muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2389, Karar No: 2016/16431, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2389 E.  ,  2016/16431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İstirdatı Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 25.824.09 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 50.395.73 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1393, Karar No: 2021/1311, Tarih: 17.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1393 E.  ,  2021/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.11.2019 tarih ve 2018/624 E. - 2019/455 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin her türlü gübre solüsyonları ile tarım ve bahçecilikte kullanılan, verimi ve üretim miktarını arttırmaya yönelik kimyasal solüsyonların imalatı ve satışı ile iştigal eden, dünyada ve ülkemizde tanınmış bir kuruluş olduğunu, müvekkiline ait KTS markasının davalı yanca ticari unvanda haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek davalının Kocaeli Ticaret Siciline kayıtlı, KTS Tarım Otomotiv İnşaat Nak. San. San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı ticari işletmenin ticaret unvanında bulunan KTS ibaresinin kullanımının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, marka hakkına tecavüzünün men'ine, ticaret unvanından ''KTS'' ibaresinin çıkartılmasına ve bu ibarenin davalının ticaret sicil kaydından da silinmesine, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, KTS ibaresinin kimyasal bir madde olan Kallium Thio Sulphate ibaresinin başharflerinden oluştuğunu, bu ibarenin kimsenin kullanımına bırakılamayacağını, müvekkilinin “ktstarım” ibareli markaların sahibi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, evvelce verilen hükmün davalının KTS ibareli kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine ve menine ilişkin kısmının bozma kapsamı dışında bırakıldığı, tarafların faaliyet alanlarının benzer ve bağlantılı olduğu, doğrudan her iki şirketin ticaret unvanları farklı olmakla birlikte davalı ticaret unvanında davacı markasının çekirdek sözcük olarak ön planda kullanımının tüketiciler nezdinde iki firma arasında bağ ve bağlantılı şirketler olarak algılanması ve yanılmasının mümkün olduğu, bu halde davalının ticaret unvanındaki "KTS" ibaresinin ticaret sicil kaydından terkini koşullarının da oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davalının ticaret unvanındaki "KTS" ibaresinin ticaret sicil kaydından terkinine, diğer talepler konusunda yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men’i ve unvan terkini istemlerine ilişkin olup, Mahkemece davalının unvanında kılavuz sözcük olarak yer alan “KTS” ibaresinin davacının “KTS” ibareli markası ile iltibas oluşturacağından bahisle unvan terkini talebinin kabulüne, önceki kararın, “marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, menine” ilişkin kısmının bozma kapsamı dışında bırakıldığından bu talepler yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak Dairemizin yerleşik uygulamaları gözetildiğinde tescilli ticaret unvanının tescile uygun kullanılması markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmeyeceği gibi, markasal olarak kullanımın tescilli markaya tecavüz teşkil etmesi halinde bile 556 KHK m.62 hükmüne dayanılarak unvanın kılavuz sözcüğünün sicilden terkinine karar verilmesi mümkün değildir. Böyle bir durumda, tescilli ticaret unvan sahibinin, tabi olduğu yasal sınırlara çekilmesinin sağlanması suretiyle, bir diğer deyişle tecavüzün menine karar verilmesi ile uyuşmazlığın çözümü gerekli ve yeterlidir. Bu durumda mahkemece evvelce verilen kararın, davalının markasal kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinden bahisle tecavüzün menine ilişkin kısmının bozma kapsamı dışında bırakılması da nazara alınarak unvan terkini talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20763, Karar No: 2021/12758, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20763 E.  ,  2021/12758 K.**

**"İçtihat Metni"**

1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’a muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ...'in, anılan Kanun’un 3/a-2. maddesi gereğince 81.122,00 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarihli ve 2007/116 esas, 2009/313 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.02.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2020 tarihli ve KYB. 2020-26354 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1567 sayılı Kanun'nun 1. maddesinin "(Değişik: 15/2/1954 - 6258/1 md.) Kambiyo, nukut, esham ve tahvilat alım ve satımının ve bunlar ile kıymetli madenler ve kıymetli taşlarla bunlardan mamul veya bunları muhtevi her nevi eşya ve kıymetlerin ve ticari senetlerle tediyeyi temine yarıyan her türlü vasıta ve vesikaların memleketten ihracı veya memlekete ithalinin tanzim ve tahdidine ve Türk parasının kıymetinin korunması zımnında kararlar ittihazına Cumhurbaşkanı salahiyetlidir." ve konuyla ilişkin 3. maddesinin ise "(Değişik madde: 15/02/1989 - 3521/1 md.;Değişik madde: 24/12/2008-5827 S.K./1.mad) Cumhurbaşkanının bu Kanun hükümlerine göre yapmış bulunduğu genel ve düzenleyici işlemlerdeki yükümlülüklere aykırı hareket eden kişi, üçbin Türk Lirasından yirmibeşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır. Fiil, 1 inci maddede yazılı kıymetlerin izinsiz olarak yurttan çıkarılması veya yurda sokulması mahiyetinde ise 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerine göre suç veya kabahat oluşturmadığı takdirde kişi; eşya ve kıymetlerin rayiç bedeli kadar, teşebbüs halinde bu bedelin yarısı kadar idarî para cezası ile cezalandırılır...." şeklinde düzenlendiği,

Bu madde hükümlerine göre, yurt dışına kıymetli madenin izinsiz olarak çıkarılmasının yasak olduğu,

Somut olayda, kabahatlinin sahibi olduğu aynı zamanda şoförlüğünü de yaptığı ... plakalı araç ile Türkiye'den Romanya'ya gitmek üzere Bulgaristan sınırında bulunan ...sınır kapısında yapılan arama neticesinde Kuyumcular Odasından alınan bilirkişi raporuna göre 103.616,00 Türk lirası kıymetli madenin bulunduğu olay nedeniyle hakkında yapılan yargılama neticesinde idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

Somut olayda, kabahatlinin sahibi olduğu aynı zamanda şoförlüğünü de yaptığı ... plakalı araç ile Türkiye'den Romanya'ya gitmek üzere Bulgaristan sınırında bulunan ...sınır kapısında yapılan arama neticesinde Kuyumcular Odasından alınan bilirkişi raporuna göre 103.616,00 Türk lirası kıymetli madenin bulunduğu olay nedeniyle hakkında yapılan yargılama neticesinde idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. (3) Nispi idari para cezasını gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresi sekiz yıldır." ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Bakanlar Kurulunun bu Kanun hükümlerine göre yapmış bulunduğu genel ve düzenleyici işlemlerdeki yükümlülüklere aykırı hareket eden kişi, üçbin Türk Lirasından yirmibeşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır.'' şeklindeki düzenlenmeler karşısında, somut olayda anılan maddede öngörülen idari para cezasının miktarına

göre, 5326 sayılı Kanun'un 20/2-b maddesinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 04/09/2004 tarihinden hükmün verildiği tarihe kadar gerçekleştiği nazara alındığında, sanık hakkında 5326 sayılı Kanun'un 20/1. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. Maddesinin 5560 sayılı Kanunun 33. Maddesi ve 6111 sayılı Kanunla değişik 22/2-b gereğince İdari para cezası miktarı gözönünde tutulmak suretiyle, soruşturma zamanaşımının 4 yıl olduğu cihetle, 04/09/2004 tutanak tarihinden, karar tarihi olan 27/04/2009 tarihine kadar yasal zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu, bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle,

İstanbul 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2009 tarih ve 2007/116 esas, 2009/313 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK.'nun 309/4-d maddesi gereğince "soruşturmanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE" şeklinde düzeltilmesine, 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1144, Karar No: 2019/2622, Tarih: 30.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1144 E.  ,  2019/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı ... Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ve vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alt yüklenici tarafından yüklenici ve iş sahibi aleyhine açılmış olup ödenmeyen iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.Davalı vakıf cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunmalarında davacı ile akdî ilişkilerinin bulunmadığını ileri sürerek husumet itirazında bulunmuştur. Davacı taraf da sözleşmede imzası bulunan davalı vakfın da yüklenicinin ödemediği iş bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürmektedir.Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir ve dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini (isteyebilecek kişiyi), davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü (istenebilecek kişiyi) belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı pasif husumeti karşılayacak şekilde kullanılmaktadır. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki korunma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı, hakkın mevcut olup olmadığının belirlenmesinde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatı dava şartı değil ise de def'i değil itiraz vasfında olduğundan taraflarca süreye bağlı olmaksızın yargılamanın her aşamasında ileri sürülmesi mümkün olduğu gibi ileri sürülmemiş olsa dahi görevi gereği mahkemeler, istinaf halinde bölge adliye mahkemeleri ve temyiz halinde de Yargıtayca kendiliğinden gözetilir.Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davacı alt yüklenici, davalı ... Tic. Ltd. Şti. yüklenici, davalı vakıf iş sahibidir. Davalı vakıfa ait rehabilitasyon merkezi inşaatının yapımını aralarında yapılan sözleşme ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. üstlenmiştir. Bilahere 15.11.2008 tarihinde davalı yüklenici şirket, iş sahibi ile yaptığı sözleşme ile üstlendiği işin yapımı için davacı alt yüklenici ile alt yüklenicilik sözleşmesi imzalamıştır. Alt yüklenicilik sözleşmesi yedi sayfa ve 26 maddeden ibaret olup ilk altı sayfasında davalı vakfın kaşesi ve imzaları bulunmamaktadır. Yedinci sayfada ve sözleşmenin sonunda davalı şirketin sıfatının yüklenici, davacının alt yüklenici olduğu belirtilip şirket kaşeleri de basıldıktan sonra üzerleri şirket yetkililerince imzalanmıştır. İkisinin arasında sıfatı belirtilmeksizin vakıf yazılıp altına davalı vakıf kaşesi basılarak vakıf yetkilisince imzalanmıştır. Davalı vakfın alt yüklenicilik sözleşmesini kefil, müşterek ve müteselsil borçlu, garantör, başkasının fiilini taahhüt eden ya da başka bir şekilde birlikte sorumluluğu üstlendiğine dair bir ifade bulunmamaktadır. Sözleşmenin davalı vakıfça imzalanıp paraf edilmeyen diğer sayfalarında da bu şekilde bir ifade bulunmamaktadır

. İkisinin arasında sıfatı belirtilmeksizin vakıf yazılıp altına davalı vakıf kaşesi basılarak vakıf yetkilisince imzalanmıştır. Davalı vakfın alt yüklenicilik sözleşmesini kefil, müşterek ve müteselsil borçlu, garantör, başkasının fiilini taahhüt eden ya da başka bir şekilde birlikte sorumluluğu üstlendiğine dair bir ifade bulunmamaktadır. Sözleşmenin davalı vakıfça imzalanıp paraf edilmeyen diğer sayfalarında da bu şekilde bir ifade bulunmamaktadır. Ancak avans verilmesi, şartları hakediş ödemeleri başlıklı alt yüklenicilik sözleşmesinin üçüncü fıkrası, "Ayın başından sonuna kadar imalât ve uygulamaların metrajları ay içinde ataşman defterine vakfın belirlediği teknik personel ile işlenecektir. Bir sonraki ayın 1'i ile 10'u arası yüklenici ve alt yüklenici ataşman defterine işlenen metrajlarla birlikte hakedişlerini hazırlayacaktır. Hazırlanan hakediş ayın 10'u ile 20'si arası vakıfın onayına sunulacaktır. Bu süreç içinde hakedişlerde düzeltme ve tahsisler yapılacak ise düzenlemeler gerçekleştirilecektir. Vakıf ilgili hakediş ödemesini her ayın 20'si ile 30'u arasında yüklenici ve alt yükleniciye yapacaktır. Ödemeler yapıldığında fatura düzenlenecektir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu maddede yapılan düzenleme ile davalı iş sahibi vakıfın alt yüklenici ile yüklenici arasında imzalanan alt yüklenicilik sözleşmesi ile davacı alt yüklenicinin yapacağı işleri, imalât uygulamaları ve metrajlar ile düzenlenen hakedişleri kontrol edip gerekirse düzeltip ödemeyi yapacağı yüklenici ve alt yüklenici tarafından kabul edilmiştir. Hakediş ödemesini yüklenici ve alt yükleniciye yapacaktır, şeklinde yazılmış ise de sözleşme ve 8. maddenin bütünü birlikte değerlendirildiğinde iş sahibi sözleşme tarafı ve borcu üstlenen olmadığından buradaki ifadenin yüklenici veya onun namına alt yükleniciye ödenir şeklinde anlaşılması gerekir. 20.02.2015 havale tarihli bilirkişi kurulunun 7-12 ve 14. sayfalarındaki ifadelerden de bir kısım hakediş ödemesinin vakıf tarafından davalı yüklenici şirkete onun tarafından da davacı alt yükleniciye ödendiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut hakedişler de davalı yüklenici şirket tarafından düzenlenmiş olup alt yüklenicinin kaşe, isim ve yetkililerinin imzası bulunmamaktadır.Bu durumda mahkemece, davalı ... Vakfının taraf sıfatı bulunmadığından kendisine husumet yöneltilmesi mümkün bulunmaması sebebiyle hakkındaki davanın davalı sıfatı yokluğundan reddine karar verilmesi yerine diğer davalı yüklenici şirketle birlikte alt yükleniciye ödenmeyen iş bedelinden sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'na verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı ..

. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'na verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.