muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1367, Karar No: 2017/3033, Tarih: 24.05.2017

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava kredi alacağının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece; davalının çocuğunun okul taksitlerinin ödendiği, kredili mevduat hesabından yapılan ödemeler için Bankacılık Hizmet Sözleşmesinin 86. maddesi gereğince davalı tarafından verilen bir talimat bulunmadığı, bu nedenle davacı ödemesinin vekaletsiz işgörme olduğu ve vekaletsiz işgörme hükümlerine göre davacının ancak yasal temmerrüd faizi isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak dosya içerisinde bulunan sözleşmenin 86. maddesi "... ilgili kişiler ve-veya kuruluşlara karşı doğmuş ve doğacak olan tüm borçların, bu konuda vermiş olduğu talimatı yazılı olarak geri almadığı sürece .... düzenli olarak ödenmesini ... kabul ve beyan ettiği" şeklindedir. Sözleşme hükmüne göre verilen talimatın yazılı olarak geri alınması gereklidir. Uyuşmazlık konusu kredili mevduat hesabı incelendiğinde, bu hesabın açıldığı tarihten itibaren hesaptan sadece okul taksitleri ödendiği görülmektedir. Ayrıca davalının kendisinin de bu hesaba para yatırmak suretiyle çocuğunun okul taksitlerini ödediği ve hesap hareketlerine göre hesabın sadece bu nedenle açıldığı göz önüne alındığında, davalının okul taksitlerinin ödenmesi konusunda talimat vermiş olduğu açıktır. Verilen talimatın geri alındığını da ileri sürülmemiştir. Tüm bu hususlar göz önüne alındığında mahkemece temlik eden bankanın yapmış olduğu ödemelerin vekaletsiz iş görme olarak kabul edilip yasal temerrüd faizinin uygulanması doğru görülmemiştir. Ayrıca bir an için böyle olduğu kabul edilse dahi hesap kredili mevduat hesabı olduğundan bu tür hesaplara diğer bankaların uyguladığı faiz oranı belirlenip bu oranın uygulanması gerekir. Mahkemece bu durumda işbu davaya konu kredili mevduat hesabının davalının çocuğunun okul taksitlerinin ödenmesi amacıyla açıldığı ve sözleşmenin imzalanması aşamasında davalının ödeme talimatı verdiği ve bu talimatı geri aldığını da savunmadığı göz önüne alınarak söz konusu sözleşme hükümleri doğrultusunda hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14061, Karar No: 2022/16949, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/14061 E.  ,  2022/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa 8. Sulh Hukuk ve Menemen Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının hastaneye sevki için Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, cevabi yazıda belirtilen adreste şahsa ulaşılamadığı, şahsın "Ulukent Mahallesi, ......Menemen/İzmir" adresine taşındığının bildirildiği, 17/02/2022 tarihli duruşmada vasi adayının kısıtlı adayının babasının yanına Menemen/İzmir'e taşındığını beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının ikamet ettiği adresin tespiti için Menemen İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta; kısıtlı adayının “......Osmangazi/Bursa” adresinde olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15872, Karar No: 2023/4021, Tarih: 26.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15872 E.  ,  2023/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 8278 (eski 969) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelden mahsup edilerek, geri kalan miktarın karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunu, objektif değer artışı uygulanmasının hatalı olduğunu, faiz hükmünün hatalı olduğunu, idareleri lehine vekâlet ücreti taktir edilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunu, objektif değer artışı uygulanmasının hatalı olduğunu, faiz hükmünün hatalı olduğunu, idareleri lehine vekâlet ücreti taktir edilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin istinaf edenin sıfatı dikkate alındığında aleyhe değerlendirme yapılamayacağından uygun olduğunu, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğu, bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini; ancak kavun ürünü yönünden üretim masrafları yeniden belirlenerek yapılan hesaplamaya göre belirlenen bedel üzerinden ve 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhâl ödenmesine karar verilmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üç numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunu, objektif değer artışı uygulanmasının hatalı olduğunu, idareleri lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50309, Karar No: 2014/1479, Tarih: 23.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50309 E.  ,  2014/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti, yakacak yardım ücreti, izin harçlığı alacağı, öğrenim yardım ücreti, giyim yardım ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı lehine vekalet ücretine hükmedilirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321 YD. sayılı yürütmeyi durdurma kararının dikkate alınmaması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının davalı lehine vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

“ 3- Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321 YD. sayılı yürütmeyi durdurma kararı dikkate alınarak reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 312,00 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15428, Karar No: 2012/5920, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15428 E.  ,  2012/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ın işlettiği ... Tuğla San. Ltd. Şti'ne ait fabrikaya kömür tozu verdiğini, karşılığında 25.02.2009 tarihli 57.000 TL tutarlı çeki aldığını, çekin zamanında ödenmemesi üzerine takip başlattıklarını, Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi'nce zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, takibe konu çekle ilgili mal satımından doğan faturaların bulunduğunu bildirerek, 57.000 TL'nin 25.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; dava konusu alacağa ilişkin çekin zamanaşımına uğradığı, bu nedenle davacının kambiyo hukukuna dayalı müracaat hakkının bulunmadığı, anılan çekin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup davacının temel ilişkiye dayandığı, temel ilişkiye dayalı alacağını ispat açısından sadece faturaya dayanmış olup, sunular faturaların da ... Tuğla San.ve Tic.Ltd.Şti adına kesildiği, ilgili şirketin ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğundan davalıların davada taraf sıfatı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının davasında temel ilişkiye dayanmış olmasına, davacının, temel ilişkinin varlığını usulüne uygun delillerle kanıtlayamamış bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9436, Karar No: 2024/19199, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9436 E.  ,  2024/19199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.03.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/3808 E., 2024/103 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.03.2024 tarihli ve 2022/3808 Esas, 2024/103 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2469, Karar No: 2023/3651, Tarih: 31.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/2469 E.  ,  2023/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, tasarlayarak, bombayla öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2019 Tarihli ve 2018/706 Esas, 2019/168 sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1.Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5327 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi, 221 inci maddesinin beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

2.Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, tasarlayarak, bombayla 5 kez öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca beraatine,

3.Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin iki ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 1000 ... (20.000,00 TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

B.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.01.2020 Tarihli 2020/1 Esas, 2020/50 sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1.Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, tasarlayarak, bombayla öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 4.2 nci maddesinde "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 174/2. maddesi" ibarelerinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 174/2. ve 3713 sayılı Kanunun 5/2. Maddeleri" ibareleri eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri