muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10390, Karar No: 2021/1697, Tarih: 17.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10390 E.  ,  2021/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece vakti saat 19:20 sıralarında yerleşim yerinde aydınlatma olmayan iki yönlü yolda katılan ... idaresindeki motosiklet ile seyir halindeyken plakasını ve markasını alamadığı siyah renkli bir aracın kendisine arkadan çarpıp kaçması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafına devrilmesi sonucu motosiklet sürücüsünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, yanındaki yolcu ...‘in ise orta 2 kemik kırığı şeklinde yaralandığı, ...‘in 23.03.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını ifade ettiği olayda; kaza tespit tutanağında kusur tespiti yapılamadığı, trafik bilirkişi raporunda ise; kazanın yolun gidişine göre sağa devrilme, yoldan çıkma sonucu tek taraflı trafik kazası olduğu, Katılana ait motorsiklet üzerinde yapılan incelemede, çarpma sonucu oluşmuş herhangi bir ize rastlanılmadığı, motorsikletteki izlerin devrilmeyle gerçekleşmiş olabileceği, sanığa ait araçtaki sağ ön tampon kısmında küçük çapta derin olmayan izlerin bulunduğu, ancak bu izlerin motorsiklete çarpma sonucu oluşmadığı, motorsikletin arkasında bulunan çantanın daha geniş olduğu, herhangi bir çarpma ve kırık izi bulunmadığı, bu nedenle sanığın aracındaki izlerin kazayla ilgisinin olmadığı, yine sanığa ait aracın Ocaklar mahallesi girişinde bulunan kamera görüntülerinde saat 19.04:35'de geçtiği tespit edilmiş, kazadan yaklaşık 15 dakika 25 saniye önce geçiş yapmış, kaza yerinin kameranın bulunduğu yere uzaklığının ise 2 km olduğu, ortalama olarak saatte 60 km hız ile gittiği takdirde kazanın meydana geldiği yere 3-4 dakika arasında gelmiş olacağını, bu nedenle aracın kaza mahallinden kaza saatinden önce geçmiş olduğu sonucuna varıldığı olayda;

1-Katılan ...‘in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında soruşturmada şikayetçi olup, kovuşturmada 23.03.2016 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığı, ancak çarpıp kaçan sürücüden şikayetçi olduğunu beyan ederek katılan sıfatını aldığı, ancak 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz olduğundan, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunmayan katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Katılan ...‘nın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10821, Karar No: 2014/1577, Tarih: 12.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10821 E.  ,  2014/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine (Asıl Karar), sanığın temyiz talebinin reddine (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 12.09.2013 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2642, Karar No: 2021/5235, Tarih: 14.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2642 E.  ,  2021/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın karar verilemesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6659, Karar No: 2012/4520, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6659 E.  ,  2012/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incele- mesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hükümler, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında yasak bıçak taşımak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülme- yen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın savunmasında suçta kullandığı bıçağı olay esnasında yolda bulduğunu ve kullandığını beyan etmesi, tanık ...'nin ise bıçağı esnaflardan birisinin düşürdüğünü ve sanığın bıçağı alarak kullandığını beyan etmesi karşısında savunma ve tanık beyanlarına hangi nedenle itibar edilmediği tartışılıp açıklanmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13939, Karar No: 2015/38925, Tarih: 23.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13939 E.  ,  2015/38925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın tüm aşamalarda özetle; sanığın arkadaşı olduğunu, olay günü evine davet ettiğini, gittiklerinde içmesi için bira ikram ettiğini, içmeyeceğini söylediğini, sanığın silah getirip kendisine doğrulttuğunu daha sonra duvara iki el ateş ettiğini, evden çıkmak istediğinde sanığın izin vermediğini, bıçak çıkarıp "bana saldıran olursa bununla onları doğrarım" dediğini, korkusundan biradan birkaç yudum içtiğini, ayrıca cebinden peçeteye sarılı madde çıkarıp kendisine içirdiğini, evden çıktıklarını, başının dönmeye başladığını, cüzdanını aldığını, daha sonra kendinden geçtiğini, gözünü hastanede açtığını, cüzdanı, 30 TL parası ile cep telefonunun olmadığını anladığını beyan ettiği,

Sanığın ise tüm aşamalarda; katılan ile eve gidip bira içtiklerini, yakınanın evden ayrıldığını, 45 dakika sonra aşırı derecede alkollü şekilde geldiğini, eve almadığını, parka götürüp orada bıraktığını savunduğu,

14.03.2009 tarihli polis tutanağında ... Hastanesinde getirilen katılanın tedavi gördüğü ve ifade verebilecek durumda olmadığının doktoru tarafından bildirildiğinden ifadesinin alınamadığının bildirildiği,

Sanığın ise tüm aşamalarda; katılan ile eve gidip bira içtiklerini, yakınanın evden ayrıldığını, 45 dakika sonra aşırı derecede alkollü şekilde geldiğini, eve almadığını, parka götürüp orada bıraktığını savunduğu,

14.03.2009 tarihli polis tutanağında ... Hastanesinde getirilen katılanın tedavi gördüğü ve ifade verebilecek durumda olmadığının doktoru tarafından bildirildiğinden ifadesinin alınamadığının bildirildiği,

15.03.2009 tarihli yakalama, üst arama, ev arama ve muhafaza altına alma tutanağında ise 13.03.2009 günü saat:17.30 sıralarında ... sokak üzerinde kaldırımda yarı baygın yatmakta iken bulunan ve hastaneye sevk edilen katılanın 15.03.2009 günü karakola gelmesi ve sanığın zorla toz madde içirdiği ve cüzdan ile cep telefonunu aldığını beyan ettiği, ayrıca yine 15.03.2009 günü... isimli kişininde polis merkezine gelerek sanığın kendisine toz haline getirilmiş hapı sarma kağıdına sararak kendisine içirdiğini ve evine gidip kendisine geldiğinde künye, cep telefonu ve tesbihinin olmadığını anladığını bildirdiğinden bahisle sanığın evinde arama yapıldığı ve evde kuru sıkı tabancanın bulunduğunun bildirildiği, ancak tutanakta duvarda herhangi bir iz ve emareden bahsedilmediği, katılanın telefonuna ait imei numarasını bildirmiş olmasına rağmen mahkemece sorgulamanın yanlış numara üzerinden yapıldığının anlaşılması karşısında; öncelikle katılana ait telefonun imei numarasının doğru olarak tespiti ile olay sırasında ve sonrasında bu telefonun kimler tarafından kullanıldığı araştırılıp, 13.03.2009 tarihli doktor rapor içeriğine göre yakınanın kanında tespit edildiği bildirilen 9 mg/dl etanolun hangi tür alkol ve kimyasal madde tüketiminde ortaya çıkacağınında tespit edilip, ...'ın yakınan olduğu soruşturma ve/veya dava dosyasının celp edilerek bu dosyada dosyamız ile ilgili her hangi bir delilin olup olmadığı hususu saptanıp sonucuna göre tüm kanıtların yeniden birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan...vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7503, Karar No: 2018/18367, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7503 E.  ,  2018/18367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların TEDAŞ zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6120, Karar No: 2020/783, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6120 E.  ,  2020/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Maddi hasarlı çift taraflı trafik kazasına sebebiyet veren sanığın kazadan sonra yapılan kontrolde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,98 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın nedensiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (3) ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2392, Karar No: 2016/13460, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2392 E.  ,  2016/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ..., ... vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/10/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 50.074.13 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalılar ... ve ... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... ve feri müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.