muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7342, Karar No: 2014/12745, Tarih: 02.07.2014

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Harmandalı Belediyesi iken sonradan Çiğli Belediyesine mahalle olarak bağlanan Harmandalı Beldesinin, Çiğli Belediyesine bağlanmadan önce 18.07.1996 tarihli Harmandalı Belediye meclis kararına istinaden 2122 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 2/8 payının 25.09.1997 tarihli belediye encümen kararı ile davalı kooperatife bila bedel devredildiği ve 19.12.1997 tarihinde davalı kooperatif adına tescil edildiği, aynı belediye meclis kararına istinaden 2130 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 4/9 payının da 16.10.1997 tarihli belediye encümen kararı ile davalı kooperatife bila bedel devredildiği ve 24.02.1998 tarihinde davalı kooperatif adına tescil edildiği,taşınmazlarda 12.06.1998 tarihinde kat irtifakına geçildiği, 2122 ada 1 parsel A,B,C ve D ile 2130 ada 1 parsel A ve B blokların her birinde 32 daireden toplam 192 adet dairenin davalı kooperatif adına kayıtlandığı,anılan belediye encümen kararlarının 06.11.2001 tarihli encümen kararı ve belediye meclis kararının ise 12.11.2001 tarihli belediye meclis kararı ile iptal edildiği, Harmandalı Kooperatifler Birliği tarafından belediye meclis kararının iptaline dayanak oluşturan belediye meclis kararının iptali istemi ile belediye aleyhine İzmir 1. İdare Mahkemesinin 2001/1078 Esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığı, Mahkemece 12.06.2002 tarih 2002/571 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Danıştay 8. Dairesinin 23.06.2003 tarih 2003/240/3055 E.K. sayılı ilamı ile onanıp derecattan geçmek suretiyle kesinleştiği,davacı belediye tarafından davalı Kooperatif aleyhine yolsuz tescile dayalı eldeki davanın açıldığı ve yargılama sırasında Kooperatif tarafından oluşturulan kat irtifakı kurulan bağımsız bölümlerin dava dışı gerçek kişilere satış ve ferdileşme suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş HUMK.nun 186.maddesinde (6100 Sayılı HMK’nun 125. maddesi) dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir. 6100 Sayılı HMK’nun 125/1. maddesi; dava açıldıktan sonra davalı, dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde; davacı taraf seçim hakkını kullanarak, dilerse temlik eden ile olan davasından vazgeçerek davaya devralan kişiye karşı devam edebileceği, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebileceği hükmünü içermektedir.

Bu usul kuralının kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gerektiği de açıktır.

Bu usul kuralının kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gerektiği de açıktır.

Hal böyle olunca,dava konusu 2122 ada 1 parsel A,B,C ve D ile 2130 ada 1 parsel A ve B blokların her birinde 32 daireden toplam 192 adet dairenin dava dışı kişilere temlik edilmesi nedeniyle 6100 sayılı HMK.'nun 125. maddesi hükmü uyarınca davacı tarafa seçimlik hakkı hatırlatılarak davayı ne şekilde sürdüreceklerinin sorulması ve bu yöndeki usûli eksiklik giderildikten sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5788, Karar No: 2017/14118, Tarih: 04.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/5788 E.  ,  2017/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Katılan kurum görevlilerince 18/08/2011 tarihinde ... adresinde hakkında kesim mührünü koparıp su kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın soruşturma aşamasında suça konu adreste ikamet etmediğini savunması, kolluk görevlilerince düzenlenen 06/02/2012 tarihli tuıtanakta sanığın söz konusu adreste hiç ikamet etmediğinin, sanığın... adresinde ikamet ettiğinin, suça konu adreste ise ... ile kardeşi ...' ın yaklaşık otuz yıldır ikamet ettiklerinin belirtilmesi, her ne kadar 20/02/2012 tarihli tutanakta suça konu sayacın sanığın ikamet ettiği adrese bağlı bulunduğu belirtilmiş ise de 05/06/2013 tarihinde yapılan keşif tutanağında da No:16 ve 13 nolu daireden bahsedilmesi karşısında tutanaklar arasında çelişkinin meydana geldiği gözetilerek çelişki giderilip suça konu 18/08/2011 tarihli kaçak ve usulsüz su kullanım tutanağına konu evin suç tarihi itibariyle sanığın sorumluluğunda bulunup bulunmadığı hususu açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespit edilmesi durumunda, katılan kurumun 30/11/2012 havale tarihli cevabi yazısına göre kurum zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince karşılıksız yararlanma suçu yönünden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Katılan kurumun 02/07/2013 havale tarihli cevabi yazısına göre mühürleme tutanağının elektronik ortamda düzenlenmiş olması karşısında, mühür bozma suçu yönünden sanığın beraati yerine mahkumiyetine kararı verilmesi,

4- Kabule göre de,

Mühür bozma suçu bakımından katılan kurumun maddi bir zararının olmadığı gözetilmeden ayrıca katılan kurumun 30/11/2012 havale tarihli cevabi yazısına göre sanığın kurum zararını giderdiği anlaşılmakla dosya içeriğine uygun düşmeyen ve hukuka aykırı gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9406, Karar No: 2017/14342, Tarih: 14.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9406 E.  ,  2017/14342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve iftira suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ...haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.10.2015 tarihli ve 2015/4857 soruşturma, 2015/3864 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın reddine dair mercii Niğde Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/2445 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, iftira ve tehdit suçlarına ilişkin olarak yapılan soruşturma sonucunda müşteki hakkında herhangi bir soruşturma başlatılmadığından iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, tehdit suçu yönünden ise soyut beyan dışında delil elde edilemediğinden bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, müştekinin şikayet beyanında ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yaptığı itiraz dilekçesi ekinde sunduğu telefon görüşme kayıtlarının yer aldığı CD içeriğinde, görev yaptığı yere en son 2012 yılında .... ve ... isimli kişiler tarafından kağıt havlu ve peçete getirildiğini, bunun dışında ziyaretçi defteri, işletme kayıt defterlerinden de anlaşılacağı üzere herhangi bir malzeme girişinin söz konusu olmadığını beyan ettiği nazara alındığında, şikayete konu malzemelerin teslim edilip edilmediği, teslim edilmiş ise tarihinin tespiti için tüm evrak ve kayıtların getirtilerek incelenmesi, 08.06.2015 tarihli tutanağı imzalayan kişilerin ifadelerinin alınarak, tutanak içeriğinde belirtilen kağıt havlu ve peçetelerin oda içerisinde kilitli olduğu, müştekinin malzemeleri bu odada sakladığı ve sadece kendisinin kullandığı, odanın anahtarını da yanında taşıdığı hususlarını nasıl tespit ettiklerinin sorulması sonrasında ortaya çıkacak duruma göre iftira suçunun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, tehdit suçu yönünden ise müştekinin iddiasının tanık sıfatıyla dinlenen... tarafından doğrulanmış olduğu gözetildiğinde belirtilen suç yönünden kamu davası açmak için yeterli delilin mevcut olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması gerektiği nazara alınarak itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.11.2016 gün ve 2016/8839 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.11

.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.11.2016 gün ve 2016/8839 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.11.2016 gün ve KYB/2016-390538 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ...'ın Niğde Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu ifadesinde özetle; ....istasyon sorumlusu olarak görev yaptığını, 26.06.2015 tarihinde ikametine Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Genel Müdürlüğü .... Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan şüpheli ...tarafından gönderilen tutanağın geldiğini, şüpheliler ..., ... ve ... tarafından düzenlenen tutanakta, istasyonda sosyal ve temizlik ihtiyaçlarını karşılamak için müdürlük tarafından yıllık kullanıma yetecek kadar gönderilen kağıt havlu ve peçetelerin istasyonda mevcutta olmadığını, yine istasyonda yatak odası olarak kullanılan odalardan bir tanesine bu eşyaları koyarak kendisinin kilitlediğini, kilitlenmiş olan odanın anahtarının bir tek kendisinde olduğunun belirtildiği, 02.07.2015 tarihinde .... Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yapan...'nün akşam mesai sonrasında istasyon numarası olan ....numaralı telefonu arayarak kendisine "ben bu işlerden anlarım, üç kişinin tuttuğu tutanak seni ipe götürür, bu işten kurtuluşun yok" şeklinde sözler söylediğini, yine 03.07.2015 tarihinde kurum telefonunu arayarak "ben bu işlerden anlarım, üç kişinin tuttuğu tutanak seni ipe götürür, bu işten kurtuluşun yok" diyerek kendisini tehdit eden ...ve hakkında asılsız isnatlarda bulunan ..., ... ve ... isimli şahıslardan şikayetçi olduğunu,tehdit olayına iş arkadaşı...'ın şahit olduğunu belirtmesi üzerine Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada ifadesi alınan şüpheli ...'nün telefon görüşmesini kabul edip içeriğini inkar etmiş olduğu, bilgisine başvurulan...'ın olay günü şüpheli ...'nün şikayetçiyi telefonla aradığı ,beş dakika kadar konuştuklarını, kendisinin konuşulanları duymadığını ancak; şikayetçinin telefonu kapattıktan sonra, şüpheli .... tarafından kendisine “ben bu işlerden anlarım, üç kişinin tuttuğu tutanak seni ipe götürür, bu işten kurtuluşun yok" şeklinde sözlerle tehdit ettiğini söylediği,

...'ye isnat olunan tehdit suçunda şüpheli ve tanık ifadesi dışında toplanabilecek başkaca delilin bulunmaması, şüphelinin inkara yönelik savunması ve tanık...'ın ... tarafından söylendiği iddia edilen tehdit içerikli sözleri bizzat duymamış olması karşısında; mevcut delillerin tehdit suçundan iddianame düzenlenebilmesi için yeterli şüphe oluşturmadığı, şüpheliler ..., ... ve ...'e isnat edilen iftira suçu bakımından ise; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, şikayete konu tutanakta adli veya idari soruşturma açılması için kamu makamlarını harekete geçirmeye elverişli bir fiil isnadı bulunmadığı gibi, bu tutanak nedeniyle şikayetçi hakkında herhangi bir soruşturmaya başlanılmadığı da nazara alınarak; sonucu itibariyle Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik bulunmayıp bu karara yönelik itirazın reddine dair Niğde Sulh Ceza Hakimliği'nin 12.04.2016 gün, 2015/2445 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan; Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun kararına Bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7765, Karar No: 2013/8200, Tarih: 16.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7765 E.  ,  2013/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava kadastro öncesi nedene dayanmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın kapsamında yer aldığı 278 sayılı parsel hakkında kadastro tespiti 1962 yılında yapılmış olup davacı, 2010 yılına ait harici satın alma ve zilyetlik iddiasına dayanmıştır. Hal böyle olunca, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 2013/1 sayılı işbölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Ancak 8. Hukuk Dairesinin 16.04.2013 tarih 7208-5793 sayılı kararı ile dosya Dairemize gönderilmiş bulunduğundan, temyiz incelemesi ile görevli Hukuk Dairesinin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10580, Karar No: 2017/8051, Tarih: 21.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10580 E.  ,  2017/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait işyerinin davalı ... şirketi tarafından yangın ... poliçesi ile sigortalandığını, ... kapsamı ile sel ve su baskını risklerinin teminat altına alındığını, müvekkili şirkete ait showroom ve odalarının parke ve duvarlarının şiddetli yağış nedeniyle içeriye sızan yağmurdan dolayı hasara uğradığını, müvekkili şirket tarafından gerekli tedbirlerin zamanında alındığını, hasarın tazmini için davalı şirkete başvuruda bulunularak hasarın ihbar edildiğini, dosya açıldığını ancak talebin reddedildiğini, hasar bedelinin ödenmemesinin haksız ve ... hukukuna aykırı bir durum olduğunu belirterek 4.500,00 TL'nin fatura tarihinden itibaren uygulanacak reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile; 4.500,00 TL'nin 26.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, işyeri ... sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir. Davacıya ait işyerinin davalı ... şirketi tarafından yangın ... poliçesi ile sigortalandığı, 14.05.2012 tarihinde meydana gelen şiddetli yağış nedeniyle işyerinin içerisine sızan yağmur nedeniyle işyerinin showroom ve odalarının parke ve duvarlarının hasar gördüğü, dava konusu olaydaki gerçekleşen rizikonun sel ve su baskını olmayıp dahili su zararı olduğu, bu tür zararın sigortanın himaye kapsamına dahil edildiği, dahili su zararlarının kapsamına nelerin girdiğinin yangın poliçesine eklenen dahili su klozu ile belirlendiği, bu klozda teminat dışı kalan hasarların da belirtildiği, teminat dışı olan hallerden olan hasarlardan bir tanesinin izolasyon yetersizliği veya kaybı nedeniyle yağmur ve kar sularının binanın dış cephe veya terasından veya pencere kapı ve pervazlarından sızması ve/veya girmesi nedeniyle meydana gelen zararlar ile tedrici nemlenme ile ısı farkı nedeniyle oluşan terleme, küflenme ve benzeri nedenlerden kaynaklanan hasarlar olduğu, dava konusu hadisenin dahili su klozunun bu hükmü uyarınca teminat kapsamı dışında kaldığı hususu sabittir.

Ancak mahkemece; her ne kadar dava konusu hadisenin dahili su klozunun anılan hükmü uyarınca teminat kapsamı dışında kaldığı hususunu kabul etmiş ise de 5684 sayılı Sigortacılık Kanunun 11.maddesi uyarınca ... sözleşmelerinde genel şartlara ilaveten, özel şartlar tesis edilebileceği, ancak bunların herhangi bir yanılgıya neden olmayacak şekilde açık olarak düzenlenmesi gerektiği, kapsam dışı bırakılan risklerin açıkça belirtilmemiş olması halinde belirtilmemiş olanların teminat kapsamında sayılacağı, ayrıca sigortacılık kanunun bu maddesine istinaden çıkarılan ... sözleşmelerinde bilgilendirmeye ilişkin yönetmelik uyarınca ... şirketlerinin bilgilendirme yükümlülüklerini yerine getirmiş kabul edilebilmeleri için bilgilendirme formunu düzenleyerek sigortalılara imzalatmak ve saklamakla yükümlü oldukları, dosya kapsamından davalı ... şirketinin davacı sigortalıyı sigortacılık mevzuatına uygun bir şekilde bilgilendirmediği bu itibarla dava konusu hasarın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle davayı kabul etmiştir. ... ki, olay tarihi ve poliçe tanzim tarihinden sonra yürürlüğe giren 6102 Sayılı TTK aydınlatma yükümlülüğü başlıklı 1423. maddesi 2.fıkrasında da; “Aydınlatma açıklamasının verilmemesi hâlinde, ... ettiren, sözleşmenin kurulmasına ondört gün içinde itiraz etmemişse, sözleşme poliçede yazılı şartlarla kurulmuş olur. Aydınlatma açıklamasının verildiğinin ispatı sigortacıya aittir” denilmektedir. Somut olaya bakıldığında, davacı sigortalının kurulan ... sözleşmesine itiraz ettiğine ilişkin bir iddia olmadığı gibi bu yönde bir bilgi veya belge de dosya içinde bulunmamaktadır. O halde, taraflar arasında kurulmuş işyeri ... poliçesinin teminat kapsamı dışında bırakılan

izolasyon yetersizliği veya kaybı nedeniyle yağmur ve kar sularının binanın dış cephe veya terasından veya pencere kapı ve pervazlarından sızması ve/veya girmesi nedeniyle meydana gelen zararlar ile tedrici nemlenme ile ısı farkı nedeniyle oluşan terleme, küflenme ve benzeri nedenlerden kaynaklanan hasarlar nedeni ile davacıya bir ödemede bulunulmasının mümkün olmadığı dolayısı ile davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

2-)Bozma neden ve şekline göre, davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1413, Karar No: 2018/1891, Tarih: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1413 E.  ,  2018/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-) 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında "yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması ve dosya içerisinde yapılan incelemede de sanık ... hakkında verilmiş bir komisyon mütalaasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; durma kararı verilerek sanık ... hakkında anılan Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan "mütalaanın" verilip verilmeyeceği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

2-) Kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunan kuruma duruşma gün ve saati usulen bildirilip, davaya katılma olanağı sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

3-) Mükellef ...'ın tanık olarak beyanına başvurulup suça konu belgeleri kime onaylattığı sorularak detaylı beyanı alınmadan ve suça konu belgelerin şikayetçi kuruma kim tarafından sunulduğu araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.