muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/479, Karar No: 2017/852, Tarih: 20.03.2017

A) Sanıkların ruhsatsız tabancaları ile hedef gözetmek suretiyle TCK'nun 37. maddesi kapsamında birlikte hareket etmek suretiyle mağdurları hedef alıp birden fazla ateş ettikleri, yapılan atışlar nedeniyle de mağdurların ayak ve bacak bölgelerinden almış oldukları isabetlerle yaralandıkları olayda, sanıklar hakkında doğrudan kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde olası kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması,

B) Sanık ... hakkında; tekerrür hükümleri uygulanırken daha ağır cezayı içeren Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/344 esas ve 2009/731 karar sayılı ilamı yerine, daha hafif cezaya ilişkin aynı mahkemenin 2005/530 esas ve 2009/506 karar sayılı ilamında yer alan hükümlülüğünün esas alınması,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...ve ...'nin, maktul ...'e yönelik fail sıfatıyla kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile mağdurlar ..., ..., ...ve ...'ya yönelik eylemlerinin; sanık ...'in ise maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçu ile mağdur ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, katılanlar ...ve ... vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin mağdur ...'ya yönelik eylem yönünden kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm kurulması gerektiğine, teşdide yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ...ve... hakkında; 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Maktul ...'e yönelik olarak sanıklar ... ve ...'nin, fail sıfatıyla, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten öldürme; mağdur ...'ya yönelik olarak sanıklar ... ve ...'nin fail sıfatıyla olası kastla yaralama, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

B) Maktul ...'e yönelik olarak sanıklar ... ve ...'nin, fail sıfatıyla, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten öldürme; mağdur ...'ya yönelik olarak sanıklar ... ve ...'nin fail sıfatıyla olası kastla yaralama, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve heyetçe izlenen olay anını gösterir kamera görüntülerine göre, sanıklar...,...ve ...'in olay gecesi maktul ... ve arkadaşlarının da eğlenmek için gitmiş oldukları eğlence yerine gittikleri, sanık ...'in maktulün yanında bulunan kız arkadaşına çarpması nedeniyle sanıklar ile maktul arasında çıkan tartışmada maktulün sanık ...'e eliyle vurduğu, bunun üzerine sanıkların dışarı çıktıkları, sanık ...'in birlikte geldikleri aracın kapısını açtığı ve şöför mahalline oturarak aracı çalıştırdığı, kısa bir süre sonra sanıklar ... ve ...'nin de araca bindikleri bir süre kaldıkları, daha sonra yapmış oldukları işbölümü gereği araçta bulunan ruhsatsız tabancalarını alıp maktul ve mağdurların bulunduğu yere doğru yöneldikleri, bu sırada sanık ...'in de aracın çıkışının kolay olması için araçla manevra yaptığı, sanıklar ...ve ...'nin maktul ve mağdurların bulundukları yere gelerek tabancaları ile hedef gözetmek suretiyle ateş etmeye başladıkları, daha sonra sanık ...'in şöför mahallinde bulunduğu çalışır vaziyetteki araca bindikleri ve hızla olay yerinde kaçtıkları olayda;

aa) Sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

aaa) Haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca yapılan uygulamalar sırasında, kanunda öngörülen ceza aralığının üst sınırı aşılmak suretiyle yazılı şekilde 24'er yıl hapis cezalarına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

bbb) Sanık ... hakkında; tekerrür hükümleri uygulanırken daha ağır cezayı içeren Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/344 esas ve 2009/731 karar sayılı ilamı yerine, daha hafif cezaya ilişkin aynı mahkemenin 2005/530 esas ve 2009/506 karar sayılı ilamında yer alan hükümlülüğünün esas alınması,

bb) Mağdur ...'ya yönelik olarak sanıklar... ve ... hakkında; fail sıfatıyla, sanık ... hakkında ise yardım eden sıfatıyla olası kastla yaralama ve sanık ... hakkında ayrıca maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

bb) Mağdur ...'ya yönelik olarak sanıklar... ve ... hakkında; fail sıfatıyla, sanık ... hakkında ise yardım eden sıfatıyla olası kastla yaralama ve sanık ... hakkında ayrıca maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

aaa) Sanık ...'in, sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirilen silahlı eylem sırasında aracı çalıştırdığı ve araçla manevra yaparak kaçmaya hazır bir şekilde diğer sanıkları beklediği, sanıklar ... ve ... tarafından eylemin gerçekleştirilmesi ve araca binmeleri üzerine de aracı hızla hareket ettirerek olay yerinden kaçmaları şeklindeki eyleminin TCK'nun 37. maddesi kapsamında eylem üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle fikir ve irade birliği içerisinde suça katılma niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde atılı suçlardan TCK'nun 39. maddesi uyarınca yardım eden olarak cezalandırılmasına karar verilmesi,

bbb) Sanıklar ... ve ...'nin üzerlerinde bulunan tabancaları ile maktul ve mağdurları hedef alıp doğrudan ateş etmiş olmaları karşısında, mağdur ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle sanıklar ..., ...ve ... hakkında doğrudan kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde olası kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması,

ccc) Sanık ... hakkında; tekerrür hükümleri uygulanırken daha ağır cezayı içeren Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/344 esas ve 2009/731 karar sayılı ilamı yerine, daha hafif cezaya ilişkin aynı mahkemenin 2005/530 esas ve 2009/506 karar sayılı ilamında yer alan hükümlülüğünün esas alınması,

ddd) Mağdur ... yönünden açılan kamu davalarına katılan olarak kabulüne karar verilen ve duruşmada vekil ile temsil edilen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, katılanlar ... ve ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 20/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29739, Karar No: 2013/16416, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29739 E.  ,  2013/16416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Hakaret

Hüküm : Taksirle öldürme suçundan :5237 sayılı TCK'nın85/1,62 maddelerigereğince mahkumiyet

Hakeret suçundan: 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 62maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA ,

2-Taksirle öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itiazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde, kastı aşan suçlarda veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezalandırılabilmek için failin meydana gelen sonuç açısından en azından taksirle hareket etmesi gerektiği belirtilmiş, madde gerekçesinde de, hükmün konuluş amacının, objektif sorumluluk anlayışının terk etmek olduğu, bu tür sorumluluğun, ortaçağ kanonik hukukunun kalıntısı olan “versari in re ilicita” yani hukuka aykırı bir durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır anlayışının ürünü olduğu, çağdaş ceza hukukunun bu anlayışı çoktan terk ettiği, düzenlemeyle meydana gelen ağır netice açısından sorumluluk için neticeye ilişkin olarak en azından taksir dolayısıyla kusurlu olunması gerektiği belirtilmiştir.

Kanunun 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak maddedeki atfın 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeniyle, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralanma sonucunda mağdurun ölmesi halinde, 5237 sayılı TCK’nın 23 ve 87/4. maddelerinin uygulanması imkânı bulunmadığından, failin sorumluluğunun genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Meydana gelen sonuç, (ölüm) öngörülebilir ise ve fail bu sonucu öngörmeksizin hareket etmişse, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçunu düzenleyen 85. maddesi uyarınca, öngörülebilir sonuç fail tarafından da öngörülmüş ancak istenmemiş ise fail bilinçli taksirle öldürme suçundan Kanunun 85 ve 22/3. maddeleri uyarınca, fail öngördüğü sonucu kabullenerek fiilini icra etmiş ise bu kez de, olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulmalıdır.

Failin ölüm sonucunu öngörmesi mümkün olmakla birlikte, gerekli özeni göstermeyerek ölüme neden olması halinde faili taksirle öldürmekten sorumlu tutmak mümkün ise de, ölüm sonucunun meydana gelmesinin öngörülmesi mümkün değilse failin taksirle öldürmeden sorumlu tutulması mümkün değildir.

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Yapılan açıklamalar ışığında; sanığın ölenle tartıştığı sırada elindeki tornavida ile ölenin baş kısmına vurduğu, ölen sol kaşında derin 1,5-2 cm boyutlarında , basit tıbbi müdahale ile giderilebilir kesi oluşacak şekilde yaralandığı, olay sırasında fenalaşıp yere yığıldığı, strese bağlı kalp hastalığının aktif hale gelmesi nedeniyle hastanede yaklaşık 1 ay sonra öldüğü olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 87/4 maddesinde düzenlenen suça temas ettiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde, kastı aşan suçlarda veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezalandırılabilmek için failin meydana gelen sonuç açısından en azından taksirle hareket etmesi gerektiği belirtilmiş, madde gerekçesinde de, hükmün konuluş amacının, objektif sorumluluk anlayışını terk etmek olduğu, bu tür sorumluluğun, ortaçağ kanonik hukukunun kalıntısı olan “versari in re ilicita” yani hukuka aykırı bir durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır anlayışının ürünü olduğu, çağdaş ceza hukukunun bu anlayışı çoktan terk ettiği, düzenlemeyle meydana gelen ağır netice açısından sorumluluk için neticeye ilişkin olarak en azından taksir dolayısıyla kusurlu olunması gerektiği belirtilmiştir.

Kanunun 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak maddedeki atfın 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeniyle, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.

Kanunun 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak maddedeki atfın 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olması nedeniyle, bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.

Anılan hüküm uyarınca sorumlu tutulabilmek için yaralanmanın Kanunun 86/1. maddesi kapsamında veya daha ağır nitelikte olması, kasten yaralama fiili ile ölüm arasında genel bir nedensellik bağı değil, doğrudan bağlantının bulunması başka bir anlatımla, kasten yaralama fiilinin ölüm neticesinin meydana gelmesinde doğrudan etkin olması gerekmektedir. Bu nedenle Kanunun 86/2. maddesi kapsamındaki yaralanmaların bu sonucu gerçekleştirmeyeceği kabulüyle 87/4. maddenin uygulanmasında, ikinci fıkrası kapsam dışında tutulmuştur. TCK'nın 87/4. maddesindeki, 86/3. maddeye yapılan atfa gelince, 86. maddenin 3. fıkrasında yapılan atıf, maddenin birinci fıkrasındaki yaralanmaların üçüncü fıkrasında belirtilen vasıtalarla veya sayılan kişilere karşı yada kişilerce işlenmesi halinde uygulanma imkanına sahip olup, TCK'nın 86. maddenin ikinci fıkrası kapsamındaki yaralanmalar açısından 87/4. madde uygulanamayacağından, 3 fıkradaki nitelikli hallerin gerçekleşmesi halinde de 87. maddenin 4. fıkrası uygulama alanı bulamayacaktır.

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralanma sonucunda mağdurun ölmesi halinde, 5237 sayılı TCK’nın 23 ve 87/4. maddelerinin uygulanması imkânı bulunmadığından, failin sorumluluğunun genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Meydana gelen sonuç, (ölüm) öngörülebilir ise ve fail bu sonucu öngörmeksizin hareket etmişse, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçunu düzenleyen 85. maddesi uyarınca, öngörülebilir sonuç fail tarafından da öngörülmüş ancak istenmemiş ise fail bilinçli taksirle öldürme suçundan Kanunun 85 ve 22/3. maddeleri uyarınca, fail öngördüğü sonucu kabullenerek fiilini icra etmiş ise bu kez de, olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulmalıdır.

Failin ölüm sonucunu öngörmesi mümkün olmakla birlikte, gerekli özeni göstermeyerek ölüme neden olması halinde faili taksirle öldürmekten sorumlu tutmak mümkün ise de, ölüm sonucunun meydana gelmesinin öngörülmesi mümkün değilse failin taksirle öldürmeden sorumlu tutulması mümkün değildir.

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Sanığın ölenle tartışıp, elindeki tornavida ile başında hafif sıyrık oluşturacak şekilde yaralanması sonucu, kendisinde mevcut kalp rahatsızlığının aktif hale gelmesi nedeniyle tedavi gördüğü hastanede kronik kalp damar rahatsızlığına bağlı olarak ölmesinde, sanığın TCK'nın 87/4. maddesinden sorumlu tutulması suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırıdır, diğer yönden ölenin fenalaşması üzerine sanığın herhangi bir eylemi saptanamadığından, fiil taksirle öldürme kapsamında da değerlendirilemez, yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen olayda, sanığın TCK'nın 86/2, 86/3-e maddesi ile cezalandırılması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun aksi yöndeki kararına iştirak etmemekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2007/17928, Karar No: 2007/16508, Tarih: 18.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17928 E.  ,  2007/16508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20126, Karar No: 2011/6577, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20126 E.  ,  2011/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14349, Karar No: 2016/156, Tarih: 18.01.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14349 E.  ,  2016/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaç ticareti

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Eczacı olan sanığın sahte ya da bozulmuş olmayan, reçeteye tabi olarak satılması gereken ilacı, reçetesiz olarak satmaktan ibaret eylemi hakkında 6197 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6258, Karar No: 2015/6566, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/6258 E.  ,  2015/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/180803

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2009/590 (E) ve 2012/105 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçiye ait cep telefonu hattını başka bir telefondan arayan bir şahsın kendisini polis komiseri olarak tanıtarak savcılık kanalı ile telefonunun izlendiğini, en yakın yere giderek 5 adet ............. kartı almasını söylediği, şikayetçinin kartları aldığı ancak emniyette olduğunu, kendisininin yanına gelebileceğini söylemesi üzerine sanığın şikayetçiye telefonu kapatmamasını kendisini aramasını söylediği, şikayetçinin sanığı arayarak karakolda olduğunu söylemesi üzerine şahsın geleceğini söyleyerek telefonu kapattığı ve bir daha da aramadığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın arama yaptığı telefonun adına kayıtlı olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığa ait abone sözleşmesindeki yazı ve imzalar ile sanıktan alınan yazı ve imzaların bilirkişi vasıtasıyla incelemesinin yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6875, Karar No: 2015/2544, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6875 E.  ,  2015/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.