muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5481, Karar No: 2016/8907, Tarih: 02.06.2016

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1446 ada 2 parsel numaralı taşınmazın 10/20 hissesinin 7 ayrı hissedar tarafından, bir diğer 10/20 hisse sahibi olan ...' e 08.01.1992 tarihli satışı olduğunun anlaşılması karşısında, emsal satış, özel amaçlı satış izlenimi uyandırmaktadır. Ayrıca satış tarihinin çok eski olması sebebiyle de seçiminin isabetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece taraflardan istenecek ve re'sen yapılacak araştırma sonucu bulunacak emsallere ait (emsallerin satış tarihi, satış bedeli ve satışın taraflarını gösteren) tapu kayıtları dosyaya getirtildikten sonra, bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınmak suretiyle yeniden değerlendirme yapan ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12945, Karar No: 2018/9034, Tarih: 02.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/12945 E.  ,  2018/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından üç adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlu şirket, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı senetler altındaki imzaların, şirket yetkilisine ait olmadığı itirazında bulunduğu, mahkemece; şirket yetkilisi ...'nin imza örnekleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde dosyaya sunulan rapor doğrultusunda imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesi ile itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, dosya arasındaki 20.07.2018 tarihli ... Ticaret Sicil Müdürlüğü yazısından; imza incelemesi yapılan ...'nin münferiden temsil ve imza yetkilisi olarak tescil edildiği tarihin 13.03.2013 olduğu, takibe dayanak bonoların tanzim tarihinin ise 20.11.2012 olduğu, borçlu şirketin 18.10.2011 ile 13.03.2013 tarihleri arasındaki münferiden temsil ve imza yetkilisinin ise ... Nişasta olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, imza incelemesi yapılan ...'nin senetlerin tanzim tarihinde borçlu şirketin temsil yetkilisi olmadığı, senetlerin tanzim tarihi itibari ile temsilcisinin ... Nişasta olduğu 20.07.2018 tarihli ticaret sicil müdürlüğü yazısından anlaşıldığına göre, dayanak senetlerin tanzim tarihinde yetkili olan ... Nişasta hakkında imza incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken ... hakkında yapılan imza incelemesine dayalı hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/161, Karar No: 2019/10685, Tarih: 19.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/161 E.  ,  2019/10685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun okul içerisinden hırsızlık yapması nedeniyle eyleminin TCK’nun 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14231, Karar No: 2013/2605, Tarih: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14231 E.  ,  2013/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin de hayat fonksiyonlarını etkilemeyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel cezanın tayininde alt sınırdan fazla uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13696, Karar No: 2015/16266, Tarih: 16.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13696 E.  ,  2015/16266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/380341

MAHKEMESİ : Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2010/402 Esas, 2011/783 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar Y.. E.., İ.. E.. ve C.. K.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve yasaya uygun olduğundan O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar İ.. O.., L.. U.. ve A.. K.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Belde belediye başkanı olan sanık Latif'in toplu konut yaptırmak amacıyla alınan belediye meclis kararları uyarınca kamulaştırma işlemi ve kamulaştırma bedelinin ödenmesi için kısa süreli faizsiz borçlanılması konusunda yetki aldığı halde, Hasan Ali Acar ile düzenledikleri protokol doğrultusunda uzun süreli ve Belediye Kanununun 68. maddesine muhalefet ederek borçlanılan miktar itibariyle İçişleri Bakanlığından izin almadan faiz ödemek suretiyle borçlandığı ve meclis üyesi olan sanıklar İsmet ve Abdulkadir'in de imzalarının bulunduğu meclis kararı ile kamulaştırılan arazinin; Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralaması ve Satışına Dair Genel Yönetmeliğin 7 ve 9. maddelerindeki koşulları taşıyan kooperatiften buna dair gerekli belgeleri istemeden S.S. Çevrekent Konut Yapı Kooperatifi Birliğine devretmek suretiyle belediyenin zararına neden olarak atılı suçu işledikleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı halde yanılgılı hukuki değerlendirme ve dosya kapsamı ile oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3296, Karar No: 2012/7186, Tarih: 04.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3296 E.  ,  2012/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/90803

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/12/2011, 2011/109 (E) ve 2011/297 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Erdem ve Osman'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler ile sanık Rıdvan hakkındaki hükümlerin temyiz kapsamına dahil olmadığı gözetilerek, temyiz incelemesi, sanıklar Erdem ve Osman'ın kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, sanık Erdem yönünden takdir ve tahrike, sanık Osman yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Osman müdafiinin sair temyiz itirazları ile sanık Erdem müdafiinin yasal savunmaya vesaireye; Cumhuriyet Savcısının sanık Osman'ın eyleminde tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Erdem ile hükmü temyiz incelemesi

dışında olan sanık Rıdvan'ın, olaydan önce aralarında husumet bulunan sanık Osman'ın bulunduğu otoparka gece saat 01.00 sıralarında gelerek Osman'ı çağırdıkları, burada sanık Osman'ın en az 30 cm. Uzunluğu olan bıçakla sanıklar Erdem ve Rıdvan'ın ise döner bıçaklarıyla karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, olay sırasında, sanık Osman'ın bıçakla mağdur Erdem'i göğüs, kol ve elinden üç isabetle yaraladığı, bunlardan göğse isabet eden ve mağdurun akciğerlerinde iki taraflı pnömotorksa neden olan yaranın yaşamsal tehlike geçirtecek nitelikte olduğu, tanıkların araya girmesi sonucu sanığın eylemine son verdiği; sanık Erdem'in ise mağdur Osman'ı yüz, kol ve el bölgelerinden yaşamsal tehlike geçirmeyecek nitelikte yaraladığı olayda;

A- Sanık Osman'ın kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Olayda sanık tarafından kullanılan bıçağın özelliği, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, mağdurda oluşturduğu zarar ve engel durumun varlığı nazara alındığında, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfının kasten yaralama olarak nitelendirilmesi,

b) Sanığın bıçakla, mağdurun da yanında diğer sanık Rıdvan ile birlikte döner bıçaklarıyla karşılıklı olarak saldırdıkları olayda, tahrik nedeniyle sanığın cezasından azami oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

B- Sanık Erdem'in kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Mağdur Osman ve tüm tedavi belgelerinin, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, olay nedeniyle mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

B- Sanık Erdem'in kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Mağdur Osman ve tüm tedavi belgelerinin, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, olay nedeniyle mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Tahrik nedeniyle TCK.nun 29.maddesiyle uygulama yapılırken, asgari oranda indirim yapıldığının belirtildiği, yasadaki asgari indirim oranının ise 1/4 olmasına karşın, yasada olmayan şekilde, sanığın cezasından 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık Osman'ın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10581, Karar No: 2016/15182, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10581 E.  ,  2016/15182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000.00.- TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;16/12/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 9.283.06 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13808, Karar No: 2006/14544, Tarih: 03.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13808 E.  ,  2006/14544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2809, Karar No: 2019/258, Tarih: 14.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2809 E.  ,  2019/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/11/2016 tarih ve 2014/310 E. - 2016/347 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../04/2017 tarih ve 2017/432-2017/368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde 2012/52675 sayılı “AFALEXUS” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 114602 sayılı "LEXUS" asıl unsurlu markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek, başvurularının reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez ...'nin 2014-M-5900 sayılı ... kararı ile nihai olarak reddedildiği, oysa müvekkilinin ‘AFALEXUS’ ibareli markaları ile davalının ‘LEXUS’ ibareli markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, müvekkiline ait markanın esaslı unsurunun ‘AFA’ ibaresi olduğunu, bu durumun markaları ibaresel olarak farklılaştırdığını, davalı markalarının 04. sınıfı kapsamadığını, başvuru markasının müvekkiline ait AFA ibareli markanın serisi niteliğinde olduğunu, LEXUS markasının lüks bir araba markası olduğunu, markanın sadece araba emtiasında kullanıldığını, LEXUS ibaresini duyan hiçbir tüketicinin aklına “benzinli motor yağı, dizel motor yağları, motorsiklet yağları, şanzıman ve diferansiyel yağları, fren yağları, endüstriyel yağlar” emtiasının gelmediğini, bu farklı mallar üzerinde AFALEXUS ve LEXUS markasını gören tüketicilerin markalar arasında ilişki ya da bağlantı kurmayacaklarını ileri sürerek ... ...’nın 2014-M-5900 sayılı kararının iptali ile marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmışlığının davacıya ait markanın tescilini engelleyecek düzeyde olduğunu ve davacı başvurusunun kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvurunun "AFALEXUS" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 04. sınıftaki "Sınai amaçlı