muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5664, Karar No: 2016/22576, Tarih: 31.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5664 E.  ,  2016/22576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu keşidecinin İİK'nun 168/3. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı 7 adet bono üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece, bonolardaki imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı yönünde bir tespite gidilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece imza incelemesi için dosyanın gönderildiği ... Dairesi'nin düzenlediği 06.10.2015 tarihli raporda; senette atılı imzaların, teşhise götürecek önemli karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, tersimi basit ve polimorf imzalar olmaları nedeniyle, imzaların, ...'in eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğinin bildirildiği görülmüştür.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK. nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 esas, 2006/231 karar sayılı kararı).

...'nca düzenlenen rapor ile bonolardaki imzaların borçluya ait olduğu hususu ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından ispatlanamadığı gibi, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi de talep edilmemiştir.

O halde mahkemece, imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/641, Karar No: 2022/2933, Tarih: 18.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/641 E.  ,  2022/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM :1-Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarih, 2016/127 E. ve 2018/77 K. sayılı hükmü ile; sanık hakkında TCK'nin 81, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

2-Bu kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2018 tarih ve 2018/1714 E. 2018/1580 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2018 tarih ve 2018/1714 Esas ve 2018/1580 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın eşiye beraber katılanın evinde kiracı olup sanığın, eşinin cezaevine girmesi nedeniyle 1 aydır kirasını ödeyemediği, olaydan yaklaşık 1,5 ay kadar önce de sanığın kiraladığı evin bir bölümünün yangın nedeniyle hasar almasından ötürü aralarında husumet oluştuğu, suç tarihinde sanığın, yangınla alakalı konuşmak maksatlı evine gelen katılana sigara ikram edip sigaranın bitmesinden sonra "sen beni şikayet ettin ve ölümü hakettin'' diyerek bıçakla katılanın göğüs bölgesinden yaralayarak göğse nafiz olmayan cilt altı lokal amfizem şeklindeki tek bıçak yarası nedeniyle, hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanıkla katılan arasındaki mevcut husumetin öldürmeyi gerektirecek nitelikte olmaması, sanığın bıçak darbesi vurma olanağı bulduğu anda yaptığı darbenin hayati tehlike oluşturacak sertlikte olmaması ve katılanın kolayca bıçağı sanığın elinden alması nedeniyle eyleme devam edilmeyip engel halin ciddi bulunmaması halleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulüyle silahla kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 302/2-a maddesi gereğince ''Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1730, Karar No: 2015/17134, Tarih: 29.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1730 E.  ,  2015/17134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alucra Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2008/45-2014/39

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

A-Davacılar vekili ve davalı Ak-Birlik İnş. Gıda San. Ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece verilen 26.06.2014 tarihli kararın, davacılar vekili tarafından 03.07.2014, davalı Oraka İnş. Taah. Ltd. Şti. vekili tarafından 30.06.2014 tarihlerinde temyiz edildiği, ancak davacılar vekilinin 01.12.2014, davalı vekilinin 16.10.2014 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden feragat ettiklerini beyan ettikleri ve vekaletnamelerinde temyizden feragate dair yetkileri bulunduğu anlaşıldığından, davacılar ve davalı vekilinin temyiz taleplerinin feragat nedeniyle ayrı ayrı REDDİNE,

B- Davalı Ak-Birlik İnş. Gıda Tem. San. Ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle yakınlarının(eş ve çocuklar) maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 50.429,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, davacı çocuklar yararına ayrı ayrı 8.000,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 29.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasl faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davalı Oraka İnş. Taah. Ltd. Şti.'nin yapımını üstlendiği inşaatın harfiyat ve nakliyat işlerini diğer davalı Ak-Birlik İnş. Gıda Tem. San. Ve Tic. A.Ş.'ye verdiği, müteveffa işçinin bu şirketen işçisi olarak yarı kalkık vaziyetteki dampere çıkarak toprağı kürek ile sürüklerken ayağının kayması sonucu düşerek vefat ettiği, davalı Oraka İnş. Taah. Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyizden feragat dilekçesinin ekinde sunduğu 08.09.2014 tarihli protokol başlıklı belgede temyize konu dava dosyasında(Alucra Asliye Hukuk 2008/45 esas 2014/39 karar) hüküm altına alınan ve daha sonra takibe konulan alacak nedeniyle(Giresin 1. İcra Müd. 2014/3008 sayılı) davacı alacaklılara davalı Oraka İnş. Taah. Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından 165.000,00 TL ödeme yapıldığı belirtilmiştir.

Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK. nun 50. maddesi, ya da birden çok kimsenin değişik nedenlerle meydana getirdikleri aynı zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK. nun 51. maddesi uyarınca (TBK’nun 61. Maddesi) ve aynı Yasanın 142. (TBK’nun 163.) maddesi hükmüne dayanarak davacı, zararının tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı bir dava ile de talep edebilir. Ancak, aynı Yasanın 141. (TBK 163) maddesi gereğince teselsül, ister yasadan, ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanma hakkı sadece zarara uğrayanın, daha geniş bir deyim ile alacaklınındır.

Öte yandan, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 145. maddesi(6098 sayılı TBK'nun 166. maddesi) hükmüne göre, sorumlulardan birinin zararı ödemesi halinde, diğerleri bu oranda borçtan kurtulurlar. Ancak, müteselsil borçluların borçtan tamamen veya kısmen kurtulabilmeleri, alacaklının bilfiil tatmin edilmiş olması halinde söz konusudur. Bunun aksinin kabul edilebilmesi için ya alacaklının teselsülden açıkça feragat etmiş olması, ya da böyle bir feragatin durumdan kesin olarak anlaşılması lazımdır. Yine, Borçlar Kanunu'nun 147. madde hükmüne göre, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her biri ödediği miktar oranında alacaklının haklarına halef olacağına ve alacaklının diğerleri zararına, müteselsil borçlulardan birinin durumunu iyileştirdiği takdirde bu fiilin neticelerini şahsen tahammül edeceğine dair hükmüne havidir. Diğer bir deyişle müteselsil sorumlulardan birine yönelik feragati ile diğer müteselsil borçluların durumlarını ağırlaştıran alacaklı bunun sonuçlarına katlanır. İbraname konusu ödeme ile zarar karşılanmışsa veya zararla ödeme arasında açık bir oransızlık yoksa ödeme ile diğer müteselsil borçluların da borçlarından kurtulacakları ortadadır. Yapılan ödeme kısmi ifayı içeren makbuz niteliğinde ancak ödemeyi yapan borçlunun hissesinden fazla ise ödeme kadar, ödeme yapan borçlunun hissesinden az ise ödeme yapan borçlunun hissesi kadar diğer müteselsil borçlular borçtan kurtulurlar. 6098 sayılı TBK’nun 166 vd. maddelerindeki düzenleme de aynı doğrultudadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda; somut olayda davalıların borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları dikkate alınarak, davalı Oraka İnş. Taah. Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyizden feragat dilekçesinin ekinde sunduğu 08.09.2014 tarihli protokol başlıklı belgede temyize konu dava dosyasında(Alucra Asliye Hukuk 2008/45 esas 2014/39 karar) hüküm altına alınan ve daha sonra takibe konulan alacak nedeniyle(Giresin 1. İcra Müd. 2014/3008 sayılı) davacı alacaklılara davalı Oraka İnş. Taah. Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan 165.000,00 TL ödemenin değerlendirilerek, borcun sona erip ermediğinin ve davanın konusuz kalıp kalmadığının tespit edilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine

29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24774, Karar No: 2018/6182, Tarih: 02.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24774 E.  ,  2018/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Mahallesi 104 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14278, Karar No: 2015/17751, Tarih: 12.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14278 E.  ,  2015/17751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işleniş şekil ve özelliklerinin asgari sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek mahi-yette bulunmaması, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun işleniş saik ve amacı, failin kasta dayalı kusurunun ağırlık derecesi kriterleri gözetilerek" hapis cezası, kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7640, Karar No: 2021/88, Tarih: 11.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/7640 E.  ,  2021/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili,müvekkilinin 12.04.2011 tarihinde işverenle imzaladığı kabin memuru sözleşmesi uyarınca işyerinde kabin memuru olarak çalışması sırasında sözleşmesinin hiçbir haklı neden olmadan sırf sendikal faaliyetleri nedeniyle 21.05.2013 tarihinde sona erdirildiğini, ücretinin 1.050,00 TL olup, uçuş tazminatı + prim + cetring + yemek + servis gibi sosyal hakları olduğunu, feshe sebep gösterilen hususların 2 ve 1 yıl önceye ilişkin olduğunu, feshe sebep olamayacağını ve sadece feshe bahane olarak gösterildiğini, davacı ile diğer davacılardan ... ve ...'ın 12.05.2013 tarihinde, ..., ..., ..., ... ve ...'in ise 14.05.2013 tarihinde Hava-İş Sendikasına üye olduklarını, işyerinde sendikasız ve Toplu İş Sözleşmesi düzeni olmaksızın çalışmak amacında olan davalı işverenin, davacı ve diğer davacıların iş sözleşmelerini haklı bir neden olmaksızın sırf sendikal nedenlerle feshettiğini, Mayıs 2013 ayı ücreti ve ihbar tazminatı ödenmediği gibi son yıl iznini kullanmadığını bildirerek, 3 yıllık brüt ücret tutarında sendikal tazminattan 15.000,00 TL, kabin memuru sözleşmesinin 11/f maddesindeki cezai şarttan dolayı 3.000 Euro, ihbar tazminatından 3.000,00 TL, mayıs ayı ücret alacağından 500,00 TL ve yıllık izin alacağından 500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, fesih sebeplerinin gerçek ve geçerli sebeplere dayandığını, 2011-2012 yılında 3 kez ihtar aldığını, sonrasında uyumsuz ve iş disiplinine aykırı davranışları nedeniyle birçok kez sözlü uyarıldığı halde iş disiplini ve sivil havacılık kurallarına aykırı davranışlarını sürdürdüğünden iş akdinin feshine karar verildiğini, 16.05.2013 tarihli ihtarnameyle iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, iş disiplinine ve sivil havacılık kurallarına uymamasının iş düzenini bozduğunu, feshin başka sebebe dayandığı iddiasının ispatının gerektiğini, davacının sunduğu belge ve beyanların feshin sendikal nedenle yapıldığı iddiasını ispat için yeterli olmadığını, sendika üyesi olan birçok çalışan olduğunu, işverenin sendikalı-sendikasız işçi ayrımı yapmadan birçok işçi çıkardığını, sadece sendika üyesi olmasının sendikal tazminat için yeterli olmayıp sendikal faaliyette bulunduğundan hizmet akdinin sona erdiğinin iddia edilip kanıtlanması gerektiğini, ayrıca sendika üye kayıt fişlerinin işverene tebliğ edilmediğini ve hangi işçinin sendikalı olduğunun bilinmediğini, kabin hizmetleri müdürü Tülay Bulut ile yapılan görüşmede iddia edildiği gibi sendikal nedenlerle bir görüşmenin asla olmadığını, davacının işverenden hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, cezai şarta ilişkin taleplerinde yerinde olmadığını, iş akdinin haklı nedenle ve sözleşmesel nedenlerle feshedildiği gibi işe başlangıç tarihinden itibaren çalıştığı süre cezai şarta bağlanan 9,5 ayın çok üzerinde olduğunu, 2 yıldır işveren bünyesinde çalışmakla olup fesih nedeni ile cezai şart talep etme imkanı bulunmadığını, Mayıs ayı ücreti ve yıllık izin alacağının da ödendiğini ve 04/07/2013 tarihli ibraname alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Taraflar arasında davacının sendikal tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez. Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece feshe dayanak gösterilen eylemlerin fesihten çok önce gerçekleştiği,davacının kendisi ile birlikte işten çıkarılan işçilerin de sendika üyesi olduğu,sendika üye sayısının belli düzeyde tutulması için fesih işleminin yapıldığı kanıtlandığı gerekçesi ile davacının iş akdinin sendikal nedenle feshedildiği yönünde karar verilmişse de dosya kapsamından sendikal nedene yönelik araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Özellikle, fesih tarihi öncesi ve sonrasında işe alınan ve işten çıkartılan işçiler ile sendika kayıtlarında üye olduğu veya üyelikten ayrıldığı tespit edilen işçiler arasında yöntemince bir karşılaştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur