muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5379, Karar No: 2024/9024, Tarih: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5379 E.  ,  2024/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/405 E., 2024/176 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 31. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/113 E., 2022/377 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen harçların yatırılmadığı belirlenmiştir.

Türkiye ...; 15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 Karar No.lu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca özel bütçeli ve tüzel kişiliği haiz bir kamu kurumudur.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun (492 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin (j) bendi gereğince; genel bütçeye dâhil idareler, yargı harçların muaftır. Temyiz eden davalı Kurum ise özel bütçeli bir kamu kurumu olup yargı harçlarından istisna veya muafiyeti bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13439, Karar No: 2016/63, Tarih: 11.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13439 E.  ,  2016/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hukuki ehliyetsizlik ve aldatma (hile) hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'in kayden maliki olduğu 135,55 ve 45 parsel sayılı taşınmazları kardeşleri olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, temliklerin yapıldığı tarihte mirasbırakan ...'in fiil ehliyeti bulunmadığını ayrıca davalının aldatma (hile) suretiyle temliklerin yapılmasını sağladığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temliklerin yapıldığı tarihte mirasbırakanın fiil ehliyeti bulunduğunu ve rızası ile taşınmazları devraldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aldatma (hile) iddiasının sübut bulmaması, hukuki ehliyetsizlik iddiası yönünden ise Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan alınan 31.01.2014 tarihli ve "murisin 13.10.2009 tarihinde fiil ehliyete haiz olduğu yönündeki rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir..

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 07/11/2008 tarihli akitle çekişme konusu 135, 55 ve 45 parsel sayılı taşınmazları davalıya temlik ettiği, murisin 18/07/2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacılar, davalı ve dava dışı diğer çocukları ..., ..., ..., ..., .... ve ...'in kaldığı ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27/07/2010 tarih, 2010/220 -200 E. K. Sayılı veraset ilamı ile sabit olup, davacıların 27/10/2011 tarihli birinci oturumda çekişme konusu 45 parsel sayılı taşınmaza ilişkin isteklerinden feragat ettikleri anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; Adli Tıp Kurumundan alınan 31.01.2014 tarihli raporda; ... Tarsus Devlet Hastanesi'nin 17/03/2009 ve 02/04/2009 tarihli kayıtlarında her ne kadar Alzheimer tanısı olsada, herhangi bir muayene kaydı ve bu hastalığa ait ilaç kaydı olmadığı, ... Devlet Hastanesi'nin 05/11/2009 tarih 3717 özürlü sağlık kurulu raporunda ise; “Ruhsal muayene normal, Nüroloji: bilinç açık, koopere, oryante” olarak tanımlandığından akit tarihinde kendisinin; fiil ehliyetini müessir ve kişide şuur ve hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede akıl hastalığı, akıl zayıflığı, bunama hali veya organik defisiter araz saptayacak herhangi bir tıbbi bulgu veya belgeye rastlanmadığı, bu duruma göre; mirasbırakanın 07/11/2008 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğunun kabulü gerektiği" açıklanmıştır.

Ancak, mirasbırakan ... hakkında Mersin Tarsus Devlet Hastanesince daha önce düzenlenen 17/03/2009 ve 02/04/2009 tarihli epikriz raporlarında Alzheimer tanısına ilişkin açıklama yapıldığı ayrıca keşif mahallinde dinlenen tanık beyanlarında; murisin ölümünden önceki son iki üç yıl içerisinde akıl sağlığının yerinde olmadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğini kaybettiğine ilişkin tavır ve hareketlerinin bulunduğunun belirtildiği bu durumda; Adli Tıp Kurumundan verilen rapor ile diğer kurumlarca verilen raporlar arasında çelişki olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f.maddesinde; "Adli Tıp Genel Kurulu, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşleri arasında da ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar" hükmü gereğince çelişkinin giderilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; dosyanın tümüyle Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek, belirtilen raporlar irdelenmek, tanık beyanları ve tüm dosya değerlendirilmek suretiyle raporlar aralarındaki çelişkinin giderilmesi, temlik işlemlerinin yapıldığı 07/11/2008 tarihinde mirasbırakan ... 'in fiil ehliyetine haiz olup olmadığının tespiti, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10601, Karar No: 2024/11729, Tarih: 17.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/10601 E.  ,  2024/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/713 Değişik iş

SUÇ : Emre itaatsizlikte ısrar

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2021 tarihli ve 2021/57 Soruşturma, 2021/82 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Şanlıurfa 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.02.2021 tarihli ve 2021/713 Değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 23.02.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 94660652-105-63-6560-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40723 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40723 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 21/10/2019 tarihli ve 2019/33095 esas, 2019/13121 sayılı kararında belirtilen; ''Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 06.06.2013 tarihli, 2013/78 esas ve 2013/70 karar sayılı kararı ile Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli, 2013/770 esas ve 2014/358 karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, "Emre İtaatsizlikte Israr" suçunun oluşması için; 1-) Üst veya amir tarafından hizmete ilişkin bir emrin verilmesi, 2-) Astın ise bilerek ve isteyerek; a) Emri hiç yapmaması veya b) Emrin yerine getirilmesini söz veya fiiliyle açıkça reddetmesi yada c) Emir tekrar edildiği halde emri yerine getirmemesi gerekli'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre,

1)Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2021 tarihli ve 2021/57 soruşturma, 2021/82 sayılı kararı ile şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, 21/01/2017 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen ve 16/04/2017 tarihli halk oylaması ile kanunlaşarak yürürlüğe giren 6771 sayılı Kanun ile askeri mahkemelerin kaldırılması ve teşkilatında askeri mahkeme bulunan kıta komutanı bulunmaması nedeniyle 7. Kolordu Komutanının, Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karara itiraz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı, ayrıca suçtan zarar gören sıfatının da bulunmadığı cihetle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar yönelik 7. Kolordu Komutanının itirazının usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan reddine kararı verilmesinde,

Kabule göre de,

2) Kara Kuvvetleri Komutanlığı 11. Komando Tugay 1. Komando Tabur Komutanlığının ikmal konvoyunun dönüşünde 19/09/2020 tarihinde yapılan kontrolde .... plaka sayılı araç içerisinde kaçak olduğu tespit edilen Xiaomi marka telefon ve 5 karton sigaranın şüpheliye ait olduğunun anlaşılması üzerine başlatılan soruşturmada, atılı suçun ancak şüphelinin yazılı ikinci emri de yerine getirmemesi durumunda oluşacağı, bu suretle suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/01/2021 tarihli karar verilmiş ise de, 25/08/2020 tarihli ve 861 sayılı günlük emirlerin 19. maddesinde; ''Tel Zikero meskeninden kaçak sigara ve cep telefonu alınmayacak'' şeklinde açıkça belirtildiği ve şüpheli tarafından anılan emir listesinin imzalandığı halde, şüphelinin söz konusu eşyaları almak suretiyle fiili olarak emre aykırı hareket etmesi nedeniyle anılan suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı istem yönünden;

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı istem yönünden;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı istem yönünden;

Bozma nedenine göre, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı istem bakımından inceleme yapılması sonuca etkili olmayacağından bu husus inceleme dışında bırakılmıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı istem yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2. Şanlıurfa 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.02.2021 tarihli ve 2021/713 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, bozma nedenine göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı istem bakımından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5945, Karar No: 2023/6929, Tarih: 31.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5945 E.  ,  2023/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlu ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayet yolu ile yasal sürede ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurmayan borçlunun, şikayetçi tarafından yapılan ihalenin feshi talebinin reddine dair mahkeme kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle, borçlunun temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2-Şikayetçi borçlu ... ile alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Şikayetçi borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1' i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi nin 17/04/2023 tarih ve 2022/91 E. 2023/299 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1. bendinde yer alan “% 1’i” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i ” ibaresinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nın 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/6118, Karar No: 2018/11083, Tarih: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6118 E.  ,  2018/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın sanıklardan ...’in annesine 20.09.2012 tarihinde ikamet adresinde, sanık ...’na ise tebligatın 26.11.2012 tarihinde ikamet adresinde bizzat tebliğ edilerek incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenler tespit edilmediği için, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi; sanıklardan...’in, tebligat tarihinde şirketin fiilen yetkilisi ve müdürünün kendisi olmadığını, defter ve belgelerin sanık ...’da olduğunu savunması; sanık ...’ın ise, tebligat tarihinde annesi ile birlikte ikamet etmediğini, Bodrum’da ikamet ettiğini ve eski ikamet adresi olan adreste de annesinin ikamet ettiğini, bu nedenle tebligattan da haberinin olmadığını, olsaydı defter ve belgeleri süresinde ibraz edeceğini savunması ve mahkemeye defter ve belgeleri ibraz etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, suç tarihinde şirketin yetkilisinin kim olduğunun tespit edilmesi, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, ayrıca sanık ... yönünden tebligat tarihindeki ikamet adresi araştırılarak, tebligat adresinde annesi ile birlikte aynı çatı altında yaşayıp yaşamadığının tespit edilmesi, aksi takdirde yapılan tebligatların hukuki geçerliliği olmayacağı da dikkate alınarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre ise;

a- Sanıklardan 2008 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeleri için 20.09.2012 ve 26.11.2012 tarihlerinde yapılan tebligatlar sonucu, kanunen tanınan 15 günlük sürenin bittiği suç tarihlerinden ve hükümden önce, 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5409 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 1 yıl olarak eksik belirlenmesi,