muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/18378, Karar No: 2010/16471, Tarih: 12.10.2010

Vedia sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun "iade mahalli" başlıklı 468.maddesinde "vedia hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir" biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, "malın saklanması gereken yerde iade edileceği" kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi, iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.... Tiftik, Vedia Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ili yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için. malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. Vedia sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİY.nın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82. 83.maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından, bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda vedia sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY.nın 2.maddesinde belirtilen "kanunilik ilkesine" aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi veya muhafaza altına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de. sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde teslim etmeme gibi TCY.nın 289/1 .maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufta bulunması durumunda, suçun oluşacağı gözetilerek söz konusu hacizli malları teslim edilen adreste usulüne uygun olarak muhafaza ... etmediğinin araştırılması ve muhafaza ettiğinin belirlenmesi halinde beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, iddianame ile muhafaza görevini kötüye kullanmaktan açılan davanın belirtilen hususları da kapsadığı düşünülmeksizin, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması.

Yasaya aykırı ve katılan Dalaman Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamneye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1645, Karar No: 2017/3093, Tarih: 15.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1645 E.  ,  2017/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davacı ile davalı arasında 20/04/2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 10 yıl sureli kira sözleşmesi düzenlendiğini, bir aylık kira bedelinin 4.500,00 TL olduğunu, davacı tarafından kiralananın kira sözleşmesinde kararlaştırılan şekilde davalıya teslim edildiğini, davalı kiracının binaya yapılmasını istediği tüm iş ve işlemlerin davacı tarafından yapıldığını, akabinde kira sözleşmesinin imzalandığını, davalının ödemesi gereken kira borcunu ödemeyerek temerrüde düştüğünü, kiracı davalının hiçbir sebep ileri sürmeden kira sözleşmesine aykırı davranarak taşınmazın anahtarını teslim etmeden taşınmazı terk ettiğini, taşınmazın aylarca boş kaldığını ve halen boş olduğunu,, davalının dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilinceye kadarki süre kira bedelini (makul süre kirasını) ödemesi gerektiğini, kiracı davalının kira konusu taşınmazı haklı bir nedene dayanmadan, davacının bilgisi dışında tahliye ettiğini ve kira bedellerini de ödemediğini, belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup davacı tarafından taşınmazın kiralanması ve bu kiralananın kira bedelinin ödenmemesinden doğan alacak ile yeniden kiraya verilmesi için binanın boş kaldığı makul süreye istinaden mahrum kalınan kira bedeli ve de sözleşmenin gereği yerine getirilmediğinden davacı tarafından bu sözleşmeye istinaden yapılan ek masraflar olmak üzere şimdilik 10.000 TL alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre davacının,16/02/2012 tarihinde binayı teslim etmesi gerektiğini, ancak davacının kararlaştırılan tadilatları yaparak binayı süresinde teslim edemediğini, davalının, eksikliklerin tamamlanmadığını görünce binayı kiralamaktan vazgeçtiğini ve sözleşmenin feshedildiğini, 20/04/2012 tarihli kira sözleşmesini kabul etmediklerini, taşınmazın asla kiralama anlaşmasına uygun olarak tamamlanmadığını ve süresi içinde davalıya teslim edilmediğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının TBK 301. Maddesi uyarınca kiralananı kararlaştırılan tarihte sözleşmedeki şartlara uygun biçimde teslim etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının TBK 301. Maddesi uyarınca kiralananı kararlaştırılan tarihte sözleşmedeki şartlara uygun biçimde teslim etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı TBK’nun 301.maddesinin ifadesi ile kiraya veren; kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlüdür. Kiraya veren bu borcu sadece fiili bir teslim ile ifa etmiş olmaz. Kiracı kiralananı hangi maksat için tutmuş ise kiralayan o maksada elverişli bir tarzda teslim ile mükelleftir. Kiralananın ayıplı olarak teslimi nedeniyle kiralananın kullanılmasında imkansızlık veya derecesinde düşüklük meydana gelmiş ise bu durumda kiracının TBK’nun 123. ve 125.maddeleri dairesinde hareket ederek mevcut ayıbı uygun bir sürede kiraya verene ihbar etmesi beklenir. Kiralananda mevcut açık nitelikteki bozukluklara karşın kiracının uzun bir süre kiralananı mevcut hali ile kullanması ve bu konuda uyuşmazlık çıkartmaması, kiracının kiralananı mevcut hali ile kabul ettiği şeklinde yorumlanabilir. Böylesi bir durumda kiraya veren ayıptan sorumlu tutulamaz.

Olayımıza gelince; taraflar arasında 20/04/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ve 16.12.2011 tarihli kira kontratosu ekidir başlıklı belge imzalanmış, belgede sayılmış olan tadilat ve tamiratların 16.02.2012 tarihine kadar yapılarak bu tarihte taşınmazın davalı kiracıya teslim edilmesi kararlaştırılmıştır. Davalı, sözleşmede kararlaştırılan eksikliklerin tamamlanarak süresinde taşınmazın teslim edilmemesi nedeniyle sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş ise de davalı, eksikliklerin yerine getirilmediğine ilişkin makul bir sürede ayıp ihbarında bulunmadığından davalı kiracının sözleşmeyi feshi haksızdır. Davacı kiralayan dava dilekçesinde ödenmeyen kira bedellerinin ve makul süre kira bedelinin tahsilini talep ettiğine göre kiralananın tahliye edildiğini kabul etmiş sayılır. Bu durumda mahkemece, davacıdan, davalının taşınmazı hangi tarihte tahliye ettiği açıklattırıldıktan sonra ödenmeyen kira bedelinin tespit edilmesi gerekir.

“Kiralananın kira sözleşmesinin bitiminden önce geri verilmesi” başlıklı TBK 325. maddesinde; “Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde, kira sözleşmesinden doğan borçları, kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder. Kiracının bu sürenin geçmesinden önce kiraya verenden kabul etmesi beklenebilecek, ödeme gücüne sahip ve kira ilişkisini devralmaya hazır yeni bir kiracı bulması hâlinde, kiracının kira sözleşmesinden doğan borçları sona erer. Kiraya veren, yapmaktan kurtulduğu giderler ile kiralananı başka biçimde kullanmakla elde ettiği veya elde etmekten kasten kaçındığı yararları kira bedelinden indirmekle yükümlüdür.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. 6098 sayılı TBK 114.maddesi atfıyla aynı kanunun 52. maddesi ile TBK 325. maddesindeki düzenleme birlikte değerlendirilerek, davacı kira sözleşmesinin sonuna kadar olan kira bedelini isteyemese de belirlenecek makul süre için mahrum kaldığı kira bedeli hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Bir başka ifadeyle, davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın cinsi, özellikleri, konumu, bu nitelikte bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiralayanın gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği, eş söyleyişle, aynı

koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğunun, Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanması, tahliye tarihi de belirlenerek bu tarihe kadar ödenmeyen kira bedeli ile tahliye tarihinden sonra mahrum kalınan makul süre kira tazminatından oluşan zararın tazminine karar verilmesi gerekirken feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3105, Karar No: 2017/2389, Tarih: 21.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/3105 E.  ,  2017/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 07.03.2010 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun ve bu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne davacının davalı ... Peyzaj-.... işyerinde çalıştığı süreçte 07.03.2010 tarihinde iş kazası geçirdiği ve geçirmiş olduğu bu iş kazası sonucu E. Cetveline göre %24 sürekli iş ve güç kaybına uğradığının tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 13 ve devamı maddeleridir.

5510 sayılı Yasanın 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

“a- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c-Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

d-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

Eldeki davada, mahkemece meydana gelen olayın iş kazası olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, kazanın meydana geldiği yer ve oluş biçimi yönünden eksik araştırmaya dayalı olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Meydana gelen olay bakımından öncelikle kazanın nerede olduğunun tespiti bakımından kaza sonrasında tutulan kolluk tutanaklarının bulunup bulunmadığı, davacının hizmet döküm cetvelinde 07.03.2010 tarihi itibari ile davalıya ait işyerinden herhangi bir bildirim yapılmadığı dikkate alınmalı ve 16.03.2010 tarihi itibari ile başlayan bildirimlerin yapıldığı işyerinin kime ait olduğu hususunun davalı kurumdan sorulması, olay sonrasında tutulan hastane ve doktor raporları ile davalının işyerinde çalışan tüm sigortalıların olay hakkında bilgilerinin bulunup bulunmadığı hususu, diğer taraftan meydana gelen kazanın pazar günü olması nedeniyle bu tarihlerde davalıya ait işyerinin açık olup olmadığı, bu hususta faaliyet izninin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, sigortalılığın tespiti bakımından resen araştırma ilkesi çerçevesinde komşu işyerlerinin kroki veye zabıtaca tespit edilerek çalışanlarının beyanlarına başvurulması ile olay hakkında ceza davasındaki belge ve bilgiler de irdelenmek suretiyle, meydana gelen olayın işyerinde mi yoksa evde mi olduğu hususu açıklığa kavuşturulmalı ve tüm deliller toplandıktan sonra elde edilerek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 21.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8991, Karar No: 2010/10523, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8991 E.  ,  2010/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7128, Karar No: 2023/6559, Tarih: 08.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7128 E.  ,  2023/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1548 E., 2023/639 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/277 E., 2022/55 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilin 23.07.2002 tarihinden beri ve halen çalışmakta olduğu davalı Bak Ambalaj A.Ş.'de bakım ve onarım elemanı olarak çalışmakta olduğu, davalı şirketin Nace kodu 1815 olan ambalaj malzemesi üzerine basım faaliyetini sürdürdüğü, işyerinin basım işyeri olduğunu, itibari hizmetten yararlanma koşullarının basım ve gazetecilik işyerlerinde 1475 sayılı Kanunda belirlendiği, müvekkilin davalı işyerinde sürekli olarak baskı mürekkep ve kimyasalları ile temas ettiği, fazla gürültüye maruz kaldığı, devamlı ayakta ve bedeni güç kullanmak suretiyle çalıştığı, sürekli olarak suni ışığa maruz kaldığı ve sürekli olarak vardiyalı çalıştığından çoğu zaman normal mesaisi dışında fazla mesai de yaptığı, davalı şirkette kullanılan kimyasalların buharlaşması sebebiyle ortama yayılarak solunum yoluyla alınması sonucu insan sağlığını olumsuz etkiler nitelikte olduğunun sabit olduğu, insan sağlığını ve çalışma gücünü olumsuz etkileyen çalışma koşulları sebebiyle müvekkilin bu durumu telafi etmek amacıyla mevzuatta yer alan itibari hizmet süresinden faydalanmasının kaçınılmaz olduğunu, müvekkilinin primleri 3A kapsamında ödenmesi gerekirken diğer çalışanlar gibi ödendiği, Yargıtay HGK ilamında "... aynı maddelerin ve aymı makinaların kullanıldığı bir işyerinin mevkute çıkarıldığı bölüm ile ambalaj üzerine baskı yapslan bölümün itibari hizmet süresi açısından farklı değerlendirilmesinin hukuka uygun olmadığının" belirtildiği, diğer davalı kurumun ise davalı işyerinin basım işyeri olmasına rağmen çalışma şartlarını ve primlerin mevzuata uygun yatırılıp yatırılmadığını denetlemediğinden müvekkilin uğradığı zarardan doğrudan sorumlu olduğunu; müvekkilinin davalı işyerinde 23.07.2002-30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılarak prim ödeme gün sayısı ve sigortalılık süresine eklenmesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı şirket vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını; işyerinin basım ve gazetecilik işkolunda faaliyet göstermediği, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesindeki koşullara sahip olmadığını; işyerinde yeterli havalandırma sistemi bulunduğu ve davacının yaptığı iş itibariyle sağlığını olumsuz yönde etkileyecek kimyasallarla temasının söz konusu olmadığını; aynı konuda açılan davalarda şirket lehine bozma kararları verildiğini beyanla; basın iş kolunda olmayan ve maddenin aradığı etkenlere maruziyetin bulunmadığı işyeri ortamındaki çalışmaya ilişkin istemin reddi gereğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, basım ve gazetecilik işyerinde geçen çalışmaya dayalı talep yönünden, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi koşullarının davacı için gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddi gereğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davanın kabulü ile,

..... SSK sicil numaralı davacı ...’in, “..... Çiğli/...” adresinde faaliyette bulunan ....alı davalı Bak Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. bünyesinde 23.07.2002- 30.09.2008 tarihleri arasında geçen ve 1A olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen toplam 2229 günlük fiili çalışma süresinin 3A olarak değerlendirilerek 2229 günlük sürenin %25’i olan 558 günün itibari hizmet süresi olarak sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine,,..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Bak Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili, hak düşürücü süre yönenden itirazlarının dikkate alınmamış olmasının hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, şirkette yapılan gıda ambalaj baskı işinin, yasada belirtilen basım ve gazetecilik işinden anlaşılan gazete, dergi, kitap ve benzeri materyal basımını öngören işkolundaki işlerle ilgisinin bulunmadığını, bu durumun Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin kararlarıyla açıkça hüküm altına alındığını, davacının çalışmış olduğu bölümde sağlığını olumsuz yönde etkileyecek kimyasal maddelerin bulunmadığını, işyerinde insan sağlığı ve çalışma gücünü olumsuz yönde etkileyerek yaşam süresini kısaltan ağır ve yıpratıcı çalışma koşullarının mevcut olmadığını, işyerinde bugüne kadar meslek hastalığı meydana gelmediğini, bilirkişi heyeti raporunda itibari hizmet süresinin yanlış hesaplandığını, rapora itirazlarının değerlendirilmediğini beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi koşullarının davacı yönünden gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı, Kuruma başvuru yapılmaksızın dava açıldığını beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç