muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/916, Karar No: 2014/1611, Tarih: 27.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/916 E.  ,  2014/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/916

Karar No : 2014/1611

İhbarname No : KYB - 2013/393213

Yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçundan sanık V.. E..'in, 6136 sayılı Ateşli Silahlar Ve Bıçak- lar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, (ANTALYA) 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.05.2013 tarihli ve 2013/19 esas, 2013/377 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerinde suç tarihinde yapılan aramada, biri üzerinde "Saylak Paslanmaz Bursa" ibaresi bulunan 49 cm. uzunluğundaki bıçak ile diğeri üzerinde "Chuang Xin" ibaresi bulunan 9,5 cm. uzunluğunda sustalı çakı olarak tabir edilen iki adet bıçağın ele geçirildiği, soruşturma aşamasında alınan Antalya Krimi- nal Polis Labaratuvarı Müdürlüğü'nün 03.08.2012 tarihli ve 2012/3772 sayılı ekspertiz raporuna göre, üzerinde "Saylak Paslanmaz Bursa" ibaresi bulunan bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince yasak niteliğe haiz bıçaklardan olmadığı, buna karşılık üzerinde "Chuang Xin" ibaresi bulunan sustalı çakının ise 6136 sayılı Kanun'un 4. mad- desi gereğince yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğuna ilişkin rapor verilmesi üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2012 tarihli ve 2012/48423 soruşturma, 2012/1077 sayılı ayırma kararı ile sanık hakkında üzerinde "Saylak Paslanmaz Bursa" ibaresi bulunan bıçak yönünden yivli ve yivsiz silahlarla, bıçak ve diğer aletleri sırf sal- dırıda kullanmak amacıyla taşımak suçu açısından soruşturma tefrik edilerek Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/49197 soruşturma numarasına kaydedilip basit yarala- ma ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçları açısından soruşturmaya 2012/48423 soruşturma numarası üzerinden devam edile- rek sanık hakkında söz konusu suçlardan Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesine kamu da- vası açılarak yapılan yargılama sonucunda her iki suç açısından mahkumiyetine karar ve- rildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkeme kararındaki gerekçeye göre, soruşturma aşamasında aldırılan ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Kanun'un 4. madde- si kapsamında yasak niteliğe haiz olmayan bıçak ele geçirilmesine rağmen hakkında soruşturma aşamasında ayırma kararı verilen ve yine üzerinde ele geçirilen sustalı bıçak yönünden alınan 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunduğuna ilişkin rapor hükme esas alınarak ve ne şekilde söz konusu bıçağın sırf saldırı amacıyla taşındığına ilişkin araştır- ma yapılmadan ve yetersiz gerekçeyle sanığın alaeyhine sonuç doğuracak şekilde tek ey-

lemi nedeni ile ayrılarak açılan iki ayrı davadan dolayı sanığın ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.12.2013 gün ve 75101 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 20.12.2013 gün ve KYB/2013-393213 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Saldırıda kullanmak amacıyla 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamı- na girmeyen bıçak ile anılan madde kapsamında olup, suç teşkil eden bıçağı birlikte üzerinde taşıyan hükümlünün, eyleminin kül halinde tek bir suçu oluşturduğu ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/779 esas, 2013/615 karar nolu 09.07.2013 tarihli kararı ile mahkumiyetine hükmolunduğu gözetilerek sonradan açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrer cezalandırılmaya neden olacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Antalya 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.05.2013 gün, 2013/19 esas, 2013/377 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükümlü hakkında aynı fiil nedeniyle Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinde açılmış bir dava bulunduğundan mükerrer olarak açılan davanın CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25925, Karar No: 2014/6647, Tarih: 08.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25925 E.  ,  2014/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıklardan ...'in katılanın işyerinin muhasebe işlerini yaptığı, sanık ...'nın da getir götür işlerine ve bankadan para alıp, çekme ve çekilen parayı vergi dairesine yatırma gibi işler yaptığı dönemde, birlikte katılana ait işyerinin vergi borcunu ödemek için katılan ...'dan ... şubesindeki hesabından vergi dairesine vergi borcu ödenmek üzere, vergi dairesi namına, hamiline kesilen çeklerden 28 adet çekin hamili kısmındaki ilgili vergi dairesi ismini çizerek sanık ...'in adını yazarak ve 104 adet dekontta çek hesabından para çekilmesi hususunda şerh düşerek sanık ... tarafından paranın çekilmesi hususunda yetki verilmesini sağlayarak toplam 433.494 TL para çektikleri halde, bu paralardan ... adına Alemdar Vergi Dairesi'ne vergi borcu olarak toplam 99.438,17 TL yatırdıkları ancak kalan bakiye 333.750,10 TL parayı vergi borcunun ödemesi için yatırılmadıkları ve mal edindikleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA oybirliği ile,

2)Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma ve sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA oybirliği ile,

2)Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma ve sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

a) Sanıkların, katılana ait işyerinin vergi borcunu ödemek için, katılan ...'dan ... şubesindeki hesabından vergi dairesine vergi borcu ödenmek üzere vergi dairesi namına, hamiline kesilen çeklerden 28 adet çekin hamili kısmındaki ilgili vergi dairesi ismini çizerek, sanık ...'in adını yazdıkları ve 104 adet dekontta çek hesabından para çekilmesi hususunda şerh düşerek sanık ... tarafından paranın çekilmesi hususunda yetki verilmesini sağladıkları iddia edilen olayda; Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarih15/491-219 sayılı kararında belirtildiği gibi, sanıkların aynı suç işleme kararıyla, aynı mağdura karşı aynı suçu değişik zamanlarda işledikleri ve bir bütün halinde zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu belirtildiğinden, sanıkların eylemlerinin kül halinde “zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemlerin bölünerek yazılı şekilde ayrıca özel belgede sahtecilik suçundan da hüküm kurulması,

b)Muhasebeci olan sanık ile katılan aralarındaki hizmet ilişkisinin, katılana ait şirketin muhasebe kayıtlarını tutmak ve buna dair defter ve belgelerle ilgili işlemleri yerine getirmekten ibaret olup, Serbest Muhasebecilerin 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında vergi borcunu yatırmak gibi bir görevinin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararlarına ilişkin 26.01.1996 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar." şeklindeki hükmüne göre sanığın, katılanın vergi borcunu maliyeye yatırmak üzere aldığı paraları adı geçen kuruma yatırmayarak, kendisi için kullandığının iddia ve kabul olunması karşısında, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği, bu nedenle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında kalan basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2014 tarihinde (a) fıkrası yönünden oybirliğiyle, (b) fıkrası yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy;

Sanıklardan ... katılana ait şirkette muhasebeci olarak çalışmakta, geniş yetkileri bulunmaktadır. Şirketin kuruluş işlemleri dahi bu sanık tarafından yapılmıştır. Bankadan para çekmek, vergileri yatırmak gibi birçok idari yetkiye sahiptir. Dolayısıyla idare yetkisini haiz olduğu iş yeri ile ilgili işlemiş olduğu güveni kötüye kullanma suçu TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturmaktadır.

Her ne kadar “serbest muhasebecilerin 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu’nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında vergi borcunu yatırmak gibi bir görevlerinin olmadığı” gerekçesiyle sayın çoğunluk tarafından sanığın eylemi basit güveni kötüye kullanma olarak vasıflandırılmış ise de;

Sanığın kendisine ait büroda çalışan bir serbest muhasebeci olmayıp katılanın işyerinde kısmen idare yetkilerini sahip çalışan sıfatını taşıdığı, olaya bu yönüyle bakıldığında işverene hizmet aktiyle de bağlı olduğu görülmektedir. Serbest meslek sahibi olan muhasebeci ve mali müşavirlerin görevleri yasada sayılmış ise de; bunların, yasal görevlerine ek olarak başka görevler yapamayacakları veya özellikle hizmet ilişkisi ile bir işyerinde çalışamayacakları düşünülemez.

O halde; sanığın eylemi, kendi bürosunda çalışan serbest muhasebeci ve mali müşavirlerin eylemlerinden farklılık göstermektedir.

Kaldı ki, aynı iş yerinde sekreter olarak çalışan sanık ...’nın, sanık ... ... ile birlikte işlediği kabul edilen eylemi nitelikli güveni kötüye kullanma olarak kabul edildiği halde, sanık ...’in eyleminin, yukarıdaki gerekçeyle basit güveni kötüye kullanma olarak kabul edilmesi adil bir uygulama olmayacağı gibi, hukuk mantığına da ters düşmektedir.

Bu nedenle sanık ...’in TCK 155/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına dair yerel mahkeme kararının onanması yerine, yazılı gerekçeyle bozulmasına dair çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2014/13932, Karar No: 2017/1104, Tarih: 04.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13932 E.  ,  2017/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/856 Esas ve 2003/619 Karar sayılı Karar ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4206, Karar No: 2018/355, Tarih: 12.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4206 E.  ,  2018/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 03.12.2015 gün ve 2015/1627 Esas, 2015/7878 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıya ait ... Havaalanları ile ilgili olarak muhtelif tarihlerde, müvekkili ile davalı arasında özel güvenlik hizmeti alım işine ait sözleşmeler akdedildiğini, ancak davalının hak edişlerin ödenmesi aşamasında hazine tarafından karşılanan 5 puanlık primleri haksız olarak kestiğini ileri sürerek, kesinti tutarı olan 205.031,82 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve görev itirazında bulunmuş, esas yönünden 5510 sayılı Yasa gereği uygulanan işveren primi indirimlerinin kamu ihale kurumundan alınan görüş doğrultusunda kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve görev itirazında bulunmuş, esas yönünden 5510 sayılı Yasa gereği uygulanan işveren primi indirimlerinin kamu ihale kurumundan alınan görüş doğrultusunda kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında özel güvenlik hizmeti alımına ilişkin tip sözleşmeler akdedildiği, 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesi 1 (ı) fıkrasında özel sektör işverenlerinin, bu maddenin 1. fıkrasının a bendine göre, malullük, yaşlılık, ölüm sigortaları primlerinden işveren hissesine ait primlerin hazinece karşılanabilmesi için, çalıştırdıkları sigortalılar ile ilgili olarak bu kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerini yasal süresi içinde SGK'ya vermeleri, sigortalıların tamamına ait primlerin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanamayan işveren hissesine ait tutarı yasal süresinde ödemeleri, SGK prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcu bulunmaması şartının getirildiği, 5510 sayılı Kanun'la sağlanan 5 puanlık indirimin, bu kanunla işverene sağlanan Hazine yardımı olup, bu indirimin işsizliğin azaltılması ve yatırımların istihdam odaklı olarak arttırılması ve teşvik niteliğinde olması nedeniyle fiyat farkı olarak nitelendirilemeyeceği, işverene hazinece sağlanan ek bir katkı olduğu, sözkonusu %5 'lik hazine yardımının hak edişlerden kesilerek işveren davacının bu yardımdan mahrum edilemeyeceği, 5510 sayılı Kanun'da Kamu İhale Kurumu'na bu konuda tebliğ yayınlama yetkisi verilmediği, verilmiş olsa bile Tebliğin yasanın üzerinde olamayacağı, hazinenin bu yasa uyarınca özel sektör işverenine yardım yaparken işverenin aylık prim ve hizmet belgelerini yasal süresi içinde vermesini ve ödemesini ön şart olarak öngörmekle, amacının prim tahsilatlarının hızlandırılması ve kayıt dışılığın nisbeten önlenmesi olduğu, bu durumda yapılan kesintinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 205.031,82 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 03.12.2015 tarih ve 2015/1627 E., 7878 K. sayılı ilamıyla, davacı vekilince, davadan önce davalının TBK'nın 117. maddesi hükmüne uygun olarak miktar ve ödeme talebi içeren bir ihtarname ile temerrüde düşürüldüğü iddia edildiğinden, dava konusu miktarın 50.391,23 TL'si yönünden davalının 29.02.2012 tarihinde temerrüde düşürüldüğü, ancak daha sonra davacının gönderdiği 15.04.2013 tarihli yazı ile bu

miktarı da ekleyerek yeniden ödeme talebinde bulunduğu ve sulhe davet suretiyle, yeni bir ödeme imkânı tanıdığı gözetilerek, 15.04.2013 tarihli yazının davalı tarafa tebliğ tarihi araştırılarak, tebliğ edilmiş olması halinde tebliğ tarihine göre belirlenecek temerrüt tarihinden, tebliğ edilmemiş olması halinde ise şimdiki gibi dava tarihinden itibaren tüm alacak yönünden faize hükmedilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmeyerek, davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilamında belirtilen ve benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin karar düzeltme sebepleri yönünden ;

Dava, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesi uyarınca, davacı hak edişlerinden yapılan kesintinin istirdadı istemine ilişkindir.

Somut olayda, dosya kapsamından, davacı tarafın hak edişinden davalı tarafça kesilen toplam 205.031,82 TL'nin taraflar arasındaki altı ayrı sözleşme uyarınca yapılan altı ayrı kesintinin toplamı olduğu, bu kesinti kalemlerinden 2010/117078 sayılı sözleşmeye ait hak ediş kesintisi olan 8.829.84 TL dışındaki diğer beş kalem kesinti miktarının ayrı ayrı yazılan 24.02.2012 tarihli yazılarla davalıya bildirilerek, yazının tebliğinden itibaren 15 gün içinde ödenmesinin talep edildiği, davalı tarafın 29.02.2012 tarihli cevabi yazıları ile ödeme yapılmayacağının bildirildiği, bu tarih itibariyle davalının temerrüde düştüğü, daha sonra davacı tarafça, hakediş kesintilerinin toplamının ödenmesi için 15.04.2013 tarihli yazı yazıldığı, ancak sulhe davet niteliğindeki bu yazının da sonuçsuz kaldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, 8.829,84 TL dışındaki beş kalem hak ediş kesinti miktarına 29.02.2012 tarihinden, 8.829,84 TL'lik kesinti miktarına ise dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline hükmedilmesi gerekirken, tüm miktara dava tarihinden faiz işletilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiş olup hükmün, Dairemizce bu sebeple bozulması gerekirken, yazılı gerekçeyle bozulduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.12.2015 tarih ve 2015/1627 E., 7878 K. sayılı ilamındaki bu gerekçenin kaldırılarak, hükmün yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin KABULÜ ile Dairemizin 03.12.2015 tarih ve2015/1627 E., 7878 K. sayılı bozma kararı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının değişik gerekçeyle BOZULMASINA, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, temyiz ve tashihi karar peşin harçlarının davacı Ulusoy Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti.'ne geri verilmesine, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6205, Karar No: 2022/8916, Tarih: 12.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6205 E.  ,  2022/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde reşit olan mağdurun 10.04.2018 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2022 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık lehine temyiz edilmemiştir. Katılan vekili ile katılan bakanlık vekilinin sanığa az ceza verildiği itirazı üzerine temyiz incelemesi yapılarak hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Hukuki sorun katılan tarafın aleyhe temyizi üzerine sanık lehine mahkumiyet hükmünün bozulmasının mümkün olup olamayacağıdır.

Yargıtay özel dairesi kural olarak resen fark ettiği hukuka aykırılığı bozma sebebi yapamaz. 5271 sayılı CMK, her hukuka aykırılığı bozma gerekçesi yapma yetkisi tanımamıştır. Yargıtay özel dairesinin temyiz incelemesi talepte ileri sürülen sebebe bağlı olarak sınırlı bir incelemedir. Kanun, temyiz yolunda yalnızca hukuka aykırılıkların denetleneceğini defaten tekrar etmiştir. Böylece CMK, kural olarak “hukuk güvenliğini sağlanmayı” esas almıştır. Sistem kendi içinde tutarlı ve mantıklıdır. Kanun bu mantıkla temyiz kanun yolu kurallarını düzenlemiştir.

Aleyhe temyiz yoluna başvurulsa bile hüküm sanık lehine de istisna hallerde bozulabilir. Bunu engelleyen hiçbir hukuki kural olmadığı gibi sanık lehine kanuna konulan aleyhe değiştirme yasağı yalnızca aleyhe ağırlaştırmayı engellemektedir. Lehe olarak hükmün değiştirilmesi ve düzeltilmesine engel bir durum yoktur. Temyiz sebebi dışına çıkılarak hüküm sanık lehine olarak bozulabilir. Aleyhe kanun yoluna gelen katılan, vekili veya savcı, hükmün sanık lehine bozulabileceğini de bilerek kanun yoluna başvurmalıdır.

Sanık veya müdafiinin bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etmedikleri ancak katılan vekillerinin temyizi üzerine lehe hükmün incelenerek bozulması hukuken mümkündür.