muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7897, Karar No: 2022/8812, Tarih: 15.09.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 08.04.2022 tarih ve 2021/77 E. - 2022/40 sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan "ihale bedelinin %10’u oranından hesaplanan 31.000,00-TL" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ihale bedelinin %5’i oranından hesaplanan 15.500,00-TL” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10315, Karar No: 2013/15843, Tarih: 21.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/10315 E.  ,  2013/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, tartıştığı mağdurları ölümle tehdit ettikten sonra, evinden bıçak alıp gelerek mağdurlar ... ve ...'a söz söylemeden, bıçak gösterip akabinde onları bıçakla kovalamaktan ibaret eyleminde, kanıtlar yöntemince tartışılıp değerlendirilerek, yüklenen suçun bıçakla tehdit mi ya da yaralamaya kalkışma mı olduğu değerlendirilip tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile eylemin TCK'nın 106/1-son cümlesi kapsamında olduğu kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23874, Karar No: 2015/4363, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23874 E.  ,  2015/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5753, Karar No: 2019/11468, Tarih: 18.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5753 E.  ,  2019/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın karar verilmesine yer olmadığına birleşen davanın hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün asıl ve birleşen davada davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklılar tarafından ayrı ayrı 15.10.2014 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 13.04.2015 ve 14.04.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattıkları icra takipleri ile kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu icra takiplerine ayrı ayrı yaptığı itirazlarında, borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklılar ayrı ayrı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Dairemiz bozma ilamları üzerine Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/484 Esas sayılı dosyasında, Mahkemelerinin 2017/420 esas sayılı dava dosyasının iş bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin 26.09.2018 tarihli bozma ilamı ve 11.04.2019 tarihli karar düzeltme ilamı akabinde, mahkemece verilen kararında; bozma ve karar düzeltme ilamlarına uyulduğu, söz konusu ilamlara göre birleşen davanın tümden kesinleştiğinin görüldüğü, bu nedenle birleşen dava hususunda yeniden hüküm kurulmadığı, yine asıl davada tahliye ve itirazının kaldırılmasına, alacaklı lehine icra inkar tazminatına yönelik kararların kesinleştiği anlaşılmakla bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulduğu, öte yandan asıl davada icra inkar tazminatına yönelik mahkeme ilamı bozulduğundan bu husus yeniden incelenmiş olup, asıl davada itirazın kaldırılması talebinin kısmen kabul kısmen red ile sonuçlandığı, kısmen reddedilen tutarın 16.000 TL olduğu ve bu miktar üzerinden talep bulunmakla davalı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle reddedilen kısmın %20'si oranına tekabül eden 3.200TL tazminatın, davacılar ... ve ...'dan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya kapsamına, toplanan delillere ve bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına göre temyiz eden davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı borçlu vekilinin gider avansına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

1. Dosya kapsamına, toplanan delillere ve bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına göre temyiz eden davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı borçlu vekilinin gider avansına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece 10 nolu bent ile “Davacılar ve davalı tarafından yatırılan gider avansından sarfedilmeyen kısmın kararın kesinleşmesi halinde davacıya ödenmesine” şeklinde hüküm kurulmuş olup, taraflardan her biri tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısmın yatıran tarafa iadesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşılmakla, hükmün HMK’nin 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin gider avansına yönelik temyiz itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile hüküm fıkrasından 10 nolu bentte yer alan “davacıya ödenmesine” ibaresinin çıkartılarak, yerine “yatıran tarafa ödenmesine” ibarelerinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekli ile HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7074, Karar No: 2014/14270, Tarih: 08.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/7074 E.  ,  2014/14270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, Kasten yaralamak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Adli emanetin 2013/10713 sırasında kayıtlı bulunan 2 adet şüpheli leke, 2 adet kan örneğinin dosyada delil olarak saklanmasına, sanığa ait tşört ve pantolonun ise iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde müsadere kararı verilmesi,

2-) T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suçlar nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “adli emanetin 2013/10713 sırasındaki eşyaların müsaderesine” ve “yargılama gideri olarak müdafii ücreti ödenmesine” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine sırayla “Adli emanetin 2013/10713 sırasında kayıtlı bulunan 2 adet şüpheli leke, 2 adet kan örneğinin dosyada delil olarak saklanmasına, sanığa ait tşört ve pantolonun ise iadesine” ve “Sanıktan neden olduğu tebligat giderlerinin yargılama gideri olarak alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15577, Karar No: 2010/245, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15577 E.  ,  2010/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14315, Karar No: 2018/4859, Tarih: 18.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14315 E.  ,  2018/4859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 11/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin Kızıltepe Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken kurumda staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olmayan bir firmada yaptığı, husumetin firmaya yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin Kızıltepe Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken kurumda staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olmayan bir firmada yaptığı, husumetin firmaya yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Tarafta iradî değişiklik başlıklı 124. maddesi; ''(1) Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.(2) Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. (3) Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. (4) Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.'' şeklindedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin 11.01.2016 tarihli celsede davacının staj yaptığı işletmeyi davaya dahil etmek için süre talep ettiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 124/4 maddesi uyarınca davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıdır. Mahkemece, davacının bu yöndeki isteği kabul edilerek, taraf değişikliğine karar verilmesi ve yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25647, Karar No: 2010/21148, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/25647 E.  ,  2010/21148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12603, Karar No: 2014/15207, Tarih: 29.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12603 E.  ,  2014/15207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/19-2013/74

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait D... T... Kredi Kooperatifinde yetkili olarak görev yapmaktayken bir şahsa kredi kullandırdığını ve kendisinden borç miktarı kadar senet aldığını ancak senedin ödeme tarihinde borçlu tarafından ödenmediği ve sonraki icra takiplerinde de senedin tahsil edilemediğini bu sebeple davalının eylemi ile kurumun zarara uğradığını belirterek senet miktarı kadar kısmın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında dava konusu edilen olayda davacının bir zararının oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa meydana gelen zararda davalı işçinin kusurunun olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalının D.... T.... Kredi Kooperatifinde müdürlük yaptığı esnada 21.02.2003 tarihinde kooperatif ortaklarından İ.... K....'a 600.000,00 TL buğday satışı yapıldığı ve kooperatife ait matbu borç senedi düzenlendiği, borç miktarının ödeme tarihinin 31.08.2003 olduğu ancak vadesi gelen senedin süresi içerisinde ödenmediği bu sebeple esas borçlu ve kefiller hakkında icra takibi yapıldığı, ancak borcun tahsil edilemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece her hangi bir aciz vesikası alınmadan sırf görev yaptığı tarih itibari ile kanuni mevzuata uygun olarak verilen kredinin tahsil edilmemesi sebebiyle davanın reddine karar verilmişse de, davalı işçinin davacıyı zarara kusuru ile uğrattığı tespit edilirse davalının bu zarardan sorumlu tutulması gerekmektedir. Nitekim mahkemece davalınının kooperatifte müdür olarak görev yaptığı dönemde bir şahsa kredi kullandırmasının görevinin gereklerine uygun olup olmadığı, davacının söz konusu bu senedi tahsil edemeyerek zarara uğrayıp uğramadığı, zarar doğmuşsa davalı işçinin kusurunun bulunup bulunmadığı konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile tespit ettirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15091, Karar No: 2014/3379, Tarih: 26.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15091 E.  ,  2014/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/53619

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Ağır (Kartal 2. Ağır) Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2009/12 Esas, 2011/287 Karar

SUÇ : Zincirleme biçimde nitelikli zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak 28/06/2010 günlü oturuma ait duruşma tutanağının mahkeme başkanı ve zabıt katibi tarafından imzalanmaması,

İddianame içeriğine göre Y.. B..nde görev yapan sanıkların zimmet suçunu işledikleri iddiası ile sınırlı olarak kamu davası açıldığı, yüklenen suçun niteliği itibariyle C... İnşaat Ticaret Ltd. Şti'nin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmesine olanak bulunmadığı gözetilmeden vekilinin katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Anayasa'nın 141, CMK'nın 34, 230, 232 ve 289/1-g maddelerinin amir hükümleri uyarınca hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak, gerekçede delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tahlil ve tartışması yapılarak, hangi kanıtla neden bu sonuca varıldığının bütün iddialar bakımından ayrı ayrı ortaya konması, bütün delillere itibar edilme veya edilmeme nedenlerinin vurgulanması, maddi gerçeğin tarafları inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek açıklıkta ifade edilmesi gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan yazılı biçimde yetersiz gerekçeyle beraet kararları verilmesi,