muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7738, Karar No: 2012/4695, Tarih: 06.06.2012

C.a-Sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve mağdurun istikrarlı beyanlarına göre; sanık ...'ın, mağdurun arkadaşı olan ... isimli kişiyi 12.11.2005 tarihinde tabanca ile vurarak öldürdüğü iddiasıyla ilgili olarak yapılan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/27439 soruşturma numaralı dosyasında, olayın tanığı olduğu ve eylemin sanık tarafından yapıldığını gördüğünü belirterek sanık aleyhine olacak şekilde ifade verdiği, aynı dosya içerisindeki 16.08.2006 tarihli karakol beyanında da, ifadesini değiştirmesi için sanığın tehdit ettiğini beyan ettiği, yine eldeki dava dosyasında da mağdurun sanıkla arasındaki husumet nedeninin yukarıda bahsedilen olayda verdiği ifade olduğunu belirterek sürekli sanığın tehdit ettiğini, ortak tanıdıklarından ifadesini değiştirmesi için haber gönderdiğini, bu mevzudan başka aralarında husumet nedeni olmadığını söylediği, taraflar arasında dosyaya yansıyan başka bir husumet nedeni de bulunmadığından mağdurun beyanlarına itibar edilmesi gerektiğinden, sanıkların öldürmeye teşebbüs suçlarını, kamu görevi niteliğinde tanıklık yapan mağdura besledikleri husumet nedeniyle işlediklerinin kabulü ile eylemlerine uyan TCK.nun 82/l-g, 35. maddeleriyle cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde, suç vasfının yanlış tayin edilmesi suretiyle TCK.nun 81,35. maddeleriyle cezalandırılmaları,

b-Kabule göre de; 07.07.2007 tarihli olayda sanıkların tabancayla ateş etmek suretiyle, mağdur ...'u ayak, uyluk, diz, inguinal ve testis bölgelerinden sekiz isabetle, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşam fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak ve olaya bağlı sağ alt ekstremitedeki fonksiyonel kısıtlılığın organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladıkları olayda, mağdurdaki zararın ağırlığına göre, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi, suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden

sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 06/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'ın 25/05/2007 tarihli olay esnasında, aralarında husumet bulunan ...'un işlettiği çay ocağına girerek tabanca ile iki el ateş etmesi sonucu hedefi olan mağdur ...'un isabet almadığı, ancak yanında bulunan mağdur ...'in ayak bölgesinden bir isabetle yaralandığı olayda, sanığın mağdur ...'e karşı eylemi ile ilgili olarak TCK 37/1 maddesi delaletiyle TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 21/2 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ilişkin kararın onanmasına yönelik çoğunluk görüşüne karşıyım.

Şöyle ki:

Şöyle ki:

Dosyada mevcut olay yeri basit krokisinden de anlaşılacağı üzere, giriş kapısı dışında çıkılması mümkün olmayıp, küçük bir mekan olan ...'un işlettiği çay ocağına gitmek suretiyle asıl hedefi olan mağdura mekanın kapısının önünde durmak suretiyle ve doğrudan kast ile ateş etmesine karşın, atış sırasında tesadüfen olay yerinde bulunan ve üçüncü şahıs konumundaki mağdur ...'in de hiçbir kaçış imkanı olmayan küçük bir mekanda isabet alması muhakkak olmasına karşın, eylemin bu mağdura karşı olası kast ile işlendiğinin kabulü mümkün değildir. Zira, belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerimize göre diğer bazı sonuçlarıda doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kast ile hareket ettiği kabul edilmelidir. Nitekim, YCGK.23/11/2010 gün 2010/1-171 nolu kararı da aynı doğrultuda olup, sanık ...'in eyleminin mağdur ...'e karşı doğrudan kast ile adam öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünce ve kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2021/4616, Karar No: 2022/6078, Tarih: 20.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4616 E.  ,  2022/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adilcevaz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.01.2021 tarih ve 2019/114 E. - 2021/3 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine kambiyo senetlerine özgü yolla takip yaptığını, çek bedelinin büyük kısmının davalının çalışanı ...’a ödendiğini, ödeme sırasında yedinde bulunmama nedeniyle çekin davacıya iade edilmediğini, çekin daha sonra da iade edilmeyip takibe konu edildiğini ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitini ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddia edilen ödemenin davalıya yapılmadığını, davalının pazarlama çalışanı olan ...’ın davacının iddia ettiği tahsilat tarihinden önce davalı işyerinden ayrıldığını, bu çalışanın dava konusu işlem için tahsilat yetkisinin olmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı şirketi temsile yetkili olmayan 3. kişiye yaptığı ödemenin geçerli bir ödeme olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, keşidecisi davacı, lehtarı davalı olan ve davalı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe konu edilen çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, çek bedelini davalı şirket nezdinde müdür olarak görev yapan ...’a 26.08.2014 tarihinde ödediğini ileri sürerek, adı geçen kişinin imzasını havi belgeyi dosyaya ibraz etmiş, davalı vekili ise, ...’ın müvekkili olan iş ilişkisinin davacı yanca tahsilatın yapıldığı belirtilen tarihten önce 25.04.2014 tarihinde son bulduğunu, bunun yanında müvekkili şirket bünyesindeki görevinin de satış ve pazarlama ile sınırlı olup, tahsilat yapma yetkisinin bulunmadığını savunmuştur.

Davacı, çek bedelini davalı şirket nezdinde müdür olarak görev yapan ...’a 26.08.2014 tarihinde ödediğini ileri sürerek, adı geçen kişinin imzasını havi belgeyi dosyaya ibraz etmiş, davalı vekili ise, ...’ın müvekkili olan iş ilişkisinin davacı yanca tahsilatın yapıldığı belirtilen tarihten önce 25.04.2014 tarihinde son bulduğunu, bunun yanında müvekkili şirket bünyesindeki görevinin de satış ve pazarlama ile sınırlı olup, tahsilat yapma yetkisinin bulunmadığını savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili ile ... arasındaki iş ilişkisinin 25.04.2014 tarihinde sona erdiğini savunmuş ise de, davalı şirket yetkilisi Ertan Acar tarafından davalı şirketin bayilerine gönderilen 27.10.2014 tarihli e-maille, ...’ın 27.10.2014 tarihi itibariyle (söz konusu e-mailde “bu gün itibariyle” ifadesi kullanılmıştır) şirketten ayrıldığı bildirilmiştir. Keza davalı yanca, ...’ın davalı şirketteki görevinin satış ve pazarlama ile sınırlı olup, davalı şirket adına tahsilat yapma yetkisi bulunmadığı savunulmuş ise de, davacı yanca dosyaya ibraz edilen ve davalı şirketin antetini ve ...’ın imzasını içeren 07.08.2014 tarihli tahsilat makbuzu içeriğinden ...’ın davalı şirket adına Roza Mobilya isimli müşterinin çekini tahsil ettiği, yine davacı yanca dosyaya ibraz edilen “Cari Hesap Ekstresi” başlıklı belgeden ise, ...’ın davalı şirket adına Roza Mobilya isimli müşteriyle hesap mutabakatı yaptığı ve belgenin ... tarafından 21.10.2014 tarihinde imzalandığı görülebilmektedir. Zikredilen belgeler, ...’ın görevinin satış ve pazarlama ile sınırlı olmadığını gösterdiği gibi, taraflar arasındaki iş ilişkisinin belirtilen tarihler itibariyle de devam ettiğini göstermektedir.

Saptanan bu durum karşısında, davalı şirketi temsil ettiği anlaşılan ...’ın hukuki durumunun tespit edilmesi ve adı geçene yapılan ödemenin davalı şirkete yapılmış bir ödeme gibi değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tartışılması gerekmektedir. 6102 sayılı TTK'nın 371/7. maddesinde anonim şirket yönetim kurulunun şirkete hizmet akdiyle bağlı kişileri sınırlı yetkiyle ticari vekil veya diğer tacir yardımcıları olarak atayabileceğinden söz edilmiştir. Keza 6098 sayılı TBK'nın 547/1. maddesinde de, bağlı tacir yardımcılarından olan ticari temsilci, “… işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir.” şeklinde tanımlanmış, (818 sayılı BK m. 449) aynı Yasa hükmünün 2. fıkrasında ise, işletme sahibinin ticari temsilcilik yetkisi verildiği hususunu ticaret siciline tescil ettirmek zorunda olduğu, ancak ticari işletme sahibinin ticari temsilcinin fiillerinden sorumluluğunun tescilin yapılmış olmasına bağlı olmadığı belirtilmiştir. Aynı Kanun’un “Temsil Yetkisinin Kapsamı” başlığını taşıyan 548. maddesinde ise, ticari temsilcinin, iyi niyetli üçüncü kişilere karşı işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemi yapmaya yetkili olduğu ancak açıkça yetkili kılınmadıkça taşınmazları devredemeyeceği ve aynı bir hakla sınırlandıramayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, ticaret sicili kayıtlarına göre ...’ın davalı şirket tarafından açıkça ticari temsilci olarak görevlendirildiği söylenemese de TBK’nın 547. maddesine göre, ticari temsilcinin zımmi irade beyanıyla atanması mümkün olduğu gibi, bu hususun ticaret siciline tescil edilmemiş olması da ticari işletme sahibini sorumluluktan kurtaramaz. Doktrinde, görevlendirmenin açıkça yapılmaması sebebiyle atanan kişinin hukuki durumunun tespit edilemediği bu gibi hallerde atanan kişinin ticari temsilci olup olmadığının somut olayın özellikleri, yetkilerin kapsamı ve kişinin ticari işletme içindeki durumu gözetilerek saptanması gerektiği belirtilmektedir (Poroy, Reha / Yasaman, Hamdi, Ticari İşletme Hukuku, 16. Bası, İstanbul 2017, s.238). Dava dışı ...'ın işlem tarihi itibariyle davalı şirkette “müdür” sıfatıyla görev yapmakta olup, davalı şirket adına, müşterilerle hesap mutabakatı imzalama ve tahsilat yapma gibi yetkiler kullandığı, dava dışı 3. kişiler tarafından davalı şirketi her türlü işleminde temsil etme yetkisine sahip bir kişi olarak bilinip tanındığı dikkate alınarak davalı şirketin yetkili ticaret temsilcisi olduğu ve kendisine yapılan ödemenin geçerli bir ödeme olduğunun kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bozmaya yanlış anlam verilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20/09/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava menfi tespit istemine ilişkin olup davacı yanca davadışı ...’ın davalı şirketin tahsile yetkili çalışanı olduğu ileri sürülerek adı geçene yapılmış ödeme nedeniyle davalı yana borçlu olmadığının tespiti istenilmiş, davalı yan ise ...’ın tahsile yetkili olmadığı gibi tahsilat tarihinden önce işyerinden ayrıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen 28.6.2016 tarih ve 25-99 sayılı karar ile ...’ın davalı şirketin para tahsiline yetkili elemanı olduğu, tahsilat tarihinde ise davalı şirkete ait işyerinde çalıştığı kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı yan vekilinin işbu kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizin 4.4.2018 gün ve 2016/16792 – 2018/1788 sayılı kararı ile “…Davalı şirketi temsile yetkili kişiye yapılmayan ödemenin geçerli bir ödeme olmadığı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.” gerekçesine yer verilmek suretiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma kararı, dava dosyası içerisindeki bilgiler uyarınca davadışı ...’ın davalı şirketi temsile yetkili kişi olmadığına, mahkemenin aksi yöndeki kabulünün hatalı değerlendirmeye dayalı olduğuna yönelik bir gerekçe içermekte olup bozma kararı farklı bir anlam yüklenemeyecek derecede açıktır.

Dairemizin 4.4.2018 tarihli bozma ilamına mahkemece uyulmuş, bu suretle davalı lehine ilamda belirtilen çerçevede usuli müktesep hak doğmuştur. Maddi bir hatadan kaynaklanmadığı sürece oluşan söz konusu müktesep hak, tarafları olduğu kadar mahkemeyi ve Yargıtay’ı da bağlar niteliktedir. Önceki bozma ilamının çerçevesi dışına çıkılması ve müktesep hakkın ihlali sonucunu doğuracak şekilde karar verilemeyeceği görüşünde olduğumuzdan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmaya olanak görmüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/24630, Karar No: 2016/7714, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24630 E.  ,  2016/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14608, Karar No: 2015/16072, Tarih: 22.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14608 E.  ,  2015/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/08/2013

NUMARASI : 2007/263-2013/126

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 101 ada 290 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, sözü edilen taşınmazın tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmazların tespitinin dayanağı olan Ağustos 1965 tarih 40, Temmuz 1992 tarih 1, Temmuz 1983 tarih 13, Eylül 1986 tarih 21 ve Kasım 2000 tarih 71 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, oluşum nedeni, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (Eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması, gelen cevabi yazıların ilgili hakim tarafından titizlikle kontrol edilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5115, Karar No: 2013/25055, Tarih: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5115 E.  ,  2013/25055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir davası veya karşı davasının bulunmadığının ve davalının adli yardım talebinin kabulünü gerektirecek belge ve bilginin adli yardım talebiyle birlikte ibraz edilmediğinin anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4767, Karar No: 2024/6035, Tarih: 26.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4767 E.  ,  2024/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.10.2024

SAYISI : 2024/274 E., 2024/1804 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/314 E., 2023/741 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 10.200,00 TL olup, bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6779, Karar No: 2015/752, Tarih: 21.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6779 E.  ,  2015/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/161506

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/256 (E) ve 2012/977 (K)

SANIK : F.. S..

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık F.. S..'ın hükümden sonra 24.07.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17017, Karar No: 2019/3779, Tarih: 24.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17017 E.  ,  2019/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 26. maddesinde "İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (...)1 Kurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir......" hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 29.07.2007 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen peşin sermaye değerli gelir,geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin tahsilinin talep edildiği, tazminat dosyasında alınan 06.04.2010 tarihli kusur raporunda asıl işveren Maçka Taş İnşaat Mad. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. %50, alt işveren ... Taah. Turizm Nak. Dan. Komür ve Taşocağı İşletmeciliği Tic. Ltd. Şti. %20, sigortalı %30 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/87 Esas, 2009/134Karar sayılı kararı ile şantiye şefi .. , şirket yetkilileri ..., ... ve ...’ın adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, söz konusu karar Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2012/13768 Esas, 2013/10476 Karar sayılı,18.04.2013 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.