muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2371, Karar No: 2023/3173, Tarih: 16.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/2371 E.  ,  2023/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/117 Esas, 2017/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2017/1118 Esas, 2019/1761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in polis memuru olduğu ve suç tarihi itibariyle 7,5 aylık hamile olan eşi ... ile ... Merkezi Dedebaba Mahallesi Atatürk Caddesi üzerinde bulunan Ulu Camii önünde yürümekte oldukları, bu esnada, Ulu Cami avlusu kenarındaki ATM makinesinin önüne geldikleri, bu sırada karşı istikametten dosya kapsamındaki sağlık kurulu raporlarından da anlaşılacağı üzere orta derecede mental retardasyon ve epilepsi rahatsızlığı bulunup %70 oranında özürlü bulunan maktul ...'in geldiği, maktulün elinde tek ağızlı, sivri uçlu bir bıçağın bulunduğu, aşamalarda yeminli beyanları alınan tanıklara göre söz konusu bıçağın maktul tarafından göğüs hizasına doğru, yukarı vaziyette, teşhir eder şekilde taşınmakta olduğu, tanıklar ..., ..., ... ve ...'in anlatımlarından da anlaşılacağı üzere maktul ...'un elinde bıçak ile göğüs hizasına doğru yukarıda tutar ve teşhir eder vaziyette sanık ...'in eşine doğru gelmekte olduğu, bunun üzerine sanık ...'in üzerinde taşıdığı görev silahını belinden çıkardığı, maktul ...'un elinde bıçakla ...'na doğru yürümeye devam etmesi üzerine sanık ...'in söz konusu silah ile maktul ...'un sağ göğüs üst bölgesine doğru bir el ateş ettiği maktulün bu yaralanma sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Grup Başkanlığı tarafından tanzim edilen 16.12.2015 tarihli maktul ...'a ait otopsi raporunun tetkikinde; "Maktulün sağ göğüs önde 3. İnterkostal aralık midklavikuler hatta 1 cm çapında ateşli silah yaralanması bulunduğu; söz konusu ateşli silah yaralanmasının müstekilen öldürücü nitelikte olduğu," belirtilmiştir.

5. Afşin İlçe Devlet Hastanesinin 05.11.2014 tarihli engelli sağlık kurul raporuna göre maktulde orta düzeyde mental retardasyon bulunduğu ve %70 oranında özürlü olduğu anlaşılmıştır.

6. Jandarma Genel Komutanlığı tarafından tanzim edilen 27.10.2016 tarihli 2015/4563 numaralı uzmanlık raporu dava dosyasında bulunmaktadır. Olay yeri inceleme raporu, keşif tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5. Afşin İlçe Devlet Hastanesinin 05.11.2014 tarihli engelli sağlık kurul raporuna göre maktulde orta düzeyde mental retardasyon bulunduğu ve %70 oranında özürlü olduğu anlaşılmıştır.

6. Jandarma Genel Komutanlığı tarafından tanzim edilen 27.10.2016 tarihli 2015/4563 numaralı uzmanlık raporu dava dosyasında bulunmaktadır. Olay yeri inceleme raporu, keşif tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Polis memuru olarak görev yapan sanığın olay tarihinde ... Merkezi Dedebaba Mahallesi Atatürk Caddesi üzerinde bulunan Ulu Camii önünde 7,5 aylık hamile eşi ile birlikte yürüdüğü sırada elinde göğüs hizasında teşhir eder şekilde bıçak taşıyan orta düzeyde mental retardasyon rahatsızlığı bulunan maktul ile karşılaştıkları, maktulün elinde bıçak ile üzerlerine gelmesi üzerine sanığın yakın mesafeden silahla 1 el ateş ettiği, sanığın silahından çıkan merminin maktulün hayatî bölgesi olan göğüs bölgesine isabet etmesi sonucu maktulün öldüğü olayda; maktul tarafından doğrudan sanığın eşinin yaşam hakkına yönelmiş bir saldırının ya da bıçakla oluşmuş herhangi bir yaralanmanın bulunmaması, sanığın polis memuru olması nedeniyle silahları nerede ne şekilde kullanacağı konusunda tecrübe sahibi olması ve maktulün elinde bıçakla sanık ile eşinin üzerine doğru geldiği olayda silahını çıkaran sanığın maktulün gelmesini, önlemeye yetecek biçimde ve hayatî olmayan bölgelerine yöneltme olanağı bulunmasına rağmen maktulün göğüs bölgesine ateş ederek maktulü öldürmesinde sanık açısından meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma imkânının bulunmadığı, ancak maktulün sanık ile eşinin üzerlerine bıçakla gelmesinden dolayı sanığın haksız tahrik altında maktule ateş ettiğinin kabulünün gerektiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın olay tarihinde eşi ile yürümekte iken maktul tarafından doğrudan sanığın veya sanığın eşinin yaşam hakkına yönelen bir saldırının bulunmadığı anlaşılmasına karşın silahını çıkaran sanığın maktulün üzerlerine gelmesini engelleyecek, önlemeye yetecek biçimde ve hayatî olmayan bölgelerine yöneltme olanağı bulunmasına rağmen doğrudan maktulün göğüs bölgesine öldürme kastı ile ateş ettiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Olay tarihinde polis memuru olarak görev yapan sanığın, eşi ile ilçe merkezinde yürümekte iken orta düzeyde mental retardasyon rahatsızlığı bulunan maktulün göğüs hizasında bıçak taşımak suretiyle

2. Olay tarihinde polis memuru olarak görev yapan sanığın, eşi ile ilçe merkezinde yürümekte iken orta düzeyde mental retardasyon rahatsızlığı bulunan maktulün göğüs hizasında bıçak taşımak suretiyle

sanık ve eşinin üzerine doğru yürüdüğü, sanığın eşinin 7,5 aylık hamile olması, kendilerine yönelik silahlı saldırı olabileceği yönünde yanılgılı değerlendirmesi, olayın panik ve heyecanı ile hamile eşinin bayılması hususları beraber değerlendirildiğinde, meşru savunmada sınırın aşılması boyutuna ulaşmasa da maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve boyutu dikkate alındığında 12 ile 18 yıl arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile yapılan uygulama sırasında azami düzeyde bir ceza indirimi belirlenmesi yerine makul olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen cezada kamu görevlisi olan sanığın yüklenen suçu görevi nedeniyle kendisine teslim edilen demirbaş silah ile işlemiş olup olmadığının araştırılması ile sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesi hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2017/1118 Esas, 2019/1761 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ın olayda meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunduğu yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İncelemesi yapılan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 2017/1118 Esas, 2019/1761 Karar sayılı kararında uyuşmazlık konusu olan husus, sanık eyleminin vasıflandırılma noktasındadır.

Olay yeri Afşin ilçesidir. Yaklaşık 4 aydır ilçede görev yapan polis memuru sanık ... gündüz saatlerinde yanında 7.5 aylık hamile eşi olduğu halde kaldırımda yürümektedir. Olay yeri çarşı içidir. Olay tarihi 30.09.2015'tir.

Sanık ve eşi bu şekilde yürürken karşı istikametten maktul ... elinde bıçakla belirmiştir. Maktul doğuştan %80 oranında zihinsel engellidir. Cami civarında sürekli bıçakla dolaşması ise artık çevre ve ilçe halkı için sıradan bir olaydır.

Tanıklar ve sanığın eşi dahil, tüm beyanlara göre (sanık beyanıyla uyumlu şekilde) maktul elinde bıçak olduğu halde sanık ve eşinin yanına doğru gitmiş, hamile kadın çığlık atmış, sanık da silahını çıkarıp 1 el ateş etmiştir.

Sanık ve eşi bu şekilde yürürken karşı istikametten maktul ... elinde bıçakla belirmiştir. Maktul doğuştan %80 oranında zihinsel engellidir. Cami civarında sürekli bıçakla dolaşması ise artık çevre ve ilçe halkı için sıradan bir olaydır.

Tanıklar ve sanığın eşi dahil, tüm beyanlara göre (sanık beyanıyla uyumlu şekilde) maktul elinde bıçak olduğu halde sanık ve eşinin yanına doğru gitmiş, hamile kadın çığlık atmış, sanık da silahını çıkarıp 1 el ateş etmiştir.

Olay günü tanıklarından ... Traş, maktulün her gün çay ocağına geldiğini, olay günü akşam üstü geldiğinde elinde bıçak olduğunu ve çantasının çalındığından bahisle sinirli olduğunu, bu sinirle çay ocağından ayrıldığını, zaten 5 dk sonra vurulduğunu;

Tanık ..., maktulün elinde bıçakla hamile kadının dibine kadar geldiğini, kadının çığlık attığını sanığın silahını çektiğini, maktulün, tekrar sanık ve eşinin üzerine bıçakla yürüyünce, sanığın ateş ettiğini;

Tanık ... Kılıç, aracıyla geçerken bir kadının bağırdığını duyduğunu sonra patlama sesinin geldiğini, dönüp baktığında maktulün elinde bıçakla göğsünü tutup yere düştüğünü;

Tanık ... önceden tanıdığı maktulün elinde kağıtlar ve bıçakla bir erkek ve hamile bir kadına doğru yürüdüğünü bıçağı bunlara yönelttiğini ve üzerlerine yürüdüğünü bunun üzerine erkek şahsın maktule 1 el ateş ettiğini söylemişlerdir. Oluşa dair farklı bir beyan veya maddi delil yoktur.

Tüm deliller, oluş ve maddi gerçeklik karşısında sanık eyleminin TCK'nin 27/2. maddesi kapsamında ele alınması gereklidir.

Şöyle ki;

1) Her ne kadar maktulün ilçede bilinen zihinsel durumu bıçakla dolaştığı yolundaki yadırganmayan genel halk bilinirliği var ise de, sanık daha 4 aydır ilçede görev yapmakta olup, maktulün akıl durumunu, bıçakla dolaşsa da zarar verici bir yanının olmadığını bilecek durumda değildir.

2) Objektif bir bakışla, elinde bıçakla birinin üzerine yürüyen bir yetişkin hayatın olağan akışına göre saldırgan ve tehlikelidir.

3) Sanık yanında hamile eşi ile yürümektedir. Kadın 7.5 aylık hamiledir ve fiziksel görünüm de bunu teyit eder. Sanık olay anında sivil de olsa polis olmakla görevi gereği husumete maruz kalması olağandır.

4) İkaza rağmen ve tanık ...'in açık beyanı ile karısı çığlık atan, korkan, bu esnada tabancasını çeken ama maktulün bıçaklı hareket halini buna rağmen sonlandırmaması ile TCK'nin 25. maddesi koşulları artık gerçekleşir. Zira karşı taraf saldırıya elverişli bıçakla etkili mesafededir. Sanığın koruma yükümlülüğü de sadece kendine ait değildir. Yanında hamile karısı vardır.

5) Hamile karısının çığlık atması, ikaza rağmen ve hatta tabanca çıkarıldıktan sonra dahi maktulün doğrultulmuş bıçakla eylemsel halinin devem etmesi, oradaki çok kısa mesafe kriterleri ile sanığın eylemi artık TCK'nin 27/2. maddesi kapsamına evrilmiştir.

Sanığın, bu kısa mesafe, bağıran karısı ve mobil maktul yönünden bedensel bir karşı koyuş yükümlülüğü altına sokulması kabul edilemez ve olayın özelliklerine göre de adil değildir.

5) Hamile karısının çığlık atması, ikaza rağmen ve hatta tabanca çıkarıldıktan sonra dahi maktulün doğrultulmuş bıçakla eylemsel halinin devem etmesi, oradaki çok kısa mesafe kriterleri ile sanığın eylemi artık TCK'nin 27/2. maddesi kapsamına evrilmiştir.

Sanığın, bu kısa mesafe, bağıran karısı ve mobil maktul yönünden bedensel bir karşı koyuş yükümlülüğü altına sokulması kabul edilemez ve olayın özelliklerine göre de adil değildir.

6) Sanığın polis olması hesabı ile, maktulü, daha az yaralayıcı bir yerinden vurması hususu ise tam da 27/2. madde de tanımlanmış "korku, heyecan veya telaştan" kaynaklı olarak beklenemez. Kaldı ki aradaki mesafe de artık 1-1,5 metre civarında kalmış olup maktul üzerlerine gelmeye devam etmektedir.

7) Sanığın eylemi karşı eylem ile "o anki hal ve şartlar" çerçevesinde orantılıdır. Örneğin sanık tahriki çağrıştıracak hiçbir harekette bulunmaması yani tahrik altında intikam hissi ile davranmamıştır. Sanık tek el ateş etmiş ve eylemine devam etmemiştir. Sanığın amacı kin duygusuna dayalı değil ve fakat saldırıyı defetmeye yöneliktir.

Önemli olan maruz kalınan saldırının sanığı içine düşürdüğü psikolojik durumdur. İşte kastı belirleyen de tam olarak bu psikolojidir.

Tüm bu delil ve veriler ışığında, sanık eyleminin TCK'nin 27/2. maddesi kapsamında tanımlanması gerektiği inancıyla, sanığın tahrik altında kasten adam öldürme suçunu işlediği yolunda görüş açıklayan Sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/17279, Karar No: 2014/5689, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17279 E.  ,  2014/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 12/07/2013 tarih ve 2012/220-2013/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe sigortalanan emtiaların nakliyatı davalı tarafça yapıldığı, ancak nakliye sırasında usulüne uygun koruma önlemleri alınmaması nedeni ile emtiaların hasarlandığını, hasarlanan yükün alıcı tarafından teslim alınmadığını ve davalı tarafça bir depoya indirildiğini, sigortalısına hasar bedelinin ödendiğini, davalıdan rücuen tahsili için icra takibi başlatıldığını, ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu, davalı nakliyeci olduğundan hasardan sorumlu olduğunu, ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı, kamyonun kendisine ait olduğunu, bu kamyonla taşımacılık yaptıklarını, o dönemde kamyonu kardeşinin çalıştırdığını, sözleşmeden bilgisi olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava; emtia nakliyat sözleşmesinden kaynaklanan hasar bedelinin rücuen tahsili talebine yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali davası olduğu, dava dışı ait emtiaların davalı tarafından dava dışı teslimi konusunda davalı ile sözleşme yapıldığı, emtiaların davalıya teslim edildiği, davalı tarafından gönderilen şirkete götürüldüğünde hasara uğradığı gerekçesi ile teslim alınmadığı müracaat edilerek davalı tarafından yediemin deposuna indirildiği, ekspertiz raporuna göre emtiaların yağmurdan ıslanması neticesi hasara uğradığı, hasar bedeli olan 10.031,00 TL'nin davacı tarafından emtiaların sahibine ödenerek ibraname alındığı anlaşılmış ise de, dava konusu sigorta poliçesinde ve emtia nakliyat sigortası genel şartlarında yağmurun teminat kapsamına alınmadığı bu nedenle davacının yaptığı ödemeyi sigorta genel şartlarına aykırı olarak yapılmış bir hatır ödemesi olduğu, bu nedenle davacının rücu hakkının doğmadığı, yine emtiaların davalı tarafından sağlam bir şekilde teslim alınarak nakliyesinin sağlandığı fakat teslim anında gönderilen şirketin depo kapılarını açmaması nedeniyle branda açıldıktan sonra başlayan yağmur nedeniyle ıslandığı ve kusurun gönderilen şirkette olup, davalının taşımadan kaynaklanan herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

./..

-2-

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

./..

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, teminat dışı (exgratia) ödemenin davacıya alacağın temliki hükümlerine göre temlik edildiğinin ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8588, Karar No: 2010/5123, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8588 E.  ,  2010/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müteselsil kefil olduğu Genel Kredi Taahhütnamesi’ndeki imzaya ve borca itiraz ettiğini ileri sürerek, alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ve borcu kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İmza incelemesine ait tek kişilik bilirkişi raporunda, Genel Kredi Sözleşmesi’nde kefil olarak imzası bulunan davalının, emsal imzaları olarak sadece mahkeme huzurunda alınmış imza örnekleri ile karşılaştırma yapılarak görüş bildirilmiştir. Bilirkişi raporu, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda mahkemece, takibe konu 19.08.2004 tarihli 7.000.-TL.bedelli Genel Kredi Taahhütnamesi’ndeki müşterek borçlu-müteselsil kefil yerinde imzası olan davalı ... ... imzayı inkar ettiğinden HUMK.nun 309.maddesi uyarınca ihtilafsız döneme ait samimi imzaları toplanıp bilirkişi veya bilirkişi kurulundan imzanın davalıya aidiyeti hususunda Yargıtay denetimine açık ve anlaşılır şekilde rapor alınarak, rapor sonucuna göre varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18382, Karar No: 2024/8103, Tarih: 02.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18382 E.  ,  2024/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/409 E., 2016/230 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık tarafından emvallerin okul bahçesine bırakıldığının sanığın ve okul müdürünün beyanlarıyla sabit olduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, ilköğretim okulunun önünden geçilirken bahçeye yığılı takozlanmış odunların görüldüğü, okul müdürünün odunların sanık tarafından getirildiğini beyan ettiği, sanığın gösterdiği yerde eskiden kesilmiş kuru karaçam kökü olduğu ve okul bahçesindeki emvallerin bu köke ait olduğu, 30 metre ileride de yeni kesilmiş iki ağacın görülmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, köy muhtarı olduğunu, eve dönerken gördüğü kuru odunları çocuklar için okul bahçesine getirdiğini, ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, ele geçen emvalin kuru karaçam emvali olduğu, emval ile dip kökün uyumlu olduğu, 30-40 metre mesafedeki iki adet yapacak ağacın dikiliden kesildiği tespit edilmiştir.

Tutanak tanığı, sanığın gösterdiği yerden biraz ileride yeni kesilmiş ağaçların görülmesi üzerine sanığın kesmiş olabileceğini düşündükleri için tutanak tutulduğunu beyan etmiştir.

Suça konu emvalin müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.