muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/665, Karar No: 2020/7902, Tarih: 01.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/665 E.  ,  2020/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından iş yeri sigorta poliçesi ile sigorta edilen iş yerinin 28/05/2012 tarihinde davalıların maliki bulunduğu binaya ait çatıdan sızan sular nedeniyle su hasarına maruz kaldığını, yaptırılan ekspertiz incelemesi neticesinde, 72 nolu kısım dükkan çatısının yağmur suyu oluklarının tıkanması nedeniyle yağan yağmurdan dolayı çatıda biriken suların sızması sonucu iş yerinin muhtelif yerlerinde bulunan emtiaların hasar gördüğü ve 16.609,90 TL miktarında hasar oluştuğu, bu hasar bedelinin 22/11/2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini belirterek ödenen zararın rücuen bina maliki davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benisenen bilirkişi raporuna göre dava konusu binanın davacının sigortalısı şirkete kiraya verildiği, yağmur oluklarının bakımının ve birikmiş olan yaprak ile pisliklerin temizlenmesinin kiracı tarafından günlük veya kısa sürelerde kontrol edilerek temizlenmesi ile kiralananın olağan kullanımı için gerekli temizlik ve bakım giderlerinin kiracı tarafından karşılanması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9051, Karar No: 2019/5081, Tarih: 08.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9051 E.  ,  2019/5081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 155/2, 35, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 165/1, 35, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...’nın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; sanık ...’ün ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın katılan ... Nakliyat Ltd. Şti’de şoför olarak çalıştığı, suç tarihinde aracın deposunu taşıt tanıma sistemi ile doldurduktan sonra, daha önceden tanıdığı diğer sanık ...’ü arayarak aracında fazla mazot olduğunu, ... Gişelerinde litresi 3 TL’den kendisine satabileceğini söylediği, sanık ...’in de bu teklifi kabul etmesi üzerine sanıkların ... Gişelerinde buluştukları ve elektrikli aparatla 5 adet 30 litrelik bidonlara mazotu doldurdukları, son bidonu kapatırlarken jandarma görevlileri tarafından yakalandıkları ve mazotun katılana iade edildiği anlaşılmakla; sanık ...’nın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmaya teşebbüs; sanık ...’ün eyleminin ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesine teşebbüs suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezalarının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezalarının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün", “75 gün”, “62 gün” ve “1.240 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “3 gün”, “2 gün” ve "40 TL" adli para cezası; sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "250 gün", “187 gün”, “155 gün” ve “3.100 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “3 gün”, “2 gün” ve "40 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1902, Karar No: 2016/3287, Tarih: 24.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/1902 E.  ,  2016/3287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamından tarafların 18.02.2014 tarihinde kesinleşen karar ile boşandıkları, ortak çocuklar 10.01.2001 doğumlu... ile 08.06.2004 doğumlu ... 'nin velayetlerinin babaya bırakıldığı anlaşılmıştır. Dava, anne tarafından ortak çocukların velayetinin davalı babadan alınarak kendisine verilmesine yöneliktir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda "ortak çocukların velayetlerinin Türk Medeni Kanununun 348. maddesi uyarınca kaldırılmasına, velayeti babadan kaldırılan ortak çocuk ...'nin velayetinin davacı anneye bırakılmasına, ortak çocuk .... hakkkında ise Çocuk Koruma Kanunu 5/1-c-e maddesi uyarınca bakım ve barınma tedbiri uygulanmasına, yaşına ve eğitim durumuna uygun sosyal hizmet kurumunda bakım altına alınmasına, vesayet altına alınması için yetkili vesayet makamı ... Sulh Hukuk Mahkemesine gerekli ihbarın yapılmasına" karar verilmiştir. Hüküm davalı baba tarafından her iki ortak çocuğun velayetine yönelik temyiz edilmiştir.

1-Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK m. 348). Toplanan deliller yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açarr (TMK m. 183, 349, 351/1) öyle ise kanun hükmünün uygulanmasında hata yapılarak yukarıda yazılı şekilde ortak çocukların velayetlerinin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

2-Velayet kamu düzeni ile ilgili olup, çocuğun üstün yararı da dikkate alınarak, değişen şartlara göre her zaman yeniden değerlendirilmesi mümkündür. Toplanan delillerden davalı babanın ortak çocukları okula göndermediği, uzun sürekli yurt dışına çıktığında ... 'i yanında götürdüğü, ortak çocuk ... 'yi babaanne ve halanın bakımına bıraktığı, ...'nin de okula devamsızlığının bulunduğu, çocuklara anne hakkında olumsuz düşünceler telkin etmeye çalıştığı, anne ile çocukların görüşmelerinde zorluk çıkarttığı ve velayetle ilgili görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Annenin velayet görevini gereğince yapamayacağına ilişkin bir delil ve olgu ise belirlenememiştir. Bu halde Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. maddelerine göre velayetin değiştirilmesi koşulları oluşmaktadır. Velayete tabi birden fazla çocuk olduğu taktirde yararları gerektirmedikçe kardeşlik duygusunun gelişimi için velayetlerin aynı ebeveyne verilmesi gerekir. Açıklanan ilkeler ve toplanan deliller göz önüne alındığında, çocukların her ikisinin babada olan velayetleri değiştirilerek, velayetlerin davalı annelerine verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.02.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1930, Karar No: 2014/9209, Tarih: 09.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1930 E.  ,  2014/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6155, Karar No: 2010/4111, Tarih: 28.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6155 E.  ,  2010/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 14.200 TL'yi geçmediği anlaşıldığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında 124 ada 474 parsel sayılı 2038.78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak eşit paylarla davalılar ..., ... adlarına tespit edilmiş ve tutanak kesinleşmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazın kadastroca davalılar adlarına oluşturulan tapu kaydının iptaline, taşınmazın adına tapuya tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında davalılar kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar ... ve ... kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazın dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın Kütahya Kadastro Mahkemesinin 2003/98-2007/309 Esas ve Karar sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz yada taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından

davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın hükmü temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17676, Karar No: 2010/20860, Tarih: 16.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17676 E.  ,  2010/20860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı babanın yardımına ihtiyaç bulunduğu ileri sürülerek 2000 TL yardım nafakası istenilmiş, mahkemece aylık 400 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 364. maddesine göre "herkes, yardım etmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür". Aynı kanunun 365/2. fıkrasında "dava, davacının geçinmesi gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almıştır.

Somut olayda davacı üniversite mezunu olup, öğretmen okulu mezunu olan ve 1000 TL maaşı bulunan annesi ve astsubay emeklisi 1500 TL maaşı olan dayısıyla birlikte annesine ait evde oturmaktadır. Davalı bab ise emekli öğretmen olup, yaşlı ve kanser hastası olduğu, 2 taşınmazı bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde nafaka miktarı takdir edilirken ülkedeki ekonomik koşullar, davacının ihtiyaçları ile davalı babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak hakkaniyete uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 400 TL nafaka takdiri çok olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7463, Karar No: 2024/3573, Tarih: 12.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/7463 E.  ,  2024/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2020/1795 E., 2021/272 K.

SUÇLAR :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, mala zarar verme, ulaşım araçlarının alıkonulması, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜMLER :İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında ulaşım araçlarının alıkonulması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, ayrıca söz konusu suçun 7188 sayılı Yasa kapsamında miktar sınırı olmaksızın temyiz edilebileceğine dair bir düzenleme de bulunmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca anılan suçtan kurulan hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, mala zarar verme ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 Tarihli ve 2019/356 Esas, 2020/186 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin altıncı fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikini fıkrası, 220 nci maddesinin altıncı fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 31 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

Ulaşım araçlarının alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis ve 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü ceza rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

B.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/1795 Esas, 2021/272 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi

Karar verilmiştir.

B.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/1795 Esas, 2021/272 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi

Söz konusu olayın 20:58'de gerçekleştiğine ancak müvekkilin 20:57 de olay yerinden 500 m uzak bir iş yerinin önünden geçip olay yerine doğru gittiğine, kendi çabaları ile ele geçirdikleri yeni delil olan kamera kaydını dosyaya sunduklarına, söz konusu kamera kayıtlarının olayın yaşandığı saate ait olduğuna, müvekkilin o esnada olay yerinde olmadığının açıkça görüleceğine, söz konusu kamera kayıtları olay yerine 500 metre uzaklıkta olan Profilo iş yerine ait olduğuna, ve kamerada müvekkili ile görünen şahıslar akrabaları olan ... ve ... olduğuna müvekkilin aynı anda iki yerde bulunmasının bırakın hukuka fizik kurallarına aykırı bir durum olduğuna, olay saati olan 20:58 de müvekkilin ablası ile 20:59 da 1 dakikalık telefon konuşması yaptığına ancak söz konusu olay yerini çeken kamera kaydına bakıldığında, müvekkile benzetilen şahsın o esnada hava ateş açtığının görüldüğüne, yani telefon ile konuşmaığına, kaldı ki böyle bir olaya karışan kimsenin tam da olay esnasında telefon ile görüşmesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, müvekkilin olay esnasında tıraş olduğuna dair Kuaför sahibi, kuaförde çalışan ... ... ve ... isimli şahısların şahit olduğuna, müvekkilin telefonu ile olayı kaydettiği yerin Mobese kameralarının net bir şekilde görüş alanı içerisinde kaldığına, ivedi bir şekilde olay yerini çeken tüm mobese kayıtlarının istenip incelenmesini istediklerine, söz konusu olay yerini çeken kamera kayıtlarını istememize rağmen mahkemece herhangi bir işlem yapılmadığına, dosya içerisindeki tespit tutanağındaki şahsın kel olduğuna, müvekkilin kel olduğuna, müvekkile ait olduğu belirtilen ayakkabının kriminal incelemesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığına, müvekkilin ilk ifadesini baskı altında verdiğine, geçmişe dayalı HTS kayıtları talep edilerek ... ile ...'ın iletişimlerinin ortaya çıkacağına, lehimize olan delillerin değerlendirilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince müvekkilin beraat etmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi