muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22795, Karar No: 2023/633, Tarih: 14.02.2023

2. Soruşturma kapsamında Finike Cumhuriyet Başsavcılığı'nca alınan sanık, müşteki ve tanık beyanlarında özetle, sanık ...'ın suça konu çeki, tanımadığı bir kamyoncudan faturasız ve belgesiz olarak sattığı madeni yağ karşılığında aldığı ve ... tarafından madeni yağ karşılığında müştekiye verildiği, ... ve temyiz dışı sanık ...'ın bu hususta birlikte hareket ettikleri ifade edilmiştir. Sanık tarafından soruşturma başlamadan önce müştekinin zararının giderildiği anlaşılmıştır.

3. Sanıklar ..., ..., müşteki ..., tanık... ve çek hesabı sahibi ... Kuyumculuk Ltd. Şti. yetkilisi M. ... 'ın huzurda alınan ve kurumlardan getirtilen mukayese yazı ve imzaları ile suça konu çek üzerinde yapılan incelemeye ilişkin ... Jandarma Kriminal Labaratuvar Amirliği'nin 08.04.2013 tarihli raporuna göre, suça konu çekin ön yüz yazıları, ön yüz lehtar bölümü ve arka yüzde ciranta bölümünde yer alan ... ... yazıları ile telefon numarasının ve birinci ciranta imzasının sanık ... eli ürünü olduğu, keşideci imzasının farklı bir kişi tarafından uydurma olarak atıldığı, son ciranta ... adı ve imzasının da ... eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.

4. Kovuşturma aşamasında, sanık ...'ın savunmasında, önceki ifadesinden farklı olarak suça konu çekin temyiz dışı sanık ... ve tanık.... tarafından kendisine karşılıksız olarak verildiğini, bu çek ile müştekiden yağ almasına aracılık ettiklerini, çeki ciroladığını ve müştekiden yağı aldığını, çek tahsil edilince ... ve ...'e ödeme yapacağını ancak çekte sorun çıkınca müştekinin zararını giderdiğini, yapılan sahtecilikten haberinin olmadığını, yüklenen suçlarla ilgisinin bulunmadığını beyan ederek suçlamaları reddettiği, müşteki ..., tanık.... ve temyiz dışı sanık.... beyanlarının 2 numaralı paragrafta yazılı yönde olduğu anlaşılmıştır.

5. Suça konu çek üzerinde mahkemece yapılan gözlemde, 6102 sayılı ... Ticaret Kanunu'nda belirtilen zorunlu unsurları taşıdığı ve aldatıcılık niteliğine sahip olduğu belirlenmiştir.

6. Mahkemece ticaret ile uğraşan sanığın basiretli bir tacire uymayacak şekilde suça konu çeki kimden ne şekilde aldığını açıklamayan savunmalarına itibar edilmediği değerlendirilerek, temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde sahte olarak düzenledikleri suça konu çeki tedavüle sokarak müştekiden haksız menfaat etmek şeklindeki eylemi nedeniyle, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. Sanık tarafında kovuşturma başlamadan önce müştekinin zararının giderilmiş olması nedeniyle sanık hakkında ... pişmanlık hükümleri uygulanmış, sabıkası bulunduğu belirtilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları, suça konu çek üzerinde yapılan incelemeye ilişkin bilirkişi raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı ile yüklenen resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının, sanık tarafından işlendiği ve unsurları itibariyle oluştuğunun anlaşılması nedenleriyle hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak;

a) 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına, 28.....2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 inci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, suç tarihi itibarıyla başkaca engel adli sicil kaydı bulunup bulunmadığı tespit edilmeden, bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan cezaları ertelenen sanık hakkında, dosyada yer alan adli sicil kaydında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle sabıkası bulunduğu şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının hükümde gösterilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2013/243 Esas, 2015/64 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12776, Karar No: 2016/5228, Tarih: 29.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12776 E.  ,  2016/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.11.2006 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

6100 sayılı HMK'nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Aynı kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak .... İli, ..... İlçesinin Belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerin katıldıkları belediyelere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13746, Karar No: 2010/3324, Tarih: 25.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/13746 E.  ,  2010/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.05.2009 gün ve 2009/207-2009/247 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.09.2009 gün ve 2009/8551-2009/9527 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 17.08.2006 tarihli ortaklar kurulu kararıyla ...'nun şirketi temsile yetkili müdür olarak seçildiğini, şirket ortaklarından...'nun 20.10.2006 tarihinde vefatı üzerine miras yolu ile intikalin gerçekleştiğini ve her bir davacı ile ...'nun davalı şirketin %25 hissedarı olduğunu, şirketin mali durumu ve faaliyetleri hakkında şirket müdürüne yapılan başvurular sonucunda da yeterli bilgi alamadıklarını, ortaklar kurulu toplantısına izin için açılan davanın derdest olduğunu, 2009 yılı olağan genel kurul toplantı zamanının gelmesine rağmen yapılmadığını ileri sürerek, 2009 yılı olağan ortaklar kurulu toplantısının şirket merkezinde yapılması için çağrıya izin verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların şirket müdüründen olağan ortaklar kurulu toplantısının yapılmasını istedikleri, davalı şirket müdürünün 2008 yılı bilançosunun kesinleşmesini müteakip çağırma işlemini yapacağını belirtmesine rağmen karar gününe kadar toplantı ve toplantı çağrısını yapmadığı, hakkın kötüye kullanılmasını yasanın himaye etmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 17.09.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8526, Karar No: 2014/13267, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8526 E.  ,  2014/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin yüzüne karşı tefhim edilen hükümle ilgili olarak 04.07.2012 tarihli ıslak imzalı dilekçesini mahkeme kalemine verdiğini ve 05.07.2012 tarihli e-imzalı dilekçesini de Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) avukat portalı üzerinden mahkeme dosyasına gönderdiğini belirtmesi karşısında, anılan temyiz dilekçeleri ile ilgili olarak UYAP kayıtları (temyiz defteri, muhabere defteri vs.) üzerinde inceleme yapılarak tutanakla tespiti ile tutanağın ve şayet varsa temyiz defterindeki kayda ilişkin bölümün tasdikli suretinin ve hükmü temyiz etmiş ise temyiz dilekçesinin örneğinin temin edilip gönderilmesi ve ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/246192 sayılı tebliğnamesinde sanığın temyizine ilişkin görüş bildirildiği ve Dairemizin 27.05.2014 gün, 2014/2202-6945 sayılı Kararıyla bu tebliğname hakkında ret kararı verildiği, fakat sanık müdafiin temyiz talebi hakkında düzenlenen bir tebliğname bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyizi hakkında tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26630, Karar No: 2016/23947, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26630 E.  ,  2016/23947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının uhdesinde bulunan Eynez yer altı sahasında, kömür üretim işinin hizmet alım sözleşmesi ile ihale edildiğini, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı kurulduğunu ve muvazaya dayandığını, davalının bünyesinde aynı görev ve kıdemde kadrolu çalışan işçilerin sahip olduğu tüm mali hakların müvekkiline de sağlanması gerektiğini ileri sürerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü vekili, maden ocağı ruhsat sahibinin ve dava konusu ihale sözleşmesinin tarafının Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu olduğunu, müvekkilinin ise Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu’ndan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davanın müvekkiline yöneltilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihale makamı olan müvekkilinin, işi bir bütün olarak ihale ettiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaa bulunmadığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “... Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “Hipodrom Caddesi No: 12 Yenimahalle, Ankara” adresine tebliğ edilmesi üzerine, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, davanın hangi tüzel kişiliğe karşı yöneltildiği ve taraf sıfatının kime ait olduğu noktalarındadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf “... Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiştir. Dava dilekçesinin, “Hipodrom Caddesi No: 12 Yenimahalle, Ankara” adresine tebliğ edilmesi üzerine, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu vekili, davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu’ndan ayrı bir tüzel kişiliğe sahiptir. Mahkemece de bu husus nazara alınarak, davacı tarafa, davanın hangi kuruma yöneltilmiş olduğunun açıklanarak tereddütün giderilmesi için süre verilmiştir. Davacı vekili ise, sunduğu dilekçesinde, davanın sadece Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’ne yöneltilmiş olduğunu açıklamıştır. Dava dilekçesi bu kez, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’ne tebliğ edilmiş, tebliğ üzerine vekili davaya cevap dilekçesini sunmuştur.

Yukarıda açıklanan hususlar nazara alındığında, eldeki davanın davalısı sadece, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’dür. Mahkemece ise, her iki tüzel kişiliğin davalı olduğu kabul edilerek, hüküm tesis edilmiştir.

Maden sahası ruhsat sahibinin ve bu saha ile ilgili imzalanan sözleşmenin tarafının Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu olması karşısında, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’nün taraf sıfatına haiz olmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, dava dilekçesinde davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca, davalı tarafın Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu olarak değiştirilerek, Ege Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’nün davanın tarafı olmaktan çıkartılması için davacı tarafa süre verilmeli ve neticeye göre yargılama devam edilmelidir. Bu yönde bir işlem tesis edilmeden, sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiş ise de, aşağıda açıklanan nedenlerle, usulden ret kararı yerinde değildir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.