muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5251, Karar No: 2022/16217, Tarih: 16.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5251 E.  ,  2022/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare ve davacı ... vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen karar davalı idare ve davacı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tarım arazisi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Ormankadı Mahallesi 1161, 1818 ve 1819 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün vekâlet ücreti ve harca ilişkin bentlerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare harçtan muaf olduğundan davacı ... tarafından yatırılan ıslah harcının da iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2021/1825 Esas, 3094 Karar sayılı gerekçeli kararının harçla ilgili 4 No.lu bendinde yazılı (779,82 TL tamamlama) kelimelerinden sonra gelecek şekilde (10.663,00 TL ıslah) ibaresinin yazılmasına, aynı bentte yer alan (1.197,61) sayısının çıkartılmasına, yerine (11.860,61) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21259, Karar No: 2013/3123, Tarih: 24.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21259 E.  ,  2013/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1521, Karar No: 2025/2397, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2025/1521 E.  ,  2025/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/962 E., 2024/1990 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıkamış 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/91 E., 2018/851 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda Sarıkamış 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf dilekçesinin süreden reddine karar verilmiş, bu kez davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kars ili Sarıkamış ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 203 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden ve mera olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptalini istemiş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, Kars ili Sarıkamış ilçesi ... köyü 203 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapusunun iptali ile fen bilirkişisinin rapor ve eki krokisinde (D) harfi ile gösterilen 1243,94 m²'lik yerin dere yatağı vasfı ile tescil harici bırakılmasına, taşınmazın geri kalan kısmının mera olarak sınırlandırılırak özel siciline tesciline, davalı ... yönünden açılan davanın usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının davalılar vekiline 08.03.2023 tarihinde elektronik olarak tebliğ edildiği, istinaf dilekçesinin iki haftalık yasal süreden sonra 23.03.2023 tarihinde sunulduğu gerekçesiyle istinaf dilekçesinin süreden reddine karar verilmiş, davalılar vekili temyize gelmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Davalıların yatırmış olduğu 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10148, Karar No: 2012/388, Tarih: 18.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/10148 E.  ,  2012/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında doğum tarihi tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, 327 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın malik hanesinde doğum tarihinin 1935 olarak yazıldığını, gerçekte 10.02.1928 doğumlu olduğunu belirterek; tapu kaydında malik gözüken kişinin nüfus kayıtlarına uygun olarak "10.02.1928 doğumlu ..." olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, "... ili ... ilçesi, ... Köyü 327 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde 1935 doğumlu ... kızı ... olarak görünen kaydın nüfus kayıtlarına uygun şekilde 10.02.1928 doğumlu ... kızı ... olarak tashihine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Tapu Sicil Tüzüğünün mülkiyet hakkının tescili başlıklı 25.maddesine göre; tapu kütüğünde bulunması zorunlu bilgiler malikin ad ve soyadı, baba adı, edinme nedeni tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görüldüğü üzere doğum tarihi kütükte bulunması zorunlu bilgiler arasında sayılmamıştır. Bu nedenle tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan doğum tarihinin düzeltilmesi dava yoluyla istenemeyeceği gibi, mahkemecede bu yönde hüküm kurulamaz.

Dava konusu edilen 327 parsel sayılı taşınmazın tapulama tutanağında "... kızı ..."ın doğum tarihi 1935 olarak yer almıştır. Davacı, söz konusu doğum tarihinin 10.02.1928 olduğunun tespitini istemektedir. Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesinin 1.fıkrasında "kütük üzerinde belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilebilmesi için ilgililerin yazılı olurunun alınması veya yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir" denilmektedir. 2.fıkrası ise; "belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine ilgililerden birinin yazılı oluru olmazsa müdür defterdarlık veya malmüdürlüğünde düzeltme için dava açılmasını talep eder" şeklindedir.

Somut uyuşmazlıkta; Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi uyarınca, tapulama tutanağındaki doğum tarihine ilişkin düzeltmenin başvuru üzerine idarece yapılabileceği hususu gözden kaçırılarak mahkemece tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan doğum tarihinin düzeltilmesi yönünde hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itarazlarının kabulüyle BOZULMASINA, 18.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1745, Karar No: 2013/6603, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1745 E.  ,  2013/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın satış sözleşmesinden kaynaklanmasına, eczacı olan davalının tacir sıfatının bulunmamasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5370, Karar No: 2010/11094, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5370 E.  ,  2010/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.07.2008 tarih ve 2006/1075-2008/1246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı şirkete ait işyerindeki mobilya parçalarının 04.07.2005 tarihinde sigortalı işyerinin yanındaki davalıya ait 13 nolu binada yapılan onarım çalışmaları sırasında çatının kaldırılmış olması sebebiyle yağan yağmur sularının sirayeti sonucu hasarlandığını, müvekkilinin 14.10.2005 tarihinde hasar bedeli olan 3.573,00 YTL’yi ödediğini, zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, TTK. 1301. maddesi gereğince anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yağmur suyunun akış yerinin sigortalı işyerinin duvarının olmasının mümkün olmadığını, sigortalı işyerinin çatısının giderinin bulunmadığını, bu nedenle kendi çatısından sızan yağmur sularının dükkanın zemin katına zarar verdiğini, sigortalı işyerinin önündeki akıntı yerinin kaldırılması nedeniyle yağmur sularının dükkana girdiğini, zarar ile müvekkilinin binası arasında uygun nedensellik bağı bulunmadığını, tazminatın hasar gören malların sovtaj bedelleri düşülmeden hesaplandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; sigortalı işyerinin yanında bulunan 13 numaralı bağımsız bölümde onarım çalışmalarından kaynaklanan rizikonun aynı gün saptandığı, bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu davalının kullandığı bu bağımsız bölümündeki çatı onarımı sonucu yağan yağmur sularının gerekli önlem alınmadığından davacı şirket sigortalı 11 nolu bağımsız bölüme hasar verdiği, davalının kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. ../..

2- Davalı vekili 26.03.2007 tarihli cevap dilekçesinde istenen tazminat miktarının gerçeği aksettirmediğini ve sovtaj değerinin düşülmediğini savunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi aracılığı ile gerçek zarar miktarının belirlenmesi varsa sovtaj değerinin düşülmesi ve buna göre varılacak sonuç çerçevesinde tazminata karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Davalı vekili 26.03.2007 tarihli cevap dilekçesinde istenen tazminat miktarının gerçeği aksettirmediğini ve sovtaj değerinin düşülmediğini savunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi aracılığı ile gerçek zarar miktarının belirlenmesi varsa sovtaj değerinin düşülmesi ve buna göre varılacak sonuç çerçevesinde tazminata karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26971, Karar No: 2015/31471, Tarih: 02.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/26971 E.  ,  2015/31471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/232587

MAHKEMESİ : Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2010/502 (E) ve 2012/314 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanığın olay tarihinde hırsızlık suçundan yakalanması üzerine, suça konu A.. Y.. adına düzenlenmiş, üzerinde kendi fotoğrafı yapıştırılmış bulunan sürücü belgesini ibraz ettiğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda, bu kimliği görevlilere ibraz ettiğini ancak kimlik üzerinde herhangi bir tahrifat yapmadığını savunması, alınan bilirkişi raporunda, suça konu sürücü belgesinde fotoğraf değişikliği ile bilgi hanelerinde fiziksel ya da kimyasal olarak yapılmış herhangi bir tahrifatın mevcut olmadığı ve belgenin orijinal olduğunun belirtilmesi mağdur, A.. Y..'ın da sürücü belgesini kaybettiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından; sürücü belgesinin düzenlendiği ilgili Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden belge üzerindeki resim ve bilgilerin A.. Y.. isimli şahsa ait olup olmadığının sorulması, mağdur ve sanığa ait fotoğrafların temin edilerek sürücü belgesi üzerindeki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığı tespit edilip belgenin sahteliği kesin olarak belirlendikten sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Kazanılmış hakka konu olmayan ve hükmedilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7492, Karar No: 2014/12144, Tarih: 31.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7492 E.  ,  2014/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KASTAMONU KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/12-2014/1

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "kadastro tespitine aykırı sonuca varıldığı halde tüm tespit bilirkişileri dinlenilmek suretiyle aykırılığın giderilmesine çalışılmadığı gibi, aynı davacının bitişikteki dava dışı 141 ada 25 sayılı parsel hakkında aynı nedenle açtığı Kadastro Mahkemesinin 2010/122 Esas, 2011/190 Karar sayılı dosyasında görülen davada yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda çekişme konusu 147 ada 26 sayılı parselde müşterek kullanılan bölüm (C) harfi ile 62.08 metrekare olarak yeşil ile taralı, bu dosyada ise bu bölüm (A) harfi ile 155.58 metrekare olarak gösterildiği halde, beyanlar ve raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilmediği belirtilmek suretiyle önceki keşifte ve mahkemenin 2010/122 Esas sayılı dosyasında dinlenilen yerel bilirkişiler, tanıklar ve tüm tespit bilirkişilerinin katılımı ile yeniden keşif yapılması, keşifte, taşınmazın müştereken kullanılan bölümünün dava önceki keşif ve raporlarda (A) harfi ile gösterilen 155.58 metrekarelik bölüm mü, yoksa mahkemenin 2010/122 Esas sayılı dosyasındaki raporda (C) harfi ile yeşil ile taranarak gösterilen 62.08 metrekarelik bölümü mü olduğu, dava edilen bölümün öncesinin kime ait olduğu, kimden kime intikal ettiği ve kim tarafından ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığının tespit edilmesi ve çelişkilerin yüzleşme yapılmak suretiyle giderilmesi ve davacının payı ile sınırlı olarak karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Yargılama sırasında A..K.. Miras Ortaklığı aynı nedenle davaya katılmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı O.. S.. davasının kısmen kabulüne, katılan A.. K.. Miras Ortaklığının davasının kabulüne, çekişmeli 147 ada 26 sayılı parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişiler tarafından hazırlanan rapor ve eki krokide (A) harfiyle işaretli 155,60 metrekare yüzölçümündeki bölümün harman yeri vasfıyla 1/6 payının davacı O.. S.. adına, 3/6 payının davalı H.. D.. adına, 2/6 payının ise A.. K.. mirasçıları adlarına tesciline, kalan 113.78 metrekare yüzölçümündeki bölümün ise davalı H.. D.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı O.. S.. vekili ile davalı H.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı H.. D..'ün temyizi yönünden; dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan davalı Hamza Düzgün'ün temyiz itirazlarının REDDİNE,

1- Davalı H.. D..'ün temyizi yönünden; dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan davalı Hamza Düzgün'ün temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacı O.. S.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu davacının davasına konu 1/3 payın davacı muris Mecit'e ait olduğu, Mecit'in davacı dışında başka bir mirasçısının daha olduğu buna göre Mecit payının tamamının davacı Osman'a ait olmayıp miras payı bulunduğu gerekçesi ile miras payı oranında davasının kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, davacı bu payın tamamının adına tescilini istediği halde kendisinden hangi sebebe dayandığı; taksim, miras payının devri sözleşmesi, bağış vs. nedenlerle babasına ait payın kendisine geçmiş olup olmadığı sorulup varsa bu konuda bildireceği delilleri de bildirmesi istenmek suretiyle araştırma ve inceleme yapılmamış olduğu gibi, kabule göre elbirliği halinde olduğu kabul edilen muris Mecit'e ait pay yönünden başka mirasçılar olduğunun anlaşılması nedeniyle 3402 sayılı Kanunun 30/3 maddesi uyarınca inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin de göz ardı edilmesi ve Mecit'in iştirak halinde olduğu kabul edilen terekesinde mirasçıların belirlenmiş payından söz edilemeyeceği halde "davacının miras payı oranında davanın kabulüne" karar verilmesi de isabetsiz olup, davacı O.. S..'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4200, Karar No: 2014/8168, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4200 E.  ,  2014/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.