muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10509, Karar No: 2017/11876, Tarih: 13.09.2017

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

İhbar olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-) Davalı vekilinin 23.03.2015 tarihli cevap dilekçesindeki talebi üzerine, davanın...Elektrik Perakende Satış A.Ş.'ye ihbar edildiği, davacı vekilinin 13.04.2016 tarihli dilekçesindeki talebi üzerine...Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin davaya dahil edildiği, hükümde ise alacağın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davaya dahil edilen tarafın...Elektrik Dağıtım A.Ş. olduğu halde, ihbar olunan...Elektrik Perakende Satış A.Ş. hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve üçüncü bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı ve ihbar olunan...Elektrik Perakende Satış A.Ş. yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/544, Karar No: 2025/930, Tarih: 26.02.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesi ile; dosya kapsamında muvazaa ve mal kaçırma olgusunu ortaya koyan onlarca delil olmasına rağmen İstinaf Mahkemesince aksi yönde tespit yapılarak davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın hatalı olduğunu, davalının anne ve babasına bakmasının karşılığı olarak 4 adet taşınmazı adına kaydedilmesini sağlamasının hukuki tek bir izahının olmayacağını, davaya konu olayda mirasbırakanın bu yönde, yani davalıya bir taşınmaz verme gibi bir iradesi olmuş olsa idi davalının kendi üzerine kaçırdığı taşınmazları sağlıklarında davalıya bağışlayacağını ya da ölünceye kadar bakma sözleşmesi yolu ile davalıya bırakmış olacağını, İstinaf Mahkemesinin fahiş bir yanılgı ile sanki mirasbırakan sağlığında kendisi taşınmazları bizzat davalıya devretmiş gibi hukuki bir dayanak olmaksızın niyet okuma yolu ile verdiği ret kararına bu gerekçeyi sunmasının asla kabul edilemeyeceğini, İstinaf Mahkemesinin diğer bir ret gerekçesinin ise davalı tarafça dosyaya sunulan ve imzası davacılar tarafından inkar edilmeyen, 29.06.2012 tarihli belge olduğunu, mirasbırakan henüz hayatta iken, mirasbırakanın katılmadığı, hiçbir bilgisi ve imzasının olmadığı, davalı tarafından davacılar yanıltılarak alınmış hiçbir hukuki geçerliliği olmayan belgenin hükme esas alınmasının kabul edilebilir olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis, o da olmazda bedel ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1933 doğumlu muris ...'ın 29.10.2015 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızları ile davalı oğlu ...'in kaldığı, murisin adına kayıtlı 275 parsel sayılı taşınmazdaki 1/4 payının muris adına vekaleten davalı ... tarafından 28.08.2015 tarihli satış işlemi ile davalı ...'e (davalı adına vekaleten ... ... isimli şahsın hareket ettiği) devredildiği, yine murisin adına kayıtlı 475 ada 194 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerinin murise vekaleten davalı ... tarafından 18.09.2012 tarihli satış işlemi ile davalı ...'e (davalı adına vekaleten ... isimli şahsın hareket ettiği) temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;
Yargıtay — Esas No: 2023/26629, Karar No: 2024/14458, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26629 E.  ,  2024/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.07.2023

SAYISI : 2023/890 E., 2023/2007 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.07.2023 tarihli ve 2023/890 Esas, 2023/2007 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/890 Esas, 2023/2007 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15268, Karar No: 2013/1615, Tarih: 25.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15268 E.  ,  2013/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2010 gün ve 2007/716-2010/82 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/06/2012 gün ve 2010/8742-2012/10560 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili adına tescilli “...” isimli ilacı emsal göstererek ruhsat aldığı “...” isimli ilacın emsal olarak alınan müvekkiline ait ilaçla fiziksel ve kimyasal özelliklerinin uyuşmadığını, davalıya ait ilacın formulasyonunda bitkisel yağ kullanılması gerekirken yaklaşık % 72 oranında su kullanıldığının belirlendiğini, Bakanlık tarafından davalıya ait ilacın satışının durdurulmasına karar verildiğini, davalının sözkonusu eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla haksız rekabetin tespitine, 250.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın ıskonto faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/8742 E,2012/10560 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/406, Karar No: 2024/16065, Tarih: 04.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/406 E.  ,  2024/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/99 E., 2021/720 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Kamu davasının durması

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 29.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/720 Karar sayılı kararı, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "kamu davasının durmasına" ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 03.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.11.2022 tarihli ve 2022/5049 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/140519 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/140519 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve dördüncü fıkrasında, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2019 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, söz konusu kararın adı geçene usulüne uygun olarak 11.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin infazı için 07.02.2020 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, çıkartılan çağrı tebligatının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi üzerine sanığın 03.03.2020 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesini takiben tedavi tedbirlerinin uygulanması için Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Amatem Polikliniğine sevkinin yapıldığı, sanığın süresi içerisinde Amateme müracaat etmediğinin bildirilmesi nedeniyle yazılı olarak uyarılmasına karar verildiği, uyarı tebligatının 10.06.2020 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, tebligat üzerine 02.11.2020 tarihinde seminer çalışmasına katılmayarak denetim planındaki yükümlülükleri ikinci kez ihlal etmesi sebebiyle programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine kayıtların kapatıldığı ve bu kararında usulüne uygun olarak kendisine tebliğ edildiği anlaşılmakla, adı geçen suç nedeniyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu" nun gerçekleştiği cihetle, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 01.09.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2019 tarihli ve 2019/74543 Soruşturma, 2019/2655 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu, mercii ve süresinin gösterildiği, kararın şüpheliye 11.01.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için 07.02.2020 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, 17.02.2020 tarihli ve 2020/736 DS sayılı çağrı yazısının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinden sonra şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 03.03.2020 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesine (Amatem) sevk edildiği, hastanenin 22.04.2020 tarihli raporunda 24.03.2020 ve 07.04.2020 tarihli randevularına gelmemesi nedeniyle tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 10.06.2020 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, aynı tarihte yeniden hastaneye sevkedildiği, hastanenin 28.07.2020 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, proğrama göre 21.08.2020 tarihli birinci bireysel görüşmesine katıldığı, 11.09.2020 tarihli ikinci bireysel görüşmesine katılmadığı, müdürlükçe mazereti kabul edilerek ihlal işlemi yapılmadığı, 02.11.2020 tarihli dördüncü vaka sorumlusu görüşmesine katılmasına rağmen aynı gün 02.11.2020 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmadığı, 02.11.2020 tarihinde mazeret dilekçesi verdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 04.11.2020 tarihli kararıyla mazeretin reddine, yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden dosyanın kapatılmasına karar verilerek 09.11.2020 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kapatma kararının da şüpheliye bizzat tebliğ edildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2021 tarihli ve 2019/74543 Soruşturma, 2021/2503 Esas, 2021/1946 sayılı iddianamesi ile Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.10.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/720 Karar sayılı kararı ile, kapatma kararının şüpheliye tebliğ edilmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 03.11.2021 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve dördüncü fıkrasında "Kişinin, erteleme süresi zarfında; 1. Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

2. Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

3. Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenlemelere ve Dairemizin istikrar kazanmış içtihatlarına göre;

2. Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

3. Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenlemelere ve Dairemizin istikrar kazanmış içtihatlarına göre;

6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra, fakat 10.11.2021 tarihli ve 31655 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin yürürlüğe girmesinden önce kapatılmış infaz dosyalarında;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısının usulüne uygun tebliğinden sonra şüphelinin müdürlüğe başvurmaması halinde, uyarılı ikinci çağrı yazısının tebliğe çıkarılacağı, ikinci tebligatın usulüne uygun yapılması ve şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine infaz dosyasının kapatılacağı, bu durumda ısrar şartının gerçekleşmiş olacağı,

Şüphelinin çağrı yazısı tebliğinden sonra müdürlüğe başvurarak infaza başlanmasından sonra yükümlülük ihlalinde bulunması üzerine uyarılmasına karar verileceği, uyarı yazısının tebliğinden sonra müdürlüğe başvurmaması halinde yine ısrar şartı gerçekleşmiş olacağından infaz dosyasının kapatılacağı,

Şüphelinin çağrı yazısı tebliği üzerine müdürlüğe başvurarak infaza başlanmasından sonra, yükümlülük ihlalinde bulunması üzerine uyarılmasına karar verileceği, uyarı yazısının tebliğinden sonra şüphelinin

müdürlüğe gelerek program takvimi uyarınca belirlenen yükümlülüklerini bir veya birden fazla kez yerine getirmesinden sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde; ısrar uyarısını içeren bir tebligat daha yapılması gerekeceği, ikinci uyarıdan sonra müdürlüğe gelmemesi veya gelip de yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde artık ısrar şartının gerçekleşeceği ve infaz dosyasının kapatılması gerekeceği,

müdürlüğe gelerek program takvimi uyarınca belirlenen yükümlülüklerini bir veya birden fazla kez yerine getirmesinden sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde; ısrar uyarısını içeren bir tebligat daha yapılması gerekeceği, ikinci uyarıdan sonra müdürlüğe gelmemesi veya gelip de yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde artık ısrar şartının gerçekleşeceği ve infaz dosyasının kapatılması gerekeceği,

Somut olayda; 03.03.2020 tarihinde tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye tebliğ edilerek infazına başlanıldığı, şüphelinin denetimli serbestlik tedbiri kapsamında Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesine (Amatem) sevk edildiği, 24.03.2020 ve 07.04.2020 tarihlerindeki randevularına gitmemesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine uyarı yazısının 10.06.2020 tarihinde tebliğ edildiği, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat eden şüphelinin 10.06.2020 tarihinde yeniden Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesine (Amatem) sevk edildiği, hastanenin 28.07.2020 tarihli raporunda, tedavisine gerek olmadığının bildirilmesi üzerine, Rehberlik ve İyileştirme Program Takvimi düzenlendiği, proğrama göre 21.08.2020 tarihli birinci bireysel görüşmesine katıldığı, 11.09.2020 tarihli ikinci bireysel görüşmesine katılmadığı, müdürlükçe mazereti kabul edilerek ihlal işlemi yapılmadığı, 02.11.2020 tarihli dördüncü vaka sorumlusu görüşmesine katılmasına rağmen aynı gün 02.11.2020 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmadığı, 02.11.2020 tarihinde mazeret dilekçesi verdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 04.11.2020 tarihli kararıyla mazeretin reddine, yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden dosyanın kapatılmasına karar verilerek 09.11.2020 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kapatma kararının da şüpheliye bizzat tebliğ edildiği, uyarı yazısının tebliğinden sonra şüphelinin müdürlüğe gelerek sevkedilmesi üzerine hastaneye başvurduğu, uyarılmasından sonra belirlenen yükümlülüklerini birden fazla kez yerine getirip daha sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu, bu durumda ısrar uyarısını içeren bir tebligat daha yapılması gerekeceği, ısrar şartının gerçekleşmediği belirlenmekle, mahkemenin "kapatma kararının sanığa tebliğ edilmediği" şeklindeki gerekçesi yerinde değil ise de "durma kararı" nın sonuç olarak Kanun'a uygun olduğu, ancak, ısrar uyarısını içeren bir tebligat daha yapılması gerekeceği, ısrar şartının gerçekleşmediği ve mahkemenin durma kararının gerekçesi dikkate alındığında, hukuka aykırılığın giderilebilmesi için "kamu davasının durmasına" ilişkin kararın gerekçe yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiş, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/720 Karar sayılı kararının, gerekçe yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.