muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22828, Karar No: 2014/5984, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22828 E.  ,  2014/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2010/184-2013/29

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı ile aralarındaki sözleşmeye dayanarak kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, kurum sigortalısı H. G. ve A. H.’ye ait reçetelerin incelenmesi sırasında hasta katılım payından muaf ilaç kullanım raporlarının hematoloji ve çocuk hematoloji uzmanları tarafından düzenlenmediğinden bahisle reçete bedellerinden davalının kesinti yaptığını, reçetedeki şekil eksikliğinin tamamlatılabileceğinin sözleşmede hüküm altına alınmış olduğunu ileri sürerek ödenmeyen ve haksız yere kesilen reçete bedeli olarak 10.000 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kuruma ibraz ettiği reçetelerde SUT 12.7.14.3/b bendi gereğince hasta katılım payından muaf ilaç kullanım raporlarının hematoloji uzmanı doktor imzası olmadığı için geçerli olmadığını ,davacı eczacının raporu incelemeden ilaç verdiğinden kusurlu bulunduğu ve kesintinin haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı ile davalı kurum arasında imzalanan sözleşmesinin 3.3.1 maddesinde reçete ve sağlık raporlarındaki eksikliğin giderilebileceği ve bu eksikliğin giderilme yöntemi düzenlenmiştir. Davacı reçetelerdeki eksikliği tamamladığını kuruma ibraz ettiği halde kabul edilmediğini de ileri sürmüştür. Hal böyle olunca davacının düzeltip hematoloji uzmanının imzasını taşıyan reçetelerde ilgili yerlerden getirtilerek sözleşmenin 3.3.1 maddesi göz önüne alınarak davalı kurumun kesintisinin haklı olup olmadığı yönünde uzman bilirkişiden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 5.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22398, Karar No: 2013/1493, Tarih: 18.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2011/22398 E.  ,  2013/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 25.06.1998 tarih ve 6526 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen taşınmaza mısır ekmek suretiyle fiziki müdahalede bulunması karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine, yıllardır tarımsal faaliyet yapılan arazide bilirkişinin “kimyevi gübre ve kimyasal zirai mücadele ilaçları kullanılması sebebiyle” doğal yapının zarara uğramasına neden olduğu şeklindeki tespitine dayalı olarak aynı Kanunun 65/a maddesi uyarınca ceza tayin edilmesi,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17734, Karar No: 2014/7074, Tarih: 15.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/17734 E.  ,  2014/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Anamur Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/193-2013/251

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 19.maddesi uyarınca dava konusu muhdesatın kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve idareye aidiyetine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak,

Her ne kadar davacı idarece dava konusu muhdesatın davalı K.. Ö..'e ait olduğuna ilişkin zilyetlik tutanağı düzenlenerek dava açılmışsa da yargılama sırasında davaya dahil edilen Orman Genel Müdürlüğü vekilince dosyaya ibraz edilen 04.02.2013 tarihli yazılı beyanında muhdesatın kendilerine ait olduğuna dair itirazı dikkate alındığında muhdesatın aidiyeti konusunda ihtilaf bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; tespit edilen kamulaştırma bedelinin Kamulaştırma Kanunu'nun 19/7. maddesi uyarınca, ileride hak sahipliğini ispat edecek tarafa ödenmek üzere bankada açılacak üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yönde bir karar verilmeden sadece bedelin tespitine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5670, Karar No: 2015/4828, Tarih: 06.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5670 E.  ,  2015/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2010/632-2013/539

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.09.2013 gün ve 632-539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Davacı vekili Av. S.. K..'ın yargılama sırasında azledildiğine ya da vekâletten çekildiğine ilişkin belge varsa evraka eklenmesine,

2-Av. S.. K..'ın azil ya da vekâletten çekildiğinin belirlenmesi halinde, gerekçeli kararın Av. E.. Y..'e tebliğinin sağlanması, temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Hükmü temyiz eden davacı vekili Av. E.. Y..'in vekâletnamesi dosyada mevcut olmadığından vekâletnamenin temin edilerek evrak arasına alınması, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5681, Karar No: 2023/2029, Tarih: 04.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5681 E.  ,  2023/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.06.2022 tarihli ek karar ile dava değeri üzerinden hesaplanan 1/4 oranındaki peşin nispi temyiz harcının yatırılması hususunda gönderilen 16/06/2022 tarihli muhtıranın 21/06/2022 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği, ancak nispi temyiz harcının temyiz eden davalı tarafından yatırılmadığı ve muhtıra gereklerinin yerine getirilmediği gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, nispi temyiz harcının süresinde yatırılmaması gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı, davalı ... vekilince 15/06/2022 tarihinde süresinde temyiz edilmiş ve aynı gün maktu temyiz karar harcı ve başvuru harcı yatırılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.068,05 TL nispi temyiz harcının tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde Mahkeme veznesine yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağına dair usulüne uygun olarak düzenlenen 16/06/2022 tarihli muhtıra, davacı vekiline 21/06/2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili tarafından eksik temyiz harcı bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi 30.06.2022 tarihli ek kararı ile, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 30.06.2022 tarihli ek kararı ile, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Davalı ... vekili süresinde sunduğu 04/07/2022 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinde, temyiz ve ödeme işlemlerinde elektronik ortamların ve teknik altyapıların yetersizliği ile muhtıradaki eksikler nedeniyle bir haftalık kesin süre içerisinde nispi temyiz harcının aktarılamadığını, bu hususu ek kararın tebliğ edildiği 04/07/2022 tarihi itibari ile öğrendiklerini ileri sürerek, 30/06/2022 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasını ve 24/05/2022 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede, temyiz harcına ilişkin muhtıranın davalı ... vekiline 21/06/2022 tarihinde tebliğ edildiği, harcın yatırılabileceği son günün 28/06/2022 tarihi olduğu, ek kararı temyiz eden davalı vekilince anılan tarihe kadar eksik temyiz harcının yatırılmadığı, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu sonucuna varılmakta olup, temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30/06/2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04/04/2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18428, Karar No: 2013/4723, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18428 E.  ,  2013/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen ... ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Suça sürüklenen ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 21.1.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, suça sürüklenen ... müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 1.2.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın hırsızlık yapmak amacıyla girdikleri ... ... isimli İlköğretim okulunun giriş kapısının camını, okul binasına ait ancak kullanılmayan ve arka tarafta bulunan kapının camlarını ve okulun ikinci katında bulunan müdür yardımcısına ait odanın kapısının üst camını kırarar zarar verdikleri olayda,

1-Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı kamu malına zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağının değerlendirilmesi açısından; suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı ... Koruma Kanununun 35/1 ve ... Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2.maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış oldukları dikkate alınarak, kamu malına zarar verme suçu yönünden 5395 sayılı ... Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığı hususunda rapor alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.3.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12808, Karar No: 2017/12281, Tarih: 20.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12808 E.  ,  2017/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 7.819,45 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı elektrik şirketinin, kayıp-kaçak bedelini davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1827, Karar No: 2023/402, Tarih: 14.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/1827 E.  ,  2023/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29/12/2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4.500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.... 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29/12/2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 22/03/2021 tarihli ve 2019/8599 Esas, 2021/2842 Karar sayılı ilâmıyla; basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle, bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03/11/2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/695 Karar sayılı kararı ile, genel hükümlere göre yargılamaya devamla sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmaması yönünde esas mahkemenin takdirinin bulunduğu anlaşılmakla, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4.500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08/04/2022 tarihli ve 2022/1539 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Kusuru bulunmadığı halde eksik inceleme ile hukuka aykırı şekilde hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü