muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2451, Karar No: 2011/4701, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2451 E.  ,  2011/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 05/07/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi katılan davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan ... günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden katılan davacı ... vekili Avukat ..., karşı taraftan davalı HAZİNE vekili Avukat ... ve davalı ... YÖNETİMİ vekili Avukat ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, davaya konu ... Köyü 240 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, tarla niteliğinde 5375,67 m2 yüzölçümünde... zilyet ise de, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/90 sayılı tescil davası bulunduğu nedeniyle 30/01/2008 tarihinde malik hanesi açık olarak tespit edilmiştir.

Davacı ...’in, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile maliki olduğunu ileri sürerek adına tescili istemiyle Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı davanın yargılaması sırasında davaya konu taşınmaz kadastro tespit tutanağı düzenlendiğinden görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

... ve arkadaşları, dava konusu taşınmazın Marmaris Karaca Köyünde öncesinde 3 çiftlik arazisine ait tapu kayıtları kapsamı içerisinde kaldığını, tapuların dış hudutlarının...Gediği, ...Çiftliği, İnbükü dışındaki ... Çiftliği ve ...olduğunu ve bu hudutların askeri haritalarda yer aldığını davalı veya miras bırakanlarının 1952 yılına kadar bu araziyi % 25 hâsılat kirası vererek fer’i zilyet sıfatıyla tarım arazisi olarak kullandıklarını, ancak hukuk dışı eylemlerle taşınmaza sahiplenmeye çalıştıklarını, geldi kayıtlarında icareteynli vakıf olarak yazılı tapu kaydının 1961 yılında taviz bedeli ödenmek sureti ile vakıfla ilişiğinin kesildiğini, bu vakıfların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, kadastro çalışmaları sırasında ise bilirkişilerin gerçekleri sakladıklarını, sabit hudutlu olmaları nedeniyle miktarına itibar edilmesi gereken tapuların kapsamındaki ormanların, 4785 sayılı Kanunla devletleştirilmesinden dolayı bunların bedelleriyle ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın devam ettiğini ileri sürerek davacı ...’in tescil davasına itiraz etmişler, davalar arasındaki bağlantı nedeniyle birleştirilmiştir.

Yargılama sırasında ..., ... ... davaya konu taşınmazın farklı bölümlerinin eklemeli zamanaşımı zilyetliği nedeniyle maliki olduklarını ileri sürerek, malik oldukları bölümlerin adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.

Yargılama sırasında ..., ... ... davaya konu taşınmazın farklı bölümlerinin eklemeli zamanaşımı zilyetliği nedeniyle maliki olduklarını ileri sürerek, malik oldukları bölümlerin adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.

Mahkemece, davacıların ve katılan davacıların davalarının REDDİNE, davaya konu 240 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ORMAN niteliğinde HAZİNE adına tesciline, dava konusu tespit dışı taşınmazlar yönünden davaya bakmakta mahkemenin görevsizliğine görevsizlik kararı kesinleştikten itibaren 10 gün içerisinde başvurulduğunda dava dosyasının görevli Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm katılan davacı ... vekili, katılan davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılarak kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 1991 yılında yapılarak dava tarihinden önce kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli orman alanında kaldığı ve fiilen eylemli orman olup,orman bütünlüğünde ve orman sayılan yerlerden olduğu, çekişmeli parselin malik hanesinin de açık olduğu ve mahkemece gerçek hak sahibi adına tescil edilmesi gerektiği de gözetildiğinde bu tür yerlerin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. kaddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 850.00.- TL. vekalet ücretinin davacı ...'den alınarak, davalı ... YÖNETİMİ ve HAZİNE'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/693, Karar No: 2023/453, Tarih: 07.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/693 E.  ,  2023/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1586 E., 2021/744 K.

DAVA TARİHİ : 24.08.2017

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve tazminat (kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan)

davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; davalı yüklenici ile 4129 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar üzerine bina yapımına ilişkin kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin imzalandığını, davalının sözleşme gereği üzerine düşen edimi yerine getirmediğini, sözleşmenin feshinde haklı olduklarının tespiti ile uğradıkları zararın

tespitiyle zararın davalıdan tahsiline ve davalının inşaattan el çektirilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu taşınmazları sözleşmeye ve mimari projeye uygun olarak yapıp fiilen arsa sahiplerine teslim ettiğini, yapı kullanım izin belgesinin 21.03.2014 tarihinde alındığını, davacıların da müvekkiline isabet eden dairelerden bir kısmının satışı hususunda yetki verdiklerini, bu bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere devredildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin geriye etkili olacak şekilde fesih edilemeyecek oranda ifa edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı; "Dava, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile davacı tarafın fesih nedeniyle uğradığı zararın tazminine ilişkindir. Davacı taraf sözleşmenin feshini talep etmiş ise de; Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/403 esas sayılı dosyasında; yüklenici ... tarafından aynı sözleşmeden dolayı ... ve ...'a karşı dava konusu yapılan bağımsız bölümlerin satışına izin ve yetki verilmesi yönünde dava açıldığı, ... ve ...'ın bu dava da eksik ve kusurlu işlerin bulunduğunu ayrıca gecikme tazminat alacaklarının olduğunu ileri sürdüğü, yapılan yargılama neticesinde 06.06.2014 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek ''davacı yükleniciye ait 4129 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan 10 no.lu bağımsız bölümün satış bedelinden artan ve bankaya bloke edilen 64.750 TL’nin ve yükleniciye ait ... İlçesi, ... Mahallesi, 4129 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 5 no.lu bağımsız bölümün, inşaatın ortak alanlarında ve arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerde mevcut eksikliklerin giderilmesi, gecikmeden doğan kira alacağının karşılanması amacıyla teminat olarak davalı arsa sahipleri üzerinde bırakılması suretiyle dava konusu edilen ... İlçesi, ... Mahallesi, 4129 ada 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan 6,10,13 no.lu bağımsız bölümlerin tamamının ve 4 no.lu bağımsız bölümün %60 hissesinin satışı hususunda davacıya izin ve yetki verilmesine'' şeklinde hüküm kurulduğu, verilen kararın Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 30.06.2015 tarihli kararı ile onanmasına karar verildiği ve karar düzeltme isteminin reddi ile 09.11.2017 tarihinde hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki aynı sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkin olarak Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/403 esas- 2014/170 karar sayılı ilamının kesinleştiği ve bu dosyada davalı olan mahkememiz dosyasının davacılarının sözleşmeye ve projeye aykırı iddialarının ileri sürüldüğü ve mahkemece değerlendirmeye alınarak yukarında belirtildiği şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış, davacı tarafça başkaca yeni bir hususu ileri sürülmediği" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin bu davanın açılmasından hemen sonra, 19.11.2017 tarihli mahkeme kararıyla akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlandığı, sözleşmenin imzalandığı 2006 yılında müvekkilinin 70 yaşında olduğu, bilim dünyasınca demans hastalığının 40'lı yaşlardan itibaren görülmeye başladığının kabul edildiği, müvekkilinin sözleşme tarihinde de ehliyetsiz olmasının ihtimal

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin bu davanın açılmasından hemen sonra, 19.11.2017 tarihli mahkeme kararıyla akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlandığı, sözleşmenin imzalandığı 2006 yılında müvekkilinin 70 yaşında olduğu, bilim dünyasınca demans hastalığının 40'lı yaşlardan itibaren görülmeye başladığının kabul edildiği, müvekkilinin sözleşme tarihinde de ehliyetsiz olmasının ihtimal

dahilinde bulunduğu, 2011/403 esas sayılı davanın yüklenicinin bağımsız bölümlerin satışına izin talebine ilişkin olduğu, inşaatın yapı denetiminin davalının çocukları tarafından kurulan yapı denetim şirketi tarafından gerçekleştirildiği, yapı ruhsatında müvekkilinin ve diğer arsa sahibinin imzasının bulunmadığı, yer teslim tutanağı, zemin üstü vizesi ve diğer inşaat aşamalarında müvekkilinin onayının alınmadığı, sözleşmede yasaklanmasına rağmen davalının inşaatın yapımını çocuklarına ait dava dışı şirkete devrettiği, mahkemenin bu hususları dikkate almaksızın 2011/403 esas sayılı dava nedeniyle davanın reddine karar verdiği nedenleriyle mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dilekçelerinde inşaatın halen teslim edilmediği, arsa sahiplerinin onayı alınmaksızın plan ve projede yüklenici lehine değişiklikler yapıldığı, yapı ruhsatında imzasının bulunmadığı, hiç bir işlemde onaylarının alınmadığı belirtmesine, eksiklikler ve zamanında teslim etmeme nedeniyle sözleşmenin feshinin talep edilmesine rağmen mahkemece hiçbir araştırma yapılmaksızın davanın reddine karar verildiği, 2011/403 esas sayılı davanın satış yetkisi verilmesi talepli olup sözleşmenin feshine engel teşkil etmediği, davacılardan ...'in 09.10.2017 tarihli tam ehliyetsiz olduğunu tespit eden sağlık kurulu raporu gereğince kısıtlandığı, sözleşmenin ehliyetsizlik nedeniyle geçerli olup olmadığının araştırılmadığı, sözleşmenin yok hükmünde olduğu, arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerin orantısız paylaştırıldığı, vekalet ücretinin orana göre değil müteselsilen tahsiline karar verildiği nedenleriyle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle dosya kapsamından dava konusu inşaatın tamamlanmış ve davacılara ait bağımsız bölümlerin teslim edildiği ile yapı kullanma izin belgesinin de alınmış olduğu, davacı arsa sahiplerince sözleşmenin feshi ve sözleşmenin feshine dayalı tazminat taleplerinin reddi kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş davacılar vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin yargılama devam ederken akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlandığını, sözleşme imzalanırken de akıl zayıflığının bulunma ihtimalinin olduğunu ancak mahkemece bunun araştırılmadığını, taraflar arasında aynı sözleşmeden kaynaklanan daha önceden görülen davanın konusunun farklı olduğunu bu davayı etkilememesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmenin feshi ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 470 ila 486 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı yüklenici ile davacı arsa sahipleri arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin anahtar teslim iskan şartlı olduğu, davalı tarafından iskanın alınmış olduğu, taraflar arasında daha önceden görülen Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/403 esas- 2014/170 karar sayılı ilam ile yükleniciye sözleşme gereği düşen bağımsız bölümlerin satış yetkisinin yükleniciye verilmesine karar verilmiş ve kararın kesinleştiğinin anlaşılmış olmasına göre davacı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15555, Karar No: 2010/246, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15555 E.  ,  2010/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23330, Karar No: 2012/39957, Tarih: 27.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/23330 E.  ,  2012/39957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında, suça konu bıçağı kavgaya karıştığı karşı taraf kaçtıktan sonra olay yerinde bulup polise vermek üzere yerden aldığını, tam bu sırada gelen polis memurlarının bıçağın kendisine ait olduğunu zannederek işlem yaptıklarını beyan etmesi 09.11.2010 tarihli Olay Yakalama Üst Arama Tutanağında ise suça konu bıçağın polis merkezinde suça sürüklenen çocuğun yapılan üst aramasında elegeçirildiğinin bildirilmesi karşısında, dinlenilmelerinden vazgeçilen tutanak mümzileri ... ile ... dinlenilerek suça konu bıçağın nerde ve ne şekilde ele geçirildiği hususunun kesin olarak tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31024, Karar No: 2021/4886, Tarih: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31024 E.  ,  2021/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 151/1, 29 (2 kez), 62 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 1.500,00 (2 kez) Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2020 tarihli ve 2019/726 Esas, 2020/126 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/10/2020 gün ve 8194-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/90668 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 151/1, 29 (2 kez), 62 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri uyarınca 1.500,00 (2 kez) Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2020 tarihli ve 2019/726 Esas, 2020/126 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, kayden 02/07/2000 doğumlu olup, suçun işlendiği 17/08/2017 tarihinde, 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, kayden 02/07/2000 doğumlu olup, suç tarihi olan 17/08/2017 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezalardan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ÇORUM) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2020 tarihli ve 2019/726 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 120 gün adli para cezası üzerinden, aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den 1000 TL adli para cezasına hükmedilmesine ve suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan 120 gün adli para cezası üzerinden, aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den 1000 TL adli para cezasına hükmedilmesine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak mala zarar verme ve kasten yaralama suçları için ayrı ayrı 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazların bu ceza miktarları üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 09/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.