muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23468, Karar No: 2016/19543, Tarih: 08.11.2016

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık; anonim şirket işyerinde çalışan ve %1 pay ile şirket ortağı olan davacının, hukuksal konumu itibarıyla, İş Kanunu'na tabi olup, olmadığı ve buna bağlı olarak işçilik haklarından yararlanıp yararlanmayacağına ilişkindir.

Bir kimsenin işçi sayılabilmesi için iş sözleşmesi ile çalışması koşuldur. İş sözleşmesinin unsurları ise “zaman” ve “bağımlılık” ve “ücret” unsurlarından ibarettir. Zaman unsurundan amaç; bir kimsenin günlük belirli bir zaman dilimi içerisinde iş gücünü bir işveren emrine tahsis etmesi, bağımlılık unsurundan amaç ise çalışan kişinin işveren emir ve talimatları doğrultusunda çalışmasını sürdürmesidir. Görülen iş karşılığı işverenin belli bir zaman dilimi için ödemiş olduğu bedel ise ücret unsurunu oluşturur. Belirtilen unsurlara göre bir veya birden ziyade işveren emrinde çalışmasını sürdüren kişiler işçi statüsünde kabul edilir.

Buna karşın kendi adına bağımsız çalışıp kazanç sağlayan kişiler ise işçi statüsünde kabul edilemezler. Bu kişiler herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmayan esnaf ve sanatkarlar, kolektif, komandite ve limited şirket ortakları, anonim şirket kurucu ortakları, yönetim kurulu üyeleri gibi kimselerdir.

Hukuksal olgu belirtilen şekilde olmakla birlikte, iş hayatında ayrık durumların ortaya çıkması mümkündür. Bir kimsenin biçimsel anlamda anonim şirket ortağı gözükmesine karşın, bağımlı çalışma koşulları ve aldığı ücret, bağımsız çalışma ve kazanç sağlama durumundan baskınsa bu takdirde salt ortaklık statüsünden hareketle sonuca gidilemez. Hukuksal statüsü belirlenmek istenilen kişinin şirket içerisindeki pozisyonu, gördüğü iş, çalışma koşulları, aldığı ücret birlikte değerlendirilerek ekonomik yaşamının ne şekilde sürdürüldüğü ortaya konularak sorun çözümlenir.

Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının %1 payının sembolik nitelikte olduğu ve özellikle iş akdinin İş Kanunu'nun 17. maddesi gereğince ihbar tazminatı ödenerek feshedildiği anlaşıldığından, davacının iş verene bağımlı, onun denetimi altında ve ücret karşılığı çalışmasının baskın olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasında işçi işveren ilişkisinin varlığı kabul edilmeli ve dosya içeriği değerlendirmeye tabi tutularak dava konusu istekler hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" düzenlemesi uyarınca yetkisizlik ve görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.

Görevsizlik ve Yetkisizlik kararlarında HMK'nun 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de ayrıca hükmolunamaz. Mahkemece bu husus gözardı edilerek davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16174, Karar No: 2014/14790, Tarih: 27.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16174 E.  ,  2014/14790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece ... ... adına açılan davanın husumet nedeniyle reddine; ... Belediye Başkanlığı ve ... adına açılan davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Belediye Başkanlığı Mali Hizmetler Müdürlüğü'nün 08.03.2012 tarihli yazısında, dava konusu 6293 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2012 yılı emlak vergisine esas m² değerinin 429.40 TL, somut emsal alınarak incelenen Şirinyalı Mahallesi 5809 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2012 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin 744.29 TL olduğu belirtildiği halde, aynı belediyenin 28.03.2014 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın 2012 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin 858.79 TL somut emsal alınarak incelenen Şirinyalı Mahallesi 5809 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2012 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin 400.77 TL olduğu bildirilerek yıllara göre vergi değerleri arasında çelişki yaratıldığı anlaşıldığından, söz konusu çelişkinin giderilmesi ve dava konusu 6293 ada 1 parsel ile somut emsal olarak alınan Şirinyalı Mahallesi 5809 ada 1 parselin 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4301, Karar No: 2016/7289, Tarih: 02.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4301 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu silahın atışa elverişli olup olmadığı ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı hususunun Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya ...Kriminal Laboratuvarından alınacak rapor ile kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, ön ekspertiz raporuna dayanı- larak eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/495, Karar No: 2018/11931, Tarih: 10.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/495 E.  ,  2018/11931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 16.12.2011 tarihinde ... ait rögarların yağan yağmur nedeniyle tıkanması sonucu müvekkiline konut sigortası poliçesi ile sigortalı bulunan ... ait sigortalı dairenin içine pis suların dolduğunu, meydana gelen hasar bedeli olan 3.791,00 TL'nin 28.12.2011 tarihinde müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.791,00 TL rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödeme tarihi olan 28.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin yağmur suyu, çatı, drenaj ve zemin sularını uzaklaştırmaya yönelik görevinin bulunmadığını,binanın kanal bağlantısının 2560 sayılı ... Kanununa dayalı olarak çıkarılan Atık suların Kanalizasyon Şebekesine Deşarj Yönetmeliğinin Evsel Atık su Kaynaklarının Kanalizasyon Şebekesinden Yararlanma Şartlarını düzenleyen usullerine uygun olması gerektiğini, bu nedenlerle davanın husumet ya da esas yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 3.791,00 TL'nin 28.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan

alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 194,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14347, Karar No: 2019/16169, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14347 E.  ,  2019/16169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Müştekinin sanıklar tarafından hile ile kandırılmak suretiyle olay yerine götürülerek darp edildiğinin, müşteki beyanı, tanık anlatımları ve sanıkların kısmi ikrarından anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin TCK'nın 109/2, 3-b maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden temyiz dışı sanık ...'in hilesinin müştekinin diğer sanıklarla gitmeyi kabul etmesi nedeniyle sona erdiği şeklinde yetersiz gerekçe ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmaması karşısında; sabıkasız geçmişi ve duruşmadaki hali olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, "daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı alarak deneme süresi içerisinde suç işlediği" şeklindeki kanuni olmayan yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, “karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine” yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4919, Karar No: 2018/4523, Tarih: 26.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/4919 E.  ,  2018/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirkete kasko sigortası ile sigortalı olan aracın davalı ...'e ait davalı ... idaresindeki araç ile trafik kazasına karıştığını kazada davalı tarafın kusurlu bulunduğunu, kaza nedeni ile şirketin sigortalısına 39.000,00 TL ödeme yaptığını 39.000,00 TL kasko tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilsen alınmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine yöneliktir.

Anayasanın 35 ve 36. maddeleri ile 6100 sayılı HMK.'nun 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenilmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Aksi halde savunma hakkı kısıtlanmış olur. Yine, davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilecek halleri düzenleyen 6100 Sayılı HMK.'nın 150.maddesinde; usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği belirtilmiş, aynı maddenin 2. Fıkrasının son cümlesinde ise; Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili 10.07.2014 tarihli celsede mahkemeye mazeret dilekçesi sunmuş; aynı tarih ve aynı saatte Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinde duruşmasının olduğunu beyan ederek duruşmaya katılamayacağını bildirmiş dilekçe ekine mazeretine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi duruşma tutanağını eklemiş ve bu şekilde haklı mazeretini belgelendirmiştir. Davacı vekilinin mazeretini belgelendirmiş olması, her iki duruşma günü ve saatinin aynı zamana denk gelmesi, ... ili ve ... ilçesi arasındaki mesafe, davacı vekilinin daha önce sunmuş olduğu mazeretlerini de belgelendirmiş olduğu gözetildiğinde davacı vekilinin mazeret bildirimi usule uygun ve haklı olduğu halde mahkemece, mazeret kabul edilip yeni bir duruşma günü verilmesi gerekirken davacı vekilinin yargılamayı sürüncemede bıraktığı gerekçesiyle mazeretin reddine ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/666, Karar No: 2017/7768, Tarih: 20.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/666 E.  ,  2017/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-Katılan ...'ya yönelik TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

b-Katılan ...'a yönelik TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; katılan ...'a yönelik TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

3-Sanık ... hakkında; 168/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

b-Katılan ...'ye yönelik TCK’nın 157/1,168/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

4-Sanık ... hakkında

a-Katılan ...'a yönelik TCK’nın 157/1,168/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

b-Katılan ...'ye yönelik TCK’nın 157/1,168/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk olarak sanıklardan ...'ın 14/08/2008 tarihinde kendi adına kayıtlı .... plakalı araç ile .... ilçesi ... köyünde ikamet eden katılan ...'nın evine gittiği, katılana kendisinin .... Bankası müdürü olduğunu söyleyerek katılanın engelli olan torununa bir miktar para çıktığını, bu parayı alabilmesi için kendisine 750 TL vermesi gerektiğini beyan ettiği, bunun üzerine katılanın sanığa inanarak 750 TL parayı verdiği,

Yine 15/05/2009 tarihinde sanıklar ... ve ...'ın ... ilçesi... köyünde ikamet etmekte olan katılan ...'nin ikametine .... plaka sayılı araç ile geldikleri, kendilerini ... Bankası görevlileri olarak tanıtarak bankada bulunan parasının faizini katılana vereceklerini, ancak bunun için kendilerine 100 TL parayı vermesi gerektiğini beyan ettikleri, yaşlı olan katılanın sanıklara inanarak 100 TL parayı verdiği,

Yine 07/08/2009 tarihinde sanıklar ... ve ...'ın .... ilçesi ....köyünde ikamet eden katılan ...'ın ikametine geldikleri, kendilerini ... Bankası çalışanı olarak tanıttıkları, banka tarafından katılana bir miktar para verileceğini ancak bunun için 200 TL dosya masrafını kendilerine vermesi gerektiğini beyan ederek katılanı kandırdıkları ve katılandan 100 TL parayı alarak oradan uzaklaştıkları,

Yine 16/09/2009 tarihinde sanıklar ... ve ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde ... ilçesi .... köyünde ikamet eden katılan ....'ın ikametine geldikleri, kendilerini .... Bankası görevlileri olarak tanıttıkları, katılanın yaşı sebebiyle toplu para verileceğini, ancak bunun için kendilerine dosya masrafı olarak 750 TL para vermesi gerektiğini beyan ettikleri, yaşlı olan katılanın buna inanarak 500 TL parayı sanıklara verdiği, bu şekilde sanıkların yukarıda anlatıldığı şekilde üzerlerine atılı dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilmesi karşısında;

Sanıkların eylemlerinin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin, BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12330, Karar No: 2013/84, Tarih: 14.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12330 E.  ,  2013/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, davacı çekişme konusu taşınmazların tapuda adına kayıtlı iken cebri icra sonucu dava dışı üçüncü kişilerden dava konusu taşınmazları satın aldığını, ancak davalı yeğeni adına tescil ettirdiğini ileri sürerek davada inanç sözleşmesi hukuksal nedenine dayanmıştır..

Davanın açıklanan bu nitelendirilmesine göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının inceleme görevi Yüksek 14.Hukuk Dairesine aittir.

Ne var ki, anılan Dairece daha önce görevsizlik kararı verilmiş olduğundan Daireler arasında temyiz incelemesi yönünden ortaya çıkan uyuşmazlığın Hukuk Başkanlar Kurulunca giderilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9022, Karar No: 2012/15640, Tarih: 10.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9022 E.  ,  2012/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Sulh (Şişli 5. Sulh)Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Sulh (Şişli 5. Sulh) Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/02/2011 tarih ve 2009/275-2011/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline elektronik cihaz poliçesiyle sigortalı emtianın, sigortalının bulunduğu binanın çatısının çökmesi ve akan yağmur sularının sızması sonucu hasar gördüğünü, zararın sigortalıya ödendiğini, hasardan davalı bina malikinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.420 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasara şiddetli yağışın neden olduğunu, binanın çatısının bakımının yapıldığını, kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait emtianın binanın çatı sisteminin çökmesi ve akan yağmur sularının sızması sonucu hasar gördüğü, BK'nun 58. maddesi uyarınca hasardan bina maliki olan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.500 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 206,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/181, Karar No: 2016/7768, Tarih: 14.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/181 E.  ,  2016/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7187, Karar No: 2018/7009, Tarih: 25.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7187 E.  ,  2018/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali ile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda; dava dışı ... San. Tic. Ltd. Şti’nin 1017075.026 işyeri sicil numaralı işyerine ilişkin, işsizlik sigortası prim borçlarından dolayı 2015/011958 numaralı 2015/4-5. aylara ilişkin prim borcuna ilişkin ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece, davanın kabulü ile usule uygun olmadığından bahisle ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiş ise de dosya içeriğine ve özellikle ibrazlı ödeme emirlerinin usule uygun düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, aksini öngören mahkeme kabulü hatalı olup, esasa girilerek yapılacak yargılama ile sonuca gidilmelidir.

Esasa ilişkin yapılacak yargılamada ise, tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, "Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüş, 5510 Sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmünü öngörmüştür.

İnceleme konusu davada; davacının, dava dışı limited şirketin ... şubesine 25.09.2012 tarihli ortaklar genel kurulu kararı ile şubeyi münferiden temsil ve ilzam etmek üzere temsilci olarak atandığı, yetkisinin 20.05.2015 tarihine kadar devam ettiği, borç döneminin ise temsil yetkisinin bulunduğu dönemi kapsayacak şekilde 2015/4-5. aylarına ait olduğu anlaşılmaktadır.