muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11667, Karar No: 2021/12264, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11667 E.  ,  2021/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,

dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/256, Karar No: 2017/1506, Tarih: 02.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/256 E.  ,  2017/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında 2002 takvim yılında, sanıklar ... ve ... haklarında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Düşme Sanıklar ... ve ... haklarında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında, “2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davaları hakkında mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür;

Sanıklar ... ve ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; sanıklar ... ve ... hakkında 2002 takvim yılında, sanıklar ... ve ... hakkında 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27322, Karar No: 2010/8202, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27322 E.  ,  2010/8202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, müvekkili hakkında çeke dayalı olarak icra takibi yapıldığını, ancak takibe konu çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını, müvekkilinin Denizli'de faaliyet gösterdiğini, bu nedenle yetkiye de itiraz ettiklerini, ayrıca müvekkilinin çekte ciranta olduğunu bu nedenle ondan çek tazminatı istenmesinin de yasal olmadığını, tüm bu nedenlerle, yasaya uygun olmayan ödeme emrinin iptaline, imza itirazları nedeniyle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yetki itirazının reddine, davacı şirket yetkilisinin imza örneklerinin temini için Denizli İcra Mahkemesi'ne yazılan talimata dayalı olarak düzenlenen davetiyede İİK'nun 170. maddesi gereğince şirket yetkilisinin duruşmaya katılmaması halinde davanın reddedileceği ve imzanın kendisine ait sayılacağı şerhi bulunmasına rağmen şirket yetkilisi davete icabet etmediğinden imzaya itirazın reddine karar verilmiştir.

Kambiyo senetlerine mahsus yolla takip yapılması ve borçlunun takip konusu senetteki imzanın kendisine ait olmadığından bahis ile icra mahkemesine itirazda bulunması halinde, imza incelemesinin İİK'nun 68/a-4. maddesinde yazılı usule göre yapılacağı aynı Kanunun 170/3. maddesinde belirtilmiştir. Bilirkişi incelemesi yönünden uygulanması gereken 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre, imza tatbikinde HUMK'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310., 311. ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.

Somut olayda borçlu şirket yetkilisinin tatbike medar imzaları toplanmış, ayrıca borçlu şirket yetkilisinin adresinin bulunduğu yer mahkemesine talimat yazılarak yazı ve imza örneklerinin alınması, çıkarılacak davetiyeye İİK'nun 170. maddesi gereğince duruşmaya gelmediği takdirde takibe dayanak çekteki imzanın kendisine ait sayılacağı şerhinin yazılması istenmiş, talimat mahkemesince de talep gereğince işlem yapılarak davetiyeye bahsi geçen şerh konulmuş ve bu davetiye tebliğ edilmiş, şirket yetkilisi tayin edilen duruşma gününde duruşmaya katılmamıştır. Bunun üzerine mahkemesince itirazın reddine karar verilmişse de, dosyada borçlunun tatbike medar imzaları bulunduğundan, masrafı borçlu vekilinden alınıp itiraz edilen imzanın itiraz edene ait olup olmadığının tespiti yönünden yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile istemin redddedilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, borçlu  vekilinin, çekte ciranta olarak gösterilen müvekkilinden çek tazminatı talep edilemeyeceği yönündeki itirazı hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11189, Karar No: 2012/14211, Tarih: 06.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/11189 E.  ,  2012/14211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 806,31 TL maddi, 1500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu tatili, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması,

2-Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine dilekçe yazım ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi tazminat miktarının 996,03 TL'ye yükseltilmesi, davalı idare lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3954, Karar No: 2012/5943, Tarih: 11.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3954 E.  ,  2012/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davacının edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının sözleşmeye göre davacıya verilmesi kararlaştırılan dükkan ve dairelerin tapularını devir etmediğini ileri sürerek,davalı adına kayıtlı olan 1, 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının inşaatı %98 oranında tamamlayarak davalıya teslim ettiği, inşaatın gecikmiş olmasına rağmen, davalının BK'nun 106 ve 107. maddeleri gereğince sözleşmeyi feshetmediği, tarafların sözleşmeyi ayakta tutmayı arzu ettikleri, davacının, BK'nun 81.maddesi gereğince eksik işler bedelini davalıya ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının, davalıya 15.170,00 TL ödemesi halinde 1, 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı yüklenici tarafından, taraflar arasındaki sözleşmeye göre kendisine 1, 3, 4 nolu bağımsız bölümlerin isabet ettiği belirtilerek tapu kaydının iptali istenmiş, mahkemece keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında, davacı yükleniciye 2, 5,6 no'lu bağımsız bölümlerin isabet ettiği belirtilmiş olmasına rağmen davalı arsa sahibine ait olduğu belirtilen 1,3, 4 no'lu bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı imalatlar belirlenerek bu bedellerin ödenmesi karşılığında 1,3, 4 no'lu bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptaline karar verilmesi çelişkili olmuştur. Mahkemece, taraflardan açıklama alınıp, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılarak taraflara ayrı ayrı düşen bağımsız bölümlerin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11332, Karar No: 2014/22702, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11332 E.  ,  2014/22702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11279, Karar No: 2020/2092, Tarih: 06.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/11279 E.  ,  2020/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun yargılamaya konu dosyadaki müşteki ...'ın ikametinin alt katındaki müşteki Ahmet Tekindağ'ın ikametinden gerçekleştirdikleri hırsızlık ile ilgili, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davası sonucunda verilen mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 13. CD'nin 30/05/2018 tarih ve 2017/6373 E.-2018/8497 K. sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği, her iki olayın da aynı gün gerçekleşmesi, ikametlerin altlı üstlü olması, delil durumunun aynı olması dikkate alındığında, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2017 tarih ve 2017/383 E. ve 2017/538 K. sayılı ilamını inceleyerek görüşünü açıklayan Yargıtay 13. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, dosyanın Yüksek 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14166, Karar No: 2016/2303, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14166 E.  ,  2016/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/64-2014/316

Taraflar arasında görülen davada ..... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.11.2014 tarih ve 2014/64-2014/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait akrilik boya emtiasının Türkiye-Belçika arasında taşıma işinin müvekkili tarafından yapıldığını, taşıma sırasında Romanya'da mallarda akma ve sızma olması nedeniyle aracın .... .....'ne çekilerek malzemelerin başka bir araca aktarıldığını, aktarma masrafının da davalı tarafça ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen, davalı tarafın aktarma gideri ve navlun ücretine ilişkin faturayı ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 15.373,85TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tehlikeli kimyasal maddenin taşınacağı aracın ve sürücünün seçiminde gerekli özeni göstermemesi nedeniyle oluşan ısı ile bazı tenekelerin patlayarak sızıntı oluşturduğunu, davacının taşıyıcı olarak sorumlu olduğunu, müvekkilinin 1600 Euro navlun alacağı dışında başka bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine konu olan boya emtiasının gönderici davalı tarafından ambalajlanmasında herhangi bir yetersizliğin bulunmadığı, davacı taşıyıcının yanıcı malzemelerin taşınması konusunda yeterli donanıma sahip olması gerektiği, sızıntının herhangi bir ambalajlama hatasından değil, taşınanın yanıcı ve patlayıcı akışkanların taşınmasına uygun olmayan ve yetersiz olan araçla yapılmasından kaynaklandığı, bu nedenle kap içindeki basınç artışından dolayı sızıntının oluştuğu, ambalajın yetersizliğini iddia eden davacının bu durumu anında gözlemleyip, belgelendirmesi gerektiği, bu iddiayı kanıtlayan hiçbir delilin dosyada bulunmadığı, bu nedenle davacı taşıyıcının aktarma giderlerine ilişkin talebinin reddi, 1.600,00 EURO tutarındaki navlun alacağının karşılığı olan 3.472,00 TL'nin ise davalı gönderen tarafından davacı taşıyıcıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 3.472,00 TL navlun bedeli alacağının dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4407, Karar No: 2018/2891, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4407 E.  ,  2018/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23393, Karar No: 2007/23445, Tarih: 13.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/23393 E.  ,  2007/23445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15072, Karar No: 2014/25102, Tarih: 05.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15072 E.  ,  2014/25102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazımiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/121-2014/82

DAVACI : E.. K.. Vek.Av.İbrahim Gök

DAVALI : H.. A..

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve Hazine adına tesciline (göl alanında kalıyor ise terkinine) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve Hazine adına tesciline (göl alanında kalıyor ise terkinine) karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesinde düzenlenen adres araştırması ve pazarlığa çağrı ile ilgili işlemlerin davacı idare tarafından yapılmadan dava açıldığı, bu hususun dava şartı niteliğinde olduğu kabul edilerek, davanın ön şart yokluğu gerekçesiyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bir dava açıldığında öncelikle davanın taraflarına tebligat yapılarak, taraf teşkilinin sağlanması gerekir.

Mahkemece davalıların açık adresleri Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden veya Tebligat Kanununun 21/2 maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki kayıtlardan belirlenip, şayet davalılardan ölü olanların bulunduğu tespit edilirse, sunulacak veraset belgeleri veya nüfus müdürlüğünden getirtilecek aile nüfus tabloları esas alınarak mirasçılarının Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesi uyarınca davaya dahil edilmesinden ve aynı şekilde adresleri tespit edilip Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalılara tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.