muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/425, Karar No: 2022/2399, Tarih: 16.03.2022

Yine 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı ve İBKve HGK'nin 17.03.1954 tarihli ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Yukarıya alınan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, 22.04.1995 doğumlu davacının 16.09.2011 tarihinde açık öğretim lisesine kayıt yaptırdığı, bu tarihten yaklaşık iki yıl sonra 04.11.2013 tarihinde eldeki davayı açtığı, dava tarihinde davacının SGK kaydının bulunmadığı ve açık öğretim lisesi öğrencilik kaydının aktif olduğu, yine karar tarihinde de davacının herhangi bir işte çalışmadığı ve öğrencilik kaydının aktif olduğu, buna göre Mahkemece davacı yararına yardım nafakasına hükmedilmesinin isabetli olduğu bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 442/3. maddesi gereğince kabulüne; Dairemizin 13.11.2019 tarihli ve 2018/12447 Esas, 2019/10257 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve usul ve yasaya uygun bulunan Yerel Mahkeme hükmünün ONANMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme talep edene iadesine 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19921, Karar No: 2015/21082, Tarih: 24.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/19921 E.  ,  2015/21082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki Muhdesatın Tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.06.2015 gün ve 176/430 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

... A R A R

Davacı vekili, paydaş olduğu 411 ada 17 parsel üzerinde bulunan 2 katlı binanın kendisine ait olduğunu ileri sürerek muhdesatın tespitini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.Dava konusu taşınmaz paylı mülkiyet şeklinde taraflar adına kayıtlı bulunmaktadır.

1-Dosya içeriğine toplanan delillere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan,bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda;dosya içeriğine, toplanan delillere ve tanık beyanlarına göre, taşınmaz üzerinde bulunan teknik bilirkişi raporunda KA2 olarak gösterilen iki katlı binanın 2. katının davacı tarafından yapıldığı,1.katının ise ortak miras bırakan Mahmut Gök tarafından inşa edildiği, davacı tarafından 1.kat için yapılan tamirat ve tadilatların muhdesat olarak değerlendirilemeyeceğine göre, mahkemece 2 katlı binanın 2.katının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatların aidiyetine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün ikinci fıkrasındaki "davacıya aidiyetinin tespitine" kelimeleri çıkarılarak, yerine "davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine " yazılmasına; öteki itirazların (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10090, Karar No: 2013/6372, Tarih: 16.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10090 E.  ,  2013/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yasal defter ve belgeleri gizlemek, Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraat,

Yasal defter ve belgeleri gizlemek, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet

1) Sanık müdafiinin "yasal defter ve belgeleri gizlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, katılan vekilinin "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın defter ve belgeleri gizlemek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna yönelik ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkındaki defter ve belgeleri gizlemek suçundan mahkumiyet, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine dair hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, katılan vekilinin "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen asli dava zamanaşımının, anılan takvim yıllarında düzenlenen son fatura tarihlerine göre suç tarihleri olan 26.11.2004 ve 24.05.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/608, Karar No: 2023/169, Tarih: 19.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/608 E.  ,  2023/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2515 E., 2021/1540 K.

DAVA TARİHİ : 30.03.2018

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/84 E., 2019/173 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, bu sözleşmeye göre on dairenin yüklenici olarak kendisinin olacağının kararlaştırıldığını, on daireden sekiz tanesinin tapusunun toprak sahibi olan davalılar tarafından kendisine devrinin yapıldığını, ancak B Blok 6 ve 8 numaralı dairelerin tapularının kendisine devrinin yapılmadığını, davalıların bu daireleri başkalarına sattığını, her iki bağımsız bölümün değerinin tespit edilerek dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; yüklenici olan davacının inşaatı yarım bırakıp gittiğini, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, dava konusu yaptığı 6 ve 8 numaralı bağımsız bölümleri dava dışı ... isimli kişiye haricen satıp devrettiğini, inşaatı tamamlaması için inşaatı da bu kişiye devrettiğini, bu kişinin de cezaevine girmesi nedeniyle inşaatın yarım kaldığını, inşaatı kendilerinin tamamladıklarını, dava dışı ...'nın ise her iki bağımsız bölümü başkalarına sattığını, yüklenici olan davacının kendi yükümlülükleri olan inşaatı bitirmeden kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kendi yükümlülüklerinin yerine getirilmesini talep etme hakkının olmadığını, bu nedenle de davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı olarak sözleşmeden doğan yükümlülüklerinin yerine getirilmiş olup olmadığının tespitinin gerektiğini, dinlenen davalı tanıklarının tamamının davacı olan yüklenicinin inşaatı tamamlamadığını ve dava konusu 6 ve 8 sayılı bağımsız bölümleri ve bu bağımsız bölümlerin bulunduğu binanın ortak alanlarının önemli bir kısmını yarım bıraktığını belirtiklerini, bu durumda davalıların yaptıkları masrafların davacının sözleşmeye göre kendisine verilmesi kararlaştırılmış olan 6 ve 8 sayılı bağımsız bölümlerin tamamlanmadığı tarihteki durumuna göre belirlenmiş rayiç değerinden düşülmesi ve kalan miktarın davacı yükleniciye ödenmesi gerektiğini belirterek davalıların bu harcama tutarının bağımsız bölümlerin değerinden düşülmesi sonucunda kalan 153.735,90 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı istinafı

Ek rapor hazırlanırken hataya düşülerek hiç kâr payı olmaksızın yalnızca maliyet bedeli hesaplanmasının hatalı olduğunu,

Davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, 315.000,00 TL üzerinden kabul kararı verilmesi gerektiğini,

6 ve 8 no.lu dairelerin satışından para almadığını, bilirkişilerin dairelerin maliyet bedelini hesapladığını, satış tarihi itibariyle dairelerin bitmiş halinin tespit edilerek ortak alan giderlerinin asla düşülmemesi gerektiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalı istinafı

Tahkikat aşaması bitmeden sözlü yargılama aşamasına geçildiğini,

Müteahhidin edimlerini yerine getirmeden kaçtığını, 6 ve 8 no.lu daireleri satıp parasını aldığını, buna rağmen mahkemenin 153.735,90 TL ödenmesine karar verildiğini,

Dinlenen tanıkların inşaatının tamamlanmadığını, eksiklikleri kendilerinin tamamladıklarını söylediklerini, asıl arsa sahibi olarak kendilerinin davacıdan alacaklı olduklarını,

Davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul edildiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Müteahhidin edimlerini yerine getirmeden kaçtığını, 6 ve 8 no.lu daireleri satıp parasını aldığını, buna rağmen mahkemenin 153.735,90 TL ödenmesine karar verildiğini,

Dinlenen tanıkların inşaatının tamamlanmadığını, eksiklikleri kendilerinin tamamladıklarını söylediklerini, asıl arsa sahibi olarak kendilerinin davacıdan alacaklı olduklarını,

Davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul edildiğini belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin kendisine düşen bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için kendi edimlerini yerine getirmesi gerektiği, dosya kapsamına göre davacı yüklenicinin sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmediği, binada eksik ve ayıplı işler bulunduğu, bu işlerin daire sahipleri tarafından tamamlandığının anlaşıldığından davalı arsa sahiplerinin bu durumda daireleri teslim etme yükümlülüğü olmadığını, açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesince davanın tümden redddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulünün hatalı olduğu belirtilerek davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-2. maddesi gereğince kaldırılarak ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.06.2019 gün ve 2018/84 Esas, 2019/173 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(1)-b-2. maddesi gereğince kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalının işi bıraktığı tarih olan 08.06.2016 tarihinde inşaatın %90'ının tamamlanmış olduğu yönündeki ... Belediyesi yazısı dikkate alınmadan yalnızca tanık beyanları nazara alınarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu,

Davalının sözleşmesi ile arsa sahiplerine karşı ediminin tamamını yerine getirerek 5 daireyi anahtar teslim olarak teslim ettiğini,

Arsa sahiplerinin hem tapularını eksiksiz olarak teslim aldığını hem de davacının hakkı olan 350.000,00 TL'yi alarak haksız kazanç elde ettiklerini, davacının yaptıkları masraftan, emekten ve kârdan yoksun kaldığını,

Müvekkilin işi gereği kâr etmesi gerekirken yalnızca maliyet bedelinin belirlendiğini,

6 ve 8 no.lu bağımsız bölümlerin ortak alanlarının bitik halde fiyatlarının ne olduğu hususu tespit edilerek ortak alan giderlerinin düşülmemesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı TBK'nın ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

Müvekkilin işi gereği kâr etmesi gerekirken yalnızca maliyet bedelinin belirlendiğini,

6 ve 8 no.lu bağımsız bölümlerin ortak alanlarının bitik halde fiyatlarının ne olduğu hususu tespit edilerek ortak alan giderlerinin düşülmemesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı TBK'nın ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

İspat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kişiye düşer. Bu kabul, adi karine niteliğindedir. Nitekim; Dairemizin istikrar bulmuş içtihatlarında kabul edildiği üzere, bir sözleşme fesih ya da başka bir nedenle ortadan kaldırılmadıkça, o sözleşme kapsamında kalan işlerin, o sözleşmenin yüklenicisi tarafından yapıldığı kabul edilir. Ancak, sözleşme feshedilmiş ve işin üçüncü kişiye yaptırıldığı ileri sürülmüşse, bu kez karine, üçüncü kişi yararına oluşmaktadır. Elbette, her iki durumda da, bu karinelerin aksini ileri süren tarafın, bu savunmasını kanıtlanması mümkündür.

Somut olay incelendiğinde; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi feshedilmemiş ya da başka bir nedenle ortadan kaldırıldığı iddia edilmemiştir. Her ne kadar davalı, yüklenicinin işi yarım bırakıp gittiğini ve işlerin kendileri tarafından tamamlandığını ileri sürmüş ise de sözleşme feshedilmeyip ayakta olduğundan kalan işlerin tümüyle davacı yüklenici tarafından ifa edildiği karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini savunan davalı arsa sahibinin, bu savunmasını yasal delillerle ispatlaması gerekir. Davalı taraf, 10.06.2015 tarihli noter ihtarnamesi ile inşaatın süresinde bitirilmediği, gecikmeden kaynaklı kiraların ödenmesi ve dairelerin kendilerine teslim edilmesini davacı yükleniciden istemiş olmakla birlikte, sonrasında bu işlerin yüklenici tarafından tamamlanmadığına dair bir belge ya da tespit bulunmamaktadır. Davalı arsa sahiplerince ödeme evrakı ile faturalar sunulmuşsa da, bu belgeler, her zaman temini mümkün belgeler olup, eksik ve kusurlu işlerin yüklenici tarafından tamamlanmadığını, bu belgelerde adı geçen taraflarca tamamlandığını ispatlamaya, davacı yararına oluşan karineyi çürütmeye yeterli delil olarak kabul edilemez. Bu durumda işin tamamının davacı tarafından yapıldığını kabul etmek gerekirse de davacının yargılama sırasında işin %90 seviyesinde tamamlandığını beyan etmesi nedeni ile davacının bu beyanı esas alınıp sözleşme kapsamındaki işin %90'ının davacı tarafından yapıldığının yukarıda açıklanan nedenlerle kabul edilmesi gerekmektedir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde ise aşamalı devir kararlaştırılmış olup zemin katın betonu atıldığında 2, 3. katın betonu atıldığında 2, son katın betonu atıldığında 2, daire sıva işlemi başladığında 1, dairelerin alçı işi başladığında 1 ve arsa sahiplerinin tesliminden sonra geriye kalan 2 dairenin tapusunun verileceği hüküm altına alınmıştır. Bu durumda mahkemece yüklenicinin sözleşme kapsamındaki işin %90'ını yaptığı kabul edilerek bu seviyeye göre davacının talep ettiği tapu payına sözleşmenin 5. maddesindeki aşamalı devire göre hak kazanıp kazanmadığı konusunda bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli rapor alarak karar verilmesi gerekirken, yüklenici lehine olan karine değerlendirilmeden yüklenicinin edimini yerine getirmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; aşamalı devir öngörüldüğünden inşaatın %90'ının davacı tarafından yapıldığı kabul edilerek ve buna göre davacının talep ettiği tapulara sözleşmenin 5. maddesindeki aşamalı devir düzenlemesine göre hak kazanıp kazanmadığı konusunda yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14403, Karar No: 2007/14786, Tarih: 16.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14403 E.  ,  2007/14786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27116, Karar No: 2011/7680, Tarih: 26.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27116 E.  ,  2011/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçiler 27.05.2010 tarihli dilekçelerinde, satış bedelinin rüçhanlı alacağı karşılamadığından bahisle ihalenin feshini istemişler, mahkemece, ileri sürülen hususlar yerinde olmadığından şikayetin reddine ve satış bedeli üzerinden %10 para cezasına karar verilmiştir.

İİK’nun 134.maddesinin 2.fıkrasında “…Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.” düzenlemesi getirilmiştir.

Şikayete konu takip dosyasında, ihalenin 17.05.2010 tarihinde yapıldığı, şikayetçilerin ihalenin feshine ilişkin şikayetlerini ise ihaleden itibaren 10.gün olan 27.05.2010 tarihinde yaptıkları ve satış ilanı tebligatının usulsüzlüğüne ilişkin bir iddialarının da bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda ihalenin feshi davası, İİK.nun 134/2 maddesi gereğince ihale tarihinden itibaren yasal yedi günlük sürede açılmadığından, şikayetin süre aşımından reddi ve işin esasına girilmemesi nedeniyle de para cezasına hükmedilmemesi gerekirken, mahkemece işin esası incelenerek ihalenin feshi talebinin reddi ve şikayetçilerin de %10 para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa 1.İcra Mahkemesinin 12.08.2010 tarih ve 2010/525-861 sayılı kararının hüküm bölümünün, para cezasına ilişkin ikinci bendinin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına mahal olmadığına, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.