muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11091, Karar No: 2016/1669, Tarih: 09.02.2016

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanunu'nun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 Sayılı Kanunun 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulmalıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Satış akit tablosunun incelenmesinden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal kabul edilip incelenen Bahçe Mahallesi 282 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 02.09.1996 tarihli satışının esas alındığı, satış tarihinin çok eski olması sebebiyle satış tarihindeki bedelinin güncellenmesinin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alındığında seçiminin isabetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal araştırması yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp, emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırma yapılmaksızın el konulan taşınmazın bedeline hükmedildiği halde tapusunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmemesi,

./..

4-Dava konusu taşınmazın mazbut Valide Sultan Vakfı'na ait olduğu ve davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün adı geçen vakfa izafeten bu davayı açtığı anlaşıldığından, karar başlığında davacı olarak Vakıflar Genel Müdürlüğünün Valide Sultan Vakfı'na izafeten davacı olduğunun belirtilmeyerek infazda tereddüt yaratılması,

Doğru görülmemiştir.

3-Kamulaştırma yapılmaksızın el konulan taşınmazın bedeline hükmedildiği halde tapusunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmemesi,

./..

4-Dava konusu taşınmazın mazbut Valide Sultan Vakfı'na ait olduğu ve davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün adı geçen vakfa izafeten bu davayı açtığı anlaşıldığından, karar başlığında davacı olarak Vakıflar Genel Müdürlüğünün Valide Sultan Vakfı'na izafeten davacı olduğunun belirtilmeyerek infazda tereddüt yaratılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı. NK.
Yargıtay — Esas No: 2017/13783, Karar No: 2017/7405, Tarih: 02.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13783 E.  ,  2017/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2010 tarihli iddianamesi ile, sanık ...'nın 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge (poliçe) düzenlemek suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiği iddiasıyla 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, bu davaya konu sigorta poliçeleri nedeniyle sanık hakkında aynı zamanda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2008 tarihli iddianamesi ile özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.02104 tarih ve 2012/343-2014/267 esas ve karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve hükmün temyizi üzerine dosyanın Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2017/27719 esasına kayıtlı ve temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamaya sebebiyet verilmemesi açısından, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/343-2014/267 esas ve karar sayılı dava dosyası getirtilip incelenerek, mümkünse davaların birleştirilmesi, değil ise bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28160, Karar No: 2012/22336, Tarih: 25.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/28160 E.  ,  2012/22336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.12.2012 tarihli yazısı ekinde gönderilen, sanık ...’nın temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 06.06.2012 tarihli ek kararının sanığa tebliğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, aksi halde gerekli tebligat yapılarak buna ilişkin belge ile sunulması halinde temyiz dilekçesinin de eklenerek iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33725, Karar No: 2016/4879, Tarih: 23.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/33725 E.  ,  2016/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 19. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin belirli gün ve dönemlerde 24 saat boyunca işyerinden hiç ayrılmadan çalışmak zorunda kaldığını, buna ilişkin fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise, müvekkili idareye bağlı genel müdürlüğün görevleri arasında bakanlığa bağlı örgün eğitim kurumlarında eğitim gören öğrenciler ile uzaktan eğitim gören öğrencilere ilişkin sınavlar, motorlu taşıt sürücü adayları sınavları, kamu kurum ve kuruluşları ile diğer protokollü sınavların yapılması ve sonuçlarının yayımlanmasının yer aldığını, merkezi sistem sınavlarında kullanılmak üzere sınav soru ve evraklarının basım ve dağıtımının güvenli ortamda yapılması bakımından kapalı devre çalışma sisteminin uygulandığını, sınavlar yılın belli dönemlerinden yapıldığından kapalı devre çalışmasının buna bağlı olarak yılın belli dönemlerinde yapıldığını ve gönüllülük esasına göre mevcut kadro durumu dikkate alınmak suretiyle personelin dönüşümlü olarak genel müdürlük makamı onayıyla görevlendirildiklerini, basım işçisi olan davacının da kapalı devre çalışmasının ilk aşaması olan basım işine zaman zaman katıldığını, sevk ve dağıtım işinin başka çalışanlarca yapılması sebebiyle bu işlere katılmadığını, işin özelliğinden dolayı işyerinde uygulanmakta olan kapalı devre çalışması ve ücreti hükmüne yer verildiğini, bunun tabi sonucu olarak kapalı devce toplu iş sözleşmesinde çalışmasına katılan işçinin hem fazla mesai ücreti ile Pazar günü zamlı ücretini alığını, hem de kapalı devre çalışmasının her bir günü için kararlaştırılan ücreti aldığını, davacının kapalı devre çalışmasına katılıp da almadığı fazla mesai ücretinin olmadığını, öte yandan fazla çalışma ücretlerini ihtirazı kayıt koymaksızın alan davacının daha fazla alacağı olduğunu ilen süremeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Karar, davacı temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Kapalı devre çalışmasını kısaca tanımlamak gerekirse, merkezi sistem sınavları öncesinde ve sonrasında yirmi dört saat esasına göre yapılan çalışmayı ifade etmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde davacının kapalı devre çalışmasına katılmadıkları ancak yazıcı bölümünde belli dönemlerde 24 saat çalışma için görevlendirildikleri ve bu sebeple toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılan kapalı devre tazminatının kendisine ödenmediği kanaati oluşmuş ise bu husus mahkemece yeterince değerlendirilmemiştir. Tarafların bu husustaki beyanlarına da başvurularak, davacının toplu iş sözleşmesi kapsamında kapalı devre çalışması yapıp yapmadığı toplu iş sözleşmesinde belirlenen kapalı devre çalışması için ön görülen ek ödemeden yararlanıp yararlanmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Öte yandan, davalı tarafından sunulan görev belgerinde davacının 24 saat çalışma esasına göre çalışmak üzere görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü ile 24 saat çalışma esasının söz konusu olduğu çalışmalarda 14 saat çalışıldığının kabulü gerekir. Yine görevlendirme yazılarında yıllık 270 saatin üzerinde fazla çalışması olanlara serbest zaman kullandırılması yönünde talimata yer verildiği görülmekle serbest zaman kullanımı ilişkin belgeler varsa celp edilerek, davacı vekilininin taleplerine ilişkin açıklamaları ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8560, Karar No: 2010/10507, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8560 E.  ,  2010/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8789, Karar No: 2014/10029, Tarih: 01.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8789 E.  ,  2014/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/58-2013/32

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, tapu kaydına dayanarak yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.7.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında .. İlçesi, ... Köyünde bulunan 147 ada 1 sayılı parselde bulunan 35 nolu bağımsız bölümün orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 147 ada 1 parselde bulunan 35 nolu bağımsız bölümün orman tahdit sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece, dava kabul edilerek davalı taşınmazda davacıların sahibi olduğu bağımsız bölümün orman tahdit sınırları dışına çıkartılmasına karar verilmiş ise de, verilen karar yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu ana taşınmazda kat irtifakının kurularak 35 adet bağımsız bölüm oluşturulduğu ve davacılar dışında başkaca malikler bulunduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince, kat irtifakı kurulan taşınmazlarda bağımsız bölümler kat irtifakı maliklerine ait olup ortak alanlarda ise, bütün kat irtifakı maliklerinin payları bulunmaktadır. Başka bir anlatımla; taşınmazdaki ortak bölümler müşterek mülkiyet hükümlerine tâbidir. Bu nedenle, taşınmazdaki bazı bağımsız bölümlerin tahdit dışına çıkartılmış olması davacıların taleplerini tam olarak karşılamadığı gibi, esasen verilen kararın infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır. Zira, aynı taşınmazın hisseli olarak hem kişiler adına, hem de orman olarak Hazine adına kayıtlı olması sonucunu doğuracağından karar bu hali ile infaza elverişli olmadığı gibi tapu sicil tekniğine de uygun değildir.

Müşterek mülkiyete tâbi taşınmazlar için müşterek menfaatlerin korunmasına yönelik davaların müşterek maliklerden biri tarafından açılabileceği, 21.06.1944 gün ve 13/30-24 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile kabul edilmiştir. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliklerinin hukukunu da yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usûl ekonomisi de gözetilerek ana taşınmazdaki tüm kat malikleri davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek ana taşınmazın tamamı hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile davacılara ait bağımsız bölümün orman tahdit sınırları dışına çıkartılması şeklinde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kararına göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4921, Karar No: 2012/9007, Tarih: 04.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4921 E.  ,  2012/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/130170

MAHKEMESİ : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/03/2012, 2011/202 (E) ve 2012/27 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Gerekçeli karar başlığında mağdur SERHAN'ın, adının 'SERKAN' olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Menderes'in suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü su kanallarının bakım ve onarımı için köy hizmetlerinden gelen görevlilerle köy muhtarının kardeşi olan Mithat'ın ilgilendiği, su yolunun değiştirilmesi ihtimali ile ilgili olarak Mithat ile tartışan sanık Menderes'in, çalışmalara engel olmaya çalıştığı, görevlilerin öğle yemeği için Mithat'ın evinde bulundukları sırada sanık Menderes'in, komşusuna ait evin damına çıkarak aralarında muhtarlık seçimlerinden dolayı husumet de bulunan Mithat'ın iki katlı evine kaleşnikof tüfek ile ateş ettiği, sanığın, kimin ateş ettiğini görmek için kapıdan 4 metre kadar uzaklaşarak balkona çıkan Mithat'ın yeğeni mağdur Serhan'ı gördüğü halde ateş etmeye devam ederek mağduru, bir isabetle sağ omzundan vurarak akciğer yaralanmasına, T2-3 vertebralarda ağır (5) derecede kemik kırığına, C7-T5 düzeyinde spinal kortta kontüzyona, omurilik yaralamasından dolayı mesane ile anüs fonksiyon kayıpları ve parapleji (her iki bacak ve ayağın foksiyon yapmaması) nedeniyle organların işlevini yitirmesine, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kurulan hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14247, Karar No: 2010/988, Tarih: 09.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/14247 E.  ,  2010/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 12.11.2001 olan suç tarihinin iddianame ve gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması,

2. Sanık ...'ın yüklenen suçu işlediğine ilişkin diğer sanığın sonradan döndüğü soyut suç atmasından başka cezalandırılmasına yeterli, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,

3. Suçun işlendiği Hürriyet İlköğretim Okulu Müdürü yakınan ... 12.11.2001 tarihli kolluk anlatımı, aynı günlü görgü ve tespit tutanağı içeriği ile yakınan ... 06.03.2002 günlü oturumdaki kırık pencere ve kapı bulunmadığına ilişkin anlatımlarına karşın, Mahkemece 20.02.2003 günü yapılan keşifte okulun müdür yardımcısı tanık ... Duran'ın “ memurların çalıştığı odanın ahşap kapısının kilit bölümünden zorlanarak kilidinin kırıldığını ”açıklaması ve Mahkemece de kapı ve kasada bozulma olduğunun saptanması karşısında, ilk

saptamalar ile keşif sırasında belirlenen durum arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı araştırılıp, suçun ne şekilde işlendiği kesin olarak belirlenmeden, kapının sağlam ve dayanıklı maddelerle yapıldığına ilişkin bilirkişi görüşüne değer verilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

4. Suça konu bilgisayarın içindeki proğram silinerek geri verilmiş olması karşısında tam iade olmadığı halde, 765 sayılı TCY'nın 523/1.maddesinin uygulanması,

5. Sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan Eskişehir Ağır Ceza mahkemesinin 256-18 sayılı kararının onaylı örneği getirtilip, incelendikten sonra koşulları varsa sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...'ın kazanılmış hakkının korunmasına, 09/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.