muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4177, Karar No: 2023/10002, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4177 E.  ,  2023/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2323 Esas, 2023/231 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/11 Esas, 2021/349 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf istemi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 538 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi marifetiyle gayrimenkulün gerçek değerinin adil ve hakkaniyete uygun şekilde tespit edilmesini ve tespit edilen kamulaştırma bedelinin kamulaştırma tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın vasfının tarla olduğunu, taşınmazın vasfının arsa olarak kabulünün doğru olmadığını, bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan emsalin uygun emsal olmadığını, metrekare birim değerinin soyut ifadelerle hesaplandığını, emlak vergisine esas değerlerin gözetilmediğini, yapı bedelinin yüksek hesaplandığını, kendisini vekille temsil ettiren müvekkil idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf kaldırma kararı sonrasında değerlendirilen taşınmaz m² fiyatının hükme esas alınmamasının hatalı olduğunu, taşınmaz üzerinde yer alan ağaç bedellerine yönelik kıymet takdirinin eksik ve hatalı olduğunu, ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin doğru olduğunu, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapı için sınıfı ve yaşına uygun yıpranma oranının doğru belirlendiği; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarih ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilen 109.001,06 TL’lik kısmına 17.12.2017 tarihinden İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 25.02.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kararındaki faiz hükmüne itiraz ederek istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek ve taşınmaza ilişkin m² birim değerinin 61.00 TL olarak hesaplanmış olması ve hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek ve taşınmaza ilişkin m² birim değerinin 61.00 TL olarak hesaplanmış olması ve hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 538 ada 16 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi uygundur.

3. Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedelin derhal ödenmesine karar verilmesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 269,85 TL onama harcı ve 1.330,20 TL temyize başvuru harcının alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19339, Karar No: 2017/24211, Tarih: 06.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/19339 E.  ,  2017/24211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacı taleplerinin reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davacı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı taraf dava dilekçesinde, 2008 yılı başında davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davalı işverenin 2008 yılı Aralık ayında iş akdini haksız olarak sonlandırdığını, yaz aylarında bar bölümünde ve temizlik işinde, kışın ise otelin inşaat işlerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı taraf cevap dilekçesinde, davacının işten çıkarıldığı iddiasının doğru olmadığını, davacının 06.05.2009 tarihinde verdiği dilekçeyle istifa ederek otelden ayrıldığını, dava dilekçesinde belirtilenin aksine iş akdinin haksız olarak feshedilmediğini, davacının sezonluk işçi olarak çalışma yaptığını, çağrı üzerine otele geldiğini, çalışmak istemediğini beyan ettiğini, yazılı olarak bu durumu otele bildirdiğini, davacının uzun yıllar sezonluk işçi olarak ... departmanında çalıştığını, otelin inşaatında çalıştırıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu savunmuştur. Dosyaya sunulan personel çıkış formlarında çıkış nedeninin “sezonluk” olarak gösterildiği genel olarak yıllara sari olarak Mart-Nisan aylarında işe girişlerin Ekim-Kasım aylarında çıkışların olduğu görülmektedir. Yine dosyaya sunulan ilişik askıya alma belgelerinde yıllara sari olarak Kasım-Aralık aylarında askıya alınacağının belirtildiği, son olarak ilişik askıya alma belgesinde 1.3.2008 tarihinden beri çalışmakta olduğu işyerinde sözleşme sonu sebebiyle 14.12.2008 tarihinde askıya alınacağının belirtildiği görülmektedir. Hizmet döküm cetvelinde davacının davalı işyerine 1.3.2008 tarihinde işe girişi, 15.12.2008 tarihinde ise işten çıkışı söz konusudur. Hizmet döküm cetvelinde de işe girişlerin yıllara sari olarak Mart-Nisan aylarında olduğu görülmektedir. Dosyada mevcut işe giriş bildirgesine göre 01.02.2009 tarihinde davacının Hasan Özbaşlı işvereninde işe girişi söz konusu olup Mayıs 2009 itibariyle aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan davacının 06.05.2009 tarihli istifa dilekçesinde “2000 yılından bu yana çalışmakta olduğum işyerinden özel nedenlerimden dolayı ayrılmak istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim.” denilmektedir. Davacının dosyadaki beyanlarında istifa dilekçesinin hatırlamadığını da beyan ettiği görülmektedir. Davalının dosyadaki diğer beyanlarında, davacının 6.5.2009 tarihinde istifa edemeyeceğini, 2009 Şubat ayında farklı işyerinde çalıştığını iddia etse de davacının sezonluk işçi olduğunu, sezon bitimi iş akdinin askıya alındığını, sezonluk çıkışı yapıldığını, sezon başında yeniden çağrıldığını, yeniden işe başladığını, bu nedenle kış aylarında başka işverende çalışmasının mümkün olduğunu, davacının 2009 yılının sezon başında çağırılmasına rağmen iş başı yapmadığını, 06.05.2009 tarihli istifa dilekçesi ile de bu iradesini yazılı olarak bildirdiğini savunmuştur. Davacı tanıklarının anlatımlarında, istifa konusunda bilgileri bulunmadığı, davalının sezon sonu olduğu için işten çıkardığı, davacının yeni sezonda çağrılmadığı, işe girdiklerinde bir kısım kağıtların imzalatıldığı beyanında bulunmuşlardır

.05.2009 tarihli istifa dilekçesi ile de bu iradesini yazılı olarak bildirdiğini savunmuştur. Davacı tanıklarının anlatımlarında, istifa konusunda bilgileri bulunmadığı, davalının sezon sonu olduğu için işten çıkardığı, davacının yeni sezonda çağrılmadığı, işe girdiklerinde bir kısım kağıtların imzalatıldığı beyanında bulunmuşlardır. Davalı tanıklarının davacının 2009 yılında işe gelme konusunda farklı beyanda bulundukları görülmektedir. Davalı tanığı ..., davacının 2008 yılında iş akdi askıya alınarak ayrıldığı, iş akdine son verilmediği, 2009 yılında işe başlaması için davalı işyerine çağrıldığı ancak gelmediği, Mayıs ayında geldiği, işyerinden ayrılmak istediğine dair dilekçe verdiği yönünde beyanda bulunmuştur. Davalı ... ise, davacının 2008 yılında istifa dilekçesi imzalayarak kendisinin işyerinden ayrıldığı, 2009 yılında davacının işyerine gelmediği, 2009 yılında kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığı yönünde beyanda bulunmuştur. Dosyada davacının yeni sezonda çağrıldığına dair yazılı bir belge bulunmamaktadır.Yapılan yargılama sonucunda mahkemece, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğine dair bir delile rastlanmadığı, davacının el ürünü istifa dilekçesinde haklı bir nedene de dayanılmadığı, davalı tanıkları, istifa dilekçesi, davalı işyerinde sezon başlamadan önce davacının başka işyerinde çalışyor olması hususları dikkate alınarak davacının kendiliğinden davalı işyerinden ayrıldığı kanaatine varıldığı ifade edilmiştir.Dosya kapsamı ve tanık anlatımları gözönüne alındığında, çelişkili savunmalar karşısında istifa dilekçesine değer verilemeyeceği iş akdinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiği kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken aksine gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Bu husus değerlendirilerek karar verilmesi gerekmekte iken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6603, Karar No: 2016/16456, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6603 E.  ,  2016/16456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13483, Karar No: 2014/15169, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13483 E.  ,  2014/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 8.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 25.11.2013 tarihli davaname ile, nüfus kaydında küçük ...'ın, anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın soy bağının düzeltilmesi davası olduğunu belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise,nüfusta anne/baba adının düzeltilmesi davalarında 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu, bu hususta özel kanunda açık düzenleme bulunduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ...'ın ... ve ...'ın gayri resmi evli oldukları sırada dünyaya geldiği halde, nüfusa... in kardeşi olan... ve ... ın eşi... 'in çocuğu olarak kaydedildiği belirtilerek,... ve ... üzerindeki nüfus kayıtlarının iptali ile ...'ın, ... ve ...'ın üzerine kayıt edilmesi istenmiştir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle yasaya aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır. ( Hukuk Genel Kurulu 2013/18-354 E. 2013/1554 K. 13.11.2013 T.) Bu durumda,Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21. Ve 22. maddeleri gereğince... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.