muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1560, Karar No: 2023/8693, Tarih: 10.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1560 E.  ,  2023/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/192 Esas, 2022/700 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonucu davalı ... ile davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ... ile davalı ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 834 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacının pay sahibi olduğunu, taşınmazın imar planında okul alanı olarak gösterildiğini, taşınmazın kamu hizmeti için tahsis edilmesi üzerine müvekkilinin mülkiyetten doğan haklarını kullanmasının engellendiğini, davalı idarelerce taşınmazın tahsis amacına uygun olarak kullanılmadığı gibi herhangi bir kamulaştırma işleminin de yapılmadığından bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirlenecek tazminatın davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; okul yeri olarak belirlenen fakat fiilen el atılmayan taşınmaz açısından görevli mahkemenin idare mahkemeleri olduğunu, bu parsel açısından davanın görev yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın husumet yönünden reddine, davanın görev ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın derdestlik yönünden reddi gerektiğini, davacı tarafın Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde ... Mahallesi. 834 ada, 1 parsel de el atma olduğu iddiasıyla 2012/448 Esas sayılı dosya ile dava açtığını ve davanın 2013/334 Karar sayılı kararı ile konunun idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle usulden reddedildiğini, devamında davacının Bursa 3. İdare Mahkemesinde yine ... Mahallesi 834 ada, 1 parsel de el atma olduğu iddiasıyla 2014/308 Esas sayılı dosyasıyla dava açtığını, Bursa 3. İdare Mahkemesinin bilirkişi raporunda dava konusu parselde fiili el atmanın olduğunun belirtilmesi üzerine davacının Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/928 Esas sayılı dosyasında dava açtığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.04.2016 tarihli ve 2016/79 Esas 2016/187 Karar sayılı ilamı ile dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; davacı tarafça 29.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesine dava açtığı, Mahkemenin 14.08.2013 tarihli ve 2012/448 Esas, 2013/348 Karar sayılı kararı ile davaya bakmanın idari yargının görevine girdiğinden bahisle davanın reddedildiği ve kararın 18.07.2014 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine yine davacı tarafça Bursa 3. İdare Mahkemesinin 2014/308 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve İdare Mahkemesincede dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildikten sonra Uyuşmazlık Mahkemesinin 2015/877 Esas, 2015/910 Karar sayılı kararı ile adli yargının görevli olduğuna karar verildiğinden davacı vekilince söz konusu dosyanın bu karar uyarınca yeniden ele alınması istenmiş ise de mahkemece görevsizlik kararı temyiz edilmeden kesinleştiği ve dosyadan mahkemece el çekildiğinden davacının talebinin reddine karar verilmiş bu kararında 10.07.2017 tarihinde keşinleştiği anlaşılmakla; davacı tarafça aynı konuda açılan Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/928 Esas sayılı dosyası da getirtilerek işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi, hatalı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkeme Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli ve 2018/420 Esas, 2020/303 Karar sayılı ilamı ile davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; 1/1000 ölçekli uygulama imar planında tamamı ilköğretim tesis alanında kaldığı anlaşılan, 834 ada 13 parsel sayılı, 6.457,37 m² yüzölçümlü taşınmazın Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/928 Esas, 2018/219 Karar sayılı dosyasında dava konusu edilen 844,62 m²lik bölümünün bedeline hükmedilmediği anlaşıldığından, mahkemece dava konusu 13 parsel sayılı taşınmazın tamamı olan 6.457,22 m²lik kısmında davacı hissesinin bedeline hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu parselin 5.612.60 m²lik kısmındaki davacı hissesine hükmedilmesi ile yetinilmesi hatalı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava tarihinin hatalı belirlendiğini, husumet nedeni ile ret kararının doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın husumetten reddi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idareler arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun(1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 834 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan ifrazın oluşan 834 ada 13 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmek suretiyle fiilen el atmaya konu bölüm ile proje bütünlüğü gereği fiilen el atılan bölümden arta kalan bölümün davalı idareden tahsili yerindedir.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmış olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7198, Karar No: 2019/2164, Tarih: 18.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7198 E.  ,  2019/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, alkollü araç kullanmasının kazaya etkisinin olmadığına, telefon çalması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybettiğine, alkol miktarı belirlenmeden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. ve 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3124, Karar No: 2010/2460, Tarih: 08.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/3124 E.  ,  2010/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmadağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4072, Karar No: 2023/9592, Tarih: 28.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4072 E.  ,  2023/9592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2015 tarihli ve 2015/2353 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/393 Esas, 2015/1192 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri;

1. Suçu sübût bulduğuna,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan, sanık ve tanık H.S.'nin karşılaştıkları mekanda birlikte alkol aldıkları, mekandan çıkıp birlikte yürümeye başladıkları, bir ara sanık ile katılanın tanığın 10-15 metre arkasında kaldıkları ve bu sırada sanık ile katılan arasında tartışma çıktığı, katılanın sanığa yumrukla vurduğu, sanığın ise katılanın yüzüne kafa attığı, oluşan kırık nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanan katılanın yere düştüğü, sanığın cebinden çıkardığı bıçağı katılana göstererek "seni öldürücem, şimdi göreceksin sen" dediği, bu sırada sesleri duyan tanığın arkasını döndüğü ve katılanı yerde sanığı ise elinde bıçakla katılanın yanında dikilirken gördüğü, yanlarına giderek sanığın elindeki bıçağı aldığı, sanığın olay yerinden ayrıldığı, katılanın yanında karakola giden tanığın bıçağı sanığın elinden aldığını söyleyerek kolluğa teslim ettiği, bu sırada sanığın da kendiliğinden karakola geldiği ve tanıktan alınan bıçağın kendisine ait olduğunu kabul ettiği ancak olayda kullanmadığını söylediği, tanığın ise sanığın katılana sarfettiği sözleri duymadığını, sadece elinde bıçakla görüp müdahale ettiğini söylediği, anlaşılmıştır.

2. Tanık H.S.'nin beyanları ile karakol tutanakları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Tanık H.S.'nin beyanları ile karakol tutanakları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde işlenen eylemde, yüzüne aldığı kafa darbesiyle yaralanarak yere düşen ve yerde yatmakta olan katılana bıçak gösteren sanığın, bıçağın korkutucu etkisi ile katılanın hayat ve vücut bütünlüğüne yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehditte bulunduğunun sabit olduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/393 Esas, 2015/1192 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15647, Karar No: 2016/16327, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15647 E.  ,  2016/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.104.89.-TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 58.493.56-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.