muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/816, Karar No: 2020/1704, Tarih: 08.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/816 E.  ,  2020/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/03/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 3.200,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda taraflar yönünden temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından taraf vekillerinin temyiz inceleme isteklerinin ayrı ayrı reddine 08/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5374, Karar No: 2015/3579, Tarih: 02.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5374 E.  ,  2015/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/05/2013, 2013/78 (E) ve 2013/169 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

Dairemizin 2015/1531 Esas sayılı dosyasında temyize konu olan ve aynı olaydan dolayı yargılanan suça sürüklenen çocuklar .... hakkında Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/184 Esas-2013/301 Karar sayılı dosyasıyla birlikte yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan,ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; öğrenci olan .... ve ....'ın tartıştıkları, ertesi gün ... ve ... okul çıkışında birbirlerine meydan okuyarak boş arsaya gidip teke tek olacak şekilde kavga ettikleri, olay yerinde tanıklar .........'ın da bulunduğu bir süre sonra kavgayı ayırmaya başladıkları, bu sırada ........ ve bir kaç kişinin kavganın olduğu yere koşarak geldikleri, ....'ın arkadaşı ....'dan bıçak aldığı, sanık .....'ın, olay yerindeki bir kişiden bıçak istediği ancak bu kişinin bıçağı vermemesi üzerine elinde bıçak olan kişiyi suç işlemeye teşvik ve suç işleme kararını kuvvetlendirmek için vurun vurun diye bağırdığı, ....ın bıçakla vurmak suretiyle .....'ı öldürüp, bıçağı yıka diyerek....'a verdiği, sonrasında motosikletini sanık ....'ın yardımı ile çalıştırdığı ve olay yerinden birlikte ayrıldıkları anlaşılan olayda;

Sanık ....'ın, ....'ın kasten öldürme eylemi sırasında bıçak edinmeye çalışmak, vur vur diye bağırmak suretiyle suçun işlemesi sırasında yanında bulunup manevi destek vermek ve suçun işlenmesinden sonra .....'ın ilk anda çalışmayan motosikletini çalıştırıp birlikte ayrılma suretiyle yardım ettiği,"yardım eden" sıfatıyla kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği anlaşıldığı halde yanılgılı değerlendirme sonucu "suçluyu kayırma suçundan" yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 02/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4672, Karar No: 2018/1036, Tarih: 20.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/4672 E.  ,  2018/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK - TESPİT - ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen alacak, tespit, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen dava yönünden ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar kayyım vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ile diğer temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekil ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl dava, taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masrafların tahsili, olmazsa tespiti, birleştirilen dava ise ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, asıl davada; 5/8 payın intifa hakkı sahibi olduğu 176 ada 21 parsel sayılı kargir ev niteliğindeki taşınmazı kullanılabilir hale getirmek amacıyla toplamda 99.720 dolar masraf ederek esaslı tamirat yaptırdığını, kalan 3/8 payın maliklerine ulaşamadığını, bu nedenle davalı kayyımın yapılan masraflardan pay oranında sorumlu olduğunu ileri sürerek, taşınmazı kiraya vererek kullanmasından dolayı davalıya olan ecrimisil borcu düşüldükten sonra tespit edilecek bedelin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, mümkün olmaması halinde tüm masrafların tespitini istemiş, birleştirilen davada; dava konusu taşınmazı 01.01.2011 tarihinde kiraya verdiğini, anılan tarihten sonrası için ecrimisil ödemeye hazır olduğunu, ne var ki ecrimisilin daha önceden yaptığı masraflardan mahsup edilmesi gerektiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., asıl davada; alacağın zamanaşımına uğradığını, öte yandan davacının re’sen ve kendi zevkine göre masraflar yaptığını, yapılan masraflara onay vermediklerini, isteğin haksız olduğunu bildirip davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada; 176 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 3/8 payının kayyım sıfatıyla taraflarından idare edildiğini, taşınmazın tamamını davalının pansiyon olarak kullandığını ve paylarına isabet eden bedeli ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2007 yılından 2012 yılı Mayıs ayına kadar toplamda 45.910,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, kötüniyetli zilyedin yaptığı lüks ve zorunlu olmayan masrafları isteyemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen dosya davalısının kullanımının haksız olup davacının payına karşılık gelen ecrimisil bedelini ödemesi gerektiği gerekçesiyle birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, kötüniyetli zilyedin yaptığı lüks ve zorunlu olmayan masrafları isteyemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen dosya davalısının kullanımının haksız olup davacının payına karşılık gelen ecrimisil bedelini ödemesi gerektiği gerekçesiyle birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli 176 ada 21 sayılı parselin 3/8 payının ...’a ait olduğu, ... . Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 06.10.2011 tarih ve 2011/201 E 2011/723 K sayılı ilamı ile 3/8 pay maliki gaip ...’u temsil etmek üzere ... Defterdarının kayyım olarak tayin edildiği, çekişmeli taşınmazda kalan 5/8 payı davacı ...’nın 03.10.2002 tarihinde edindiği ve 21.11.2007 tarihinde 5/8 payın intifa hakkını üzerinde tutarak çıplak mülkiyetini eşi ...’a satış yoluyla temlik ettiği, çekişmeli taşınmaza davacı ...’nın malik olduğu dönemde 26.11.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre toplamda 90.000,00 TL lik zorunlu ve faydalı masraflar yaptığı, davacı ...’nın 01/01/2011 tarihinden itibaren ecrimisil ödemeyi kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Öte yandan, TMK'nun 794 ve devamı maddelerinde düzenlenen intifa hakkı aksine düzenleme olmadıkça sahibine konusu üzerinde tam yararlanma yetkisi sağlar.

Somut olayda, davacı ...’nın 5/8 payın intifa hakkı sahibi olması nedeniyle birleştirilen davada intifadan men şartı gerçekleşmemiştir.

Hal böyle olunca, asıl davanın kabulüne karar verilmesi, birleştirilen davada ise intifadan men olgusunun gerçekleşmediği ve asıl davanın davacısının 01.01.2011 tarihinden itibaren ecrimisil ödemeyi kabul ettiği gözetilerek 01.01.2011’den itibaren 2012 yılı Mayıs ayına kadar ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, asıl davanın kabulüne karar verilmesi, birleştirilen davada ise intifadan men olgusunun gerçekleşmediği ve asıl davanın davacısının 01.01.2011 tarihinden itibaren ecrimisil ödemeyi kabul ettiği gözetilerek 01.01.2011’den itibaren 2012 yılı Mayıs ayına kadar ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, 4.3.1953 tarih 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca taşınmaz malın aynına ilişkin davalarda 492 sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi uyarınca dava değerinin elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil veya tazminatın toplamından ibaret olduğu ve harcı tamamlanan değer üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, ne var ki asıl davada 10.000,00 TL değer üzerinden davanın açıldığı ve yargılama sırasında 24.886,54 TL’nin daha harcı tamamlandığı gözetilerek asıl davanın davalısı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davalı vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1807, Karar No: 2016/16426, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1807 E.  ,  2016/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İstirdatı Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı satış şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 37.478.04 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı satış şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10936, Karar No: 2020/5074, Tarih: 11.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10936 E.  ,  2020/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

2-... Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03/07/2019 gün ve 2019/3812 Esas - 2019/13473 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekili tarafından verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

a-) Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verildiği,

b-)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Bir kısım davalı vekilinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03/07/2019 tarih ve 2019/3812 Esas – 2019/13473 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalılardan ... vd. vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-)Bozma kararı sonrası oluşan fark bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 12/11/2018 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (10) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.