muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11672, Karar No: 2014/20241, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11672 E.  ,  2014/20241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3120, Karar No: 2016/4473, Tarih: 08.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3120 E.  ,  2016/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk .... ile davacı baba arasında "her ayın 1. ve 3. hafta sonu ile Dini bayramların 2. günü ve her yaz 1 ay boyunca kesintisiz ve her 15 tatilde de bir hafta boyunca kesintisiz olarak kişisel ilişki tesisine" şeklinde kurulan kişisel ilişkinin hafta sonları hangi günleri için kurulduğu yaz mevsiminde hangi ay ve dini bayramlar ile yarıyıl tatilinde başlangıç gün ve bitiş günleri ile saatleri gösterilmeden infazda karışıklık yaratacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.03.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/51, Karar No: 2013/7896, Tarih: 15.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/51 E.  ,  2013/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Katılan tarafın suça konu senedin kendileri tarafından imzalanıp sanığa verildiğine ilişkin kabulü karşısında; eylemin TCK'nun 209/1. maddesindeki suçu ve 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında açıklanan “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki karara göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içinde aslı bulunan ve tarafları farklı olan bir adet senedin Adli Emanetin 2008/1577 sırasında kayıtlı ve eldeki dava ile bir ilgisinin bulunmadığı hususunun mahallinde dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Emanetin 2008/1575 sırasında kayıtlı suça konu senedin ilgili olduğu icra dosyasına iadesi yerine yazılı şekilde delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresi çıkarılıp yerine “Ankara 2. İcra Müdürlüğünün 2007/5113 sayılı dosyasına iadesine” denilmek suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2906, Karar No: 2013/630, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/2906 E.  ,  2013/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35/2, 31/3, 62, 63, 54. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın kavgayı başlatarak, mağduru bıçaklamak suretiyle öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mahkemenin, mağdurdan sanığa yönelik herhangi bir haksız eylem bulunmadığı yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Sanık ...'nin, mağduru 2 bıçak darbesi ile sağ orta aksiller hattın 7.interkostal aralıkla kesiştiği nokta ile batın sağ üst kadrandan, batına ve göğse nafiz olacak şekilde yaralayarak, pnömotoraksa ve hayati tehlikeye sebebiyet verdiği olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı TCK.nun 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35.maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl olarak eksik ceza belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/269, Karar No: 2014/12199, Tarih: 16.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/269 E.  ,  2014/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Atatürk'ün hatırasına hakaret, suç ve suçluyu övme

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılan vekilinin suç ve suçluyu övme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı suç nedeniyle katılanın doğrudan zarar gördüğünden söz edilemeyeceği ve bu nedenle hükmü temyiz etmeye yetkisi bulumadığından CMUK.nun 317.maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE,

II- Sanık hakkında Atatürk'ün hatırasına hakaret suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 5816 sayılı kanunun 1/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 22.05.2005 yılından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müdür odasının kapısını kırıp masa çekmecesinde bulduğu anahtar ile çelik kasayı açarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 152/1-a maddesine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında hükmolunan 6000 TL adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, adli para cezalarının ertelenmesinin olanaklı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde ertelemeye karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun ...maddesi yollaması ile CMUK.nın 325.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3007, Karar No: 2015/28240, Tarih: 13.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3007 E.  ,  2015/28240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/35036

MAHKEMESİ : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/156 (E) ve 2013/113 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kızkardeşi ile katılan arasında duygusal ilişki olduğunu öğrenen sanığın, olay günü yanına çakı bıçağı alarak katılanın işyerine gittiği, katılanla birlikte konuşmak için iş yerinden ayrılırken sanığın ani hareketle katılanı göğüs bölgesinden (sağ ventrikül-sağ karıncık) hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın bir anlık boşluğundan yararlanan katılanın olay yerinden kaçtığı, sanığın ise katılanı bıçakla kovaladığı ancak katılanın olay yerinde bulunan bir araca binmesi nedeniyle katılanı yakalayamadığı olayda; sanığın eylemini adam öldürmeye elverişli bıçak ile katılanı göğsünden yaralaması, bıçakla yaralama eyleminden sonra katılanı kovalayarak yakalamaya çalışması ve doktor raporunda belirtildiği üzere yaralama eyleminden dolayı katılanda mevcut yaralanmanın operasyona alınmaması halinde kesin ölümcül yaralanma olduğunun belirtilmesi karşısında; tanık anlatımlarına, sanık savunmasına, katılan beyanına, yaralanmanın mahiyetine, suçta kullanılan bıçağın niteliğine ve olayın özelliklerine göre, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçuna vücut verdiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca (1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması suretiyle)isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3458, Karar No: 2007/3207, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3458 E.  ,  2007/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13242, Karar No: 2019/3749, Tarih: 28.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13242 E.  ,  2019/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleştirilen davalılar Hasan Ekinci ve Zihni Yavuz’un bir kısım mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Mahkemenin kesinleşme şerhi verilen 1991/77 E. - 1995/418 K. sayılı kararının tapuda infaz işleminin hangi tarihte yapıldığının, tapu malikleri muris ..... mirasçılarının dava konusu ......mahallesi 37 ada 8 parsel sayılı taşınmazla ilgili tapudan herhangi bir taleplerinin veya bu taşınmazla ilgili yaptıkları herhangi bir işlemin olup olmadığının tapu müdürlüğünden sorularak varsa bu talep ve işlemlere ilişkin tüm evrakın getirtilmesi,

2) Eski tapu maliklerinin dava konusu.... parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 6292 sayılı Kanun kapsamında bir taleplerinin olup olmadığının....... sorularak varsa bu talebe ilişkin tüm evrakın getirtildikten sonra bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6688, Karar No: 2020/4177, Tarih: 16.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6688 E.  ,  2020/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı eczacı ile davalı kurum arasında ilaç teminine ilişkin imzalanan protokol hükümlerine davacının aykırı davranması nedeni ile yapılan fesih işleminin ve cezai şart uygulamasının iptali ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi istemine ilişkin bulunmasına ve dosyadan 3. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2 maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3 maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1233, Karar No: 2014/20199, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1233 E.  ,  2014/20199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9102, Karar No: 2010/3074, Tarih: 16.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9102 E.  ,  2010/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı ....'nın Almanya'da ikamet ettiğinin belirlenmiş olması nedeniyle temyize konu mahkeme kararının tebliğine ilişkin olarak Ayvalık Köyünde davacı ile birlikte aynı konutta ikamet ettiği belirtilen yeğeni ... .....'ya yapılan tebligat usulüne uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı ....'ya temyize konu mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davacılar .... ve .....'ya temyize konu mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi,

3- Davacılar ....,...,...,...,, ve ....'ın ..... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin araştırılması, aynı konutta ikamet etmedikleri takdirde temyize konu mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.