muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4379, Karar No: 2013/8215, Tarih: 25.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4379 E.  ,  2013/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gölköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../07/2011 gün ve 2008/66-2011/148 sayılı kararı bozan Daire’nin ....2012 gün ve 2011/15082-2012/20415 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ihale ile üstlendiği işin karşılığı olarak müvekkiline ödenmek üzere davalı bankaya yatırılan 119.925,00 TL'nin tahsili için davalı bankaya başvurduğunda paranın müvekkil şirkete vekaleten alınmış olduğunun belirtildiğini, ancak müvekkil adına hareket ettiği belirtilen Göktoplar Yemek Toplu Temizlik Şirketi adı altında bir şirketin bulunmadığını, yine paranın ödendiği belirtilen ...'ın Gök Toplu Yemek Toplu Temizlik Enerji İnşaat Nakliye Ticaret ve Sanayi Şirketinin ortağı olup, şirketi temsil yetkisinin bulunmadığını belirterek 119.925 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket temsilcisinin dava dışı şirkete vermiş olduğu vekaletname kapsamında dava dışı şirket yetkilileri ve ortakları olan dava dışı ... ve ...'a dava konusu ödemenin yapıldığını, vekaletnamedeki yazım hatasından müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davacı tarafça ilçe kaymakamlığına hakedişlerin tamamının alındığı yönünde beyanda bulunulduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacı tarafça dava dışı şirkete verilen vekaletnamedeki şirket adının yanlış yazılmasındaki sorumluluğun davacıya ait olduğu, dava dışı şirketin ortağı olan ve dava konusu parayı bankadan çektiği belirtilen ...'a ....05.2006 tarihinde alınan ortaklar kurulu kararı ile şirket hesabından para çekme veya para yatırma yetkisi verildiği, yine, davacı şirket yetkilisi tarafından 02.07.2007 tarihinde Kaymakamlık makamına hitaben yazılan yazı ile hak edişin alındığı, iş bitirme belgesinin düzenlenmesinin talep edildiği, bu kapsamda davacı şirketin söz konusu işe ait hak edişini aldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair karar davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin ....2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. .../...

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. .../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/872, Karar No: 2021/9254, Tarih: 23.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/872 E.  ,  2021/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1 numaralı bendin B fıkrasında yer alan; (karar kesinleşinceye kadar) kelimelerinin çıkartılarak, yerine (Dairemiz karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına, (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3352, Karar No: 2010/3788, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3352 E.  ,  2010/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... Oto. Tic.San. A.Ş ve ... Sigorta A.Ş aralarındaki dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.12.2008 gün ve 2006/624-2008/799 sayılı hükmün Dairenin 28.12.2009 gün ve 2009/5635-9023 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HYUY'nun 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan sair karar düzeltme isteğinin (itirazlarının) reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf davaya konu kazada aracına çarparak zarar verdiğini ileri sürdüğü karşı aracın işleteni ve ZMSS'cısı aleyhine bu davayı açmış, tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının kötüniyetle aynı hasar için ikincikez tazminat talep ettiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. AATÜ'nin 3/2 maddesinde "müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde red sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, red sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her red sebebi için ayrı ayrı Avukatlık Ücretine hükmolunur." der. Bu durumda müteselsilen sorumlu bulunan davalılar hakkındaki davanın red sebebi aynı (ortak) olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden dairenin 28.12.2009 gün ve 2009/5635-9023 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkemenin 24.12.2008 gün 2006/624-2008/799 sayılı hükmünün HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme isteklerinin (itirazlarının) reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 28.12.2009 gün 2009/5635-9023 sayılı onama ilamının kaldırılmaına, mahkemenin 24.12.2008 gün 2006/624-2008/799 sayılı kararının hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı " tümü reddedilen davanın değeri 12.000 TL üzerinden davalılar yararına belirlenen" tümcesinden sonra gelen " 1.440'şer TL) ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "1.440 TL" ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 35,59 TL peşin harcın karar düzeltma harcına mahsubuna 22.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3570, Karar No: 2017/2530, Tarih: 10.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/3570 E.  ,  2017/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4802, Karar No: 2023/4677, Tarih: 04.07.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4802 E.  ,  2023/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/176 E., 2015/94 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2014/176 Esas 2015/94 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü, altıncı fıkraları ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.02.2018 tarihli ve 2015/131075 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi

Dosya kapsamında dinlenen tanıklar ve sair deliller dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdura eylemlerinin tek bir seferle sınırlı olmayıp zincirleme olarak devam eden eylemler halinde olduğu bu nedenle hakkında cezalandırılması kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına yer olmadığı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu iddia edilerek mahkeme kararının bozulması talep edilmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

A. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İstemi

Dosya kapsamında dinlenen tanıklar ve sair deliller dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdura eylemlerinin tek bir seferle sınırlı olmayıp zincirleme olarak devam eden eylemler halinde olduğu bu nedenle hakkında cezalandırılması kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına yer olmadığı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu iddia edilerek mahkeme kararının bozulması talep edilmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurdaki zaman kavramının gelişmemiş olduğuna ilişkin tespit karşısında mağdur aleyhine, suçlu lehine yorum yapılarak suç tarihinin 2011 yılı olarak kabul edilerek bu tarihte de suça sürüklenen çocuğun on iki yaşını doldurmamış olduğu anlaşılmakla ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği, mağdurda işlenen suçun psikolojik etkilerinin devam ettiği, mağdurun %50 özürlü olduğu ve hafif derecede mental retardasyon bulunduğunun sabit olduğu, o halde ruh sağlığının bozulmadığının kabul edilemeyeceğini, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal servis ile yapılan görüşmede çocuğun yaşıtlarına oranla cinsel dürtülerinin fazla olduğu, sık sık yalan söylediği, kendisinden küçüklere fiziksel şiddet uyguladığı bilgisi karşısında sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında bakım tedbirlerinin uygulanmamasına karar verilmesinin de usule aykırı olduğu iddia edilerek yerel mahkeme kararının bozulması talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, "Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/1976 Esas nolu ve 29.05.2014 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun aynı yurtta kaldığı mağdura yönelik nitelikli cinsel istismar suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Olay tarihinde, her ikisine de hafif derecede mental retardasyon teşhisi konulan suça sürüklenen çocuk ile mağdurun aynı yurtta kaldıkları, suça sürüklenen çocuğun elbiselerini çıkarmış vaziyette yüz üstü yere yatarak mağdurdan kendisinin üzerine çıkmasını istediği, bir süre sonrasında ise mağdurun yüz üstü yere yatmasını istediği, mağdurun da çıplak vaziyette yüz üstü uzandığı, ardından kendisi de tamamen çıplak olan suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurun anal bölgesine temas ettirdiği, ancak cinsel organını mağdurun cinsel organına sokmadığı, bu nedenle her ne kadar nitelikli cinsel istismar suçundan hakkında kamu davası açılmış ise de, eyleminin basit cinsel istismar kapsamında değerlendirilebileceği, mağdur hakkında alınan Adnan Menderes Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 09.12.2013 tarihli raporunun da bu kabulü destekler mahiyette mağdurda akut veya kronik livata bulgusuna rastlanmadığı yönünde mütalaa içerdiği anlaşılmıştır. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, mağdurun kendisine iftira atmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen Sosyal İnceleme Raporu'nda, yaşıtlarına göre cinsel dürtülerinin daha fazla olduğu ve kendinden küçüklere şiddet uygulayabildiği yönündeki uzman görüşü ve sübuta ilişkin mağdurun aşamalarda verdiği beyanların birbiri ile uyumlu olduğu hususları bütün olarak değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik basit cinsel istismar suçunu işlediği kabul edilmiştir. Ancak, her ne kadar mağdur ifadeleri sübut yönünden tutarlı ise de, olayın gerçekleştiği zaman dilimi hakkında dosyada net bir tespit yapılamamıştır. Şöyle ki, mağdur 03.07.2013 tarihli görüşme raporundan anlaşılacağı üzere, olayın eskiden olduğunu, okulların kapalı olduğu dönemde ve yazın gerçekleştiğini ifade etmiş, ayrıca olayı anlatırken "babam öldüğü dönemde" diye bilgi vermiştir. Mağdur 06.12.2013 tarihli kolluk ifadesinde ise, olayın tam olarak bilmediği bir tarihte yaz aylarında gerçekleştiğini, okuldan çıkıp yurttaki odalarına gittikleri zaman gerçekleştiğini, olay tarihinde 3. sınıfa gittiğini söylemiştir. 25.04.2014 tarihinde mağdurun yeniden ifadesine başvurulmuş ve kollukta alınan ifadeye eşlik eden Rehber Öğretmenin, mağdurda yer ve zaman kavramının bulunmadığı yönünde gözlemlerini aktardığı anlaşılmıştır. Mağdurda hafif derecede mental retardasyon bulunduğu ve mağdurun %50 özürlü olduğu da dikkate alındığında atılı eylemin ne zaman gerçekleştiği hususunun öncelikle belirlenmesi gerekmiştir. Bu kapsamda yapılan yazışmalar neticesinde mağdurun 2012-2013 eğitim öğretim yılında 3. sınıfta okuduğu tespit edilmiştir. Ancak suça sürüklenen çocuğun 13.09

. Mağdurda hafif derecede mental retardasyon bulunduğu ve mağdurun %50 özürlü olduğu da dikkate alındığında atılı eylemin ne zaman gerçekleştiği hususunun öncelikle belirlenmesi gerekmiştir. Bu kapsamda yapılan yazışmalar neticesinde mağdurun 2012-2013 eğitim öğretim yılında 3. sınıfta okuduğu tespit edilmiştir. Ancak suça sürüklenen çocuğun 13.09.2012 tarihinde mağdurla kaldıkları yurttan ayrılarak Aydın Erkek Yurduna gönderilmesi karşısında, mağdurun okuldan çıkıp yurda gittikleri zaman suçun işlendiği yönündeki beyanı ile bu tarihin uyumlu olmadığı, eylemin 13.09.2012 tarihinden dolayısıyla mağdurun 3. Sınıfa gittiği dönemden önce gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Mağdur 03.07.2013 tarihli görüşmede ise olayın eskiden olduğunu ve babasının öldüğü dönemde gerçekleştiğini ifade etmiş, mağdurun babasının 16.07.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır. Mağdurda zaman kavramının yeterince gelişmediği şeklindeki rehber öğretmen görüşü ve aşamalarda eylemin ne zaman gerçekleştiğine dair çelişkili beyanlarda bulunması ve suçun 15.03.2012 tarihinden yani suça sürüklenen çocuğun 12 yaşını doldurmasından sonra işlendiği hususunda net bir tespitin yapılamadığı nazara alındığında, olay tarihine ilişkin oluşan şüphenin suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesi suretiyle, suça sürüklenen çocuğun eylemini 2011 yılında gerçekleştirdiği kabul edilmiş, ancak 2011 yılının Aralık ayının son günü suç tarihi olarak kabul edilse bile, 15.03.2000 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun bu tarihte 12 yaşını doldurmamış olacağı anlaşılmakla, TCK'nın 31/1 ve CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiş, hakkında Çocuk Koruma Kanunu'nda öngörülen güvenlik tedbirleri ilgisine göre uygulanmıştır

.03.2000 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun bu tarihte 12 yaşını doldurmamış olacağı anlaşılmakla, TCK'nın 31/1 ve CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiş, hakkında Çocuk Koruma Kanunu'nda öngörülen güvenlik tedbirleri ilgisine göre uygulanmıştır." denilerek "Her ne kadar suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği dosya kapsamı itibariyle sabit ise de ; Mağdurun aşamalarda olay tarihine ilişkin farklı beyanlarda bulunduğu, bir beyanında olayın üçüncü sınıfa gittiği dönemde gerçekleştiğini iddia ettiği, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün cevabi yazısına göre mağdurun 2012-2013 eğtim öğretim yılında üçüncü sınıfta okuduğunun belirtildiği, oysa SSÇ nin 13/09/2012 tarihinde mağdurla kaldığı yurttan ayrıldığı, yine mağdurun beyanlarında söz konusu cinsel istismar eylemini okulların kapalı olduğu dönemde gerçekleştiğini iddia ettiği, ancak farklı bir beyanında ise okuldan çıkıp yurda gittiklerinde olayın yaşandığını beyan ettiği, yine mağdurun bir başka beyanında ise olayın babasının öldüğü zaman gerçekleştiğini iddia ettiği, mağdurun babasının 16/07/2011 tarihinde vefat ettiğinin anlaşıldığı, 25/04/2014 tarihli kolluk ifadesine iştirak eden rehber öğretmenin "mağdurda zaman kavramının gelişmemiş olduğunu gördüm " şeklindeki beyanı da nazara alınarak mağdur beyanlarında olayın gerçekleştiği tarihe dair oluşan şüphenin SSÇ lehine değerlendirilmesi gerektiği buna göre atılı eylemin mağdurun babasının vefat ettiği 2011 yılında gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, 2011 yılının Aralık ayında gerçekleştiği kabul edilse dahi bu tarihte de SSÇ nin 12 yaşını doldurmamış olduğu anlaşılmakla TCK 31/1, CMK 223/3-a maddeleri gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA" şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin kabule uygun olarak 2011 yılı yerine 02.07.2013 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2014/176 Esas 2015/94 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.