muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14205, Karar No: 2018/3996, Tarih: 18.04.2018

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına ...... Gündüz adına ...... takımı işinden tescilli ...... sicil numaralı işyerinden 28.11.2007-03.01.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacının davalı ... tarafından bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının bazı gazete haberlerini ibraz ettiği, davacı ve davalı yanın tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri ...... olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde ...... kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Yapılacak iş, mahkemece davalı Kurumdan ve ticaret sicillinden davanın ihbar edildiği ............ Ltd. Şti.'ne ait işyeri dosyaları ve ilgili kayıtlar getirtilmeli ve davacının çalışmasının geçtiği ...... Akgündüz'e ait kayıtlar getirtilmeli, söz konusu çalışmayı bilebilecek durumda olan başta bordrolu çalışanlar ve davalı ......de çalışan diğer memurlar başta olmak üzere tanık beyanlarına başvurulmalı, davalı ... nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslı veya onaylı ve okunaklı örnekleri getirtilmeli, davalı ... Başkanlığının dava konusu dönemi kapsayan ...... takımı hizmetleri ile ilgili ihale evrakları celp edilerek, ...... ile ...... Akgündüz ve ............ Ltd. Şti. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı ve söz konusu ilişkinin tam olarak hangi tarihte başladığı araştırılmalı, davacının davalı ... ya da anılan şirket veya ...... Akgündüz ile arasında yapılan herhangi bir sözleşme veya belgenin olup olmadığı ile davacının hangi tarihler arasında ve hangi işverenler nezdinde çalıştığı, davacının yaptığı iş de dikkate alınarak çalışmanın tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu belirlenmeli, bu şekilde davacı ve davalılardan ...... ile ............ Ltd. Şti. ve ...... Akgündüz arasındaki hukuki ilişki kesin olarak tespit edilerek davacının çalışmalarının dava dışı işverenlerden birinde olduğu anlaşılırsa, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle tespit edilen işverene husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli, dahil edilen işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan ve davacının çalışmasını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmesidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'na iadesine, 18.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26341, Karar No: 2015/3500, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26341 E.  ,  2015/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9773, Karar No: 2022/12209, Tarih: 23.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9773 E.  ,  2022/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için tetkik hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin % 1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 05/07/2022 tarih ve 2022/1181 E. - 2022/1305 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının “1” nolu bendinin para cezasına ilişkin “b” fıkrasında yer alan “ %1'i olan 900,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında ” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile re’sen DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12170, Karar No: 2013/15055, Tarih: 01.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12170 E.  ,  2013/15055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla müteselsil kefiller hakkında yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, kefalet limitinin 60.000 TL ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin icra takibine dayanak genel kredi sözleşmesinde imzasının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, takibe dayanak 18.01.2008 tarihli ve 300.000 TL limitli genel kredi sözleşmesinde ... adına atılan imzanın anılan davalıya ait olmadığı, aynı tarihli 260.000 TL limitli sözleşmede ise ...’nin imzasının bulunmadığı, diğer davalı ...’in ise müteselsil kefil sıfatıyla kefalet limiti dahilinde kendi temerrüdünün sonuçlarından sorumlu olduğu gerekçeleriyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalı ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 12.4.2011 tarihli bilirkişi raporuna istinaden davalı ...’nin kefalet imzasının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle bu davalı bakımından davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki hükme esas bilirkişi raporundaki imza incelemesi 22.2.2000 tarihli noter imza beyannamesi ile 17.2.2010 tarihli mahkeme huzurunda düzenlenen istiktap tutanağına göre düzenlenmiştir. Bu durumda mukayeseye esas noter beyannamesindeki imzanın tarihi ile incelenen genel kredi sözleşmesindeki imzanın tarihi arasında 8 yıl fark bulunduğu gibi istiktap tutanağı dışında sadece 1 adet mukayese imza ile inceleme yapılması yeterli değildir. Ayrıca incelemeye esas imzanın, genel olarak davalının imzası ile kısmi benzerlikler bulunduğunun raporda belirtilmiş olması da gözetilerek davacı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik itirazlarının dikkate alınması gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, inceleme konusu imzanın atıldığı tarihe olabildiğince yakın tarihlerde atılmış çok sayıda mukayese imzanın temini suretiyle konusunda uzman bilirkişiden yeniden rapor alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesinden ibaret olup, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6238, Karar No: 2019/37317, Tarih: 07.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/6238 E.  ,  2019/37317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafii süre tutum dilekçesiyle temyiz talebinde bulunduğu halde duruşma talep etmemiş olup gerekçeli temyiz dilekçesinde duruşma talep etmiş ise de süresi içerisinde duruşma talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİ ile yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde suç tarihinde katılan bankanın Seydişehir şubesinde şube müdürü olarak görev yapmakta olan sanık ...'ın yaşadığı ekonomik sıkıntılar nedeniyle banka tarafından kullandırılan kredileri geri ödeme güçlüğü içerisinde bulunan ... Mühendislik Ltd. Şti. isimli firmanın dolaylı finansmanını sağlamak amacıyla, banka mudileri ..., ... ve ... tarafından hazine bonosu almak üzere çeşitli zamanlarda kendisine tevdi edilen paraları banka hesaplarına intikal ettirmeyerek, karşılığında mudi ... adına 872.000,00 TL, 15.700,00 €, 162.552,00 USD, 100.000,00 TL, ... adına 70.000,00 TL ve ... adına 41.017,21 TL tutarlı kendi şahsi bilgisayarında excel formatında hazırlanmış "hazine bonosu kesin satış belgesi" adı altında belgeler vererek ... Mühendislik Harita Ltd.Şti. şirket hesabına aktardığı, yine mudi ...'in BCH kredisinden bilgisi haricinde 40.000,00 TL çekilerek kullandığı ve bu paranın da ... Mühendislik Harita Ltd. Şti. şirket hesaplarına aktarıldığı, Şekerbank Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın 06.07.2012 tarihli soruşturma raporuna göre mudilerin banka nezdinde bulunan hesaplarındaki para çıkışlarına ilişkin para çekme/havale/hesaptan kasaya döviz satış işlemlerinin incelenmesinde, "hazine bonosu kesin satış belgesi" tanzim tarihlerinde hesaplardan bu miktarlarda para çıkışına dair banka kayıtlarına rastlanmadığı anlaşılmış ise de, mudilerin beyanları, banka güvenlik kamera kayıtları ve diğer banka personelinin beyanlarından mudilerin işlemlerini sanık ...'ın banka şubesindeki odasında yaptırdıkları ve

gişeye hiç gelmediklerinin anlaşıldığı, bankanın bu tip işlemlerde üzerinde Şekerbank anteti olan ve "işlem sonuç formu" yazılı belgenin verilmesi nedeniyle excel formatında hazırlanmış "hazine bonosu kesin satış belgesi" ibareli belgenin aldatma niteliğine haiz olamayacağı, bu haliyle şube müdürü olması nedeniyle banka parası üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan sanığın banka şubesi içerisinde mudilerden hazine bonosu almak vaadiyle elden aldığı paraları banka kayıtlarıyla ilişkilendirilmeden ... Mühendislik firmasının hesaplarına aktarmak şeklindeki eyleminin 5411 sayılı Yasanın 160/1. maddesi bağlamında basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Sanık ...'nin TCK'nun 39. maddesi uyarınca sanık ...'ın eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de sanık ...'ın mudilerden hazine bonosu almak vaadiyle elden aldığı paraları ... Mühendislik firmasının hesaplarına aktararak şirketin dolaylı finansmanını sağlaması karşısında sanığın TCK'nun 40. maddesi uyarınca azmettiren sıfatıyla cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Her ne kadar sanık ... hakkında şirkette kredi temin işlerinde asıl yetkili kişinin kardeşi ... olduğuna ilişkin beyanı gözetilerek atılı suçlardan beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de banka nezdindeki kredi sözleşmeleri incelenip, Ticaret Sicili belgeleri de getirtilerek sanığın şirketteki yetki ve sorumluluğu belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

1.Sanıklara, 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde öngörüldüğü şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza ile gün para cezası tayin edilerek, takdir edilecek gün para cezasının TCK'nun 43.maddesi gereğince arttırım ve TCK'nun 62/1. maddesi gereği takdiri indirime tabi tutulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesindeki esaslara göre tayin edilecek sonuç adli para cezasının nitelikli zimmet suçu nedeniyle oluşan banka zararının 3 katına çıkartılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, katılan ... A.Ş vekilinin ve sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4911, Karar No: 2023/6738, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/4911 E.  ,  2023/6738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/138 Esas, 2019/129 Karar

HÜKÜM :Kabul

Davacı vekili

Taraflar arasındaki yöneticinin sorumluluğuna dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 31.01.2006 tarihine kadar müvekkilinin ortağı ve müdürü olduğunu, davalının ikrarını havi tutanakla sabit olduğu üzere sahte fatura kullanmak suretiyle vergi suçu işlediğini, vergi idaresince müvekkiline 2008-853/33 sayılı raporla 10.814,55 TL özel usulsüzlük cezası, 65.154,89 TL Katma Değer Vergisi (KDV) farkı ve vergi cezası, 2008/853/34 sayılı raporlarda 6.026,97 TL özel usulsüzlük cezası, 34.880,56 TL KDV farkı ve vergi cezası tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin 152.080,00 TL zarara uğratıldığını ayrıca bu cezalara binaen vergi dairesince müvekkilinin banka hesaplarına haciz ve tedbir uygulandığını, ödeme dengesi bozulan müvekkilin bankadan kredi kullanmak ve yüksek faiz ödemek zorunda kaldığını, müvekkili aleyhine yapılan icra takiplerinde de faiz, masraf ve vekâlet ücreti ödediğini, bu şekilde finansman zararına uğradığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL reel, 1.000,00 TL maddi finansal zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 166.683,66 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sahte faturadan haberinin olmadığını, müvekkilinin müdürlük yaptığı dönemde diyaliz merkezinin sorumluluğunun uzman hekime bırakıldığını, şirket adına yapılan tüm işlemlerde diğer ortakların bilgisinin olduğunu, vergi ceza ve tahakkuklarına karşı yasal yollara başvurmayan davacının zararın oluşumuna ve zararın artmasına sebebiyet verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Dairemizin 21.01.2016 tarih, 2015/465 E. ve 2016/14 K. sayılı karar ile davanın yöneticinin sorumluluğuna dayalı tazminat davası olduğu ve uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi gerektiğine yönelik ilk bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Dairemizin 21.01.2016 tarih, 2015/465 E. ve 2016/14 K. sayılı karar ile davanın yöneticinin sorumluluğuna dayalı tazminat davası olduğu ve uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi gerektiğine yönelik ilk bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 22.01.2018 tarih, 2016/6240 E. ve 2018/492 K. sayılı karar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda 25.008,85 TL vergi, 76.526,55 TL ceza üzerinden davacı şirket ile vergi idaresinin uzlaştığı, davacı şirketin gecikme zammı ile birlikte 166.683,66 TL vergi ve ceza ödediği, bunlardan davalının sorumlu olduğunun belirtildiği; ancak davalı, uzlaşma ve anılan vergi ve cezaların vergi dairesine ödendiği tarihte davacı şirketin müdürlüğünden ayrıldığından sadece kendisinin sebebiyet verdiği zararlardan sorumlu olduğu, bu durumda, anılan sahte fatura kullanımı olmasaydı dahi şirketçe ödenmesi gereken vergi aslı ile vergi ve cezaların vergi dairesine geç ödenmesinden kaynaklanan gecikme zamlarından davalının sorumlu olmadığı gözetilip bu hususta bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişiden rapor alınarak sadece davalı şirket müdürünün sebep olduğu zararların tahsiline hükmedilmesi gerekirken davanın tümüyle kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 22.01.2019 tarihli bilirkişi raporuyla şirketin sahte fatura kullanmadan dolayı vergi incelemesine tabi tutulduğu, alınan faturalarda belirtilen malzemelerin alınıp alınmadığı konusunda vergi raporlarında kaydı-envanter yapılmadığı için malzemenin gerçekte alınıp alınmadığının kontrolünün yapılamadığı ve alınmış gibi kabul edilerek sadece indirilecek KDV yönünden ret işlemi yapıldığı, çıkan vergi aslı ve cezaların tamamının özel usulsüzlüklerin faturalardaki indirilecek KDV'ler ile ilgili olduğu, tahakkuk tarihi itibarı ile şirket nakit durumu tespiti yapılamadığından, söz konusu cezaların tahakkuk düzenleme tarihinde ödeme imkanının tespit edilemediği, sahte fatura kullanma olayında müdürün sorumlu olduğu, ödemelerin tamamının resmi kurum aracılığı ile yapılması gerektiği halde yapılmadığı, sahte fatura kullanılması sonucu şirket hakkında vergi cezasına hükmedilmesinin davalının kusuru dahilinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı