muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7746, Karar No: 2014/20214, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7746 E.  ,  2014/20214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3876, Karar No: 2022/11230, Tarih: 20.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3876 E.  ,  2022/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve davalı ... vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce davalı ... yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, objektif değer artışı dahil edilmeyerek; bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın ek kararla derhal ödenmesine karar verilen kısmına ek karar tarihine kadar faiz işletilmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8474, Karar No: 2018/6594, Tarih: 12.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/8474 E.  ,  2018/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler gözetilip dosya incelendi ve gereği düşünüldü;

27.02.2014 tarihli celsede sanık müdafiinin tutuklu duruşması olduğu ve müvekkili ile görüşemediğinden dolayı yazılı beyanda bulunacağı ve duruşma gününü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla öğreneceği talebini içeren mazeret dilekçesi sunması gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 188/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunması sağlanarak, yokluğunda yapılan işlemlere karşı savunma yapmasının sağlanması gerektiğinde CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunma da oluşan boşluğun ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, müdafiinin hazır bulunmadığı celsede hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9027, Karar No: 2014/8687, Tarih: 29.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9027 E.  ,  2014/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2008/290-2012/291

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı B.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile müvekkillerinin desteğine çarpması sonucu desteğin öldüğünü, diğer davalı Belediye’nin ise kavşakta gerekli uyarıcı levhaları koymaması nedeni ile kusurlu olduğunu ileri sürerek destekten yoksun kalma, tedavi ve defin gideri nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak 30.000,00.-TL maddi, davacı anne Emine için 100.000,00.-TL, abla Arzu için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00.-TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı B.. K.., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Belediye vekili, müvekkilinin kusur olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 15 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı Belediye’ye karşı açılan davanın reddine, 5.373,53 TL destekten yoksun kalma ve 500 TL defin giderinin davalı B.. K.. ve ... Sigorta A.Ş.’den tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı B.. K..’ün kaza tarihinden, sigorta şirketinin dava tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu tutulmasına, davacı anne için 10.00 TL, davacı abla için 7.500 TL manevi tazminatın davalı B.. K..’ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı B.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusura ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Burhan Gök vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerinde sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının poliçe limiti dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüt gerçekleşeceği öngörülmüştür. Somut olayda, davacı vekili, dava açılmadan önce davalı sigorta şirketine başvuruda bulunduğunu belirtmiş ise de, ihbar yazısının davalı sigorta şirketine tebliğ edilip edilmediği araştırılmamıştır. O halde ödeme ile ilgili ihbar yazısının tebliğ tarihinin araştırılmak suretiyle faiz başlangıcının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Davacı vekili dava dilekçesi ile tedavi giderine ilişkin talepte bulunmuş ve buna dair dosya içerisine bir kısım belgeler sunmuştur. Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden davacının tedavi giderine yönelik talebi doğrultusunda inceleme yapılarak hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Bu.. G.. vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.249,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Burhan Gök'den alınmasına 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19926, Karar No: 2018/15159, Tarih: 15.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19926 E.  ,  2018/15159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine ve katılanın, olayın akabinde alınan 08.08.2013 tarihli ilk ifadesinde, selam verdiği sanığın elindeki bıçağı hiçbir şey söylemeden sağ karın boşluğuna doğru kaktırdığını belirtmesine ve tanık ...'ın katılanın sanıktan ateş istediğini, sanığın da "vereyim" diyerek katılanın sigarasını yaktığını, bir süre sohbet ettiklerini, sanığın cebinden bir bıçak çıkararak kendilerine gösterdiğini, o sırada cep telefonu ile kendisinin uğraştığını, sanığın elindeki bıçağın bir anda katılanın karnına girdiğini, sanığın elindeki bıçak ile oynarken katılanın karnına doğru bir hareket yaptığını ve bıçağın bir anda battığını, ortada bir tartışma yada bir olay bulunmadığını beyan etmesine göre, sanığın eylemini doğrudan kasıtla işlediği anlaşıldığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 21/2. maddeleri uyarınca tayin edilen cezasından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/744, Karar No: 2020/10011, Tarih: 10.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/744 E.  ,  2020/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında olayları ve suç tarihleri yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/155 Esas sayılı dava dosyası ile İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/2 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/155 E. sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6871, Karar No: 2014/21317, Tarih: 17.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6871 E.  ,  2014/21317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın, bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın şehir hali hazır haritasındaki konumu ve şehrin merkezi yerleri (Adliye, Binası Belediye Binası, Hükümet Konağı gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara mesafeleri fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

2)Dava konusu taşınmaz yönünden kaç kat yapılaşmaya izin verildiği ve enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın imar durumunda değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği getirilmiş ise oranı ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8696, Karar No: 2019/6308, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8696 E.  ,  2019/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında suçlamaları kabul etmediklerini, şirkette %3 pay sahibi olduklarını, düzenlenen sahte belgelerden haberdar olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanıkların ortağı olduğu şirketin düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması; bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendilerinden sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıklar ... ile ...’ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda bu sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; gerektiğinde faturalarda yer alan imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; toplanan tüm deliller birlikte tartışılarak, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 1136 sayılı Kanun’un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6384, Karar No: 2014/14422, Tarih: 24.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6384 E.  ,  2014/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 12/12/2013 tarih ve 2011/490-2013/462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait gümrük deposunda 26.06.2007 tarihinde çıkan yangın sonucu 183.750,00 USD mallarının zayi olduğunu, zarardan davalının sorumlu bulunduğunu ve davalının zararlarını ödemediğini ileri sürerek, 183.750 USD'nin yangın tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, binada çıkan yangında davalı şirketin hiçbir kusuru bulunmadığını, bütün kusurun müvekkili ile aynı katta faaliyet gösteren, gizli yakıt ve asit tankları ile birçok kimyasal madde depolayan dava dışı ile yakıt ve asit tankları depolanmasına izin veren, projeye uygun bina yapmayan ve ağır yangın yükü taşıyan işletmelere binayı kiralayan dava dışı bina maliki ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafa ait antrepoda 27.06.2007 tarihinde davalı şirket sahibi ve yöneticisinin ihmal ve taksirli davranışının sonucu yangın çıktığı, bu yangın nedeniyle antrepoda bulunan davacıya ait 4 kap bina otomasyon sistem ekipmanlarının yandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 183.750 Dolar'ın temerrüt tarihi olan 20.07.2007 tarihinden itibaren devlet bankalarınca amerikan dolarıyla açılmış bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12.113,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17035, Karar No: 2015/926, Tarih: 22.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/17035 E.  ,  2015/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 14/12/2010 tarihli iddianame ile sanıkların 7 daireyi katılana devretmedikleri gibi katılanı haberdar etmeden ve toplantıya çağırmadan onun imzalarını taklit etmek suretiyle şirkete ortak aldıkları ve daha sonra şirketi de yine katılan imzalarını taklit edip... firmasına devrettikleri gerekçeleri ile haklarında kamu davasının açıldığı, 25.03.2008 tarihinde yapılan ve ana sözleşmenin bazı maddelerinin değiştirilmesi, müdür ibrası, görev süresi ve temsil yetkisi konularının ele alındığı ortaklar kurulu kararında katılan yerine sahte imza atılması eyleminin iddianamede anlatılmadığı cihetle, iddianameye konu edinilmeyen eylemi de hükme esas alınarak yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle hüküm tesisi,

2- 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçunun oluşması için belgenin sahte olarak düzenlenmesi veya başkasını aldatacak şekilde değiştirilmesi yeterli olacağı gibi sahte olarak düzenlenen belgenin kullanılması veya bu eylemlere iştirak etmekle de suçun oluşacağı cihetle; Mahkemece de kabul edildiği üzere; ... Odasının 06.10.2010 tarihli yazı ekinde gönderilen, Türkiye Ticaret Sicil gazetesinin 871. sayfasında yer alan şirketin 18.06.2009 tarihli noter tasdikli ortaklar kurul kararı ve dosya içerisindeki karar defterinin 10. sayfasındaki 18.06.2009 tarihli ortaklar kurul kararı incelendiğinde katılan yerine atılmış herhangi bir imzanın bulunmaması, dosyada bir sureti bulunan ... Noterliğinin 18.12.2009 tarih ... yevmiye numaralı Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Devir Sözleşmesinde devreden ve devralanlar arasında katılanın yer almaması, katılana atfen bulunan herhangi bir imzanında olmaması, karar defterinde bu devre ilişkin de alınmış bir ortaklar karararına rastlanmaması karşısında; sahtecilik suçunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabüle göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.