muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6630, Karar No: 2023/9247, Tarih: 28.11.2023

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, katılanı yanıltarak elde ettiği kredi kartı bilgilerini kullanmak suretiyle bilgisi ve rızası dışında bir kez alışveriş işlemi yapmak suretiyle atılı suçu işlediği ve katılanın beyanı ve kredi kartının bağlı olduğu bankanın cevabi yazısı ile katılanın zararının giderilmediği anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından sanık müdafinin, sübuta, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, zararı gidermek ve esas hakkındaki savunma sunmak için süre verilmediğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2313, Karar No: 2019/4574, Tarih: 13.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2313 E.  ,  2019/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifası nedeniyle iş bedelinin iadesi ve ayıp nedeniyle uğranılan zararların tazmini istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerine görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi üniversite, davalı yüklenicinin 09.12.2004 tarihli sözleşme uyarınca teslim ettiği promatik tüp taşıma sistemindeki ayıplar nedeniyle sözleşmeden dönerek ödemiş oldukları iş bedelinin iadesini ve ayıpların ilk olarak ortaya çıktığı 23.03.2005 tarihiyle delil tespiti talep ettikleri 21.04.2006 tarihi arasındaki 384 günlük süre zarfında sistem arızası sebebiyle 14 istasyonda üçer vardiya şeklinde çalıştırmak zorunda kaldıkları işçilere ödedikleri ücretten oluşan 346.752,00 TL zararlarının tazminini talep etmiştir. Mahkemece 2007 yılında verilen ilk kararda, 14 istasyonda tek vardiya işçi çalıştırılmış olabileceği varsayımıyla ayıp nedeniyle uğranılan zarar talebinin 126.819,84 TL’lik kısmının kabulüne hükmedilmiş, iş bedelinin iadesi talebine ilişkin ise herhangi bir hüküm kurulmamıştır. Taraf vekillerinin temyizi üzerine mahkemenin bu ilk kararı Dairemizin 2008 tarihli ilamıyla, iş sahibinin ayıp nedeniyle uğradığı zararın miktarı konusunda hükme esas alınan bilirkişi raporuyla delil tespit dosyasına sunulan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi ve ayıbın ağırlığı belirlenerek ulaşılacak sonuca göre iş bedelinden indirim yapılması veya bedelin tümden iadesine dair bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 2011 yılında verilen ikinci kararda ise cihazın ayıplı olduğu dönemlerde her bir istasyonda üçer vardiya işçi çalıştırılmış olabileceği varsayımıyla tazminat isteminin tümden kabulüne karar verilmiş, bedel iadesi ve indirimi konusunda ise yine bir hüküm kurulmamıştır. Tarafların temyizi üzerine bu karar da Dairemizce eserin iş sahibinin kabule icbar edilemeyecek derecede kusurlu olduğunun anlaşılması nedeniyle ödenmiş olan iş bedeli belirlenerek iadesine karar verilmesi, ayıp nedeniyle işçi çalıştırılmak

zorunda kalınan günlerin ise iş sahibinin dönme hakkını kullanabileceği ve ayıplı sistemin yerine yenisinin kurulabileceği sürelerin toplamıyla sınırlı olduğu kabul edilerek tazminat hesabı yapılması gerektiği belirtilerek ikinci kez bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bilirkişilerin sözleşmeden dönme hakkının kullanılabileceği ve yeni bir sistemin kurulabileceği sürenin 3,5 ay olacağı değerlenmesine göre hesaplanan 90.074,00 TL tazminatın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 04.01.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, 92.724,80 TL iş bedelinin ise “cihaz ve eklerin iade tarihinden itibaren” işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı iş sahibi, yargılama sonucunda kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olduğu anlaşılan sözleşme konusu cihaz, mobil yazılım ve aksesuarlarını dava tarihi itibariyle reddederek bedelini istemekte haklı olduğundan iadesine karar verilen davacı tarafça davalıya ödenmiş 92.724,80 TL iş bedelinin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen ve belirsiz olup ileride başlayacak bir tarihten tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün bu sebeple temyiz eden davacı yararına bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı 1. fıkrasının “a)” bendinde yer alan “cihaz ve eklerin iade tarihinden” kelimelerinin çıkarılarak yerine “dava tarihinden” kelimelerinin yazılmasına, hükmün değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.365,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17417, Karar No: 2019/3274, Tarih: 21.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/17417 E.  ,  2019/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar... ve ....hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün düzenlediği ekspertiz raporunda ... plakalı araçtan alınan boya numunesi ile katılanın evinin merdiven duvarından alınan boya numunesinin birbirleri ile benzer fiziksel ve kimyasal yapıda olmasının kasanın bu araçla taşındığını kesin olarak göstermeyeceği, ancak temyiz dışı sanık ...’in savunmasında otoparkta bekçilik yaptığını, aracın otoparktan hiç çıkmadığını, anahtarının da kasada bulunduğunu, 2009 yılının 3.ayında otoparkta kendisinin olduğunu belirtmesi karşısında, 02.03.2009’da yediemin olarak tutanakla... plakalı araç kendisine yediemin olarak bırakılan sanık ... ya da üçüncü bir şahıs tarafından aracın izinsiz dışarıya çıkartılıp çıkartılmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre sanık ...’nin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11450, Karar No: 2018/14110, Tarih: 13.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11450 E.  ,  2018/14110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

K A R A R

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, dosyada fiziki imkansızlık nedeniyle taranamamış belge varsa dosyanın fiziki olarak gitmesi seçeneğinin seçilerek temyiz formunun buna göre doldurularak, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen dava dosyası evraklarının UYAP ortamında incelenmesinde; bir kısım evrakların taranarak elektronik ortama aktarılmadığı, taranan bir kısım evrakın ise okunaksız olduğu görülmüştür. Temyize konu olan dava dosyası ve varsa eklerinin temyiz incelemesinin sağlıklı yapılabilmesi amacıyla, UYAP ekranından dosyanın fiziki gönderilmesi seçeneği seçilerek, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5154, Karar No: 2007/6400, Tarih: 08.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5154 E.  ,  2007/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya bedeli Eylül 2000 tarihinde ödenmek üzere 20 ton üzüm sattığını, satış bedelinden 11.000,00 YTL’nin ödenmediğini, bu nedenle yapılan icra takibine de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının itirazının iptali ile takibin 11.000,00 YTL üzerinden devamına,fazlaya yönelik talebin reddine, alacak likit olmadığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İ.İ.K.nun 67 inci maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, icra-inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kötüniyetli olması ise yasal koşullardan değildir. İcra-İnkar tazminatı, aleyhinde icra takibine itiraz edilerek işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan başka; alacağın likit ve belli olması gerekir. Alacağın ... miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte yada bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise, başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve

muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece bu istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece bu istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazının reddine, 2. bentte açıklanan gerekçelerle davacının inkar tazminatının reddine ilişkin hüküm kısmının (2) nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “hükmolunan asıl alacak üzerinden hesaplanan %40 icra inkar tazminatı olan 4.400,00 YTL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” cümlesi yazılarak, kararın düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 445.50 YTL. kalan harcın davalıdan alınmasına, davacının 148,50 YTL. peşin harcının istek halinde iadesine, 8.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10552, Karar No: 2014/483, Tarih: 16.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10552 E.  ,  2014/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. Fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı,insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı,insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, taraf devlete yaşamı korumak görevi vermektedir. Bu görev, sağlık konusunda tedbir almayıda içermektedir. Bu yükümlülük, devletin hastaların yaşamının korunması için uygun tedbirler alması konusunda sağlık kuruluşlarının uyması gereken kurallarıda öngörmesini de gerektirir.

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesinde “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkanları çerçevesinde tahsil ederler” hükmü yer almaktadır.

Yine 2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesinde, “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır” denilmektedir.

Yedinci maddesi uyarınca da, acil olarak sağlık kuruluşuna müracaat eden hastaların acil tıbbi müdahale ve tedavileri yapılırken hiçbir surette tedavi masraflarının nasıl karşılanacağı sorgulanmayacak ve hizmet bedelinin tahsili ile ilgili işlemler acil müdahale sağlandıktan sonra yapılacaktır.

Yedinci maddesi uyarınca da, acil olarak sağlık kuruluşuna müracaat eden hastaların acil tıbbi müdahale ve tedavileri yapılırken hiçbir surette tedavi masraflarının nasıl karşılanacağı sorgulanmayacak ve hizmet bedelinin tahsili ile ilgili işlemler acil müdahale sağlandıktan sonra yapılacaktır.

Dokuzuncu maddesinde ise, “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanununun 32 nci, 5393 sayılı Belediye Kanununun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır” hükmü yer almaktadır.

Sanık ...'ın ayağının kırılması üzerine Diyarbakır Devlet Hastahanesine gittiği, burada abisi olan ...'ın adını söyleyerek kaydını yaptırıp tedavi olduğu, bir süre sonra durumun fark edilerek sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu olayda, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler ile acilden yapılan girişlerde acil sağlık hizmet bedellerinin alınamayacağı ve bu nedenle herhangi bir zararın söz konusu olmayacağı da dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4210, Karar No: 2006/15538, Tarih: 18.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4210 E.  ,  2006/15538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2005

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, davalı işyerinde işe giriş ve çıkış tarihleri arasında aylık 30'ar gün olarak çalıştığının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalılar vekillerince  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı Halk Eğitim Merkezi iş yerinde   hizmet akdine dayalı olarak işe giriş ve  çıkış tarihleri arasında aylık 30’ar gün süre ile  çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir..

21.5.1977 tarihli  Milli Eğitim Bakanlığı  kurumlarında sözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler  hakkında yönetmelik ile 657 sayılı  Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı öğretmen ve yöneticilerinin ücretli ders saatlerine ilişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar  kurulu kararında kadrolu bulunmayan uzman  ve usta öğreticilerin “ ders ücreti karşılığı” görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca,  4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi ( 1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir  gün kabul edilmektedir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini  ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında  çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların  resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır.

Davacının anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun  davacı ile ilgili amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek  çalışma gün saatlerini belirlemek ve ayrıca  çalışıldığı tesbit edilen her 7,5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilerek hüküm kurmak gerekirken, yetersiz iki tanık beyanına dayanarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.12.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.