muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33813, Karar No: 2014/25702, Tarih: 05.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33813 E.  ,  2014/25702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/217517

MAHKEMESİ : İzmir 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2012/101 (E) ve 2012/403 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar O.. D.. ve Ö.. E.. mahkemedeki ifadelerinde her ne kadar suça sürüklenen çocuk Sinan’ı olay günü hırsızlık yapan kişiler arasında görmediklerini ancak Sinan’ı okulun bahçesinde top oynarken gördüklerini beyan etmişler ise de, soruşturma aşamasında ifadelerinde böyle bir beyanlarının bulunmaması ve olay günü aracı kullanan şahsı tam olarak görmediklerini belirtmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuk Sinan’ın okulda çıkan parmak izinin nasıl oluşmuş olabileceğine ilişkin beyanın alınarak, ayrıca Ekspertiz Raporuna göre ‘yerinden sökülen pencere camları ile yerinden sökülen 2. kat ahşap kapı üzerinde Y. Ö..’in parmak izinin çıktığının tespit edilmesi ve görgü tanıklarının beyanlarında olay günü 35 SU 811 plakalı araç ile okuldan hırsızlık yapıldığının belirtilmesi ile bu aracın ruhsatının da E. Ö.. adına kayıtlı olduğunu söylemiş olmasına göre, Y. Ö.. isimli şahıs hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak, bu şahsın olayla ilgili ifadesi alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7849, Karar No: 2010/9656, Tarih: 30.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7849 E.  ,  2010/9656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 455 parsel sayılı taşınmaza komşu parseller malikleri olan davalıların ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve ağaçların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmaza kendi taşınmazları olduğu zannıyla ağaç diktiklerini, müdahale anlaşılınca taşınmazı terk ettiklerini belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalıların zeytin ağacı dikmek suretiyle müdahale ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 455 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı adına kayıtlı olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı ve komşu parsel malikleri oldukları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olayda; yukarıda açıklanan ilkeleri kapsar biçimde bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Mahkemece, yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi rapor ve krokisinden keşfi izleme olanağı bulunmadığı gibi, krokinin infaza elverişli olmadığı da açıktır.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma yapılması; bilirkişilerden keşfi izlemeye ve denetime elverişli rapor alınması, infaza olanak tanıyan kroki tanziminin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma yapılması; bilirkişilerden keşfi izlemeye ve denetime elverişli rapor alınması, infaza olanak tanıyan kroki tanziminin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.9.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17488, Karar No: 2015/29202, Tarih: 24.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17488 E.  ,  2015/29202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu belediyenin icra mahkemesine başvurusunda haczedilen hesabın maaş ve ödemeler hesabı olup, hesapta bulunan paraların kamu hizmetine tahsisli olduğu nedeniyle Ziraat Bankası ... Şubesinde bulunan hesaplarına konulan haczin kaldırılmasını istediği, mahkemece 5393 Sayılı Yasa’nın 15. maddesine 6552 Sayılı Yasanın 121. maddesi ile eklenen son fıkra ve geçici 8.maddeye dayalı olarak şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.29116 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Yasanın 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesine eklenen son fıkra uyarınca icra dairesince önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal göstermesinin istenmesi, on gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi halinde, alacak miktarını aşmayacak veya kamu hizmetlerini aksatmayacak şekilde haciz işlemlerinin yapılması gerekir.

6552 sayılı Yasa ile 123.maddesi ile 5393 sayılı Yasaya eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca yasanın yürürlük tarihinden önce konulan hacizlerin kaldırılabilmesi için borçlu belediye tarafından icra dairesine borç miktarını karşılar değerde mal bildirilmesi ve icra müdürlüğünce borçlu tarafından bildirilen malların değerleri belirlendikten sonra üzerlerinde haciz veya takyidat bulunup bulunmadığı hususları dikkate alınarak borç miktarını karşılayıp karşılamadığı değerlendirilerek sonucuna göre işlem tesis edilmesi gerekir. İcra müdürlüğü tarafından yapılacak işlem ve alınacak kararlara karşı İİK. nun 16. maddesi uyarınca icra mahkemesine başvurulması halinde ise, icra müdürlüğünce verilen karar veya yapılan işlemlerin 5393 Sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesine uygun olup olmadığı mahkemece denetlenecektir.Somut olayda belediyeye ait banka hesabı üzerine 6552 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 11.09.2014 tarihinden önce haciz konulmuş olup, söz konusu haciz geçerlidir. Borçlunun icra mahkemesine başvurusu ise 6552 sayılı yasa ile 5393 sayılı yasanın 15.maddesindeki değişiklik tarihinden öncedir. Borçlunun şikayeti, 6552 Sayılı Kanun'un 121 ve 123. maddeleri ile getirilen 5393 Sayılı Kanun'un 15. maddesine (ek) son fıkrası ile geçici 8. maddesi gereğince haczin kaldırılması istemine ilişkin olmayıp; borçlu vekili bu değişiklikten önceki 5393 Sayılı Kanun'un 15/son ve İİK’nun 82. maddeleri gereğince haczedilemezlik şikayetinde bulunmuştur.6552 sayılı Yasa ile 123.maddesi ile 5393 sayılı Yasaya eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca yasanın yürürlük tarihinden önce konulan hacizlerin kaldırılabilmesi için borçlu belediye tarafından icra dairesine borç miktarını karşılar değerde mal bildirilmesi ve icra müdürlüğünce borçlu tarafından bildirilen malların değerleri belirlendikten sonra üzerlerinde haciz veya takyidat bulunup bulunmadığı hususları dikkate alınarak borç miktarını karşılayıp karşılamadığı değerlendirilerek sonucuna göre işlem tesis edilmesi gerekir. İcra müdürlüğü tarafından yapılacak işlem ve alınacak kararlara karşı İİK. nun 16. maddesi uyarınca icra mahkemesine başvurulması halinde ise, icra müdürlüğünce verilen karar veya yapılan işlemlerin 5393 Sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesine uygun olup olmadığı mahkemece denetlenecektir.Buna göre 5393 sayılı yasanın değişiklikten önceki 15/son maddesine dayalı olarak yapılan haczedilmezlik şikayetinin yargılaması sırasında borçlu, 6552 sayılı Yasa ile 123.maddesi ile 5393 sayılı Yasaya eklenen Geçici 8. Maddesine dayalı olarak doğrudan icra mahkemesinden haczin kaldırılmasını isteyemeyeceği gibi mahkemece de anılan hüküm re’sen nazara alınarak doğrudan uygulama yapılamaz. Zira 6552 sayılı Kanun ile getirilen bu hükümlerin birinci derece muhatabı ve uygulayıcısı, icra müdürlüğüdür.Kaldı ki yargılama sırasında Anayasa Mahkemesi’nin 17.06.2015 tarih ve 2014/194-2015/55 sayılı, Resmi Gazetenin 26.06

.maddesi ile 5393 sayılı Yasaya eklenen Geçici 8. Maddesine dayalı olarak doğrudan icra mahkemesinden haczin kaldırılmasını isteyemeyeceği gibi mahkemece de anılan hüküm re’sen nazara alınarak doğrudan uygulama yapılamaz. Zira 6552 sayılı Kanun ile getirilen bu hükümlerin birinci derece muhatabı ve uygulayıcısı, icra müdürlüğüdür.Kaldı ki yargılama sırasında Anayasa Mahkemesi’nin 17.06.2015 tarih ve 2014/194-2015/55 sayılı, Resmi Gazetenin 26.06.2015 tarih ve 29398 sayısında yayınlanan kararı ile yasa hükmü iptal edildiğinden iptal edilen yasa hükmüne göre de hüküm tesis edilemez.Buna göre haczedilmezlik şikayetinin 5393 sayılı Yasa'nın değişiklikten önceki 15/son ve İİK’nun 82. maddesi gereğince incelenmesi gerekir.5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, ...-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, ... - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı ... Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir

. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.O halde mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesinde haczedilen paraların havuz hesabında olduğu belirlendiğine göre haczin kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18325, Karar No: 2014/7532, Tarih: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18325 E.  ,  2014/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/196-2013/310

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/10/2013 tarih ve 2013/196-2013/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 25.3.1998-9.12.1998 tarihleri arasında dava dışı S. Ambalaj Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortakları olup, davalının belirtilen dönem içinde şirketin %70, müvekkilinin ise %30 hissedarı olduğunu, müvekkilinin ortağı olduğu dönem içerisinde dava dışı şirketin toplam 18.416,99 TL vergi borcu ve cezasının bulunduğunu, şirketin borcu dolayısıyla vergi dairesi tarafından 12.9.2007 tarihinde müvekkiline ait mesken üzerine tedbir konulduğunu ve müvekkilinin şirketteki hisse oranı %30 olmasına karşın vergi borcununu tamamını 19.4.2011 tarihinde ödemek zorunda kaldığını, müvekkili tarafından ödemek zorunda bırakılan ve davalının şirketteki %70 hissesine karşılık gelen 12.891,89 TL alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş bölümü itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunmuş, müvekkilinin dava dışı S. Ambalaj Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 25.3.1998 tarihinde ortağı olup, 21.5.2002 tarihinde şirket hisselerini devrettiğini, dava dışı şirkete ait olduğu iddia edilen 1998-2002 yıllarına ait toplam 66 adet ödeme emrinin 16.2.2010 tarihinde müvekkiline tebliğ edilmesi üzerine taraflarından vergi mahkemesinde açılan davanın önce yürütmenin durdurulmasına, sonrasında ise amme alacağının dayanaklarının izah edilememesi nedeniyle ödeme emrinin iptaline karar verildiğini, davacının var olup olmadığı belli olmayan, alacağın varlığı kabul edilse dahi 6183 sayılı Yasa'nın 102. maddesine göre zamanaşımına uğramış bulunan, yine aynı Yasanın 35. maddesine göre ödemekle de yükümlü olmadığı bir parayı müvekkilinin adına ödediğini iddia ederek talepte bulunmasının mümkün olmadığı gibi, davacının dava açabilecekken bunu yapmadığını, müvekkiline ihbarda da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, davacı tarafından dava konusu yapılan, dava dışı şirketin 1998-2002 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının takip ve tahsili için adlarına düzenlenen ve tebliğ edilen ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkin İstanbul 4. Vergi Mahkemesi'nde açılan 2010/698 Esas sayılı davanın yargılaması sonucunda mahkemece verilen 2010/2296 Karar sayılı kararda; '' .....bu haliyle, davalı idarece amme alacağının varlığı ve dayanaklarının izah Edilemediği, bir başka deyişle ortada asıl borçlu şirket açısından yasaya uygun olarak tarh ve tahakkuk etmiş bir alacak bulunduğunun ortaya konulamadığı ve bu aşamaların yargısal denetimi ve hukuki irdelemesinin yapılamadığı açık olup, amme alacağının şirket açısından kesinleştiğinden bahsedilemeyeceğinden, şirket vergi borcunun davacıdan tahsili amacıyla tanzim ve tebliğ edilen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Açıklanan nedenlerle; davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline...'' karar verildiği, bu durumda davacının ödediği vergi borcunun dayanağı olmadığından ilgili vergi dairesinden istirdat edebileceği gibi, davalı yönünden sorumlu olması gereken bir borcun da bulunmadığı gerekçesiyle, yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tarafların ortağı oldukları dava dışı şirkete ait vergi borcunun davacı tarafça ödendiğinden bahisle davalının payı oranında rücuan tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece tarafların ortağı olduğu şirket aleyhine vergi borcu nedeniyle yasal yollara başvurulup başvurulmadığı, başvurulmuş ise atıl kalıp kalmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan husus göz önünde bulundurulmaksızın hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Ayrıca; davalının, dava dışı şirkete ait olduğu iddia edilen 1998-2002 yıllarına ait toplam 66 adet ödeme emrinin iptali için vergi mahkemesinde açılan dava sonucunda amme alacağının dayanaklarının izah edilememesi nedeniyle ödeme emrinin iptaline karar verildiğine ilişkin savunması karşısında, davalının ileri sürdüğü işbu vergi alacakları ile davacının ödediği vergi alacaklarının aynı alacak olup olmadığının tespit edilerek, aynı alacak olduğu sonucuna varılması halinde vergi mahkemesi kararının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak ve gerekirse sonucu beklenilerek bir karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar göz önünde bulundurulmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23082, Karar No: 2014/10962, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23082 E.  ,  2014/10962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Cezanın hesaplanması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 3740 TL adli para cezası yerine 4340 TL adli para cezası olarak fazla tayini,

2) Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği halde “hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının” yasaya aykırı şekilde uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın hükümden çıkartılması ve 4340 TL adli para cezası olan sonuç kısmın 3740 TL adli para cezası olarak düzeltilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.