muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6201, Karar No: 2018/15324, Tarih: 10.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6201 E.  ,  2018/15324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece,.........'nin feragatten reddine, .........'nın men'i müdahale davasının kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 155 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından biri olduğunu, davalıların taşınmaza müdahale ettiklerini belirterek müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında davalılardan ..., ... ve ... hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... hakkında açılan davaların feragat sebebiyle reddine, davalı ... hakkında açılan meni müdahale davasının kabulüne, dava konusu 155 parsele ilişkin teknik bilirkişi ...... Gök tarafından hazırlanan ölçekli krokide b harfi ile gösterilen 1.837,40 TL m2 yüz ölçümündeki bölüme vaki müdahalesinin önlenmesine, davalı ... hakkında açılan meni müdahale davasının kabulüne, 155 parsele ilişkin teknik bilirkişi ...... Gök tarafından hazırlanan ölçekli krokide H harfi gösterilen 5.614,65 m2 yüz ölçümündeki bölüme vaki müdahalesinin önlenmesine, davalı ... hakkında açılan meni müdahale davasının kabulüne, 155 parsele ilişkin teknik bilirkişi ...... Gök tarafından hazırlanan ölçekli krokide F harfi ile gösterilen 3.182,80 m2 G harfi ile gösterilen 3.724,40 m2 L harfi ile gösterilen 1.071,21 m2 M harfi ile gösterilen 6.164,70 m2 ve A harfi ile gösterilen 1.569,90 m2 yüz ölçümündeki bölümlere vaki müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar; adlarına çıkarılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılmadığını, savunma ve delil bildirme hakkının kısıtlandığını ileri sürerek temyiz isteğinde bulunmuşlardır. Temyiz dilekçesindeki itirazlar karşısında öncelikle “tebligat”, “taraf teşkili”, “adil yargılanma” ve “hukuki dinlenilme hakkı” kavramları üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının 27. maddesi (HUMK’un 73. maddesi) uluslararası sözleşmeler ve Anayasanın 36. maddesiyle en temel yargısal hak olarak kabul edilen hukuki dinlenilme hakkı gözetilerek, mahkeme, tarafları dinlemeden, onların iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 16. maddesi, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükmünü; Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesi, "Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinde muhatabın bulunmama nedeninin araştırılması ve tebliğ belgesinde gösterilmesi gerektiğine yönelik bir düzenleme getirilmemiş ise de, önce muhatabın aranması, muhatabın tevziat saatinde o yerde bulunmadığının ancak aynı gün tevziat saatinden sonra döneceğinin tespiti halinde kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine tebligatın yapılması gerekmektedir.

Tebligat Kanununun 20. maddesinde, tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için "13, 14, 16, 17 ve 18. maddelerinde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21. maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18. maddelerinde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren 15 gün sonra yapılmış sayılır. "hükmüne; Yönetmeliğin 29. maddesinde, "21, 22, 23, 25, 26 ve 27. maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları veya tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır." hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava dilekçesinin davalılara tevziat sırasında hazır bulunmadıkları için aynı konutta birlikte ikamet ettikleri yeğenlerine tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Dava dilekçesinin tebliğine ilişkin belgede muhatapların evlerine aynı gün döneceğine ilişkin anılan 16 ve 25. madde hükümleri bakımından gerekli olan bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligat, Tebligat Kanununun 16, 20; Yönetmeliğin 25, 29. maddeleri hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, davalıların duruşma gününden usulüne uygun olarak haberdar edilmesi ve tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilip, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, az yukarıda ayrıntıları açıklanan ilkeler dikkate alınmadan davalı tarafın savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde yargılamaya devam edilerek işin esasına ilişkin hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, davalıların duruşma gününden usulüne uygun olarak haberdar edilmesi ve tüm deliller toplanıp birlikte değerlendirilip, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, az yukarıda ayrıntıları açıklanan ilkeler dikkate alınmadan davalı tarafın savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde yargılamaya devam edilerek işin esasına ilişkin hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1761, Karar No: 2020/2735, Tarih: 04.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1761 E.  ,  2020/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, turizm konaklamasının işletmecisi olduğunu, 2020 abone numarasıyla 2014 Haziran ayından itibaren elektrik kullanmaya başladıklarını, davalının 30.06.2013- 31.12.2014 tarihleri arasında 14 adet fatura düzenleyip gönderdiğini, davalı şirketin elektrik tüketim bedeline ek olarak, kayıp kaçak bedeli, dağıtım bedeli, iletim bedeli, sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini, davalı şirketin 3093 sy TRT Gelirler Yasasının m. 4/C bendi uyarınca % 2 oranında TRT Payını alması gerektiği, ancak bu payın hesabında kayıp kaçak bedelinin matraha dahil edilmemesinin gerektiği, TRT payı tahsil edilirken kayıp kaçak bedelinin matrahtan çıkarılması ve % 2 lik payın buna göre hesaplanması gerektiği halde bu kısmın matraha eklendiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 103.389,97 TL kayıp kaçak bedeli, 73.105,63 TL dağıtım bedeli, 23.304,39 TL iletim bedeli, 38,15 TL sayaç okuma bedeli ve 1.000 TL fazladan tahsil edilen TRT payı olmak üzere 200.838,14 TL’nin alacaklının reeskont avans faizi işletilmek suretiyle davalıdan tahsilini tahsilini talep etmiş, 26.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 456.487,68TL’ ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp kaçak bedellerinin ...'a verildiği, bu nedenle davanın ...’a ihbar edilmesi gerektiğini, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; Davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının davalı Batiçİm Enerjİ Toptan Satiş AŞ ile arasında 01.06.2014 tarihli protokol kapsamında yapılan sözleşmeyle kendisinden fazla tahsil edilen KDV dahil 122.000,16 TL kayıp kaçak tutarı bedelinin dava tarihinden, yine KDV hariç (KDV nin davacı tarafça talep edilmediği de dikkate alınarak bu miktarlar sınırlı olmak kaydıyla) 2.067,80 TL olan %2 TRT payından 1.000,00 TL sinin dava tarihinden itibaren işleyecek (taleple bağlı kalınarak) reeskont faiziyle, geri kalan 1.067,80 TL sinin de ıslah tarihi olan 26.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek (taleple bağlı kalınarak) yasal faiziyle davalıdan tahsili davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile PSH sayaç ödeme bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile PSH sayaç ödeme bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişiklikleri, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ile 20 nci maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12757, Karar No: 2016/6170, Tarih: 02.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12757 E.  ,  2016/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/31-2014/218

DAVACI : E.. A..

Taraflar arasında görülen davada ........ Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 gün ve 2013/31-2014/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.06.2015 gün ve 2015/2898 - 2015/8251 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1927 yılından beri kişisel bakım ve temizlik ürünleri ile kimyasal maddeler alanında faaliyet gösteren müvekkilinin özellikle ..... markasının bilinen ve tanınan bir marka olduğunu, ...... markasının ilk defa 02.09.1969 tarihinde 117640 sayı ile tescil ettirildiğini, pek çok mal ve hizmette kullandığını, tescilli birçok ..... ibareli markanın sahibi olduğunu, ayrıca .... ibaresini içeren seri markalarının bulunduğunu, davalının ........ ......... ibareli başvurusunun müvekkilinin tanınmış ......... ve ........ esas unsurlu seri markaları ile benzer olduğunu, dava konusu .... ..... ibaresinin ..... ibaresini içerisinde birebir barındırdığını, müvekkili ürünlerinden birinin seri markası olduğu düşüncesini doğurabilecek nitelikte bir ibare olduğunu, başvuru kapsamındaki emtia ve hizmetlerin tamamının, daha önce müvekkili adına ....... markasıyla tescil edilmiş emtia ve hizmetlerle aynı veya benzer olduğunu ve karışıklığa sebebiyet vereceğini ileri sürerek ...... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 28.12.2012 gün ve 2012-M-4107 sayılı kararının iptali ile tesciline karar verilmiş olması halinde 2010/14682 başvuru numaralı ...... ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6888, Karar No: 2015/4911, Tarih: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6888 E.  ,  2015/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava dosyası merci tayini incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde yetkisizlik kararı verilen her iki dava dosyasının taranmadığı ve bu nedenle yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek açıklanan eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/221, Karar No: 2015/375, Tarih: 22.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/221 E.  ,  2015/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; davacı eczacı ile davalı kurum arasındaki sözleşmenin feshinin iptali istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11389, Karar No: 2015/20818, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11389 E.  ,  2015/20818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 299.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması,ve temyiz süresinin beklenmesi,

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması,ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi,için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.