muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1472, Karar No: 2022/10055, Tarih: 16.12.2022

1)Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürmeye yardım, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; maktul ve ailesi ile sanık ... arasında muhtarlık seçimlerinde oy vermeme meselesi nedeni ile anlaşmazlığın olduğu, olay günü sanık ...'un yanında oğlu sanık ... ve bazı arkadaşlarının kıraathane önünde kaldırımda oturdukları, maktul ... 'nin yanında oğlu ... ve yeğeni ... ile birlikte caddeden araçla geçtikleri sırada köy muhtarını kahvehane önünde görmeleri üzerine aracını kahvehanenin karşısında durdurarak oğlu ...'dan Doğrudan Gelir Desteği (DGS) evraklarını muhtara imzalatmasını istediği, kendisi ile yeğeninin araçta beklediği, ...'ın ise kahvehanenin önüne giderek köy muhtarı ...' dan (DGS) evraklarını imzalamasını istediği, sanık ...'un köye gidince evraklarını imzalayacağını söyleyerek evrakları imzalamak istemediği, ...'ın ise evrakların son günü olduğunu söyleyerek imzalaması için ısrarcı olduğu, bunun üzerine sanık ...'un ...'a "sen bana emir mi veriyorsun o... çocuğu" diyerek hakaret edip yumrukla vurduğu, ...'un oğlu olan ...'ın da ...'a vurduğu, ...'ın karşılık verdiği, tarafların kavgaya tutuştuğu, kahvehane önünün karıştığı, sanık ...'ın elindeki bıçakla mağdur ...'a defalarca saldırdığı, araya girenlere rağmen ısrarla eylemini devam ettirdiği, ...'ın ...'ın bıçak darbelerinden kendini korumak amacı ile kaçtığı, ...'ın elindeki bıçakla ...'ın peşinden giderek ...'a bıçakla vurmaya başladığı, bu sırada olay yerine sanık ...'ın babası maktul ...'nin elinde sopa olduğu halde gelerek oğlunu bıçaklamaya çalışan ...'ın kafasına sopa ile vurduğu, maktulün ...'ın başına sopa ile vurması üzerine bu kez ... ile ...'un maktulü itekleyerek yumrukla vurdukları, karşılıklı itiş kakış sırasında ...'ın bir çok kez maktulü bıçakladığı, ...'ın babasını kurtarmak için koşarak gelip ...'ın başına yumrukla vurduğu, ancak ...'ın maktule bıçakla vurmaya devam ettiği, ...'ın, babası ...'ye bıçakla vurmaması için ...'ı arkasından tutarak kendisine doğru çekmeye çalıştığı, etrafta bulunan kişiler tarafından tarafların ayrıldığı, sanık ...'ın bıçakla gerçekleştirdiği darbeler nedeniyle maktulün öldüğü, katılan ...'ı ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

a) Sanık ...'un kavganın başında, ...'ta henüz öldürme kastı olmadan katılan ...'a elle vurmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmakla, basit kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan hüküm kurularak fazla cezalar tayini,

b) Katılan ... tarafından getirilen evrakları imzalamadığı gibi ...'a

a) Sanık ...'un kavganın başında, ...'ta henüz öldürme kastı olmadan katılan ...'a elle vurmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmakla, basit kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüse yardımdan hüküm kurularak fazla cezalar tayini,

b) Katılan ... tarafından getirilen evrakları imzalamadığı gibi ...'a

hakaret edip yumrukla vuran sanık ...'un katılan ...'a yönelik eyleminde ilk haksız hareketin ...'dan kaynaklandığı, yine maktulden sanık ...'a yönelik herhangi bir haksız hareket olmadığı, sanık ...'ın ise babası ...'un katılan ...'a hakaret edip vurması üzerine kendisinin de katılana vurduğu ve ilk haksız hareketin sanık ...'dan kaynaklandığı anlaşıldığından, maktul ve katılandan sanıklara yönelen haksız bir söz veya davranışın olmadığı gözetilmeksizin, her iki sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK'nin 29. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafii, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re'sen temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2022 gününde oy birliği ile karar verild
Yargıtay — Esas No: 2015/14260, Karar No: 2016/3277, Tarih: 06.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/14260 E.  ,  2016/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20496, Karar No: 2014/5058, Tarih: 20.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20496 E.  ,  2014/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/382-2013/760

Dava dilekçesinde, işyeri olarak kullanılan meskenin eski hale getirilmesi ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 9.. ada .. parseldeki 1.bodrum katta bulanan bağımsız bölümlerin dışarıdan giriş açılmak ve apartman içerisinden giriş yapılmamak kaydı ile işyeri olarak kullanmasına müsade edildiğini, fakat davalının kendisine ait mesken nitelikli bağımsız bölümü de işyeri haline dönüştürdüğünü, kat malikleri genel kurulu toplantısında apartmanda yeralan bütün dairelerin tapuda ve tasdikli projesinde mesken olarak görüldüğü ve bu şekilde kullanılması gerektiğini, hiçbir dairenin işyeri olarak kullanamayacağına ve işyerine kiraya verilemeyeceğine karar verildiğini belirterek, dava konusu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına son verilip eski hale getirilmesini ve tahliyesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı İ.. Koz. İth. İhr. Müm.Taah.Tic ve Ltd. Şti. aleyhine Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 97/271 Esas sayılı dosyasındaki müdahalenin men'i ve ecrimisil davasında davanın ortadan kaldırılması ve kullanım şeklinin devamı hususunda yönetici ile imzalanan protokol ile sulh olunduğu, protokol şartlarının 8 bent halinde gösterildiği, bu sözü edilen davadan feragati ve adı geçen şirketin bağımsız bölümü hangi şartlarda kullanımını sürdüreceğini belirlemiş bir protokol olup tüm kat maliklerinin de bu protokole onay verdiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesine göre, anagayrımenkulün tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümünde ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla işyeri açılabilir. Sözü edilen protokol tüm kat maliklerinin oybirliği ile aldığı kararla düzenlenmiş ise de; bu protokolün, Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince dava konusu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına muvaffakat niteliğinde olmadığı, belli koşullarla belli bir davadan feragat için düzenlendiği görülmektedir.

Sözü edilen kat malikleri kurulu kararının Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24/2 maddesi gereğince alınmış meskenin işyeri olarak kullanılmasına ilişkin bir karar niteliğinde olduğu kabul edilse dahi, aynı maddenin 3.bendi gereğince tüm bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kütündeki sayfalarına da şerh edilmemiş olması nedeniyle sonradan bağımsız bölüm maliki olanları bağlayıcı nitelikte değildir.

Sözü edilen kat malikleri kurulu kararının Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24/2 maddesi gereğince alınmış meskenin işyeri olarak kullanılmasına ilişkin bir karar niteliğinde olduğu kabul edilse dahi, aynı maddenin 3.bendi gereğince tüm bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kütündeki sayfalarına da şerh edilmemiş olması nedeniyle sonradan bağımsız bölüm maliki olanları bağlayıcı nitelikte değildir.

Buna göre yukarıda sözü edilen protokol niteliğindeki kat malikleri kurulu kararına dayanılarak bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına tüm kat maliklerince oy birliği ile karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6125, Karar No: 2011/6763, Tarih: 25.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/6125 E.  ,  2011/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Suluova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının davacıyı baba evine bıraktığı, davacının baba evinde doğum yaptığı, davalının birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın ve yanında bulunan müşterek çocuklar yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.04.2011 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2016/9359, Karar No: 2016/8540, Tarih: 15.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9359 E.  ,  2016/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9456, Karar No: 2015/6043, Tarih: 04.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9456 E.  ,  2015/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23080, Karar No: 2024/1842, Tarih: 15.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23080 E.  ,  2024/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/52 E, 2016/378 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/299 Esas sayılı dosyasında Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi yoluyla savunması alınırken kimlik bilgisi ile alakasız cevaplar vermesi ve başka bir kişi olduğunu söylemesi nedeniyle mahkeme hakiminin, akli dengesinde sıkıntı olup olmadığını sorması üzerine "Sen ne diyorsun, benim akli dengem yerinde bir sıkıntı yok a. kodumun çocuğu, o.çocuğu." demek suretiyle hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın atılı suçu kabul etmesi, 17.02.2016 tarihli duruşma tutanağı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla, hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23903, Karar No: 2015/660, Tarih: 19.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/23903 E.  ,  2015/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum işlemi ve idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçelerle , ...'in davacı şirket nezdindeki 29/05/2012 tarihli sigortalı hizmetinin tespitine ilişkin Kurum işleminin iptaline ve bundan dolayı uygulanan idari para cezası yönünden, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı şirket yetkilisinin kızı olan ...’in 29/05/2012 tarihinde işyerine annesini ziyarete geldiği esnada Kurum tarafından gönderilen bir tebligatı “ işyeri daimi çalışanı” sıfatıyla tebellüğ ettiği, bunun üzerine Kurum tarafından dava dışı ...’in 29.05.2012 tarihi itibariyle resen tescilinin yapılarak şirket hakkında prim ve idari para cezası tahakkuk ettirildiği eldeki davada, davacı şirket, Kurum’un yaptığı bu işlem ile idari para cezasının iptalini istemiştir. Mahkemece, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olup Kurum işleminin iptali yönündeki kabulü isabetlidir.

2-) İdari para cezalarına ilişkin karara gelince; Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır. (HMK 1. madde). İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunun 134’üncü maddesinde ve 1479 sayılı Bağ-Kur Yasasının 70. maddesinde, bu Kanun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

5510 sayılı Kanunun "Kurumca verilecek idarî para cezaları" başlıklı 102. maddesi, “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir” hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler gereğince, idari para cezasının iptali için idare mahkemesine başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, idari para cezasının iptali istemine ilişkin olarak yargı yolu yanlışlığı nedeniyle davanın HMK’nun 114–115. maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı ve davalı Kurum avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15707, Karar No: 2010/748, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15707 E.  ,  2010/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21438, Karar No: 2015/37451, Tarih: 02.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/21438 E.  ,  2015/37451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.06.2008 gün 2008/541 Esas, 2008/683 sayılı kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği ve sanığın denetim süreleri içinde yeniden temyiz incelemesine konu olan suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece yerinde 5271 sayılı CMK.nın 231/11.maddesi gereğince ihbarda bulunulması, olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleri bölümünden “müdafilik giderleri 450 TL, ceman 475 TL” kelimelerinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.