muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9799, Karar No: 2008/204, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9799 E.  ,  2008/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı bu dava ile ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/142 Esas sayılı dosyasındaki dava ile birleştirmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya yapı kimyasalı malzemesi sattığını, davalının borcunu ödememesi üzerine, alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin ... İcra Dairelerinde yapılması gerektiğini, davaya bakmaya ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, müvekkilinin davacıdan aldığı malzemelerin ayıplı olması nedeniyle ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/142 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını beyan ederek birleştirme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece bu dava ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/142 Esas sayılı dosyasında görülen dava arasında doğrudan irtibat bulunduğu gerekçesiyle HUMK.nun 45.maddesi gereğince davanın ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/142 Esas sayılı dosyasındaki dava ile birleştirilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı borçlu icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisine yapılan itirazın incelenerek icra dairesinin yetkili olmaması halinde itirazın iptali davasının bu nedenle reddi, icra dairesinin yetkili olması halinde ise mahkemenin yetkisine yapılan itirazın incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2298, Karar No: 2015/2731, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2298 E.  ,  2015/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30879, Karar No: 2010/28934, Tarih: 06.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30879 E.  ,  2010/28934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25666, Karar No: 2018/177, Tarih: 15.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/25666 E.  ,  2018/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

DAVA : Davacı, maaş farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde sözleşmeli memur olarak çalışmaya başladığını, 2003 yılında davalı işverenden teknisyen pozisyonuna atamasının yapılmasını istediğini, talebinin reddi üzerine ilgili İdare Mahkemesine bu ret işleminin iptali için dava açtığı ve davanın lehine sonuçlandığını, istediği kadroya geçirilmediği için maaş farkı zararı olduğunu, kesinleşen iptal kararına dayanarak yoksun kaldığı maaş farkını davalıdan talep ettiğini ancak bu talebinin de davalıca yerine getirilmediğini, bu nedenle zararın tazmini için ilgili İdare Mahkemesinde dava açmış ise de bu davanın da görev yönünden red edildiğini, ileri sürerek yoksun kalınan maaş alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendilerinden talep edebileceği bir hakedişi bulunmadığını, şirketin özelleştirilmesi sonrasında 399 Sayılı KHK'ye tabi olarak çalışan personelin başka kurum ve kuruluşlara nakledildiğini, bu nedenle bu statüdeki personelin unvan yükselmesinin mümkün olmadığını, 406 Sayılı Yasa'nın Ek 29.maddesi ile 4502 sayılı Yasa'nın Geçici 4.maddesinin birlikte değerlendirilmesinden 399 sayılı KHK'ye tabi olarak çalışanların şirketin kamu payının %50'nin altına düşmesi ile istihdamının sona erdiğini, 399 Sayılı KHK'ye tabi çalışan personelin bir üst unvana atanması için atanması talep edilen unvana ait boş kadro bulunması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,....19/11/2008 tarih 2008/1882 Esas ve 2008/2237 Karar sayılı ilamı ile davalı kurumun davacının teknisyen olarak atanması isteminin reddine dair işlemin iptaline karar verdiği, bu yönüyle davacının teknisyen olarak çalıştığının kabulü gerekeceği, davacının emsali bir işçi için davalı kurumca gönderilen ücret bordroları ile teknisyen temel ücret ve tavan ücret miktarları esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporundaki hesaplamalara itibar edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2015/1724 E. 2016/12266 K. ve 23/05/2016 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin "Davacının talebi, ilgili İdare Mahkemesince iptaline karar verilen kurum işlemi nedeni ile mahrum kalınan fark ücretlerin tahsiline ilişkin olup bu talep idari yargıda görülecek tam yargı davasına konu edilebileceğinden davanın "yargı yolu caiz olmadığından" dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi gerekirken uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak görevsizlik kararı verilmiş ise de, görev uyuşmazlığı nedeniyle Uyuşmazlık Mahkemesince Mahkemenin görevli olduğuna karar verilmesi üzerine, Mahkemece dava dosyası yeniden esasa kaydedilmiş ve "..... 19/11/2008 tarih 2008/1882 Esas ve 2008/2237 Karar sayılı ilamı ile davalı kurumun davacının teknisyen olarak atanması isteminin reddine dair işlemin iptaline karar verdiği, bu yönüyle davacının teknisyen olarak çalıştığının kabulü gerekeceği, davacının emsali bir işçi için davalı kurumca gönderilen ücret bordroları ile teknisyen temel ücret ve tavan ücret miktarları esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporundaki hesaplamalara itibar edilmiş, davacı talebine göre davanın kabulüne dair aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe ile davacının talebi ile bağlı kalındığı açıklanarak "11,420,00 TL'nin 11/03/2003 tarihinden itibaren her bir hakedeşin ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının alacağı belirlenirken temel ücret ile tavan ücrete göre iki ayrı hesaplama yapılmış, temel ücret baz alındığında fark ücretin brüt 10.716,27 TL olduğu, tavan ücret esas alındığnda ise brüt 22.618,04 TL olacağı belirtilmiştir. Mahkemece rapordaki bu seçenekli hesaplamadan hangisine itibar edildiği açıklanmadığı gibi davacının hak kazandığı miktara yönelik tespit hükmü de kurulmamıştır. Öte yandan hüküm yazılı hali ile infaza kabil de değildir.

Mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle, davacının hak kazandığı fark ücret hesabında hangi ücretin esas alınması gerektiği açıkça ortaya konularak, hak kazanılan toplam fark ücrete yönelik tespit hükmü oluşturularak ve hesaplama dönemi içinde her bir miktara hangi tarihden itibaren faiz uygulanacağı da açıkça gösterilerek sonuca gidilmelidir. F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25734, Karar No: 2013/2047, Tarih: 11.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/25734 E.  ,  2013/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kayıtlarına göre kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ...’in, mağdurun sokakta park halinde duran arabasından gündüz vakti hırsızlık yapmaya karar verdikleri, sanık ...’in olay yerine geldikleri bir otomobilin içinde gözcülük yaptığı, diğer iki sanığın bıçak ya da spatula tabir edilen bir alet ile mağdurun otomobilinin sağlam ve dayanıklı kapılarını zarar vermeden açtıkları ve içerisine binip çantaları karıştırmaya başladıkları, teybi yerinden çıkardıkları, bu sırada mağdurun 13 yaşındaki oğlu tanık Uygar Kadir’in olay yerine geldiği, tanığı gören sanıklar ... ve ...’ın otodan bir şey almadan çıktıkları, sanık ... Cansız’ın elindeki bıçağı tanığa gösterdiği, diğer elinde de spatula olduğu ve bu şekilde bir şey çalmadan geldikleri otoya binip kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eylemine uyan ve 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, adı geçen sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasa çerçevesinde hırsızlığa kalkışma ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Tehdit eylemi içerisinde yer almadığı kabul edilen sanıklar ... ve ...’in sübut bulan hırsızlığa kalkışma suçunu işledikleri sırada, otomobilin kilitli kapısını anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullanarak açtıklarına ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı madde ile uygulama yapılması,

3-Sanık ...’in diğer iki sanıkla birlikte hırsızlık suçunu işlemek için olay yerine geldiği, el ve işbirliği ile hareket ederek eyleme gözcülük yapmak suretiyle doğrudan katıldığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, 39/2-c maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanık ... için 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/211, Karar No: 2014/20301, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/211 E.  ,  2014/20301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12403, Karar No: 2014/14031, Tarih: 13.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/12403 E.  ,  2014/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/249-2013/143

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki somut emsalin incelenen satış akit tablosunda vasfının tarla olduğu belirtildiğinden emsal olamayacağı dikkate alınmadan Doğu Mahallesi 9 ada 262 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Dosya içerisine getirtilen tapu kaydına göre, dava konusu taşınmazın 2700 m²'si üzerinde TEK Genel Müdürlüğü lehine, 2211,10 m² üzerinde TEDAŞ lehine ve 1983,17 m² üzerinde TEDAŞ lehine eski irtifak hakkı mevcut olup, bu irtifak hakkının taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybının bilirkişi kurulunca dikkate alınmamış olması,

3-6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013), kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanması gerektiği hükme bağlandığından, dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, hüküm fıkrasında infazda tereddüt oluşturacak şekilde kamulaştırma bedeline 05.03.2011 tarihinden, 30.05.2013 tarihine kadar faiz verilmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir,

Doğru görülmemiştir,

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18467, Karar No: 2020/15681, Tarih: 11.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18467 E.  ,  2020/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .... Org. ve Tic. Ltd. Şti'nin tüm, davalı ...'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Üniversitenin harçtan muaf olmasına ve harçtan muaf olduğu hükmün üçüncü ve dördüncü paragraflarında belirtilmesine rağmen, beşinci paragrafta yargılama giderlerine harç katılarak hüküm altına alınan başvuru harcından sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının harç ve yargılama giderlerine ilişkin “Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcı, 1160 TL tebligat + müzekkere + bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1187,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde yazılan beşinci paragrafının çıkarılmasına, yerine;

“Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvuru harcının davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan davalı .... Org. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınmasına,

Davacının yaptığı harçlar hariç tebligat, müzekkere, bilirkişi ücreti giderleri olmak üzere toplam 1.160,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı ...'ye yükletilmesine, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.