muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4237, Karar No: 2017/11322, Tarih: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4237 E.  ,  2017/11322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın, yapılan yargılaması sonucunda beraatine dair Çatalca İcra Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/21 esas, 2016/24 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2017 tarihli ve 2017/2 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 21/08/2017 gün ve 7712 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/08/2017 gün ve KYB.2017-50142 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/06/2016 tarihli ve 2016/3298 esas, 2016/19382 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 583/1. maddesinde yer alan "Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azamî miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azamî miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, dosya içinde bulunan sanık ...’ın borcu üstlendiğine ilişkin 28/06/2016 tarihli icra kefalet tutanağında sadece sanığın kendi el yazısı ile attığı imzanın bulunduğu, bunun haricinde borcu üstlendiğine ilişkin kefalet tutanağında kendi el yazısı ile yazılmış herhangi bir ibarenin bulunmaması karşısında, sanığın icra kefilliğinin ve geçersiz icra kefalet sözleşmesine dayanılarak verilen taahhüdün geçersiz olduğu cihetle, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın reddi yerine kabulüne verilmesinde,

2- 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 28/06/2016 tarihli taahhütnamede işlemiş faiz olarak 1.549,70 Türk lirası belirtilmiş ise de, taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2017 tarihli ve 2017/2 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14820, Karar No: 2022/6232, Tarih: 04.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14820 E.  ,  2022/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce esastan reddi ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın birikmiş nemalarıyla birlikte derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17443, Karar No: 2012/39936, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/17443 E.  ,  2012/39936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “ kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/30523, Karar No: 2014/16519, Tarih: 15.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30523 E.  ,  2014/16519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/182732

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

NUMARASI : 2005/1177 (E) ve 2010/10 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, E. S. U.'ın kimlik bilgileri ile muhtara düzenlettiği sahte nüfus cüzdanı talep belgesini ibraz ederek Nüfus Müdürlüğünden aldığı sahte nüfus cüzdanı ile başvurarak 05.01.2005 tarihinde aldığı suça konu TR... seri nolu sahte pasaportu kullanıp kullanmadığı araştırılmadan ve suç tarihi saptanmadan, E. S. U.'ın pasaport almak için emniyete başvurması üzerine olayın ortaya çıktığı 06.09.2005 tarihinin suç tarihi kabulü ile eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7686, Karar No: 2024/11472, Tarih: 12.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7686 E.  ,  2024/11472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/2 E., 2022/450 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.05.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/61, Karar No: 2024/5173, Tarih: 22.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/61 E.  ,  2024/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVACILAR/BORÇLULAR : ... mirasçıları: (..., ..., ..., ...) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .,.., ..., ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibine karşı asıl ve birleşen davalarda borçluların takibin iptalini talep ettikleri, ilk derece mahkemesince, asıl ve birleşen davalarda davaların kısmen kabulü ile takibe konu 829.809,44 TL asıl alacak ve bu alacağa işlemiş faiz kalemi yönünden takibin iptaline karar verildiği, asıl ve birleşen davalarda borçlular ve alacaklı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince takip dayanağı ilamın istinaf aşamasında bozularak ortadan kalkması nedeniyle şikayetin konusuz kaldığı belirtilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davalarda esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Her dava ve şikayet açıldığı tarihteki hukuki durum gözetilerek hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K. ve HGK'nun 17.03.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı).

Somut olayda, takibe dayanak Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/379 E. 2020/373 K. sayılı ilamının tüm taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2022 tarihli 2021/1410 E. 2022/1128 K. sayılı kararı ile bozulduğu görülmekte ise de, şikayet tarihi olan 13.01.2021’de henüz takibe dayanak Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ilamı hakkında verilmiş bir bozma kararı bulunmadığı, bu suretle ilamın ayakta olduğu anlaşılmakla borçlunun şikayette hukuki yararı bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde, Bölge Adliye mahkemesince tarafların ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının esası incelenerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ:

Asıl ve birleşen davalarda borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 03.11.2023 tarih ve 2022/194 E.-2023/2086 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye ...’ın Karşı Oy Yazısı:

Üye ...’ın Karşı Oy Yazısı:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 30. maddesinde “Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür.” şeklinde usul ekonomisi ilkesi hüküm altına alınmıştır.

Usul ekonomisi ilkesi hukuk yargılamasına hâkim olan ilkelerden biridir. Adil yargılanma hakkına da hizmet eden usul ekonomisi ilkesi, etkin yargılamanın sağlanabilmesi için dava konusu uyuşmazlığın mümkün olduğu kadar basit, hızlı ve az giderle sonuçlandırılmasını ifade etmektedir.

Öte yandan, ilamlı icra takibi yapılabilmesi için bir mahkeme ilamı veya kanunların mahkeme ilamı niteliğinde saydığı bir belgenin bulunması gerekir.

Bir mahkeme hükmüne (ilamına) karşı temyiz yoluna başvurulmuş olması kural olarak o hükmün icrasını durdurmaz. Yani, ilam alacaklısı hükmün henüz kesinleşmemiş (hükme karşı temyiz yoluna başvurulmuş) olmasına rağmen ilamı icraya koyabilir. Özellikle konusu para olan ilamların icraya konulabilmesi için hükmün kesinleşmiş olması şart değildir.

Somut olayda; alacak davası sonucunda verilen Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/379 E. 2020/373 K. sayılı ilamının takibe konu edildiği, borçluların icra mahkemesine müracaatla dayanak ilamda hükmedilen alacaktan hangi davalıların hangi miktarda sorumlu olduğunun yazılı olmadığı, ilamın infaz kabiliyetinin bulunmadığı iddiasıyla takibin iptalini istediği, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davalarda davaların kısmen kabulü ile takibe konu 829.809,94TL asıl alacak ve bu alacağa işlemiş faiz kalemi yönünden takibin iptaline karar verildiği, asıl ve birleşen davalarda borçlular ve alacaklı tarafından işbu karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu, istinaf incelemesi devam ederken takibe dayanak ilamın Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 02.03.2022 tarih, 2021/1410 E. 2022/1128 K. sayılı kararı ile; önceki bozma ilamına uyulmasına rağmen gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği, usulî kazanılmış hakların ve ıslah üzerine ileri sürülen zamanaşımı def'ilerinin gözetilmediği, diğer hususlarda keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulduğu görülmüştür.

Yukarıda yer verilen ilke ve açıklamalar dikkate alındığında; dayanak ilam bozulmakla, hüküm ortadan kalktığından bozma ile ortadan kalkan ilama ilişkin olarak infaz kabiliyetinin bulunup bulunmadığının incelenmesi ve var ise takipte istenilen alacak miktarlarının doğru olup olmadığı hususunda hesaplama yapılması usul ekonomisi ilkesine aykırılık teşkil edecektir.

Şikayetin konusunu teşkil eden dayanak Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2020 tarih, 2018/379 E. 2020/373 K. sayılı ilama aykırılık şikayetinin istinaf incelemesi devam ederken bozularak ortadan kalktığı anlaşıldığından, şikayetin konusu kalmadığından esası hakkında Karar Verilmesine Yer Olmadığına karar verilmesi ve şikayet tarihindeki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinden sorumlu olacak tarafın belirlenmesi ile yetinilmesi gerekmektedir.

Şikayetin konusunu teşkil eden dayanak Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2020 tarih, 2018/379 E. 2020/373 K. sayılı ilama aykırılık şikayetinin istinaf incelemesi devam ederken bozularak ortadan kalktığı anlaşıldığından, şikayetin konusu kalmadığından esası hakkında Karar Verilmesine Yer Olmadığına karar verilmesi ve şikayet tarihindeki haklılık durumuna göre yargılama giderlerinden sorumlu olacak tarafın belirlenmesi ile yetinilmesi gerekmektedir.

Buna göre aynı gerekçe ve ilkeler doğrultusunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASI gerekirken, 13.01.2021 şikayet tarihi itibariyle takibe dayanak ilam hakkında verilmiş bir bozma kararı bulunmadığından ilamın ayakta olduğu ve şikayetin esası hakkında istinaf incelemesi yapılması gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulması yönündeki Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum. 22.05.2024
Yargıtay — Esas No: 2013/5159, Karar No: 2014/2481, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5159 E.  ,  2014/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/94972

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2011/443 (E) ve 2011/648 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin kızı olan ve suça konu cep telefonunu fiilen kullanan S.. D.. ile aynı okulda okuduğu, cep telefonunun bu okulda S..D..'ın çantasından çalındığı, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının kayıtlarına göre suça konu telefonunun suç tarihinde iki kez suça sürüklenen çocuğun kullandığı hatla kullanıldığı, suça sürüklenen çocuğun buna ilişkin bir açıklama getiremeyip suça konu marka ve model cep telefonu kullanmadığı şeklinde inkara yönelik savunmada bulunduğu, babası Celalettin'in ise soruşturma beyanında oğlu Volkan'ı doğrulamayıp oğlu Volkan'ın suça konu model ve marka cep telefonunu kullandığını beyan etmesi ve tüm dosya kapsamıyla atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15171, Karar No: 2018/3010, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15171 E.  ,  2018/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 24/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1939, Karar No: 2014/6836, Tarih: 14.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1939 E.  ,  2014/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/60-2013/137

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının kardeşi O.. K..'ın Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca kısıtlanmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 409/2.maddesi, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verilebileceğini, hakimin karar vermeden önce, kurul raporunu gözönünde tutarak kısıtlanması istenilen kişiyi dinleyebileceğini hükme bağlamıştır. Somut olayda akıl hastalığı nedeniyle vasi tayini istenen O.. K.. için resmi sağlık kurulu raporu alınmadığı gibi hükme dayanak yapılan İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/270 Esas sayılı dosyasında 22.12.2009 tarihinde ilgili hakkında alınan raporun aradan uzun bir süre geçmiş olması ve her davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmesi gerektiğinden, bu davaya esas alınamaz. O halde mahkemece yapılacak iş, kısıtlanması istenilen O.. K..'ın tam teşekküllü bir devlet hastanesine veya Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yaptırılarak ilgilide Türk Medeni Kanunu'nun 405.maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurmaktan ibarettir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9669, Karar No: 2016/16980, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9669 E.  ,  2016/16980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 124.751,95 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 124.751,95 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2011 yılından önceki kısma dair bedel yönünden dava atiye bırakıldığından bu talebe yönelik davanın açılmamış sayılmasına, davanın açıldığı tarihten itibaren tahakkuk ettirilecek faturalar nedeniyle davacıdan kayıp kaçak bedeli tahsil edilmemesi suretiyle muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.