muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/679, Karar No: 2020/3648, Tarih: 29.06.2020

Somut olayda; 2012 ve Ek Protokol 2013/1 'in (5.3.14) , (4.3.6) ve (5.3.5.) maddeleri kurum işlemine dayanak kılınarak, davalı tarafından, kurum zararı olarak 4.265,38 TL'nin davacıdan tahsil edileceği, sözleşmenin 3 (üç) ay süreyle feshedileceği ve reçete bedeli olan 1.470,26 TL'nin 5 katı tutarında 7.351,30 TL cezai şartın davacı hakkında uygulanacağı bildirilmiş olup, davacı eczacı tarafından 2012 yılı protokolü (5.3.14) , (4.3.6) ve Ek Protokol 2013/1'in ve (5.3.5.) madde hükümlerinin ihlal edildiği sabittir. Yargılama sırasında davacı 2016 yılı ilgili protokol hükümlerinin hakkında uygulanmasını yazılı olarak talep etmiştir. Her ne kadar, Bölge Adliye Mahkemesince 2016 yılı ilgili protokol hükümleri değerlendirilmiş ve somut olaya uygulanmış olsa da, değerlendirmelerin 1 Ocak 2016 yürürlük tarihli protokol uyarınca yapıldığı, yukarıda açıklanan 1 Nisan 2016 tarihli ilgili protokol hükümlerinin ( (5.3.5.), (6.12.) ) göz ardı edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, 1 Nisan 2016 yürürlük tarihli ilgili protokol hükümleri yeniden değerlendirilmek suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14858, Karar No: 2012/781, Tarih: 26.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14858 E.  ,  2012/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-ATSANLAR ORGANİK VE KİMYEVİ GÜBRE ZİRAİ İLAÇLAR SAN. TİC. LTD. ŞTİ.

2-UĞURLAR GÜBRE SEBZE PAZ. TİC. LTD. ŞTİ.

3-...

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.11.2009 gün ve 2008/186 - 2009/487 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.09.2011 gün ve 2010/1687 - 2011/10890 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafa ait "BZN" ibareli 1. sınıfta tescilli 2006/2249 nolu marka gerekçe gösterilerek müvekkili işyerindeki çeşitli emtianın toplatıldığını, oysa davalı markasının hukuken tescilinin mümkün olmadığını, emtianın vasfını bildirdiğini, bor ve çinko elementlerinin kimyasal terimlerinin marka haline getidrilemeyeceğini ileri sürerek, anılan davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı markasının 1.sınıfdaki ürünler yönünden vasıf bildirdiği ve marka olarak ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüyle davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.09.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 43,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

43,90 KDH

203,00 Ceza

27.01.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2012/13147, Karar No: 2012/10739, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13147 E.  ,  2012/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçuna teşebbüs etmekten sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2011 gün ve 2009/131 Esas, 2011/54 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan zamanaşımı süresi içinde yerel Cumhuriyet Savcılığınca kamu davası açılması mümkün görüşmüştür.

Mağdure ...'in, nüfus kaydının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınmış olması nedeniyle, nüfus kaydının yargılama sırasında alınmamış olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1030, Karar No: 2014/11686, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1030 E.  ,  2014/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

.../...

...2...

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10492, Karar No: 2015/12637, Tarih: 06.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10492 E.  ,  2015/12637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı ...'ye tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davalı ....'ye tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Anılan tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3817, Karar No: 2014/14812, Tarih: 17.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3817 E.  ,  2014/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/104673

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2009

NUMARASI : 2007/268 (E) ve 2009/908 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık A.. C..'nın, katılan M.. S..'ın mesul müdür olduğu A.. Kağıtçılık San. ve Tic. A.Ş. isimli iş yerinde folklift opreratörü olarak çalıştığı, diğer sanık S.. Y..'in ise katılana ait bahsi geçen şirketin nakliye işini yapan A..Nakliyat isimli firmada taşeron kamyon şoförü olarak çalıştığı, birlikte yaptıkları plan dahilinde sanık Ali'nin muhtelif tarihlerde iş yerinde üretilen çocuk bezlerini şirketten habersiz sanık Savaş'ın kamyonuna para karşılığı yüklediği, iki sanığın da bu şekilde atılı güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda; gerçeğin kuşkuya meydan bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suç tarihinde katılana ait şirkette bulunan ve suça konu yüklemenin yapıldığı fabrikada çalışan tüm yükleme ve depo sorumluları ile denetim yapan güvenlik görevlilerinin, ayrıca sanık Savaş'ın çalıştığı A..Nakliyatta bulunan taşıma talimatı veren yetkililerin açık adres ve kimlik bilgilerinin tespit edilerek olayla ilgili bilgi ve görgülerine başvurulması, ayrıca suç tarihi itibariyle depoya giren malların sayı ve hacim itibariyle kaydına ilişkin belgeler ile bu malların çıkışına dair tutanakların, ürün barkotlarının ve irsaliyelerinin incelenmesi ve bu irsaliyelerin A.. Nakliyat firmasından temin edilecek belgelerle karşılaştırılması için alanında uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek katılanın iddia ettiği gibi depodan sanıklara atfedilebilecek kayıt dışı bir eksilme olup olmadığının tespitini içerir rapor alınmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16713, Karar No: 2007/15629, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16713 E.  ,  2007/15629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dalaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15089, Karar No: 2015/2651, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15089 E.  ,  2015/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31897, Karar No: 2017/7737, Tarih: 06.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31897 E.  ,  2017/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini belirterek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, yargılama harcından sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin “2” numaralı bendinin çıkarılmasına, yerine;

“2-Alınması gerekli 691,71 TL karar ve ilam harcından davacıdan başlangıçta peşin alınan 145,10 TL peşin harç ve ıslah ile alınan 27,78 TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 518,83 TL'nin davalı ... Bakanlığı harçtan muaf olduğundan diğer davalı...Özel Güvenlik ve Koruma Hizmetleri Limited Şirketinden alınarak Hazineye gelir kaydına " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7741, Karar No: 2015/1722, Tarih: 02.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7741 E.  ,  2015/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin yetkilisi ve sahibi olduğu ... isimli firmada şoför olarak çalıştığı, 22.12.2009 tarihinde Mersin'den Ukrayna/Lvov şehrine taşımak yapmak üzere şirkete ait TIR’la gönderildiği, bu taşıma ile ilgili olarak 1.350 TL ve 1000 USD verildiği, ayrıca boşaltma yerinde taşıma bedeli olan 5500 USD navlun bedelini de kendisine ödedikleri, boşaltma tarihi olan 28.01.2009 tarihinin tatillere denk gelmesi nedeniyle, birkaç gün orada beklemesini ve aracı uygun bir yere park etmesinin söylendiği, bunun üzerine katılan tarafından masraflar için verilmiş olan parayı kendi şahsına harcadığı gibi, hava şartlarından dolayı aracın arızalanması sonucunda katılanı 3.000 Euro tamir masrafı ile zarara uğrattığının iddia edildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19596, Karar No: 2014/13633, Tarih: 03.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19596 E.  ,  2014/13633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/236519

Mahkemesi : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07.12.2011

Numarası : 2011/135-2011/1289

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü elektrik arıza bildirimi üzerine bu arızanın giderilmesi için sanıkların sahibi ve yetkilisi olduğu ... Enerji Ltd Şti.nin sorumlu ve koordinatör mühendisi olan M. A..'in bilgisi dahilinde arıza-bakım-onarım görev emri düzenlendiği, hakkında mahkumiyet kararı verilen H. K..'ın arıza bakım ekibi iş sağlığı ve güvenliği sorumlusu, ölenin şef ve tanık L. M..'nın da teknisyen olarak görevlendirildiği arıza ekibinin olay yerine ulaştığında, elektrik teknisyeni H. K.. tarafından trafodan elektriğin kesim işlemi yapıldıktan ve etraftan da teyit alındıktan sonra elektrik teknisyeni olan ölenin arızayı gidermek için çıktığı elektrik direğinden kısa bir süre sonra zemine düşerek, düzenlenen ölü muayene tutanağına göre; "yüksekten düşmekle husülü mümkün künt kafa ve genel vücut travmasına bağlı kafatası kırığı ve beyin kanaması" nedeniyle öldüğü olayda, yine aynı tutanakta, vücudunun herhangi bir yerinde, her iki el ayasında, ayak tabanında elektrik giriş ve çıkışına ait herhangi bir yanık ve buna benzer lezyon tespit edilmediğinin ifade edilmesi karşısında, ölenin iş güvenliği ve sağlığı konularında eğitim aldığına, kendisine gerekli kişisel koruyucu malzemelerin zimmetlendiğine ve yüksek gerilim altında çalışma izin belgesine sahip olduğuna ilişkin belgelerin de dosya arasında bulunduğu ve tanık anlatımlarına göre de arızayı gidermek için elektrik direğinden düştüğünde üzerinde emniyet kemerinin bulunduğu anlaşılmakla, ... Enerji şirketinin sahibi ve yetkilisi olan sanıkların iş güvenliği ve işçi sağlığı önlemlerini almak üzere şirket sorumlusu ve koordinatörü olarak elektrik mühendisi M.A..'i atadıkları ve olay günkü arıza ekibinde de iş sağlığı ve güvenliği sorumlusu olarak Hasan Kaplan'ın görevlendirildiği, bu aşamadan sonra sanıkların cezai sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraati yerine aralarında elektrik mühendisi bulunmayan bilirkişi raporlarına itibarla yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken suçun taksirli suç olduğu gözetilmeden, "faillerin güttükleri amaç ve saiki" gerekçelerine dayanılması,

3-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,