muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26787, Karar No: 2016/23923, Tarih: 25.10.2016

6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz. Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz.

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı ile dava dışı işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiği belirtilerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacakları talep edilmiştir. Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, mahkemece usulden ret kararı verilen alacaklar yönünden de, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesinde yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34277, Karar No: 2021/3144, Tarih: 17.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34277 E.  ,  2021/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 62, 53, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Değişen suç vasfı itibariyle nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, www. ....com.tr adlı internet sitesine İpone 4S marka bir telefonu satmak için ilan vermesi üzerine, ilanı gören katılan ...’in temyiz dışı sanık ... adına kayıtlı olan ancak sanık ... tarafından kullanılan ilandaki telefon hattını arayarak sanık ile irtibata geçtiği ve ilanda belirtilen İphone 4S marka telefonu 1000 TL'ye almak üzere anlaştığı, sanığın, telefon konuşmaları sırasında kendisini Marmaris Devlet Hastanesinin Nöroloji uzmanı ... olarak tanıttığı, katılan ...’in 1.000 TL parayı temyiz dışı sanık ...’ın adına kayıtlı olan ancak sanık tarafından kullanılan 538 ..... numaralı telefona bağlı olarak alınan 5170 .... .... nolu ön ödemeli karta gönderdiği ve sanığın da bu parayı kuyumcuda harcadığı, sanığın gönderilen paraya rağmen katılan ...’in telefonlarına cevap vermediği,bu suretle sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 158/1-f son maddesi gereğince 5 gün adli para cezası belirlenip TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ulaşılan 4 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den 80 TL adli para cezasına çevrildikten sonra haksız elde olunan yarar miktarı 1.000 liranın iki katı olan 2.000 liraya çıkarmak suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı Kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, adli para cezası belirlenmesine ilişkin bütün kısımların hüküm fıkrasından çıkarılarak mahkemenin herhangi bir artırım öngörmemesi, takdiri indirim uygulamış olması ve haksız menfaat miktarının 1.000 lira olduğu da gözetilerek, "sanığın 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesince 1/6 oranında indirimle 83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 liradan sonuç olarak 1.660 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30526, Karar No: 2013/18429, Tarih: 26.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/30526 E.  ,  2013/18429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı gözetilmeyerek, anılan madde ve fıkranın (c) bendi ile hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hak yoksunluğuna” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Deri alım satım işi yapan yakınanın, işyeri olarak çalıştırmayıp depo olarak kullandığı, müstakil yerde bulunan suça konu yerin, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/9018, Karar No: 2014/16856, Tarih: 05.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9018 E.  ,  2014/16856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/01/2014 tarih ve 2013/117-2014/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinin 84946750 nolu hesabına sahip müşterisi olduğunu, müvekkiline ait hesaptan bilgisi ve rızası dışında, internet bankacılığı yoluyla 27 Haziran 2011 tarih ve 16:13:19 'da 88.236.168.249 IP numaralı bilgisayar ile ... ... Bankası Şubesi'ndeki ... hesap numaralı... adına 251,96 TL, 28 Haziran 2011 tarih ve 11:00:42 'de 88.236.163.29 IP numaralı bilgisayar ile.... Bankası Şubesi'ndeki ... hesap numaralı Haldun Kargı adına 18275,80 TL, 28 Haziran 2011 tarih ve 13:18:36 'da 88.236.163.29 IP numaralı bilgisayar ile ....Bankası Şubesi'ndeki ... hesap numaralı Haldun Kargı adına 14927,50 TL havale yapıldığını, davalı bankanın üzerine düşen güvenlik önlemlerinden hiçbirini almadığı gibi müvekkiline yapılan havalelerden hiçbir şekilde haber vermediğini, müvekkilinin bu olaydan ötürü mağdur olduğunu, davalı bankanın bu tür olayları bilmesine rağmen bunun önlenmesi için gerekli önlemleri almadığını belirterek, 33455,26 TL'nin dava tarihinden itibaren mevduat hesabına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekillinin tüm güvenlik önlemlerini almış olduğunu, davacının bilgilerini korumamakla zarara bizzat kendisinin sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı bankanın ispat gücü açısından ıslak imzaya eş değer nitelikteki elektronik imza yerine hukuki ve teknik alt yapısı olmayan bir şifre sistemi kullandığı, mevcut donanım, teknik eleman ve teknolojisiyle müşteriye nazaran çok daha avantajlı olması dolayısıyla bu tür profesyonel dolandırıcılıklara karşı önlem almada daha öncelikli durumda olduğu, somut olayda güvenlik tedbirlerindeki eksikliklerinden dolayı objektif özen borcunu yerine getirmeyip kusurlu hareket ettiği, bankaların güven kurumları olması sebebiyle en hafif kusurlarından dahi sorumlu bulundukları, sistem güvenliğinin sağlanamamasınından kaynaklanan zararların sorumluluğunun bankanın üzerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 33455,26 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.713,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12741, Karar No: 2017/12118, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12741 E.  ,  2017/12118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki .... mahallesi 1002 ada 64 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1390, Karar No: 2012/1287, Tarih: 09.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1390 E.  ,  2012/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...; 765 sayılı TCK.nun 342/1, 65/3, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4-6 md.900 YTL apc, tecil

Sanık ...; 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 md.1 yıl 8 ay hapis cezası

Sanıklar hakkında meydana gelen zararın ağırlığına göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiğinin ve baştan bu yana asli maddi fail olan sanık ... Ünlü ile fikir, eylem ve menfaat birliği içinde hareket edip suçu onunla birlikte işleyen sanıklar hakkında Mustafa ve ...’nın 765 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi yerine 65/3. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin sanıkların beraatlerine karar verilmesi, sanık ...’in cezasının da ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Katılanın yargılama sırasında vekilinin görevinden çekildiği ve hüküm tarihi itibari ile başkaca bir vekil de görevlendirmediği gözetilmeden lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11509, Karar No: 2013/11081, Tarih: 28.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11509 E.  ,  2013/11081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/04/2012 tarih ve 2011/152-2012/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ..., müvekkili ile davacı arasında yapılan hisse devir sözleşmesi ve alkollü içki tesisi intifa hakkı sözleşmesi uyarınca davalıya teslim edilen taşınmazın sonra ortaya çıkan emlak vergisinin müvekkilince ödendiğini, davalının bu miktarı sözleşme hükümlerine göre müvekkiline ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 34.152,27 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., müvekkili tarafından vergilerin ödendiğini, müvekkilinin davacıya her hangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, gayrimenkullere ait beyannameleri vermenin gayrimenkulün sahibine ait olup, talep edilen alacağın davacı tarafından yapılan beyanda ortaya çıkan bina ve arsa metrekare farklılıklarından oluştuğu, bu konuda davalının herhangi bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... temyiz etmiştir.

Dava, intifa sözleşmesine konu gayrımenkulün sonradan çıkan emlak vergisinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf ilgili Belediye Başkanlığına taraflar arasındaki intifa sözleşmesine konu taşınmaz da dahil olacak şekilde belirttiği tüm taşınmazların emlak ve çevre temizlik vergi borcu bulunup bulunmadığını sormuş, Belediyece, akıllı kent operasyon sistemi ile yerinde yapılan inceleme neticesinde, dava konusu taşınmaz da bulunur şekilde geriye dönük olarak 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin emlak vergi borcu tahakkuk ettirildiği bildirmiş olup, davacı taraf, intifa hakkı sözleşmesine konu olan dava konusu taşınmazlara ilişkin sonradan ortaya çıkan emlak vergisinin rücuen tahsilini istemektedir.

Taraflar arasındaki 27.02.2004 tarihli Alkollü İçki Tesisi İntifa Hakkı Sözleşmesinin 6. maddesinde, intifa hakkına konu taşınmazın kullanımından doğan vergi resim, harç ve benzeri yükümlülük ile emlak vergisinin hak sahibi davalı tarafından ödeneceği, dava konusu bina ve tesislerin her türlü vergiden ari olarak davacıya teslim edileceği açıkca düzenlenmiş olup, yine taraflar arasındaki 31.12.2008 tarihli tutanakta intifa sözleşmesi süresi içinde davalı tarafca taşınmaza ait tüm vergilerin ödendiği belirtildikten sonra aynı tutanağın birinci maddesinde "tüm yasal yükümlülük ve borçlardan teslim tarihinden sonra ödenmeyenlerin ortaya çıkması halinde Mey A.Ş. tarafından 1 hafta içinde ödenerek gerekli belgeler Tekel A.Ş'ye teslim edilecektir." şeklinde bir düzenleme bulunmaktadır. Bu durumda, dava konusu alacağın, intifa sözleşmesine konu taşınmazın alanının ilgili Belediyeye eksik bildirilmiş olması nedeniyle tahakkuk ettirilen bir ceza miktarı olmadığına göre, davacının davalının kullanımındaki alanı eksik bildirimde bulunması sonuca etkili olmayıp, sözleşme ilişkisi de gözetilerek, intifa sözleşmesine konu taşınmaz için sonradan ortaya çıkan emlak vergisinden intifa sözleşmesi kapsamındaki süreyle sınırlı olarak taşınmazı kullanan davalının sorumlu olduğu dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5755, Karar No: 2007/6464, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5755 E.  ,  2007/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki birleşen dava davacısı ... ile davalılar ..., ... ve ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davanın davacısı ...’nin tüm ve davalı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; birlikte ifa halinde, eksik işler bedeli hükme en yakın tarihteki serbest piyasa rayicine göre hesaplanır. Somut olayda ise, mahkemece; eksik işler bedeli, davanın açıldığı 2000 yılı birim fiyatlarına göre hesaplanmıştır. Bu itibarla, eksik ve ayıplı işler bedeli, Dairemizin bozma kararından sonra kurulacak olan hükme en yakın tarih itibariyle mahalli piyasa rayicine göre hesaplanıp, birlikte ifaya karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın davacısı ...’ın tüm, davalı arsa sahiplerinin ise sair temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenle de hükmün davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı Nihat Üçtepe'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ...’ya geri verilmesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18577, Karar No: 2022/13515, Tarih: 11.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18577 E.  ,  2022/13515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda psikolojik rahatsızlığı olduğundan bahsettiği ve temyiz dilekçesi ekinde 06.04.2016 tarihli ceza sorumluluğunun olmadığına dair rapor sunduğu anlaşılmakla somut olay açısından sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.10. 2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.