muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/926, Karar No: 2012/1816, Tarih: 16.10.2012

Tanık A’nın, “Sanıklarla aynı aracın ortaklarıyız, olay tarihinden önce Celal yurt dışına yük çıkardı, oradan boş dönecekti. C. ve H. araçlarıyla arka arkaya Türkiye'ye gelmişler. C.'nin arabası gümrükte bağlanınca Halis'i aramış, o da onun yanına gelmiş, bana da telefonla bilgi verdiler” dediği,

Hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen H’nin; “Ben Irak’a sahibi olduğum kamyonum ile yük taşırım, olay günü Irak’tan Türkiye’ye giriş yaptığımda C’nin kullandığı ………..plakalı aracın kanal bölgesinde gümrükte bekletildiğini gördüm, o benden daha önce gelmiş, sorduğumda aracımda arama yapılıyor dedi, ben de biraz durdum, bir süre sonra araçtan mermi ve el bombası çıkarıldığını gördüm, benim bu elbombaları ve mermiler ile bir ilgim yoktur, ben sadece C’nin sürdüğü ……….. plakalı araçta ortağım, bu araçta biz üç ortağız, bir pay benim, bir pay C’nin  bir pay da amcamın oğlu Hacı M’nindir, bu kamyonda sürekli C. çalışır ve kamyon onda durur, ben gümrükten önce C’yi en son 10-15 gün önce görmüştüm, bu mermi ve elbombaları ile bir ilgim yoktur, ben kendi kamyonum ile Irak’ı gidip geliyorum, mühimmatın ele geçirildiği kamyonda sadece 1/3 ortağım, olaydan sonra Celal ortaklıktan çekildi, biz onun payını verdik, şu anda kamyon bizdedir” şeklinde anlatımda bulunduğu,

Sanık C’nin önceki beyanlarına benzer olacak şekilde mahkemede; “suçlamaları kabul etmiyorum, ben ………. plakalı çekicimle birlikte Irak’ın Zaho şehrine gitmiştim. Orada 16 gün kaldım. Dönüşte gümrükten geçerken mazot deposunda davaya konu el bombaları ve mermiler çıktı, bu eşyalar motorinin içinden çıkmıştır. Fakat benim bu eşyalarla hiçbir ilgim yoktur. Bunları ben koymadım. Mazot deposunun iki kapağı vardır, bunlardan biri kilitliydi. Diğeri ise kilitsizdi. Bir başkasının bunları koyduğunu düşünüyorum, ayrıca ben gümrük alanında bir gün boyunca bekledim. Aracın başında hiç kimse yoktu. Kolcu da yoktu. Beni, arayacağız diye akşama kadar beklettiler, ben rahatlıkla bu eşyaları yok edebilirdim. Rahatlıkla ortadan kaldırabilirdim. Bu, iki civatalık bir iştir. Fakat benim bu eşyalardan bilgim olmadığından hiç böyle bir şeye de kalkışmadım... Bu araç bana ait değildir. M. isimli bir kişiye aittir. Bana şoförlük yaptığımdan dörtte birini vermişti. Ancak param çıkışmadığından bu payı da alamadım. Araç M’ye  aittir. Benim S. isimli şirketle de bir ortaklığım yoktur...” şeklinde savunmada bulunduğu,

Yargılama sonucunda sanık H. hakkında yeterli delil bulunmadığından bahisle beraat hükmünün kurulduğu ve temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanık C. hakkında, patlayıcı madde bulundurma suçundan TCY’nın 174/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 Lira adli para cezası ile mahkûmiyet kararı verildiği ve Özel Dairece onanarak kesinleştiği, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün ise suç niteliğinin hatalı belirlenmesi isabetsizliğinden bozulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Yargılama sonucunda sanık H. hakkında yeterli delil bulunmadığından bahisle beraat hükmünün kurulduğu ve temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanık C. hakkında, patlayıcı madde bulundurma suçundan TCY’nın 174/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 Lira adli para cezası ile mahkûmiyet kararı verildiği ve Özel Dairece onanarak kesinleştiği, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün ise suç niteliğinin hatalı belirlenmesi isabetsizliğinden bozulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Yerel mahkeme tarafından sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesi, Özel Dairece aynı Yasanın 13/1. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi ve uyuşmazlığın da eylemin nitelendirilmesine ilişkin olması nedeniyle anılan Yasa maddelerindeki düzenlemelerin üzerinde durulmalıdır.

6136 sayılı Yasanın 12. maddesinin  suç tarihinde yürürlükteki hali;

“Her kim bu Kanunun kapsamına giren ateşli silahlarla bunlara ait mermileri ülkeye sokar veya sokmaya kalkışır veya bunların ülkeye sokulmasına aracılık eder veya bunları Türkiye'de Harp Silah ve Mühimmatı yapan Hususi Sanayi Müesseselerin Kontrolu Hakkındaki 3763 ve  Makine ve Kimya Endüstrisi Kurumu Hakkındaki 5591 sayılı Kanunların  hükümleri dışında ülkede yapar veya bu suretle ülkeye sokulmuş ve ülkede yapılmış olan ateşli silahları veya mermileri bir yerden diğer bir yere taşır veya yollar veya taşımaya bilerek aracılık eder, satar veya satmaya aracılık ederse veya bu amaçla bulundurursa beş yıldan sekiz  yıla kadar ağır hapis ve onbeşbin liradan altmışbin liraya  kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır.

Üçüncü fıkradaki hal dışında iki veya daha çok kişinin toplu olarak birinci fıkrada  yazılı suçları işlemeleri halinde  sekiz yıldan oniki yıla kadar ağır hapis ve yirmibeşbin liradan yetmişbeşbin liraya kadar ağır para cezasına hükmolunur.

Birinci fıkradaki eylemleri işlemek amacıyla teşekkül kuranlarla yönetenler veya teşekküle mensup olanlar tarafından sözü geçen fıkrada yazılı suçlar işlenirse failler hakkında on yıldan onbeş yıla kadar ağır hapis ve ellibin liradan yüzbin liraya kadar ağır para cezası hükmolunur. Bu fıkrada yazılı teşekkül, iki veya daha fazla kimsenin birlikte cürüm işlemek amacı etrafında birleşmesi ile oluşur.

Ateşli silahın tüfek veya seri ateşli kısa sürede çok sayıda ve etkili biçimde mermi atabilen tam otomatik veya dürbünlü tüfek veya dürbünlü tabanca veya bu fıkrada sayılanların benzerleri olması ya da bu niteliği taşımayan ateşli silahlar veya her türlü mermilerin miktar bakımından vahim olması halinde yukarıdaki fıkralarda yazılı cezalar yarı oranında artırılarak hükmolunur.

Dördüncü fıkrada niteliği belirtilen ateşli silahlar ile benzerlerinin miktar bakımından vahim olması halinde 1, 2 ve 3 üncü  fıkralarda yazılı cezalar bir kat artırılarak hükmolunur.

Dördüncü fıkrada niteliği belirtilen ateşli silahlar ile benzerlerinin miktar bakımından vahim olması halinde 1, 2 ve 3 üncü  fıkralarda yazılı cezalar bir kat artırılarak hükmolunur.

Ateşli silahlar ile mermiler ve bunların yapımında veya taşınmasında bilerek kullanılan her türlü araç ve gereçlerin başkasına ait olsa ve başka amaçla kullanılmak üzere verilmiş bulunsa bile zoralımına hükmolunur” şeklinde düzenlenmiş olup, 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle hapis cezasının üst sınırı birinci fıkrada 12 yıla, ikinci fıkrada 15 yıla çıkarılmış, hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte hükmolunacak para cezası ise adli para cezası olarak belirlenmiş, zoralıma ilişkin özel düzenleme kaldırılmıştır.

Aynı Yasanın 13. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ise; “(1)Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak ateşli silahlarla bunlara ait mermileri satın alan veya taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Ateşli silahın, bu Kanunun 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında sayılanlardan olması ya da silâh veya mermilerin sayı veya nitelik bakımından vahim olması halinde beş yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşyüz günden beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur” biçiminde düzenlenmiş olup, 5728 sayılı Yasa ile hapis cezasının alt ve üst sınırlarında bir değişiklik yapılmamış, hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte hükmolunacak para cezası adli para cezası olarak belirlenmiştir.

6136 sayılı Yasanın 12. maddesinde  düzenlenen suç, seçimlik hareketli suçlardan olup anılan madde gereğince, ateşli silahlarla, bunlara ait mermilerin ülkeye sokulması veya sokmaya teşebbüs ya da aracılık edilmesi, ateşli silahlarla, bunlara ait mermilerin ilgili Yasa hükümleri dışında ülkede yapılması veya bu suretle ülkeye sokulmuş ve ülkede yapılmış olan ateşli silahlar veya mermilerin bir yerden diğer bir yere taşınması ya da yollanması veya taşımaya bilerek aracılık edilmesi, satılması, satmaya aracılık edilmesi veya bu amaçla bulundurulması yasaklanmıştır. Maddede yazılı hareketlerden herhangi birinin gerçekleştirilmesi ile suç oluşmaktadır. Buna karşılık, aynı Yasanın 13. maddesinde ise; ateşli silahlarla, bunlara ait mermileri satın alan, taşıyan veya bulunduranların cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Irak’tan Türkiye’ye gelen sanığın sürücülüğünü yaptığı araçta yakıt deposuna gizlenmiş şekilde sekiz adet el bombası ile birlikte poşetler içinde 850 adet kaleşnikof mermisinin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinde öngörülen ateşli silahlara ait mermilerin yurt dışından ülkeye sokulması suçunun unsurlarının oluştuğu, anılan maddede sayılan seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylemin, 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu nedenle, hakkında yerel mahkemece 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesine aykırılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulan sanığın eyleminin, anılan Yasanın 13. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişkin Özel Daire bozma kararında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 gün ve 256-474 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE,  16.10.2012 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27, Karar No: 2012/27, Tarih: 29.05.2012

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/27 E.  ,  2012/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 5 ve 11. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 13.12.2006

Sayısı : 217–593

Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2002 gün ve 3672–317 sayılı iddianamesi ile; sanık ...’nin nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçlarından 765 sayılı Türk Ceza Yasasının 504/7, 510 ve 522, sanık ...’nin ise nitelikli dolandırıcılık suçundan aynı Yasanın 504/7 ve 522 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları; 18.11.2002 gün ve 6103–568 sayılı iddianamesiyle de sanıklar ..., ..., ..., ...,.... ve ...’ın denetim görevini ihmal suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçundan aynı Yasanın 203/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan ve birleştirilen kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince 13.12.2006 gün ve 217–593 sayı ile;

Sanık ...’nin 5237 sayılı TCY’nın 247/1, 43/1, 62, 53/1 ve 55. maddeleri uyarınca on yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve zoralıma,

Sanık ...’nin aynı Yasanın 247/1, 39/1, 43/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca beş yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Sanıklar ... ..., ..., ... ve ...’ın ise 765 sayılı TCY’nın 203/1, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca beşer ay hapis ve yetmiş beşer lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.12.2008 gün ve 12961–10554 sayı ile;

“İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi görevinin Yüksek 11. Ceza Dairesine ait bulunduğu,”

Yargıtay 11. Ceza Dairesince de 21.12.2011 gün ve 21250–32780 sayı ile;

“24.06.2002 günlü iddianamede Karayolları 9. Bölge Müdürlüğü Asfalt Şantiye Şefliğinde ambar memuru olarak görev yapan sanık ...’nin kendine zimmetle teslim edilen akaryakıt çeklerini sanık ... vasıtasıyla piyasaya komisyon karşılığı vererek menfaat sağladığının, 18.11.2002 günlü iddianamede aynı yerde sayım heyetinde görevli sanıkların da denetim görevini ihmal ederek zimmet suçunun işlenmesine sebebiyet verdiklerinin iddia olunmasına, mahkemece de suçların iddianamede tavsifi yapılan zimmet ve denetim görevinin ihmali suretiyle zimmet suçunun oluşumuna sebebiyet vermek şeklinde kabul edilip sanıklar ... ve ...’nin lehine kabul olunan 5237 sayılı TCK’nun 247/1, 43, 62; diğer sanıkların da 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmiş olmasına göre;

İddianamedeki anlatıma, tavsifin ağırlığına, hükmün konusuna, temyizlerin kapsamlarına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararının ortak hükümlerinin 3/3. madde ve fıkrasına, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 2011/1 sayılı kararındaki gerekçeye göre temyiz incelemesi görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu, …” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 5 ve 11. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçlarından açılan ve birleştirilen kamu davası sonucunda verilen hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde;

“Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir”

(b) bendinde de; “çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Görevli Yargıtay Ceza Dairesinin belirlenebilmesi için, öncelikle atılı suçlardan yaptırımı ağır olan suçun tespiti gerekmektedir. İddianamedeki anlatım ve mahkemece bu anlatıma uygun olarak yapılan niteleme ve uygulamaya göre, zimmet suçunun yaptırımı beş yıldan oniki yıla kadar hapis, nitelikli dolandırıcılık suçunun yaptırımı ise iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıdır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tamamının temyiz edilmiş olması karşısında, temyiz incelemesinin, Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca anılan suçlardan yaptırımı en ağır nitelikte olan zimmet suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli bulunan Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tamamının temyiz edilmiş olması karşısında, temyiz incelemesinin, Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca anılan suçlardan yaptırımı en ağır nitelikte olan zimmet suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli bulunan Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu nitelikli dolandırıcılık ve zimmet suçları ile ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, anılan Dairenin görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 01.12.2008 gün ve 12961–10554 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9292, Karar No: 2019/1924, Tarih: 11.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9292 E.  ,  2019/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,116/1,119/1c,31/3 maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırına göre aynı yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının suça sürüklenen çocuğun bu suçtan zamanaşımını kesen en son tarih olan savunmasının alındığı 03.12.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış bulunması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığın ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hakkında hüküm açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'in olay yerinde olmadığına dair beyanı ile diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun olay yerinde sanık ... ile beraber olduklarına dair çelişkili beyanları, tanık ...'ın suça sürüklenen çocuğu yakaladığında daha sonra beyanlarda yer almayan arkadaşlarını aradıklarına dair beyanları, suça sürüklenen çocuğun kuşları çalmak için sanık ... ile gündüz keşif yaptıklarına, olay saatinde ise hep birlikte kuş hırsızlığına geldiklerine dair beyanının bulunduğu 21.07.2012 tarihli olay yakalama, üst arama ve teslim tutanağı, tanık ...'ın kolluk tarafından alınan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'un üzerlerine atılı bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulamzlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16484, Karar No: 2007/15724, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16484 E.  ,  2007/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/480, Karar No: 2013/6838, Tarih: 29.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/480 E.  ,  2013/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı Yasanın 62. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine.

1-Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporları içeriklerinden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule görede;

2-Adli sicilde sabıka kaydı bulunmayan ve bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası ertelenen sanık hakkında, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle somut bir zarar oluşup oluşmadığı araştırılmadan, idari yaptırım niteliğindeki vergi cezasının ödenmediği ve kamu zararının giderilmediğinden bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5097, Karar No: 2016/15513, Tarih: 26.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5097 E.  ,  2016/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 1.009.669,00TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalıllardan ... Yapı Denetim Ltd. Şti. vekillerince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Yapı Denetim Ltd. Şti. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan gün de Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, Davalı ... ... Ltd. Şti’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazasına uğrayan davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi tazminat isteminin kabulü ile 909.669,00 TL maddi tazminatın, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.04.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 28.04.2009 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 100 olduğu ve yardıma muhtaç durumda olduğunun belirtildiği, SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde, davalı Müteahhit şirketin % 85, davalı Yapı Denetim Şirketinin %10 ve davacının % 5 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda davacının maluliyete dayalı tazminatının hesabında sürekli iş göremezlik oranı, kusur oranı dikkate alınarak ve ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuya kabil kısmı tenzil edilerek 393.666,16 TL maluliyete dayalı tazminat alacağı ile Yardıma Muhtaç olması nedeniyle