muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5467, Karar No: 2014/12258, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/5467 E.  ,  2014/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 48. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/349-2012/308

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2011/349-2012/308 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/06/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. B.. Be.. ile davalı vekili Av. D.. Ü.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tempo dergisinin Haziran ayı sayısının ekinde, T.. Travel dergisinin Temmuz ayı sayısının ekinde ve Atlas Tatil Haziran-Temmuz-Ağustos 2011 sayısı ekinde “Sadece Turkcell Çeken Yerler Atlası” başlığı altında davalı şirkete ait bir kitapçık dağıtıldığını, bu kitapçığın Tempo dergisinin televizyonda yayınlanan reklamlarında da tanıtıma konu edildiğini, anılan kitapçık ile müvekkil şirketin de bulunduğu rakip operatörlerin anılan bölgelerde çekim yapamadığı iddiasının tüketicilere sunulduğunu, oysaki davalının, müvekkil şirketin çekim yapamadığını iddia ettiği alanlarda müvekkili şirketin de çekim yaptığını, davalı tarafından hazırlanan kitapçıktaki veriler yanlış ve yanıltıcı olup, davalının bu şekilde bir kitapçık hazırlamak ve dağıttırmak suretiyle haksız rekabete sebebiyet verdiğini, tüketiciler nezdinde müvekkili şirketi haksız yere dezavantajlı, davalıyı ise avantajlı konuma koyan, rekabet ilkelerine ve hukuka aykırı olacak şekilde karşılaştırma yaratan dava konusu tanıtım faaliyetinin TTK'nın 57 ve devamı maddeleri uyarınca müvekkili aleyhine haksız rekabet yarattığını ileri sürerek, davalının müvekkili şirket aleyhine yarattığı haksız rekabetin varlığının hükmen tespiti, ortadan kaldırılması ve önlenmesi ile 100.000 TL tutarındaki manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve verilecek kararın gazete ile Tempo, Tempo Travel ve Atlas Tatil dergilerinde ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, somut olayda TTK'da yer alan haksız rekabet hükümlerinin ihlal edilmediğini, söz konusu kitapçıkta davalıya yönelik bir kötüleme bulunmayıp, tamamen gerçek durumun yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, somut olayda TTK'da yer alan haksız rekabet hükümlerinin ihlal edilmediğini, söz konusu kitapçıkta davalıya yönelik bir kötüleme bulunmayıp, tamamen gerçek durumun yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eyleminin TTK'nın 56 ve 57. maddeleri uyarınca haksız rekabet oluşturduğu, davalının yanıltıcı reklam verdiği, bu reklam aracılığı ile piyasada haksız bir rekabetin oluştuğu, müşteri nezdinde diğer firmalar bakımından bir kanı yaratıldığı, bu durumda haksız rekabetin tespiti ile manevi tazminatın bir tarafın sebepsiz zenginleşmesine sebep olmayacak şekilde makul ölçüler içinde kısmen kabulüne, söz konusu kitapçığın süreli dergi eklerinde verilmiş olması ve halen ortada süre gelen bir haksız rekabetin bulunmaması nedeniyle önlenmesi ve ilanına ilişkin taleplerin yerinde olmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile davalının haksız rekabetinin tespitine, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınmasına, fazlaya dair taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, haksız rekabete yol açtığı tespit edilen davalı şirkete ait davaya konu kitapçığın çeşitli dergilerin eki olarak piyasaya sürülmüş olmasına göre, mahkemece 6762 sayılı TTK'nın 58/c maddesi uyarınca haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun da ortadan kaldırılması hususunda karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu konudaki istemin reddi yerinde olmadığı gibi, yine aynı Kanun'un 61. maddesinde düzenlenen kararın ilanına ilişkin davacı isteminin de aynı gerekçeyle reddi doğru olmayıp, kararın bu yönlerden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.561,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12809, Karar No: 2015/2559, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12809 E.  ,  2015/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21244, Karar No: 2014/4665, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21244 E.  ,  2014/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/29-2013/307

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M.K., Av. M. K. ve Av. F. E.’ in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10899, Karar No: 2014/22688, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10899 E.  ,  2014/22688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1901, Karar No: 2010/8700, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1901 E.  ,  2010/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32044, Karar No: 2016/14404, Tarih: 20.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32044 E.  ,  2016/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Sanığın bıçakla mağduru yaralamaya çalıştığı iddiasını kabul etmeyerek sadece mağdurun bacağına tekme attığını savunması, mağdurun sanığın kendisine tekme atıp bıçakla yaralamaya çalıştığını bildirmesi karşısında; olayın dosyaya yansıyan tek tanığın ...'un yargılama aşamasında dinlemesinin ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek CMK'nin 217. maddesine de aykırı olarak tanığın soruşturma aşamasında alınan beyanı yargılama aşamasında okunmadan hükme esas alınması,

2) Kabule göre de;

Sanığın mağdura tekme atıp yaraladıktan sonra mağdura 3-4 kez bıçak salladığı ancak, mağdurun kaçması üzerine bıçakla yaralayamadığının kabul edilmesi karşısında, sanığın mağduru kasten yaralamaya yönelik birden çok eyleminin aynı anda meydana geldiğinden olay bir bütün olarak düşünüldüğünde TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak, tek bir yaralama suçunu oluşturduğu, tamamlanmış kasten yaralama suçundan olayda bıçak da kullanıldığından TCK'nin 6/1-f maddesi de dikkate alınarak TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince silah artırımı da yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde silahla yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3226, Karar No: 2011/2411, Tarih: 08.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3226 E.  ,  2011/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.11.2008 tarih ve 2005/740 - 2008/748 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili ile ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.03.2011 gününde davacılar avukatı ... ile davalı Çelikoğlu Demir Çelik San. ve Tic.Ltd.Şti. avukatı .... ve davalı ... ....avukatı ... gelip, diğer davalılar ve avukatları tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin asansör rayı üretimi işiyle iştigal ettiğini, davalılardan Çelikoğlu Ltd.Şti.'nin de aynı alanda faaliyet gösterdiğini, diğer davalı ....Şti.'nin ise müvekkilinin ürünlerini iç pazarda satışını yapan bir firma iken işbu davadaki eylemleri üzerine müvekkilince aradaki satış sözleşmesinin 06.06.2005 tarihinde feshedildiğini, davalılardan ...'nun müvekkili şirketlerin ihracat, diğer davalı ...'in ise iç piyasa satış sorumlusu iken işlerinden ayrılıp davalı ....Şti.'nde çalışmaya başladıklarını, ...'nun müvekkilinin şirket sırrı yapılan müşteri portföy listesini de yanında götürüp kullandığını, davalı Çelikray Ltd.Şti.'nin de bu eyleme katıldığını ve internet sitesinde "ürettikleri rayların Dünyanın en iyi asansör rayı" olduğunu belirttiğini ileri sürerek, davalıların eylemlerinin TTK'nun 56 ve 57. maddeleri uyarınca haksız rekabet oluşturduğunun tespitini ve önlenmesini, aynı Yasa'nın 58.maddesi uyarınca şimdilik (200.000) TL maddi ve (300.000) TL manevi tazminatın davalılardan temerrüt faiziyle birlikte müteselsilen tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ....Şti'nin davalı gerçek kişileri ayartıp işten ayrılmalarını sağladığı veya davalı ...'nun işten ayrılırken müşteri listesini de beraberinde götürdüğü hususlarının ispatlanamadığı, bu nedenle olayda TTK'nun 57/5 veya 7. Bentlerinin uygulanma yerinin bulunmadığı, ancak davalı ...'nun davacı şirketin bazı müşterilerine gönderdiği e-posta mesajlarından, anılan davalının davacı şirketin müşteri portföyünden yararlandığı ve bazı müşterileri nezdinde iltibas yaratarak mesajların davacı şirketten geldiği izlenimi yarattığı, bu durumun ise davalılar .....ile Passlift Ltd.Şti. yönünden TTK'nun 56. maddesinin ihlali anlamına geldiği, davalılardan Çelikoğlu Ltd.Şti.'nin davacının iki müşterisi dışında hiçbir müşterisine ihracat yapmadığı ve hem bu davalının hem de davalı ...'in haksız rekabet oluşturacak herhangi bir eyleminin ispatlanamadığı, davalı Çelikoğlu Ltd.Şti.'nin ürettiği asansör raylarını diğer davalı ....Şti.'ne sattığı onun da yurt dışında kendi bulduğu müşterilere ihraç ettiği, ancak dosyadaki delillerin davalı Çelikoğlu Ltd.Şti.'nin davacıların portföyünden bilinçli şekilde yararlandığını kabule elverişli olmadığı, davalı ....Şti.'nin diğer davalı ...'yu çalıştırmaya başladığı dönem içinde gerçekleştirdiği ihracat tutarına göre davacı Asray Ltd.Şti.'nin kâr kaybının (27.098,10) TL olduğu, davalı Çelikoğlu Ltd.Şti.'nin web sitesinde "Dünyanın en iyi asansör rayı" ibaresini kullanmasının, reklam amaçlı olduğu ve haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davalı ... ve Çelikoğlu Ltd.Şti. hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalı ...'ya davalı ....Şti.'nde çalışmaya başlayıp davacıların portföy bilgilerini kullanması ve bu müşterilere e-posta mesajları göndererek mesajların davacı şirketten geldiği izlenimi yaratmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve önlenmesine, (27.098,10) TL maddi ve davacı As Asansör Ltd.Şti. için (1.000) TL, davacı Asray Ltd.Şti. Için (3.000) TL manevi tazminatın anılan davalılardan temerrüt faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak dava, TTK.’nun 56 vd. maddelerine dayalı haksız rekabetin tespit ve önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili ve hüküm özetinin ilanı istemlerine ilişkindir.

2-Ancak dava, TTK.’nun 56 vd. maddelerine dayalı haksız rekabetin tespit ve önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili ve hüküm özetinin ilanı istemlerine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarı belirlenirken, davalı ....Şti.’nin davalı ...’ı çalıştırmaya başladığı 2005 yılında gerçekleştirdiği tüm ihracat bedeli üzerinden hesaplama yapılmış, bu bedelden ne kadarının davacıların müşterilerine yapılan ihracata ilişkin olduğu belirtilmemiştir. Oysa davalı ....Şti.’nin anılan yılda davacıların müşterilerinin dışındaki alıcılara yaptığı ihracat bedelinin hesaba dahil edilmemesi gerektiği açıktır. O halde

mahkemece davalı ....Şti.’nin 2005 yılında yaptığı ihracat bedelinden ne kadarının davacıların müşterilerine ait olduğu ve bu ihracatı davacıların yapması halinde ne kadar kâr elde edebileceği tespit edilerek bulunacak meblağa hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Yine aynı bilirkişi raporunda davacı Asray Ltd. Şti.’nin davalı ....Şti.’ne göre düşük fiyat verme oranının %11,02 olduğu belirtildiği halde, tazminat hesabı yapılırken anılan davalının 2005 yılında gerçekleştirdiği ihracat bedelinin, nedeni belirtilmeden %11,02 yerine %15 oranında artırılması da doğru olmamıştır.

4-Ayrıca mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, davacı Asray Ltd. Şti.’nin 2005 yılı kârlılık oranının %6,4 olduğu belirtilmiştir. Ancak bu oran, anılan davacı tarafından bildirilmiş olup, bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu belirlenmiş bir oran değildir. Davalı ... vekili ise anılan oranın doğru olmadığını bildirerek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Temyiz dilekçesinde ise davacı Asray Ltd.Şti.’nin bilançosunda belirtilen satış ve brüt kâr rakamlarına göre kâr oranının %5,2 olması gerektiğini bildirmiştir. Bu durum karşısında mahkemece, davacı Asray Ltd.Şti.’nin bilançoları ve gerekirse defterleri incelettirilmek suretiyle, anılan davalının 2005 yılı kâr oranının tespit edilmesi ve davalı ... vekilinin bilirkişi raporuna yaptığı itirazlarının karşılanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi dahi doğru olmamış, kararın bu nedenle de davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'ya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 401,60 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.