muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8939, Karar No: 2016/336, Tarih: 14.01.2016

"Genel kanun niteliği" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasının b bendinde; “Bu Kanunun, diğer genel hükümleri, idari para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanır.”

"Yaptırım türleri" başlıklı 16.maddesinin 1.fıkrasında "(1) Kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımlar, idari para cezası ve idari tedbirlerden ibarettir."

"Başvuru yolu" başlıklı 27.maddesinin 1.fıkrasında;

"(1) İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararma karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir.

"Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28.maddesinin 7.fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idari yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idari yaptırım karan verilen tarafın kanuni temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararım hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar."

8. fıkrasında "Mahkeme, son karar olarak idari yaptırım kararının; a) Hukuka uygun olması nedeniyle, başvurunun reddine, b) Hukuka aykırı olması nedeniyle, idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verir."

10. fıkrasında "Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir."

Şeklindeki düzenlemeler karşısında ve kabahat fiili nedeniyle, belli miktarın altındaki idari para cezalarının tahsilinden vazgeçilmesinin fiile bağlanan diğer hukuki sonuçları ortadan kaldırmayacağı cihetle, mahkemesince işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, 11/09/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 73/14-a maddesine göre, 120,00 Türk Lirası'nın altındaki trafik para cezasının tahsilinden vazgeçildiği, itirazı gerektirir ceza bulunmadığı, idarenin verilen cezayı tahsil edemeyeceğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08/01/2015 tarihli ve 2014/193 değişik iş kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26960, Karar No: 2013/5105, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26960 E.  ,  2013/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücreti ile toplu iş sözleşmesi fark alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... ve...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işveren Arçelik Anonim Şirketinin alt işvereni... Limited Şirketinin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat-İş Sendikasına üye olduğunu, üye sendika ile ...Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beridir süre gelen asıl işveren-alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ...Ş. tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin kendisine yükleyeceği külfetten kurtulmak amacıyla sonlandırıldığını, davacının iade kararına rağmen işe başlatılmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten geçersizliğine karar verilen fesih tarihine kadar sözleşmeden kaynaklanan fark alacakları bulunduğunu, ayrıca işe başlatılmayan davacıya toplu iş sözleşmesinin uygulanmaması sebebi ile kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının eksik ödendiğini belirterek, fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal (işe başlatmama) tazminatı ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fark talebinin... Ltd. Şti. ile Nakliyat İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine dayandığını, buna karşın kesinleşen işe iade davalarında... Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve... Ltd. Şti. işçilerinin baştan itibaren işçisi olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple... Ltd. Şti ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine ilişkin sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında kesin hüküm niteliğinde olan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin işe iade kararma göre dava dışı... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, bu sebeple davacının... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. işçisi olarak kabul edilemeyeceği, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti ile Nakliyat-İş Sendikası arasında yapıldığı, davalı ...Ş.'nin faaliyet alanı metal iş olup, davalı metal iş kolunda örgütlü sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalandığı, davacının işçisi olmadığı bir şirketin farklı iş koluna ait bir sendika ile imzaladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu karar süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiş ve yapılan inceleme sonucunda; Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 16.03.2012 tarih 2012/1143 esas, 2012/4495 karar sayılı ilamı ile davalı ...Ş. ile dava dışı alt işveren... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile belirlendiği, davacının üyesi olduğu Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlükte olduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununda kabul edilen temel esaslara uygun görülmekte ise de, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerektiği, öte yandan, toplu iş sözleşmesi baştan itibaren hükümsüz kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanamayacağı, bu durumda, davacının Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda 13.09.2012 tarihli ilam ile davanın kabulü yönünde hüküm oluşturulmuştur.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe iade kararı sonrasında davacının işe başlatılmadığı tarih itibari ile toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hak kazandığı ücret miktarı denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. Ayrıca bilirkişi tarafından uyuşmazlık konusu kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret fark alacaklarının hesaplanmasında izlenen yöntemde doğru değildir. Davacının işe başlatılmadığı tarihte hak kazandığı kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret alacağı, tabi oldukları hukuki düzenlemelere göre ayrı ayrı hesaplanmalı, davalı tarafından bu alacaklara ilişkin yapılan ödeme miktarları mahsup edildikten sonra bakiye alacak miktarları belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Hatalı hesap yöntemi ile denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10714, Karar No: 2014/22363, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10714 E.  ,  2014/22363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17501, Karar No: 2012/4764, Tarih: 23.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17501 E.  ,  2012/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alıcı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanununa göre, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, katma değer vergisine tabidir. Satış memurluklarınca yapılan satışlar açık arttırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer müzayede mahalli durumdadır. Verginin alınması için satış nerede yapılırsa yapılsın açık arttırma ile yapılması yeterlidir. Satışı yapan memur verginin mükellefidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekte,  kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir.  Kesinleşen ihale bedeli verginin matrahı olup, bu matrah üzerinden hesaplanacak KDV ihale alıcısı tarafından ayrıca ödenmelidir. Ancak alıcının KDV’sini ödeme yükümlülüğü ihalenin kesinleşmesi ile doğar. İcra müdürlüğünce ihalenin kesinleşmesinden sonra ihale alıcısına anılan verginin ödenmesi için süre verilmesi zorunlu olup verilen bu süre içinde ödenmemesi durumunda ise 23.3.1955 tarihli ve 1/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve İİK. nun 133.maddesi uyarınca, ihalenin satış memurluğunca kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, icra müdürlüğünce ihale tutanağında, ihalenin kesinleşmesinden sonra alıcıya KDV’sini yatırması için üç gün süre verildiğinin belirtildiği, daha sonra ise ihalenin kesinleştiğine ve KDV’sini yatırması gerektiğine dair alıcıya herhangi bir muhtıra tebliğ edilmeden kesinleşme tarihinden itibaren üç günlük süre içinde KDV’sinin yatırılmadığı gerekçesiyle İİK. nun 133.maddesi uyarınca satışın düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra müdürlüğünce ihale tutanağında, ihalenin kesinleşmesinden sonra alıcıya KDV’sini yatırması için üç gün süre verildiği belirtilmiş ise de henüz ihale kesinleşmeden ve vergi matrahı ile ödenmesi gereken miktar belli olmaksızın verilen bu sürenin geçerliliğinden bahsedilemez. Öte yandan, ihalenin kesinleştiğine dair alıcıya herhangi bir bildirimde de bulunulmadığından, ihale tutanağında verilen sürenin ihalenin kesinleşmesi ile kendiliğinden başlayacağının kabulü hak kaybına yol açacağı muhakkak olmakla, ihale tutanağında verilen sürenin, İİK. nun 133.maddesine uygun bir muhtıra olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda icra müdürlüğünce ihale kesinleşmiş ise kesinleşen ihale bedeli üzerinden KDV tahakkuk ettirilerek İİK. nun 133.maddesine göre alıcıya muhtıra tebliğ edildikten sonra, sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, henüz KDV ödeme borcu doğmadan verilen süreye dayalı olarak satışın düşürülmesine karar verilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda icra müdürlüğünce ihale kesinleşmiş ise kesinleşen ihale bedeli üzerinden KDV tahakkuk ettirilerek İİK. nun 133.maddesine göre alıcıya muhtıra tebliğ edildikten sonra, sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, henüz KDV ödeme borcu doğmadan verilen süreye dayalı olarak satışın düşürülmesine karar verilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alıcının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17639, Karar No: 2016/10080, Tarih: 05.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17639 E.  ,  2016/10080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... v.d.

Davacılar vekili tarafından, 23.06.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın 3 aylık yasal süre içerisinde açılmadığından reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Murisin ölüm tarihinin 29.03.2013 olduğu, en yakın yasal mirasçıları olan eş ve çocuğu tarafından mirasın kayıtsız şartsız reddedildiği anlaşılmıştır. ... 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacağından murisin ikinci derece mirasçıları hakkında takip yapılamaz. Yani miras murisin ikinci derece mirasçısı olan kardeşlerine geçmemiştir. Miras kendilerine geçmemiş olanların ise mirası reddetmeleri söz konusu olamaz. Mirasın ret hakkı mirasın daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde doğar. Mahkemece davanın bu sebeple reddi gerekirken, yasal süre içerisinde açılmadığından reddedilmesi doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5425, Karar No: 2021/6617, Tarih: 17.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/5425 E.  ,  2021/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

2- Şikayetçi borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda takip dayanağı çekteki imzanın şirket temsilcisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptali ile tazminat talebinde bulunduğu, ilk derece mahkemesince keşide tarihi itibariyle şirket yetkilisinin imza incelemesi yaptırılarak itirazın kabulüne karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, borçlunun temyiz yoluna başvurması üzerine, Dairemizce; alacaklının takip dayanağı çekin ileri tarihli düzenlendiğini iddia ettiği ve takibe konu çeke ilişkin İİK.nun 169/a maddesinde yazılı belge niteliğinde 11/07/2013 tarihli protokol örneğini temyiz aşamasında dosyaya sunduğu, anılan protokol örneğinin aslı istenerek, değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulduğu görülmektedir.

Bilindiği üzere; Yargıtay'ın bozma ilamına uyulmasına karar verildiği takdirde, mahkeme artık bu uyma kararı ile bağlıdır. Mahkeme bozma kararına uygun yeni bir karar vermek zorundadır. Çünkü bozmaya uyma kararı ile bozma yararına olan taraf açısından usule ilişkin kazanılmış hak doğmuş olur.

Somut olayda, Dairemizin bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği halde, 11/07/2013 tarihli protokol aslının celbi için alacaklıya usulüne uygun kesin süre verilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken borçlu şirket yetkilisi ...’in beyanı ile yetinilerek itirazın reddine karar verildiği, bu hali ile mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği görülmekle, mahkeme kararının bozulması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 17/11/2020 tarih ve 2020/14 E. - 2020/140 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nın 364/2 ve HMK'nın 373/4. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derce Mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.