muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13173, Karar No: 2016/19372, Tarih: 19.12.2016

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

... görevlileri tarafından suç tarihinde yapılan kontrolde, sanığın müdür olarak görev yaptığı Penguen Gıda A.Ş. isimli işyerine ait atıksu arıtma tesisi çıkışından deşarj sırasında anlık atıksu numunesi alındığı, numunenin analizi sonucunda Kimyasal Oksijen İhtiyacı (KOİ) parametresinin, 214 mg/L olarak ölçüldüğünün görüldüğü, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği sınır değerlerini aştığının tespit edildiği, bu suretle sanığın çevreyi kasten kirlettiği iddiasıyla dava açılmıştır.

Sanık savunmasında, bahse konu değerin bir anlığına yüksek çıktığını, böyle bir problemlerinin olmadığını, önceki ve sonraki analizlerde böyle birşeyle karşılaşılmadığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamında herhangi bir keşif icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Sanık savunmasında, bahse konu değerin bir anlığına yüksek çıktığını, böyle bir problemlerinin olmadığını, önceki ve sonraki analizlerde böyle birşeyle karşılaşılmadığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamında herhangi bir keşif icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Öncelikle, atığın, yönetmelikte belirlenen limit değerleri aşması ve çevre kirliliğine neden olacak içerikte olması, tek başına suçun oluşumu için yeterli değildir. Atığın alıcı ortamlardan hangisine bırakıldığı belirlenmesi gerekir. Atığın alıcı ortama bırakılması halinde de alıcı ortamın kirlenmesi ya da kirlenme ihtimali kanıtlanmalıdır. Dosyada, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğine göre idari yaptırım uygulanmasına karşın, alıcı ortam açıkça belirtilmemiştir.

Bu itibarla;

Mahallinde keşif icra edilerek, alıcı ortamın net olarak tespitinden sonra, sanığa yüklenen suçun oluşup oluşmadığının tespiti için dosyanın, üniversitelerin su ürünleri, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bir rapor alınması gerekir. Daha sonra rapor içeriğine göre sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11276, Karar No: 2014/17955, Tarih: 19.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11276 E.  ,  2014/17955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2011/136-2014/55

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2014 tarih ve 2011/136-2014/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de bulunan bayilerine akaryakıt temin ettiğini ve akaryakıt temininden önce kendi iç politikası gereği akaryakıtın değeri oranında teminat veya teminat mektubu verilmesini talep ettiğini, müvekkilinin eski bayilerinden olan dava dışı ....Atlas Ltd. Şti'nin müvekkiline teminat olarak ....Bankası A.Ş. Levent Şubesi muhataplı, 08.08.2008 tarihli, 600.000,00 TL tutarlı teminat mektubu ibraz ettiğini, müvekkilinin anılan bayi tarafından başka bir bankadan verilen teminat mektubunun bankaca sahte olduğunun iddia edilmesi üzerine ...Bankası A.Ş. Levent Şubesi muhataplı teminat mektubunun teyit edilmesi için gönderdiği yazıya verilen cevapta teminat mektubunun adı geçen şube tarafından düzenlenmediği ve sahte olduğu bilgisinin verildiğini, bunun üzerine müvekkilinin teminat mektubunun nakde çevrilmesini ve ilgili miktarın ödenmesini ihtar ettiğini, ödeme yapılmaması nedeniyle müvekkilinin davalı banka şubesi ve bayi yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, teminat mektubunda O. D.. olarak imzası bulunan kişinin aslında mektubu tanzimi tarihinde davalı banka çalışanı O. K.. olduğunu ve sahte teminat mektubu nedeniyle müvekkilinin alacağını tahsil edemediği gibi, tahsil için ek masraflara da katlanmak zorunda kaldığını, davalının sahte teminat mektubunu düzenleyen banka çalışanını işe alırken kendisinden beklenen gerekli özeni göstermemesi nedeniyle işlemeye devam eden yasal faiziyle birlikte önemli bir rakama ulaşan 3.309.788,21 TL asıl alacağını hala tahsil edemediğini ve davalı bankanın kusuru nedeniyle büyük zarara uğradığını, müvekkilinin zararından davalının adam çalıştıran sıfatıyla BK'nın 100. maddesi gereğince sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının gerek teminat mektubunu gerekse de teyidini de müvekkili bankadan almadığını, BK'nın 100 ve 55. maddelerinin somut olayda uygulanma yerinin bulunmadığını, davacının zarar iddiasının gerçek olmadığı gibi, iddia konusu zararın müvekkili ile bir ilgisinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının gerek teminat mektubunu gerekse de teyidini de müvekkili bankadan almadığını, BK'nın 100 ve 55. maddelerinin somut olayda uygulanma yerinin bulunmadığını, davacının zarar iddiasının gerçek olmadığı gibi, iddia konusu zararın müvekkili ile bir ilgisinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, O. K..isimli davalı banka çalışanının söz konusu teminat mektubunu ve teyit yazısını usule ve gerçeğe aykırı şekilde düzenlenmiş olduğu ve bu davranışın hukuka aykırı nitelik taşıdığı, davalı bankanın mektubun sahte olduğunu davacıya 14.11.2008 tarihinde bildirdiği, dava tarihi itibariyle bir yıllık zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu ve zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı, davacı bayisinin akaryakıt alımından kaynaklanan davacı zararının söz konusu olduğu ancak; davacının, her ne kadar teminat mektubu iğfal kabiliyetine haiz ise de, teminat mektubu üzerindeki imzaların şube yetkililerine ait olup olmadığını araştırıp öğrenebileceğinden müterafik kusurunun bulunduğu, müterafik kusur oranının ve davalı sorumluluğunun ek davada tartışılabileceği, talep edilen 20.000,00 TL gözönüne alındığında, BK'nın 55. maddesi uyarınca adam çalıştıran davalının kusursuz sorumluluk ilkesi kapsamında sorumluluğu dahilinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı bankanın, özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini istemine ilişkin olup, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafça davalının sorumluluğuna ilişkin olarak tam kusur esası üzerinden dava açıldığı, mahkeme gerekçesinde ise davacının müterafik kusurlu olduğu kabul edildiğine göre, işbu kısmi davadaki tazminatın tamamına hükmedilmesi talebin aşılması niteliğindedir. Bu nedenle, mahkemece davacının müterafik kusur oranı belirlenmek suretiyle sonucuna göre bir karar vermek gerekirken tazminatın tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11584, Karar No: 2016/16043, Tarih: 28.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11584 E.  ,  2016/16043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “... sanığın kişiliği,suçun işleniş biçimi...” alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılıp 120 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunmakla, 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanıp, sonuç adli para cezasının 80,00TL olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16904, Karar No: 2023/7434, Tarih: 05.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/16904 E.  ,  2023/7434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/170 E., 2022/629 K.

HÜKÜM/KARAR : Birleşen Davanın Kısmen Kabulü, Asıl Davanın Husumet Yokluğundan Reddi

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; birleşen davanın kısmen kabulüne, asıl davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleşen davada davalı DASK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... şirketine 26149001 Dask Poliçe numarası ile Cıgişim Mah. ... Kemah/Erzincan adresinde bulunan evini 106.250,00 TL sigorta bedeli ile sigorta ettirdiğini, 22.09.2011 tarihinde Erzincan İli Kemah İlçesinde meydana gelen deprem sonucunda müvekkilinin evinin orta derecede hasar görerek oturulmaz hale gelmiş bulunduğunu, yapılan teknik incelemeler sonucunda evin güvenlik tedbiri alınarak yıkılmasının gerektiği sonucuna varıldığını, müvekkilinin belediyeye, Erzincan Valiliği Afet ve Acil Durum Müdürlüğü'ne müracaat ettiğini, ancak netice alamadığını, davalı ... şirketine yapmış olduğu müracaatın ise reddedilmiş olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL alacağının 22.09.2011 tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; asıl dava dosyasındaki taleplerini aynen tekrar ederek 22.09.2011 tarihinde Erzincan Kemah'da meydana gelen depremde müvekkilinin davalı tarafından sigortalı bulunan evinde meydana gelen toplam 60.375,00 TL miktarındaki zararın faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı Groupama Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; DASK poliçesinin müvekkili şirketin acentesi tarafından düzenlenmesinin kanundan kaynaklı olduğunu ve davada müvekkili şirketin sorumluluğuna gidilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davalı DASK vekili cevap dilekçesinde; Afet Sigortaları Kanunu'na göre bir hasarın DASK tarafından karşılanabilmesi için bu hasara depremin doğrudan neden olması ve deprem sonucu meydana gelmesinin gerektiğini, dava konusu evin mühendislik hizmeti görmemiş, kerpiç bir yapı olduğunu ve evin afet etkililik sınırları içinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Birleşen davada davalı DASK vekili cevap dilekçesinde; Afet Sigortaları Kanunu'na göre bir hasarın DASK tarafından karşılanabilmesi için bu hasara depremin doğrudan neden olması ve deprem sonucu meydana gelmesinin gerektiğini, dava konusu evin mühendislik hizmeti görmemiş, kerpiç bir yapı olduğunu ve evin afet etkililik sınırları içinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.05.2016 tarihli ve 2014/883 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile; davalılardan Groupama Sigorta AŞ'nin, DASK - Zorunlu Deprem Sigortasını düzenlemiş acente olduğu, zorunlu deprem sigortası poliçelerinin, yetkili sigorta şirketleri ve bu şirketlerin acenteleri aracılığı ile DASK nam ve hesabına düzenlendiği, sigorta acentesinin müvekkili namına düzenlemiş bulunduğu sigorta poliçelerinden dolayı doğrudan sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, davalı Groupama Sigorta A.Ş aleyhine açılan davada bu davalı aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d ve 115/2 nci maddeleri uyarınca usulden reddine, binanın orta hasarlı hale gelmesinde ana etkenin deprem değil binanın eski olması ve zemin oturması olduğunun bilirkişi raporları ile sabit olduğu, deprem sebebiyle bu evde hasar meydana gelmediği, depremin sadece evin orta hasarlı hale gelmesini tetiklemiş olup ikinci etken olduğu gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın da reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2017/816 Esas, 2019/9342 Karar sayılı ilamı ile;