muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12923, Karar No: 2018/6249, Tarih: 11.10.2018

dava konusu gayrimenkulün de davalı ... adına tapuda kaydedildiğini, dava konusu arsa üzerinde bulunan otel inşaatının da kollektif şirketin geliri ile yapıldığını, yapım aşamasından sonra bir turizm şirketine üç yıllığına kiraya verildiğini, alınan peşin para ile tefrişatının gerçekleştirildiğini, davalı ...'in kendi mülkiyetindeki oteli işletmeye açıldıktan çok sonra 1990’lı yıllarda hakim hissedar olarak kurduğu ... Turizm İnşaat ve Ticaret A.Ş tarafından işletilmeye devam ettiğini, kollektif şirket ortaklarından ... ve ... 1984 yılında ölümlerinden sonra payların ölen ortakların eşleri adına tescil edildiğini, şirketin hayattaki ortaklarının, vefat edenlerin mirasçılarına tapuda pay vermek istemediğini, buna karşın kendi üzerlerindeki mal varlıklarında müvekkillerinin hakları olduğunu da inkar etmediklerini, kalan üç ortağın gelirlerden istifade edip işi zamana bırakmayı tercih ettiklerini, müvekkillerini, gelirlerden mahrum bıraktıklarını, şirket ortaklarından ... 'in dava konusu taşınmazdaki kendi hissesi ile ilgili dava açtığını ve dava tapunun iptali ve ... 'in 1/5 hissesi oranında adına tescili ile sonuçlandığını, Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, bu kararın müvekilleri yönünden emsal teşkil ettiğini, müvekkillerinin diğer ortakların mal varlıkları üzerinde hakları olduğu, ortaklar arasında yapılan rıza'en taksim sözleşmesi ve ortaklar arası yazışmalardan da açıkça anlaşıldığını, bu durumun diğer ortaklar tarafından da kabul edildiğini, yine şirket ortağı ... tarafından ... Maltepe’deki taşınmaz ile ilgili olarak ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/494 Esas 2008/6 Karar sayılı kararı ile de dava kabul edilerek tapu kaydının iptal ediliği ileri sürerek, davalı adına kayıtlı ... İlçesi ... Mahallesi 540 Ada, 109 Parsel (Yeni parsel 128) numaralı taşınmazın tapu kaydının 1/4'ünün davalı üzerinden terkini ile müvekkilleri adına tesciline (Tüm tapu kaydının 1/5'inin davacılar adına tesciline) karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde emsal olarak gösterilen ... ile ilgili davada ... haklı olduğu için değil, aile büyüğü olup aralarındaki miras sorunları da dahil çözüleceğine dair sözüne güvenilerek davanın kabul edildiğini, BK’nun 125. maddesi gereği zamanaşının dolduğunu, dava konusu taşınmazın dava dışı ... Şirketin parası ile alındığı iddia ediliğine göre davayı ancak şirketin açabileceğini, aktif husumet yokluğu nedeniyle ve 07.10.1953 tarih 7/8 sayılı İBK uyarınca davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, emsal nitelik arz eden ve Yargıtay incelemesinden geçmek suretiyle kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/320 Esas ve 1996/252 Karar ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/494 Esas ve 2008/6 Karar sayılı ilamları doğrultusunda Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2010/13416 Esas ve 2011/3368 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; davacı mirasçılar ile davalı arasında mevcudiyeti anlaşılan vekalet ilişkisi nedeniyle vekilin hesap verme yükümlülüğü devam ettiği sürece zamanaşımından söz edilemeyeceğinden davalı vekillerinin zamanaşımına yönelik itirazları ve bu doğrultuda taraflar arasında inanç ilişkisi olduğuna dair iddialarının dikkate alınmadığı, husumet itirazları ile ilgili olarak her ne kadar bahsi geçen şirket hukuken ayakta olsa dahi davacıların şirketi temsilci sıfatı ile değil mirasçıları ile aralarındaki vekalet ilişkisine dayanarak açmış oldukları kesinleşen ve davaya dayanak yapılan emsal mahkeme kararlarının verildiği tarihte de şirketin aynı şekilde ayakta olduğu ve temsile yönelik olarak herhangi bir değişiklik olmadığı, dava konusu 540 ada 128 parsel ile tevhidine karar verilen ve kadastro tutanaklarının 21/09/1971 tarihinde kesinleştiği bildirilen 131 ada 66 parsele ilişkin olarak ise dava konusu parsel ile re'sen birleşmesi ve parselin mütemmim cüzü haline gelmesi nedeniyle bu parsele yönelik olarak ayrı bir zamanaşımı ya da hak düşürücü süre dikkate alınmayarak davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 540 ada 128 no’lu parseldeki taşınmazın davalı ... adına kayıtlı tapu hissesinin ¼‘ünün (tüm tapu kaydının 1/5) davalı üzerinden terkini ile davacılar adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davalıdan alınarak asıl davada davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 59.499,56 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, 11/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12729, Karar No: 2015/3478, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12729 E.  ,  2015/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12004, Karar No: 2016/5277, Tarih: 28.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12004 E.  ,  2016/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 02.02.2007-07.09.2008 tarihleri arasında davalı geçen ve davalı bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına adına bando takımı işinden tescilli sicil numaralı işyerinden 28.11.2007-03.01.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacının davalı Belediye tarafından bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının bazı gazete haberlerini ibraz ettiği, davacı ve davalı yanın tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri Belediye olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri Belediye olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Yapılacak iş, mahkemece davalı Kurumdan ve ticaret sicillinden davanın ihbar edildiği ve ait işyeri dosyaları ve ilgili kayıtlar getirtilmeli, söz konusu çalışmayı bilebilecek durumda olan başta bordrolu çalışanlar ve davalı Belediyede çalışan diğer memurlar başta olmak üzere tanık beyanlarına başvurulmalı, davalı Belediye Başkanlığı nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslı veya onaylı ve okunaklı örnekleri getirtilmeli, davalı Belediye Başkanlığının dava konusu dönemi kapsayan bando takımı hizmetleri ile ilgili ihale evrakları celp edilerek, Belediye ile ve arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı ve söz konusu ilişkinin tam olarak hangi tarihte başladığı araştırılmalı, davacının davalı Belediye ya da anılan şirket veya ile arasında yapılan herhangi bir sözleşme veya belgenin olup olmadığı ile davacının hangi tarihler arasında ve hangi işverenler nezdinde çalıştığı, davacının yaptığı iş de dikkate alınarak çalışmanın tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu belirlenmeli, bu şekilde davacı ve davalılardan Belediye ile arasındaki hukuki ilişki kesin olarak tespit edilerek davacının çalışmalarının dava dışı işverenlerden birinde olduğu anlaşılırsa, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle tespit edilen işverene husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli, dahil edilen işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan ve davacının çalışmasını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmesidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalılardan A.. B..'na iadesine

28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18070, Karar No: 2016/11464, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18070 E.  ,  2016/11464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal alınan Bağlarbaşı Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz limited şirket tarafndan limited şirkete satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaza yakın bölgede bulunan ve benzer özelikler gösteren, ... ve ... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan 2013/382 esas sayılı dosya üzerinden görülen davada söz konusu taşınmaza Haziran 2013 değerlendirme tarihi itibariyle 78-TL/m²; birim fiyatı takdir olunduğu ve bu rakam üzerinden verilen karar Dairemizce onanarak kesinleştiği, buna rağmen dava konusu taşınmaza Haziran 2014 tarihi itibariyle düzenleme ortaklık payı kesintisi ile 150-TL/m² birim fiyat belirlendiği gözetildiğinde bilirkişi kurulunca belirlenen bedel inandırıcı bulunmadığından, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihi ititbariyle resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2322, Karar No: 2015/2927, Tarih: 28.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2322 E.  ,  2015/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenicinin inşaatı zamanında teslim etmediğini ileri sürerek, gecikme tazminatı ile eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığı, 6502 sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/l maddesinde eser sözleşmesi tüketici işlemi olarak kabul edilmiş olup, aynı yasanın 73/1. maddesine göre Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu, 6100 sayılı HMK.'nun 114/c maddesine göre görev hususunun dava şartı olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın 3/l bendi ile tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri alınmışsa da, somut olayda olduğu gibi arsasına karşılık bağımsız bölüm alacak olan arsa sahibinin ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket ettiğinden sözedilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma, tüketme amacını aştığı, Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Bünyesinde taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmesi olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değildir. Güdülen amaç, arsasının değerlenmesini sağlayacak yapının arsa üzerine yapılmasıdır. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü işbu saikinin, 6502 sayılı Yasa'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Yasa'nın amacı, kapsamı, 3. maddesindeki tanımlar bütün olarak okunup değerlendirildiğinde ve taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilmesi, kapsamı ve karmaşıklığı da dikkate alındığında Yasa koyucunun, salt kullanma ve tüketme amacıyla yapılan, basit nitelikteki (kullanacağı evi için dolap yaptırmak, badana-boya yaptırmak, şahsi aracını tamir ettirmek...vb.gibi) dar kapsamlı olağan tüketim işlemini konu alan eser sözleşmelerini, 6502 sayılı Yasa'nın 3/l. maddesi kapsamına aldığı ve Tüketici Mahkemeleri'nce bakılmasını öngördüğünün kabulü icap eder. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin kapsamı, karmaşalığı ve üst düzey teknolojisi gerektirmesi karşısında, bu davaların; dilekçelerin verilmesi, tahkikat ve hüküm aşamaları yönünden daha kısa ve basit şekilde sonuçlandırılmasında yarar görülen basit yargılama .../...

usulüne tabi tutulmasının sakıncaları da gözardı edilmemelidir. (Dairemizin 22.12.2014 tarih ve 10480 E, 8330 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.)

Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa ise kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı, tarafların tacir olmadığı, buna göre davanın nispi ticari dava olmadığı, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesinde TBK'nın 470 vd. maddelerine atıf yapılmadığından davanın mutlak ticari dava niteliğinin de bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1571, Karar No: 2014/1058, Tarih: 17.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/1571 E.  ,  2014/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/1571

Karar No : 2014/1058

Tebliğname No : KYB - 2014/23990

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık M.. S.. hakkında Kilis Sulh Ceza Mahkemesi'nce 05.06.2012 tarihinde 2012/49 esas ve 2012/552 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükmünün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.01.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kilis Sulh Ceza Mahkemesi'nce 24.02.2011 tarihinde 2010/517 esas ve 2011/157 karar sayı ile verilen, sanığın TCK'nın 191/2. maddesi gereğince sadece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın infazı sırasında, Kilis Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nce sanığın hakkında hükmolunan tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, aynı Mahkemece 05.06.2012 tarihinde 2012/49 esas ve 2012/552 karar sayı ile sanığın TCK'nın 191/1, 62, 50 ve 52. maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilmesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

«1- Kayden 17/11/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 02/04/2009 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında,

2- 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.» denilerek, Kilis Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2012 tarihli hükmün bozulması istenmiştir.

Kanun yararına bozma isteği yerinde görüldüğünden; Kilis Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2012 tarihli 2012/49 esas ve 2012/552 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkrasından,

“Sanığın ikrarı, duruşmadaki iyi hali dikkate alınarak TCK. 62 md. gereğince, cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Hüküm fıkrasından,

“Sanığın ikrarı, duruşmadaki iyi hali dikkate alınarak TCK. 62 md. gereğince, cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işleniş özelliği dikkate alınarak TCK. 50/1-a md. gereğince ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE,

TCK. 52/2 md. gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işleniş özelliği dikkate alınarak, günlüğü takdiren 20 TL.’den 6.000 TL. ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

TCK.52/son md. gereğince mehil verilmesine ve taksitlendirmeye yer olmadığına, para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtar edildi. (ihtarat yapılamadı)” ibarelerinin bulunduğu paragrafların ÇIKARILMASINA ve yerine,

“TCK'nın 31. maddesinin 3. fıkrası gereğince cezadan 1/3 oranında indirilerek sanığın 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezadan takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa verilen hapis cezasının TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası ve 1. fıkrasının (a) bendi ile 52. maddesi uyarınca günlüğü 20.- TL’den 4.000.-TL adli para cezasına çevrilmesine,

Adli para cezasının ödenmesi için mehil verilmesine ve taksitlendirilmesine yer olmadığına, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ve 11. fıkraları uyarınca ödenmeyen adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edileceğinin bildirilmesine,” ibarelerinin YAZILMASINA,

Hükmün bu şekilde infazına, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.