muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11651, Karar No: 2018/10057, Tarih: 29.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/11651 E.  ,  2018/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 04.10.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değerli gelir nedeniyle oluşan kurum zararının, davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21.ve 76. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı ile Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanunu'nun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, ... ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ayrıca kaza tarihinde sigortalının asgari ücretle mi yoksa daha fazla bir ücretle mi çalıştığının tespiti ile yapılacak artırım ve indirimlerin bu ücret üzerinden dikkate alınması ve hesaba katılması gerekecektir.

1-Somut olayda; Gerçek zarar hesabının yapılmadığı, oysa gerçek zarar hesabının yapılması gerektiği, gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi ile düşük olan tutarın kusur karşılığına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

2- Mahkemenin kabulüne göre de; artışlı gelirler yerine ilk Peşin Sermaye Değerli gelirin %80 kusur karşılığına hükmedilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Mahkemece başvurma harcı ile nispi karar ve ilam harcının hazineye gelir kaydedilmesi yerine davalıdan alınarak davacıya verilmesi şeklindeki kabulü hatalıdır ve bozmayı gerektirir.

2- Mahkemenin kabulüne göre de; artışlı gelirler yerine ilk Peşin Sermaye Değerli gelirin %80 kusur karşılığına hükmedilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Mahkemece başvurma harcı ile nispi karar ve ilam harcının hazineye gelir kaydedilmesi yerine davalıdan alınarak davacıya verilmesi şeklindeki kabulü hatalıdır ve bozmayı gerektirir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli vehüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11388, Karar No: 2014/8381, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11388 E.  ,  2014/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/291551

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24.06.2011

NUMARASI : 2010/232 Esas, 2011/554 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden 19.07.1993 doğumlu olup, suç tarihinde 17 yaşı içerisinde olan mağdurun cinsel organına dokunması şeklindeki eylemi TCK.nın 103/1. maddesinde öngörülen çocuğun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK.nın 102/1. maddesinde öngörülen basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26362, Karar No: 2015/40179, Tarih: 20.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26362 E.  ,  2015/40179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/272961

MAHKEMESİ : Silifke Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2010/29 (E) ve 2010/157 (K)

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık A.. D.. ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın sadece ihtiyacı olan deterjan ve yağ almak suretiyle suç kastını ve iradesini değer olarak da az olan miktara özgüleyerek yağma suçunu işlediğinin

anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesi ile cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli mali geliri olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. D.. ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13242, Karar No: 2016/11762, Tarih: 30.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/13242 E.  ,  2016/11762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Davacı, davalı ile yaptığı iş sözleşmesi doğrultusunda davalı tarafından Kuzey Irak’ta bulunan kampında askerlere yemek hizmeti sunmak üzere götürüldüğünü ve ...’ta .. isimli yabancı şirket işyeri yemekhanesinde çalıştırıldığını, davalı işçisi olarak 2004-2006 yıllarında çalıştığını, iş sözleşmesine göre ücretinin dolar üzerinden ödendiğini, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihte Irak’ta faaliyet göstermediğini, davacıyı Irak’ta istihdam etmesinin mümkün olmadığını, davacının davalı şirketten tamamen bağımsız bu ..şirketiyle bağlantılı olarak çalışmış gözüktüğünü, davacının sadece isim benzerliğine bağı olarak davalı şirkete dava açtığını, Irak’ta kurulmuş bağımsız bir şirketin eylemlerinden dolayı Türkiye’de kurulmuş davalı şirketin Türk hukukuna göre sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, davacının ... isimli şirket ile iş akdi imzaladığını, maaşlarının bu şirket tarafından yapıldığını, davalı şirketin davacının işvereni olmadığını, emsal dosyalarda husumetten ret kararı verildiğini, bu kararlarda dikkate alınarak davalı şirket açısından davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ... 3. İş Mahkemesinin 31/12/2013 tarih ve 2011/964-2013/1013 E-K sayılı dosyasında davacı ... Vekili Av.... tarafından açılan davada davalı şirketin ... ordusunun ...’taki kamplarını inşa eden ve işleten ...isimli şirketin uzmanlık gerektiren bazı işleri ile ilgili ihaleler aldığını davalı cevabında kabul etmiş olup, yine o dosyaya kimlik belgesinde ...isminin bulunduğu, davacının isminin bulunduğu konvoy katılım belgelerinde ... antetlerinin bulunduğu, davacıya ait sertifikalarda ... isminin bulunduğu, dosyaya sunulan ..." başlıklı ...'e verildiği anlaşılan belgenin en üstünde ... anteti bulunmakta olup altında ... yazılıdır. Bu belgenin altında ise 03/07/2011 tarihi ile şirket yetkilisi olarak ... ismi ile imzalanmış olup en altta ... anteti ve bu antetin altında ... adresi ve telefonları yazılıdır. Bu belgede ... şirketinin ismi ve adresi birlikte bulunduğu görülmüştür. Buradan hareketle davalı şirket ile dava dışı.... şirketi arasında organik bağ olup olmadığının yeterince araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı maaşının bir kısmının elden bir kısmının ise davacının izin verdiği kişi adına Türkiye’deki banka hesabına yatırıldığını bildirilmiş Dolar olarak yatırılan hesaptan “... masraf” adı altında masraf kesintisinin yapıldığı görülmektedir. Bu durumda ... 3. İş Mahkemesinin 31/12/2013 tarih ve 2011/964-2013/1013 E-K sayılı dosyası getirtilip incelenerek belgelerde görülen ..... adreslerinin ve belirtilen telefon numaralarının davalı şirketle ilgisinin bulunup bulunmadığı, davacıyı Türkiye’den Irak’a götüren şirketin davalı şirket olup olmadığı araştırılarak davacının çalıştığı Serka International... şirketi ile Türkiye’deki şirket arasında organik bağın olup olmadığı belirlenip, davacının maaşının yatırıldığı banka hesabına kim tarafından para yatırıldığı, bu hesaplarda neden “...” adına masraf kesintisi yapıldığı bankadan sorup araştırarak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2474, Karar No: 2020/606, Tarih: 21.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2474 E.  ,  2020/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/11/2017 tarih ve 2015/331 E- 2017/360 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/03/2019 tarih ve 2018/813 E- 2019/228 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyaca ünlü tanınmış “DİESEL” markasının sahibi olduğunu, Türkiye’de de “DİESEL” ibareli tescilli çok sayıda markası bulunduğunu, davalı şirketin “DİES LİFE” ibareli markanın 25. ve 35. sınıf mal/hizmetlerde adına tescili için 2013/80340 numarası ile davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK’in 21/06/2015 tarih 2015-M-5419 sayılı kararı ile reddedildiğini, davalı şirketin “DİES LİFE” ibaresinin logosunun sol kısmında bulunan kırmızı işaretin müvekkili şirket adına tescilli marka ve logo ile karışıklığa yol açabilecek nitelikte olduğunu, tüketicilerin davalı şirketin kullandığı işaret sebebiyle her iki markanın ürünlerini karıştırıp davalının ürünlerini müvekkilinin markasına ait ürünler gibi algılayacaklarını, davaya konu markanın harflerinin dizilimi, okunuşu ve kulakta bıraktığı intibaının müvekkilinin markası ile birebir aynı olduğunu, davalı şirketin müvekkiline ait markadaki tüm unsurlara kendi markasında yer vermek suretiyle iltibas yarattığını, “LİFE” ibaresinin jenerik bir ibare olduğunu, davalı şirket markasının 25. ve 35. sınıf mal/hizmetleri kapsadığını, müvekkilinin “DİESEL” markasının ilk defa 1989 yılında tescil edildiğini ve uzun süredir 25. ve 35. sınıf mal/hizmetlerde kullanıldığını, davalı şirketin kötü niyetli olarak müvekkili şirket markasından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde yararlanmak istediğini ileri sürerek, YİDK’in 21/06/2015 tarih 2015-M-5419 sayılı kararının iptaline, 2013/80340 sayılı davalı şirket markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacı ve davalı markası arasında ortalama tüketici nezdinde görsel, işitsel ve kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını, başvuru markasının davacının markalarından ayrı bir şekil unsuruna sahip olduğunu, markalarda kullanılan sözcüklerin İngilizce olup birbirlerinden farklı anlamlara sahip olduğunu, başvuruda ayrıca 556 sayılı KHK 8/4 maddesindeki şartların da oluşmadığını, markalar arasında iltibas riski olmadığından davacının kötü niyet iddiasının yerinde olmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacı markaları ile müvekkili markası arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığı gibi iltibas tehlikesi de olmadığını, davacının markasının davalı Kurum nezdinde tanınmış marka olarak tescilinin bulunmadığını, davacı yan markasının genel ibare olup, ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, davacının tescile yaptığı itirazına mesnet gösterdiği markalarda 35. sınıf hizmetlerin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 2013/80340 sayılı "DIES LIFE+şekil" ibareli başvurusu ile davacının itirazına mesnet "DIESEL" ibareli markaları arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik olduğu, başvurunun kapsadığı 25. sınıf malların tamamı ile bu malların satışına özgü 35. sınıf mağazacılık hizmetler ile davacı markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin aynı/aynı tür oldukları, bu mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu, davacı markalarının giyim emtiası üzerinde tanınmış marka oldukları ileri sürülmüş ise de bu iddianın kanıtlanamadığı, yine başvurunun kötü niyetli olduğunun da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2015-M-5419 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2013/80340 sayılı markanın 25. sınıftaki “koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç ve dış giysiler ve çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri” ile 35/06. sınıftaki “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç ve dış giysiler ve çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları elektronik ortamlar katalog vb yöntemler ile sağlanabilir)” yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karara karşı, davalı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 21/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15711, Karar No: 2018/3826, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15711 E.  ,  2018/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 19/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13065, Karar No: 2019/3321, Tarih: 09.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13065 E.  ,  2019/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1-Dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen bilirkişisine tevdi ile ..... Karar sayılı dosyasına konu yere ilişkin kroki ve temyize konu dosyadaki davalı alanın krokilerinin birbirleri ile çakıştırılması suretiyle davaya konu kısmın söz konusu dosyadaki yer ile aynı yer olup olmadığını gösterecek imzalı, açıklayıcı krokili ek rapor alınması,

2-Çekişmeli taşınmazın (A) rumuzlu kısımının kamulaştırma hattı içinde kaldığından bahsedildiğinden, varsa taşınmaza ilişkin yapılan kamulaştırma çalışmalarına ilişkin plan, proje, kroki ve tüm belgeler ilgili birimden sorulmak suretiyle getirtilmesi, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 09/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.