muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10021, Karar No: 2016/15101, Tarih: 15.12.2016

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4114, Karar No: 2011/10031, Tarih: 08.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/4114 E.  ,  2011/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararı Verilmesi-Evlat Edinmede Ana-Baba

Rızası Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Karar ve temyiz dilekçesinin davalı ... vasisi...a tebliği ile temyiz süresi de beklenilerek, tebliğ belgesi de eklenip birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2011 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2016/2928, Karar No: 2017/873, Tarih: 06.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2928 E.  ,  2017/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki köyü 195 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27696, Karar No: 2014/5789, Tarih: 03.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27696 E.  ,  2014/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/800-2013/707

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının iki çocuğunu 2010-2011 eğitim yılında dershanelerine 5500,00 TL bedelle sözleşme imzalamak sureti ile kaydettirdiğini, her iki sözleşme bedelinin 3000,00 TL sini ödediğini ödenmeyen bakiye 2500,00 TL si için ise senet vermiş ise de senedin kambiyo vasfını kaybettiğini ileri sürerek genel haciz yolu ile başlattığı takibe vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, sözleşmelerin haksız şart içermesi ve senedin kambiyo vasfını kaybetmesi nedeni ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Ankara 16. icra Müdürlüğü'nün 2012/4645 Esas sayılı takip dosyasında, davalının vaki itirazının 1879,00 TL yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davası ile sözleşme kapsamında verdiği eğitim hizmeti bedelinin tahsilini istemekte davalı ise davanın reddini savunmaktadır. Mahkemece, davalının kayıt yaptırdığı çocuklarının yıl boyunca dershanede devamsızlık yaptıkları ders saatleri tespit edilerek her ders saati için belirlenen ücretin sözleşme bedelinden mahsup edilmesi sureti ile davalının borçlu olduğu miktar hesaplanarak hüküm kurulmuştur.

Milli Eğitim Bakanlığı Özel eğitim Kurumları Yönetmeliğinin ücretlerin iadesi başlıklı 56. maddesinin 3. fıkrasında, “ilgili maddenin birinci fıkrasında sayılan haller dışında kurumlara yeni kaydolan öğrenci ve kursiyerlerden;Öğrenim ücretini yıllık olarak belirleyen okul öncesi eğitim kurumu, ilkokul, ortaokul, özel eğitim okulu, orta öğretim okullarında ve öğrenci etüt eğitim merkezlerinde öğretim yılı başlamadan ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu dışındaki kısmı iade edilir. Öğretim yılı başladıktan sonra ayrılanlara yıllık ücretin yüzde onu ile öğrenim gördüğü günlere göre hesaplanan miktarın dışındaki kısmı iade edilir.” Hükmü yer almaktadır. Oysaki davalının çocukları yıl boyunca davacı kurumdan eğitim almış olup her hangi bir nedenle dershaneden ayrılmamış ve sözleşme feshedilmemiştir. Bu durumda Davacı sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiğinden ve Milli Eğitim Bakanlığı Özel eğitim Kurumları Yönetmeliğinin ücretlerin iadesi başlıklı 56. maddesi kapsamında bir durum bulunmadığından davanın kabulü gerekirken, bilirikişi raporuna itibarla öğrencilerin devamsızlıklarını belirleyip bu dersler karşılığı ücretin sözleşme bedelinden mahsubu sureti ile belirlenen miktar üzerinden davanın kısmen kabulü yönünde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18256, Karar No: 2019/15781, Tarih: 14.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/18256 E.  ,  2019/15781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

1-Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmalarda vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 18.07.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Olay günü gece kulübünde bulunan sanığın mağdurlarla tartıştığı, gece kulübünden çıktıkları sırada sanığın mağdur ...'nin başına muşta ile vurduğu, mağdurların gece kulübünden hızla uzaklaştıkları, sanığın bu sefer eline aldığı bıçakla mağdurları kovaladığı, mağdurları yakaladığı sırada elindeki bıçağı göstererek "öldüreyim mi sizi" diyerek tehdit ettiği, mağdurların soruşturma aşamasındaki ifadelerinde sanığın elindeki bıçağı göstererek "öldüreyim mi sizi" diyerek tehdit ettiğini söyledikleri, mağdur ...'nin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın bıçağı gösterdiğini, kendilerine doğru hamle yapmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin mağdurlara yönelik teselsül içinde bıçakla tehdit suçunu oluşturduğu, bu suçtan da hüküm kurulduğu, sanığın mağdur ...'ya yönelik bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçunun oluşmadığı gözetilmeden ayrıca sanık hakkında bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

3-Lehe yasal hükümlerinin uygulanmasını talep eden ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, yüklenen yaralama suçu için öngörülen seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezasının, TCK'nın 50/2 ve 58/3. maddeleri gereğince, adli para cezasına çevrilemeyeceği, ancak aynı Kanunun 50/1. maddesinde düzenlenen diğer seçenek yaptırımlara, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçu açısından da hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde öngörülen adli para cezası dahil seçenek tedbirlerden birine çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmaması,

4-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

5-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8537, Karar No: 2017/4352, Tarih: 25.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8537 E.  ,  2017/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1). bendinin (4). paragrafının çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 1 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suratiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1899, Karar No: 2020/3378, Tarih: 18.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1899 E.  ,  2020/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversitede 2003–2004 döneminde öğrenci olarak eğitime başladığını, başarısız olduğu dersler için fazladan ücret ödemek zorunda kaldığını, bir dönem içerisinde ders alabilmenin not ortalamasının yanında krediye de tabi olduğunu, bu nedenle başarısız olduğu dersleri bir sonraki sene tekrar alması halinde asıl alması gereken dersleri alamayacağı ve okulu normal süresinde bitiremeyeceğini,öğrenim gördüğü süre içerisinde birden çok tekrarlanan derse sürekli ücret ödemenin hukuka aykırı olduğunu, öğrencileri okullarını uzatmamak için yaz okuluna gitmeye mecbur bırakan sistem nedeniyle yaz okulunda aynı dersler için fazla ücret ödemek zorunda kaldığını, yaz okuluna gitmediği bazı yarı yıllar sadece tekrar ettiği dersleri aldığı halde tam yarı yıl parası ödediğini, yaz öğretiminin o seneki eğitim öğretim yılına dahil olduğunu, sene içinde ücreti verilmiş ders için yaz öğretiminde bir daha ücret verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 3.618,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eğitim gördüğü dönem içerisinde başarısız olup tekrar almış olduğu derslere ilişkin olarak davalı üniversiteye mükerrer ödeme yapması nedeniyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 3.618,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davacının fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eğitim gördüğü dönem içerisinde başarısız olup tekrar almış olduğu derslere ilişkin olarak davalı üniversiteye mükerrer ödeme yapması nedeniyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının Başkent Üniversitesi Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği gereği 2005–2006 güz yarıyılında sadece üç ders alabildiğini, bu derslerin daha önce iki kez alınan EKON101, SİBU103 ve İŞLE241 kodlu dersler olduğunı,söz konusu yarıyılda yeni hiçbir ders alınamadığını ve Yükseköğretim Kurulu'nun 15.09.2008 tarihli kararında belirlendiği şekilde, sadece daha önce ücreti ödenmiş olan derslerin tekrarından ibaret olan söz konusu dönem için tam dönem ücreti alındığını, bu nedenle 2005–2006 güz yarıyılı bakımından Yükseköğretim Kurulu'nun 15.09.2008 tarihli kararına aykırı bir uygulamanın yapıldığı anlaşıldığını,davacının ödediği 2005–2006 güz yarıyılı dönem ücretinin yalnızca daha önce ücretini ödemiş olduğu dersleri kapsadığı için mükerrer ödeme olduğunu bu durumda Yönetmelik gereği daha önce aldığı dersleri almak durumunda olan öğrenci bakımından Yönetmeliğe uygun olsa bile dönem ücreti alınmasının, Yükseköğretim Kurulu'nun 15.09.2008 tarihli anılan kararının uygulanmaması sonucunu doğuracağını, davacının daha önce iki kez dönem ücreti içinde ödemiş olduğu dersler için tam dönem ücretini ödeyerek mağdur edilmesinin Yükseköğretim Kurulu kararına aykırılık teşkil edeceğini bu nedenlerle Üniversitenin söz konusu yarıyıl ücretini iade etmesi gerektiği kanaatine varıldığını ve davacının, davalı Üniversite tarafından alınan KDV ücretinin haksız olarak alındığı talebine ilişkin ise; davalı Üniversitede KDV uygulamasının 2005-2006 akademik yılından itibaren uygulanmaya başlaması ve devlete vergi olarak ödenen KDV'nin okul ücretine yansıtılmasında Üniversitenin bir kazancı olmadığını, davacının Üniversiteye kaydolduğunda Üniversitenin KDV mükellefi olmadığını ve 2005 yılına kadar KDV ödemediğini, Üniversitenin KDV mükellefi olma tarihinden itibaren KDV tutarını öğretim ücretine yansıttığı anlaşılmasına göre bu durumun yasal bir zorunluluğun yerine getirilmesi olduğunu, KDV'nin haksız şart olmadığı kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Başkent Üniversitesi, Yüksek Öğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu gereğince kurulmuş Vakıf Üniversitesidir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun Ek 9. maddesine göre, Vakıf yüksek öğretim kurumlarının eğitim-öğretim esasları, öğretim süreleri ve öğrenci hakları ile ilgili hususlar bu Kanuna tabidir, öğrencilerden alınacak ücretler mütevelli heyeti tarafından tespit edilmektedir. Ek 10. madde gereğince vakıf üniversiteleri Yüksek Öğretim Kurumunun gözetimi ve denetimi altındadır.

Başkent Üniversitesi, Yüksek Öğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu gereğince kurulmuş Vakıf Üniversitesidir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun Ek 9. maddesine göre, Vakıf yüksek öğretim kurumlarının eğitim-öğretim esasları, öğretim süreleri ve öğrenci hakları ile ilgili hususlar bu Kanuna tabidir, öğrencilerden alınacak ücretler mütevelli heyeti tarafından tespit edilmektedir. Ek 10. madde gereğince vakıf üniversiteleri Yüksek Öğretim Kurumunun gözetimi ve denetimi altındadır.

Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Genel Kurulu'nun 15.09.2008 tarihli kararında; ''2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun Ek 10. maddesine göre mali, idari ve ekonomik konularda kurulun gözetim ve denetimine tabi olan vakıf yükseköğretim kurumlarında okuyan öğrencilerden kayıt yaptırdıkları dönem ve eğitim – öğretim yılı için ücret alındığı, bir üst sınıfa geçen ve bir önceki eğitim – öğretim yılı dönemi için ücret ödemiş olan öğrencilerden daha önce alıp da başaramadığı ve yeniden alması gereken ücretleri daha önce alınmış/ödenmiş olan alt sınıf dersleri için bir ücret alınmasının uygun olmadığına karar verilmiştir.''

Yüksek Öğretim Kurulu 'nun 18.03.2015 tarih ve 12 nolu oturumunda uygulamada yaşanan tereddütlerin giderilmesi amacıyla ''Vakıf Yükseköğretim kurumlarında ders ücreti ödediği yılda/ dönemde başarısız olan öğrenci, bir sonraki yılda/ dönemde bu dersi dönem /eğitim-öğretim yılı dışında ek bir ücret ödemeden alma hakkına sahip iken, başarısız olunan dersi zorunlu olmayan yaz okulunda kendi talebi ile almak istediği taktirde ücret ödemesi gerektiği, ayrıca öğrencilerden dönem tekrarı veya normal eğitim süresine aşan eğitim- öğretim yılı / dönemi için ücret alınıp alınmayacağı hususunun yüksek öğretim kurumları tarafından kararlaştırılabileceğini '' şeklinde düzenlenmesine karar verildiği belirtilmiştir.

Bu durumda, vakıf üniversitelerince, öğrencilerin başarısız olduğu ya da hiç almadığı derse ilişkin bir sonraki dönem alacağı dersler için öğretim ücreti dışında her ne ad altında olursa olsun ayrı bir ücret alınması hukuka aykırıdır aksi bir uygulama halinde fazla tahsil edilen ücretler sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri alınabilecektir. Ancak, dönemin uzaması nedeniyle öğrenciden ücret alınmasına dair bir engel bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece başarısız olunan derslerle ilgili davacı öğrencinin ödediği ücretlerin Başkent Üniversitesi'nin belirlediği dönem ücreti dışında ek ücret olup olmadığının tespit edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nin 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1810, Karar No: 2012/2351, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1810 E.  ,  2012/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davada Hazine taraf olup, çekişmeli taşınmazın yakın çevresinde Devlet ormanı bulunduğundan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı gereğince temyiz inceleme görevi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.