muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12927, Karar No: 2021/11691, Tarih: 25.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/12927 E.  ,  2021/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; “dava, TMK'nin 713. maddesi hükümlerine göre açılmış tescil davası olduğu ve davanın, yasal hasım olan Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunlu olduğu açıklanarak, karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına husumet yöneltilerek taraf teşkilinin sağlanması gereğine ve eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulmasının isabetsizliğine” değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile, ... İli ... İlçesi ... Mahallesinde bulunan harita mühendisi bilirkişi ... ve kadastro teknisyeni Nurettin Kılıçer tarafından düzenlenen 02.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunda kroki 8'de A harfi ile gösterilen 2.504,98 m2 miktarlı taşınmazın yeni parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, harita mühendisi bilirkişi ... ve kadastro teknisyeni ... tarafından düzenlenen 02.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7363, Karar No: 2013/16243, Tarih: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7363 E.  ,  2013/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm :4093,04 TL maddi, 6500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Tutuklu kalınan gün sayısının 221 yerine 220 gün kabulü ile maddi tazminatın eksik tayini,

2- Kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücreti tayini yerine dilekçe yazım ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden maddi tazminatın 4111,64 TL'ye yükseltilmesi ve davacı lehine dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin 3. bendin hükümden çıkartılıp, yerine "2200 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8359, Karar No: 2023/12073, Tarih: 11.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/8359 E.  ,  2023/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suç yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Büyükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/595 Esas sayılı davası ile Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/875 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6828, Karar No: 2013/8318, Tarih: 04.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6828 E.  ,  2013/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın 01.03.2012 tarihinde seyir halinde iken davalıların sorumluluğundaki yağmur mazgallarının dikey konumda bulunması nedeniyle hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 9.075,69 TL tazminat ödediğini ileri sürerek, şimdilik 9.075,69 TL'nin 10.04.2012 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmişitr.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirrkişi raporuna dayanılarak, sigortalı aracın olay tarihinde yağmur ızgara kapağının yerinden çıkması neticesinde hasara uğradığı, davalının %100 oranında kusurlu olduğu, kasko sigortalı aracın 8.257,00 TL zararının bulunduğu gerekçesiyle 8.257,00 TL'nin 10.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 564,00 TL peşin

harcın onama harcına mahsubuna 4.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2470, Karar No: 2014/11554, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2470 E.  ,  2014/11554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

.../...

...2...

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Taraflarca sunulan temyiz dilekçesi kararı temyiz etmeyen tarafa yöntemince tebliğ edilerek katılma yoluyla temyiz hakkının kullanılması için uygun bir süre beklendikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4367, Karar No: 2016/6714, Tarih: 29.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4367 E.  ,  2016/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6567, Karar No: 2019/863, Tarih: 11.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6567 E.  ,  2019/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ...'nın her ne kadar MERNİS adresi "... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No: Müstakil .../..." ise de hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/06/2014 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağında belirtildiği üzere son ikamet adresi eşi ...'nın ikamet adresi "... Mah. ... Cad. ... Kat:11 D:41 ..." olduğu anlaşılmakta, ayrıca ... İlçe Emniyet Müdürlüğü Polis Merkezi Amirliğinin 14/07/2015 tarihli yazısı ve eki tutanakta müteveffanın .../... adresinin boş olduğu açıkça belirtilmektedir. Açıklanan nedenlerle, müteveffa ...'nın vefatından önce "... Mah. ... Cad. ... Kat:11 D:41 ..." adresinde ikamet ettiği tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise muris ...'nın MERNİS adresinin .../... olduğu, 16/06/2014 tarihli ölü muayene ve Otopsi tutanağında şahsın ikamet ettiği binanın 11. katından düştüğünün belirtildiği, yine aynı tutanakta kimlik tanığı olan müteveffanın eşi ...'nın eşi ile hem ...'de kendi ailesinin yanında hem ...'de eşinin ailesinin yanında kaldıklarını beyan ettiği, 23/07/2015 tarihli kolluk tutanağında müteveffanın ölmeden önce son adresinin "... Mah. ... Sok. No:... .../..." adresi olduğunun belirlenmiş ise de 29/03/2016 tarihli kolluk tutanağında müteveffanın "... Sitesi C Blok Kat:5 Daire 15/.../..." adresinde ikamet ettiğinin belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/.... maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/.... maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Tüm dosya kapsamından, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/06/2014 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanağında belirtildiği üzere son ikamet adresi eşi ...'nın ikamet adresi "... Mah. ... Cad. ... ... Kat:11 D:41 ..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11183, Karar No: 2017/3940, Tarih: 12.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11183 E.  ,  2017/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili aleyhine 25/04/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı borçlu olduğunu, adı geçenin olup vadesi geçmiş muhtelif vergi borçları nedeniyle idarece 6183 sayılı hükümlerine göre 100.649,64 TL vergi borcu nedeniyle takip işlemlerinin yapıldığını, vergi borçlusuna borcu olduğu gerekçesiyle kendisine haciz bildirisi ve ödeme emri gönderildiğini, haciz bildirisine süresinden sonra itiraz ettiğini, ancak haciz bildirisinin tebliğinden önce dava dışı olan borçları ödediğini belirterek, davalı Vergi Dairesine borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davacının haciz bildirisine süresinde itiraz etmediğini, bunun üzerine ödeme emri düzenlendiğini, yapılan işlemlerin 6183 sayılı Kanun'a uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi tarafından davacının borcunu haciz bildirisinin kendisine tebliğ edildiği 20/02/2014 tarihinden önce tamamen ödediği ve haciz bildirisinin tebliğ edildiği tarihte davacının dava dışı borcunun bulunmadığının tespit edildiği ve bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya 21.186 TL borçlu olmadığının tespitine, davacının davalıya ödediği 11.000 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 16/02/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda; dava dışı vergi borçlusu davacı adına 25.000 TL tutarında fatura düzenlediği, davacının dava dışı vergi borçlusuna olan borcunu, kendisine ödeme emrinin tebliğ edildiği 20/02/2014 tarihinden önce 31/01/2014 tarihine kadar olan süreçte ödediğine dair vergi borçlusu antetli bir kısım tahsilat makbuzu fotokopilerini dosyaya sunduğu, davacının 2013 ve 2014 yıllarına ait işletme defterlerinin, defter sahibinin üçüncü kişiler ve kurumlarla olan ilişkilerindeki borç ve alacak durumlarını gösterir nitelikte olmadığından incelenen işletme defterleri itibariyle davacının dava dışı vergi mükellefine haciz bildirisinin kendisine tebliğ edildiği tarih itibariyle borcunun bulunup bulunmadığı hususunda bir tespit ve değerlendirme yapılamadığı, sunulan tahsilat makbuzları nedeniyle

idarece kendisine haciz bildirisinin tebliğ edildiği tarihte davacının dava dışı vergi borçlusu borcunun bulunmadığı, davacının işbu menfi tespit davasını açtıktan sonra davalı 08/05/2014 tarihinde 5.000 TL, 03/06/2014 tarihinde 6.000 TL olmak üzere toplam 11.000 TL ödemelerde bulunduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamındaki hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, dava dışı ait ticari defterlerin incelenmediği, sadece davacının sunduğu tahsilat makbuzları esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, davacı ile dava dışı arasındaki borç ödemeleri konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşılamaz. Şu durumda Mahkemece, dava dışı vergi borçlusu ticari defterleri ve banka kayıtları da incelenmek suretiyle haciz ihbarnamesinin davacıya tebliğ edildiği tarih itibariyle davacının dava dışı borçlu olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7477, Karar No: 2015/22024, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7477 E.  ,  2015/22024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/277069

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2011/10 (E) ve 2013/344 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 185. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden, 26/07/2011 ve 27/09/2011 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılmasının telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 185. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden, 26/07/2011 ve 27/09/2011 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılmasının telafisi mümkün olmadığından,bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama konusu bıçak hakkında düzenlenen Adana Polis kriminal Laboratuvarının 07/12/2010 tarihli raporunda; bıçağın namlusunun yana doğru otomatik olarak açılmasını temin eden susta mandalının arızalı olduğu ve namluyu otomatik olarak açmadığı, buna karşılık el yardımıyla açılan namluyu sapa tespit ederek sabit hale getiren susta kilidi tertibatının ise sağlam ve görev yapar durumda olduğunun tespit edildiği, mevcut durum itibari ile 6316 sayılı kanunun 4/1 maddesinde belirtilen yasak niteliğe haiz bıçaklardan kabul edilemeyeceği,ancak arızanın bir bıçak ustasının basit aletli müdahalesi ile giderilebileceği belirtilmiş olması karşısında, bıçağın 6136 sayılı kanunun 4/1 maddesinde belirtilen taşınması ve bulundurulması yasak olan bıçaklardan olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18474, Karar No: 2009/8233, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/18474 E.  ,  2009/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle karardaki kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının geçirdiği iş kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Maddi tazminat davalarında, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır.Bu nedenlerle, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.