muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2848, Karar No: 2020/7106, Tarih: 18.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2848 E.  ,  2020/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, iddia, dosya kapsamı ve sanık ...’ın hazırlık aşamasında, 01/01/2015 tarihli kolluk beyanına göre, daha önceden birbirlerini tanımayan taraflar arasında, “yan bakma” meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, sanık ...’ın, diğer sanık ... tarafından bıçakla sol baldırının iki yerinden yaralandığı ve bu acı içerisinde yanında taşımış olduğu bıçakla kendisinin de Musa’ya bir bıçak darbesi vurduğu şeklindeki anlatımı ile bu ikrar ve anlatım ile uyumlu, taraflarda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesince sanık ... hakkında tanzim olunan, 06.02.2015 tarihli raporda, “Bacak dış yüzde 1 cm. genişliğinde, 2 cm. derinliğinde 2 adet kesici alet yarası” bulunduğunun ve Adli Tıp Kurumu Antalya Şube Müdürlüğünce sanık ... hakkında tanzim olunan 02/07/2015 tarihli raporda, “Sol femur arka yüzde yaklaşık 6-7 cm.'lik adele dokusuna nafiz kesi” bulunduğunun ifade edilmesi karşısında her iki sanığın da üzerlerine atılı “Kasten Yaralama” suçları ile; kolluk güçlerince tanzim olunan 01/01/2015 tarihli “yakalama tutanağı” ile imza altına alınan beyanı ile sanık ...’ın, “...’e bıçak gösterildiğinde bıçağın kendisine ait olduğunu (ifade ettiği)” şeklinde ibare ile söz konusu bıçak üzerinde yapılan inceleme neticesinde Antalya Kriminal Polis Laboratuvarınca tanzim olunan 24/02/2015 tarihli ekspertiz raporu karşısında, sanık ...’ın üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sabit olduğu anlaşılmakla, sanıkların yargılama konusu eylemlerden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9293, Karar No: 2015/21773, Tarih: 03.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9293 E.  ,  2015/21773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların araba ile dolaştıkları sırada, daha önceden tanımadıkları müşteki ile karşılaşıp gideceği yere bırakacakları bahanesiyle müştekiyi arabaya aldıkları, daha sonra arabada telefon gelmiş numarası yaparak 1000 TL sadaka vereceklerini söylemeleri ve bu parayı müştekiye vermeyi teklif etmeleri üzerine müştekinin de bu teklifi kabul ettiği, ancak sanıkların tedavülden kalkmış olan ve üzerinde 1000 yazılı Peru parasını 1000 Euro gibi müştekiye verdikleri, 1000 euronun 2000 TL etmesi nedeniyle müştekiden geriye 1000 TL para vermesi gerektiğini söylemeleri üzerine, müştekinin de üzerinde bulunan 300 TL’yi ilk başta sanıklara verdiği, sonrasında sanıkların müştekinin kartından da 300 TL daha çekmek suretiyle toplam 600 TL parayı müştekiden aldıkları, müştekinin sonradan kendisine verilen paranın Euro olmadığını öğrendiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında, adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde gün olarak belirlenen adli para cezasının hemen paraya çevrilerek, indirimlerin bu miktar üzerinden yapılarak sanığa fazla ceza tayini ve sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olarak TCK’nın 50. maddesi yerine 52. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 750 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ifadelerinin yerine" hapis cezasının yanısıra 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 168/2. maddesi gereğince cezadan 1/2 oranında indirim yapılarak sanıkların 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, yine aynı kanunun 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 indirim yapılarak 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, verilen 37 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere sonuç olarak 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin ve sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezası para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olarak TCK’nın 50. maddesinin de karara eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16483, Karar No: 2014/18118, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16483 E.  ,  2014/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1) 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddeleri uyarınca 18 ay hapis, belli hakları kullanmaktan mahrumiyete, 2) 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 9'ar ay hapis, belli hakları kullanmaktan mahrumiyete (iki kez) ilişkindir.

I) Sanık ...'ın hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, 30.12.2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 21.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık ...'in hakkında verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince:

Sanıkların sahte fatura ticareti yaptıklarının iddia ve kabul olunması, ... tarafından metal ve metal olmayan atık ve hurdalar ile yeniden dönüştürülebilir malzemelerin toptan ticareti ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirilmesi, sanık ...'ın hurda toplayarak geçimini sağladığı sırada komşusu diğer sanık ...'in iş yeri açmasını daha çok para kazanacağını söylemesi üzerine dükkan açtığını, burayla Sıddık'ın ilgilendiğini ve faturaları da bu kişinin kestiğini, sanık ...'in ise iddianamede yüklenen suç ve olayla ilgisiz savunma yapması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından sanığın olaya ilişkin ayrıntılı savunması alınarak şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, mükellefiyete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla mükellefiyetten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp, bilirkişi incelemesi yaptırılarak dosya içerisinde yer alan fatura asılları üzerinde yazı, rakam ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı tespit edildikten sonra elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4182, Karar No: 2023/5463, Tarih: 09.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4182 E.  ,  2023/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/189 E., 2022/184 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/580 E., 2020/754 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve ... mirasçılık belgesinin verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların oğlu, gelini ve torununun 26/08/2018 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucunda vefat ettiğini, davacıların gelini ...'in ilk evliliğinden ... isminde bir çocuğu bulunduğunu, Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 2018/853 E. ve 2018/794 K. sayısı ile düzenlenen veraset ilamında muris ...'in ... mirasçısı olarak ...'in gösterildiğini, ancak dava konusu bu veraset ilamının yanlış olduğunu, kaza sonrası düzenlenen ölüm Esas No : 2022/4182

belgelerine göre davacının oğlu, gelini ve torununun 5 dakika ara ile vefat ettiklerini, düzenlenen bu ölüm belgeleri uyarınca ...'in kızı ... ...'in kendisinden 5 dakika sonra vefat etmiş olmakla ...'nin yasal mirasçısı durumunda olduğunu, dolayısıyla eldeki ölüm belgelerine göre ...'in yasal mirasçılarının ... ... ve ... olduğunu; ...'in de daha sonra ölümü ile ...'e davacıların üst soy olması sıfatıyla yasal mirasçı durumunda olduklarını, ancak veraset ilamı düzenlenirken bu hususun göz önünde bulundurulmadığını; yine kaza anında aynı araçta bulunan ve yaralı olarak kurtulan ...'in kaza sonrasında yengesinin cansız yattığını, ancak amcası ile sağlık personeli gelene kadar konuştuğunu beyan ettiğini, davacıların oğlunun en son öldüğünü ve bu haliyle ölen eşine ve çocuğuna mirasçı olacağını, veraset ilamının yanlış olduğunu, murislerin aynı anda ölmüş farz edilerek düzenlendiğini belirterek Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/853 E. ve 2018/794 K. sayısı ile düzenlenen mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından düzenlenen 2018/853 Esas ve 2018/794 Karar sayılı veraset ilamının hukuka uygun olduğunu, 26/08/2018 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalının annesi ...'in vefat ettiğini, aynı kazada ...'in ikinci eşi ... ... ve ... ...'den olan çocuğu ... ...'in de vefat ettiğini, bu durumda muris ...'in altsoyu olarak sadece oğlu ...'in kaldığını, altsoyda mirasçı varken üstsoya mirasın intikal etmeyeceğini, resmi belgelerle ... olan ölüm hususunun tanık beyanlarıyla aksinin ispat edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarına şüphe ile yaklaşılması gerektiğini, zira resmi belge niteliğindeki bu belgelerin aksinin şüpheli tanık beyanları ile ortadan kaldırılamayacağını, söz konusu kazada vefat edenlerin vefat sırasının ölüm belgesinde belirtildiği şekilde kabul edilmesinin gerekli olduğunu belirterek davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tanık beyanlarının şüpheli olmadığını, tanık ... ...’ın tarafsız ... tanığı olduğunu, tanık Yüsra’nın ise bizzat kazadan sağ çıkan kişi olduğunu, beyanlarının şüpheden uzak ve uyumlu olduğunu, tanık beyanlarıyla haklılıkları ortada iken yerel mahkemenin aksi kanaatte olmasının hukuka aykırı olduğunu, muris yahut mirasçıların ölüm saati belli değilse her türlü delille ispatlanmasının mümkün olduğunu, ... ...'in ...'den sonra öldüğünün her türlü delille ispatlanması mümkün olduğundan yerel mahkemenin tanık beyanlarını dikkate almadan hüküm kurmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ... ..., ... ve ... ...'e ait ölüm belgelerinde sırasıyla ölüm saatlerinin 06:15, 06:25, 06:30 olarak yazılmasının gerçeklikten uzak ve mantıksız olduğunu, kişilerin ölüm saatinin alelade düzenlendiğini, Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağı'nda ölümün nedenleri belirlenirken yaklaşık ne kadar süre önce öldüklerinin yazılmadığını, ölüm saatinin hangi gerekçelere Esas No : 2022/4182

göre belirlendiğine dair bir ibare yer almadığını, ölüm saatlerinin gelişi ... ve gerekçesiz belirlendiğini, şüpheden uzak tanık beyanlarına itibar edilmeden karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, çelişkisiz tanık beyanlarına itibar edilmemesi ve dinlenilmesi gereken sağlık görevlileri, yardıma gelenler vb. dinlenilmeden hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, belirterek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ölüm belgesinde tespit edilen ölüm saatinin aksinin ispat edilemediğinin anlaşılması nedeniyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ölüm belgesinde tespit edilen ölüm saatinin aksinin ispat edilemediğinin anlaşılması nedeniyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29 uncu maddesinde; bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimsenin iddiasını ispat etmek zorunda olduğu ve birden fazla kişiden hangisinin önce veya sonra öldüğü ispat edilemezse, hepsinin aynı anda ölmüş sayılacağı; 30 uncu maddesinde, doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde ... durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tâbi davalarda "taraflarca hazırlama ilkesi" geçerlidir. Hâkim tarafların talepleriyle bağlı olup talepte bulunan tarafın iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tâbi davalarda ise re'sen araştırma ilkesi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

3. Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle tabi değildir. (TMK md.7) Hakim çekismesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

3. Değerlendirme

3. Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle tabi değildir. (TMK md.7) Hakim çekismesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

3. Değerlendirme

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacılar vekili 26/08/2018 tarihinde meydana gelen kaza sonrasında düzenlenen ölüm tutanağında müvekkilinin oğlu, gelini ve torununun ... dakika ara ile öldüklerinin yazıldığını, ancak tutanağın somut olaya ve gerçeklikten uzak olduğunu, davacıların oğlu ...’nin, ... ve ...’den sonra öldüğünü, ancak bu durumun muris ...’e ait mirasçılık belgesinde gözetilmediğini belirterek iptalini talep etmiştir. Mahkemece, resmi belge niteliğindeki ölüm belgesi ile kolluk tutanağının aksinin şüpheli tanık beyanları ile ortadan kaldırılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de hükmün isabetli olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır. Dosya içerisindeki belgelere göre, kazanın 6.15’te gerçekleştiği, yine aynı saatte davacıların oğlu ... ...’in öldüğüne dair ölüm belgesine kayıt düşüldüğü, ancak bu kaydın dayanağının ilgili evraklarda bulunmadığı anlaşılmıştır. Olay yerine ilk ulaşan sağlık ekibinin varma saatinin, ekipte bulunan sağlık görevlilerinin de dinlenilmesi suretiyle acil kayıtlarıyla değerlendirilerek tespit edilmeye çalışılması, bu şekilde davacıların oğlu ..., gelini ... ve torunu ...’in hangisinin daha önce ya da sonra öldüğünün ölüm saatleri itibariyle belirlenmeye çalışılması ve oluşacak sonuca göre mirasçılık durumlarının belirlenmesi gerekir. İlgililerin ölüm saatlerinin kesin olarak tespit edilememesi durumunda TMK’nın 29 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen birlikte ölüm karinesinin de dikkate alınması suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15466, Karar No: 2010/257, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15466 E.  ,  2010/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18216, Karar No: 2007/16498, Tarih: 18.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18216 E.  ,  2007/16498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.