muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29450, Karar No: 2016/11822, Tarih: 11.05.2016

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan .. vekili ile Astaldi – ..Adi ortaklığını oluşturan şirketler vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi ve Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi değerlendirildiğinde; alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin vc işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldîğı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir 4857 yılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırıllması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde "işletmenin ve işin gereği" ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işleri" ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir.

Somut uyuşmazlıkta, tüm masraflar ... tarafından karşılanmak üzere ilinde yapılan metro kazı çalışmaları sırasında ortaya çıkan tarihi eserlerle ilgili yapılacak işlemlere dair davalı ... Belediye Başkanlığı ile Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü arasında protokol yapıldığı görülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, tüm masraflar ... tarafından karşılanmak üzere ilinde yapılan metro kazı çalışmaları sırasında ortaya çıkan tarihi eserlerle ilgili yapılacak işlemlere dair davalı ... Belediye Başkanlığı ile Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü arasında protokol yapıldığı görülmüştür.

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 35. maddesi, "Bu kanun hükümlerine bağlı taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını meydana çıkarmak üzere araştırma sondaj ve kazı yapma hakkı sadece ...'na aittir" hükmünü getirmiştir. 2863 sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 8. maddesinde “Yedinci maddeye göre tescil edilen korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarının korunma alanlarının tesbiti ve bu alanlar içinde inşaat ve tesisat yapılıp yapılamayacağı konusunda karar alma yetkisi Koruma Kurullarına aittir” dendiği, 10. maddesinde "Her kimin mülkiyetinde veya idaresinde olursa olsun, taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunmasını sağlamak için gerekli tedbirleri almak, aldırmak ve bunların her türlü denetimini yapmak veya kamu kurum ve kuruluşları ile belediyeler ve valiliklere yaptırmak, T.C. ...'na aittir" dendiği görülmüştür.

Davacı vekili 2683 sayılı yasanın 35.maddesi çercevesinde araştırma sondaj ve kazı yapma yetkisinin sadece ...'na ait olduğunu, bu madde ve dava dilekçesindeki diğer gerekçeler doğrultusunda davalılar arasında muvazaa olduğunu iddia etmiş ise de, kanun maddesinde Kültür ve Tabiat Varlıklarını meydana çıkarmak üzere araştırma, sondaj ve kazı yapma hakkı sadece ...'na tanımıştır. Davaya konu olayda Kültür ve Tabiat Varlıklarını meydana çıkarmak için yapılan bir araştırma söz konusu değildir. Davalı Belediye ve T.C. ...'na bağlı Müze Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince tarihi eserlerin zarar görmeden taşınması hedeflenmiştir. 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 10. maddesinde "Her kimin mülkiyetinde veya idaresinde olursa olsun, taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunmasını sağlamak için gerekli tedbirleri almak, aldırmak ve bunların her türlü denetimini yapmak veya kamu kurum ve kuruluşları ile belediyeler ve valiliklere yaptırmak..Bakanlığına aittir" denilmektedir. Bu maddede de görüldüğü üzere T.C. ... belediyeye de bu işi yaptırma yetkisine haizdir. Dosya içeriğine göre, davalı ... kanunun 10. maddesinden kaynaklanan yasal hakkı çerçevesinde metro çalışmaları esnasında tesadüfen ortaya çıkmış tarihi eserlerin taşınması ve bunlarla ilgili işlemlerin yapılması hususunu belediye ile yaptığı protokol çerçevesinde işlemi belediyeye yaptırtmıştır. Belediye ise diğer davalı şirketler vasıtası ile bu işlemi gerçekleştirmiştir. 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 10. maddesinde açıkça görüldüğü üzere ... bu işi 3. kişilere de yaptırabilir. Bu nedenle taraflar arasında bir muvazaadan söz edilemez. Davalı Bakanlık ile Belediye arasındaki protokole göre yapılan işin alt işveren olarak yüklenici adi ortaklığa verilmesi işinde, davalı Bakanlığın ihale makamı olarak tarihi eserlerin ortaya çıkarılması ve korunması işini protokol ile davalı Belediyeye verebileceği anlaşılmakla davacının alt işveren olan adi ortaklık nezdindeki işine iadesine ilişkin verilen karar yerinde ise de davalı Bakanlığın işe iade kararının mali sonuçlarından ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davalı T.C. ... yönünden açılan davanın husumet nedeniyle REDDİNE,

3-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının Davalılar ... ve ... ..arafından yapılan feshin geçersizliği ile davacının davalılar ... ve G..Nezdinde, İŞİNE İADESİNE,

4- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları kaydıyla davacının kıdemi , fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık bürüt ücret tutarı olarak belirlenmesine,

3-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının Davalılar ... ve ... ..arafından yapılan feshin geçersizliği ile davacının davalılar ... ve G..Nezdinde, İŞİNE İADESİNE,

4- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları kaydıyla davacının kıdemi , fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık bürüt ücret tutarı olarak belirlenmesine,

5-Davacının işe iade için süresi içinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin Tespitine.

6- Davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

7- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

8- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ... ne göre hesaplanan 1.800 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

9- Davalı T.C. ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ... ne göre hesaplanan 1.800 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı Bakanlığa verilmesine,

10-Davacı tarafından yapılan 302.00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

11. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine,

Kesin olarak 11.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13782, Karar No: 2019/1480, Tarih: 25.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/13782 E.  ,  2019/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının iş yeri adresinde atık su aboneliği olmadan kuyu suyu kullandığının 29/12/2011 tarihli kaçak atık su uzaklaştırma tutanağı ile tespit edildiğini, tutanağa istinaden tahakkuk ettirilen kaçak atık su fatura bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız ve kötüniyetli itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... 20. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1661 Esas sayılı takip dosyasındaki davalının itirazlarının iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kaçak atık su kullanımından kaynaklı tahakkuk ettirilen bedelin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-) 2560 sayılı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 5. maddesinde, bu kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde uygulanacağı açıklanmış olup, böylece ... de 2560 sayılı Kanuna tabi bir kuruluş haline gelmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 16. maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşların dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir. Davacı ... Genel Müdürlüğü'nün kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun'da bu kurumun genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre , bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacı ... tacir sayılmaktadır.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesinin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olmalı ya da tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesinin bakacağı yönünde düzenleme olmalıdır.

Yine, 6102 sayılı TTK'nın 19/2. maddesinde; " Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır." hükmü bulunmaktadır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte olduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa'nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK'ya eklenen 9. Madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin , bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olacağı belirtilmiştir.

Mezkur Yasa'nın 5/1. maddesi uyarınca, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine ve tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemeleri tüm ticari davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda; tarafların tacir olup, davaya konu uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili olduğu, bu haliyle uyuşmazlığın çözümünün yukarıdaki yasa hükümleri de gözetildiğinde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi içinde olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; dava tarihi itibariyle ...'da müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi bulunduğu ve uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek davanın esası hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8028, Karar No: 2022/15981, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8028 E.  ,  2022/15981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, mülkiyeti davacılara ait taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin esastan ret kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/478 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu Sakarya İli, Arifiye İlçesi, Arifiye Mahallesi 5102 parsel (yeni 601 ada 4 parsel) sayılı 2.500,00 m² yüzölçümlü taşınmaza davacıların 06.01.2014 tarihinde miras yoluyla intikal suretiyle malik oldukları, tapu kaydına 02.10.2015 tarihinde orman sınırları içerisinde kaldığına dair şerh konulduğu, eldeki davanın 16.08.2016 tarihinde açıldığı ve taşınmazın tamamının fiilen orman sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal olarak incelenen Hanlıköy Mahallesi 136 ada 3 parsel sayılı taşınmaz farklı mahallede olduğu ve dava konusu taşınmaza göre büyük yüzölçümlü olduğu gibi; dava konusu taşınmaz ile emsal olarak esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz daha değerli olduğu halde, dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer tespit edildiğinden, alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/478 Esas, 2018/140 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5068, Karar No: 2021/3211, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5068 E.  ,  2021/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin desteğinin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan 87.885,90 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kısmen kabulü ile 46.271,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin ve davalı vekilinin itirazının kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 53.767,07 TL’nin tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, uyuşmazlık hakem heyetinin kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

2-Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının desteğinin meydana gelen kazada öldüğünü açıklayıp destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuş, Hakem Heyetince destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin rapor alınmış, alınan raporda desteğin ve davacının bakiye ömrünün tespitinde PMF 1931 tablosu kullanılmış, teknik faiz %0 olarak esas alınmış, Hakem Heyetince anılan hesaplama karara esas alınarak karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz hakem heyetince karara esas alınan tazminat raporunda, desteğin ve davacının bakiye ömrünün tespitinde TRH 2010 tablosu kullanılmış, ölenin gelirine ilişkin olarak, sunulan belgelerdeki maaşların ortalaması alınarak desteğin gelirinin asgari ücretin 1.6255 katı olduğu kabul edilmiş, teknik faiz ise %1.8 olarak esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Tazminat hesabında desteğin geliri ve bakiye ömrünün tespitinde kullanılan verilerde (TRH 2010 tablosu ve asgari ücretin 1.6255 katı gelir) isabetsizlik yok ise de hesaplamada esas alınan teknik faizin %1.8 olarak esas alınması Dairemizin içtihatlarına uygun değildir.

Buna göre hakem heyetince yapılacak iş, tazminatın belirlenmesi için alınacak raporda davacının ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınarak, bilinmeyen/ işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin (asgari ücretin 1.6255 katı) her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması (ayrıca dosyadaki diğer raporlarda hatalı olarak %10 artırım yapılıp %10 eksiltim yapılmasının %0 olmadığı hususuna dikkat edilerek) bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibaret olup, anılan nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

3-İtiraz Hakem Heyetince talebin kısmen kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren başvuru sahibi yararına 6.749,04 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte birine karar verilmesinde isabetsizlik yok ise de; karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17. maddesi 2. fıkrasında ise, takdir edilecek vekalet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine takdir edilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin, AAÜT’nin 17. maddesi 2. fıkrası gereğince maktu vekalet altında kalmamak koşuluyla karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.