muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25501, Karar No: 2014/3863, Tarih: 13.02.2014

Diğer taraftan, İş Hukuku; işçi ve işveren ilişkisi de, işverenin sosyal ve ekonomik bakımından güçlü olması, işçinin korunması ve işçi lehine yorum ilkeleri dikkate alınarak, sözleşme hukuku alanında ayrılmış ve farklı kurallar getirerek gelişmiştir.

Bu nedenle iş hukukunda, düzenlenen belgelere karşı işçi lehine tanık dinletilmesi yoluna gidilmektedir.

Somut olayda, davacı tarafından, davalının işyerine girişinde kendisinden güvence olarak tarihsiz alındığı iddia edilen 2.000.00.- TL lik senedin, gerçek bir borcu temsil etmediği ve davalının bu senede dayanarak yaptığı icra takibi ile borçlu olmadığı yolunda açılan davada, davalı şirket vekili davacının şirkete olan borcu karşılığında senedin düzenlendiğini ve bu senetle davacıdan alacaklı bulunduğunu savunmuştur. Davacı, davalının bu savunması karşısında, davalıya herhangi bir nedenle borçlu olmadığı iddiasının kanıtı olarak davalının ticari defterlerine dayanmış, ayrıca tanık dinletmek istemiş, ancak mahkeme, tanık dinletme talebi, senede karşı senetle ispat zorunluluğu bulunduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Her ne kadar senede karşı borçlu olmadığı yolundaki iddiasının şahitle ispatı mümkün değilse de, iş hayatında genel olarak işçilerden işe girişte bu tür güvence senetleri alınıp alınmadığına yönelik mahalli uygulamanın tesbiti için şahit dinlenmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Bu konuda dinlenen tanıkların, yöresel uygulamada ve davalı iş yerinde işe alınan işçi ve personelden güvence olarak açık senet aldığını yolunda beyanda bulunmaları durumunda davacının iddiası delillendirilmiş olacaktır.

Davacı, davalının ticari defterlerine delil olarak dayanmıştır. TTK'nun 84. maddesi hükmünce davalı şirketin alacak kaydı bulunmayan ticari defterlerinin kendi aleyhine delil sayılacağından, davalı elinde bulunan senedin ticari defterlerde kaydı olup olmadığının tespiti de zorunludur. Hal böyle olunca, davacının tüm delilleri toplanarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile deliler toplanmadan davanın reddine dair karar verilmiş olması bozma nedenidir .

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacıya iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1278, Karar No: 2021/7904, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1278 E.  ,  2021/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 114.708,68 TL kamulaştırma bedeli ile 3'er aylık vadeli hesaba yatırılan kısmın biriken nemasının davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) bendinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4566, Karar No: 2008/6283, Tarih: 06.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4566 E.  ,  2008/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Davacı vekilince hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi talebinin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. ile SSK.Bşk. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 19.04.2004 tarihinde kurulan müvekkili şirketin sermayesinin 500.000.-YTL. olduğunu, 27 işçi çalışan şirketin makina imalatı, bakım ve onarım işlerini yaptığını, Tacikistan’da yapı kimyasal üretim tesisi kurduğunu, Bulgaristan’a PLC pastağraf taş işleme makinası ihraç ettiğini, Irak’ta taş kırma tesisi kurduğunu, taşınma, yeniden yapılanma nedeniyle finansman ve sair giderlerin arttığını, şirketin ciddi bir finansman sıkıntısı içine girdiğini, pasiflerin aktifleri geçerek şirketi borca batık hale getirdiğini, yatırımların ve yeniden yapılanmanın tamamlandığını, sipariş ve iş bağlantılarının devam ettiğini, yeni ve önemli siparişler alındığını, şirket ortağına ait taşınmazın satışı yoluyla nakit teminine çalışıldığını, yeni ortak bulunması ile ilgili görüşmelerin devam ettiğini, tasarruf tedbirleri ile masrafların azalacağını, SSK ve vergi borçların taksitlendirileceğini, bu şekilde şirketin mali durumunu düzeltebileceğini ileri sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı şirketin borca batık durumda olduğu, yurt içi ve yurt dışında işler yaptığı, yeni aldığı işlerle ilgili sözleşmeler sunulduğu, iyileştirme projesinin inandırıcı bulunduğu gerekçesiyle iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, hüküm Halk Bankası A.Ş. ve SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İflas ve iflasın ertelenmesi ile ilgili talep üzerine verilen kararlar tebliğinden itibaren 10 gün içinde temyiz edilebilir (İİK.m.164). Halkbank A.Ş.nin temyizi süresinde olmadığından reddi gerekmiştir.

2-İflasın ertelenmesi talebinde bulunan şirket vekili, şirketin finansman sıkıntısı çektiğini, iyileştirme projesine göre şirketin nakit para ihtiyacını ortakların taşınmazlarını satarak gidereceğini belirtmiştir.

Şirket ortaklarının sermaye koyma borcunu yerine getirmediği tespit edilmiştir. Ortakları sermaye koyma borcunu yerine getirmeyen şirket erteleme talebinde iyiniyetli kabul edilemez. Mahkemece bu yönün gözetilmemesi isabetsiz olduğu gibi hüküm fıkrasının 10 ve 11. sırasında yer alan tedbirler ertelemenin amacına uygun olmadığından bu tedbirlere hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle Halkbank A.Ş.nin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5195, Karar No: 2018/1275, Tarih: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5195 E.  ,  2018/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede:

Sanığın suçlamaları kabul etmediği ve vergi raporlarında bu yılllara ait faturalardan somut olarak bahsedilmediği, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı şirketin 2006 takvim yılı içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ve üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delilerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, 2006 takvim yılına ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği de göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3523, Karar No: 2015/6020, Tarih: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3523 E.  ,  2015/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/223596

MAHKEMESİ : Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2011

NUMARASI : 2009/66 (E) ve 2011/28 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Savaş'ın ............ Mutfak isimli işyerinin sahibi, diğer sanık M. A.'nin ise aynı işyerinin muhasebecisi olduğu, sanık Savaş'ın istemi üzerine, diğer sanık M. A.tarafından, sanıklar İsa ve İlhan hakkında fiilen iş yerinde çalışmadıkları halde katılan kuruma işe giriş bildirgesi verilmek suretiyle sigortalı sayılarak bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş

kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalara göre; sanık Savaş'a ait işyerinin idare ve vergi mevzuatına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu açıklamalara göre; sanık Savaş'a ait işyerinin idare ve vergi mevzuatına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6022, Karar No: 2019/5606, Tarih: 15.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6022 E.  ,  2019/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 52, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 18.01.2017 günlü ilamıyla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaşmanın gerçekleşemediği anlaşılarak yapılan incelemede,

Katılan banka şubesinden dışarı çıktığında, isminin ... olduğunu söyleyen bir şahsın (katılanın fotoğraf teşhisinde bu şahsın sanık ... olduğu belirlenmiştir ) yanına geldiği ve bir köy ismi sorduğu, o sırada katılanın yanına bir başka şahsın daha gelerek, (katılanın fotoğraf teşhisinde temyiz dışı sanık ... olduğu belirlenmiştir) sanık ...’a “Azeri olduğunu, Nahçıvan'dan geldiğini, elinde altın saat ve ıpone telefon olduğunu, bunları satmak istediğini” söylediği, sanık ...'ın da katılana "gel buna yardımcı olalım, tokatlanmasın, hatta uyarsak bu malları biz alalım, kuyumcuya satar kar ederiz, kuyumcu tanıdığım var, gidip ona gösterelim" şeklinde konuştuğu, birlikte kuyumcuya giderken üçüncü bir şahsın gelerek kuyumcu olduğunu ve bu tür mallardan anladığını söylediği, (katılanın fotoğraf teşhisine göre sanıklardan ... olduğu belirlenmiştir) saati kontrol eder gibi yapıp bunun çok değerli İsviçre el yapımı altın saat olduğunu ve en az 20,000 TL edeceğini söylediği, bu saatlerden çok sayıda getirilip satma konusunda konuştukları, ...'ın katılana kendisinde 25 Bin dolar olduğunu söyleyip, katılanın da 20,000 TL bulup bulamayacağı sorduğu, katılanın da bankadan temin edebileceğini söylediği, katılanın bankadann 7,000 TL çektiği ve banka önündeki ATM'den 1,000 TL çektiği ayrıca bir kuyumcu işyerinden kredi kartı ile 11,580 TL'lik altın alıp bir kutuya koyduğu, sanık ...'ın katılana “Azeri olan şahıstan malları alıp parasını verip gönderelim sonra kuyumcuya gideriz” dediği, bir kahvehanede toplandıkları, ...'ın 25,000 dolar olduğunu söylediği parayı temyiz dışı sanık ...’e verdiği ve katılandan da paraları ve altınları vermesini istediği, katılanın da 8,000 TL parayla altınları sanık ...'e verdiği, bu şahsın da içinde 10 tane saat olduğunu söylediği deri çantayı katılana verdiği, katılanın saatleri alıp kuyumcuya giderken dolandırılmış olabileceğini düşünüp geri döndüğünde sanıkların olmadıklarını, saatlerin değersiz metal saatler olduğunu gördüğü, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17497, Karar No: 2015/113, Tarih: 12.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/17497 E.  ,  2015/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/353-2014/231

Davacı, kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.03.2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı aldığı, davacının 14.03.2008 tarihine kadar boşandığı eşi ile aynı adreste Karahisar Köyünde ikamet ettiği, ikametini 14.03.2008 tarihinde Çorum iline aldırdığı, 10.03.2009 ve 20.10.2009 tarihli kontrol memurluğu raporlarında muhtar ve azaların, köy halkından olanların beyanlarına başvurulduğu, davacının ölüm aylığı alabilmek için boşandığı, Kurumu yanıltmak amacı ile ikamet adresini değiştirdiği, boşandığı eşi ile birlikte ikamet ettiğinin tespit edildiği, 20.08.2008 tarihinden itibaren davacının kendi adına Çorum ilinde elektrik aboneliği tesis ettirdiği, anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56. maddesidir, maddenin II. fıkrasında; “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96.madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir. Ayrıca 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59.maddesinin II. fıkrasında “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, her ne kadar davacının boşanma tarihinden sonra ikamet adresini değiştirip Çorum iline taşıdığı anlaşılmışsa da, muhtar, azalar ve köy halkından olanların kontrol memuruna verdikleri ifadelerde köyde bulunan orta okulun öğrenci sayısının az olması sebebi ile kapanması üzerine orta okul çağında çocukları olanların çocuklarını okutmak için Çorum iline gittiklerini, davacı ve eşinin okul zamanında Çorum'da ailece yaşadıklarını, boşandıklarını bilmediklerini beyan etmeleri karşısında, davacının çocuklarının eğitim durumu sebebi ile ikinci adres oluşturduğu ve ikamet adresini değiştirmesinin davanın kabulü için yeterli olmadığı anlaşıldığından tüm bu hususlar göz önünde bulundurulmadan davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14235, Karar No: 2014/5608, Tarih: 13.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14235 E.  ,  2014/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 6. İş Mahkemesi

Tarihi :07.05.2013

No :2011/1420-2013/250

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, murisi Osman Gök’ün davalılardan işverene ait inşaat işyerinde 26.06.1982 tarihinden itibaren 15 gün hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, murisin çalıştığı iddia edilen tarih itibariyle beş yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’nci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesidir. Anılan 79’uncu maddenin 10’ncu fıkrası(eski 8) hükmüne göre; Kuruma bildirilmeyen veya Kurumca tespit edilemeyen çalışmaların, sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesi amacıyla açılacak davaların, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içinde açılması gerekir. 506 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte beş yıl olan hak düşürücü süre 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunla on yıla çıkarılmış, ancak 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunla tekrar beş yıla indirilmiştir.

Söz konusu hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir. Bir başka anlatımla; sigortalıya ilişkin olarak işe giriş bildirgesi, dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerin Kuruma verilmesi ya da çalışmaların Kurumca tespit edilmesi halinde; Kurumca öğrenilen ve sonrasında kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemez.

Somut olayda; murisin celbedilen sigorta sicil dosyasında talebe konu 26.06.1982 tarihli ve süresinde davalı Kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi ve söz konusu tarihten 25.12.1983 tarihine kadar davalıya ait işyerinden bir kısım bildirimlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Anılan belgeler 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesinde zikredilen türde belgelerden olduğundan tespiti istenen süre itibariyle hak düşürücü süreden bahsedilemez. Bu durumda Mahkemece işin esasına girilerek deliller toplanmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.