muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8555, Karar No: 2022/3000, Tarih: 29.03.2022

Dosya içeriğinden ve bilirkişi raporlarından dava konusu taşınmazın %15-20 eğimli ve 40 yaş üzeri orman ağaçları ile kaplı eylemli orman olduğu ve kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde; ... (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin bozmasının maddi hataya dayalı olduğu, mahkemece maddi hataya dayalı bozma ilamına uyulmasının davacı/davalı taraf lehine usulü kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek eylemli orman niteliğinde bulunan çekişmeli taşınmaza ilişkin davacı/davalı .... ... Konut ... Kooperatifi'nin davasının reddine, davalı/davacı Ormanın İdaresinin tapu iptali ve tescil istemine yönelik davası yönünden ise görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı/karşı davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18305, Karar No: 2016/18393, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18305 E.  ,  2016/18393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/949, Karar No: 2021/532, Tarih: 27.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/949 E.  ,  2021/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/12/2018 tarih ve 2014/486 E. - 2018/872 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/12/2019 tarih ve 2019/1651 E. - 2019/1761 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin büyük hissedarı ...ile davalı ...'ın kardeş olduklarını, kardeş olmanın verdiği güven duygusu nedeniyle müvekkili şirket tarafından davalı ...'a şirketi temsile yönelik işlemler yapması için Ankara 25. Noterliğinin 30/04/1992 tarih ve 26761 yevmiye numaralı genel ve geniş kapsamlı bir vekaletname verildiğini, bu vekalete istinaden davalı ...'ın davacı şirket adına işlemler yaptığını ancak yaptığı iş ve işlemlere ilişkin olarak müvekkili şirketi bilgilendirmediği gibi ticari faaliyetlerden elde edilen gelirleri şirkete intikal ettirmediğini, Almanya devletinde birçok iş yapıldığını ancak davalı ...'ın bu işlerden elde edilen gelirleri de müvekkili şirkete intikal ettirmediğini, davalı ...'ın müvekkili şirket ile aynı faaliyet konusunda Anka Madencilik İnş. Tic. San. Ltd. Şti.'ni 2002 yılında devir aldığı, devir almış olduğu bu şirketin ismini Çakırlar İnş. Mad. ve Tic. Ltd. Şti. olarak değiştirdiği ve bu değişikliğin Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmak suretiyle ilan edildiği, müvekkili şirket adına yapması gereken işlemleri müşterileri yanıltarak satın almış olduğu şirket üzerinden yaptığını, bu şekilde haksız rekabet ettiğini, davacı şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, davalı ...'ın temsil yetkisine dayanarak müvekkili şirket adına iş almak suretiyle elde ettiği gelirlerin, ayrıca müvekkili şirket unvanını haksız şekilde kullanmak ve böylece 3. kişilerde yanlış kanıya sebep olmak suretiyle davalı şirket tarafından elde edilen gelirler nedeniyle, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'nin edinildiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, öncelikle davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkili ...'ın ortağı olduğu Çakırlar İnşaat Madencilik Ltd. Şti.'nin 2001 Aralık ayında devraldığını ve hemen faaliyete başladığını, davacı şirketin Almanya'daki şubesinin 30/09/2002 yılında kapatıldığını, 9 ay gibi bir süre ile hem davacı şirketin hem de müvekkilinin ortağı olduğu şirketin aynı adreste faaliyet gösterdiğini, bu nedenle davacının müvekkilinin ortağı olduğu Samsun ilinde mukim Çakırlar İnşaat Madencilik Ltd. Şti.'ni ve faaliyetlerini bilmemesinin mümkün olmadığını, davacı şirketin Almanya'da müvekkili ...'ın vasıtası ile iş almaya başladığını ancak iddia edildiği gibi müvekkilinin davacı şirketin imkanları ile iş almadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; eldeki davanın azil tarihinden itibaren bir yıllık süre zarfında açıldığından davalının zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, davacının gerek yurt içinde gerekse yurt dışındaki ticari faaliyetlerini somutlaştırmadığı gibi davalı ...'ın temsil yetkisini kötüye kullandığına, kendi nam ve hesabına işlem yaptığına ve bu işlemlerden ötürü zarar uğradıklarına dair dosyaya somut ve kesin deliller sunmadığı, yine davalının 1992-2009 yılları arası davacı şirketi temsilen hareket ettiği 17 yıl boyunca vekile hesap vermeme ve vekile ödememe yapmama hususunun hayatın olağan akışı ve ticari teamüllere aykırı olduğu, limited şirketlerde rekabet yasağının sadece müdür ortaklar için sözkonusu olduğu, davalı ...'ın ise davacı şirkette müdür olmadığı ve vekaletnamedeki yetkilere istinaden davacı şirkete temsilci olarak atandığı, davalı ... ve Çakırlar İnşaat Madencilik Ticaret Ltd. Şti.'nin davacı şirket aleyhine aldatıcı faaliyetlerde bulunduklarına yine davacının emtiasını, iş mahsullerini, faaliyetlerini yahut ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya lüzumsuz yere incitici beyanlarla kötülediklerine dair dosyaya somut delil sunulmadığı gibi davacının bu eylemler sonucu mahrum kaldığı bir kazancın olduğuna dair de dosyaya somut delil sunulmadığı gerekçeleriyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı şirket yetkilisiyle davalı gerçek kişinin kardeş oldukları, davacı şirketin önceden kurulmuş olup, davalıya davacı şirketin temsil yetkisinin 1992 tarihinde verildiği, davalı şirketin ise 2002 yılında kurulduğu, davalının azlinin ise 2009 yılında yapıldığı, dolayısıyla taraflar arasındaki akrabalık ilişkisi ve aradan geçen uzun zaman gözönüne alındığında, davacı tarafın esasen bu oluşuma dolaylı yönden muvafakat gösterdiğinin kabulü gerektiğine ilişkin dosyadaki mevcut uzman görüşü ve davalının eylemi nedeniyle davacının zarara uğradığının sabit olmadığı, dolayısıyla mahkemenin kararında ve gerekçesinde yasaya ve usule aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/01/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23560, Karar No: 2025/2734, Tarih: 09.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/23560 E.  ,  2025/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/815 E., 2024/1257 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/221 Esas, 2024/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 297/2-b,4, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.05.2024 tarihli ve 2024/815 Esas, 2024/1257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297/1.1.cümle, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Sanığın temyiz isteminin, ele geçirilen bıçağı kötü bir amaçla değil kıyafetlerini onarmak için kullandığına, bıçağı yanında bulundurmasının bir suç oluşturduğunu bilmediğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Akhisar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda önceden planlanarak yapılan arama sırasında hükümlü bulunan sanık ...'ın yatağının altında leğen içerisinde 1 adet ucu işlem görmüş bıçak bulunması iddiasına ilişkin olarak;

Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik'in "El işi faaliyetleri" başlıklı 14. maddesindeki şartlar gözetildiğinde; sanığın, bıçağı taşımanın suç oluşturduğunu bilmediğine dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Sanığın uzmanlık raporuna göre bıçağa plastik boru eklemiş olması ve bıçağı amacı dışında kullanmaya elverişli hale getirmiş olması nedeniyle sanığın, bıçağı kıyafet tamiri dışında başka bir amaçla kullanmadığına dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Sanığın uzmanlık raporuna göre bıçağa plastik boru eklemiş olması ve bıçağı amacı dışında kullanmaya elverişli hale getirmiş olması nedeniyle sanığın, bıçağı kıyafet tamiri dışında başka bir amaçla kullanmadığına dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ...'ın söz konusu bıçağın sap kısmına plastik bir parça ekleyerek bıçağı sağlamlaştırdığı ve amacı dışında kullanmaya elverişli hale getirdiği anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.05.2024 tarihli ve 2024/815 Esas, 2024/1257 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/4611, Karar No: 2020/3307, Tarih: 29.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4611 E.  ,  2020/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2016/334 E- 2017/245 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/06/2018 tarih ve 2018/41 E- 2018/717 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin müvekkillerine ait markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "KÜLTÜR TEMEL LİSESİ" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere TPMK’ya başvuruda bulunduğunu, 2014/70635 kod numarasını alan başvuruya müvekkilleri tarafından yapılan itirazın, diğer davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-6120 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu ve reddinin gerektiğini, davalının kötüniyetinin pek çok mahkeme kararı ile hükme bağlandığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK’nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle davalı TPMK YİDK’nın 2016-M-6120 sayılı kararının "tesbihler" ve "eğitim ve öğretim hizmetleri, dergi, kitap, gazete vb gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" hizmetleri dışında kalan tüm mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline, 2014/70635 sayılı markanın "tesbihler" ve "eğitim ve öğretim hizmetleri, dergi, kitap, gazete vb gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" hizmetleri dışında kalan tüm mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davalı şirketin 2014/70635 sayılı ve "KÜLTÜR TEMEL LİSESİ" ibareli marka tescil başvurusunun kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davalılar Bilişim Eğitim Hizmetleri ve Tic. Ltd. Şti. ile TPMK vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davalı şirketin 2014/70635 sayılı ve "KÜLTÜR TEMEL LİSESİ" ibareli marka tescil başvurusunun kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davalılar Bilişim Eğitim Hizmetleri ve Tic. Ltd. Şti. ile TPMK vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 29/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11533, Karar No: 2015/11176, Tarih: 03.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11533 E.  ,  2015/11176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar, dava konusu 320 ada 4 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 1500 m2' lik kısmının 1971 yılında davacılar murisi .. tarafından davalı belediyeden satın alınarak bedelinin 11.01.1971 tarihli ve 01.04.1971 tarihli makbuzlarla ödendiğini ve 40 yılı aşkın süredir de üzerine inşa edilen yapıda ikamet edilerek zilyet edildiğini ancak davalının tapuda ferağ vermediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın davacılar murisi adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, yasada belirlenen şekilde bir satış işlemi bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 320 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekilli temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-5272 sayılı Yasanın 87. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 1580 Sayılı Belediye Yasasının 70 ve 83. maddelerinde olduğu gibi 5393 sayılı Belediye Yasasının 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına, üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi 30 yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek belediye meclisinin görevleri arasındadır.

.Taşınmazların satımı konusunda belediye meclisi kararı olmadan veya belediye meclisi tarafından bu konuda işlem yapılmak üzere belediye encümeni ya da belediye başkanına yetki verilmeden mülkiyeti belediyeye ait bir taşınmazın satışı ve satış ihalesi geçerli değildir.

Somut olayda da dava konusu taşınmazın satışına ilişkin bir belediye meclisi kararı mevcut olmadığından mahkemece davanın reddi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırına iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.