muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4310, Karar No: 2016/13222, Tarih: 23.11.2016

kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14432, Karar No: 2012/1751, Tarih: 22.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14432 E.  ,  2012/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının kandırması sonucu alınan vekaletname kullanılmak suretiyle çekişme konusu 1, 442 ve 647 parsel sayılı taşınmazlardaki ortak miras bırakan ...'nin paylarının davalıya temlikinin yapıldığını, okuma-yazma bilmemesinden faydalanılarak kandırılmak suretiyle alınan vekaletnamenin kullanılması suretiyle yapılan temlikin geçersiz olduğunu ileri sürmüş, miras payı oranında tapu kaydının iptaline ve adına tesciline, mümkün olmazsa tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.05..-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38149, Karar No: 2021/3685, Tarih: 29.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/38149 E.  ,  2021/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kronik böbrek yetmezliği hastası olan kızı ...'ı haftada 3 gün Sinop Atatürk Devlet Hastanesi Hemodiyaliz ünitesine diyaliz için getirdiği, sanığın ve kızı ...'ın Sinop ilinde ikamet etmelerine rağmen, Türkeli ilçesi Güzelkent beldesinde ikamet ettiğine ilişkin Güzelkent Beldesi Merkez Mahallesi muhtarı olan... ...'dan 30/03/2005, 22/12/2006 ve 20/09/2007 tarihlerinde kendisi, kızı ... ve eşi Kadın Yener için ikametgah belgesi aldığı, bu belgeleri yine Güzelkent Belediyesinden Güzelkent Beldesinde ikamet ettiğine dair almış olduğu belge ile birlikte 30/03/2005, 12/01/2007 ve 21/09/2007 tarihli dilekçeleri ile birlikte kendisine yapılacak ulaşım ücretine esas olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumuna ibraz ettiği, sanığın ibraz ettiği belgeler içeriğine göre Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Türkeli/Güzelkent - Sinop arası ulaşım esas alınmak suretiyle 30/03/2005 ile 29/06/2007 tarihleri arasında toplam 97.740 TL'lik hemodiyaliz ünitesine geliş ve dönüş özel vasıta yol ücreti ödemesi aldığı ve sanığın bu şekilde zincirleme biçimde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması ve sanık savunmasını doğrular bir kısım tanık beyanı, sanığın Sinop ili merkezinde ikamet ettiğine dair kolluk birimlerince tutulan tutanakta bilginin nereden ve kimden alındığının açık ve net bir şekilde belirtilmediği gibi sanığın bir süre sevkli olarak çocuğunu getirip götürdüğü, resmi olarakta ikametini suç tarihinden sonra Sinop iline taşıdığı, mernis kayıtları ve elektirik, su faturalarınında suç tarihlerinde beldede olduğu ve oylarını da beldede kullandığı anlaşılmakla sanığa atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçujn yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13677, Karar No: 2019/11293, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13677 E.  ,  2019/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 415 ada 8 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazların ... ili, ... ve ... ilçelerinde olduğu, çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 15/06/2014 tarihinden, ilk karar tarihi olan 25.02.2015 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2689, Karar No: 2015/7112, Tarih: 12.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2689 E.  ,  2015/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/93583

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık Y.. K..'nun, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 23/05/2014 tarihli, 2013/1313 esas, 2014/626 karar sayılı kararı ile aynı suçtan yine 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı mahkemenin 11/07/2014 tarihli ve 2014/487 esas, 2014/872 karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 06/03/2015 gün ve 16808 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2015 gün ve KYB. 2015-93583 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Sanık hakkında Antalya 16. İcra Müdürlüğünün 2013/4315 ve Antalya 10. İcra Müdürlüğünün 2013/11871 sayılı takip dosyalan sebebiyle, ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan cezalandırılması için ayrı ayrı dilekçeler ile şikayette bulunulmuş ve yüklenen suçlardan ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 02/05/2012 tarihli ve 2012/2240 esas, 2012/3910 sayılı kararında belirtildiği üzere, ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçu, özelliği itibariyle aynı iş yeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, suçu ve sanığı aynı, fakat müştekisi farklı olan Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/487 esas sayılı dosyasının, aynı mahkemenin 2013/1313 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilerek, tek bir fiille birden fazla kişiye karşı işlenen suçlarda (aynı nev'iden fikri içtima) TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tek suç olup olmadığı ve buna bağlı olarak aynı maddenin birinci fıkrasına göre cezanın artırılması gerekip gerekmediğinin tartışılmasına imkan tanınması gerektiğinin gözetilmemesi sebebiyle, Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 11/07/2014 tarihli ve 2014/487 esas, 2014/872 sayılı kararında,

2- Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 21/11/2011 tarihli ve 2011/6580 esas, 2011/7668 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, İİK.’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylemin, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin onbeş günlük süre içinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK.’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesi olduğu, bu durumda, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 124. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği, İcra ve İflas Kanununun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemelerinin yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suçun da oluşmayacağı nazara alındığında, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle, Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 23/05/2014 tarihli, 2013/1313 esas, 2014/626 sayılı ve aynı mahkemenin 11/07/2014 tarihli ve 2014/487 esas, 2014/872 sayılı kararlarında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin 2 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE,

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin 1 nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin 1 nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

2004 sayılı İİK'nın 337/a maddesindeki ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun maddede gösterilen icra hareketlerinden birinin işlenmesi ile oluşan tek bir suç olması ve suçtan zarar görenlerin birden çok olmasının bu sonucu değiştirmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/487 ve 2014/1313 Esas sayılı dosyalarında İİK'nın 337/a maddesi uyarınca yargılanıp ceza aldığı anlaşılan sanık hakkındaki söz konusu davaların birleştirilmesi ve tek ceza verilmesi gerekirken her dosya için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması isabetsiz olduğu anlaşıldığından; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 23/05/2014 tarih 2013/1313 esas, 2014/626 karar sayılı kararı ile Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 11/07/2014 tarih ve 2014/487 esas, 2014/872 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2450, Karar No: 2018/6958, Tarih: 02.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/2450 E.  ,  2018/6958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, maluliyetle sonuçlanan iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece, 26.03.2013 tarihinde ve 13.09.2013 tarihinde işlemden kaldırılan dosyada, 6100 s. HMK m. 150 ve m. 320/son hükümleri dayanağı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, katılamadığı duruşmalara mazeret dilekçesi verdiğini ve mazeretini gerekçelendirdiğini ifade ederek, kararı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, davacı vekilinin sunduğu mazeretin geçerli kabul edilip edilemeyeceği ve bunun sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 26.03.2013 tarihinde sunduğu mazeret dilekçesinin geçersiz sayıldığı ve dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacının yenilediği davada bu defa 13.09.2013 günü yeniden mazeret dilekçesi verildiği ve mazeretini gerekçelendirildiği, Mahkemece ikinci kez mazeret talebinin reddedildiği ve işlemsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, temyiz dilekçesinin ekinde, 26.03.2013 tarihli mazeret dilekçesinde belirttiği Mahkemelerin celse zabıtlarını ibraz etmiştir. Duruşma zabıtlarında davacı vekilinin ismine yer verildiği yani duruşmalara katılımın gerçek olduğu anlaşılmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un 7.maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

6100 HMK'nın 30. maddesine "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür" ve HMK'nın 150/2 maddesinde ifade edildiği üzere "geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez". Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Anayasa'nın 141/son ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın duruşmaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise davacı tarafın veya davayı takip edeceğini bildiren davalı tarafın "geçerli bir özrü nedeniyle duruşmaya katılmadığı" kabul edilerek dosya işlemden kaldırılmamalıdır.

Somut olayda, davacı vekilinin 26.03.2013 tarihli celse için mazeret dilekçesi verdiği, mazeret talebinde, başka bir mahkemenin aynı gün ve yakın saatteki duruşmasıyla çakışması sebebine dayanıldığı, mazeret talebinin gerekçelendirildiği, Mahkeme adı ve dosya esas numarasının yazıldığı, temyiz aşamasında sunulan duruşma zabıtlarına göre mazeret gerekçesi yapılan celse zabıtlarında vekilin adına yer verildiği anlaşılmakla ve uyap sisteminden yapılacak araştırma ile mazeret içeriği ayrıca denetlenebileceği göz önüne alındığında, davacı vekilinin geçerli bir özrü bulunmasına karşın davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olmuştur ve kararın bozulması gerekmiştir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.