muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8918, Karar No: 2018/1608, Tarih: 22.02.2018

Somut olayda, mahkemece davacının gerçek işvereni ile fiili çalışma süresi tereddüte mahal bırakmayacak derecede tespit edilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davalı ...’na husumetin yöneltilip yöneltilmeyeceğinin ve gerçek işverenin tespiti açısından, Sağlık Bakanlığı'ndan ... Aile Sağlığı Merkezi’nin 5258 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önceki ve davaya konu dönemdeki hukuki statüsünü, ne zaman “aile hekimliği” kapsamına alındığını ve talep edilen dönemde burada çalışan doktor veya aile hekimlerinin isimlerini, bu aile hekimlerinden hangilerinin hangi tarihler arasında sorumlu hekim olarak çalıştıklarını sormak, yine Sağlık Bakanlığı'ndan söz konusu ... Aile Sağlığı Merkezi’nde 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nda sayılan sağlık elemanları dışında, aslî sağlık hizmetine girmeyen idarî işlerde çalışacak kişileri çalıştırmak için aile hekimlerinin Bakanlık'tan izin alıp almadıklarını, aile hekimlerine bu tip işleri yapacak elemanlar için ödenek, bütçe veya herhangi bir isimle para verilip verilmediğini ve söz konusu işler için ödenek, bütçe vb. gönderiliyor ise ne zamandan beri gönderildiğini sormak, davacının hizmet tespiti istemi açısından İl Sağlık Müdürlüğü'nden talep edilen dönemde ... Aile Sağlığı Merkezi'nde yapılan denetimlere ilişkin tüm belgeleri istemek, aile hekimlerinin tutmak zorunda oldukları defter ve kayıt bulunup bulunmadığını sormak ve bulunuyor ise talep edilen döneme ait defter ve kayıtları ilgili birimden istemek, ... Aile Sağlığı Merkezi bünyesinde talep edilen dönemde çalışan aile hekimleri ile sair kayıtlı çalışanları araştırarak duruşmalarda re’sen tespit edilen çalışanların tanık olarak beyanlarına başvurmak, davacının gerçek işverenini dikkate alarak fiili çalışma süresini tereddüte mahal bırakmayacak derecede tespit ederek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ile davalılardan ...'e iadesine

22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8657, Karar No: 2013/442, Tarih: 21.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8657 E.  ,  2013/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.06.2010 gün ve 319/271 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları yazılı toplam 36 parça taşınmazın ortak kök miras bırakan ....’dan kaldığını, taksim edilmediğini, taşınmazlar üzerinde miras payı bulunduğunu, ancak kadastro sırasında davalılar adına tespit edildiğini açıklayarak tapu kayıtlarının iptaliyle miras payı oranında adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, keşif sırasında dava konusu parsellerden 105 ada 81 parsel, 104 ada 213, 252 ve 254 parseller, 105 ada 26 ve 29 parseller,108 ada 92 parsel, 185 ada 87 parsel ve 104 ada 290 parselin kök murisle ilgisi bulunmadığını, davalıların yakın murisi İbrahim’den kaldığını açıklayarak bu parseller hakkındaki davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... yargılama oturumlarında davanın yersiz açıldığını, bir kısım taşınmazların ortak murisle ilgisi bulunmadığını, başka kişilerden satın alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, 107 ada 241 parselin Kadastro Mahkemesinde davalı olması nedeniyle bu parsel hakkında mahkemenin görevsizliğine, dava konusu 105 ada 81 parsel,104 ada 213, 252 ve 254 parseller, 105 ada 26 ve 29 parseller, 108 ada 92 parsel,185 ada 87 parsel ve 104 ada 290 parsel hakkındaki davanın feragat nedeniyle, dava konusu 104 ada 290 parsel,108 ada 99 parsel, 107 ada 89 parselin kök muristen kaldığı kanıtlanamadığından, diğer parsellerin ise kök muristen kalmasına karşılık davacının yakın murisi...’ün taşınmazlar üzerindeki miras payını davalı ...’e satarak devrettiği, taşınmazlar üzerinde hakkı bulunmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine; görevsizlik ve feragat edilen parseller dışındaki taşınmazlara ilişkin hüküm bölümü davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar, miras yoluyla intikal, taksim, pay devri ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayalı olarak 11.11.2009 tarihinde kadastro yoluyla davalılar ..., ..., ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar, miras yoluyla intikal, taksim, pay devri ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayalı olarak 11.11.2009 tarihinde kadastro yoluyla davalılar ..., ..., ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Dava miras payına dayalı TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi uyarınca pay iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, temyize konu 104 ada 290 parsel, 108 ada 99 parsel, 107 ada 89 parselin ortak kök muristen kalmadığı, 3. kişilerden satın alınmak suretiyle kullanıldığı belirlendiğine, diğer parsellerin ise 1337 yılında ölen ortak kök muris...’ndan kaldığı açıklanmış ise de, davacının yakın murisi...’ün ortak miras bırakandan kalan taşınmazlar üzerindeki miras payını 06.07.1927 tarihli senetle davalıların yakın miras bırakanı ...ç’a satarak devrettiği, davacının tereke ile ilgisinin kesildiği ve taşınmazlar üzerinde miras payı kalmadığı anlaşıldığına, diğer yönden; ortak kök muris... 743 sayılı TKM'nin yürürlük tarihinden önce ölmüş olup ölüm tarihine göre paylı mülkiyet hükümleri geçerli olduğuna, bu durum karşısında taşınmazların kimin elinde ve kim tasarruf ediyorsa mülkiyetinin ona ait olduğunun kabul edilmesi gerektiğine ve taşınmazların 50-60 yılı aşkın süredir davalıların kullanımında bulunduğu bildirildiğine göre, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 7,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14874, Karar No: 2025/2604, Tarih: 07.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/14874 E.  ,  2025/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1198 E., 2023/1666 K.

SUÇ : Halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

1. Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2018/95 Esas, 2021/29 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/2, 43/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Hüküm sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/442 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararıyla; özetle, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/136 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216/2, 43/1, 53/1-2-3, 58, 62/1. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir; karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmiştir.

4. Akabinde; Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2022/367 Esas, 2023/620 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 216/2, 43/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1198 Esas, 2023/1666 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1198 Esas, 2023/1666 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın hakaret etme kastının bulunmadığına, suça konu paylaşımların milletvekili ...'e yönelik olduğuna, Çerkezlere hareket etmek için değil Çerkezleri savunmak amacıyla paylaşımlarda bulunduğuna, suçun soyut tehlike suçlarından olması nedeniyle tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz mahkumiyet kararı verildiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "Facebook" isimli sosyal medya hesabından 02.06.2016 tarihinde "ülkemizde ve mersinde bile ermeni çerkezleri var olduğu söyleniyor... her \*\*\* yerler diye hainlik yaparlar diye söylerlerdi atalarımız. vatanlarını bırakıp kaçmışlar türkler sahip çıkmış ama bu ermeni çerkezleri her türlü pisliği kerhanede anaları bacıları çalışır ve türklere hainlik yapar derlerdi. manukyan dan belli o da ermeni çerkeziydi, Türkiyede ilk kerhanelerde ermeni çerkezi kızlar çalışmış. ermeni çerkezi kızlar kerhanede olur ermeni çerkezi hain olur derlerdi atalarımız. o yüzden babaları bellisiz. manukyanda ermeni çerkeziydi galiba" şeklinde, 11.06.2016 tarihinde ise "ermeni çerkezi cem gibi daha çok var Türkiyede ve Fransada. Anadoluya geldiklerinde ermeni çerkezleri kızlarını bacılarını genelevlerde çalıştırdıkları erkekleri p\*\* yaptığı genelevede manukyanın sattığını atalarımız söylerdi bu doğrumu." şeklinde paylaşım yaptığı iddiasına ilişkin olarak;

Tebliğnamede ve gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımları yaptığı "02.06.2016 ve 11.06.2016 tarihleri" yerine sehven "02.06.2016" olarak yazıldığı tespit edilmekle ve gerekçeli karar başlığındaki hatanın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle inceleme yapılmıştır.

Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Basın yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ikrarına ve açık kaynak araştırma raporuna göre paylaşımın sanık tarafından yapıldığının saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın halkın Ermeni ve Çerkez olan kesimini aşağılama şeklindeki eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin gerekçesinin Yargıtay denetimine elverişli gerekçe içerdiği, suçun tehlike suçu olmadığı ve tamamlandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1198 Esas, 2023/1666 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/5058, Karar No: 2018/2635, Tarih: 04.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5058 E.  ,  2018/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı muris ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/10/2011 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1327, Karar No: 2017/1738, Tarih: 06.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1327 E.  ,  2017/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan annesi...’ın 5, 818 ve 340 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, tapu kayıtlarında baba ismi doğru olarak ... yazılı olmasına rağmen, nüfus kütüğünde hatalı olarak ... yazıldığını, baba ismi değişikliği kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olduğundan bu konuda dava açma imkanı bulunmadığını ileri sürerek taşınmazların tapu kayıt maliki ... ile nüfus kaydındaki ... kızı ...'ın aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının iddiasını ispatlamasını istemişlerdir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; “...mülkiyetin tespiti anlamına gelen böyle bir isteğin 6100 sayılı HMK'nun 382. maddesi kapsamında çekişmesiz yargı niteliğinde değerlendirileceği ve aynı kanunun 383. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi içerisinde kaldığı açıktır. Bilindiği üzere, görev hususu kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi zorunlu bir usül kuralıdır. Hal böyle olunca, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı nitelendirme ile işin esası bakımından yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak görevsizlik kararı verilmiş ve dosyanın gönderildiği ... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'nün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23475, Karar No: 2014/39389, Tarih: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/23475 E.  ,  2014/39389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11481, Karar No: 2013/17674, Tarih: 30.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/11481 E.  ,  2013/17674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan deliller ile hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava. sigortalının iş kazası sonucu uğradığı maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminat zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece. 12,.340 TL maddi tazminatın, 15.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç aşağıdaki nedenler ile yerinde değildir.

Davacının iş kazası sonucu % 15.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda, davalı işverenin % 50 oranında, kazalının % 50 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Gerçekten davacı iş kazası sonucu uğramış olduğu zararın giderilmesini istemiştir. Kusurun aidiyeti ve oranı ile maluliyet uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı. işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece esas alman raporun ise bu yönlerden denetime elverişsiz olduğu açıktır.

Yapılacak iş; aktüerya uzmanı hesap bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor alıp sonucu gereğince maddi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece esas alman raporun ise bu yönlerden denetime elverişsiz olduğu açıktır.

Yapılacak iş; aktüerya uzmanı hesap bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor alıp sonucu gereğince maddi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5177, Karar No: 2012/10029, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5177 E.  ,  2012/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içinde mevcut 06.05.2010 tarihli, dava ihbar edilen Karayolları Genel Müdürlüğünün yazısı içeriğinden dava konusu yolun Karayolları yol ağına dahil olduğu, bakım onarım işlerinin kurum sorumluluğunda olduğu kabul edildiğinden Karayolları Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.