muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5058, Karar No: 2010/6727, Tarih: 19.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5058 E.  ,  2010/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.676,20 TL için icra takibine itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; 3.360 TL kira alacağı için yapılan icra takibin vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK 73. maddesinde; Kanun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima ve yahut iddia ve müdafalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikatın davet etmedikçe hükmünü veremez.

Somut olayda, dava dilekçesinin ve duruşma gününün davalıya tebliğine ilişkin tebligat parçasının incelenmesinde "Muhatap tevziat saatlerinde evde olmadığından bulunamadı. Muhtarlığa tebliğ edildi. 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırıldı, komşusu ...'a haber verildi. İmzadan imtina etti" şeklindedir. Böyle bir tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21. ve Tebligat Tüzüğü 28.maddelerine aykırıdır. Zira bahsi geçen ilgili maddeler gereği muhatabın (davalının) evde (adreste) bulunmama sebebi yazılmadığı gibi, evde bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta, amir ve müdürlerinden sorularak beyanları tebliğ tutanağına yazılmamıştır. Bu nedenle tebligat geçersizdir.

Diğer yandan davalı doktor olup dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğine ilişkin tebligat parçasındaki adres, davalının görev yaptığı Atlas Hastanesidir; bu hale göre de tebligat, 7201 sayılı Tebligat Kanununun otel, hastane, fabrika ve mektep gibi yerlerde tebligata ilişkin 18. ve Tebligat Tüzüğünün 24.maddesine de aykırıdır. Zira bahsi geçen ilgili maddelerde tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin eder. Bunlar tarafından muhatap derhal bulundurulmaz veya tebellüğden imtina ederse yahut diğer bir sebeple tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amirine yapılır. Bu hususlarada riayet edilmemiş olup, tebligat bu yönden de usulsüz olup geçersizdir.

Dava; davalıya haberdar edilmeden, savunma hakkı tanınmadan davalının yokluğunda sonuçlandırılmıştır. Bu nedenle de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12643, Karar No: 2013/14280, Tarih: 04.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12643 E.  ,  2013/14280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVATÜRÜ:Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.06.2012 gün ve 221/62 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava dilekçesinde taşınmazının içinde kaldığını düşünerek yaptığı evinin köy boşluğu içinde olduğunu ... Kaymakamlığı'na yapılan şikayet ve tecavüzün menine ilişkin karar sonucu öğrendiğini, dava konusu yerin zilyetlik hukuki nedenine dayanarak adına tescilini istemiştir. Davacı 26.10.2010 tarihli oturumda ise kaymakamlık men kararına konu olan evi babasına ait 382 nolu taşınmaza yaptığını, tescil talebi olmadığını, evin 382 parsel sınırları içinde kaldığının tespitini, talebini bu şekilde ıslah ettiğini beyan etmiştir.Davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi davacıya ait evin köy merasına inşa edildiğinden davanın reddini savunmuştur. Davalı Hazine vekili dava konusu evin mera alanı içinde kaldığını, meraların zilyetlikle kazanılamıyacak ve özel mülkiyete konu olamıyacak yerlerden olması nedeniyle davanın reddi ile taşınmazın mera olarak özel siciline kaydını savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulü ile davacının yaptığı evin ... Köyü 382 nolu parsel içeresinde kaldığının tespitine karar verilmiştir.Hüküm ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı zilyetlik hukuki nedenine dayanarak tespit isteminde bulunmuştur. Mahkemece 06.05.2011 tarihinde yapılan ilk keşif sonrasında sunulan Kadastro Teknisyeni ... ın'ın 09.05.2011 tarihli raporunda, dava konusu evin kadastro harici alan olarak belirlenen yerde kaldığı ve 382 parsele 181,34 metre uzakta olduğu bildirilmiştir. Davacı vekilinin itirazı üzerine yapılan 16.05.2012 tarihli keşif sonrası Kadastro Teknisyeni ... tarafından düzenlenen 19.05.2012 tarihli raporda ise dava konusu evin 382 parselin sınırları içinde kaldığı beyan edilmiştir. Yine ... Kaymakamlığı'nın men kararı ekindeki 30.09.2010 tarihli Kadastro Teknisyeni ... 'ın raporunda da dava konusu evin Kadastro harici alanda kaldığı tespit edilmiştir.Mahkemece, dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmemiştir. Dava dosyasında tespit istemine konu evin bulunduğu taşınmazın yeri konusunda tamamen farklı görüş bildiren raporlar mevcuttur. Yerel Mahkemece, açıklanan durum gözetilerek yeniden ve dosyada mevcut çelişkileri giderecek şekilde rapor düzenlemeye ehil bilirkişiler Kurulu oluşturularak keşif yapılıp evin yeri tam olarak tespit edildikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması yanlış olmuştur.Kabul şekline göre de, dava konusu evin bulunduğu yere ilişkin tespit kararı 382 nolu parsel ile ilgilidir. Dosyada mevcut tapu kaydına göre anılan taşınmazın malikleri ... , ... ve ... olup davalılar Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği ile 382 parselin bir ilgisi yoktur. Bozma sonrası yapılacak keşif ile evin 382 parsel içinde kaldığı tesbit edilirse husumet konusunun da değerlendirilmesi gerekir.Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ve ... Köyü Tüzel Kişiliği vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428

... , ... ve ... olup davalılar Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği ile 382 parselin bir ilgisi yoktur. Bozma sonrası yapılacak keşif ile evin 382 parsel içinde kaldığı tesbit edilirse husumet konusunun da değerlendirilmesi gerekir.Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ve ... Köyü Tüzel Kişiliği vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8962, Karar No: 2018/8285, Tarih: 18.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8962 E.  ,  2018/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı şirket vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 21.09.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme, alınan kusur raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

İncelenen davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverenlerden ....Orman Ürünleri İnş. Tem. Mad. San. Tic, Ltd. Şti. %50,.... Belediyesi %20 ve kazalı .... %30 kusurlu olduğunun kabulü ile karar verilmiş ancak olay hakkında halen derdest bulunan ceza dosyasının sonucu beklenmemiştir.

Mahkemece, olay hakkında var olan.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/184 E sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenilmeli, ceza davasında tespit edilen kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile mahkum olanlara da bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilerek, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, oluşması halinde çelişki de giderilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, mahkemenin kabulüne göre de davanın yasal dayanağının olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

2- Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, mahkemenin kabulüne göre de davanın yasal dayanağının olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı,.... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, .... Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak % 10 arttırılıp % 10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi % 10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak % 5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ayrıca kaza tarihinde sigortalının asgari ücretle mi yoksa daha fazla bir ücretle mi çalıştığının tespiti ile yapılacak artırım ve indirimlerin bu ücret üzerinden dikkate alınması ve hesaba katılması gerekecektir.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi ile düşük olan tutarın kusur karşılığına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile ayrıca kurumca hak sahiplerine ölüm aylığı tahsisi de yapılmış bulunmasına rağmen pasif devre hesabı yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, diğer taraftan mahkemece hükmüne esas aldığı 06.07.2015 tarihli hesap raporunda hak sahibi Havva’nın rapor tarihinde evlenip evlenmediği nüfus müdürlüğünden saptanarak medeni durumuna göre belirlenmeli, evlenmediğinin anlaşılması halinde, zarar hesabının rapordan sonra olmak üzere ileri ki bir tarihte evleneceği kabul edilerek hesap yapılması gerekirken rapor tarihinde 33 yaşında olan kız çocuğu için destek sınırının 23.1 yaş ile sınırlandırılması, kabule göre de hak sahibi kız çocuğu yönünden dış tavan aşılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15370, Karar No: 2019/3049, Tarih: 07.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/15370 E.  ,  2019/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere, diğer sanıklar hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suça öngörülen ceza bakımından asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanıklar ... ve ... yönünden savunmalarının alındığı 08/05/2008 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; Diğer sanık ... yönünden zamanaşımını kesen en son işlemin hakkında mahkumiyet kararının verildiği 26/05/2009 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan ... vekilinin sanıklara yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, İl Özel İdaresi'ne teslim edilen 15 kg'lık, 157 teneke baz yağının 5015 sayılı Kanunun ek 5/1. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, bu yağı yakıt deposuna aktarmada kullanılan aparatların sahiplerine iadesine, 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14210, Karar No: 2021/15984, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14210 E.  ,  2021/15984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan en ağır cezayı içeren ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2013 tarihli ve 2013/105 E., 2013/498 K. sayılı 21/06/2013 tarihinde kesinleşen TCK’nın 142/1-b. maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, 20/03/2017 tarihli ek karar ile uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş olan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 29/11/2012 tarihli ve 2012/641 E., 2012/1053 K. sayılı ilamına konu 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak “... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2013 tarihli ve 2013/105 E., 2013/498 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un

108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 29/11/2012 tarihli ve 2012/641 E., 2012/1053 K. sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 29/11/2012 tarihli ve 2012/641 E., 2012/1053 K. sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ... ve ... hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15/01/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanıkların, ... ... isimli iş yerinde bulunan katılanın, sandalyenin koluna asmış olduğu çantasını çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

3- Tüm dosya içeriğine göre; suç tarihinde 12 yaşından küçük olup kusur yeteneği bulunmayan ... ...’nun suçun işlenmesinde araç olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 37/2. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Katılan ve tanıkların anlatımları ile olay tutanağına göre; katılanın çantasının hakkında yaşı sebebiyle ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ... ... tarafından alındığı, katılanın hırsızlığı fark etmesi üzerine haberdar ettiği tanıklar ... ve ...’in iş yeri dışına çıktıkları, etrafta araştırma yaparak sanık ... ve ... ...’na ulaştıkları, kolluk görevlileri ve tanıklarca yapılan çalışmalar sonucu çalınan çanta ve cüzdanın ele geçirildiği somut olayda; takipte kesinti olması nedeniyle, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,