muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9436, Karar No: 2012/1397, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9436 E.  ,  2012/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vekili : Av....

2-...

İHBAR OLUNANLAR

:1-...

Vekili : Av. ...

2-Koç Allianz Sigorta A.Ş. Vekili : Av. ...

3-İsviçre Sigorta (Ergo İsviçre Sigorta A.Ş.)

Vekili : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2007/426-2009/429 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sürücüsü davalı ..., maliki ... olan halk otobüsünden indiği sırada otobüsün birden hareketi ile yere düşmesi sonucu ayak üst tarak kısmının kırıldığını, 3 ay işe gidemediği için aylık 750 TL maaş kaybı olduğunu, hastane ve tedavi masrafları oluştuğunu, olay nedeniyle derin bir acı yaşadığını ileri sürerek, 5000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 05.03.2008 tarihli dilekçesi ile hastane ve tedavi giderleri olarak 2.500 TL, 3 aylık maaş olarak 2.250 TL, manevi tazminat olarak 10.000 TL istediklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, kaza tespit tutanağı dahi bulunmadığını, kusur durumunun belli olmadığını, tazminatın fahiş olduğunun savunarak dava reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ceza dosyasındaki sürücünün tam kusurlu olduğuna ilişkin rapor ile işbu dosyadaki kusur durumunun aynı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 8.000 TL manevi tazminat, 1.330 TL tedavi gideri, 2.250 TL maluliyet gideri olmak üzere 3.580 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/9436

2012/1397

-2-

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 515,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 670,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ...'den alınmasına, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı ... Davalı ...

687,80 H 687,80 H

172,00 PH 17,15 P

515,80 BK 670,65 BK

13.02.2012 - SK
Yargıtay — Esas No: 2014/14899, Karar No: 2015/5360, Tarih: 16.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14899 E.  ,  2015/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/02/2013 gün ve 2010/406-2013/26 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/03/2014 gün ve 2013/15108-2014/3971 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete ait ...'da bulunan petrol ve petrol ürünlerini depolama ve dolum tesislerine akaryakıt yükünü tahliye etmek için 03/09/2009 tarihinde...gemisi kaptanı ...tarafından imzalanan "Hazırlık Mektubu - Notice of Readiness" tesis yetkililerine verildiğini, tesis ile gemi kaptanı arasında imzalanan "Boşaltma/Yükleme - Loading Protocol" hükümlerine uygun önlemlerin alınmasının taahhüt edildiği, bununla birlikte "Acil Durdurma Protokolü - Emergency Shut Down Protocol" ve "Güvenlik Mektubu - Safety Letter" nun imzalanarak kabul edildiğini, 11/09/2009 tarihinde geminin tesislere boru hatlarından tahliye yaptığı esnada saat 17:00 sularında tesis yönetiminin kötü hava şartları nedeniyle tesise bağlı boru hattı ile gemi manifoltu arasındaki bağlantıyı kesmeye karar verdiklerini ancak geminin demirini almadığı sürece hortumların zarar göreceği gerekçesiyle şamandıradan alınan ikmal hortumun bağlantısını kesemediğini, gemi ile yapılan görüşmelerde gemi adamlarının bağlantıyı kesmeyi kabul etmediklerini, şamandıra üzerinden ayrılmadıklarını, devam eden kötü hava koşulları nedeniyle geminin sancak demirini topladığı ve manevra yaptığını, bu sırada gemi manifoldu ile şamandra hortumları arasındaki bağlantı kesilmediği için elastik olduğu yükleme/boşaltma boru sistemlerini çekerek onlara ve müştemilatlarına zarar verdiğini, meydana gelen hasar nedeniyle yükleme/boşaltma boru hattı kullanılamaz durumda kaldığını, daha fazla zarara sebebiyet vermemek ve ticari faaliyetlerine devam edebilmek için hasarların üçüncü bir firmaya onartıldığını, toplam 94.250 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, zararın tazmini ve alacağın tahsil edilmesi için ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, fazlaya dair her türlü talep ve sair haklar mahfuz kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL kısmındaki zararın temerrüd tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalılara tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, iddia ve talep edilen zararı doğuran olayın tümüyle davacı terminal işleticisinin kusuru ile meydana geldiğini, zira geminin rıhtımda bağlı olduğu sürece yükleme boşaltma işlemleri ile geminin emniyetinden sorumlu olduğunu, yaklaştığı anlaşılan kötü hava koşullarına rağmen geminin sahil ile bağlantısını kesmekte kararsız ve eylemsiz kaldığından devam eden kötü hava koşullarının olaya sebep olduğunu, olayın müvekkile ait gemide bulunan gemi adamlarının kusuru ile meydana gelmediğini, davacının iddia ettiği ibraz edilen faturaların karşılığı olan işlerin gerçekten yapılıp yapılmadığı ve iddia edilen zarar ile ilgili olup olmadığı ile zarar miktarlarının fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/759, Karar No: 2025/2604, Tarih: 17.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/759 E.  ,  2025/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.09.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/3975 E., 2024/590 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.09.2024 tarihli ve 2022/3975 Esas, 2024/590 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin olarak; hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması;mala zarar verme suçuna ilişkin olarak da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesi bozma kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 09.09.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Beykoz 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22968, Karar No: 2014/27648, Tarih: 22.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22968 E.  ,  2014/27648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Melahat Mevlana Bilir adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2- ...aralarındaki dava hakkında Gaziantep 1. İş Mahkemesinden verilen 24.6.2014 günlü ve 2013/293 E. 2014/262 K. sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün, aleyhine dava açılarak hüküm kurulan davalı şirkete, Tebligat Kanununun 21/2. maddesi hükmüne göre tebliğ edildiği, dava dilekçesinin davalı şirketin ''Emek Mah. 5 nolu cad. Başak Apt. No: 10/5 Şehitkamil/Gaziantep'' adresine “daimi çalışan Taner Yılmaz ” imzasına tebliğ edilmesine karşın gıyabi hükmün ''İ. Pınar Mah. Aksoy Bulvarı Atlas İş Merkezi Kat 215 Merkez/Gaziantep'' adresine 21/2. madde uyarınca tebliğ edilmesi nedeniyle gıyabi hüküm tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece;yeni bir geri çevirmeye mahal vermeksizin, gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalı şirketin ticaret sicili araştırılarak, Ticaret Sicilinde kayıtlı adresine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1692, Karar No: 2015/3116, Tarih: 09.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1692 E.  ,  2015/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2014 tarih ve 2014/1443-2014/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yabancı bayraklı "Yiğit" isimli gemide çalışan müvekkilinin, gemi alacağı kapsamında kalan ücret alacağını tahsil edebilmek için davalılar aleyhine rehnin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlattığını, ancak davalıların takip konusu alacağa ve rehine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalıların itirazının iptaline, takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın tarafları arasındaki temel ilişkinin TBK'nın 393 ve devamı maddelerinde düzenlenen hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı, davada 6102 sayılı TTK'nın 5/2. maddesinde yer alan deniz ticaretine ilişkin bir ihtilaf olmadığı, davanın ticari dava olmadığı, davacının ödenmeyen ücret alacağının ve iş yerinde kimyasal madde ile teması sonucu oluşan iş ve gücünde azalma nedeni ile tedavi süresince çalışamadığı süre için, tazminat talep etme hakkının doğup doğmadığını tespit edecek mahkemenin genel mahkemeler olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5/2, 6100 sayılı HMK'nın 1, 114/1-c, 115, 138. maddeleri gereğince görev yönünden reddine, talep etmesi halinde, dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2962, Karar No: 2022/3969, Tarih: 26.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/2962 E.  ,  2022/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2019 gün ve 2019/37 Esas, 2019/399 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 22.02.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.01.2020 gün ve 2019/2344 Esas, 2020/123 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6070, Karar No: 2015/2714, Tarih: 18.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6070 E.  ,  2015/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın çocukları, 1996 doğumlu,... ile diğer sanıklar ... ve ...’ın çocukları, 1995 doğumlu, ...n'ın sanıklar ... ile ...'ın birlikte işlettikleri işyerinde çalışmadıkları halde 4’er gün sigortalı olarak gösterip gerçeğe aykırı olarak ”Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun "Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar" başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların ... kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanıklar ... ile ...'a ait işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, ... Başkanlığı'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6921, Karar No: 2015/7460, Tarih: 04.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6921 E.  ,  2015/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 25. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2012/455-2014/640

Davacı eczacı ile davalı SGK arasında ilaç teminine ilikin protokol bulunmakta olup, uyuşmazlık bu protokol uyarınca davalı tarafça yaratılan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görev Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22679, Karar No: 2008/1198, Tarih: 25.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22679 E.  ,  2008/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24992, Karar No: 2016/7719, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24992 E.  ,  2016/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20657, Karar No: 2015/16784, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20657 E.  ,  2015/16784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2012/370-2012/467

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp kaçak bedelinin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılması ve enerji nakli sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayıldığı gibi hem tarife belirlenirken hemde belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 14.01.2014 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içerisinde temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.