muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15566, Karar No: 2010/253, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15566 E.  ,  2010/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13276, Karar No: 2007/16469, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13276 E.  ,  2007/16469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  .07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16945, Karar No: 2014/9220, Tarih: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16945 E.  ,  2014/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/12679

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/19 (E) ve 2012/337 (K)

SUÇ : İşkence, görevi ihmal ve kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar S.. A.., O.. K.. ve M.. A.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin ve sanık B.. Y.. hakkında görevi ihmal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Katılan A.. Ö..'ın suç tarihinde gece saat 00:00 - 01:00 arasında Mersin ili çarşı polis karakolu karşısında bulunan babasının evinin önüne sarhoş bir vazi- yette geldiği, ailesine, çevreye bağırmak ve sövmek sureti ile taşkınlık yapması üzerine karakolda görevli sanık polis memurları S.. A.., O.. K.. ve M.. A.. ile birkaç arkadaşları birlikte katılana müdahale ettikleri, katılanın da memurlara karşı direnerek sarhoş olmanında etkisi ile polis memurlarına tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, bunun üzerine katılanın zor kullanılarak karakol içerisine alındığı, katılanın burada da hakaretlerine devam etmesi üzerine sinirlenen sanık polisler katılanı darp etmek suretiyle hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaraladıkları, bilahare gözaltına alınan katılan A..'in Mersin Devlet Hastanesine sevk edildiği, burada katılanı muayene eden sanık doktor B.. Y.. görevinde ihmal göstererek katılandaki yaralanmaları tespit etmediği ve düzenlemiş olduğu protokol numaralı 03.06.2007 tarihli raporda katılanda sadece KOAH olduğunu ve alkollü olduğunu belirtmekle yetindiği, oysa katılanın ertesi gün aynı hastaneye başvurması üzerine başlatılan tedavi sürecinde kaburgalarında kırık gibi ağır bazı bulgulara rastlandığı, buna ilişkin Devlet Hastanesince düzenlenen 13.09.2007 tarih ve 1901 sayılı raporda, katılandaki yaralanmasının hem hayati tehlikeye hem de vücudunda kemik kırığına sebep olduğunun bildirildiği, ayrıca yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu Mersin Şube Müdürlüğünce düzenlenen 10.03.2008 tarihli, 08/416 sayılı raporla katılan A.. Ö..'da sol yan duvarda yaygın ekimoz, sol total travmatik pnömotoraks, sol 6, 7 ve 8. kotlarda kırık mevcut olduğu tüp torakstomisi uygulandığı kayıtlı bulunmakla, arızasının yaşamsal tehlike oluşturduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, saptanan kırıkların hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkiliyecek nitelikte olduğunun bildirilmesi karşısında;

1- Sanık doktor B.. Y..'in 5237 sayılı TCK.nun 257/2 maddesin- de tanımlanan, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine neden olduğu anlaşılmakla, atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı gerekçe ile beraat karar verilmesi,

1- Sanık doktor B.. Y..'in 5237 sayılı TCK.nun 257/2 maddesin- de tanımlanan, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek, kişilerin mağduriyetine neden olduğu anlaşılmakla, atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı gerekçe ile beraat karar verilmesi,

2- Sanıklar S.. A.., O.. K.. ve M.. A..'ın TCK.nun 94. ve 95. maddelerinde belirtilen işkence suçundan cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; katılanın yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanması nedeniyle sanıkların, TCK.nun 44. maddesi gereğince en ağır cezayı gerektiren anılan Yasanın 87/1-d-son maddesi uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, yaralanma sırasında kemik kırığı meydana geldiğinden bahisle cezanın ayrıca 87/3. madde ile arttırılması ve beş yıl hapis cezası 1/3 oranında artırılırken 6 yıl 8 ay yerine, 5 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık B.. Y.. hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar S.. A.., O.. K.. ve M.. A.. müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince, sanıklar S.. A.., O.. K.. ve M.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik olarak CMK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11440, Karar No: 2014/22715, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11440 E.  ,  2014/22715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18561, Karar No: 2018/5756, Tarih: 24.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18561 E.  ,  2018/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 12.07.2014 günü elektrik kontağından çıkan yangın sonucu ... İli ... İlçesi, ... Köyü 115 ada 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan ağaçların ve bağların tamamının yandığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/4 D.İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını zararın 19.063,00 TL olduğunu beyan ederek 19.063,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı; yangının elektrik direklerinden çıktığına dair kanıt olmadığını, 16.07.2014 tarihli tutanağa göre yangının çıkış nedeninin elektrik trafosu olmayıp ark boynuzuna kuş konması ve arktan dolayı kuşun yanarak yere düşmesi olduğunu, kusursuz sorumluluk esasına göre kendilerine tazmin sorumluluğu yüklenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini, ayrıca davanın ... şirketine ihbarını dilemiştir.İhbar olunan; dava konusu zararla ilgili davalının sorumluluğunun sabit hale gelmediğini, kendi sorumluluklarının ise ancak poliçe şartları çerçevesinde olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yangının kuş konması ile dahi olsa elektrik direklerinden kaynaklı olduğu gerekçesi ile benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 14.524,16 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 16.07.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.Dava, elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Borçlar Kanunu'nun 43/1.maddesinde ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 51/1 maddesinde, hâkimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği açıklanmıştır.Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gördüğü gözetilerek, olay tarihi itibariyle yürürlükte olan TBK’nun 51. maddesi gereğince belirlenen zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre uygun tutarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Mahkemece, bu yönünün göz ardı edilmesi de, doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4901, Karar No: 2010/11719, Tarih: 10.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4901 E.  ,  2010/11719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21.12.2009 tarih, 27610/25684 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

818 Sayılı Borçlar Kanunu 114.maddesine göre borcun yenilenmesi (tecdit) "yeni bir borcun ihdası suretiyle eski bir borcun ıskatıdır. Tecditte borçlu kendisi borçlu kalır ancak borcu eski borç ilişkisine değil yenisine taalluk eder". Aynı kanunun 114/2.maddesindeki karineye göre ise bir tecdit iddiasında olan kimse tarafların bu husustaki anlaşmasını ıspat ile mükelleftir. Kural olarak açık bir anlaşma olmaksızın salt yeni bir senet düzenlenmesi tecdit anlamına gelmemektedir. Kambiyo senedine bağlı bir borcun süresi salt yeni bir senetle uzatılırsa bu yenileme değildir. Ne varki eski kambiyo senedinin iadesi karşılığında daha uzun süreli yeni bir kambiyo senedi verilmesi yönünde anlaşma yenileme mahiyetindedir. (HGK.nun 30.03.2005 gün 2005/12-188 E. - 2005/204 K.) Bu açıklamalar ışığında somut olayın incelenmesinde taraflar arasında yapılan 23.11.2007 tarihli borç tasfiye ve taksitlendirme protokolünün 3.maddesi "22.11.2007 tarihi itibariyle 5.461.699,69.YTL. olan borcunun 3.921.550,00.YTL.lik kısmının aşağıda belirtilen vade ve miktarlarda ödemeyi beyan, kabul ve taahhüt etmiş....ek-3'deki listede belirtilen (ek-2'de belirtilmiş) bankaya ibraz ile karşılığının olmadığı sabit olan veya Faktor'a Atlas tarafından tebliğ edilen ve iş bu protokol hükümleri çerçevesinde Atlasa iade edilecek olan çeklerin yerine ek-1'de ödeme tablosunda anılan ödeme, vade miktarlarına göre ödeme vastaları olarak senet, bono ve müşteri çekleri teslim ve tebliğ edilecektir...." hükümlerini taşımakta olup, bu hükümlere göre 3.921.550,00.YTL.lik liste-3'deki çeklerle ilgili borcun yenilendiği buna göre bu çeklerin iade edileceği anlaşılmaktadır. Takip dayanağı çekte söz konusu listede yer aldığından ve yenileme gereği bu çeklerle ilgili borcun sona erdiği düşünülmesi gerektiğinden takibin iptali yönündeki istemin kabulü gerekir.

Şikayetin çek tazmitanı ile sınırlı olarak kabulü, sair yönlerden reddi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken, onandığı görülmekle karar düzeltme isteminin kabulü yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz 21.12.2009 tarih, 2009/27610 E. - 2009/25684 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5858, Karar No: 2012/1679, Tarih: 12.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5858 E.  ,  2012/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek, bu suça yardım, öldürmeye teşebbüs etmek, bu suça yardım, 6136 SKM, tehdit

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; TCK (81, 29, 53), (86/1-3e, 29, 53), (86/1-3e, 29, 53), (86/2-3e, 29, 53), (86/2-3e, 29, 53), (6136 SK 13/1, TCK 52/2, 53), 63.md uyarınca; (18 yıl hapis c), (1 yıl 1 ay 15 gün hapis c), (1 yıl 1 ay 15 gün hapis c), (6 ay 22 gün hapis c), (4 ay 15 gün hapis c), (1 yıl hapis ve 600 TL adli p.c), (Düşme)

2- Sanık ... için; TCK (81, 39/2-c, 29, 53), (86/1-3e, 39/2-c, 29, 53), (86/1-3e, 39/2-c, 29, 53), (86/2-3e, 39/2-c, 29, 53), (86/2-3e, 39/2-c, 29, 53), 63.md uyarınca; (9 yıl hapis c),(6 ay 22 gün hapis c), (6 ay 22 gün hapis c), (3 ay 11 gün hapis c), (2 ay 7 gün hapis c), (Düşme)

3- Sanık ... için; TCK 106/2-a, 43/2-1, 53 maddeleri uyarınca; (2 yıl 6 ay hapis c) - (Beraat)

4- Sanık ... için; beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Maktulden müdahiller ..., ... ve ...’in, sanıklar hakkında mağdurları silahla yaralama suçlarından açılan davaya katılma ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin silahla yaralama suçlarına yönelik yapmış bulunduğu temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3- Sanık ... için; TCK 106/2-a, 43/2-1, 53 maddeleri uyarınca; (2 yıl 6 ay hapis c) - (Beraat)

4- Sanık ... için; beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Maktulden müdahiller ..., ... ve ...’in, sanıklar hakkında mağdurları silahla yaralama suçlarından açılan davaya katılma ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin silahla yaralama suçlarına yönelik yapmış bulunduğu temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın kasten öldürme, silahla yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhulefet, sanık ...’nın kasten öldürmeye yardım, silahla yaralamaya yardım, sanık ...’nın silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanıklar ... ve ...’nın kasten öldürme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılmasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine, suç vasfına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, sanığın eyleminin tek olup her bir mağdurun yaralanması eyleminden dolayı ayrı ayrı hüküm kurulmasının doğru olmadığına, delillerin takdirinde hata edildiğine, gerekçenin yetersiz olduğuna vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, maktulden müdahiller vekilinin sanıklar ... ve ...’un öldürmeye azmettirme suçlarının sübut bulduğuna, bu sanıklara ayrı ayrı müdafii tayin edilmesi, tüm sanıkların tasarlayarak, canavarca his saiki ile öldürme suçundan cezalandırılmaları, sanık ...’un yardım eden olarak değil fail olarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik bulunmadığına, ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

12/03/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'ün yokluğunda 15/03/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/20726, Karar No: 2017/7775, Tarih: 13.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20726 E.  ,  2017/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... ...vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 16.12.2010 tarihli iş kazası sonucu % 32 oranına meslekte kazanma gücü kaybına uğrayan sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir, geçici iş göremezlik ve hastane masraflarının tahsili istemine ilişkindir. Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01/10/2008 tarihinde yürülüğe giren 5510 sayılı Kanununun 21. maddesidir.

1-506 sayılı Kanunun 87. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 12/son maddesi hükmünde tanımlandığı üzere taşeron; bir işte ya da bir işin bölüm veya eklentilerinde asıl işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenlerde asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş yada işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, öncelikle inşaat yapılan bina ile ilgili ruhsat ve tüm sözleşmeler celp edilerek ,A.... arasındaki hukuki ilişki, bir başka ifade ile, asıl işveren-taşeron ilişkisi olup olmadığı belirlenmelidir.

2-Dosya kapsamından, gerçek zarar hesabının yöntemince yapılmadığı anlaşılmaktadır.