muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6705, Karar No: 2023/390, Tarih: 09.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, sübuta ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün sanıklar ..., ... ve ...ile kardeş olduğu, sanık ...'in ise eşinin kardeşi olduğu, maktulün olay tarihinde kendisini asmak suretiyle intihar ettiği olay yerinde yapılan inceleme ve araştırmada olay yerinde bulunan "Ölümüme sebep olan abim ..." yazılı notun bulunması ile soruşturma başlatıldığı, 12.11.2015 tarihli olay yerinde bulunan yazılı not üzerinde sanıklar..., ... ve ... ile tanıklar ... ve ...'nın yazı karşılaştırılmasının yapılması üzerine, 18.03.2017 tarihli ... Polis Krim. Lab. Müdürlüğü'nün raporu ile bahse konu "Ölüme sebep olan abim ..." ibareli yazının sanık ...'nin elinden çıktığının tespit edildiği, İstanbul Adlî Tıp Kurumu Biyolojik İhtisas Dairesinin 29.02.2016 tarihli raporuna göre maktule ait olan tırnaklardaki kadın DNA'larının ..., ..., ..., ...'ya ait olmadığı, 1 adet tırnaktaki DNA'nın sanık ... ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, Jandarma ekiplerince dinlenen ve 19.10.2015 günü hazırlanan tape kayıtlarında 06.10.2015 tarihinde saat 14:28 sıralarında sanık ...'nin tespit edilemeyen kişi ile yaptığı görüşmenin tutanakla tespit edildiği, somut olayda maktulün kızlık zarının yırtık olduğunun iddianame içeriğinde iddia edilmesine rağmen, bu iddianın maktulün ölü muayenesini yapan doktorun geçici kanaatinin olduğu, ancak mağdurun kızlık zarının sağlam olduğunun otopsi raporu ile anlaşıldığı, olay yerinde bulunan kağıttaki yazıyı yazan kişinin sanık ...'un yazdığı iddia edilmişse de, yazı imza incelemesini yapan ... Kriminal Polis

Laboratuvarının yazı ve imza incelemesine esas konularda dikkat edilmesi gerekli hususlar konulu bilgi yazısında öz kardeşlerin de aynı karakter ve tip de yazı yazabilecekleri, bu haliyle maktul ile sanık ...'un kardeş olması, maktulün 3. sınıfa kadar okula gitmesi karşısında maktulün olay yerinde bulunan yazıyı yazdığı kanaatine varıldığı, sanık ...'in tespit edilemeyen kişi ile yaptığı konuşmalar incelendiğinde ikrara ilişkin bir delilin bulunmadığı, maktulün "ölümümden abim ... sorumludur" şeklindeki yazısının tek başına sanık ...'in maktulü öldürdüğü anlamında yorumlanamayacağı, maktulün abisi ...ile yaşamış olduğu aile içi sorunlar neticesinde intihar etmiş olma ihtimalinin de bulunduğu, maktulün tırnağından elde edilen DNA'nın sanık ...'in DNA'sını içerdiği tespit edilmişse de, sanık ...'in "olay tarihinden 2 gün önce maktul ile ...ve ailesi kavga etti, bu sırada ben araya girmiştim, bundan dolayı DNA çıkmış olabilir" şeklinde savunma yaptığı ve bu savunmanın maktulün kardeşi olan sanık ... tarafından doğrulandığı, maktulün otopsi raporuna göre ipe asılmadan önce yaşıyor olduğu, ası neticesinde ölümün meydana geldiği, yetişkin olan birinin kendisini asmaya çalışan kişilere karşı direnmeden asılmasının söz konusu olamayacağı, maktulün vücudunda herhangi bir darp ve cebir izinin de bulunmadığı, yine maktulün eli ve ayaklarının bağlı olduğuna dair maddi bir bulgunun da bulunmadığı, sanıkların ve tanıkların beyanlarından maktulün psikolojik sorunlarının olduğunun anlaşıldığı, açıklanan nedenlerde maktulün sanıklar tarafından öldürüldüğüne ilişkin şüpheler bulunuşu, bu haliyle sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Aşamalarda alınan beyanlarda sanıkların atılı suçu kabul etmedikleri görülmüştür.

3.Kolluk kuvvetlerince tanzim edilen 25.09.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ve krokisi dava dosyasında mevcuttur.

4. 18.03.2017 tarihli kriminal raporun, 29.02.2016 tarihli İstanbul Adlî Tıp Kurumu Biyolojik İhtisas Dairesi raporunun, İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığının 21.07.2016 tarihli rapor dava dosyasında mevcuttur.

5. İletişimin dinlenmesi ve kayda alınmasına ilişkin tutanak dava dosyasında mevcuttur.

6. Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2015 tarihli adlî muayene ve otopsi tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

7. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; "kişinin ölümünün asıya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği" görüşünü içeren rapor dava dosyasında mevcuttur.

8. 05.07.2018 tarihli Bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

7. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; "kişinin ölümünün asıya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği" görüşünü içeren rapor dava dosyasında mevcuttur.

8. 05.07.2018 tarihli Bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

Sanık ...'nin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden

Görgü tanığı bulunmayan olayda, maktulün ölüm tarihinden bir süre önce ailesi ile birlikte trafik kazası geçirdiği, bu kazada ablası ve eniştesinin öldüğü, kaza sonrasında maktulün psikolojik sıkıntılar yaşadığı sanıklar ve tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Olay günü, maktulün ablası sanık ...'nın evine gittiği, burada bir müddet oturduktan sonra evine gitmek için kalktığı, maktul gittikten sonra sanık ...'nın ahırında maktulü ipe asılı vaziyette gördüğü, maktulün ailesi tarafından hastaneye götürülmesi üzerine ex olduğunun anlaşıldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 25.09.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre "kişinin ölümünün asıya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği, cesette herhangi ateşli, ateşsiz silah yaralanmasına veya darp belirtisine rastlanmadığı" kanaatini bildirir rapor düzenlendiği, sanıkların her ne kadar atılı suçu işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmışsa da, sanıkların inkara dayalı savunmaları, olayı gören tanığın bulunmaması, maktulün cesedinde yapılan otopsi sonucunda düzenlenen rapora göre vücudunda asılmamak için mücadele ettiğine dayalı bulgunun veya başkaca travmaların bulunmaması hususları değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu işlediklerinin her türlü şüpheden uzak, kesin delil ile ispatlanmaması nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verildiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmediğinden, inceleme konu hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/2672 Esas, 2020/557 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/2672 Esas, 2020/557 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2019/2672 Esas, 2020/557 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12233, Karar No: 2018/471, Tarih: 22.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12233 E.  ,  2018/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2015 tarih ve 2013/351-2015/530 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekili ve ihbar olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili; müvekkili ....'ün 18/03/2013 tarihinde 6 yaşında iken davalı şirkete ait servis aracıyla okula gittiğinde servis aracının içinde unutulduğunu, küçüğün sabah 08.00'den akşam üzeri 15.30’a kadar toplam 7,5 saat serviste kapalı kaldığını, davalı ...’ın servis şoförü ve davalı ...’ın servis hostesi olduğunu, bu durumun çocuğun sağlığı ve psikolojisi üzerinde onarılmaz hasarlar bıraktığını, bu olaydan sonra çocuğun sessizleştiğini, içine kapandığını, yalnız kalmak istemediğini, sürekli annesi ve babasıyla beraber olmaya ve yanından ayrılmamaya çalıştığını, müvekkilleri olan anne ve babanın da bu olaydan dolayı ruh sağlıklarının bozulduğunu ve manevi yönden büyük zarar gördüklerini ileri sürerek asıl davada müvekkili .... için 40.000,00 TL ve anne ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen davada ise müvekkili .... için 40.000,00 TL ve baba ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı şirket vekili; müvekkilinin küçük ....’ün serviste uyuyakalması sonucunda gelişen olayda tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, manevi tazminat isteminin zenginleştirme amacı taşıyamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı ...; olay sonrasında okulun kapanmasına kadar çocuğun okula devam ettiğini, psikolojisinde herhangi bir bozulma olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı ...; davalı şirkete ait serviste hostes olarak çalıştığını, dava konusu olayda herhangi bir kusurunun olmadığını savunrak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada ihbar olunan vekili; olayda müvekkili şirketin bir ilgisinin bulunmadığını, ayrıca verilen servis hizmetindeki kusur ve ihmallerden de hukuki bir sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı ...; davalı şirkete ait serviste hostes olarak çalıştığını, dava konusu olayda herhangi bir kusurunun olmadığını savunrak davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada ihbar olunan vekili; olayda müvekkili şirketin bir ilgisinin bulunmadığını, ayrıca verilen servis hizmetindeki kusur ve ihmallerden de hukuki bir sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 18/03/2013 tarihinde 6 yaşında olan küçük ....'ün sabah servis aracına bindiğinde okula gelip indirilmesi sırasında araçta saat 15.30'a kadar unutulduğu, 6 yaşındaki bir çocuğun 7,5 saat gibi bir süre kapalı yerde kalması çocuğun gerek sağlığında gerekse psikolojisinde onarılmaz hasarlar yaratacağı, ayrıca çocuğun bu durumundan anne ve babanın da etkileneceğinin bir gerçek olduğu, davalı ...’ın servis şoförü olması nedeniyle çocuk ile ilgilenme yükümlülüğü bulunmadığı, ancak davalılardan ...'ın serviste çocuklarla ilgili görevli olması, davalı şirketin servis aracının malik ve işleteni olması ve ...’nın da üst işveren durumunda bulunmalarından dolayı, adam çalıştıran sıfatını taşıması nedenleriyle sorumlu oldukları gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine, küçük ...için 5.000,00 TL manevi tazminatın, davacı anne ... ve baba ... yönünden 1.500,00'er TL manevi tazminatın sorumlu olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili ve ihbar olunan vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl ve birleşen dava, öğrenci taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, işin esasına girilerek asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, asıl ve birleşen dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nin 4. maddesi uyarınca Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş olan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılmakta olup, TTK’nin 5/1 maddesi uyarınca da ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinde görülür. TTK'nin 5/3. maddesi "asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmünü haizdir.

Somut olayda da taraflar arasındaki uyuşmazlık taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 6102 sayılı TTK'nin 4. maddesi uyarınca, taşıma hukukundan doğan hukuk davaları, ticari dava niteliğinde olduğundan, davaya bakma görevi asliye ticaret mahkemelerine aittir. Mahkemelerin görevi yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulması gereken bir dava şartı olduğundan, mahkemece, işbu davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle davaya bakma görevinin ticaret mahkemesine ait olduğu nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre, asıl ve birleşen davada ...... Eğitim Hizmetleri Tic. A.Ş. aleyhinde usulüne uygun şekilde açılmış bir dava bulunmamaktadır. Yargılama sırasında davalıların talebi üzerine anılan şirketin işletmesi olan ... ....Eğitim Kurumları’na dava ihbar edilmiş, ancak asıl ve birleşen davada taraf olmamasına rağmen aleyhine hüküm kurulmuştur. Oysa, Türk hukuk sisteminde hüküm, sadece davada taraf olanlara yönelik olarak verilebilir. HMK’nin 61 ve diğer maddeleri uyarınca ihbar olunan kimse davada davalı sıfatını

kazanamayacağı gibi, bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz. Buna göre, aleyhinde davacı tarafından usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı halde asıl ve birleşen davada ihbar olunan aleyhine hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin ve ihbar olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17016, Karar No: 2015/2103, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17016 E.  ,  2015/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7698, Karar No: 2016/26217, Tarih: 27.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7698 E.  ,  2016/26217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlular vekilinin icra mahkemesine başvurusunda imzaya itiraz ettiği, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, incelemenin duruşmalı yapılmasına karar verilerek duruşma açıldığı, 30/04/2015 tarihinde taraf vekillerince sunulan mazeretin kabulü ile duruşma gününün Uyaptan öğrenilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, 11/06/2015 günlü duruşmaya borçlular vekilinin mazeret bildirmeksizin gelmediği, alacaklı vekilinin bildirdiği mazeretin kabulü ile yeni duruşma günü verildiği, 04/09/2016 tarihli duruşmaya borçlular vekilinin yine mazeret bildirmeksizin gelmediği, alacaklı vekilinin bildirdiği mazeretin kabulü ile yeni duruşma günü verilerek "davacılar tarafından takip edilmeyen, mazeret de bildirilmeyen davanın 04/09/2016 tarihi itibariyle davalı tarafından takip edilip edilmeyeceği hususu ile dosyanın müracaata bırakılmasına dair değerlendirmenin davalı vekilinin beyanından sonra yapılmasına" karar verildiği, alacaklı vekilince 09/09/2016 tarihli beyan dilekçesi ile "davacı tarafından takip edilmeyen davanın taraflarınca da takip edilmediğini,dosyanın müracaata bırakılmasını" talep ettiği, 05/10/2016 tarihinde borçlular vekilinin yenileme dilekçesi verdiği, mahkemece, takip eden 06/11/2016 günlü duruşmada hazır bulunan alacaklı vekilinin; borçlular vekilince davanın 11/06/2015 tarihi itibariyle mazeret bildirilmeden takipsiz bırakıldığından bahisle bu tarihten itibaren işlemden kaldırılması talebinde bulunduğu ve mahkemece HMK'nun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın 11/06/2015 tarihi itibariyle işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 11/09/2015 tarihli gerekçeli kararı ile 11/09/2015 tarihi itibariyle davanın HMK 150/5. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 150/1 maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." hükmü, aynı maddenin 5. fıkrasında "İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır." hükmü ile aynı Kanunun 320/4. maddesinde "Basit yargılama usulüne tâbi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Yasanın bu hükümleri emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanır.

Somut olayda; 11/06/2015 ve 04/09/2015 günlü duruşmalara davacı borçlu taraf mazeret bildirmeden katılmamış, davalı alacaklı vekili ise her iki duruşmaya da mazeret dilekçesi sunarak dosyanın ileri bir tarihe ertelenmesini talep etmiş, böylece davayı takip etme yönündeki iradesini açıkça ortaya koymuştur. Nitekim, mahkeme de mazeretleri kabul ederek yeni duruşma günü belirlemiştir. Bu aşamadan sonra, belirlenen yeni duruşma gününde geriye dönük olarak değerlendirme yapılarak önceki celsede dosyanın takipsiz kaldığını kabul etmek usul hükümlerine açıkça aykırılık oluşturur.

Diğer taraftan; davanın açılmamış sayılması kararının, 06/11/2015 tarihli işlemden kaldırma kararından sonraki tarihte verilmesi gerekirken önceki bir tarih olan 11/09/2015 tarihinde verilmiş olması da HMK 320/4. maddesine aykırıdır.

O halde; mahkemece, süresi içerisinde yenileme talebinde bulunulduğu gözetilerek işin esası incelenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2651, Karar No: 2011/14796, Tarih: 06.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2651 E.  ,  2011/14796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen ve sebebe dayanmayan itirazla- rının reddine, ancak:

Sanığın adli sicil kaydında bulunan mahkumiyetin silinme koşulları oluş- tuğu halde, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.