muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3864, Karar No: 2025/6906, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3864 E.  ,  2025/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2313 E., 2024/3796 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/298 E., 2024/93 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7009, Karar No: 2019/10589, Tarih: 11.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/7009 E.  ,  2019/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda mağdur ...'ı tehdit etmediğini elinde bıçak olmadığını savunması, mağdur ...'ın soruşturma aşamasında sanığın kendisine yumruk salladığını ancak kendisinin çekilmesi üzerine isabet etmediğini, sanığın cebinden bıçak çıkardığını görmesi üzerine sanığa yumruk atıp kaçtığını beyan etmesine karşın yargılama aşamasında sanığın cebinden küçük bir bıçağı eline alıp karşısına geçtiğini görmesi üzerine kaçmaya başladığını beyan etmesi, tanıklardan ...'ın soruşturma aşamasında tehdit eyleminden bahsetmemesine karşın yargılama aşamasında sanığın mağdura bir tane vurduğunu, mağdurun da sanığa vurduğunu sanığın bu sırada cebinden bir bıçak çıkardığını ve bıçağı geriye doğru çekerek vuracak gibi yaptığını ancak polislerin gelmesi üzerine sanığın elindeki bıçağı yere düşürdüğünü belirtmesi, tanıklardan ...'ın da aşamalarda sanığın elinde bıçak gördüğünü beyan etmesi, kolluk kuvvetlerince okuldaki şahısların sanığın kaçarken çöp kutusuna bir cisim attığı belirtmeleri üzerine çöp kutusundan bir adet bıçak ele geçirilmesi karşısında, mağdurun kendi beyanları ve tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, mağdurun ve tanıkların çelişkili beyanlarının ne şekilde sanığın savunmalarına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5955, Karar No: 2016/5117, Tarih: 13.12.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/5955 E.  ,  2016/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece her iki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen dosya davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında tarihsiz olarak düzenlenen sözleşme ile davalıların daire sahibi olduğu binada sözleşmede sayılan imalâtları ve sözleşme dışı imalâtları da yaptığını ancak bu işlerden kaynaklanan 39.603,16 TL alacağının ödenmediğini belirterek bu miktarın davalılardan tahsilini talep etmiş, birleşen dava dosyasında ise talep ettiği bu bedelin sözleşmede taraf olup vefat eden ....mirasçıları olan davalılardan da tahsilini istemiştir.

Davalılar savunmalarında davacının sözleşmede üstlendiği edimlerini tamamlamadığını, iskân ile ilgili yapması gereken işleri de yapmadığını, binada bulunan 1 nolu dairenin satılarak bedelin davacıya ödendiğini, borçlarının bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Taraflar arasında tarihsiz olarak sözleşme düzenlendiği, davacının yapacağı imalâtların sayıldığı hususu ihtilâfsızdır. Bu sözleşmede davacı ile davalıların imzasının bulunduğu, bunlardan başka dava dışı ....ile ....imzasının da bulunduğu anlaşılmaktadır. İhtilâf davalılar ile sözleşmede imzası bulunmayan dava dışı kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunup bulunmadığı konusundadır.

Bir hakkın birden fazla kişi tarafından birlikte kullanılmasının ( veya birden fazla kişiye karşı kullanılmasının ) zorunlu olduğu hallerde, bu hak dava konusu edildiği zaman o hakla ilgili birden fazla kişi zorunlu dava arkadaşı durumundadır. Dava arkadaşlığının hangi hallerde mecburi olduğu maddi hukuka ( M.K., B.K., T.T.K ) göre belirlenir. Zorunlu dava arkadaşlığında dava arkadaşları arasındaki ilişki çok sıkı olduğundan, davada birlikte hareket etmek durumundadırlar. Mahkeme ise, dava sonunda zorunlu dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve tek bir karar verir. Maddi hukukla belirlenen zorunlu dava arkadaşlığının

söz konusu olduğu durumlar; iştirak halinde mülkiyet birden fazla kiralayan veya kiracının bulunması hali, bazı hallerde müşterek mülkiyet, sözleşmenin bir tarafında birden fazla kişi bulunması, adi ortaklık olarak gösterilebilir. Zorunlu dava arkadaşlığında dava konusu olan hak tektir. Yani dava arkadaşı sayısı kadar müddeabih yoktur.

söz konusu olduğu durumlar; iştirak halinde mülkiyet birden fazla kiralayan veya kiracının bulunması hali, bazı hallerde müşterek mülkiyet, sözleşmenin bir tarafında birden fazla kişi bulunması, adi ortaklık olarak gösterilebilir. Zorunlu dava arkadaşlığında dava konusu olan hak tektir. Yani dava arkadaşı sayısı kadar müddeabih yoktur.

İhtiyari dava arkadaşlığının mümkün olduğu haller ise (HUMK.'un 43.) 6100 sayılı HMK'nın 57. maddesinde sayılmıştır; Dava konusu hak ve borcun birden fazla kişi arasında ortak olması halinde bu kişiler birlikte dava açabilir veya birlikte dava edilebilirler. Alacaklı müteselsil borçlulara veya bunlardan bazısına karşı alacak davası açabilir . Bu halde davalı müteselsil borçlular arasındaki ilişki ihtiyari dava arkadaşlığıdır. Yine birden fazla kişinin ortak bir işlem (örneğin sözleşme) ile borç altına girmiş olması halinde borç bölünebilen bir borç ise birden fazla kişiye karşı birlikte dava açılması ihtiyaridir ve bu kişiler arasındaki ilişki ihtiyari dava arkadaşlığıdır. Bunlardan başka davanın birden fazla kişi hakkında aynı veya benzer sebepten doğmuş olması halinde de ihtiyari dava arkadaşlığı bulunur (Emsal HGK E. 2008/1-797 K. 2009/30 T. 28.1.2009, HGK E. 2008/15-769 K. 2008/752 T. 17.12.2008, 15. HD E. 2015/3426 K. 2016/2278T. 13.4.2016).

Somut olayda dava birden fazla kişi hakkında aynı sebepten yani sözleşmeden doğmuştur (HMK 57). Davalılar ile dava dışı olup sözleşmeyi imzalayan daire sahipleri arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davacının sözleşmeyi imzalayan tüm taraflara dava açma zorunlululuğu bulunmadığından mahkemece işin esasının incelenerek davacının sözleşme kapsamında yaptığı imalâtların mahallinde keşif yapılarak saptanması, bedellerinin sözleşme fiyatları ile belirlenmesi, sözleşme dışı imalâtlar var ise bunların bedellerinin de yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre belirlenip kanıtlanacak ödemelerin mahsubu ile sonucuna göre her bir davalı yönünden binadaki arsa paylarına göre tahsil kararı verilmesi gerekirken hatalı hukuki değerlendirme ile her iki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9170, Karar No: 2018/5284, Tarih: 04.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9170 E.  ,  2018/5284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında işlenen suçdan: Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen işletme ile bir ilgisinin bulunmadığını, hurda işinde işçi olarak çalıştığını, işyerinin muhasebesini tutan Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş isimli şahısların kendisini notere götürdüğünü ve bir takım evraklar imzalattığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait fatura fotokopilerinin dosyada bulunduğu, 2006 takvim yılına ait faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’ın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı veya Mehmet Çelik ve Mustafa Taşbaş’ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Vergi tekniği raporunda sözü edilen Mesut Işık’ın evinde yapılan aramada ele geçirilen sanığa ait sahte KDV tahakkuk fişine ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/52941 sayılı soruşturmanın bulunduğu anlaşılmakla; aynı şirket kapsamında aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin ayrı suçları değil zincirleme şekilde işlenmiş tek sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilerek, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyalar ile varsa aynı şirket ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eyleminin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E,2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E,2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki Kaçakçılık suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir.Yukarıda ayrıntılı açıkladığımız üzere 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlar dan alınmış 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla suç gerçekleşmektedir.Suçun maddi konusu fatura değildir.Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir.Yukarıda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme , kullanma ,gizleme,değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir.Bu kapsamdaf faturanın da taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır.Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, yukarıda ayrıntılı açıkladığımız birden çok usullerle içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir.213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359.maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması önemli değildir.Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden,ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını”taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçu oluşmadığı görüşüne katılmıyorum. 04/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2023/13398, Karar No: 2023/23825, Tarih: 08.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13398 E.  ,  2023/23825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/423 E., 2015/289 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2015 tarihli ve 2014/423 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre katılanın, temyiz tarihinden sonra 21.01.2021 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen şikayetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/455, Karar No: 2014/2064, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/455 E.  ,  2014/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/178-2013/680

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi N. Özdamar Karakülah tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin 10.09.2001 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği 27.10.2007 tarihinde müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, 30.10.2007 tarihinde ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.