muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/155, Karar No: 2024/8643, Tarih: 04.12.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dilekçesinin talep sonucu ile belirlediği hizmetlerin tamamının davacıya ait yukarıda belirtilen itiraza mesnet markalar kapsamındaki mal ve hizmetlerle benzer olduğu, taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında markalarda "..." ibaresinin müşterek olarak bulunduğu, modern isimler arasında yer alan ve popüler bir kız ismi olduğu belirtilen sözcüğün Türkçe, Rusça, İspanyolca, Bulgarca, İbranice ve Slav dilinde farklı anlamlar taşıdığı, Türkçe'de ... isminin “çocukların oynadığı çelik-çomak oyunu”, Rusça'da “nazik, kibar ve hoş” ve “sevgili, sevimli, sevilen, tatlı kimse”, Bulgarca'da “sevgili”, İbranice'de “kelime, sözcük, söz söylemek”, İspanyolca'da “harika”, Slav dilinde “aşk" anlamlarına geldiği, yapılan araştırma sonucunda "..." ibaresinin bir kız çocuğu ismi olarak tercih konusu olmaya başladığı anlaşılmakla birlikte sadece Türkçe bir ibare olmadığı, Türkçe dışındaki bu dillerin, ülkemizde sık konuşulan veya yaygın bilinen diller arasında olmadığı, ibarenin Türkçe anlamının üzerinde durulmasının daha isabetli olacağı, kelimenin Türkçe anlamı itibariyle çekişme konusu yapılan mallardan herhangi birine doğrudan karşılık gelmediği, "..." ibaresinin çekişme konusu malları temsil eden bir ibare olmaması nedeniyle zayıf ayırt edicilik barındırdığından söz edilemeyeceği, görsel, işitsel ve anlamsal olarak davacının özellikle "..." ibaresini tek ve asli unsur olarak içeren 2016/58131 tescil numaralı "...", 2016/58136 tescil numaralı "Milanova" ile 2007/44078 ve 2011/99469 tescil numaralı "... by Nova" markalarıyla dava konusu marka arasında bütünsel olarak benzerlik ilişkisi bulunduğu, zira belirtilen markalar arasında ortak ibare durumunda olan "..." ibaresi nedeniyle ilişkili olduklarının veya "..." ibareli önceki tarihli davacı markalarının yenilenmiş versiyonlarından biri ile karşı karşıya olunduğunun yahut marka sahipleri arasında bir bağlantının bulunduğunun düşünülmesinin davaya konu mal ve hizmetlerin hitap ettiği makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı tüketici bakımından muhtemel olduğu, karşılaştırılan bu markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkra hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile; 2020-M-4336 sayılı YİDK kararının 35. sınıfta yer alan "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri, reklam amaçlı tasarım hizmetleri; alıcı ve satıcılar için online pazaryeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri. Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri

. Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri, geçici personel görevlendirme (başkası adına fatura yatırma, vergi yatırma, trafik işlemleri gibi iş takibi) hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri. Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç). Gözlükler, güneş gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parçaları ve aksesuarları. Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. Tekstil amaçlı büküm iplikleri; dikiş, nakış ve örgü iplikleri, tireler, esnek iplikler. Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular. Tekstilden bayraklar, flamalar, etiketler. Bebekler için kundak örtüleri. Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. Danteller ve nakışlar (aplikeler), güpürler, fistolar, dar dokumalar, şeritler ve kurdeleler, ekstraforlar, fitiller, giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar. Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, perçinler, yapışkan bantlar, bağlar, toplu iğneler, iğneler, dikiş iğneleri, dikiş makinesi iğneleri, tığlar ve örgü şişleri, iğne kutuları ve iğnelikler. Yapma çiçekler, yapma meyveler

. Danteller ve nakışlar (aplikeler), güpürler, fistolar, dar dokumalar, şeritler ve kurdeleler, ekstraforlar, fitiller, giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar. Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, perçinler, yapışkan bantlar, bağlar, toplu iğneler, iğneler, dikiş iğneleri, dikiş makinesi iğneleri, tığlar ve örgü şişleri, iğne kutuları ve iğnelikler. Yapma çiçekler, yapma meyveler. Saç tokaları, saçı bağlamak için halkalar, taçlar, değerli metalden olmayan saç süsleri, takma saçlar, postişler, elektrikli veya elektriksiz bigudiler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" bakımından iptaline, dava konusu marka başvurusu tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir.

IV.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... and Leo" ibareli dava konusu başvuru ile davacının itiraza mesnet markalarından "Milanova", "... by Nova" ve özellikle "..." ibareli markaları arasında görsel ve işitsel olarak yüksek bir benzerliğin mevcut olduğu, dava konusu markaya eklenen “Leo” ibaresinin bütünsel anlamda taraf markalarını yeterince uzaklaştırmadığı, “...” markası ile arasında hâlâ yüksek düzeyli benzerlik bulunduğunun kabulünün gerekeceği, davalının marka tescil başvurusunun kapsamında kalıp da davacı tarafından dava konusu edilen 09/03. sınıfta bulunan “gözlükler, güneş gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parçaları ve aksesuarları” mallarının satışı hizmetlerinin, davacının markalarının kapsamındaki emtialarla benzer veya ilişkili olduğu, davacının işbu davanın konusunu oluşturan markaları için aynı mallara ilişkin olarak benzer bir uyuşmazlıkta verilen Yargıtay 11. H.D.'nin 09.04.2019 tarih, 2018/440 E. ve 2019/2773 K. sayılı kararının da aynı yönde bulunduğu gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı TÜRKPATENT vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/91, Karar No: 2008/188, Tarih: 15.07.2008

**Ceza Genel Kurulu         2007/91 E.  ,  2008/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Günü : 08.02.2007

Sayısı : 23-7

Sanıklar ... ve ...’ın, zincirleme biçimde görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan lehlerine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY.nın 240/2, 80, 59/2, 35, 647 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri uyarınca sonuçta 3.266 YTL adli para cezası ve 5 ay 25 gün süreyle memuriyetten yoksun kılınma cezası ile cezalandırılmalarına, para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte alınmasına, “sanıkların sürekli ve yoğun bir şekilde yasalara aykırı olarak işlemler yapmak suretiyle ortaya koydukları suç işleme eğilimleri gözönü edilerek kendilerine verilen cezaların ertelenmesi halinde ileride yeniden suç işlemeyecekleri konusunda mahke¬memizde kanaat oluşmadığından” gerekçesine dayalı olarak bu cezalarının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesince 08.02.2007 gün ve 23-7 sayı ile verilen kararın sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “hükmün onanması” görüşünü içeren 02.04.2007 gün ve 6 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderil¬mekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ...’ın, zincirleme biçimde görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan cezalandırılmalarına ilişkin hükmün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile Ceza Yargılaması Yasası’nın 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında gerçek¬leştirilen değişiklikler sonucunda, bu maddede öngörülen objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde uygulanması olanağı bulunan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun tatbik alanı genişletilmiş ve somut olayda uygulanabilir bir hale gelmiştir. Kurulan hükmün sanık hakkında hukuki bir sonuç doğur¬mamasına olanak sağlayan ve bu yönüyle sanık lehine sonuç doğurdu¬ğunda kuşku bulunmayan bu hukuki kurumun sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı ise öncelikle birinci derece yargılamasını yapan mahkemece ele alınıp değerlendirilmelidir. Bu itibarla, diğer yönlerinin bu aşamada incelen¬mesine gerek bulunmayan hükmün, öncelikle bu yasal değişikliğin değerlen¬dirilebilmesi için bozulmasına karar verilmelidir.

………………..

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı Osman Şirin;

………………..

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı Osman Şirin;

“5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinde yapılan ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinin kapsamını genişleten değişikliğin açılan temyiz davasının incelenme¬sini, suçun sübutunun ve vasfının değerlendirilmesini usulen engelleyecek hiçbir hüküm taşımadığı açıktır. Bu açıklık 5728 sayılı Yasanın geçici 1. madde¬sinin hükmüyle tartışılamaz netliğe ulaşmıştır. Geçici 1. maddede ifadesini bulan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Yargıtay ilgili ceza dairesinde bulunan dosyalar hakkında bu Kanunun lehe hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, usule aykırılık bulunmadığı takdirde, dosya esastan incelenmek, acele işlerden sayılmak ve Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi dikkate alınmak suretiyle karar verilir.” hükmünün temyiz davasının esasının incelenmesine engel olur nitelikteki “hukuka kesin aykırılık halleri”yle sınırlı olduğunda ve bunun dışındaki her halde hükmün esasının incelenmesi gerekeceğinde duraksama olmamalıdır.

Temyiz davasında gerek re’sen gerekse talep üzerine sanığın beraatine hükmede¬bilmek asla ve kesinlikle geciktirilemeyecek bir temel hedef olduğuna göre, esası inceleyerek bu yönde bir karar vermek yerine sadece ve yalnız usul bozması yaparak yargılamayı ilk derece mahke¬mesine göndermenin ve beraatı olanaklı kişiyi 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinde öngörülen beş yıllık denetim süresine tabi tutarak hak kısıtlamalarına muhatap kılmanın kabul edilebilir hiçbir yönü bulunmamaktadır.

Aynı yorumu, açılmış temyiz davasında yerel mahkeme hükmünü suç vasfı ya da cezayı artırıcı veya indirici nedenler yönünden temyiz eden süjenin hakları ve haklılığı yönünden de yapmak olanaklıdır. Örneğin yerel mahkemenin cezayı 2 yıl ya da altına indiren uygulamasını yasaya aykırı bularak temyiz davası açan ve yapılacak inceleme ile uygulamayı bozdura¬bilmeyi uman C.savcısı veya müdahilin haklı olabilecek bu temyizi incelenemeyecek, salt ceza 2 yılı aşkın değildir denilerek hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönünde bir yeni hükme yerel mahkeme zorlanacak, yerel mahkeme kendi hükmündeki isabetsizliği denetleme yetkisinde olmadığından, hatalı biçimde 2 yıllık yaptırıma konu edilen nice suç, hükmün açıklanmasının ertelenmesiyle yaptırım dışı kalabilecektir.

“Hükmün açıklanmasının ertelenmesi” kararlarının sadece itiraz yasa yoluna tabi tutulduğu gözönüne alındığında, bu tür ihlallerin itirazı inceleme mercilerince usule ilişkin denetleme statüsü alışkanlığıyla değerlendirmeye konu edilemeyeceği ve hukuk düzeninin geçerli kıldığı ölçüde giderilemeyeceği açıktır. İtiraz mercilerinin esası da incelemesi gerektiği keyfiyeti ise ayrı bir yasal düzenlemenin konusu olabilir ki, bu da temyiz mercii ile itiraz merciinin görev ve yetkilerinin sınırları konusunda çok kapsamlı bir tartışmayı gündeme taşır.

Bu itibarla yasanın açık hükmüne ve hukukun vazgeçilemez ve ertelenemez usul normlarına aykırı biçimde esası incelemeyi gereksiz sayan, sübuta ve vasfa ilişkin temyiz davasını inceleme sorumluluğunu öteleyen ve yeni yasal düzenlemeyi usul bozmasını zorunlu kılıyormuşçasına değerlendiren çoğunluğun görüşüne katılmıyor, esasın incelenmesinden sonra suçun sübutuna ve uygulamanın isabetli oluşuna karar verilmesi sonrasında ertelenmeye engel bir halin bulunmadığını saptama halinde, hükmün 5728 sayılı Yasayla değişik CYY’nın 231. maddesince değerlendirme yapılmak üzere bozulmasına hükmedilmesi gerektiğini düşünü¬yorum.” gerekçesiyle

Bir kısım Kurul Üyesi ise; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda yapılan yasal değişikliğin Yargıtay’da yapılan inceleme sırasında davanın diğer yönlerinin ve esasının değerlendirilmesine engel olmayacağını belirterek öncelikle davanın esasının incelenmesi, sübut, nitelendirme gibi hususlarda hükmün denetimi yapıldıktan sonra sözü edilen yasal değişiklik nedeniyle hükmün bozulması gerektiğini” ileri sürerek karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Sanıkların temyiz itirazlarının KABULÜNE,

2-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.02.2007 gün ve 23-7 sayılı hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin açıklanan nedenden BOZULMASINA,

3- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.07.2008 günlü birinci müzakerede karar için gerekli oy çoğunluğuna ulaşılamaması nedeniyle 15.07.2008 günü gerçekleştirilen ikinci müzakerede oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3495, Karar No: 2019/5118, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3495 E.  ,  2019/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2015/188 E. - 2017/221 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/05/2018 tarih ve 2017/1550 E. - 2018/473 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Ankara... Mahallesinde bulunan ... İlkokulu/Ortaokulunun 2014/2015 eğitim öğretim yılı öğrenci taşıma ihalesini kazandığını, davalının ihaleyi kaybetmesi nedeniyle Milli Eğitim Müdürlüğü aleyhine ihalenin iptali için dava açtığını, bu davanın reddine karar verildiğini, davalının ihaleyi kaybetmesine rağmen hukuka aykırı olarak daha önce uzun yıllar anılan okulun öğrenci taşıma işini ihale almış olması nedeniyle tanınmışlığından yararlanarak okul önüne açtığı tezgahta öğrenci taşımak için girişimlerde bulunduğunu ve kısmen başarılı da olduğunu, davalının velileri ve öğrencileri kandırmak suretiyle, daha ucuza taşımayı taahhhüt ettiğini ve ödemeleri uzun vadelere bölerek müvekkili şirket aleyhine bir durum yarattığını, davalının bu eylemi nedeniyle müvekkilinin yeteri kadar öğrenci kaydı alamadığını, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000.- TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının okul idaresiyle değil tüzel kişiliği olmayan Okul Aile Birliği ile sözleşme yaptığını, bu tür sözleşmelerin velileri bağlamadığını, tavsiye niteliğinde olduğunu, Ulaştırma Bakanlığı’nın Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliğinin 7. maddesinin 3. fıkrasında “öğrenci velilerinin istemesi halinde, çocuklarını herhangi bir okul servis aracı işleteni ile anlaşarak da taşıtabilirler. Okul idaresi hizmetin sunulmasında farklı muameleye tabi tutamaz”' düzenlemesine yer verildiğini, müvekkilinin eyleminin haksız rekabet oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığa ilişkin dönemde yürürlükte bulunan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin “okul servis araçlarının kiralanması” başlıklı 7/3. maddesi uyarınca öğrenci velilerinin istemeleri halinde, çocuklarını herhangi bir okul servis aracı işleteni ile anlaşarak da taşıtabilecekleri, dosya içerisinde mevcut Danıştay 8. Dairesi'nin 2003/3952 E., 2005/693 K. sayılı kararında, velilerin doğrudan anlaştıkları herhangi bir servis aracı ile çocuklarını taşıtabilmelerinin engellenmesinin düşünülemeyeceğinin, bireysel tercihlerini bu yönde kullanan velilerin, oluşturulan komisyonca belirlenen servis araçlarını tercih etmeye zorlanamayacaklarının açıklandığı; somut olayda, davacının ilgili Yönetmelik uyarınca Okul Aile Birliği ile öğrenci taşıma sözleşmesi yapmasının, davalı tarafın bir kısım öğrenci velisi ile öğrenci taşıma anlaşması yapmasına engel olmadığı, her ne kadar davalının, öğrenci velilerini ve öğrencileri kandırmak suretiyle daha ucuza taşımayı taahhüt ettiği ve ödemeleri uzun vadelere bölerek haksız rekabet yarattığı ileri sürülmüş ise de her eğitim öğretim dönemi için okul servis taşıtlarında, taşınacak mesafeye göre uygulanacak üst sınır ücretlerinin Ulaşım Koordinasyon Merkezi tarafından açıklandığı, bu ücretlerin üst sınır olarak belirlendiği, belirlenen ücretin altında taşıma hizmeti yapılması halinde haksız rekabetten söz edilemeyeceği, tarafların ticari kayıtlarının incelenmesi neticesinde de haksız rekabetin oluştuğuna dair bir unsura rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, 2014-2015 eğitim yılında yürürlükte olan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin 7. maddesi gereğince bir kısım öğrenci velileriyle, öğrencilerin taşınmasına ilişkin sözleşme imzalamasının tek başına haksız rekabet teşkil etmeyeceği, zira yukarıda anılan Yönetmelik hükmü ile bu duruma izin verildiği, bunun dışında davalının velileri kandırdığının ya da çok düşük ücretle taşıma işini üstlendiğinin de ispat edilemediği, davalının, davacının kazandığı ihalenin iptali için idari yargı yerinde dava açmasının veya ticari defterlerini usulüne uygun biçimde tutmamasının da varılan sonucu değiştimeyeceği, buna göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.