muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17878, Karar No: 2014/2245, Tarih: 29.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17878 E.  ,  2014/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torul Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/112-2013/58

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, aynı ilçeden yakın bölgelerden benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan taşınmazın başka bir ilçeden alınması, emsalin satış tarihi ile dava tarihi arasında 9 yıl gibi uzun bir süre olması ve akit tablosu, tapu kaydı, vergi kayıtları getirtilip rapor denetlenmeden bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu durumda taraflara; yakın zaman içinde benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, emsallerle olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 23.12.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 23.12.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24975, Karar No: 2015/3159, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24975 E.  ,  2015/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2616, Karar No: 2021/345, Tarih: 26.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2616 E.  ,  2021/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 35/1-2, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen 12 yıl hapis cezasına yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 20.11.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden,sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince sanık müdafiilerinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu 22.10.2019 tarih 2019/240E. 2019/257 K. sayılı kararında B bendinin 8. fıkrasında sanık hakkında daha önce hükmün açıklanması kararı veren mahkemelere ihbarda bulunulmasına karar verildiği ancak sanık adının yanlış yazıldığı tespit edilmişse de bu husus bozmayı gerektirmediğinden mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 24.01.2020 tarih ve 2020/191E, 2020/225K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin meşru müdafaaya, suç vasfına, teşdite, haksız tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafilerinin tahliye talebinin reddine, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2021 gününde Üye ...’in eylemin olası kastla yaralama suçunu oluşturacağı yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

Sanık ...'nın katılan ...'u bıçakla yaraladığı sübuta eren dosya da sanığın eyleminin oluş şekline göre olası kastla işlenen bir suç olup, olası kastta failin sorumluluğunun neticeye göre belirlenmesi gerekeceği kuralı doğrultusunda nitelikli yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun sanığın sübuta eren eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

(M)

KARŞI OY:

Sanık ...'nın katılan ...'u bıçakla yaraladığı sübuta eren dosya da sanığın eyleminin oluş şekline göre olası kastla işlenen bir suç olup, olası kastta failin sorumluluğunun neticeye göre belirlenmesi gerekeceği kuralı doğrultusunda nitelikli yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun sanığın sübuta eren eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Yargısal bir sorunu çözerken öncelikle olayın oluş şeklini belirlemek gerekmektedir. Somut olayda sanığın, katılan ...'u bıçaklaması olayını 24.06.2019 günü saat 23.00 sularında meydana geldiği resmi belgelerle anlaşılmıştır. Olayın oluşunu gören sadece 3 kişi olup bunların sanık hariç olayı sıcağı sıcağına verdikleri ifadelerini sonradan değiştirip eski beyanlarını kabul etmedikleri anlaşılmaktadır. Sanık ise davanın her aşamasında alkollü olduğunu, o nedenle katılan Mahmutla boğuştuklarını ancak, onu nasıl yaraladığını hatırlamadığını savunmuştur.

Katılan ... 25.06.2019 günü saat 11.00 sularında Turgutlu Devlet Hastanesinde kolluğa verdiği el yazılı ifadesinde aynen "... Mutfağa kaçtım içeri girdim, kapıyı kilitleyemeden sanık da içeri girdi, kardeşim ...'te arkasından geldi, kardeşim tutmaya çalıştı, ancak ona dönerek 'Sende mi ölmek istiyorsun?' diyerek bıçağı salladığında kardeşimi çektim, bıçağı bana sapladı. Bıçak hatırladığım kadarıyla ekmek bıçağı idi. Ben yaralanınca çelik dış kapıyı açarak 'çıkabilirsin işim bitti seninle' dediği....." anlaşılmıştır.

Müşteki ... de 25/06/2019 günü saat 01.22 de kollukta verdiği ifadesinde "... Ben kayınbabamı aradım ve eşimin bizi öldüreceğini söyleyerek yardım istedim. ... de polisi aradı. ... de eline bıçak aldı. Abimi mutfakta arkasından yakaladı, ben de eşimi arkadan yakaladım ve elinden bıçağı almaya çalıştım. Ancak beceremedim. Bu esnada ... bana bıçağı saplamaya çalıştı, o esnada ... bizim aramıza girdi ve bıçak onun göğüs kısmına girdi, ... bıçaklanınca daireden dışarı çıktı..." dediği anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekline ait bu iki beyan oluşun ne şekilde olduğunu sıcağı sıcağına anlatılmış olup, kollukta alınan birbiriyle örtüşen gerçek beyanlar olduğundan bu oluşa itibar edilecek olursa sanığı alkollü olarak hem eşi ...'e hem kayınbiraderi ...'a saldırdığı, ...'u kovaladığı, kendisini tutan eşi ...'e sinirlenerek "Sen de mi ölmek istiyorsun?" diye ...'e bıçak salladığı ancak bu bıçağın hedef alınan ...'e değil de o sırada araya giren ...'un göğsüne geldiği bu olayda kasten vurulma iradesinin ...'e yönelik olduğu ancak ...'un olası kastla yaralandığı kanaatinde olduğumdan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2022/10187, Karar No: 2022/12709, Tarih: 05.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/10187 E.  ,  2022/12709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacılar aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. “Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 21.06.2022 tarih ve 2022/1012 E. - 2022/1805 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “A) b)” bendinde yer alan “% 10 ‘u oranına isabet eden 190.000,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9781, Karar No: 2024/19196, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9781 E.  ,  2024/19196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/52 E., 2024/1078 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN: Safa Özel Eğitim A.Ş.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/52 Esas, 2024/1078 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İncesu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7098, Karar No: 2022/3070, Tarih: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/7098 E.  ,  2022/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ".... Cad. No:62 Salihli" adresinde bulunan meskeninde takılı olan ...... seri nolu sayaç için katılan kuruma başvuru yapmaksızın abonesiz bir şekilde tüketilen enerjiyi sayaçtan geçirmek suretiyle enerji kullandığı ve bu sebeple en son 25.01.2012 tarihinde mühürlenmesine rağmen, 13.02.2012 günü yapılan kontrolde anılan mührü kopartmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; ... Dağıtım A.Ş.'nin 29.05.2013 tarihinde özelleştirildiği, dosyadaki mühürleme tarihinin ise 25.01.2012, mührün bozulduğunun tespit edildiği tarihin ise 13.02.2012 olduğu dikkate alındığında mühürleme işlemini hizmet alımı yoluyla gerçekleştiren görevlilerini özel şirket elemanları olmasının elektrik dağıtım şirketinin mühürleme tarihinde özelleştirilmemiş olması nedeniyle, suçun yasal unsurlarına etkisinin bulunmadığı hususu gözetilmeksizin, delil takdirinde hataya düşülerek sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15462, Karar No: 2010/266, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15462 E.  ,  2010/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.