muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17920, Karar No: 2015/15370, Tarih: 08.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17920 E.  ,  2015/15370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2013/667-2014/218

Taraflar arasında görülen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; 26.09.2013 günün ........... İlçesi, .............. Köyü .......... mezrasında, dava dışı üçüncü kişiye ait taşınmazda kimliği bilinmeyen kişilerce anız yakılması sonucu yangın çıktığı, taşınmazda bulunan davalı kuruma ait ahşap elektrik direğinin yanarak devrildiği ve yere düşen elektrik yüklü tellere temas ederek akıma kapılan davacıya ait 2 adet ineğin ölmesi nedeniyle 3.500 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde olayın anız yangını neticesinde meydana geldiği, davalının kusuru olmadığı gibi, illiyet bağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava dışı üçüncü kişi yada kişilerce kasten çıkartılan yangın sonucunda davalı kuruma ait direğin yanarak devrildiği ve meydana zarar ile olay arasında illiyet bağının üçüncü kişi tarafından kesildiği, böylece davalının tehlike sorumluluğu uyarınca dahi sorumluluğuna gitmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olaydaki hukuki uyuşmazlık, dava dışı üçüncü kişiye ait taşınmazda çıkan anız yangını nedeniyle davalı kuruma ait elektrik direğinin yanarak devrilmesi sonucu, yere düşen elektrik tellerindeki akıma kapılan hayvanların ölümü nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, yangının elektrik nedeniyle çıktığına dair delil bulunmayıp, üçüncü kişi yada kişilerin anız yakması sonucu meydana geldiği, jandarma tarafından tanzim edilen 26.09.2013 tarihli "olay yeri tespit tutanağı" ve fezlekede "olay yerine 500 metre mesafede, etrafı olası yangına karşı sürülmüş saman yığınlarının tarla sahibine ait olduğu, satılmak için bekletildiği, olay yeri etrafındaki tüm anızların yakılmış olduğu, elektrikten kaynaklı bir arızaya rastlanmadığı" belirtilmiş olup, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle "anız yangının" illiyet bağını kesmiş olduğu kabul edilmelidir. Davacı, illiyet bağının kesilmediğine dair dosyaya aksi yönde bir kanıt sunamadığı gibi 02.05.2014 tarihli dilekçesinde başka bir hususun araştırılmasına gerek olmadığını da bildirmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

M U H A L E F E T Ş E R H İ

Sayın çoğunluğun, “onama” kararına karşı, karşı oyumun gerekçeleri aşağıda sunulmuştur.

6098 sayılı TBK’nun 71. maddesine göre;

“Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin fâaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur.

Bir işletmenin, mahiyeti veya fâaliyette kullanılan malzeme, araçlar ya da güçler göz önünde tutulduğunda, bu işlerde uzman bir kişiden beklenen tüm özenin gösterilmesi durumunda bile sıkça veya ağır zararlar doğurmaya elverişli olduğu sonucuna varılırsa, bunun önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletme olduğu kabul edilir. Özellikle, herhangi bir kanunda benzeri tehlikeler arzeden işletmeler için özel bir tehlike sorumluluğu öngörülmüşse, bu işletme de önemli ölçüde tehlike arzeden işletme sayılır.

Belirli bir tehlike hâli için öngörülen özel sorumluluk hükümleri saklıdır.

Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin bu tür fâaliyetine hukuk düzenince izin verilmiş olsa bile, zarar görenler, bu işletmenin fâaliyetinin sebep olduğu zararlarının uygun bir bedelle denkleştirilmesini isteyebilirler” hükmü yer almaktadır.

Somut olaydaki hukukî uyuşmazlık; anız yangını nedeniyle davalı kuruma ait ahşap (ağaç) elektrik direklerinin tutuşması ve yanması ile elektrik direklerinin devrilmesi sonucuna bağlı olarak, elektrik iletim tellerinin yere düşmesi ve tellerin üzerinden geçen hayvanları çarpması sonucu oluşan zararın (hayvan bedelinin) tazmini istemine ilişkindir.

Olayın tarif edilen şekilde olduğu tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Kaldı ki; olaydan hemen sonra zabıta (jandarma) tarafından tanzim olunan 26/09/2013 tarihli “Olay Yeri Tespit Tutanağı”, “Fezleke” ve davalı kurum tarafından tutulan “tutanak”ta olayın izah edilen şekilde olduğu belirtilmiştir. Nitekim; tanık, şüpheli ve müşteki beyanları da bu hususu doğrulamaktadır.

Mahalli Mahkemece; davanın; “kusursuz sorumluluğa dayanan maddî tazminat davası olduğu” nitelendirilmesi yapılıp; haksız fiil sorumluluğuna, kusursuz sorumluluğa, objektif sorumluluğa, tehlike sorumluluğuna ilişkin; öğretiye (doktrin) ilişkin hukukî görüşler incelenip dosyaya yansıtıldıktan sonra;

Mahalli Mahkemece; davanın; “kusursuz sorumluluğa dayanan maddî tazminat davası olduğu” nitelendirilmesi yapılıp; haksız fiil sorumluluğuna, kusursuz sorumluluğa, objektif sorumluluğa, tehlike sorumluluğuna ilişkin; öğretiye (doktrin) ilişkin hukukî görüşler incelenip dosyaya yansıtıldıktan sonra;

Mahkemece; somut uyuşmazlıkta, davacı vekili tarafından ibraz edilen dilekçede de müvekkili olan davacının ineğinin akıma kapıldığını iddia ettiği elektrik direklerinin devrilmesine sebebiyet veren yangının bir anız yangını olduğunun belirtildiği, olaya müdahâle eden Jandarma ekiplerince tutulan 26/09/2013 tarihli olay yeri tespit tutanağında yangının çıktığı mahalde bulunan tarlaların tamamının aynı aileye mensup kişilere ait olduğu, onların bilgisi ve rızası olmadan kimsenin orada anız yakmasının mümkün olmadığı ve yangın neticesinde devrilen direkte bulunan kablonun kopmadan yere değmesi sonucunda yüklenen elektrikten geçen akımın hayvanlara zarar vermiş olabileceğinin belirtildiği, nitekim kazanın olduğunun belirtildiği tarihte yörede çok sık olarak görülen anız yangınları sonucunda benzer olayların meydana geldiği, dava dışı üçüncü kişi tarafından kasten çıkarılan yangın sonucunda direğin yanarak devrildiği ve üçüncü kişi tarafından nedensellik bağının kesildiği böylece davalının tehlike sorumluluğu uyarınca da sorumluluğuna gitmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ret gerekçesine dayandırdığı hiçbir husus somut olayın özelliklerine, kusursuz sorumluluk, objektif sorumluluk ve tehlike sorumluluğunun ilke ve anlayışlarına uygun değildir. ./..

Anız yangının çıktığı tarlaların tamamının aynı aileye ait olması, onların bilgisi ve rızaları olmadan kimsenin orada anız yakmasının mümkün olmaması, yörede sık sık anız yangının ve benzer olayların yaşanmasının meydana gelmesi, dava dışı üçüncü kişiler tarafından kasten anız yangını çıkarılması sonucu zararın meydana gelmesi ve nedensellik bağının kesilmesi sonucu davalının tehlike sorumluluğu uyarınca da sorumluluğuna gitmenin mümkün görülmediği hususlarının hiç biri davanın reddine hukukî gerekçe oluşturamaz.

Bir kere; mahkeme kendi ret gerekçesi hususunda dahi çelişkiye düşmüştür. Zira; yangının çıktığı tarlaların aynı aileye mensup olması, tarlaların sahiplerinin bilgi ve rızası olmadan yangının çıkmasının mümkün olmaması ile yangının dava dışı üçüncü kişilerin eylemi sonucu çıkarılması nedeniyle nedensellik bağının kesilmesi gerekçeleri birbiri ile tamamen çelişen gerekçelerdir.

Bir kere; mahkeme kendi ret gerekçesi hususunda dahi çelişkiye düşmüştür. Zira; yangının çıktığı tarlaların aynı aileye mensup olması, tarlaların sahiplerinin bilgi ve rızası olmadan yangının çıkmasının mümkün olmaması ile yangının dava dışı üçüncü kişilerin eylemi sonucu çıkarılması nedeniyle nedensellik bağının kesilmesi gerekçeleri birbiri ile tamamen çelişen gerekçelerdir.

Kendisine ait tarlada kendi hayvanına zarar vermek için anız yangını çıkarılması hayatın olağan akışına da uygun değildir. Eğer yangının üçüncü kişiler tarafından çıkarıldığı kabul edilirse nedensellik bağı kesilse bile kusursuz sorumluluk ve tehlike sorumluluğu devreye girecektir. Anız yangınını dava dışı üçüncü kişilerin çıkarmış olduğu kabul edilse bile davalının kusursuz, objektif ve tehlike sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Kaldı ki; somut olayda nedensellik bağı dahi kesilmemiştir. Olayla ilgili olarak Cumhuriyet Savcılığınca yürütülen soruşturmanın sonucu takip edilmediği gibi, soruşturma sonucu ne karar verildiği dosyaya yansıtılmamıştır.

Dairenin istikrar kazanmış uygulamasına göre; elektrik iletim ve dağıtım işi tehlike sorumluluğu kapsamında değerlendirilmiştir.

Bunlardan ayrı olarak; davalı kurumun zararın meydana gelmemesi için kendi üzerine düşen sorumluluğu da yerine getirdiği söylenemez. Zira; çağın teknik ve bilimsel gelişmelerine uygun olarak teknolojisini yenileyerek, elektrik iletim direklerinin metal (demir) olması gerekirken, elektrik iletiminde demode olmuş teknoloji kullanılarak hâla ahşap (ağaç) direk kullanılması bile başlı başına bir kusurdur. Kaldi ki; Dairenin benzer olaylardaki uygulamasına göre davalının tehlike sorumluluğu da bulunmaktadır.

Bundan ayrı olarak; davalının elektrik iletiminde kullandığı direklerin standartlara, yönetmeliklere ve diğer elektrik iletim mevzuatına uygun olup olmadığı yönünde de bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Arz ve izah ettiğim hukukî gerekçelere istinaden; Yerel Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan;

Sayın çoğunluğun; “onama” kararına katılamıyorum.08/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2016/10578, Karar No: 2016/15181, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10578 E.  ,  2016/15181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000.00.- TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 23/03/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 93.801.82 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24894, Karar No: 2016/4021, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24894 E.  ,  2016/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/81879

MAHKEMESİ : Bursa ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2014/892 (E) ve 2015/69 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53.maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bursa ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1636 esas, 2004/644 karar sayılı ilamın infaz tarihinden itibaren TCK'nin 58/2-b maddesinde belirtilen 3 yıllık sürenin geçtiği, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında tekerrüre ilişkin kısımda sanığın “Bursa ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1636 esas, 2004/644 karar sayılı ilamı ile mükkerrir olduğu anlaşıldığından” cümlesinin çıkartılarak yerine “Bursa ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/34 esas, 2007/912 karar sayılı ilamı ile mükkerrir olduğu anlaşıldığından” cümlesinin eklenmesi suretiyle ve tekerrüre esas alınan cezanın miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22508, Karar No: 2007/22120, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/22508 E.  ,  2007/22120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Develi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/512, Karar No: 2024/4305, Tarih: 16.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/512 E.  ,  2024/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1724 E., 2023/1750 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/512 E., 2023/549 K.

Taraflar arasındaki tespit ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun (5580 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi uyarınca "Harp veya vazife malulu sayılanların çocuklarına öncelik vermek kaydı ile özel okulların öğrenci sayısının %3'den az olmamak üzere ücretsiz şekilde okutmak" ile yükümlü olduğunu, müvekkili davacının 15 Temmuz darbe girişimi günü yaralandığını ve anılan Kanun'un 47 nci maddesi kapsamında harp ve vazife malulu sayıldığını, devlet tarafından kendisi ve yakınlarına birtakım ayrıcalıklardan faydalanma hakkı verildiğini, bu haklardan birinin harp ve vazife malulu kişilerin çocuklarının özel öğretim kurumlarında ücretsiz okutulmasını isteyebilme hakkı olduğunu, buna göre çocukları ..., ... ve ... için davalı okula başvuruda bulunduğunu, anılan madde kapsamında çocukların okulda okudukları 2019-2020, 2020-2021, 2021-2022, 2022-2023 dönemlerinde talebi olmamasına rağmen etüt, yemek, kitap gibi ek hizmetler adı altında ve ilgili mevzuat kapsamı dışında yapılan ödemelerin tamamının iadesi ile okulun K12 sistemi ve ... Okulları mobil uygulamasının davacının çocuklarından ... ve ... için 2023/2024 eğitim öğretim yılında ne zaman erişime ve kullanıma açıldığının bilirkişi aracılığı ile tespitini, belirsiz alacak davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ''Harca esas dava değerinin 5.500,00 TL belirtilmesi karşısında dava değerinin ilçe tüketici hakem heyeti görev alanına giren parasal sınırlar içerisinde olduğu, 2023 yılı dava değeri miktarı itibariyle üst sınır olan 66.000,00 TL üzerinde bir değer üzerinden Tüketici Mahkemesinde dava açılabileceği, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (6502 sayılı Kanun) 68 inci maddesinin birinci fıkrasının amir hükmü uyarınca tüketici mahkemesine özgü dava şartı olan dava değerinin yargılamanın her aşamasında dikkate alınıp değerlendirilebileceği, dava miktarının dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın usûlden reddine karar verilmiştir.