muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/139, Karar No: 2005/139, Tarih: 22.11.2005

5271 sayılı CYY.nın 264. maddesinde ise; kabul edilebilir bir başvuruda yasayolu ve merciin belirlenmesinde yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu halde başvuru yapılan mercice, başvurunun görevli ve yetkili mercie gönderileceği belirtilmiştir.

Yargılama Yasalarının zaman bakımından uygulanmasında genel ilke, yasa değişikliklerinde^

^ geçici düzenlemelerde aksi belirtilmiş olmadıkça, derhal uygulama "hemen uygulama" İlkesi geçerlidir. Bu ilke yeni Yasanın eskisinden daha mükemmel olması ve ülkede aynı anda birden çok yargılama yasasının uygulanmaması, yasaların bulundukları süre içerisinde, düzenledikleri alanlarda uygulanacağı görüşüne dayanmaktadır. Derhal uygulanırlık ilkesinin doğal sonucu olarak, usul işlemleri, yapılacağı sırada yürürlükte bulunan yargılama yasası hükümlerine tabi olacak ve ceza yargılaması sırasında, yasada değişiklik olduğunda yeni yasa hemen uygulanacak, ancak, bu durum, önceki yasanın yürürlükte bulunduğu dönemde, o yasaya uygun biçimde yapılmış işlemlerin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı gibi yenilenmesini de gerektirmeyecektir.

Bu ilkenin sonucu olarak;

a- Usul işlemleri mutlaka yürürlükteki yasaya göre yapılacaktır.

b- Yürürlükteki yasaya göre yapılmış işlemler, sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle geçerliliğini yitirmeyecektir.

c- Yeni yasanın yürürlüğünden sonra yapılması gereken usul işlemleri yeni yasaya tabi olacaktır.

d- Yeni yasanın uygulanmasında, sanığın leh veya aleyhinde sonuç doğurmasına bakılmayacaktır.

Somut olayda; itiraz yasayoluna tabi bulunan yetkisizlik kararı, yasayo-lunun belirlenmesindeki yanılgı nedeniyle temyiz edilmiş, Özel Dairece de, 5320 sayılı Ceza Yargılama Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY.nın 317. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile asliye mahkemesi statüsünde bulunan icra mahkemesinin yetkisizlik kararı konusunda karar verilmek üzere, dosyanın 5271 sayılı Yasanın 18, 264 ve 268. maddeleri uyarınca icra mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bozma kararı verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay Onaltıncı Hukuk Dairesinin 7.10.2005 gün ve 3203-8479 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık müdafiinin temyiz inceleme isteminin CYUY.nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

4- Dosyanın, 5271 sayılı Yasanın 18,264 ve 268. maddeleri uyarınca icra mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 22.11.2005 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4894, Karar No: 2023/1377, Tarih: 15.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4894 E.  ,  2023/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/822 E., 2016/223 K.

SUÇ : Yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 ... maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/822 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uygulama maddesi gösterilmeden beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun soyut tehlike suçu olduğu, zarar doğması gerekmediği, sanığın öldürücü, yaralayıcı nitelikteki bıçağı bulundurmasının tehlike doğurduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın üzerinde, 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak olan bıçak bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 23.06.2015 tarihli tutanakta ekiplerin ring görevini ifa ettikleri esnada sanığı durumundan şüphelenerek durdurdukları, sanığın üzerinden 23 cm uzunluğunda bıçak ele geçtiği ve kendi rızasıyla teslim ettiği belirtilmiştir.

3. 02.07.2015 tarihli ... Kriminal Polis Uzmanlık raporuna göre bahse konu bıçak av bıçağı olup 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Sanığın bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosyada delil bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanık hakkında kurulan hüküm yönünden

3. 02.07.2015 tarihli ... Kriminal Polis Uzmanlık raporuna göre bahse konu bıçak av bıçağı olup 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Sanığın bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosyada delil bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanık hakkında kurulan hüküm yönünden

1. Dosyada mevcut tutanak,... Kriminal Polis Uzmanlık raporu, sanık beyanları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıktan ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanun'un 15 ... maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Sanık hakkında beraat hükmü kurulurken uygulanan kanun maddesinin ve fıkrasının karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/822 E, 2016/223 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde yer ... ''beraatine'' kelimesinin başına ''5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sonucu itibariyle isabetli bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10547, Karar No: 2010/14214, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10547 E.  ,  2010/14214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 196 adada bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 147 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının,

3) Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının,

4) Davalıların dayandığı 18/05/1957 tarih 135 nolu tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, ayrıca dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alıncak cevabi yazının getirtilerek,bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/97, Karar No: 2015/7495, Tarih: 14.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/97 E.  ,  2015/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline mali sorumluluk ve ürün sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan işyerinde 25.11.2005 tarihinde meydana gelen patlama nedeniyle hasar meydana geldiğini, müvekkilince işyerinde meydana gelen hasar nedeniyle 345.367,75 TL tazminat ödendiğini, hasarın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu bu nedenle ödenen tazminatın rücuen tahsili için davalı hakkında yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre 10.10.2012 tarihli bilirkişi raporu ile davalının söz konusu olayda kusurunun bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9380, Karar No: 2024/19189, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9380 E.  ,  2024/19189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/1246 E., 2023/1347 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.04.2024 tarihli ve 2023/1246 Esas, 2023/1347 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2058, Karar No: 2014/16165, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2058 E.  ,  2014/16165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araklı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/45-2013/251

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13537, Karar No: 2010/5235, Tarih: 11.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13537 E.  ,  2010/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 8.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.07.2008 tarih ve 2007/488-2008/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin taahhüdü altındaki Bozöyük Adapazarı Faz II Doğalgaz Boru Hattı inşaatının davalı şirket tarafından "Contraktors All Risks" poliçesiyle sigortalandığını, sigorta poliçesinde uzatılmış bakım devresi ile 3. şahıs mali mesuliyet teminatları da verildiğini, 24.08.2002 tarihinde gaz alma işlemi tamamlanarak BOTAŞ'a devredilen boru hattında 28.08.2002 tarihinde bağlantı rekorunun yerinden fırlayarak hasar meydana geldiğini, tamir işlemi sırasında 66 bar basınçlı gazın havaya vent edildiğini, hasar nedeniyle havaya vent edilen gazın bedelinin BOTAŞ tarafından talep edilmesi üzerine 25.818.471.883 TL.nın 31.01.2003 tarihinde müvekkilinin istihkakından kesildiğini, poliçe teminatında olan bu bedelin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 25.818.471.882 TL.nın 25.01.2002 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bakım devresi içinde inşaatın kendisinde oluşan zararların poliçeyle teminat altına alındığını, talep edilen gaz bedelinin inşaata konu bir değer olmadığından ve 3. şahsa ait olmayan bir değerde oluşan zararın poliçe ile temin edilen rizikolar içinde yer almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce “dava konusu rizikonun, test devresinde meydana gelen bir riziko mu, yoksa bu devre dışında gerçekleşen bir riziko mu olduğu açıklığa kavuşturularak, dava konusu rizikoda uygulanacak muafiyet hükmünün poliçede yazılı hangi muafiyet hükmü olduğunun tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda hasarın inşaatın geçici tesliminin yapılmasından sonra genişletilmiş bakım devresi dönemi içinde meydana geldiği, poliçenin genişletilmiş bakım devresinde meydana gelecek hasarları da kapsadığı, dava konusu rizikoda uygulanacak muafiyet hükmünün 3. şahıs mali mesuliyet teminatında ön görülen 5.000 USD olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 17.952,56 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Montaj/İnşaat Sigorta Poliçesi ile sigortalı doğalgaz boru hattının onarımı sırasında vent edilen gaz nedeniyle sigorta alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Montaj/İnşaat Sigorta Poliçesi ile sigortalı doğalgaz boru hattının onarımı sırasında vent edilen gaz nedeniyle sigorta alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık dava konusu rizikoda uygulanması gereken muafiyet miktarında toplanmaktadır. Taraflar arasında rizikonun sigortaya konu işin geçici tesliminin yapılmasından sonra genişletilmiş bakım devresi içerisinde meydana geldiği konusunda uyuşmazlık yoktur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu rizikonun test ve bakım devresinde gerçekleşmesi nedeniyle doğal afetler için belirlenen muafiyetin uygulanmasının mümkün olmadığı, uygulanması gereken muafiyetin 3. kişi mali sorumluluk muafiyeti için 5.000 USD olduğu belirtilmiş ise de, dosya içinde mevcut 7350892 seri nolu uzatılmış bakım devresi olarak 2.8.2002-2003 dönemi için geçerli olan poliçede her bir hasar ve ziyada hasarın oluş şekline göre doğal afetler için 20.000 USD, test devresi için 15.000 USD, diğerleri için 2.500 USD, 3. kişi mali sorumluluk için ise 5.000 USD’nin muafiyet olarak uygulanacağı belirtilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hasarın test devresi içinde meydana geldiği kabul edildiği halde muafiyet bedeli olarak neden 3. kişi mali sorumluluk muafiyeti olan 5.000 USD’nin esas alındığı anlaşılamamıştır.

Bu itibarla, mahkemece, tarafların davaya konu rizikonun genişletilmiş bakım devresi içinde meydana geldiği konusunda mutabık kaldıkları göz önüne alınarak, rizikonun neden meydana geldiği ve test devresi içinde olup olmadığı araştırılıp tartışılarak davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı itirazlar da değerlendirilmek suretiyle, rizikonun meydana geldiği devre için uygulanması gereken muafiyetin ne olduğu belirlenerek oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5052, Karar No: 2019/1220, Tarih: 14.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5052 E.  ,  2019/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... hariç tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya gelir bağlandığı, gelir bağlama tablosunda ise 92. maddeye yer verildiği görülmektedir. Kurumun, sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödeyemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.