muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18183, Karar No: 2020/2197, Tarih: 04.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/18183 E.  ,  2020/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., dava dışı damadı tarafından 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binaya çatı yapılacağı yönünde kandırılarak tapu müdürlüğüne götürüldüğünü, daha sonra taşınmazların önce davalı şirkete, onun tarafından da diğer davalı ...’e düşük bedeller ile satılmış olduğunu öğrendiğini, davalıların iyi niyetli olmadıklarını, temliklerin ehliyetsizlik ve hile nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescil olmazsa bedel isteminde bulunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalı şirket, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının ihtiyaç nedeniyle taşınmazı satışa çıkardığını, tapu müdürlüğünde yapılan işlemin de satış niteliğinde olduğunu bildiğini, bu süreçte davacı ve dava dışı damadının birlikte hareket ettiğini, satış bedelini de damadına elden nakit para, çek ve araç takası şeklinde ödediğini; davalı ..., iyi niyetli olduğunu, taşınmazı emlakçı aracılığıyla satın aldığını ve önceki ilişkilerden haberdar olmadığını, satış bedelini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı müteveffa Memiş’in temlik sırasında fiil ehliyetini haiz olduğunu ancak temlik sırasındaki beşeri durumu, mal varlığının önemli bir kısmını oluşturan taşınmazı satmayı gerektirir durumunun bulunmadığı, satış bedelinin de ödenmediği, buna karşın kayıt maliki İbrahim’in iyi niyetli olduğu gerekçeleriyle tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteminin ise kabulü ile 435.930,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı şirket vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve davalı şirket'in yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.333.78. TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/98, Karar No: 2014/3578, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/98 E.  ,  2014/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1979 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile varsa daha sonra yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5831 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre kullanım kadastrosu ve güncelleme çalışması yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanak ve belgelerin,

3) Çekişmeli taşınmaza ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine nezdinde yapılan tahsis talebinde ne gibi işlem yapıldığı, bu yer ile ilgili tahsis yapılıp yapılmadığının davalı Hazineden sorularak alınacak yazı cevabî yazının,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16762, Karar No: 2012/15798, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16762 E.  ,  2012/15798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... davalılardan...., vekillerince temyiz edilmesi, davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara ,toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm,davalı ... Fabrikalara A.Ş’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 29.9.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sağ kolunun yüklenen borular arasında kalarak ezilmesi nedeniyle %9.1 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 54.473. TL maddi ,10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kusurun aidiyeti ve oranı ile sigortalının iş kazası sonucu %9.2 oranında malül kaldığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan, tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin olarak hükme esas alınan raporda davacının ücretinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin olarak hükme esas alınan raporda davacının ücretinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Gerçekten bu tür tazminat davalarında zarar hesabında hangi ücretin esas alınacağı önem arzetmektedir.Bu nedenle zararların tazmininde ana ilke gerçeğe en yakın ücretin esas alınmasıdır.Bilinen ve fiilen çalışılan dönem hesabında bilinen ücretlerin esas alınması esastır.Bilinen dönem dışında kalan çalışma dönemi kazanç kaybı hesabı tamamen varsayıma dayalı olarak hesaplanmaktadır.

Davacının iş yerinden ayrıldıktan ve giderek iş akti feshedildikten sonra davacıya 1.1.2009 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı dosyadaki gelir bağlama kararından anlaşılmaktadır.

Bu durumda sigortalının emekli olduğu tarihten 60 yaşına kadarki döneminde elde edeceği ücretin aksi iddia ve ispat edilmediği sürece asgari ücret üzerinden hesaplanması gerekir.Pasif devrede ise; herhangi bir işte çalışmasa bile ekonomik bir değer taşıyan salt yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesi nedeniyle emsallerine göre fazla güç sarf edileceğinden ve bu durum sigortalı bakımından asgari ücret düzeyinde bir zarar oluşturacağından pasif devre zararının asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri bu doğrultudadır.Davacının yaşlılık aylığı bağlandıktan ,sonra asgari ücretin üzerinde bir ücretle çalıştığı ileri sürülüp ispatlanmış değildir.

Hal böyle olunca davacının emekli olduğu tarihteki yaşı olan 41 ila 60 yaş arasındaki aktif devrede ve 60 yaşından itibaren de bakiye ömrünün sonuna kadar pasif devrede asgari ücret yerine bilirkişi tarafından bilinen dönemlerdeki ücret artışlarına göre belirlenen ücretin esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan kaza tarihinin 29.9.2002 olduğu açık olmasına rağmen hükmedilen maddi tazminata 20.9.2002 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi de doğru olmamıştır.

O halde davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2323, Karar No: 2019/6818, Tarih: 05.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2323 E.  ,  2019/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/05/2014 gün ve 2012/335 - 2014/262 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/01/2018 gün ve 2016/6265 - 2018/339 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin güneş enerjisi sistemlerinde kullanılan vakumlu cam tüp imalatı yaptığını, davalının ise davacı firmanın imal ettiği vakumlu cam tüpleri sanki kendi buluşlarıymış gibi göstererek faydalı model hakkı için müracaatta bulunarak bu ürünle ilgili faydalı model hakkı aldığını, davacıya ait fabrikada mahkeme aracılığıyla delil tespiti yapıldığını, davalının faydalı model belgesinin hükümsüz olduğunu, davalı tarafça faydalı model koruması için başvuru yapılan ürünün davalı tarafından bulunan yeni bir buluş olmadığını, davalı tarafın faydalı model belgesine başvurusuna konu olan vakumlu cam tüpün yıllardan beri Türkiye'de ve dünyada kullanılıyor olması, her isteyenin yazılı ve görsel bir şekilde kolaylıkla ulaşabileceği bir ürün olması nedeniyle bu ürünün faydalı model belgesi verilerek korunabilecek bir buluş olmadığının açık olduğunu ileri sürerek, faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise, reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise, davalının eyleminin müvekkilinin faydalı model hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüz fiillerinin durdurulması, ürün ve araçlara el konulması, eylemin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile önlenmesi ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalı/karşı davacıya ait faydalı model belgesinin bir kısım istemlerinin yeni olmadığı, diğer istemlerin ise kimyasallara ilişkin olduğu, kimyasallara ilişkin faydalı model verilemeyeceği, davalı şirkete ait faydalı model belgesinin hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile kamuya sunulmuş ve yenilik unsuru taşımayan bir buluşun herkes tarafından üretilebileceği, davalı/karşı davacıya ait faydalı model belgesinin hükümsüzlük şartları oluştuğundan ortadakorunması gereken bir hak kalmayacağı, herhangi bir hak ihlalinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle, karşı davanın reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve her ne kadar Dairemiz ilamında duruşma isteminin miktardan reddine karar verildiği belirtilmiş ise de, bu husus maddi hataya dayalı olup, Dairemizce uyuşmazlık konusu davalarda verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi talebinin mahiyet itibariyle reddine karar veriliyor olması nedeniyle sonuca etkili bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 110,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 778,98 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı-karşı davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/23167, Karar No: 2003/3662, Tarih: 12.05.2003

4. Ceza Dairesi 2002/23167 E., 2003/3662 K.

**4. Ceza Dairesi 2002/23167 E., 2003/3662 K.**

**- YAKINANA KARŞI ZORLAMA SUÇU**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 273 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 188 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın her iki yakınana karşı zorlama suçunu işlemiş olmasına göre, TCY.nın 188/1.maddesinin iki kez uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahkemede tanıklık yapanların ceza uygulamasında memur sayıldıkları gözetilerek, yakınanların tanıklık yaptıkları dosya getirtilerek incelenip sonucuna göre TCY.nın 273.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Yasaya aykırı ve Üst C.Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.5.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/443, Karar No: 2013/2831, Tarih: 03.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/443 E.  ,  2013/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/133113

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/03/2012, 2012/83 (E) ve 2012/75 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar İbrahim ve Hakkı hakkında maktul Fatih'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği ve haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Olay tarihinden yaklaşık 3 yıl önce maktul Fatih'in kardeş olan sanıklar İbrahim ve Hakkı'yı bıçakla yaralama suçundan yargılanıp ceza aldığı bu nedenle aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde gece saat: 02.00 sıralarında yanında arkadaşı tanık Engin ile birlikte alkollü şekilde ticari taksiyle Taksim'e giden maktulün, yolda sanıkların içinde bulunduğu kamyoneti görmesi üzerine taksi şoföründen kamyoneti takip etmesini istediği, kamyonetin trafik ışıklarında durması üzerine maktulün, arkadaşı ile birlikte araçtan inerek sanıkların bulunduğu kamyonete saldırdığı, kamyonetin sağ ön camını kırdığı ayrıca elindeki bıçak ile ön sağ lastiğini kestiği, daha sonra aracın kapısını açarak sanıklara bıçakla saldırdığı, sanıkları doktor raporuna göre bıçakla basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, araçtan inen sanıklara saldırısına devam eden maktule sanık Hakkı'nın araçtan aldığı sopa ile vurmaya başladığı, bu sırada maktulün elinden bıçağı alan diğer sanık İbrahim'in de bıçakla maktule vurmaya başladığı, sanık Hakkı'nın maktule sopa ile sanık İbrahim'in ise bıçakla vurması sonucunda, maktulün aldığı bıçak darbelerine bağlı olarak kaburga ve iç organ kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda,

Haksız tahrik oluşturan, maktulün daha önce sanıkları bıçakla yaralaması, olaydan hemen önce araçlarına zarar verip tekrar bıçakla yaralaması eylemlerinin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası tayini suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

b) Dairemizin 20.12.2011 tarih ve 2011/7277-8120 karar sayılı bozma ilamının c maddesinde, "Katılanlar Songül, Gülcan ve Nurcan'a, CMK.nun 234 maddesi gereğince baro tarafından vekil tayin edildiği halde, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi" bozma nedeni yapılmasına ve bu ilama uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

b) Dairemizin 20.12.2011 tarih ve 2011/7277-8120 karar sayılı bozma ilamının c maddesinde, "Katılanlar Songül, Gülcan ve Nurcan'a, CMK.nun 234 maddesi gereğince baro tarafından vekil tayin edildiği halde, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi" bozma nedeni yapılmasına ve bu ilama uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Hakkı ve İbrahim müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 03.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8424, Karar No: 2018/2274, Tarih: 13.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8424 E.  ,  2018/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 15/04/2012 tarihinde sürücü ..., ... plakalı kamyonun fren arızasını gidermeye çalışan sürücüye yardım etmek için aracını emniyet şeridine park ederek sürücünün yanına gittiği sırada, davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonetin ...'ya çarpması sonucu ...'nın hayatını kaybettiğini, davalıya ait aracın ... Sigorta AŞ tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalandığını, ölenin evli ve iki çocuk babası olduğunu, mirasçılarının destekten yoksun kaldıklarını belirterek 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 500,00 TL cenaze masrafının ve davacı ... için 75.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL olmak üzere toplam 155.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ... için; 4.000,00 TL, davacı ... ve Mehmet için; 3.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan

alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin ve davalı ... şirketine karşı manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalıp kusur oranına ve manevi tazminata ilişkin olan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalıp kusur oranına ve manevi tazminata ilişkin olan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesinin 4. fıkrasında iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığının, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmesi halinde, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edileceği düzenlenmiştir. Kanunun açık hükmünden de anlaşılacağı üzere Sosyal Güvenlik Kurumu, üçüncü kişilerden ancak bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı oranında rücu talebinde bulunabilir. Somut olayda ise, davacılara bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin tamamı tazminattan tenzil edilmiştir.Bu nedenle mahkemece, 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından üçüncü kişilere karşı ancak bağlanan gelirin yarısı oranında rücu talep edilebileceği nazara alınarak bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının tazminattan indirilmesi gerekirken tamamının tenzil edilmesi doğru görülmemiştir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zarar hesaplanırken Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacılara bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri hesap tarihine kadar yasal faizle güncellenerek zarardan mahsup edilmiştir.Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, zarar görenlere yapılan ödemelerin, ödeme günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizinin de hesaplanarak, ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekir. Ancak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacılara bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri Kurumun kendi hesap tekniklerine göre belirlediği ve hak sahibine ödemeyi öngördüğü muhtemel ödeme miktarına ilişkin bir hesaplama kalemi olduğundan bu miktarın hesap tarihine kadar faizle güncellenerek hesaplanan faiz miktarının zarardan mahsup edilmesi mümkün değildir.Bu nedenle mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin yukarıdaki bentte belirtildiği üzere zararın hesaplanmasında nazara alınması sırasında, bağlanan gelirlere faiz işletilmek suretiyle hesaplanan faiz miktarının zarardan mahsup edilmesi doğru görülmemiştir.