muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3985, Karar No: 2018/770, Tarih: 21.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3985 E.  ,  2018/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Hükmolunan cezanın süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesine göre reddine,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Örgütle irtibatlı olduğu için kapatılmasına karar verilen derneklere üye olan ve 2014 ve 2015 yıllarında örgüt liderinin talimatı doğrultusunda anılan örgütle irtibatlı Bank Asya’daki hesabına para yatıran sanığın faaliyetlerinin, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığından, konusu suç oluşturmayan ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda amaca hizmet eden söz konusu faaliyetlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre ve bozma gerekçelerine göre tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesine için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, tahliyeye ilişkin olarak Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle 21.03.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun sanık ... hakkındaki hükmün bozma gerekçesine katılmakla birlikte sanığın tahliyesine dair görüşlerine iştirak olunmamıştır.

Şöyleki;

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun sanık ... hakkındaki hükmün bozma gerekçesine katılmakla birlikte sanığın tahliyesine dair görüşlerine iştirak olunmamıştır.

Şöyleki;

5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasının “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır. Örgüt üyeliğinden dolayı verilecek ceza, yapılan yardımın niteliğine göre üçte birine kadar indirilebilir.” hükmünü ihtiva ettiği,

Buna göre, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işleyen sanık hakkında önce TCK’nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uygulanmak suretiyle tayin edilecek cezada TCK’nın 220/7 maddesi uyarınca en fazla 2/3 oranında indirim yapılacağı, madde metninde cezada yapılabilecek asgari indirim oranın belirtilmediği, bu nedenle yapılan yardımın niteliği ve yardım teşkil eden faaliyetlerin çeşitliliğine göre indirim oranının tayinin de hâkimin takdirine ait olduğu,

Dikkate alındığında;

FETÖ-PDY silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediği kabul edilen sanığa atılı suçun niteliğine, kanunda öngörülen ceza miktarına ve katalog suçlardan olmasına, uygulanan tedbirde açık bir orantısızlık bulunmamasına, tutuklu kaldığı süreye, dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre diğer adli kontrol tedbirleri yetersiz kalacağından, tahliye talebinin reddi ile sanık ...’ın tutukluluk halinin devamına karar verilmesi gerektiği görüşüyle, sayın çoğunluğun sanığın tahliyesine dair düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/8012, Karar No: 2012/10652, Tarih: 15.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8012 E.  ,  2012/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2006/759-2009/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar Turex Turizm Taşıma İnş. Akaryakıt İst. Tic. A.Ş. ve Yenibosna Koop. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'in sürücüsü ve diğer davalıların maliki olduğu araçtan müvekkilinin inerken yaralandığını, bu olay üzerine müvekkilinin okula gidemediğini ve uzun süre hastanede kaldığını, büyük üzüntü duyduğunu ileri sürerek 60.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15/10/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkillerinin herhangi bir kusurlarının bulunmadığını ve tazminat miktarının fahiş bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün %75 oranında kusurlu bulunduğu kaza neticesinde davacı küçüğün acı ve elem çektiği gerekçesi ile 5.000 TL manevi tazminatın 15/10/2006 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı ile davalılar Turex A.Ş. ve Yenibosna Koop. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar Turex A.Ş. ile Yenibosna Koop. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, manevi tazminatın miktarını tayin etme hakimin takdirine bırakılmış bir konu olmakla beraber, hükmedilecek miktarın uğranılan zararla orantılı, duyulan acıyı hafifletecek nitelikte olması gerekir. Takdir edilecek manevi tazminat hakkaniyete uygun olmalıdır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mamelekhukukuna ilişkin zararı karşılama yöntemi de değildir. Ancak manevi tazminat zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmalıdır. Ayrıca bu miktar belirlenirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilmeli, bir taraf için zenginleşme aracı ve diğer taraf için de yıkım olmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde, ilkokul 1. sınıf öğrencisi olan davacı küçüğün bir kusuru bulunmadığı halde araç sürücüsünün asli kusuru nedeni ile yaralandığı ve bu tedavi sürecinin 3 ay gibi bir zaman aldığı, bu sırada da okuluna devam edemediği için sınıf tekrarı yaparak 1 yıl kaybettiği anlaşılmaktadır. Davacının yaşadığı bu süreç karşısında mahkemece davacı lehine belirlenen manevi tazminat miktarı az olmuştur. Bu nedenle, davacı küçüğün çektiği acı ve ızdırabı dindirmeye uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygun olmayan bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalılar Turex A.Ş. ile Yenibosna Koop. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA,aşağıda yazılı bakiye 226,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar SS. 330 Nolu Yenibosna Minibüscüler Motorlu Taşıyıcılar Koop. ve Turex Turizm Taşıma İnş. Akaryakıt İst. Tic. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13350, Karar No: 2013/14800, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13350 E.  ,  2013/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ... vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla; aynı kamulaştırma dosyaları nedeniyle Dairemizce daha önceden incelenen bir dosyaya (18.HD. 2013/11229 E.-12549 K., Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/357 E.-2013/16 K.) getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın ortalama satış fiyatı 0,58 TL, dekar başına üretim gideri 234,72 TL; samanın dekar başına ortalama verimi 350 kg, ortalama satış fiyatı 0,17 TL; taze fasulyenin dekar başına ortalama gideri 680,40 TL; dolma biberin dekar başına ortalama gideri 1.515 TL; enginarın dekar başına ortalama

gideri 675 TL iken resmi verilere uygun olmayan ve üretim giderleri içerisine dahil edilmemesi gereken (tarla kirası, faiz karşılığı ve genel idare giderleri) kalemleri de hesaplamada esas alan bilirkişi raporunda sırasıyla 0,65 TL, 250,05 TL, 300 kg, 0,25 TL, 726,32 TL, 1.617 TL ve 720,56 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin saptanmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli İznik Gölü Çevre Düzeni Planında tarımsal niteliği korunacak özel mahsul alanları içinde kalması, Orhangazi ilçe merkezi, meskûn alan ile Bursa-Yalova-İstanbul yolunun çok yakınında ve cepheli bulunması, belediye hudutlarında bulunması, yaş sebze ve meyve firmaları, fabrikaları ve soğuk hava depoları bölgesinde olması, pazarlama olanakları ve otel, motel gibi sosyal tesis, sanayi ile turistik bölgelere ve ticaret merkezlerine mesafesi gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %20 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma nedenleri doğrultusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı taraflara verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/410, Karar No: 2015/1162, Tarih: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/410 E.  ,  2015/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

1-Suça sürüklenen çocuklar .. ve ..'in çocuğu öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin gerekçesine yönelik olmayan müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ..'nin mağdur ..'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız takrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, meşru savunmaya, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; temyiz dışı mağdur ..'in kuzeni .. ile suça sürüklenen çocuğun arkadaşları arasında okulda tartışma çıkması nedeniyle; olay günü .. ile mağdur ..'nin ..'ı almak üzere okula gittikleri, orada kimin başlattığı tespit edilemeyen tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüşmesi üzerine suça sürüklenen çocuk ..'nin, bıçakla mağdurun sağ göğüs, sağ omuz ve sol bilek bölgelerine vurarak yaraladığı olayda;

Mağdurun göğüs bölgesindeki yaranın pnömotaraksa ve minimal hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, yumuşak doku lezyonlarına neden olan diğer yaraların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte oldukları, mağdurun özellikle hayati bölgelerinin hedef alındığını gösterir her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun engel bir neden olmadığı halde eylemine daha fazla devam etmeden olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında, eyleme bağlı kastın bıçakla hayati tehlike oluşturacak şekilde kasten yaralamaya yönelik olduğu ve TCK'nun 61. maddesi uyarınca eylemin özellikleri gözetilip alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme sonucu suç vasfında hataya düşülerek çocuğu öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20730, Karar No: 2015/3119, Tarih: 02.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20730 E.  ,  2015/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/930 Karar no:2014/279

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayetin değiştirilmesine ilişkin iş bu davada; mahkemece, tarafların bildirdikleri deliller toplanmadan, sadece, müşterek çocuğun beyanı ile yetinilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Velayete ilişkin davalar kamu düzeniyle ilgili olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre "basit yargılama" usulüne tabi olması, delil toplanmamasını gerektirmez. Taraflar, iddia ve savunmalarını ispat için bir takım dosya ve belgelere dayanmış, davalı baba ayrıca tanık deliline de dayanmış, tanıklarını göstermiş ve açıkça tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmediği gibi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da gerçekleşmemiştir. Dayandıkları olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda taraflara imkan tanınması, "adil yargılama hakkını" içeren "hukuki dinlenilme hakkı" nın bir gereğidir (HMK.md.27.). Öyleyse, tarafların bildirdiği, dosya ve belgeler getirtilerek, davalı babanın bildirdiği tanıkları; Rahmi Ünal ve Çiçek Erkoyuncu'nun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince dinlenip, tüm delilerin hep birlikte değerlendirilmesi sureliyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/5381, Karar No: 2010/18355, Tarih: 08.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5381 E.  ,  2010/18355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3746, Karar No: 2014/21777, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3746 E.  ,  2014/21777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd.vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vd.vekilince temyiz edilmiştir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek ileride belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki hususlar dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak,

Acele el koyma dosyasında tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark kamulaştırma bedeline 26/08/2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasının sonuna gelmek üzere (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile bloke edilen 4.171,98 -TL'nin mahsubu ile, kalan; 609,85TL'ye 26.08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına ) ibaresinin yazılmasına ,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16350, Karar No: 2014/5141, Tarih: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16350 E.  ,  2014/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/184

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.06.2013 tarih ve 2013/84-2013/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ortağı olduğunu, 11.12.2006 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında yönetim ve denetim kurulunun oluşturulduğunu, müvekkilinin bu toplantıya katılmamasına rağmen hazırmış gibi gösterilip adına sahte imza atıldığını, bu sebeple anılan toplantıda alınan tüm kararların yok hükmünde olduğunu, yine yönetim kurulu üyelerinin ibralarına, şirket ana sözleşmesinin değiştirilmesine, şirketin gemi satışı için sadece yönetim kuruluna yetki verilmesine dair kararların alındığı 23.01.2007 tarihli olağan genel kurul toplantısı yaptığını, 11.12.2006 tarihli toplantıda alınan yok hükmündeki kararlara istinaden oluşturulan yönetim kurulu tarafından toplanan 23.01.2007 tarihli kararların da yok hükmünde olduğunu ileri sürerek 11.12.2006 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan tüm kararların ve 23.01.2007 tarihli olağan genel kurul kararı ile alınan ana sözleşme tadil metninin 18'inci maddesinin yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 3 aylık süre içinde açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, Bakanlık komiseri gözetiminde toplantının icra edildiğini, 23.01.2007 tarihli genel kurulunun da davacıya tebliğ edildiğini, aynı yönetim kurulunun davacının katıldığı sonraki 14.05.2010 tarihli genel kurulda da seçildiğini, davacının kötüniyetli olduğunu, davacının 07.12.2006 tarihli genel kurul toplantısına hiç bir itirazının olmadığını noter huzurunda taahhüt ettiğini, davacının bir çok genel kurulda farklı imzalar kullandığını, genel kurul kararlarının ancak Yasaya, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olması halinde iptal edilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 11.12.2006 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına ait pay sahipleri cetvelinde ve 07.12.2006 tarihli genel kurul toplantısına davette bulunan imzaların davacının eli ürünü olmadığı Adli Tıp Kurumu raporuyla tespit edildiğinden 11.12.2006 tarihli genel kurulda alınan kararların yok hükmünde bulunduğu gibi 23.01.2007 tarihli genel kurul toplantısında