muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4048, Karar No: 2023/5610, Tarih: 27.09.2023

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

1.İddia, katılan mağdurenin beyanların, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, Adli Tıp raporları, kolluk tutanakları, sanık ve müdafiinin savunmaları, sanığın nüfus ve adli sicil kaydı ile dosyadaki diğer tüm hukuka uygun deliller birlikte değerlendirildiğinde; katılan mağdurenin olay tarihinde (...) İlköğretim okulu 7 nci sınıf öğrencisi olduğu, sanığın da (...) ilköğretim okulunda sınıf öğretmeni olarak görev yaptığı fakat katılan mağdurenin sınıfında derse girmediği, katılan mağdurenin olay günü öğlen paydosundan bir önceki tenefüste kız kardeşi olan ...'nın öğretmeni sanık ile okulda merdivenlerde karşılaştığı, sanığın, katılan mağdureye kardeşinin dersleri ile ilgilenip ilgilenmediğini sorduğu, katılan mağdurenin de ilgilenmediğini söylediği, sanığın bu arada katılan mağdureyi öğle arasında sınıfına davet ettiği, öğle arası olduğunda katılan mağdurenin arkadaşı tanık ....'ye birlikte gitmeyi teklif ettiği, ...'nin de gelemeyeceğini söylemesi nedeniyle katılan mağdurenin yemek için eve giderken koridorda sanığı gördüğü, sanığın kendisine 2/A sınıfından el sallayarak gel işareti yaptığı, katılan mağdurenin de sanığın yanına gittiği, sanıfa girdiği, sanığa eve gideceğini yemek için parasının olmadığını söylediği, sanığın da kendisine "ben sana kantinden bir şey ısmarlarım" dediği, bu sırada sanığın sınıfında okuyan tanık ...'nin sınıfa girdiği, sanığın ...'ye niçin geldiğini sorduğu, ...'nin de para alıp çıkacağını söylediği, tanık ...'nin para alıp sınıftan çıktığı ve kapıyı açık bıraktığı; sanığın katılan mağdureye kapıyı kapatmasını söylediği, katılan mağdurenin de nedenini sorduğunda "kapıyı açan kapatır" dediği, bu sözü üzerine katılan mağdurenin sınıfın kapısını kapattığı, sanığın sınıfta yalnız oldukları sırada katılan mağdureye "Çok tatlısın, güzelsin" diyerek iki eli ile sımsıkı sarıldığı, sanığın katılan mağdureye "seni öpebilir miyim" diye söylediğinde katılan mağdurenin böyle bir şeyin olamayacağını söylerek izin vermediği, buna rağmen sanığın katılan mağdurenin dudağına yakın sağ yanağından bastırarak öptüğü, katılan mağdurenin sanığın kollarını yana açtığı sırada sanığı iterek elinden kurtulduğu ve sınıftan kaçtığı, toplanan delillere göre somut olayın bu şekilde sübuta erdiği vicdani kanaatine varıldığı belritilmiştir.

2. Her ne kadar sanık aşamalardaki savunmalarında; olay günü kardeşinin durumunu katılan mağdure ile konuştuğunu, bu konuşma sırasında katılan mağdurenin omuzuna elini koyduğunu, katılan mağdurenin iddia ettiği gibi onu sınıfın içinde sarılarak öpmediğini, sınıfa girmediklerini, aralarındaki konuşmanın koridorda gerçekleştiğini belirterek suçlamayı kabul etmediğini savunmuş ise de; katılan mağdurenin soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasında psikolog huzurunda alınan beyanları ile idarî soruşturma sırasında ilköğretim müfettişine vermiş olduğu beyanında; sanığın kardeşinin durumunu konuşmak üzere kendisini sınıfa çağırdığını, kapıyı kapattırdıktan sonra yanına gelerek "sen çok tatlı bir kızsın" dedikten sonra, iki eliyle sımsıkı sarıldığını, "seni öpebilir miyim" dedikten sonra kabul etmemesine rağmen sağ yanağından dudağına yakın bir yerden bastırarak öptüğünü başlangıçtan beri tutarlı ve istikrarlı şekilde beyan etmiştir. Uzun süren yargılamada birden çok kez beyanına başvurulan katılan mağdurenin beyanları arasında herhangi bir çelişki, tutarsızlık bulunmamaktadır. Yine katılan mağdurenin olayın hemen akabinde, Mahkemece tanık olarak dinlenen okuldaki öğretmen ve idareciler ile öğrenci arkadaşlarına da olayı yukarıda belirtildiği şekilde anlatmış, görgüye dayalı bir bilgileri bulunmamakla birlikte dinlenen tanıklar da, katılan mağdurenin olayı Mahkeme kabulünde belirtildiği şekilde kendilerine anlattıklarını beyan etmişlerdir. Katılan mağdure ve/veya ailesiyle sanık öğretmen arasında olay öncesine dayanan bir husumet yahut menfaat çatışmasının da bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirilerek; katılan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı beyanı, bu beyanın dinlenen tanıklarca da doğrulanması, katılan mağdure ile sanık arasında husumet yahut menfaat çatışmasının bulunmaması dolayısıyla katılan mağdurenin iffetini ortaya atarak sanık öğretmene iftira etmesini gerektirecek bir durumun olmaması hususları nazara alınarak katılan mağdurenin beyanına üstünlük tanınmış, bu itibarla sanığın hukuki dayanak ve delilden yoksun, kendisini suçtan kurtarmaya matuf savunmasına itibar edilmediği belirtilmiştir.

3. Yukarıdaki Mahkeme kabulü doğrultusunda, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte olup daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç sebep ve saikleri dikkate alınarak takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık öğretmenin katılan mağdurenin sınıfında derse girmediği, dolayısıyla şartları oluşmadığından hakkında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Kurulunun düzenlediği 21.04.2008 tarihli raporda, katılan mağdurenin olay sonucunda beden ve ruh sağlığının bozulmadığı belirtildiğinden, sanık hakkında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına; sanık hakkında verilen cezanın aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince fiilden sonraki yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınıp cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/29 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10780, Karar No: 2011/15891, Tarih: 19.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10780 E.  ,  2011/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.750 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davalıların yirmibeş sakarmeke kuşu avlamaları nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalıların savunması doğrultusunda onüç kuş yönünden tazminata hükmolunmuştur. Zabıta ve Orman Muhafaza memurları tarafından düzenlenen 27/12/2009 tarihli tutanaklarda davalıların avlanırken tüfekler ve yirmibeş kuşla yakalandıkları, olay yerinde başka kişiler bulunduğundan bahsedilmediği, davalıların da zabıta tutanağında imzaları bulunduğu anlaşılmaktadır. Belirtilen tutanaklar resmi belge niteliğinde olup aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. Tutanak mümzileri, tutanağın doğru olduğunu bildirmişlerdir. Tutanak içeriği gözetilerek davalıların yirmibeş kuş avladıkları kabul edilmek suretiyle sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, mahkemece, olay yerinden kaçan başka avcıların avladığı kuşlar bulunduğu yönündeki savunma ve tanık beyanlarına itibar edilerek davalıların tutanakta belirtilenden daha az kuş yönünden sorumluluklarına karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28039, Karar No: 2017/12323, Tarih: 24.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/28039 E.  ,  2017/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçunu kamu kurumu niteliğinde olan okul binasındaki öğretmenler odasına girerek, mağdurlara ait eşyalarını ayrı ayrı dolaplardan almak suretiyle işlediklerinin ve okul kantinine de girerek hırsızlık yaptıkları anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-(a) maddesi yerine 142/2-(b) maddesiyle ve birden fazla mağdura karşı ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiği halde, TCK 43. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun 14.01.2015 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4906, Karar No: 2014/11491, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4906 E.  ,  2014/11491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2011/796-2013/1176

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan U. Turizm İnş. İşl. Tic. A.Ş. ( Eski Ticaret Ünvanı ) Z. D. İnş Turizm Tic A.Ş.( Yeni Ticaret Ünvanı ) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenler ile temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsamı ile nedenlerine göre davalı U. Tur. İnş. İşl. Tic. A.Ş.(Zekai Dursun İnş. Tur. Tic. A.Ş.)'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; 20.443,92 TL maddi ve 9.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, hükme esas 18.11.2013 havale tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının kaza tarihindeki aylık ücretinin 700,00 TL olduğu kabul edilerek bu miktarın aynı tarihte yürürlükte bulanan asgari ücrete oranlanması sonucunda asgari ücretin 1.53 katı ücret esas alınarak bilinen dönem hesabı ile bilinmeyen aktif dönem hesabı yapılarak maddi tazminat miktarının saptandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, hükme esas 18.11.2013 havale tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının kaza tarihindeki aylık ücretinin 700,00 TL olduğu kabul edilerek bu miktarın aynı tarihte yürürlükte bulanan asgari ücrete oranlanması sonucunda asgari ücretin 1.53 katı ücret esas alınarak bilinen dönem hesabı ile bilinmeyen aktif dönem hesabı yapılarak maddi tazminat miktarının saptandığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının işyerinden ayrılıdığı 2010/Mart ayındaki ücretinin 700,00 TL olduğu ve bilinen(işlemiş) dönemdeki zararın hesaplanmasında kaza tarihinden davacının iş yerinden ayrılma tarihine kadar aylık 700,00 TL ücret üzerinden, bu tarihten sonraki dönemler için asgari ücretin 1.53 katı üzerinden hesaplama yaptırılarak alınacak aktüerya raporu neticesinde çıkacak sonuca göre, davacının talebini aşmamak kaydıyla bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7274, Karar No: 2016/13313, Tarih: 23.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/7274 E.  ,  2016/13313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı tüketici kredileri sebebiyle bankanın kendisinden erken ödeme ve dosya masrafı adı altında haksız yere 5.429,80 TL tahsil ettiğini belirterek, yapılan bu kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, talebini ıslah ederek 7.356,28 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tüketici kredisi sözleşmesinden kaynaklanan kesintilerin iadesine ilişkindir. Dava, davalı bankanın genel merkezine yönelik açılmış olup, temyiz aşaması dâhil tüm tebligatlar davalının dava dilekçesinde bildirilen “.... ... adresine yapılmış, tümünde adresin boş olduğu, taşındığını beyan eden ve imzadan imtina eden bina sakininin adı şerh düşülerek, sonrasında Tebligat Kanunu’nun 35. Maddesine göre yine adrese tebligat yapılmıştır.

Oysa, Mahkemece bir taraftan da genel merkeze müzekkere yazılarak dava konusu kredi sözleşmeleri evrakı istenmiş, davalı banka iki kez bu müzekkereye yanıt vermiştir. Bu yazıların antet kısmında genel müdürlüğün adresi ......” olarak belirtilmiştir.

Bu durumda davalıya çıkarılan tebligatların geçerli sayılmasına usulen olanak yoktur. Savunma hakkı Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alındığı gibi, 6100 sayılı HMK’nın 27. maddesi hükmüne göre de, mahkeme dava dilekçesine karşı savunmasını bildirmek üzere davalıyı kanunun gösterdiği şekle uygun olarak davet etmedikçe hükmünü veremez. Başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, davalıya usulüne uygun dava dilekçesi tebliği yapılarak taraf teşkili sağlanıp, davalı delilleri de toplandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, davalının yokluğunda yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13369, Karar No: 2016/11739, Tarih: 21.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13369 E.  ,  2016/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamına giren bıçaklardan olup olmadığı hususunda, yöntemince alınacak rapor ile bıçağın niteliği kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında olduğu belirlendiği takdirde kullanmakta olduğu aracın torpido gözünde bulunan pala diye tabir edilen bıçağı taşırken yakalanan sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suçtan kurtulmaya yönelik olup aşamalarda çelişen savunmaya dayanılarak yerinde olmayan yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/363, Karar No: 2017/251, Tarih: 06.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/363 E.  ,  2017/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili görevsiz ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne verdiği dilekçeyle, davalı ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca taşınmazın yıkılıp yeniden inşaat yapılacağını, davalının projeye aykırı kaçak inşaat yapması sebebiyle inşaatın yıkıldığını, daha sonra davalının bir daha inşaata başlamaması üzerine müvekkilinin taşınmazı yıkılmış hali ile satmak zorunda kaldığını ve de kaçak inşaat nedeniyle belediyeye ceza ödediğini ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL ödenen ceza bedeli olmak üzere 10.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşme içeriğinde yer alan eski binanın yıkılması ve bundan doğan rayiç kira ve kazanç taleplerinde davacının haklı olduğu, 24.02.2005 - 31.12.2007 tarihleri arasında geçen sürede eski binanın yıkılmasından kaynaklanan kira alacağının bulunduğu, bu kapsamda davacının talep edebileceği maddi zararının raporda 34.000,00 TL olarak hesaplandığı ancak taleple bağlı kalınması gerektiği, belediyeye ödenen ceza bakımından sözleşme hükmü gereğince müteahhit şirketin sorumlu olduğu, davacının inşaatın kaçak olmasından kaynaklanan ve belediyece talep edilen 5.000,00 TL cezadan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 5.000,00 TL maddi zarar ve 5.000,00 TL belediyeye ödenen ceza olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Yasada tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanuna göre Tüketici Mahkemelerinde değil genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.