muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13906, Karar No: 2015/9805, Tarih: 12.11.2015

Olayımıza gelince; Dava dilekçesinde belirtilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/732 Esas sayılı dosyasında davalı hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan dolayı cezalandırılması istemiyle açılan dava sonucunda, mahkemece davalının kira ilişkisine dayalı olarak taşınmazı kullandığı, uyuşmazlığın özel hukuktan kaynaklandığı belirtilerek davalının beraatına karar verilmiştir. Bu dosya içerisinde davalının 11.03.2011 tarihli ifadesinde ise, işyerinin mülkiyetinin kime ait olduğunu bilmediğini, anahtarın yaklaşık 20 yıldır kendilerinde olduğunu, bugüne kadar kimsenin kendisinden kira istemediğini, beyan ettiği görülmüştür. Yine dosya arasında bulunan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.1988 tarih ve 1988/330 Esas 1988/304 Karar sayılı kararına göre davalı ... tarafından ölü ... Gökdeniz mirasçıları (Kendisine asaleten diğer mirasçılara vekaleten ... ... Nebigil) aleyhine açılan davada; 1988 yılı kira parası 160.000 TL nin ödenmesi için tevdi mahalli tayinine karar verilmesinin istendiği, mahkemece ... ... Bankasının tevdi mahalli olarak tayinine karar verildiği, 09.06.1988 tarihli ... Bankası dekontu ile, ... ... Nebigil’e ödenmek üzere 1988/330 Esas 1988/304 Karar gereği, açıklamasıyla 160.000 TL ödeme yapıldığı görülmüştür. Dava dilekçesi ekinde bulunan ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.03.2007 tarih ve 2007/388 Esas 2007/366 Karar sayılı kararına göre ... ... Nebigil’in ölümü üzerine mirasının 4 pay kabul edilerek 1'er payla ... ... ... Nebigil’e aidiyetine karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda yukarıdaki hususlar birlikte değerlendirildiğinde davalı ile davacının murisi ... ... Nebigil’in de aralarında bulunduğu ve tevdi mahalli tayini kararında adı geçen ölü ... Gökdeniz mirasçıları arasında kira ilişkisinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Elbirliği halinde mülkiyetin söz konusu olduğu hallerde tüm mirasçıların birlikte ihtar gönderip birlikte dava açmaları gerekir. Elbirliği halinde maliklerin tümü tarafından gönderilmeyen temerrüt ihtarnamesi, tahliye yönünden hukuki sonuç doğurmaz. Ancak eldeki davada dava konusu edilen, kiralananın tahliyesi olmayıp dava kira alacağının tahsili istemiyle açıldığından elbirliği ile maliklerin tümü tarafından önceden ihtar gönderilmesi zorunluluğu yoktur. Öte yandan kira alacağının tahsili için açılan davada tüm mirasçıların yer alması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, davada yer almayan diğer mirasçıların tespiti ile davaya muvafakatlarının sağlanması ya da terekeye temsilci atanmak suretiyle taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken, kira bedellerinin ödenmesi hususunda ihbarda bulunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15815, Karar No: 2010/19798, Tarih: 11.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15815 E.  ,  2010/19798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taşınmazı 15.10.2008 tarihinde dava dışı ...’ya satarak tapuda mülkiyetini de devir ettiğinden davacının aktif husumet ehliyeti sona ermiştir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12618, Karar No: 2019/3491, Tarih: 25.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12618 E.  ,  2019/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Dışkapı Vergi Dairesi Müdürlüğünün vergi mükellefi olan davalı ...'in muhtelif dönemlerden 07/03/2014 tarihi itibariyle vadesi geçmiş, gecikme zammı toplam 27.111,44 TL tutarında vergi borcu bulunduğunu, ... hakkında vergi borcunun ödenmesi için ödeme emirleri düzenlendiğini ve tebliğ edildiğini, ayrıca haciz varakaları düzenlenmiş olup, yapılan mal araştırması neticesinde herhangi bir mal varlığı kaydına rastlanılmadığını, ancak dava konusu edilen taşınmazlarını diğer davalı ...’e devrettiğini belirterek taşınmazların satış işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalı ...’in diğer davalı ...’e satmış olduğu ...,... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazların satışına ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalarda dava kabul edildiği takdirde tasarruf tarihine kadar olan vergi borcu ferileriyle hesaplanarak bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı hazine, dava dilekçesinde 07/03/2014 tarihi itibariyle vadesi geçmiş, gecikme zammı toplam 27.111,44 TL vergi borcu olduğunu belirtip, tasarrufun iptalini istemiştir. Tasarruf(satış) tarihi 12/03/2009’dur. Bu durumda uzman bilirkişi incelemesi yaptırarak, davalı borçlunun tasarruf tarihine kadar olan vergi borçlarının ferileriyle birlikte belirlenerek bu miktar üzerinden davacının alacak ve ferileriyle sınırlı olarak iptale karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere tasarruf tarihine kadar doğan vergi borcu tespit edilmeden ve alacak ve ferileriyle sınırlamadan yalnızca tasarrufun iptaline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10626, Karar No: 2023/3732, Tarih: 01.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10626 E.  ,  2023/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/192 Esas, 2015/715 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanık hakkında atılı suçtan cezalandırılma cihetine gidilmesi yerine eksik ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 08.04.2015 günü İznik ilçe merkezinde faaliyet gösteren ... Gayrimenkul isimli işyerinde çalışmaya başladığı, ilk iş günü saat 14.30 sıralarında işyeri sahibi olan sanığın katılana "Kuşlara yem verir misin" dediği, katılanın da kuşlara yem verdikten sonra kalan yemleri mutfak kısmına götürüp tezgahın altına eğilip bırakacağı sırada, sanık ...'nın aniden katılanın arkasından sıkıca sarılarak katılanın zorla dudaklarından öpmeye çalıştığı, katılanın karşı koymaya çalıştığı ancak dudağının kenarından sanığın zorla bir kez öptüğü iddiası ile sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

Yargılama neticesinde Mahkeme tarafından, sanığın cezalandırılmasına yeter derecede her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, somut ve kanuni delil elde edilemediği gibi ortada şüpheli bir durumun mevcut olduğu, ceza hukukunun genel ilkelerinden olan “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de dikkate alınarak sanığın delil yetersizliği nedeniyle atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/192 Esas, 2015/715 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2009/4820, Karar No: 2009/7649, Tarih: 17.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4820 E.  ,  2009/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı(3.Kişi) : ... Kimyasal Tem.Tarım ve

Hiz.San. Tic.Ltd.Şti

Davalı(Alacaklı):Garanti Bankası AŞ.

(Borçlu :...

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi dava dilekçesi ile, Konya 9. İcra Müdürlüğünün 2007/13616 Esas sayılı dosyasından, haczedilen ... plakalı 29.02.2008 tarihinde noterde düzenlenen sözleşme ile borçludan satın aldığını belirterek , İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, satıştan önce takibin başladığını, borçlunun alacaklılarından mal kaçırma amacı ile aracı sattığını ve haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacının aracı 14.03.2008 tarihli hacizden önce satın aldığından bahisle istihkak davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin ,İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu aracın trafik kaydı üzerine haciz 14.03.2008 tarihinde konulmuş ve otoparkta 23.04.2008 tarihinde davacının yokluğunda fiilin haczedilmiştir.

İ.İ.K'nun 96/3.maddesi hükmüne göre, "haczin yapıldığını öğrenen 3.kişinin 7 gün içinde istihkak iddiasında bulunmadığı takdirde aynı takipte bu iddiayı ileri sürmek hakkını kaybedeceği" öngörülmüştür.

../...

-2-

2009/4820

2009/7649

Davacı vekili 05.11.2008 tarihli dilekçesinde müvekkili davacının haczi 28.03.2008 tarihinde öğrendiğini belirtmiştir. Davanın 24.06.2008 tarihinde İ.İ.K'nun 96.maddesinde yazılı 7 günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davanın 7 günlük hak düşürücü süreden sonra açıldığı resen gözetilerek süreden reddine karar vermesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/379, Karar No: 2019/5612, Tarih: 19.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/379 E.  ,  2019/5612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/12/2016 tarih ve 2014/743 E- 2016/1113 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 25/09/2017 tarih ve 2017/465 E- 2017/892 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 17/09/2019 günü hazır bulunan davacı asil ... ve vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ortağı iken şirket ortaklığından 08/01/2013 tarihinde ayrıldığını, davacının davalı şirkete ortak olduğu dönemde 1.033.817,10 TL borç verdiğini şirket ortağı ve müdür aynı zamanda davacının ağabeyi olan İsmail Aslan tarafından bu bedelin 30/06/2013 tarihine kadar davacıya ödeneceğinin bildirildiğini, ancak paranın sadece 100.000,00 TL'sinin 11/06/2013 tarihinde davacıya ödendiğini ileri sürerek, ödenmeyen 933.817,10 TL'nin 30/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının 08/01/2013 tarihinde hisse devri yaparak şirket ortaklığından çıktığını, davacının şirketten bir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın şirketle ortağı arasında ödünç verme ilişkisinden kaynaklandığı, davacının şirkete 31/01/2005 ila 09/04/2012 arası toplam 1.033.817,10 TL nakit para aktardığı, davalı şirketin 11/06/2013 tarihinde borcuna mahsuben davacıya 100.000,00 TL ödediği, bu tarihte 6098 sayılı TBK'nın 147/4 (mülga B.K.'nın 125/4) maddesindeki beş yıllık zamanaşımının kesilmiş olduğu, 11/06/2013 tarihinden geriye doğru beş yıllık dönemde davacının şirketten 147.700,42 TL alacağı kaldığı, davadan evvel temerrüt oluşmadığından bu alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsili gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 147.700,42 TL alacağın dava tarihi olan 14/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talepler zamanaşımına uğramış olduğundan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; dava tarihi itibariyle ortaklık sözleşmesinden doğan bir uyuşmazlığın söz konusu olmayıp davacı yanın alacak iddiasını ödünç verme ilişkisine dayandırdığından (Mülga BK'nın 125.maddesi) 6098 sayılı B.K'nın 146. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı, dava tarihi itibarıyla henüz bu sürenin dolmadığı, davacının davalı şirkette müdür olarak görev yaptığı süre zarfında kötü niyetle kendi lehine var olmayan bir borç yarattığına ilişkin herhangi bir olguya rastlanmadığı, davalı tarafından da bu hususun ispatlanamadığı, davacının ortak olduğu dönemde davalı şirkete toplam 1.737.887,88 TL tutarında ödeme yaptığı, dava tarihi itibariyle davalı şirket tarafından 804.070,78 TL'sinin davacıya geri ödendiği, bakiye 933.817,10 TL'nin ise ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, 933.817,10 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava; davacının, davalı şirketin ortağı olduğu dönemde, davalı şirkete ödünç vermesi nedenle davalı şirketten alacaklı bulunduğu iddiasına dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un yargılamaya ilişkin hükümleri uyarınca, tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve tarafların son sözleri dinlendikten sonra, hükmünü verir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ve taraf vekillerinin hazır olduğu 21/12/2016 tarihli duruşmada, davacı vekili, sunmuş olduğu dilekçelerini tekrar ettiğini, itirazları uyarınca yeniden rapor aldırılmasını talep ettiğini beyan etmiş; davalı vekili ise yazılı beyanlarını tekrar ettiğini, davacı tarafın bazı dilekçelerinde iddialarını genişletme talebi olduğunu, muvafakat etmediğini, davanın reddini talep ettiğini ifade etmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin inceleme yaptırılması ve yeniden rapor aldırılması yönündeki talepleri hakkında bir karar verilmemiş, tahkikatın bittiği belirtilmemiş ve taraf vekillerinin son beyanları sorulmadan hüküm verilmiştir. Bu suretle; 6100 sayılı Kanun'un yargılamaya ilişkin yasal düzenlemelerine uyulmadan hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan, adil yargılanma hakkı ile hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır. Bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18467, Karar No: 2016/13055, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18467 E.  ,  2016/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı ... şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 27.10.2014 tarih ve 2014/3022 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.