muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26753, Karar No: 2013/3803, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26753 E.  ,  2013/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2355, Karar No: 2021/4656, Tarih: 01.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2355 E.  ,  2021/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/05/2018 tarih ve 2017/71 E- 2018/177 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 28/02/2020 tarih ve 2018/2050 E- 2020/300 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2016/58202 sayılı 5. ve 10. sınıfta yer alan mallarda kullanılmak üzere yaptıkları üç boyutlu şekilden ibaret marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığı’nca 556 sayılı KHK’nın 7/1-a-c maddeleri uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, alınan kararın yerinde olmadığını, zira tescili istenilen üç boyutlu şeklin sıradan olmadığını, değişik parçaların bir araya getirildiği özgün bir bileşik şekil olduğunu, inhaler piyasasında var olan inhaler ürün şekillerinden açıkça farklı bulunduğunu, onlardan ayrıldığını ve bağımsızlaştığını, çünkü başvuruya konu üç boyutlu solunum cihazının, kenar hatları bütünsel olacak şekilde ve alttan üsten bastırılmış şişirilmiş balon şeklinin ilk defa müvekkili tarafından kullanıldığını, cihazın kullanımında parmağın kaymasını engelleyen çiftli yuvarlak bombeli çizgi gibi unsurlarla herhangi bir potansiyel tüketici tarafından hiçbir zorluk çekmeden algılanıp görülebilecek ya da farkına varılabilecek özgün bir çalışma olduğunu, nitekim TPMK ve EUIPO tarafından dava dışı firmalar adına aynı tür cihazın emsal niteliğinde şekillere sahip markalarının tescil edildiğini, bu markalardaki görsellerin/şekillerin kendilerinin markalarından daha özgün ya da ayırt edici niteliği sağlayacak farklı ve hiçbir ek unsuru bulunmayan işaretler olduğunu, Türkiye piyasasında bulunan ve dava konusu markanın şeklinde olan tek inhalerin müvekkilinin ortak ve yönetim kurulu başkanı oldukları "Neutec Arge" isimli firma tarafından üretilip pazarlanan inhaler bulunduğunu, Türk Patent'in bu gerçeklere rağmen başvurularını inhaler piyasasındaki standart hale gelmiş ürün görseliyle benzer bularak reddetmesinin doğru olmadığını, başvurunun "reaktif, tıbbi ve veterinerlik maddeleri ile mobilyalar" malları açısından tanımlayıcı olmasının da mümkün bulunmadığını, dava konusu şeklin 2011 yılından beri müvekkili tarafından kullanıldığını, dava konusu şekildeki ürünün müvekkilinden izin alınmak suretiyle Neutec Arge tarafından “Tiofix” ve “Airplus” lider markaları altında üretilip satışa sunulduğunu, reklam, tanıtım, promosyon, satım vs. yöntemlerle kullanılan şekle ayırt edicilik kazandırıldığını ileri sürerek, YİDK’in 2016-M-12881 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; tescili talep edilen şeklin piyasada sıklıkla kullanılan ve ayırt edici olmayan bir şekil olduğunu, bu şeklin aynı zamanda vasıf bildirici ve tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu, davacı tarafın kullanım ile ayırt edicilik kazandırdığı iddiasının ispat edilemediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı vekili; tescili talep edilen şeklin piyasada sıklıkla kullanılan ve ayırt edici olmayan bir şekil olduğunu, bu şeklin aynı zamanda vasıf bildirici ve tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu, davacı tarafın kullanım ile ayırt edicilik kazandırdığı iddiasının ispat edilemediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu şekil görselinin başvuru kapsamındaki “insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet cihaz ve mobilyalar” yönünden tanımlayıcı olduğu ve bu mallar bakımından cins, çeşit belirten bir işaret olduğundan bir kişiye tekel oluşturacak marka olarak verilmesinin mümkün görülmediği, başvuru kapsamındaki diğer emtia açısından ise soyut ayırt ediciliğin sağlanmadığı, davacının marka başvurusu yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-a-c maddesi anlamında tescil engeli bulunduğu, başvuru konusu işarete kullanımla ayırt edicilik kazandırıldığı iddiasının ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, başvuru konusu şeklin, piyasada satılmakta olan solunum cihazlarından farklı ve ayırt edici olmadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a maddesi kapsamında soyut ayırt ediciliğinin bulunmadığı, söz konusu şekle kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30649, Karar No: 2014/7279, Tarih: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30649 E.  ,  2014/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/168677

MAHKEMESİ : Sapanca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2009/77 (E) ve 2009/113 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan ve sanığın imzasını taşıyan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında sanığın “..bu yer bana dedelerimizden kalan Osmanlı tapulu yerdir, tarlayı ekip biçip kışlık ihtiyacımızı karşılıyoruz..." şeklinde ikrarda bulunmasına göre tutanağı düzenleyen zabıt mümzilerinin duruşmada yeminle dinlenerek, tutanak tarihi itibariyle taşınmazın yer aldığı köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahipleri tespit edilip suça konu yerin suç tarihinde, öncesinde ve halen kimin kullanımında olduğu, sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı hususunda mahallinde yapılacak keşifte taşınmaz başında dinlenip sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, tutanak tarihinde muhtar olmadığı anlaşılan H. A..'in katılımı ile yapılan keşif ve 20.04.2012 günlü zabıta araştırması ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Dava konusu yeri, tutanak tarihinde, öncesinde ve halen kendisinin kullanımında olduğunu bildiren M. K.. hakkında dava açılması sağlanarak açılacak davanın eldeki dosya ile birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3572, Karar No: 2024/17507, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3572 E.  ,  2024/17507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.01.2024

SAYISI : 2022/3282 E., 2023/3862 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.01.2024 tarihli ve 2022/3282 Esas, 2023/3862 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/3282 Esas, 2023/3862 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12471, Karar No: 2012/27584, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/12471 E.  ,  2012/27584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ..., ... (...), ... hakkında mala zarar verme suçundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ..., ... (...), ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B-Sanıklar ..., ... (...), ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'in (...) baştan itibaren diğer sanıklarla beraber fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket ettiğinin, aralarında suç atması için bir neden ve husumet bulunmayan diğer sanıkların aşamalarda değişmeyen birbiriyle ve kendi içinde tutarlı anlatımları, buna paralel tutulan 20.12.2000 tarihli olay yakalama zaptetme tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; benzer suçlardan hükümlülükleri bulunan sanığın mahkumetinde bir isabetsizlik görülmemiş, ayrıca suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında tebliğnamede zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği görüşü bulunmakta ise de, Yagıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarihli kararında da belirtildiği üzere, TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçun TCK'nın 143/1. maddesiyle birlikte işlenmesi halinde aynı Yasanın 66/3. maddesi yollamasıyla 66/1-d,66/2,67/4. maddeleri gereğince asli zamanaşımı süresinin 10 yıl, kesintili zamanaşımı süresinin ise suç tarihinden itibaren 15 yıl olması gerektiği, bu durumda suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in (...) Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.1999 tarihinde kesinleşen 18.02.1999 tarih, 1998/500-1999/32 E-K. sayılı ilamının da içinde bulunduğu 3 yıl 15 ay 25 gün hapis cezasının infazı sırasında 12.09.2000 tarihinde koşullu salıverildiği, hakederek salıverme tarihi olan 06.01.2003 tarihi dolmadan olayımıza konu suçu işlediği anlaşılmakla; koşullu salıvermenin geri alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'in (...) Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.1999 tarihinde kesinleşen 18.02.1999 tarih, 1998/500-1999/32 E-K. sayılı ilamının da içinde bulunduğu 3 yıl 15 ay 25 gün hapis cezasının infazı sırasında 12.09.2000 tarihinde koşullu salıverildiği, hakederek salıverme tarihi olan 06.01.2003 tarihi dolmadan olayımıza konu suçu işlediği anlaşılmakla; koşullu salıvermenin geri alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Başka suçtan Tekirdağ Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'nun duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde, 17.12.2009 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Tüm sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden, suçun kapı kilidi zorlanıp kırılmak suretiyle işlenmesi karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı Yasanın 142/2-d. maddesinden hüküm kurulması,

3-Tüm sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden, suçun gece sayılan zaman diliminde müştekinin işyerine karşı işlendiği düşünülmeyerek; eylem hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesi yerine aynı Yasanın 116/1. maddesinden uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... (Özdamar), ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3041, Karar No: 2019/3919, Tarih: 24.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3041 E.  ,  2019/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ... Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Maktule karşı; TCK'nin 81/1, 39/1-2-a-c, 29, 62/1, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ve doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair mahkumiyet hükümleri, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suça yönelen temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme, sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık ... müdafiinin, verilen kararın hukuka uygun olmadığına, sanık ... müdafiinin, sanığın yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan ... almasının hakkaniyete uymadığına, katılanlar vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda tasarlama olduğuna, haksız tahrik ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ...’ın kasten öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17230, Karar No: 2016/11956, Tarih: 21.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/17230 E.  ,  2016/11956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın suç ortağı ile birlikte ... il merkezinde bulunan ... Lisesine girip okul müdürü olan müşteki ...'in odasından ses sistemi ve hoparlör; kantin işleten müşteki ... işyerinden ise 10,00 TL değerinde bisküvi ve çikolata çaldığı, suça sürüklenen çocuğun yakalanmasından kısa bir süre önce yakalanan temyiz dışı diğer sanık ...'ın yer göstermesi sonucu ses sistemi ve hoparlörün bulunduğu yerden alınarak sahibine iade edildiği, bisküvi ve çikolataların bedelinin ise kantin sahibine ödenmediği olayda, kendisinden önce diğer sanık ...'ın yer göstermesi sonucu ses sistemi ve hoparlör müştekiye teslim edildiğinden bu eşyaları teslim imkanı bulunmuyor ise de, arta kalan kısmı iade veya tazmin imkanı varken bunu yapmayan suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle ceza indirimine gidilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti ... ilçe merkezinde bulunan bir okula girip kantin kapısını kırdığı olayda, eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/2. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının ilk hüküm tarihi olan 22.05.2008 tarihinden inceleme konusu hükmün verildiği 20.03.2014 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6964, Karar No: 2022/10211, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6964 E.  ,  2022/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davada Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı tarafından satın alınan ayıplı ağaç fidanları nedeniyle ürün kaybı ve maddi zararın tespiti ile tahsili istemine ilişkin olarak 30/01/2017 tarihinde Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava açılmış ve mahkemece 28/11/2017 tarihli karar ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın Bandırma Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce 04/12/2018 tarihli,: 2018/498 E.2018/2288 K.sayılı kararı ile Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28/11/2017 günlü 2017/30 Esas 2017/496 karar sayılı kararı usul ve yasal düzenlemelere uygun olduğundan davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Devam eden yargılama neticesinde Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine karar verilmiş olup kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Dairemize gelmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nce, incelemesi yapılan dosyada daha önce verilen kararın istinaf incelemesinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi tarafından yapıldığı gerekçesiyle Dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince, karar tarihi itibariyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyette olduğu, Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin bağlı bulunduğu Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde herhangi bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle Dairenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili Mahkeme’nin tayininde, İlk Derece Mahkemeleri için Bölge Adliye Mahkemelerine, Bölge Adliye Mahkemeleri için Yargıtay’a başvurulur. Aynı Kanunu’nun 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (İlk Derece) Mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nin 341/1. maddesinde ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.