muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6250, Karar No: 2022/8313, Tarih: 01.06.2022

Mahkemece, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası varlığı halinde, yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2-Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiş olup, sigorta primlerinin tahakkuk ve ödenmesi gereken zamanda yürürlükte olan mevzuat uygulanır.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 01.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

Mahkemece; az yukarıda bahsedilen düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, 01.07.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları bakımından, işveren ile birlikte müteselsilen sorumluluk koşullarının oluşması için, işveren kamu kurum ve kuruluşu ise, kamu görevlilerinin tahakkuk ve tediye ile görevli olması, tüzel kişiliğe haiz diğer yetkilisi ve kanuni temsilci sıfatıyla işveren tüzel kişiliği temsil ve ilzama yetkili bulunulması aranırken anılan tarih sonrası kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin işverenle birlikte müteselsilen sorumlu tutulacağı gözetilip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bahsi geçen ilgili yasal hükümler gözetilip değerlendirilerek belirtildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bahsi geçen ilgili yasal hükümler gözetilip değerlendirilerek belirtildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

01.06.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1080, Karar No: 2018/90, Tarih: 13.03.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/1080 E.  ,  2018/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi : İZMİR 3. Çocuk

Günü : 25.12.2013

Sayısı : 889-1013

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'nın aynı Kanunun 15/1; TCK'nun 31/2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4 ve 54/1. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 1.500 ve doğrudan verilen 200 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye ilişkin İzmir 3. Çocuk Mahkemesince verilen 02.11.2012 gün ve 471-759 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 04.09.2013 gün ve 9124-21197 sayı ile;

"...Suçu işlediği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde olan suça sürüklenen çocuk hakkında, üzerine atılı yasak bıçak taşıma suçu yönünden 5237 sayılı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde adli tıp uzmanından ya da tam teşekküllü bir devlet hastanesinin çocuk psikiyatrisi bölümündeki uzman hekimden rapor aldırılmadan, sosyal hizmet uzmanının sosyal inceleme raporundaki tespitlere dayanarak eksik inceleme ve soruşturma ile mahkûmiyet hükmü tesisi..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir 3. Çocuk Mahkemesi ise 25.12.2013 gün ve 889-1013 sayı ile, bozma kararına direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2014 gün ve 195416 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Özel Daireye gönderilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesince 28.10.2014 gün ve 19498-23874 sayı ile; direnme kararının eylemli uyma niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 gün ve 726-1804 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 04.10.2017 gün, 420-10874 sayı ve oyçokluğuyla direnme kararının yerinde görülmeyip Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç tarihi itibarıyla 12 yaşını bitirmiş olup 15 yaşını bitirmemiş olan sanığın, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığının, sosyal inceleme raporuna göre belirlenmesinin isabetli olup olmadığı, bu konuda ayrıca uzman doktor raporu alınmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle;

1- Dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

1- Dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin,

2- Dava zamanaşımının gerçekleştiği sonucuna ulaşılması hâlinde 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında bulundurulması ve taşınması yasak olan bıçağın Ceza Genel Kurulunca müsaderesine karar verilip verilmeyeceğinin,

Değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...’nın nüfus kaydına göre 05.05.1997 doğumlu olup, 29.10.2011 olan suç tarihi itibarıyla 14 yaş 5 ay 24 günlük olduğu,

04.11.2011 tarihli ekspertiz raporunda; sanıkta ele geçen 9,8 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırt kısmı meyilli, düz ve küt namluya sahip sustalı çakının, 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu tespitine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun “Dava zamanaşımı” başlıklı 66. maddesi;

“(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,

b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl,

c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,

d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,

e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.

(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.

(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır…” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi, 5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinde, çocuklar hakkında yaş gruplarına göre kademeli olarak daha kısa zamanaşımı süreleri getirilmiştir. Bu kapsamda 5237 sayılı TCK’nun 66/2. maddesindeki; “Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının… geçmesiyle kamu davası düşer” şeklindeki düzenleme ile 12-15 yaş grubunda bulunan çocuklar açısından zamanaşımı yetişkin sanıklara göre yarı oranında kısaltılmış bulunmaktadır. Aynı Kanunun 67/4. maddesi uyarınca kesen bir nedenin bulunması hâlinde kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak olan zamanaşımı, ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi, yargılama yapılmasına engel olup, davayı düşüren hâllerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, yerel mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu bilgiler ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Sanığa yüklenen yasak nitelikte bıçak taşımak suçunun, 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde öngörülen yaptırımı altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası olup, 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca sanığın yaşı da dikkate alındığında 4 yıllık olağan ve 6 yıllık kesintili dava zamanaşımına tabidir.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 29.10.2011 tarihinde işlendiği iddia olunan suçla ilgili olarak, 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce 29.10.2017 tarihinde dolmuş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesindeki “Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir” hükmü uyarınca suç tarihinde sanığın üzerinde taşıdığı 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçağın müsaderesine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, sanığa atılı 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ve adli emanete kayıtlı olan bıçağın 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesinin 4. fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin 25.12.2013 gün ve 889-1013 sayılı direnme hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Adli emanetin 2012/7901 sırasında kayıtlı bıçağın 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesinin 4. fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27, Karar No: 2009/1945, Tarih: 10.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/27 E.  ,  2009/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 13.09.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı koca eşi üzerine kayıtlı bulunan taşınmaz için 150.000 YTL. maddi tazminat istemiştir. Bu istek Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında değildir. Başvurma harcı alınmıştır. Davalı-davacı kocaya nisbi harcı tamamlaması (Harçlar Kanunu md.30-32) için süre verilerek sonucu uyarınca işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda davalı-davacı baba ile müşterek çocuk Dilara arasında kişisel ilişkinin mahkemece düzenlenmesine karar verildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararda kişisel ilişki yönünden bir düzenleme bulunmamaktadır.

Mahkeme, boşanmaya veya ayrılığa karar verirken; velayet kendisine verilmeyen eşle çocukların kişisel ilişkilerini düzenlemek zorundadır. (TMK. md.182) Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında ne şekilde kişisel ilişkinin gerçekleşeceğinin kararda gösterilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.02.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/13735, Karar No: 2011/1883, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13735 E.  ,  2011/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9358, Karar No: 2016/472, Tarih: 20.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9358 E.  ,  2016/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kötü muamele suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10429, Karar No: 2024/5137, Tarih: 09.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10429 E.  ,  2024/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/228 E. 2015/476 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6.maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 15.05.2011 günü saat 18.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, iki yönlü, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, istikametine göre sol tarafından karşıdan karşıya geçen yaya ...'a çarpması neticesinde ...'ın 31.10.2011 tarihinde öldüğü olaya ilişkin İstanbul Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilmiş olan 24.07.2013 tarihli raporda;...'ın ölümünün çok sayıda kot ve vertebra kırıklarıyla birlikte beyin doku harabiyeti, beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu olduğu ve 15.05.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanma ile 31.10.2011 tarihli ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği, hükme esas alınmış olan keşfe binaen tanzim edilen 27.02.2012 tarihli bilirkişi raporu ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 23.01.2015 tarihli raporda; sanığın KTK'nın 52/1-b (hızlarını kullandıkarı aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadırlar) maddesini ihlal etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, ölenin ise 2918 sayılı KTK'nın 68. maddesini (ilk geçiş hakkını araçlara vermemek) ihlal etmesi sebebiyle asli kusurlu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12900, Karar No: 2013/16098, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12900 E.  ,  2013/16098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar Bursa ... vd. aralarındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.12.2012 günlü ve 2012/260-2012/726 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 30.04.2013 günlü ve 2013/4271-2013/7123 sayılı ilama karşı davacı vekili ile davalılardan Bursa ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın cephe aldığı Zafer Bulvarının 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazın cephe aldığı Çukur Sokak ve Zafer Bulvarının ana arter olup olmadığının ... ve Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesinde GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.