muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20224, Karar No: 2023/14660, Tarih: 27.11.2023

4. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2013/276 Esas, 2014/449 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2015/7681 Esas, 2018/3437 Karar sayılı kararı ile,

"soruşturma aşamasına ilişkin evrakın denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; söz konusu eksiklikler tamamlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması",

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/283 Esas, 2019/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, nitelikli kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/283 Esas, 2019/325 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.03.2021 tarihli ve 2020/271 Esas, 2021/4861 Karar sayılı kararı ile nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün,

"Yağma suçunun, konutun eklentisi niteliğindeki apartmanın giriş kapısı önünde gerçekleştiği anlaşıldığından; suç tarihi itibariyle olayın gerçekleştiği yerin konutun eklentisi niteliğine sahip olduğu, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 64. maddesi ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan mevcut düzenlemede, "konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmemesi nedeniyle, suç tarihi itibarıyla aynı Kanunun 148/1. maddesinde düzenlenen yağma suçunun yanında ayrıca 116/1. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması",

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e) bentleri, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2022/1909 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararı ile yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün,

8. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2022/1909 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararı ile yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün,

"Sanığın mağdur ...'e ait para, cep telefonu ve kimliği, ikametin içerisinden çalıp kaçtığı sırada dairenin giriş kapısında mağdur ile karşılaştığı, mağdurun sanığı takip ederek apartmandan çıkacağı sırada bileğinden yakalaması üzerine, sanığın mağdurun çıplak olan ayaklarına basmak ve göğsüne vurmak suretiyle direndiği, bu sırada mağdurdan çalmış olduğu eşyaları yere düşürerek çevredeki vatandaşların da yardımı ile kesintisiz takip sonucu yakalandığı olayda, sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 148/1, 35 inci maddelerinde düzenlenen yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur."

Şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

9. Bozma üzerine ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/101 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e) bentleri, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Gerekçe içermeksizin kararı temyiz ettiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'in olay tarihinde diğer mağdur ...'ye ait evde kaldığı, saat 06.00 sıralarında sesler duyduğu, gözünü açtığında sanığı yattığı odanın içinde görerek "hırsız" diye bağırdığı, sanığın mağdur ...'e ait 200,00 TL para, cep telefonu ve kimliği alarak dairenin giriş kapısından çıkıp kaçmaya başladığı, mağdurun sanığı takip ederek peşinden koştuğu, apartmanın kapısından çıkacağı sırada bileğinden yakaladığı, mağdurun ayakları çıplak olduğundan sanığın ayakkabası ile mağdurun ayaklarına bastığı, göğsüne vurduğu, bu sırada sanığın elindekileri yere düşürdüğü, komşuların gelerek sanığı birlikte yakalayıp polise teslim ettikleri anlaşılmıştır.

2. Mağdur ...'in, "yaşamını tehlikeye sokacak ve kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayacak şekilde yaralandığını" belirtir ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 12.11.2009 tarihli raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

4. Mağdurun aşamalardaki beyanlarında, olayı (1) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde anlattığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

2. Mağdur ...'in, "yaşamını tehlikeye sokacak ve kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayacak şekilde yaralandığını" belirtir ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 12.11.2009 tarihli raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

4. Mağdurun aşamalardaki beyanlarında, olayı (1) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde anlattığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (1) numaralı bentte belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, mağdurların beyanları, sanığın savunması ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/101 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16351, Karar No: 2015/3318, Tarih: 05.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16351 E.  ,  2015/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2009/594-2013/273

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 12. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.06.2013 gün ve 2009/594 Esas - 2013/273 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 6.3.2014 gün ve 17467-5095 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde tereke temsilcisi vekili ve davalı S.. K.. ve R.. O.. vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı S.. K.. ve R.. O.. ve tereke temsilcisinden usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00'ar.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10188, Karar No: 2016/16996, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10188 E.  ,  2016/16996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 30.010,15 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 30.010,15 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6071, Karar No: 2014/9046, Tarih: 27.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6071 E.  ,  2014/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/727-2013/689

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayet konusu yapılan miktar karar tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK.nun 363.maddesinde öngörülen temyiz sınırının üzerinde olduğundan, hükmün temyizinin kabil olduğu anlaşılmakla Kahramanmaraş İcra Mahkemesinin 16/12/2013 tarih ve 2013/727 E.-689 K. sayılı, temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildi. Kararın temyiz incelenmesine geçildi.

488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasında; damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu; resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisinin kişilerce ödeneceği açıklandıktan sonra, 8'inci maddesinde de, bu kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve katma bütçeli daire ve idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu vurgulanmıştır. Bu Kanuna ekli, damga vergisinden istisna edilen kağıtlara ilişkin (2) sayılı tablonun kurumlarla ilgili kağıtları düzenleyen V'inci fıkrasında, bazı resmi kurumlara vergi muafiyeti tanınması da, yukarıda yer alan 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca resmi dairelerin de damga vergisi mükellefi olduğunu göstermektedir. Aynı Kanunun; ".. resmi dairelerin mecburiyeti" başlığını taşıyan 26. maddesinde ise; "resmi dairelerin ilgili memurları, kendilerine ibraz edilen kağıtların damga vergisini aramaya ve vergisi hiç ödenmemiş veya noksan ödenmiş olanları bir tutanakla tespit etmeye ve bunların tutanağını düzenlemek üzere vergi dairesine göndermeye mecburdurlar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV ve damga vergisine ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği vurgulanarak uyuşmazlığın adli yargılamanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV ve damga vergisine ilişkin işlemin kaynağı, icra müdürlüğünce tesis edilen ihaleye ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uygun olup olmadığı ancak şikayet yoluyla icra mahkemesince denetlenebilir. Bu açıklamalar ışığında;

İİK.nun 16. maddesi gereğince icra ve iflas dairelerinin yaptığı işlemler hakkında kanuna aykırı olmasından veya olaya uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir.

Somut olayda; uyuşmazlık, Kahramanmaraş İcra Müdürlüğü' nün 2013/6275 Esas sayılı dosyasında başlatılan takip nedeniyle, icra müdürlüğünün, kefalet, rehin, teminat ile temin edilmiş senetler yönünden kefil olan borçlulara ödeme emri gönderilebilmesi için her bir borçlu yönünden ayrı ayrı binde 9,48 damga vergisi alınmasına dair icra müdürlüğü kararının kaldırılmasına ilişkin olup icra memurunun işlemine yönelik şikayet niteliğinde olduğundan uyuşmazlık icra mahkemesinde çözülmelidir.

O halde mahkemece, şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yargı yolu nedeniyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7278, Karar No: 2019/7108, Tarih: 09.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7278 E.  ,  2019/7108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında adına tesis edilen mükellefiyetinde 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin tebliğe rağmen ibraz edilmediği ve 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; sanık, ... isimli kişinin adına haberi olmadan mükellefiyet tesis ettiğini ve suçsuz olduğunu savunmuş ise de, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından; mükellefiyet tesisi sırasında vergi dairesine sanığın bizzat başvuruda bulunup bulunmadığı, başvuru sırasında ibraz edilen belgelerde sanığın yazı ve imzasının olup olmadığı, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, suça konu dönemlerde düzenlendiği iddia edilen faturalarda bulunan yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40537, Karar No: 2013/4088, Tarih: 04.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/40537 E.  ,  2013/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (BEYOĞLU 2 .İŞ)

DAVA :Davacı vekili, davacı gemiadamının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Deniz İş Kanunu hafta tatilini gemiadamının Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde (Mad. 41) veya kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde, çalışmasına göre ikili ayrıma tabi tutmuştur(Mad. 42/son). 41. madde uyarınca “Liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde gemiadamının haftada altı günden fazla çalıştırılması yasaktır. Bunlardan hafta tatili günü çalıştırılanlara, haftanın diğer bir gününde nöbetleşe izin verilir”. 42. maddenin son fıkrasına göre ise “Kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışan gemiadamlarına işveren veya işveren vekili tarafından geminin seferde bulunduğu müddete rastlayan hafta tatili günleri için yukarıdaki şartlar aranmaksızın ve bir iş karşılığı olmaksızın, ayrıca bir gündelik tutarında hafta tatili ücreti ödenir.

854 sayılı Deniz İş Kanunu’nda, ulusal bayram ve genel tatillerde gemiadamının çalıştırılması durumunda 43. madde düzenlemesi ile “bir iş karşılığı olmaksızın bir günlük ücreti tutarında tatil ücretinin, ücret ödeme şekline bakılmaksızın ayrıca ödeneceği” belirtilmiştir. Hafta tatilinde olduğu gibi bir ayrıma gitmeksizin tüm gemiadamlarına aynı hükmün uygulanacağı görülmektedir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, gemiadamı, liman hizmeti ve şehir hattı gemilerinde çalışmakta ise, gemiadamının özellikle hafta tatil ücretinin sözleşmede belirtilen ücrete dahil olduğu şeklinde ki sözleşme hükmü, bu gemiadamları yönünden yasaklayıcı kural nedeni ise geçersiz olacaktır. Ancak gemiadamı, kısa, yakın ve uzak sefer yapan gemilerde çalışmakta ise, yasaklama getirilmediğinden, tatil ücretinin asıl ücret içinde olduğuna dair sözleşme hükmü geçerli kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre uzak yol gemilerinde çalışan davacı gemiadamı ile imzalanan sözleşmede fazla çalışma ve hafta, bayram ve genel tatil ücretlerinin öngörülen ücretin içinde olduğu kabul edilmiştir. Bu sözleşme hükmü geçerlidir. Sözleşme hükmüne göre tatil ücreti, kararlaştırılan ücretin içinde olduğundan, bayram ve genel tatil ücret alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dosya içeriğine göre uzak yol gemilerinde çalışan davacı gemiadamı ile imzalanan sözleşmede fazla çalışma ve hafta, bayram ve genel tatil ücretlerinin öngörülen ücretin içinde olduğu kabul edilmiştir. Bu sözleşme hükmü geçerlidir. Sözleşme hükmüne göre tatil ücreti, kararlaştırılan ücretin içinde olduğundan, bayram ve genel tatil ücret alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.