muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15191, Karar No: 2024/24768, Tarih: 06.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/15191 E.  ,  2024/24768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Soyut istihbari bilginin ikamet araması için yeterli olmadığına ve adli arama kararı alınmadığına, bu nedenlerle aramanın ve ele geçen delillerin hukuka aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yazılı arama emrine istinaden yapılan ikamet aramasının ve arama sonucu ele geçen delillerin hukuka uygun olduğu ve bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12360, Karar No: 2018/13374, Tarih: 22.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/12360 E.  ,  2018/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa yükletilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçu için kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Soruşturma aşamasında dinlenilen ve olay hakkında bilgi ve görgüleri bulunduğu anlaşılan Mehmet Zeki Gök, Burhan Gök, Serdal Güzel ve Süleyman Karataş'ın tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Tanık .... ve ..... soruşturma aşamasında, müştekinin sanığa vurduğunu ve hakaret ettiğini belirtmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık lehine, haksız tahrik hükmünün uygulanma imkanının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nün temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1735, Karar No: 2010/7428, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1735 E.  ,  2010/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.08.2008 tarih ve 2006/1270 - 2008/1099 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan sigorta vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar tarafından konut poliçesi ile sigortalanan müvekkiline ait taşınmazın hasarlanmasına rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 5.000,00-YTL hasar bedelinin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili,dava konusu edilen hasarın taşınmazın dış cephesindeki kayrak taşlarının düşmesinden meydana geldiğini, sigorta hukuku anlamında bir hasarın riziko olarak nitelendirilebilmesi için önceden bilinmeyen beklenmedik, ani gelişen olaylardan olması gerektiğini, davaya konu zararın ise ani gelişen beklenmedik olmayıp iklim mevsim koşulları, zaman, binanın oturması, inşaat özellikleri, kalitesiz malzeme işçilik vs. gibi sebeple zaman içinde gelişen nitelik taşıdığı bu nedenle sigorta teminat kapsamında olmayan istemin reddedildiğini, isteme konu miktarın makul dayanağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, sigortalı taşınmazın ikinci katında bulunan üstü açık terastaki yer süzgecinin yoğun yağış veya başka bir nedenle tıkandığı, terasta biriken yağmur sularının tahliye olmamasından dolayı taştığı, taşan yağmur suyunun binanın dış cephe kaplaması olan kayrak taşlarının bir bölümünü kaldırarak düşürdüğü, ayrıca birinci kat bina ön bölmesine su akıntısından dolayı zarar verdiği, terasta sürpürgeliklerin mevcut olması halinde dahi bu durumu önlemeyeceği, tahliye edilmeyen yağmur suyunun taşmasına süpürgeliklerin engel teşkil etmeyeceği, hayatın olağan akışı içinde evini sigorta ettiren kişinin dış cephesini ayrık tutmasının düşünülemeyeceği gerekçesiyle davalılardan sigorta şirketi yönünden davanın kısmen kabulü ile 4.700 YTL maddi tazminatın bu davalıdan tahsiline, diğer davalı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK.nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000.000.000 TL.sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.7.2004 hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan 5219 sayılı Kanun ve 5236 sayılı Kanun uyarınca söz konusu miktar 01.01.2008 tarihi itibariyle 1.250.000.000 TL’na çıkarılmıştır.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK.nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 ncü maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000.000.000 TL.sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.7.2004 hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan 5219 sayılı Kanun ve 5236 sayılı Kanun uyarınca söz konusu miktar 01.01.2008 tarihi itibariyle 1.250.000.000 TL’na çıkarılmıştır.

Somut olayda davacı taraf 5.000,00-YTL.nın tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.700-,00-YTL.nın davalıdan tahsiline karar verilmiş olup,yargılama sonucunda davacının ret edilen alacak miktarı, yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, davalıya sigortalı taşınmazın terastaki yer süzgecinin yoğun yağış veya başka bir nedenle tıkandığı, terasta biriken yağmur sularının tahliye olmaması nedeniyle taşan yağmur sularının binanın dış cephe kaplamasına ve birinci kat bina ön bölmesine zarar verdiği dosya kapsamı ile sabit olup, uyuşmazlık, binanın dış cephesinde meydana gelen hasarın da poliçe teminatı kapsamında bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.Mahkemece, yazılı gerekçe ile sigortalı binanın dış cephesinde meydana gelen hasarın da poliçe teminatı kapsamında olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, davanın dayanağını oluşturan poliçede dahili su klozu için teminatı verilmiş olup, meydana gelen hasarın bu kloz kapsamında değerlendirilmesi için hasarın yağmur sularının, kar veya buzların erimesi sonucu meydana gelen suların çatı veya saçaktan sızması, su olukları veya yağmur derelerinin tıkanması veya taşması sonucu bina içine girmesi şeklinde meydana gelmesi gerekmektedir. Somut olayda, yukarıda açıklandığı ve dosya kapsamı ile de sabit olduğu üzere sigortalı tripleks taşınmazda oluşan hasarın yağmur sularından kaynaklandığı sabit ve çekişmesiz olup, anılan kloz çerçevesinde sigortalı binanın dış kısmında oluşan hasarın poliçe teminatı kapsamında bulunmadığının kabulü ile bu kalem hasar bedelinine ilişkin istemin reddi yerine , mahkemece, uyuşmazlık konusuyla örtüşmeyen yazılı gerekçelerle, bu kalem isteminde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Öte yandan davanın kısmen kabul edilmesine rağmen kendisini vekile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de kabul şekli bakımından keza doğru görülmemiştir.

4-Öte yandan davanın kısmen kabul edilmesine rağmen kendisini vekile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de kabul şekli bakımından keza doğru görülmemiştir.

5-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin yargılama giderine ilişen temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (5) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin yargılama giderine ilişen temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde aşağıda yazılı 46.35 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı sigortaya iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14377, Karar No: 2009/4807, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14377 E.  ,  2009/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının sigortalılarına ilaç teminine ilişkin olarak yapılan sözleşmenin sahte küpür tanzim edildiği gerekçesi ile feshedildiğini ileri sürerek, haksız feshin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı eczacı hakkında düzenlenen soruşturma raporu gereğince açılan ceza davasının derdest olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının fesih nedeni olarak bildirdiği kuruma fatura edilen reçeteler içinde yer alan toplam 50 adet ilaç küpürünün sahte olduğu hususunda soruşturma raporunun bulunduğu ve davacı eczacı hakkında sahte küpür tanziminden dolayı ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/186 esas sayılı dosyası ile davacı açılıp yargılamanın devam ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hukuk hakimi B.K. 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece ceza davasının sonucu verilecek olan karar beklenerek, sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 9.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21245, Karar No: 2014/4667, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21245 E.  ,  2014/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/633-2013/266

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M. K., Av. M. K. ve Av. . E.’ in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14758, Karar No: 2014/23059, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14758 E.  ,  2014/23059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1758, Karar No: 2023/8046, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1758 E.  ,  2023/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/561 Esas, 2022/1046 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samandağ Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/43 Esas, 2019/463 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Samandağ ilçesi, Kurtderesi Mahallesinde bulunan 33 parsel sayılı 52 No.lu bölümde 4. katın üstünün dam kısmına davalı tarafından çatı yapıldığını, bahsi geçen kısmın kullanımının tüm paydaşlar tarafından davacı müvekkiline bırakıldığını, davalı tarafından yapılan çatının mevzuata aykırı yapıldığını ve ruhsatsız olduğunu , davalı tarafından hukuka aykırı olarak süren müdahalesinin men'i ve kal'ine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 3. katında ikamet ettiğini, yapının eski olmasından dolayı evine su dolduğunu bu nedenle çatıyı yaptırdığını, yapılan kısmın evin korunmasına esas olarak yapıldığını keşfen bu durumun görüleceğini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri