muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8599, Karar No: 2015/12368, Tarih: 04.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8599 E.  ,  2015/12368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2010/527-2014/17

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 10/02/2015 gün ve 2014/7819-2015/1391 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer karar düzeltme itirazına gelince;

Dava, davalı şirket tarafından yol çalışması sırasında yapılan menfezlerin dere yatağına bağlantıların yapılmaması sonucu 16/07/2010 tarihinde yağan yağmurun davacının işlettiği tavuk çiftliği, yem fabrikası ve soya ekili araziye su basması nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece 11/11/2013 tarihli kusur raporu ile 01/07/2012 tarihli ziraatçi bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalının %75 kusuruna isabet eden miktardan %25 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak istemin kısmen kabulüne dair verilen hükmün, tarafların temyizi üzerine, Daire'mizin 10/02/2015 gün ve 2014/7819 esas, 2015/1391 karar sayılı ilamıyla davacı lehine bozulmuş olup; davalı kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava dilekçesi içeriğine göre; davacı şirketin müteselsil sorumluluk esaslarına dayanmayıp, davalının tam kusuruna dayanarak tazminat istediği anlaşılmaktadır. Mahkemece de davacı şirketin istemi bu şekilde doğru olarak değerlendirilerek hesap edilen tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Davalı şirketin müteselsil sorumluluk hükümlerine göre belirlenen tazminatın tamamından sorumlu tutulmaması nedeniyle kararın bozulması istemine ilişkin davacının temyiz itirazının da reddi gerekirken, kabulü ile davacı şirket yararına bozulmasına ilişkin bozma ilamının 2. bendinin sehven yapıldığı belirlenmiştir. Bu nedenle davalının karar düzeltme istemi HUMK'un 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, bozma ilamının anılan bendi kaldırılmalıdır.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteminin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle kabulüne; Dairemizin 10/02/2015 gün ve 2014/7819 esas, 2015/1391 karar sayılı bozma ilamının 2. bendinin kaldırılmasına, davacının diğer karar düzeltme itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12060, Karar No: 2015/2404, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12060 E.  ,  2015/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8282, Karar No: 2020/10986, Tarih: 17.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/8282 E.  ,  2020/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli somut bir belgeye dayandırmadığından, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/205, Karar No: 2015/11227, Tarih: 26.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/205 E.  ,  2015/11227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2010/707-2013/422

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda mahkmece davanın kabulüne dair verilen hükmünün süresi içinde davalı İ.. M.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirkete “İşyerim paket sigorta poliçesi” ile sigortalı olan ve dava dışı sigortalı İ. K.a ait olup ”...Düğün Salonu” olarak kullanılan işyerinin, Gebze'de meydana gelen aşırı yağışta(sel) kanalizasyon sisteminin yetersiz olması ve rögarın taşması sonucu zarar gördüğünü, sigortalıya 08.12.2010 tarihinde 16.043,00 TL ödeme yapıldığını, rücu hakları doğduğunu, sorumluğu bulunan davalıdan ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. M.. vekili, Gebze Belediyesinin aynı gün tuttuğu tutanakta zararın ana bina gider borularının tıkanmasından kaynaklandığı, binanın yağmur suyu parsel çıkış borusunun yarısının betonla kapanmış olmasından dolayı geri tepen yağmur sularının düğün salonunu bastığı ifade edildiğinden müvekkili idarenin kusuru bulunmadığını, kaldı ki yağmur suları tahliyesi ve kontrol edilmesinin belediyenin sorumluğunda olduğunu, davanın İzmit Büyükşehir Belediyesine ihbar edilmesini ve davanın reddini savunmuştur.

İhbar edilen İzmit Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili; 2560 sayılı kanun uyarınca yağmur sularının toplanması ve tahliyesi için gerekli önlemleri alma görevinin davalı kuruma ait olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.043,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nın 1409. maddesinin 2. fıkrasında “Sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin yada bazılarının sigorta teminatı dışında kaldığını ispat yükü sigortacıya aittir” şeklinde düzenlenmiştir. Bu durumda somut olayda, seylap (sel) öncesinde sigortalı işyeri tarafından gerekli önlemlerin alınmadığı, işyerine ait pis su borularının delik olduğu, rizikodan önce boruların içinin betonla tıkalı olduğunu ispat yükü davalı tarafa aittir.

6102 sayılı TTK'nın 1409. maddesinin 2. fıkrasında “Sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin yada bazılarının sigorta teminatı dışında kaldığını ispat yükü sigortacıya aittir” şeklinde düzenlenmiştir. Bu durumda somut olayda, seylap (sel) öncesinde sigortalı işyeri tarafından gerekli önlemlerin alınmadığı, işyerine ait pis su borularının delik olduğu, rizikodan önce boruların içinin betonla tıkalı olduğunu ispat yükü davalı tarafa aittir.

Mahkemece, Gebze Belediyesi Zabıta Müdürlüğünde tutulan 08.11.2010 tarihli tunanakta pis su borularının içinin yarıya kadar tıkalı olduğu belirtilmesine rağmen bu husus araştırılmamış, tutanak mümzileri dinlenmemiş, sigortalı işyerince keşif yapılmadan dosya üzerinden alınan yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmayan raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca mahkemece, taraflara delil ve belgelerini sunmaları için yeterli süre ve imkanın tanınması, Gebze Belediyesi tarafından tutulan tutanaktaki zabıt mümzilerin tutanak içeriği ve özellikle sel öncesinde sigortalı işyerine giden pis su borularının tıkalı olup olmadığı kosnusunda dinlenmesi, deliller toplandıktan sonra mahalinde keşif yapılarak alanında uzman iki inşaat mühendisi ve bir sigorta hukukçu bilirkişiden oluşacak heyetten dosyadaki fotoğrafların tümü de incelenerek sel öncesinde sigortalı işyerine ait pis su borularında bir tıkanıklık olup olmadığı, borularda delik olup olmadığı, zararın oluşumda dava dışı sigortalının bir kusuru bulunup bulunmadığı hususunda denetime elverişli, açık, anlaşılır ve gerekçeli rapor alınması, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı İ.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İ.. M..'ne geri verilmesine 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/9201, Karar No: 2015/4818, Tarih: 23.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9201 E.  ,  2015/4818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14491, Karar No: 2024/12959, Tarih: 12.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/14491 E.  ,  2024/12959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/848 D.İş - 848 K.

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda İtiraz Hakem Heyetince verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce usulüne uygun başvuru yapılmadığını, maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kabulüyle toplam 61.217,96 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının vekalet ücretine yönelik itirazlarının kabulüyle diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; vekalet ücretinin tam nispi olması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafından alacağın bir kısmının dava dışı kişiye temlik edildiğini, maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olmadığını, kusura ilişkin tespitlerin hatalı olduğunu, hesaplamada hatalı metod kullanıldığını, geçici bakıcı gideri ve tedavi giderinden sorumlu olmadıklarını, faiz ve vekalet ücreti yönünden hatalı karar verildiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

B.Gerekçe

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

2. Uyuşmazlık; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

Hukuki bir işlem (tasarrufi işlem) olan alacağın temliki sonrasında alacak üçüncü kişiye intikal etmektedir. Bu andan itibaren üçüncü kişi, borçlu karşısında alacaklı sıfatını kazanmaktadır. Niteliği itibariyle alacağın temliki, alacaklının tasarruf işlemidir. Temlik, alacağın tamamı için yapılabileceği gibi bir kısmı için de yapılabilir. Tam temlikte alacağın aslı ve fer’ileri temlik alana geçmekte olup alacaklı borç ilişkisinde taraf olmaktan çıkar. Temlik alan, temliki ve alacağın varlığını ispat ederek borçludan talepte bulunur. Temlik ile birlikte temlik alan, alacağın aslı ve fer’ileriyle birlikte, alacağa bağlı rüçhan haklarını da iktisap eder. Dolayısıyla temlik konusu alacak itibariyle dava ve takip hakkı da temlik alana geçer. Alacağın temlikinde esasen borç değişmez, sadece onu talep edecek taraf değişmiş olur.

Dosya kapsamından, tarihsiz alacağın temliki sözleşmesiyle dava konusu alacağın %20'lik kısmının davacı tarafından dava dışı kişiye devredildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, alacağın temliki ile kısmi temlikte temlik edilen miktarın alacaklısının yerine yeni bir alacaklının geçeceği kuşkusuz olup, sözkonusu temlik sözleşmesinin sigorta alacağının temlik yasağını getiren yasal düzenlemenin yapıldığı tarihten önce olup olmadığı da araştırılarak yukarıdaki açıklamalar ışığında temlik konusu miktar yönünden davacının aktif husumet ehliyeti konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3. Somut olayda karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de, davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömrünün belirlenmesi gerekirken rapor tarihindeki yaşı esas alınarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12207, Karar No: 2018/771, Tarih: 05.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12207 E.  ,  2018/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2013/359-2015/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekilinin 31.07.1996 tarihinde ... Yayıncılık ve Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. müdürlüğüne seçildiğini, en son 27.02.1998 tarihinde yapılan tescile göre şirket ortaklarının Hatice Duman ve Halime Kurt olduğunu, müvekkilinin dava dışı şirketin 01/2011-12/2011 dönemine ait vergi borcunun tamamını şirket adına ve şirket müdürü olarak ödediğini, buna ilişkin rücu alacağı sebebiyle başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek davalıya ait hisse oranının tespiti ile davalı tarafından yapılan itirazın iptalini ve takibin davalı hissesine tekabül eden miktar üzerinden devamını, davalı aleyhine % 20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, müvekkilinin şirkette %10 hissesi bulunduğunu, vergi borcunun davacının kusurundan kaynaklandığını ve dava dışı şirketin sorumlu olduğunu, davacının da şirketin müdürü olarak doğrudan sorumlu olduğunu, borcun içeriği ve hangi döneme ait olduğunun belli olmadığını, ödemenin şirket adına yapıldığını savunarak davanın reddini, davalı aleyhine % 20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... Yayıncılık ve Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti’nde şirket müdürü olduğu, şirketin %10 hissesinin davalıya, %90 hissesinin ise dava dışı Hatice Duman'a ait olduğu, şirketin vergi borçlarının davacı tarafından ödendiği ve ödenen bu miktarın tarafına iadesi için yapılan icra takibinin itiraz üzerine durduğu, davacının şirket müdürü olması nedeniyle ödediği şirketin vergi borcundan şirket ortaklarının hisseleri nispetinde sorumlu oldukları, davacının şirket müdürü olarak ödediği bu miktarı hissesi oranında davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabülü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 3.857,07 TL asıl alacak ve 636,41 TL işlemiş faiz için devamına, fazlaya ilişkin talebin ve alacak belirli olmayıp yargılamayı gerektirdiğinden inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davadışı limited şirketin kamu borcunu kendi mamelekinden ödediğini ileri süren davacı kanuni temsilcinin (ortak olmayan şirket müdürü), ödediği tutarın rücuen tahsili için davalı şirket ortağı aleyhine giriştiği icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

.../...

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davadışı limited şirketin kamu borcunu kendi mamelekinden ödediğini ileri süren davacı kanuni temsilcinin (ortak olmayan şirket müdürü), ödediği tutarın rücuen tahsili için davalı şirket ortağı aleyhine giriştiği icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

.../...

Davacı yan, yapılan vergi ödemelerinin, 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesinde düzenlenen yasal temsilcinin sorumluluğu hükmüne dayalı olarak, şirketin mal varlığı bulunmadığı için kendi mamelekinden yapıldığını ileri sürmekte, davalı şirket ortağı ise anılan yasa maddesi koşullarının bulunmadığını, ödemenin şirket tarafından yapıldığını, aksi olsa bile davacının kendisine rücu olanağının bulunmadığını savunmaktadır.

Bu durumda, davanın, iddia ve savunmanın açıklanan niteliği ve ileri sürülüş biçimleri gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümü için, Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi ve 6183 sayılı Kanun'un 35 ve Mükerrer 35. maddelerinde va'zedilmiş hükümler ile varolduğu ileri sürülen rücu hakkının doğum tarihi, bir başka söyleyişle, davacı yanca yapıldığı iddia olunan ödemelerin tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nin 141 vd. maddelerinde yer alan yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekmektedir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca, şirketin tahakkuk etmiş vergi borçlarının ödenmesinden kanuni temsilcilerin sorumlu olduğunu, bu ödevin yerine getirilmemesi halinde borcun kanuni temsilcilerin mal varlığından tahsil edileceğini, bu durumda kanuni temsilcinin asıl vergi yükümlüsü olan şirkete rücu hakkının bulunduğuna işaret etmektedir.

6183 sayılı Kanun'un 35. maddesinde, limited şirketin kamuya olan borçlarının şirketten tahsil edilememesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması hallerinde, bu borçtan şirket ortaklarının hisse oranlarına göre doğrudan ve müteselsil sorumlu olacakları; aynı kanunun Mükerrer 35. maddesinde ise aynı koşulların varlığı halinde kamu borcunun kanuni temsilcilerin kişisel mal varlığından tahsil edileceği, kamu alacağı kendisinden tahsil olunan kanuni temsilcinin yaptığı ödemeyi tüzel kişiliğe rücu edebileceği hükmü yer almaktadır.

Bu durumda, ispat yükü üzerinde olan davacı yan, öncelikle, şirketin kanuni temsilcisi sıfatıyla Vergi Usul Kanunu'nun 10. ve 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi dairesinde davadışı şirkete ait vergi borcunun şirketten tahsili imkanı bulunmaması nedeniyle şirketin yasal temsilcisi sıfatıyla kendisinden, bir diğer söyleyişle, kendi mamelekinden tahsili cihetine gidildiğini ve ödeme yapmak suretiyle şirket ortaklarına karşı rücu hakkının doğduğunu yasal olarak kanıtlamakla yükümlüdür.

Bu durumda, ispat yükü üzerinde olan davacı yan, öncelikle, şirketin kanuni temsilcisi sıfatıyla Vergi Usul Kanunu'nun 10. ve 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi dairesinde davadışı şirkete ait vergi borcunun şirketten tahsili imkanı bulunmaması nedeniyle şirketin yasal temsilcisi sıfatıyla kendisinden, bir diğer söyleyişle, kendi mamelekinden tahsili cihetine gidildiğini ve ödeme yapmak suretiyle şirket ortaklarına karşı rücu hakkının doğduğunu yasal olarak kanıtlamakla yükümlüdür.

Davacı yanca bu yolda ibraz olunan kanıtlar ve mahkemece yapılan araştırma çerçevesinde, davadışı limited şirkete ait sicil kayıtlarından, davacının şirket ortaklar kurulunun 31.07.1996 tarihli kararı uyarınca dışardan şirket müdürlüğüne getirildiği, keza şirketin sermayesinin 500.000.000 TL olup davalı ...'un 50.000.000 TL sermaye payına sahip olmakla şirketin 1/10 oranında ortağı olduğu, diğer payın ise davadışı Hatice Duman'a ait olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer yandan, yine sicil kayıtları uyarınca, davadışı limited şirketin 6102 sayılı TTK'nin Geçici 7. maddesi uyarınca 31.07.2013 tarihinde re'sen sicilden terkin edilmiş olduğu görülmektedir.

Öte yandan, dosyada mevcut vergi dairesi kayıtlarından, ödenen vergi borçlarının 1997-1998-1999 yıllarına ait ödenmeyen KDV, stopaj ve kurumlar vergisi ile 2004 yılına ilişkin usulsüzlük cezası kalemlerinden oluştuğu, bu dönemde davacının şirketin kanuni temsilcisi olduğu, davacı tarafından 15.04.2011 tarihinde ilgili vergi dairesine yapılan başvuru üzerine, söz konusu vergi borç ve cezasının yasanın tanıdığı olanak çerçevesinde yapılandırıldığı, toplam 37.662,91 TL tutarındaki vergi borcunun 15.04.2011 ve 20.04.2011 tarihlerinde iki ayrı dekont ile ilgili vergi dairesine ödendiği, dekontlarda ödemeyi vergi yükümlüsü adına davacının yaptığına ilişkin herhangi bir işaret bulunmadığı anlaşılmıştır.

Kamu alacağı niteliğindeki vergi borcunun limited şirketten tahsil edilememesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halleriyle sınırlı olarak, bu borç bakımından, yukarıda açıklanan 6183 sayılı Kanun'un 35. ve Mükerrer 35. maddeleri çerçevesinde, şirket kanuni temsilcisi ile şirket ortakları, ortağın kamu alacaklısına sorumlu olduğu miktar (sermaye payına isabet eden tutar)

.../...