muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1094, Karar No: 2018/1893, Tarih: 01.03.2018

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı ... vekilinin yoksulluk nafakasının arttırılmasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

TMK'nun 175.maddesi "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir."

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda dairemizin yerleşik uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası ...’in yayınladığı ... oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Dosya kapsamından; tarafların 10.05.2012 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, boşanma kararı ile birlikte davacı lehine 300 TL yoksulluk nafakasına karar verildiği ve boşanma davasından bu davanın açıldığı tarihe kadar aradan yaklaşık üç yıllık süre geçtiği anlaşılmaktadır. Tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında boşanma davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu iddia ve ispat edilmemiştir.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın ...’in yayınladığı ... oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile nafaka miktarında arttırım yapılmaması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına, HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20891, Karar No: 2014/13712, Tarih: 08.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20891 E.  ,  2014/13712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/209837

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

NUMARASI : 2008/735 (E) ve 2009/648 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan B.. M..'un Laleli' de deri işi ile uğraştığı bir süreden beri tanıdığı Bulgar uyruklu G. M.nın ise A. Ö.'ın tanıdığı ve müşterisi olduğu, İ.. B..'ın bu bayanla birlikte katılana gelerek bayana Bulgaristan'da büyük bir miras kaldığını, bu paraları Türkiye'ye aktarmak istediklerini söylediği, sahte mahkeme kararları, TC Merkez Bankası, Vergi Dairesi Müdürlüğü ve Yargıtay, Cumhuriyet Başsavcılığı gibi kamu kurumları tarafından düzenlenmiş gibi yapılan sahte belgeleri gösterip ayrıca katılanı Yargıtay, Adliye gibi kurumlara götürüp kalemlerinde iş yaptıkları izlenimi vererek katılan Baybaba'dan vergi dairesine, bankaların bazı mahkeme dosyalarına harç yatırmak üzere para talep ettikleri ve paranın getirilmesi durumunda Baybaba'ya yüklü miktarda ödeme yapacaklarını söylediği, katılanın bu amaçla sanığa elden ve havale yolu ile toplam 450.000 Dolar civarında para verdiği, sanığın aldığı paralarla ortadan kaybolduğu iddia olunan somut olayda; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3393, Karar No: 2010/9408, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3393 E.  ,  2010/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin satışlarının tapuda düşük gösterildiği açıklandıktan sonra sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8557, Karar No: 2018/7745, Tarih: 06.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8557 E.  ,  2018/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/12/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, babalığın inkar edilmesi ve şahsi münasebet kurulmaması sebebiyle manevi tazminat isteğine ilişkindir. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun'da babalık davalarında maddi ve manevi tazminata ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır. Bu sebeple davanın dayanağını TMK'nın 24 ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 41 ve devamı maddeleri oluşturmaktadır.

Bir kişinin fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerlerine iradesi dışı saldırma sonucu meydana gelen eksilme ve kayıplar manevi zararı oluşturur. Bu tür kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Mer'i mevzuatta manevi tazminat verilebilecek olgular sınırlandırılmıştır. Bunlar kişinin ve ailenin onur ve saygınlığına yönelik suçlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi, isme saldırı, nişanın bozulması, evlenmenin feshi, babalığın benimsenmemesi, bedensel zarar ve öldürmedir.

Öte yandan, her dava açıldığı tarihteki maddi ve hukuki olgulara göre değerlendirilir. Dava tarihinden sonra gerçekleşen olayların veya hukuksal durumdaki değişikliklerin derdest davalarda uygulanması mümkün değildir. Aksi halde böyle bir uygulama, hukuki güven ilkesi ile de bağdaşmayacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında, davacının boşanmış olmasına rağmen dava dışı eski eşi ... ile birlikte yaşamaya devam ettiği, bu sırada davalı ile evlilik dışı ilişki yaşadığı, Atlas bebeğin bu ilişki sonucu doğduğu, doğumdan yaklaşık 15 gün sonra dava dışı eski eş tarafından tanıma işleminin gerçekleştiği, bundan yaklaşık 4,5 ay sonra da eldeki davanın açıldığı, 03/06/2013 tarihininde ...'ün babalığının iptaline, 29/06/2015 tarihinde ise davalının babalığının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı, iş bu davanın açıldığı 26/08/2011 tarihi itibarıyla davalının kendisinden olduğunu bildiği halde müşterek çocuğun babası olduğunu inkar ettiğini, yani babalığı benimsemediğini ispat edememiştir.

Hal böyle olunca, kanıtlanamayan manevi tazminat davasının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan bu sebeple usul ve yasaya aykırı mahkeme kararının bozulması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararına iştirak etmiyoruz. 06/12/2018
Yargıtay — Esas No: 2024/4722, Karar No: 2024/6247, Tarih: 27.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4722 E.  ,  2024/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesi, Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesi ve Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesince Bursa Asliye Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesince Ezine Asliye Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, Ezine Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı olmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12320, Karar No: 2018/3971, Tarih: 28.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12320 E.  ,  2018/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/04/2016 tarih ve 2015/1236-2016/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...'da bulunan fabrikasında elastometrik kauçuk köpüğü imalatı yaptığını, bu ürünün sentetik kauçuğun bir takım kimyasal malzemeler ile karıştırıp ısıtılması sonucunda elde edilen hamurun daha sonrasında ekstruder isimli özel bir alet ile makinelerde işlenip fırınlanmasıyla elde edildiğini, davalının 15.07.2001-15.08.2011 tarihleri arasında müvekkiline ait fabrikada ekstruder isimli makinenin operatörü olarak çalıştığını, bu nedenle kullanılan hamurun formülü, makinenin ve fırının ayarları ile fabrika laboratuarındaki formüllere erişebilecek kişilerden olduğunu, müvekkili ile davalı arasında imzalanan iş akdi sırasında rekabet yasağı ve gizlilik taahhütnamesi de imzalandığını, davalının bu taahhütname uyarınca iş akdini haklı bir neden olmaksızın feshettiği taktirde iki yıl boyunca Marmara Bölgesi'nde müvekkil şirketin faaliyet alanıyla aynı veya benzer işle iştigal eden kurum ve kuruluşlarda çalışmamayı taahhüt ettiğini, davalın iş akdini kendi isteği ile sonlandırdıktan sonra imzalamış olduğu rekabet yasağı sözleşmesine aykırı olarak rakip şirkette çalışmaya başladığını bu durumun taraflar arasında akdedilen rekabet yasağı sözleşmesine aykırı olduğunu ileri sürerek 15.600,00 TL cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin haklı nedenlerle taraflar arasındaki iş akdini feshettiğini, müvekkilinin davacının sırlarına vakıf olacak konumda bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı tarafından davacı aleyhine açılan Bursa 2. İş Mahkemesinin 2013/668 esas sayılı dosyasında iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenle fesih edildiğinin belirtildiği ve bu kararın kesinleştiği, iş sözleşmesi iş veren tarafından haksız veya işçi tarafından haklı sebeplere dayanarak feshedildiğinde işveren tarafından haksız rekabete dayalı dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz edene iadesine, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12098, Karar No: 2021/3366, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12098 E.  ,  2021/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-İlk kararla belirlenen yapı bedeli bozma konusu yapılmadığı halde, bozma sonrası yapı bedelinin yeniden hesaplanarak fazla bedel tespit edildiği gerekçesi ile 2. kez bozma yapıldığı halde, son kararda ilk yapı bedeli yerine bozmaya konu edilen yapı bedeli esas alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Kamulaştırılan ve bedeline hükmedilen fen bilirkişisi krokisinde (E) harfi ile gösterilen 12,54 m2 yerin tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmemesi,

3-Bozma sonrası bedel düştüğü ve fark bedel olmadığı halde, açıkça bedeli yazılmayan fark bedelin nemalandırılmasına karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının

a) 3 ve 4 nolu bentlerindeki (1.365.603,76) rakamının hükümden çıkartılmasına, yerine (1.351.480,56) rakamının yazılmasına, 5 nolu bendindeki (116,965,44) rakamının hükümden çıkartılmasına, yerine (131.088,64) rakamının yazılmasına,

b)1 nolu bendindeki (kısmının) kelimesinden önce gelmek üzere (ve E harfi ile gösterilen 12,54 m2lik) ibaresinin yazılmasına,

c)3 nolu bendindeki (bedeli ile Yargıtay Bozma ilamı öncesindeki yargılama sırasında davalılar adına depo edilen TL arasındaki fark olan kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (bedelinin derhal) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10155, Karar No: 2012/13351, Tarih: 20.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/10155 E.  ,  2012/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.11.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, davalı belediyenin ihtiyari aleni ihalesi suretiyle kazanılan şahsi hakka dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.12.2011 tarihli bozma ilamında özetle “…5393 sayılı Belediyeler Kanununun 18/e maddesine göre “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına, üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi 30 yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek” belediye meclisinin görevleri arasındadır. Taşınmaz satım konusunda belediye meclis kararı olmadan veya belediye meclisi bu konuda işlem yapmak üzere belediye encümeni ya da belediye başkanına yetki vermeden mülkiyeti belediyeye ait bir taşınmazın satışı ve satış ihalesi geçerli olmaz. Mahkemece değinilen bu husus üzerinde durulmamıştır. Yapılması gereken iş, davalı Belediyeden dava konusu taşınmazların ihtiyari aleni ihale suretiyle üçüncü kişilere satışı konusunda meclis kararı bulunup bulunmadığını, meclis kararı varsa meclisin satış işlemi ve ihale yöntemine ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediğini sorup saptamak,

davayı bu araştırma yapıldıktan sonra hükme bağlamak olmalıdır…” denilmiştir.

Bozma sonrası mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin bozma ilamı sonrasında dosyaya getirtilen belgelerden, 04.09.2006 tarih ve 2006/38 sayılı belediye meclis kararı ile 309 parseldeki belediye dükkanlarının satışına karar verildiği ve bu kararın verdiği yetki ile 06.11.2007 tarih ve 2007/42 sayılı satışa ilişkin encümen kararı uyarınca 309 parsel sayılı taşınmazda zemin kat 2 ve 3 nolu dükkanların davacıya 23.11.2007 tarihli ihale ile satışının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin bozma ilamı sonrasında dosyaya getirtilen belgelerden, 04.09.2006 tarih ve 2006/38 sayılı belediye meclis kararı ile 309 parseldeki belediye dükkanlarının satışına karar verildiği ve bu kararın verdiği yetki ile 06.11.2007 tarih ve 2007/42 sayılı satışa ilişkin encümen kararı uyarınca 309 parsel sayılı taşınmazda zemin kat 2 ve 3 nolu dükkanların davacıya 23.11.2007 tarihli ihale ile satışının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davalı belediyenin satışı, belediye meclisinin 04.09.2006 tarihli ve 38 sayılı kararına göre yapılmış, ihale işlemleri tamamlanmıştır. Dolayısıyla bu yönteme uygun yapılan satış, hüküm ve sonuç meydana getireceğinden davacı mülkiyetin adına geçirilmesini isteyebilir.

02.12.2011 tarihli bozma ilamımızın ikinci sayfasındaki “…meclis kararı varsa meclisin satış işlemi ve ihale yöntemine ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediğini sorup saptamak, davayı bu araştırma yapıldıktan sonra hükme bağlamak olmalıdır” ifadesindeki “varsa” ibaresinin, “yoksa” olarak yazılması gerekirken bu şekilde yazımın maddi hataya dayalı olduğu bu sefer yapılan incelemede anlaşılmıştır. Maddi hataya dayalı bozma ilamı davalı ... yararına usuli kazanılmış hak da oluşturmaz.

309 parselde 2 ve 3 nolu dükkanların arsa payları uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle kat irtifakı kurulacakmış gibi belirlenerek davacının tescil isteminin kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı belediyeden alınıp davacıya verilmesine, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/924, Karar No: 2013/1347, Tarih: 12.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/924 E.  ,  2013/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Davacı ilk davasında yükleniciden haricen satın almaya dayalı olarak tapu iptali istemiştir. Birleşen davasında ise; yükleniciden haricen satın aldığı dava konusu taşınmazı müteahhidin 3. bir kişiye, somut olayda birleştirilen davanın davalısına tapudaki satışı nedeniyle iptal tescil istemiştir. Her iki davada da zilyetliğe değil, kişisel hakka dayanmıştır. Bu durumda temyiz incelemesi Yüksek Yargıtay (...) Hukuk Dairesi'ne ait olduğundan, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 12.02.2013 tarihinde oybirliğilyle karar verildi.