muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15425, Karar No: 2012/16446, Tarih: 25.06.2012

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat davasında davanın kısmen kabulü ile, 34.713,95 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren (16.03.2009) yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine; manevi tazminat talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

2011/15425-2012/16446

1-Davacı eczacı, davalı kurumla aralarındaki sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, yasaklı bulunduğu dönemde ilaç satamaması nedeniyle uğramış olduğu kar kaybı ve manevi zararının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmenin, “Sözleşmenin Feshini Gerektiren Hususlar” başlıklı bölümünün 1. maddesinin (r) fıkrasında yer alan, “hak sahiplerine teslim edilmeyen ilaç fiyat kupürlerinin kuruma fatura edilmesi” hükmü gereğince, daha önce kaybolduğu belirlenen bir ... karnesine, kayıp tarihinden sonra yazılan reçetelerdeki ilaçların hak sahibi sigortalıya verilmiş gibi gösterilmesi gerekçesiyle sözleşmenin (7) yıl süreyle feshedildiği, davacı tarafından bu konudaki muarazanın giderilmesi için açılan davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/368 Esas ve 2004/83 Karar sayılı kararı ile, “muarazanın önlenmesine” karar verildiği, verilen bu kararın Dairemizce 07.10.2004 tarihinde onandığı, 28.02.2005 tarihinde de karar düzeltme talebinin reddedilerek kesinleştiği, anlaşılmaktadır. Her ne kadar, “sözleşmenin feshine ilişkin” muarazanın önlenmesi konusunda açılan dava, davacı yararına sonuçlanıp, kesinleşmişse de, davacı eczacının, “kayıp veya çalıntı ... karnesine yazılan ilaç fiyat kupürlerini kuruma fatura ettiği ” sabit olup, davalı kurumun, sözleşmenin feshini düzenleyen bölümün 1. maddesinin (r) fıkrasında belirtilen nedenle sözleşmeyi feshetmesinin, tazminat ödemeyi gerektiren kusurlu bir davranış olarak değerlendirilemez. Fesih hakkının kötüye kullanıldığından da söz edilemez. Davacı eczacı bu hükmü kabul ederek sözleşmeyi imzaladığına göre, kar mahrumiyeti iddiasında bulunarak maddi ve manevi tazminat isteyemez. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 533.90 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7806, Karar No: 2014/20215, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7806 E.  ,  2014/20215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3114, Karar No: 2006/5845, Tarih: 21.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3114 E.  ,  2006/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğini ispat külfeti hakkındaki TTK.nun 598 ve 702. maddelerinde “senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağı” belirlenmiştir. Takip konusu çeki 28 Haziran 2005 tarihinde ibraz eden şahsın ibraz için attığı imza dışında takip alacaklısına hakkı devrettiğini gösterir bir ciro yoktur. Y.H.G.K.nun 24.04.1996 tarih ve 1996/12-136 E.  1996/288 K. sayılı kararında da açıklandığı gibi, hamile yazılı bir çekin bankaya ibrazından sonra ciro edilmeksizin başkasına elden devri olanaksızdır. İbrazdan sonra alacaklının çekte hak sahibi olabilmesi için, TTK.nun 705.maddesi uyarınca adına alacağın temliki sonucunu doğuran bir cironun bulunması gerekir. Temlik yolu ile çeki iktisap eden alacaklının TTK.nun 599/son maddesine göre kambiyo yolu ile takip yapmasına engel yoktur. Ancak, bu durumda BK.nun 167.maddesi gereğince keşideciye karşı ileri sürülen defiilerin takip alacaklısına karşı da ileri sürülebilmesi olanaklı hale gelir. Somut olayda takip alacaklısına alacağın temlik edildiği çek metninden anlaşılamadığından alacaklı yetkili hamil değildir. Mahkemece takibin bu nedenle iptali gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5752, Karar No: 2018/11849, Tarih: 12.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5752 E.  ,  2018/11849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince eylemin 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suçun 23.08.2005 tarihinde işlendiği, suç tarihinden itibaren toplam dava zamanaşımının temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğu anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, davaya konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, davaya konu 72 AK 635 plaka sayılı nakil vasıtasının İADESİNE, trafik kaydındaki tedbirin kaldırılmasına, 12.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4811, Karar No: 2021/203, Tarih: 20.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4811 E.  ,  2021/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına yerine ( Bozma sonrası fark bedel 10.263,69 TL’nin derhal davalıya ödenmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8936, Karar No: 2013/22239, Tarih: 11.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8936 E.  ,  2013/22239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kendine ait konutu ...'e kiraladığı, kiracının olaydan 3 ay önce evi terkederek Çorlu ilçesine gittiği ve kardeşi olan ...'e telefon ederek evi boşaltmasını, eşyalarını almasını istediği, kiracı olan ...'ın kardeşi ... ve babası ...'in eşyaları almak için geldiklerinde dış kapı anahtarının değiştirildiğini görüp, sanıktan eşyaları istediğinde ''ben sizi tanımıyorum, ... olmadan eşyaları size vermem ve ...'ın bana borcu var, kendisi ile görüşmem gerekir'' diyerek, eşyaları vermediği olayda;

20.06.2010 tarihli iddianamede, şikayetçi ...'in İstanbul'a gidip geri döndüğünde eşyalarını alamadığı ve evi kullanamadığı, sanığın bu nedenle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddia olunmuş ise de, adı geçenin çalıştığı Çorlu'dan geri dönmediği, sanık ile karşılaşmadığı, ve evi kullanmaya yönelik bir irade ve isteğinin bulunmadığı, aksine evi boşaltmayı, kira sözleşmesini sona erdirmeyi isteyip kardeşinden eşyaların alınmasını talep ettiği, bu nedenle sanığın, ...'in taşınmazdan faydalanmasına engel olmadığı, elektirk, su ve kira bedellerini alabilmek amacıyla ve gelenleri tanımaması nedeniyle eşyaları teslim etmeyerek, muhatabı olan ...'a vereceğini ve kaldı ki, ondan alacağı olduğunu söylemesinde suç kastının bulunmadığı, taraflar arasındaki çekişmenin hukuki nitelikte bulunduğu gözetilmeden, yasal unsurları bulunmayan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı korunarak (BOZULMASINA), 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10766, Karar No: 2015/20139, Tarih: 10.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10766 E.  ,  2015/20139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı vekilinin hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5237, Karar No: 2019/10276, Tarih: 30.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/5237 E.  ,  2019/10276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Temyiz dışı sanık ...'ün katılan ... ile tartışmasından sonra katılan ...'in yanına kardeşi ve arkadaşları olan müştekilerin gelmesi üzerine temyiz dışı sanık ...'in tüfek alıp geldiği ve katılanlara ateş ettiği, yanında bulunan kardeşi sanık ...'ün de elinde bıçakla katılanlara tehdit sözleri söyleyerek tehdit eylemine iştirak ettiği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ancak elinde bıçak olduğunu belirtmesi, katılanlardan ... ve ...'ın sanığın elinde sadece bıçakla küfrettiğini, olaya karışmadığını beyan etmeleri, katılan ...'ın kovuşturmada sanığın elinde bıçakla küfrettiğini, soruşturmada ise bıçağı göstererek tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında; katılanların aşamalarda birbiriyle uyumsuz çelişkili beyanları giderildikten sonra, sanığın birlikte silahla tehdit eylemini hangi fiili hareketle ve ne suretle gerçekleştirdiğinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11458, Karar No: 2013/19415, Tarih: 27.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11458 E.  ,  2013/19415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından bonolardan doğan alacağın tahsili için borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiş ve adı geçenlerden Naif Atlas'a gönderilen örnek 10 numaralı ödeme emrinin 16.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Borçlular tarafından 26.11.2012 tarihinde icra mahkemesine başvurulmuş ve dayanak senetlerin taraflar arasındaki kira ilişkisinin teminatı olarak düzenlendiği ileri sürülerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir. İİK.nun 168/5. maddesi hükmüne göre, borçlunun borçlu olmadığını veya borcun itfa edildiğini, mehil verildiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, imzaya itirazını ve takibin müstenidi olan senedin kambiyo senedi vasfına haiz olmadığına yönelik şikayetini yasal 5 günlük süresi içerisinde  icra mahkemesine  yapması zorunludur.

Somut olayda, borçlu N.A.a örnek 10 numaralı ödeme emri 16.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde adı geçen icra mahkemesi'ne yasal süreden sonra 26.11.2012 tarihinde başvurduğundan mahkemece istemin borçlu N.A yönünden süre aşımı sebebiyle reddine karar vermek gerekirken  bu borçlu açısından da  işin esası incelenerek yazılı şekilde    takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.