muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/97, Karar No: 2019/247, Tarih: 07.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/97 E.  ,  2019/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “karşılıklı boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Çumra Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 19.11.2015 tarihli ve 2014/343 E., 2015/468 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 27.09.2017 tarihli ve 2016/4760 E., 2017/10119 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemenin ilk kararının Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamanın 22.03.2018 tarihli celsesinde verilen ara kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak 19.04.2018 tarihli kısa kararın hüküm kısmı ile gerekçeli kararda:

“Bir önceki celse verilen 1 ve 4 nolu ara karardan dönülerek mahkememizin daha önce verdiği 2014/343 Esas, 2015/468 Karar ve 19/11/2015 tarihli kararında direnilmesine, karar verilerek; davanın kısmen kabul-kısmen reddi ile,

1-Davanın reddine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usuli kazanılmış hak denilir.

Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozma kararında gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bozma nedenidir.

Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozma kararına uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Daha sonra bu uyma kararından dönerek direnme kararı veremez; bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Temyiz Dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar. (09.05.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) .

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 E., 2010/87 K.; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 E., 2017/137 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 E., 19 K.; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, taraf vekillerinin temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararı üzerine yerel mahkemenin bu karara uyması ile davacı-karşı davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

S O N U Ç: Temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8958, Karar No: 2023/1995, Tarih: 23.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8958 E.  ,  2023/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya itiraz uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince, imzaya itirazın kabulü ile takibin muteriz borçlu yönünden durdurulmasına, kötüniyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Muteriz borçlu itiraz dilekçesinde; alacaklıyı tanımadığını, kesinlikle bir bono imzalayarak alacaklıya teslim etmediğini, bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını, mukayeseye esas alınabilecek birçok resmi evrakı olduğunu, bildirdikleri evraklardan yeteri kadarının temin edilerek imza incelemesi yapıldığında haklılığının ortaya çıkacağını belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; borçlunun senede bizzat kendi huzurunda imza attığını, imzanın davacıya ait olduğunu, borç karşılığı senet verildiğini, davacının amacının mal kaçırmak olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 19.04.2021 tarihli tensip 4 nolu ara kararı ile davacı tarafın sunmuş olduğu belgelerin değerlendirilmesinde inkar edilen imzanın davacıya olup olmadığı hususunda kesin bir kanaat oluşmadığından inkar edilen imzanın davacı eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, takip dayanağı belgedeki imzanın borçluya ait olup olmadığının ispat külfeti belgeye dayalı icra takibi yapan alacaklıya ait olduğu, davalı alacaklı tarafa tensip zaptının 7. maddesi uyarınca 450 TL delil avansını yatırmak üzere iki haftalık kesin süre verildiği, kesin sürenin sonuçlarının tensip zaptının tebliği suretiyle ihtar edildiği, kesin süreye rağmen delil avansının yatırılmadığı, takip dayanağı senette davacı adına atılı imzanın davacıya ait olduğunun alacaklı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının imza itirazının kabulü ile ... Genel İcra Müdürlüğünün 2021/23419 Esas sayılı takibin davacı borçlu yönünden İİK'nın 170 maddesi uyarınca durdurulmasına, kötü niyet tazminatı talebinin şartların oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı, yerel mahkeme tensip tutanağının 6. maddesinde davacı mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği veya gelip de imza örneği vermediği takdirde imza itirazının reddedileceğinin belirtildiği, aynı tensip zaptında kendilerine delil avansının yatırılması için kesin süre verildiğini, davacı duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadığı ve imza örneği vermediği halde mahkemece yeterli inceleme yapılmadan kabul kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, henüz deliller toplanmadan ve davacı imza örneklerini sunmadan iki hafta gibi kısa bir kesin süre verilerek delil avansının yatırılmasının istenildiğini, dosyada yeteri kadar gider avansı bulunduğunu, davacının yatırdığı gider avansının kullanılması bunun yetmediği takdirde kendilerine süre verilmesi gerektiğini, kesin sürenin amacına uygun kullanılmadığını, delil avansını yatırması için davacıya süre verilmesi gerekirken hatalı şekilde kendilerine süre verildiğini, davacı tarafından bildirilen mukayese imzaların eski tarihli olduğunu, bononun tanzim tarihine yakın imza örneklerinin celbi gerektiğini, davacının imza örnekleri incelendiğinde çıplak gözle dahi imzanın davacıya ait olduğunun anlaşıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ispat yükü alacaklıda olduğundan borçlunun imza örneklerinin nerelerde bulunduğunu beyan etmesi için alacaklıya kesin süre verilmesi, imza örnekleri ilgili yerlerden getirtilerek, usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, mahkemece tensip 6 nolu ara kararı gereğince yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan ispat yükü ters çevrilerek doğrudan imza örneklerini sunmak üzere mahkemede hazır edilmesine ilişkin meşruhatlı davetiye çıkartılması mümkün olmadığı, ispat yükünün alacaklıda olması nedeniyle bilirkişi ücreti için davacı borçluya süre verilmesinin mümkün olmadığı, imzaya itirazın çözümü için bilirkişi incelemesi gerektiğinden, ispat yükü kendisine olan davalı alacaklı tarafından söz konusu bilirkişi ücretinin yatırılmaması ve takibe konu senetteki imzanın davacıya ait olduğunu ispatlayamaması nedeniyle, mahkemece imza itirazın kabulüne ilişkin kararında isabetsizlik bulunmadığı, ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte imzaya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 68/a., 170., HMK md. 211.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9391, Karar No: 2024/20782, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9391 E.  ,  2024/20782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.04.2024

SAYISI : 2023/2634 E., 2023/2601 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.04.2024 tarihli ve 2023/2634 Esas, 2023/2601 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.04.2024 tarihli ve 2023/2634 Esas, 2023/2601 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4483, Karar No: 2021/2964, Tarih: 01.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4483 E.  ,  2021/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

...

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'nun 385 ada 34 parsel sayılı taşınmazdaki 8 nolu bağımsız bölümünü mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı ...'e, ...'in davacı ...'un eşi olan davalı ...'e, ...'in de diğer davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını, işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adlarına tescile olmadığı takdirde satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile bedelin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., mirasbırakanı daha öncesinde hiç tanımadığını, dava konusu taşınmazın davacı ...'un yanında çalışan kardeşinin talimatı üzerine hiçbir bedel ödemeden adına tescil edildiğini, davacı ...'un isteği üzerine de vekaleten diğer davalı ...'e devredildiğini, davalı ... tarafından kendisine bir ödeme yapılmadığını, davalı ..., davalı ...'e yapılan satışın gerçek olmadığını, diğer satışların ise gerçek olduğunu, davalı ..., davalı ... ile çocuklarının aynı okula gitmeleri nedeniyle tanıştıklarını, satışın gerçek olduğunu, satış değerinin gerçek değerin altında olmasının nedeninin taşınmazda oturan mirasbırakandan ölünceye kadar kira bedeli almayacak olması olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ...,... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden davanın kabülüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı ...'nın istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilerek mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına ve davacıların sübut bulmayan davasının reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “Çekişme konusu taşınmazın mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak mirasbırakan tarafından bedelsiz olarak davalı ...’e temlik edildiği sabit olup, mirasbırakanın gelini ve davacı ...’un eski eşi olan ikinci el konumundaki davalı ...’in de durumu bilen ya da bilebilecek konumunda bulunduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; terditli olarak talep edilen tazminatın davalılar ...,... ’den tahsiline karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... yönünden verilen red kararı kesinleşmiş olmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar ...,... yönünden bedele ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... vekili tarafından süresinde adli yardım talepli ve duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla duruşma günü olarak saptanan 01.06.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asil davalı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... vd. vekili Avukat ve diğerleri gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Bilindiği üzere; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334. - 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK'nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Somut olayda, davalı ..., adli yardım talepli olarak kararı temyiz etmiş olup adli yardım yönünden yasal şartların oluştuğu görülmekle davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.957.80 TL onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.