muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3784, Karar No: 2024/2608, Tarih: 04.03.2024

3. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme ile kamu davasının sınırları ortaya konulmaktadır.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında düzenlenen ve dava şartı olan Vergi Denetim Kurulu Malatya Grup Başkanlığı (3) No'lu Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 31.03.2017 tarihli ve 2017/M-21 sayılı komisyon mütalaası ile ekindeki vergi suçu raporunun "2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olmasına karşın, Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2018 tarihli ve 2017/3458 Soruşturma, 2018/1374 Esas sayılı iddianamesiyle sevk maddesi olarak 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası yazılmakla birlikte, iddianame içeriği itibarıyla mütalaaya aykırı olarak "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında iddianamedeki anlatım doğrultusunda "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan hüküm kurulduğu belirtildiği halde, cezanın 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi yerine, aynı maddenin (b) fıkrası uyarınca tayin edildiği, "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi uyarınca usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, bu nedenle dava konusu yapılan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uygulama maddesi ve ceza miktarı da yanlış tayin edilmek suretiyle mütalaa konusu yapılmayan suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan nedenlerle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2018/306 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11727, Karar No: 2014/13707, Tarih: 17.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11727 E.  ,  2014/13707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine, yokluğunda verilen kararın, aynı konutta ikamet ettiği belirtilen babasına 03/04/2013 günü tebliğ edildiği, sanığın ek kararı temyiz ettiği dilekçesinde babası ile farklı ikametlerde oturduğunu beyan etmesi hususu nazara alınarak, sanık ile kararı tebellüğ eden babası ... tebliğ tarihi olan 03/04/2013 günü itibariyle aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılarak, aynı konutta ikamet etmediğinin anlaşılması halinde gerekçeli kararın Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi ile kararın sanık tarafından temyiz edilmesi halinde de bu sanığın temyizi yönünden ek tebliğname düzenlenerek iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığıma TEVDİİNE, 17/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4963, Karar No: 2011/20797, Tarih: 17.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/4963 E.  ,  2011/20797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : Beraat

1-) 20.09.2011 günü UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'in 21.09.2007, diğer sanık ...'in ise 25.11.2007 tarihinde, hükümden sonra vefat ettikleri anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş,

2- ...e İthalat ve Kimyevi Ürünler Sanayi ve Ticaret Ltd.Şt. İle Egekim Kimyasal Ürünler İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şt'lerinin yönetim kurulu üyesi olan sanıkların, ithal ettikleri çaylar nedeniyle düzenlenen gümrük giriş beyannamelerinin eklerindeki faturaların sahte olduğu, bu suretle sanıkların içerik itibariyle sahte gümrük giriş beyannameleri düzenlettirdikleri iddia olunması karşısında; sanıklara yüklenen 765 sayılı TCK.nun 342/1 (5237 sayılı TCK.nun 204/1.) maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçuna bakma ve delilleri takdir görevinin davanın açıldığı tarih itibariyle üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olup görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlara 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan sanıklar ... ve ...'in vefat etmiş olmaları nedeniyle haklarında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64 ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca; diğer sanıklar ..., İsrael ve Sol oğlu 1961 doğumlu ..., Vitali ve Matilda oğlu 1963 doğumlu ... ve ... yönünde ise, 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanununun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların

sorgularının yapıldığı 25.02.2003 ve 29.05.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından haklarındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMELERİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2393, Karar No: 2019/1450, Tarih: 13.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/2393 E.  ,  2019/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Karşıyaka Tapu Müdürlüğü’nden alınmış olan ve kat maliklerinin listesini gösterir mühürlü belge üzerindeki tarih kısmında tahrifat yapılarak 19.02.2013 tarihinin yazılmasına ilişkin olarak, listede ismi bulunan kat maliklerinin isimlerinin doğru olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak tespit edilmesi, isimlerin doğru olduğunun belirlenmesi halinde tarih kısmındaki değişikliğin “faydasız sahtecilik” niteliğinde olup olmadığının tartışılması,

2-Tapu Sicil Müdürlüğünden alınan belgedeki sahteciliğin, faydasız sahtecilik olduğunun belirlenmesi halinde, suça konu “ilgili makama” şeklinde kat maliklerinin isim ve imzalarının olduğu sahte muvafakat belgesi ile, iş yeri sahibi ... adına imzalanmış 21.02.2013 tarihli “ilgili makama” şeklindeki sahte dilekçenin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının ve belge sayısının da temel cezanın belirlenmesinde değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre ; 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" ibaresine yer verilmesi, suça konu belgelerin aynı anda kullanılması ve farklı zamanlarda düzenlendiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, “sanığın aynı kasıt altında ayrıca özel belgede sahtecilik suçunu da işlediği” gerekçesiyle belirtilen madde uyarınca cezanın artırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25588, Karar No: 2025/3105, Tarih: 17.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/25588 E.  ,  2025/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1646 E., 2018/754 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocukların, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuk ...'ın bu suçtan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocukların, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun ise aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle hafif derecede mental olan mağdurenin beyanları dışında delil bulunmadığına, cinsel ilişki iddiasının doktor raporu ile doğrulanmadığına, olay yerinde keşif yapılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-b maddesinin uygulanmaması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle mağdurenin aşamalardaki beyanlarının soyut ve çelişkili olduğuna, mağdurenin beyanlarının maddi bulgular ile desteklenmediğine, suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eyleminin bulunmadığına, usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle hafif derecede mental olan mağdurenin beyanları dışında delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun da on beş yaşından küçük olması nedeniyle mağdur olduğuna, ceza verilmemesi gerektiğine, cinsel ilişki iddiasının doktor raporu ile doğrulanmadığına, olay yerinde keşif yapılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/3-b maddesinin uygulanmaması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle suça sürüklenen çocukların tehdit ederek mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktıklarına, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın suç tarihinde on üç yaşı içerisindeki mağdureyi tehdit ederek cinsel istismar fiilini gerçekleştirmesine karşılık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesinin uygulanmaması neticesinde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunmalar ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdure ile aynı yatılı okulda okuyan suça sürüklenen çocukların cinsel istismar eylemlerini okul ve yurt binası dışında bulunan bir odada gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, müsnet suçun insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmediği gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen temel cezaların 5237 sayılı Kanun'un 103/3-b maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezaların fazla tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunmalar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların farklı tarihlerde on üç yaşındaki mağdureyi tehditle okul ve yurt binası dışında bulunan bir odaya götürdükleri anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise müsnet suçtan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5 maddeleri gereğince mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14933, Karar No: 2014/4213, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14933 E.  ,  2014/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, geceleyin saat 04:30 sıralarında mağdurun müdür olarak görev yaptığı ...Lisesine gittiği ve açık olan penceresinden içeriye girdiği, burada birinci kattaki öğretmenler odasında bulunan 1 adet bilgisayar klavyesi, 1 adet mause, 2 adet kolon, 1 adet printer, 1 adet bilgisayar kasası, 1 adet bilgisayar monitörü ve 1 adet LG marka plazma televizyonunun receverini söktüğü, okula girişte hemen sol tarafta bulunan camlı vitrinin cam kapağını kırarak okula ait olan üzerinde muhtelif ibareler bulunan madalyaları alıp cebine koyduğu, okulda yatılı olarak kalan hizmetli tanık ...'ın gelen gürültüler üzerine polise haber vermesi sonucu sanığın okulun üçüncü katında bulunan tuvalet kapısının arkasına saklanmış vaziyette yakalandığının iddia edildiği olayda, sanık savunması, mağdur ve tanık ifadesi, yakalama tutanağı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık tarafından hırsızlık yapılmaya çalışılan yerin kamuya ait olması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-a-b maddesi gereğince uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden ve sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin almış olduğu cezadan mahsup edilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21575, Karar No: 2016/17473, Tarih: 25.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/21575 E.  ,  2016/17473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm, davalı Rektörlüğün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin emeklilik sebebi ile son bulduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Mahkemece, davalı ... Paşa Üniversitesi Rektörlüğü harçtan muaf olduğu halde, harçla sorumlu tutulmuş olması ve davalı Rektörlük tarafından yapılan yargılama giderinin kabul-red oranına göre davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 5. ve 7. paragraflarının çıkarılarak yerine,

" 5-Davacı tarafından yapılmış olan 343,00 TL. yargılama giderinin kabul oranına göre 272,53 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 81,95 TL ilk harçlar ve 144,58 TL ıslah harcı toplamı 226,53 TL'nin ise davalı ... Üniversite Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan davalı ... Tem. Loj. Des. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti'nden alınarak davacıya verilmesine,

7-Davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü tarafından yapılan 72,00 TL yargılama giderinin red oranına göre 14,82 TL'nin davacıdan alınarak davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü'ne verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Tem.Loj. Des. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33841, Karar No: 2020/17957, Tarih: 09.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33841 E.  ,  2020/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan... Tekstil Turizm İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. ve ... vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıların hukuki sorumluluktan kurtulmak amacıyla farklı isimlerle gösterdikleri işyerinde (özel halk otobüslerinde) 17.09.2011 tarihinde çalışmaya başlayıp işten çıkarıldığı 31.01.2014 tarihine kadar çalıştığını, işyerinde otobüs şoförü olarak çalışan müvekkilinin aylık net maaşının 1.750,00 TL olduğunu, işyerinde servis bulunduğunu, müvekkilinin maaşının asgari kısmının bankadan yatırıldığını gerisinin ise elden verildiğini, müvekkilinin işyerinde saat 05.00'de çalışmaya başlayıp 13.00-14.00’e kadar çalıştığını, öğle vardiyasının saat 13.00-14.00'de başlayıp saat 24.00-01.00’e kadar sürdüğünü, haftada 6 gün çalışan müvekkilinin fazla mesaiden kaynaklanan haklarının verilmediğini, resmi tatil ve dini bayramlarda da çalışmış olmasına rağmen bunların da karşılığını alamadığını, yine son aya ait ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin en son belirtilen tarihte haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkili ile diğer davalılar arasında iddia edildiği gibi bir hukuki ilişkinin mevcut olmadığını, dava konusu edilen dönemlerde davacının müvekkili davalı yanında çalışmadığını, müvekkilinin 34 DK 4894 plakalı aracın işleteni olduğunu, davacının bu araçta 01.10.2011-11.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını, 01.10.2011-23.12.2011 tarihleri arasında diğer şoför ile dönüşümlü olarak haftada 45 saati aşmayacak şekilde çalıştığını, 23.11.2011-11.06.2012 tarihleri arası ise günde 2,5 saat olmak üzere aylık 10 güne tekabül eden kısmi süreli bir çalışma gerçekleştirdiğini, SGK'ya bu şekilde bildirimler yapıldığını, davacının çalıştığı döneme ilişkin hak ettiği aylık ücretlerin davacıya ödendiğini, davacının müvekkilinden herhangi bir genel tatil ücreti kazanmadığını, diğer şoförle birlikte dönüşümlü çalıştığından fazla mesai ücretinin doğmadığını, davacının müvekkiline ait olmayan ve müvekkili ile hiçbir bağlantısı bulunmayan diğer davalı ve kişilere ait araçlardaki çalışma süre ve ücretlerinden müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.