muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10333, Karar No: 2018/2505, Tarih: 09.04.2018

İşyeri ruhsatı ile tanıtıcı işaretleri kullanımının da ancak bu Kanun ve Yönetmelikte sayılan özellikleri taşıyan eczacılar tarafından edinilip, kullanılabileceği açıktır.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere "eczacı" ibaresi münhasıran 556 sayılı KHK 7/1-d bendi kapsamındaki belirli bir meslek grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan ad ve tanıtıcı işaret niteliğindedir.

Mutlak ret nedenlerinin düzenlendiği 556 sayılı KHK'nın 7/1-(c), (e) ve (f) bentlerinde sayılan tescil engelleri, özellikle markanın kullanılacağı mal ve hizmetler ile ilişkili ad ve işaretler bakımından getirilmiştir. Dolayısıyla, anılan mutlak ret nedenleri markanın üzerinde kullanılacağı "mal ve hizmetlerle ilgili tanımlayıcı nitelikteki" ad ve işaretlerin kimsenin tekeline verilmemesini amaçlamaktadır.

Oysa, söz konusu 7. maddenin (d) bendi kapsamına giren ad ve işaretler için ise üzerinde kullanılacağı "mal ve hizmetle herhangi bir bağlantısı aranmaksızın", anılan bentteki koşulları taşıyan ad ve işaretlerin marka olarak tescili engellenmiştir.

Bu konuda, yurt içi ve yurt dışında marka başvurularını inceleme ile görevli kurumlarca düzenlenen başvuru klavuzları da; ilgili kurum işlemlerinde yeknesaklık sağlanması amacına yönelik olup, kurum kararları yargı denetimine tabi bulunduğundan mahkemelerce emsal alınamayacağı tabiidir.

Uyuşmazlık konusu "Eczacı" ibaresi de münhasıran ve esas unsur olarak 556 sayılı KHK 7/1-(d) bendi kapsamında belirli bir meslek gruplarına mensup olanları ayırt etmeye yarayan ad ve işaret içeren marka niteliğinde olduğundan, eczacılık ile ilgili meslek dallarıyla bağlantılı olup olmadığına bakılmaksızın tüm mal ve hizmetler için tescili mümkün değildir.

Yukarıda arz ettiğimiz nedenlerle sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz. Ancak, davalı aynı zamanda dava konusu "Eczacı" markanın tescilli olduğu hizmetlerle ilgili olarak kullanımla ayırt edici hale getirildiğini savunmuştur.

556 sayılı KHK 7/son fıkrası uyarınca "bir marka tescil tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu mallar ve hizmetlerle ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırt edici bir nitelik kazanmış ise (a), (c) ve (d) bentlerine göre tescili reddedilemez."

Bu durumda mahkemece davalının kullanımla ayırt edicilik savunması değerlendirilmeksizin, sadece "Eczacı" ibaresini 556 sayılı KHK 7/1-(d) bendi uyarınca tescil edilemeyeceğinden bahisle eksik incelemeye dayalı olarak dava konusu markanın hükümsüz kılınması isabetli olmadığından hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2015/1028, Karar No: 2015/3506, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1028 E.  ,  2015/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20378, Karar No: 2021/13869, Tarih: 29.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/20378 E.  ,  2021/13869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın atılı suçu uyuşturucu madde bulundurmak suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle CMK'nın 251. maddelerinde düzenlenen basit yargılama usulünün uygulanma imkanının bulunmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

1-Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtildiği, sanığın ifadesinde sadece bıçağın kendisine ait olduğunu beyan ettiği halde hükmün gerekçesinde, suça konu bıçağın 6136 Sayılı Yasanın 15/1 maddesi kapsamında olduğu ve sanığın kullanmak amacıyla bulundurduğunu beyan ettiği belirtilerek dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayıyı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16008, Karar No: 2007/19309, Tarih: 30.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/16008 E.  ,  2007/19309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İ.İ.K.'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Davacı şirket kendisine ait işlerinde ayrı  bir tüzel kişiliğe sahip borçlu şirketin borcundan dolayı 10.12.2004 tarihinde yapılan haczi kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.İ.İ.K.'nun 8. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan haciz tutanağı içeriğinden, hacizde hazır olan mağaza müdürü M.Ç."Bir buçuk ay önce borçlu şirketin bizimle olan sözleşmesi bitmiştir." demek suretiyle istihkak iddiasında bulunduğu, 1.4.2005 tarihli muhafaza ve ilave hacizde hazır bulunan yeni müdür S.D.'ın ise  görüşerek haciz anında ödeme güçlerinin olmadığı bildirerek borcun tamamına icra kefili olduğu haciz adresine davacı şirket sahibinin gelmesi üzerine İcra kefilliğinden vazgeçtiği görülmüştür.

Davacı ve borçlu şirkete ait Ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinde ise davacı 3. kişinin 3.8.1982 tarihinde, borçlunun ise 10.4.1995 tarihinde Yozgat'ta kurulduğu  ortaklardan D.U. her iki şirkette ortak olduğu hatta davacı Y.Y.  İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Ticaret Anonim Şirketi'nin 8.10.2003 tarihden itibaren borçlu şirketin ortağı olduğu açıkça ortadadır.

Gerek haciz zaptı içeriğinden gerekse Ticaret Sicil kayıtlarında davacı 3. kişi ile borçlu şirketin içice geçmiş ticari faaliyeti ortak olarak yürüten organik bağ içerisinde bulunan şirketler olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Borçlu şirketin hissedarı olan davacı 3. kişinin tüzel kişilik ünvanından faydalanarak istihkak iddiasında bulunması danışıklı olup alacaklılardan mal kaçırmaya yöneliktir.

Danışığa dayalı istihkak iddiası dinlenemiyeceğinden davanın reddi yerine kabulu usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklıya) iadesine,  30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3909, Karar No: 2018/5655, Tarih: 12.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/3909 E.  ,  2018/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Okuldan çalınan malzemelerin bir kısmının soruşturma aşamasında kalan diğer kısmının ise kovuşturma aşamasında iade edildiğinin anlaşılması karşısında katılan kurumdan soruşturma aşamasında yapılan kısmi iadeye muvafakati bulunup bulunmadığı sorularak, bulunması halinde 168/1 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların cezalarından indirim yapılabileceği, rızanın bulunmaması halinde 168/2. madde uyarınca indirim yapılacağının gözetilmemesi,

2-)Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde; katılan kurumun dosyada mevcut 25.05.2011 tarihli yazısında okulun pencerelerinin yaptırılarak zararın tamamen giderildiğinin belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocukların cezasından 168/2. madde uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-)Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanırken aynı kanunun 168/2. maddesindeki düzenleme de dikkate alınarak; etkin pişmanlık indiriminin 1/2 oranından fazla ancak 2/3 oranını geçmeyecek şekilde yapılması gerektiği gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nun temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1113, Karar No: 2019/2377, Tarih: 27.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1113 E.  ,  2019/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalılar ...... Ve Taah. A.Ş. ile Doğuş İnş. Ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tazminatın saptanmasında; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, ...... tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Somut olayda, davacı ...... Kontrol Memuruna kalfa olarak çalıştığını beyan etmiş olmasına rağmen maddi zararının duvar ustası olduğunun kabulüyle bu kabule göre belirlenen ücret kapsamında belirlenmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, davacı ...... Kontrol Memuruna kalfa olarak çalıştığını beyan etmiş olmasına rağmen maddi zararının duvar ustası olduğunun kabulüyle bu kabule göre belirlenen ücret kapsamında belirlenmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ilgili meslek odasından, ...... Bakanlığı'ndan hükme esas alına rapor tarihi itibariyle bilinen devrede duvar örme işinde kalfa olan sigortalının alabileceği ücretleri sorarak kazalı sigortalının gerçek ücretini tereddütsüz olarak belirlemek davacının maddi zararını hükme esas alınan hesap raporundaki diğer veriler aynı kalmak kaydı ile hesaplatmak ve tüm delilleri bir arada değerlendirerek usuli kazanılmış hakları da gözeterek sonucuna göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu açıklamalara aykırı olarak maddi tazminatın hesabında esas alınan ücretin hatalı olarak tespit edilerek hesap raporun hükme esas alınması bozma sebebidir.

O halde, davalılar ...... Ve Taah. A.Ş. ile Doğuş İnş. Ve Tic. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5079, Karar No: 2008/7903, Tarih: 28.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5079 E.  ,  2008/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin iade kararı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği gözlenmiştir. Bu nedenle;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu 266 ve 263 ada ile 263 ada 1 sayılı parselin kuzeyinde bulunan dereden sonra gelen 5 sayılı parselin içinde bulunduğu adayı bir arada gösterir kadastro paftası örneğinin,

2) ... Köyü 266 ada 1, 2, 4, 5, 7 ve 263 ada 1 numaralı parsellere ait varsa dava dosyalarının, yoksa kadastroca oluşan tapu kayıtlarının,

3) 266 ada 1 ve 2 sayılı parseller ile 263 ada 1 numaralı parsel arasında bulunan üçgen şeklindeki yere parsel numarası verilip verilmediği, verilmemişse 264 ada 1 sayılı parselin içinde ölçülüp ölçülmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 07/05/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3302, Karar No: 2024/6120, Tarih: 11.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3302 E.  ,  2024/6120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : Borçlular : ..., ...

DAVALILAR : İhale Alıcısı : ...

Alacaklı : Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası A.Ş.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz olunan İlk Derece Mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre şikayetçinin ihalenin feshi taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi borçlular aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının takdir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak, Dairemiz Bozma ilamı sonrası, ihalenin feshi talebinin İlk Derece Mahkemesince; davanın reddi ile şikayetçi/borçluların ihale bedelinin %1 üzerinden aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.03.2024 tarih ve 2023/1729 E. 2024/435 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1. bendinde yer alan “%1’i” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i ” ibaresinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 11.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26176, Karar No: 2012/28375, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/26176 E.  ,  2012/28375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.