muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5813, Karar No: 2021/2652, Tarih: 12.04.2021

Kadastroya dayanılarak yapılan planlar, kesinleşen tutanaklar ve bunlara dayalı yapılan tesciller resmi senet niteliğinde olup Kanunda belirtilen 10 yıllık süre içerisinde açılacak davalar ile bunların aksini kanıtlama olanağı tanınmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 10 yıllık süre içerisinde açılacak davada davacının mutlaka kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanması zorunludur. Diğer bir anlatımla, davacı kadastrodan önceki bir hakka dayanmalıdır. Bu hak ayrıca mülkiyet hakkı, sınırlı ayni hak, şerhler veya beyanlar hanesinde gösterilmesi gereken bir hak olmalıdır. Davacı, davasında kadastrodan önce o taşınmaz üzerinde kendi adına sicile geçmesi gereken bir hakkın varlığının tespiti ve tespit edilecek bu hakka göre sicilin düzeltilmesini talep edebilecektir.

Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde ön görülen sürenin hak düşürücü süre olduğu ve mahkemece re'sen nazara alınması gerektiği de ayrıca belirtilmelidir.

Kadastro Kanununun 12/3 maddesinin uygulanmasına ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya döndüğümüzde; dava konusu taşınmazların bulunduğu alanda kadastro tespitinin 25.02.1984 tarihinde yapıldığı, davacının hak düşürücü süre içerisinde "köy boşluğu" olarak bırakılan alanda bulunan ağılına ilişkin kadastro tespitine itiraz etmediği yahut tapu iptali ve tescil davası açmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece davacı tarafından hak düşürücü süre içerisinde dava konusu alana ilişkin açılmış bir dava bulunmadığından hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12066, Karar No: 2009/20827, Tarih: 28.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12066 E.  ,  2009/20827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2905, Karar No: 2019/333, Tarih: 17.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/2905 E.  ,  2019/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, ... Eczanesi sahibi eczacı. ...'ın soruşturma aşamasında 2006 yılında vefat ettiğini ve mirasının davalılara kaldığını, adı geçen eczanenin kuruma teslim ettiği 01/08/2006- 31/08/2006 dönemi reçetelerinin incelenmesi sonunda bazı reçetelerde yazılan ilaçtan fazla çıkış yapılarak kuruma fatura edildiğinin tespit edildiğini, bu suretle idarenin zarara uğratıldığını, muris ...'ın muhtelif dönemlerde teslim etmiş olduğu reçetelerden kaynaklanan 463.165,90 TL kurum zararının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalılar tarafından haksız itiraz edildiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, muris eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerdeki usulsüzlük nedeniyle oluşan kurum zararının tahsili amacıyla mirasçıları aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davasıdır. Mahkemece, TMK'nın 6. Maddesi'ne göre kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan herbirinin hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu, kural olarak ispat yükünün, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan lehine hak çıkacak tarafa ait olduğu, bu nedenlerle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Yargılama aşamasında dosyaya ibraz edilen 10.10.2012 tarihli tek kişilik bilirkişi raporunda toplam 547.356,60 TL kurum zararı tespit edilmiş, 29.08.2014 tarihli emekli vergi müfettişinin hazırladığı bilirkişi raporunda davalıların murisin mirasını reddetmedikleri, aksine mirastan fayda sağladıkları bildirilmiştir. 09.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise dosya içerisinde bazı bilgi ve belgelerin eksik olduğu, tamamlandığı takdirde görüş bildirilebileceği beyan edilmiştir. Bunun üzerine mahkemece davacı ... ya müzekkere yazılarak eksik hususlar istenmiş, ... tarafından müzekkereye cevap verilmiş ise de mahkemece dosya yeni belgelerle birlikte bilirkişiye gönderilmeden davanın reddine karar verilmiştir. O halde mahkemece, Emekli Sayıştay Denetçisinin de aralarında bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1689, Karar No: 2013/4141, Tarih: 04.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/1689 E.  ,  2013/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/316327

MAHKEMESİ : Çorum Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/06/2010, 2009/385 (E) ve 2010/204 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Cem'in "30.08.2009 günü saat 04.00'te gerçekleştirdiği mağdur Mert'i kasten yaralama" suçundan kurulan hüküm yönünden, hükmolunan adli para cezasının miktarı itibarıyla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 21.07.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK'nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık Cem'in "30.08.2009 günü saat 22.00'de gerçekleştirdiği mağdur Mert'e yönelik eylemden kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Cem'in eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik, yaş küçüklüğü ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma

nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdura ait tüm tedavi evrakı temin edilerek, Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Dairesinden, sanığın 30.08.2009 günü saat 22.00'de gerçekleştirdiği bıçaklı eylemi nedeni ile mağdurda oluşan kesici delici alet yaralanmalarının sayısı, yerleri, ayrı ayrı olmak üzere batın veya göğse nafiz olup olmadıkları, iç organ veya damar yaralanmasına, hayati tehlikeye, organ işlevinin kaybı veya yitirilmesine sebebiyet verip vermedikleri konusunda rapor alınması ve sonucuna göre sanığın fiilinin nitelendirilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdurun TCK.nun 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk" olduğu anlaşıldığı halde, sanığın "çocuğu öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nun 82/1-e, 35, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan aynı Kanunun 81, 35, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/136, Karar No: 2013/1404, Tarih: 25.09.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/12-136 E.  ,  2013/1404 K.**

* ÇEKTE BULUNMASI GEREKEN YASAL UNSURLAR

* ÇEKLERİN KEŞİDE TARİHLERİNİN AY, YIL VE GÜNÜNÜN DÜZELTİLİP ALTININ İMZALANMASI (PARAF ATILMASI)

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 692

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 780

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “Takibin iptali ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5.İcra Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 19.04.2011 gün ve 2010/625 E., 2011/435 K. sayılı kararın incelenmesi davalı alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 05.04.2012 gün ve 2011/26564 E., 2012/11221 K. Sayılı ilamı ile;

(...Alacaklı tarafından keşideci borçlu aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; çekin keşide tarihindeki paraf imzanın kendisine ve yetki verdiği vekiline ait olmadığını, tahrifat nedeniyle çekin kambiyo senedi vasfı bulunmadığını ileri sürerek, takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekin keşide tarihi itibariyle uygulanması gerekli olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 298. maddesine göre; senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise, inkar halinde yok hükmündedir. Bu nedenle senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir.

Mahkemece, yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, takip dayanağı çekin keşide tarihi kısmında bulunan paraf imzasının keşidecinin vekiline ait bulunduğu, yıl hanesindeki değişikliği yapan kalem ile parafı yapan kalemin aynı olduğu, ancak ay hanesindeki değişikliğin başka bir kalemle daha sonra yapıldığı, parafın bu düzeltmeyi kapsamadığı, ilk yazılan rakamların da okunamadığının bildirilmesi üzerine, keşide tarihinin ay hanesindeki düzeltmenin parafsız olması ve önceden yazılan rakamlarında okunamaması nedeniyle keşide tarihinin bulunmadığı ve bu nedenle çek vasfında olmadığının bildirildiği, mahkemece de anılan rapora dayalı olarak takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Günümüz teknolojik şartlarında yazı ve imzanın yaşının tespitinin mümkün olmadığı ve paraf imza ile düzeltme yazılarının aynı el ve kalem tarafından yapılmasının da zorunlu olmadığı nazara alındığında, paraf imzasının keşide tarihinin gün, ay ve yıl bölümlerinde yapılan tüm değişiklikleri kapsadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, parafın keşide tarihindeki ay hanesi düzeltmesini kapsamadığı gerekçesiyle istemin kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir…)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, parafın keşide tarihindeki ay hanesi düzeltmesini kapsamadığı gerekçesiyle istemin kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir…)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, takibin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu çekin yıl hanesindeki rakamın sonradan değiştirildiği, ayrıca aylar hanesindeki rakamın da mekanik olarak silindiği, paraf imzasının sadece yıl hanesindeki değişikliği kapsadığı, oysa ay hanesindeki değişikliğin keşidecisi tarafından onaylanmadığı, bu haliyle çekin keşide tarihinde aylar hanesinin bulunmadığı, bu nedenle keşide tarihinin yazılı olmadığı kabul edilen çeke dayalı olarak kambiyo hukukuna göre icra takibi de yapılamayacağından takibin iptalinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı/alacaklı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı/alacaklı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davaya konu üç çekin keşide tarihlerinin altına atılan parafın keşide tarihinin ay,yıl ve kısmen de gün  bölümlerinde yapılan  tüm değişiklikleri kapsayıp kapsamadığı, burada varılacak sonuca göre çekin kıymetli evrak vasfı taşıyıp taşımadığı, buna göre takibin iptaline ilişkin istemin reddinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, bir çekte bulunması gereken yasal unsurların neler olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 692. (6102 Sayılı TTK 780) maddesinde açıklanmıştır. Bu zorunlu yasal unsurları ihtiva etmeyen çek, aynı kanunun 693. maddesinde düzenlenen ödeme yeri ve keşide yerine ilişkin iki istisnai hal dışında kambiyo senedi niteliği taşımayacaktır.

Somut olayda, dava  konusu çeklerin keşide tarihlerinin ay, yıl ve kısmen de gününün düzeltilip altının imzalandığı anlaşıldığından, imzanın keşide tarihindeki değişikliklerin tümünü kapsadığını kabul etmek gerekir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyularak şikâyetin reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Somut olayda, dava  konusu çeklerin keşide tarihlerinin ay, yıl ve kısmen de gününün düzeltilip altının imzalandığı anlaşıldığından, imzanın keşide tarihindeki değişikliklerin tümünü kapsadığını kabul etmek gerekir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyularak şikâyetin reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen “Geçici 7.madde” atfıyla aynı Kanun’un 366. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece dava konusu çeklerin keşide tarihlerinin ay ve yıl bölümünde 2 ayrı değişiklik yapıldığı ve çeklerdeki tek parafın yıl bölümünde kalemle yapılan değişikliği kapsadığı, değişiklik ve parafın aynı kalemle olduğu, ay bölümünde kimyasal maddeyle yapıldığı çekişmesiz olan değişikliği kapsamadığı sonucuna varılarak buna göre davanın kabulüne karar verilmiş, Yüksek Özel Dairece ise çeklerde yer alan tek parafın varlığı çekişmesiz olan her iki değişikliği de kapsadığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bu durumda Yüksek Kurulca yapılacak iş, parafın iki değişikliği de kapsayıp kapsamadığını açıklığa kavuşturmaktan ibarettir. Değişikliğin birisinin kimyasal madde ile diğerinin ise kalemle yapılmış olması karşısında  hayatın olağan koşulları gereği tek parafın farklı yöntemle yapılan iki değişikliği kapsamadığı ve bu nedenle yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluk kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/3181, Karar No: 2015/4868, Tarih: 14.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3181 E.  ,  2015/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/213943

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/05/2013, 2011/487 (E) ve 2013/238 (K)

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

1- Sanık ..'nin müdafiinin bir haftalık yasal süre içindeki temyizinden sonra cezaevinden gönderdiği 08/07/2013 havale tarihli dilekçeyle kararın onanmasını istediği, dairemizcede benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca bu talebin temyizden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla temyiz incelemesi sanık .. müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'un eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrike, ceza ehliyetine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın babası olan .. ile birlikte, bir hukuk davasında lehlerine tanıklık etmeyi kabul etmemesi nedeniyle aralarında

husumet bulunan mağdurun oturduğu kahvehaneye gelerek dövmeye başladıkları, daha sonra ..'nin tuttuğu mağduru ..'un sol bacaktan femoral arter kesisine ve hayati tehlike geçirmesine, sol bacak diz altı ve sağ koltuk altından cilt kesisine neden olan 3 bıçak darbesi ile yaraladığı, yere düşen mağduru birlikte tekmeledikten sonra engel hal olmadığı halde kendiliklerinden eyleme son vererek olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılan olayda; darbe sayısı, hayati tehlikeye neden olan darbenin yeri, sanığın eyleme devam etme imkanı varken etmemesi, taraflar arasında öldürme kastını doğuracak tarzda derin bir husumet bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı, sübut bulan eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, kasten yaralama suçundan, meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığına göre TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık .. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 325. maddesi uyarınca bozmanın eyleme asli fail sıfatıyla katılan ve temyizden feragat eden sanık ..'ye de sirayet ettirilmesine, bozmanın niteliği ve tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanık ..'ın TAHLİYESİNE, .. hakkındaki hükmün infazının DURDURULMASINA başka suçtan tutuklu ve hükümlü olmadıkları takdirde derhal tahliyeleri hususunda Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 14/10/2015 gününde oybirliği ile karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2214, Karar No: 2007/4291, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2214 E.  ,  2007/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hüseyin Ali Sakar ve arkadaşları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3947, Karar No: 2015/23067, Tarih: 21.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3947 E.  ,  2015/23067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Bu dosyadan tefrik edilen doya içerisinde olduğu anlaşılan .... ve ... yazı cevaplarının dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.