muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/33011, Karar No: 2023/16270, Tarih: 21.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33011 E.  ,  2023/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında.

1.Hakaret suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Tehdit suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası,

62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediği, tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, lehe hükümlerin yerinde olmayan gerekçelerle uygulanmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin süre tutum dilekçesiyle kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediği, tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, lehe hükümlerin yerinde olmayan gerekçelerle uygulanmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, vesaire ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin süre tutum dilekçesiyle kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde avukat olan katılan ...'nin çalıştığı hukuk bürosuna gittiği ve odasına izinsiz olarak girerek katılana hitaben "Oğlum hakkında dava açmışsınız, oğluma dava açacak adam anasının karnından çıkmadı, haraççı mısınız lan ibn.ler, bunu senin yanına bırakmıyacağım, onun için burdayım, ... seni oyarım, çoluk çocuğun var hepsinden hesap sorarım." şeklinde sözler söylediği, bu sırada avukat olan katılan ...,'nin de içeri girerek sanığı dışarı çıkarmaya çalıştığı, sanığın bu sefer de katılan ...'ye "Çık lan aradan sen kim oluyorsun, hepinizi oyacağım, siz çete misiniz, haraç mı alıyorsunuz, yaptığınızı asla yanınıza bırakmıyacağım." dediği, böylelikle üzerine atılı suçları işlediğinin, katılanların birbirini doğrular mahiyetteki istikrarlı beyanları ve tarafsız tanık ...'nün anlatımıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılan ...'ye yönelik sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre, de

a. Sanığın her iki katılana yönelik tehdit ve hakaret eylemlerinin kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince artırılması gerekirken, bu suçlardan ayrı ayrı iki kez hüküm kurulması,

b. Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

b. Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

c. Sanığın, mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği ayın Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 116 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçlara ilişkin seçenek yaptırımlardan tercih edilen hapis cezalarının 50 nci maddenin ikinci fıkrası gereğince adli para cezalarına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d. Tehdit, hakaret ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14096, Karar No: 2024/20761, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/14096 E.  ,  2024/20761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.04.2024

SAYISI : 2021/1858 E., 2022/2114 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.04.2024 tarihli ve 2021/1858 Esas, 2022/2114 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2021/1858 Esas, 2022/2114 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2914, Karar No: 2018/1409, Tarih: 27.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2914 E.  ,  2018/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62, 50/1-a ve 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan ...’a ait olan akaryakıt istasyonunda, müdür olan ve para akışını kontrol eden sanığın, akaryakıt istasyonunda tahsil edilen paralardan 85.484,24 TL’lik kısmını uhdesinde tutmak suretiyle, hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine teslim edilmiş olan paralar üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, akaryakıt istasyonu defter ve belgeleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda alınan bilirkişi raporu, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçun birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz başvuruları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı

kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", “25 GÜN” ve “500 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", “4 GÜN” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9186, Karar No: 2013/678, Tarih: 15.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/9186 E.  ,  2013/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, patlayıcı madde bulundurma

Hüküm: 1- TCK'nın 314/3 ve 220/6. madde delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 174/1-3, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 62, 53 ve 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Silahlı terör örgütü üyesi olmayan ve fakat amacını bildiği silahlı terör örgütünün faaliyetlerinde kullanılmak üzere hazırlanmış el yapımı 12 adet molotof tipi bombanın araç içinde naklini gerçekleştirirken yakalanan sanığın kanıtlanan eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 315. maddesinde tanımlanan örgüte silah sağlama suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Molotof tipi patlayıcı madde içeriği, kullanım amacı, canlı ve cansız varlıklar üzerinde meydana getirdiği zarara bağlı tesir gücü itibariyle niteliği dikkate alındığında önemsiz tür patlayıcı madde olarak kabul edilemeyeceği gibi, 12 adet molotof tipi patlayıcının miktar olarak da önemsiz sayılamayacağı gözetilmeden TCK'nın 174/1. maddesi yerine yazılı biçimde anılan maddenin 3. fıkrası ile uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6887, Karar No: 2009/8210, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6887 E.  ,  2009/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... Süt Mamülleri Gıda San.Ltd.Şti. 2- ... vek.Av.... müdahil 1-... Faktoring Finans Hizm. A.Ş vek.Av.... 2-... Factoring Hizm.A.Ş vek.Av.... 3-... Gıda San.ve Tic.A.Ş/Volkan ... Gıda Sosyal Hizm.Ltd.Şti.4-Izi Süt Gıda Mam.San.Tic.A.Ş 5-Ata Gıda İthalat İhr.Danışmanlık Ltd.Şti. 6-... Finans Factoring Hizm.A.Ş 7-... Gıda San.ve Tic.Ltd.Şti.8-... Faktoring Hizm.A.Ş 9-İlke Factoring A.Ş 10-... Hizm.A.Ş 11-C Faktoring A.Ş 12-Merkez Faktoring Hizm.A.Ş 13-Tekstil Bankası A.Ş/Tekstil Factoring Hizm.A.Ş 14-HSBC Bank A.Ş 15-EDF Finans Faktoring Hizm.A.Ş 16-T.Garanti Bankası A.Ş 17-T.Halk Bankası A.Ş 18-... A.Ş 19-... Hizm.A.Ş 20-Fortis Bank A.Ş 21-Eurokim Endüstriyel ve Gıda Kimyasalları San.ve Tic.Ltd.Şti.22-Alternatifbank A.Ş 23-Yapı ve Kredi Bankası A.Ş 24-... Plastik Ambalaj San.ve Tic.A.Ş 25-Tek Faktoring Hizm.A.Ş arasında görülen dava hakkında Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.04.2008 gün ve 20-170 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.01.2009 gün ve 9403-472 sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.'ar -TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL
Yargıtay — Esas No: 2014/70, Karar No: 2014/14793, Tarih: 16.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/70 E.  ,  2014/14793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 25.10.2013

No : 2011/145-2013/444

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesinin “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı, 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre hüküm kurulmuş ise de, tanıkların, davacının 1993 yılı öncesine yönelik çalışma olgusu konusundaki beyanları (bu dönemde Kurum kayıtlarına geçen

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre hüküm kurulmuş ise de, tanıkların, davacının 1993 yılı öncesine yönelik çalışma olgusu konusundaki beyanları (bu dönemde Kurum kayıtlarına geçen

çalışmaları bulunmadığı için) soyut nitelikte olup, davacının çalışmasına dair herhangi bir somut bilgi içermediği için hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle davalı işverenin Kurum nezdindeki ihtilaf konusu döneme tüm ait dönem bordroları celp edilerek, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak, çalışmaların varlığı ve süresi yönünden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince tespit edilerek, davalı işyerinde tespiti istenen dönemde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa, belgeler getirtilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde; iş yerinin kapsamı, kapasitesi ile işin ve işyerinin niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6614, Karar No: 2019/1240, Tarih: 04.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6614 E.  ,  2019/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya kapsamında yer alan ve Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan ehliyet bilgilerine göre; B ve A2 sınıfı sürücü belgeleri bulunan ve idaresindeki motosiklet ile kaza yapan sanık hakkında, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına karar verilirken, geri alınan sürücü belgesinin sınıfının belirtilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün (6.) fıkrasına "A2 sınıfı" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun görülen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3099, Karar No: 2016/15242, Tarih: 03.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3099 E.  ,  2016/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Acele elkoyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmazlar emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103,00-TL bulunmuş iken itiraz üzerine alınan ek raporda dava konusu taşınmazlar emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazlar aynı emsalden bu kez 2,5 kat değerli kabul edilerek metrekare bedeli 131,00 TL olarak belirlenmiştir. Acele elkoyma davasında tespit edilen m² bedeli ile iş bu davada belirlenen m² bedelleri karşılaştırıldığında değerlendirme tarihlerinin yakın olmasına ve aynı emsal kullanılmasına rağmen çok farklı miktarlarda (yaklaşık %100 oranında) bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.