muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7001, Karar No: 2022/1232, Tarih: 21.02.2022

Sanığın 07.12.2014 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde ölenin kendisini 22.08 sıralarında aradığını beyan etmesi üzerine rıza ile arama kayıtlarını gösterdiği telefonunda bahsi geçen 1 dakika 39 saniyelik aramanın görüldüğü, dosya içerisinde yer alan kamera kayıtları incelendiğinde ise sanığın saat 22.09.37' de odasından çıktığı, 22.10.29' da veteriner odasından av tüfeğini alarak çıktığı, diğer görüntülerde ise sanığın ölenin bulunduğu bekçi kulübesine doğru gittiğinin tespit edildiği, olay yeri inceleme neticesinde tel örgülerin yakınında kazaya karışan av tüfeğinde kullanılan dört adet kartuşun bulunduğu, sanığın olay anlatımı ile arama kaydı, kamera görüntüleri ve olay yeri inceleme raporunun örtüştüğü anlaşılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi sanığın basit taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine yönelik yerel mahkeme kararını kaldırmış, olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğunu değerlendirerek bu yönde mahkumiyet hükmü kurmuştur. Tebliğname suçun bilinçli taksirle değil, olası kastla işlendiğinden bahisle bozma önermektedir.

Öncelikli olarak olası kast ile bilinçli taksir arasındaki ayrıma bakmak gerekmektedir.

Olası kast TCK'nın 21/2. maddesinde "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır." şeklinde tanımlanmıştır. Fail eylemi nedeniyle meydana gelebilecek muhtemel neticeleri öngörmesine rağmen sonucu kabullenerek eylemine devam ediyorsa olası kast söz konusu olacaktır.

Bilinçli taksir ise TCK'nın 22/3. maddesinde "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmıştır. Bilinçli taksirde meydana gelebilecek sonuç, fail tarafından öngörülmüş ancak istenmemiş olmakla birlikte fail şansına, kendi beceri veya bilgisine güvenerek sonucun meydana gelmeyeceği inanışı ile hareket etmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas-2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Olası kastla bilinçli taksiri ayırdetme konusunda doktrinde “Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir...Her ikisi arasında bir ayrım yapılabilmesi için her somut olay bakımından failin ayrıca neticeyi göze almış, kabullenmiş sayılıp sayılamayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması zorunlu görünmektedir” şeklinde görüşler mevcuttur. (Bahri Öztürk-... Ruhan Erdem, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar, 17. Baskı, ... 2017, s. 303-304.)

Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Somut olayda sanık ölen ile kurt görüldüğünden bahisle çiftlik etrafında atış yaptıktan sonra ölenin kaldığı kulübeye döndükleri, ölenin kulübenin içine girdiği, sanığın ise kapıda durarak ölene "silahı ben doldurayım kurt gelirse sen sıkarsın" dedikten sonra çift kırma tüfeğe iki adet fişeği yerleştirdiği, tüfeği kapatma hareketi yaptığı sırada tüfeğin ateş aldığı ve kulübenin içerisinde bulunan ölene isabet ettiği,

Sanığın 2.40 metreye 1.60 metre genişliğindeki kulübenin içerisinde ölenin bulunduğu esnada tüfeğin dolum işlemini namlu kulübe içine yönelik iken yapması halinin bilinçli taksir koşullarını oluşturacağını kabul etmek gerekmektedir. Küçük boyuttaki kulübenin içerisinde tüfeğin doldurulması sırasında ateş alması sonucu kulübede yer alan birinin zarar görebileceği öngörülebilir bir netice olmakla birlikte, sanık bu sonucun meydana gelmeyeceği inancı ile kendi silah doldurma becerisine güvenerek hareket etmiştir.

Kulübede ateşlenen silahın kulübe içerisinde bulunanlara zarar verebileceğini öngörerek ateşleme eylemini gerçekleştirmek olası kast ayrımında göz önünde bulundurulan neticenin meydana gelmesini öngördüğü halde eylemine ne olursa olsun devam etme kıstasına uygun bir örnek olarak gösterilebilir. Bu durumda eylem silahı ateşlemek, öngörülebilir netice ise birilerinin zarar görmesidir. Somut olayda ise sanığın eylemi tüfeği doldurmak olup, ateşleme yönünde herhangi bir iradi eylem söz konusu değildir. Tüfek doldurma sırasında ateşlenebileceği öngörülebilmekle birlikte sonucun meydana gelmeyeceği inancı hakim olarak hareket edilmektedir.

Kısaca özetlemek gerekirse, sanık bakımından tüfeğin doldurulurken ateş alması öngörülebilir netice olmakla birlikte olası kast için aranan sonucu kabullenme hali değil, bilinçli taksir için söz konusu olan neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik inanç halinin bulunduğu değerlendirilmekle, tebliğnamede sanığın olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Kısaca özetlemek gerekirse, sanık bakımından tüfeğin doldurulurken ateş alması öngörülebilir netice olmakla birlikte olası kast için aranan sonucu kabullenme hali değil, bilinçli taksir için söz konusu olan neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik inanç halinin bulunduğu değerlendirilmekle, tebliğnamede sanığın olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin zorunluluk halinin bulunduğuna, kusura, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin oluşa, olası kast veya kast halinin bulunduğuna, cezada indirim yapılmasının yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli, 2018/682 Esas, 2019/1950 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın

gereği için ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 21.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14795, Karar No: 2014/23060, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14795 E.  ,  2014/23060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9548, Karar No: 2017/6025, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9548 E.  ,  2017/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

.... ve Tic. Ltd. Şti müdürü olan sanığın 2006 takvim yılında, haklarında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu düzenlenmiş şirketlerden herhangi bir mal ve hizmet ifası olmaksızın aldığı sahte faturaları kullandığının iddia ve kabul olunan kamu davasında; dosyada sahte faturaları düzenleyen şirketlere ait vergi raporlarının ve sahte olduğu kabul edilen faturlara ait örneklerin bulunmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde faturaların bulunmadığı görülmekle, 2006 takvim yılında kullanılan suça konu faturalar veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edildikten sonra sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen adı geçen şirketler hakkında karşıt incelemeye konu vergi raporları ve vergi suçu raporlarının var ise dosyaya celbi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin peşin ödendiği savunması da gözetilerek satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/806, Karar No: 2013/4800, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/806 E.  ,  2013/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalının ürettiği makarnaları yurt dışına ihraç ettiğini, makarnalarda kalite problemi olduğunu, demir tozu ihtiva etmesi, ulusal ve uluslararası gıda koteksine aykırı olması nedeniyle hiçbir piyasa değerinin bulunmadığını, bu nedenle peşin ödenen mal bedeli, navlun, nakliye, depo ücreti, vergi ve harçlar, kur farkından kaynaklı zararların oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 353.500 TL zararın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yasal bildirim sürelerine uymadan davayı açtığını, malların davacıya teslim edilmeden önce Tarım İl Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlarca standartlara uygun olduğunun kontrol edildiğini, onaylandıktan sonra malların davacının istediği yere gönderildiğini, davacı şirket yetkililerinin bizzat kontrolü ve onayı olmadan malların gemiye yüklenmediğini, mallar teslim edilip yurt dışına gönderildikten sonra kötüniyetli olarak tazminat almak için dava açıldığını, gönderilen malların tek parti halinde değil, birer, ikişer bazen de üçer aylık aralıklarla gönderildiğini, ilk parti malda ayıbın ortaya çıkması gerektiğini, malların ayıplı olduğu kabul edilse bile ayıp ihbar sürelerine uyulmadığını, malların halen davacıda olduğunu, davacı şirket yetkililerinin davalı şirket ile yapmış olduğu sözlü görüşmelerde davalının malların ayıplı olması halinde geri gönderilmesinin talep edildiğini, ancak davacı şirketin malları geri göndermediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; her iki tarafın tacir olduğu, TTK hükümleri gereği bu tarz ihbar ve ihtarların noter vasıtasıyla ve iadeli taahhütlü mektupla veya telgrafla yapılması gerektiği, davacının tacir olmanın yükümlülüklerini yerine getirmediği, ihbar sürelerine uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13667, Karar No: 2011/20369, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13667 E.  ,  2011/20369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11272, Karar No: 2014/22422, Tarih: 12.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11272 E.  ,  2014/22422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı-karşı davacı (koca) vekilinin, temyiz dilekçesinde imzası olmadığı gibi, bu dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin bir bilgi de bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik ortamda elde edilen fiziki örnek olduğuna ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 445/3. maddesi uyarınca “asılının aynı olduğuna” ilişkin hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından verilmiş bir tasdik şerhi de bulunmamaktadır. Bu haliyle dilekçe incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan;

a-Temyiz dilekçesindeki imza noksanlığının ilgilisine tamamlattırılması,

b-Veya dilekçe elektronik ortamdan elde edilen fiziki örnek ise, aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından tasdik edilip, mühürlenmesi (...md.445/3),

2-Yukarıda birinci maddedeki eksiklik tamamlandığında;

Mahkemece, temyiz giderlerindeki noksanlığın tamamlanması için temyiz eden tarafa çıkartılan 10.04.2014 tarihli muhtıranın, tebliğine ilişkin mazbatanın ve masrafın tahsiline ilişkin tahsilat makbuzunun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.12.11.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/15694, Karar No: 2014/17367, Tarih: 16.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15694 E.  ,  2014/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/584-2014/166

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte, örnek 10 ödeme emri tebliği üzerine süresi içerisinde icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlu vekilince 23.12.2013 tarihli dilekçede, borçluya ait mukayeseye yarar imzaların bulunduğu yerlerin belirtildiği, mahkemece, imza örneklerinin celbi için ilgili yerlere müzekkere yazıldığı, gelen belgelere dayalı olarak Aydın Jandarma Kriminal Laboratuar Amirliği’nden 20.01.2014 tarihli uzmanlık raporu alındığı, bu raporda takibe konu senetlerdeki imzaların borçlu R. K. eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığının bildirildiği, ancak Mahkemece, İİK.nun 170/b maddesi delaletiyle İİK.nun 68/a-5 maddesi gereği imza ve yazı örneklerinin alınması için borçlu Ramazan Karamuklu’nun duruşmada hazır olmasına dair yapılan ihtarlı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden bahisle imza itirazının reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 170/b maddesi göndermesiyle kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takiplerdeki imzaya itirazlarda da uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-3 maddesinde; “Tatbika medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden merci, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir. Hakim lüzum görürse, oturumun bir defadan fazla talikine meydan vermeyecek surette, bilirkişi incelemesi de yaptırabilir” düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen yasa hükmü gözetilerek borçlu vekilinin bildirdiği yerlere yazılan müzekkereler ile celbedilen delillere istinaden Aydın Jandarma Kriminal Laboratuar Amirliği’nden uzmanlık raporu aldırılmasına ve denetime elverişli bu rapora göre imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin ve gerek kalmadığı halde borçlunun tatbika medar imzalarının alınması gerektiğinden bahisle duruşmaya çağrılıp mazeretsiz gelmediği için İİK.nun 68/a-5 maddesi uyarınca itirazın reddi yönünde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12598, Karar No: 2016/8528, Tarih: 15.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/12598 E.  ,  2016/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.