muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8843, Karar No: 2009/14389, Tarih: 08.10.2009

2) Orman Yönetimi ile Hazinenin çekişmeli parselin 18.07.2007 tarihli bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 40297 m2 yüzölçümündeki bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince, çekişmeli parselin bu bölümünün öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılmaya, çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan Mayıs 1331 tarih 1 numaralı sicilden gelen Mart 1946 tarih ve 39 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ... alanı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, Orman Yönetimi ve Hazinenin çekişmeli parselin (A) bölümüne ilişkin davaların ise reddine karar verilmişse de, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ve ... bilirkişi rapor ve krokisiyle, çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan ve kadastroda 105, 107 ve 108 sayılı parsellere uygulanan, Mayıs 1331 tarih 1 numaralı sicilden gelen Mart 1946 tarih ve 39 sıra numaralı tapu kaydının, Doğu sınırında okunan dava dışı orman sayılan yerlerden olduğu hükmen belirlenen 109 sayılı parselin bulunduğu yer, Kuzey sınırdaki Gök Gerenin çekişmeli parselin kuzeyinden geçen Gök ... olduğu, Güney sınırdaki ... ... tarlasının 103 ve 104 sayılı parsellerin bulunduğu yer olduğu, Tahtacı mezarlığının ise Gökderenin kuzeyinde yer alan 433 sayılı parsel olduğu bildirilmiştir

... olduğu, Güney sınırdaki ... ... tarlasının 103 ve 104 sayılı parsellerin bulunduğu yer olduğu, Tahtacı mezarlığının ise Gökderenin kuzeyinde yer alan 433 sayılı parsel olduğu bildirilmiştir. Sözü edilen tapu kaydı orman olarak sınırlandırılan ve orman olusu kesinleşen dava dışı 109 sayılı parsel, içinde yer alması, Gökgeren ve Tahtacı Mezarlığının taşınmazın kuzeyinde yer alıp batı sınırın açık kalıp, değişebilir nitelikte sınırlar içerdiğinden, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, sabit şahıs sınırından yada bilinen kuzey doğu ve Güney sınırları ile irtibatı kesmeden uygulandığında, kadastro tesbitine esas alınan tapu kaydının yüzölçümü ile kapsayabileceği alanların öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu, bu nedenle tapu kaydının hukuki değerini kayıp ettiği, çekişmeli parselin tapu kaydın yüzölçümü ile geçerli kapsamı içinde olamayacağı, çekişmeli parselin (A) ile gösterilen bölümünün eski tarihli memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği bildirilmişse de, dosyadaki fotoğraflarına ve dosyadaki teknik bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, etrafındaki orman alanlarının devamı niteliğinde, bir tepenin yamacında yer alan bu bölümün, dört yönden ya sınırlaması itirazsız kesinleşen devlet ormanı olan yerler ve çekişmeli parselin orman sayılan yerlerden olduğu saptanan (B) ve (C) bölümleri ile çevrili orman içi açıklığı olduğu, orman içi açıklıkların özel mülkiyete konu edilecek biçimde tapuya kayıt edilmeyeceği, orman sayılan yerlerden olduğu, bu bölüm çevresindeki orman alanları ile iç içe bulunduğu ve aynı özellikleri taşıdığı gibi, 1984 yılında 1991 yılına kadar doğal yollar ile orman niteliğini tam olarak kaybettiğini söylemenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, yasanın doğal yollar ile nitelik kaybından söz ettiği, insan eliyle nitelik kaybettirme yasaca suç sayıldığı, insan eliyle nitelik kaybı halinde, Orman Yasasına göre suç teşkil eden eylem nedeniyle, kişi yada kuruluşlara hak tanınamayacağı, bu nedenlerle çekişmeli parselin (A) ile gösterilen bölümünün de, 31.12.1981 tarihinden sonra bilim ve ... bakımından orman nitliğini yitirdiğinin kabul edilemeyeceği, esasen orman sayılan yerlerden olduğu saptanarak 1984 yılında orman olarak sınırlandırılan çekişmeli parselin, 31.12.1981 tarihinden önce nitelik kayıp ettiğini söylemenin mantık kuralları ile bağdaşmayacağı gözetilerek, Orman Yönetiminin ve Hazinenin bu bölüme ilişkin davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile çekişmeli ... köyü 107 sayılı parselin ... bilirkişiler ... Kargöz ve ... Baygın tarafından düzenlenen 18.07.2007 tarihli krokide (B) ile gösterilen 10491 m2 ve ( C ) ile gösterilen 18596 m2 yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan bağışık olduğundan harca hükmetmeye yer olmadığına,

2) Yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle, Hazinenin ve Orman Yönetimin temyiz itirazlarının kabulü ile çekişmeli ... Köyü 107 sayılı parselin ... bilirkişiler ... Kargöz ve ... Baygın tarafından düzenlenen 18.07.2007 tarihli krokide (A) ile gösterilen 40297 m2 yüzölçmündeki bölümüne ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının Orman Yönetimine iadesine 08.10.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3701, Karar No: 2008/10767, Tarih: 10.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3701 E.  ,  2008/10767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 23/10/2007

Nosu :2323/2056

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sözleşmedeki imzanın ve kimliğin kendisine ait olmayıp sahte olduğunu, nüfus cüzdanını 2000 yılında kaybettiğini, konuyla ilgili suç duyurusunda bulunduğunu, sahte kimlikle kendisi adına bir şirket de kurulduğunu, maliye nezdinde de soruşturmanın devam ettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sözleşmedeki imzanın davalının eli ürünü olduğu, tebliğ edilen ihtarnameye davalının itiraz etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline ve davalının %40 oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı imza inkarında bulunmuş ve mahkemece alınan bilirkişi raporunda davalı tarafından dosyaya sunulan belgelerdeki imzalar ile dava konusu banka kredi kartı üyelik sözleşmesindeki imza arasında farklılıklar bulunduğu, ancak davacı tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan imza sirkülerindeki imza ile sözleşmedeki imzanın davalının eli ürünü olduğu yolunda görüş bildirilmiştir.

Davalı, bir süre önce nüfus cüzdanını kaybettiğini, muhtemelen bulan kişilerce sahte işlemler yapılmış olabileceğini savunmuş ve bununla ilgili olarak Ankara Cumhuriyet Savcılığı’ na şikayette bulunduğunu bildirmiştir. Bu durumda mahkemece davalının savunmasına konu ettiği bu şikayetin akıbetinin araştırılması ve ayrıca dava konusu sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki tarihlerde düzenlenip davalının imzalarını taşıyan başkaca belge asılları da davalıdan sorulup getirtilmek suretiyle itirazlar da gözetilerek yeniden imza incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10262, Karar No: 2020/2295, Tarih: 13.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10262 E.  ,  2020/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 849 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Bozma öncesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasından arta kalan kısımı için %3 değer azalışına hükmedildiği ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı anlaşıldığı halde, bozma ilamı sonrası davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek kamulaştırmadan arta kalan bölümde %22 oranında değer azalışı hesaplanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-Mahkemece ilk kararla tespit edilen bedel, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin altında olduğundan, bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele 21.03.2015 tarihinden son karar tarihi olan 18.06.2019 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tüm bedele son karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2897, Karar No: 2021/11669, Tarih: 20.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2897 E.  ,  2021/11669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/326 E. - 2018/437 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Osmangazi İlçesi, Küplüpınar Mahallesi 2522 ada, 56 sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9095, Karar No: 2024/357, Tarih: 24.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9095 E.  ,  2024/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli 2013/348 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.10.2020 tarihli ve 2016/111263 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteminin süre tutum dilekçesi ile sanığa verilen cezanın az olduğuna ve verilen cezanın seçenek yaptırımlarına çevrilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.29.11.2013 günü saat 15.30 sıralarında ölen sürücü ... sevk ve idaresindeki 35 PNS 37 plaka sayılı motosiklet ile İzmir istikametinden İlyolunu takiben Kemalpaşa istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, karşı yönden gelen ve sol taraftaki otoparka girmek üzere sola kontrolsüzce yönelen sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 07 UF 639 plaka sayılı kamyona sağ arka yan tarafına çarpması neticesi ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda 07 UF 635 plaka sayılı kamyon sürücüsü ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 53 ücü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "sola dönüş kurallarına riayet etmemek" kuralını ihlal ederek tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3.Mahkemece keşif üzerine alınan 22.04.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre,

2. Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda 07 UF 635 plaka sayılı kamyon sürücüsü ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 53 ücü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "sola dönüş kurallarına riayet etmemek" kuralını ihlal ederek tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3.Mahkemece keşif üzerine alınan 22.04.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre,

a-Sanık sürücü ...'ın yönetimindeki kamyonu ile As Kantardan anayola İzmir istikametine döndükten sonra kısa bir mesafe İzmir istikametine ilerlemiş kamera görüntülerinden açık ve net şekilde görüldüğü üzer kavşağa yaklaşık 20-25 metre kadar yaklaşmış motosikletin önüne birden hızlanarak ani manevra ile çapraz vaziyette fabrika bahçesine girmek üzere dönmeye başlaması ile 20 metre fren izine rağmen duramayan motosiklet sürücüsünü kamyonun sağ arka orta tekerinin önüne çarpması ve tekerin önüne düşmesi sonucu kamyon tekeri ile sürücünün üzerinden geçmesi ile kazanın meydana gelmesinde 2918 sayılı kanunun 84 üncü maddesinde yer alan kusurlardan 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sola dönüş kurallarına uymamak maddesini ihlal ederek asli kusurlu olduğu,

b-Motosiklet sürücü ...'ın düz ve görüşü açık yolda kendi şerit çizgileri içerisinde yolun sağına yakın kısmında önünden ilerleyen iki adet otomobilin arkadasından ilerlediği sırada yolun karşı şeridinden sağ tarafa iki adet otomobilin geçişinin hemen arkasından çapraz vaziyette ve kontrolsüz şekilde dönüş yapmaya çalışan kamyon için yeterli mesafe bulunmadığı halde yolu tamamen kontrol etmeden kavşağa durmayacak kadar yaklaşmış olan motosikletin önüne geçerek kazaya sebebiyet verildiğinden motosiklet sürücü ...’ın kusursuz olduğu belirlenmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 01.09.2014 tarihli raporuna göre,

a- Sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyon ile olay mahallinde sola dönüşe geçmeden

evvel, yeterli mesafeden dönüş sinyalini yakması, hız azaltarak sağ şeridin soluna yaklaşarak (otopark giriş kapısı karşısında) durması, karşı yön şeridini ... trafiği itibariyle gerektiği şekilde kontrol ettikten müsait ortam oluştuktan sonra, sola doğrultu değiştirerek karşı yolun soluna geçmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, karşı yönden gelen ve ilk geçiş hakkına sahip motosiklete rağmen sola doğrultu değiştirmiş bu tavrı ile motosikletin önünü kapatarak çarpışmalarına sebebiyet vermiş olmakla asli derecede kusurlu olduğu,

b-Ölen sürücü yönetimindeki vasıta ile olay mahalline gelmeden evvel; her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de görüş alanını gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle karşı yön şeridini takiben gelen ve sola (önüne) doğru yönelen kamyonu geç fark ederek (zamanında fark edemeyip) aldığı fren tedbirinde etkisiz kalarak kamyona çarpmış olmakla tali derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

b-Ölen sürücü yönetimindeki vasıta ile olay mahalline gelmeden evvel; her ne kadar ilk geçiş hakkına sahip ise de görüş alanını gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle karşı yön şeridini takiben gelen ve sola (önüne) doğru yönelen kamyonu geç fark ederek (zamanında fark edemeyip) aldığı fren tedbirinde etkisiz kalarak kamyona çarpmış olmakla tali derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece alınan 04.09.2015 tarihli heyet bilirkişi raporune göre ise, sanık sürücü ... yönetimindeki aracıyla dönüşe geçmeden önce yolda düz seyreden ölen sürücüye ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken vermediğinden asli kusurlu olduğu, ölen motosiklet sürücü ...’ın yönetimindeki motosiklet ile mahal şartlarına göre, yavaş seyretmesi gerekirken ve etkili fren tedbirine başvurulmadığından tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanunun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ile (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de gösterilen diğer gerekçelere göre hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususun mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Kemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli 2013/348 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 numaralı paragrafından "failin kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik"’ ibarelerinin çıkarılması ve hüküm fıkrasının 5 numaralı paragrafının çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.