muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2053, Karar No: 2022/7136, Tarih: 18.10.2022

.Ş." ibaresinden oluştuğu, taraf markalarındaki ATLAS ibaresinin ortak olması ve yatçılık, havacılık gibi yollarla taşımacılık ile ilgili olması nedeniyle aralarında benzerlik - iltibas ihtimali bulunduğu, davalının kullanımlarının başladığı tarihin 27.05.1998 olduğu, söz konusu kullanımların davalının asıl davanın konusunu oluşturan 24.03.2010 tarihli başvurusundan daha sonraya denk gelecek şekilde 20.05.2011 tarihinde de benzerlik arz eden “yat limanlarının kiralanması” gibi hizmetler için kullanıldığı, bu durum karşısında davacının markası ile davalının tescilsiz kullanımlarının yaklaşık 10 yıl gibi bir zaman zarfı kapsamında birlikte kullanıldığı, davacı tarafından 10 yıl boyunca birlikte gerçekleştirilen davalı kullanımlarına karşı sessiz kalındığı, davalı kullanımlarının davacının sessiz kalması nedeniyle davacının tescilli markasından doğan haklarına tecavüz teşkil etmediği, haksız rekabet yaratmasının da mümkün olamayacağı gerekçesi ile asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı/karşı davalı vekili ve davalı/karşı davacı ...Ş. vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının "ATLAS YATÇILIK" ibareli marka başvurusu ile davalılara ait "atlasjet" ve "Şekil+ A Atlas Havacılık Turizm ve Ticaret A.Ş." ibareli markalar arasında görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, bu nedenle asıl davaya yönelik kurulan hükmün yerinde olduğu, karşı davada davalının başvuru konusu yaptığı markasını yatların tescil ve müşavirlik hizmetleri ile ilgili alanda 10 yıl kullandığı, davalının kullanımının davacının "Şekil+ A Atlas Havacılık Turizm ve Ticaret A.Ş." ibareli tescilli markası ile benzerlik - iltibas ihtimali bulunduğu, TMK'nın 2. maddesi uyarınca herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, davacının markası ile davalının tescilsiz kullanımlarının yaklaşık 10 yıl gibi bir zaman zarfı kapsamında birlikte kullanılmış olması nedeniyle, davalı kullanımlarının davacının sessiz kalması nedeniyle davacının tescilli markasından doğan haklarına tecavüz teşkil etmediği, haksız rekabet yaratmasının da söz konusu olmayacağı, karşı davacı vekilinin müvekkili şirketin karşı davalının dava konusu kullanımından haberdar olmasının beklenemeyeceği yönündeki savunmasının, tarafların tacir olması nedeniyle yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı/karşı davalı ... davalı/karşı davacı ... vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı/karşı davalı ... davalı/karşı davacı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı ...Ş. vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı ...Ş.'den ayrı ayrı alınmasına, 18/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6470, Karar No: 2020/5039, Tarih: 07.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6470 E.  ,  2020/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/174 esas, 2019/920 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/02/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 14/05/2018 tarihli ve 2017/93442 soruşturma, 2018/1588 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 06/06/2018 tarihinde bulunduğu ceza ve infaz kurumunda tebliğ edildiği, infazı için 28/06/2018 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, yükümlü ön bilgilendirme formu ve denetim planının 03/07/2018 tarihinde ceza ve infaz kurumunda tebliğ edildiği, aynı tarihte hastaneye sevkedilmesi için Bursa E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğüne yazı yazıldığı, hastaneye sevkedildiği, Bursa Devlet Hastanesinin 23/07/2018 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirildiği, 02/08/2018 tarihli 1. vaka sorumlusu ile olan görüşmesine, 07/08/2018 tarihli 1. bireysel görüşmesine, 28/08/2018 tarihli 2. bireysel görüşmesine, 18/09/2018 tarihli 2. vaka sorumlusu ile olan görüşmesine, 18/09/2018 tarihli 3. bireysel görüşmesine, 19/10/2018 tarihli 3. vaka sorumlusu ile olan görüşmesine ve 19/11/2018 tarihli 4. vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katıldığı, 26/12/2018 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 11/01/2019 tarihinde aynı konutta oturan kardeşi imzasına tebliğ edildiği, uyarılmasından sonra 15/01/2019 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması üzerine yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 18/01/2019 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 23/01/2019 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak, 28/02/2019 tarihli, 2017/93442 soruşturma, 2019/7239 esas ve 2019/5702 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/10/2019 tarihli, 2019/174 esas ve 2019/920 sayılı kararı ile; sanığın anılan tarihlerde tutuklu olduğundan yükümlülüklerini yerine getiremediği yönündeki savunması ve yapılan sorgulama sonucunda kararın sanığa tebliğ edildiği, ancak o tarihlerde sanığın tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle, “sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın 18/10/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/05/2018 tarihli ve 2017/93442 soruşturma, 2018/1588 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve sanık hakkında bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlâl ettiğinden bahisle infaz kayıtları kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması sırasında şüphelinin denetimli serbestlik tedbirine uymaması konusunda gösterdiği mazeretin kabul edilmesi sebebiyle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/174 esas, 2019/920 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde yer alan, "(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır." ve aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde yer alan, "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır. (2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir

. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, somut olayda, 02/08/2018 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 26/12/2018 tarihinde grup çalışması programına katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından bahisle Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 31/12/2018 tarihli ve 2018/25500 sayılı uyarı müzekkeresinin 11/01/2019 tarihinde şüphelinin kardeşine elden tebliğ edildiği, uyarı müzekkeresinde bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının şüpheliye bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 15/01/2019 tarihindeki grup çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece şüphelinin denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl etmesi sebebiyle bu halin ısrar niteliğinde olduğunun ayrıca grup çalışması programı tarihlerinde şüphelinin ceza infaz kurumunda tutuklu veya hükümlü olmaması sebebiyle geçerli bir mazeretinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/174 esas, 2019/920 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde yer alan,

"(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır." ve aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde yer alan,

"(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır.

(2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

(3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır.

(4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

(4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

İncelenen dosyada; 03/07/2018 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin 26/12/2018 tarihinde grup çalışması programına katılmadığının bildirilmesi üzerine, denetim planına uymadığından Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce düzenlenen 31/12/2018 tarihli ve 2018/25500 sayılı uyarı yazısının 11/01/2019 tarihinde şüphelinin aynı konutta birlikte oturan kardeşine tebliğ edildiği, uyarı yazısında bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının şüpheliye bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 15/01/2019 tarihindeki grup çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece şüphelinin denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğünü ikinci kez ihlâl etmesi sebebiyle bu halin ısrar niteliğinde olduğu, ayrıca grup çalışması programı tarihlerinde şüphelinin ceza infaz kurumunda tutuklu veya hükümlü olmaması sebebiyle geçerli bir mazeretinin de bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür

D-) Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

Sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği anlaşıldığından mahkemece kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile kamu davasının durmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/174 esas, 2019/920 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15367, Karar No: 2020/14327, Tarih: 12.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/15367 E.  ,  2020/14327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince eylemin 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suçun 13.04.2006 tarihinde işlendiği, suç tarihinden itibaren toplam dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihinde tamamlanmış bulunduğu anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, davaya konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, davaya konu 47 AK 078 plaka sayılı nakil vasıtasının İADESİNE, trafik kaydındaki tedbirin kaldırılmasına, 12.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14669, Karar No: 2008/4127, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14669 E.  ,  2008/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat, muarazanını giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, ... ile1.3.2004 tarihli sözleşme yaptığını, sözleşmenin 14.Kasım 2005 tarihinde haksız olarak fesih edildiğini ileri sürerek sözleşmenin haksız fesih edildiğinin, Kağıthane İlçe Müftülüğünün davacı ile sözleşme yapma zorunluluğunun bulunduğunun tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine, 10.000,00 YTL maddi , 5.000,00 YTL manevi tazminatın sözleşmenin fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, husumetin Diyanet İşleri Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğini, davacının sevk kağıtları üzerinde çeşitli tahrifatlar yaparak ilaç yazdırdığını, sahte ilaç küpürleri kullanılmak sureti ile devletten haksız tahsilatlar yaptığını bu nedenle sözleşmesinin fesih edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; sözleşmenin haksız fesih edildiğinin tespitine, 656,86 YTL maddi zararın dava tarihi itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı eczacının davalı idare ile sözleşmesi, hasta

2007/14669-2008/4127

sevk kağıtları üzerinde silinti ve daksillemeler yaparak sevk kağıtlarının ikinci ve üçüncü nüshalarına veya fotokopilerine çeşitli ... ocaklarında ilaç yazdırılması ve sahte ilaç kupürlerinin kullanılması, gerekçe gösterilerek fesih edilmiş, davacıda bu fiilleri işlemediği iddiası ile bu davayı açmıştır. Mahkemenin hükmüne esas aldığı Bilirkişi Raporunda ve mahkeme kararında ise davacı eczacının hastalardan alınan katkı payının hastalara iade edildiği ve bu nedenle sözleşmenin fesih edildiği kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de, sözleşmenin fesih sebebi mahkemenin gerekçesinde gösterdiği sebep olmadığı gibi, bu konuda taraflar arasında bir ihtilafın bulunmadığı da tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemenin fesih yazısı ve dava dilekçesindeki sebepleri nazara almadan bu konuda herhangi bir inceleme ve araştırma yapmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:(1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince taraflarınn diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 550 YTL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, 25.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2262, Karar No: 2019/3808, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2262 E.  ,  2019/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2015/395 E. - 2017/294 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1372-2018/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "LİPOTER'' ibaresi için yaptığı 2014/14487 sayılı marka tescil başvurusuna davalı şirketin 2003/13636 sayılı "LİPOT" ve 2003/190665 sayılı "LİPOTENE" markalarını mesnet göstererek itiraz ettiğini, davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-7079 sayılı kararı ile ile davalı şirketin itirazının kısmen kabul edildiğini ve "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler” mallarının benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davacının marka başvuru kapsamından çıkarıldığını oysa taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, "LİPO" ibareli pek çok markanın tescilli olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, müvekkilinin markasının tüm sınıflarda tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.