muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18471, Karar No: 2014/5356, Tarih: 12.03.2014

Ne varki; bilirkişi raporuna yapılan itirazlara rağmen önceki davaya ilişkin bilirkişi raporları irdelenmemiş, davacının çatısından akan yağmur sularının zarar verdiği iddiası ve tapu kaydındaki şerhin terkinine yönelik istekler bakımından da bir değerlendirme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; öncelikle kadastro fen memuru veya mühendisi ile inşaat mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan üç kişilik uzman bilirkişilerle yerinde yeniden keşif yapılarak karşı davaya konu yerin kapsamının açıkca belirlenmesi, önceki davaya ilişkin raporlarında değerlendirilmesi, bu kısımda fiili bir tecavüzün bulunup bulunmadığı, yağmur sularından dolayı karşı davacının zarar görüp görmediği zarar mevcut ise ne şekilde giderileceği yönünde bilirkişilerden rapor alınması, ayrıca 6100 sayılı HMK'nin 297. maddesi uyarınca her talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Karşı davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8879, Karar No: 2010/9520, Tarih: 29.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8879 E.  ,  2010/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmazı, kandırılmak suretiyle davalıya temlik ettiğini, işlem tarihinde ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ehliyetsiz olduğunu bilmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairece;"... Medeni Kanunun 462/8.maddesi uyarınca dava açmak için vasi tarafından vesayet makamından izin alınmadığı gibi, kabule görede keşfen belirlenen değer üzerinden eksik harç tamamlanmadan bu bedel üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.645.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18867, Karar No: 2017/107, Tarih: 16.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18867 E.  ,  2017/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, HMK'nın 409. Maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacı sigortalının, iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, takip edilmeyerek süresinde yenilenmeyen davanın HMK'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı vekilinin 22.07.2010 tarihli duruşmaya mazeret bildirdiği, ancak davalı vekili tarafından; davacı vekilinin 5 celse üst üste gerekçe sunmadan mazeret bildirdiği belirtilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece, ara kararlar için masrafların yatırılmadığını da belirtilerek; her ne kadar davacı vekili İzmir'deki duruşmaları nedeni ile mazeret bildirmiş ise de bunu belgelendirmediği gerekçesi ile dosyanın HUMK 409 gereğince işlemden kaldırıldığı, bunun üzerine davacı vekilince 15.10.2010 tarihli dilekçe ile davanın yenilendiği ve davacı vekilinin sonraki bir kaç duruşmaya katıldığı, 06.10.2011 tarihli celsede davacı vekiline dosyanın kusur bilirkişisine gönderilmesi, davacı ile görüşüp maluliyet ile ilgili beyanda bulunması ve beyandan sonra Kurum'a yeniden yazı yazılması için kesin süre verildiği, davacı vekilince bilirkişi ücretinin yatırıldığı, fakat sonraki celse mazeret bildirildiği, bir sonraki celse yani 08.05.2012 tarihli celsede de yine mazeret bildirildiği, mahkemece bu celse, mazeret belgeye dayanmadığı için davacı vekilinin mazereti reddedilip dosyanın HMK 150/1 gereğince işlemden kaldırıldığı, davacı vekilince 14.05.2012 tarihinde davanın yenilendiği, yenilenen davanın yargılamasında kusur raporu alındığı, ancak 11.12.2012 tarihli celseye davacı vekilinin gelmediği, mazeret de bildirmediği, davalı vekilince davayı takip etmek istemediğinin beyan edildiği, mahkemece de HMK 150/1 gereğince dosyanın işlemden kaldırıldığı, davalı vekilince dilekçe ile; dosyanın 3 kere işlemden kaldırıldığı belirtilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin talep edildiği ve bunun üzerine mahkemece; her ne kadar 11.12.2012 tarihinde dosya zuhulen müracaata bırakılmış ise de davalı vekili tarafından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin talep edildiği belirtilerek 17.12.2012 tarihli celsede tarafların yokluğunda davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nın 150/1. maddedesinde yer alan; “ Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. ” düzenlemesi her iki tarafın duruşmaya gelmediği ya da her iki tarafın da duruşmaya gelip davayı takip etmek istemediklerini bildirdikleri durumlar için uygulama alanı bulmaktadır. Oysa somut olayda dosyanın HMK 150/1 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilen 08.05.2012 tarihli celseye davacı vekili mazeret bildirerek gelmediği halde davalı vekili gelmiş ve “ mazeret hususu mahkemenin takdirindedir ancak davacının bu yedinci mazereti olmuştur, ayrıca gider avansını da süresinde yatırmamıştır, bu nedenle biz bilirkişi incelemesine yönelik ve delillerin celbine yönelik delil taleplerinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesini talep ediyoruz ” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu itibarla; davalı vekilinin 08.05.2012 tarihli celsedeki beyanlarının yargılamanın sürdürülmesini amaçladığı göz ardı edilerek dosyanın aynı celse HMK 150/1. maddesi gereğince işlemden kaldırılması ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20668, Karar No: 2010/2344, Tarih: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20668 E.  ,  2010/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczedilen belediye başkanlığına ait iki aracın da haciz tarihinde belediye başkanına makam aracı olarak tahsisi için meclis kararı alınmış, bilahare meclis kararı ile .... plaka nolu Passat marka aracın hizmet aracı olarak kullanılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; belediye başkanına makam aracı olarak tahsis edilmiş olması halinde kamu hizmetinin yürütülmesi bakımından bir adet makam aracının kamuya tahsisli olduğunun kabulü gerekir. Bu durum karşısında somut olayda .... plaka nolu Laguna marka araç makam aracı olduğundan bu araç üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi yerindedir.

Ancak diğer araç binek otomobili olup, belirtildiği üzere haciz tarihinde belediye başkanına ait ikinci makam aracı iken bilahare haciz işleminden sonra meclis kararı ile kullanım şeklinin değiştirilerek hizmet aracı olarak tahsis edilmiş olması haciz tarihindeki fiili durumu değiştirmeye ve yeni hukuki sonuç doğurmaya imkan tanımaz. Bu itibarla . . .plakalı araç haciz tarihinde fiilen hizmet aracı olarak kullanılmadığından 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesi hükmü gereğince haczi mümkün olup, haczini engelleyen bir yasa hükmü de bulunmamaktadır. Sonuç olarak, haczedilen ...plakalı Passat marka araç üzerindeki haczin kaldırılması talebinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7701, Karar No: 2011/8342, Tarih: 05.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/7701 E.  ,  2011/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2002/875 - 2008/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Tandoğan Şubesi’nde müdür vekilliği görevini yürütmekte olan müdür yardımcısı ...’nin bayram tatili sonrası işe gelmemesi üzerine banka kayıtları incelendiğinde, banka hesaplarının anormal bir biçimde birbirine karıştırıldığı ve trilyonları bulan miktarların adı geçen tarafından mudilerin hesaplarından çekilerek başka hesaplara aktarıldığı nın ve ...’nin yurtdışına kaçtığının tespit edildiğini, banka müfettişlerince Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na yapılan ihbar sonucunda Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/54 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını ve adı geçen kişinin zimmet suçundan gıyabi tutuklu olarak yargılandığını, banka müfettişlerince yapılan araştırma sonucu müşteri hesaplarından çekilen paraların Tandoğan Şubesi müşterisi ...’ün sahibi bulunduğu firmaların hesaplarına aktarıldığı ve bu firmaların çek ödemelerinin gerçekleştirildiğini, ... hakkında da zimmete iştirak ve azmettirme suçundan Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2002/268 Esas sayılı dosyası ile davanın açıldığını, her iki davanın Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nde birleştirildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla banka zararından şimdilik 401.000.000.-TL’nın davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08/01/2004 havale tarihli ıslah dilekçesi ile dava miktarını artırarak davalılar lehine kullandırılan 1.203.153.432.881.-TL ana para ve bu paranın kullanılmış olduğu tarihlerden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca hesaplanacak faizi ile aynı şekilde usulsüz işlemlerden teftiş raporunda belli bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek suretiyle istismar kaybına sebebiyet verdiği belirtilen 1.464.827.321.418.-TL’nın 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, her iki müvekkilinin Ziraat Bankası Tandoğan Şubesi nezdinde hesaplarının bulunduğunu, müvekkillerinin ticari hareketlerinin bir bölümünün bu hesaplar üzerinden yürütüldüğünü, elde ettikleri parayı da bu hesaplara aktardıklarını, davalıların imzalarını taşıyan her hesap hareketinin kendilerine ait olduğunu, bunun dışında hesap hareketi varsa sorumluluğun davacı bankaya ait olduğunu, müvekkillerinin bilgisi ve rızası dışında yapılan işlemlerden davacı banka ve bankanın söz konusu işlemi yapan personelinin sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve T.C.D.D. 2. İş Başmüdürlüğü adına yapılmış havalelerin davalı ...’ün sahibi olduğu Özgüven Ltd.Şti. hesabına aktarıldığı, aktarılan bu paraların ...’ün çek ve diğer ödemelerinde kullanıldığı ve keza şubenin farklı müşterilerine ait hesaplarından çekilerek aracı hesaplara aktarılan ve daha sonra davalı ...’ün hesabına geçirilen paraların şube müşterilerinin hesaplarından çekilerek ...’ün kızı ..., oğlu ... ve hayali hesaplara aktarıldıktan sonra davalıların hesaplarına devredildiği, ayrıca şube müşterilerine ait hesaplardan çekilerek davalı ...’e doğrudan ödendiği veya sahibi olduğu Özgüven Pazarlama’ya aktarıldığı, aktarılan ve ayrıca şubenin 610 nolu mevduat hesabına verilen faizler hesabından davalı ...’e paraların ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.203.153,43 YTL alacak ile banka zararının doğduğu tarihlerden dava tarihine kadar işleyen avans faizi toplamı olan 878.136,18 YTL faizin davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, asıl alacak miktarı olan 1.203.153,43 YTL’na dava tarihi 25/10/2002 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, Islah talebinin kısmen kabulü ile 22.174,59 YTL alacağın ıslah tarihi olan 08/01/2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıların banka çalışanı ile birlikte usulsüz işlemler yaparak, bankanın zarara uğramasına neden oldukları iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, 18.01.2004 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davalılar lehine kullandırılan ana para miktarını artırmış ve aynı zamanda usulsüz işlemlerden teftiş raporunda belli bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek suretiyle istismar kaybına sebebiyet verdiği belirtilen 1.464.827.321.418.- TL’nın davalılardan faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra 21.05.2004 havale tarihli dilekçesi ile ıslah dilekçesinin 2 nolu bendinde belirtilen talebin, istismar edilen 1.464.827.321.418.-TL’nın kullanıldığı tarihlere ilişkin faizinin tahsili istemi olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Bu itibarla mahkemece bu düzeltme talepli dilekçe dikkate alınmaksızın 1.464.827.321.418.-TL’nın tahsili talep edilmiş gibi davacı aleyhine yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmedi- ğinden kararın HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “Davacı tarafından yapılan 3.973,38 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre 1.824,86 YTL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 3.973,38 YTL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine” cümlesinin konulmasına, kararın hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan “ Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gereğince davanın reddedilen kısmı üzerinden hesap edilen 45.476,53 YTL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...’e ödenmesine” cümlesinin tamamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9585, Karar No: 2006/9644, Tarih: 15.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9585 E.  ,  2006/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Sulh Ceza Mahkemesine ait dosyaya dayanmış, başkaca bir delil göstermeyeceğini bildirmiştir. Delil olarak gösterilen ceza davasının sonuçlanmasının beklenilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırına geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2006 per.
Yargıtay — Esas No: 2014/17717, Karar No: 2014/19723, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17717 E.  ,  2014/19723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın seri haldeki dosyaların herbiri için ayrı ayrı davalılara tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12466, Karar No: 2018/9594, Tarih: 17.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12466 E.  ,  2018/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10/05/2018 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı vekilleri Av.... ve Av....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü. - K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 418 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40

oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınarak ve taşınmazın 2014 yılı arsa metrekare rayiç değerinin altında kalacak şekilde değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.