muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6995, Karar No: 2018/2284, Tarih: 26.03.2018

Dava konusu ........köyü 114 ada 13 nolu parseldeki tespit maliki .....1/3 payının iptaline, iptal edilen 1/3 payın davacı ... kızı, 1935 ......, ... adına aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tesciline, aynı taşınmazda tespit maliki İsmail oğlu, ...'ün 1/3 payının iptaline, iptal edilen 1/3 hissenin (1664) pay kabul edilmek suretiyle ... mirasçıları adına kararda belirtilen hisse oranında tespitteki aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tesciline,

-3-

2016/6995 - 2018/2284

Dava konusu ......köyü 122 ada 1 nolu parselin tespitinin iptaline, davacı ... oğlu, ...'ün davasının kabul oranına göre parselin tamamı (320) hisse kabul edilmek suretiyle (3) payının ..., (317) payının davalı Hazine adlarına tespitteki aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tesciline,

Dava konusu ...... köyü 122 ada 4 nolu parseldeki tespit maliklerinden 10/60 hisse maliki ..... oğlu, ... ile aynı parselin 10/60 hisse maliki İsmail oğlu, ... adına yapılan tespitlerin ayrı ayrı iptaline, iptal edilen 20/60 payın tamamı 1664 pay kabul edilmek suretiyle ... mirasçıları adına kararda belirtilen hisse oranında tespitteki aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tesciline,

Dava konusu ......köyü 122 ada 6 nolu parseldeki tespit maliklerinden (10/60) hisse maliki İsmail oğlu, ... ile aynı parselin (10/60) hisse maliki İsmail oğlu, ... adına yapılan tespitlerin ayrı ayrı iptaline, iptal edilen (20/60) payın tamamı (1664) pay kabul edilmek suretiyle ... mirasçıları adına kararda belirtilen hisse oranında tespitteki aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tesciline,

Dava konusu ...... 105 ada 95 nolu parseldeki tespit maliklerinden (10/60) hisse maliki ..... oğlu, ... adına yapılan tespitin iptaline, iptal edilen (10/60) payın tamamı (1664) pay kabul edilmek suretiyle ... mirasçıları adına kararda belirtilen hisse oranında tespitteki aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tesciline,

Davacı ...'in dava konusu..... 111 ada 11, 15, 17 nolu parseller ve 105 ada 86 nolu parsel ile 115 ada 4 nolu parsellerdeki davalıların hissesine yönelik davasının feragat ettiğinden belirtilen parsellerin aynı vasıf ve mahiyette tespit malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından dava konusu 122 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin verilen kısmen kabul kararına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı ...'ün dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiğinden yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 26/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6110, Karar No: 2016/3161, Tarih: 24.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6110 E.  ,  2016/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı kooperatife ortak olan davalının 04.09.2013 tarihli olağanüstü genel kurul kararı ile alınmış olan ek ödeme ve aidat ödemesini yapmadığını, bu hususun 06.09.2013 tarihinde davalıya taahhütlü mektup ile bildirildiğini, borcun ödenmemesi nedeniyle 5.000,00 TL asıl alacak, 2.465,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.465,75 TL'nin tahsili için takip yapıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 31.12.2012 tarihinde kooperatif üyeliğinden ayrıldığını, ayrıldığı tarih itibariyle davacı kooperatife herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 04.09.2013 tarihli genel kurul toplantısında kararlaştırılan 5.000,00 TL'lık aidatın 2013 yılı üye aidatı olarak belirlendiği, oysa ki davalının 31.12.2012 tarihli kooperatif yönetim kurulu kararına istinaden 01.01.2013 tarihi itibariyle üyelikten ayrıldığı, 2013 yılında kooperatif üyesi olmayan davalının, üyelik döneminde kendisine tahakkuk ettirilmeyen bir kooperatif borcundan sorumlu tutulmasının kooperatif anasözleşmesinin 20. maddesine göre mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararı ile kararlaştırılan ek ödemenin işlemiş faizi ile tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun’un 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Dava, 01.07.2012 tarihinden sonra, 30.05.2014 tarihinde açılmış olup,

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesi uyarınca ticari dava niteliğini haiz ise de, yargı çevresinde Asliye Ticaret Mahkemesi bulunmamakta ise 6102 sayılı TTK'nın 5/4. maddesinde Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davaya devam edilmesi ve görevsizlik kararı verilmemesi gerektiği açıkça öngörüldüğünden, bu davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak bakılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Takibin dayanağı olan 04.09.2013 tarihli genel kurulun 3. gündem maddesinin son cümlesinde, tahmini bütçede yer alan aidat kaleminin bir sonraki maddede görüşülerek karara bağlanmak üzere yönetim kurulunca tanzim edilen çalışma programının ve tahmini bütçenin, yapılan oylama neticesinde mevcudun oybirliğiyle kabul edilmesine, 4. maddesinde ise 2013 yılı üye aidat ödemesinin belirlenmesine geçilerek, yapılan görüşmeler sonucunda kooperatifin ivedi ve zaruri ihtiyaçlarında kullanmak üzere herbir ortaktan 25.09.2013 tarihine kadar 5.000,00 TL aidat alınmasına karar verilmiştir.

Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesi, "Yönetim kurulu, anasözleşmeye uygun olarak yapılacak isteğe rağmen, bir ortağın kooperatiften istifasını kabulden kaçınacak olursa, ortak çıkma dileğini noter aracılığı ile kooperatife bildirir. Bildiri tarihinden itibaren çıkma gerçekleşir." hükmünü içermektedir. Ortağın istifa bildirimi yenilik doğurucu nitelikte olup, kooperatife ulaştığı anda sonuç doğurur. Yukarıda anılan 13. maddenin yazılış biçimi ortağın istifasının kooperatifçe kabulünü gerekli kıldığı izlenimi yaratmakla beraber noter aracılığı ile yapılan bildirime özel önem verilmek suretiyle, noter aracılığı ile yapılan bildirimin kabulünün gerekli bulunmadığı vurgulanmıştır. Bu durumda ortağın yenilik doğurucu nitelikteki istifa iradesini ilk olarak noter vasıtasıyla kooperatife duyurması ortaklıktan çıkmanın gerçekleşmesi için yeterlidir.

Bir kooperatif ortağı, istifasının noter ihtarı ile kooperatife ulaştığı ya da ihracın kesinleştiği tarihe kadar aidat borçlarından 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16/son maddesi uyarınca sorumlu olup, üyelerin ödemeleri arasındaki eşitliğin istifanın ulaştığı ya da ihracın kesinleştiği tarih itibariyle bu şekilde sağlanması gerekir. Kural olarak ortak, üyesi olduğu davacı kooperatifin belirlediği inşaat finansmanı ve genel giderlere ilişkin aidat borçlarının, sonradan istifa etmiş ya da ihraç edilmiş olsa dahi istifanın ulaştığı ya da ihracın kesinleştiği tarihe kadar doğan kısmından sorumludur. Takibin salt istifanın ulaşmasından ya da ihracın kesinleşmesinden önce ya da sonra başlatılması olgusu, istifanın ulaşmasından ya da ihracın kesinleşmesinden önce doğan bu sorumluluğu kaldırmaz. Nitekim, anılan Kanun'un 27/son cümlesinde, ortaklığın düşmesinin ortağın anasözleşme veya diğer suretlerle doğmuş borçlarının yok olmasını gerektirmeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. İstifanın ulaştığı ya da ihracın kesinleştiği tarihten sonra doğan aidat borçlarından ortak sorumlu değil ise de, istifanın ulaşmasından ya da ihracın kesinleşmesinden sonra daireyi kooperatife geri vermeyip, kullanmaya devam etmiş ve genel hizmetlerden yararlanmakta ise, bu yararlanmanın karşılığı olan genel giderlerden de talep halinde sorumlu olacaktır. Bu durumda, takibe konu alacaklar istifanın ulaşması ya da ihracın kesinleşmesi tarihinden önce doğmuş ise, inşaat finansman ve ayrıca genel giderlerden genel kurulda kararlaştırılan temerrüt faizi ile birlikte üye sıfatıyla sorumlu olduğu benimsenmeli, davalının istifasından ya da ihracın kesinleşmesinden sonraki döneme ait olması durumunda ise, takipte istenen "aidat alacağı" kapsamında hangi kalemlerin yer aldığı tesbit edilerek kooperatif hizmetlerinden yararlanma söz konusu ise bu yararlanmanın karşılığı olan genel giderlerden ve temerrüde düşürülmesi durumunda işlemiş faizinden yasal oranda temerrüt faiziyle birlikte olmak üzere BK'nın vekaletsiz iş görme hükümlerine göre talepte bulunulabileceği ilke olarak kabul edilmelidir. Her üye, üye olurken, üyeliğinin .../...

istifanın ulaştığı ya da ihracın kesinleştiği tarihe kadar devam edeceğini bilmekte olup, aidat ödemelerini ihracın kesinleşmesine ya da noterden gönderdiği istifanın tebliğine kadar yapması ve kooperatifin hesabına aktarması tüm ortakların yararına olup, eşitlik ilkesinin de bir gereğidir.

istifanın ulaştığı ya da ihracın kesinleştiği tarihe kadar devam edeceğini bilmekte olup, aidat ödemelerini ihracın kesinleşmesine ya da noterden gönderdiği istifanın tebliğine kadar yapması ve kooperatifin hesabına aktarması tüm ortakların yararına olup, eşitlik ilkesinin de bir gereğidir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 266/1. (1086 sayılı HUMK'nın 275.) maddesi, "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. Aynı Kanun'un 282. (1086 Sayılı HUMK’nın 286.) maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmü, HMK'nın 281. (HUMK'nın 283.) madde hükmü uyarınca bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişi incelemesine karar verildikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez. Kaldı ki, somut uyuşmazlık çözümünde bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir.

Bu durumda mahkemece, davacı kooperatif vekilinin bilirkişi raporuna, takibin dayanağı olan genel kurulun 4 no'lu gündem maddesinin 3 no'lu gündem maddesinin son cümlesi ile ilintili olduğu, 4 no'lu gündem maddesi ile alınmasına karar verilen paranın davalının 01.01.2013 tarihli istifasından önce doğduğunu ileri sürerek itiraz etmiş olduğu dikkate alınarak, 04.09.2013 tarihli genel kurulda görüşülerek oylanan tahmini bütçe ve dayanaklarının davacı kooperatiften istenilmesi, ibraz edilmezse kooperatifin adresinde defter ve kayıtların incelenmesi için keşif yapılması, buna rağmen inceleme yapılamaz ya da defter ve belgelere ulaşılamaz ise bilanço ve gelir gider cetvelleri ile yönetim ve denetim kurulu raporları, anasözleşmenin 40. maddesi uyarınca ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan ya da 41. maddesi gereğince belgelerin gönderildiği Çevre ve Şehircilik Bakanlığı İl Müdürlüğü'nden getirtildikten sonra, davacı vekilinin itirazlarını cevaplandırır nitelikte, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp, takip konusu alacağın tamamının ya da bir kısmının davalının istifasından önce doğmuş olduğunun belirlenmesi durumunda, takip tarihinden önce temerrüde düştüğü yolunda herhangi bir delil ve belge sunulmadığından, bu kısım yönünden davanın kabulüne; alacağın istifadan sonra doğduğunun belirlenmesi durumunda ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31, Karar No: 2021/8931, Tarih: 15.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/31 E.  ,  2021/8931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı İse bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 4. bendinin a fıkrasında yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) 2. bendinin b fıkrasında yazılı (kararın kesinleşme) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7137, Karar No: 2024/3154, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7137 E.  ,  2024/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1438 Esas, 2022/1147 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/438 E., 2019/264 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "CEP" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer “cep imza" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, başvuruya müvekkilince yapılan itirazın YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa dava konusu “cep imza” ibareli başvuru ile müvekkili adına tescilli ve tanınmış “cep” ibareli markalar arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu ve bu benzerliğin iltibasa neden olacağını, başvurunun müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, “cep imza” ibareli markanın tescili halinde davalı Şirketin müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ve müvekkili markalarının itibarının ve ayıt edici karakterinin zedeleneceğini, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilkeçesinde, taraf markalarının görsel ve işitsel olarak aynı ya da benzer olmadıklarını, müvekkili Bankanın tescilli 2009/26023 sayılı “Vakıfbank cepşubem”, 2010/32034 sayılı “cepşube” markalarının da bulunduğunu, “cep” ibaresinin günlük hayatta yaygın olarak kullanıldığını, "cep" ibaresinin verilen hizmetin kaynağı ya da verildiği noktanın cep telefonu olduğunu belirttiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Şirket vekili cevap dilkeçesinde, taraf markalarının görsel ve işitsel olarak aynı ya da benzer olmadıklarını, müvekkili Bankanın tescilli 2009/26023 sayılı “Vakıfbank cepşubem”, 2010/32034 sayılı “cepşube” markalarının da bulunduğunu, “cep” ibaresinin günlük hayatta yaygın olarak kullanıldığını, "cep" ibaresinin verilen hizmetin kaynağı ya da verildiği noktanın cep telefonu olduğunu belirttiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2013/44525 sayılı “cep imza” ibareli marka ile davacının önceki tarihli “cep” ibareli markaları arasında, ilgili tüketici nezdinde, iltibasa neden olabilecek düzeyde bir benzerliğin mevcut olmadığı, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının şartlarının da bulunmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli bir başvuru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında iltibasa neden olacak derecede benzerlik bulunduğunu, "cep" ibaresinin zayıf marka niteliğinde olmadığını, müvekkiline ait “cep” ibareli markaların seri marka niteliği taşıyan ve kullanım sonucu ayırt edicilik kazanmış markalar olduğunu, bu markalar aynı zamanda tanınmış olduklarından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca da başvurunun reddinin gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “cep imza" ibareli dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet "CEP" asıl unsurlu markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama tüketiciler üzerinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimali dahil iltibasa yol açacak düzeyde benzerliğin olmadığı, taraf markalarında ortak olarak yer alan "CEP" ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğu ve başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, marka işaretleri arasında benzerlik olmadığından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının da somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde dayanılan sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde dayanılan sebeplere benzer sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.