muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2100, Karar No: 2022/2577, Tarih: 28.02.2022

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup, maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından, davalı Bakanlığa bağlı işyerinde ihale ile hizmet alımı yapılan alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesi kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olan davacı işçinin geçiş esnasında tanzim edilen belirsiz süreli iş sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7. maddesinde yazılı bulunan oran dikkate alınmaksızın temel ücretinin 01.01.2019 tarihinden itibaren hatalı belirlenmesinden kaynaklı olarak fark ücret alacağının eksik ödendiği iddiasıyla arabulucuya başvurulmuş, sürecin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine 27/07/2020 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki hesaplamalar ise 01.01.2019 ile dava tarihi olan 18/09/2020 tarihleri arası dönem esas alınarak yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile 18/09/2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7312, Karar No: 2022/3832, Tarih: 20.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7312 E.  ,  2022/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Bursa İli Osmangazi İlçesinde 2000 yılında yapılan kadastro sırasında, Yiğitali Köyü çalışma alanında bulunan 143 ada 2 parsel sayılı 71,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, 2/B olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu ve davalı ...’in zilyetliğinde bulunduğu açıklanmak suretiyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, yüzölçümünün düzeltilmesi işlemi üzerine 260 ada 1 parsel sayısını alarak, 3.689,47 metrekare yüzölçümü ile tescil edilmiş ve 260 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 2010 yılında 3402 sayılı Kanun'un Ek-4 maddesi uyarınca yapılan güncelleme çalışması sonucunda, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...’in kullanımında olduğu şerhi yazılmıştır.

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın orman sınırı dışına çıkartılan alanda kalmadığı halde orman sınırı dışına çıkartıldığını, evveli 143 ada 2 parsel olan ve orman sınırı dışına çıkartılan taşınmazın, çekişme konusu 260 ada 1 parsel içinde kalmamasına rağmen aksinin kabulü ile davalı adına hatalı kullanıcı şerhi verildiğini, çekişme konusu 260 ada 1 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının taşlık ve makilik alan olmasına rağmen tarla vasfı ile tescil edildiğini, çekişme konusu taşınmaz civarında evvelden beri müvekkilinin babası ve sonrasında da müvekkili tarafından yıllarca hayvan güdüldüğünü çalılık olarak müvekkilinin bakım ve gözetiminde olduğunu öne sürerek, davalı adına verilen kullanıcı şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/746, Karar No: 2006/3086, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/746 E.  ,  2006/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçelerinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve bir kısım davalılar vekilinin duruşma istemi miktar yönünden reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 13.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6439, Karar No: 2011/2387, Tarih: 19.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6439 E.  ,  2011/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmekten, ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ... ve ...'i kasten yaralamaktan, hakaretten sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, katılan-sanık ...'in üzerine atılı suçlardan beraatine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2010 gün ve 387/4 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi katılan-sanık ... ile ... müdafii ve katılanlar vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanık ... ile müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılan-sanık ... hakkında, ... ve ...'e yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak katılan-sanık ... vekilinin temyiz isteminin, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere, incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

b) Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'in, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçuna ilişkin davaya katılma ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Katılanlar ..., ... ve ...'in karar başlığında gösterilmemiş olması, mahallinde ikmal edilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

3- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın, ...'e yönelik atış sayısı, suçta kullanılan aletin özelliği, isabet noktası, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı ve acilen ameliyata alınarak yaşama döndürüldüğü dikkate

alındığında, mahkemenin sanık ...'ın ...'e yönelik eylemini kasten insan öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin sanık ...'ın ...'e yönelik eyleminin kasten silahla yaralama olduğuna ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

4- Sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre verilen hapis cezası yanında aynı kanunun 53 maddesinin de uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu eksiklik cezanın doğal sonucu olarak infazda resen nazara alınabilir nitelikte görülmüştür.

5- Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek, kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5- Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek, kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in kasten insan öldürmeye yardım ve kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmamasından bahisle beraatine gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yasal savunmaya, suç vasfına, ağır tahrikin varlığına, savunma hakkının kısıtlanmasına vesaireye yönelen, katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin sanık ...'in cezalandırılması gerektiğine, tahrik hükümlerinin uygulanmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyete ilişkin, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım ve kasten silahla yaralamaya yardım suçlarından kurulan beraate ilişkin, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde;

Dosya kapsamına göre; sanık ...'ın, ...'e silahla ateş ederek, sağ memenin üzerinden giren mermi çekirdeğinin, katılanın sağ akciğerinde

hemetoraksa ve sol akciğerinde pnömotoraksa neden olarak, hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 9 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde üst sınırdan 15 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

19.04.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ’nun yüzüne karşı 21.04.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/7383, Karar No: 2014/11266, Tarih: 14.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7383 E.  ,  2014/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmeden dosya temyiz incelemesi için gönderilmiştir. Bu nedenle;

Davalı parsele komşu taşınmazlardan 59 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 14.11.1949 tarih ve 14 sayılı tapu kaydı ve 1942 tarih ve 28 tahrir sayılı vergi kaydı. 56 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 1942 tarih ve 29 tahrir sayılı vergi kaydı, 75 parsel sayılı taşınmazın dayanağı Mayıs 929 tarih ve 28 sayılı tapu kaydı ve 1942 tarih ve 88 tahrir sayılı vergi kaydı, 162 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 21.04.1961 tarih ve 26 sayılı tapu kaydı ve 16.06.1937 tarih ve 4 tahrir sayılı vergi kaydı, 77 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 25.02.1946 tarih ve 66 sayılı tapu kaydı ve 1942 tarih ve 81 tahrir sayılı vergi kaydı, 73 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 1942 tarih ve 77 tahrir sayılı vergi kaydı ve 24.12.1970 tarih ve 52 sayılı tapu kaydının ve yukarıda belirtilen dayanak tapu kayıtlarının ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararında sözü edilen eksikliklerin titizlikle takip edilerek tam olarak yerine getirilmesi, belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2370, Karar No: 2019/9549, Tarih: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2370 E.  ,  2019/9549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelemesinde gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/9888, Karar No: 2024/5984, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9888 E.  ,  2024/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2812 E., 2023/2700 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/784 E., 2022/541 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının 2016 yılından bu yana evli olduklarını, davalının asla istememesi nedeniyle müşterek yaşamdan olma çocukları olmadığını, yaşanan sorunlar ve tartışmalar nedeniyle müvekkilinin aile adresinde yaşadığını, davalının bir aile reisinden beklenen sorumlulukları taşımaması nedeniyle tarafların yaklaşık 3 yıldan bu yana sorunlar yaşamakta olup müvekkili açısından söz konusu birlikteliğin çekilmez hale geldiğini, davalının eşlik etmemesi nedeniyle müvekkilinin gerek aile yurdu olan Erzurum'a gerekse Antalya'ya sürekli yalnız gitmek zorunda kaldığını, müvekkilinin 14 gün süren karantina boyunca davalının bir kere olsun dahi aramadığını, çok yakın zamanda davacı müvekkilinin babasının vefat ettiğini, daha 3 günü geçmeden ne kadar mal kaldığını sorduğunu, gelinen noktada söz konusu evlilik artık çekilmez hale geldiğini, tarafların sahip oldukları 34/EV/... plakalı aracın davalı üzerine tescilli olduğunu, söz konusu nedenlerle işbu davayı açmak zorunlu hale geldiğini, tüm bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, sahip olunan aracın yarı bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 80.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; duruşmada dinlenen tanık beyanlarından davalı erkeğin, gerek aile ziyaretlerine giderken eşlik etmemesi, gerekse cenazesi olduğunda yanında olmayarak ve babasının cenazesinde kendisini almaya geldiğinde acısına saygı göstermeyerek miras paylaşımı talebinde bulunması, yine davacı rahatsızlandığında onunla ilgilenmemesi iddialarının ispat edildiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz mahkemede açıldığı, tebligatın usulsüz olduğu ve kadının kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, eşiyle ara ara görüştüğünü belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'un 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'un 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18475, Karar No: 2017/6736, Tarih: 30.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/18475 E.  ,  2017/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18223, Karar No: 2023/24213, Tarih: 16.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18223 E.  ,  2023/24213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/876 E., 2016/226 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre katılanın hükmün temyizinden sonra 03.07.2023 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, katılanın yasal mirasçıları belirlenerek, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılanın yasal mirasçılarına tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.11.2023 tarihinde karar verildi.