muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11002, Karar No: 2009/66, Tarih: 12.01.2009

Davacı H., hileye düşürülmek ve kandırılmak suretiyle vekaletin elde edinildiğini ve maliki olduğu çekişme konusu taşınmazın temlik edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, vekaletin hile ile alındığı iddiası aynı zamanda vekaletin kötüye kullanıldığı iddiasını da içerir. Oysa, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar. Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne varki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 719 parsel sayılı taşınmazın davanın devamı sırasında dava dışı kişiye kayden devredildiği gözetilerek, öncelikle HUMK.’nun 186.maddesindeki usulü işlemin tamamlanması, ondan sonra vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiası bakımından tarafların iddia ve savunması doğrultusunda delillerinin toplanması, yukarıda belirlenen ilkeler de gözetilmek suretiyle elde edilen olgu ve bulgular değerlendirilerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 719 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacı Hatice’nin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18279, Karar No: 2016/18367, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18279 E.  ,  2016/18367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18377, Karar No: 2013/1961, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18377 E.  ,  2013/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufa bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Olay günü sanığın asker arkadaşı olan şikayetçinin cep telefonunu bir saatliğine kullanıp iade etmek üzere teslim alıp bir daha geri getirmemesi şeklinde gelişen olayda, mahkemenin güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki 10 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, ikinci fıkrasındaki 8 gün karşılığı adli para cezası yerine 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3 ve 4.bentlerdeki 160,00 TL adli para cezası yerine 80.00-TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5140, Karar No: 2023/6240, Tarih: 11.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5140 E.  ,  2023/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/128 E., 2014/287 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 Tarihli ve 2014/128 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun;

1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun ders saatinde mağduru hukuka aykırı bir şekilde zorla yurt binasına götürmesi ve orada alıkoymasının suçun oluşması için yeterli olduğuna, okul binası ile yurdun ayrı yerler olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararında da suç ile ceza arasında açık bir orantısızlık olduğuna, mağdurun bu suç nedeniyle psikolojik rahatsızlık geçirdiğine ve istismarın on beş yaşından küçük mağdura karşı cebir ve şiddet kullanılarak işlendiğine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken anılan nitelikli hallerin uygulanmadığına, işlediği suçtan pişmanlık duymayan ve mağdurun rızası varmış gibi göstermeye çalışan suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim hükmünün uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Eylemlerin rızalı bir şekilde gerçekleştirildiğine, mağdurun ruh ve beden sağlığında bozulma olmadığı şeklindeki rapor göz ardı edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna, öğretmenlerin çocuk psikolojisinde yetkin kişiler olması dikkate alınırsa uzunca bir süre bu tip bir olayın fark edilmemesinin mümkün olmadığına, suça sürüklenen çocuğun okuldaki arkadaşları ile geçinememesi nedeniyle iftira atıldığına, atılı suçun işlenmediği sabit olmasına rağmen cezalandırma yoluna gidilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkeme, "...mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, SSÇ nin ilk beyanlarındaki ikrarları, son ilişkinin görgü tanığı tanık ...'nın beyanları, benzer olaylarda Adli tıp ihtisas kurulu raporlarında olaydan kısa süre sonra iz kalmayabileceğine ilişkin tespitlerine göre, cinsel istismarın, son olayın üzerinden uzun bir zaman geçtikten sonra soruşturma makamlarına intikal etmiş olması nedeniyle fiili livatanın tıbbi delillerine rastlanılamamasının doğal olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde SSÇ'nin suç tarihlerinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan mağdur ... ile organ sokmak suretiyle dört kez cinsel ilişkiye girerek üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği mahkememizce sabit bulunmuştur.

" şeklindeki kabulüyle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir..." şeklindeki kabul ve gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

2. Mahkeme, "...SSÇ ve mağdurun aynı okulda yatılı öğrenci oldukları ve aynı yatakhanede kaldıkları, cinsel ilişkilerin hep aynı yerde gerçekleştiği dikkate alındığında, SSÇ'nin mağduru kaldıkları yer dışında başka bir yere götürmesi söz konusu olmadığından somut olayda TCK'nın 109. Maddesinin 1. Fıkrasında yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun "hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma" unsurunun gerçekleşmediği..." şeklindeki gerekçesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığından bahisle suça sürüklenen çocuğun beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza, nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle Mahkemece kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Yargılama sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza, nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle Mahkemece kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/128 Esas, 2014/287 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23050, Karar No: 2016/3454, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23050 E.  ,  2016/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ...........yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ............ vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı TEDAŞ'tan alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12167, Karar No: 2012/2492, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12167 E.  ,  2012/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını, ancak icra takibine konu çek altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek, takibe konu çekten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekiline, müvekkilinin imza örneklerinin alınmak üzere hazır edilmesinin ihtar edilmesine rağmen davacı asilin 03.05.2011 tarihli oturuma katılmadığı, davacı vekilinin müvekkilini hazır edemediğinin anlaşıldığı, davacının davasını ispat edemediği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imza inkarına dayalı menfi tespit davasıdır. Bu durumda hakim yazı ve imzayı inkar eden tarafı isticvap ettikten sonra huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle istiktap eder. (HMK'nun 211/1-g) Vekilin imzayı inkar eden müvekkilini hazır bulundurma zorunluluğu yoktur. Bu nedenle mahkemenin gerekçesi isabetli değildir. Ayrıca mahkemece davacının tatbika medar imzalarının bulunduğu bir takım belgeler ilgili mercilerden getirtilerek dosya içerisine alınmış olduğuna göre gerektiğinde davacı vekilinin sözünü ettiği dava dosyalarındaki imzalar da incelemeye esas olarak getirilip imza incelemesi yaptırılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9501, Karar No: 2014/13893, Tarih: 27.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9501 E.  ,  2014/13893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Dayan aleyhine 23/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2350, Karar No: 2020/14369, Tarih: 08.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/2350 E.  ,  2020/14369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; usulüne uygun arama kararına istinaden sanık ...'un işletmeciliğini yaptığı ... Petrol İstasyonunda yapılan aramada yer altı ve yer üstü tanklarında TÜBİTAK raporuna göre ulusal marker seviyesi geçersiz ve teknik düzenlemede yer alan özellikleri aykırı olduğu tespit edilen 9.000 litre kaçak akaryakıt ve Irak malı 23 bidon 570 litre madeni yağ ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Bahse konu istasyonda pompa görevlisi olarak çalışan sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında; olaydan bir hafta önce istasyonda işe girdiğini, ele geçen mazot ve yağlarla ilgili bilgisinin olmadığını beyan etmesi karşısında sanık ...'ın işyerine giriş tarihi de araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...''ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ... müdafii ile, sanıklar ... ve ...'nın temyiz taleplerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Ele geçen madeni yağlarla ilgili olarak dosyaya ... Petrol firması tarafından ... Petrol firmasına kesilmiş faturaların ibraz edilmiş olduğu, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, ... Petrol adlı firmasının yetkilisinin dinlenmesi, dava konusu yağları sanık ...'a satıp satmağının, madeni yağları nereden aldığının ve buna dayanak belgelerin sorulması, belge ibrazı halinde düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturaların ve sunulacak diğer faturaların ilgili firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının, olayda yakalanan yağlarla uygunluk arz edip etmediğinin tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili Gümrük İdaresi'nden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibarıyla ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi, kaçak olduklarının tespiti halinde ele geçirilen yağlar bakımından 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesine muhalefet suçundan ayrı bir hüküm kurulması gerektiği, ancak;