muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38529, Karar No: 2021/13713, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/38529 E.  ,  2021/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; katılan vekilinin temyiz isteminin itiraz olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında, tüm sanıklar hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, tüm sanıklara yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar ..., ... ve ...’in sorgularının yapıldığı 31.01.2013, sanık ...’nın sorgusunun yapıldığı 08.07.2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar ..., ..., ... ve ...’e yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

3) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

a) Sanıkların 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; dosya içerisinde bulunan vergi suçu ve tekniği raporlarında, faturaları kullanan mükelleflerin Ba formunda 2009 takvim yılında düzenlediği 14 adet faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu da dikkate alınarak suç tarihinin tespiti bakımından, sanıkların 2009 takvim yılında düzenlediği faturalara ilişkin fatura tarihlerinin ilgili vergi dairesi müdürlüğünden de sorularak tespit edilmesi ile zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

b) Sanık ... bakımından verilen mahkûmiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20633, Karar No: 2019/13943, Tarih: 14.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/20633 E.  ,  2019/13943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, son kesen usulü işlem olan 04.06.2013 günlü hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve CMK.nın 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

18.10.2010 tarihli olay ve görgü tespit tutanağına göre,... Endüstri Meslek Lisesi'nin bahçe duvarında çeşitli renkli sprey boya ile yazılar yazıldığının belirtilmesi, sanığın da tüm aşamalarda alınan savunmalarında, okulun bahçe duvarlarını sprey boya ile boyadığını kabul etmesi, okul müdürlüğü duvar boyanmak suretiyle yazıların silindiğini belirtmesi karşısında, sanık hakkında sübuta eren mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7369, Karar No: 2016/2084, Tarih: 29.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7369 E.  ,  2016/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 155/2,62,50,52,53,51/1,51/3 maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait işyerinden sözleşme ile kiraladığı otomobili süresinde iade etmeyip şanzımanını sattığı bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmalarında; kendisinin suçsuz olduğunu, sürücü belgesini kayıp ettiğini ve ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu ancak takipsizlik kararı verildiğini, kendisinin sürücü belgesini ele geçiren kişinin fotoğraf değişikliği yaparak suçlar işlemiş olduğunu olayı yapan kişinin başka bir olayda bulunup mahkum olduğunu belirterek temyiz dilekçesi ekinde ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/15 esas, 2011/292 karar sayılı hükmünün çıktısını ibraz etmiş, suça konu araç kiralama sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirtmiş olup, her ne kadar katılan kendisine gösterilen sanığa ait fotoğrafı teşhis ettiğini belirtmiş ise de; tanık ... 22/03/2011 tarihli duruşmadaki beyanın da;".. bana gösterdiğiniz fotoğraflarda tereddütüm var, ama sürücü belgesindeki kişiyi gayet iyi tanıdım." şeklinde beyanda bulanarak sanığa ait fotoğrafları teşhis edemediğinden ayrıca araç kiralama işlemi sırasında katılana teslim edilen sürücü belgesindeki fotoğraf ile sanığın fotoğrafları birbirine benzemediğinden, sanık ...'ın sürücü belgesini olay tarihinden önce kayıp ettiğine

dair 30/06/2009 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına müraccat etmesi sonucu ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/07/2009 tarih 2009/5897 soruşturma, 2009/3365 karar sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olması hususları da dikkate alınarak,

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti amacıyla;

1- Suça konu ... plakalı aracın kiralanmasına ilişkin sözleşmedeki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2- Suça konu ... plakalı aracın kiralanması sırasında aracı kiralayan kişi tarafından katılana telim edilmiş olan sürücü belgesindeki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınması,

3- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/07/2009 tarih 2009/5897 soruşturma, 2009/3365 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının getirtilerek incelenmesi,

2- Suça konu ... plakalı aracın kiralanması sırasında aracı kiralayan kişi tarafından katılana telim edilmiş olan sürücü belgesindeki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınması,

3- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/07/2009 tarih 2009/5897 soruşturma, 2009/3365 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının getirtilerek incelenmesi,

4- ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/15 esas, 2011/292 karar sayılı dosyasının onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi ve o dosyada ...'a ait sürücü belgesini kullanarak özel belgede sahtecilik suçundan mahkum edilmiş olan Taner Göksan hakkında Katılan ...'a yönelik Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan dolayı soruşturma yürütülmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulması ve soruşturma sonucunun beklenmesi ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5070, Karar No: 2012/10494, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5070 E.  ,  2012/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının icra takibine konu ettiği bonodaki borçlu imzasının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bonodaki imzanın davacıya ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre bonodaki imzanın davacının eli mahsulü olmadığı anlaşıldığından davacının icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu bonodaki imza ile karşılaştırılan mukayese imzalarının bulunduğu belgelerin bononun tanzim tarihinden sonraki tarihlerde düzenlenmiş olduğu görülmektedir. İmza incelemelerinde sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için dava konusu edilen senedin tanzim tarihinden önceki tarihte atılmış mukayese imzalarının bulunduğu belgelerin getirtilip o belgelerdeki imzalar ile dava konusu edilen senet üzerindeki imzanın karşılaştırılması sureti ile yapılacak grafolojik inceleme sonucu davalının itirazlarını da karşılayacak şekilde ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13223, Karar No: 2014/2012, Tarih: 03.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13223 E.  ,  2014/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/26738

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

NUMARASI : 2010/434 (E) ve 2010/579 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizde incelenen aynı yere ilişkin dosyalarda bulunan Batman Belediye Başkanlığının ve Batman Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu Aydınkonak köyü parselin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahallesi sınırları içine alındığı, 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla da parselin bir kısmının imar planının uygulama alanı içine alındığının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle taşınmazın Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre, taşınmazın Belediye sınırları içinde olduğunun anlaşılması durumunda TCK.nun 154/2. maddesinin uygulanamayacağı cihetle gerekti- ğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek, TCK.nun 184. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18265, Karar No: 2016/18353, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18265 E.  ,  2016/18353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6160, Karar No: 2016/313, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6160 E.  ,  2016/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 4809 ada 22 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırmasız el koyma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Somut emsal alınarak incelenen taşınmazın kayıtları tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsalin imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanunu'nun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı, ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendiğirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki somut emsal olarak incelenen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri, dava konusu taşınmaz ve emsalin ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydı, emsalin değerlendirmeye esas alınan satış akit tablosu getirtilip bilirkişi raporundaki karşılaştırma denetlenmeden ve yine dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden getirilip düzenleme ortaklık payı sebebiyle indirim yapılması gerekip gerekmeyeceği yönünden inceleme yapılmadan eksik araştırma sonucu karar verilmesi,

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre (HUMK'nun 74.md.); Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Davacılar vekili dava dilekçesinde kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsilini istediği ve yargılama sırasında da talebini ıslah harcı yatırmak suretiyle ıslah etmediği halde mahkemece talebin aşılması suretiyle, davalı aleyhine 108.750 TL tazminata hükmedilmiş olması,

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkaraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçlarının nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.