muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/265, Karar No: 2022/503, Tarih: 29.06.2022

Mahkemede; maktulün öz annesi olduğunu, maktulün abisi İbrahim tarafından tutulan hasta bakıcı tarafından bakıldığını, .'de hasta bakıcının evinde bakıldığını, orada durmadığı gerekçesiyle maktulü alıp evine getirdiğini, bir hafta kadar evinde baktığını, maktulün evinde durmak istemediğini, maktulün ... ili, ... ilçesi, . köyünde bulunan annesinden babasından kalma evine gitmek istediğini, bunun üzerine maktulü köye götürmeye karar verdiğini, kendisine ait . plakalı . marka aracıyla maktulü aldığını ve köye gitmek üzere yola çıktıklarını, maktulün yolda fikir değiştirdiğini, gitmek istemediğini, maktulün bakıcının evinde kalmadan önce . Mahallesi'nde adresini bilmediği bir ev tuttuğunu, o evde iki ay kadar kaldığını, maktulü o evde 2-3 defa ziyaret ettiğini, maktulün o eve gitmek istediğini söylediğini, maktulün babasının ayrılalı 20 yıl olduğunu, sokaklarda yattığını, evde pek tutamadıklarını, ... iline kadar gittiğini, oradan tekrar ...'a döndüğünü, saat 21.00 sıralarında yola çıtıklarını, tekrar ...'a döndüklerinde gece saat 02.00 sıraları olduğunu,. Mahallesi'nde belirttiği adrese götürdüğünü, arabadan indiğini, tekrar arabaya bindiremediğini, maktulle tartışırken sokaktan gelip geçenlerin kendilerine baktığını, maktulün belirttiği adrese 50 metre mesafede bıraktığını, arabaya binip döndüğünü, 20 dakika sonra tekrar bıraktığı yere geldiğini, 3-4 sokağa baktığını, maktulü bulamadığını, abisi İbahim cezaevinde olduğu için ona bir şey söylemediğini, daha önce annesi maktulün kiraladığı evde o tarihte başkasının oturduğunu, ertesi günü de gidip aramadığını, herhangi bir kuruma resmi bir kayıp başvurusu yapmadığını, Kolluktaki ifadesindeki, "Ölmesi için bıraktım." kısmını kabul etmediğini, Bozmadan sonra Mahkemede; avukatının beyanına katıldığını,

Savunmuştur.5237 sayılı TCK'nın "Kast" başlıklı 21. maddesi;

"(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur; diğer suçlarda ise temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir" şeklinde düzenlenerek maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde doğrudan kast, ikinci fıkrasının birinci cümlesinde de olası kast tanımlanmıştır.

Olası kastın tanımlandığı TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasının gerekçesinde; “...Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir. Mevzuatımıza giren yeni bir kavram olan olası kastla ilgili uygulamadan bazı örnekler vermek yararlı olacaktır.

Olası kastın tanımlandığı TCK’nın 21. maddesinin 2. fıkrasının gerekçesinde; “...Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir. Mevzuatımıza giren yeni bir kavram olan olası kastla ilgili uygulamadan bazı örnekler vermek yararlı olacaktır.

Yolda seyreden bir otobüs sürücüsü, trafik lambasının kendisine kırmızı yanmasına rağmen, kavşakta durmadan geçmek ister; ancak kendilerine yeşil ışık yanan kavşaktan geçmekte olan yayalara çarpar ve bunlardan bir veya birkaçının ölümüne veya yaralanmasına neden olur. Trafik lambası kendisine kırmızı yanan sürücü, yaya geçidinden her an birilerinin geçtiğini görmüş; fakat, buna rağmen kavşakta durmamış ve yoluna devam etmiştir. Bu durumda otobüs sürücüsü, meydana gelen ölüm veya yaralama neticelerinin gerçekleşebileceğini öngörerek, bunları kabullenmiştir.Düğün evinde törene katılanların tabancaları ile odanın tavanına doğru ardı ardına ateş ettikleri sırada, bir kişinin aldığı alkolün de etkisi ile elinin seyrini kaybetmesi sonucu, yere paralel olarak yaptığı atışlardan bir tanesinden çıkan kurşun, törene katılanlardan birinin alnına isabet ederek ölümüne neden olur. Bu örnek olayda kişi yaptığı atışlardan çıkan kurşunların orada bulunan herhangi birine isabet edebileceğini öngörmüş; fakat, buna rağmen silâhıyla atışa devam etmiştir. Burada da fail silâhıyla ateş ederken ortaya çıkacak yaralama veya ölüm neticelerini kabullenmiştir.Verilen bu örneklerde kişinin olası kastla hareket ettiğinin kabulü gerekir.” şeklinde açıklamalara yer verilmiş ve olası kasta ilişkin örnek olaylar gösterilmiştir.Buna göre, doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup, kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi hâlinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kast söz konusu olacaktır.

Olası kasıt ile doğrudan kasıt arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasıttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kasıtla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasıttan ayıran diğer ölçüt; suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta; neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kasıtta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

TCK'nın "Kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi" başlıklı 83. maddesinde;

"(1) Kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi dolasıyla meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için, bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması gerekir.

(2) İhmali ve icrai davranışta eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması,

gerekir.

(3) Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olan kişi hakkında, temel ceza olarak, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar, diğer hâllerde ise on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, cezada indirim de yapılmayabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Gerekçesinde; "Madde metninde kasten öldürme suçunun ihlâli davranışla işlenmesi düzenlenmiştir.

İhmal, kişiye belli bir icraî davranışta bulunma yükümlülüğünün yüklendiği hâllerde, bu yükümlülüğe uygun davranılmamasıdır. Belli bir icraî davranışta bulunma yükümlülüğüne aykırı olarak bu davranışın gerçekleştirilmemesi sonucunda, bir insan ölmüş olabilir. Örneğin, bir ... kuruluşunda görev yapan tabip, durumu acil olan hastaya müdahale etmez ve sonuçta hasta ölür.

İhmali davranışla sebebiyet verilen ölüm neticesinden dolayı sorumlu tutulabilmek için, neticeyi önlemek hususunda soyut bir ahlakî yükümlülüğün varlığı yeterli değildir; bu hususta hukukî bir yükümlülüğün varlığı gereklidir.

Neticeyi önleme yükümlülüğü, bazı durumlarda koruma ve gözetim yükümlülüğüne dayanmaktadır. Bu yükümlülüğün kaynağı önce kanundur. Kişilere belli durumlarda belli bir yönde icraî davranışta bulunma konusunda kanunla yükümlülük yüklenmektedir. Örneğin velayet ilişkisinin gereği olarak ana ve babanın çocukları üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmaktadır. (22.11.2001 tarih ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, madde 335 vd.). Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi, başlı başına bir haksızlık ifade etmektedir.

Koruma ve gözetim yükümlülüğünün iradî biçimde üstlenilmesi, neticeyi önleme yükümlülüğünün ikinci bir kaynağını oluşturmaktadır. Bir başka ifadeyle, koruma ve gözetim yükümlülüğü, bir sözleşme ilişkisinden kaynaklanabilir.

Bu konudaki üçüncü grubu, öngelen tehlikeli fiilden kaynaklanan neticeyi önleme yükümlülüğü oluşturmaktadır. Örneğin, taksirle bir trafik kazasına neden olan kişi, kaza sonucunda yaralanan kişilerin bir an önce tedavi edilmelerini sağlama konusunda bir yükümlülük altına girmektedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi sonucunda yaralı kişinin ölmesi hâlinde, bu neticeden dolayı kazaya sebebiyet veren kişiyi de sorumlu tutmak gerekir.Kasten öldürme suçu gibi, kanunî tanımında belli bir fiilin icrasının yanı sıra bir neticeye de unsur olarak yer verilmiş olan suçlarda, söz konusu netice , ihmali bir davranışla da gerçekleştirilebilir. Bu itibarla, bir ... kuruluşunda görev yapan tabibin, durumu acil olan bir hastaya müdahale etmemesi sonucunda hastanın ölmesi hâlinde; ihmalî davranışla öldürme suçunun işlendiğini kabul etmek gerekir. Ancak, ihmalî davranışla öldürme suçu, kasten işlenebileceği gibi taksirle de işlenebilir. Belli bir yönde icraî davranışta bulunma yükümlülüğü altında bulunan kişi, bu yükümlülüğün gereği olan icraî davranışta bulunmaması sonucunda bir insanın ölebileceğini öngörmüş ise, olası kastla işlenmiş olan öldürme suçunun oluşturduğunu kabul etmek gerekir. Buna karşılık, belli bir yönde icraî davranışta bulunan yükümlülüğü altında bulunan kişi, bu yükümlülüğe aykırı davrandağının bilincinde olduğu hâlde, bunun sonucunda bir insanın ölebileceğini objektif özen yükümlülüğüne aykırı olarak öngörmemiş ise; taksirle işlenmiş öldürme suçundan dolayı sorumlu tutulmak gerekir.

Maddenin ikinci fıkrasında, kasten öldürme suçunun ihmali davranışla işlenmesi hâlinde, suçun icraî davranışla işlenmesine nazaran temel cezada indirim yapılmasına ilişkin olarak mahkemeye takdir yetkisi tanınmıştır." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Maddenin ikinci fıkrasında, kasten öldürme suçunun ihmali davranışla işlenmesi hâlinde, suçun icraî davranışla işlenmesine nazaran temel cezada indirim yapılmasına ilişkin olarak mahkemeye takdir yetkisi tanınmıştır." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;Maktul ...'in 01.03.1949 doğumlu olup, akli dengesi yerinde olmayan bakıma muhtaç bir kişi olduğu, sanık ... ve müşteki ...'in maktulün öz oğulları olduğu, maktulün bakımının müşteki İbrahim'in parasını vermesi karşılığında tanık ... ... tarafından yapıldığı, müşteki İbrahim'in 15.08.2009 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı kaçak olduğu, 25.10.2009 tarihinde bu suçtan tutuklanarak cezaevine girdiği, bakım parasının verilmemesi üzerine tanık ...'nın maktulü Sarıyer ilçesinde oturan diğer oğlu sanık ...'nin yanına bırakmak istediği, sanığın ilk maktulü kabul etmediği, tanığın sanığa kendisini şikâyet edeceğini söylemesi üzerine maktulü kabul ettiği, maktule bir hafta kadar evinde baktığı, maktulün rahatsızlığı nedeniyle eşiyle ve çocuklarıyla sorun yaşaması üzerine maktulü memleketleri ...'a götürmek üzere kendi kullanımındaki aracı ile yola çıktığı yolda maktulle tartışması üzerine geri dönerek maktulü ... ili, . ilçesi, .Mahallesi'nde bulunan taş ocaklarının bulunduğu yere gece saat 02.30-03.00 sıralarında bıraktığı, 08.11.2009 tarihinde sabah saat 08.00 sıralarında sanığın maktulü bıraktığı yere 1500 metre mesafe uzaklıktaki . Baraj Gölü'nde yürüyüşe çıkan tanık ... tarafından cesedinin bulunduğu, otopsi raporuna göre saçlı deri altında fronto-paryetol ortada 6x4 cm'lik ve solda 8x7 cm'lik iki adet ekimoz bulunduğu, kafa kubbe kemiklerinin sağlam olduğu, maktulün vücudunda tarif edilen travmatik lezyonların ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı, beyin tümörü meninggeal hemonjioblastom bulunan kişinin ölümünün suda boğulma sonucu meydana geldiği, maktulün kimliğinin ve failinin meçhul kaldığı, maktulün cezaevinden çıkan oğlu müşteki İbrahim'in 05.02.2011 tarihinde .Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği dilekçe ile aydınlanan olayda;Yaşlı ve bakıma muhtaç olan annenin yaşanan tartışma sonucu kızgınlıkla; "Gece saat 02.00-03.00 sıralarında aracılıyla. Mahallesi'nde bulunan taş ocaklarının olduğu yere bırakılması neticesinde ölüm sonucunun gerçekleşeceği muhakkak olmayıp muhtemel bulunduğu, sanığın bu durumu öngörebilecek halde olmasına rağmen muhtemel sonucu kabullenmesi" şeklinde gerçekleşen icra-i hareketlerin olası kastla ölüme sebebiyet vermek suçunu oluşturacağı kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi ise; Sanığın eyleminin bilinçle taksirle öldürme suçunu oluşturduğu gerekçesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi ise; Sanığın eyleminin bilinçle taksirle öldürme suçunu oluşturduğu gerekçesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın maktule yönelik eylemi olası kastla öldürme suçunu oluşturduğundan, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.06.2022 tarihinde yapılan müzarekede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7262, Karar No: 2010/12027, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7262 E.  ,  2010/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 06.05.2008 günlü dilekçesiyle, ... Köyünde 2006 yılında yapılan kadastroda orman arazisi olarak tesbitinin kesinleştiğini, oysa bu yerin orman ve Hazine ile ilgisi olmadığını, atalarından kendisine kaldığını, eklemeli olarak uzun yıllar zilyet ettiğini, davalı yönetimler adına oluşan tapu kaydının iptali ve adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli ... Köyü 109 ada 1 sayılı parselin Fen Bilirkişi... taraından düzenlenen 19.10.2009 tarihli krokide (A) ile gösterilen 13628,91 m2 bölümün tapu kadının iptaline ve bağ niteliğiyle ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda orman niteliğiyle tesbiti hazine adına kesinleşen parselin bir bölümünün tapu kaydının iptali ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tapuya tescili isteminden kaynaklanmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3 maddesi gereğince yapılıp, 109 ada 1 parsel sayılı 152721,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bu işlemde devlet ormanı olarak sınırlandırılıp, bu nitelik ve yüzölçümüyle Hazine adına tesbit edilmiş, 06.01.2006 ila 06.02.2006 tarihinde yapılan kısmi askı ilanı sonunda işlem kesinleşmekle tapuya kayıt edilmiştir.

Mahkemece; eski tarihli memleket haritasının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli ... Köyü 109 ada 1 sayılı parselin bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmadığı, fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen dava konusu bölümünün eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli orman ağacı sembollü alana denk geldiği, amenajman haritasında (Z) sembollü alanda bulunduğu, 1954 çekimi hava fotoğraflarında ise şimdiki aktüel durumuna uygun olarak dere tabanı düzlüğünde özellik bağ tarımı yapılan yer olarak görüldüğü sonuç olarak hava fotoğrafı ve amenajmandaki nitelemeye göre orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmişse de, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3 maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu gözardı edilmiş, taşınmaz memleket haritasıda yamaçta işaretlendiği ve hem orman bilirkişi hemde ziraat uzmanı bilirkişi yamaçta yer aldığını bildirdiği halde orman bilirkişi tarafından hava fotoğrafında dere tabanı düzlüğünde bağ tarımı yapılan yer olarak görüldüğünü bildirmesi çelişkili olup, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Diğer taraftan; hem arazi kadastro tesbit tutanağı ve hem krokisi hemde fen bilirkişi raporunda çekişmeli parselin 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3 maddesi gereğince orman olarak sınırlandırıldığı ve yapılan kısmi ilan sonunda kesinleştiği anlaşılmaktadır.

10.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Yasanın 4/3. maddesi; "çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti kadastro ekibi tarafından yapılır ve bu durum ekip tarafından iki ay önce Orman Genel müdürlüğüne bildirilir. Buna karşılık iki ay içinde kadastro komisyonlarınca orman sınırlarının belirlenmemesi halinde kadastro çalışma alanı sınırları kadastro ekiplerince belirlenir ve çalışmalar bu kanun hükümlerine göre yürütülür.

-Kadastro ekiplerince bu şekilde tespit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılır. Orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyulur." şeklinde iken 22.02.2005 gün 5304 Sayılı Yasa ile sözü edilen üçüncü fıkra değiştirilmiş ve aynı maddeye 4-5-6'ıncı fıkralar eklenmiştir. Bu değişiklikte 3. fıkra "Çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Yasasına göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak; bu çalışmalarda kadastro ekibine Orman Genel Müdürlüğü taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya ziraat mühendisinin bildirimden itibaren 7 gün içinde iştirak ettirilmesi zorunludur.bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re’sen devam ettirilir." şeklini almış,

Eklenen 5. Fıkra ise "Çalışma alanındaki ormanların bu ekipçe sınırlandırılma ve tesbitleri yapılarak otuz günlük kısmi ilana alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır" şeklindedir.

Eklenen 5. Fıkra ise "Çalışma alanındaki ormanların bu ekipçe sınırlandırılma ve tesbitleri yapılarak otuz günlük kısmi ilana alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır" şeklindedir.

Yasanın getirdiği bu yeni düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca orman kadastro çalışmalarının yapıldığı, kadastro ekiplerince dava konusu 109 ada 1 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği ve kamu malı niteliğini kazandığı, 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesi hükmünde "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu yasada hüküm bulunmayan hallerde, özel yasaları hükümlerine tabi olduğu"nun belirtildiği, bu nedenle ormanlar hakkında özel yasa olan 6831 Sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği ve 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde de orman kadastrosunun kesinleşmesinden sonra tapulu taşınmazlarda tapu sahiplerinin 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açabilecekleri hükmünün bulunduğu, bu ilkelerin H.G.K.'nun 08.06.2005 gün 2005/20-327-377 sayılı ve 28.06.2006 gün 2006/20-467-494 sayılı kararlarında da aynen benimsendiği anlaşılmakla, davacı ...’nün zilyetliğe dayanarak açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle (A) ile gösterilen bölümün kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 07/10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34537, Karar No: 2017/15840, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34537 E.  ,  2017/15840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davalı işyerinde, taşeron şirketler bünyesinde ilave tediye ücreti hak edecek şekilde çalıştığını, davalı hastanenin kan alma, serum takma, hasta bakımı gibi uzmanlık gerektiren hizmetlerini taşeron şirketler vasıtasıyla yürüttüğünü, Dev-Sağlık İş Sendikasının başvurusu sonucunda Çalışma Bakanlığı İş Müfettişlerince davalı işyerinde yapılan incelemede 01.01.2008- 31.12.2010 tarihleri arasındaki temizlik hizmetleri işi ile 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki biyomedikal aletlerin temizlik işi sözleşmelerindeki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa raporunun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3/2.maddesi gereğince davalı işyeri ve taşeron ... İnş. Tem. Tur. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Tur. Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.’ye tebliğ edilerek kesinleştiğini, kesinleşen rapor sonucunda davacının davalı işyerinin işçisi konumuna geldiğini, 6772 sayılı Yasanın 1. ve 3. maddesi gereğince ödenmesi gereken yıllık iki aylık ilave tediye ücretinin davacıya ödenmediğini, muvazaalı işlem nedeniyle ödenmeyen, ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti

Davalı vekili; müvekkili idareye karşı açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin seri nitelikli kararları ile davacıların 2011 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu ve yeniden inceleme yapılması yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmakla; yeniden yapılan değerlendirmede Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, İş Müfettişliğince tanzim olunan 08.08.2009 tarih ve 61 sayılı rapor ve eki tutanaklar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı Üniversitenin hizmet alımı yaptığı alt işveren şirketler nezdinde 2002 yılından itibaren çalışmaya başladığı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişliğince tanzim olunan 08.08.2009 tarih ve 61 sayılı rapor ile davalı üniversite ile dava dışı şirketler arasındaki alt işveren ilişkisinin muvazzalı olduğuna dair yapılan tespit sonrasında davacının davalı Üniversite nezdinde dava tarihine kadar aralıksız olarak çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle ilave tediye ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe