muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16344, Karar No: 2014/15834, Tarih: 04.12.2014

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti, sayaç okuma ve iletim bedellerinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Bu nedenle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairenin 11/06/2014 günlü ve 2014/1201 Esas, 2014/9366 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına oy birliğiyle karar verilerek dosyanın incelemesine geçilmiştir.

Somut olayda ise; davacı, elektrik enerjisini, kuruma kaydı olmayan mühürsüz zati sayaç (sayaç ve ölçü devreleri mühürsüz olduğu hâlde) takmak suretiyle kullanmıştır. Davacının bu eylemi Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin ilgili hükümlerine göre kaçak kullanımdır.

Mahkemecede itibar edilen 25/05/2012 tarihli üçlü bilirkişi raporunda; Kaçak Elektrik Tüketim tahakkukuna; 145,18 TL Dağıtım, 9,56 TL Perakende Satış Hizmet, 25,80 TL İletim, Kaçak Ek Tahakkukuna; 4.474,88 TL Dağıtım, 315,42 TL Perakende Satış Hizmet, 839,96 TL İletim bedelleri ilave edilmiştir. Ayrıca, bilirkişi raporunda, 753,97 TL kaçak elektrik tüketim ve 25.099,24 TL kaçak ek tahakkuklarına ne kadar kayıp-kaçak bedeli ilave edildiği hususunda bir açıklık yoktur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı ictihadında bulunmuştur. Dairede Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektiriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O hâlde elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak, nesafet, eşitlik ve hukukun genel ilkeleriyle bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin elektriği kaçak kullananlardan alınmaması kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibide algılanamaz. Zira kaçak kullananlar zaten daha yüksek tarife üzerinden kaçak elektrik bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, daha yüksek tarife üzerinden hesaplanan kaçak tüketim bedeli yanında, (aboneli kullanımlarda kabul edildiği gibi) kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kaçak ve kaçak ek tahakkukuna; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, Yargıtay denetimine açık, bilimsel verilere ve yönetmeliğe uygun şekilde bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, aksine gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla davacı tarafın bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 11/06/2014 gün ve 2014/1201 Esas, 2014/9366 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak, ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/06/2013 gün ve 2009/96 Esas, 2013/208 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan sebeplere binaen BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15183, Karar No: 2018/3003, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15183 E.  ,  2018/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 24/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3730, Karar No: 2023/6717, Tarih: 26.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3730 E.  ,  2023/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici madde 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 30.12.2022 tarih ve 2022/2788 E. - 2022/2565 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 30.12.2022 tarih ve 2022/2788 E. - 2022/2565 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bingöl İcra Hukuk Mahkemesi’nin 22.06.2022 tarih ve 2022/57 E. - 2022/70 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin iki numaralı bendinde yer alan “% 10’u oranındaki 22.501,00TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14903, Karar No: 2017/7417, Tarih: 02.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14903 E.  ,  2017/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ... BELEDİYE BAŞKANLIĞI

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafından ibraz edilen 3.7.1986 tarihli senet ile ... Köy İhtiyar Kurulunun satışına ilişkin senetlerin uygulanmadığı, temyiz konusu taşınmazların öncesi itibariyle mera olup olmadığının irdelenmediği, zilyetliğe ilişkin beyanların da son derece yetersiz olduğu belirtildikten sonra yöntemine uygun mera ve zilyetlik araştırması yapılması, davacının dayandığı senetlerin kapsamının belirlenmesi, talebe konu yerlerin öncesi itibariyle mera olduğunun tespiti halinde Köy İhtiyar Kurulunun satışının geçersiz olduğunun nazara alınması, zilyetliğin başlangıç tarihi konusunda senet tarihlerinin de göz ardı edilmemesi, tespit tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların getirtilerek taşınmazın niteliği konusunda jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden rapor alınması, uzman ziraatçi bilirkişi kurulundan arazinin niteliği, toprak yapısı, kadim mera olup olmadığı, çevresindeki mera ile arada ayırıcı doğal ya da yapay unsur bulunup bulunmadığı konusunda önceki ziraatci bilirkişi raporu da irdelenmek suretiyle bilimsel verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, taşınmazların niteliğinin kesin olarak saptanması ve taşınmazların keşif sırasında çekilen ve mera parseli ile taşınmazları birlikte gösteren fotoğraflarının rapora eklenmesi, taşınmazların zilyetlikle iktisap edilip edilemeyecekleri yönünde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davaya konu taşınmazların bölümleri mera vasfında olduğuna göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 02.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10524, Karar No: 2013/3628, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10524 E.  ,  2013/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in (2'şer kez), ... ve ...'in ise (1'er kez) mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.04.2008 gün ve 2007/651 Esas, 2008/248 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ...'in eşi ... ve sanıklar ... ve ... adına temyizi ile mağdure ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Şikâyetçi olmayan ve kamu davasına katılmayan mağdure ... vekilinin hükmü temyiz hakkı olmadığından sanık ...'in ise ablası ve eniştesi olan diğer sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, mağdure ... vekilinin ve sanık ...'in diğer sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, sanıklar ... ve ...'in yokluklarında verilen hükümleri CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz ettikleri anlaşılmış ise de; Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında başvurulacak kanun yolunun, merciin, süresinin ve şeklinin açıkça gösterilmesinin gerektiği, incelenen hükümde ise başvuru şeklinin açıkça belirtilmediği, bu nedenle yasa yolu bildiriminin eksik olduğu ve süresinden sonra yapılan istemin eski hale getirme yoluyla açılmış temyiz davası sayılması gerektiğinden, sanıklar ... ve ...'in temyizinin süresinde olduğunun kabulüne; ayrıca sanık ...'in eşi olan sanık ... hakkındaki hükümleri 5271 sayılı CMK.nın 262. maddesi gereğince temyize hakkı bulunduğu da anlaşılmakla, incelemenin sanıklar ... ve ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ... adına eşi ...'in temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, mağdurelerin onaylı nüfus kaydının getirtilmemesi, bu kayıtların Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilmiş bulunduğundan, oluşa göre mağdur sayısınca fuhuş suçundan hüküm kurulması gerekirken tek suçtan uygulama yapılması ile sanık ... ve ...'in adli sicil kayıtları içeriğinden tekerürre esas sabıkalarının bulunmasına rağmen haklarında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ... ve sanık ... adına eşi ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanıkların başka bir suçtan dolayı tutuklanarak mahkemenin yargı alanı içindeki bir cezaevine konulması nedeniyle hükümlerin açıklandığı son duruşmaya katılmamaları karşısında; mahkemece sanıkların cezaevinden celbiyle esas hakkındaki mütâlaaya karşı beyanları, son savunmaları ile son sözleri sorulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken, sanıkların bulunmadığı son duruşmada karar verilmesi suretiyle CMK.nın 196/5. maddesine aykırı biçimde savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4249, Karar No: 2012/3569, Tarih: 22.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/4249 E.  ,  2012/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 184/5. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği halde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/01/2012 tarih ve 2011/258-8 Esas ve karar sayılı kararı karşısında 5271 sayılı Yasanın 327/1. maddesine aykırı biçimde katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunmaması gerekeceği lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, "katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine" ilişkin kısmın hükümden çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/123, Karar No: 2022/4312, Tarih: 24.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/123 E.  ,  2022/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dava, kazalı sigortalının 30.5.2003 tarihinde davalı işyeri inşaatında 3. katta sıva yaparken düşerek yararlanması sonucu oluşan Kurum zararının, davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece; 26.madde kapsamına uygun kusur raporu alınmaksızın, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporunun hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, 506 sayılı Yasanın 26.maddesi kapsamında kusur raporu alınmalı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.