muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2402, Karar No: 2010/3202, Tarih: 23.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/2402 E.  ,  2010/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

Davacı,  iş kazası  sonucu malüliyetinden doğan maddi  tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 20.11.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 3,30 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı işçinin pres işçisi olduğu, asgari ücret düzeyinde bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek, sigorta müfettişinin asgari ücret düzeyinde bir ücret üzerinden yapmış olduğu saptamanın ve işverenin sunduğu imzalı bordroların gerçeği yansıtmadığı açık seçiktir. Nitekim davacı taraf da işverenin düzenlediği bordrolara gerçeği yansıtmadığından bahisle itiraz etmiştir. Davacının asgari ücretle çalışmadığının kabulü yerindedir. Ancak davacının olay tarihindeki ücretine ilişkin dava dilekçesindeki beyanı ile tanık anlatımları esas alınarak, davacının asgari ücretin 1,57 katı ücretle çalıştığının kabulü de hatalı olmuştur. Davacının sendikalı işçi olmamasına göre işçi sendikasınca bildirilen ücretinde esas alınmayacağı ortadadır. Hal böyle olunca da davacının iddiasını destekleyen soyut tanık anlatımları ile belirlenen ücretin maddi tazminatın hesabında esas alınması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacı işçinin pres işçisi olduğu ve asgari ücret düzeyinde bir ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, ilgili meslek kuruluşundan bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, gerçek ücretle işçinin tazminatını yeniden hesaplatmak, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre SGK tarafından hesaplanarak bildirilen tüm peşin sermaye değerini hesaplanan bu zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4500, Karar No: 2018/5842, Tarih: 28.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4500 E.  ,  2018/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurum tarafından taşınmazlara konan haczin kaldırılmasına, sorumlu tutulan dönemlere ilişkin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının taşınmazlara konan haczin kaldırılması ile ilgili dönemlere ilişkin prim borçlarından dolayı sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Kurum yararına maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken nisbî vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 5. bendi silinerek yerine gelmek üzere;

“ Davalı Kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kurum’a verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

28.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2074, Karar No: 2021/7170, Tarih: 20.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2074 E.  ,  2021/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. vekili Av.... tarafından, davalı ... aleyhine 06.08.2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 08/07/2020 tarihli kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 28/02/2019 tarihli ve 2016/1747 E- 2019/2273 K sayılı ilamı ile “…Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 4. maddesinde dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın kiralanan taşınmazların, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların sulh hukuk mahkemesinin görevinde olduğu düzenlenmiştir. Somut olayda, sigortalı işyerinde oluşan su hasarı sebebiyle meydana gelen zarar sigortacı tarafından sigortalıya ödenmiş olup ödenen tazminatın işyerinin maliki olan davalıdan tahsili talep edilmiştir. Dava dışı sigortalı ... Day. Tük. Mal. Oto. Dış. Tic. Ltd. Şti, sigortalı işyerinde kiracı olarak bulunmaktadır. Bu nedenle dava dışı sigortalı ile davalı arasındaki temel hukuki ilişki kira sözleşmesine dayanmaktadır. Sigortalı ile davalı arasında uyuşmazlık kira ilişkisinden doğduğuna göre; davaya bakma görevi sulh hukuk mahkemesindedir. Bu nedenle sigortacı tarafından halefiyet yoluyla açılan davanın da sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, 16/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda yoğun yağmur ve kar yağışının olduğu zamanlarda kiralanan yerin üst kısmında teras olması, terastan yağmur sularının tahliyesi için bulunan süzgeç ve giderleri, pis su borularının da bu alanda olmasının

2)Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, 16/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda yoğun yağmur ve kar yağışının olduğu zamanlarda kiralanan yerin üst kısmında teras olması, terastan yağmur sularının tahliyesi için bulunan süzgeç ve giderleri, pis su borularının da bu alanda olmasının

doğuracağı riskin aşikar olduğu, hasarın meydana geldiği günden önce 2013 yılında kat maliklerince oluşabilecek olumsuzlukları önlemek için tesisatlarda yenileme ve bakım yapıldığından gerekli önlemlerin alındığı, 18/10/2013 tarihinde yoğun yağan yağmur sularının üst kattaki lojman binasının 2 no’lu dairesi önündeki terasın yağmur oluklarından sızarak daire içine girip, buradan yol bulup duvar diplerinden ve tuvalet pis su giderinin birleştiği noktalardan sigortalı yere akması neticesi hasar meydana geldiği, aşırı yağan yağmurdan dolayı oluşan hasarın sebebi kat malikleri olmadığından sorumlu tutulamayacağı yönünde görüş bildirildiği, 25/05/2015 tarihli bilirkişi ek raporunda ise yağışın kabul edilebilir normal bir yağış miktarı olmadığı, teras akıntısının daire içine girmesini engelleyici set olduğu, terasta eğimle ilgili yapı kusuru olmadığı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu olayın meydana geldiği gün şiddetli yağış olduğu sabittir. Şu durumda mahkemece, zararın artmasına yağışın etkisi gözetilerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 51. maddesi uyarınca hükmedilen tazminattan uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6691, Karar No: 2010/12101, Tarih: 06.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6691 E.  ,  2010/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının emekli maaşından başka geliri olmadığını belirterek davalı oğulları Ali Fuat'dan 1.000 TL, Murat'dan 2.000 TL yardım nafakasının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... cevabında, davacının kumar oynadığını, geliri olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ...'a ise usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 500 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Davalı ...'e dava dilekçesinin tebliği amacıyla gönderilen davetiyenin adresinden taşınmış olması ve yeni adresinin bilinmemesi nedeniyle iade edilmesine rağmen mahkemece davalının tebligata yarar adresi araştırılmadan ve yeniden usulüne uygun tebligat çıkarılmadan davalı ... aleyhine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuştur. Bu durumda davada taraf teşkili sağlanmadan ve davalıya cevap ve savunma hakkı verilmeden yokluğunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacının 650 TL emekli maaşının olması ve davalı ... dışında 5 çocuğunun daha bulunmasına rağmen aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline hükmedilmesi TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine aykırı olacak şekilde fazla olduğundan kurulan hüküm bu yönden de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6414, Karar No: 2016/4306, Tarih: 03.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6414 E.  ,  2016/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili şirket arasında imzalanan sözleşme uyarınca güvenlik hizmeti aldıklarını, davalının sözleşme uyarınca güvenliği sağlama borcunu ifa etmediği için işyerinden hırsızlık yapıldığını ve müvekkilinin 16.580,00 TL zarara uğradığını ileri sürerek, 10.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme ve davacının talebi doğrultusunda güvenlik hizmetinin saat 20:00 ile 08:00 saatleri arasını kapsadığını, sözleşme saatlerine göre arada 30 dakikalık ve 1 saatlik boşluk bulunduğunu, soruşturma dosyalarına göre hırsızlık olayının 00:00 ile 09:00 saatleri arasında meydana geldiğini, güvenlik hizmetinin bittiği saatlerde hırsızlık olayının meydana gelme ihtimalinin yüksek olduğunu, davacının inşaat alanında fiziki güvenlik önlemi almadığını, hırsızlığın meydana gelmesinde herhangi bir kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kabloların kısa sürede kesilerek çalınamayacağı, bir kablonun 15 dakika kadar sürede ancak kesilebildiği, bu nedenle de hırsızlık olayının gece meydana geldiğinin anlaşılması nedeniyle davalı şirketin, davacı şirketin mallarının çalınmasında tam kusurlu olduğu, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 16.060,00 TL maddi tazminatın, hırsızlığın meydana geldiği 10.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/160, Karar No: 2022/1958, Tarih: 14.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/160 E.  ,  2022/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)...(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2013 tarih ve 2012/758 Esas, 2013/631 Karar sayılı kararıyla; sanığın kasten basit yaralama suçundan beraatine dair kararı,

2)Hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 27/10/2014 tarih ve 2014/15649 Esas, 2014/33962 Karar sayılı ilamı ile; hükmün bozulmasına dair ilamı,

3)...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarih ve 2014/1127 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararıyla; sanığın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükmünün uygulanmasına, hak yoksunluğuna dair,

2)...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarih ve 2014/1127 Esas, 2015/141 Karar sayılı ek kararıyla; temyiz talebinin reddine dair ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 11.02.2021 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu, bu talebin mahkemesince 18.02.2021 tarihli ek karar ile reddedildiği, temyiz isteminin reddine ilişkin kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, ek karara karşı yapılan temyiz başvurusunun 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine, sanığın temyiz sebeplerinin reddi ile red kararına ilişkin 18.02.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, 14.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1116, Karar No: 2015/11615, Tarih: 23.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1116 E.  ,  2015/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/440-2014/637

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı- birleşen dosya davacısı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 23/06/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı- birleşen dosya davacısı asil S.. G...(Ö...) geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, hukuki niteliği itibariyle davacı birleşen dosyanın davalısı koca yönünden TMK'nın 166/1 maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma, TMK'nın 174. Maddesi gereğince manevi tazminat ile tespiti yapılan eşyaların aynen iadesi ya da bedelinin iadesine yönelik alacak istemi, davalı birleşen dosyanın davacısı kadın yönünden ise TMK'nın 166/1 maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma, nafaka ile TMK'nın 174. Maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat istemidir.

Mahkemece; boşanma yönünden açılan asıl davanın kabulüne, eşya alacağına ilişkin birleşen davanın bilirikişi raporu doğrultusunda aynen iadesine, olmadığı takdirde 17.556 TL nin davalı- birleşen dosya davacısı S... G...'den alınarak davacı- birleşen dosyanın davalısı M...D..E...'e verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, Yargıtay 2. Hukuk Dariresinin 18.04.2014 tarihli 2013/19136 E.- 2014/9337 K. sayılı bozma ilamı ile "Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

Mahkemece dava konusu eşyalarla ilgili olarak, tespit dosyasındaki bilirkişi raporuna atıf yapılarak "aynen iade, olmadığı takdirde toplam bedele hükmedilmek" suretiyle hüküm kurulduğu görülmektedir.

Mahkemece dava konusu eşyalarla ilgili olarak, tespit dosyasındaki bilirkişi raporuna atıf yapılarak "aynen iade, olmadığı takdirde toplam bedele hükmedilmek" suretiyle hüküm kurulduğu görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde eşyaların adet, cins ve değerleri gösterilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır." denilerek bozulmuş, mahkemece yukarıda tarih ve numaraları verilen bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı- karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 899.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 23.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.