muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/388, Karar No: 2013/7162, Tarih: 03.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/388 E.  ,  2013/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 sayılı VUK.nun 359/a-2; 5237 sayılı TCK.nun 50, 52. maddeleri gereğince 3.600 TL apc ile cezalandırılmasına dair.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak şekilde belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yokluğunda verilen 29.04.2009 günlü hükümde temyiz süresinin "hükmün açıklanmasından veya tebliğinden" itibaren başlayacağının bildirilmesi nedeniyle sanığın yanıltıldığı ve başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla; 09.07.2009 günü dosyaya vekaletnamesini sunan sanık müdafiinin öğrenme üzerine aynı gün yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2003 , 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında bu suç yönünden somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gibi adli sicil kaydındaki 3167 sayılı Kanun'un 13/1. maddesine ilişkin hükümlülüğün de niteliği itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden, maddede öngörülen diğer koşullar değerlendirilmeksizin, sanığın katılan idareye borcunu ödemediği şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmaması,

2) 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK'nun hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespitinin gerektiği, Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde yapılan değişiklikten önceki hali lehe kabul edildiği takdirde hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesinde hapis cezasının her bir günü için sanayi sektöründe çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için hüküm tarihinde yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık brüt tutarının yarısının esas alınması gerektiği gözetilmeden ve denetime olanak verecek biçimde lehe yasa değerlendirmesi de yapılmadan temel cezanın 5728 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 6 ay hapis cezası olarak belirlenip, paraya çevirmede TCK'nun 50 ve 52. maddelerinin esas alınması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8592, Karar No: 2012/17004, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8592 E.  ,  2012/17004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/04/2011 tarih ve 2008/837-2011/623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkili şirketin anteti bulunan kağıtlar kullanılmak suretiyle şirket adına davalı bankaya hitaben talimat düzenlendiği, bu talimatlara dayalı olarak ve sahte imza ile davalı banka şubesi tarafından... ... isimli kişiye müvekkili şirket hesabından ödeme yapıldığı, gerekli özen ve dikkati göstermeyen davalı bankanın meydana gelen zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 4.750 TL'nin davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise aynı nedenle söz konusu meblağın davalı... ...'tan tahsilini istemiştir.

Davalı banka vekili, asıl davada, davanın zamanaşımına uğradığını, söz konusu olayda müvekkili bankanın herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı... ... vekili, birleşen davada, davacının kendi bilgisi dahilinde ve imzasını taşıyan talimatla çekilen para için işbu davayı açtığını, haksız kazanç peşinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait mevduat hesabında bulunan paranın sahte belgelerle üçüncü kişiye ödenmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait mevduat hesabında bulunan paranın sahte belgelerle üçüncü kişiye ödenmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Davacı şirket adına düzenlenmiş 22.12.2006 ve 26.01.2007 tarihli talimatlara dayalı olarak davalı banka tarafından dava dışı... ... isimli kişiye toplam 4.750 TL ödendiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık davacı şirket adına düzenlenen talimatların sahte olup olmadığı, şayet talimatlar sahte ise davacının dava dışı kişiye yapılan ödemeye muvafakat gösterip göstermediği noktasında toplanmaktadır. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/74226 Soruşturma sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda 26.01.2007 günlü talimatın altındaki imzanın davacı şirketin yetkilisi ...'a ait olduğu açıklanmış, yine aynı savcılığın 2008/118427 sayılı dosyasında alınan raporda ise davaya konu her iki talimat altındaki imzanın da ...'a ait olmadığı bildirilmiştir. Mahkemece, açıklanan bu çelişki giderilmediği gibi, herhangi bir somut inceleme içermeyen bilirkişi raporu da hükme esas alınmıştır. O halde mahkemece, öncelikle dava konusu ödemelere dayanak teşkil eden talimatlar üzerindeki imzaların davacı şirket temsilcisine ait olup olmadığının imza incelemesi yaptırılarak kesin olarak tespit edilmesi, imzaların sahte olduğunun anlaşılması halinde işbu davanın, davaya konu paranın ödenmesinden iki yıl sonra açıldığı da göz önünde bulundurulup davacı şirketin hesap ekstreleri ve gerekirse davacı şirketin ticari kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak söz konusu ödeme işlemlerinin davacı yanca benimsenip benimsenmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35173, Karar No: 2015/19930, Tarih: 14.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/35173 E.  ,  2015/19930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanıkların olaya ilişkin ifadelerinin çelişkiler içerdiği, araçlarını terk ettikleri yerin telefon kablosu hırsızlanan yere çok yakın olduğu, araçta kablo kesmeye yarayacak bıçak ve tahra aletlerinin bulunduğu, 18.04.2013 tarihli Jandarma uzmanlık raporuna göre el konulan iki adet bıçak ve tahra üzerinde çoklu kablo parçası ile kimyasal mukayeseye elverişli madde numunelerinin tespit edildiği, aynı zamanda müşteki olan ... İl Müdürlüğünde teknisyen olarak çalışan ...'ın ifadesine göre; hırsızlanan kablonun kesik uçlarında yapılan kontrolde testere türü tırtıklı bir kesici alet ile kesilmediği ancak bıçak tahra ve benzeri kesici kısmı düzgün olan kesici aletlerle kesilmiş olabileceğini tespit ettiği, sanıkların araçlarının bozulması nedeniyle araçlarını yol üzerinde anahtarı koltuğun altında kapıları açık vaziyette bırakmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi kollukça yapılan araştırmada sanıkların olay yeri ve civar köylerde bohçacılık suretiyle satış yaptıklarına ilişkin görgü tanığının olmadığının, bozulduğu iddia edilen aracın 22.03.2012 tarihli tutanağa göre olay yerinde kablo hırsızlığına dair ihbarının saat 19:00 da yapılıp olay yerine gelen jandarmanın aracı saat 24:00 da bulup 01:30 da çalıştırılarak karakola götürüldüğünün anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22024, Karar No: 2017/13892, Tarih: 07.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/22024 E.  ,  2017/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaştırılmış işkence

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarına ve sanıklar ... ... ve ... müdafinin süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

Dosya üzerinden yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hükümler kurulmasına; sanıklar ... ve ... müdafiinin eksik incelemeye, suçun sanıklarca işlenmediğine ve tüm sanıklara aynı teşdit hükmünün uygulanmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hapis cezalarının 4 sene 2 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezaların “4 sene 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden CMUK.nun 326/son maddesinin uygulandığı bölümünde yer alan “ 4 sene 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi çıkartılarak yerlerine “cezanın infazının 4 sene 2 ay

hapis cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2017 gününde sanıklar ..., ... ve ... yönünden oyçokluğu, sanıklar ... ve ... hakkında oybirliğiyle karar verildi .

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece işkence suçundan TCK.nun 95/3, 62, 53 maddeleri gereğince sonuç olarak YEDİ YIL ONBİR AY hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına dair kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne sanıklar ..., ... ve ...’ın mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece işkence suçundan TCK.nun 95/3, 62, 53 maddeleri gereğince sonuç olarak YEDİ YIL ONBİR AY hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına dair kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne sanıklar ..., ... ve ...’ın mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Olay tarihi olan 17.09.2008 günü saat 08:05 sıralarında şikayetçi ...’in yönetimindeki ..... plaka sayılı otomobil ile yanında arkadaşı .... olduğu halde .... Bulvarı üzerinde seyir halinde iken aynı yönde seyir halinde olan ... isimli şahsın idaresindeki ....plaka sayılı EGO idaresine ait aracın yol çalışması nedeniyle tek şeride düşen yolda araçların sıkıştırıldığı iddiasıyla çıkan tartışmada .... isimli şahsın EGO idaresine ait araca saldırıp zarar vermesi sebebiyle olay yerine intikal eden kolluk görevlilerince şikayetçi ...’in soruşturmaya esas olarak polis merkezine getirildiği, şikayetçinin olay yerinden alınması ve devam eden süreçte sanıklarca işkence fiiline maruz kaldığı iddia ve kabul edilmiştir.

Öncelikle şu hususu belirtmek gerekirki gerek görevsiz mahkemece kasten yaralama suçu yönünden, gerekse mahkumiyete ilişkin sayın çoğunlukça onanmasına karar verilen hüküm delillerin eksik ve hatalı değerlendirilmesi sonucu toptancı bir yaklaşım sergilenerek kurulmuştur.

Sanıkların hukuki sorumluluklarının tayin ve tesbiti açısından dosyada mevcut somut delillerin ortaya konulması gerekmektedir.

1) Şikayetçi ... 17.09.2008 günü saat 08:30’de ....Polis Merkezi Amirliği.... nolu ekip görevlileri ... ve ... tarafından yakalanmış ve polis merkezine götürülmüştür.

2) Adli Tıp Kurumu .... Şube Müdürlüğü’nün 17.09.2008 saat 12:08 tarihli raporuna göre; ...’e “saçlı deri altında solda 1 cm’lik deri altına nafiz kanamalı raddi yara ve oksipitalde sefal hematom ve ekimoz” bulgusu tesbit edilmiştir.

3) .... Araştırma Hastanesi’nin 17.09.2008 tarih ve 9286 sayılı saat 15:50’de düzenlenen raporda da Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce saat 12:08’de düzenlenen bulgulara yer verilmiş ve yapılan ileri tetkik ve tedavi sonucu ilk rapordaki deri altındaki kanamalı raddi yara olarak belirtilen sol frontal bölgede kırık tesbitine yer verildiği, başkaca bir yara ve bulgudan söz edilmediği,

4)..... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.10.2008 tarihli raporunda da, raporlarda tesbit olunan bulgulara göre şikayetçi ...’in hayati tehlikeye maruz kaldığı ve frontal kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 2 (iki) orta derecede etkilediği sonucuna varılmıştır.

5) Yakalama ve gözaltına alma tutanağına göre ... 17.09.2008 günü saat 08:30’da gözaltına alınmıştır.

6) Serbest bırakma tutanağına göre de ... saat 14:00’da serbest bırakılmıştır.

4)..... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.10.2008 tarihli raporunda da, raporlarda tesbit olunan bulgulara göre şikayetçi ...’in hayati tehlikeye maruz kaldığı ve frontal kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 2 (iki) orta derecede etkilediği sonucuna varılmıştır.

5) Yakalama ve gözaltına alma tutanağına göre ... 17.09.2008 günü saat 08:30’da gözaltına alınmıştır.

6) Serbest bırakma tutanağına göre de ... saat 14:00’da serbest bırakılmıştır.

7) İdari soruşturma aşamasında siyah-beyaz fotoğraf üzerinde yapılan teşhis tutanağında ... başlangıçta ve karakolda döven kişilerin ... ve ..., ara ara döven kişiler ise ... ve ... olduğu, sanık ... ile ilgili bir teşhisinin bulunmadığı,

8) Görev çizelgesine göre sanıklardan ...’un şikayetçinin yakalama işlemini gerçekleştiren 7675 nolu ekipte görev yapmadığı,

9) Görevsiz mahkemede tanık olarak dinlenilen ....’nın polis merkezinde gözaltına alındığına ilişkin hiçbir bilgi ve tesbit olmadığı gibi tanığın 04.11.2010 günlü oturumdaki beyanı ile idari soruşturmada alınan beyanı tamamen zıt ve çelişkili olup sonradan temin edilen tanık olduğu kanaati hasıl olmuştur.

Şikayetçi ..., idari soruşturmada üç polisin kendini yakaladığını, birinin kafasını arabaya vurduğunu, kafasını arabaya çarpanın iri yapılı olduğunu, başka bir polisin daha vurduğunu, karakolda iken yakalama işlemini yapan iki polisin yanısıra bir polisin daha vurduğunu söyleyerek toplam üç polisin vurduğunu,

İdari soruşturmadaki teşhis tutanağında ise ... dışındaki dört (4) sanıkla ilgili teşhiste bulunmuştur.

..., Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 25.11.2008 günlü ifadesinde, kendisini yaralayan polis sayısının beş (5) olduğunu, saat 16:00’a kadar karakolda kaldığını,

Görevsiz mahkemede 23.03.2010 günlü oturumda kendisini olay yerinde alanların ... ve ... olduğunu, kafasını ekip otosuna çarpanın da ... olduğunu, diğer sanıklarında ara ara dövdüğünü,

Görevli mahkemedeki ifadesinde de karakoldan saat 16:00’da çıktığını sanıklar .... ve.....’in arasıra gelip tokat attıklarını karakolun karışık olduğunu, diğer sanıklarında ittirme şeklinde eylemde bulunduklarını beyan etmiştir.

Görüldüğü üzere şikayetçinin, olayın oluş şekli, saati, sanık sayısı ve olaydaki konum ve durumları hakkındaki beyanları tümüyle çelişkili ve tutarsızdır.

Şikayetçi saat 16:00’da serbest bırakıldığını söylemesine rağmen tutanağa göre saat 14:00’da serbest kalmış, Eğitim Araştırma Hastanesi kayıtlarına göre saat 15:50’de rapor düzenlemesi karşısında serbest bırakılma yönündeki beyanı tutarsız olduğu, diğer yandan idari soruşturmadaki teşhis işleminde ...’yı teşhis etmemesine rağmen görevsiz mahkemede teşhisi ve sanıkların olaydaki rolleri hakkındaki tüm beyanları kendi içinde çelişkilidir.

Sanıklarında suçlamayı kabul etmedikleri olayda bu durumda şikayetçinin çelişkili ve oluşa uygun düşmeyen beyanına değil, somut kanıtlara bakmak ve buna göre hukuki değerlendirme ve sanıkların olaydaki konum ve rollerinin belirlenmesi gerekir.