muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27486, Karar No: 2023/24972, Tarih: 30.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/27486 E.  ,  2023/24972 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/304 E., 2016/1266 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılanın karar tarihinden sonra 30.07.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9658, Karar No: 2011/13847, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9658 E.  ,  2011/13847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi ve kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1979, Karar No: 2014/8143, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1979 E.  ,  2014/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28044, Karar No: 2014/22684, Tarih: 20.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/28044 E.  ,  2014/22684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/292156

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık B.. A..'ın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanu- nu'nun 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 6,000,00 Türk lirası ve 420,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair (KARTAL) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.11.2012 tarihli ve 2011/277 esas, 2012/1747 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un," Ateşli silahlara ait mermilerin pek az sayıda bulundurulmasının veya taşınmasının mahkemece vahim olarak takdir edilmemesi durumunda hükmolunacak ceza altı aya kadar hapis ve yüz güne kadar adlî para cezasıdır. " şeklindeki 13/4. maddesi nazara alındığında somut olayda sanığın 7 adet mermi bulundurması şeklindeki eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesi tatbik edilerek yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesi uyarınca takdir edilen 25 gün adli para cezasından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim sırasında, 20 gün adli para cezasına hükmedil- mesi gerekirken, yazılı şekilde 21 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.07.2014 gün ve 51725 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 03.09.2014 gün ve KYB/2014-292156 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosya kapsamına göre, sanığın evinde 7 adet 9 mm. çaplı fışek bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 6136 sayılı Kanunun 13/4. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirilmesi sonucunda 20 gün yerine 21 gün olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görül- düğünden Kartal 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.11.2012 gün, 2011/277 esas ve 2012/1747 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hük- mün birinci fıkrasının çıkarılarak yerine “1- Sanığın eylemine uyan 6136 sayılı yasanın 13/4 maddesi uyarınca 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TCK 62/1 maddesi uyarınca sanığa verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak , 25 gün hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TCK 62/1 maddesi uyarınca sanığa verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak , 25 gün hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TCK 52/2 maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 500 TL adli para cezasına, 4 gün adli para cezasının günlü- ğü 20 TL'den 80 TL adli para cezasına çevrilmesine,” ibarelerinin yazılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4926, Karar No: 2006/7292, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4926 E.  ,  2006/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu yerle ilgili kadastro çalışmalarına hazırlık olmak üzere fotogometri yöntemiyle pafta düzenlendiği ve bu paftada çekişmeli taşınmazın tasarruf sınırının gösterildiği ve ... bilirkişinin raporuna eklediği pafta üzerinde çekişmeli taşınmazın doğudan batıya doğru uzandığı; ancak, aynı bilirkişinin düzenlediği 1/10000 ölçekli krokide taşınmazın güneyden kuzeye doğru uzandığı ve bu şekilde krokisinin çizildiği görülmekle bu konuda ... bilirkişisi ... Atasev'den ek rapor alınması; ayrıca, karayolları kamulaştırma haritasında çelişmeli taşınmazın yerinin gösterilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu .... Köyünde genel arazi kadastro çalışmalarına başlanıp başlanmadığı, başlanmışsa çekişmeli taşınmazın tespit tutanağının düzenlenip düzenlenmediğinin, ... bilirkişi raporu eklenerek Kadastro Müdürlüğünden sorulması,

3) Davacının bayii yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesine göre kadastro, Tapu Sicil ve Yazı İşleri Müdürlüğünden zilyetlikten taşınmaz edinip edinmediğinin sorulması,

ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9856, Karar No: 2014/22124, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9856 E.  ,  2014/22124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5617, Karar No: 2013/20561, Tarih: 14.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5617 E.  ,  2013/20561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Kocaeli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2013 tarih ve 2012/317-2013/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu işletmeye ait ticari defterlerin Derince Vergi Dairesi'ne götürülmek üzere ... isimli kişiye teslim edildiğini ve ticari evrakların ...'ın arabası içerisinden 25/08/2011 tarihinde çalındığını, bu durumdan müvekkilinin yeni haberi olduğunu; olaya ilişkin Darıca Polis Merkezi'nde tutanak tutulduğunu ve tahkikatın devam ettiğini; müvekkiline ait ticrai defterlerin, müvekkilinin kusuru olmaksızın zâyi olduğunu ileri sürerek; davacıya ait ticari defterlerin zayii olduğunun tespiti ile taraflarına zâyi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tacir sıfatına haiz olmadığı, davacının gerçek bir ticaretinin bulunmadığı, davacı ticaretinin aslında başka kişilere ait bulunduğu, kaldı ki davacıya 2011 yılı defter ve belgelerini ibraz etmesi için Vergi Müfettişliğince 29/07/2011 tarihinde tebligat yapıldığı, davacının evrakı teslim ettiği ... isimli kişi tarafından otosundan evrakı çaldırdığı konusunda şikayet ile 25/08/2011 tarihinde tutanak tutturduğu, ancak; tutanağın defterlerin kendisinden istenmesi sonrasında tutulduğu, tutanağın incelenmesinde aracın sol arka kapı üzeri camının kırılmış olduğuna ilişkin tutanak tutulmuş ise de, yine tutanakta aracın başkaca hiçbir yerinde herhangi bir olumsuzluğun tespit olunmamış olması, araçtan yalnızca Halaç Ticaret ve Sungur Metal adına iki ayrı paket içerisinde olan evrakın çalındığının beyan edilmesi, araçtan başkaca çalınan hiçbir şeyin bulunmadığının iddia ve tespit olunduğu, olayın bu oluş şeklinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ticari defter ve belgelerin çalındığı olgusunun inandırıcı görülmediği, vergi müfettişlerince başlatılmış olan tahkikatı akim bırakmaya yönelik eylem olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9661, Karar No: 2011/13846, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9661 E.  ,  2011/13846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7061, Karar No: 2012/7944, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7061 E.  ,  2012/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Davalılardan Fatma Gök'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince yapılmış ise de, muhatabın adreste olmadığını beyan eden komşularının ismi ve imzası alınmadığından yapılan işlemlerin Yasa ve Tüzüğün emredici kural ve koşullarına uygun olduğundan söz edilemez. Bu nedenle gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesi ve bu hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4077, Karar No: 2016/5686, Tarih: 20.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4077 E.  ,  2016/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın aşamalarda "Belirtilen iş yerine kırtasiye işlerine bakmak üzere işçi olarak girdiğini, şirketin muhasebecisi olan ... isimli şahsın, şirketin kapandığını söyleyip şirkete gelen paralar ve işlemler için birtakım evrakları imzalattırdığını, imzaladığı evrakların ne olduğunu bilmediğini, daha sonra askere gittiğini, şirketle alakasının olmadığını" beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, vergi tekniği raporunda düzenlendiği iddia olunan sahte faturaları kullanan herhangi bir şirketten bahsedilmeyip düzenlenen tüm faturaların sahte olduğunun, sanığın birden fazla şirkete ortaklığının bulunduğunun belirtilmesi, vergi denetmenine beyanda bulunan...'in “sanığın şirkette kendisini işe alıp sigortalı yapmak için belgeler istediğini, bu işlemden sonra şirketi devredip ayrıldığını” beyan etmesine rağmen kovuşturmada dinlenmemiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sahte fatura düzenleme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi için sanığın şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının araştırılması,...ile ...'ın tanık olarak dinlenmeleri, sanığın ortağı olduğu mükellef şirketler hakkında bağlantılı vergi ve ceza soruşturmaları bulunup bulunmadığı ve mükellef şirketin faaliyetini gerçekte yürüten kişiler olup olmadıkları, suça konu faturalar ve şirketin kuruluş aşamasındaki belgelerdeki imza ve yazıların aidiyeti bakımından sanığın imza ve yazı örneklerinin alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılması, şirketin fatura kestiği şirket yetkililerinin belirlenip tanık olarak dinlenmeleri, dosya içerisinde fatura asıl ya da onaylı örneğinin bulunmadığı anlaşıldığından fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak dava açılan her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin de dosya arasına konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.