muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4685, Karar No: 2021/1493, Tarih: 11.02.2021

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Basın Kanunu'na göre yapılacak tebligata ilişkin 20.03.2018 tarihli, 2016/19-1119 E. 2018/105 K. sayılı kararında özetle;

"...5187 sayılı Kanunun "Tebligat” başlıklı 29. maddesindeki “Süreli yayının yönetim yeri, tebligat işlemleri yönünden, yayın sahibinin ve temsilcisinin, görevi devam ettiği sürece sorumlu müdürün yerleşim yeri sayılır” şeklindeki düzenleme uyarınca düzeltme ve cevap yazısına ilişkin tebligatın, ilgili gazetenin künyesinde belirtilen adreste tebliğ edilmek üzere gönderilmesi gerekmektedir.

Sorumlu müdüre yüklenen yükümlülük ve cezai sorumluluk gereği düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre tebliğ edilmesi gerektiği açıktır. Bununla birlikte, 5187 sayılı Kanunda tebligatın bizzat sorumlu müdüre yapılması gerektiğine, kendisine ulaşılamadığı takdirde başka bir kişiye tebligat yapılamayacağına dair bir hüküm bulunmamakta olup öğretide de tebliğ evrakının sorumlu müdür adına olacak şekilde hazırlanması yeterli görülmektedir. (Kayıhan İçel, s. 221) Dolayısıyla tebligatın sorumlu müdüre yapılması kural olmakla birlikte, muhataba ulaşılamadığı hallerde 7201 sayılı Tebligat Kanununda belirtilen kişilere de tebligat yapılabileceği kabul edilmelidir..."

Şeklindeki ifadeleriyle tebligatın sorumlu müdüre çıkartılması ve usulüne uygun şekilde yapılması gerektiğini belirtmektedir.

Yukarıda yazılı mevzuat ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun gencel ve emsal kararı çerçevesinde somut olay ve yargılama süreci incelendiğinde;

Katılan hakkında yapılan haber nedeniyle, Buldan Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/130 D.İş. sayılı dosyasında "düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına" dair karara karşı yapılan itirazın, Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/134 D.İş. sayılı kararıyla reddedildiği, ve kesinleşen kararın "Doğru Haber Gazetesi" vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla,

Yukarıda adı geçen yerel süreli yayının sorumlu müdürü ve bağlı bulunduğu yetkili olan sanıkların, düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasından sorumlu tutulmaları için yukarıda yazılı usule uygun biçimde haklarında verilen karardan haberdar edilmeleri gerekirken, tüzel kişi avukatına yapılan tebligat nedeniyle sanıkların düzeltme ve cevap kararının uygulanmasından sorumlu tutulamayacakları, dolayısıyla beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Kabule göre de,

1- Dairemizin 28.09.2020 tarihli 2020/1515 E. 2020/11589 K. sayılı kararında gerekçeleri belirtildiği üzere;

Basit yargılama usulüne dair esasları düzenleyen ve hükümden sonra (24.10.2019 tarihinde) yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı "basit yargılama usulü" başlıklı CMK'nin 251/3. maddesinin sadece bir usul hükmü olmadığı, aynı zamanda maddi ceza hukukuna dair bir hüküm olduğu, bu nedenle basit yargılama usulünün yürürlük tarihini gösteren Geçici 5/(1)-d. maddesinde yazılı "hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalar yönünden" kısmının Anayasa ve uluslararası sözleşme metinlerinde düzenlenen "suç ve cezaların kanuniliği" ve "lehe kanun" ilkelerine aykırı olduğu, Anayasa'ya ve tarafı olduğumuz temel haklara dair uluslararası sözleşmelere (ve özellikle AİHS'ye) aykırı bu durumun Yüksek Yargıtay tarafından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki "basit yargılama usulünün" uygulanma şartları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8336, Karar No: 2014/14200, Tarih: 12.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8336 E.  ,  2014/14200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içerisindeki 07.10.2013 tarihli, kadastro teknisyeni bilirkişi tarafından düzenlenen rapor eklenereksayılı adada uygulama imar planı yapılıp yapılmadığı, sarı renkle taralı 38 parsel sayılı taşınmazda imar yolu açılıp açılmadığı sorularak alınacak cevabın Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3832, Karar No: 2021/12198, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3832 E.  ,  2021/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedel, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelden düşük olup, ilk karar ile tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine dair hüküm kurulduğu anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet takdir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 nolu bendindeki (51.236,56TL’nin) ibaresinden sonra gelen (A) ve (B) alt bentlerinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalılara tapu kaydı ve veraset ilamındaki hisseleri oranında derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, ilk kararda hükmedilen bedel de dikkate alınarak mükerrer ödemeye mahal verilmemesine,) cümlesinin yazılmasına,

b- 4 nolu bendinin (A) ve (B) alt bentlerinin hükümden tümüyle çıkartılmasına, 4 nolu bendin sonuna (işletilecek yasal faizin tapu kaydı ve veraset ilamındaki hisseleri oranında davalılara ödenmesine,) cümlesinin eklenmesine

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13773, Karar No: 2010/89, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13773 E.  ,  2010/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kanununun 10. maddesinde belirtilen kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kanununun 10. maddesinde belirtilen kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin satışlarının, vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği, halbuki emsalin gerçek değerinin daha yüksek olduğu belirtildikten sonra, taşınmazın belirlenen bu bedelin 1.4 katı değerinde olduğu kabul edilerek, soyut ifadeler ile değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeNiden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9774, Karar No: 2016/9974, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9774 E.  ,  2016/9974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 5.Sulh Hukuk ve ... ... 10.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı şirket; davalı yaptıkları kira sözleşmesine konu olan tesislerin bir bölümünün Hazineye ait dolgu alanlarınında kaldığını, davalının kira bedellerini ödememesi sebebiyle açtıkları dava sonucu kira sözleşmesinin feshine ve tahliyeye karar verildiğini, davalı şirketin kira sözleşmesine istinaden kullandığı dolgu alanları sebebiyle Hazineye ecrimisil ödemek zorunda kaldıklarını belirterek Hazineye ödenen ecrimisilin davalıdan tahsili istemiyle dava açmıştır.

... ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesi; "...Tarafların tacir oldukları, aralarında yaptıkları kira sözleşmesinde uyuşmazlık halinde ... Mahkemlerinin yetkili olduğu belirtildiğinden ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu ..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 5.Sulh Hukuk Mahkemesi ise; "...Somut olayda kesin yetkinin sözkonusu olmadığı, davalının yetki itirazında bulunmadığı, mahkemece resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği, davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili olduğu ...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından; taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinin (9.10.1) numaralı bölümünde ecrimisil, kira bedeli, temizlik vergisi vb giderilerin işletici tarafından karşılanacağının yine 19. maddesinde ise sözleşmeden kaynaklı uyuşmazlıklarda ... Mahkemelerinin ve İcra Dairelerinin yetkili olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dava kira sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkin kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6.maddesi (HUMK'nın 9.maddesi) hükmü gereğince davalı kiracının ikamet mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Kanunun 10.maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 89.maddesi (B.K.nın 73.maddesi) gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle, davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Kural olarak davanın konusu sözleşmeden doğan para borcu olup da olayımızda olduğu gibi sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise bu para borcu alacaklının (davacının) ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bir başka anlatımla kira parası kiraya verenin ayağına götürülüp ödenecek borçlardandır. Bu nedenle davacı alacaklıların ikametgah mahkemesi de yetkilidir. Anılan yasal düzenlemelerden kesin yetki düzenlemesinin sözkonusu olmadığı anlaşılmaktadır. ... ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesince yetki itirazı olmadan tensiben yetkisizlik kararı verildiğinden davanın ilk açıldığı ... 10.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ... 10. Sulh Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10017, Karar No: 2014/30225, Tarih: 23.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/10017 E.  ,  2014/30225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine dair... Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 03.12.2009 tarih ve 2001/112 Esas 2009/143 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 17.12.2013 gün ve 2012/14461 Esas 2013/32455 Karar sayılı kararıyla;

" Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Okul bahçesinde teneffüs saatinde oynayan öğrencilerin yan taraftaki kendi bahçesine topu kaçırmalarına kızan sanığın bu nedenle aynı okulun öğretmeni olan katılana tahkir edici nitelikte sözler söylemesi eyleminin kamu göreviyle ilişkili bulunmadığı ve TCK'nın 125/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 125/3-a maddesiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2014 tarih ve 2010/114817 sayılı yazısı ile;

"Hakaret suçunda korunan hukuki değer " kişilerin, şeref haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı ve diğer kişiler nezdinde var olan saygınlığıdır.

Hakaret suçunun düzenlendiği bölümün başlığı " şerefe karşı işlenen suçlar" dır. Bu bölümde yer alan suçlar bireylerin toplum nezdindeki değerlerini ve kendi iç dünyasında var olan değerleri korumayı amaçlamaktadır. hukuk düzeni her insanın ve diğer varlıkların, saygın ve onur sahibi olduğunu kabul etmektedir. Şeref kavramı sözü edilen kişinin hem iç hemde toplumda var olan değerlere herkesin saygı göstermesi gerekmektedir.

Hakaret suçunun nitelikti halleri 5237 sayılı TCK 125/3, 125/4 maddesinde düzenlenmiştir. Madde anlatımına göre, hakaret suçundan verilen cezanın arttırılabilmesi için, birinci koşulun, hakaret suçunun kamu görevlisine karşı işlenmeli ve görevinden dolayı, işlenmiş olması gerekmektedir. Türk Ceza Kanununun 6 maddesinde tanımlandığı üzere, "kamu görevlisi" deyimi, kamusal faaliyetin, yürütülmesinde, atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi olarak tanımlanmaktadır. Bu maddenin gerekçesinde kişinin kamu görevlisi olarak kabul edilmesinde yegane ölçütün kişinin yürüttüğü işin kamusal faaliyet olmasıdır, kamusal faaliyet ise, Anayasada ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre, verilmiş olan siyasi bir kararla,bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir.

Kamu görevlisi olan kişiye yönelik hakaret suçundan dolayı verilen cezanın arttırılmasının ikinci koşununun, hakaret suçunun kişinin görevinden dolayı işlenmesi gerekmektedir. Hakaret suçu kişisel nedenlere dayanmayıp kamu görevlisinin kanun veya diğer mevzuattan kaynaklanan bir görevinin yerine getirilmesinden kaynaklanmalıdır.

Maddi olayda, katılanın,.... Köyü İlköğretim Okulunda öğretmen olarak görev yaptığı, sanığın ise evinin okul bahçesiyle bitişik olduğu, teneffüste top oynayan çocukların toplarının sanığın bahçesine kaçması meselesi yüzünden sanığın okula gelerek okul bahçesinde katılana "bu çocuklara niye sahip çıkmıyorsun, devamlı içeridesin, içeride ne bok yediğin belli değil, o...pu" demek suretiyle hakaret ettiği, bu eylemi okul bahçesinde herkesin duyabileceği bir şekilde sözler söylediğinin mahkemece kabul edildiği,

Katılanın..... Köyü İlköğretim Okulunda öğretmen olarak görev yaptığı ve TCK 6 maddesinde yazılı kamu görevlisi deyiminden; kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi, olarak tanımlanan kişi sıfatını taşıdığı konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Sanığın, katılana hitaben "bu çocuklara niye sahip çıkmıyorsun, devamlı içeridesin, içeride ne bok yediğin belli değil, orospu" şeklinde yer alan sözlerin katılanın göreviyle ilgili olup olmadığının belirlenmesi kapsamında yapılan değerlendirmede, sanığın, katılanın öğretmen olduğunu bildiği ve kendisine öğrencilerine sahip çıkmadığı ve sorumluluklarını yerine getirmediğine ilişkin açıklamalarının katılan ....'in göreviyle ilgili olduğu ve sıfat ve hizmetinden kaynaklandığı gözönüne alındığında sanığın eyleminin TCK 125/1-3/a maddesinde yazılı görevli memura hakaret suçunu oluşturmakta olduğu,

Bu itibarla Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17/12/2013 gün ve 2012/14461 Esas, 2013/32455 Karar sayılı ilamıyla verilen bozma kararının, hukuka aykırı olduğu ve sanığın eyleminin TCK'nın 125/1 maddesinde yazılı basit hakaret suçu olmayıp TCK'nın 125/1-3/a maddesinde yazılı nitelikli hakaret suçunu oluşturduğunun gözönüne alınarak Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17/12/2013 gün ve 2012/14461 Esas, 2013/32455 Karar sayılı ilamıyla verilen bozma kararının,onamasına karar verilmesi istemiyle itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda yazılı gerekçeler ile dosya kapsamına göre,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17/12/2013 gün ve 2012/14461 Esas, 2013/32455 Karar sayılı ilamıyla verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-... Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2009 tarih, 2007/112 E- 2009/143 K sayılı ilamıyla sanığın, TCK'nın 125/1-3/a, 125/4, 62. maddeleri uyarınca 11 Ay 20 Gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca 7000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine ilişkin kararın ONANMASINA,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17/12/2013 gün ve 2012/14461 Esas, 2013/32455 Karar sayılı ilamıyla verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

3-... Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2009 tarih, 2007/112 E- 2009/143 K sayılı ilamıyla sanığın, TCK'nın 125/1-3/a, 125/4, 62. maddeleri uyarınca 11 Ay 20 Gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca 7000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine ilişkin kararın ONANMASINA,

4-İtirazımızın kabul edilmediği takdirde, dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, Dairemizin 17/12/2013 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Dosyanın incelenmesinde, olay tarihinde katılan ...'nin öğretmen olarak görev yaptığı, katılanın görev yaptığı köy okulundaki öğrencilerin, teneffüs saatinde bahçede oynarlarken toplarını, sanığın okul yanında bulunan bahçesine kaçırdıkları, sanığın sinirlenerek katılan öğretmene hakaret etmesinin bu sebebe dayandığının sanık savunması, tanık beyanları ve katılanın beyanından açıkça anlaşılması karşısında; sanığın, fiillerini, ''kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle'' ya da ''kamu görevlisine karşı görevinden dolayı'' değil öğrencilerin bahçesine top kaçırmaları nedeniyle bu durumdan katılan öğretmeni kendince sorumlu tutmasından dolayı gerçekleştirdiği gözetilerek,

Dairemizin 17.12.2013 tarih ve 2012/14461 Esas 2013/32455 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3172, Karar No: 2017/843, Tarih: 16.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3172 E.  ,  2017/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.10.2014 gün ve 6683 Esas, 6373 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ayakkabı başta olmak üzere deri giyim ve kişisel kullanım eşyası ürettiğini, küresel ekonomik kriz ve petrol fiyatlarındaki artışın hammadde fiyatlarına yansıması nedeniyle borca batık hale geldiğini; sermaye artışı, tasarruf tedbirleri ve katma değeri yüksek ürünlere yönelmek suretiyle şirketin iflas halinden kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iyileştirme projesinin uygulanması sonucunda yargılama safhasından başlayarak olumlu gelişmelerin yaşandığı ve mevcut hali ile projenin şirketin kurtulması için yeterli ve inandırıcı olduğu gerekçesiyle, davacı şirketin iflasının 12.09.2013 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesine dair verilen karar, bir kısım müdahil vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 17.10.2014 tarih ve 6683 E., 6373 K. sayılı ilamıyla, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı sayılamayacağı, gelinen durumda satış, kârlılık, maliyet ve giderler konusunda hedeflerin de tutmadığı belirgin bulunduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

İflas erteleme talebinde bulunacak şirketin borca batık olması talebin ön şartıdır. Somut olayda, görüşüne başvurulan bilirkişi ve kayyım raporları nazara alındığında şirketin borca batıklığının devam edip etmediği hususunda tereddüt oluşmuştur.

Bu durumda, mahkemece, davacı şirketin İİK 376. maddesindeki usul çerçevesinde son durumu itibariyle borca batık olup olmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, borca batıklığın halen devam ettiğinin tespit edilmesi halinde, 10.08.2011 tarihinde iflas erteleme tedbirlerine hükmedildiği de gözetilerek, başkaca bir araştırma yapılmaksızın, iflas erteleme talebinin reddi ile davacı şirketin iflasına karar verilmesi, şirketin borca batıklığının sona erdiğinin tespiti halinde ise, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Dairemizce, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçelerle bozulması gerekirken, sair sebeplerle bozma yoluna gidilmesi hatalı olmuş, bu itibarla bozma ilamı tümüyle kaldırılarak, hükmün yukarıdaki nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 17.10.2014 tarih ve 6683 E., 6373 K. sayılı ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle, davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.