muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15506, Karar No: 2014/2246, Tarih: 30.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/15506 E.  ,  2014/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, eczacı olan müvekkilinin, dava dışı ...'ya bazı işlerinin yapılması için verdiği vekaletnamede kesinlikle 3. bir şahsın borcunu yüklenmesi hususunda bir yetki bulunmadığını, vekaletnamede davalıyı ilgilendiren kısmın davalı şirketten ilaç almayı ve aldığı ilaç sebebi ile borçlandırıcı işlem yapma yetkisini içerdiğini, durum bu iken ...'nun muvafakatname başlığı altında davalı şirkete vermiş olduğu ve müvekkili adına imzalamış olduğu belgede, eczacı ...'in davalı şirkete olan 92.660,00 TL borcunun müvekkili tarafından üstlendiğini belirttiğini, davalının bu belgeye dayanarak müvekkili hakkında icra takibi başlattığını, takibin usulsüz tebliğ ile kesinleştiğini, daha sonra davalının, müvekkilinin Bitlis Defterdarlığındaki hak edişlerine haciz koyarak müvekkilinin toplam 45.511,00 TL'sini tahsil ettiğini, ...'nun 3. kişinin borcunu müvekkiline yükletme yetkisi olmadığı gibi bu hususa müvekkilinin muvafakat etmediğini, müvekkilinin temsil yetkisini kapsayan vekaletname davalıya bildirildiğinden davalının iyiniyetinden bahsedilemeyeceğini iddia ederek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin iptaline, davalının tazminata mahkum edilmesine ve 45.511,00 TL'nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının ... Eczanesini, eczacı ...'ten devraldığını adı geçenin müvekkiline olan 92.660,00 TL borcunu da 07.06.2007 tarihli muvafakatname ile devraldığını, talebe rağmen borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için icra takibi yapıldığını, davanın haksız ve kötüniyetli olduğunu, iddianın aksine vekaletnamede ...'ya 3. bir şahsın borcunu yüklenmesi yetkisinin verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacı aleyhine 07.06.2007 tarihli muvafakatnameye dayalı olarak icra takibi yaptığı, davacının dava dışı Av. ...'ya verdiği vekaletname içeriğinde ...'nun davacı adına 3. kişilere borçlandırma yetkisi bulunmadığı, dava dışı ...'nun davalıya verdiği muvafakatname başlıklı belgenin, davacının ...'ya verdiği vekaletname ile örtüşmediği ve davalının, davacının ...'ten eczaneyi devraldığını ispat edemediği, icra inkar tazminatı talebinin koşullarının bulunmadığı, gerekçesiyle davacının davasının kabulüne tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13631, Karar No: 2009/22449, Tarih: 12.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13631 E.  ,  2009/22449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” Denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin tanzim tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin tanzim tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç  alınabilmesi  için,  inkar   edilen  imzanın   atıldığı  tarihten  öncesinde  veya  mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmış olmakla mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan kabule göre de; bilirkişi raporunda; inceleme konusu belgeler bölümünde
Yargıtay — Esas No: 2014/206, Karar No: 2014/20300, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/206 E.  ,  2014/20300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1276, Karar No: 2022/13897, Tarih: 04.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/1276 E.  ,  2022/13897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Özel belgede sahtecilik suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanık müdafi ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA

II- 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçuna ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanığa ait 03.01.2011-07.02.2012 tarihleri arasında düzenlenmiş 30 adet ithalat beyannamesine ait kaynak kullanımı destekleme fonlarının (KKDF) banka tarafından düzenlenmemiş olduğunun tespit edilmesi üzerine sanığın 35.168,63-TL kamu zararına sebep olduğu iddiası ile hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/2. maddesine muhalefet suçundan kamu davasının açıldığı olayda; sanığın aşamalardaki beyanlarında; o tarihlerde deri ithalatlarını Yusuf Mahmut adlı şahsın takip ettiğini, banka şubelerinde herhangi bir işlem yapmadığını, şirketin gümrük işlemlerini kendisinin takip ettiğini beyan ettiği, gümrük idaresi nezdinde yapılan araştırmalarda bu isimde herhangi bir bilgi veya belgeye ulaşılamadığı, firmanın yetkili kullanıcı koduna sahip olan kişinin firma sahibi ve yetkilisi ... olduğunun bildirildiği, kovuşturma aşamasında alınan 07.01.2015 tarihli bilirkişi raporu ile 35.168,63-TL kamu zararının oluştuğu tespit edildiği, mahkemece ithalatı yapılan malların ödenmesi gereken vergi, tahakkuk ve KKDF miktarlarının ödenmediği gerekçesi ile sanık hakkında üzerine atılı kaçakçılık suçu sebebi ile mahkumiyet kararı verilmişse de; kaynak kullanımını destekleme fonu (KKDF) kesintisi ve bu fona bağlı olarak hesap edilen cezai faizin, vergi, resim, harç ve benzeri mali yüklerden olmadığı, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında üzerine atılı kaçakçılık suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5185, Karar No: 2024/8038, Tarih: 31.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5185 E.  ,  2024/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/896 E., 2024/804 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/311 E., 2023/263 K.

Taraflar arasındaki evliliğin nispi butlan ile iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 07.09.2022 tarihinde evlendiklerini, tarafların bu evlilik ile ikinci evliliklerini yaptıklarını, erkeğin ayrı ev söz vermesine rağmen bağımsız konut açmadığını, piskolojik şiddet uyguladığını, davalının 9 yaşındaki çocuğuna “eşşek gibi bakacaksın tabi” şeklinde söz söylediğini, müvekkilinin şiddet gördüğünü, altınlarını alarak vermediğini ve en son davalı erkeğin evi terk ettiğini belirterek tarafların boşanmalarına 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; öncelikle hile (aldatma) sebebiyle evliliğin feshi aksi takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma, nafaka ve tazminat istemlerimizi içerir şekilde evliliğin feshi/ boşanma davası açıldığını, resmi nikahtan sonra başlayan tartışmaları zaman içerisinde çoğaldığını, kadının ilk evliliği sırasında uyuşturucu ticareti yapma ve kullanmadan yargılandığını ve cezalandırıldığını öğrendiğini, davacının evlilikten kısa bir süre önce birlikte yaşam esnasında hileli hareketleri ile müvekkilinin gerçekleri göremediğini, bu nedenle resmi nikahın iptali gerektiği, davacının önceki evliliğinde eski eşi sebebiyle ceza aldığını ancak evlendikten sonra bu duruma eski eşinin değil bizzat davacının uyuşturucu kullandığı ve sattığı nedeniyle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2019/301 E. sayılı dosyasında ceza aldığını öğrendiğini, davacının aldığı ceza nedeniyle müvekkilinin çevresine karşı küçük düştüğünü, böyle bir suçun davacı tarafından işlendiğini bilse idi davacı ile evlenmeyeceğini, davacının gerekli bilgiyi vermemesinin güven sarsıcı davranış oluşturduğunu, söz konusu suçlardan davacının ceza almış olması dışında çocukların ve müvekkilin yanında "Uyuşturucu televizyonlarda bahsedildiği şekilde zararlı değil, ben senelerdir kullandım hiçbir şey olmadı." şeklinde özendirmeye yönelik söylem ve eylemlerde bulunduğunu, uyuşturucu kullanmaya yönelik özendirici tavırlar sergilediğini, evlenmeden önce davacının durumunu bilmeyen müvekkilinin hile ve yanılma ile evlendiğini, bu nedenle evliliğin öncelikle hile, yanılma sebebiyle iptaline karar verilmesini; müvekkili ile yalnızca parası için evlenen, ne çocuklara ne de müvekkile karşı sevgi ve saygı göstermeyen davacının evliliğin sona ermesinde ağır kusurlu olduğunu, uyuşturucu ticareti yapması ve kullanması halini müvekkilinden saklaması nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ve ilgili maddeleri uyarınca boşanmalarına, müvekkili lehine maddî ve manevî tazminata, hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlenme akdinin geçerli olabilmesi için tarafların iç iradesi ile dış iradeleri arasında uyumsuzluk bulunmaması gerektiğini, nispi butlanla evliliğin iptali davalarında irade sakatlığı hâllerinin; yanılma, aldatma ve korkutma madde kenar başlıkları altında sınırlı olarak sayıldığını, Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/301 esas 2020/56 karar sayılı dosyasında görülen davada kadının evlenmeden önce ceza aldığı ve bu cezanın 05.06.2020 tarihinde kesin olarak verildiğini, mahkeme kararının açık olduğunu, tarafların evlenmeden önce de birlikte yaşadıklarının tarafların kabulünde olduğunu ve aralarında akrabalık bağı bulunduğunu, doğrudan bilgi sahibi tanıkların beyanı ile davalı karşı davacının ceza davasından haberi olduğunu beyan ettiklerini, erkek tarafından ceza yargılaması durumu bilinse idi asla evlenmeyecek olması hâlinin nisbi butlan sebebi olduğunun iddia edildiğini ancak yasada yazılı koşulların gerçekleşmediğini, sübjektif değerlendirmenin evliliğin iptali için yeterli olmayacağını belirterek erkeğin evliliğin iptaline ilişkin davasının reddine, taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine, boşanma davalarında evliliğin iptali davasının sonucunun beklenilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, kadının ağır suç geçmişinin onunla birlikte yaşamayı müvekkili için çekilmez duruma sokacak derecede önemli bir nitelikte yanıltma olduğunu, erkeğin kadının suç geçmişinden haberdar olmadığını ileri sürerek, evliliğin iptali davasının reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalı-davacı erkek vekiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan nispi butlanla evliliğin iptali davasının kabulü için gerekli şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan nispi butlanla evliliğin iptali davasının kabulü için gerekli şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 149 uncu ve 150 nci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.