muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3670, Karar No: 2007/3935, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3670 E.  ,  2007/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.11.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanına ait taşınmazda miras bırakanının baba adının “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, nüfus kaydına uygun olarak bu adın “...” şeklinde düzeltilmesini istemiş, mahkemece istem gibi karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine yerel mahkeme kararı;

“…Taraf delilleri toplanarak yapılan araştırma sonucunda kayıt malikinin baba adının “...” olduğu kanıtlanmıştır. Davacının dilekçesinde ilk adı kısaltarak yaptığı istemin amacı, tapu ve nüfus kayıtlarının hükmen uyumlu hale getirilmesini sağlamaya yöneliktir. Az yukarıda da açıklandığı gibi, kayıt düzeltim davalarında kimlik bilgileri açısından hatalı tutulan sicillerin nüfus kaydına göre düzeltileceğinden mahkemece kayıttaki ön ismin kısaltılarak düzeltilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma ilamına uyan yerel mahkeme bu kez davacının yeni dava açması gerektiği gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Az yukarıda değinilen bozma ilamında davacının dava açmaktaki amacının tapu kaydı ve nüfus kaydını uyumlu hale getirmeye yönelik olduğu açıklanmıştır. Bu durumda dilekçede kayıt maliki babanın nüfus kaydındaki ilk ismini kısaltılarak belirtmesi kaydın nüfustaki şekilde düzeltilmesine engel değildir. Mahkemece davanın kabulü gerekirken, bozma ilamına yanlış anlam verilerek yazılı gerekçelerle reddi doğru değildir. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine 10.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6891, Karar No: 2019/3769, Tarih: 05.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6891 E.  ,  2019/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş;karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2013 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ...... Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan Barabanlı mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan Barabanlı mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2)Bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedel ile aynı olduğundan, tespit edilen kamulaştırma bedeline 18.10.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 02.02.2015 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12423, Karar No: 2022/4812, Tarih: 19.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/12423 E.  ,  2022/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine, Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin 2019/330 E.-2019/416 K. sayılı kararına dayalı olarak ilamlı icra takibi başlatıldığı, icra emrinde, iştirak nafakası olarak yazılsa da takip talebinde borcun sebebi kısmında ilamda yer alan 1.500,00 TL. her ay ödenmesi gereken okul gideri ve yıllık özel sağlık sigortası primi ödenmesinin talep edildiği, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; dayanak ilamın açık bir eda hükmü içermediğini,müşterek çocuk için okul masrafı yapıldığı taktirde bu masrafın 1.500,00 TL.ye kadarının belgelendirilmesi halinde tarafından karşılanacağını,okul masrafının yapılması halinde ilamsız icra takibi yolu ile talep edilebileceğini,yıllık özel sağlık sigortası primini ödediğini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; müşterek çocuk için hükmedilen her ay ödenmesi kararlaştırılan aylık 1.500,00 TL'ye kadar olan okul masrafları ile yıllık özel sağlık sigortası primi için icra takibi yapılmasında yasaya aykırılık görülmediğinden şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlunun istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere,her ne kadar icra emrinde, 1.500,00 TL iştirak nafakası olarak yazılmış ise de; takip talebinde borcun sebebi kısmında ilamda yer alan 1.500,00 TL. her ay ödenmesi gereken okul gideri ve yıllık özel sağlık sigortası primi ödenmesinin talep edildiği ancak takip talebi ve icra emrinde yıllık özel sağlık sigortası primi miktarı belirtilmediğinden talep edilen alacağın ve ihtilaf konusunun okul masrafları olduğu sonucuna varılarak yapılan incelemede; takibe dayanak yapılan ilamda; “...müşterek çocuğun her ay 1.500,00 TL'ye kadar olan okul masrafları ile halen ödenmesine devam eden yıllık özel sağlık sigorta primi davalı tarafından iştirak nafakası haricinde ödemesine devam edileceği...' şeklinde yoruma açık bir hüküm kurulduğu, bu ibarenin; her ay 1.500,00 TL.den fazla miktarda okul masrafı yapılması halinde en fazla 1.500,00 TL.lik kısmının borçlu tarafından ödeneceği şeklinde anlaşılması gerektiği, dolayısıyla yalnızca üst limit belirlenmiş olmakla, yapılan okul masrafının 1.500,00 TL.nin altında kalması durumunda borçlunun her ay 1.500,00 TL.okul masrafını ödemekle yükümlü tutulduğu sonucuna varılamayacağı, hükmün bu hali ile borçlunun alacaklıya likit bir miktarı ödemesi yönünde eda hükmünü içermediği görülmektedir.

Buna göre, mahkemece bir işin yapılmasına ilişkin olmak üzere verilen eda hükmü içeren kararlar ilamlı icraya konu edilebileceğinden, somut olayda müşterek çocuk için her ay okul masrafı yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa ne kadar olduğu ve miktarının 1.500,00 TL.yi aşıp aşmadığı belli olmayıp alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden ilamlı icra takibine konu edilemeyeceği sonucuna varılmıştır.

O halde mahkemece, dayanak ilamın okul masrafları yönüyle eda hükmü içermemesi nedeniyle bu alacak kaleminin tahsili için ilamlı takip yapılamayacağı dikkate alınarak bu kısım yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, kararın bozulması cihetine gidilmiştir.

O halde mahkemece, dayanak ilamın okul masrafları yönüyle eda hükmü içermemesi nedeniyle bu alacak kaleminin tahsili için ilamlı takip yapılamayacağı dikkate alınarak bu kısım yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, kararın bozulması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi’nin 04.10.2021 tarih 2020/839 E.-2021/1818 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 28.10.2019 tarih 2019/1055 E.-2019/1085 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 19/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14639, Karar No: 2018/8015, Tarih: 17.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14639 E.  ,  2018/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 12/11/2014 gününde verilen dilekçe ile iftira nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/05/2015 günlü karar ile temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 24/04/2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamından, mahkemece, davacıya gerekçeli kararın 29/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 23/06/2015 tarihinde temyiz harcını yatırdığı, temyiz için yatırılan gider avansının yetersiz olduğunun anlaşılması üzerine eksik gider avansının yatırılması için muhtıra gönderildiği, muhtıranın 04/04/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,eksik gider avansının süresinde yatırılmaması nedeniyle temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek karar verildiği, ek kararın 06/08/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği ve ek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Davacı, eksik gider avansının yatırılmasına ilişkin muhtıranın tebliğ edildiği tarihte yurt dışında olduğunu, gönderilen muhtıranın usulüne uygun tebliğ edilmediğini, eksik temyiz gider avansını tamamladığını belirterek ek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Davacının dava dosyasına ibraz ettiği pasaport kayıtları incelendiğinde muhtıranın tebliğ edildiği tarihte davacının yurt dışında olduğu, davacının adresten geçici olarak ayrıldığı tebliğ evrakında belirtilmiş olmasına rağmen Tebligat Kanunu 21/2. madde hükümlerine göre tebliğ yapılmasının usulüne uygun olmadığı şu halde davacının kararı temyiz hakkı olduğunun kabulü gerekmektedir. Açıklanan nedenle, kararın davacı tarafından süresinde temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 24/04/2016 günlü ek kararın kaldırılmasına karar verilerek asıl kararın temyiz incelemesine geçilmiştir.

2-Davacının asıl karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6548, Karar No: 2015/3467, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6548 E.  ,  2015/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15157, Karar No: 2011/1783, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15157 E.  ,  2011/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/336, Karar No: 2019/7045, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/336 E.  ,  2019/7045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-“Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Tekirdağ Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

3-02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. ve 254. madde fıkraları gereğince yapılan uzlaştırma işlemi sonucunda müştekinin talep ettiği 1.200 TL edimi ödeme şartıyla tarafların uzlaştıkları, ancak edimin yerine getirilme zamanı olarak 12/11/2018 tarihinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; CMK'nun 254/2. maddesinin "Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def'aten yerine getirmesi

halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi halinde; sanık hakkında, 231. maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231. maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." hükmü gereğince, edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması nedeniyle sanık hakkında, CMK'nun 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15728, Karar No: 2018/3272, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15728 E.  ,  2018/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 21/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4487, Karar No: 2013/44935, Tarih: 10.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4487 E.  ,  2013/44935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “ kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.