muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21299, Karar No: 2024/4058, Tarih: 04.03.2024

"...

g. Kesin Kabul İşlemi

(1) Deneme süresi sonunda sicil notu (66) ve daha yukarı olan işçilerin kesin kabulleri, alındıkları ücret derecesinin bir üst derecesinden işveren vekilinin onayı ile yapılır. Yeterli sicil notu alamayan işçilerin iş sözleşmeleri feshedilir.

(2) Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece, lise öğreniminden sonra 2 yıl ve daha fazla yüksek teknik öğrenim veren okul mezunlarına ise iki üst derece ayrıca verilir. ..."

4. Davalı Millî Savunma Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan "Ticaret Meslek Lisesi Mezunu Olarak İşe Başlatılan İşçiler" konulu beyan dilekçelerinde; Millî Eğitim Bakanlığından alınan görüş yazısında 3795 sayılı Kanun'un ve Yönetmelik'in İlgili Hukuk bölümünde belirtilen hükümlerine vurgu yapılarak ticaret meslek lisesi mezunlarının teknisyen ünvanına hak kazandığının belirtildiği, diğer yandan Millî Eğitim Bakanlığı ile yapılan şifahi görüşmede; Bakanlığın 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği, bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında 6764 sayılı Kanunla 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapıldığı tarih (09.12.2016) öncesinde ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, işe başladığı tarihte teknisyen ünvanına hak kazanmadığı, dolayısıyla bu işçilerin işe başlangıç tarihinde "lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu" olarak sayılmaması gerektiği ve buna bağlı olarak da deneme süresi sonunda bu işçilere ilave bir üst ücret derecesi verilmesine yer olmadığı sonucuna varıldığı, buna göre değişiklik tarihinden (09.12.2016) sonra ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, teknik öğrenim veren okul mezunu olarak kabul edilerek toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonunda lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazandığı ifade edilmiştir.

5. Dairemizce dosya eksiklik talebi ile; ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul sayılıp sayılmadığının Millî Eğitim Bakanlığından sorulması istenilmiş olup Millî Eğitim Bakanlığı Meslekî ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından verilen cevapta ise "Millî Eğitim Bakanlığının 02.04.2014 tarih ve 20880154/20/1359845 sayılı onayı öncesinde 'Meslek Lisesi', 'Anadolu Meslek Lisesi', 'Teknik Lise', 'Anadolu Teknik Lisesi' haftalık ders çizelgeleri uygulanmakta ve mezunlarına 'Meslek Lisesi Diploması', 'Anadolu Meslek Lisesi Diploması', 'Teknik Lise Diploması' ve 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' düzenlenmekte iken ilgili onayla yapılan düzenleme ile mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarının 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi' adı altında birleştirildiği, bu düzenleme sonrasında mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında 'Anadolu Meslek Programı' ile 'Anadolu Teknik Programı' haftalık ders çizelgeleri uygulandığı ve mezunlarına diplomasında mezun olduğu program türü belirtilerek 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' düzenlendiği, bu çerçevede ticaret meslek liseleri (mülga) faal olduğu süreçte Bakanlığa bağlı lise dengi okul olmakla birlikte, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36'ncı maddesi doğrultusunda memurluğa başlama derece ve kademesinin tespiti bakımından 'teknik öğretim okulları' kapsamında bulunmadığı, diplomaları bakımından 'Teknik Lise Diploması' veya 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' ile mezun olduğu program türü 'Anadolu Teknik Programı' olarak belirtilen 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' sahiplerinin 'teknik öğretim okulları' mezunu olarak değerlendirilmesi gerektiği mütalaa edilmiştir. Ancak 3795 sayılı Kanun'un 3'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında 'ticaret meslek lisesi' Bakanlığımıza bağlı mülga meslek lisesi olup mezunlarına Kanun'un ilgili maddesi uyarınca teknisyen ünvanı verilmekte, Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 69'uncu maddesi uyarınca daha önce mezun olanların diplomalarına talep etmeleri hâlinde teknisyen ünvanı kazandığı ifadesi yazılmaktadır." şeklinde açıklama yapılmıştır.

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve sonucuna göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14667, Karar No: 2010/19317, Tarih: 25.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14667 E.  ,  2010/19317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair Silifke 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 2.4.2009 günlü ve 2001/211 E-2009/105 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 27.5.2010 günlü ve 2010/8585 E-9483 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı (...) Belediye Meclis kararıyla belirlenen 2004 yılı toplam tahsis ücretinin 15.3.2004 tarihinde ödenmesi gereken ilk taksiti olan 72.686 TL'nin davalıdan tahsili için giriştikleri icra takibinin itiraz ile durduğundan bahisle itirazın iptali ile icranın devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece "takibin dayanağı olan Belediye Meclis Kararının hukuka aykırı olması nedeniyle İdare Mahkemesince iptaline karar verilerek kesinleştiğinden" takibin dayanağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve takibe konu asıl alacağın takdiren %40'ı olan 28.365 TL inkar tazminatının davacı ... Başkanlığından tahsiline karar verilmiştir.

İcra İflas Yasasının 67.maddesine göre takipte bulunan davacı aleyhine inkar tazminatına hükmedilebilmesi için takibinde haksız ve kötüniyetli olduğunun saptanması gerekir.

Davacı, tüzel kişi olup belediye meclis kararı doğrultusunda icra takibine geçmiştir. Bu olgular gözetildiğinde davacının takipte ve açtığı davada kötüniyetli olduğu söylenemez. İİK.md.67 uyarınca davalı lehine %40 oranda tazminata hükmedilmesi doğru değildir. Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden açıklanan nedenlerle mahkemece kararın düzeltilmesi gerekir ise de mahkeme kararı Dairemizce zuhulen onanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 2010/8585 Es.-9483 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına ve Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2.4.2009 günlü ve 2005/211 Es.-2009/105 K.sayılı kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2005/211 E.-2009/105 K.sayılı ilamının hüküm fıkrası 2.bendinde yeralan “Takibe konu asıl alacağın takdiren %40'ı olan 28.365 TL inkar tazminatının davacı ... Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin karar metninden çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 25.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7069, Karar No: 2022/186, Tarih: 12.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7069 E.  ,  2022/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.07.2020 tarih ve 2020/28 E. - 2020/140 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, 2003 yılında kurulan İrlanda menşeli bir şirket olan ve ticaret unvanının ayırıcı unsuru “SKYPE” ibaresinden oluşan davacı şirketin dünya çapında ünlü anlık mesajlaşma, sesli ve görüntülü çağrı özelliğine sahip "SKYPE" isimli programın yaratıcısı ve operatörü olduğunu, markalarının dünyanın birçok ülkesinde tescilli ve kullanılmakta olduğunu, TPMK nezdinde tescilli "SKYPE" ibareli çok sayıda markaları bulunduğunu, davalıların "SKY/FE" ibareli, 38. sınıftaki"Radyo ve televizyon yayın hizmetleri. Haberleşme hizmetleri (internet servisi sağlama hizmetleri dahil). Haber ajansı hizmetlerini" içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/38893 kod numarası verilen başvuruya itirazlarının nihai olarak TPMK YİDK tarafından red edildiğini, oysaki başvuru markası ile davacının itiraza mesnet tanınmış markaları iltibas yaratacak düzeyde benzer olduğunu ileri sürerek asıl davada YİDK’nın 2016-M-9312 sayılı kararın iptaline ve davaya konu başvuru markasının tescil edilmesi halinde “Haberleşme hizmetleri(internet servis sağlama hizmetleri dahil)” hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne, birleşen davada ise YİDK’nın 2016-M-9698 sayılı kararının iptaline, davaya konu başvuru markası tescil edilmesi halinde “Radyo ve televizyon hizmetleri.Haber ajansı hizmetleri” yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler vekilleri ayrı ayrı, başvuru markası ile itiraza mesnet markalar arasında benzerlik bulunmadığını, taraf şirketlerin farklı alanlarda faaliyet gösterdiklerini, başvuru markasının yalnızca günlük gazete ve haber portallarını uçak içinde sağlama hizmetinde kullanılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirketler vekilleri ayrı ayrı, başvuru markası ile itiraza mesnet markalar arasında benzerlik bulunmadığını, taraf şirketlerin farklı alanlarda faaliyet gösterdiklerini, başvuru markasının yalnızca günlük gazete ve haber portallarını uçak içinde sağlama hizmetinde kullanılacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacıya ait itiraza mesnet markalar “SKYPE” ibaresinden, davalılara ait 2015/38893 sayılı başvuru markası ise siyah renk harf kullanılarak “SKY” ibaresi ile kırmızı renk harf kullanılarak “FE” ibaresinin bir araya getirilmesinden oluştuğu, tüketicilerin başvuru markalarını "SKY FE" olarak algılayacakları, "SKY" ibaresinin Türkçe'deki karşılığının "Gök, Uzay" anlamlarına geldiği, anlamının tescil kapsamı hizmetleri ortalama tüketicilerince bilinebilecek basit kelimelerden olduğu, keza bu hizmetler yönünden ayırt edicilik düzeyinin de düşük olduğu, farklı renk ve karakterlerle oluşturulan bu yazım, başvuru markasına yeterli ayırt edicilik kazandırdığı gibi, ortalama tüketici nezdinde de iki farklı marka olarak algılanacağı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, bu halde aynı KHK 8/4 madde koşullarının da oluşmayacağı, dava konusu TÜRKPATENT YİDK’nın 2016/M-9312 ve 2016/M-9698 sayılı kararının yerinde olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 52,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17938, Karar No: 2013/9880, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17938 E.  ,  2013/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üçer kez) suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2009 gün ve 2005/573 Esas, 2009/149 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ve müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerinden kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Mağdurların, sanıkların soruşturma aşamasındaki sıcağı sıcağına etkiden uzak beyanlarından ve tüm dosya kapsamından sanıkların, mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıkların, mağdur ...'e yönelik eylemlerinden kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Mağdur ...'in aşamalarda sanıkların aracına rızasıyla bindiğini, yolda kendisine inmesini söylediklerini ancak kendisinin inmediğini söylemesine, mağdur ... bu hususu doğrulamasına ve tüm dosya kapsamına göre mağdurun rızasıyla sanıklarla birlikte gittiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurların oluşmadığı, arabaya rızası ile binen mağdura tokatla vuran sanıkların eylemlerinin TCK 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdurun

soruşturma aşamasında sanıklar hakkında şikâyetçi olmadığı da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyete karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/6546, Karar No: 2014/411, Tarih: 23.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6546 E.  ,  2014/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2011/527-2013/119

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı idare arasında 30.01.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, ancak sözleşmenin davalı idarenin kusuru nedeniyle tarafların karşılıklı olarak anlaşmaları üzerine feshedildiğini, müvekkilinin sözleşmenin yerine getirileceği inancıyla yapmış olduğu masraflar olan 10.000,00 TL'nın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak masrafların yapıldığı tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesiyle talebini 51.442,42 TL'na artırmıştır.

Davalı vekili, sözleşmenin feshinden sonra davacıya müvekkili kurumca toplam 27.290,00 TL'lık ödeme yapıldığını, bunun dışında yapılan masraflar yönünden müvekkili idarenin bir kusuru olmadığını, davacının basiretli tacir gibi davranmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı idarenin kusuru nedeniyle feshedildiği, davacı tarafça sözleşme nedeniyle yapıldığı belgelenen ve bilirkişi raporuyla belirlenen 51.442,42 TL'nın davacı tarafça sarf edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 51.442,42 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan 30.01.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalının kusuru nedeniyle feshinden dolayı, davacının sözleşmenin ayakta kalacağı düşüncesiyle yaptığı masrafların tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişiden evrak üzerinde yapılan inceleme sonucu 12.11.2012 tarihli kök rapor alınmış, rapora itiraz üzerine mahalline gidilerek keşif yapılmış, keşifte belirlenen hususlar bilirkişinin 03.04.2013 tarihli ek raporunda da açıklanmış olup, davacıya ait 23.05.2012 havale tarihli dilekçesinde belirttiği hususlar ek raporla uyum içinde olduğu halde, taşınmaz üzerinde herhangi bir hafriyat yapılmadığı ve bu hususta da işçilik ücreti ödenmediği hususu bilirkişi heyetince de belirlendiğinden, mahkemece dosya kapsamına uygun düşen ek bilirkişi raporu dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10065, Karar No: 2024/514, Tarih: 25.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/10065 E.  ,  2024/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1848 E., 2022/1925 K.

DAVA TARİHİ : 26.11.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/238 E., 2021/143 K.

Taraflar arasındaki katılma ve değer artış payı alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı boşandıklarını, boşanmaya dayanak teşkil eden boşanma protokolünün müvekkilinin kandırılması suretiyle düzenlendiğini, müvekkilinin iradesinin fesada uğratıldığını, evlilik birliği içerisinde alınmış Mersin Mezitli 584 Ada 3 Parsel 7 nolu bağımsız bölüm vasfındaki taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğunu, boşanma esnasında evin satılması halinde bedelinin yarısının davacıya ödeneceği hususunda tarafların mutabık kaldıklarını ancak davalının, müvekkilinin hakkını vermediğini, müvekkilinin katılma alacağı hakkı bulunduğunu, davalının taşınmazı satmaya çalıştığını belirterek mal rejiminin tasfiyesi ile dava konusu taşınmazın 1/2 hissesinin müvekkili adına tesciline, bu talep yerinde görülmez ise şimdilik 1.000,00 TL katılma alacağı ve değer artış payı alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının herhangi bir alacak hakkı bulunmadığını, boşanma davasında taraflar maddî manevî tazminat, her türlü nafaka, katkı payı, katılma alacağı ve eşya talep etmediklerinden bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, davacının, boşanma davasında 14.04.2011 tarihli celsede beyanı ile katkı payı, katılma alacağı haklarından vazgeçtiğini ve beyanlarını ibra ettiğini bu beyanın mahkeme içi ikrar olup kesin delil niteliğinde bulunduğunu, davacının bu davayı açmasının hakkın kötüye kullanılması anlamına geldiğini, anlaşmalı boşanma kararı verildikten sonra hükmün kesinleşmesine kadar anlaşmalı boşanma iradesinden dönülmediğini, dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından alındığını, çekilen kredilerin tamamının müvekkili tarafından ödendiğini, davacının herhangi bir hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI