muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11821, Karar No: 2023/4107, Tarih: 03.05.2023

Dava konusu ele geçen kaçak eşyanın müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/661 Esas, 2022/2405 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10421, Karar No: 2024/4386, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10421 E.  ,  2024/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/84 E., 2016/13 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra temyiz incelemesi aşamasında 03/12/2023 arihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bodrum Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/01/2016 tarihli ve 2015/84 Esas, 2016/13 Karar sayılı hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15590, Karar No: 2015/3529, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15590 E.  ,  2015/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/822, Karar No: 2018/2159, Tarih: 27.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/822 E.  ,  2018/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19/09/2012 tarihinde ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 17/10/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 31/12/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak 15/10/2014 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 15/10/2014 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü, kamu kurumu niteliğindeki ... ... İlköğretim Okulu’nun müşteki tarafından işletilen kantininin okul koridoruna açılan kapısını, tekme vurarak ve el ile kilidi kurcalayarak açmaya çalışması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13082, Karar No: 2018/3834, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13082 E.  ,  2018/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 19/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20235, Karar No: 2016/15118, Tarih: 15.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20235 E.  ,  2016/15118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

İlgili Ticaret Sicil Memurluğu'na yazı yazılarak davalı şirketin son sicil kaydının istenmesi, davalı şirketin faaliyette olup olmadığının, sicilden terkin edilip edilmediğinin sorularak yazı cevabı eklendikten,

a) Ticaret Sicil Memurluğunca davalı şirketin sicilden terkin edilmediğinin bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı en son adresine yöntemince tebliğ edildikten,

b) Davalı limited şirketinin tasfiye halinde olduğu bildirildiği takdirde tasfiye işlemi tamamlanmamışsa, tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ve gerekçeli kararın ve davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin tespit edilen tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edildikten,

c) Tasfiye işlemi tamamlanmış ve tasfiye sonu kararı ile limited şirket ticaret sicilinden terkin edilmiş, tüzel kişiliği son bulmuşsa davalı şirketin ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen davalı şirket tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedürün işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7805, Karar No: 2023/70, Tarih: 10.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7805 E.  ,  2023/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki memur muamelesini şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi alacaklı dava dilekçesinde; borçlunun İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/760 Esas sayılı dosyasıyla imzaya ve borca itiraz ettiğini, teminat karşılığı takibin durdurulmasına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, borçlunun açtığı menfii tespit davasının reddedildiğini, menfii tespit davasının reddi kararının İcra Mahkemesinin takibin durudurulması kararını hükümsüz hale getirdiğini, icra dosyasına menfii tespit davasının reddi kararını sunarak borçlunun taşınmazları üzerine haciz konulmasını talep ettiğini, Müdürlüğün hukuka aykırı olarak talebi reddettiğini iddia ederek Müdürlüğün 16.03.2020 tarihli kararının iptal edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı borçlu vekili cevap dilekçesinde; alacaklının sahte senetle takip başlattığını, alacaklının ihtiyati haciz taleplerinin reddedildiğini, müvekkilinin imzaya itirazının kabul edildiğini ve kararın kesinleştiğini, takibin iptal edildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı borçlu vekili cevap dilekçesinde; alacaklının sahte senetle takip başlattığını, alacaklının ihtiyati haciz taleplerinin reddedildiğini, müvekkilinin imzaya itirazının kabul edildiğini ve kararın kesinleştiğini, takibin iptal edildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 5. İcra Müdürlüğü’nün 2010/6753 Esas sayılı takip dosyasında yürütülen takipte, imzaya itiraz başvurusu üzerine İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/760 Esas sayılı dosyasında takibin durdurulmasına karar verildiği, daha sonra borçlu tarafından açılan menfi tespit davasında, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 29.08.2018 tarih, 2014/718 Esas ve 2018/422 sayılı kararı ile menfi tespit davasının reddine karar verildiği ve bu kararın karar düzeltme evresi sonucunda 29.01.2010 tarihinde kesinleştiği, İcra mahkemesince verilen kararların üç istisna dışında maddi anlamada kesin hüküm işlevine sahip olmadığı, bu bakımdan bu kararların daha sonra genel mahkemelerce verilecek bir kararla etki ve işlevini yitirebileceği gözetildiğinde, Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından menfi tespit davası sonucunda imzanın borçluya ait olduğu tespit edilerek verilen davanın reddi kararı ile icra mahkemesince verilen takibin durdurulmasına yönelik kararın hükümsüz kaldığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne müdürlük kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı borçlu vekili istinaf dilekçesinde; İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/760 Esas sayılı dosyası ile icra takibinin iptaline karar verildiğini, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/718 Esas sayılı mahkeme kararında alacaklı lehine hüküm bulunmadığını iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etti.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı borçlu vekili istinaf dilekçesinde; İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/760 Esas sayılı dosyası ile icra takibinin iptaline karar verildiğini, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/718 Esas sayılı mahkeme kararında alacaklı lehine hüküm bulunmadığını iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etti.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/760 Esas 2012/518 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulü ile borçlu hakkında İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2010/6753 Esas sayılı dosyasında başlatılan takibin durdurulmasına 25.04.2012 tarihinde karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 07.01.2013 tarihinde kesinleştiği, borçlu tarafından Asliye Ticaret Mahkemesinde 16.09.2014 tarihinde açılan menfi tespit davasının ise İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/718 Esas 2018/422 Karar sayılı ilamı ile reddine karar verildiği, bu kararın ise 29.01.2020 tarihinde kesinleştiği, icra mahkemesince verilen takibin durdurulmasına ilişkin kararın kesinleşmesi ile takibin iptal olacağı, yine kararın kesinleşmesinden sonra menfi tespit davasının açıldığı, kesinleşmiş mahkeme kararı ile iptal edilen icra takibinin iptal tarihinden sonra yeniden canlandırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi alacaklı temyiz dilekçesinde; İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/718 E. sayılı dosyasının kesinleşmesi ve söz konusu senet üzerindeki imzanın borçluya ait olduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle menfi tespit davasının reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/760 E. sayılı imzaya itiraz dosyasında sınırlı bir inceleme ile haksız olarak takibin iptaline karar verildiğini, işbu kararın kesin hüküm teşkil etmeyeceğini sadece şekli anlamda bir hüküm olduğunu, genel mahkemelerde görülen ve verilen kararın maddi anlamda kesin hüküm teşkil ettiğini iddia ederek kararın bozulmasını talep etti.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra memur muamelesine şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK 16.maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra memur muamelesine şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK 16.maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7061, Karar No: 2010/7656, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7061 E.  ,  2010/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ..., ... Vekilleri ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatını, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 23.12.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 74,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün davalılar tarafından temyiz edilmiş bulunmasına göre, yerel mahkemenin manevi tazminata ilişkin kararı yerindedir.

Maddi tazminata gelince:

Kusurun aidiyeti ve oranı ile sigortalının % 74,00 oranındaki sürekli işgöremezliği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik oranı, kusur dağılımı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, bilinen son kazancının yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulması suretiyle, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde ise asgari geçim indirimi dikkate alınmaksızın hesaplanacak net asgari ücretle elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, kaçınılmazlık, kusursuzluk veya kusurun ağırlığı gibi nedenlerden ötürü Borçlar Kanunu'nun 43,44. maddeleri gereğince zarardan indirim yapılacağı ve en son olarak da aktif ve pasif dönemde elde edilen kazançlar toplamından, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre hesaplanarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen tüm peşin sermaye değerinin indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Hal böyle olunca, aktif devrenin 65 yaşına kadar devam ettiğini kabul etmek ve davacının geçici işgöremezlik devresindeki zararının hesaplanması sırasında brüt ücreti esas alan ücreti netleştirmeyen hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yetersiz hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16601, Karar No: 2017/8932, Tarih: 11.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16601 E.  ,  2017/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili özetle: Davacı müvekkili idareye ait ...plakalı ekip otosunun ... istikametinde meydana gelen trafik kazasına müdahale etmek amacı ile emniyet şeridine park edilmiş halde beklediği sırada davalının kullanmış olduğu ... plakalı aracın arkadan çarpması sonucu araçta hasar meydana geldiğini, davalının meydana gelen kazada tam kusurlu olduğunu, araçta meydan gelen hasar bedelinin davalı tarafından ödendiği ancak araçta meydana gelen değer kaybının davalı yanca ödenmediğini bu nedenle araçta meydana gelen değer kaybı ve polis yazısı bedeli olan toplam 3.230,00.TL. nin davalı yandan kaza tarihi olan 28/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yana usulüne uygun tebligat yapılmış davalı vekili cevap dilekçesinde ve beyanlarında özetle; Davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, Davanın kabulü ile; 3.230,00.TL.'nin kaza tarihi olan 28/02/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşan ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 160,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7501, Karar No: 2020/8134, Tarih: 10.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7501 E.  ,  2020/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil ve Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 1221 parselin paydaşlarından olup, taşınmazın tümünü kullandığını, davalı Belediyenin 2011 yılının 9. ayından bu yana, dere yatağından çıkan hafriyatı taşınmazın üzerine döktüğünü öne sürerek elatmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 TL ecrimisilin müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.03.2013 tarihli ıslah dileçesi ile eski hale getirme bedeli olan 8.501,58 TL'nin de müdahale tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili idare tarafından gerçekleştirilen ıslah çalışmaları sırasında çıkarılan tüm hafriyatın yol kenarında toplandığını ve sonrasında kaldırıldığını, dere yatağından çıkarılan hafriyat ile sair alanlardan çıkarılan hafriyatın farklı niteliklere sahip olduğunu, davacının taşınmazında bulunan hafriyatın dere yatağından çıkarılan hafriyat olmadığını, taşınmaz üzerinde bulunan hafriyatın müvekkili idare dışında Telekom İl Müdürlüğü, Samgaz Genel Müdürlüğü, Saski Genel Müdürlüğü gibi bazı şirketlerin kaçak olarak bu alana döktükleri moloz ve topraklardan ibaret olduğunu, müvekkili idarenin Samsun ilinde resmi hafriyat döküm alanı bulunduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.