muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5120, Karar No: 2015/46133, Tarih: 16.12.2015

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar N.. K.., H.. D.., B.. İ.., Z.. K.., H.. E.. ve A.. D.. savunmanları ile sanıklar N.. K.., A.. D.. ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı "seçme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddede yazılı (a, c, d ve e) bendlerinde belirtilen haklar ile (b) bendinde yazılı "diğer siyasi hakları kullanmak" hakkını cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kullanamamalarına; (c) bendinde yazılı "kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise, anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklardan S.. Ö.. hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık M.. K.. hakkında yağma, sanıklar Z.. K.. ile B.. İ.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Sanık M.. K..'nın hükümden sonra 09.06.2015 tarihinde öldüğünün UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kaydından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi gereğince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- Sanık S.. Ö..'ın alınan savunmasında, olay tarihinden önce kendisine ait kimliği kaybettiğini, 28.06.2006 tarihli ifadenin kendisine ait olmadığını iddia edip ileri sürdüğü, sanığın arkadaşı olan diğer sanıklarında kendilerine gerçek kimlik bilgileri ile gösterilen kişinin sanık olmadığı yönündeki anlatımları ile desteklenen sanık S.. Ö.. kimlik bilgilerini kullanan kişi ile sanığın fotoğraf karşılaştırılmasının yapıldığı kriminal raporunda sanığa “mümkün derecede” benzediği yönündeki tespit göz önüne alındığında, sanığın gerçek kimlik bilgilerinin her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması için adı geçen sanığın kimlik bilgilerini kullandığı iddia edilen kişinin gözaltı ve tutuklama işlemleri sırasında alınan parmak izleri ile sanık S.. Ö..'ın parmak izlerinin mukayesesi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

3- a) Katılan M.. Y..'nin 10.04.2008 tarihinde öldüğü bu tarihe kadar tespit edilen ayrıntılı tek anlatımının ise; 25.03.2006 tarihli emniyet ifadesinin olduğu aynı tarihli beyanlarında özetle;

3- a) Katılan M.. Y..'nin 10.04.2008 tarihinde öldüğü bu tarihe kadar tespit edilen ayrıntılı tek anlatımının ise; 25.03.2006 tarihli emniyet ifadesinin olduğu aynı tarihli beyanlarında özetle;

“ ... bu tarihten yaklaşık iki hafta kadar önce sanık Zülküf ile yanında tanımadığı birisi yeşil gözlü, diğeri ise gözlüklü iki kişi ile birlikte evine geldiklerini kendisine Bornova'da bulunan evini gösterdiklerini burayı fuhuş yapılmak üzere çalıştırmasını istediğini ancak kendisinin kabul etmediğini, bunun üzerine silah göstermek sureti ile iki gün bu evde zorla tuttuklarını, teklifi kabul etmesi üzerine kendisini serbest bıraktıklarını..” ifade ettiği,

Aynı tarihli teşhis tutanağında sanık Zülküf'ü “iki hafta önce kendisini Bornova'daki evine götürüp darp edip himayesine aldığını, artık evin kendisine çalışacağını söyleyen kişi” olarak teşhis ettiği,

Ancak; bu eylem sırasında sanık Zülküf'ün yanında olan ve teşhis grubu içinde bulunan sanıklardan “ Selman ve Barış'a” yönelik bu eylemle ilgili herhangi bir teşhis işleminin bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar Selman ve Barış'ın üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden sanıkların müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar Zülküf, Barış ve Selman hakkında uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 43/1.maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar M.. K.., Z.. K.., B.. İ.., S.. Ö.. savunmanları ile sanık M.. K..'nın temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenlerle kısman isteme uygun olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 16.12.2015 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı katıldığı oturumda, sanık S.. Ö.. ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/18694, Karar No: 2016/13098, Tarih: 22.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18694 E.  ,  2016/13098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 22.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av....ve Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten 2005 ila 2012 yıllarına ilişkin düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000 TL kayıp/kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile istemini 804.561,63 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesi (mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesi) elektrik abonelerinden tahsil edilecek bedelleri içeren tarifeleri onaylama yetkisini, ...'na vermiştir. Diğer bir anlatımla, davaya konu kayıp-kaçak bedeli, kurul tarafından onaylanmış bulunan tarifeler uyarınca elektrik abonelerinden tahsil edilmektedir.

Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilmiştir.

Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17/10 ve geçici 19 ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu sebeple, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1110, Karar No: 2022/16774, Tarih: 27.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/1110 E.  ,  2022/16774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

No :

Dava iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davalı vekilinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26.Hukuk Dairesince verilen karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili 05.06.2008 tarihli asıl dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 24.09.2007 tarihli iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 25.000,00 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili maddi tazminat istemini 12.03.2019 tarihli dilekçesiyle ıslah ederek müvekkili lehine 119.682,32 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 25.000,00 TL’sine kaza tarihinden bakiyesi 94.682,32 TL’ye ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davasının görevsiz ve yetkisiz mahkemede açıldığını, Tekirdağ mahkemelerinin yetkili olmadığını, ... uyarınca yetkili sayılacak mahkemede çalıştığı işverene karşı dava açılabileceğini, davanın Asliye Hukuk mahkemesi veya Ticaret mahkemesine dava açılabileceğini, davacının davasının husumet yokluğu, görevsiz ve yetkisiz mahkemede açmış olması sebebiyle usulen reddini, davacının davasının haksız ve yersiz olup müvekkili firma ile aralarında herhangi bir hizmet akdi veya başkaca bir akit olmadığını bu nedenle müvekkiline karşı husumet yöneltmesinin kabul edilemeyeceğini, davacının ...'lı işverenin işyerinde çalışmakta iken kendisinin dikkatsiz ve tedbirsiz davranışından dolayı düşme şeklinde iş kazası geçirdiğini ve bacağının kırıldığını, davacının tedavisinin ...'lı işverence yaptırılmak istendiğini ancak davacının ...'da yapılacak tedaviden kaçınılarak ısrarla Türkiye'ye dönmek istediğini, davacının tedavisini zamanında yaptırılmasını engellemesi, geciktirmesi sebebiyle bugündü durumunda olmasına sebebiyet verdiğini, davacının taleplerinin müvekkiline yöneltilemeyeceği gibi fahiş olduğunu, kusurun tamamen kendisine ait olduğunu, davacının haksız ve iyiniyetli olmayan davasının öncelikle görev ve yetki yönünden ayrıca esas yönünden reddiyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilinin ıslah dilekçesi üzerine süresinde verdiği 19.03.2019 tarihli dilekçesiyle zamanaşımı def’inde bulunduğu anlaşılmıştır.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; “Davacı tarafından davalı aleyhine ... ülkesinde ... fabrika kurulumu esnasında 24.09.2007 de meydana gelen kaza sonrasında maddi ve manevi tazminat istemli dava açılmıştır.

Dosyaya sunulan belgelerden davalı şirketin ... ... şehrinde bulunan eski ... fabrikasının revize edilmesi, çalışır hale getirilmesi için anlaştığı, yine davacının davalı şirketin antetinin bulunduğu kağıda tek taraflı olarak ... da kurulacak ... fabrikasında çalışmayı kabul ettiğine ve ücretinin 2.000,00 USD olduğuna dair beyanı bulunduğu, kazanın modernizasyonu kararlaştırılan fabrikanın bulunduğu ...'da gerçekleştiği, davacının bu iş için bu ülkeye gittiği anlaşıldığından davalının işveren olarak kabulü gerekmiştir.

Davaya konu kazanın yurtdışında gerçekleşmesi nedeniyle iş kazası hükümlerinin uygulanmayacağı anlaşıldığından alınan kusur raporları ve zararlandırıcı olay davalı şirketin yurt dışında fabrika kurulumu işini üstlendiği ve davacının işin ifası sırasında kaza geçirdiği, davalı işverenin hakimiyet alanında kaldığı anlaşıldığından davaya konu olay iş kazası olarak kabul edilmiştir

Alınan adli tıp kurumu raporuna göre davacının maluliyet oranı %21 olarak tespit edilmiştir.

Davacının ücretinin taraflar arasında ihtilaflı olduğu, sunulan belgelere göre davacının kaza tarihinden önce kamu kurumunda atölye ustası olarak görev yaptığı ve bu kurumdan emekli olduğu, 1994 yılında Milli Eğitimden ... dalında kalfalık ve ustalık belgesi aldığı, iş kolundaki geçmiş kıdeminin çok fazla olduğu, Birleşik...Sendikasından kaza tarihi itibariyle alabileceği net ücretin 1.475,77-TL olduğu, davacının ücrete ilişkin imzalı beyanında ilk üç ay için 1.250 USD, sonraki üç ay için 2.000 USD ile çalışmayı kabul ettiği, 2007 Eylül dolar kurunun 1,20- 1,30-TL civarında olduğu, tüm bunlar değerlendirildiğinde davacının mesleki kıdemi nazara alındığında davacının bildirilen emsal ücret ile çalıştığının kabul edilmesi gerektiği değerlendirilerek ücreti 1.475,77-TL kabul edilmiştir.

Davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi ise; dava dilekçesinin davalıya 13.06.2008 tarihinde tebliği edildiği, davalının 05.09.2008 tarihli cevap dilekçesinde zamanaşımı defini ileri sürmediği, ilk celsenin 05.09.2008 e bırakıldığı, ilk celsede de ileri sürülmediği, 6100 sayılı yasanın yürürlük tarihine kadar davalı tarafından ileri sürülüp davacı tarafından sessiz kalınması yada itiraz edilmemesi durumunun gerçekleşmediği, daha sonra 6100 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği, usul yasalarında derhal uygulanması ilkesinin bulunduğu anlaşıldığından davalının ıslaha karşı zamanaşımı definin reddine karar vermek gerekmiştir.

24.09.2014 tarihinde ...'da meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu, bu kaza sonrasında davacının maluliyet oranının%21 olduğu, davacının meydana gelen kazada kusurunun %25, davalının ise %75 olduğu, davacının davalının kusuru oranında davalıdan maddi tazminat talep edebileceği, hükme esas alınan hesap raporunda maddi zararının usulüne uygun hesaplandığı, alınan hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınabileceği, davacının ıslah dilekçesinde artırılan miktar yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz talap ettiği, taleple bağlı kalınması gerektiği anlaşıldığından maddi tazminat talebinin kabulü ile 119.682,32-TL maddi tazminatın (faiz başlangıcı yönünden taleple bağlı kalınarak) 25.000,00-TL sine kaza tarihi olan 24.09.2007 tarihinden itibaren, bakiyesi 94.682,32-TL sine ıslah tarihi olan 12.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının maddi tazminat talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Meydana gelen iş kazası sonrasında davacının %21 oranında malul kaldığı, düşmeye bağlı ayak bileği kırığı oluştuğu, bu cismani zararın davacı yönünden manevi zarar doğurucu nitelikte olduğu, davacının kusuru %25 olduğu, davalının kusurunun %75 olduğu, meydana gelen zarar ile orantılı hakkaniyete uygun davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi (24.09.2007) gibi özellikleri göz önünde tutulması gerektiği, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği anlaşıldığından takdiren ve hakkaniyet gereği manevi tazminat miktarı 25.000,00-TL olarak belirlenmiştir. Belirlenen 25.000,00-TL miktarda davacı lehine manevi tazminata hükmetmek gerekmiştir. Davacı daha fazla miktarda (35.000,00) manevi tazminat talep ettiğinden fazlaya ilişkin istemin reddine.” Şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI :

Bölge Adliye Mahkemesi kararında özetle: “Mahkemenin görev ve yetkisi yönünden; Türk hukukunda, ülke için yer itibariyle yetki kuralları aynı zamanda milletlerarası yetki kuralları olarak uygulanmaktadır. (..., madde 40.) Yer itibariyle yetkili bir Türk mahkemesinin bulunması milletlerarası yetkinin varlığı için gerekli ve yeterlidir. Herhangi bir davada Türk Hukukunda yer itibariyle yetkili mahkeme mevcut değilse, Türk mahkemelerinin o dava için milletlerarası yetkisi de yoktur. Milletlerarası yetkinin tayininde yer itibariyle yetki kuralları kullanılırken, dava taraflarının Türk vatandaşı ya da yabancı olması rol oynamaz. (... Hukuku, Sayfa 440)

Yine aynı Kanunun 44. maddesinde; “(1) Bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye'de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir''

İş kazalarında yetkili mahkeme davalının ikametgahı da olabileceğinden, davalı şirket merkezinin Tekirdağ olduğu görülmekle bu yöndeki istinaf istemlerinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

İşverenlik ilişkisi yönünden; Taraflarca inkar edilmeyen 3/5/2006 tarihli Anlaşma başlıklı belgede davalı şirket ile ... ... arasında ... fabrikasının yenilenmesi ile ilgili sözleşme imzalandığı görülmüştür. Dinlenen tanıklar, davacının davalı şirket tarafından ...’daki iş için götürüldüğünü, ücretini davalıdan aldığını, inşaatı yaptıranın ... ... isimli bir ...’lı olduğunu, giderken davalı tarafından kendilerine 2.000 dolar verildiğini ifade etmişlerdir. Somut olayda dinlenen tanık beyanları, dosyaya sunulan ve inkar edilmeyen Anlaşma başlıklı belge birlikte değerlendirildiğinde davalı şirketin ...’da bulunan bir fabrikanın revizyon işini üstlendiği, davacının da davalı şirket tarafından bu işte kaynakçı olarak çalıştığı, davacının davalının işçisi olduğu, davalının iş kazasından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, bu yöndeki istinaf isteminin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Kusur yönünden; Bilirkişi raporunda da tespit edildiği gibi davalı işveren işçilerine sağlam bir çalışma ortamı sağlamamış, 2 metre yükseklikte olan kalıbı gerekli sağlamlıkta yapmamış, işçisine gerekli güvenli ortam sağlanmamış, işgüvenliği denetimi yapmamış ve özensiz davranmıştır. Bu nedenle davalı açısından tespit edilen ve her iki bilirkişi raporunda birbirini destekleyecek şekilde açıklanan %75 kusurun dosya kapsamına uygun olduğu, bu yöndeki istinaf isteminin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Ücret yönünden; ... sitesinden, Türk ... Bakanlığından emsal ücret bilgisi sorulmuş, sadece Bakanlıktan gelen yazı cevabında net bilgi bulunmamakla birlikte kaynakçı ustasının 2007 yılı rayiç değerinin saat başı 4,00 TL olabileceği bildirilmiştir. Yurt dışında çalışan deneyimli bir işçinin Bakanlığın bildirdiği ücretle çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan ve net bir emsal ücret bilgisi içermediğinden, yine ...’da görünen ücretle çalışması da hayatın olağan akışına aykırı olduğundan mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamanın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Zamanaşımı def’i yönünden; 6098 sayılı T.B.K.’nun 72.maddesinde "Tazminat istemi, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın ve her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zaman aşımına uğrar."

İki yıllık zaman aşımı süresi, zararın ve failinin öğrenildiği an başlar. Zararın öğrenilmesinden amaç, zararın varlığının öğrenilmesidir.