muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15562, Karar No: 2016/9061, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15562 E.  ,  2016/9061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Vek. Av....

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kısmen kabulüne, manevi tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı. işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda bakiye ömrün PMF yaşam tablosu yerine TRH-2010 tablosunun esas alınarak belirlendiği, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan şekilde rapor alıp sonucuna göre dosyadaki diğer bilgi ve belgeler de değerlendirilip kazanılmış haklar da gözönünde bulundurularak karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2013/6175, Karar No: 2013/13270, Tarih: 25.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6175 E.  ,  2013/13270 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda beraatine, adlî emanetin 2010/... sırasında kayıtlı siyah saplı bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına dair (ELBİSTAN) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.05.2012 tarihli ve 2010/1133 esas, 2012/301 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık ...’ten ele geçirilen adlî emanetin 2010/... sırasında kayıtlı siyah saplı bıçak hakkında, Emniyet Genel Müdürlüğü ... Kriminal Polis Laboratuarınca düzenlenen ekspertiz raporuna göre, söz konusu bıçağın imal durumu, tip ve nitelikleri bakımından 6136 sayılı Kanun’un 4/1. maddesine göre yasak niteliğini haiz bulunduğunun belirtilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4. maddesinde, “Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir” şeklindeki hükmü karşısında, söz konusu bıçağın anılan Kanun’un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.02.2013 gün ve 9958 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 05.03.2013 gün ve KYB/2013-49554 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan sanık ...'un beraatine, ... hakkında C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş olmakla, bıçağın müsaderesine hükmolunduğunda ... hakkında yapılacak soruşturmada itiraz halinde giderilme olanağı bulunmayan zarara neden olunacağından, suça konu bıçağın akibeti hakkında ... ile ilgili soruşturma sonucu karar verileceği cihetle müsadere istemine yönelik kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), emanette kayıtlı bıçağın suç duyurusu ile birlikte Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilerek yapılacak soruşturma sonucunda müsadere edilip edilmeyeceğinin karara bağlanmasına, karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27099, Karar No: 2013/8114, Tarih: 15.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27099 E.  ,  2013/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/65499

MAHKEMESİ : Bandırma Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2008

NUMARASI : 2008/795 (E) ve 2008/1079 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması, 3-Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu, aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararının aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemes gerektiği, somut olayda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, katılanın sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “yasal koşulları oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Hükmedilen adli para cezasının miktarına göre karar tarihi itibariyle temyiz yasa yoluna tabi olduğu halde kararda hükmün kesin olduğu yazılmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

4-Hükmedilen adli para cezasının miktarına göre karar tarihi itibariyle temyiz yasa yoluna tabi olduğu halde kararda hükmün kesin olduğu yazılmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12694, Karar No: 2014/19717, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12694 E.  ,  2014/19717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURDUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/526-2014/350

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/05/2014 tarih ve 2013/526-2014/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça, kendilerine, Burdur 1. Noterliği'nin 04/01/2013 tarihli ihtarnamesi ile davalının sahibi olduğu TR 2009 01032 B sayılı patent belgesine göre müvekkilinin kapari karpuzu üretimi, imali ve satışı fiillerinin gerçekleştirildiğinin öğrenildiği, 551 sayılı KHK'dan gelen haklar çerçevesinde söz konusu üretimin durdurulması gerektiği yolunda ihtarda bulunulduğunu, davalı yanın bu ihtarına karşılık kendilerince Karşıyaka 5. Noterliği'nin 18/01/2013 tarihli ihtarı ile cevap verildiğini ve ihtarname içeriğinin kabul edilmediğinin bildirildiğini, ayrıca karşı taraftan haksız talebini düzelterek bilgi verilmesinin talep edildiğini, davalı tarafça bu ihtarnamelerine Burdur 1.Noterliği'nin 25/01/2013 tarihli ihtarı ile cevap verildiğini ve taleplerinin halen geçerli olduğunun ihtar edildiğini, bu nedenle durumun yargı yolu ile tespiti zaruretinin doğduğunu, dava konusu ürünün geleneksel yöntemlerle ile üretilen bir ürün olup, bu nedenle dahi 2009 yılında bulunduğu iddia edilen bir buluşa tecavüz etme ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya ait TR 2009 01032 B sayılı patente tecavüz etmediğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin TR 2009 01032 B nolu incelemeli patent belgesine sahip olduğunu, davacının müvekkilinin patent hakkından yararlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının çalışma alanında patentli ürünün üretimindeki malzemelerin bulunmadığının tespit edildiği, davalının üretim süresi, nihai ürün ve yöntemlerinin farklı olduğunun ortaya çıktığı, iki firmaya ait ürün örneklerinin kimyasal ve teknik özelliklerinin birbirinden farklı olduğunun belirlendiği ve bu nedenle davacının kapari ürünlerinin davalıya ait TR 2009/01032 tescil numaralı patent belgesine tecavüz etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının, davalının patent belgesine tecavüz etmediğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının, davalının patent belgesine tecavüz etmediğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, mahkemenin karara esas aldığı bilirkişi raporunda, davalıya ait patentin istemleri ile davacının üretim yöntemi karşılaştırılmış ise de, bu karşılaştırma bilirkişi tarafından yapılan inceleme ve gözlem ile elde ettiği bilimsel verilere göre değil, davacı şirketin temsilcisinin beyanına göre yapılmıştır. Öte yandan bilirkişi raporunda davacının ürünü ile davalının ürününün kimyasal analizlerinin yapıldığı belirtilmiş ve farklı olduğu belirlenmiş ise de, bu analizin nasıl yapıldığına ilişkin bir açıklama da yapılmamıştır. Bu itibarla mahkemece hüküm kurmaya elverişli, bilimsel verilere ve gözleme dayalı karşılaştırma yapan bir bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19711, Karar No: 2015/3440, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19711 E.  ,  2015/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17477, Karar No: 2016/2604, Tarih: 24.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17477 E.  ,  2016/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... ANADOLU 11. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2014/342-2015/379

DAVACI : Y.. D.. VEK.Av. S.. Ö..

DAVALI : Z.. Ş.. VEKİLLERİ Av. C.. S..,

Av. E.. E..

Taraflar arasında görülen nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 177.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.02.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6504, Karar No: 2018/1151, Tarih: 08.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/6504 E.  ,  2018/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 22/02/2016 gün ve 2015/20652 Esas - 2016/2768 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı idare vekilince temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesince (kapatılan) bozulmuş, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacı vekilinin aşağıdaki belirtilen husus haricindeki sair karar düzeltme istekleri HMK'nun 440. maddesi yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından reddine, Ancak;

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ... Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

18. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 22.02.2016 gün ve 2015/20652 E. ve 2016/2768 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca, kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satışı esas alınarak bedelin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın, satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve uzaklıkları gibi yönlerden benzer veya yakın özelliklere sahip bulunmalıdır.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Kanunun 4650 sayılı Kanun ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği, emlak vergi değerleri de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulmalıdır. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2012 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 4719 ada 3 parselde atölye ve spor arsası niteliğinde kayıtlı taşınmazın ½ şer payının farklı iki limited şirketine satışı olduğundan taşınmazın gerçek değerini yansıttığından söz edilemeyeceğinden uygun ve isabetli emsal olduğu kabul edilemeyeceği dikkate alındığında gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal getirtilmesi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ... Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda mahkeme icra harçları ve vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ... Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda mahkeme icra harçları ve vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan harcın istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.