muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12830, Karar No: 2018/855, Tarih: 12.02.2018

Davacı vekili asıl davada; 04.11.2009 tarihinde, müvekkilinin 18 yaşından küçük olan oğlu ...'ün yaya olarak karşıdan karşıya geçmek istediği sırada, davalının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile çarpması sonucunda yaralandığını, davalının kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu, davacının oğlu ...'in hastanelerde tedavisinin devam ettiğini, ...'in kaza tarihinde 17 yaşında olup, çırak ünvanı ile oto tamircisinde çalıştığını, kazada yaralanması nedeniyle işinde çalışamadığını, bu nedenle maddi zararının doğduğunu, ...'ün vücudundaki yaralardan dolayı acı ve ızdırap çektiğini, ayrıca manevi tazminat talep etme hakkının da doğduğunu beyanla 5.000,00-TL manevi tazminatın, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ... vekili; kazanın meydana geldiği yolun yaya trafiğine kapalı olduğunu, müvekkilinin davacı ...'e yolun sol şeridinde çarptığını, davacının vücudunda hiçbir kırık meydana gelmediğini, müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde kusurunun olmadığını, davalıdan talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, araç üzerine konulan tedbirin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Birleşen davada davacılar vekili; 04.11.2009 tarihinde meydana gelen kazada, müvekkili ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla yaya trafiğine kapalı bir çevre yolunda davalının oğlu ...'e çarptığını, bu trafik kazasında yaya ...'ün tam kusurlu olduğunu, çarpma ile birlikte davacının aracının ön camının patladığını, ön kısmında hasar meydana geldiğini, aracın hasarı kasko sigortasınca ödenmiş ise de, uygulanan hasarsızlık indirimi nedeniyle müvekkilinin takriben 350,00-TL zarara uğradığını, ayrıca bu hasardan dolayı aracın değerinde 4.000,00-TL kadar azalma olduğunu, kaza sonrasında gerek davalının ve gerekse ailesinin davacıya karşı tutarsız davranışları ve tehditleri nedeniyle davacıların travma yaşadıklarını, doktora giderek psikolojik destek aldıklarını ve bu nedenle yüklü miktarlarda paralar ödediklerini beyanla 10.000,00-TL maddi tazminat ile, 20.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesini talep etmiştir.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; Davacıların taleplerinin haksız olduğunu beyanla birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.ahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, Asıl davada; 992,00 TL iş göremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınıp, davacı ...'e verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine, 2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 04/11/2009'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'e verilmesine, birleşen 18

.ahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, Asıl davada; 992,00 TL iş göremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınıp, davacı ...'e verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine, 2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 04/11/2009'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'e verilmesine, birleşen 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/414 E sayılı davada; maddi tazminat davasının ve manevi tazminat davasının reddine, karar verilmiş; hüküm, asıl davada davalı, birleşen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2013 yılı için 1.820,00 TL'dir.Temyize konu karar davalı aleyhine hükmedilen 992 TL maddi tazminat tutarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden asıl davada davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı, birleşen davada davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Birleşen davada davacılar vekili;dava konusu trafik kazasında yaya ...'ün tam kusurlu olduğunu, çarpma ile birlikte davacının aracının ön camının patladığını, ön kısmında hasar meydana geldiğini, aracın hasarı kasko sigortasınca ödenmiş ise de, uygulanan hasarsızlık indirimi nedeniyle müvekkilinin takriben 350,00-TL zarara uğradığını, ayrıca bu hasardan dolayı aracın değerinde 4.000,00-TL kadar azalma olduğunu, kaza sonrasında gerek davalının ve gerekse ailesinin davacıya karşı tutarsız davranışları ve tehditleri nedeniyle davacıların travma yaşadıklarını, doktora giderek psikolojik destek aldıklarını ve bu nedenle yüklü miktarlarda paralar ödediklerini beyanla 10.000,00-TL maddi tazminat ile, 20.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davacı ...'ın sevk ve idaresindeki araçla ve %35 kusurlu hareketiyle davacı-karşı davalı ...'e çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, davalı-karşı davacı ...'ın kusurlu hareketiyle meydana gelen araç hasarı arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı-karşı davacı ...'ın fiili sonucunda hasarın meydana geldiği, bu kazada yaralanarak bedeni zarara uğrayan, kaza ve dava tarihi itibariyle reşit olmayan ...'ün velisi ...'den dava konusu aracın hasara uğradığından bahisle tazminat istenmesinin hakkaniyete uygun olmayacağı değerlendirilerek araç hasarsızlık indirimi ve değer kaybına ilişkin talep reddedilmiştir. Mahkemece birleşen davada talep etilen araç hasarsızlık indirimi ve değer kaybına ilişkin olarak HMK.366. madde hükmüne göre bilirkişiden rapor alınmadan karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda Mahkemece,araç hasarı konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan, davaya konu kaza sebebiyle birleşen davada davacıların aracında oluşan hasar miktarının belirlenmesi için tüm dosya kapsamının da irdelendiği ayrıntılı, gerekçeli denetime elverişli bir rapor alınarak birleşen dava davacılarının varsa gerçek zararının belirlenmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde ayrıca araç hasarı hususunda rapor alınmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin (isteminin) miktar yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı, birleşen davada davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı, birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl davada davalı ile birleşen davada davacılara geri verilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11839, Karar No: 2006/3418, Tarih: 03.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11839 E.  ,  2006/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 1998/103 Esas sayılı icra takibine konu ettiği bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacının İcra Mahkemesine verdiği dilekçesinde imzayı kabulü bulunduğundan imza inkarına dayalı dava açamayacağını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının İcra Mahkemesinde imzanın kendisinden hile ile alındığı yolunda imzayı kabulü bulunduğu, bu nedenle imza inkarına dayalı olarak menfi tespit davası açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı İcra Mahkemesine verdiği 11.3.1998 tarihli dilekçede, dava konusu bonodaki keşideci bölümünün üst kısmındaki imzanın hile ile alındığını, alt kısmındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirtmiş ise de, bu dilekçeden sonra 12.3.1999 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde "bonodaki imzaların hiçbirinin kendisine ait olmadığını" beyan etmiş ve İcra Mahkemesine verdiği dilekçedeki beyanın hataya dayalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalının da sanık bulunduğu ... 1.Ağır Ceza Mahkemesenin 1999/150 Esas sayılı davasında, yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapora göre, davaya konu bonodaki her iki imzanın da müştekiye ait olmadığı belirlenerek karar verilmiş ve karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Bu durumda mahkemece davacının icra mahkemesine verdiği dilekçedeki "imzanın hile ile alındığı" yolundaki beyanının hataya dayalı olduğuna yönelik iddiası Cumhuriyet Savcılığına verilen ifade ve bilirkişi raporu ile kanıtlandığından ve B.K.nun 53.maddesi hükmüne göre de Ceza Mahkemesince belirlenen maddi vakıaların hukuk hakimini de bağlayacağı gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 450.00.-YTL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23059, Karar No: 2021/16972, Tarih: 31.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/23059 E.  ,  2021/16972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

04/08/2015 tarihli yapı tatil zaptına göre, yapının 1. katında projeye aykırı olarak merdiven yapıldığının tespit edilmiş olması karşısında, yapılan bu tadilatın, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemlerden olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan ve eksik kovuşturmaya dayanan gerekçeyle karar verilmesi,

2- TCK'nın 184/1-3. maddesi gereğince, bu madde hükümlerinin "belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde" uygulanacağının açıklanması karşısında, davaya konu imalatın yapıldığı taşınmazın suç tarihi itibariyle belediye sınırları veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

3- İmar kirliliğine neden olma suçunun oluştuğunun kabulü halinde ise, hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11885, Karar No: 2022/19929, Tarih: 29.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11885 E.  ,  2022/19929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizin 09/06/2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilen 18/09/2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 31/3, 62 maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 31/3, 62 maddesi uyarınca sanığın 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmolunmasına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının,2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların ...İlköğretim Okulu kantininin pencere parmaklığını yerinden söktükten sonra, kantin penceresini kırıp içeriye girerek hırsızlık yapmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 152/1-a 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 18/09/2015 tarihli ilk mahkumiyet kararından, 16/11/2021 karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Mahkemece, Dairemizin 09/06/2020 tarihli 2020/14542-2020/5445 esas sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla, önceki bozma ilamında belirtildiği üzere, ...İlköğretim Okulu'nun güvenlik kamerasına göre düzenlenen Güvenlik Kamerası İnceleme Tutanağı içeriğine göre suça sürüklenen çocukların saat 19:45 sıralarında giriş yaptıkları ve saat 20:04 sırasında okuldan ayrıldıklarının tespit edildiği, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde, gece vaktinin saat 20:59'da başladığının anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2- Dairemizin 09/06/2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilen 18/09/2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 1 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, 62.maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, 1 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1859, Karar No: 2010/1824, Tarih: 11.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/1859 E.  ,  2010/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve vekilinin yokluğunda 27.12.2004 tarihinde verilen ilk hükmün sanık vekiline 31.1.2005 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 15.2.2005 tarihli dilekçesinde vekilinin cezaevinde bulunduğunu belirttiğine göre hükmün vekile tebliğ tarihi olan 31.1.2005 tarihinde sanık vekili Av. ...'in cezaevinde olup olmadığı araştırılarak, bu konuda ilgili belgeler dosyaya eklendikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi kaydıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3138, Karar No: 2021/9840, Tarih: 16.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3138 E.  ,  2021/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki İzmir ili, Torbalı ilçesi, ... köyü, ... parsel sayılı taşınmaza bozma ilamına uyularak bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ve ödeme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1- 2 nci bendinde yazılı (hükmün kesinleşmesine) kelimelerinin çıkartılarak yerine (Dairenin karar tarihine) yazılmasına,

2- 3 üncü bendinde yazılı (kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkartılarak yerine ( işlemiş nemasıyla birlikte derhal) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4608, Karar No: 2017/10197, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4608 E.  ,  2017/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R