muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/55, Karar No: 2021/261, Tarih: 08.06.2021

Savunmuşlardır.

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s.225.).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14.).

Bu düşünceden hareketle 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik;

"Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan "ağır – hafif tahrik" ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun biri diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Evrensel bir ceza hukuku temel ilkesi olan "kuşkudan sanık yararlanır" prensibi uyarınca bir olayda ilk haksız hareketin sanıktan mı, yoksa maktul ya da mağdurdan mı kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamaması hâlinde, oluşan kuşku sanık lehine yorumlanarak sanığın TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünden yararlandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı açık ise de bu kabulün dosya kapsamından anlaşılan olayın gerçekleşme biçimine, somut olayın özelliklerine ve hayatın olağan akışına uygun düşmesi zorunluluğu karşısında her olayın kendine özgü koşulları değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

Uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından 4721 sayılı Medeni Kanun'daki bazı maddelere değinilmesinde fayda bulunmaktadır.

Medeni Kanun'un "Zina" başlıklı 161. maddesi;

"Eşlerden biri zina ederse, diğer eş boşanma davası açabilir.

Davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer.

Affeden tarafın dava hakkı yoktur.",

Evlilik birliği içerisinde sadakat yükümlülüğünün düzenlendiği "haklar ve yükümlülükler" başlıklı 185. maddesi;

"Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur. Eşler, bu birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlamak ve çocukların bakımına, eğitim ve gözetimine beraberce özen göstermekle yükümlüdürler. Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar."

Şeklinde düzenlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Şeklinde düzenlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanıklar ..., ... ve ... ile inceleme dışı sanık ... ...'ın kardeş oldukları, ...'in 2000 yılında tanık ... ile evlendiği, bu evliliğinden iki çocuğunun bulunduğu, maktul ...’ın ise ...’in evinin yakınlarında otopark işlettiği ve aynı mahallede ikamet etmeleri nedeniyle ...'i ve kardeşleri olan sanıkları tanıdığı, olay tarihinden 1 yıl kadar önce ...’in eşi ...’in maktul ... ile tanışarak duygusal yakınlık duymaya başladığı, telefonla ve yüz yüze maktulle görüştüğü, olay tarihinden 9 ay kadar önce eşi ve iki çocuğunu terk eden ...'in maktul ...’ın yanında 2 ay kadar kaldığı, daha sonra eşinin yanına dönen ...’in zaman zaman eşi ve çocuklarını terk ederek maktulün yanında kalmayı sürdürdüğü, eşine ise evi terk ettiği zamanlarda ablasının veya bir arkadaşının yanında, yahut kadın sığınmaevinde kaldığı yönünde sözler söylediği, olay gününden bir gün önce ev kazasında yaralanan kızını görmek için görümcesi ...’in evine gelen tanık ...’in burada eşi ... ile bir odada baş başa görüştüğü, bu sırada ...’in çorabının içine gizlediği telefonunun titreşmeye başladığı, telefonu fark eden ...’in arayanı öğrenmek için ...’den telefonu açmasını istediği ve kulağını dayayarak konuşmayı dinlediği, ardından telefondaki mesajları okuyarak ...’in maktul ... ile ilişkisi olduğunu öğrendiği, ...’in de maktul ... ile olan ilişkisini kabul ettiği, kardeşleri olan sanıklar ..., ... ve ...’la birlikte olay akşamı maktulün işlettiği otoparka giden inceleme dışı sanık ...’in maktulü otoparkın yanındaki binanın terasında bulduktan sonra kardeşleri olan sanıklarla birlikte maktulü darbetmeye başladığı, hep birlikte maktulü binadan çıkartarak bir araca bindirmeye çalıştıkları, olay sırasında alkollü olan maktulün ... ve sanıklara, tanık ...’ı kastederek “O artık benim karım. Zaten karnındaki piç de benden; Denizi sinkaf ettim, sıra ...'e geldi, onu da sinkaf edeceğim, bütün Kürtleri sinkaf edeceğim” şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanıklardan ...’in bacaklarından bıçakladığı maktulün başına taşla vurduğu, ..., ... ve ...’ın da hep birlikte maktulü binanın dışında da darbetmeyi sürdürdükleri, maktulün aldığı darbelerin tesiri ile yere düşmesinin ardından ..., ... ve ...’ın olay yerini terk ettikleri, ...’in ise olay yerinde kaldığı, olay yerine gelen emniyet görevlilerinin aracının kaputuna vuran ...’in “Namusumu temizledim, başını ezerek öldürdüm, kötü mü yaptım?” diye bağırdığı, maktulün kanında 75 mg/dl etanol bulunduğu, vücudunda kesici delici alet yaralanmaları ve yaygın küt travmatik lezyonlar bulunan maktulün ölümünün küt kafa travmasına bağlı kafa, yüz ve hyoid kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği, sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı sanık ...’in olaydan 24 gün sonra yakalandıkları anlaşılan olayda;

Maktul ...'ın, inceleme dışı sanık ... ile resmî nikâhla evli olduğunu bildiği hâlde tanık ... ile rızaya dayalı da olsa duygusal birliktelik yaşayıp cinsel ilişkiye girmesinin, evlilik birliği içerisinde eşine karşı sadakat yükümlülüğü bulunan ...'in bu yükümlülüğe aykırı hareket etmesine neden olması, maktulün haksız fiil oluşturan eylemlerinin, ...'in eşi inceleme dışı sanık ... yönünden haksız tahrik nedeni olduğu hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamakta ise de; burada tartışılması gereken husus, inceleme dışı sanık ...'in maktule yönelik kasten öldürme suçuna iştirak eden kardeşleri ..., ... ve ... açısından da maktulün ... ile olan ilişkisinin haksız tahrik nedeni oluşturup oluşturmayacağıdır. TCK’nın 29. maddesinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için mağdurdan kaynaklanmış haksız bir davranış veya söz bulunması, sanığın da bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi gerekmektedir. Haksız tahrikin suça iştirak edenlerden her birine uygulanabilmesi için, tahrike ilişkin koşulların tüm şerikler hakkında geçerli olması zorunludur. Somut olayda ise, inceleme dışı sanık ...'in eşi ...'in maktul ile ilişkisinin rızaya dayalı olması, sadakat yükümlülüğünün sadece eşlere ait bulunması nedeniyle maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan bu davranışın sanıklar ..., ... ve ...'a yönelmediği, başka bir ifadeyle evlilik birliği içerisindeki konumu itibarıyla inceleme dışı sanık ... açısından haksız tahrik oluşturan davranışların, ...'le aynı konumda bulunmayan sanıklar ..., ... ve ... açısından haksız tahrik nedeni oluşturmadığı anlaşılmaktadır. Medeni Kanun’un 161/1. maddesinde eşler arasında bir boşanma nedeni sayılan evlilik dışı cinsel ilişkinin, yine aynı Kanun’un 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşturacağı sabit olmakla birlikte, ahlaki veya geleneksel açıdan kabul edilemeyecek bu durumun eşler dışındaki diğer aile bireyleri açısından haksızlık teşkil ettiğinin kabulü mümkün bulunmamaktadır. Aksinin kabulü hâlinde namusunun lekelendiği düşüncesine kapılan aile fertlerinden herhangi birinin işlediği her suçta haksız tahrik hükmünün uygulanması gündeme gelebilecek, haksız tahrikin kaçıncı derecedeki akrabaya kadar uygulanacağının belirli olmaması nedeniyle de haksız tahrikin uygulanma alanı kapsamı öngörülemeyecek ölçüde genişletilmiş olacaktır. Öte yandan gerek sanıkların savunmalarından, gerekse de tanık ...’nin anlatımlarından olay sırasında alkollü olan maktulün sanıklara hitaben sarf ettiği “Denizi sinkaf ettim, sıra ...'e geldi, onu da sinkaf edeceğim, bütün Kürtleri sinkaf edeceğim,” şeklindeki sözlerinin sanıklar yönünden haksız tahrik oluşturacak nitelikte olduğu, sanıkların bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında maktulü kasten öldürdüklerinin anlaşılması karşısında sanıklar ..., ... ve ..

. Öte yandan gerek sanıkların savunmalarından, gerekse de tanık ...’nin anlatımlarından olay sırasında alkollü olan maktulün sanıklara hitaben sarf ettiği “Denizi sinkaf ettim, sıra ...'e geldi, onu da sinkaf edeceğim, bütün Kürtleri sinkaf edeceğim,” şeklindeki sözlerinin sanıklar yönünden haksız tahrik oluşturacak nitelikte olduğu, sanıkların bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında maktulü kasten öldürdüklerinin anlaşılması karşısında sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaretten ibaret haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut gözetildiğinde asgari seviyeden tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme kararına konu hükümlerin bozulmasına karar verilmelidir.

Tahrik nedeniyle yapılan indirim miktarına ilişkin ikinci uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemece haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim miktarının isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarihli ve 19-73 sayılı; sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, hakaretten ibaret haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut gözetildiğinde sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesi uyarınca cezalarında indirim yapılırken asgari miktarda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık konusu yönünden oy birliğiyle, ikinci uyuşmazlık konusu yönünden ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12413, Karar No: 2024/11322, Tarih: 23.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12413 E.  ,  2024/11322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/164 E., 2023/253 K.

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 08.03.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu, bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12436, Karar No: 2015/18422, Tarih: 26.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/12436 E.  ,  2015/18422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, maddi - manevi tazminat alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.05.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına asil geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle; davacı, davalı şirkette genel müdür olarak çalışmış olup, 30.06.2008 tarihli belirli süreli iş sözleşmesinin düzenlendiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 344. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasındaki sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi unsurlarını taşıdığı anlaşılmakta ise de, dava dışı Erciyes Üniversitesi'nce, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun 39. maddesi, Yurtiçinde ve Dışında Görevlendirmelerde Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümleri ile 21.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Erciyes Üniversitesi Öğretim Elemanlarının Teknoloji Geliştirme Bölgelerinde Görevlendirilme ve Şirket Kurabilmelerine Dair Yönetmeliğin 5/2-b. maddesi uyarınca yapılan yarı zamanlı görevlendirmenin iptal edilmesi ve davacının tam süreli çalıştığı üniversiteyle ilişkisini devam ettirmesine yönelik iradesini ortaya koyması karşısında, iş sözleşmesinin davacı tarafça feshedildiğinin anlaşılmasına göre, davacının yerinde

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu olayda, iş sözleşmesinin, işveren tarafından feshedildiği toplanan kanıtlardan anlaşılmaktadır.

Davanın kabul edilmesi gerekirken, reddedilmesi isabetsizdir.

Yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanısında olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 26.05.2015
Yargıtay — Esas No: 2014/4107, Karar No: 2014/10664, Tarih: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4107 E.  ,  2014/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2012/73-2013/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kendilerinin davalı bankada 21/02/2001 tarihinde 96924 nolu vadeli hesap açtıklarını, bilahare sene sonuna kadar aynı işleme bağlanmasını istediklerini, nevar ki daha sonra vergi dairesinden vergi cezası geldiğini, itiraz ettiklerini ve bunun üzerine davalının, vadeli hesaptaki para ile hazine bonosu aldığını öğrendiklerini, oysa bu yönde bir talimatın bulunmadığını, bu şekilde elde edilen gelirden haberleri olmadığından menkul sermaye iradı beyanında bulunamadığını, bu nedenle vergi cezası tahakkuk ettiğini, bankanın gereken özeni göstermediğini, gereken imzayı almadığını ve doğan zarardan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.237,00 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, yapılan işlemlerden davacının haberdar olduğunu, vergi beyan yükünün davacıda olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; zamanaşımının dolmadığı, davalı bankanın iddia edildiği gibi mudi davacının hesabındaki para ile onun bilgi ve isteği dışında hazine bonusu aldığı ve bunu mudisine bildirmeyerek davacı mudi hakkında vergi cezası tahakkuk edilmesine yol açtığı ve bunda kusurlu olduğu iddiası bir yana, davacının bu kusurlu işlemden dolayı uğrayacağı zararını davalıdan isteyebilmesi için zararın doğmuş olması gerekeceği, davacı hakkında vergi cezası tahakkuk ettirilmiş ise de bu ceza hakkında iptal davası açıldığı ve davanın henüz sonuçlanmadığı gibi davacının da tahakkuk ettirilen vergi cezasını ödemediği, zararın ancak vergi cezasının davacı tarafından ödenmesi halinde doğacağı, dava tarihinde zarar henüz doğmadığından, davanın erken açıldığı gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14894, Karar No: 2009/18996, Tarih: 05.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/14894 E.  ,  2009/18996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Okunması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasbırakanın yasal mirasçılarından...bu davada vekil ile temsil edilmemiştir. Mahkeme kararının adı geçene tebliğine dair dosyada bilgi, belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun tebliğinin sağlanması için mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2009 (Prş.)