muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16556, Karar No: 2024/16590, Tarih: 18.03.2024

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/186 Esas, 2022/152 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30181, Karar No: 2021/1601, Tarih: 18.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30181 E.  ,  2021/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında 2008-2009 ve 2010 yıllarındaki eylemleri nedeniyle özel belgede sahtecilik suçundan, TCK'nın 207/1,62/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

2-Sanık hakkında 2008-2009 ve 2010 yıllarındaki eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nın 158/1-e, 62/1,52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, iştiraken hissesi bulunduğu ... Köyü Kepir Mevkii 290, 329, İdil mevkii 804, 625, 723, Ötegeç Mevkii 657, ... Mevkii 1306, Köleyakası Mevkii 1023 parsel numaralı tarlalara ait 23/09/2008, 07/07/2009 ve 07/06/2010 tarihli muvafakatnameler ile hissedar olan müştekiler ... ve İsmail ile katılanlar .....yerine imza attığı, daha sonra bu belgeleri kullanarak destekleme parası almak için katılan İlçe Tarım Müdürlüğü'ne başvurduğu, bu kapsamda 2008 yılında 2.121,85.TL doğrudan gelir desteği ile 3.457,85.TL kuraklık desteği; 2009 yılında 1.183,17.TL doğrudan gelir desteği ve 2010 yılında 2.960,05.TL doğrudan gelir desteği olmak üzere toplam 9.722,92.TL destekleme parası alarak haksız menfaat elde ettiği, alınan 20/03/2012 tarihli expertiz raporunda bahse konu muvakafatnameler üzerindeki alınan yazı ve imzaların adı geçen şahıslar elinden çıkmadığı kanaatinin belirtildiği, bu surette sanığın 2008,2009 ve 2010 yıllarındaki eylemleri nedeniyle 3 kez özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul olunan somut olayda,

1-) Doğrudan gelir desteği alınan taşınmazlarda sanığın da iştiraken malik olduğu, taşınmazların sanık tarafından kiralanarak ekilip biçildiği, bu nedenle hazine zararının bulunmadığı, hak sahibi olup fiilen ekip biçtiği taşınmaz için doğrudan gelir desteği almak amacıyla Tarım İlçe Müdürlüğü'ne başvuru da bulunmasının usulü bir zorunluluk olduğu, ayrıca İlçe Tarım Müdürlüğü'nün sanık tarafından doldurulan formdaki bilgilerin doğruluğunu araştırma, yerinde tespit etme ve sonucuna göre prim desteğinden kişiyi faydalandırma veya faydalandırmama görevlerinin bulunup, sanığın İlçe Tarım Müdürlüğü’nün denetleme olanağını ortadan kaldıran hileli herhangi bir davranışının bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil elde edilemediği, bu suretle aldığı gelirden diğer hak sahibi katılan ve müştekilere hissesi oranında pay vermemesinin ise hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı, bu nedenle nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, özel belgede sahtecilik suçu yönünden ise sanığın suç işleme kastının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-) Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçu yönünden kurulan hükümde;Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/04/2014 tarih, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “özel belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, buna göre sanığın, suça konu muvafakatnameleri sahte olarak düzenledikten sonra doğrudan gelir desteği almak amacıyla farklı yıllarda katılan kuruma sunduğu anlaşılmakla, aynı suç işleme kararıyla, suça konu sahte belgeler nedeniyle, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulup 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10555, Karar No: 2013/466, Tarih: 11.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/10555 E.  ,  2013/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 339/1 ve 59/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

Yardımcı İlköğretim Okulunda 20.11.2000 tarihinden itibaren müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, 2000-2001 öğretim yılında Selman İlköğretim Okulunda 5. sınıf öğrencisi olan Hüseyin Yılmaz'ın nakil belgesi olmadığı halde bu sınıftan geçmiş gibi göstererek 6. sınıfa kaydını yaptığından bahisle memurun resmi belgede sahteciliği suçundan açılan davada, sanık idarecilik görevinde yeni olup kayıtların yoğunluğu nedeniyle hatalı kayıt yapmış olabileceğini, daha sonra Mustafa Yılmaz'ın kaydının unutulduğunu farkedip onun da kaydının yapıldığını, bu sefer de not bilgilerinde mükerrerlik oluştuğunu,bilerek yapmadığını savunması, temyize gelmeyen ve okulda yönetici olan diğer sanıkların savunmalarının da bu yönde bulunması karşısında, başka okula nakil sırasında uygulanan prosedürün ise öğrenci velisinin başvurusu üzerine geçici kayıt yapılıp naklen geleceği okuldan öğrenci ile ilgili belgelerin gönderilmesinin istendiği, bu sırada öğrencinin derslere girdiği, belgeler gelince asıl kaydın yapıldığı, somut olayda da müfettiş raporundan anlaşıldığı üzere öğrenci velisinin başvurusu sonucu nakil isteyen öğrencilerle ilgili olarak 09.10.2000 tarihli "dosya ve öğrenim belgesi isteme yazısı" ile Selman İlköğretim Okulundan öğrenci dosyalarının istendiği, 18.12.2000 tarihinde adı geçen okul tarafından nakil belgelerinin gönderildiğinin, Hüseyin Yılmaz'ın bu listede adının geçmediği halde 6. sınıfa kaydının yapıldığının belirtilmesine karşı sanığın, 18.12.2000 tarihli "dosya ve öğrenim belgesi isteme yazısı" ile Hüseyin Yılmaz dahil altı kişinin öğrenci dosyalarının istendiğine dair belge fotokopisini temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu anlaşılmakla, Hüseyin Yılmaz çağrılıp nakil işlemleri ile ilgili bilgisine başvurulması, sanık tarafından ibraz edilen belgenin aslı ve cevabi yazı ile suç tarihinde tutulan öğrenci künye ve kütük defterleriyle nakil işlemlerine esas olan tüm belgelerin istenerek incelenip aldatma yeteneğinin varlığının tespiti ile suç işleme kastını ortaya koyan delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22158, Karar No: 2014/22570, Tarih: 02.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22158 E.  ,  2014/22570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/614-2014/255

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin sürekli olarak geç gelmeyi ve belirli aralıklarla işe gelmemeyi alışkanlık haline getirdiğini, en son 09.08.2006 tarihinde viziteye çıktığını ve herhangi bir mazeret beyan etmeksizin 11.09.2006 tarihine kadar işe gelmediğini, bu durumun 04.09.2006 tarihli tutanakla tespit edildiğini, davacıyla yapılan telefon görüşmelerinde davacının istirahatlı olduğunu beyan etmesi üzerine durumun kesinlik kazanılması için beklenildiğini, davacının alınan 14.09.2006 tarihli savunmasında ise mazeretine ilişkin sağlık raporu veya herhangi bir belge sunmadığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı haklı sebebiyle 19.09.2006 tarihi itibariyle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince, eksik inceleme nedeniyle araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Söz konusu kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede, davacının ruh sağlığıyla alakalı bir hastalığı olup olmadığı ve dolayısıyla fiil ehliyetine sahip olup olmadığı hususlarının şüpheli olduğu halde mahkemece bu yön üzerinde durulmadığı, davacının fiil ehliyetine etki edecek ruhsal hastalığı bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa ne şekilde etki ettiği ve hangi tarihte hastalığa yakalandığı, özellikle 09.08.2006 tarihi itibariyle ayırt etme gücüne sahip olup olmadığının belirlenmesi gerekçesiyle davacının vesayet altına alınmasını gerektirir bir durum varlığı tespit edildiğinde gerekli işlemler de yerine getirilerek davaya devam edilmesine yönelik olarak tekrar bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkemece, davacının davayı takipsiz bıraktığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamına göre, davacının fiil ehliyetine sahip olup olmadığı araştırılmalı ve sonucu değerlendirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken davacının davayı takip etmediğinden söz ederek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetli olmamıştır. Zira yapılacak araştırma sonucunda davacının fiil ehliyetine sahip olmadığının tespiti halinde davacıya vasi tayin edileceği ve tayin edilen vasinin duruşmayı takip edip etmemesi sonucuna göre dosyanın takipsiz bırakıldığı değerlendirilmesinin gerekeceği bu nedenle davacının davayı takip etmediğinden söz ederek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup hükmün belirtilen nedenle tekrar bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11421, Karar No: 2011/24618, Tarih: 29.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11421 E.  ,  2011/24618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak suçundan (2 kez) sanık ... ile rüşvet vermek suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/04/2010 gün ve 2008/206 Esas, 2010/97 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükümlerin bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükümlerin tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3183, Karar No: 2021/1672, Tarih: 22.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3183 E.  ,  2021/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak sanık ...'un yokluğunda verilen kararın sanığın dosyadaki bilinen en son adresi olan 02/04/2014 tarihli sorgusunda beyan ettiği İnönü mahallesi, Yargı 2 sitesi, 5/7 Batıkent/Ankara adresine tebligat çıkarılıp iade üzerine mernis adresi yerine aynı adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre yapılan tebligat işlemi geçersiz olup öğrenme üzerine sanık ...'un hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede:

I- Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

II- Yeni Gözde Metal Turizm Tem. İnş. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti. ortağı olan sanıklar hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarında; sanık ...'ın savunmasında olay tarihinden önce nüfus cüzdanını kaybettiğini ve bu nüfus cüzdanı kullanılarak birçok olaya muhatap edildiğini, Yeni Gözde Metal Şirketini bilmediğini ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, Sanık ...'un ise aşamalardaki beyanlarında suça konu şirketi ...'tan devralmak için noterde satış işlemlerini yaptıklarını ancak ...'un bu satışı gazetede ilan ettirmemesi sebebiyle kendisinin devirden vazgeçtiğini, ayrıca belgeleri geri istediğinde ... ve muhasebecisinin belgelerin kaybolduğundan bahisle iade etmediğini ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin olmadığını savunması, ayrıca vergi incelemesi sırasında ifadesi alınan ...'un defter ve belgeleri yeni ortaklara teslim etmelerine rağmen muhasebecisi ...'in, Ticaret Sicili Gazetesindeki ilana kadar teslim edilmemesi gerektiği yönündeki uyarısı üzerine bir kısım irsaliyeli faturaları teslim etmediklerini ve bir kısım faturaların da kaybolduğunu beyan etmesi; ... adına düzenlenen 7 adet faturanın düzenleme tarihlerinin devir öncesine ait olması ve devir sözleşmesinin de Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edilmediğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; sanık ... tarafından savunmasında ismi bildirilen ... ve şirketin eski ortakları ... ve ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- Sanıkların ve yukarıda isimleri belirtilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklar ya da ..., ... ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklar ya da ..., ... ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Şirket muhasebecisi ...'in CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanıkları tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine ve ne zamana kadar şirketin muhasebesini tuttuğunun, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün, ayrıca şirket hisse devrine, ... adına düzenlenen faturalara ve Eylül 2009 dönemi ait beyannamelerinin kim tarafından verildiğine ilişkin ayrıntılı olarak beyanlarının alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturacağından, zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilebilmesi bakımından, 2010 takvim yıllına ilişkin olarak suça konu faturaların farklı tarihlerde düzenlenip düzenlenmediği belirlenerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27572, Karar No: 2015/3107, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27572 E.  ,  2015/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19480, Karar No: 2013/18799, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/19480 E.  ,  2013/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 29.12.2012 tarihli Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı içeriğine göre; Sanık ...'ın yakalanmasının ardından diğer sanık ... ile beraber yakınandan yağmaladıkları cep telefonunu sanık ...'nın çalıştığı iş yerine sattığını söyleyerek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3.maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi;

3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.