muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10185, Karar No: 2023/2553, Tarih: 15.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilerek Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğini öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakılmış olup ihdasen Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edilen taşınmazın, tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili isteğinden ibarettir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi şöyledir: “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi şöyledir: “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz."

3. TMK’nın olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında: “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." hükmüne yer verilmiştir.

4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinin harçtan muafiyeti düzenleyen j bendinin ilgili kısmı şöyledir: “(Ek: 21/1/1982 - 2588/3 md.) Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri. (Yukarıdaki işlemlerin hesaplanacak harçlarının, Genel Bütçeye dahil idarelerin haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir.)” hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

2. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava tapu iptal ve tescil davası olduğundan, Hazine aleyhine açılan davanın kabul edilmesi nedeniyle, yargılama gideri olan harcın Hazinenin harçtan muaf olması ve harç hususunun kamu düzeninden olması nedeniyle re’sen incelenmesi gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerekir iken, tescil davası gibi değerlendirme yapılıp harcın davacıya yükletilmesi isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Hükmün 4. fıkrası hükümden çıkarılarak; yerine "Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılmış bulunan 1610,35- TL harcın davacıya iadesine," yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15/05/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8416, Karar No: 2014/1668, Tarih: 06.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8416 E.  ,  2014/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2005/220-2013/162

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kooperatifin 2004 yılı genel kurul toplantısının 18.06.2005 tarihinde yapıldığını, alınan kararların yasa, anasözleşme ve objektif iyiniyet kurullarına aykırı olduğunu, 1987 ila 2005 yılları arasında görevde bulunan yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında zimmet, görevi kötüye kullanma suçlarını işlediklerinden bahisle kamu davaları açıldığını, Kooperatifler Kanunu'nun 56/3. maddesi uyarınca, haklarında kamu davası açılan yönetim kurulu üyeleri hakkında ilk genel kurul toplantı gündemine alınarak karar alınması gerektiği halde kooperatifin bu konuyu gündeme almadığını, davalı kooperatifin 248 üyesinden 131'inin gerçekte üye olmadıklarını, gündemde yazılı olmayan hususların görüşüldüğünü, genel kurul çağrısının usulüne uygun olmadığını ve üyelere yıllık bilanço ve gelir gider hesaplarıyla ilgili olarak bir bilgi verilmediğini, genel kurulda bilançonun kabulü veya reddi hususunda herhangi bir karar alınmadığını, bilanço kabul edilmediği sürece genel kurulda yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrasının geçerliliğinin bulunmadığını ileri sürerek, 18.06.2005 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yöneticiler hakkında kamu davası açılmasının kanunen göreve devam etmeye engel olmadığını, göreve devam edip etmemeleri hususunun genel kurul insiyatifine bırakıldığını, açılan davalarla ilgili olarak genel kurulun onayına gidildiğini ve yöneticilerin görevlerine devam etmeleri yönünde karar alındığını, gündeme bağlılık ilkesine riayet edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların, iptalini talep ettikleri kararlar için muhalefet şerhlerinin bulunduğu, davaya konu

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların, iptalini talep ettikleri kararlar için muhalefet şerhlerinin bulunduğu, davaya konu

genel kurul toplantısının gündeminde 2004 yılına ait bilanço ve gelir gider cetvelinin kabul veya reddi hususunda madde bulunmamasının Kooperatifler Kanunu'nun 42/3 ve anasözleşmenin 23/1 madde hükümlerine aykırı olduğu, bilanço ve gelir gider hakkında görüşme yapılmasının, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrasından evvel yapılması gerektiği, dava konusu edilen genel kurulda bilanço ve gelir gider hakkında görüşme yapılmadan ibra yapılmasının Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesinin yollaması ile TTK'nın 380. maddesine aykırı olduğu, bu nedenle genel kurulda alınan 8 ve 9 no'lu kararların iptali gerektiği, diğer kararlarının ise yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davacılar A.. D.., B.. Y.., C. Y., G.. T.., M. C. Y. ve Ş.. T.. tarafından dava takip edilmediğinden dosyanın işlemden kaldırılmasına rağmen karar tarihi itibariyle davanın

Açılmamış sayılması için gerekli süre dolmadığından, bu davacıların davasına yönelik olarak şimdilik karar verilmesine yer olmadığına, davacılar M.. G.. ve N.. B..'in davalarının kısmen kabulü ile, 2004 yılına ait 18.06.2005 tarihli olağan genel kurul toplantısının 8 ve 9 numaralı kararlarının iptaline, diğer maddeler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 380. maddesi, "Bilançonun tasdikine dair olan umumi heyet kararı, aksine sarahat olmadığı takdirde, idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıpların ibrasını tazammun eder. Bununla beraber bilançoda bazı hususlar belirtilmemekte veyahut bilanço şirketin gerçek durumunun görülmesine mani yanlış bir takım hususları ihtiva etmekte ise, idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıplar, bilançonun tasdikiyle ibra edilmiş olmazlar.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece gerekçeye esas alınan TTK'nın 380. maddesinde, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrası ile ilgili ayrı bir gündem maddesi bulunmaması halinde bilançonun onaylanmasına ya da onaylanmamasına dair kararın, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrası ya da ibra edilmemesi anlamına geldiği kabul edilmiş olup; bu madde hükmü gerekçede açıklanan şekilde bir anlama gelmemektedir.

Mahkemece gerekçeye esas alınan TTK'nın 380. maddesinde, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrası ile ilgili ayrı bir gündem maddesi bulunmaması halinde bilançonun onaylanmasına ya da onaylanmamasına dair kararın, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrası ya da ibra edilmemesi anlamına geldiği kabul edilmiş olup; bu madde hükmü gerekçede açıklanan şekilde bir anlama gelmemektedir.

Davalı kooperatifin iptali istenen genel kurul toplantısının 3. maddesinde yönetim kurulu üyelerine güvenoyu verilmesine oyçokluğu ile karar verildiği, 7. maddesinde, bilanço ve gelir gider hesaplarının üyelere dağıtıldığı, okunduğu, görüşmeye açıldığı, ancak oylama yapılmadığı, 8. maddesinde yönetim kurulu, 9. maddesinde ise denetim kurulu üyelerinin oyçokluğuyla ibra edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bilanço ve gelir gider cetvelleri hakkında ayrıca bir karar alınmamış olmasının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42/3. maddesi hükmüne aykırı olduğu, bilanço, gelir gider cetvelinin görüşülerek onay ya da reddinden sonra ibra ile ilgili karar alınmasının yasa ve anasözleşme gereği olduğu, bu sıraya uyulmamasının yukarda hükmü yazılan yasa maddelerine aykırı olduğu görüşü bildirilmiştir. Oysa, gerek yasal düzenlemede gerekse anasözleşmede, önce bilanço, gelir gider cetvellerinin kabulü ya da reddine ilişkin karar alınmamış olmasının, salt bu nedenle yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibra edilememeleri sonucunu doğuracağına yönelik bir düzenleme bulunmamaktadır. Yasa'nın 42 ve anasözleşmenin 23. madde hükmünde yer alan bentlerin sıralanma şekline böyle bir anlam yüklenmesinin hukuki bir dayanağı bulunmamaktadır. Bilançonun ve ibranın önce veya sonra, birbirinden bağımsız olarak oylanması mümkün ve geçerlidir.

Bu durumda mahkemece, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrası ile ilgili olarak iptali istenen genel kurul toplantısının 8 ve 9. maddelerine yönelik davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin hacın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11362, Karar No: 2013/14611, Tarih: 25.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11362 E.  ,  2013/14611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.10.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi kal ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesinde davalının taşınmazında bulunan ve ahır olarak kullanılan yapının taşınmazına tecavüz ettiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve kal talebinde bulunmuş, daha sonra öninceleme duruşmasında davalıya ait ahırın evinin girişine çok yakın olduğunu, ahırdan gelen hayvan kokusundan etkilenmesinden kaynaklanan muarazanın giderilmesini talep etmiş; davacı bilahare 03.12.2012 hakim havale tarihli ıslah dilekçesi ile davalıya ait yapıda yağmur oluğu olmamasından dolayı yapının saçağından gelen yağmur sularının zarar vermesi sebebiyle çıkan muarazanın giderilmesini ve yapının komşu çekme mesafesi kadar çekilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu ahırın davacıya ait taşınmaza tecavüzünün olmadığını ve eskiden beri kullanılan bir ahır olduğunu, ahırın davacının binasının giriş kapısı tarafında olmadığını, ayrıca davacının da evinin altını ahır olarak kullandığını, rahatsız olunan kokunun davacının taşınmazından geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerin köy olduğu, köy şartları içerisinde ahır kokusuna hoşgörü sınırları içerisinde katlanılması gerektiği; bilirkişi raporunda yağmur suyunun akmasının kaçınılmaz olduğu

belirtilmişse de bu durumun davacının taşınmazı için de geçerli olduğu ve tarafların taşınmazları arasında ortak bir ara sınırın olduğu, bu durumda suyun akmasının komşuluk hukukun öngördüğü sınırları aşan bir kullanım oluşturmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Davanın kabulüne karar verilebilmesi için, elatmanın mülkiyet hakkının aşırı ve taşkın kullanılması niteliği taşıması gerekir. Elatma objektif ölçütlere göre hoşgörü ve tahammül sınırları içerisinde kalmakta ise elatmanın önlenmesine karar verilemez. Başka bir anlatımla, taşkın kullanma yoksa hakimin olaya müdahalesi gerekmeyeceğinden davanın reddi gerekir.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olaya gelince, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 28.09.2012 tarihli fen bilirkişi raporuna göre davalıya ait yapının davacının taşınmazına tecavüzünün olmadığı tespit edilmiş, 04.10.2012 tarihli inşaat bilirkişi raporunda ise davalıya ait yapı çekme mesafesi bırakılmadan inşa edildiği için saçak sularının davacının taşınmazına akmasının kaçınılmaz olduğu, zararın giderilebilmesi için davalının binasına yağmur oluğu yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Mahkemece, davalının ahırından gelen kokuların yerel adete göre komşular arasındaki tahammül sınırını aşmadığından buna ilişkin talebi reddi yerindedir. Ancak saçak sularının akmasından kaynaklanan talep yönünden hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunmadığı söylenemez.

Bu durumda mahkemece, inşaat bilirkişi raporu doğrultusunda komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, inşaat bilirkişi raporu doğrultusunda komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18917, Karar No: 2013/105, Tarih: 14.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/18917 E.  ,  2013/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı şirketler yönünden kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının ... şirketi işyerine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından her iki davalı şirketin birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. ile ... Liman İşletmeciliği Nak. Tur. İnş. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı ... Liman İşletmeciliği Nakliyat Turzm İnşaat ve Ticaret A.Ş. nin, davalı ... AŞ den alt işverenlik sözleşmesi uyarınca ...limanında yapılmakta olan yükleme ve boşaltma işini sözleşme ile aldığı, alt işveren olarak almış olduğu bu işin bir kısmını yine alt işveren olarak davalılardan ...ye ihale ile verdiği, bunun dışında avalı ...ye alt işverenlik sözleşmesi ile dökme yağ, dökme asit ve dökme çimento boşaltma ve yükleme işinin verildiği, ancak davalı ...'ye alt işveren olarak ihale edilen bu işlerin "işletmenin ve işin gereği" ile " teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler "olmadığı, davalı ... Liman İşletmeciliği Nakliyat Turizm İnşaat ve Ticaret A.Ş. nin asıl işveren olarak ...Uluslar Arası Liman İşletmeciliği A.Ş'den, ihale edilen yükleme ve boşaltma işinin asıl kendi işi olduğu, ... nin davacı ve davacı gibi aynı işte çalışan ve aynı işi yapan, iş akitlerine son verilen, ...iş mahkemelerinde işe iade davası açan yaklaşık 38 tane işçinin işine son verdiği, buna rağmen davalı ... A.Ş nin, ...'ye ihale etmiş olduğu işleri kendisine ait olan işçilerle yerine getirmeye devam ettiği, ihale edilen işin teknolojik bir nedenle ihale edilmediği gibi uzmanlık gerektiren bir iş de olmadığı, davacı işçinin yapmış olduğu işlerin bedeni çalışmaları ile yerine getirildiği, özel bir eğitim ve uzmanlık gerektirmediği gibi teknolojik bir uzmanlık gerektirmediği, davalı ... Liman İşletmeciliği Nakliyat Turizm İnşaat ve Ticaret A.Ş. nin, ... adlı işveren ile yapmış olduğu sözleşmenin muvazaaya dayandığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal nedenin ise kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı şirketler yönünden kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının ... şirketi işyerine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından her iki davalı şirketin birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.