muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4260, Karar No: 2021/8851, Tarih: 19.10.2021

1)İlgili vergi dairesinden ya da kullanıcılardan temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri alınarak faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b) Gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3)Kabule göre de;

a)CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanıklara ek savunma hakkı verilmeden TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., , ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/519, Karar No: 2023/25407, Tarih: 07.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/519 E.  ,  2023/25407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/698 E., 2016/122 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'in hüküm tarihinden sonra 04.12.2018 tarihinde vefat ettiği, 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılanın mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri, bu nedenle temyiz edenin buna yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararda beraat ve mahkumiyet hükümleri denilerek çelişki oluşturulduğuna, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yazılmadığına, haksız tahrik hükümleri uygulanırken fazla ceza verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden;

III. GEREKÇE

1.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit, Sanık ... Hakkında Tehdit Suçlarından Verilen Beraat Hükümleri Yönünden;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'in hüküm tarihinden sonra 04.12.2018 tarihinde vefat ettiği, 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılanın mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri, bu nedenle temyiz edenin buna yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ...'in temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.12.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ...'in kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2.Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit, Sanık ... Hakkında Tehdit Suçlarından Verilen Beraat Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3206, Karar No: 2019/9744, Tarih: 11.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/3206 E.  ,  2019/9744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili ile davalı ... Tel. ve Müh. Hizm. A.Ş. vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili ile davalı ... Tel. ve Müh. Hizm. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; Kurum sigortalısı ...'nin 14.08.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %46,20 oranında malul kaldığını, kazalıya 114.777,00 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 11.931,68 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve 10.973,59 TL tedavi gideri sarf edildiğini, kazanın davalıların kusuru ile meydana geldiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 13.768,22 TL'nin gelir onay, sarf ve tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı ... A.Ş. vekili; kazanın meydana gelmesinde kazalı ve diğer davalının kusurlu olmaları sebebiyle müvekkili ile illiyet bağının kesildiğini, müvekkilinin iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili tüm tedbirleri aldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“Davanın kabulü ile,

1)İlk peşin sermaye değeri + SYZ yönünden 91.821,61 TL'nin 45.910,80 TL'sinden davalı ... sorumlu olmak üzere 22.10.2012 gelir onay tarihinden,

2)Geçici iş göremezlik ödeneği yönünden yönünden 9.545,34 TL'nin 4.772,67 TL'sinden davalı ... sorumlu olmak üzere 25.04.2011 ödeme tarihinden,

3)Tedavi gideri yönünden 8.778,98 TL'nin 4.389,4 TL'sinden davalı ... sorumlu olmak üzere sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline”karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı SGK vekili; davalı şirketin kazada %100 kusurlu olmasına rağmen %80 kusur üzerinden karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili; müvekkilinin iş güvenliği için gerekli tüm önlemleri aldığını, diğer davalının şoför olmamasına rağmen aracın sevk ve idaresini alması, kazalının da aracı teknisyen olan diğer davalıya bırakarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiklerini, araçta herhangi bir teknik veya mekanik arıza bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... A.Ş. vekili; müvekkilinin iş güvenliği için gerekli tüm önlemleri aldığını, diğer davalının şoför olmamasına rağmen aracın sevk ve idaresini alması, kazalının da aracı teknisyen olan diğer davalıya bırakarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiklerini, araçta herhangi bir teknik veya mekanik arıza bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca ayı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı SGK vekili, davalı şirketin kazada %100 kusurlu olmasına rağmen %80 kusur üzerinden karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın temyiz incelemesi ile bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... Müh. Hizm. A.Ş. vekili, müvekkilinin iş güvenliği için gerekli tüm önlemleri aldığını, diğer davalının şoför olmamasına rağmen aracın sevk ve idaresini alması, kazalının da aracı teknisyen olan diğer davalıya bırakarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiklerini, araçta herhangi bir teknik veya mekanik arıza bulunmadığını belirterek kararın temyiz incelemsi ile bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Davacı Kurum, 14.08.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi masraflarından oluşan kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Mahkemece alınan her iki kusur raporunda davalı işveren şirkete %40, davalı ... %40, sigortalının %20 oranında kusur oranlarının belirlendiği ve bu kusur raporlarında belirlenen oranlara göre karar verildiği ancak alınan kusur raporlarının yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.Dava konusu iş kazası 14.08.2008 tarihinde, davalı ... Telekom. ve Müh. Hizm. A.Ş. çalışanlarından teknisyen işçi davalı ...’ın sevk ve idaresindeki otomobille ... karayolunda ... merkeze doğru seyrederken yolun virajlı olmasından dolayı direksiyon hakimiyetini kaybederek karayolundan çıkarak yol kenarındaki ağaca çarpması sonucu, araçta kaza anında yolcu konumunda bulunan şoför sigortalının yaralanması şeklinde meydana gelmiştir.

Davalı şirket, davalı, sigortalı ve onların haricinde 18 kişiyi, kiraladığı 10 araçla (her araçta bir sürücü bir teknisyen olmak üzere) Vodafone baz istasyonlarının kontrolü işi ile ilgili olmak üzere görevlendirilmişler, ekipler ...’de buluşarak ...’a gitmek için yola çıkmışlardır. Dosya içinde mevcut belgeler ile kazalı, davalı ... tanık beyanlarından sigortalının kullanması için görevlendirldiği aracın direksiyonuna, verilen mola sonrasında davalının geçtiği ve kazanın da aracın davalı teknisyenin kullanımı sırasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Özellikle Mahkemece alınan 2. kusur raporu olan 15.11.2016 tarihli raporda davalı işveren şirkete verilen kusur oranı gerekçesi olarak “...işveren iş makinesi olan ulaşım aracı otomobili çalışanlarına kontrol sonucu ve iş emri ile vermediği, çalışanların kazada kullandıkları ... firmasından alır almaz yola çıktıkları, çalışanların uzun yolda kullanacaklara araca binmeden önce işverenin aracı uzun yola uygun bakımlı araç olup olmadığını kontrol etmediği, işverence temin edilen iş makinesi araç ile ilgili yola çıkmadan önce gerekli eğitim verilmediği,ekip olarak yola beraber çıkan şoför ve teknisyene görev tanımı yapılmadığı, işveren ... Tel. A.Ş.’nin çalışanlarına vermesi gerekli İş Sağlığı ve İş Güvenliği yönündeki eğitimler ile denetim görevini ihmal ettiğinden olayın meydana gelmesinde İş Kanunu madde 77, İşçi Sağlığı İş Güvenliği Tüzüğü 2,3,4 maddeleri, Çalışanları İş sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik madde 4,5,6,8,11,17’e muhalefetten...” belirtildiği ancak kusur dayanakları olarak belirlenen bu tespitlerin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, meydana gelen iş kazasında davalı işverenin sorumluluğunu belirleyebilmek için, bu tür görevlendirmelerde şoför dışında yanında yolculuk eden ve sürücü ehliyeti olan diğer sigortalı çalışanların araç kullanmalarının bir işyeri uygulaması haline gelip gelmediğinin, işverence çalışanlarına bu yönde bir talimat verilip verilmediğinin, yine sürücünün ... arasındaki yolu mola vererek mi yoksa molasız mı gitmesinin işverence istendiği hususların araştırılması ve buna göre Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... Müh. Hizm.A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Telekomünikasyon ve Müh. Hizm. A.Ş.'ye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1606, Karar No: 2012/4842, Tarih: 11.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1606 E.  ,  2012/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali-tapu iptali ve tescil-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, arsa sahibi müvekkili ile daval... arasında 01.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu kapsamda yükleniciye devredilmesi gereken dairelerin davalı yüklenici tarafından kandırılmak suretiyle 30.03.1998’de devirlerin davalı yükleniciye devredildiği zannıyla diğer davalı şirkete yaptırıldığını, buna rağmen davalı yüklenicinin sözleşme gereğince verilmesi gereken tapuların verilmesini istediğini, yapılan konutların imara aykırı olması nedeniyle ruhsatının alınamadığını, bu durumun da dairelerin değerini düşürdüğünü, teslimde gecikme olması halinde ödenmesi kararlaştırılan gecikme zararının ve kira kaybının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 19.200,00 TL gecikme tazminatının, 5.800,00 TL kira kaybından doğan tazminatın davalılardan tahsiline, 01.08.1997 tarihli sözleşmenin iptaline, 30.03.1998 tarihli tapu satış senedinin iptaline, altı dairenin ve müvekkilinin teminat ipoteği bulunan iki numaralı dairenin müvekkili adına tesciline, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde değerlerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; son duruşmada kaçak olan yapının yıkımına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin genişletilmesine muvafakat etmediklerini, müvekkili şirkete alacak ve müvekkili yükleniciye de tapu iptal-tescil talepleri açısından husumet yöneltilemeyeceğini, edimlerin yerine getirilmiş olması nedeniyle 01.08.1997 tarihli sözleşmenin iptalinin istenemeyeceğini, davacının talebi ve bilgisi kapsamında yapılan değişikliklerle dairelerin daha büyük inşa edildiğini, bu oranda davacının daha büyük dairelere sahip olduğunu, 17 ağustos 1999 depremi nedeniyle konutların davacı tarafından birkaç ay geç teslim alındığını ve taleplerin haklı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu binanın imara aykırı olduğundan kaçak yapı olduğu, imara uygun hale getirilmesinin mümkün olmadığı, davacının kendisine düşen daireleri teslim aldığı, üncü kişilere sattığı, bu nedenle sözleşmenin feshi isteminin haklı olmadığı, kaçak yapının ancak yıkımının istenebileceğinden alacak taleplerinde bulunulamayacağı, 30.03.1998 tarihinde yapılmış olan tapu devirlerinin davaya konu kat karşılığı sözleşmesi kapsamında davacı tarafından gerçekleştirildiği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle hakim hakkındaki red isteğinin 1086 sayılı HUMK’nun 29. maddesine ve bilirkişiler hakkındaki red istemin de aynı kanunun 277. maddesine göre koşullarının oluşmamış olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan fesih, tazminat ve tapu iptal-tescil istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenmiş 01.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalılardan yüklenici... inşaatı sözleşmesine, ruhsatına ve ruhsata esas projelere uygun şekilde inşa edip teslim ettiğini kanıtlayamamıştır. Yargılama sırasında alınan birbirini teyit eden bilirkişi kurulu raporları ile inşaatın projelerine aykırı olduğu ve bu aykırılıkların tadilat ve/veya yıkım yoluyla dahi giderilemeyeceği tespit edilmiş bulunmaktadır. Bu itibarla edimlerini sözleşmede öngörülen sürede İmar Kanunu’na uygun olarak yerine getirmeyen yüklenicinin edimlerini ifada temerrüde düştüğünün kabulü ile davacı arsa sahibinin feshi isteminin kabulü gerekirken, kaçak ve suç teşkil eden inşaata yasallık izafe edecek şekilde inşaatın tamamlandığından bahisle fesih isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanı sıra, kabulü gereken fesih talebinin sonucu olarak BK’nun 108/1. maddesi gereğince yüklenici ve onun temlikte bulunduğu üçüncü kişilerden arsa sahibince devredilen payların iadesini isteme hakkı doğacağından ve işbu davada da bu kapsamda olmak üzere hali hazırda yüklenici tarafından devredildiği şekliyle diğer davalı ... Oto Ltd. Şti. adına kayıtlı bulunan 2 numaralı bağımsız bölüme ilişkin tapu iptal tescil talebinin kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve gerekçeyle bu istemin de reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.