muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2382, Karar No: 2021/4988, Tarih: 16.06.2021

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; Mersin ilinden aracın sürücülüğünü devraldıktan sonra olay yerine kadar yaklaşık 218 km boyunca aracın şoförlüğünü yapan sanığın, tecrübeli bir şoför olması itibarıyla, bu denli olumsuz hava ve yol koşullarında hız limitlerinin de altına düşerek hızını mahaldeki olumsuz yol koşulları ile olumsuz hava koşullarına göre ayarlaması gerekirken, yoğun yağmur yağışına, vaktin gece olmasına, olay yerinde aydınlatma bulunmamasına ve yolun virajlı bir yapıda olmasına rağmen yoldaki olumsuz koşullara uygun bir hızla seyretmediği, olay yeri yaklaşımında virajlara süratli girmesi sebebiyle yağışlı havada aracı birkaç kez kaydırıp kaza tehlikesi atlatılmasına sebebiyet verdiği, seyir sırasında kendisi ile aynı yolu kullanan diğer sürücülerin yoğun yağış sebebiyle dörtlülerini yakarak seyretmelerine veya yol kenarında duraklamalarına rağmen, gerek yanında bulunan yedek şoför gerekse de araçta bulunan yolcular tarafından sık sık uyarıldığı halde, varış noktasına bir an önce ulaşmak maksadı ile olumsuz yol ve hava koşullarını dikkate almadan ve önünde seyreden araçları sollamak suretiyle artan bir hızla seyrine devam ettiği, ıslak zeminli eğimli yolda seyrini sürdürürken kendisine hitap eden hız sınırı ve sollama yasağı gibi uyarıcı trafik levhalarını dikkate almayıp yola gereken dikkatini vermediği, hızını yol şartlarına ve aracın teknik özelliklerine göre ayarlamadığı, kaza noktasından 75 metre önce seyrine hitap eden 70 km hız sınırı levhasını dikkate almayıp kaza anında 80 km hızla seyrettiği, bununla birlikte sollama yasağı bulunan yol bölümünde aracın son durduğu noktadan 5 metre ileride hız sınırının 50 kilometreye düşmesi, kovuşturma aşamasında 14.01

.01.2019 tarihinde yapılan keşfe katılan bilirkişi tarafından çekilen olay yeri fotoğraflarında, otobüsün çarpma noktasına gelmeden önce yakın mesafede bulunan hız levhasında hız sınırının 50 km olarak belirtilmesi, bu levhadan çok kısa bir mesafe sonra kazanın gerçekleşmesi hususları değerlendirildiğinde, sanık sürücünün kendisine hitap eden birden çok uyarıcı levhayı, araçta bulunan yolcular ile yedek şoförün yavaş seyretmesi ve frene basmadan vitesi küçültmesi şeklindeki uyarılarını, yolun virajlı oluşunu, vaktin gece oluşunu, yolda aydınlatma bulunmayışını, yoğun yağmur yağışı sebebiyle yoldaki olumsuz hava koşullarını dikkate almadan seyrine devam edip, aracın virajda kaymaya başladığını ve vitesini boşa aldığını beyan eden sürücünün, rampa aşağı inerken aracın vitesini asla boşa almaması gerektiğini bilebilecek durumda olmasına rağmen, rampa aşağı olan virajlı yola uygun viteste girmeyerek, tüm bu kural ihlalleri sebebiyle, olay yeri yaklaşımında aracın birkaç kez kaymasına ve kaza tehlikesi atlatılmasına rağmen, kendi şoförlüğüne, tecrübesine, önceki deneyimlerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle herhangi bir kazanın gerçekleşmeyeceği ya da kaza tehlikesi gerçekleşse dahi bunu önleyebileceği düşüncesi ile birden çok kural ihlalinde bulunarak geldiği olay mahallinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemeyerek sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksir koşullarının bulunduğu, bu itibarla sanık hakkında tayin edilen temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanığın basit taksirle hareket ettiğinin kabulü ile eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 17.02.2021 tarih, 2021/338 Esas, 2021/350 Karar sayılı ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair hükmünün, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Karaman Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21338, Karar No: 2013/17263, Tarih: 20.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21338 E.  ,  2013/17263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Dursunbey Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2021/5049, Karar No: 2022/6026, Tarih: 19.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5049 E.  ,  2022/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 17.02.2020 gün ve 2020/İHK-3778 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... ile imzalamış olduğu işveren sorumluluk sigorta p oliçesine istinaden SGK'lı işçi olarak çalışan ... isimli çalışanının geçirdiği iş kazası sebebiyle işçiye ödedikleri tazminatın poliçe teminatı kapsamında davalıdan talep edildiğini ancak davalı şirket tarafından kazanın poliçede yer alan riziko adresi dışında meydana geldiği ve teminat dışı kaldığı gerekçesiyle reddedildiğini belirterek teminat kasamında bulunan 100.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçe için verilen teminatın davacı şirketin poliçede yazılı olan riziko adresindeki faaliyetler sırasında meydana gelecek kazaları kapsadığını, poliçedeki riziko adresinin Antalya/Döşemealtı olduğu ve bu adresteki fabrikada mermercilik faaliyetlerinin teminat altına alındığını, taş ocaklarının teminat dışı bırakıldığını, kazanın Alacadağ Köyü Finike/Antalya adresindeki taş ocağında meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... tarafından düzenlenen İşveren Sigorta Sorumluluk Poliçesi ile davacı şirket arasında 01/12/2012 -01/12/2013 tariherini kapsayan sigorta poliçesinde riziko adresinin Antalya Döşemealtı ilçesi olduğu ve iş kolunun mermercilik olarak belirtildiği, dava konusu iş kazasının riziko adresinde meydana gelmediği, kazanın mermercilik faaliyeti kapsamında değil mermer ocakçılığı icrası esnasında meydana geldiği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

Karara, davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesinde teminat sigortalının sadece poliçede belirtilen riziko adresindeki faaliyetleri sırasında meydana gelecek zararlar için geçerlidir şartının bulunduğu, söz konusu iş kazasının davacının Finike/Antalya adresindeki taş ocağında gerçekleştiği, teminat kapsamında bulunmayan tazminat talebinin reddinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10947, Karar No: 2020/2218, Tarih: 19.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10947 E.  ,  2020/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...''in ikametinden ayrılarak komşularına misafirliğe gittiği, bir süre sonra ikametine geldiğinde ikametin bahçe kapısı önünde sanıkların at arabası ile beklediğini görmesi üzerine sanıklara neden beklediklerini sorduğu sırada sanıkların olay mahallinden uzaklaştıkları, ...'in daha sonra ikametine girdiğinde evinde hırsızlık yapıldığını anlaması üzerine dışarıya çıkıp sanıklara bağırdığı, bu sırada olay yerinin bulunduğu sokağın başında bulunan eşi olan katılan ...'e durumu anlattığı, katılan ...'in, kaçan şahısların at arabasını durdurmaya çalıştığı, şahısların durmayarak uzaklaştıkları, olayı polislere bildirdikleri ve sanıkların kovalamaca sonucu zor zaptedilerek yakalandığı olayda; sanıkların çelişkili beyanları ve sanık ...'ın mahkeme aşamasında alınan beyanında hırsızlık yapıp yapmadığımı hatırlamıyorum şeklindeki beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanıkların eylem birliği içerisinde üzerine atılı suçu işledikleri sabit olmasına rağmen sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10835, Karar No: 2010/13256, Tarih: 20.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10835 E.  ,  2010/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Gazeteciler Yayıncılık AŞ aleyhine 20/05/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/12/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş; hüküm, Dairemiz sayın çoğunluğu tarafından onanmıştır. Onama kararına aşağıda göstereceğim nedenlerle katılmam mümkün değildir.

17 Mayıs 2008 tarihli ... Gazetesinin birinci sayfasında “Yazan İlginç İddia Vahim” başlığı ile manşetten büyük puntolarla; “...’nın kasedini ele geçirerek ... Hükümetini düşüren ... ..., ...’ın Dolmabahçe zirvesinde ...’a eşinin usulsüz harcamalarıyla ilgili dosya verdiğini iddia etti” şeklindeki haberin yer aldığı, 19. sayfadaki devamında da, bunları tekrarla birlikte, Deniz Kuvvetleri eski Komutanı ... Paşa’nın başına gelenlerin ...’ın başına da gelebileceği imasında bulunduğunun iddia edildiği vurgulanarak, Kültür eski Bakanlarından ... ...’ın ... Gazetesindeki ...’a “şantaj” yapıldığı iddiasını içeren köşe yazısı aktarılmış, ayrıca o günden sonra ...’ın, Başbakanı ve ...’ yi doğrudan hedefleyen açıklamalardan kaçındığı bildirilmiştir.

İlk derece mahkemesi; ... ... tarafından kaleme alınan ve ... Gazetesi’nin 15 Mayıs 2008 günlü nüshasında yayımlanan yazıya atıfta bulunulduğu, yorum ve ekleme yapılmadan aynen yayınlandığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

İlk derece mahkemesi; ... ... tarafından kaleme alınan ve ... Gazetesi’nin 15 Mayıs 2008 günlü nüshasında yayımlanan yazıya atıfta bulunulduğu, yorum ve ekleme yapılmadan aynen yayınlandığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Yerel mahkemenin yukarıdaki gerekçesi kabul edilemez. Dairemizin yerleşik uygulamasında, gerçek dışı ya da aşağılama, hakaret ve sövme içeren yazı ve haberleri başka yerlerden aynen alarak yayınlayanlar da sorumlu tutulmaktadır. Dava konusu yazıda yer alan haber davacının kişilik haklarına saldırı içermiyorsa da, “...’a şantaj yapıldı” biçimindeki anlatım bölümü suç yükleme (isnadı) niteliğindedir. Şantaj suçu ve müeyyidesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107. maddesinde düzenlenmiştir. Suç isnadı niteliğindeki bir haberin daha önce başka bir yerde yayımlanmış olması, davalı yanın eylemini hukuka uygun duruma getirmez. Davalı yan, davacıya yüklediği suçun gerçekliğine ilişkin herhangi bir kanıt da sunmamış olduğundan, dava konusu haberin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunun benimsenmesi gerekir.

İlk derece mahkemesince açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasa ile Dairemizin istikrar bulmuş içtihatlarına uygun düşmediğinden kararın bozulması görüşüyle sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum. 20/12/2010
Yargıtay — Esas No: 2023/3942, Karar No: 2023/3099, Tarih: 06.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3942 E.  ,  2023/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.05.2023

SAYISI : 2021/115 E., 2023/103 K.

DAVA TARİHİ : 12.06.2014

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda verilen kararın Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 25.05.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik 25.05.2023 tarihli ek karara ilişkindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. 1086 sayılı Kanun'un anılan hükmü uyarınca, temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 3.995,48 TL olup Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 25.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33903, Karar No: 2013/28515, Tarih: 09.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33903 E.  ,  2013/28515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

06.11.2009 tarihli suç zaptında sanığın orman köylüleri kalkındırma koperatifinin başkanı olduğu kesim yapılan alanda 6 adet kaçak ağacın kesildiği tespit edilmesi olayında, hazırlık aşamasındaki beyanları hükme dayanak yapılan Malik Yıldız ve Kemal Kuş’un yargılama aşamasında da olay hakkında etraflıca ifadeleri alındıktan sonra sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10176, Karar No: 2016/1530, Tarih: 11.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/10176 E.  ,  2016/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete kasko sigortası ile sigortalı olan aracın yol üzerindeki aydınlatmaların çalışmaması nedeniyle sürücünün görüş açısının daralmasından dolayı refüje çarparak hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalının tamamen kusurlu olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.900,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; yol üzerindeki aydınlatma direklerinin ...tarafından söküldüğünden husumetin belediyeye yönlendirilmesi gerektiğini ve sürücünün hız sınırlarına uyup uymadığının belli olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 9.520,00 TL'nin 29.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda eksper raporunda belirtilen 58.940,00 TL hasar miktarının yüksek olduğu, yine rayiç miktarı ve sovtaj değerlerinin uygun olmadığı belirtilerek pert-total değerlendirilmesi yapılarak zarar miktarı bulunmuştur. Ne var ki; zarar tespit edilirken.... değerlendirmesi aracın tamirinin

...

ekonomik olmaması durumunda yapılmalıdır. Eksper raporunda belirtilen 58.940,00 TL hasar miktarı bilirkişi tarafından yüksek bulunmasına karşın gerçek hasar miktarının tespiti yapılmamıştır.

...

ekonomik olmaması durumunda yapılmalıdır. Eksper raporunda belirtilen 58.940,00 TL hasar miktarı bilirkişi tarafından yüksek bulunmasına karşın gerçek hasar miktarının tespiti yapılmamıştır.

Bu nedenle mahkemece, kaza nedeniyle ilgili tüm bilgi ve belgeler celbedilerek kazanın meydana geldiği yerin özellikleri, kazanın meydana geliş şekli ve aracın hangi kısımlarının darbeye maruz kaldığı nazara alınarak sigortalı araçta kaza nedeniyle hangi hasarların meydana geldiği, meydana gelen hasarların tamiri için ne kadar masraf yapılması gerektiğinin tespit edilmesi, aracın tamirinin ekonomik olup olmadığının belirlenmesi, aracın tamiri ekonomik ise tamir bedelinin, ekonomik değilse kazanılmış haklarda nazara alınarak aracın kaza tarihi itibariyle ikinci el piyasa rayiç değerinden sovtaj bedelinin mahsubu ile gerçek zarar miktarının hesaplanması için bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20317, Karar No: 2014/2596, Tarih: 18.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20317 E.  ,  2014/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2011/895-2013/317

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Y..... A.Ş. Vek. Av. A.. Ü.., M.. Ş.. ve A. S. S. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle eşinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı M.. F.. yönünden davanını reddine, diğer davalılar yönünden kabulü ile 127.004,95 TL maddi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı eşe ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacı murisi R. D. iş kazası sonucu vefat ettiği, 25.09.2012 tarihli bilirkişi kusur raporunda davalı asıl işveren M.. Metal San ve Tic. A.Ş.'nin % 20, davalı alt işveren Y.... A.Ş.'nin % 20, davalı alt işveren H... Metal Prefabrikasyon A.Ş.'nin % 40 ve kazazede işçinin % 20 orarında kusurlu olduklarının belirtildiği, 21.12.2012 tarihli bilirkişi kusur raporunda davalı M.. Metal San ve Tic. A.Ş.'nin kusuru bulunmadığı, davalı .... A.Ş.'nin asıl işveren olarak kabul edilerek % 35, davalı alt işveren H... Metal Prefabrikasyon A.Ş.'nin % 40 ve kazazede işçinin % 20 orarında kusurlu olduklarının belirtildiği, Mahkeme kararının gerekçesinde 25.09.2012 tarihli bilirkişi kusur raporunun hükme esas alındığının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda müteveffa sigortalı ve hak sahibi eşin muhtemel yaşama sürelerinin terditli şekilde 01.10.2008 tarihine kadar PMF yaşama tablosuna göre, bu tarihten itibaren CSO beklenen ömür tablosuna göre tespit edildiği belirtilerek 21.12.2012 tarihli kusur raporuna göre zarar miktarının hesap edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki PMF yaşama tablosuna göre bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.