muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10857, Karar No: 2021/3205, Tarih: 11.03.2021

d) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin B bölümünde geçen (63.955,21) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (26.757,21) rakamlarının yazılmasına,

e) Gerekçeli kararın 6. fıkrasının tüm bölümleriyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tapudaki takyidatın kamulaştırma bedeline yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

f)Gerekçeli kararın 9 numaralı bendinin hükümden çıkaryılmasına,

Bent sıralarının yapılan düzeltmelere göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1454, Karar No: 2019/3220, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1454 E.  ,  2019/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 24.07.2018 gün ve 2018/İHK-6071 sayılı karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurarak taraflar arasında İnşaat Bütün Tehlikeler Sigorta Poliçesi düzenlediğini, poliçeye konu inşaatta 19.02.2017 tarihinde hırsızlık meydana geldiğini, hırsızlık nedeniyle davacının 106.800,00 TL zarara uğradığını, poliçe kapsamında bu zararın ödenmesi gerekirken davalı ... şirketince ödemenin yapılmadığını ileri sürerek 106.800,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, inşaatta meydana gelebilecek hırsızlığa karşı davacının poliçede belirtilen güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle zararın poliçe kapsamı dışında kaldığını savunarak talebin reddini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, davacının poliçede yer alan özel şart gereğince hırsızlığa karşı yeterli ve etkili güvenlik önlemlerini almadığı için zararın poliçe kaspamında olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itirazda bulunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, inşaatta bekçi bulunduğu, inşaat çevresinin kısmen tel örgü ile çevrili olduğu, poliçeye konu inşaat alanında daha önce de hırsızlık olayı meydana geldiği, bu hırsızlık olayı ile sigortacının inşaatın gerçek durumunu öğrenmiş olduğu, hırsızlık olayı ile inşaatın gerçek durumunu öğrenen sigortacının önceki hırsızlıktan sonra sigorta sözleşmesini ayakta tutması nedeniyle artık poliçedeki özel şarta dayanmasının mümkün olmadığı gerekçeleriyle itirazın kabulü ile muafiyet miktarı hasardan düşülerek 88.661,50 TL'nın ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 04.02.2019 tarihli 2018/5721 D.İş sayılı Ek karar ile, davalıya bir haftalık kesin süre verilerek temyiz harç ve masraflarını yatırması aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına ilişkin meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, davetiye tebliğinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 04.02.2019 tarihli 2018/5721 D.İş sayılı Ek karar ile, davalıya bir haftalık kesin süre verilerek temyiz harç ve masraflarını yatırması aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına ilişkin meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, davetiye tebliğinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece davalı vekiline gönderilen tebligatın üzerine şerh verilmek suretiyle temyiz harç ve giderlerinin yatırılması davalı vekiline ihtar edilmiş, verilen sürede temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesiyle de davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 E., 2010/330 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere muhtıranın geçerli olabilmesi için muhtırada hakim veya mahkeme başkanının sicili ve imzasının bulunması, yatırılacak harç ve masrafların doğru olarak gösterilmiş olması, harç ve masrafların yatırılacağı yerin doğru olarak gösterilmiş olması ve verilen sürede muhtıra gereğinin yerine getirilmemesinin sonuçlarının hatırlatılması gerekmektedir. Bu unsurları taşımayan muhtıra ile geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de imkan yoktur. Bu hususlar gözetildiğinde hakim imzası olmadan davalıya gönderilen tebligat üzerine şerh verilerek yapılan bildirimin geçerli olmadığı açıktır. Ayrıca davalının daha önce istinaf yoluna başvururken istinaf kanun yolu harcı ve istinaf karar harcı yatırdığı gözetilerek davalıdan temyiz yoluna başvurma harcı ile istinaf yoluna başvurma harcı arasındaki fark talep edilmesi gerekirken davalı hiç harç yatırmamış gibi temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmasının talep edilmesi de yasaya uygun değildir. Açıklanan nedenlerle usule aykırı şerh sonucu davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin mahkemece verilen 04.02.2019 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince, dava davacıya ait iş yerinde meydana gelen hırsızlık sonucunda oluşan hasarın davalı ... şirketinden tahsili istemine ilişkindir. Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından TTK'nın 1438. maddesi dayanak gösterilerek sigortalı iş yerinde daha önce de hırsızlık olayı meydana geldiği, önceki hırsızlık nedeniyle davalı ... şirketinin iş yerinin gerçek durumunu öğrendiği buna karşın sözleşmeyi ayakta tutması nedeniyle artık poliçedeki özel şarta dayanamayacağı gerekçesiyle itirazın kabulü ile 88.661,50 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Taraflar arasındaki poliçe dikkate alındığında hırsızlık teminatının sigortalı inşaat alanında 24 saat bekçi bulundurulması ve inşaatın etrafının yeterli derecede kapatılmış ve çevrelenmiş olması ön şartına bağlandığı görülmektedir. Poliçedeki ön şartın TTK 1438.maddesinde düzenlenen beyan yükümlülüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, dosya kapsamındaki delillerden anlaşıldığı üzere hırsızlık ile etrafın yeterli derecede çevrelenmemesi arasında illiyet bağı bulunduğu, poliçedeki ön şartın yerine getirilmemesi nedeniyle davaya konu hasarın teminat kapsamında olmadığı değerlendirilerek davacı şirketin itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itiraz kabul edilerek hasarın davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ve Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nin 24.07.2018 tarihli kararının BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4354, Karar No: 2024/6629, Tarih: 16.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4354 E.  ,  2024/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2 E., 2024/745 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/95 Esas, 2021/489 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında azmettirmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 38/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/355 Esas, 2022/878 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 53/1, 53/2, 53/3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında azmettirmek suretiyle katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 38/1, 81/1, 35/2 , 58, 53/1, 53/2 ve 53/3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre (ikinci kez) çektirilmesine ,

Karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında azmettirmek suretiyle katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 38/1, 81/1, 35/2 , 58, 53/1, 53/2 ve 53/3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre (ikinci kez) çektirilmesine ,

Karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.03.2023 tarihli 2022/8252 Esas, 2023/1339 Karar sayılı kararıyla hükümlerin onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz üzerine itirazın kabulüne karar verilerek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli ve 2023/4299 Esas, 2023/6715 Karar sayılı kararıyla sanıklar aleyhine istinaf başvurusu bulunmadığından aleyhe değiştirime yasağı gereğince sanıkların cezalarının artırılamayacağı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/745 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında azmettirmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 38/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; beraat kararı verilmesi ya da yardım eden sıfatı ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; keşif yapılmadan yetersiz raporlarla eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, takdiri indirim hükümleri uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünden

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması karşısında incelemeye konu dosyada, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması ve sanığın koşullu salıverilemeyeceğinin kararda belirtilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri yönünden

III. GEREKÇE

1.Tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünden

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması karşısında incelemeye konu dosyada, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması ve sanığın koşullu salıverilemeyeceğinin kararda belirtilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ...'ün sanık ...'u azmettirmesi sonucu olayın gerçekleştiği anlaşıldığından sanıklar hakkında kurulan hükümlerde isabetsizlik bulunmadığı, olaya ilişkin görüntüler ve tanık beyanları dikkate alındığında ilk haksız eylemin sanıklardan geldiği, ilk ateş edenin sanık ...'ün talimatıyla sanık ... olduğu, ... ve ...'un haksız saldırılarını ısrarla sürdürdükleri dikkate alındığında olayda meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve katılandaki yaralanmanın oluşturduğu tehlike ve zararın ağırlığına göre teşebbüsün derecesinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.04.2024 tarihli ve 2024/2 Esas, 2024/745 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11464, Karar No: 2018/14120, Tarih: 13.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11464 E.  ,  2018/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

K A R A R

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, dosyada fiziki imkansızlık nedeniyle taranamamış belge varsa dosyanın fiziki olarak gitmesi seçeneğinin seçilerek temyiz formunun buna göre doldurularak, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen dava dosyası evraklarının UYAP ortamında incelenmesinde; bir kısım evrakların taranarak elektronik ortama aktarılmadığı, taranan bir kısım evrakın ise okunaksız olduğu görülmüştür. Temyize konu olan dava dosyası ve varsa eklerinin temyiz incelemesinin sağlıklı yapılabilmesi amacıyla, UYAP ekranından dosyanın fiziki gönderilmesi seçeneği seçilerek, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6185, Karar No: 2022/14810, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6185 E.  ,  2022/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, İzzettin Mahallesi 189 ada 9 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3404, Karar No: 2018/5847, Tarih: 09.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3404 E.  ,  2018/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında katılan mağdure ...'nin istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesince düzenlenen 2012/94 Talimat sayılı, 21.09.2012 tarihli duruşma tutanağında mahkeme başkanı Ömer Güngör (34311) ile üye hakim ...'ün (...) ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, kendisine vekil atandığından haberdar olmayan katılan mağdure ...'ye yokluğunda verilen kararın tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30510, Karar No: 2014/2040, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30510 E.  ,  2014/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... 'nın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın temyiz isteminin Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2010 tarih ve 2009/264 E. 2010/206 K sayılı kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 14.07.2010 tarihinde tebliğ olunan 29.04.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 05/12/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ...'ın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.