muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3615, Karar No: 2021/11838, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3615 E.  ,  2021/11838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/516 E. - 2019/495 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı vekili tarafından, dava konusu Bursa İli, Karacabey İlçesi, İkizce Mahallesi 459 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma işleminin iptali istemi ile Bursa 1. İdare Mahkemesinin 2017/918 Esas - 2018/802 Karar sayılı dosyasında açılan davanın yargılaması sonucu verilen iptal kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi tarafından reddine dair kararın Danıştay 6. Dairesinin 2019/1556 Esas - 2019/1762 Karar sayılı onama kararı ile 27/03/2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, kamulaştırma işleminin hukuki dayanağı ortadan kalktığından davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12287, Karar No: 2014/22752, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12287 E.  ,  2014/22752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26415, Karar No: 2019/641, Tarih: 12.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/26415 E.  ,  2019/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Eczacı olan sanık ...'in, devlet hastanesinde ve özel bir tıp merkezinde görev yapan doktorlar ..., ... ile birlikte sahte reçeteler tanzim edip katılan kuruma fatura ederek menfaat temin ettikleri, adlarına reçete tanzim edilen kişilerin bilgi ve belgelerini ise bu eczanede çalışan ...'nın ve ...'nın sanık doktorlara taşıdıkları, ayrıca eczanede katılan kuruma fatura ettikleri ve eylemlere bu şekilde iştirak ettikleri, sanıklardan ...'nın ise sanık ...'in annesi olduğu ve hastalardan birisine ait hayali olarak düzenlenmiş reçetenin arkasına kendi adını yazarak teslim aldığına dair imza attığı ve tüm sanıkların atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların tüm aşamalardaki savunmaları, katılan ve tanık beyanları, hukuk mahkemesi dava dosyası bilirkişi raporu ve bu dosyada hastalardan bir kısmının beyanını içeren duruşma tutanakları, kurum denetim raporu, muayene evrakı, reçeteler, ilaç kullanım raporları, reçeletelerden bir kısmına eklenen ilaç son kullanım tarihleri, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü kuşkudan uzak somut ve kesin delil bulunmadığından mahkeme tarafından verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş, ... adına düzenlenmiş olan ve iddianamede belirtilen reçete tarihlerinde bu hastanın pasaportundaki yurt dışı giriş-çıkış tarihlerine göre yurtdışında olmadığı, kaldı ki doktorlardan ... ve eczacı sanık ... ile husumetinin bulunduğu, diğer hasta ...'ın ise hastanede bankoya başvurarak normal kayıt yaptırdığı, hasta ...'ın ise reçetesinde, kendisinde mevcut olmayan şeker hastalığı ile ilgili herhangi bir ilacın zaten mevcut olmadığı ve muayene olup ilaç yazdırdığına dair beyanları nazara alındığında tebliğnamedeki sanık ... açısından bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1230, Karar No: 2012/7046, Tarih: 06.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/1230 E.  ,  2012/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : - 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüğüne ve müsadereye,

- Kavgada silah boşaltma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, yerel mahkemenin önceki kararının 1. Ceza Dairesince incelenip bozulmuş bulunmasına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararlarına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (1.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2669, Karar No: 2015/12966, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2669 E.  ,  2015/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4361, Karar No: 2013/6556, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4361 E.  ,  2013/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, konusuz kaldığından tahliye istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı aleyhine 06.03.2012 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2012 yılı Mart ayı ila muacceliyet şartı gereği ileriye dönük 10 aylık kira parası toplamı 6.730,02 TL kira parasının tahsili isteminde bulunmuştur. Ödeme emri davalı borçluya 10.03.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu ödeme emrine karşı 13.03.2012 tarihli itiraz dilekçesi vererek; “…binaya ait hiçbir borcum yoktur aylık olarak tuttuğum dükkana senelik kira ödemek istemiyorum icra takibindeki ücrete itiraz ediyorum …” şeklinde itirazlarını bildirmiştir. Yargılama sırasında ise davalı; kiralananın sığınak olduğunu, işyeri olarak projelendirilmediğini, bu nedenle Belediye tarafından mühürlenerek faaliyetine son verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı borçlu kira ilişkisine, alacaklının kiralayan ve borçlunun da kiracılık sıfatına, kira miktarına itiraz etmemiştir. Davalı borçlu İİK.’nun 63.maddesi hükmü uyarınca bildirdiği itirazları ile bağlı olup icra mahkemesinde itirazlarını genişletemez ve değiştiremez.

Öte yandan, kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe Etkili Olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da

./..

./..

uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.'nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 19.maddesinde bir kiranın ödenmediği taktirde gelecek kiralar için muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli; tacir olmadığının anlaşılması halinde ise, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18939, Karar No: 2010/1214, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18939 E.  ,  2010/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5143, Karar No: 2023/631, Tarih: 18.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5143 E.  ,  2023/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/493 E., 2021/1321 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/91 E., 2020/240 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldıırlarak yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.01.2023 Çarşamba günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat Merve Uzun'un sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 18.01.2023 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçlu ... hakkında yapılan takibin semeresiz kaldığını, dava konusu taşınmazlardaki hisselerini düşük bedellerle diğer davalı ...'a devrettiğini belirterek, bu tasarruflarını iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kredi kefili olduğunu, taşınmazlarını çoçuklarına yardım etmek için sattığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ..., borçlunun borcundan haberdar olmadığını, taşınmazların bedelini peşin olarak ödediğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporu ile ivazlar arasında önemli oransızlık olduğu, 663.000,00 TL'nin elden nakit bir şekilde ödediği iddiasının tanık beyanları dışında başkaca bir delillerle ispatlanmadığı, yüksekçe bir miktarın elden ödenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin davalılara yemin delilini hatırlatması gerekirken bu hususta davalılara yemin eda ettirilmemesinin bozma sebebi olduğunu, müvekkilinin satışın gerçek olduğu hususunda yemin etmeye hazır olduğunu, müvekkili ile diğer davalı arasında gerçekleştirilen satışın gerçek bir satış olduğunu ve bunun tanık beyanları ile ispat edildiğini, müvekkilinin mal kaçırma niyetiyle hareket etmediğini, İlk Derece Mahkemesinin davalının ödemesi gereken harç ve vekalet ücretini dava esas değeri üzerinden değil bilirkişi raporundaki taşınmaz değeri üzerinden hesapladığını, davacının bilirkişi raporundaki bedel üzerinden harç tamamladığına dair bir ödeme bulunmadığını, dava esas değerinin bu sebeple 242 bin küsur olarak kabul edilmesi ve harç ve vekalet ücretinin bu yönde hesaplanması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde, eline bir kısım para geçince yatırım yapmak istediğini, dava konusu taşınmazları 2018 yılının Mart ayında ...’ndan 663.000,00 TL ödeyerek satın aldığını, davalı ... ile davacı banka arasındaki borç ilişkisinden haberi olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Davalı ...’un istinaf isteminin, İİK 278/3-2’deki açık düzenleme dikkate alındığında taşınmazı satın alan 3. kişinin, satıcı ve onun alacaklısı arasındaki ilişkiyi bilip bilmemesinin bir önemi bulunmadığından, reddine karar verilmiştir.

2. Davalı ... vekilinin istinaf isteminin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda yemin delilinin tarafın kendi iddia ettiği vakıalar hakkında kendini yemine davet etmesi şeklinde düzenlenmediği ve davacı tarafından da davalılara yemin teklif edilmediği için davalı vekilinin bu yöndeki istinaf isteminin reddi gerektiği, İİK 278/3-2’de kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyatı kabul ettiği akitlerin bağışlama gibi kabul edildiği ve bu tasarrufların batıl olduğu dikkate alındığında somut davada bilirkişi raporuyla tespit edilen değerlerin satış değerlerinden misliyle fazla olması nedeni ile davalı vekilinin bu husustaki istinaf isteminin de yerinde olmadığı,