muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8718, Karar No: 2022/686, Tarih: 18.01.2022

madde 3 de belirtilen manevi tazminat talepleri olay başına ve yıllık toplamda 1.000,00 TL limit İle teminat kapsamı içine alınmıştır." şeklinde düzenlendiği görülmektedir. Söz konusu poliçede, 1 yıllık poliçe süresi içerisinde ihtiyari mali mesuliyet kapsamında 1.000,00 TL manevi tazminat belirlenmiş olup, poliçede manevi tazminat yönünden hiçbir maddede bakiye ömür ile ilgili bir ilişkilendirme de yapılmamıştır. Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, davalının ihtiyari mali mesuliyet sigortası kapsamında 1.000,00 TL manevi tazminatla sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

2-Kabule göre; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin 16. maddesine eklenen 13. Fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19375, Karar No: 2014/18960, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19375 E.  ,  2014/18960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, daha önce tanımadığı ve köyde çobanlık yapan katılanın yanına gelerek, oğlunu işe yerleştireceği vaadinde bulunarak sözde yapacağı işlemler karşılığında katılandan 1770 TL para alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın oğluna iş bulacağı vaadinde bulunarak sözde yapacağı işlemler karşılığında katılandan 1770 TL para alarak haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ''5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 83 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 1.660.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11684, Karar No: 2015/2388, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11684 E.  ,  2015/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9792, Karar No: 2016/11752, Tarih: 20.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9792 E.  ,  2016/11752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline konut sigortası ile sigortalı konutta davalı ...’nin sorumluluğunda bulunan temiz su tesisatının kaçak yapması sonucu meydana gelen hasar nedeniyle müvekkilinin sigortalısına 02/08/2010 tarihinde 6110 TL hasar tazminatı ödediğini beyanla, ödenen 6110 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, eylem hizmet kusuru niteliğinde olduğundan idari yargının görevli olduğunu, hasarlı olayın meydana geldiği tarihte ve sonrasında mahallinde ve kayıtlar üzerinde incelemelerde bulunulduğunu, dava konusu hasara neden olan olayın davacının şahsi kullanımında ve sorumluluğunda olan bölgede meydana geldiğinin tespit edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sigortalısına ait konutta meydana gelen zararın oluşumunda davalıya atfı kabil bir kusur ve ihmal tespit edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10087, Karar No: 2012/17475, Tarih: 04.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10087 E.  ,  2012/17475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :266-238

Dava, asgari işçilik oranının iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacı tarafından üstlenilen ihaleli işe ilişkin olarak Kurum tarafından tespit edilen asgari işçilik oranının iptal edilerek, bu oranın % 3,32 olarak tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda asgari işçilik oranının % 7,99 olarak uygulanması gerektiği tespit edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nden Hadımköy-Güneşli Kavşağı yeşil alan yapım işini ihale ile alan davacı şirket tarafından, 23.09.2005 tarihinde fiilen işe başlanarak, 06.02.2006 tarihinde işin bitirilmesi üzerine, ihaleli işin aynı tarihte geçici kabulünün yapıldığı anlaşılmakla birlikte, kesin kabulünün yapıldığına ilişkin bir bilginin olmadığı anlaşılmaktadır.Davacı tarafından, fark işçilik tutarının bildirilmesi istemi ile 11.12.2006 tarihinde Kuruma verilen dilekçe üzerine, % 16,90 asgari işçilik uygulaması yapılacağı Kurum tarafından bildirilmiş, itiraz üzerine, değerlendirmeye alınmaksızın doğrudan reddedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu ihaleli işin, hazır çim ile çim saha tanzim işi olduğu; Kurum tarafından çeşitli iş kollarına ait asgari işçilik oranlarına ilişkin olarak çıkarılan genelgelerle tespit edilmiş bir işçilik oranının olmadığı kabul edilerek, ihale sözleşmesi ve eklerinde yapılacak iş kalemleri üzerinden, her bir iş kaleminin belirlenmiş bir oranı varsa bu oran esas alınarak yoksa benzer işe ilişkin işçilik oranı esas alınarak bulunan asgari işçilik tutarının toplam hakediş tutarına oranlanması suretiyle, asgari işçilik oranının hesaplandığı anlaşılmıştır.

Dava, hukuki nitelikçe, 4792 sayılı Kanunun 3917 sayılı Kanunla değişik 6. maddesi kapsamında yapılan ölçümleme işleminin iptali, asgari düzeltilmesi, prim ve gecikme zammından dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

3917 sayılı Yasa ile birlikte asgari işçiliğin yürürlüğe girmesiyle birlikte bahse konu işlerde uygulanacak işçilik oranları tekrar genelgelere bağlanmış, değişik tarihlerde değişik genelgelerle belirlenmiş olan işçilik oranları, uygulamada oluşabilecek karmaşanın ve zorlukların önüne geçilebilmesi için, 03.09.1999 tarihinde yayımlanan 16-192 Ek sayılı Genelge’de toplanmıştır. Ancak, 4958 sayılı Yasa ile yapılan düzenleme ile, 506 sayılı Yasanın 79 ve 130. maddelerinde yeni düzenlemeler getirilmiş, 79. maddesinin 16. fıkrasına aynen “Kuruma, yeterli işçilik bildirilmiş olup olmadığının araştırılmasına ilişkin yöntem, işin yürütümü için gerekli olan asgari işçilik miktarının tespitinde ve Kuruma yeterli işçilik bildirmiş olup olmadığının araştırılmasında dikkate alınacak asgari işçilik oranlarının saptanması ve asgari işçilik oranlarına vaki itirazların incelenerek karara bağlanması amacıyla Kurum bünyesinde; Kurum teknik elemanlarından beş kişi, Yönetim Kurulunda temsil edilen işçi ve işveren konfederasyonlarınca görevlendirilecek iki teknik eleman olmak üzere toplam yedi kişiden oluşan Asgari İşçilik Tespit Komisyonu kurulmuştur. Kurum Yönetim Kurulu kararı ile, birden çok Asgari İşçilik Tespit Komisyonu kurulabilir. Asgari İşçilik Tespit Komisyonunun çalışma usul ve esasları ile, işçi ve işveren konfederasyonlarınca görevlendirilecek teknik elemanlara, komisyona katılan Kurum teknik elemanlarının yararlandığı tutarda ek ödeme yapılmasıyla ilgili hususlar yönetmelikle belirlenir.” Hükümleri getirilmiştir. Bu fıkra uyarınca hazırlanmış olan “Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Asgari İşçilik Tesbit Komisyonunun Çalışma Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelik” 29.03.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmekle, Asgari İşçililk Tespit Komisyonunun teşekkülü, çalışma usul ve esaslarını, işin yürütümü için gerekli olan asgari işçilik miktarının tesbitinde ve Kuruma yeterli işçilik bildirilmiş olup olmadığının araştırılmasında dikkate alınacak asgari işçilik oranlarının tesbitini, belirlenen oranlara vaki itirazların incelenmesi ile ilgili hususları düzenlemiştir.Anılan Yönetmeliğin 10. maddesine istinaden çeşitli iş kollarına ait işlerin asgari işçilik oranları, Asgari İşçilik Tesbit Komisyonunca tesbit edilerek 29.09.2005 tarihli 25951 sayılı Resmi Gazete de Tebliğ ekinde yayımlanmıştır.12.12.2005 tarihinde yürürlüğe konan bu ek genelge de 03.09.1999 tarihinde yayımlanan 16-192 Ek Sayılı Genelge ve ekli listedeki asgari işçilik oranlarının yürürlükten kaldırılacağı talimatlandırılmıştır. 29.09.2005 tarihinden önce başlayıp biten veya bu tarihten önce başlayıp ancak tamamlanmamış işlerde Kurumca yapılan işlem kesinleşmemişse yapılan işe uygun asgari işçililk oranları hem 16-192 Ek sayılı Genelge eki listede, hem de Tebliğ eki 16-353 Ek sayılı Genelge eki liste de mevcut ise, her iki listedeki oranlar kıyaslanarak düşük olana göre işlem yapılacaktır, 29.09

. 29.09.2005 tarihinden önce başlayıp biten veya bu tarihten önce başlayıp ancak tamamlanmamış işlerde Kurumca yapılan işlem kesinleşmemişse yapılan işe uygun asgari işçililk oranları hem 16-192 Ek sayılı Genelge eki listede, hem de Tebliğ eki 16-353 Ek sayılı Genelge eki liste de mevcut ise, her iki listedeki oranlar kıyaslanarak düşük olana göre işlem yapılacaktır, 29.09.2005 tarihinden sonra başlayan işlerde ise esas alınacak Asgari İşçilik oranları 16-353 Ek Sayılı Genelge ekindeki listeye göre belirlenecektir.

Asgari işçilik tesbit komisyonunca belirlenen listede işçilik oranları yayımlanmamış olan işkolları ile ilgili olarak ise; işçilik oranları, Asgari İşçilik Tespit Komisyonunca tesbit edilmelidir.Bunun için, yapılan işle ilgili tüm fatura ve belgeler Komisyona intikal ettirilmek üzere Kurumun Sigorta İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmelidir.Bunun üzerine yapılacak işlemler Yönetmeliğin 11 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 85. maddesinde de asgari işçilik uygulamasına, benzer düzenlemelerle yeniden yer verilmiştir.

Somut olaya gelince; dava konusu edilen ihale konusu işin tam karşılığı olan işçilik oranı, Asgari İşçilik oranlarını belirleyen tebliğ eki listelerde bulunmadığından, Asgari İşçilik Tesbit Komisyonu tarafından yapılan işe uygun işçilik oranının belirlenmeden karar verilmesi hatalı bulunmuştur

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15405, Karar No: 2015/11347, Tarih: 27.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/15405 E.  ,  2015/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2013/402-2015/233

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresindeki .... plakalı araçta 08/06/2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda büyük oranda hasar meydana geldiğini, aracın ....Sigorta AŞ nezdinde kasko sigortasının bulunduğunu, kaza nedeni ile hasar dosyası açıldığını ancak sigorta şirketi tarafından menfaat yokluğundan tazminat ödenemeyeceğinin bildirildiğini, kaza sebebiyle müvekkilinin aracında meydana gelen maddi zararlara karşılık 27.000,00 TL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kazanın 08/06/2010 tarihinde meydana geldiğini, iş bu davanın ise 26/11/2013 tarihinde açıldığını, TTK'nun 1268 maddesine göre zamanaşımı süresinin dolmuş olduğunu, bu nedenle dava konusu talebin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/499, Karar No: 2008/3628, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/499 E.  ,  2008/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın doğusunda bulunan 101 ada 177 sayılı parselin kadastro mahkemesinin 2006/22 esas sayılı dosyasında davalı olduğu anlaşıldığından bu dava dosyasının,

2) 101 ada 178 sayılı parselin tesbit tutanağı suretinin, davalı ise dava dosyasının,

3) Orman sınırlamasının iptaline ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1973/271 Esas, 1979/9 Karar sayılı ilamının infaz edilip edilmediği, edilmiş ise infaz edilmiş şekliyle orman tahdit haritasının ve bu konudaki evrakların (Orman Yönetiminden istenmesi),

4) Yukarıda belirtilen belgeler geldikten sonra dosyanın bilirkişiler Orman Yüksek Mühendisi Galip Gökten ve Kadastro Müdürü M.Nezih ...'e verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/18562, Karar No: 2018/5755, Tarih: 24.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18562 E.  ,  2018/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; 12.07.2014 günü elektrik kontağından çıkan yangın sonucu ... İli ... İlçesi, ... Köyü 112 ada 21 ve 45 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan ağaçların tamamının yandığını,... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/3 D.İş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını, zararın 76.010,00 TL olduğunu beyan ederek 76.010,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmişlerdir.Davalı; yangının elektrik direklerinden çıktığına dair kanıt olmadığını, 16.07.2014 tarihli tutanağa göre yangının çıkış nedeninin elektrik trafosu olmayıp ark boynuzuna kuş konması ve arktan dolayı kuşun yanarak yere düşmesi olduğunu, kusursuz sorumluluk esasına göre kendilerine tazmin sorumluluğu yüklenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini, ayrıca davanın ... şirketine ihbarını dilemiştir.İhbar olunan; dava konusu zararla ilgili davalının sorumluluğunun sabit hale gelmediğini, kendi sorumluluklarının ise ancak poliçe şartları çerçevesinde olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; yangının kuş konması ile dahi olsa elektrik direklerinden kaynaklı olduğu gerekçesi ile benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 25.299,19 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 16.07.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafın temyiz itirazları yönünden;Dava, elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır. Dava açılmadan önce ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/3 Değişik İş dosyasıyla ve yargılama sırasında yapılan keşif neticesinde, ziraat mühendisi bilirkişilerden ağaç ve meyve zararı yönünden ayrı ayrı rapor alındığı, hazırlanan bilirkişi raporları arasında zarar gören ağaç sayısına ilişkin çelişki bulunduğu ve davacılar vekili tarafından bu husus belirtilerek bilirkişi raporuna itiraz edildiği ancak, mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve davacı vekilinin itirazları dikkate alınmaksızın itiraza konu bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulduğu görülmektedir.Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; ziraat mühendisi bilirkişilerin raporları arasındaki çelişkileri giderecek ve davacı taraf itirazlarını karşılayacak şekilde yangında fiili olarak zarara uğrayan dikili ağacı tespit ederek oluşacak sonuç dairesinde bir karar vermek olmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.