muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22719, Karar No: 2015/4717, Tarih: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22719 E.  ,  2015/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın fiilen el atılmayan bölümleri için davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek bu bölümler için yargı yolu bakımından dava dilekçesinin görev yönünden reddine, fiilen el atılan bölüm için ise davalı ...nce el atmaya son verildiğinden bahisle davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı idarece fiilen el atılmayan bölüm yönünden davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın imar planında ''kısmen doğal sit alanı sınırları içerisinde özel proje alanı, spor köyü ve mesire alanında; kısmen park kısmen yol ve kısmende İSKİ dere koruma bandı'' olarak ayrılmış olduğu, davalılardan ...nce; Dedeoğlu 1800'lük atıksu kollektörü nedeniyle 1165m2'lik bölümünden atıksu boru hattı geçirilmek suretiyle el atıldığı ancak, sözkonusu hattın 26.07.2012 tarihinde deplase işlemi tamamlanarak atıksu akışının yeni hat üzerinde çalışmaya başladığı, taşınmazda bulunan eski atıksu hattına ait boruların boş olmasına rağmen davalı ...nün 26.07.2013 tarih .. nolu yazısına göre ünitede bulunan işletme ve müştemilatların zarar görme ihtimaline binaen çıkartılmadığı, fiilen zeminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Bir taşınmazdaki el atmaya son verildiğinin kabulü için taşınmazın eski hale getirilmesi ve taşınmaz malikine kısıtlama olmaksızın müstakil kulanım hakkının sağlanması gerekir.

Bu nedenle; mahkemece dava konusu taşınmazın eski hale getirilip getirilmediği ve davacının kısıtlama olmaksızın müstakil kullanım hakkının sağlanıp sağlanmadığı hususlarında inceleme yapılarak; müstakil kullanım hakkı sağlanmış ise konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı; sağlanmamış ise işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece dava konusu taşınmazın eski hale getirilip getirilmediği ve davacının kısıtlama olmaksızın müstakil kullanım hakkının sağlanıp sağlanmadığı hususlarında inceleme yapılarak; müstakil kullanım hakkı sağlanmış ise konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığı; sağlanmamış ise işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6649, Karar No: 2010/14316, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6649 E.  ,  2010/14316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yer çatıya konan güneş enerjisi sisteminin kaldırılmasına, çatıya müdahalenin önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; kat mülkiyetli anataşınmazın çatı kısmına güneş enerjisi sistemi ve bununla bağlantılı olarak 2 adet su varili koymak suretiyle mülkiyet ve zilyetlik haklarına müdahale ettiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dava; kat mülkiyetli anayapının çatısına davalının yaptırdığı güneş enerjisi sisteminin kaldırılması istemine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Ana kural böyle olmakla birlikte Yargıtay uygulamalarında faydalı işlerden olan güneş enerjisi sisteminin ortak yer niteliğindeki çatıya kurulmasına; bu sistemin anayapıya ve bağımsız bölümlere zarar vermemesi, tekniğine uygun yapılması, tesis sahibinin arsa payını aşmaması ve burada diğer bağımsız bölüm maliklerinin de aynı sistemi kurmaları halinde yetecek alanın bulunması koşullarının gerçekleşmesi durumunda izin verilmektedir.

Mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden diğer koşullar mevcut olmakla birlikte söz konusu tesisatın tekniğine uygun şekilde yapılmadığı, sistemin ısı panellerinin uç kısımlarının kiremitlere oturmakta olduğu, çatıya sabitlenmediği, bu haliyle rüzgarlı havalarda ses yapabileceği, sistemin su sızdırabileceği tüm bu sakıncaları giderecek tedbirlerin alınmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilirkişi raporunda değinilen sakıncaların giderilebilmesi için güneş enerjisi sisteminin tekniğine uygun şekilde çatıya ve dolayısıyla sistemin ayaklarının da çatının altındaki beton zemine monte edilmesi suretiyle sabitleştirilmesi, su sızmalarına karşı gerekli önlemlerin alınması için davalı tarafa makul bir süre verilmesi, bu tedbirler alındıktan sonra davanın reddine, alınmadığı takdirde kabulüne ve sistemin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7733, Karar No: 2012/15497, Tarih: 27.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7733 E.  ,  2012/15497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi,olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın 500 TL'lik kısmı yönünden kabulüne,ıslah edilen 3.165 TL'lik bölümün zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin dava konusu ziynet ve çeyiz eşyalarının değerinin boşanma davasının açıldığı tarihe göre belirlenmesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep konusu ziynet ve çeyiz eşyalarının değerinin, boşanma davasının açıldığı tarih olan 24.9.2002 tarihi itibariyle belirlenmesi doğru değildir. Zira dava konusu edilen ziynet ve eşyalar davacının kişisel malları olup, edinilmiş mal rejimine tabi olmadığından dava tarihi itibariyle değerlerinin tespit edilmesi, varsa yıpranma payları düşülerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm verilmesi doğru değildir.

3-Davacı vekilinin ıslah edilen 3.165 TL'lik bölümün zaman aşımı nedeniyle reddine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların aynen iadesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Dava konusu eşyaların mevcut olduğu tespit edilmiş ise uyuşmazlık mülkiyet hakkına dayandığından olayda zamanaşımı söz konusu olamaz. Dava konusu eşyaların var olduğu tespit edilemez ise istem tazminata ilişkin olduğundan Borçlar Kanununun 125.maddesinde belirlenen on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması ve karı koca arasındaki davalarda Borçlar Kanununun 132.maddesinin dikkate alınması gerekir.

Olayımıza gelince;Davacı vekili,dava dilekçesinde,tarafların 6.4.2009 tarihinde kesinleşen boşanma ilamı ile boşandıklarını belirterek, tarihsiz çeyiz senedi başlıklı belge ile davalıya teslim edildiği anlaşılan davacıya ait çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesini,bu mümkün olmazsa fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500 TL bedelin tahsilini istemiştir. Davacı vekili daha sonra usulüne uygun ıslah talebi ile bilirkişi raporunda tespit edilen değerlere göre dava değerini 3.665 TL'ye yükseltmiş ve ıslah harcını yatırmıştır. Mahkemece,dava açılırken yapılan taleple bağlı kalınarak bir adet mobilya takımı ve koltuk takımı için 50TL , iki adet ısparta halısı , iki adet makina halısı, bir adet yolluk için 50TL , bir adet beko marka dikiş makinası için 50TL, 22 ayar iki metre boyunda altın zincir için 50TL, 22 ayar 16 gramlık 7 adet altın bilezik için 100TL , 6 adet yarımlık altın gerdanlık için 50TL birer adet altın küpe (22 ayar ) ve saat için 50TL, iki kat yün yatak için 50TL , bir adet mutfak takımı için 50TL, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, öncelikle sayılan bu eşyaların mevcut ise aynen iadesine olmadığı takdirde toplam tutarları olan 500 TL'nin tahsiline,ıslah edilen 3.165 TL' lik bölümün zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davanın Türk Medeni Kanunu'nun 178. maddesi gereğince boşanmanın feri olarak nitelenmesi ve zamanaşımı süresinin 1 yıl olarak kabulü ile boşanma davasının kesinleşme tarihi olan 6.4.2009 tarihinden ıslah tarihi olan 22.9.2011 tarihine kadar 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle ıslah edilen kısım yönünden talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru değildir. Zira bu tür davalar yukarıda açıklandığı üzere istihkak davası niteliğinde olup zamanaşımı süresi 1 yıl değildir. Mahkemece işin esasına girilerek, ıslah edilen kısım yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu kısım yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7668, Karar No: 2015/5768, Tarih: 16.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7668 E.  ,  2015/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17092, Karar No: 2020/5958, Tarih: 18.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/17092 E.  ,  2020/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ... AVM içerisinde bulunan şubesinde 11.11.2007 tarihinden 17.02.2014 tarihine kadar mağaza yöneticisi olarak çalıştığını, 17.02.2014 tarihinde haksız bir şekilde ve asılsız iddialarla işten çıkarıldığını, davalı şirketin işi bırakması için uzun süreden beri psikolojik baskı uyguladığını, şirket temsilcilerinin müvekkilini şirketin merkez adresine çağırdıklarını ve bir takım suçlar isnat ettiklerini, bu suçlamaların hiçbirini kabul etmeyen müvekkiline bu defa tehdit içerikli konuşmalar yaptıklarını ve manevi baskı uyguladıklarını “senin ismini yayarız, hiçbir yere hakkında olumlu referans vermeyiz, seni bu sektörden sileriz, eğer böyle olursa bir daha asla iş bulamazsın” gibi ifadeler kullanarak bir takım içeriği bilinmeyen belgelere müvekkilinin imzasını aldıklarını, fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, çocuk parası, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı İsteminin Özeti:

B) Davalı İsteminin Özeti:

Davalı vekili, davacının işten çıkartılmadığını, kendisinin işten ayrıldığını, davacının istifa dilekçesinin 17.02.2014 tarihinde 26.01.2014 tarihli bir olaya ilişkin savunması alındıktan sonra davacı tarafından sunulduğunu, davacının mağaza sorumlusu olarak sabah mağazayı açmakla görevli olduğu, 26.01.2014 tarihinde mağazada çalışan ... ve ... ’ın mağaza açılış saatinde işyerinde olmalarına rağmen mağaza anahtarı kendisinde olan mağaza sorumlusu davacıyı beklediklerini, ancak davacının zamanında işyerine gelmediğini, davacıyı aradıklarını ve davacının da anahtarı özel bir taksi ile kendilerine ilettiğini, bu nedenle normalde saat 09.30'da açılmış olması gereken mağazanın saat 10.00’da açılabildiğini, bu hususun ...'ın savunması ile de sabit olduğunu, davacının bu görüşmeden sonra mağaza operasyon yöneticisi ...'i arayarak mağazaya gitmesini istediğini ve daha sonra mağazanın anahtarını özel bir taksiye emanet ederek mağaza çalışanlarından birisine ileteceğini belirttiğini, davacının bütün gün işe gelmediğini ama sistemde sabah normal saatinde işbaşı yapmış gibi gösterildiğini, akabinde de o günün çıkış saati olarak 17.00 gösterildiğini, davacının bu durumdan haberdar olduğunu ve müdahalede bulunmadığını, 17.02.2014 tarihinde açık bir şekilde ikrar ettiğini, aynı gün içerisinde hazırlanması gereken raporların da mağaza operasyon yöneticisi ... tarafından tanzim edildiğini ve davacının talebi ile de yetkililere davacının elektronik posta adresinden iletildiğini, bu hususun savunmasında davacı tarafından inkar edilmediğini, çalışma saatlerinin farklı gösterilmesini alışkanlık haline getirdiğini, 17.02.2014 tarihinde tutulan tutanakla izlenen mağaza kayıtlarında davacının 25 Ocak'ta erkek deposundan aldığı bir çift ayakkabıyı elektrik odasına koyduğu ve 27 Ocak'ta elektrik odasından bir çift ayakkabıyı bir poşete koyarak iki poşetle çıktığı ve çıkışta arama yaptırmadığının tespit edildiğini, bu hususta alınan savunmasında söz konusu eşyaların kendisine ait ve başka firmanın ürünü eşyalar olduğunu belirttiğini, şirket nezdinde haftada 45 saati aşan çalışmalar gerçekleştirilmediğini, fazla çalışmaların karşılığı olarak izin günleri verildiğini, izin verilmediği durumlarda emeklerinin karşılığının ücret bordrolarında da görüldüğü şekilde ödendiğini, hiç bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafından istifa dilekçesi ibraz edildiği, irade fesadına dayanılması halinde, irade fesadını ortaya koyacak aynı nitelikte kesin delil bulunması gerektiği, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin ispat yükünün işverene ait olduğu, ispat yükümlülüğünün yerine getirilemediği ancak dosyada istifa dilekçesinin bulunduğu, irade fessadına uğradığına ilişkin yeterli delil bulunmadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatını hak etmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden davalının 17.02.2014 tarihli yazı ile davacının 26.01.2014 tarihinde mağazaya gelmemesine rağmen gelmiş gibi gösterildiği, mağaza anahtarını taksi ile kat operasyon yöneticisi ...’e gönderdiği, magazaya gelmemesine rağmen kullanıcı şifresi ile mağazadaymış gibi 6 adet elektronik posta gönderildiği, bunu yapan ...’e uyarıda bulunmadığı, 25.01.2014 tarihinde 1 adet erkek ayakkabısını elektrik odasına koyduğu, 27.01.2014 tarihinde kasadan 3 torba alarak 1 adet pantolon ve elektrik odasına koyduğu ayakkabıyı alarak çanta araması yaptırmadan mağazadan ayrıldığı belirtilerek, davacının savunması istenilmiş, davacı aynı tarihli savunmasında, anahtarı taksi ile göndermesinin hata olduğunu, ürünlerin kendisine ait başka markaya ait ürünler olduğunu, çanta araması yapılmamasının ise kasıtlı bir davranış olmadığını belirttiği anlaşılmıştır.

Davacı 17.02.2014 tarihli istifa dilekçesinde, “11.11.2007 tarihinde başlamış olduğum görevimden 17.02.2014 tarihinde istifamın kabulünü arz/rica ederim” belirtmiştir.

Davacı 17.02.2014 tarihli istifa dilekçesinde, “11.11.2007 tarihinde başlamış olduğum görevimden 17.02.2014 tarihinde istifamın kabulünü arz/rica ederim” belirtmiştir.

Davalı tanığı ... duruşmada, “Ben bölge müdürüyüm. Davacı yıllık izindeydi, telefon açtım, aynı şirketin başka mağazada görevlendireleceğini söyledim mutlu oldu, başka bir mağaza müdürü davacının çalışmadığı halde kendini çalışır gösterdiği şeklinde duyum aldım ben de kamera giriş çıkış kayıtlarına baktım, kontrol amaçlı gittim, doğruluğunu tespit ettim, ertesi gün ben kimseyle konuşmadan davacı bana mesaj attı, ben istifa etmek istiyorum, benim hatamdır, başka mağazaya geçmem uygun değildir dedi, o istifa etmek isteyince ben yıllık iznini uzattım, araştırma devam etti, başka şeylerde tespit ettim, başka mağaza ürünleri nakit karşılığı, yarı fiyatına faturasız sattığını öğrendik, kendisi merkez ofise çağırıldı, konu kendisine sorulduğunda hatası olduğunu kabul etti, görüşmenin sonunda istifa etmek istediğini söyleyerek istifa etti.” şeklinde, davalı tanığı İnsan Kaynakları Yöneticisi ..., “Bölge müdürümüzden gelen bilgi üzerine kendisini merkez ofise çağırdık, birebir görüştüm, ... Hanımda vardı, kendisine sorular sorduk, ayrıca ... hanıma attığı mesajda da istifa etmek istediğini pişman olduğunu belirtmişti, biz kendisinden konularla ilgili savunma istedik, mağaza müdürü mağazayı açmamış, anahtarı taksiyle göndermiş, o gelmediği gün kendisini çalışır gösterdiğini, kendisi pişman olduğunu üzüldüğünü söyledi, ben zaten mesaj atmıştım, istifa ediyorum, en iyi sonuç budur.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacının, bölge müdürü olan davalı tanığı ...’e gönderdiği 16.02.2014 tarihli mesajda, hasta olduğu için mağazayı açamadığını ve yıllık izininin devam ettirilmesini bu durumda yeni mağazada işe başlamasının doğru olmadığını, sonuca göre muhtemelen gelip istifa etmesinin en doğrusu olacağını belirttiği görülmüştür.

Davacı dava dilekçesinde her ne kadar davalı tarafından haksız bir şekilde ve asılsız iddialarla işten çıkarıldığını, işi bırakması için uzun süreden beri psikolojik baskı uyguladığını, şirket temsilcilerinin müvekkilini şirketin merkez adresine çağırdıklarını ve bir takım suçlar isnat ettiklerini, bu suçlamaların hiçbirini kabul etmeyen müvekkiline bu defa tehdit içerikli konuşmalar yaptıklarını ve manevi baskı uyguladıklarını, bir takım içeriği bilinmeyen belgelere müvekkilinin imzasını aldıklarını iddia etmiş ise de davalı tanığı ...’in beyanından davacının davalıya ait başka bir mağazada görevlendirildiği, ayrıca ...’e gönderdiği mesajda yeni mağazada işe başlamasının doğru olmadığını, sonuca göre muhtemelen gelip istifa etmesinin en doğrusu olacağını belirttiği, ayrıca davalı tanığı ...’ın beyanları karşısında, irade fesadı açısından ispat külfeti iddiayı dile getiren davacı işçide olup istifa dilekçesinin irade fesadı ile verildiğinin ya da davacının haklı fesihte bulunduğunun ispatlanamadığı, davacının iddialarının soyut olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece karar gerekçesinde çelişkili bir biçimde, davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde feshedildiğinin davalı işverenlikçe ispat yükünün işverene ait olduğu, ispat yükümlülüğü yerine getirilemediği belirtilmiş ancak dosyada istifa dilekçesinin bulunduğu, irade fessadına uğradığına ilişkin yeterli delil bulunmadığı açıklanmıştır. Dosyadaki delil durumuna göre davacının istifasının irade fesadına dayandığı davacı tarafından ispatlanamadığından, davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken çelişkili gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.