muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11138, Karar No: 2010/5876, Tarih: 25.05.2010

Diğer davalılar vekili, yükleme ve boşaltmanın müvekkillerine ait olmadığını, hasarın bu aşamada oluştuğunu, kaza tarihi ile icra takip talep tarihi arasında 1 yıl geçmekle TTK' nun 1067 nci maddesi uyarınca hakdüşürücü sürenin geçtiğini, husumet yöneltilemeyeceğini, talep miktarının yüksek olduğunu, hasar tespit ve ihbarında da bulunulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına, benimsenen bilirkişi kurulu asıl ve ek raporuna göre, ibranamede kaza tarihi olarak gösterilen 17.01.2005 tarihinin nehir taşıma kesitinde kalan bir tarih olduğu ve gemiden tahliyeden iki hafta sonrasına denk geldiği, deniz taşıması ile ilgili alt taşıma sözleşmesinde taşıyan olarak adı geçen davalı Temel Ltd. Şti.' nin sorumluluk döneminde hasar oluşmadığı, üst taşımada taşıyıcı olan Eko Ltd .Şti.' nin de nehir taşıma kesitinden sorumlu olmadığı, davalı ...' ın ise "Freight Forwarding" olarak konişmentoda yer aldığı, taşıma taahhüdünde bulunmadığı, davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigorta sözleşmesine dayalı olarak ödenen tazminatın rücuen tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigorta sözleşmesine dayalı olarak ödenen tazminatın rücuen tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece ek rapor benimsenerek davalılardan ...' ın konişmentoda "freight forwarding" olarak yer aldığı ve taşıma taahhüdünde bulunmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı, şirketi yerine gerçek kişi ...'a husumet yönelttiklerini, bu davalı ile sigortalı Borusan Lojistik arasında yapılan "Çok Modlu Nehir-Deniz Taşımacılık Sözleşmesi'ne ve navlun faturasına dayandıklarını bildirmiş olup, bunların fotokopilerini sunmuştur. Fatura, Gemlik-Linz arası Köstence aktarmalı taşımanın navlun faturası olup, sözleşmeye göre bu davalı Gemlik-Linz arası deniz ve nehir taşımasını üstlenmiştir. Mahkemece, bu fatura ve sözleşme değerlendirilmeden asıl raporda bu davalının "navlun müteahhidi", ek raporda ise carrier = taşıyan olarak değil, freightforwarding = forwarder olarak konişmentoda yer aldığı görüşüne itibar edilmiştir. Bu davalı vekili, "freight forwarding" ibaresinin taşıma işleri yükleyicisi anlamına geldiğini, "yük taşımacısı" şeklindeki konişmento tercümesinin hatalı olduğunu savunmuştur. Davacı vekili, yanıta yanıt dilekçesinde, bu davalının acente olduğuna dair konişmentoda ve dosyada bir kanıt bulunmadığını, ara limanda alıcı ve satıcının bulunmadığını, bu davalının taşımanın her iki kesitini de üstlendiğini, konişmentoya ekli taşıma koşullarının 2/c maddesindeki "yükleme öncesi ve boşaltma sonrası veya kargo bir başka taşıyıcıda iken herhangi bir şekilde kargonun uğrayacağı hasar ve kayıp durumundan hiçbir koşulda sorumlu olmayacaktır" kaydından savunmanın aksine, yükleme ve boşaltmadan bu davalının sorumlu olduğunun belirgin olarak anlaşıldığını ileri sürmüştür. Ek raporda bu kaydın geçerli olduğu sonucuna varılmış ise de, mahkemece bu tartışılmamıştır. Davalı ...'ın hukuki durumunun üzerinde yeterince değerlendirme yapılmadan hüküm tesisi eksik incelemeye dayalı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, diğer davalılar bakımından da yazılı gerekçelerle dava reddedilmiştir. Oysa, ibraname sigortalı ile davacı arasında düzenlenmiş olup, ibranamede yazılı hasar tarihinin esas alınması suretiyle davacının bu davalılara yönelik hakkının sona erdiği sonucuna varılmış olmaktadır. İbraname, rücuen tazminat hakkını sonlandırabilecek nitelikte bir belge değildir. Dosya kapsamındaki delillerin gösterdiği hasar ve bunun tarihi önemli olup, salt ibraname tarihine mutlak olarak bağlı kalınması doğru görülemez. Davacı yan hasar tespitini DPS firmasının raporuna dayanmış olup, bu raporda Gemlik' teki yükleme, Köstence' deki boşaltma ve nehir taşıması için yükleme, Linz' deki boşaltma olmak üzere tüm aşamalara ilişkin hasarlar ve nitelikleri ayrı ayrı belirlenmiştir. Deniz taşıması sonunda belirlenen hasarlar bu raporda; küçük, normal, olağan, sadece ambalajlarla ilgili ve içeriği etkilemeyen hasarlar olarak nitelendirilmiş, asıl ve ek raporda da, bu kesitteki hasarların fotoğraflara göre en fazla 100 Euro tutarında olduğu, davacı talebindeki meblağ kadar olmasının mümkün olmadığı yorumu yapılmış ise de, davacı asıl ve ek rapora itirazlarında, hasarların ambalajları aşıp içeriye kadar sirayet ettiğini, fotoğrafların bir kısmının dava konusu taşımayı yapan Antakya Gemisine, bir kısmının dava konusu olmayan taşımayı yapan Koçlar Gemisine ait emtialar için olduğunu, hasarların analimanda boşaltma sırasında her iki geminin de yan yatması sonucu oluştuğunu, deniz taşıma aşamasında 10.789,11 Euro' luk hasarın oluştuğunun DPS firmasının raporunda açıklandığını, koruyucu ambalajın bariz şekilde hasar gördüğüne, beyazpas oluştuğuna, sargı sapının mekanik olarak deforme olduğuna ilişkin bu raporda tespitlere yer verildiğini ileri sürmüştür. Davalı ...'nun delilleri arasındaki kargo raporunda, deniz taşıması sonundaki boşaltma sırasında tespit edilen hasarlar, bükülme, yamulma, yırtılma, kırılma şeklinde nitelendirilmiştir. Bu rapor tartışılmadığı gibi, nehir ayağını üstlenen dava dışı firmanın nehir taşımasına başlamadan önce yaptırdığı anlaşılan hasar tesiptleri üzerinde de durulmamıştır. Davacı, iki ayrı gemi hasarı dosyası açıldığını rapora itirazında ileri sürmüş ise de, iki ayrı gemi hasarlarına ilişkin dosya celb edilmemiş olup, fotoğrafların ve delillerin bilirkişi asıl ve ek raporunda ayrımı yapılmadığından rapor denetime de elverişli değildir. Sorumsuzluk kaydı olduğu ileri sürülen kaydın bu davalılar bakımından tartışması da mahkemece yapılmamıştır. Bu açıklamalar çerçevesinde iddia ve savunma üzerinde yeterince duran taraf delillerinin tamamını ele alan, davacının raporlara itirazlarını yeterince değerlendiren, denetime elverişli yeni bir bilirkişi kurulu raporu alınması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16842, Karar No: 2014/4886, Tarih: 05.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16842 E.  ,  2014/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermek, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak

HÜKÜM : İkna suretiyle irtikap ve cürüm işlemek için kurulan teşekküle yardım etmek suçlarından mahkumiyet, zamanaşımı nedeniyle düşme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet vermek ve bu eyleme aracılık etmek suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece bu suçlarla ilgili olarak katılma talebinin kabulüne, sanık ... hakkında ikna suretiyle irtikaba iştirak etmek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup merciince değerlendirildiği anlaşılmakla, incelemenin katılan vekilinin ...,..., ... ve ... haklarında ikna suretiyle irtikaba iştirak etmek suçundan kurulan mahkumiyet, ......haklarında örgüte yardım etmek suçundan verilen düşme, sanıklar Davut, ...müdafiilerinin ise ikna suretiyle irtikap suçuna iştirak etmekten kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar .... haklarında cürüm işlemek için kurulan teşekküle yardım etmek suçundan verilen düşme, ..., . ... ve ... haklarında ise ikna suretiyle irtikaba iştirak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmiş, delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri ile gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanıklar .... müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17027, Karar No: 2007/15591, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17027 E.  ,  2007/15591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yeşilyurt (Malatya) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16240, Karar No: 2012/14852, Tarih: 10.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/16240 E.  ,  2012/14852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre davacı eczacı olup, sözleşmeden kaynaklanan muarazanın men-i istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26749, Karar No: 2013/3813, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26749 E.  ,  2013/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8786, Karar No: 2012/7949, Tarih: 13.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8786 E.  ,  2012/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birim gün üzerinden bulunan para cezasından indirme yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, adli para cezasının tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “TCK.nun 154/2. maddesi ile hapis cezası yanında, adli para cezasına esas alınan 5 gün üzerinden TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 4 gün ile mahkemenin kabulü gözetilerek günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 80 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyizlere gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

b- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birim gün üzerinden bulunan para cezasından indirme yapılarak fazla ceza tayini,

c- Sanık ... müdafiinin, paraya çevirme talebi bulunduğu halde bu hususda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15063, Karar No: 2015/2650, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15063 E.  ,  2015/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27152, Karar No: 2024/13763, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27152 E.  ,  2024/13763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 24.02.2023

SAYISI : 2022/2448 E., 2023/330 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.02.2023 tarihli ve 2022/2448 Esas, 2023/330 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2022/2448 Esas, 2023/33 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16998, Karar No: 2017/2925, Tarih: 10.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16998 E.  ,  2017/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 3.746,76 TL maddi, 3.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış, Ulusal yargı ağı sistemi üzerinden yapılan inceleme sonucunda aynı konu ile ilgili olarak davacı tarafından açılmış başka bir davanın bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20016, Karar No: 2013/1054, Tarih: 15.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20016 E.  ,  2013/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15468, Karar No: 2014/6041, Tarih: 08.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15468 E.  ,  2014/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2000/95-2012/643

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.04.2000 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 11.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Asıl dava suya vaki elatmanın önlenmesi, birleştirilen dava ise tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı- davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Taraf ehliyeti" başlıklı 50. maddesi gereğince medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Aynı Kanunun 51. maddesine göre de dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetine göre belirlenir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi ile köy aleyhine açılan davalarda köyü temsil yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, 06.12.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesi ile;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesinin taraf olacağı belirtilmektedir.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında 1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesinin taraf olacağı belirtilmektedir.

Yine Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca da geçici 1. maddenin 13. fıkrası ilk mahalli idareler genel seçim tarihi olan 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince;

Davalı Karalar köyünün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen ilgili maddeleri uyarınca mahalle olarak bağlı bulundukları Gazipaşa İlçe Belediyesine katıldığı ve tüzel kişiliğinin son bulduğu, başka bir deyişle davada pasif husumet ehliyetinin kalmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, 6330 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince dava dışı Gazipaşa İlçe Belediye Başkanlığının davaya katılımı sağlanarak davanın esası hakkında bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olamadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.