muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4805, Karar No: 2023/399, Tarih: 19.01.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya içerisinde tanık beyanları, sanık beyanları, konut araması sonucu bulunan maddelerin sentetik kannabinoid içerikli uyuşturucu madde olduğuna ilişkin kriminal raporlar, teşhis tutanakları, bilirkişi raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olay günü daha önceden tanışan ve uyuşturucu ticareti yapmak üzere anlaşan maktül... ile sanık ...'ın, ...'ın getirdiği uyuşturucuları paylaştıkları ve...'ın bir kısmını diğer sanık ...'a satmak üzere bir gün önce sanık ...'a verdiği, sanıklardan Mertcan ile maktül...'ın yaklaşık iki gün süre ile İstanbul ilinde kaldıkları, bu süre zarfında temin ettikleri uyuşturucu maddelere ilişkin ödemeleri gerçekleştirdikleri, sonrasında sanıklardan Sıla'yı da

alarak Edremit'te bulunan ... isimli otele geldikleri, ertesi gün sanıklardan ..... ve maktül...'ın araçla Burhaniye'ye geldikleri, sanıklardan...'ı bulundukları aracın içerisine aldıkları, ....'ın içerisinde yaklaşık olarak 70 adet bulunan ecstasy isimli uyuşturucu hapın bulunduğu poşeti sanıklardan .....'a verdiği, ...'ı Burhaniye'de bir yere bıraktıkları günün akşamında sanıklardan ....ve maktül...'ın; sanıklardan...'dan aldıkları ecstasy isimli uyuşturucu madde ile yanlarında bulunan diğer uyuşturucu maddeleri kullanmaya başladıkları, maktül...'ın fenalaştığı ve öldüğü, olayın gerçekleştiği devremülkte yapılan aramada ele geçirilen maddelerin yapılan kriminal incelemesinde 12 adet pembe renkli tablet, 29 adet mor renkli tablet ve 0,210 gram mor renkli toz maddenin MDMA içerdiği, net 995 gram ağırlığında yeşil renkli bitkiden 810,741 gram toz esrar elde edilebileceği, 46,500 gram ağırlığında beyaz renkli kütle halindeki maddenin % 40,88 oranında kokain içerdiği tespit edilmiştir. Devremülkte bulunan MDMA etken maddeli estasy hapların sanıklardan... tarafından verildiği, sanıklardan Mertcan ve maktül...'ın devremülkte bulunan hassas terazi ile söz konusu uyuşturucu maddeleri aralarında paylaştıkları ve tartmak suretiyle satışa arz ettiklerinin anlaşıldığı, sanık ...'ın soruşturma aşamasında verdiği isimler hakkında herhangi bir soruşturma yahut kovuşturmanın bulunmaması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, alt sınırdan ceza verildiği halde hüküm fıkrasına "teşdiden" ibaresinin yazılması nedeniyle hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, alt sınırdan ceza verildiği halde hüküm fıkrasına "teşdiden" ibaresinin yazılması nedeniyle hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığında yer alan kolluk tutanakları, olayın gerçekleşme biçimi, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, delillerin hukuka uygun elde edildiği, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin,

29/12/2020 tarihli ve 2020/2543 Esas, 2020/2008 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4135, Karar No: 2010/10344, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4135 E.  ,  2010/10344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca tapuya kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca tapuya kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; tapuya kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde zilyedinin davalı ... olduğu tespit edilen muhtesatın baraj kamulaştırması nedeniyle kamulaştırılmasına karar verildiği, davalı olarak ... gösterilmek suretiyle bedel tespit ve tescil davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sözü edilen muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19852, Karar No: 2025/3803, Tarih: 20.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/19852 E.  ,  2025/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/105 E., 2015/184 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Karar başlığında, suç adının "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" yerine "basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" şeklinde hatalı yazılmasının, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hâllerde hapis cezası yanında hükmolunan temel gün adli para cezasının suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacak şekilde belirlenip bu miktar üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca taktir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, buna göre suçtan elde edilen menfaatin 150,00 TL olduğu da gözetilerek temel cezanın 15 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenip, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci maddesi uyarınca 1/6 indirim yapıldığında bulunacak 12 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bir gün karşılığı 20,00 TL üzerinden çarpılarak hesaplanmak suretiyle sanığın 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde neticeten 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin gözetilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki, sırasıyla "120 gün karşılığı adli para cezası", "100 gün karşılığı adli para cezası", "2000 TL adli para cezası" ibareleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla "15 gün karşılığı adli para cezası", "12 gün karşılığı adli para cezası", "240 TL adli para cezası" ibarelerinin yazılması ve hak yoksunluklarına ilişkin hüküm fıkrasında "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin gözetilmesine " ibaresi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20128, Karar No: 2015/21361, Tarih: 27.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20128 E.  ,  2015/21361 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2015

NUMARASI :

DAVACI : A. İzolasyon Sondaj Demir Profil İnşaat Yapı Kimyasalları İthalat İhracaat Tarım Hayvancılık Orman Ürünleri Taahhüt Gıda Alüminyum Pvc Turizm Eğitim Hizmetleri Araştırma Geliştirme San ve Tic. Ltd. Şti.

DAVALI : Y. Tavukçuluk Gıda Sanayi ve Tic. A.Ş.

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 19.11.2015

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ilamsız takipten kaynaklanan şikayete ilişkindir. Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 27.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7093, Karar No: 2011/15078, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7093 E.  ,  2011/15078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18477, Karar No: 2015/19101, Tarih: 23.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/18477 E.  ,  2015/19101 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Dikili İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. E..

DAVALI : S.. D..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 14.10.2015

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ihale aşamasındaki İcra Müdürlüğü işlemine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/568, Karar No: 2024/642, Tarih: 26.02.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/568 E.  ,  2024/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacının istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.12.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın miktarının veya değerinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 4 ncü Hukuk Dairesinin 11.12.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam dava değeri, 5.867,42 TL olup, bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.12.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4 ncü Hukuk Dairesi'nin 11.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9498, Karar No: 2014/11994, Tarih: 02.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9498 E.  ,  2014/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2159, Karar No: 2025/6250, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2159 E.  ,  2025/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1151 Esas, 2024/1627 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2024 Tarihli ve 2023/3480 Esas, 2024/1191 Karar Sayılı Kararı

Aleyhine tedbir talep edilenin adresinin ... Mah. ... Sok. No:5/5 .../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.08.2024 Tarihli ve 2024/1151 Esas, 2024/1627 Karar Sayılı Kararı

Aleyhine tedbir talep edilenin adresinin ... Mah. ... Cad. No:82 İç Kapı No:7 .../Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri

Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

5. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Gazi Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:82 İç Kapı No:7 .../Antalya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Gazi Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:82 İç Kapı No:7 .../Antalya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3406, Karar No: 2017/10410, Tarih: 13.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/3406 E.  ,  2017/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 24/07/2014 tarihinde davacılardan ... ve... 'ın babası, ...'ın eşi, ... ve ...'ın oğlu, ... ve ...'ın kardeşi ... 'ın sürücüsü olduğu motorsiklete, zorunlu mali sorumluluk ... poliçesi bulunmayan davalının sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu davacıların murisinin hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş ... için 30.000,00 TL, çocukları ... ve ... için 15.000,00 TL'şer, anne, baba ve kardeşler için 10.000,00 TL'şer olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığını ve talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 15.000,00 TL, çocukları ... ve ... için 10.000,00 TL'şer, anne ve baba için 7.000,00 TL'şer ve kardeşler için 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 55.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.817,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.