muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9473, Karar No: 2014/19276, Tarih: 01.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9473 E.  ,  2014/19276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/329-2013/27

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri; emsal taşınmazın hükümet konağına, devlet hastanesine daha yakın olduğu gözetildiğinde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal kabul edilen taşınmazdan 6,1 kat değerli olduğunu kabul eden ve "serbest piyasa değerine göre hesaplama uygun bulunmuştur" kanaatini belirten, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen bedelin, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek fark bedelin ödenmesine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde sadece tespit edilen kamulaştırma bedelinin karara yazılması,

2-Dava konusu taşınmazın acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen bedelin, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek fark bedelin ödenmesine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde sadece tespit edilen kamulaştırma bedelinin karara yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15781, Karar No: 2011/13852, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15781 E.  ,  2011/13852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczacı olduğunu, dava dışı şahıslar ... ve ... taarfından düzenlenen sahte rapor ve reçete sonucu tüp bebek tedavisinde kullanılan ilaçları ihtiva eden bir reçetenin kendisince karşılandığı ve kuruma fatura edildiği gerekçesiyle davalının sözleşmeyi feshettiğini, oysaki bu şahısları tanımadığını, feshin haksız olduğunu ileri sürerek 13.8.2007 tarihli fesih işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, sahte reçete düzenlenmesi ve reçetenin kuruma fatura edilmesi nedeniyle sözleşmenin feshinin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, reçetenin usulüne uygun düzenlendiği, davacı eczacının reçeteyi vermesinin kusuruna dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, dava dışı ... ve ... tarafından düzenlettirilen ve herhangi bir tedaviye dayanmayan ve hastayada verilmeyen reçete muhteviyatı ilaçların kuruma davacı eczacı tarafından fatura edildiği gerekçesiyle 2006 yılı sözleşmenin 1/1 maddesi uyarınca sözleşmeyi feshettiği hususu tarafların kabulündedir. Dosya içinde bulunan belgelerden dava dışı ... ... hakkında dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilikten dolayı ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinde 2004/317 numarada kayıtlı ceza davasının açıldığı ve yargılama sonunda beraatlerine karar verildiği ve kararın 2009/15781 2011/13852

müdahil davalı kurumca temyiz edildiği ve halen Yargıtay'da bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı eczacı hakkında açılmış bir ceza davası yok ise de, davacı tarafından kurumca fatura edilen reçetelerden bir tanesinin de ceza mahkemesinde yargılanan sanıklar tarafından düzenlendiği iddia edildiğinden dava dışı sanıkların beraat etmesi veya davacının hakkında ceza davası açılmasa dahi, davacının eyleminin sözleşmeye aykırılık teşkil etmesi halinde davacının sorumlu olduğunun kabulü zorunludur. Ceza davasında verilen karar henüz kesinleşmediği içinde şu haliyle hukuk mahkemesine etkisinin bulunması olanaklı değildir. Hal böyle olunca ceza davasında verilecek karar hukuk mahkemesinde verilecek kararı etkileyecek nitelikte bulunduğundan, mahkemece ceza davanının sonucu beklenerek ceza dosyası ile eldeki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekir. Mahkemece, az yukarıda belirtilen ceza davası sonucu beklenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 4.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19301, Karar No: 2015/3486, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19301 E.  ,  2015/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17193, Karar No: 2007/7566, Tarih: 07.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/17193 E.  ,  2007/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2004

Davacı, sigorta kayıtlarında M.E.B. olarak geçen isminin E.B. Olarak düzeltilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 11.10.1986 tarihli işe giriş bildirgesinde M.E.B.olarak geçen ismin E. B. Olarak düzeltilmesini ve giriş bildirgesinin kendisine ait olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, imza incelemesi dışında araştırma yapılmaksızın istemin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davaya konu işe giriş bildirgesinin 1952 doğumlu H. Oğlu, B. , hane no 150, cilt no 003-04, sayfa no 53'te nüfusa kayıtlı M.E.B. Için düzenlendiği, davacının ise dosyada bulunan ve 10.8.2005 tarihinde düzenlenen nüfus kaydına göre 30.12.1952 doğumlu, H. Oğlu, B., cilt no 3, hane no 15'de nufusa kayıtlı E.B. olup  nüfusa tescil tarihinin 21.2.1972 olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür aidiyete yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle özel duyarlılıkla yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve Dairemizin İçtihatları gereğidir. Buna göre, işyerinden ve Kurumdan davacının talep ettiği giriş bildirgesinin tarihi dikkate alınarak ilgili dönem bordroları getirtilmeli, bordrolarda isimleri yer alan çalışma arkadaşları ile davacıyı yakından tanıması gereken işveren müdür, şef ve ustabaşı beyanlarına başvurulmalı, giriş bildirgesinde fotoğrafta mevcut olduğuna göre bilirkişiye benzerlik incelemesi yaptırılmalı, 21.2.2006 tarihinde düzenlenen nüfus kaydında davacının 1.12.1955 doğumlu M.B. 20.3.1952 yılında doğup 1.8.1956 yılında ölen M.E.B. isimli iki  kardeşinin bulunduğu dikkate alınarak çalışmanın kendisine ait olup, olmadığı araştırılmalı, davacının dava dilekçesinde çalışmaya ait işyerini, taksi işyeri olarak bildirmiş iken, daha sonra elyaf imalathanesi olarak değiştirmesi de nazara alınmalı  davacının nüfusa tescili ve ölen kardeşinin ölümünün nüfüsa işlenmesi ile ilgili tüm kayıt  ve dayanak belgeler getirtilmeli ve giriş bildirgesi üzerindeki her türlü şüphe ve tereddüt açıklığa kavuşturularak sonuca ulaşılmalıdır.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilmeli eksik araştırma ve inceleme ile istemin kabulüne karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 7.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1693, Karar No: 2023/1224, Tarih: 14.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1693 E.  ,  2023/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2955E., 2022/65 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret -temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/2955 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafii Av....'ın dosyaya vekaletname ibrazı ile birlikte Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7/1-ç. maddesi uyarınca Av. Merve Kuş'un müdafilik görevinin sona erdiği, Av. Merve Kuş'un da bu gerekçeyle 20.10.2022 tarihli dilekçesinde vekillikten çekildiğini bildirdiği anlaşılmakla, Av. Merve Kuş'un hükmü temyize yetkisi bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, dava dosyasında mevcut Tavşanlı 1. Noterliğince tanzim olunan 28.06.2022 tarihli ve A yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 21.02.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1-2 maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8894, Karar No: 2014/21199, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8894 E.  ,  2014/21199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7102, Karar No: 2009/5947, Tarih: 02.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7102 E.  ,  2009/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Bursa 3. Asliye Hukuk ve Bursa 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, nüfus kaydında yazılı olmayan anne adının ... olarak tashihine karar verilmesini istemiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26739, Karar No: 2015/4465, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26739 E.  ,  2015/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8670, Karar No: 2023/3168, Tarih: 05.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/8670 E.  ,  2023/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili ile dahili davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... Köyünde bulunan 18.000 m² miktarlı tarlayı 1970 yılında ... ... ve ... ... isimli şahıslardan köy senedi ile satın aldığını ve o zamandan beri kullandığını, taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında 12.500 m²'lik kısmının tarla vasfı ile 123 ada 58 parsel numarası ile adına tespit ve tescil gördüğünü, zilyedi olmasına rağmen 5.500 m²'lik yerin dere yatağı olduğundan bahisle tespit harici olarak bırakıldığını, oysa bu taşınmazın tamamını satın aldığı tarihten beri kullandığın ileri sürerek adına kayıtlı 123 ada 58 parselin parçası olan 5.500m²lik bu yerin adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz malın Devlet hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağı vasfındaki yerlerden olup, davacının fuzuli şagil durumda olduğunu ileri sürerek haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.12.2002 tarihli 2002/667 Esas 2002/422 Karar sayılı kararı ile davacı lehine kazanım koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne fen bilirkişinin 16.12.2002 tarihli rapor ve krokisinde (a) harfi ile gösterilen 5.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.