muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2009, Karar No: 2022/9499, Tarih: 01.12.2022

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde sanık ... 60 yaşında ve maktul ...'ın ise 45 yaşında olduğu olay günü sanığın akşam evine girmek üzereyken arkasından birinin lan şeklinde hitap ederek seslendiği, devamında da "lan sana diyorum, kamerayı sen mi bozdun" dediği, sanığın da ona terbiyesizlik etme dediği, tarafların tartışmaya ve birbirlerine vurmaya başladıkları, kavga esnasında birbirlerine karşılıklı hakaret ettikleri, bu esnada maktulün çalıştığı iş yerinin sahibi olan tanık ...'in gelerek tarafları ayırmaya çalıştığı, bir süre sonra tanık ...'in de yanlarına geldiği ve maktulün yanında yer alarak sanıkla tartışmaya başladığı, maktul ve tanık ...'in

birlikte sanığa vurdukları, Küçükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.12.2016 tarihli 69430750-2016/8006 sayılı sanığa ilişkin raporda; Sanığın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığının, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğunun belirtildiği,

Tanık ...'in tarafları ayırarak maktul ve tanık ...'i sanığın yanından gönderdiği, ancak maktulün biraz uzaklaştıktan sonra geri gelerek, Bakırköy Adli Emanetinde kayıtlı Staınles ibareli kahverengi saplı açılır kapanır çakı ile sanığa saldırdığı, sanık ve maktulün boğuşmaya başladıkları, yere düştükleri ve yerde de boğuşmaya devam ettikleri, sanığın maktulün elindeki bıçağı düşürmesi ile birlikte yere düşen bu bıçağı aldığı, boğuşma sırasında maktulün yaralandığı, sanık ve maktul arasındaki boğuşmanın çok uzun sürmediği, bir süre sonra ayrıldıkları, maktulün ayağa kalkarak bir süre yürüdükten sonra yere yığıldığı, etraftakiler tarafından hastaneye kaldırıldığı, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 14.03.2017 tarihli otopsi raporunda; Kişinin vücudunda iki adet kesici alet yarası tespit edilmiş olup dış muayenede 2 numarada tarif edilen kesici delici alet yaralanmasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu, 1 numarada tarif edilen kesici delici alet yarasının tek başına öldürücü nitelikte olmadığı, kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ hasarından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiğinin belirtildiği,

Tanık ...'in beyanında maktulün yanında bıçak taşıdığını belirttiği, tanık ...'in beyanında olay günü sanık ve maktul tartışırken yanlarına giderek sanığın üzerine yürüdüğünü, ona vurup vurmadığını hatırlamadığını belirttiği, tanık Hayati'nin beyanında olay günü sanığın etrafında birkaç kişi olduğunu ve onu dövdüklerini belirttiği, tanık Tarkan'ın beyanında sanık ve maktulün tartıştıklarını, tanık ...'in sanığa yumruk attığını, tanık ...'in tarafları ayırmaya çalıştığını, maktulün yanında bıçak taşıdığını belirttiği, tanık Şevkat beyanında maktul ve tanık ...'in sanıkla tartıştıklarını, birbirlerine hakaret ettiklerini, maktulün sanığa bıçak çektiğini, sanık ve maktulün bu esnada ... yakaya tutuştuklarını, maktulün bir eliyle bıçağı çıkardığını, diğer eliyle de sanığın yakasından tuttuğunu, sanık ve maktulün bu şekilde yere düştüklerini, yanlarına gidip yardımcı olduklarını belirttiği, tanık ...'nın da olay günü bir şahsın sanığa baksana lan dediğini, devamında bu kişinin sanığa vurarak yere düşürdüğünü, sonra bir kişinin daha geldiğini, başka bir şahsın ise tarafları ayırmaya çalıştığını, sanığa ilk vuran kişinin elinde bıçağa benzeyen bir cisim gördüğünü, tarafların birlikte yere düştüklerini, etraftakilerin gelerek tarafları kaldırmak istediklerini, maktulün biraz yürüdükten sonra yere düştüğünü belirttiği,

Tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, olay günü maktul ve tanık ...'in sanıkla tartıştıkları, birbirlerine vurarak hakaret ettikleri, tanık ...'in kavgayı ayırdığı ancak maktulün bir süre sonra gelerek elindeki bıçakla sanığın yakasından tutarak saldırmaya çalıştığı, sanık ve maktulün yere düştükleri, maktulün elindeki bıçağı düşürmesi ile birlikte sanığın bıçağı alarak boğuştuğu maktule olayın

Tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, olay günü maktul ve tanık ...'in sanıkla tartıştıkları, birbirlerine vurarak hakaret ettikleri, tanık ...'in kavgayı ayırdığı ancak maktulün bir süre sonra gelerek elindeki bıçakla sanığın yakasından tutarak saldırmaya çalıştığı, sanık ve maktulün yere düştükleri, maktulün elindeki bıçağı düşürmesi ile birlikte sanığın bıçağı alarak boğuştuğu maktule olayın

meydana geliş şeklinden anlaşıldığı üzere bıçağı rastgele sallaması sonucunda maktulün iki isabet aldığı, sanıkla maktulün geçmişe dayalı bir husumetlerinin olmadığı, zaten olaydan önce de birbirlerini tanımadıkları, olay esasında maktulün sanığa bıçakla saldırdığı, öncesinde de tanık ...'in de sanığa maktulle bir olarak vurduğu, sanığın tüm bunlardan sonra maktulün elinden boğuştukları sırada düşen bıçağı alarak maktule rastgele sallaması sonucunda ölümün meydana geldiği, tanık anlatımlarından da anlaşıldığı üzere zaten sanık ve maktul yere düştükten 3-5 saniye sonra etraftakilerin olaya müdahale ettikleri, sanığın maktulün peşinden giderek onu bıçaklamaya veya ona vurmaya devam etmediği, sanık ile maktul arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmadığı, ani gelişen olayda sanığın maktulü öldürmek kastıyla davrandığına dair dosyada delil bulunmadığı, tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere sanığın maktul ve tanık ...'in kendisine vurmalarının, hakaret etmelerinin ve tanık ... tarafları ayırdığı halde maktulün geri gelerek ona bıçakla saldırmasının yarattığı haksız tahrikin etkisi altında kalarak maktulün yere düşürdüğü bıçağı alıp hedef gözetmeksizin sallaması sonucunda olayın meydana geldiği, dolayısıyla sanığın eyleminin "kasten öldürme" olarak değerlendirilemeyeceği, sanığın eyleminin TCK'nın 87/4-2. cümle maddesinde düzenlenen "neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüm" suçunu oluşturduğu,

Sanık ile maktülün yerde boğuştukları sırada, sanığın elinden düşürdüğü çakı bıçağını alan sanığın boğuşma sırasında özellikle maktulün hayati önem taşıyan bölgesini hedef alarak hareket ettiğinin saptanamaması, sanığın hiçbir engel bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi, maktülün ayağa kalkıp uzaklaştığı sırada maktüle yönelik herhangi bir eyleminin bulunmaması, sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, öldürme kastıyla değil yaralama kastıyla hareket ettiği, yaralama eylemiyle maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşıldığından eyleminin ‘’kasten yaralama sonucu ölüm’’ suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Maktüldeki iki adet bıçak yarasından bir tanesinin öldürücü nitelikte olması tek başına sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini kabule yeterli değildir. Boğuşma sırasında hedef gözetmeksizin rastgele sallanan bıçak sonucu maktüle iki bıçak darbesi isabet etmiş olup, bu yaralanmalardan bir tanesi öldürücü niteliktedir. Doğrudan hedef gözetme imkanı olmayan sanığın sadece ölüm sonucu meydana geldi diye sonuca bakılarak kastının öldürme olduğu yönündeki kabul yerinde değildir. Somut olayda sanığın yaralama kastı ile ölüme neden olma suçundan ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın kaldırılarak ‘’kasten öldürme’’ suçundan kurulan hüküm dosya kapsamına ve kabul edilen oluşa uygun olmadığından ‘’bozulması’’ gerektiği düşüncesinde olduğumdan, ''temyiz

isteminin esastan reddi ile hükmün onanması'' yönündeki çoğunluk düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/40, Karar No: 2015/1895, Tarih: 31.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/40 E.  ,  2015/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, suç delillerini gizleme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. kasten öldürmeye yardım, sanık ..’un suç delillerini gizleme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin,sanık .. için haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. müdafiinin ve katılanlar .. ve .. vekilinin bir sebebe dayanmayan, sanık .. müdafıinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık .. hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümde;

Bozmanın mahiyeti gereği sanık ..’ın bozma sonrası yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin bölümde sanık ..'dan alınacak yargılama gideri miktarının 762 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık .. hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mahkemenin 11.11.20l0 gün ve 245/417 numaralı kararında TCK.nun 62.maddesinin uygulandığı, katılanlar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 15.01.2013 gün ve 5742/111 numaralı ilamında sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmasında isabetsizlik görülmediği, bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında da sanığın herhangi bir olumsuz tavrının duruşma tutanaklarına yansımadığı anlaşıldığı halde, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle takdiri indirim hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 31/03/2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25513, Karar No: 2024/15139, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25513 E.  ,  2024/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.05.2023

SAYISI : 2021/311 E., 2021/2979 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.05.2023 tarihli ve 2021/311 Esas, 2021/2979 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2021/311 Esas, 2021/2979 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17805, Karar No: 2007/16502, Tarih: 18.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17805 E.  ,  2007/16502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27055, Karar No: 2013/3811, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27055 E.  ,  2013/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/184, Karar No: 2014/8299, Tarih: 02.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/184 E.  ,  2014/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7046, Karar No: 2011/16520, Tarih: 18.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7046 E.  ,  2011/16520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, Bursa ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Bursa ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Bursa ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Bursa ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu 8115 Ada 3 nolu parselde davacılar murisi ...ün payının iptali yerine taşınmazın tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi,

2)8116 Ada 1 ve 2 nolu parsellerin tamamına yol olarak el atıldığından terkinine karar verilmesi gerekirken imar planında park olan kısımlarının idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının onikinci paragrafındaki (8115 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tamamı) rakamları ve kelimelerinin çıkartılmasına, yerlerine (8115 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davacılar murisi ...ün payının iptali ile) rakamları ve kelimelerinin yazılmasına,

B)Hüküm fıkrasının onüçüncü ve ondördüncü paragrafındaki (8116 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 73 m2), (8116 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 191,89 m2) ibarelerinin çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (8116 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının) (8116 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamının) ibarelerinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının ondokuz ve yirminci paragraflarındaki (8116 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 138,61 m2), (8116 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 36,20 m2) rakamları ve kelimelerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12128, Karar No: 2014/16609, Tarih: 20.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12128 E.  ,  2014/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2011/231-2012/450

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan M.. Ç.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalılar İ.. G.. ve V.. U..'un davalı şirketin ortağı olduğunu, davalıların davalı şirket bünyesinde gıda maddeleri satış ve pazarlama işi yaptıklarını, kendisinin de gıda maddeleri pazarlama işi yaptığını, bir süre prim karşılığında kendi müşterilerine davalıların mallarını pazarladığını, aldığı mallar için kendisinden teminat olarak boş bir senet aldıklarını, daha sonra bu işten ayrıldığını, senedi ise almadığını, bir süre sonra bu senedin takibe konulduğunu, icra dosyasındaki alacağın takip sırasında diğer davalı M.. Ç..'e temlik edildiğini belirterek müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. Ç.. vekili, müvekkilinin icra dosyasında alacağı 02.03.2011 tarihli temlikname ile temlik aldığını, müvekkili ile davacı arasında hukuki ya da ticari ilişki bulunmadığını, takibe konu bonoda teminat ibaresinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalılar N.. İht. Mad. Paz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ve İ.. G.., davacıya verilen nakit para karşılığında senedin alındığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı V.. U.., senedi diğer davalı şirket ve davalı İbrahim'den olan alacaklarına karşılık aldığını, ödenmeyince de takip başlattığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, ticari defterlerin ibrazı için çıkarılan meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen davalı N.. İht. Mad. Paz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.tarafından defter ibraz etmediği, davacı yanca takibe konu bononun teminat bonosu olmadığı yönünde yemin eda edildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının takibe konu bono nedeniyle davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu bononun keşidecisi davacı, lehdarı ise davalılardan N.. İht. Mad. Paz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. olup bu davalı bonoyu diğer davalı İ.. G..'e, davalı İ.. G.. de hamil olan davalı V.. U..'a cirolamıştır. Takip, hamil davalı V.. U.. tarafından keşideci davacıya yönelik olarak başlatılmış olup takip sırasında 02.03.2011'de davalı V.. U.. dosya alacağını davalı M.. Ç..'e temlik etmiştir.

Dava konusu bononun keşidecisi davacı, lehdarı ise davalılardan N.. İht. Mad. Paz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. olup bu davalı bonoyu diğer davalı İ.. G..'e, davalı İ.. G.. de hamil olan davalı V.. U..'a cirolamıştır. Takip, hamil davalı V.. U.. tarafından keşideci davacıya yönelik olarak başlatılmış olup takip sırasında 02.03.2011'de davalı V.. U.. dosya alacağını davalı M.. Ç..'e temlik etmiştir.

Takibe konu bono metninde bononun teminat bonosu olduğuna dair bir kayıt bulunmamaktadır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 599/1 maddesi "Poliçeden dolayı kendisine müracaat olunan kimse keşideci veya hamillerden biriyle kendi arasında doğrudan doğruya mevcut olan münasebetlere dayanan def'ileri müracaatta bulunan hamile karşı ileri süremez; meğer ki hamil poliçeyi iktisab ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olsun “hükmünü içermektedir. Anılan yasa metninden de anlaşılacağı üzere davacı keşideci ile davalı lehdar şirket arasındaki şahsi def'iler kural olarak iyi niyetli hamile karşı ileri sürülemez. Öte yandan bonoda lehdar olan davalı şirketin defterlerini ibrazdan kaçınması bonoya ciro ile hamil olan davalı V.. U..'dan dosya alacağını temlik yoluyla alan davalı M.. Ç..'e karşı hüküm ifade etmez. Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan hususlar ve anılan yasa hükmü gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı M.. Ç.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.