muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/36204, Karar No: 2010/7314, Tarih: 18.03.2010

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı işverenin, Hazine Müsteşarlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11918, Karar No: 2019/3625, Tarih: 09.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11918 E.  ,  2019/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında defter ve belgeleri gizleme ile sahte fatura düzenleme suçundan; beraat

Gerekçeli karar başlığında “sahte fatura kullanma” ve “25.01.2009, 25.01.2010” şeklinde yanlış yazılan suç adı ve suç tarihlerinin, “sahte fatura düzenleme” ve “31.12.2008, 31.12.2009” olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “defter ve belgeleri gizleme” ve “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Mahkemece, sanığın adli sicil kaydındaki 647 sayılı Kanun’un 6 ve ...... sayılı TCK’nin 51. maddeleri uyarınca ertelenmesine karar verilen hapis cezalarına ilişkin mahkûmiyet ilamları yönünden gereğinin takdiri için ilgili Mahkemelere bildirimde bulunulması mümkün görülmüştür.

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerde, sonuç cezanın 3 yıl 7 ay 22 gün yerine 3 yıl 7 ay 12 gün olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

C) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1. 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların müdürü oldukları şirketin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2. Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25461, Karar No: 2021/2979, Tarih: 17.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/25461 E.  ,  2021/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'in tüm aşamalarda bir anlık öfke ile okul giriş kapısının camına yumruk atmak suretiyle camı kırdığını kabul etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6090, Karar No: 2010/12108, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6090 E.  ,  2010/12108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2008 tarih ve 2007/539 - 2008/665 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde “nakliyat sigortası poliçesi” ile sigortalı 6 adet galveniz havuzu ve aksamının İtalya’dan Türkiye’ye taşınması işinin davalı tarafından üstlendiğini, 18.10.2006 tarihinde sigortalı firmanın İzmit’teki adresinde emtianın araçtan tahliyesi esnasında araç kasasının üst çatı omurga borusunun tel kelepçesinin açılmasıyla çatı borusunun aşağı düşüp indirilmekte olan emtiaya çarparak hasarlanmasına neden olduğunu, sigortalıya 9.290 Euro hasar tazminatının ödendiğini ileri sürerek, 17.342,57 YTL’nin ödeme tarihi olan 29.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, aktif husumet ehliyeti için mal bedelinin ödediğinin belgelenmesi gerektiğini, taşıma senedinde yükleme ve boşaltma esnasında oluşabilecek hasarlardan nakliyecinin sorumlu olmadığının belirtildiğini, müvekkili şirketin CMR 17/4.c hükmü gereği sorumsuzluk kaydı uyarınca meydana gelen hasardan sorumlu olmadığını, tahliyeyi gerçekleştiren forklift operatörünün emtiayı forklift üzerine yanlış yerleştirdiğini, tenteyi tutan boru yaklaşık 1 metre uzunluğunda olup 3 kg ağırlığında olan bu borunun 2,5 ton ağırlığındaki parçanın üzerine düşerek hasarlanmasına sebep olmasının mümkün olmadığını, tazminatın CMR 23. ve 25. maddelerine göre belirlenmesi gerektiğini, hasarlı brüt ağırlığın kg başına 8,33 SDR ile sınırlı olduğunu, tazminatın Euro cinsinden ödenmiş olması nedeniyle Euro cinsinden tazminata hükmedilip dava tarihinden itibaren %5 faiz işletilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, araç sürücüsünün imzasının da olduğu 18.10.2006 tarihli tutanakta araç üzerinden malzemeleri indirirken tahliye esnasında araç kasasının üst çatı omurga borusunun tel kelepçesinin brandayı taşımaması sonucu kelepçenin açılması ile çatı borusunun aşağı düşerek indirilmekte olan galvaniz aksamlı plastik malzemeye çarpıp malzemenin dengesinin bozularak forklift bıçaklarından yere düşmesine ve kırılmasına sebep olduğunun belirtildiği, ekspertiz raporunda da aynı tespitin yapıldığı, dava konusu havuzun muhtelif yerlerinden kırılmış olması nedeniyle yaklaşık %75’lik kısmının kullanılamayacak hale geldiği, taşıma işinin gerçekleşip hasarın boşaltma esnasında meydana geldiği, hasarın araçtaki bir bozukluktan meydana geldiği bu nedenle boşaltma işlemi taşıyıcıya ait olmasa dahi taşıyıcının aracı her aşamada hazır ve en azından eşyaya zarar vermeyecek şekilde bulundurmakla yükümlü olduğu, hasarın kg başına 8.33 SDR üzerinden hesaplanması gerekip 20.825 SDR ile hüküm tarihindeki kurun çarpımı ile azami sorumluluk miktarının 48.934,58 olabileceği, sovtaj tenzili sonucunda 8.446 Euro zarar oluştuğu, davacı tarafça tercih hakkının BK’nun 83. maddesi uyarınca TL olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.766,91 YTL’nin 29.12.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 722.55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3755, Karar No: 2016/15164, Tarih: 23.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3755 E.  ,  2016/15164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin şantiyesi bulunan...e ili,.... ilçesi, ... beldesinde, ardından da firmanın iş aldığı ... köyü dere ıslahı projesindeki işlerde makine operatörü olarak 27/07/2009 tarihinden 13/01/2013 tarihinde kadar çalışmış olduğunu, fesih tarihinden çalıştığı sürelere ilişkin olarak asgari ücret üzerinden kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, esasa ilişkin olarak davacının iddiasının yersiz olduğunu, yapılan fazla çalışma ücretlerinin her ay çalışmalarına yansıtılarak ödendiğini, hatta davacının kış aylarında hiç çalışmamasına rağmen evinde oturarak maaşını aldığını, davacıya çalıştığı dönem boyunca hak ettiği tazminatların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 05.02.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 15.07.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece fazla mesai, ulusal bayram-genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarından % 50 oranında takdiri indirim yapılmıştır. Takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile kanıtlanan fazla mesai, ulusal bayram-genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarından taktiri indirim yapılması yerinde ise de, yapılan takdiri indirim oranı, hakkın özünü ortadan kaldıracak derecede yüksek olup, bu indirim oranı içtihatların gözettiği amacı aşmaktadır. Mahkemece daha makul oranda indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/5707, Karar No: 2018/10521, Tarih: 08.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5707 E.  ,  2018/10521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

''24/12/2014'' olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın ertelenmesine yönelik temyiz itirazlarının reddine ancak,

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (4.) ve (5.) fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14736, Karar No: 2014/10982, Tarih: 29.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14736 E.  ,  2014/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'nın, bir sebebe dayan- mayan; sanık ...'ın, suçun sabit olmadığına, suç kastı bulunmadığına; sanık ... müdafiinin, eksik araştırmaya, sanığın suç kastı bulunmadığına, lehe hü- kümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33485, Karar No: 2014/8872, Tarih: 26.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/33485 E.  ,  2014/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/275-2013/440

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve cezai şartın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2009 protokolünün 6.3.2, 6.3.3, 6.3.7 ve 6.3.10 maddelerini ihlal ettiği gerekçeleri ile sözleşmesinin feshedilerek para cezası işlemi uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 13.07.2011 tarihli fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucunda reçete karşılığı olmayan 1062 adet ve 9172,84 TL değere sahip kesik ilaç küpürü, 17 adet sağlık karnesi,13 adet doktor kaşesi,131 adet reçete, 3 adet ilaç kullanım raporu bulunduğu , bir kısım reçetelerdeki imzanın hasta veya yakınına ait olmadığı tespit edilmiştir.Davalı 2009 protokolünün 6.3.2 ,6.3.3, 6.3.7 ve 6.3.10 maddeleri uyarınca işlem yapmıştır. Eczanede bulunmaması gereken sağlık raporlarının ve kime ait olduğu belli olmayan kesik küpürün bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Yapılan yargılama sonucunda davacının sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de; 1.2.2012 tarihli Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerinin 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde " Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde ;Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır, yine 2012 protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; "01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz " hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca 2012 yılı "...Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokole", eklenen ek protokol 7.maddesi de mahkemece birlikte değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.