muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11483, Karar No: 2019/7153, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11483 E.  ,  2019/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davaya konu olay tarihinde gerçekleşen şiddetli yağış sonucu tıkanan kanalizasyon hattından geri tepen pis suların davacı tarafından sigortalanan konutta hasara neden olduğunu, sigortalıya 6.175,00 TL. hasar bedelini ödeyip haklarına halef olduklarını, zarardan sorumlu olan davalı aleyhine başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın oluşumunda kusurları bulunmadığını, sigortalı konutun sorumluluk alanı içinde hasarın meydana geldiğini ve kurumlarının sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu edilen olayın gerçekleştiği yerin ana arter olmaması nedeniyle yağmursuyu- atık su kanallarının bakım ve yapımından ilgili ilçe belediyesinin sorumlu olduğu hususunun alınan bilirkişi heyeti raporuyla saptandığı gerekçesiyle, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia edilen davalıdan rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2560 sayılı ...'nün Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 2/b maddesinde "kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak; kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek" denilerek, yağmur sularının toplanması işi, davalı İSKİ'nin görevleri arasında kabul edilmiştir.

Davacı taraf, aşırı yağışlar nedeniyle davalıya ait kanalizasyon hattında gerçekleşen geri tepmenin sigortalı konutta hasara neden olduğunu iddia ederek davalıya husumet yöneltmiştir. Mahkeme ise, benimsediği 18.08.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporundaki görüş doğrultusunda, yağmur sularının toplanmasına ilişkin sorumluluğun belediyelere ait olduğu gerekçesiyle, davalıya husumet düşmeyeceğini kabul ederek hüküm tesis etmiştir.

Davacı taraf, aşırı yağışlar nedeniyle davalıya ait kanalizasyon hattında gerçekleşen geri tepmenin sigortalı konutta hasara neden olduğunu iddia ederek davalıya husumet yöneltmiştir. Mahkeme ise, benimsediği 18.08.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporundaki görüş doğrultusunda, yağmur sularının toplanmasına ilişkin sorumluluğun belediyelere ait olduğu gerekçesiyle, davalıya husumet düşmeyeceğini kabul ederek hüküm tesis etmiştir.

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi heyeti raporu incelendiğinde; davalı İSKİ'nin görev ve sorumluluklarına ilişkin mevzuat kapsamında inceleme yapılmadığı; davaya konu hasarın gerçekleştiği binaya ait su ve atık su tesisat projesi ile olay mahallinde yağmur sularının toplanması için ayrı bir tesisat bulunup bulunmadığı, yağmur sularının tahliyesinin gerçekleştirilme biçimi hakkında bilgi ve belge dosya kapsamında olmadığı halde, tamamen varsayımsal olarak ve ihtimale göre davalının zarardan sorumlu olmadığı yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. Mahkeme tarafından davalı sorumluluğunun belirlenmesine tesir edecek tüm belgeler toplanmadan alınan ve varsayımlara dayalı görüş bildiren bu rapor, hükme esas almaya elverişli değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; 18.08.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunun içeriğinde dosya kapsamında bulunmadığı belirtilen hususların araştırılıp gerekli belgelerin ilgili yerlerden getirtilmesi (sigortalı konutun bulunduğu binanın su ve atıksu tesisat projesinin getirtilmesi- binanın bulunduğu mahalde ayrı yağmur suyu toplama tesisi olup olmadığı ve yağmur suları toplanması usulünün ne olduğunun ilgili belediyeden sorulması; yine davacı sigortalısı tarafından bildirilen, olay yerinde davaya konu olaydan 1 hafta önce davalının çalışma yapıp yapmadığının araştırılması yapılmışsa çalışmayla ilgili belgelerin getirtilmesi); tüm belgeler toplandıktan sonra, konusunda uzman başka bir bilirkişiden rapor alınması; ayrı yağmur suyu toplama tesisinin bulunmadığı durumda, 2560 sayılı Kanun'un 2/b maddesindeki görevi gereği, davalının sorumluluğundaki kanalizasyon hattına dolan yağmur suları nedeniyle oluşan hasardan sorumlu olacağı dikkate alınmak suretiyle, davalının hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33796, Karar No: 2015/20135, Tarih: 16.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33796 E.  ,  2015/20135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/399146

MAHKEMESİ : Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/207 (E) ve 2013/500 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar M.. C.. ve S.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Dosyada mevcut CD izleme tutanağına göre sanıkların yüzünü kaşkol ile kapatması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/1-b. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. C.., S.. Y..'un temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanıklar Y.. D.., Z.. D.. ve S.. Ö.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

B-Sanıklar Y.. D.., Z.. D.. ve S.. Ö.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

1-25.03.2013 tarihli ekspertiz raporunda olay yerinden alınan 2 nolu ayakkabı izinin, kesin bir kanaat olmasa bile Y.. D..'a ait ayakkabı iziyle uygunluk bulunduğunun belirtilmesi de göz önünde bulundurularak, olaya ilişkin işyeri kamera görüntülerinin bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek görüntülerde kaç farklı kişinin olduğunun belirlenerek ve 14.03.2013 tarihli muhafaza altına alma tutanağını düzenleyen kolluk görevlilerinin tanık sıfatıyla dinlenip, sanık Y..'ın suçu samimi olarak beyan edip etmediği sorularak, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Kabule Göre de;

Sanıklar Y.., Z.. ve S..'ın suçun işlenmesinden bir gün sonra kasanın açılması ve taşınmasına yardım etmeleri şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Y.. D.., Z.. D.., S.. Ö.. ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1868, Karar No: 2014/21353, Tarih: 10.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1868 E.  ,  2014/21353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/325633

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. (Kadıköy 2.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

NUMARASI : 2007/457 (E) ve 2009/1279 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin komisyonun takdir ettiği vergiyi ödemediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3054, Karar No: 2019/4363, Tarih: 15.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3054 E.  ,  2019/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme ve yardım, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK.nin 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

TCK.nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nin 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1000.TL adli para cezası.

2- Sanık ... hakkında;

TCK.nin 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası, TCK.nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca

11 yıl 8 ay hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

TCK.nin 38, 82/1-a, 35, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

Öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan beraat.

4- Sanık ... hakkında;

Tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan beraat (2 kez).

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...'ın, mağdur ...'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ile sanık ...'nin, mağdur ...'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik tasarlayarak olası kastla öldürmeye teşebbüse azmettirme ile sanık ... hakkında; mağdur ...'ya yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım ve mağdur ...'a yönelik tasarlayarak olası kastla öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından sanıklar hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş, mahkumiyet hükümlerinde ise düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; sanıklar ...'ın mağdur ...'a yönelik olası kasta yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, sanık ... ve ... müdafilerinin; sübuta, katılanlar vekilinin; sanık ...'nin, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, sanık ...'in de mağdurlar ... ve ...'a yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanıklar ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ... hakkında, mağdur ...'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında, mağdur ...'yı tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

A) Sanıklar ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ... hakkında, mağdur ...'yı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, sanık ... hakkında, mağdur ...'yı tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 15/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/599, Karar No: 2010/6498, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/599 E.  ,  2010/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/09/2008 tarih ve 2008/76-2008/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin babası ...’in uzun yıllar davalının babası ...’in yanında çalıştığını,daha sonra ayrılarak komşu dükkanda plaketçiliğe başladığını,bu arada ...’in iflas ettiğini ve aynı yerde oğlu olan davalının işyerini işletmeye başladığını,müvekkilinin de babasının işyerini devir aldığını, babasının ve müvekkilinin işyerini BURSA PLAKET unvanı ile işlettiklerini,ancak davalının bu ibareyi marka olarak adına tescil ettirdiğini öğrendiklerini,davalının marka tesciline rağmen markayı kullanmadığını, NOBEL PLAKET markasını kullandığını,markayı tescil ettirmeden piyasada ilk defa kullanan ve maruf hale getirenin müvekkili olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli BURSA PLAKET markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin BURSA PLAKET markasını tescil ettirmekle öncelik hakkının bulunduğunu, davacının markayı ilk olarak müvekkilinin babasının kullandığını kabul ettiğini,işletmenin ilk kurulduğu andan itibaren bu ibarenin kullanıldığını,davacının uzun bir süre sonra hükümsüzlük davası açmasının MK.'nun 2.maddesine aykırı olduğunu savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre,davalının babasının esnaf odasındaki kaydının 11.12.2006 tarihine kadar devam ettiği,tanık...'un beyanına göre davalının babasının 2-3 ay kadar İzmir'e gittikten sonra geri dündüğü,davalının ve babasının 'Bursa Plaket'ibaresini terk iradelerinin oluşmadığı gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14323, Karar No: 2013/12496, Tarih: 17.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14323 E.  ,  2013/12496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.06.2012 tarih ve 2012/70-2012/472 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sel ve su basması rizikolarına karşı sigortalı işyerine davalıların sorumluluğunda bulunan yağmur suları tahliye rögarının tıkanması sonucu akan suların girerek zarara neden olduğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 46.490,19 TL’nin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, yağmur suları tahliye borularının müvekkili tarafından yapılmadığını, bu nedenle sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, yağmur suları tahliye borularının bakım ve onarımından davalı ...’nin sorumlu olduğu, bu boruların yağan yağmur sularının tahliyesi için yeterli olmadığı, meydana gelen zarardan davalı ...’nin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, diğer davalı yönünden verilen karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.484,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10847, Karar No: 2015/23427, Tarih: 09.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10847 E.  ,  2015/23427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde,dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanunu'nun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler,bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.