muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4051, Karar No: 2014/21263, Tarih: 09.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4051 E.  ,  2014/21263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/27403

MAHKEMESİ : İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

NUMARASI : 2009/856 (E) ve 2010/629 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca anılan Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde engel sabıkası da bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25213, Karar No: 2015/3164, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25213 E.  ,  2015/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6767, Karar No: 2022/9885, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6767 E.  ,  2022/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NUMARASI : 11/02/2020 tarih, 2019/29 E. 2020/36 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER :1)Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarih, 2013/312 E. 2014/398 K. sayılı ilamı ile;

A)Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

B)Sanıklar ... ve ...'ın maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 TCK'nin 81, 39/2-c, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8'er yıl 4'er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin kararı.

2)Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarih, 2016/2903 E. 2017/3088 K. sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek dosyanın mahkemesine gönderilmesi üzerine,

3)Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2020 tarih, 2019/29 E. 2020/36 K. sayılı ilamı ile;

A)Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

B)Sanıklar ... ve ...'ın maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme

suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 39/2-c, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8'er yıl 4'er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler; yasal süresi içinde sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeler, olay yerinden ele geçen maddi deliller, sanıkların savunmaları hep birlikte değerlendirilerek mahkemenin suç vasfına yönelik takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeler, olay yerinden ele geçen maddi deliller, sanıkların savunmaları hep birlikte değerlendirilerek mahkemenin suç vasfına yönelik takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktule yönelik kasten öldürme; sanıklar ... ile ...'in maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin sanık ... yönünden haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve dilekçesinde ileri sürdüğü sübuta, yetersiz gerekçeye, hatalı değerlendirmeye, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine; sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, lehe hükümlerin tatbik edilmediğine; sanık ... müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin sanıkların fikir ve eylem birliği içinde asli fail olarak suçu işlediklerine, iştirak iradesine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun şekilde ONANMASINA, 12.12.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.

12/12/2022 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii, Avukat ... Okçu yokluğunda 15/12/2022 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/6447, Karar No: 2022/16719, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6447 E.  ,  2022/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasaya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar faiz işletilmesine ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 numaralı bendinde yer alan (kararın kesinleşme tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 23.11.2022 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b) 3-a bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10346, Karar No: 2017/704, Tarih: 26.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10346 E.  ,  2017/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacısayılı anlaşmalı boşanma kararı ile müşterek çocuk için aylık 250,00 TL iştirak nafakasına ve bu nafakanın her yıl % 10 oranında arttırılmasına hükmedildiğini, müşterek çocuğun özel okula gittiğini, ihtiyaçlarının arttığını, tek başına karşılamaya çalıştığını, davalının nafaka dışında katksı olmadığını belirterek, iştirak nafakasının 1.000 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, iştirak nafakasının protokol ile belirlendiğini, nafakayı düzenli olarak ödediğini, nafaka dışında da okul ücretini davacıya verdiğini, maddi durumunun bir değişim olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iştirak nafakası artışının davalı tarafça düzenli olarak yapıldığı, davalı tarafın müşterek çocuk için ayrıca maddi katkıda da bulunduğu, tarafların sosyal ekonomik durumlarında fazla bir değişikliğin olmadığı, paranın satın alma gücü ve enflasyon oranının nafaka artış miktarının altında olduğu, nafakanın protokolde ve mahkeme ilamında hüküm altına alınan orandan fazla miktarda arttırılmasını gerektirir bir durum olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

./..

-2-

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Söz konusu hüküm gereğince; nafaka miktarının yeniden belirlenmesi için aradan uzunca bir zamanın geçmesi gerekli olmayıp, tarafların gelirlerinde veya küçüklerin ihtiyaçlarında artış olması halinde her zaman artırım istemi ile dava açılabilir.

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, tarafların ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davacının bankada çalıştığı, 2.700 TL maaş aldığı, 1.000 TL kira ve aidat ödediği, evli olduğu, davalının teknisyen olarak çalıştığı, 2.395 TL maaş aldığı, 400 TL kira ödediği, müşterek çocuğun ise 2003 doğumlu olduğu, özel okula gittiği tespit edilmiştir.

Somut olayda, tarafların ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davacının bankada çalıştığı, 2.700 TL maaş aldığı, 1.000 TL kira ve aidat ödediği, evli olduğu, davalının teknisyen olarak çalıştığı, 2.395 TL maaş aldığı, 400 TL kira ödediği, müşterek çocuğun ise 2003 doğumlu olduğu, özel okula gittiği tespit edilmiştir.

Mahkemece, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak iştirak nafakasının TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine gereğince değerlendirilip sonucna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6157, Karar No: 2017/29902, Tarih: 26.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/6157 E.  ,  2017/29902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 05/04/2016 gün ve 2015/5758 Esas - 2016/5694 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Kapatılan 18. Hukuk Dairesince bozulmuş, bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

1- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza ilişkin belirtilen hususlar ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgu Uygulamasından yapılan gözlem ile belirlenen özelliklerine göre taşınmazın bedelinin tespitinde %150 oranında objektif değer artışı belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipoteğin bedele yansıtılmadığı bu husustan da bozma yapılması gerektiği anlaşılmakla,

Kapatılan 18. Hukuk Dairesi'nin 2015/5758 Esas, 2016/5694 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki .... Köyü, 738 parsel sayılı taşınmaza net ürün geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1- Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan zeytinin değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki dekara verimine, satış fiyatına ve ayrıntılı (tarla kirası, işletme faizi, idari giderler vs) üretim masraflarına ilişkin resmi verilerin Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

1- Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan zeytinin değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki dekara verimine, satış fiyatına ve ayrıntılı (tarla kirası, işletme faizi, idari giderler vs) üretim masraflarına ilişkin resmi verilerin Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın üzerinde yapı bulunması halinde bu yapının değeri, değerlendirme tarihi itibarıyla Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Fiyat Listesine göre ve 02.12.1982 gün ve 17866 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan “Yıpranma Paylarına İlişkin Oranları Gösteren Cetvel” esas alınarak yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra belirlenir. Dava konusu taşınmazın üzerindeki kamulaştırılan bina ve muhdesatın açıklanan biçimde bedelinin tespit edilmesi gerekirken nitelikleri ve özellikleri açıklanarak yapı sınıfları ve muhdesatın nitelikleri ayrı ayrı tespit edilmeden, “acele el koyma dosyasında belirlenen miktarın uygun görüldüğü” şeklide açıklama yapılarak denetime elverişli olmayacak şekilde hazırlanan raporun hükme esas alınması,

3-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tesciline ilişkin davaların niteliği gereği davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipoteğin bedele yansıtılmaması,

5- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içerisinde sonuçlandırılamayan davada, acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan bedele 15.06.2013 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/556, Karar No: 2018/12890, Tarih: 26.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/556 E.  ,  2018/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece 19.04.2016 tarihli ek karar ile temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 07.03.2007 tarihinde davalı ... idaresindeki ... plakalı otomobilin, TEM otoyolunda, ... yönüne seyir halinde iken kaza mahalli olan ... mevkiinde yoğun sis nedeni ile yolun orta şeridinde durduğunu, aynı yöne seyir halinde olan ... idaresindeki ... plakalı aracın duran araca arkadan çarptığını, bu suretle ölümlü ve yaralamalı kaza meydana geldiğini, davacının ... plakalı araç içinde olduğunu ve tedavisinin halen devam ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 6.000,00 TL maddi tazminatın, kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 19.04.2016 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz süresini geçirmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 19.04.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile ve 19.04.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1521, Karar No: 2012/3147, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1521 E.  ,  2012/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali ve kiralananın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 01.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2713 TL Ocak 2010 ayı kirasının tahsilini istemiştir. Taraflar arasında kira sözleşmesinin varlığı ve kira miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı ödeme savunmasında bulunmuştur. Kural olarak kira bedelinin ödenmesini davalı kiracı, dava konusu alacak miktarına göre yazılı delil ile kanıtlamalıdır. Şirket olan kiracı delil listesinde ticari defterlerine dayanmıştır. Ticari defterler usulüne uygun olarak tutulmuş ise H.M.K. nun 222. ve sonraki maddeleri anlamında “delil” niteliğindedir. Öte yandan, ticari defterlerin ispat kuvvetini düzenleyen T.T.K. nun 82.maddesindeki hüküm, ticari işlerden dolayı tacirler arasında çıkan uyuşmazlıklarda ticari defterlerin (maddede gösterilen koşulların mevcut olması kaydıyla), kesin delil niteliğinde bulunduğunu öngörmektedir. Davalı cevap dilekçesi ile birlikte şirket defterlerine de dayanmıştır. Bu durumda davalıya şirket defterlerini ibraz etmesi için uygun bir ihtarlı mehil verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.