muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19438, Karar No: 2016/675, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19438 E.  ,  2016/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2015

NUMARASI : 2015/103-2015/266

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12319, Karar No: 2014/22756, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12319 E.  ,  2014/22756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... Ltd.Şti. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3899, Karar No: 2020/4148, Tarih: 17.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/3899 E.  ,  2020/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollaması ile 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyet kararı

Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi “26.06.2015” yerine "23/07/2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10555, Karar No: 2024/19935, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10555 E.  ,  2024/19935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/202 E., 2024/473 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.05.2024 tarihli ve 2024/202 Esas, 2024/473 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak;hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması; hırsızlık suçuna ilişkin olarak ise; 5271 sayılı Kanun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında temyiz isteminin reddine dair 10.05.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6058, Karar No: 2013/8688, Tarih: 10.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6058 E.  ,  2013/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Davacı vekili, ...'nce alınan satış kararına dayanmış olup 1991 yılına ait 21 sayılı satış kararına ilişkin kayıt ve belgeler dosya içerisinde bulunmamaktadır. 1991 yılına ait 21 sayılı satış kararına ilişkin karar defterinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemesine İADESİNE, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41796, Karar No: 2013/7678, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/41796 E.  ,  2013/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının suç vasfına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 11 yaşında olan mağdurenin aldırılan 10.08.2008 tarihli doktor raporunda bir takım yaraların yanı sıra göğsün orta hattında üç adet sigara yanığı skarı mevcut olduğunun belirtilmesi ve mağdurenin vekili huzurunda vermiş olduğu 10.08.2008 tarihli beyanında bu izleri babası olan sanığın yaptığını beyan etmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 96/2-a-b maddesine temas ettiği ve dosyanın görevsizlik kararı ile Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeyip suç vasfında yanılgıya düşülerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15120, Karar No: 2017/7537, Tarih: 11.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15120 E.  ,  2017/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait ... Plaka nolu aracın, müvekkilinin şoförü olan ...'ın evinin önünde park halinde durmakta iken, davalı tarafından kullanılan ... marka aracıyla çarptığını, bu olayı tanık ...'ın gördüğünü, davalının ertesi gün gelerek park halindeki araca kendisinin çarptığını, içkili olduğunu, şikayet konusu yapılmamasını, aracın yaptırılması için çıkan masrafları kendisinin ödeyeceğini beyan ettiğini, davalının samimiyetine inanan müvekkilinin fatura karşılığı aracı tamir ettirip davalıya bildirdiğini, ancak davalının masrafın fazla çıktığından bahisle ödemeye yanaşmadığını, müvekkiline ait olan araçtaki hasarın davalının haksız fiili neticesinde meydana geldiğini, müvekkilinin iyi niyetini suistimal eden davalının hasarı ödememesi nedeniyle müvekkilinin mağdur duruma düştüğünü beyanla, 2.600,78 TL belirsiz alacak olan ve bilirkişi incelemesi neticesi araçta tespit edilecek değer kaybı ve gerekli tamirat bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkillinin söz konusu kaza ile ilgisinin bulunmadığını, müvekkilinin davacının aracına çarptığına dair iddiaları kesinlikle kabul etmediklerini, davacının hiçbir trafik kazası tespit tutanağı sunmadan dava açtığını, kazaya ilişkin ne bir savcılık şikayeti, ne de zarara ilişkin bir tespitin bulunmadığı, davacının aracında

meydana geldiğini iddia ettiği hasarların dava konusu kaza neticesinde meydana geldiğini ispat etmesi gerektiğini, davacının kötü niyetli bir şekilde araçtaki hasara ilişkin hiçbir tespit yaptırmadan hasar bedelini talep ettiğini, davacının araca bir takım tamirler yaptırmışsa da araçtaki hasarların iddia edilen kaza ile oluşup oluşmadığı, daha öncesinde araçta bir hasar bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa araçtaki hangi hasara ilişkin olarak tamirin yapıldığının tespit edilmesi gerektiğini, hiç bir hukuki dayanağı olmadan aracın öncesinde bir hasarı bulunup bulunmadığı tespit ve ispat edilemeyen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; olaydan sonra kaza tespit tutanağının ve araçların durumlarıyla ilgili tespit tutanaklarının tutulmamış olması, olaydan sonra davalı tarafından bir ödeme yapılmamasına rağmen Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulmamış olması ve diğer nedenlerle davacı tarafça davasının ispatına yarar delilleri dosyaya ibraz edememesi,diğer yandan; dinlenen bir kısım tanık beyanlarına göre, davacıya ait ... Plaka nolu aracın park halinde durmakta iken davalı tarafından kullanılan ... marka aracıyla çarptığı belirtilmiş ise de, yukarıda da ifade edildiği üzere, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın niteliğinin ve hasar miktarının tespit edilemediği, davacı tarafın araçta meydana gelen hasara ilişkin delil ibraz edememiş olması karşısında, davacı tarafından açılıp ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı ve hasar bedeli istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nın 266.maddesi gereğince "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz". Haksız fiillerde, zarar veren taraf kusuru oranında gerçek zarardan sorumlu olur. Kusur ve hasar durumunun konusunda uzman bilirkişi marifetiyle tespiti gerekir. Bu konu, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenecek hususlardan değildir. Özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerdendir.

Somut olayda, her ne kadar olayla ilgili kaza tespit tutanağı düzenlenmemiş ve tespit yapılmamış olsa da; yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre davalı

Somut olayda, her ne kadar olayla ilgili kaza tespit tutanağı düzenlenmemiş ve tespit yapılmamış olsa da; yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre davalı

tarafın; davacıya ait araca park halindeyken çarptığı sabittir. Mahkemece; makine mühendisi bilirkişiden rapor alınmışsa da; raporda olayın tespiti açısından gerekli belgelerin eksik olması sebebiyle inceleme yapılamadığı belirtilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece,kaza tarihinde araç kim üzerine kayıtlı ise trafik sicil kayıtlarının getirtilerek, kaza tarihinden önce başka bir kaza gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilerek, seçilecek kusur ve hasar konusunda uzman bilirkişiden gerektiğinde tanıkların belirttiği davalı aracı ve davacıya ait araç üzerinde ve mahallinde keşif yapılarak tüm, dosya kapsamı,davacı tarafın iddiası, davalıların savunmaları, tanık beyanları, davacı tarafın sunmuş olduğu zarara ilişkin faturalar birlikte değerlendirilerek, kazanın meydana gelmesinde tarafların kusur durumlarının ve davacı aracında meydana gelen gerçek zararın tespiti; Ayrıca davacı tarafça aracında kaza nedeniyle meydana gelen değer kaybı da talep edilmiş olduğuna göre; mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybı zararının da belirlenmesi, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden denetime elverişli, ayrıntılı, gerekçeli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11643, Karar No: 2016/15245, Tarih: 30.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11643 E.  ,  2016/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini konjuktivit tanısı konularak çalıştığı ortamda kimyasal maddelere ve kanalizasyon suyuna allerjisi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle İş Kanunu 24. maddesi 1/a uyarınca feshettiğini kıdem tazminatı ve ücret alacağını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sözleşme haklı feshine dayanak gösterdiği çalışma şartlarının ağırlaştırılması veya sağlık sebeplerinin söz konusu olmadığını, davacının izinde bulunduğu bir sırada 14.05.2010'da tanzim edilmiş raporun haklı fesih sebebi olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, doktor raporu ile teşhisi konulan hastalık konjuktivit olup bu rahatsızlığının işyerindeki çalışma koşulları ile bağlantısının tesbit edilemediği, ilişkisi olsa bile işyerinde fesih tarihinde var olduğu anlaşılan ve davacı için hayati tehlike oluşturmayan bu rahatsızlığının çalışmasına engel teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın ücret talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, davacıya konjuktivit teşhisi konulduğu, böyle bir hastalığın davacının yaptığı işle bağlantısının tespit edilemedği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak varılan sonuç eksik araştırmaya dayalı olup iş sözleşmesine konu işin kapsamı ile davacının yapmış olduğu iş gözetilerek, davacıda ortaya çıkan sağlık sorunlarının yapılan iş ile ilişkisinin olup olmadığı işin devamı halinde hastanın nelerle karşılacağı çalışmaya devam edilmesi halinde nasıl risklerin oluşacağına ilişkin tam teşeküllü devlet hastanesinden ya da üniversite hastanesinden rapor alınarak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.