muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4928, Karar No: 2010/7655, Tarih: 01.12.2010

B. a) Sanıklar ... ve ...’in, “kasten öldürme” suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...’in üzerindeki kıyafetler üzerinde kan izlerinin bulunduğunun, sanık ...’ın kıyafetlerinde ise yıkanmış olmasından dolayı bir izin tespit edilemediğinin, sanık ...’in, yanında sanık ... da olduğu halde suçta

kullanılan bıçağı teslim ettiğinin, teslim edilen bu materyaller üzerinde yapılan kriminal incelemeler sonucunda, sanık ...’in kıyafetleri üzerinde bulunan izin sanık ...’in kanına, bıçak üzerindeki izlerin ise maktul ve sanık ...’in kanlarına ait olduklarının saptanması; 14.07.2006 tarihinde mağdur ...’e yaptırılan teşhis ile ilgili tutanak ve ...'in 12.06.2007 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesindeki anlatımı ile sanık ...’in teslim ettiği bıçağın olay sırasında sanık ... tarafından boğazına dayanan bıçak olduğunun anlaşılması mağdur ...’in soruşturma sırasında, 13.07.2006 tarihinde poliste verdiği ifadesinde, top sakallı bir şahsın bıçağı önce kendisinin boğazına dayadığını, sonra da üzerine gelen babası maktul ...’ı bıçakladığını, aynı tarihte Cumhuriyet Savcılığı’nda verdiği ifadesinde, olay sırasında sadece top sakallı şahısta bıçak olduğunu, sanık ...’i kastederek, şişman bir şahsın da kollarından tuttuğunu, 05.12.2006 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesinde verdiği ifadesinde, maktulün bıçaklanmasından önce sanık ...’ın, kendisinin boğazına bıçak dayadığını söylemesi, mağdur ...’in kardeşi tanık ...’nin, 13.07.2005 tarihinde poliste verdiği ifadesinde, mağdur ...’in, olayın hemen sonrasında kendisini telefonla arayarak, üç şahsın bir araçla olay yerine geldiklerini, birisinin direksiyonda kaldığını, ikisinin aşağıya indiğini, top sakallı şahsın önce kendisine bıçakla saldırdığını, bıçağın boğazını hafifçe çizdiğini, maktulün araya girmesi üzerine, top sakallı şahsın bu kez maktule de vurduğunu söylediğini belirtmesi, bu beyanını 12.09.2006 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesinde de tekrar etmesi, olay anında sanıklar ... ve ...’in top sakallı olmaları, sanık ...’in öldürme ve yaralama eylemlerine herhangi bir iştirakinin bulunmaması; sanık ...’in, Mahkemeye hitaben yazdığı 19.04.2007 tarihli dilekçesinde, tanık ...’ın menfaat vaadi ve baskıları sonucu suç aleti bıçağın kendisine ait olduğunu kabul etmek zorunda kaldığına yönelik açıklaması ve bu dilekçe içeriğini 15.05.2007 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesinde doğrulaması, Dairemize gönderilmek üzere yazdığı 19.02.2008 tarihli dilekçesinde, olayın ... failinin ... olduğunu, tanıklar ... ve sanık ...’ın, kendisini kandırıp vaatte bulunarak suçu üstlenmesini istediklerine yönelik açıklaması birlikte değerlendirildiğinde,

Sanık ...’in, maktulün gelini tanık Kübra’yla ... ilişkisinin bulunduğu, tanık Kübra’nın, sanık ...’in eniştesi olan tanık ...’ın ustabaşı olarak görev yaptığı fabrikada işçi olarak çalıştığı, sanık ...’ın, sanık ...’in yakını, tanık ...’ın akrabası, sanık ...’in de tanık

Sanık ...’in, maktulün gelini tanık Kübra’yla ... ilişkisinin bulunduğu, tanık Kübra’nın, sanık ...’in eniştesi olan tanık ...’ın ustabaşı olarak görev yaptığı fabrikada işçi olarak çalıştığı, sanık ...’ın, sanık ...’in yakını, tanık ...’ın akrabası, sanık ...’in de tanık

...’ın yeğeni olduğu, olaydan önce de bu ilişki nedeniyle taraflar arasında husumet oluştuğu, olay günü, maktul ...’ın bu meseleler nedeniyle fabrikaya geleceğini öğrenen tanık ...’ın çağrısı üzerine, sanıklar ..., ... ve ...’in, ...’ın kullandığı araçla olay yerine geldikleri, daha sonra maktul ...’ın, oğlu mağdur ...’le birlikte, tanık ...’la konuşmak için fabrikanın önüne geldiği, maktul ...’ın, tanık ...’la konuşma isteğinin fabrika güvenlik görevlilerince engellendiği, bu durumu gören ve bekledikleri aracın şoför mahallinde bulunan sanık ...’ın, maktüle sözle sataştığı, sanıkların, hep birlikte araçtan inerek, maktul ve mağdur ...’le karşılıklı konuştukları, konuşma bittikten sonra araçlarına bindikleri, kısa bir süre sonra bu kez sanıklar ... ve ...’in araçtan indikleri, sanık ...’ın suç aleti bıçağı çekerek, mağdur ...’in boğazına dayadığı, sanık ...’in de, mağdur ...’in kollarından tuttuğu, mağdur ...’in ... yaparak sanıkların ellerinden kurtulmaya çalıştığı sırada sanık ...’ın, mağdur ...'i bıçakla boynundan yaraladığı ve sanık ...’in de elinden yaralanmasına sebep olduğu, ardından da oğlu mağdur ...’e yardım etmek isteyen ve üzerlerine doğru gelen maktulün sol göğüs bölgesine, bıçakla şiddetli bir şekilde vurduğu, maktulün iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşıldığı halde;

aa) Sanık ... yönünden; sanık ...’ın “kasten insan öldürme” suçundan cezalandırılması yerine, delilerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,

bb) Sanık ... yönünden;,

Sanığın, olayın başından beri sanık ...’ın yanında yer alarak ona cesaret verdiği, suçun işlenmesi sırasında sanık ...'ı engelleme yerine suçun işlenmesini kolaylaştırıcı eylemlerde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...’ın işlediği “kasten insan öldürme suçuna yardım etmek” suçundan cezalandırılması yerine, “fail” kabul edilerek, “kasten insan öldürme” suçundan cezalandırılması suretiyle, fazla ceza tayini,

b) Sanıklar ... ve ...’in “mala zarar verme”, sanık ...’ın mağdur ...’i “kasten yaralama” ve “mala zarar verme” suçları yönünden,

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında, ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı

olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında, ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı

olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., mağdur sanık ... ve müdahiller vekillerinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/516, Karar No: 2024/8022, Tarih: 31.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/516 E.  ,  2024/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1906 E., 2023/1690 K.

KARAR : Esastan ret

SAYISI : 2020/256 E., 2021/438 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili ve davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili ve davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin ekonomik şiddet uyguladığını, çocuklarının eğitimini yarım bırakmakla tehdit ettiğini, kendisinin sosyal hayatına ve gezmelerine aşırı para harcadığını, kadına ve ailesine hakaret ettiğini, tehdit ettiğini, baskı uyguladığını, iftira atarak evden kovduğunu, ortak konutta kalan giysilerine zarar verdiğini, sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 9.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 500.000,00 TL maddî tazminat ile 500.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, şirketinin durumunun da iyi olmadığını, çocuklarını özel okullarda okuttuğunu, ancak kadının kendisine asla değer vermediğini, ekonomik durumu kötüye gidince evden uzak durmaya başladığını, kızının doğumunu bahane ederek evle ilgilenmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına birçok kez ağır hakaretlerde bulunduğu, psikolojik baskı uyguladığı, davacı kadın için ortak hayatın devamı kendisinden beklenmeyecek derecede çekilmez hale geldiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 2.500,00 TL tedbir nafakasına, kararın kesinlemesi halinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, 150.000,00 TL maddî tazminat ile 80.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı kadın vekili ve davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün kabul edilen nafaka, maddî tazminat ve manevî tazminat miktarları bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün boşanma, kusur belirlemesi, nafaka, maddî tazminat, manevî tazminat miktarları, bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esası ile ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içerisine toplandığı, kanunun olayda uygulanmasında hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun yine kusur belirlemesinin doğru olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın satın alma gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut veya beklenen menfaatlerin kapsamı ile günün ekonomik şartlarına kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat takdirinin doğru, miktarlarının uygun ve yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili ve davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün maddî tazminat ve manevî tazminat ve nafaka miktarları bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir

2.Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; hükmün kusur belirlemesi, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat ve nafaka miktarı bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, bulunması halinde bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi uyarınca "hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırıya, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda 2 ve 3 numaralı paragraflarda belirtildiği üzere temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönlerinden KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3.Yukarıda (1) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davalı erkek vekilin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12416, Karar No: 2013/1103, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12416 E.  ,  2013/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevli Memura Görevinden Dolayı Hakaret, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında görevli memura görevinden dolayı hakaret suçu yönünden verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen itirazlarının incelenmesinde;

25/02/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında "kamu malına zarar verme" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ve suça sürüklenen çocuğun kendilerini okula almamalarına sinirlenen Deniz Nakliyatçılar İlköğretim Okulunda müdür yardımcısı olan mağdur ile görüşmek üzere odasına girdikleri, odada bulunan sehpa ve vazolar ile odanın camını kırdıkları şeklinde gerçekleşen olayda kamu malına zarar verme suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen ... için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6551, Karar No: 2020/4674, Tarih: 21.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6551 E.  ,  2020/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1.İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile sigortalı hizmetlerinin gerçek ve fiili çalışmaya dayandığının tespiti ve emeklilik hakkının iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/55529, Karar No: 2010/17211, Tarih: 31.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/55529 E.  ,  2010/17211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesi, Tebligat Tüzüğü'nün 28 VE 30.maddeleri uyarınca ise, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi azasından birine veyahut zabıta amir, veya memuruna imza mukabilinde teslim etmesi, Tüzüğe ekli 2 numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırması ve durumu, muhataba duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiği halde, yokluğunda hüküm verilen sanık ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca yapılan gerekçeli karar tebliğinde muhatabın adreste bulunmama sebebinin yazılmaması ve durumu muhataba duyurması için en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirmemesi nedeniyle tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanık ...'ya usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi (alındı belgesi) ile birlikte verilmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21246, Karar No: 2010/6275, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21246 E.  ,  2010/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...