muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13241, Karar No: 2007/8541, Tarih: 22.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13241 E.  ,  2007/8541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Antalya 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :13.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden S. C. ile vekili Av. A. S. ve karşı taraf Y. C. Geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Müşterek çocuk M. 1980 doğumlu olup, dava açıldığı tarihte ergindir. M. tarafından açılan bir dava bulunmadığı halde M. için 150,00 YTL. tedbir nafakası verilmesi doğru değildir. Ancak bu husus temyiz konusu yapılmadığından bozma nedeni sayılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Fiili ayrılık başlı başına boşanma sebebi oluşturmayacağı gibi terk sebebiyle açılmış bir boşanma davası da bulunmamaktadır. Eşine sürekli olarak fiziksel şiddet uygulayan ve tehdit eden davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/5641, Karar No: 2013/636, Tarih: 07.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5641 E.  ,  2013/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki na'ma ifaya izin davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile yüklenici davalı arasında ....02.2004 tarihinde Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre binanın yirmialtı ay sonunda tamamlanması gerektiği halde halen iskân ruhsatının alınmadığını, binada eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek, eksik kalan işlerin davalı adına tamamlattırılması için davacılara yetki verilmesini, eksikliklerin giderilebilmesi için gerekli paranın sözleşme gereği yükleniciye devredilecek ... numaralı bağımsız bölümün satışından elde edilecek gelirden karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, binanın %99 oranında tamamlandığını, eksik işlerin yapılmasına davacıların engel olduğunu, sözleşmede belirtilen işlerin bir kısmının davacıların talepleri ile farklı şekilde yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı yüklenicinin sözleşmeye sadık kalarak tüm eksik işleri tamamlayıp, yapı kullanma izin ruhsatı alarak, daireleri teslim etmesi gerektiği halde binada bir kısım eksiklikler ve kusurlu işler bulunduğu, binanın tümüne iskân edilmiş olmasına rağmen, iskân ruhsatının alınmamış olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile toplam 80.870,45 TL'lik muhtemel giderli işlerin yapılıp iskân ruhsatının alınması için davacılara na'ma ifaya izin verilmesine, yükleniciye isabet eden ... no'lu bağımsız bölümün satış yetkisinin davacılara verilmesine, artan para olursa davalı adına açılacak banka hesabına yatırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üçere 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29062, Karar No: 2024/5249, Tarih: 24.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/29062 E.  ,  2024/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/676 E., 2016/546 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın fazla olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan kararın açıklanan ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde "CHP'li ...'dan mermili provokasyon." başlıklı ve katılanın resmi bulunan haberin altına "Kendini kaldırır ancak yahudi köpeği." şeklinde yorum yazmak suretiyle hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, katılan vekilinin beyanı, soruşturma aşamasında düzenlenen araştırma tutanakları ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna, ceza tayinine ve lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanığın öne sürdüğü temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5323, Karar No: 2015/18241, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5323 E.  ,  2015/18241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4629, Karar No: 2017/4346, Tarih: 28.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4629 E.  ,  2017/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nun 81, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında;

TCK'nun 81, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Remzi ve Murat’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanıklar müdafinin, eksik incelemeye, suçu niteliğine, katılan vekilinin genel olarak ceza miktarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Dosya kapsamına göre, sanık ...'nin uzun menzilli tüfek ve sanık ...'ın av tüfeğiyle yaptığı atışlar sonucunda, çene ve sırt bölgelerinden isabet kaydettikleri mağduru, göğse ve batına nafiz olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda,

a) 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, sanıklara ayrı ayrı makul bir bir ceza yerine, yazılı biçimde 9'ar yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle ayrı ayrı eksik ceza tayin edilmesi, b) Sanıklar hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye gibi BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12358, Karar No: 2017/7171, Tarih: 25.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12358 E.  ,  2017/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında doğru uygulama yapılsa idi, hükümlerin kesinlik sınırı içinde kalmayacak olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddelerinin uygulanması ile belirlenen 180 gün karşılığı adli para cezası TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken hesap hatası sonucunda adli para cezasının 3.600 TL yerine 3.000 TL olarak eksik belirlenmesi,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 52. maddesi uygulamasını içeren kısmın “sanığa verilen 180 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/1. maddesi uyarınca belirlenen tam gün sayısının 1 gün karşılığı olarak 52/2. maddesi gereğince takdiren suçun işlenmesindeki özelliklere göre 5237 sayılı TCK'nin 52/1-2 fıkralarına göre hükmedilen tam gün sayısının sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulunarak takdiren 1 gün karşılığı 20 TL den 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” olarak düzeltilmesi, TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ve para cezasından çevrilen bu hapis cezasının infazında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacağının" ibarelerinin karar metninden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3075, Karar No: 2016/7218, Tarih: 26.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3075 E.  ,  2016/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2005-2006-2007 yıllarında sahte fatura kullandığından bahisle açılan kamu davasında, Vergi Denetmeni Ümit Akçasayar tarafından düzenlenen 04.11.2010 tarihli Vergi Tekniği Raporunda "sanığın ... . San. Tic. Ltd. şirketinden, .... Ltd. şirketinden ve ... Tic. Ltd. şirketinden, ..., ... ve ...'den sahte fatura alıp kullandığından" bahsedilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu edilen 2005-2006-2007 takvim yıllarına ait faturaların getirtilip incelenmesi ve kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları düzenleyen firmalar ve kişiler hakkında varsa vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının dosyaya getirtilmesi ve bu kişi ya da firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, aksi halde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31006, Karar No: 2010/28929, Tarih: 06.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/31006 E.  ,  2010/28929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4314, Karar No: 2016/13005, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4314 E.  ,  2016/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb adı altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı , cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.