muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/49155, Karar No: 2013/9048, Tarih: 14.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/49155 E.  ,  2013/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, genel tatil, fazla çalışma ve vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, yazılı cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği, tutanakların da fesihten sonra tutulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Daha önce uygulaması olup yürürlükten kaldırılan vergi iadesine hak etmek için belli miktarda fiş ve fatura gibi belgelerin işveren marifetiyle Vergi Dairesine teslimi gerekir.

Dosyada, davacının vergi iadesine esas fiş, fatura verdiğine dair herhangi bir delil olmadığı halde bilirkişinin varsayıma dayalı hesabına itibarla vergi iadesi alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, varsa davacıdan fiş, fatura teslimine ilişkin belgeleri istemek, buna göre hesap yapmak, belgeler elde değilse Vergi Dairesinden, talep edilen yıla ilişkin davacı adına vergi iadesi tahakkuku yapılıp yapılmadığını sormak, sonucuna göre karar vermektir.

3- Islah dilekçesinde faiz talep edilmediği halde ıslah ile artırılan kısımlar için faiz yürütülmesi taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8022, Karar No: 2014/18893, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/8022 E.  ,  2014/18893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı, Adli Emanet Memurluğu’nun 2013/5324 sırasında kayıtlı olan bir adet bıçağın müsaderesi konusunda bir karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman karar alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında “yağma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “yağma” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yakınanların kollukta vermiş oldukları birbiri ile örtüşen ifadelerinde; “16/03/2013 tarihinde, saat 22:30 sıralarında İzmir/Alsancak Semtinde aldıkları biralar ile deniz kenarında yürüdükleri sırada, iki şahsın önlerini kesip, kendilerinden para istediklerini, "paraları olmadığını" söylediklerinde, sanık ...'ın cebinden bıçak çıkarıp oynamaya başladığını ve kendilerinden bu kez sigara istediğini, akabinde iki erkek şahsın daha geldiğini, polis merkezinde isminin ... olduğunu öğrendikleri şahsın cebinden bıçak çıkarıp, oynamaya başladığını, ...'nin, bıçağı, ..., ... ise, ...'a doğrulttuğunu, şahısların yanında bulunan ...'ın, "siz buradan uzaklaşın" dediğini, ...'ın ise, kendilerine “küfür ettiğini", ... dışındaki şahısların kendilerini dövmeye çalıştıkları, olayı polis ekibine bildirdiklerini ve adı geçenlerin yakalandıklarını” belirtmişler, buna karşın, kovuşturma aşamasında ...’ın, “olay esnasında ... ve ...’in kendilerine saldırdığını, birayı almak istediklerini, ...’nin bıçak çektiğini, sanıklar ... ve ..’ın ise araya girmeye çalıştıklarını,” çelişki sorulduğunda, “gece saat 03:30 sıralarında alınan ifadeleri esnasında çok yorgun olduğu için şahısları karıştırmış olabileceğini” beyan etmiş, yakınan ... de; “... ve ..in kendilerine tekme atmaya başladıkları, ...’nin bıçak çıkarttığını, ...’ın ayırmaya çalıştığını, şahısların ikisinin elinde bıçak bulunduğunu, bu şahısların ... haricindeki üç sanıktan ikisinin olabileceğini” çelişki sorulduğunda, “olay mahallinde iki kişi de bıçak gördüğünü, o gün yelek giymiş ise; sanık ...’in elinde bıçak olduğunu, giymemiş ise, bulunmadığını” dile getirmiş,

Sanık ...'ın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, "... ile ... iki şahısla tartıştığını, kendisinin ... ile birlikte tarafları ayırmaya çalıştığını, yakınanlara vurmadığını, olay esnasında ...'nin elinden bıçağı alıp, yakınanlara saldıran ... engel olmak isterken bıçağı tuttuğu için veya olay öncesinde, sanık ...'ye giymesi için verdiği ceketini, yakalandığı esnada geri alıp, kendi üzerine giydiği için kendisinin ... ile karıştırılmış olabileceğine" dair savunmada bulunmuş, kovuşturma aşamasında da benzer beyanlarını tekrar ettiği,

Suça sürüklenen çocuk ..., "eve gitmek için parası olmadığını, bu nedenle yakınanlardan 2 TL para istediğini, olumsuz yanıt aldığını, akabinde ...’nin, yakınanlardan sigara istemesi ve yine olumsuz yanıt almaları üzerine kavga çıktığını, kendisinin, yakınanlara “arkadaşlarının alkollü olduğunu ve buradan uzaklaşmaları gerektiğini” söylediğini, ancak bu esnada ... ve ..., yakınanlara vurduklarını" belirtmiş,

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ise, "yakınanlar ile sadece kavga ettiklerini" beyan etmişler,

Olaydan yaklaşık on dakika sonra, dört sanığın da bir arada iken yakalanmasına dair yakalama, üst arama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre; sadece sanık ...'ın üzerinde bir adet bıçak bulunduğunun yazılı olduğu,

Dolayısıyla, yakınanların, mahkemede sanık ... ile ilgili soruşturma aşamasından farklı ve çelişkili bir biçimde; net beyanda bulunamamaları, olayın, geceleyin karanlıkta meydana gelmesi, sanık ...'in giysilerini değiştirme ihtimalinin mevcut olması, olayın hemen akabinde, yakınanlara sanıkları teşhis işleminin yaptırılmamış olması, yukarıda özetlenen ifadeler nazara alındığında,

Öncelikle yakınanların beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilip, gerektiğinde sanık ...’ın, olayda, sanık ...’in pozisyonu ile ilgili ayrıntılı beyanı alınıp, sanığın savunması da dikkate alınarak, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip, hangi delil ve kimlerin beyanlarına niçin üstünlük tanındığı belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/291, Karar No: 2018/380, Tarih: 27.09.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/291 E.  ,  2018/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 3-53

Kasten öldürme suçundan sanık ...'ın TCK'nın 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin Zile Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.05.2015 tarihli ve 3-53 sayılı resen temyize tabi hükmün, sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.02.2018 tarih ve 4596-694 sayı ile;

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, maktul ve sanığın akraba ve aynı zamanda alt üst komşu oldukları, aralarında önceden ortak oldukları arsanın icra yoluyla sanık tarafından alınmasından ötürü husumet bulunduğu, olay günü evine su gitmemesinden ötürü su deposunu tamir etmeye giden sanığın yanına maktulün geldiği ve sanığa 'seni buraya sermenin zamanı geldi de geçiyor' diyerek üst kattaki evine çıktığı, sanığın da depo dışındaki traktöründe bulunan av tüfeğini alarak çalışmaya devam ettiği, bir süre sonra maktulün bir elinde fener bir elinde tabanca olduğu hâlde geldiği, sanığın vaziyet aldığı, bu arada garaj kapısını kapatmaya çalışan maktule karşı, saklandığı yerden çıkarak tüfekle önce boşa, sonra da hedef gözeterek ateş ettiği, ardından yere düşen maktule elinde bulundurduğu tüfeğin dipçik kısmıyla vurarak onu darbettiği ve maktulün aldığı ateşli silah yaralanması sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Maktulden sanığa yönelen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nın 29. maddesi uyarınca makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu asgari hadden indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2) 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenlerinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi ...;

"TCK.nun 27. maddesinde düzenlenen meşru müdafaada kasıt olmaksızın sınırın aşılmasında yasa koyucu öncelikle olayda TCK.nun 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa halinin varlığını aramakta ve yine bu şartlar mevcut olmasına rağmen failin maruz kaldığı saldırının kendisini içine düşürdüğü heyecan, korku veya telaşın etkisi ile hareket edip suç işlemesi durumunda sanığın TCK.nun 27/1. maddesindeki yasal korumadan faydalanabileceğini, aksine maruz kalınan saldırının defedilmesinden çok kin duygusunu tatmine yönelik hareket eden sanığın yasadaki korumadan faydalanamayıp ancak TCK.nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminden faydalanabileceğini kabul etmiştir. (CGK 28/05/2013, 2012/1-1286-2013/264).

Olayda sanık ve maktul dışında üçüncü bir kişi bulunmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hayatın olağan akışına, olayın oluş şekline maddi delillere uygun olmak şartı ile sanık savunmalarına itibar etmek gerekmiştir.

Somut olayımızda sanık ..., maktul ...'in ablası ile evli, eniştesi ve amca oğlu olup aynı aile apartmanında altlı üstlü oturmakta, miras nedeniyle yaklaşık 5 yıldan beri aralarındaki anlaşmazlıklardan dolayı konuşmamaktadırlar. Olay günü sanık evinde su akmaması nedeniyle ortak alan olan apartmanın altındaki depo bölümünde kendi su deposunu tamirle uğraşırken depo kapısının açık olduğunu gören maktul depoya girmiş ve sanığı görünce sinkaflı küfürlerle sanığın orada ne yaptığını sorup, su deposunun tamirini yaptığını söyleyen sanığa hitaben 'bekle geliyorum seni yere serme zamanı geldi' diyerek sinirle evine çıkmıştır.

Maktulün silahı bulunduğunu ve kendine zarar verebileceğini düşünen sanık o sırada evin önünde bulunan traktöründeki av tüfeğini alarak yanına getirmiş ve tamiratlarına devam etmiştir.

Sanık, aksi ispat edilemeyen savunmalarına ve dosya kapsamındaki bu savunmayı destekleyen maddi bulgulara göre tamirat yapmaya devam ederken maktul elinde tabanca ile deponun tek giriş kapısından sanığa küfür ederek içeri girmiş, bu arada tabancanın mekanizmasını kurmuş ve bu sesi duyan sanık hayatından endişe ederek oradaki kolonun arkasına geçerek kendini koruma kastı ile av tüfeği ile bir el havaya ateş etmiştir. Olay mahallinde bulunan sanığa ait tüfekte iki adet boş kartuş ele geçirilmiştir. Maktulün bir elinde tabanca ile diğer elinde de el feneri olduğu halde sanığın üzerine yürümeye devam etmesi ve ateş etmeye çalışması üzerine sanık yakın mesafeden maktulün sol koluna toplu saçma isabet edecek şekilde sıkarak maktulü etkisiz hale getirmiş ve yere düşen maktulün kafasına tüfeğin dipçik kısmı ile vurarak tabanca ile kendisine ateş etmeye çalışmasını engellemiştir.

Olaydan sonra olay mahallinde maktule ait olduğu anlaşılan bir adet el feneri ile bir adet ateş etmek üzere kurulmuş vaziyette tabanca ele geçmiş yapılan kriminal inceleme sonucu tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak silahlardan olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki deliller dikkate alındığında maktulün kızı olan tanık ... beyanlarında; babam yatak odasından bir elinde tabanca ve el feneri olduğu halde dışarı çıktı annem nereye gidiyorsun deyince annemi itekleyerek 'bırakın şuna dünyayı dar edeyim' diye sözler söyleyerek aşağı indi bu sözleri o sırada garajda olan dayıma söylediğini anlamıştık, zira dayım o sırada garajda idi silah sesi duyunca aşağı indiğimizde dayımın Adem ağabeyime 'arabayı çıkart da şunu hastaneye götür' diyordu ben de dayıma kızdığımda 'ben onu vurmasam o beni vuracaktı' şeklinde sözler söylemişti dediği görülmüştür.

Olayı TCK.nun 25. madde kapsamında değerlendirmeye aldığımızda 5 yıldan beri aralarında husumet olan maktule karşı sanığın 'seni yere serme zamanı geldi' diyerek maktulü tehdit ederek evine çıktığı ve sanığın bulunduğu depoya bir elinde tabanca bir elinde el lambası ile tekrar geldiği sanığın gelecek saldırıyı tahmin etmesi nedeniyle bu arada traktöründen yanına aldığı tüfekle önce havaya 1 el sıktığı, sanığın maktule doğru ilerlemesi ve tabancanın mekanizmasının kurması üzerine karanlık ortamda bulunan sanığın olay nedeniyle oluşan korku, heyecan ve telaş ile bu kez maktulün koluna gelecek şekilde sıktığı sabittir.

Mahkeme heyetince meteoroloji birimlerinden alınan bilgi gereğince olay anı ile aynı şartlarda gece saat 23.30 sıralarında olay mahallinde tatbiki keşifte yapılan gözlem sırasında olay mahallinin giriş katta bulunan bir garaj olduğu, üzerinde iki katlı betonarme bir bina bulunduğu, demir sürgülü kapının içinde herhangi bir aydınlatmanın olmadığı, dışarıdaki sokak aydınlatmalarının 15 metre uzakta ve çaprazda kaldığı, garajın karanlık olup ışık olmadığı belirlenmiştir.

Maktulün olayda kullandığı silahın tabanca oluşu, ortamın loş bir ortam olması, sanığın maktulün tabancayla depoya geldiğini ve tabancayı kurduğunu anlaması karşısında ilk atışı doğrudan maktule yapmayıp havaya sıkması sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğini göstermektedir.

Dosyada bulunan otopsi raporundan maktulün ölüm nedeninin ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ, büyük damar yaralanması sonucu oluşan iç ve dış kanamadan kaynaklandığı maktulün alın ve burun bölgesinde sıyrıklar, sol göz kapağında ekimoz, göğüs sağ kısım ile sol ön kolda sıyrıklar olduğu belirlenmiştir.

Her ne kadar yerel mahkeme sanığın yaralanarak yere düşen maktulün kafa kısmına dipçikle vurmasının sanığın öldürme kastını gösterdiğini kabul etmiş ise de dosyadaki otopsi tutanağından bu yaralanmaların kemik kırığı oluşturmayan ve nitelikli olmayan yaralar olup ölümün oluşmasına etkisinin bulunmadığı değerlendirilerek mahkemenin sanığın öldürme kastını böylece gösterdiği yönündeki kanaatine iştirak olunmamıştır.

Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde maktulden sanığa yönelen saldırı nedeniyle TCK.nun 25. maddesinde ön görülen meşru müdafaanın tüm şartlarının oluştuğu ancak TCK.nun 27/1. maddesinde belirtildiği şekilde sanığın olayın oluş yeri, zamanı, sanık ile arasındaki uzun zamandır mevcut husumetin varlığı ve boyutu, olayın başında sanığın maktul tarafından ölümle tehdit edilmesi nedenleriyle haklı bir korku ve paniğe kapılarak önce havaya uyarı amaçlı, maktulün saldırısını devam ettirmesi üzerine de, bu kez de maktulün sol omuzuna bir el tüfekle ateş ettiği ve bu olayda ölmüştür.

Meşru müdafaada sanığa haksız saldırıya karşı kaçma yükümlülüğü, yasa koyucu tarafından yüklenmemiştir. Tüm dosya kapsamından sanığın TCK.nun 25. maddesindeki meşru müdafaa sınırını heyecan ve korku, panik etkisi ile taksirle aştığı anlaşıldığından sanığa TCK.nun 27/1. maddesi gereği meşru müdafaada sınırın aşılması suretiyle adam öldürmeden ceza verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.04.2018 tarih ve 250078 sayı ile;

"Dosya kapsamına göre, amca oğlu olan taraflardan aynı zamanda maktulün, sanığın kız kardeşiyle evli olup aynı binada sanığın üst, maktulün ise alt katta ikamet ettikleri, önceden maktulün babasına ait olan arsanın icra yoluyla sanık tarafından alınması nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, bu husumetin etkisiyle 5 yıldır konuşmayan taraflar arasında çıkan olayların bir kısmı hakkında da adli işlem yapıldığı, olay günü evine su gitmemesi sebebiyle sanığın, tamir için su tankının bulunduğu binanın alt katındaki ortak kullanım alanı olan depoya gittiği, bir süre sonra saat 20.30 sıralarında maktulün de gelerek sanığa ne yaptığını sorduğu, sanığın kendi evine su gelmediği için hortum bağlayacağını söylediği, maktulün 'Kimin evinde, kimin suyunu bağlıyorsun, suyun da senin olsun, sizin ev diye bir şey yok, al bacını git' diye karşılık verdikten ve akabinde, 'Bekle geliyorum, seni buraya sermenin zamanı geldi de geçiyor' dedikten sonra evine çıktığı, burada maktulün kızı tanık Sedanur'un da ifadesinden anlaşılacağı üzere, maktulün eşi tanık ....'nın maktule nereye gittiğini sorduğu, maktulün de 'Bırakın şuna dünyayı dar edeyim, geberteceğim' deyip, ....'yı itekleyerek, silahını ve el fenerini de almak suretiyle evden çıktığı, bu sırada sanığın da tüfeğini alıp vaziyet alarak beklemeye başladığı, maktulün gelip silahını atışa hazır hâle getirmesiyle birlikte sanığın önce maktulün yanına doğru bir el, maktulün geri adım atmaması üzerine panikleyerek bu kez maktulün sol koluna doğru ateş ettiği, ardından yere düşen maktulün yanına giderek, kendisine yapılan saldırıyı tamamen etkisiz hâle getirmek amacıyla tüfeğin dipçiğiyle maktulün koluna vurduğu, sol göğüs bölgesine toplu saçma girişi alan maktulün akciğer ve damar harabiyeti nedeniyle öldüğü olayda,

Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hâl ve şartlara göre defetme zorunluluğu altında başladığı eylemini, 'orantı' koşulunu mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla ihlal etmek suretiyle meşru savunmada sınırı aştığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında, TCK’nın 27/2 ve CMK’nın 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Sanığın kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hâl ve şartlara göre defetme zorunluluğu altında başladığı eylemini, 'orantı' koşulunu mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla ihlal etmek suretiyle meşru savunmada sınırı aştığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında, TCK’nın 27/2 ve CMK’nın 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.05.2018 tarih ve 1873-2248 sayı ile; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında TCK’nın 27/2. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

10.07.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olayın Zile ilçesi, Belkaya köyünde maktul ve sanığın oturduğu üç katlı binanın alt kısmında bulunan garaj kapısı önünde meydana geldiği, garaj kapısının sağında bulunan ağaç kirişler üzerinde horozu çekili, emniyeti açık, atım yatağında bir adet fişek, şarjöründe beş adet mermi bulunan atışa hazır hâlde tabanca, garaj demir kapısının sağ kirişine dayalı, içerisinde ve atım yatağında fişek bulunmayan av tüfeği, garaj kapısı önünde üzeri kanlı, beyaz renkli kep ve bir adet yeşil renkli çakmak, garaj giriş kapısından yaklaşık 2,45 metre içeride 5x5 cm ebadında kan lekesi, girişe yaklaşık 2,5 metre mesafede, su tankının alt kısmında 12 kalibre dolu av tüfeği fişeği, yine girişe yaklaşık 3 metre mesafede 12 kalibre boş av tüfeği kartuşu, sağ kirişe yaklaşık 85 cm uzaklıkta, av tüfeğinin yanında 12 kalibre boş av tüfeği kartuşunun olduğu, av tüfeği ve tabanca üzerinde yapılan tozlama usulü parmak izi araştırmasında tasnife elverişli olabilecek parmak izine rastlanılmadığının belirtildiği,

09.07.2014 tarihli yakalama tutanağında; saat 23.00 sıralarında öğrenilen olaydan sonra hastaneye gidildiği, maktulün öldüğünün öğrenildiği, ardından Belkaya köyüne gidilerek sanığın evinin önünde yakalandığının bildirildiği,