muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/29667, Karar No: 2018/4274, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29667 E.  ,  2018/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı İdare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 440 ada 73 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 2.78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 1-TL olduğu halde dava konusu taşınmazın vergi değerinin emsal taşınmazdan daha düşük olduğu ve dava konusu taşınmazın şehir merkezine daha uzak, emsal taşınmazın ise daha yakın olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazı emsal taşınmazdan daha değerli kabul eden rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini

etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde kamulaştırmadan önce ... Genel Müdürlüğü lehine konulmuş irtifak hakkı mevcuttur. Bu irtifak hakkının taşımazın değerine etkisi konusunda da bilirkişi kurulundan ek rapor alınması ve toplam kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25138, Karar No: 2024/15125, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25138 E.  ,  2024/15125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.02.2023

SAYISI : 2022/2844 E., 2023/80 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.02.2023 tarihli ve 2022/2844 Esas, 2023/80 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2022/2844 Esas, 2023/80 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10905, Karar No: 2014/14163, Tarih: 15.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10905 E.  ,  2014/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/219886

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2011

NUMARASI : 2009/846 (E) ve 2011/78 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.07.2008 yerine yanlış gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu kabul etmediği ve suça konu telefonu, bir telefoncuda hattını kullanarak denemiş olabileceğine dair dair beyanı, operatör şirketinden alınan 03.09.2008 günlü yazıda suça konu telefonun sanığa ait hat ile yalnızca bir kez kullanıldığının belirtilmesi, 16.09.2008 tarihli yazı ekinde bulunan telefon sorgulama raporunda ise suça konu telefonun, olaydan sonra 29.07.2008 tarihinden itibaren H.. S..'a ait hat ile kullanılmaya devam edildiğinin belirlenmiş olması karşısında; telefonu kimden ve ne surette temin ettiğine dair H.. S..'ın ifadesine başvurulup, kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö.. ve katılan M.. O..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/768, Karar No: 2018/5989, Tarih: 07.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/768 E.  ,  2018/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine ve boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatına dair karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının iş güvencesi kapsamında kalmadığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının kendisine bağlı bir mağazada çalışan kadın personel ile gönül ilişkisi yaşadığı ve fesihten birkaç ay önce ilişkinin sona erdiği, bu ilişkinin işyerinde herhangi bir olumsuzluğa sebep teşkil etmediğinin davacı tanık beyanları ile sabit olduğu, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçeleri ile davalının istinaf talebinin esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması ihtimalinden kaçınmaktır. İşçinin davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih sebebinden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebepler, aynı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlenip, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Daha sonra ise işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali sebebiyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arz edebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahmini teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre, davacının 03/08/2012 tarihinden itibaren çalıştığı davalı şirkette en son bölge sorumlusu ünvanıyla görev yaptığı, iş akdinin 16/11/2016 tarihli fesih ihtarnamesi ile 10/11/2016 tarihinde yapılan kontrol ve araştırmalar neticesinde çalışma arkadaşı ile iş ahlak etiğine aykırı olarak ilişki kurduğu ve bu şekilde doğruluk ve bağlılığa aykırı hareket etmiş olduğu tespit edilmesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu' nun 25/ 2-e uyarınca fesih edildiği görülmektedir. Davacı davalı şirkete verdiği savunmasında, evliliği devam ederken, dava dışı iş arkadaşı olan şahıs ile ilişkisi olduğunu kabul etmiştir. Buna göre evli olan davacı ile astı konumundaki dava dışı şahsın özel ilişki yaşadıkları sabit olup davacı ile dava dışı şahsın mesajlaşmalarının davalı şirketin mail programına geldiği, davacının davranışlarının işyerinde olumsuzluklara sebebiyet verdiği, iş ilişkisinin sürdürülmesinin davalı işveren yönünden beklenemeyeceği, bu itibarla işveren açısından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmakla feshin geçerli sebebe dayandığı kabulü gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hatalı değerlendirme yapılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 376,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile bu davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07/03/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5605, Karar No: 2007/4333, Tarih: 18.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5605 E.  ,  2007/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava, eczacı paket sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan alacak istemine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyasının anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 18.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6367, Karar No: 2017/5310, Tarih: 12.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6367 E.  ,  2017/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 26. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04/03/2014 gün ve 2011/264 - 2014/51 sayılı kararı onayan Daire'nin 25/02/2016 gün ve 2015/908 - 2016/2042 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...’ın müdür olarak çalıştığı diğer davalı bankanın hesap açtırıp iki ayrı tarihte toplam 55.625 TL yatırdığını ve buna ilişkin olarak dekont aldığını, ancak paranın faizi ile birlikte geri istendiğinde hesabın inkar edilip dekontların sahte olduğundan bahisle ödeme yapılmadığını davalı ...’ın toplam 39 mudinin parasını zimmete geçirdiğinin öğrenildiğini, davalı bankanın denetim ve gözetim yapmadığını, çalışanını seçmede özenli davranmadığını, BK’nun 100 ncu maddesi uyarınca davalı bankanın da sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile birlikte toplam 55.625 TL’nın faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı yanıt vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamınına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı banka yönünden kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili ve davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı banka vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5292, Karar No: 2023/3957, Tarih: 04.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/5292 E.  ,  2023/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/122 E., 2022/329 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde üretiminde kullanılan ve ithal veya imali resmi makamların iznine bağlı olan maddeyi satmak, satın almak, nakletmek ve depolamak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 08.03.2010 tarihli ve 2006/10 Esas, 2010/28 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde üretiminde kullanılan ve ithal veya imali resmi makamların iznine bağlı olan maddeyi satmak, satın almak, nakletmek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin yedinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. madde ile görevli) kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.01.2012 tarihli ve 2011/10807 Esas, 2012/343 Karar sayılı kararı ile; "Suça konu "N-Dimetilformamid" maddesinin, ithal veya imalinin resmi makamların iznine tabi olup olmadığının, Sağlık Bakanlığı ile Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığından sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. madde ile görevli) 07.12.2012 tarihli ve 2012/60 Esas, 2012/344 Karar (... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2012 tarihli ve 2012/505 Esas, 2012/473 Karar) sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde üretiminde kullanılan ve ithal veya imali resmi makamların iznine bağlı olan maddeyi satmak, satın almak, nakletmek suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin yedinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca gıyabında 5 yıl hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. Hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

D. Sanığın Avrupa Sözleşmesinin Ek 2. Protokolünün onaylanmasına ilişkin 3732 sayılı Yasa'nın 3 üncü maddesi ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90 ıncı maddesi uyarınca iadesi sebebiyle yargılamanın yenilenmesine karar verildiği ve ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2021/122 Esas, 2012/329 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde üretiminde kullanılan ve ithal veya imali resmi makamların iznine bağlı olan maddeyi satmak, satın almak, nakletmek suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin yedinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca önceki hükümde

değişiklik yapılmaksızın 5 yıl hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün istinaf kanun yoluna tabi olması sebebiyle incelenmeksizin mahalline iadesi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Uyuşturucu madde ticareti amacıyla kurulmuş suç örgütü üyelerine yönelik yapılan teknik takip destekli çalışmalar sonucunda; hakkında mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ...ın evinde yapılan aramada 700 litre N.N.DİMETİLEFORMAMİD içeren kimyasal maddenin ele geçirildiği,

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporunda; ele geçen maddenin çeşitli organik sentezlerde ve çözücü olarak kullanılan bir madde olup, kontrol altındaki kimyasal maddeler listesinde yer almadığı, söz konusu maddenin aynı zamanda yasal kısıtlılığı olan amfetamin türevi maddelerin üretiminde ara ürün olarak oluşan bir madde olduğunun bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 5. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun raporunda da; ele geçen maddenin sanayinin birçok dalında çözücü, yumuşatıcı, organik sentezlerde ara ürün olarak kullanıldığının bilindiği, MDMA sentezinde de kullanılabileceği, N-DİMETİLFORMAMİD'in 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesi kapsamındaki MDMA sentezinde kullanıldığının adli tahkikatla tespiti halinde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinin uygun olacağının belirtildiği,

Ele geçen maddenin ithal veya imalinin izne tabi olup olmadığının tespiti için ilgili bakanlıklara yazı yazıldığı, en son Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından bu maddenin ithalatından Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca düzenlenen uygunluk yazısının gümrük idaresince arandığı, bu ürünün uygunluk yazısı düzenlenmesi için ithalattan önce Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nca onaylanan Kontrol Belgesi aranmakta olduğu ve Kontrol Belgesi'nin geçerlilik süresinin 6 (altı) ay olduğuna dair cevap verildiği anlaşılmış,

İletişimin tespiti tutanaklarına yansıyan;

06.10.2005 tarihinde ... ve ... ...arasında geçen;

...

-...bana bak,

-...;hı,