muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14673, Karar No: 2021/15568, Tarih: 25.05.2021

(2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikâyet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." hükümlerine yer verilmiştir.

26/03/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinde "

(1) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/3/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden,

b) 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile takip hukukuna ilişkin diğer kanunlarda belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim veya icra ve iflas daireleri tarafından tayin edilen süreler; nafaka alacaklarına ilişkin icra takipleri hariç olmak üzere tüm icra ve iflas takipleri, taraf ve takip işlemleri, yeni icra ve iflas takip taleplerinin alınması, ihtiyati haciz kararlarının icra ve infazına ilişkin işlemler 22/3/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden,itibaren 30/4/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. " hükmüne yer verilmiştir.

30/04/2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 1. maddesinde "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını ve yargı alanında doğabilecek hak kayıplarını önlemek amacıyla; 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresi, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununda öngörülen zorunlu idari başvuru yoluna ilişkin süreler hariç, 1/5/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden 15/6/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır." hükmün yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; müştekinin sanık hakkında 10/11/2019 tarihinde kendisine karşı hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiasıyla 29/06/2020 tarihinde şikayetçi olduğu, 6 aylık şikayet süresi içinde şikayetçi olmadığından sanık hakkında 07/09/2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara itiraz sonucu itirazın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda belirtilen 26/03/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince somut olayda şikayet süresinin 13/03/2020 tarihinden 15/06/2020 tarihine kadar durması nedeniyle 29/06/2020 tarihinde yapılan şikayetin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında; şikayetin süresinde olmadığından bahisle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara ilişkin itirazın reddi kararı hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Bolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/09/2020 tarihli ve 2020/4073 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6946, Karar No: 2024/9603, Tarih: 19.11.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6946 E.  ,  2024/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı hissedar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz olunan mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi hissedar aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/hissedar aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

Ordu 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.06.2024 tarih ve 2024/1173 E.- 2024/1277 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinde yer alan “…%10’u olan 112.200,00 TL…” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “…%5’i olan 56.100 TL…” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18207, Karar No: 2015/5066, Tarih: 08.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18207 E.  ,  2015/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/136859

MAHKEMESİ : İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2015/3 (E) ve 2015/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında mağdur S.. K..'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, Kanun maddesinin 142/2-b yerine 142/1 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanıklar hakkında, mağdur S.. K..'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145. maddesinin uygulanarak hükmolunan cezadan indirim yapılması Kanuna aykırı ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre; sanıklar T.. D.., O.. O.. ve M.. K..'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5236, Karar No: 2023/3488, Tarih: 04.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/5236 E.  ,  2023/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Mahkemede görülen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVA

Davacı vekili, davalının sigortalılarına ilaç teminine ilişkin olarak yapılan 27.07.2007 tarihli sözleşmenin sahte küpür tanzim edildiği gerekçesiyle feshedildiğini ileri sürerek, haksız feshin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, kurum işleminin sözleşme ve yasal mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin (... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin) 10.04.2008 tarihli ve 2008/35 E., 2008/99 K. sayılı kararı ile; "Taraflar arasında düzenlenen 27.7.2007 tarihli sözleşmenin cezai şart ve sözleşmenin feshi başlığını taşıyan bölümünün 6.3.22 maddesinde eczacı veya eczane çalışanları tarafından sahte olarak tanzim edilmiş reçete veya küpür veya raporun eczanede bulunduğunun tespiti halinde 10.000 YTL cezai şart uygulanacağı ve sözleşmenin fesh edileceği, fesih tarihinden itibaren 3 yıl süreyle sözleşme yapılmayacağı kararlaştırılmıştır. Eczanede kalfa olarak çalışan ... ... ... Sulh Ceza mahkemesinde alınan beyanında, Sultan Alçı isimli hastaya ait sağlık karnesinden bir sayfa kopardığını ve bu sayfaya başkaca ilaçlar yazıp kuruma fatura ettiğini kabul etmiştir. Eczanede yapılan aramada belgelere el konulmuştur. Borçlar Kanunun 100. maddesi gereğince eczacı kalfası eczacının denetimi altında bulunan yardımcı kişidir. Yardımcı kişinin eylemlerinden de davacı eczane sahibi sorumludur." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 22.01.2009 tarihli ve 2008/9091 E., 2009/421 K. sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş ise de, davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine yapılan inceleme sonucu Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 29.06.2009 tarihli ve 2009/5133 E., 2009/8951 K. sayılı kararıyla; "Davalının, fesih nedeni olarak bildirdiği kuruma fatura edilen reçeteler içinde yer alan 1 adet ilaç küpürünün sahte olduğu hususunda soruşturma raporunun bulunduğu ve davacı eczacı hakkında sahte küpür düzenlemekten dolayı ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/264 E. sayılı dosyası ile dava açılıp yargılamanın devam ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hukuk hakimi B.K. 53 üncü maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır. Ayrıca davacı, davalı kurumun aralarındaki 2007 yılı sözleşmesini eczane çalışanının sahte küpür tanzim edip, kuruma fatura edilmesi nedeniyle 3 yıl süreyle feshettiğini, feshin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürekek, sözleşmenin feshine ilişkin 6.3.24. maddesinin iptali için Danıştay 10. Dairesi'nin 2007/7397 E. sayılı dosyasında görülen dava açtıklarını belirterek dava sonucunun beklenilmesini istemiştir. Gerçekten de Tüm Eczacı İşverenler Sendikası tarafından söz konusu 2007 protokolünün 6.3.24. maddesi ile ilgili Danıştay 10. Dairesinin 2007/7397 E. sayısında görülen yürütmenin durdurulması istemli davanın açıldığı, Danıştay 10. Dairesince 28.3.2008 tarihinde protokolün 6.3.24. maddesi için yürütmeyi durdurma kararı verdiği, Danıştay Kararı gerekçesinde; "Eczacının kasıt veya kusuru tesbit edilmediği sürece, sahte olarak tanzim edilen recete, küpür veya raporun eczacı tarafından kuruma fatura edilmesi işleminden dolayı eczacının cezalandırılmasında hukuka uyarlık bulunmamaktadır" denilmektedir. Nitekim bu tarihten sonra protokolün bu hükmünün az yukarıda özetlenen Danıştay'ın yeni içtihadı doğrultusunda yeniden düzenlendiği dosya içerisine getirtilen sözleşmelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek adı geçen ceza davası ile Danıştay'da açılan dava sonuçlarının beklenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, mahkeme kararının bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece İl Sağlık Müdürlüğünden davacı hakkındaki lehe olan son protokolün uygulanıp uygulanmadığı ve davaya konu fesih kararına ilişkin sahte reçete bedelleri toplamının sorulduğu, davacı hakkında lehe protokollerin uygulandığına ilişkin bir bilgiye ulaşılamadığı gerekçesiyle, sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptali ile 2020 yılı protokolünün 5.3.10 uncu maddesi uyarınca 47.247,80 TL cezai şartın ve uyarı cezasının uygulanmasına, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; protokolün feshine yönelik tüm fiillerin gerçekleşmiş olduğunu, idarece yapılan işlemin hukuka uygun olduğu hususunun bilirkişi raporu ile de belirtildiğini, lehe olan protokol hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne sorulması gerektiği yönündeki beyanlarına rağmen mahkemece bu yönde karar verilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 gün 21/9 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına bozma ilamı gereğince lehe olan 2020 protokol hükümlerinin uygulandığının anlaşılmasına göre Mahkeme kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10780, Karar No: 2013/5614, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10780 E.  ,  2013/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 765 sayılı Yasanın 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine.

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 01.11.2005 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde suç tarihinin 17.11.2005 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına 2005 olarak yanlış ve eksik yazılan suç tarihinin 17.11.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinden hükmolunan temel cezadan suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 62. maddesiyle takdiri indirim yapılması ve 50, 51. maddelerine göre paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve uygulanma olanağı olmayan 765 ve 647 sayılı Yasaların uygulanması,

1-Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinden hükmolunan temel cezadan suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 62. maddesiyle takdiri indirim yapılması ve 50, 51. maddelerine göre paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve uygulanma olanağı olmayan 765 ve 647 sayılı Yasaların uygulanması,

2-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.