muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4197, Karar No: 2020/3727, Tarih: 18.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4197 E.  ,  2020/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının kabininde yolcu olarak bulunduğu davalı ... AŞ'ye zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı traktöre davalı ...'ın sürücüsü ve davalı ... AŞ'nin sigortacısı olduğu kamyonun arkadan çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacı ...'in yaralandığını, müvekkilin sakat kaldığını, tek başına işlerini göremediğini, davalı kamyon sürücüsü Aşkın'ın asli kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 80.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den, işgücü kaybı, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik zararı olarak şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminatın ise tüm davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; HMK 150/6 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine yöneliktir.

Anayasa'nın 35 ve 36. maddeleri ile 6100 sayılı HMK.'nun 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenilmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm

verilemez. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olur. Yine, davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilecek halleri düzenleyen 6100 Sayılı HMK.'nın 150.maddesinde; usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği belirtilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasının son cümlesinde ise; geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece mazeretin belgelenmemesi nedeniyle mazeret talebinin reddine ve dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Ancak davacı vekilince gönderilen mazeret dilekçesinde aynı tarih ve saatte 2015/195 sayılı dosyanın İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi duruşmasının olduğu beyan edilerek erteleme talep edilmiştir. Bu durumda davacı vekilinin mazeretini gerekçelendirdiği, UYAP sisteminden yapılacak araştırma üzerine mazeret içeriğinin denetlenebileceği ve görülebileceği anlaşılmakla, davacı vekilinin mazeret bildirimi usule uygun olduğu halde mahkemece; mazeret kabul edilip yeni bir duruşma günü verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile mazeretin reddine ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18485, Karar No: 2010/13783, Tarih: 08.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/18485 E.  ,  2010/13783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçlar için yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. madde ve fıkralarına göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. madde ve bentleri gereğince sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 8.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5126, Karar No: 2013/6981, Tarih: 07.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5126 E.  ,  2013/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 17.01.2013 gün ve 2012/13282- 2013/492 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın ... Belediyesi Encümeninin 21.09.1999 tarihli ve 2717 no'lu encümen kararına dayanarak satışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Belediye Encümeninin anılan kararının Belediye Meclis kararına istinaden alınıp alınmadığı ve varsa dayanak Meclis Kararının ilgili belediyeden getirtilmesi ve daha sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5119, Karar No: 2010/3223, Tarih: 23.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/5119 E.  ,  2010/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2009

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde  01.01.1990-10.12.1995 tarihleri arasında çalıştığının tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı  M.Çıraklık Eğitim Merkezinde 01.01.1990-10.12.1995  tarihleri arasında  giyim dalı usta eğitmeni olarak her yıl  kesintisiz olarak geçen ve kuruma eksik bildirilen (sürekli) çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 01.10.1990-30.06.1994 tarihleri arasında davalı Bakanlığa bağlı işyerinde aralıksız çalıştığının kabulüyle, Kuruma bildirilmeyen 391 gün çalışmasının  tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalı Bakanlığa bağlı .... sigorta  nolu Mamak Çıraklık Eğitim Merkezi işyerinden dosyada mevcut 01.10.1990-14.10.1991-13.10.1992-29.11.1993-101.11.1995 tarihli işe giriş bildirgeleri,ne dayalı olarak; 1990 yılından 55 gün, 1991 yılından 120 gün, 1992 yılından 119 gün, 1993 yılından 146 gün, 1994 yılından 58 gün, sigortalılık süresinin kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bakanlığa bağlı .... sigorta  nolu M.Çıraklık Eğitim Merkezi işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı tarih dosya kapsamından anlaşılamamakla birlikte, getirtilen dönem bordrolarından dava  konusu edilen dönemde işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu hususu uyuşmazlık konusu değildir.

21.5.1977 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89.maddesi uyarınca yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve Yöneticilerinin Ücretli Ders Saatlerine ilişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar Kurulu kararında, kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin “ders ücreti karşılığı” görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63.maddesi (1475 sayılı Kanun’un 61.maddesi) gereğince 7.5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir Kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir Kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen işyerindeki amir, şef, ve müdür  gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Milli Eğitim bakanlığına bağlı Halk Eğitim Merkezleri bünyesindeki kurslarda usta öğretici olarak çalışan kişilerle ilgili hizmet süresinin tesbitine yönelik davalarda uygulanacak esaslar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.09.2008 tarih, 2008/10-555 Esas-530 Karar sayılı ilamında da açıkça belirlenmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme  dayanak alınan   tanıkların davacıyla birlikte bu işyerinde çalıştığı belirtilmiş ise de; bu tanıkların işyeri kayıtları getirilmemiştir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme  dayanak alınan   tanıkların davacıyla birlikte bu işyerinde çalıştığı belirtilmiş ise de; bu tanıkların işyeri kayıtları getirilmemiştir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş;  davacının  şahsi dosyasını ve tespitini  istediği yıllara ilişkin dönem ve ücret bordroları ile günlük ve haftalık ders saatlerini gösterir puantaj kayıtları getirtilerek anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, davalı bir kamu kurumu olması nedeniyle bunun nedenini araştırmak, mahkemece önceden dinlenen tanıkların bordrolu olup olmadıklarını belirlemek,  davacı ile aynı işyerinde çalışan  ilgili amir, müdür gibi yetkili kişilerin beyanlarına baş vurmak, davacının tamgün  esasına göre mi yoksa part-time esasına göre mi çalıştığını tespit ederek ilgili Yönetmelik ve Bakanlar Kurulu Kararı'ndaki hükümler de  gözetilerek çalışma süresini belirlemek, halıcılık kursu merkezde açılmış bir kurs ise günlük çalışma saatleri toplamı yukarıda anılan mevzuatta belirlenen günlük çalışma süresi olan 7,5 saate bölünerek çalışma gün sayısını tesbit etmek, şayet kurs merkez dışında bir köyde açılmış ise bu defa gidiş geliş yol süresi de nazara alınarak bir günlük çalışma tam gün kabul edilerek hesaplama yapılmak ve   gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3739, Karar No: 2021/15316, Tarih: 16.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3739 E.  ,  2021/15316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAHİLİ DAVALI: ... vd.Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, re'sen yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, re'sen yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 777 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün re'sen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12655, Karar No: 2014/15139, Tarih: 29.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12655 E.  ,  2014/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2013/174-2013/49

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilmediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12008, Karar No: 2008/3068, Tarih: 12.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12008 E.  ,  2008/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMER ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2007

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, akıl hastalığı nedeniyle ehliyetsiz olan Z... ‘in kandırılmak suretiyle adına kayıtlı 7 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından temlik edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının akıl rahatsızlığını bilmediğini, taşınmazı bedeli karşılığı satın aldığını, davacı tarafın kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,24.11.2006 tarihli ve 3665 s.lı adli tıp raporu ile davacının işlem tarihinde ehliyetsiz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi .. ..’. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden çekişme konusu 7 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından 21.12.2003 tarihli akitle satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.Davacı işlemin ehliyetsizlik nedeniyle geçersiz olduğunu kandırıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece akit tarihinde davacının ehliyetsiz olduğunun kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı K..S..Mahkemesinin 15.9.2004-92 Esas 2004/136 karar sayılı ilamıyla vasi atandığı, ancak Medeni Kanununun 462/8.maddesi uyarınca dava açmak için vasi tarafından vesayet makamından izin alınmadığı anlaşılmaktadır.Bu husus bozma nedeni olduğu gibi kabule görede keşfen belirlenen değer üzerinden eksik harç tamamlanmadanbu bedel üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının H.U.M.K. 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/359, Karar No: 2016/7770, Tarih: 14.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/359 E.  ,  2016/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24403, Karar No: 2013/13627, Tarih: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24403 E.  ,  2013/13627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ve sanık hakkında kurulan hükmün, açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi ve adli para cezası üzerinden taksit yapıldığı sırada, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkındaki hükmün üçüncü paragrafındaki, “50/1-a ” ibaresinden sonra gelmek üzere “ 52/2” ibaresinin yazılması, hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkartılarak, yerine, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin, sanığa ihtaratına, ibaresinin elenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.