muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20809, Karar No: 2024/3949, Tarih: 04.03.2024

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 18.11.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, delillerin yetersiz olduğuna, tanıkların yüz yüzelik ilkesi gereği huzurda dinlenmesi gerektiğine, huzurda dinlenmeyen ve sanığın soru sorma hakkı engellenerek savunma hakkı sekteye uğratılan sanık ile ilgili tanık beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, iddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, bu tarihten önceki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(765 sayılı Kanun) sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir (5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası). Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz (5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası). 5237 sayılı Kanun'un “Hata” kenar başlıklı 30 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleştiği durumlarda, sanığın kasten hareket ettiğinden bahsedilemeyecek ve somut olayda tipik eylem gerçekleşmiş olsa da 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraat kararı verilecektir.

Hata (yanılma); kişinin tasavvuru, zihninden geçirdikleri ile gerçeğin birbirine uymaması anlamına gelen bir kavramdır. Hata kural olarak iradenin oluşum sürecine etki eder ve gerçeğin yanlış biçimde tasavvuru veya bilinmesi nedeniyle irade bozulmuş olarak doğar. Failin tasavvurunun konusu dış dünyaya ait bir şeye ilişkin olabileceği gibi, normatif dünyaya (kurallar alanına) dair de olabilir. Dış dünyayla ilgili şey olduğundan farklı bir biçimde algılanması halinde unsur yanılgısından (tipiklik hatası), normatif dünyaya ait gerçekliğin farklı biçimde değerlendirilmesi halinde ise yasak hatasından bahsedilir. Kısaca unsur hatası bir algılama hatası olduğu halde, yasak hatası bir değerlendirme hatasıdır.

Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı dosyasında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; FETÖ/PDY terör örgütünün, başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanında büyük bir kesimce böylece algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce erişinceye kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün ustaca gizlenen amacını bilenler ve bu amaçla örgütte görev alanlar açısından, suç tarihine bakılmaksızın hata savunmalarına itibar edilemeyeceğinde kuşku bulunmamakta ise de; terör örgütü olduğunu bilmeksizin içinde yer alan veya yardım eden sanıklar yönünden mensup olduğu ya da yardım ettiği yapının Anayasal düzeni zorla değiştirme, Anayasa'ya uygun olmayan yöntemlerle iktidarı ele geçirmeyi amaçlayan bir terör örgütü olduğunu veya terör örgütüne dönüştüğünü anladığı veyahut exante bir değerlendirme ile dış aleme yansıyan olay ve olgular itibariyle kendisinden anlamasının beklendiği tarihten itibaren davranışları ile bu örgütten ayrılma iradesini ortaya koyup koymadığı ve bu bağlamda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde: örgütün nihai amacının açıkça ortaya konulmaya başlandığı kamuoyunca da bilinen operasyonel eylemlerinden önce örgütsel içeriği kanıtlanamayan dini içerikli sohbet toplantılarına katılma ve öğrenci evinde kalma dışında delil ve olguların ait olduğu tarih itibariyle örgütteki konumu ve yer aldığı katman ile kişisel özelliklerine göre, örgütün nihai amacını öğrendikten sonra herhangi bir örgütsel faaliyeti tespit edilmeyen sanığın, hiyerarşik ilişkiyi sürdürdüğüne dair bir delil tespit edilememesi karşısında; sanığın, örgütün hiyerarşik yapısına kastla ve organik bağ ile katılıp katılmadığı bağlamında, 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışmasız bırakılması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/368 Esas, 2019/1128 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17275, Karar No: 2022/5779, Tarih: 14.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17275 E.  ,  2022/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanıcı Şerhinin Terkini

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Bursa İli Osmangazi İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 818 parsel sayılı 2.035,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 2006 yılından beri ...'un kullanımında olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla hükmen Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmaz hakkında 6292 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ... tarafından doğrudan satın alma talebinde bulunulduğu, ... ... tarafından ise 6292 sayılı Kanun’un 7. maddesine göre iade talebinde bulunulduğu, yapılan değerlendirme sonucunda taşınmazın ... ...'a iadesine karar verildiğini ve 6292 sayılı Kanun’a göre ... adına satışının mümkün olmadığını ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki davalının kullanıcı olduğuna dair şerhin terkini istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekilitarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/278, Karar No: 2011/191, Tarih: 26.01.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/278 E.  ,  2011/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/251526

MAHKEMESİ :İSTANBUL Yedinci Ağır Ceza Mahkemes

TARİHİ VE NO :25/06/2008 gün ve 110/175

SUÇ :Yeni doğmuş bebeğini öldürmek

Yeni doğmuş erkek bebeğini öldürmekten sanık F.. K..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (İSTANBUL) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/06/2008 gün ve 110/175 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmaıl olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre; sanığın nişanlısı ile aileler arasında çıkan pürüzler nedeniyle evlendirilmediği, nişanlısı ile görüşmeye devam edip ilişki kurarak hamile kaldığı, bu durumu ailesinden gizlediği, nişanlısının askere gittiği, bebeği aldırmayı düşünüp özel bir polikliniğe başvurduğunda kürtaj yapılamayacağının söylendiği, nişanlısı tarafından kendi ailesinin yanına götürülmek istendiği, sanığın bu durumu kabul etmediği, sanığın suç tarihinde gece geç saatte ailesi yattıktan sonra sancıları başlayıp şiddetlenince, banyoya girip kapıyı kilitleyerek kendi kendiliğine doğum yaptığı, şeker ve astım rahatsızlığı bulunan ve ilaç kullanan sanığın doğum sonrasında kendisini kaybedip bir müddet baygın kaldığı, kendisini toparlayınca dünyaya getirdiği erkek bebeği görüp kontrol ettiğinde bebeğin hiç ses çıkarmadığını gördüğü, ölü doğduğunu düşündüğü bebeğin göbek kordonunu eliyle kopardığı, daha sonra bebeği bir beze sarıp poşete koyarak üçüncü kattaki evin arka balkonundan bahçe duvarına doğru attığı, ertesi gün polikliniğe giderek ölü doğum yaptığını beyan ettiği, bu beyanının dosyadaki poliklinik yazısından da anlaşıldığı, tanıklar tarafından bebeğin bulunduğu ve yapılan soruşturma sonucu olayın ortaya çıktığı, hazırlık aşamasında alınan Adli Tıp Morg İhtisas Dairesinin 06/02/2007 tarihli, iki Adli Tıp Uzmanı ve bir asistandan oluşan heyetin verdiği raporda "sol yanakta dikey seyirli 2 adet 1,5 ve 2 cm uzunluklarında etrafı ekimozlu sıyrık bulunduğu, boyuna dolanmış iki ucu kopmuş göbek kordonu bulunduğu, boyun sağında sağ kulağın 2 cm alt arka kısmında 3 cm çapında ekimoz bulunduğu, hyoid kemik sol boyunuzu etrafında 0,4 cm çapında ekimoz görüldüğü, bebeğin miadında ve canlı doğmuş olduğu, bebeğin ölümünün künt kafa ve batın travmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte iç organ yırtılmasından gelişen iç kanama, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ile boyuna basıya bağlı mekanik asfiksinin müşterek etkisi sonucu meydana geldiği" kanaatinin bildirildiği, yargılama safhasında sanık vekili tarafından resmi yollardan başvuru yapılarak Adli Tıp Uzmanı Prof. Sermet Koç tarafından hazırlanan 29/05/2007 tarihli bilimsel mütalaanın CMK

. Sermet Koç tarafından hazırlanan 29/05/2007 tarihli bilimsel mütalaanın CMK.nun 67 ve 68 maddeleri gereğince dosyaya sunulduğu, raporda "sanığın şeker hastası olması nedeniyle doğumun ciddi riskler içerdiği, erken doğum olasılığının bulunduğu, otopsi bulgularına göre bebeğin canlı doğmuş olduğu, otopside bebekte saptanan "pnömoni" bulgusunun doğum öncesi bebek ana rahminde iken mevcut olduğu ve normal olarak doğum sonrası yaşama yeteneği açısından önemli riskler taşıdığı, otopsi raporunda bebeğin ölüm sebebi olarak gösterilen künt kafa ve karın travmasına bağlı beyin kanaması ve doku zedelenmesi ile iç organ yırtılmasının yüksekten düşmelerde tipik olarak kabul edilebilecek özellikler olduğu, kafa bölgesinde haricen tanımlanan kulak araksındaki 3 cm'lik ekimoz ve sol yanakta dikey seyirli 2 adet 1,5 cm ve 2 cm uzunluklarında etrafı ekimozlu sıyrık dışında başka bir bulgu tanımlanmamış olmasının olguyu "yüksekten düşme" ile uyumlu hale getirdiği, belirtilen ekimozların ise nitelik olarak bebeğin anne tarafından yukarıdan aşağıya doğru çekilmesi, doğurtulması sırasında meydana gelmesinin kuvvetle muhtemel olduğu, literatürde yüksekten düşme olgularında boyun yumuşak dokularında direkt veya indirekt ezilme tipi kanamaların oluşabileceğinin çok iyi tanımlandığı, bu durumun akademik anlamda iyi bilindiği ve tartışmasız olarak kabul edildiği, otopsi raporunda bebeğin ölümünde "boyuna basıya bağlı mekanik asfiksinin", künt kafa ve boyun travması ile ortak ölüm nedeni olarak belirtilmesinin hiçbir şekilde kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, boyuna bası sonucu ölen bir bebekte, daha sonra yüksekten düşmekle oluşması mümkün ağır kafa kırıkları, beyin kanaması, beyin harabiyeti, tipik iç organ yırtıkları meydana gelmesi düşünülemeyeceği gibi bebek öldükten sonra da oluşmasının olası olmadığı, otopsi raporundaki ölüm tarihi ve saatinin gerçeği yansıtmadığı, sonuçta; bebeğin canlı doğduğu, klinik, olay yeri ve otopsi bulgularının doğumun riskli bir doğum olduğunu gösterdiği, eldeki verilere göre bebeğin yaşama yeteneğinin kesin ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinin mümkün görülmediği, söz konusu koşullarda bebeğin canlılık durumunun uzman olmayan anne tarafından sağlıklı olarak değerlendirilmesinin beklenemeyeceği, bebeğin ölüm nedeninin yüksekten düşmeye bağlı künt kafa ve karın travmasına bağlı beyin kanaması ve doku zedelenmesi ile iç organ yırtılmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, otopside belirtildiği şekilde "boyun basısına bağlı mekanik asfiksinin "künt kafa travması ile ortak ölüm nedeni olarak rolü bulunduğunun kabul edilemeyeceğinin mütalaa olarak" bildirildiği, sanık vekili tarafından bu rapor dikkate alınarak her iki rapor arasında çelişki bulunduğu ve İlgili İhtisas Kurulundan yeni rapor alınması taleplerinin mahkemece reddedildiği olayda;

Dava dosyası Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevkedilerek;

a)Bebeğin süresinde ve canlı doğup doğmadığı,

b)Bebeğin kesin ölüm nedeni,

c)Ölümün göbek kordonunun bebeğin boynuna dolanması sonucu meydana gelip gelemeyeceği,

d)Boyun basısına bağlı mekanik asfiksinin, künt kafa ve batın travması ile ortak ölüm nedeni kabul edilip edilemeyeceği,

e)Bebekte pnömoni bulgusunun bulunup bulunmadığı, var ise ve bebek canlı doğmuş ise; bebekteki canlılık durumunun sanık tarafından sağlıklı bir şekilde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği,

f)Bebeğin sol yanağında dikey seyirli 2 adet 1,5 cm ve 2 cm uzunluklarında ekimozlu sıyrığın, boyun sağında sağ kulağın 2 cm alt arka kısmında 3 cm çapında ekimozun ve hyoid kemik sol boynuzu altında 0,4 cm çapında ekimozun sanık tarafından doğum sırasında bebeğin yukarıdan aşağıya doğru çekilmesi, doğurtulması sırasında meydana gelip gelemeyeceği; gelir ise bu durumun boyun basısına bağlı mekanik asfiksi sonucu ölüme neden olup olamayacağı,

g)Yukarıdaki maddede belirtilen ekimozların yüksekten düşme sonucu meydana gelip gelemeyeceği,

konularında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, hükmün belirtilen nedenle diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkındaki ceza miktarı ve tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 26/01/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

26/01/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. İ..'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık F.. K..müdafiileri avukatlar .........yokluklarında 27/01/2011 ününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/10457, Karar No: 2007/11960, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10457 E.  ,  2007/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davalı taşınmazın bulunduğu ... Köyünde orman kadastrosunun 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre 1992 yılında yapıldığı, ancak ne zaman ilan edilip kesinleştiği anlaşılamadığından, orman kadastrosuna ait sonuçları ve askı ilan tutanakları ile kesinleşme tarihinin Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak,

2- ... Köyünde arazi kadastrosunun 19.08.1992 - 17.09.1992 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleştiği anlaşılmakla, dosyaya iade kararımızdan sonra konulan 12.02.2007 tarihli ... ... imzalı İvrindi Kadastro Mahkemesinin 28.07.2004 - 27.08.2004 tarihleri arasında kadastro ilanının neye ait olduğunun Kadastro Müdürlüğünden ve Orman İşletme Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3- 3402 Sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu 28.07.2004 tarihinde ilan edilmiş ise niçin arazi kadastrosu ile birlikte 19.08.1992 tarihinde ilan edilmediğinin kadastro müdürlüğü ve Orman Yönetiminden ayrı ayrı sorularak,

alınacak cevabi yazı ve belgelerin bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.