muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2992, Karar No: 2014/667, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2992 E.  ,  2014/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kötü muamele suçundan (üç kez) sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kandıra Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2010 gün ve 2009/122 Esas, 2010/216 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

O Yer Cumhuriyet Savcısının 03.06.2010 günlü hükmü CMUK.nın 310. maddesinde yer alan bir aylık süre içinde temyiz etmesi gerektiği halde, yasal süreden sonra 27.08.2010 havale tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanığın temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 25.05.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31892, Karar No: 2016/605, Tarih: 21.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/31892 E.  ,  2016/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, belediye başkanının değişmesi ve ...’ye yeni Genel müdür atanması sonucu 31.12.2014 tarihinde sözlü olarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile davalı şirkete iadesini istemiştir.

Davalı ..., davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, ... işçisi de olmadığını, husumetin ...'ye yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket, diğer davalı ... ile 14/01/2014 -31/12/2014 tarih aralığında geçerli olmak üzere Su Sayaç Endekslerinin okunma hizmetini ihale ile aldıklarını, yüklenici şirketlerde çalışacak ve işten çıkarılacak işçilerin diğer davalı ...'nin emir ve kontrolünde yapıldığını, tüm sorumluluğun ...'de olduğunu, 31/12/2014 tarihinden sonra ... ile yeniden sözleşme imzalamadıklarını, bu nedenle davacının yeni işi alan firmada işe alınması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, SGK kayıtlarına göre yeni işçi alımlarının yapıldığı, işten çıkarmalarda davalı işverence yazılı ve somut belge sunulmadığı, sebep gösterilmediği, feshin çelişkili davranmama, ölçülülük, feshin son çare olma ilkeleri ile örtüşmediği ve haksız olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hüküm altına alınan tazminatın kimden ne şekilde tahsil edileceğinin yazılmadığı, avukatlık ücreti ve diğer yargılama giderleri bakımından ise davalılardan alınmasına denilmekle yetinildiği görülmekle bu durum infazda karışıklığa yol açacağından usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının 2 nolu bendine “işe başlatmaması halinde” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin,

2- Hüküm fıkrasının 5 ve 6 nolu fıkralarında yer alan “davalılardan” sözcüğünden sonra gelmek üzere “müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin eklenmesine, kararın hüküm fıkrası düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 21.01.2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9639, Karar No: 2013/3736, Tarih: 18.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/9639 E.  ,  2013/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

Davacı-karşı davalı ...ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen 14.09.2011 gün ve 355/631 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ...vekili, harcını yatırmak suretiyle boşanma dosyasına verdiği karşı dava dilekçesinde, tarafların 1991 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde satın alınarak davalı adına tescil edilen 733 ada 893 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölümün alınmasına kişisel gelir ve birikimleriyle katkıda bulunduğunu açıklayarak 20.000 TL alacağın karşı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, alacak davasının yersiz açıldığını, söz konusu dairenin alınmasına davacının katkısı olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde ise; taraflar üzerindeki malvarlığının tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı ...’nin katılma alacağının 32.500 TL olduğunun tespiti ile karşı taraftan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...’in katılma alacağının 13.000 TL olduğunun tespiti ile bu miktarın davacı Tülay’dan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından 11 nolu bağımsız bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Taraflar, 02.01.1991 tarihinde evlenmişler, 19.11.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.11.2003 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 Sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 19.11.2004 tarihinde sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 733 ada 893 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölüm 06.01.1998 tarihinde satın alınarak davalı ... adına tescil edilmiş, 669 ada 629 parsel üzerindeki 2 nolu dükkân ise 09.12.1997 tarihinde satın alınarak davacı Tülay Neşeli adına tescil edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece davalı ... lehine 13.000 TL katılma alacağına hükmedilmiş ise de, davalı ... vekili, karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde taraflar arasındaki malvarlığının tasfiyesini istemiş olup, davacı adına kayıtlı 669 ada 629 parsel üzerindeki 2 nolu dükkana yönelik olarak harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmamaktadır. Mahkemece bu konuda davalı lehine 13.000 TL katılma alacağına hükmedilmiş olması yerinde değil ise de aleyhe bozma yasağı kuralı ve temyiz edenin sıfatına göre bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece uyuşmazlık edinilmiş mallarla katılma alacağı olarak değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Hâkim, tarafların hukuki tavsifi ile bağlı olmayıp, Türk Kanunlarını re'sen uygulamakla yükümlüdür (6100 sayılı HMK.33.m.). Hâkimin

tarafların bildirdikleri vakıalar ile bağlı olması bu kurala aykırı değildir. Çünkü tarafların bildirdikleri vakıalara uygulanacak hukuk kaidesini bulmak ve uygulamak tamamen Hâkimin işidir. Yani hukuki nitelendirmeyi yapma Hakime aittir. Taraflar ileri sürdükleri vakıaların mahiyeti hakkında yapmış oldukları hukuki tavsif ve sebepler Hâkime yardımcı olursa da bunlarla asla bağlı değildir (Bkz. Prof Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü Üçüncü Baskı Sayfa 348; Prof. Dr. Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku Cilt: 1, Sayfa 200). Dava dilekçesinin tavsifi Hâkime ait olup, tarafların iddia ve savunmaları doğru algılanmalıdır.

Taşınmazların alındığı tarih itibarı ile dava; 743 sayılı Kanunun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen taşınmaza yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın mahiyeti hatalı değerlendirilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların çalışma ve gelirlerine ilişkin kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden eksiksiz olarak, davacının kişisel gelirleriyle taşınmazın alınmasına yaptığı katkının belirlenmesi, taşınmazın alındığı tarihe kadarki toplam gelirinden tarafların sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM'nun 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü uyarınca yapması gereken harcamalar çıktıktan sonra yapabilecekleri tasarruf miktarının ne olacağının belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişiden rapor alınması, tarafların elde ettikleri gelirle sağlayabilecekleri katkı miktarının ayrı ayrı saptanması, daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında davacı eşin katkı oranının bulunması, bulunan bu oranın dava konusu mal varlığının dava tarihindeki değeri ile çarpılarak varsa katkı payı alacağının tespit edilmesi, somut olayda hakkaniyet ilkeleri ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinin göz önünde tutularak davacının katkı payı alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/12595, Karar No: 2014/20218, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12595 E.  ,  2014/20218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargının görevinde olduğundan bahisle davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazlardan 956 parselin göl mutlak koruma alanında;diğer parsellerin ise dere koruma alanında kaldığı ve idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır." hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; "Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği" kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca görevsizlik kararı verildiği dikkate alınarak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/3.bendi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının,

a)Vekalet ücretine ilişkin paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına,

b)Yargılama giderlerine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının,

a)Vekalet ücretine ilişkin paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına,

b)Yargılama giderlerine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1577, Karar No: 2015/1143, Tarih: 01.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1577 E.  ,  2015/1143 K.**

* TAHLİYE DAVASI

* KİRA SÖZLEŞMESİNE AYKIRILIK

* KİRALANANIN AÇIKTAN FENA KULLANIMI

* KANUNLARIN GERİYE YÜRÜMEMESİ

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 316

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 2

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 256

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “kira aktinin feshi, tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 15.09.2011 gün ve 2009/1659 E.- 2011/867 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 27.02.2012 gün ve 2011/14822 E.-2012/2897 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kiracı olarak bulunduğu taşınmazlara yerleşmesinden sonra akte aykırı davranışlarda bulunduğunu, taşınmazlarda çok sayıda tadilatlar yaptığını, sözleşmeye aykırılığın giderilmesi ve eski hale getirilmesi için 11.6.2009 tarihinde süreli ihtar keşide edildiği halde, akte aykırılığı gidermediğini belirterek, akte aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.Davalı vekili ise, kiralayanın iki kişi olduğunu, davanın F.. J.. tarafından açılmasının doğru olmadığını, tadilatların sözleşmeye uygun ve taşınmazın kıymetini artırır nitelikte olduğunu, bu davanın kira bedelini artırmaya baskı olarak açıldığını, tadilatlara kiralayanların rıza gösterdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan, 01.06.2004 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile bu sözleşmeye ek olarak yapılan 31.05.2005 tarihli ve 01.08.2006 tarihli ek sözleşmeler konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01.06.2004 başlangıç tarihli sözleşmede ve bu sözleşmeye ek olarak yapılan sözleşmelerde, kiralayanlar H.. E.. ve G.. J..’dir. Kiralayanların iki kişi olduğu taraflarında kabulündedir. Kiralayanlar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan, süreli ihtarın kiralayanlar tarafından birlikte keşide edilip, davanın da birlikte açılması gerekir.Bu nedenle dava şartı olan ihtarın tüm kiralayanlar tarafından keşide edilmesi gerekirken, 11.06.2009 keşide ve 12.06.2009 tebliğ tarihli, süreli ihtarın kiralayanlardan F.. J.. tarafından keşide edildiği ve davanın da bu kişi tarafından açıldığı anlaşılmaktadır.Davadaki eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün ise de, ihtardaki bu eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün değildir.Aktin sona erdirilmesi isteğini taşıyan ihtarname, tüm kiralayanlar tarafından keşide edilmediğinden, belirtilen eksiklik sebebiyle hukuki sonuç doğurmaz.Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı yan vekili, müvekkili kiralayan F.. J..'nin maliki bulunduğu ... Kore Şehitleri Cad.No:48 adresindeki binanın 01.04.2004 imza tarihli kira sözleşmesi ile 1,2,3,4 numaralı bağımsız bölümlerini ve binanın arkasındaki binaya ait otoparkı, kontratın yapıldığı tarihte mevcut olan yalnız üstü kapalı araba park yerlerini,dükkan ve bitişiğindeki kapıcı dairesini; 31.05.2005 imza tarihli kira sözleşmesi ile 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümleri; 01.08.2006 imza tarihli kira sözleşmesi ile 8 numaralı bağımsız bölümünü;15.07.2008 başlangıç tarihli otopark kira kontratı ile Kore Şehitleri Caddesi 46 numarada yer alan 216 m2 otoparkı davalı şirkete kiraya verdiğini, kira döneminin son yılı itibari ile aylık kira bedelinin 3755 euro+880 TL.tutarında olduğunu; davalı şirketin kiracı olarak binaya yerleşmesinden bir süre sonra taraflar arasındaki kira sözleşmesine aykırı davranışlarda bulunmaya başladığını ve müvekkilinin ve kardeşi H.. H.. E..'nin bütün yazılı ve sözlü uyarılarına rağmen bu davranışlarını ısrarla sürdürdüğünü,davalı şirketin 48 numaralı bina içerisinde kendisine izin verilmeyen çok sayıda tadilat yaptığını,asansör boşluklarını dolap haline getirdiklerini,kabloları geçirmek için büyük delikler açarak zarar verdiğini,merdiven kovanındaki lama demirden olan korkuluğu kaldırdığını,binanın alüminyum pencere ve kapılarını çıkarttığını ve buraları tuğlayla ördürmek sureti ile binanın dış görünümünü bozduğunu,48 numaralı binanın yan tarafından kontrat yapılırken mevcut olan kapıcı dairesini yıktığını ilave bir inşaat yaptığını bu ilaveyi binanın zemin katıyla birleştirerek jeneratör odası ve depo haline getirdiğini,sonradan bu bölümü öne doğru uzattığını,48 numaralı binanın arkasında kontrat yapılırken mevcut olan dükkan ve yalnız üstü kapalı araca park yerlerini yıktığını buraya iki katlı bir ses laboratuarı kurduğunu,bunun da hem çatısı hem de arka duvarlarıyla Deniz İş Hanı'nın bahçe duvarlarına taştığını,çatının sularının komşunun üstüne aktığını,komşu binaya rahatsızlık verdiğini ve komşuların şikayetlerine yol açtığını,46 numaradaki otoparkı yalnızca otopark olarak kullanması gerekirken hem ardiye hem çöplük gibi kullandığını, bahçedeki bazı ağaçların kesildiğini, bazıların diplerine de film banyosunda kullanılan kimyasal sular dökülerek ağaçlara zarar verildiğini,niteliği tam olarak bilinmeyen ve çevreye zararlı olma ihtimali bulunan bir takım kimyasal maddeleri depolamakta ve kullanmakta olduğunu, 46 numaradaki deponun kiracısı olmadığı halde bu deponun önünü ve üst alanını işgal ederek depoya girişi engellediğini bu nedenle kira bedellerinin çok düşük olması sebebi ile kira arttırım konusunda talep hakları saklı kalmak kaydıyla taraflar arasındaki 01.04.2004 imza tarihli kira sözleşmesi 31.05.2005 imza tarihli kira sözleşmesi, 01.08.2006 imza tarihli kira sözleşmesi,15.07

.04.2004 imza tarihli kira sözleşmesi 31.05.2005 imza tarihli kira sözleşmesi, 01.08.2006 imza tarihli kira sözleşmesi,15.07.2008 başlangıç tarihli oto park kira kontratının akde aykırılık nedeni ile feshi ile bu kira sözleşmelerine konu taşınmazların tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kira sözleşmesinin müşterek maliklerin ikisi ile de imzalandığından davanın sadece F.. J.. tarafından açılmasının usulsüz olduğunu, davalının yaptığı tadilatların taraflar arasında sözleşme şartlarına uygun olduğunu, mecurun kıymetini de arttıracak nitelikte bulunduğunu, ayrıca davalının önce binanın 1,2,3,4 nolu daireleri için kira sözleşmesi yaptığını ve kiracının bu sözleşmeye dayanarak binada esaslı tadilata gittiğini,daha sonra tadilat noktasında bir sıkıntı olmaması üzerine bir yıl sonra 5-6 nolu dairenin kira sözleşmesinin yapıldığını ve yine kiraya verenlerin kiracıdan ve sözleşme şartlarından memnun oldukları için en son 8 numaralı daireyi de müvekkili şirkete kiraya verdiğini,davacının sözleşmeye aykırı olduğunu iddia ettiği tadilatların tamamını 1-2-3-4 nolu dairelerin kiralanmasından sonra fakat 5-6-8 nolu dairelerin kiralanmasından önce yapılan tadilatlar olduğunu,kiraya verenlerin bu tadilatlara rıza göstermemiş olsalardı zaten diğer daireleri de kiraya vermeyeceklerini,kaldı ki yine 2008/10 D.İş dosyasında alınan rapora göre de yapılan tadilatların ana kolon ve kirişlere zarar vermeyen ve eski hale iadesi mümkün olan tadilatlardan olduğunu,davacı tarafın kira bedellerini yükseltmek amacı ile ve baskı olması bakımından bu davayı açtığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, H.. H..P..'nin kardeşi F.. J..'nin açtığı tahliye davasına muvafakat ettiği, böylece davanın usulüne uygun açıldığı, toplanan delillerden akde aykırılığın söz konusu olduğu gerekçesi ile; taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 1.4.2004-31.5.2005-1.8.2006 ve 15.7.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmelerinin feshi ile davalının dava konusu olan 1-2-3-4-5-6-8 nolu dairelerden ve otoparktan tahliyesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.