muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/952, Karar No: 2014/857, Tarih: 05.11.2014

Dava şartlarının bulunup bulunmadığı davada hakim tarafından kendiliğinden (re’sen) gözetilir; taraflar bir dava şartının noksan olduğu davanın görülmesine (esastan karara bağlanmasına) muvafakat etseler bile, hakim davayı usulden reddetmekle yükümlüdür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 114/h maddesinde, hukuki yarar açıkça dava şartları arasında sayılmıştır.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi “Görevsizlik, yetkisizlik, dava ön şartlarının yokluğu veya husumet nedeniyle davanın reddinde, davanın nakli ve açılmamış sayılmasında ücret” başlığını taşımakta; maddenin 2.fıkrasında ise “davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur” düzenlemesi bulunmaktadır.

Şu hale göre, tarifenin açıklanan 7/2.maddesi hükmü gereğince; konusu para veya para ile değerlendirilmesi mümkün bulunan bir şey olan davanın dava şartlarından birinin bulunmaması (noksan olması) nedeniyle usulden reddine ilişkin kararda, vekalet ücreti nispi tarifeye göre takdir edilir; ancak, bu nispi vekalet ücretinin miktarı, maktu vekalet ücretini geçemez.

Bu noktada, eldeki davada işin esasına girilerek karar verilip verilmediği hususunun aydınlığa kavuşturulması önem taşımaktadır. Çünkü, mahkemece işin esasına girilip inceleme yapılarak esastan karar verildiğinin anlaşılması durumunda nispi vekalet ücreti verilmesi gerekecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı ile davalılar arasında 28.08.2008 tarihli bayilik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşme kapsamında davalıya ait taşınmaza 15 yıl süreli kira sözleşmesi şerh edildiği hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı, eldeki dava ile Rekabet Kurulu’nun 12.03.2009 tarihli genelge ile haksız rekabet kapsamında değerlendirdiğinden anlaşmaları 5 yıl süre ile sınırladığı gerekçesi ile fazla süreye ilişkin önceden yapılan ödemelerin iadesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin dava tarihi itibariyle devam ettiği, sözleşmenin fesih şartlarının gerçekleşmediği, tarafların fesih iradelerini bildirmedikleri, dolayısı ile henüz sözleşme ayakta ve taraflar arasında geçerli iken verilenlerin iadesinin istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Görüldüğü üzere mahkemece yapılan bu değerlendirme işin esasına yönelik bir değerlendirme olup, doğrudan dava şartı yokluğu nedeniyle usulden verilmiş bir ret kararı niteliğinde değildir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 27.02.2013 gün ve 2012/19-721 E., 2013/290 K.; 25.09.2013 gün ve 2013/19-1298 E., 2013/1408 K.; 13.11.2013 gün ve 2013/19-220 E., 2013/1573 K.; 13.11.2013 gün ve 2012/19-331 E., 2013/1562 K.; 13.11.2013 gün ve 2013/19-332 E., 2013/1563 K. sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Bu durumda, mahkemece verilen karar esastan verilmiş bir ret kararı niteliğinde olduğundan, yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmiş davalı yararına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece hatalı değerlendirme ile dava şartı yokluğundan ret kararı verildiği gerekçesi ile davalı yararına maktu vekalet ücreti verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, yerel mahkeme kararının yerinde olduğu, somut olayda, AAÜT’nin 7/2 maddesi gereğince vekalet ücreti taktirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, nitekim emsal nitelikteki Hukuk Genel Kurulu’nun 25.05.2011 gün ve 2011/11-186-352 E., K.; 06.12.2013 gün ve 2013/19-396-1655 E., K.; 19.02.2014 gün ve 2013/19-587 E., 2014/125 K. sayılı kararlarının da aynı yönde olduğu belirtilerek karar düzeltme isteminin reddedilmesi gerektiği bir kısım üyelerce ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda belirtilen nedenlerle Kurul çoğunluğunca yerinde görülmemiştir.

Bu itibarla; Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu bu seferki incelemede anlaşılmıştır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Hukuk Genel Kurulu’nun 19.02.2014 gün ve 2013/19-587 E., 2014/125 K. sayılı kararının kaldırılmasına; yerel mahkeme direnme hükmünün yukarıda açıklanan gerekçe ve nedenlerle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine, 05.11.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12933, Karar No: 2013/16119, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12933 E.  ,  2013/16119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2008/528-2011/297 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ile davalı sigorta şirketi arasında emeklilik ve hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, miras bırakanın teminat süresi içinde yaşamını yitirmesine karşın davalının sigorta tazminatını ödemekten kaçındığını ileri sürerek şimdilik 7.000 TL’nın 21.5.2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılamanın devamı sırasında talebini rapora göre 100.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisi olan müşterileri Hayati Dökülen’ín daha önce kalp ameliyatı olduğunun ve sürekli ilaç kullanmakta bulunduğunun başvuru sırasında gizlendiğinin sonradan öğrenildiğini, bunun üzerine Hayat Sigortaları Genel Şartları C.2/2-2 gereği rizikonun teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar murisinin kuyumculuk yaptığı, olay günü işyerinde hırsızlık olduğunu öğrendikten sonra öldüğü ve doktor raporunda muhtemelen kalp krizinden öldüğünün belirtildiği, müteveffanın kalbe bağlı bir sebeple öldüğü kabul edildiğinde temeldeki hastalığın sonucu olarak gelişmiş olma ihtimali bulunmakla beraber kesinlikle bu sebeple ölüm vukuunun belirlenmesinin mümkün olmadığı, temeldeki hastalığı olmasa da yaşadığı hırsızlık olayı sonucu ritim bozukluğu, ani kan basıncı yükselmesi gibi nedenle ölümün meydana gelmesinin de mümkün olduğu, bu nedenle rizikonun yanlış beyan edilen sağlık sorunundan kaynaklandığının ispatlanamamış olduğu, aksine bankaların konut kredisi kullandırırken hayat sigortası yaptırılmasını şart koşmalarından kaynaklanan bir nedenle salt prosedürü tamamlamak için hareket edildiği, sigortalının ölümünün temeldeki hastalığına bağlı olduğu kesin olarak söylenemeyeceğinden, hırsızlık olayının etkisi ile temeldeki hastalık olmasa da gerçekleşebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 100.000 TL’nın davalıdan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda tanzim edilen hususlardan doğan hukuk davaları ticari davalardandır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık mutlak ticari işlerden olan sigorta sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Buna göre 3095 Sayılı Kanunun 4489 Sayılı Kanun ile değişik 2. maddesi uyarınca T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranının uygulanmasının istenebilmesi mümkündür. Davacıların talebinin de bu yönde bulunmasına göre mahkemece avans faiz oranının tatbik edilmesi gerekirken yasal faiz uygulanması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “yasal faizi” ibaresinin kaldırılarak yerine “değişen oranlarda avans faizi” ibaresinin eklenmesine, yine kararın hüküm fıkrasında yer alan “ ve faizin türü itibariyle fazlaya ilişkin isteğin reddine “ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş işbu şekli ile ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.462,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılar'a iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12741, Karar No: 2015/3518, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12741 E.  ,  2015/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28044, Karar No: 2017/887, Tarih: 25.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/28044 E.  ,  2017/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını,dosya masrafı adı altında haksız kesinti yapıldığını, bu kesintinin tahsili için başlattığı icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline,davalının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalının .... 10. İcra Müd.'nün 2015/109 sayılı dosyasında yaptığı itirazın iptaline, takibin aynı şartlarla devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacının %20 icra inkar talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm bölümünün 3. fıkrasında yer alan “Alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacının %20 icra inkar talebinin reddine,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12693, Karar No: 2010/8091, Tarih: 08.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12693 E.  ,  2010/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.03.2008 tarih ve 2006/223 - 2008/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.07.2010 gününde davacı-karşı davalı ...Gıda San. ve Tic.A.Ş. vekili Av.... ile davalı-karşı davacı ...Ş. vekili Av.... gelip, davalı TPE vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1961 yılında kurulan, Türkiye’de bisküvi sektöründe faaliyet gösteren bir firma olduğunu, müvekkilinin 16.12.1976 tarih ve 30. sınıf için tescilli “...MEK” markasının üzerinde kullandığı ürün ambalajının da 2001/02649 sayı ile endüstriyel tasarım olarak tescilli olduğunu, davalı şirketin 16.12.2002 tarihinde 29, 30 ve 32. sınıflar için “YEŞİ MEK” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya müvekkilinin itiraz ettiğini, itirazın YİDK tarafından reddedildiğini ve “YEŞİ MEK” ibareli markanın tesciline karar verildiğini, dava konusu YİDK kararının yasalara uygun olmadığını ve iptalinin gerektiğini, “...MEK” markalı ürünlerin bir çok ülkeye ihraç edildiğini ve tanınmış bir marka olduğunu, davalı şirket adına 16.12.2002 tarih ve 2002/31951 no ile 29, 30 ve 32. sınıflar için tescilli “MAVİ MEK” markasının da bulunduğunu, “...MEK” markasının kızarmış ekmek ürünü üzerinde kullanıldığını, kızarmış ekmek ürününün ilk olarak “...MEK” markası altında müvekkili tarafından Türkiye’de piyasaya sürüldüğünü, hala piyasada tek olduğunu, “...MEK” markalı ürünün yoğun olarak tüketildiğini, davalı şirketin de “MAVİ YEŞİL” markasını saygın bir hale getirdiğini, davalının bununla yetinmeyerek müvekkil şirketin “...MEK” markasına kazandırdığı itibardan faydalanmak niyetinde olduğunu, markalarının hem “MAVİ YEŞİL” ve hem de “...MEK” markaları ile doğrudan ve güçlü bir çağrışım yaptığını, “MEK” ibaresinin eklenmesiyle davalı şirketin müvekkilinin “...MEK” markasının tüketiciler nezdinde tesis ettiği imaj ve güvenden haksız olarak yararlanacağını ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve meni’ne, TPE’nin 10.05.2005 tarih ve 2005-M-1258 sayılı YİDK kararı ile karar gereği tesciline karar verilen 2002/31950 sayılı “YEŞİ MEK” markasının iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ...Ş. vekili, müvekkili adına 16.12.2002 tarihinde “YEŞİ MEK” ibareli marka tescil başvurusu yapıldığını ve davacının yaptığı itirazın reddedildiğini, “...MEK” markalı ürünlerin 1986 yılında piyasaya sürüldüğü iddiası ile davacının bağlı olduğunu, bu iddianın kullanmama nedeniyle başka bir hususun araştırılmasına gerek kalmadan hükümsüzlük talebinin kabulü için yeterli olduğunu, davacının 95575 numara ile tescilli “...MEK” markasının tescilli olduğu emtianın “Bisküvi, Çikolata, Şeker, Akide ve Selefona Sarılı Meyveli Şeker, Gofret, Sakız, Krakerler, Pasta Bisküvi, Dayanıklı Ekmek (Biskot)” olduğunu, ancak “...MEK” markasının 1986 yılından beri sadece “kurutulmuş ekmek” cinsi üründe kullanıldığını, “...MEK” markasının başkaca bir üründe kullanılmasının asla söz konusu olmadığını ve zaten böyle bir iddianın da bulunmadığını, müvekkilinin “MAVİ MEK” markasına dava dilekçesinde yer verilmesinin kavram karmaşasına neden olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise davacı adına tescilli 95575 numara ile tescilli “...MEK” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2005-M-1258 sayılı kararının iptaline, 2002/31950 sayılı “YEŞİMEK” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile 95575 sayılı “ETİMEK + Şekil” ibareli markanın “DAYANIKLI EKMEK” emtiası dışında kalan tüm mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı-karşı davalı ...Gıda A.Ş. vekili ve TPE vekilinin tüm, davalı-karşı davacı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı-karşı davalı ...Gıda A.Ş. vekili ve TPE vekilinin tüm, davalı-karşı davacı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava, YİDK kararının iptali, tesciline karar verilen YEŞİ MEK markasının hükümsüzlüğü ve davalı başvurusu nedeniyle ortaya çıkan haksız rekabetin tesbit men’i istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davada YİDK kararının iptaline, YEŞİ MEK markasının hükümsüzlüğüne ve fazlaya ait istemlerin reddine karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı taraf her biri ayrı bir davaya konu olabilecek istemlerini tek bir dava içinde talep etmiştir. Davacı-karşı davalının davalı-karşı davacıya karşı ileri sürebileceği farklı istemlerini bu şekilde tek bir davada isteyebilmesi mümkündür. Bu durum karşısında mahkemece, asıl davada reddedilen haksız rekabetin tespit ve önlenmesi talebi yönünden davalı-karşı davacı ...Ş. yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı ...Gıda A.Ş. vekili ve davalı TPE vekilinin tüm, davalı-karşı davacı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı-karşı davacı ...Ş. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalı ...Gıda A.Ş. ve davalı TPE'den alınarak davalı-karşı davacı ...Ş.'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE Başkanlığı'ndan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 20,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 08.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/219, Karar No: 2008/3781, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/219 E.  ,  2008/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın fazla istemin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olarak 2000 ve 2001 yıllarına ait davalının sigortalılarının ilaçlarını temin amacıyla sözleşme yapıldığını, hakkında soruşturma bulunduğu gerekçesi ile sözleşmelerin askıya alındığının bildirildiğini, ancak soruşturma sonucunda hakkında takipsizlik kararı verildiğini ileri sürerek, usulüne uygun olarak düzenlenen ve hastalara teslim edilen reçete bedelleri toplamı 72.582 YTL. ile işlemiş faizi 44.940 YTL.nin dava tarihinden reoskont faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından kuruma fatura edilen hemofili A hastalığının tedavisinde kullanılan faktör V11 ilacı içeren reçetelerle ilgili olarak usulsüzlük yapıldığına ilişkin soruşturma başlatıldığını ve sözleşmenin V11/8 maddesi gereğince sözleşmelerin askıya alındığının bildirildiğini, soruşturma sonucu suç duyurusunda bulunulduğunu ve iki doktor hakkında da savcılık tahkikatının devam ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 72.560 YTl. asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülmek üzere 117.051 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının sahibi olduğu ... eczanesi tarafından davalı idareye fatura edilen hemofili A hastalığının tedavisinde kullanılan faktör V11 ilacı içeren reçetelerle ilgili olarak herhangi bir usulsüzlük yapılıp yapılmadığının tesbit edilmesi amacıyla açılan soruşturma sonucu verilen 2.1.2004 tarihli ve 1 nolu müfettiş raporunda; davacı eczacının tutarları çok yüksek olan usulsüz reçetelerle kurumu zarara uğrattığı belirlendiğinden hakkında suç duyurusunda bulunulduğundan sözleşmesinin askıya alınmasına karar verildiği, akabinde davalı kurum tarafından davacıya gönderilen 23.2.2001, 24.8.2001 ve 5.3.2004 tarihli yazılarla sözleşmelerin askıya alındığı ve kuruma ait reçete