muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6703, Karar No: 2024/7200, Tarih: 26.06.2024

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar vekilinin davacı davacılar ... ..., ..., ..., ... için sunduğu manevi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacılar vekilinin davacı ... için hükmolunan manevi tazminata yönelik temyiz talebi yönünden; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Davalı ... Müh. A.Ş. (... Yapı A.Ş.) vekilinin davacı ... için hükmolunan maddi tazminata yönelik temyiz talebi yönünden; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17585, Karar No: 2016/12078, Tarih: 04.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17585 E.  ,  2016/12078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazasısonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

1-Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş görmezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden 17.12.2003 tarihinde gerçekleşen olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 61 olduğu, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, davalı işverenin % 10 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

İş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlikte maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı meydana gelmeden önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasında ortaya çıkan fark iş kazası veya meslek hastalığı sonucu maddi tazminat isteminin temelini oluşturur.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Tazminat miktarının ise işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Somut olayda, iş kazasının tespitine dair kesinleşen dosyada alınan 30.12.2008 tarihli heyet raporu ile, iş bu dosyada alınan 15.06.2010 tarihli heyet raporlarında birbirini doğrular mahiyette, davalı işverenin iş kazasının gerçekleşmesinde %10 oranında kusurlu olduğu tespit edilmişken; hesap bilirkişisi tarafından tanzim edilen 30.03.2011 tarihli kök rapor ile 01.08.2014 tarihli ek raporlarda %100 davalı kusuru üzerinden hesap yapılarak çelişkiye düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda, iş kazasının tespitine dair kesinleşen dosyada alınan 30.12.2008 tarihli heyet raporu ile, iş bu dosyada alınan 15.06.2010 tarihli heyet raporlarında birbirini doğrular mahiyette, davalı işverenin iş kazasının gerçekleşmesinde %10 oranında kusurlu olduğu tespit edilmişken; hesap bilirkişisi tarafından tanzim edilen 30.03.2011 tarihli kök rapor ile 01.08.2014 tarihli ek raporlarda %100 davalı kusuru üzerinden hesap yapılarak çelişkiye düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının talebini aşmamak koşuluyla, iş kazasının gerçekleşmesinde davalı işveren şirketin %10 kusurlu olduğu dikkate alınarak, bu kusur oranı üzerinden davacının maddi zararını hesaplattırmak ve Kurumca sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin, davalı işverenin kusuruna isabet eden rücuya tabi kısımını maddi zarar miktarından indirerek, davacı tarafın temyizi olmadığı gözetilerek usuli kazanılmış haklara riayetle bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11247, Karar No: 2013/14610, Tarih: 22.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11247 E.  ,  2013/14610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde, her bir çocuk için hükmedilen 750 'şer TL nafakanın 1500'er TL.'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, her bir çocuk için aylık nafakanın 550 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, iştirak nafakasının arttırılması talebine ilişkindir.

Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katkıda bulunması gerekir. Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana-baba tarafından müşterek karşılanması da ilke olarak kabul edilmiştir (TMK. 327 md.).

Bu nedenledir ki, iştirak nafakasının çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana-babanın mali durumları da gözetilerek takdiri gerekir.

Somut olayda, müşterek çocuklar 1999 ve 2001 doğumlu olup, davacı baba bir şirkette çalışmakta, davalı anne ise hemşire olarak görev yapmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, davalı annenin de çalışıyor olması nazara alındığında mahkemece takdir edilen nafaka tutarı fahiştir.

O halde, davalı annenin ve babanın gelir durumu çocuğun ihtiyaçları gözetilerek TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, fahiş oranda nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1151, Karar No: 2022/8094, Tarih: 11.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1151 E.  ,  2022/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 15/10/2020 gün ve 2019/10575 Esas – 2020/8908 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlere uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza yakın bölgede bulunan Adalar Mahallesi, 308 ada, 1 parsel sayılı taşınmaza Mayıs 2012 değerlendirme tarihi itibarıyla 76,88 TL/m² değer biçildiği ve bu değerin Dairemizin 2016/21651 E. - 2017/6885 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, yine Dairemiz denetiminden geçen ve dava konusu taşınmaza yakın konumda olan ... Mahallesi, ... ada, 15 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 77,00 TL/m2 değer biçildiği ve Dairemizin 2016/21645 - 2017/6852 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği göz önünde bulundurulduğunda dava konusu taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 48,00-TL/m² değer biçen rapora göre eksik bedel belirlendiği, mahkemece Dairemiz denetiminden geçen dosyalardan ayrılma sebepleri konusunda ek rapor alınarak idarenin usuli kazanılmış hakkı da gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Dairemizin 15/10/2020 tarih ve 2019/10575 Esas ve 2020/8908 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ada, 3 parsel taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ada, 3 parsel taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza yakın bölgede bulunan ... Mahallesi, ... ada, 1 parsel sayılı taşınmaza Mayıs 2012 değerlendirme tarihi itibarıyla 76,88 TL/m² değer biçildiği ve bu değerin Dairemizin 2016/21651 E. - 2017/6885 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, yine Dairemiz denetiminden geçen ve dava konusu taşınmaza yakın konunda olan ... Mahallesi, ... ada, 15 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 77,00 TL/m2 değer biçildiği ve Dairemizin 2016/21645 E. - 2017/6852 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 48,00-TL/m² değer biçen rapor esas alınarak eksik bedel belirlendiği anlaşılmış olup; mahkemece Dairemiz denetiminden geçen dosyalardan ayrılma sebepleri konusunda ek rapor alınarak idarenin usuli kazanılmış hakkıda gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 11/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/689, Karar No: 2014/8108, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/689 E.  ,  2014/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/688-2013/1342

Taraflar arasında görülen yoksulluk ve iştirak nafakasının arttırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi'nin 2004/251 E-2004/532 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin müvekkiline verildiğini, çocuk için 250 TL iştirak, müvekkili için 200 TL yoksulluk nafakalarına hükmedildiğini, bu nafakanın davacı ve çocuğun ihtiyaçlarına yetmediğini, çocuğun halen Ankara Özel Tevfik Fikret Lisesi öğrencisi olduğunu, aylık 2000.TL okul masraflarının davalı tarafından karşılandığını, ancak bu nafakaları ve ödemeleri zamanında yapmadığından müvekkilinin, bu giderlerin ödenip ödenmeyeceği konusunda sürekli kaygı yaşadığını, davalının iyi bir gelirinin bulunduğunu, yeminli mali müşavir olarak çalıştığını bu nedenle daha önce hükmedilen iştirak nafakasının 4000.TL'ye çıkarılmasına yada özel okul masraflarının mezuniyete kadar karşılanmasına karar verilerek, ek olarak da 2.000 TL iştirak nafakasının karara bağlanmasını; 200 TL olan yoksulluk nafakasının da 2000.TL'ye çıkarılmasını ve bu nafakaların her yıl enflasyon oranında artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalışarak bir gelir elde ettiğini, babasının vefatı nedeniyle babasından da kendisine maaş bağlandığını, babadan kalan miras haklarının bulunduğunu, bu nedenle davacının yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca müşterek çocuk Doruk'un özel okul, kurs ve diğer giderlerinin müvekkili tarafından karşılandığını, nafaka bedelinin çok üzerinde harcama yapıldığını bu giderleri müvekkilinin itiraz etmeksizin ödediğini, bu nedenle davacının iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin İstanbul'da yeminli mali müşavir olarak çalıştığını, ancak dava dilekçesinde belirtilen düzeyde gelirinin olmadığını belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; a)Gaziosmanpaşa 1.Aile Mahmemesinin 2004/251 E.-2004/532 K. sayılı kararı ile müşterek çocuk için ödenen 250.TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren değiştirilerek bu tarihten itibaren davalının, müşterek çocuğun özel okul servis yemek dershane ve özel kurs giderlerinin davalı tarafından ödenmesine, ayrıca dava tarihinden itibaren müşterek çocuk için ödenen 250.TL iştirak nafakasının artırılarak 750.TL çıkarılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine; bu miktar olarak belirlenen nafakanın davacının talebi ile her yıl TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında artırılmasına,

b) Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesinin 2004/251 E-2004/532 K. sayılı kararı ile davacı için ödenen 200.TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren artırılarak 400.TL'ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak ve yoksulluk nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, aşağıda belirtilen bozma nedeni dışındaki sair temyiz itirazlarının sonra incelenmesine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.( TMK. nun 329/1. maddesi )

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler. ( TMK.'nın 330/1. ve 331. maddesi)

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan, ilamla hükmedilse dahi hüküm bölümünün infazı kabil olması zorunlu olup yorum, tahmin, takdir yoluyla infaz kabiliyeti olmayan ilam hükmünün infazı sağlanamaz.

İlamların infaz edilecek bölümleri hüküm bölümünde yer alan kısımlarıdır. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle mahtud yetkili İcra Tetkik Mercii Hakimi ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirleme yetkisine sahip değildir.

Nitekim, İİK.nun "ilam mahiyetini haiz belgeler" başlığını taşıyan 38. maddesinde; Mahkeme huzurunda yapılan saikler, kabuller ve para borcu ikrarını havi re'sen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir... denilmektedir. Yine bazı özel kanunlarda, konuları ile ilgili birtakım belgelerin ilam niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. (AK.m. 162, 64, 86; Noterler K.m. 145/II-, m. gibi)

Dolayısıyla yasakoyucu hangi belgelere dayanılarak ilamlı takip yapılabileceğini önemine binaen titizlikle düzenlemiş, gerekli gördüğü hallerde bunu kanunla belirleyip sınırlandırmış, anılanlar dışında kalan kayıt ve belgelerin ilamlı takiple icraya konulmasına üstünlük tanımamıştır.(HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K.)

Dolayısıyla yasakoyucu hangi belgelere dayanılarak ilamlı takip yapılabileceğini önemine binaen titizlikle düzenlemiş, gerekli gördüğü hallerde bunu kanunla belirleyip sınırlandırmış, anılanlar dışında kalan kayıt ve belgelerin ilamlı takiple icraya konulmasına üstünlük tanımamıştır.(HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K.)

Bu nedenle her ne kadar mahkemece, ilamın hüküm bölümünün 2. bendinde; (davacı tarafın talebi doğrultusunda) müşterek çocuğun özel okul, servis, yemek, dershane ve özel kurs giderlerinin davalı tarafından ödenmesine, şeklinde hüküm tesis edilmiş ise de bu hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Zira, her zaman tek taraflı olarak temin edilebilecek okul taksitlerine, dershane ve özel kurs ücretlerine ilişkin belgelere dayanılarak (ayrıca alacak ilama bağlanmaksızın) ilamların icrası yoluyla takip yapılamaz.

O halde mahkemece; çocuğun yaşı, okul, servis ve diğer ihtiyaçları hep birlikte değerlendirilerek nafaka yükümlüsü davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, infazda tereddüte mahal vermeyecek şekilde hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16262, Karar No: 2017/3814, Tarih: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16262 E.  ,  2017/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ilıca köyü, 106 ada 14 ve 16 parsel sayılı sırasıyla 46386,36 m² ve 19202,52 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle çayır ve tarla niteliği ile davalılar adlarına tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine asıl ve birleştirilen davasıyla, dava konusu parsellerin orman sayılan yerlerden oldukları iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tesbit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2013 tarih, 2012/13104- 2013/1974 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında: ''Mahkemece, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; orman bilirkişi raporuna ekli hava fotoğrafının tarihi belirtilmediği gibi, ekli memleket haritasında kısmen yeşil renkli alanda görüldükleri halde, açık alanda kaldığını açıkladığı çelişkili rapor hükme esas alınmış, krokiye göre batı ve güneylerinde dere olduğu halde, jeolog bilirkişiden rapor alınmamış, dava konusu taşınmazların içinde bulunduğu geniş pafta örneği ile komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilerek bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırmaya, çelişkili bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrometri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları, geniş pafta örneği ile komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi, bir jeoloji mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüsü ve çevreleri incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazların miktarı ve konumuna göre 6831 sayılı Kanunun 17/2