muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3162, Karar No: 2011/5979, Tarih: 17.10.2011

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a

Maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Antalya 2.İcra Müdürlüğünün 2007/9323 esas sayılı dosyasında, ödeme emrinin borçlu şirketin adresinde bulunamaması nedeniyle 8.03.2008 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği; aynı adrese bu defa duruşma davetiyesinin de Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmış ise de, sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında,bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı,hal böyle olunca tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ticareti terk etme suçu icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Antalya 4. İcra Mahkemesinin 25.02.2009 tarih ve 2008/2683 E, 2009/455 K. ve 2008/2685 E, 2009/456 K. ile 2008/2686 E, 2009/459 K. sayılı dosyalarda da dava açıldığı anlaşılan bu dosyaların iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamalarının yapılmaması,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26177, Karar No: 2014/16292, Tarih: 14.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26177 E.  ,  2014/16292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13/01/2012 tarhli keşif zaptında şikayetçinin davaya katılmasına karar verildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların evlerinin bahçesine biriken yağmur sularını bahçe duvarına koydukları giderlerle katılanın bahçesine saldıkları, böylece katılanın bahçesinde bağlı olan büyükbaş hayvanlarının altına yağmur sularının dolduğu ve hayvanların altına serili olan samanların da ıslanması sonucu zarar gördükleri iddia edilen olayda, mahkemece keşifte yapılan gözlem ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre sanıkların bahçesinin eğimi nedeni ile su sızıntısının olabileceği, veteriner bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre de; hayvanlarda bahçeye akıtıldığı iddia edilen sulardan kaynaklanan bir hastalık hali görülmediği, samanlarda meydana gelen küflenmeninin de nemli iklim şartları ve hatalı depolama şartlarından oluşabileceğinin belirtilmesi karşısında kasten mala zarar verdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4312, Karar No: 2022/13212, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4312 E.  ,  2022/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

1) Sanıklar hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında; birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarının birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından ve hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçundan tek hüküm kurulması,

2) “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; Bs-Ba bildirim formları ve KDV beyanlarına göre suç tarihinin Aralık/2011 olduğu ve sanıklar hakkında düzenlenen 24.04.2019 tarihli iddianame ile kesilen dava zamanaşımının hüküm tarihine kadar dolmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23666, Karar No: 2013/12860, Tarih: 16.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/23666 E.  ,  2013/12860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, dava dışı kooperatifin yaptırdığı binadan bağımsız bölümü kooperatiften satın aldığını, dairenin ve binanın depremde çökmesi sonucu çocuklarının vefat ettiğini ve maddi manevi zarara uğradığını bildirerek inşaatı tekniğine uygun olarak yapmayarak depremde çökmesine sebebiyet veren dava dışı kooperatifin bir dönem yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile teknik sorumluları olan davalılardan tahsiline ilişkin olup,davalılarla arasında akdi ilişki bulunmadığı gibi davalıların haksız fiiline dayanmıştır.

Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6540, Karar No: 2011/10731, Tarih: 18.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/6540 E.  ,  2011/10731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 02/04/2009

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 02/04/2009 gün ve 2008/360 esas, 2009/93 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 18/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4646, Karar No: 2024/1903, Tarih: 20.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/4646 E.  ,  2024/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/908 E. 2016/399 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/908 Esas, 2016/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık atılı suçu işlemediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı sanık ...'ın, bankaya giderek keşidecisi Metisan Ambalaj Plastik Kağıt İnşaat San. ve Tic. Aş. olan 47.500,00 TL bedelli suç konusu çeki tahsil için ibraz ettiği, çek üzerinde yapılan kriminal incelemede çekin sahte olarak oluşturulduğu, aldatma niteliğinin bulunduğu, çekin arkasındaki 1. ciranta ... adına olan yazı ve imzaların sanık ...'in elinden çıktığı, 2. ciranta olan ... Dağlaraştı'nın yazı ve imzasının ... Dağlaraştı'nın elinden çıkmadığı ve bu yazının temyiz dışı sanık ...'ın elinden çıktığının tespit edildiği, ön yüzündeki yazıların sanığa ait olmadığının tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; ekspertiz raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, kriminal rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmada bulunmuştur.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; ekspertiz raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, kriminal rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3516, Karar No: 2021/518, Tarih: 02.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3516 E.  ,  2021/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/10/2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 14/05/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu 343 ada 1,2,3,4 ve 345 ada 1,6,8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini, talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın HMK. 320/4 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Anılan yasanın 320/4 maddesine göre; basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.

Somut olayda; davacılar vekilinin 21.03.2013 tarihli oturuma gelmeyip mazeret bildirdiği, mazeret dilekçesinin belgelendirilmemesi sebebiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, akabinde davacılar vekilince yenilenerek yeni duruşma gününün taraflara tebliğ olunduğu, 14.05.2015 tarihli oturum için davacı vekilinin başka yer mahkemelerinde duruşmalarının olduğunu belirten mazeret dilekçesi verdiği bu defa mahkemece mazeretin dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle reddine karar verilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacılar vekilinin 14.05.2015 tarihli celse için sunmuş olduğu mazeret dilekçesinde başka yer mahkemelerinin duruşmalarına katılacağının belirtilmiş olması karşısında, mahkemece davacılar vekilinin mazeretinin kabulü gerekirken, mazeret dilekçesinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmeyip hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5945, Karar No: 2024/7151, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5945 E.  ,  2024/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1115 Esas, 2023/1075 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/156 E., 2021/147 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2018/78598 sayılı uluslararası "..." ibareli marka başvurusunun davalı şirketin itirazı üzerine, 201507, 201249, 200731, 2004 26538, 2008/2588, 2011/62857, 2011/62860, 2011/62862, 2011/62868, 2011/62888, 2015/17331 numaralı "..." ve "..." ibareli markalara benzer olduğu gerekçesiyle 29, 30 ve 32. sınıflar bakımından reddedildiğini, müvekkilinin Almanya’da bulunan Kaufland hipermarket zincirinin sahibi olduğunu, çoğu perakende firma gibi müvekkilinin de özel etiketli-özel markalı (private label) ürünleri bulunduğunu, müvekkiline ait marka başvurusundaki “...” ibaresinin tek başına markasal bir kullanıma konu olamayacağını, “...” ibaresinin ancak çatı markası ile bütüncül bir anlam kazandığını, “...”nun sözlük anlamının “ürünün satıldığı yerden uzağa götürülüp tüketilmesi veya yenmesi” olduğunu, “...” ibaresinin tanımlayıcılığı gözetildiğinde hiçbir firmanın tekeline verilemeyeceğini, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak da birbirinden farklı olduğunu ileri sürerek, TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-1926 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları karşılaştırıldığında markalarda “...” ibaresinin ortak olduğunu ve çatı markaların altında esas unsur olarak yer aldığını, çatı markası bulunan marka örneklerinde markalarda yer alan ikincil kelime unsurlarının aynısının veya benzerlerinin başka bir markada yer alması halinde, markaların benzerliği değerlendirmesinde çatı markası arka planda bırakılarak inceleme yapıldığını, bu nedenle taraf markaları arasında benzerlik incelemesinin “...” ibaresi esas alınarak yapıldığını ve başvuru kapsamında yer alan 29, 30 ve 32 nci sınıf mallar ile redde mesnet markaların aynı veya benzer türden malları/hizmetleri kapsadıkları da tespit edildiğinden Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmi ret kararı verildiğini, anılan karara itirazı reddeden YİDK kararının da hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin “...” ibaresini içeren “...” ve “...” markalarının bulunduğunu, müvekkilinin markaları üzerindeki haklarının tescillerden olduğu kadar kullanımdan ve tanıtımdan kaynaklandığını, dava konusu “...” markasının müvekkilinin tescilli “...” ve “...” markalarıyla görsel, işitsel ve kavramsal açıdan ayırt edilemeyecek derecede benzerlik taşıdığını, dava konusu markanın tescili durumunda tüketici nezdinde müvekkilinin “...” markasıyla birlikte seri marka olarak algılanma tehlikesi yarattığını, dava konusu markanın tescil talep edilen 29, 30, 32. sınıfların da aynı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI