muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7119, Karar No: 2024/5391, Tarih: 04.07.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Buldan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/69 Esas, 2021 /131 Karar sayılı ilamında katılanın ..., Sanığın .... olduğu ve katılana karşı işlediği hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ve sanık ....'nın soruşturma evresinde dosyaya sunduğu beyanında ...'nun eşi ... ile birlikte olduklarını açık açık beyan ettiği , davacı tanıkları da davacının ailesinden sağ kalan en yakın kişiler olması, tarafların evliliklerini en iyi bilebilecek durumda olmaları, ayrıca davalının birlikte olduğu kadın olan ....'nin tanıkları da dahil ederek davalı ile olan ilişkileri ile ilgili konuştuğu mesajlaştığı ve bunları davacıya iletmelerini ve davacının, davalı ile kendisi arasından çekilmesini iletmesini istemesi, davalı ile ....'nin ilişkilerini davacının duymasını istediği hususları ve tanıklar ile .... arasında geçen diyaloglar, davacı tanıklarının beyanlarını ...'nin savcılık dosyasına verdiği beyan da doğrulaması nedeniyle davacı tanıklarının beyanlarına itibar edildiği, tanık beyanlarından ve ....'nin Savcılığa verdiği beyan dilekçesi dikkate alındığında; davalı erkek ile .... arasındaki zina ilişkisinde eylemin dava açılana kadar hatta dava açıldıktan sonrada devam ettiğinin sabitt olduğu , zina nedeniyle açılan boşanma davalarında; dava açma süresi zina eyleminin süre gelen eylemlerde, son eylemin bittiği tarihten itibaren başlayacağı davacı kadın, her ne kadar erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışını daha önce öğrenmiş olsa da davalı erkeğin ... ile birlikte yaşamasının devamlılık arz ettiği ve dava tarihinde devam ettiği hatta dava açıldıktan sonra bile devam ettiği ....'nin ceza dosyasına verdiği yazılı beyanından ve davacı tanıklarının beyanlarından anlaşıldığı, zina için öngörülen altı aylık sürenin son eylem tarihinden başlayacağı davalı vekilinin itirazı bu nedenlerle yerinde görülmediği , dinlenen davalı tanıkları sadece davalının babası ile birlikte yaşadığı, devecilikle uğraştığı, develerin babasına ait olduğunu beyan etmişler ise de davalı tanıklarının tarafların evlilik hayatı ile ilgili bilgisinin olmaması ve ....'nin davalı ile birlikte oldukları yerin deve damı olduğunu beyan etmesi hususları da dikkate alındığında davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmediği ve zina hukuki sebebine dayanan boşanma davasının kabulü koşulları oluştuğu, davacının kusursuz, davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu, davalı erkeğin boşanmaya neden olan yoğun seviyedeki sadakatsizliği, birlikte olduğu kadın ...

....'nin davalı ile birlikte oldukları yerin deve damı olduğunu beyan etmesi hususları da dikkate alındığında davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmediği ve zina hukuki sebebine dayanan boşanma davasının kabulü koşulları oluştuğu, davacının kusursuz, davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu, davalı erkeğin boşanmaya neden olan yoğun seviyedeki sadakatsizliği, birlikte olduğu kadın ....'nin karısına ve karısının akrabalarına ilişkilerinin ve cinsel hayatlarının ayrıntılarını anlatarak davacının çok kötü günler geçirmesine sebep olacak boyutlara varan duyarsız davranış biçimi şeklindeki kusurlu davranışları aynı zamanda davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, tarafların ekonomik sosyal durumları,davalının kusurlu davranışlarının niteliği, davalı erkeğin düzenli gelir getiren iş sahibi olup davacı kadının ise herhangi bir gelirinin bulunmaması, evliliğin sona ermesi nedeniyle yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı kanunun 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine baba ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına, aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine kararın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, ortak çocuk Safure için aylık 500,00 TL ortak çocuk Esila için aylık 400,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın kesinleşmesi halinde nafakasının iştirak nafakası olarak devamına, 50.000,00 TL maddî tazminat ile 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle ;Gerekçeli kararın yasal süresi içerisinde yazılmadığını, zina iddiasının ispat edilemediğini, hak düşürücü süreden sonra dava açıldığını, tanıkların davacının kardeşi ve yeğeni olduğu, davacının ... ile husumeti olduğunu beyanla zinaya dayalı davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velayet bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmediği, hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle ;İstinaf kararının gerekçesiz olduğunu, İlk Derece mahkemesi gerekçeli kararının yasal süresi içerisinde yazılmadığını ,zina iddiasının ispat edilemediğini, hak düşürücü süreden sonra dava açıldığını, tanıkların davacının kardeşi ve yeğeni olduğu, davacının ... ile husumeti olduğunu beyanla zinaya dayalı davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve velayet bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında erkeğin zina olgusunun ispatlanıp ispatlanmadığı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı, velâyet, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat, nafakalar ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı,161 inci maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Kanun 50 ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin dava dışı .... isimli kadınla zinasının ispatlandığı ve davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı gerekçesiyle kadının zinaya dayalı boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, hükmün davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince her ne kadar erkeğin zina eyleminin gerçekleştiği kabul edilmiş ise de dosyanın yapılan incelemesinden; dava dışı ....'nin davacı kadına, davalı erkek ile birliktelik yaşadığına dair mesajlar attığı, bu hususta tanık Melahat ve ... ile telefonda ve yüz yüze görüştüğü, görüşmede ilişkinin detaylarını atlattığı, ilişkiye dair dosya kapsamında ikili arasında geçen mesaj veya fotoğraf bulunmadığı, gerçekleşen olayların zina boyutunda olmadığı, zinanın varlığının her türlü şüpheden uzak delillerle ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadının davasının zina hukuksal nedenine dayalı olarak kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının davalı erkek yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1493, Karar No: 2013/5923, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1493 E.  ,  2013/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, Ortaca Köyü 934 parsel sayılı 1800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1973 yılında yapılan arazi kadastrosunda mera olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Daha sonra 4342 sayılı Mera Kanunun 12. maddesi hükmü gereğince Mera Komisyonunca yapılan çalışmada da mera olarak tahsis edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile tahsise askı ilân süresi içerisinde dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/06/2009 gün ve 2009/8948 - 10473 sayılı kararı ile “Dava, mera komisyonu tespit ve tahsis kararına 30 günlük askı ilân süresi içinde açılmış, ancak; arazi kadastrosu 1974 yılında kesinleşmiş olduğuna göre, davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın görev nedeni ile reddine ve dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, ikinci kez Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/11/2010 gün ve 2010/10706 - 14298 sayılı kararı ile “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece yeniden keşif yapılmadan önceki bilirkişiden alınan ek rapor hükme dayanak alınmış, orman bilirkişi ek raporunda 1957 tarihli memleket haritası üzerinde taşınmazın yerini elle kırmızıya boyayarak göstermiş, hava fotoğrafları incelenmemiştir. Memleket haritası üzerine kadastro paftası bilgisayar ortamında aktarılarak, taşınmazın konumu konusunda şüpheye yer vermeyecek şekilde inceleme yapılmadığı için, bu raporu denetleme imkanı olmadığı gibi 1957 tarihli memleket haritasının yapımına esas alının daha önceki tarihli hava fotoğrafları incelenmediğinden taşınmazın öncesi ve orman olup olmadığı da anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, bu rapor taşınmazın orman niteliğini belirlemede yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenle, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları varsa amenajman planı yöntemince uygulanıp çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis kararına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis kararına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/05/2013 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1753, Karar No: 2014/8422, Tarih: 21.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1753 E.  ,  2014/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/536-2013/672

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan İ.. D.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenler ile temyiz sebeplerine göre, davalı İ.. D.. vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 11.12.2007 tarihindeki iş kazası sonucu vefat sigortalının hak sahibi eş ve çocuklarının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı A.. E.. aleyhine açılan davaların reddine, davacı eş için 25.000,00TL maddi, 12.500,00TL manevi, davacı çocuklar için ise 7.500,00'erTL manevi tazminatın davalı İ.. D..'dan tahsiline, davacı çocukların maddi tazminat davalarının ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, 11.12.2007 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, , kazanın oluşumunda %80 oranında davalı İ.. D..'ın, %20 oranında ise kazalının kusurlu olduğu, kaza anında sigortalı C.K.'ın sıva ustası olarak çalıştığı, davcı çocuklardan Gamze'nin lise öğrencisi olup kentte oturduğu, ayrıca davacı Mustafa'nın maddi tazminat talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Bunun yanında zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretinin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Maddi tazminat davasına etkileri gözetildiğinde kazalı çalışanın gerçek ücretinin tespiti hem davacı hem de davalı yan bakımından son derece önemlidir. Zira asgari ücret üzerinden yapılacak hesaplama ile onun misli üzerinden yapılan hesaplamalarda çok farklı tazminat değerlerinin ortaya çıkacağı izahtan varestedir. Bu durumda Mahkemelere düşen en önemli vazifelerden bir tanesi de sigortalının gerçek ücretini hiçbir ihtilafa mahal vermeyecek biçimde ortaya koymaktır. Böylesine kapsamlı bir araştırma bir yönüyle davacının hakkının işverenleri tarafından yenmesine engel teşkil edecek diğer yönüyle de kazalının hak etmediği tazminatlara kavuşmasının ve böylelikle sebepsiz zenginleşmesinin önüne geçilecektir.

Ayrıca kural olarak, kız çocuklarının destek sürelerinin hesaplanmasında köyde oturmaları halinde 18, kentte oturmaları durumunda ise 22 yaşına kadar destek göreceklerinin kabulü gerekir. Bu yaş çocukların içinde bulundukları koşullara göre yüksek öğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar uzatılmalıdır.

Hal böyle olunca somut olayda, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları ayrı ayrı az olduğu gibi davacılar murisi sigortalının ücretinin ayrıntılı bir şekilde ilgili meslek kuruluşlarından araştırılmaması, ayrıca davacı çocuk Gamze'nin destek süresi bakımından 22 yaş yerine 18 yaşın esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hal böyle olunca somut olayda, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları ayrı ayrı az olduğu gibi davacılar murisi sigortalının ücretinin ayrıntılı bir şekilde ilgili meslek kuruluşlarından araştırılmaması, ayrıca davacı çocuk Gamze'nin destek süresi bakımından 22 yaş yerine 18 yaşın esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; manevi tazminat davaları bakımından davacılar yararına daha uygun miktarlarda manevi tazminatlara karar vermek, maddi tazminat davaları bakımından ise davacılar murisinin yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle yine Samsunda bulunan ilgili meslek odalarından (inşaat işçileri odası v.b)olay tarihinde kazalı işçinin alabileceği emsal günlük net ücretleri sormak, buradan gelen neticelere göre davacı Gamze'nin 22 yaşına kadar ölenin desteğinde olduğu hususunu da göz önünde tutarak hak sahibi davacıların maddi zararını yeniden hesaplatmak ve tüm delilleri bir arada değerlendirerek neticesine göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ayrıca Mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından da; davacı Mustafa'nın maddi tazminat talebinin bulunmamasına rağmen reddine karar verilen maddi tazminat istemleri bakımından bu davalının aleyhine hüküm tesis edilmesi ile davacı çocuklar Gamze ve Hasret aleyhine olarak ikişer kez manevi tazminatın reddi üzerenden vekalet ücreti kararlaştırılması hususları da hatalı görülmüştür.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacılara iadesine,

aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine,

21.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1239, Karar No: 2021/2877, Tarih: 01.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/1239 E.  ,  2021/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 31. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.07.1992 - 07.07.2013 tarihleri arasında davalının yalısında kesintisiz çalıştığını, kapıcılık, bahçıvanlık ve güvenlik görevlerini yürüttüğünü, haftanın 7 günü 24 saat yalıda kaldığını, davalı işverenin müvekkilinden, yalıdan hiçbir şekilde ayrılmayarak arkadaş veya akrabaları ile görüşmek istediğinde dahi yalıda görüşmesini istediğini, bu nedenle müvekkilin misafirlerini yalının bahçesinde kendisinin kalması için tahsis edilmiş olan binada ağırlamak durumunda kaldığını, 06.07.2013 tarihinde müvekkilin mahalledeki restorandan tanıdığı Tekin adlı şahsın yanında bir arkadaşıyla müvekkil ile sohbet etmek için yalıya geldiğini, gece 02.00’ye kadar sohbet ettiklerini, ayrılmak için ayağa kalktıkları bir anda müvekkile saldırıp, ellerini ve ayaklarını bağlayarak müvekkili etkisiz hale getirdiklerini, yalıya girmek istediklerini ancak anahtarı bulamadıklarını, müvekkilin baskıya rağmen anahtarı vermediğini, saldırganların yalının kapısını açmaya çalışırken müvekkilin ellerini çözmeyi başardığını ve alarm zilini çalıştırdığını, yalıya hiç giremeden saldırganların kaçtığını, bunun üzerine müvekkilin davalıyı ve karakolu aradığını, ertesi gün yalıya gelen davalının yaşanan olayı gerekçe göstererek müvekkilin iş akdini feshettiğini iddia ederek, bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: