muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4787, Karar No: 2009/5950, Tarih: 25.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4787 E.  ,  2009/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Belediye adına kayıtlı 872 parsel sayılı taşınmazın Belediye encümeninin 11.8.1999 tarih 470 sayılı kararı ile devlet hastanesi yaptırılmak ve 1999 yılı proğramına alınmak üzere 1 YTL. Bedelle Hazineye satış suretiyle devredilip, Sağlık Bakanlığına tahsisi için alınan karar doğrultusunda şartlı devir yapıldığını ancak devir amacı doğrultusunda hiçbir işlem yapılmadığını ileri sürerek tapunun iptal ve tescilini istemiştir.

Davalılar; davacının iyiniyetli olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; dava değeri yönünden duruşma isteği reddedildi. Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden dava konusu 872 parsel sayılı taşınmazın Kavaklı Belediye Encümeninin 11.8.1999 tarihli kararına istinaden "taşınmaza devlet hastanesi yaptırılmak aynı yıl içinde yapımına başlanmak ve Sağlık Bakanlığına tahsis edilmek" şartıyla Hazineye 1 milyon lira (1 YTL.) bedelle satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, temlik koşullarının yerine getirilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece Kamulaştırma Yasasının 23.ve 30.maddelerinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de; dava konusu taşınmazın temlikine dayanak Belediye meclis kararı bulunmadığı encümen kararına dayalı olarak temliki tasarrufların gerçekleştirildiği gözetildiğinde encümen kararına dayalı işlemlerin hukuksal ve yasal bir dayanağı bulunduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bu belirlemelere göre, davadaki isteğin yolsuz tescile dayalı bulunduğu sonucuna varılmaktadır.Olayları bildirmek taraflara, hukuki niteleme hakime aittir.

Hemen belirtilmelidirki, 1580 Sayılı Belediye Yasasının 70.ve 83.maddelerinde Belediye taşınmazlarının satışına ve 3 yıldan fazla süreli kiralanmasına karar verme yetkisinin Belediye meclisine ait olduğu ilkesi benimsenmiş, 5272 Sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 18. ve 34 maddeleri ile de aynı ilke korunmuştur.

Öte yandan Belediye Meclislerinin satış yada 3 yıldan fazla süreli kiralamaya yönelik Belediye Encümenine genel nitelikte yetki vermesi, yasada meclise hasredilen bir yetkinin yasa hükümlerine rağmen encümene devredilmesi anlamına geleceğinden geçerli olması ve hukuksal sonuç doğurmasıda kabul edilemez.

Öte yandan Belediye Meclislerinin satış yada 3 yıldan fazla süreli kiralamaya yönelik Belediye Encümenine genel nitelikte yetki vermesi, yasada meclise hasredilen bir yetkinin yasa hükümlerine rağmen encümene devredilmesi anlamına geleceğinden geçerli olması ve hukuksal sonuç doğurmasıda kabul edilemez.

Hal böyle olunca, belirlenen olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde davalıya yapılan temlikin hukuki dayanağının bulunmadığı yolsuz tescil niteliğinde olduğu anılan hukuki sebebe dayalı olan iddianın bir süreye bağlı olmaksızın her zaman ileri sürülme olanağı bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Ayrıca iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre taraflar arasındaki çekişmede kamulaştırma yasası hükümlerinin uygulanamayacağı Türk Medeni Kanununun yolsuz tescile ilişkin hükümlerinin uygulanmak suretiyle çekişmenin giderileceği tartışmasızdır.

O halde, davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11422, Karar No: 2023/500, Tarih: 08.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/11422 E.  ,  2023/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte düzenleme ve sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, ancak sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2017/4021 Esas, 2020/7579 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilerek kesinleştiğ halde, Mahkemece bozma sonrası sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan tekrar kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu ve bu nedenle temyiz incelenmesinin yapılamayacağı, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2011/403 Esas, 2014/117 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

b)Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanunun 359 uncu maddesi, 5237 sayılı Kanunun 43 üncü ve 62 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 18 ... 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2011/403 Esas, 2014/117 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2017/4021 Esas, 2020/7579 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararının, zamanaşımı nedeniyle düşmesine, sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet kararları ise eksik inceleme ve araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/555 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 inci maddesinin 4 üncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin 8 inci fıkraları uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarının bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.....2011 tarihli, 2011/843 Esas sayılı iddianamesi ile 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı anlaşıldığından bu suçla ilgili olarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Sanık ... hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2011/403 Esas, 2014/117 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2017/4021 Esas, 2020/7579 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildikten sonra, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/555 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

3.Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/555 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğundan incelenmeksizin mahallinde İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında 2009 Takvim Yılı Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2022/555 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2642, Karar No: 2019/38751, Tarih: 16.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/2642 E.  ,  2019/38751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. İhbar üzerine sanığın duvarlarla çevrili bahçe içinde bulunan ikamet ve eklentilerinde yapılan aramada; ikametinde 30 paket, ikametin eklentiler olan depo ve tavuk kümesinde 76.320 paket gümrük kaçağı sigara ile kümesin hemen üst tarafında bulunan lastikleri olmayan fakat kapıları sağlam minibüste 6.670 paket kaçak sigara, 2.004 paket kaçak puro ile 358 paket kaçak pipo tütünü ele geçirilen olayda; kolluk tarafından düzenlenen ve sanığın da imzası bulunan 31.08.2012 tarihli tutanakta, sanığın ikamet ettiği evin holünde duvar dibinde bulunan buzdolabının arkasında kilitli vaziyette bulunan kapının sigaraların ele geçirildiği depoya açıldığı, depoya iki giriş kapısı olduğunun tespiti üzerine deponun diğer kapısına kilidi kırılmak suretiyle girildiği, depoda arı kovanlarının ve gümrük kaçağı sigaraların olduğunun görüldüğü, aynı şekilde geriye kalan gümrük kaçağı sigaralar, purolar ve pipo tütünlerinin ele geçirildiği kümesin ve minibüsün kapılarının sağlam olduğunun belirtildiği, sanığın usulüne uygun olarak mahkemede alınan ifadesinde, sanık deponun birçok kişi tarafından kullanıldığını belirtmiş ise de, depo içerisindeki arı kovanlarının kendisine ait olduğunu ve depoyu kullandığını kabul ettiği, dolayısı ile deponun sanık tarafından kullanılan bir yer olduğu, ayrıca sanığın ikamet ettiği evin mutfak kısmından depoya açılan bir kapı bulunduğu, depoya kapısındaki kilit kırılmak suretiyle girildiği, birçok kişi tarafından kullanılması halinde kilitli olmaması gerektiği bu hususun tutanak tanıkları tarafında da doğrulandığı, suça konu sigaraların keşif yapılan depo ile birlikte sanığın evinin bitişiğinde tavuk kümesinde de ele geçirildiği gözetilmeden, ticari miktar arz eden suça konu sigaraların sanığa ait olduğunun kabulü gerekirken, oluşa uymayan gerekçelerle sanığın mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi,

2. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, fıkra gösterilmeden doğrudan TCK'nun 54. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ile TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14057, Karar No: 2014/2402, Tarih: 11.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14057 E.  ,  2014/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 11/03/2011 tarihinde tebliğ olunan 17/02/2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 21/03/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Kütahya Hava Er Eğitim Tugay Komutanlığı'nda askerliğini yapan sanığın, temyiz incelemesi dışındaki arkadaşları ... ve ... ile birlikte çarşı iznine çıktığı, birlikte alkol aldıktan sonra, tuvalet ihtiyaçlarını gidermek için ... Camiinin bahçesinde bulunan ve mülkiyeti Kütahya Belediyesi'ne ait olan tuvalete gittikleri, sanığın paralı olan ve jetonla girilen tuvaletin gişesine 0,25 TL bırakması üzerine, gişede görevli olarak bulunan katılan ...'un, jetonla geçmesi gerektiği konusunda sanığı uyardığı, sanığın bu uyarıyı dikkate almayıp girişteki turnikeden atlayarak tuvalete girdiği, tuvaletten çıkan sanık ve yanında bulunan ...'ın, katılanın yanına giderek sözlü olarak tartışmaya başladıkları, tartışmanın büyümesi üzerine katılana elleriyle ve tekmeyle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, akabinde de tuvalet gişesinin camlarını önce elleriyle ve ayaklarıyla, sonra da sopayla vurarak kırdıkları anlaşılmakla; sanığın eylemlerinin kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Kamu malına zarar verme suçunda tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10596, Karar No: 2022/5105, Tarih: 06.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10596 E.  ,  2022/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/3 maddelerine uyan kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 25/02/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın okulun kantini içerisinden yapılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Okulun kantini içerisinden 50 TL bozuk paranın çalınması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 06.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11009, Karar No: 2016/7786, Tarih: 12.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11009 E.  ,  2016/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,....sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına .... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

...

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.