muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8084, Karar No: 2022/9232, Tarih: 22.09.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/hissedar aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Şikayetçi hissedarın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 14/04/2022 tarih ve 2021/2987 E. 2022/883 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “3” numaralı bendinde yer alan “% 10’u oranında (8.010 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2525, Karar No: 2021/9698, Tarih: 21.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2525 E.  ,  2021/9698 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarih ve 2017/216 - 2018/463 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme

Hüküm : 1-Sanık ...'nın Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddesi yollamasıyla 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Sanık ...'nın 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

2-Sanık ...'nin silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-Sanıklar ..., ... ve ...'nin 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması nedeniyle söz konusu temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilmekle,...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 2018/2489 - 2020/9 sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede,

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya kapsamı ve mevcut deliller nazara alındığında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya kapsamı ve mevcut deliller nazara alındığında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'nın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma ve sanık ... üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme suçları yönünden, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, sanık ...'nın üzerine atılı 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve sanıklar ..., ... ve ... üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme suçları yönünden ise yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5924, Karar No: 2011/4783, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5924 E.  ,  2011/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALVAÇ İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ...'in ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen suç, İİK’nun 331. maddesinin birinci fıkrasında, "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu, alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef eder veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında icra takibi nedeniyle 23/06/2009 tarihinde haciz için gidilen borçlu ... adına kayıtlı adresteki işyerinin vergi kaydının ... adına, işyeri açma ve çalışma ruhsatının ve Kaymakamlık izin belgesinin ise borçlu ...'e ait olduğu gibi belediyenin mesul müdür belgesinde borçlu ... isminin yazılı olduğunun saptanması üzerine alacaklı vekili tarafından "... İİK'nun 99. Maddesine göre şimdilik bir işlem yapılmasın..." demesi üzerine başkaca bir işlem yapılmadan haciz mahallinden ayrılındığı ve İİK'nun 99. maddesi uyarınca alacaklı vekili tarafından herhangi bir dava açılmadan atılı suçtan dolayı sanıkların cezalandırılmaları istemiyle şikayette bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Takip miktarının 3.940,73 TL ve haciz için gidilen işyerinin de internet cafe olmasına ve haciz tutanağında haczi kabil mal bulunmadığının belirtilmemesine, diğer taraftan alacaklı vekilinin işyerinde haciz yaptırmadığı da dikkate alındığında, İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasındaki suçun oluşumu için gerekli olan "alacaklının alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde..." şartının somut olayda bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı suçun oluştuğundan söz edilemeyeceğinden tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3943, Karar No: 2014/8161, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3943 E.  ,  2014/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6596, Karar No: 2012/449, Tarih: 06.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6596 E.  ,  2012/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/185150

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/02/2011, 2009/74 (E) ve 2011/33 (K)

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, aynı mağdur katılana yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Gökmen, Göksan, Mehmet, Gökhan, Servet ve Mehmet Ali’nin ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin öncelikle bu nedenle diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanık

Servet’e verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık Servet müdafiilerinin tahliye talebinin reddine, hakkında yakalama emri çıkartılan sanıklar Gökmen, Göksan, Mehmet, Gökhan ve Mehmet Ali’nin yakalandığı bilgisi dosyada bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin yakalama kararının kaldırılması talebinin mahallince değerlendirilmesine, 06/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

06/02/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar M.A.Ö. S.. E.., G.. E.., M.. K.., G.. E.. ve G.. E.. müdafii Avukatlar O.T. H. M.B. ile E.S. yokluklarında 09/02/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/42, Karar No: 2009/126, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/8-42 E., 2009/126 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/8-42 E., 2009/126 K.**

**- RUHSATSIZ SİLAH TAŞIMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık M....B....’nun 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCY’nın 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, “

“suçun oluş, işleniş biçimine, sanığın kişiliğine nazaran”

” gerekçesiyle kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına, “

“sanığın sabıkalı kişiliğine, suç işleme hususundaki eğilimine nazaran”

” cezasının ertelenmesine yer olmadığına, suça konu tabanca ve şarjörünün 5237 sayılı TCY’nın 54. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin, A...9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.06.2005 gün ve 1286-467 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 09.10.2006 gün ve 4161-7401 sayı ile;

“Sanığın 01.03.2005 tarihli talimat yoluyla alınan ifadesinde, verilecek cezanın paraya çevrilip ertelenmesini talep etmiş olmasına karşın adli sicil kaydına göre ertelemeye engel geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin yasal olarak uygulanma olanağı yoksa da aynı Yasanın 50. maddesi uyarınca sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna yargılama sırasında duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi”

” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ise, 01.05.2007 gün ve 62-348 sayı ile;

“Sanığın suç işlemeye eğilimli kişiliğine nazaran hapis cezasının paraya veya tedbire çevrilmemesine, bu nedenlerle önceki kararımızda bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatiyle bozma ilamına direnilmesine karar vermek gerekmiştir”

” gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli 11.02.2009 gün ve 145232 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 5237 sayılı TCY’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkemece, ilk hükümde sanık hakkındaki özgürlüğü bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın, son uygulamada “

“tedbire çevrilmesine”

” yer olmadığına da karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 5237 sayılı TCY’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkemece, ilk hükümde sanık hakkındaki özgürlüğü bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın, son uygulamada “

“tedbire çevrilmesine”

” yer olmadığına da karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış kararlarında vurgulandığı üzere, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm; özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Somut olayda, Yerel Mahkemece, ilk hükümde yer almadığı halde, sanık hakkındaki özgürlüğü bağlayıcı cezanın, “

“tedbire çevrilmesine”

” yer olmadığına da karar verilmiştir. İlk hükümde bulunmayan bu husus Özel Dairece denetlenmemiş olup, bu hususun ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı olmayıp, eylemli uyma sonucunda verilen bir hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın yeni hüküm nedeniyle temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Saptanan eylemli uyma nedeniyle dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2009 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/799, Karar No: 2024/10100, Tarih: 26.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/799 E.  ,  2024/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/442 E., 2023/301 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

KARAR : Direnme (Mahkumiyet)

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kararın temyiz incelemesinde Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli bozma ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle katılan mağdure ve katılanların beyanlarının soyut olduğuna, eğer eylem gerçekleştirilmiş olsa serviste bulunan diğer öğrencilerin bunu görmesi gerektiğine, tanık olarak dinlenen öğrencilerin eylemi görmediklerini beyan ettiklerine, katılanların beyanlarının çelişkili olduğuna, katılan mağdurenin beyanlarına itibar edilmesini kabul etmediklerine, sanığın beyanlarının tutarlı olduğuna, her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle eylemin sarkıntılığın ötesinde çocuğun cinsel istismarı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/1398 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 14.09.2023 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/120 Esas, 2023/1398 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğnameye aykırı olarak Başkan ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY