muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13143, Karar No: 2023/8365, Tarih: 25.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, sanığın eylemi kasten öldürmeye teşebbüs niteliğinde olduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi, cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrikin derecesine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ve sanık ...'ın akraba oldukları, koyun otlatma meselesi nedeniyle aralarında sorun olduğu, katılanın hayvancılık işi ile uğraştığı, olay tarihinde koyunlarını otlattığı sırada sanık ile karşılaştığı, sanığın da koyun otlattığı, koyunların birbirine karışmaması için koyunlarını çevirmeye çalıştığı, bu sırada sanığın yanına gelmesiyle konuşmaya başladıkları, konuşma esnasında katılanın sanığa küfür ettiği, bunun üzerine sanığın koyunlarını çekmeyeceğini söylediği ve belinden çıkarttığı silah ile birden çok kez ateş etmek suretiyle yaraladığı anlaşılan olayda, tanık ...'un beyanında olay günü katılanın sanığa mesafesinin 100 metre kadar olduğu, katılanın sanığa küfür etmesi üzerine sanığın bir eliyle lambayı katılanın ayaklarına doğru tuttuğu bir yandan da katılanın ayaklarına ateş ettiğini ifade ettiği anlaşılmakla, sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edildiği olay günü katılanın sanığa "orospu çocuğu, senin g.tünü kıbleye döndürür sinkaf ederim" demek suretiyle hakaret ettiği bu hususun tanık beyanı ile doğrulandığı anlaşılmakla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanı, olay yeri inceleme raporu, kollukça tutulan tutanaklar, Niğde Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 31.12.2021 tarihli adli muayene raporu, sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın katılana ateş ettiği mesafe, hedef alınan bölge, yaralanmanın diz altına yönelik olması ve sanığın engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi nazara alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/756 Esas, 2022/1348 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2496, Karar No: 2010/6709, Tarih: 10.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2496 E.  ,  2010/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 gün ve 2006/698 - 2008/146 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.11.2009 gün ve 2008/7204 - 2009/11512 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı nezdindeki hesabından sahte talimatlar ile 3.kişilere ödeme yapıldığını ve talimatsız olarak 3.kişilere havaleler gönderildiğini ileri sürerek, şimdilik 38.400.000.000.-TL’nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin antetli kağıt üzerinde yazılan talimatın davacının faks cihazından gelmesi nedeniyle şüphe duyulmadığını, daha önce böyle yapılan işlemlere itiraz gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, talimatla ödenen 31.409,00 YTL ve talimatsız havale edilen 7.000,00 YTL olmak üzere toplam 38.400,00 YTL’nın % 75 oranına karşılık gelen 28.800,00 YTL’nın davalıdan tahsiline dair verilen kararın, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce sahte talimatların şirkete ait faks cihazından gönderilip gönderilmediği, ödeme yapılan kişinin davacı personeli olup olmadığı hususlarının belirlenmesi, sonucuna göre kusur dağılımının yapılması gerektiğine işaret edilerek davalı yararına bozulması üzerine bozmaya uyulmuş, alınan ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, talimatların gönderildiği 2 fakstan sadece birinin davacı firmanın ortağı adına kayıtlı olması, kaşenin ve antetin davacıya ait bulunması, faks talimatını verenlerin davacı çalışanı olması ve davacının elemanlarını yeterince denetim altında tutamaması karşısında davacının % 40, davalının ise % 60 oranında kusurlu olduğu, talimatlarla çekilen 31.400,00 YTL’nın % 60 karşılığı olan 18.840,00 YTL’den davalının sorumlu olduğu, davalının talimatsız olarak havale ettiği 7.000,00 YTL’nı alan ... A.Ş.’nin bu parayı davacı elemanı...’a davacı yerine ve makbuz karşılığı ödediği, bu kişinin davacı elemanı olmadığını davacının iddia etmediği, bu miktara ilişkin istemin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.11.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/307, Karar No: 2012/4784, Tarih: 29.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/307 E.  ,  2012/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2002/652-2931 sayılı 01.04.2002 günlü bozma kararında özetle: “Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; 1) Karara dayanak alınan uzman bilirkişi krokisinde davaya konu 120, 121, 119, 118 ve 117 numaralı parsellerle ilgili 260 ve 280 numaralı ve 12, 13, 14, 24, 16, 15, 17, 19, 24 ve 29 numaralı parsellerle ilgili 275, 276, 277, 278 ve279 ve yine 585-584-583-582 numaralı parsellerin bulunduğu yerdeki 90-960 numaralı orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile bir örneği dosyada yer alan ve 08.07.1973 tarihinde ilân edilmek suretiyle kesinleşmiş bulunan, orman tahdit haritasındaki aynı noktaları birleştiren hatlar arasında benzerlik bulunmamaktadır. Tahdit haritası ile kroki çelişkili olup, mahkemece bu yön üzerinde durularak çelişki giderilmemiştir. Tahdit haritası ile çelişen krokiye dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi bulunamadığı takdirde, orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak iki kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası, ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, en az dört ya da beş orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumunun duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek krokinin düzenlettirilmesi;

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonunda dava konusu yerlerin orman sınırları dışında kaldığı saptandığı takdirde, davacının dayandığı 1937 gün 395, 403 ve 426 nolu vergi kayıtları değişir ve genişletilebilir sınır içerdiğinden, komşu kayıtlardan yararlanmak ve sabit sınırdan başlamak üzere 3402 sayılı Yasanın 20/c, 21 ve 32/3. maddeleri gereğince yöntemince zemine uygulanıp miktarı ile geçerli kapsamlarının belirlenmesi, miktar fazlası hakkında 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi çerçevesinde davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yolunda davacının gösterdiği deliller ve re'sen toplanacak delillerin değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... köyü 120, 121, 13, 14, 17, 19 ve 29 nolu parsellerin gerçek kişiler adına tapuya kayıt ve tescillerine, 582, 583, 584 ve 585 nolu taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tescillerine, 117 nolu parselin 07.03.2011 günlü fen ve orman bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 10192,00 m²'lik kısmının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 183,00 m2'lik kısmının

orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 118 nolu parselin 07.03.2011 günlü fen ve orman bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 6070,00 m2'lik kısmının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 680,00 m2'lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 119 nolu parselin 07.03.2011 günlü fen ve orman bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 14260,00 m2'lik kısmının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 615,00 m2'lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 12 nolu parselin 07.03.2011 günlü fen ve orman bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 14013,00 m2'lik kısmının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 2087,00 m2'lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 24 nolu parselin 07.03.2011 günlü fen ve orman bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 9632,00 m2'lik kısmının Emine Demirtaş adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 6568,00 m2'lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 16 nolu parselin 07.03.2011 günlü fen ve orman bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 3521,00 m2'lik kısmının ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 3479,00 m2'lik kısmının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 482, 483, 484 ve 485 parsel sayılı taşınmazlar davalı olmadığından tutanak aslı ve eklerinin tapu sicil müdürlüğüne iadesine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 08.07.1973 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 12/A, 13 ve 14 nolu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları, dayanak 403 nolu vergi kaydı miktarı kadar yerin davacılara verildiği ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin çekişmeli 12/A, 13 ve 14 nolu taşınmazlara yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalı Hazine ve Orman Yönetiminin 13, 14 nolu parsellerin dışında kalan parseller ile 12 nolu parselin (B) bölümüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan bozma ilamında bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmesi, yapılacak araştırma sonunda dava konusu yerlerin orman sınırları dışında kaldığı saptandığı takdirde, davacının dayandığı 1937 gün ve 395, 403, 426 nolu vergi kayıtları değişir ve genişletilebilir sınır içerdiğinden, komşu kayıtlardan yararlanmak ve sabit sınırdan başlamak üzere 3402 sayılı Yasanın 20/c, 21 ve 32/3. maddeleri gereğince yöntemince zemine uygulanıp miktarı ile geçerli kapsamlarının belirlenmesi, miktar fazlası hakkında 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi çerçevesinde davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yolunda davacının gösterdiği deliller ve re'sen toplanacak deliller değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gereğine değinilmiş, mahkemece çevrede bulunan tüm parseller ile dayanılan vergi kayıtlarının revizyon gördüğü diğer taşınmaz tutanakları getirtilip vergi kayıt miktar fazlası yönünden değerlendirme yapılmadan, dava konusu taşınmazların sınırında dere olduğu halde zilyetlikle kazanılmaya elverişli dere yatağı olup olmadıkları yönünden jeolog bilirkişiden rapor alınmadan, raporlara göre çekişmeli 15 ve 17 nolu taşınmazların 1963 basımlı memleket haritasında yeşil renkli ormanlık alanda kaldıkları değerlendirilmeden, davacı açısından belgesizden edinilen kısıtlama araştırması yapılmadan hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, mahkemece, dayanak vergi kayıtlarının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtilip, bir jeolog bilirkişi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dayanak vergi kayıtları genişletilebilir sınırlar içerdiğinden, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanmak ve değişmez sınırdan başlamak üzere 3402 sayılı Yasanın 20/c ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamları belirlenmeli; asıl taşınmazların kapsamı orman veya ormandan açma değil ise, miktar fazlasının, sınırda bulunan ormandan açma yapılmak suretiyle oluştuğu kabul edilmeli; jeolog bilirkişiden taşınmazların dere yatağı olup olmadıkları, özel mülkiyete tabi yerlerden bulunup bulunmadıkları yönünde rapor alınmalı, 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, önceki orman bilirkişi ve ziraat bilirkişi raporlarındaki bilgilerle birlikte tüm deliller değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin 12/A, 13 ve 14 nolu taşınmazlara yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin 13 ve 14 nolu parsellerin dışında kalan parseller ile 12 nolu parselin (B) bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu parsellere yönelik olarak BOZULMASINA 29/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7034, Karar No: 2022/5758, Tarih: 16.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/7034 E.  ,  2022/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı üçüncü kişi ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İstihkak davaları İİK’nin 97 maddesi gereği genel hükümlere göre görülür ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi ile (1) sayılı tarifedeki nispi esas üzerinden harca tabidir. Hal böyle olunca, alacak tutarı ile haczedilen dava konusu mahcuzların değerinden hangisi az ise o değer üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının 1/4'ü anılan Kanun'un 28. maddesi uyarınca peşin olarak alındıktan sonra, yargılamaya devam olunması, yargılama tamamlanıp davanın kabulüne karar verildiğinde ise davada haksız çıkan taraftan eksik kalan karar ve ilam harcının alınması gerekir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, kamu düzenine ilişkin hususları hâkim (ve Yargıtay) kendiliğinden gözetme ile yükümlü olduğundan Yargıtay’ın, kamu düzenine aykırı bir husustan dolayı hükmü temyiz edenin aleyhine (temyiz etmemiş olan tarafın lehine) bozması olanaklıdır (HGK'nun 07.03.2012 tarih ve 2011/19-799 E.-2012/128 K. sayılı kararı).

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince; alacak miktarı üzerinden nispi karar ve ilam harcı alınmış, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükümle birlikte peşin alınan karar ve ilam harcının mahsubuna karar verilmekle birlikte bakiye nispi harç yönüyle eksik hüküm kurulmuştur. Yine Bölge Adliye Mahkemesince; alacaklıdan nispi istinaf karar harcı alınmasına rağmen maktu harç alınmasına yönelik hüküm kurulduğu görülmüş olup bu hususlar usul ve yasaya aykırı olmakla beraber yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ayrıca harç konusu kamu düzeni ile ilgili olup aleyhe bozma yasağı kapsamında bulunmadığından kararların düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Tarafların temyiz itirazlarının reddi ile; kamu düzeni yönünden re'sen yapılan inceleme sonucunda;

1) Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.05.2019 tarih ve 2018/165 E. - 2019/299 K. sayılı kararının, hüküm bölümünün harca ilişkin (3) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, yerine “Alınması gereken 4.909,09 TL karar ve ilam harcından peşin alınan harcın 1.442,64 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.466,45 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına” ibaresinin yazılmasına,

1) Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.05.2019 tarih ve 2018/165 E. - 2019/299 K. sayılı kararının, hüküm bölümünün harca ilişkin (3) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, yerine “Alınması gereken 4.909,09 TL karar ve ilam harcından peşin alınan harcın 1.442,64 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.466,45 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına” ibaresinin yazılmasına,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nin 17.12.2020 tarih ve 2020/2738 E.- 2020/2939 K. sayılı kararının, hüküm bölümünün harca ilişkin (2-a) nolu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, yerine “Alınması gereken 4.909,09 TL istinaf karar harcından, peşin alınan 1.442,64 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.466,45 TL harcın davalı alacaklıdan alınarak Hazineye irad kaydına” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7467, Karar No: 2014/1568, Tarih: 12.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/7467 E.  ,  2014/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/34072

Mahkemesi : Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04.12.2012

Numarası : 2010/2878 - 2012/3120

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün sanık G.. U.. tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Haciz işlemi sırasında sanığın yapmış olduğu istihkak iddiası ile ilgili olarak Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/687 esas- 2009/735 sayılı kararında "Şikayetin kabulü ile Bursa 5. İcra Müdürlüğünün 2008/14720 sayılı dosyası ile yürütülen takipte 20.06.2009 tarihinde yapılan haczin İİK'nın 97. maddesine göre yapılmış sayılmasına ilişkin memur işleminin iptaline" karar verildiği bu karardan sonra alacaklı tarafından İİK'nın 99. maddesine göre açılmış bir dava bulunmadığının anlaşılması karşısında sanığın yasal unsurları oluşmayan müsnet suçtan beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.