muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18742, Karar No: 2015/13806, Tarih: 02.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18742 E.  ,  2015/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından yapılan ilamsız icra takibinin, müvekkili şirketin ortakları arasındaki sorunlar yüzünden fiilen çalışamadığı dönemde, şirket yetkililerinin haberi olmaksızın Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre kesinleştiğini, davacının, davalı tarafa herhangi bir borcu olmadığını, takip dayanağı belgenin sahtecilik sonucu oluşturulduğunu, müvekkili şirketin bu yazılı belgede belirtilen malları satın ve teslim almadığını, hiç bir işletmenin 400.000 TL civarında malı adi bir yazılı evrak ile teslim etmeyeceğini, evrakta şirket anteti bulunmadığı, şirket kaşesinin vurulmadığını ileri sürerek, menfi tespit ve istirdat talepli davanın kabulü ile davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, dava açma ehliyetinin bulunmadığını, davacı vekilinin vekaletinin yetkisiz müdür tarafından verildiğini, taraflar arasında faturaya dayalı olmayan ticari ilişki oluştuğunu, bu nedenle satışa ilişkin belgelerin ticari defterlere işlenmediğini, takip dayanağı evrağın gerçek bir alım satıma dayandığını, taraflar arasındaki ilişkide malların davacı şirket yetkilisi tarafından teslim aldığına dair takibe dayalı belgeye imza attığını, mal teslim tarihinde davacı şirketin yetkilisinin ... olduğunu, söz konusu belgedeki imzanın bu kişiye ait olduğunu, davacı şirket ortakları kardeşlerin arasındaki husumet nedeni ile müvekkilinin alacağını tahsil edemediğini belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve bilirkişi raporuna göre, davalının ticari defterlerini sunmadığı, takip dayanağı belgelerin davacının ticari defterinde gözükmediği, davalı vekilinin ticari ilişkinin gayri resmi kurulduğunu, malların davacıya teslim edildiğini ve davacı vekilinin yetkisiz vekil olduğunu beyan etmesi karşısında davalı tarafça davacı vekiline vekalet verenin usulüne uygun vekaletten azil olmadıkça, vekil eden şirket yetkilisinin sonradan yetkisi ortadan kalksa bile vekillik ilişkisinin süreceği malların davacıya tesliminin ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulü ile ...İcra Müdürlüğü'nün 2010/23900 E.sayılı dosyası ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş , hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı 28.11.2008 ve 29.11.2008 tarihli davacı şirket yetkilisi ... imzası bulunan teslim belgesine dayanarak icra takibi başlatmıştır. Davalı şirket yetkilisi ... imzasına itiraz olmamıştır. 30.05.2005 Ticaret Sicil Gazetesindeki ilana göre ..., davacı şirketi münferiden temsile 10 yıl süre ile yetkili kılınmıştır. Teslim belgelerine göre ... şirketi temsile yetkilidir. Malların teslimini davalı satıcı kanıtlamak zorundadır. Davalı teslimi yazılı belge ile kanıtladığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi durum ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16400, Karar No: 2016/5416, Tarih: 21.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16400 E.  ,  2016/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının ekili arazisine kuşları öldürmek amacıyla zehirli buğday attığı, bu şekilde 85 adet tepeli toygar, 49 adet boğmalı toygar olmak üzere toplam 134 adet kuşun ölümüne yol açtığının tespit edilerek hakkında tutanak düzenlendiğini belirterek uğranılan zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilerek 53.600,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamında yer alan, davalının olayla ilgili jandarmada vermiş olduğu ifadesinde; arazisinde serasının ve buğday tarlasının bulunduğunu, ......'dan aldığı ilaçla ilaçladığını, amacının etrafındaki kuşların ekine zarar vermesini önlemek olduğunu, daha sonra jandarmayla beraber tarlaya bakmaya gittiğini, bir sürü kuşun tarlanın üzerinde ölü vaziyette olduğunu gördüğünü, amacının sadece kuşların buğdaya verdiği zararı önlemek olduğunu, öldürmek olmadığını ve pişman olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalının amacının tarlasındaki ürünleri korumak olduğu, yabani kuşları öldürmek veya avlamak kastının olmadığı, bunun yanı sıra, doğal koruma altında bulunan hayvanlar yönünden idare tarafından çiftçilerin yeterli derecede eğitimi ve bilinçlendirilmesinin yapılmadığı dikkate alınarak, hükmedilen tazminattan BK. 43 ve 44 (6098 Sayılı TBK 51. ve 52) maddeleri gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi doğru bulunmamış ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkeme hükmünün onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum.21/04/2016
Yargıtay — Esas No: 2014/6583, Karar No: 2015/2214, Tarih: 13.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6583 E.  ,  2015/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/403306

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/10/2013, 2013/323 (E) ve 2013/461 (K)

SUÇ : Nitelikli öldürmeye teşebbüs

1) Sanık hakkında kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü, kendisi ve müdafii tarafından yasal süresi içerisinde 25.10.2013 ve 28.10.2013 tarihli dilekçeler ile temyiz edilmiş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezasının onanması talebini içeren sanığın 06.02.2015 ve 02.03.2015 tarihli dilekçelerinin, içeriklerine göre temyizden vazgeçme niteliğinde oldukları anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Katılan vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin teşebbüs nedeniyle daha fazla ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "987,65 TL" olan yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin çıkartılmasına ve kalan 244,65 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17437, Karar No: 2014/25100, Tarih: 24.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17437 E.  ,  2014/25100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2012/102-2014/244

Davacı, 1995-16/03/2012 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1995-16/03/2012 (dava tarihi) tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/12/1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davalarında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması yada ürün tesliminin olması tek başına davanın kabulü için yeterli değildir. Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti için öncelikle bir prim kesintisinin (tevkifat) bulunması gerekir. Yine bu prim kesintisini (tevkifatı) takip eden yıllarda, tarımsal faaliyete ilişkin olarak, hangi tarımsal ürünlerin yetiştirildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği, bu ürünlerden prim kesintisinin yapılıp yapılmadığı gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 28/04/2011 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, teslim ettiği ürünlerden ilk defa Kasım/1997 tarihi olmak üzere takip eden 1998 ve 1999 yıllarında prim kesintisinin yapıldığı, 1995 ve 1996 ürün tesliminin olduğu, 2000 yılında ziraat odası kaydının başladığı, kolluk tutanağı ve tanık beyanlarında tarımla uğraştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 28/04/2011 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, teslim ettiği ürünlerden ilk defa Kasım/1997 tarihi olmak üzere takip eden 1998 ve 1999 yıllarında prim kesintisinin yapıldığı, 1995 ve 1996 ürün tesliminin olduğu, 2000 yılında ziraat odası kaydının başladığı, kolluk tutanağı ve tanık beyanlarında tarımla uğraştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece kayıtlara göre davacının 01/12/1997-13/12/1999 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi doğrudur. Ancak verilen karar 01/12/1995-30/11/1997 tarihleri arası dönem ve 01/01/2000 tarihinden sonraki dönem yönünden hatalı olmuştur. Yukarıda belirtildiği gibi prim kesintisine dayalı tespit davalarında, ilk prim kesintisinin yapıldığı yılı takip eden yıllarda da, prim kesintisinin veya ürün tesliminin yani tarımsal faaliyetin sürekli olması gerekir. Sürekli prim kesintisi ve ürün tesliminden amaç, bunun her yıl yapılabileceği gibi, prim kesintisi veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında devam ettiği durumlarda da tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilir. 1995 ve 1996 yıllarındaki ürün teslimleri tek başına sigortalılığı sağlamaz. Uyuşmazlık konusu olan 01/12/1995-30/11/1997 tarihleri arası dönem ve 01/01/2000 sonraki dönem yönünden prim kesintisi veya ürün tesliminin bulunup bulunmadığı araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen hususlara uygun ayrıntılı araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu olan 01/12/1995-30/11/1997 tarihleri arası dönem ve 01/01/2000 tarihinden sonraki dönemde prim kesintisi veya ürün tesliminin bulunup bulunmadığını araştırmak eğer varsa şimdiki gibi davanın kabulüne, yoksa davanın bu dönemler yönünden reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/925, Karar No: 2024/239, Tarih: 15.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2022/925 E.  ,  2024/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/397 E., 2022/531 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 17.01.2022 tarihli ve

2021/3229 Esas, 2022/175 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, vekalet ücretine ilişkin bölüm düzeltilmek suretiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin İstanbul ili Başakşehir ilçesi İkitelli Köyü 2509 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğunu, dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma işlemi yapılmaksızın el atıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; davacının taşınmazdaki hissesine karşılık takdir edilen kamulaştırma bedelinin bankaya bloke edildiğini, davacı adına noter kanalıyla çıkarılan kamulaştırma tebligatının daimi birlikte çalışan sekreteri ...'a 20.11.1985 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının tüm işlemlerden haberdar olduğunu belirterek hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2020 tarihli ve 2019/318 Esas, 2020/251 Karar sayılı kararı ile; yapılan kamulaştırma tebligatının tebliği itibarıyla taşınmaz maliki davacı yönünden başlamış bir kamulaştırma işlemi bulunduğu, tespit edilen adresine noter kanalıyla çıkarılan kamulaştırma tebligatının muhatabın daimi birlikte çalışan sekreteri ...'a 20.11.1985 tarihinde tebliğ edildiği, akabinde iki farklı vekil tarafından sunulan iki farklı vekâletname ile davacı vekilleri tarafından idareye başvurulduğu, davacının kamulaştırma işleminden haberdar olduğu, davacı tarafından 30 günlük hak düşürücü sürede bedel artırım davası açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/1121 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın Arsa Ofisi Genel Müdürlüğünce 01.02.1985 tarihinde kamulaştırıldığı, davacının payına düşen kamulaştırma bedelinin depo edildiği, kamulaştırma işleminin 20.11.1985 tarihinde davacı adına daimi çalışan sekreteri ...'a tebliğ edildiği, Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.09.1987 tarihinde kesinleşen 1986/778 Esas, 1987/33 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazda yer alan davacı payının Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verildiği, davacı vekilleri tarafından idareye sunulan vekâletnameler ve yapılan başvurular ile birlikte değerlendirildiğinde dahi davacıya kamulaştırmanın usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacının 30 günlük hak düşürücü süre içerisinde dava açmadığı, buna göre de mevcut durum itibarıyla davacının kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat davası açmasının hukuken olanaklı olmadığı, bu nedenle davacı vekilinin sair istinaf nedenlerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle vekâlet ücretine ilişkin kısım düzeltilmek suretiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...1-) Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, İkitelli Köyü 2509 parsel sayılı taşınmaz hakkında 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında kamulaştırma işlemi yapıldığı ve dava konusu taşınmazdaki davacı payının Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1986/778 Esas – 1987/33 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca davalı idare adına tescil edildiği anlaşılmıştır.

Yapılan incelemede, davacı adına noter kanalıyla tebliğe çıkartılan kamulaştırma evraklarının 20.11.1985 tarihinde “gösterilen adreste muhatabın daimi birlikte çalışan sekreteri ...’a 20.11.1985 tarihinde tebliğ edilmiştir.” şerhi ile tebliğ edildiği, davacı tarafından verilen vekaletnameler uyarınca 20.06.1986 ve 09.03.1989 tarihlerinde vekillerince davalı idareye başvuruda bulunulduğundan, kamulaştırma işleminin ve bedelinin kesinleştiği gerekçesiyle hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Kamulaştırma Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından usulüne uygun tebligatla başlar.

Kamulaştırma Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından usulüne uygun tebligatla başlar.

Davacıya Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre tebligat yapılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 17. maddesinde; "Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükmü yer almaktadır. Aynı Kanunun 20. maddesi; “13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir” düzenlemesini içermektedir. Ayrıca tebligatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğünün 26.maddesinin 1.fıkrasında; "19, 20, 22 ve 24 üncü maddelerde, muhatap namına kendilerine tebligat yapılacağı gösterilen şahıslar, muhatabın muvakkaten başka yere gittiğinden bahisle tebliği kabul etmezlerse, keyfiyet ve beyanda bulunanın hüviyeti tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyanı yapan tarafından imzalanır. Beyanda bulunan imzadan imtina ederse, tebliğ memuru bu ciheti yazar ve imza eder." denilmiştir. Bu itibarla yapılan tebligatta, muhatabın adreste bulunmama sebebi gösterilmediğinden, yapılan tebligat usulsüzdür.

Bu durumda; davacı adına çıkartılan noter tebligatının yasa hükümlerine uygun olmadığı, davacı vekillerine tevdi edilen belgenin kamulaştırma işleminin tebliği yerine geçmeyeceği, tapuda ferağ verilmediği gibi, kamulaştırma bedelinin ödendiğine dair herhangi bir belge de ibraz edilemediğinden kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminin varlığından söz edilemeyecek olup, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-) 21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün 30988 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7201 sayılı Kanunun 6. ve 7. maddesi ve 09/06/2021 tarihinde kabul edilerek 19/06/2021 gün 31516 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7327 sayılı Kanunun 20. ve 27. maddeleri ile 2942 sayılı Yasaya eklenen ek-3, geçici 15. ve 17. maddeleri ile;