muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/430, Karar No: 2019/560, Tarih: 24.09.2019

UYAP sisteminde yapılan sorgulamada, suç tarihi olan 14.10.2006 tarihinde Ankara ilinde güneşin saat 05.54'te doğup saat 17.15'te battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca ve yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 19.15 ile 05.54 saatleri arasında kalan zaman diliminin gece olarak kabulünün gerektiği, buna göre eylemin gece vakti gerçekleştirildiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun basit hâli hüküm altına alınmış, aynı Kanun'un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır. Hırsızlık suçunun basit hâlinin oluşması için, başkasına ait taşınabilir eşyanın suçun nitelikli hâllerinde belirtilen şekiller dışında çalınması gerekmektedir.

Suç ve karar tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi;

"(1) Hırsızlık suçunun;

...

b) Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında,

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur...", şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesiyle TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yürürlükten kaldırılmış, ilga edilen bendin metni korunmak suretiyle aynı maddenin ikinci fıkrasına (h) bendi olarak eklenmiş, birinci fıkradaki “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “üç yıldan yedi yıla kadar hapis”, ikinci fıkradaki “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım ise “beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirilmiştir.

TCK'nın 143. maddesi de suç ve karar tarihi itibarıyla “Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar artırılır.” şeklinde düzenlenmişken, 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle TCK'nın 143. maddesinde yer alan “üçte birine kadar” ibaresi “yarı oranında” biçiminde değiştirilmiştir.

TCK'nın 143. maddesi de suç ve karar tarihi itibarıyla “Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar artırılır.” şeklinde düzenlenmişken, 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle TCK'nın 143. maddesinde yer alan “üçte birine kadar” ibaresi “yarı oranında” biçiminde değiştirilmiştir.

Görüldüğü gibi suç ve karar tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesiyle herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun düzenlendiği TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin yürürlükten kaldırılarak, ilga edilen bendin metni korunmak suretiyle aynı maddenin ikinci fıkrasına (h) bendi olarak eklenmesi ve atılı suç için öngörülen "iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırımın "beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirilmesi; aynı Kanun’un 63. maddesiyle de suçun gece vakti işlenmesi hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde yer alan “üçte birine kadar” ibaresinin “yarı oranında” biçiminde değiştirilmesi karşısında ceza ve zamanaşımı süreleri bakımından 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin sanığın aleyhine olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 5237 sayılı TCK’nın “Dava zamanaşımı” başlıklı 66. maddesi;

“(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.

(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır…” şeklinde düzenlenmiştir.

Zamanaşımını kesen sebepler ise TCK'nın 67/2. maddesinde sayılmıştır. Buna göre, bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Zamanaşımını kesen sebepler ise TCK'nın 67/2. maddesinde sayılmıştır. Buna göre, bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Hâlinde, dava zamanaşımı kesilecektir.

TCK'nın 67. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kesen bir nedenin bulunması hâlinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak, dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması hâlinde ise son kesme nedeninin gerçekleştiği tarih esas alınacak, dördüncü fıkrası uyarınca da kesilme hâlinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığa atılı bulunan ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde yazılı olan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçu bakımından 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, suçun gece vakti işlenmesi hâlinde aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca cezanın üçte birine kadar artırılacağının düzenlendiği, Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarihli ve 1247-1842 sayılı kararında vurgulandığı üzere, 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 3. fıkrasında dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin de göz önünde bulundurulacağı belirtilmiş olup eylemin gece vakti işlenmiş olması nedeniyle dava zamanaşımının hesaplanmasında esas alınacak hapis cezasının üst sınırının 6 yıl 8 ay olacağı, buna göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d maddesi gereğince asli dava zamanaşımının 15 yıl, aynı Kanun'un 67/4 maddesi de göz önünde bulundurulduğunda kesintili dava zamanaşımının ise 22 yıl 6 ay olduğu, hakkında beraat kararı verilen sanığın savunmasının 19.06.2007 tarihinde alındığı ve bu tarihten sonra zamanaşımı sürelerini kesen başkaca bir işlem yapılmadığı anlaşılmış ise de 24.09.2019 olan inceleme tarihi itibarıyla 15 yıllık olağan dava zamanaşımının henüz gerçekleşmediği kabul edilmelidir.

II- Dava zamanaşımının gerçekleşmediği sonucuna ulaşılmakla, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine geçildiğinde;

II- Dava zamanaşımının gerçekleşmediği sonucuna ulaşılmakla, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine geçildiğinde;

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektedir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir değişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Sanık ...'un, olay tarihinde gece sayılan saat 20.00 sıralarında eski iş yeri adresi olan katılan ...'ya ait ... sayılı yere gelerek iş yerinin ahşap kapısının kilitlerini kırıp içeriye girdiği ve otuz adet metal sandalye ile Coution Daikin ve Diamond Electic marka iki adet klimayı kamyonete yüklediği sırada komşuların haber vermesi üzerine iş yerine gelen katılan tarafından yakalandığı olayda;

Katılana ait iş yerinin kokteyl salonu olarak kullanılmak amacıyla yıllık 21.000 Amerikan Doları üzerinden bir yıl süreyle 09.01.2002 tarihinde Borsa Pazarlama Turizm Limited Şirketi yetkilisi sıfatıyla sanığa kiraya verildiği, katılan ve sanığın 12.06.2003 tarihinde kira bedeli ve kira süresi konularında değişiklik yaparak kira sözleşmesini yeniledikleri, sanığın 2004 yılına ait kira borçlarını ödememesi nedeniyle katılanın Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2004/372 esas sayılı dosyası kapsamında icra takibinde bulunduğu, icra takip işlemleri sırasında sanığın birikmiş kira borcu olduğunu kabul ederek katılan ile borç ödeme protokolü imzaladığı, bununla birlikte taahhüde rağmen borcu tam olarak ödememesi nedeniyle katılanın takibe devam ettiği, borçlu olan sanığın takibe itiraz etmesi üzerine katılan tarafından 06.08.2004 tarihinde Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesine itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi talebiyle dava açıldığı, yargılama devam ederken sanığın bu kez 2005 yılı kira borcunu da ödememesi nedeniyle katılanın Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2005/639 esas sayılı dosyası kapsamında 2005-2006 yıllarına ait kira alacağına ilişkin icra takibinde bulunduğu, sanık tarafından takibe yapılan itiraz üzerine Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesince 28.04.2005 tarihli ve 106-245 sayılı karar ile icra takibine yapılan itirazın kaldırılmasına ve davalı sanığın ... sayılı yerde bulunan kiralanandan tahliyesine karar verildiği, kararın borçlu sanık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.09.2005 tarihli ve 5997-8453 sayılı onama ilamı ile kesinleşmesinden sonra Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2005/639 esas sayılı dosyası kapsamında 10.10.2005 tarihinde bahse konu iş yerine gidildiği, kapının kilitli olması nedeniyle çilingir marifetiyle açtırılarak içeriye girildiği, alacaklı ve borçlu vekilleri huzurunda haciz işlemine geçildiği, haciz tutanağına göre beş adet klima, altı adet televizyon, bir adet hoparlör, altı adet dev amfi, bir adet güç kaynağı, bir adet LG marka monitör ile Asus marka kasa, bir adet Philips marka monitör ile toplama kasa, bir adet ışık kontrol cihazı, bir adet DVD, bir adet ses cihazı, dört adet profosyonel amfi, bir adet küçük hoparlör, bir adet DJ mikser, bir adet Vestel marka monitör ile Dell marka kasa, bir adet Axion marka monitör ile ekipmanları, Brother marka faks cihazı ile bir adet amfinin fiilen haczedildiği, resen kıymet takdiri yapılan beş adet klimanın iş yerinde bırakıldığı, diğer mahcuz malların muhafaza altına alındığı, kiralanan iş yerinin tahliyesinin bu şekilde sağlanarak değiştirilen üç adet iş yeri anahtarının katılana verildiği, haciz işlemi sırasında borçlu sanık vekilinin iş yerinde bulunan bardaklar, alkollü ve alkolsüz içecekler ile yazar kasayı teslim almak istediğini söylediğini, alacaklı katılan vekilinin de buna muvafakat gösterdiği hususunun tutanağa yazıldığı, 17.11.2005 tarihinde yapılan birinci artırma ile 4.400.00 YTL (4.400 TL) bedel karşılığında katılan ...'ya 10.10

.11.2005 tarihinde yapılan birinci artırma ile 4.400.00 YTL (4.400 TL) bedel karşılığında katılan ...'ya 10.10.2005 tarihinde haczedilen mallardan beş adet klima dışındaki muhafaza altına alınan diğer mahcuz malların satışının yapıldığı,

Katılanın aşamalarda dinlenmesinde; ihale yoluyla satın aldığı hacizli malları tahliye edilen iş yerine getirip burada muhafaza ettiğini, bununla birlikte haczedilen malların birikmiş kira alacağının tamamını karşılamadığını, sanıktan 100.000.00 YTL (100.000 TL) daha alacağının olduğunu, ayrıca kendisinin sonradan aldığı çok sayıdaki sandalyeleri de iş yerine koyduğunu, iş yerindeki klimaların sanığa ait olduğunu, iş yerinin bu hâliyle bir yıldır boş olarak bulunduğunu, olay tarihinde sanığın iş yeri kapı kilitlerini kırarak içeriye girip üzerinde haciz bulunan iki adet klima ile kendisine ait olan sandalyeleri kamyonete yüklediği sırada olay yerinde sanığı yakaladığını beyan ettiği, sanığın ise aşamalarda, haczedilmeyen ve iş yerinde kalan şahsi eşyasını, kasasını, çek defterini, masa ve sandalyesini bir çok kez istemesine rağmen katılanın olumlu yanıt vermemesi nedeniyle olay tarihinde saat 20.00 sıralarında bahse konu yere gittiğini, çilingir marifetiyle kapıyı açtırdığını, içeride bulunan eşyasını kamyonete yüklediğini, kamyonete yüklediği otuz adet sandalyenin kendisine ait olup daha sonradan satın alınarak iş yerine götürülmüş olduğunu, klimalar üzerindeki haczin ise teminat karşılığında kaldırıldığını savunduğu anlaşılmakla;

Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2005/639 esas sayılı icra takip dosyasının getirtilerek onaylı örneklerinin dosya içine alınması, sanık müdafisinin, 11.07.2005 tarihli Denizbank A.Ş. Gimat Şubesi tarafından düzenlenen 10.500.00 YTL (10.500 TL) bedelli ve 05.05.2005 tarihli Ziraat Bankası A.Ş. Ulus Şubesi tarafından düzenlenen 34.000.00 YTL (34.000 TL) bedelli kesin ve süresiz teminat mektupları karşılığında borç ödendiği için haczin kaldırıldığı yönündeki iddiasının doğru olup olmadığı, teminat mektuplarında yazılı olan bedellerin takibe konu toplam alacak miktarını karşılayıp karşılamadığı, suça konu klimalar üzerindeki haczin devam edip etmediği hususlarının araştırılması; 10.10.2005 tarihli haciz tutanağında borçlu sanığın işletmekte olduğu iş yerine gidilerek isimleri ve özellikleri bildirilen eşyanın fiilen haczedildiği, resen kıymet takdiri yapılan beş adet klimanın iş yerinde bırakıldığı, diğer mahcuz eşyanın muhafaza altına alındığı, iş yerinin tahliyesinin bu şekilde sağlanarak değiştirilen üç adet anahtarın alacaklıya verildiğinin belirtilmesi karşısında, katılanın, tahliye kararından sonra iş yerine kendisine ait iskemleler koyduğu yönündeki beyanına karşın sanığın kamyonete yüklediği otuz adet sandalye ve klimaların kendisine ait olup daha sonradan satın alınarak iş yerine götürüldüğünü savunması dikkate alınarak haciz tutanağında iş yerinde sandalye bulunup bulunmadığına ilişkin herhangi bir bilgi bulunmaması da gözetilip katılanın, sanık aleyhine önceki dönem kira borçlarına ilişkin Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2004/372 esas sayılı dosyası kapsamında da icra takibinde bulunduğu, borçlu sanık tarafından takibe itiraz edilmesi üzerine Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2007 tarihli ve 1065-1672 sayılı kararı ile alacaklı katılanın davasının kısmen kabulü ile borçlu sanığın Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2004/372 esas sayılı dosyaya yapmış olduğu itirazın 22.270.00 YTL (22.270 TL) asıl alacağa yönelik olarak iptaline ve takibin devamına karar verildiği anlaşılmakla bahsi geçen icra takip dosyasının da getirtilerek onaylı örneklerinin alınması, suça konu sandalyelerin bu icra takip dosyası kapsamında haczedilip haczedilmediğinin araştırılması, sandalyelerin alım satımına ilişkin fatura, makbuz, sevk irsaliyesi, fotoğraf, tanık beyanı gibi delillerinin bulunup bulunmadığına ilişkin yeniden katılanın ve sanığın ayrıntılı beyanlarına başvurulması ile tahliye kararından sonra anahtarları değiştirilen iş yerine suça konu sandalyeleri nasıl götürdüğü hususunun da sanığa açıklattırılarak elde edilen tüm deliller çerçevesinde sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2013 tarihli ve 359-771 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.09.2019 tarihinde yapılan müzakerede, her iki uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13812, Karar No: 2014/5677, Tarih: 26.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13812 E.  ,  2014/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde,dolandırıcılık suçunun,Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi ,nitelikli hal olarak kabul edilmiştir.Bu suçun oluşabilmesi için,Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir.Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa,dolandırıcılıktan bahsedilemez,şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır.5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka,48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır.Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur.Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı,kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir.Fil,sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler,bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın,...adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ile ... şubesine kredi almak için başvurduğu, yetkililer tarafından kullanılan kimliğin sahte olabileceğinden şüphelenilerek ihbar üzerine bankada bekleyen sanığın yakalandığı, üzerinden ... adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanının ele geçirildiği, bu şekilde gerçekleşen eyleminin resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunda 765 sayılı Kanundan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.