muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17091, Karar No: 2016/3285, Tarih: 23.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17091 E.  ,  2016/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Zülfiye GÖK, ...

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ertelemeli

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen mala zarar verme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, sanığın, araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğindeki eylemlerinden dolayı hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasında sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine, 12 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18904, Karar No: 2017/671, Tarih: 07.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/18904 E.  ,  2017/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

1-Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ve ilam harcının 1/4'ünü ( nispi temyiz karar harcı) peşin olarak yatırması gerekir( 10.05.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı )

Dosya kapsamında temyiz eden davalı Ziraat Bankası A.Ş. ... Şubesinden tahsil edilen nispi temyiz karar harcında 4.033.14 TL noksan bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece temyiz harcını eksik yatıran davalı yönünden noksan nispi temyiz karar harcına ilişkin varsa yatırılmış olduğuna dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda ise ; eksik harçların ikmali için H.U.M.K' un 434. Maddesi ( 6100 sayılı HMK'nın 344. m ) uyarınca davalı vekillerine mehil verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği taktirde dosyanın temyiz inecelmesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı taktirde harç yatırılmayan davalı yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, ek kararın iligililere tebliğ edilmek ve tebligat parçası eklenmek üzere,

2-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK 'nın 321. maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tevhim edildiği hallerde ; gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılamsı gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur. ( Anayasa Mahkemesi Başkanlığı' nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda ( Hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK'nın 321/ 2. maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar.5521 sayılı Kanun'un 8. Maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının ''hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal '' olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak sureti ile kararı temyiz ettikleri hallerde dahil, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulu yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabilecğinden bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliğ zorunluduur.

Davanın tümden kabulu yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabilecğinden bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliğ zorunluduur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın Davalı ... yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra, telbigat parçası dosyaya eklenmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5609, Karar No: 2018/8169, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5609 E.  ,  2018/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.10.2018 tarih ve KD-2018/66107 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında; sanık ... hakkında yürütülen yargılama neticesinde, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından mahkumiyetine ilişkin Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.06.2014 gün, 2010/239 Esas ve 2014/366 Karar sayılı hükümlere yönelik Dairemizin 07.06.2018 tarih ve 2017/13423 Esas ve 2018/5458 Karar sayılı ilamında; ilam başlığında yer alan hüküm bölümünde eylemin, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura "düzenlemek" yerine "kullanmak" şeklinde yazılması ve ilamın 1. bendindeki suçun "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" yerine sehven "2006 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlemek" şeklinde yazılması ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulurken hukuka aykırı olan bozma nedenleri belirtildiği halde sonuç kısmının yazılmadığı bu nedenle, 07.06.2018 tarih ve 2017/13423 Esas ve 2018/5458 Karar sayılı ilamın başlığında yer alan hüküm kısmındaki, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura "kullanmak" yerine "düzenlemek" ibaresinin ve ilamın 1. bendinde yer alan "2006" yerine "2005" ibaresinin yazılması ile ilamın 3. bendinde 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükmün sonuç kısmına "Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA" cümlesinin eklenmesi olarak maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 07.06.2018 tarih ve 2017/13423 Esas ve 2018/5458 Karar sayılı ilamında; ilam başlığında yer alan hüküm bölümünde eylemin 2006 takvim yılında sahte fatura "düzenlemek" yerine "kullanmak" şeklinde yazılması ve ilamın 1. bendindeki suçun "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" yerine sehven "2006 takvim yılı içerisinde sahte fatura düzenlemek" şeklinde yazılması ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulurken hukuka aykırı olan bozma nedenleri belirtildiği halde sonuç kısmının yazılmamak suretiyle maddi yazım hatası yapıldığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin son cümlesi uyarınca yazıma ilişkin MADDİ HATALARIN DÜZELTİLMESİNE DAİR TALEBİNİN KABULÜNE,

Dairemizin, 07.06.2018 tarih ve 2017/13423 Esas ve 2018/5458 Karar sayılı ilamının, diğer kısımları aynı kalmak üzere, ilam başlığında yer alan hüküm bölümündeki, sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura "kullanmak" yerine "düzenlemek" ibaresinin ve ilamın 1. maddesinde yer alan "2006" yerine "2005" ibaresinin yazılması ile ilamın 3. maddesinde 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükmün sonuç kısmına "Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA" cümlesinin eklenmesi suretiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası gereğince DAİREMİZİN BELİRTİLEN İLAMININ DÜZELTİLMESİNE, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25098, Karar No: 2024/3599, Tarih: 20.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/25098 E.  ,  2024/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/714 E., 2016/500 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ile üçüncü fıkraları, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten ayrı ayrı 4.000.00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ..., ... ve ... temyiz isteklerinin, görevlilere karşı gelmediklerine, sadece ellerinde ağ olduğuna, cezayı kabul etmediklerine havaya ateş ettiğine ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık ...'ün temyiz isteğinin, olayla bir ilgisi olmamasına rağmen kendisine ceza verildiğine, suçsuz olduğuna, verilen cezanın haksız olması nedeniyle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Av yasağı olan dönemde ihlalleri kontrol amaçlı olarak mağdur ve şikayetçilerin devriye görevi ifa ettikleri sırada sanıkların balık avladıklarının tespit edildiği, görevliler tarafından suçta kullanılan ağın alınarak götürülmek istendiği ancak sanıkların ağı çektikleri, mağdur ve şikayetçilerin ağ ile birlikte sürüklendiği ve yaralandıkları, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden

Şikayetçi ve mağdurların sanıkların direnme eylemlerini aşamalarda istikrarlı şekilde anlatmaları, adli raporlar, sanıkların savunmaları ile olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerilerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediklerine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden

Şikayetçi ve mağdurların sanıkların direnme eylemlerini aşamalarda istikrarlı şekilde anlatmaları, adli raporlar, sanıkların savunmaları ile olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerilerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediklerine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların birden fazla görevliye karşı direndiğinin kabul edilmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4072, Karar No: 2021/5699, Tarih: 21.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4072 E.  ,  2021/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigoratılılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4668, Karar No: 2014/5820, Tarih: 03.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4668 E.  ,  2014/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kan gütme saiki ile adam öldürmek, kasten adam öldürmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek

HÜKÜM : Adam öldürmek suçlarında dolayı uyarlamaya yer olmadığına karar verilmiştir.

6136 sayılı Kanuna 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53 maddeleri uyarınca; 10 ay hapis cezası ve 375 TL. Adli para cezası olarak uyarlama yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK'nun 448, 59, 81/1- 3, 31, 33; 52. madde delaletiyle 448, 59, 81/1-3; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK'nun 59, 81/2-3 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda hürriyeti bağlayıcı ceza yanında verilen temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 1 TL.nın altında olduğu anlaşılmakla, 5335 sayılı Kanunun 22. maddesiyle 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2. maddesine eklenen ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasa uyarınca 1 YTL.nin altında kalan tutarlar dikkate alınmayacağından adli para cezasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki ruhsatsız tabanca taşımak suçundan temel adli para cezası olarak belirlenen "450 TL. adli para cezası” ile 62. maddenin uygulanması sonucu belirlenen "375 TL adli para cezasının" hüküm fıkrasından çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16693, Karar No: 2016/13292, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16693 E.  ,  2016/13292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 11202140 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli tahsil edildiğini belirterek, elektrik aboneliğinin tesis edildiği tarihten dava tarihine kadar, (dava tarihine kadar 10 yılı geçmemek üzere) bu dönemde kendisinden fazladan tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ve dava sırasında belirlenecek miktara dava değerini arttırmak üzere, şimdilik 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 28.082015 tarihli dilekçesi ile talebini 4.948,11 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin davanın taraflarına ait olmayıp ...'ya ve ...'a ait olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 4.948,11 TL'nin dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.