muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13804, Karar No: 2018/4718, Tarih: 04.06.2018

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını özel işletmede yaptığı, staj ücretinin staj yapılan firmadan talep edilmesi gerektiği, hatanın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Tarafta iradî değişiklik başlıklı 124. maddesi; ''(1) Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.(2) Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. (3) Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. (4) Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.'' şeklindedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin 18/03/2016 tarihli ilk celsede davacının staj yaptığı işletmeyi davaya dahil etmek için süre talep ettiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 124/4 maddesi uyarınca davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıdır. Mahkemece, davacının bu yöndeki isteği kabul edilerek, taraf değişikliğine karar verilmesi ve yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11272, Karar No: 2006/17330, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11272 E.  ,  2006/17330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 10.10.2001 günlü dava dilekçesi ile ... Köyü 27592 ada 2 sayılı parselin 72399/75509 payının Hazine adına tapuda kayıtlı olup orman sayılmayan yerlerden olduğu halde, yörede ilk defa yapılarak 27.04.2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda orman sınırları içine alındığını ileri sürerek, Hazine payı yönünden orman kadastro işleminin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 27592 ada 2 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait payın Hükmi Şahsiyeti Haiz ... Üniversitesi Ormanı-2 Sayılan Yerlerden Olduğunun Tespitine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ile davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli 27592 ada 2 parsel sayılı 75509 m2 yüzölçümlü taşınmazın 72399/75509 payı Hazine, 2985/75509 payı ... Üniversitesi, 115/75509 payı ... Üniversitesi, 10/75509 payı da ... ... adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hazinenin tapu kaydındaki payı, yerleşim ve ağaçlandırma alanı olarak kullanılmak üzere, Milli Emlak Genel Müdürlüğünün Genel Müdür ... Cansızlar İmzalı 16.06.1998 tarihli yazısı ile 178 sayılı Kanun Hükmendeki Kararnamenin 13/d maddesi gereğince Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) Başkanlığı'na tahsis edilmiştir.

6831 Sayılı Yasanın beşinci fasılında, ağaçlandırma ve imar işleri başlıklı bölümde yer alan 57. maddesinde “Orman sahasını artırmak maksadıyla ... Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımından elverişli olan yerlerde; köy tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişiler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlandırma yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

-2-

2006/11272 - 17330

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

-2-

2006/11272 - 17330

Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapılacak bozuk koru ve bozuk baltalık ormanlarda da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu yasada yer alan hususi ormanlara ait hükümlere göre yürütülür. .... uygulama usul ve esasları ... Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.”

Yasanın 59. maddesinin birinci fıkrasında “57’nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar, ilgili kamu kuruluşuna teslim edilir ve bunlar hakkında bu yasanın hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara ilişkin hükümleri uygulanır.

Kendi arazilerinde ağaçlandırma yapmak isteyen gerçek kişilerle özel hukuk tüzelkişilere, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde; plan ve proje yapımında ve bunların uygulamalarında, orman idaresince teknik yardım yapılabilir, plan ve projeleri Orman Genel Müdürlüğünce tasdik edilmiş sahaların fidan ihtiyaçları parasız karşılanır. Bunlar hakkında hususi ormanlara ilişkin hükümler uygulanır.”

Aynı Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrasında da “...Ağaçlandırma planları ve ağaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman idaresince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur.” hükümleri bulunmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ağaçlandırma yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür. (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararları)

Davacı Hazine, Hazine payına ilişkin olarak orman kadastrosunun iptali ile orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.

Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür. (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararları)

Davacı Hazine, Hazine payına ilişkin olarak orman kadastrosunun iptali ile orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.

Uzman bilirkişi raporunda, imar planında ağaçlandırılacak alan olarak ayrılan çekişmeli taşınmazın tamamının, 25 yaşlı karaçam, sedir ve az miktarda yapraklı türlerden oluşan orman ağaçlarıyla kaplı olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece de, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek, orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verildiği halde, dava dışına çıkılarak Hazineye ait payın Hükmi Şahsiyeti Haiz ... Üniversitesi Ormanı-2 Sayılan Yerlerden Olduğunun Tespitine karar verilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 4. maddesinde ormanlar mülkiyet ve idare bakımından; a)Devlet ormanları, b) Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine ait orman, c) Hususi ormanlar olarak üçe ayrılmakta ve aynı yasanın 1. maddesinde de; tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleri ile birlikte orman sayılacağı belirtilmektedir. Kamu yararı amacı ile ağaçlandırma alanı olarak kamu tüzel kişisi olan Yüksek Öğretim Kurulu'na tahsis edilen ve tahsis tarihinde dahi üzerindeki ağaçların yaşına göre ağaçlandırılmış bulunan taşınmaz üzerinde tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ormanın (tesis edilen orman) Devlet Ormanı olarak kabul edileceğinden orman kadastrosu sırasında

-3-

2006/11272 - 17330

Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması yasaya uygundur. Açıklanan nedenlerle; mahkemece, Hazinenin davasının reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, H.Y.U.Y.'nın 74. maddesinde sözü edilen isteğe bağlılık ilkesine uyulmadan ve davanın reddine ilişkin olarak verilen 1. bendi ile bağdaşmayacak şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 2. bendinde "Dava konusu ... İlçesi, ... Köyünde yer alan 27592 ada 2 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait hissesinin Hükmi Şahsiyeti Haiz ... Üniversitesi Ormanı-2 Sayılan Yerlerden olduğunun tespitine" denilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin karardan tamamen çıkartılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14835, Karar No: 2022/9902, Tarih: 01.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14835 E.  ,  2022/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Bozma öncesi ilk karar ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark 75.317,92-TL'nin üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmiş olup, bu bedel ilk karar tarihi itibarıyla davalıya ödenmediğinden, ödenmesi yönünde hüküm kurulan son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 numaralı bendindeki (ilk karar tarihi olan 22/02/2019 tarihine kadar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (son karar tarihi olan 13/07/2021 tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9819, Karar No: 2024/19194, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9819 E.  ,  2024/19194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2021/821 E., 2021/987 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca;Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.05.2024 tarihli ve 2021/821 Esas, 2021/987 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1541, Karar No: 2014/8126, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1541 E.  ,  2014/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5116, Karar No: 2021/5533, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5116 E.  ,  2021/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/532 E. - 2018/336 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, 4969 ada 233 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke edilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13619, Karar No: 2019/2855, Tarih: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/13619 E.  ,  2019/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda düzenlenen ... Vergi Dairesi Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile 22/05/2010 tarihli mütalaasında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mütalaa verilmesine rağmen, bu suçlarla ilgili dava açılmamış ise de, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1-213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanıklardan yalnızca ... hakkında ve "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu; Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22.11.2011 tarih ve 2011/1664 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; sanıklar hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması,

2-Sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalanın dava şartı olduğu; her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan "mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanma" suçundan açılan davaya devamla, hükmün gerekçe bölümünde sanıklar ... ve ...'in sahte fatura kullanma suçunu işledikleri anlatılıp hüküm fıkrasında adı geçenler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.