muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12985, Karar No: 2022/3348, Tarih: 07.06.2022

Oluş, iddia, bank Asya hesap dökümleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında ;

Sanığın örgütle iltisaklı olan Bank Asya'daki hesabını 11.11.2011 tarihinde açması, talimat sonrası yeni bir hesap açmadığı gibi talimat döneminde hesabına mevduat girişi olmadığı ve Bank Asya'nın TMSF'ye devir işlemi sonrası da hesabını kullanmaya devam etmesi karşısında; Bank Asya'daki hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin bankacılık işlemleri şeklinde olduğu, sanığın yalnızca Bank Asya'da hesabının olması, örgütle iltisaklı derneğe üye olması ve Kimse Yok Mu Derneği'ne SMS göndermesine dair eylemleri ile 04.04.2014 tarihinde sanığın adına kayıtlı olan Şekeroğlu Tarım Katı Yakıt Hayvancılık Gıda İhtiyaç Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait Bank Asya hesabına 19.479,63 TL para yatırması işleminin sanığın ticari faaliyet yapması, konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinin atıf maddesi olarak gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6374, Karar No: 2022/5576, Tarih: 30.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6374 E.  ,  2022/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm davacı ... mirasçıları vekili ile davalı ... vekilince duruşmasız, davalı ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı asil ... ile davacılar vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’nun yüklenici, diğer davalıların arsa sahibi olarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını ancak yüklenicinin inşaatı tamamlayamaması üzerine davacı ile yaptığı protokol neticesinde inşaatı davacının tamamlandığını, ayrıca yine davacı ile davalı yüklenici arasında yapılan alım-satım sözleşmesi gereğince 1 no.lu bağımsız bölümün davacıya verilmesi gerektiğini, davalı arsa sahiplerinin yükleniciyi vekaletten azletmeleri nedeni ile bu devrin yapılamadığını ileri sürerek, 1 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini ve 300.000 DM. harcamanın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Bilahare tapu iptali ve tescil istemini taşınmaz bedelinin tahsiline çevirmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davacı ile müevkkileri arasında hiçbir akdi ilişki olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı tarafından sunulan alım-satım sözleşmesi üzerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, inşaatın tamamının davacı tarafından yapılmadığını, taraflar arasında ortaklık ilişkisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyizi üzerine, Kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesinin 04.02.2019 tarih, 2016/2960 Esas, 2019/255 Karar sayılı ilamıyla, HMK’nın 297/1-c maddesine aykırı şekilde, gerekçe gösterilmeksizin hüküm kurulduğu belirtilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı yüklenici ... tarafından ilk olarak davacıya satılmış olan 1 no.lu bağımsız bölümün 3. kişiye devir tarihi itibariyle değerinin 55.000,00 TL olduğu, davacı tarafından inşaat için yapılan harcamalar toplamının ise 53.347,49 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taleple bağlılık ilkesi gereği 2.000,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek müteselsil tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, yüklenicinin temliki sözleşmesine dayalı taşınmaz bedelinin ve yapının inşaasında adi ortaklık kapsamında gerçekleştirilen imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, yüklenicinin temliki sözleşmesine dayalı taşınmaz bedelinin ve yapının inşaasında adi ortaklık kapsamında gerçekleştirilen imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1-13.10.1998 tarihli ve alım-satım sözleşmesi başlıklı belge incelendiğinde; davalılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri gereğince davalı yüklenici ...’e bırakılmış olan 1 no.lu bağımsız bölümün, davacı ile aralarında tanzim edilen inşaat yapımına ilişkin adi ortaklık sözleşmesi kapsamından çıkarılarak, davacıya satıldığı anlaşılmıştır. Bu satış yüklenicinin temliki niteliği taşımakta olup, bahsi geçen bağımsız bölümün, 3. kişiye devir tarihi itibariyle tespit edilen rayiç değerinin, yalnızca davalı yüklenici ...’den tahsili ile davacıya verilmesi gerekirken, tespit edilen bedelden davalı arsa sahiplerinin de sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

2-Dosya kapsamında tanzim edilen bilirkişi raporlarında mevcut tespitlere göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu arsa üzerindeki imalatın %35‘ini davalı yüklenici ...’in, %65‘ini de davacının gerçekleştirdiği ve davalı yüklenici ile tanzim edilen adi ortaklık sözleşmesi nedeniyle davacıya 2 bağımsız bölüm (8 ve 9 no.lu) verildiği sabittir.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafından gerçekleştirilen %65 imalatın, arsa sahiplerine teslim tarihi itibariyle, serbest piyasa rayiçlerine göre değeri hesaplanıp, davacı ...’ye verilmiş olan 2 bağımsız bölümün aynı tarih itibariyle tespit edilecek rayiç bedelinin bu tutardan düşülmesinden sonra kalan miktarın, adi ortaklık sözleşmesi gereğince %50‘şer paylaşılacağı dikkate alınarak, yarısının davalı ...’den tahsili ile davacıya verilmesi gerekirken, yalnızca davalı yüklenicinin kabulündeki masraf tutarı itibariyle hüküm kurulması ve bedelden davalı arsa sahiplerinin de sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan her iki bent kapsamında gerekli araştırma ve inceleme yapılıp, dava değeri de dikkate alınarak, hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'dan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davacı ... mirasçılarına verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... mirasçıları ile davalılar ... ve ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 30.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14534, Karar No: 2024/21821, Tarih: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/14534 E.  ,  2024/21821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :05.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/4036 E., 2023/4736 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanığın 18.04.2024 tarihli dilekçesi üzerine 05.06.2024 tarih, 2024/2510 E. 2024/3288 K. sayılı karar ile temyiz isteminin reddine karar verildikten sonra sanık tarafından verilen 06.06.2024 tarihli dilekçenin iş bu karara karşı temyiz istemi niteliğinde olduğu bu nedenle aynı konuda verilen 12.07.2024 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.06.2024 tarihli ve 2023/4036 Esas, 2023/4736 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 05.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kınık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8565, Karar No: 2022/9555, Tarih: 29.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8565 E.  ,  2022/9555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlulardan ... ile ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 1' i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 1' i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 27.04.2022 tarih ve 2022/803 E. 2022/1630 K sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu maddesinin 2.bendinde yer alan “ % 1’i ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5249, Karar No: 2006/8251, Tarih: 25.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5249 E.  ,  2006/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, idari yoldan davalı Hazine oluşan tapu kaydının iptaline ilişkindir. Davacı, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davasında tapu kaydına dayanmış olmakla temyiz inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE 25.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3311, Karar No: 2024/15103, Tarih: 10.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3311 E.  ,  2024/15103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/592 E., 2024/328 K.

SUÇ :Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanığın aşamalarda tebligattan geç haberdar olduğunu, defter ve belgeleri teslim etmeme kastının bulunmadığını beyan etmesi, 30.12.2015 tarihli celsede bir kısım defter ve belgeleri yanında getirdiğini, daha sonra Vergi Dairesine götürdüğünü ancak süre geçtiğinden teslim almadıklarını beyan etmesi karşısında; sanığın suç kastının belirlenmesi bakımından süresinden sonra da olsa defter ve belgeleri ibraz edip etmediğinin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulması, sonucuna göre dosyadaki delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19408, Karar No: 2014/14852, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19408 E.  ,  2014/14852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3410, Karar No: 2018/5258, Tarih: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3410 E.  ,  2018/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. 4352 Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. 612 Sok. Gök Apt. B Blok No:... :... ” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. 612 Sok. Gök Apt. B Blok No:... D:... ...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/877, Karar No: 2015/1388, Tarih: 02.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/877 E.  ,  2015/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında “...gürültü sesi ile uyandık, kontrol ettim kimse yoktu, içeride kimseyi görmedik” şeklinde beyanda bulunan katılanın kovuşturma sırasında “annem gece uyumamış, annemin bağırması üzerine uyandık, ben mutfağın kapısından arkasından gördüm, bizim gördüğümüz bir kişiydi, annemin anlattığına göre elinde bıçak varmış, annem gece vakti yüzünü görmüş ancak annem vefat etmiştir, elinde bıçak olduğunu söylüyordu, bıçakta bizim mutfaktan alınmış, bıçakta kayıptır” şeklinde beyanda bulunması karşısında katılanın beyanları arasındaki çelişki giderilmek suretiyle sanığın eyleminin TCK'nın 149/1-a,d ve h maddesinde yazılı yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususundaki delilleri değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.