muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1176, Karar No: 2023/4102, Tarih: 20.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, kadının ididalarının yirmi yıl öncesine dayandığını, kabul etmediklerini, İstanbul 14. Aile Mahkemesinin 2016/443 Esas sayılı dosyasında, kadının eşini sevdiğini söyleyip açtığı davadan feragat etmesi sebebiyle bu davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, affın söz konusu olduğunu, kadının görevlerini yerine getirmediğini, müvekkili aleyhine maddî ve manevî tazminata hükmedilecek bir kusurunun olmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının davasının kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, erkek aleyhine hükmedilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadının davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, erkeğin karşı davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8033, Karar No: 2010/11683, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8033 E.  ,  2010/11683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 157 ada 44-46 ve 60 numaralı parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu olup itirazlı olduğu anlaşılan 157 ada 48 ve 49 parsellere ilişkin dava dosyalarının,

3) Komşu İkizdere köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise İkizdere köyü sınırları içinde kalan ve çekişmeli taşınmaza koşu olan parselleri bir arada gösterir kadastro paftası getirtilerek komşu parsellerin ada ve parsel numaraları tespit edildikten sonra bu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5817, Karar No: 2022/20454, Tarih: 15.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5817 E.  ,  2022/20454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., sanıklar ..., ... ve müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

I-Sanık ... hakkında "2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen mahkûmiyet ve beraat hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve müdafiin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince:

Sanıklara yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sanıkların mükellef şirketin yetkilisi oldukları dönemler dikkate alındığında suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında, sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında, sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında vergi incelemesi ve mütalaaya uygun olarak, sanıkların şirketin yetkilisi oldukları dönemler dikkate alınmak suretiyle, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında, sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, sanıklar ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında, sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ..., sanık ..., sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin temyizlerinin incelenmesine gelince;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ..., sanık ..., sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2022 tarihinde sanıklar ..., ... ve ... haklarında 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkanvekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Karşı Oy)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 15/12/2022 tarihli, ilamın III. bendindeki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (sanıklar ...,...,... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 15.12.2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2012/5068, Karar No: 2012/9951, Tarih: 25.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5068 E.  ,  2012/9951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, konut dounulmazlığını bozma

HÜKÜM : 1) Sanık ... (1987 doğumlu) için; TCY'nın 81, 35, 62, 53. (2 kez) maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası; TCY'nın 197/1-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

2) Sanıklar ... (1965 doğumlu) ve ... için; TCY'nın 81, 35, 62, 53.maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası; TCY'nın 197/1-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

3) Sanıklar ... (1954 doğumlu) ve ... (1990 doğumlu) için; TCY'nın 197/1-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık ... (1987 doğumlu) müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Sanıklar ... ve ...'un (1965 doğumlu), mağdur ...'in kollarından tuttukları, bu sırada diğer sanık ...'un (1987 doğumlu) mağdurun göğüs ve batın bölgeleri ile koluna toplam 8 kez bıçakla vurduğu, mağdurun göğse nafiz olan ve sol ventrikülü yaralanması nedeni ile yaşamsal tehlike geçirdiği; sanık ...'un (1987 doğumlu) olay sırasında, mağdur ...'in göğsüne de 2 kez bıçakla vurarak mağduru, hemopnömotoraks ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, sanıklar hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza tayini yerine, 9 yıl olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

3) Sanıklar ..., ... (1987 doğumlu) ve ...'nun (1965 doğumlu), mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık ...'un (1987 doğumlu), mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç niteliğine, haksız tahrike, sanık ... ( 1987 doğumlu) müdafiinin eksik incelemeye, subuta, suç niteliğine, sanık ... (1965 doğumlu) müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

4) Sanıklar ..., ... (1987 doğumlu) ve ...'nun (1965 doğumlu), Mehmet (1954 doğumlu) ve Mehmet (1990 doğumlu) hakkında, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

4) Sanıklar ..., ... (1987 doğumlu) ve ...'nun (1965 doğumlu), Mehmet (1954 doğumlu) ve Mehmet (1990 doğumlu) hakkında, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay yerinde keşif yapılarak, sanıklar, mağdurlar, tanıklar ve bilirkişi hazır bulundurularak savunmaların, mağdurlar ve tanık anlatımlarının denetlenmesine olanak verecek şekilde temsili ve tatbiki keşif yapılarak, rapor alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine, eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, sanık ... (1954), sanık ... (1990), sanık ... (1987) müdafii, sanık ... (1965) müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 25/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3116, Karar No: 2014/10952, Tarih: 15.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3116 E.  ,  2014/10952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 04/11/2013

Numarası : 2012/101-2013/235

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının işvereni olduğunu ve iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Bursa Linyit İşletmeleri Müdürlüğünün işçisi olduğunu ve müdürlüğün tüzel kişiliğinin bulunduğu belirterek husumet itirazında bulunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacının davalının işçisi olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalıya husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

233 Sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 16. Maddesi “Müesseseler tüzel kişiliğe sahiptir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda davacının Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Bursa Linyitleri İşletme Müdürlüğü’nün hizmet alımı gerçekleştirdiği şirketlerde çalışmasının bulunduğu sabittir. Davacı, şirketlerin asıl işverenin Türkiye Kömür İşletmeleri olduğu iddiasıyla bu davayı açmıştır. Ancak olayda, hizmet alım sözleşmelerinin tarafı Bursa Linyit İşletmeleri Müdürlüğü’dür ve müdürlüklerin 233 sayılı KHK’nin 16. maddesine göre de tüzel kişilikleri bulunmaktadır. Hal böyle olunca davada husumetin Bursa Linyit İşletmeleri Müdürlüğü’ne yöneltilmesi gerekirken, T.. M..’ne yönlendirilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10112, Karar No: 2021/3265, Tarih: 31.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10112 E.  ,  2021/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

21.03.2012 tarih ve 2012/39 sayılı mütalaa ve eki vergi suçu suç raporunun sanıkların 2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarına ilişkin olduğu halde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.04.2012 tarih ve 2012/27284 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davaları açıldığı ve mahkemece yalnızca belirtilen takvim yılından hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan Cumhuriyet başsavcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Vergi tekniği raporu ve karşıt inceleme tutanağına göre, mükellef şirket tarafından İlkim Plastik Petrol ... Şirketine 4.362.786,62 TL tutarında satış yapıldığı ancak düzenlenen faturaların tahsilinde muvazaalı işlemler yapılması dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, üretimde çalıştığını diğer sanık kardeşinin muhasebe ve finans işleriyle uğraştığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1-Sahteliği iddia olunan faturaların temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde;

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,