muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7728, Karar No: 2009/10635, Tarih: 06.07.2009

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu’nu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, iş kazası olduğu iddia olunan olayın, Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirildiği ve yapılan müfettiş tahkikatı ile iş kazası sayıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacı sigortalının maluliyet oranının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık ve Maluliyet İşlemleri Dairesi Başkanlığı tarafından sigortalının maluliyetin tespiti ile ilgili bir işlem yapılmamıştır. Mahkemece T.C. Sağlık Bakanlığı Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastahanesi’nin 03.10.2006 tarihinde düzenlenen ve davacının özür durumuna göre % 64 çalışma gücü kaybı oranına uğradığına ilişkin raporu esas alınarak davacı sigortalıya manevi tazminat takdir edilmiştir

Maluliyet oranının tesbiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumu’nun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup, temyize konu tazminat davasında Sosyal Güvenlik Kurumu taraf değildir.

Yapılacak iş, davacıya maluliyet oranının tespiti ile ilgili Kuruma başvuruda bulunması ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için önel vermek Kurumca oranın belirlenmesi ve gelirin bağlanması halinde buna göre karar vermek Kurumca oranın %(0) olarak belirlenmesi ve davacının bu orana itiraz etmesi halinde giderek Sosyal Güvenlik Kurumu ve işveren aleyhine maluliyet oranının tesbiti davası açması için önel vermek, tespit davası bu dava için bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4303, Karar No: 2013/6965, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4303 E.  ,  2013/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29/1, 31/3, 54/1 ve 63.maddelerine göre, 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan ... vekilinin yasal süreden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla CMUK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ile müdafiinin yasal savunmaya, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; Adli Tıp Biyoloji İhtisas Dairesince kimyasal yöntemle kan lekesi incelemesi ve DNA testi için fatura edilen 6.730.-TL'nin mükerrer biçimde yargılama giderine dahil edilmesi nedeniyle toplam 8.709,30.-TL yerine 15.439,30 TL yargılama giderine hükmedildiği anlaşılmakla, bu hususun giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hükmün

yargılama giderlerini düzenleyen 9 nolu bendindeki " 15.439,30.-TL" ibaresi çıkartılıp yerine "8.709,30.-TL" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9676, Karar No: 2023/19217, Tarih: 31.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9676 E.  ,  2023/19217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1388 E., 2015/996 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 3.000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün de sanık tarafından temyiz edildiği belirlenmekle, bu kararın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2014/1388 Esas, 2015/996 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.320 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma yapıldığına, savunmasının dikkate alınmadığına, katılanın beyanına itibar edilmesine, katılanın galoş olmadan ayakkabılarla evine girmesi nedeniyle tartışmanın yaşandığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 112 acil yardım istasyonunda çalışan katılanın, muhtemel ölüm vakası bildirimi üzerine, tanıklar L.G. ve C. T. ile birlikte sanığın evine gittikleri, katılanın ayağında galoş olmadan eve girmiş olması nedeniyle taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın, katılana sinkaflı sözlerle küfür etmek suretiyle hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Tanıklar L. G. ve C. T.'nin beyanları, katılanın anlatımını destekler niteliktedir.

2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4. Tanıklar L. G. ve C. T.'nin beyanları, katılanın anlatımını destekler niteliktedir.

5. Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanın istikrarlı anlatımının, tanıklar L. G. ve C. T.'nin beyanlarıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın hakaret suçunun sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunup, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın aşamalarda, katılanın, evine ayağında galoş olmadan ayakkabısıyla girdiğini, evde çocuk olması nedeniyle rahatsız olduğunu belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi değerlendirilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6984, Karar No: 2009/3501, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/6984 E.  ,  2009/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacılar vekilleri tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davacı 3.kişi, ... birleştirilen İstanbul 3.İcra Mahkemesinin 2005/813 Esas sayılı dava dosyasında ,davalı alacaklı yanca İstanbul 2.İcra müdürlüğünün 2004/17338 sayılı takip dosyasında 13.05.2005 tarihinde gerçekleştirilen hacizde kendisine ait bir adet İntegra Diş Üntesinin haczedildiğini yapılan haczin kaldırılmasını istemiştir. Birleştirilen bu dava ile ilgili temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2006 yılında bu parasal sınır 3.120.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 20.12.2006 gün ve 26382 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı'na ait 364 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2007 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.360.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu hacizli malın dolayısıyla davanın değeri 1.500.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin bu davacı yönünden reddi gerekir.

2-Davacı 3.kişi Alsi sağlık Hizmetleri Ltd.şirketinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ...'a iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı Alsi Sağlık Hiz.San.Tic.Ltd.Şti.'ye yükletilmesine,10.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18234, Karar No: 2007/13514, Tarih: 08.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18234 E.  ,  2007/13514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Eşya İstirdatı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 14.07.2004 tarih ve 5219 s. Yasa ile değişik 427/2 maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 21.07.2004 tarihinden itibaren 1000 YTL’ ye çıkartılmıştır.5219 ve 5236 s. Yasalar uyarınca her yıl “Yeniden Değerlendirme Oranına” göre bulunacak miktarlar dikkate alınarak, belirtilen konularda değer itibariyle bu miktarların altında kalan kararlar kesindir. Bu oran karar tarihi itibariyle 1090 YTL’dir. Somut olayda hükmedilen alacak miktarı 1090YTL’lik temyiz sınırını aşmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun m. 427/2 maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle miktar itibariyle kesin hükme yöneltilen temyiz dilekçesinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2017/920, Karar No: 2019/9679, Tarih: 21.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/920 E.  ,  2019/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 10.06.2007 tarihinde, müvekkillerinin oğulları yaya ... , davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her iki davacı için 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 500,00 TL cenaze ve defin giderinin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen; davacılar için ayrı ayrı 7.500,00'er TL manevi tazminatın davalı sürücü Atilla Laleli'den, kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.06.2016 tarihinde destekten yoksun kalma taleplerini anne ... için 3.761,00 TL'ye, baba ... için 12.575,00 TL'ye, cenaze ve defin gideri talebini 4.155,00 TL'ye artırmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; destekten yoksun kalma davasının kabulü ile anne ... için 3.761,00 TL ve baba ... için 12.575,00 TL olmak üzere toplam 16.336,00 TL'nin; cenaze ve defin gideri talebinin kısmen kabulü ile 555,00 TL'nin, dava tarihinden işleyecek

yasal faiziyle davalı ... şirketinden tahsiline; manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... Şirketi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/406, Karar No: 2025/80, Tarih: 26.02.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2023/406 E.  ,  2025/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/538 E., 2022/733 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 15.03.2022 tarihli ve

2022/693 Esas, 2022/3654 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 7. İş Mahkemesince verilen asıl ve birleşen maddi tazminat davalarının kabulüne, birleşen manevi tazminat davasının kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı işverenin İran İslam Cumhuriyetinin başkentinde yapmış olduğu toplu konut inşaatında aylık 800 Amerikan Doları ücretle inşaat işçisi olarak çalışmaya başladığını, işyerinde çalışmakta iken İran’da Hicri takvim kullanılması nedeniyle kaza tarihi kesin olmamakla birlikte 10.04.2011 tarihinde düşerek beyin kanaması geçirdiğini ve ağır derecede malûl kalarak bakıma muhtaç hâle geldiğini, kazanın meydana gelmesinde iş güvenliği önlemlerini almayan işverenin kusurlu olduğunu belirterek manevi tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kazanın meydana geldiği 10.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

5. Davacı vekili birleşen Ankara 43. İş Mahkemesinin 2018/111 Esas sayılı dava dilekçesinde; davalı işverenin İran’da bulanan şantiyesinde inşaat işçisi olarak çalışmakta iken geçirdiği iş kazası sonucu ağır derecede malûl kalarak bakıma muhtaç hâle geldiğini ileri sürerek 80.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

6. Davacı vekili birleşen Ankara 10. İş Mahkemesinin 2019/552 Esas sayılı dava dilekçesinde; Ankara 7. İş Mahkemesinin 2015/62 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde alınan hesap raporunda maddi tazminatın o davada talep edilen alacak miktarının üzerinde olduğundan bakiye alacak için bu davayı açtıklarını ileri sürerek 204.423,46 TL maddi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

6. Davacı vekili birleşen Ankara 10. İş Mahkemesinin 2019/552 Esas sayılı dava dilekçesinde; Ankara 7. İş Mahkemesinin 2015/62 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde alınan hesap raporunda maddi tazminatın o davada talep edilen alacak miktarının üzerinde olduğundan bakiye alacak için bu davayı açtıklarını ileri sürerek 204.423,46 TL maddi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

7. Davalı şirket vekili asıl ve birleşen davada cevap dilekçelerinde; müvekkili şirketin İran’da taraf olduğu herhangi bir sözleşme veya taahhüt işi bulunmadığını, davacının işvereninin ... olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi ve işyerinde gerekli önlemlerin alınmadığının ileri sürülmesinin hukuka aykırı olduğunu, tazminatın yasal koşullarının oluşmadığını belirterek davanın öncelikle husumetten, olmadığı takdirde esastan reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı

8. Ankara 7. İş Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli ve 2011/840 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararı ile; 26.11.2013 tarihli bilirkişi raporundaki tespitler dikkate alındığında davacının davalı şirket tarafından İran’a gönderildiğini kanıtlayıcı belge mevcut olmadığı, bu nedenle taraflar arasında hizmet akdine dayalı bir bağ bulunmadığı ve davalı şirketin olayda kusurunun olmadığı, beyin kanamasının sabah saatinde işe başlamadan önce davacının yatakhaneden kahvaltı yapmak için yemekhaneye gitmesi sırasında meydana geldiği, görülen iş ile meydana gelen kaza arasında bir bağ olmadığı, olayın iş kazası olduğu yönünde yapılmış bir tespit de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı

9. Ankara 7. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 09.09.2014 tarihli ve 2014/7751 Esas, 2014/16738 Karar sayılı kararı ile;

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı

9. Ankara 7. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 09.09.2014 tarihli ve 2014/7751 Esas, 2014/16738 Karar sayılı kararı ile;

“…Davacının çalışmak üzere götürüldüğü İran’da kaza geçirerek yaralandığı, İran’da ki çalışmanın anılan ülke yasalarına göre kurulduğu anlaşılan dava dışı ... ve ... şirketine ait işyerinde geçtiği ve bu şirketin Türkiye’den eleman ihtiyacını karşılamak için, davalı şirketin internet adresi ile telefon numaralarını irtibat adresi olarak kullandığı, İran’da kurulu bulunan şirketin temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu başkan ve üyesinin aynı zamanda davalı şirkette de yönetim kurulu üyesi oldukları, bu ikisinden birinin imzası ve onayı olmaksızın şirketin sorumluluğunu gerektiren bir işlemin yapılmasının söz konusu bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık öncelikle davacının yurt dışına çalışmak üzere davalı şirket tarafından götürülüp götürülmediği giderek davacı ile davalı arasında hizmet ilişkisinin bulunup bulunmadığına ilişkindir. Mahkemece hizmet ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur. Davalı şirketin İran’da yapılmakta olan inşaat ihalelerine katılabilmek ve anılan ülkede iş yapabilmek için bu ülke yasalarına uygun olarak kurulduğu anlaşılan ... ve ... şirketi ile organik bağ içerisinde bulunduğu, yurt dışında çalışacak işçilerin davalı şirket tarafından toplanarak götürüldüğü, davacı ile davalı arasında hizmet akdinin varlığının kabulünün gerektiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle tanık anlatımlarından açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca hizmet ilişkisinin varlığının kabul edilerek, deliller toplanarak oluşacak sonuca göre tazminat istemi hakkında bir karar verilmek gerekirken hizmet akdinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Kaldı ki davacı ile davalı arasında hizmet akdi söz konusu değilse iş mahkemesinin dava konusu uyuşmazlığın çözümünde görevli olmadığı da ortadadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle davacı ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin İkinci Kararı