muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5854, Karar No: 2012/1593, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5854 E.  ,  2012/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili hakkında bonoya dayalı icra takibi başlattığını, ilgili senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını, senet üzerinde basit bir incelemeyle dahi senet üzerindeki imzaların birbirini tutmadığının anlaşılacağını belirterek takibe konulan senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafından dava dilekçesinde ve bilahare ibraz ettiği dilekçesinde iki ayrı iddia da bulunulmakta olduğu, bunlardan birincisinin takibe konulan senet üzerindeki imzalardan tarih bölümünün altında sağ taraftaki imzanın müvekkiline ait olmadığı, ikincisinin ise senedin malen düzenlenmiş olmasına rağmen davalı alacaklı tarafından kendilerine teslim edilmiş, bir mal bulunmadığı iddiası olup, bu ikinci iddiaya davalı vekili tarafından iddianın genişletilmesi yasağı nedeniyle itiraz edilerek muvafakat verilmediği öncelikle imza inkarı dolayısı ile imza incelemesi yaptırıldığı Adli Tıp Kurumun'ca düzenlenen rapora göre inceleme konusu senette, sağda yer alan imzanın davacının eli ürünü olduğu, solda yer alan imzanın ise davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, senet metninde sahte imzaların bulunmasının diğer imzaların geçersizliği sonucunu doğurmayacağı, bu nedenle davalının bonodan sorumlu olduğu ve davanın reddine karar vermek gerektiği, davacının diğer iddialarının davalı tarafından iddianın genişletildiği itirazına uğramakla beraber bu iddiaların ispat külfetinin de davacıda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava dilekçesinde imza inkarına dayanılmış olup dava konusu senetteki keşideci imzanın davacının eli ürünü olduğunun Adli Tıp raporuyla saptanmış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28947, Karar No: 2016/12518, Tarih: 30.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28947 E.  ,  2016/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı bozma ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verildiği, sanığın hükmün gerekçesine yönelik temyiz talebinin olmadığı, sanığın temyiz talebinin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda uygulanan madde uyarınca 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm bölümünde hapis cezası miktarının 1 ay olarak yazılması açıkça yazım hatası olduğu anlaşıldığından mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

İddianamede TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 165/1. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 30/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9690, Karar No: 2011/16112, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9690 E.  ,  2011/16112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5215, Karar No: 2010/5154, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5215 E.  ,  2010/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği gelirleri de diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez.

Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir. Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edilmesine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının, Sosyal Sigortalar Kurumunca rapor tarihi itibariyle sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle belirlenmesi isabetsiz olmuştur.Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş; sürekli işgöremezlik zararı ve aktüerya hesabı konusunda uzman bilirkişiden hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre pasif dönem hesabında asgari ücretin esas alınmak suretiyle zarar hesabı yaptırılarak davacının 24.02.2009 tarihli kararı temyiz etmediği de gözetilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 3.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1901, Karar No: 2025/1374, Tarih: 06.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1901 E.  ,  2025/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1057 E., 2023/2256 K.

DAVA TARİHİ : 06.09.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/712 E., 2023/113 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında imzalanan 28.03.2022 tarihli sözleşme gereğince, müvekkili şirket tarafından 27.000 kg, 46 numara hidrolik yağ alımından kaynaklı 30.03.2022 tarihli faturanın borçlu kuruma gönderildiğini, sözleşmeye konu ürünün davalı kurum tarafından testleri yapılarak teslim alındığını, müvekkili şirket tarafından düzenlenen faturanın davalının muhasebe kayıtlarına girdiğini, ancak ödeme yapılmadığından takip başlatıldığını, davalı tarafça işbu takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, icra takibine vaki itirazın iptalini, takibin devamını ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı şirketin müvekkili adına düzenlediği 30.03.2022 tarihli faturanın 22.04.2022 tarihinde muhasebeleştirilerek ödeme listesine alındığını, son ödeme tarihinin 21.06.2022 olduğunu, davacı şirketin 27.06.2022 tarihinde açtığı icra takibinden 1 gün sonra yani 28.06.2022 tarihinde işbu belgeyi göndermesi sebebiyle kusurlu olduğunu, ayrıca 5018 sayılı Kanun'un 34. maddesinde; "Kamu idarelerinin nakit mevcudunun tüm ödemeleri karşılayamaması halinde giderler, muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödenir." denildiği, müvekkili İdarede nakit yetersizliği durumunda mevzuata uygun olarak muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödeme yapıldığını, davacı şirketin işbu davayı açarak mevzuata aykırı hareket ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 28.03.2022 tarihli sözleşmede ödeme yeri ve şartlarının düzenlendiği, sözleşmenin 12.2.3. bendinde; "6183 sayılı Kanun'un 22/a kapsamında, tahsil dairelerine vadesi geçmiş borcun bulunmadığına ilişkin belgenin istenmesi zorunlu olduğundan, vadesi geçmiş borçlarını gösteren belgenin muhasebe@izsu.gov.tr veya strateji@izsu.gov.tr adresine, belgenin geçerlilik süreleri de göz önüne alınarak, ödeme alınıncaya kadar gönderilmesi gerekmektedir." hükmünün kararlaştırıldığı, takip tarihinden önce davalı tarafa işbu hususta herhangi bir belge gönderildiğine dair dosyaya kanıt sunulmadığı, bu nedenle takip tarihi itibariyle, takibe konu alacağın muaccel olmadığı, henüz ifa zamanı gelmeyen muaccel olmayan alacağa ilişkin başlatılan takibe yönelik davalının itirazında haklı olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiş, Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşme gereği, takip ve dava sırasında davacının, 6183 sayılı Kanun'un 22/a maddesi kapsamında tahsil dairelerine vadesi geçmiş borcun bulunmadığına ilişkin belgeyi davalıya gönderdiğine ilişkin delil sunmadığı, her ne kadar davacı vekili istinaf dilekçesinde bir kısım belge fotokopisi sunmuş ise de, HMK'nın 357/1. maddesi uyarınca istinaf aşamasında yeni delile dayanılamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili şirketin, 28.03.2022 tarihli sözleşmenin (12.2.3) bendi gereğince, toplamda 18 adet "borcu yoktur" yazısını belgelerin geçerlilik sürelerini de göz önünde bulundurarak müvekkili şirketin yetkilisi Ahmet Koç'a ait ahmetkoc12@hotmail.com adresinden davalıya ait muhasebe@izsu.gov.tr adresine mail yoluyla ilettiğini, bilirkişinin bu hususa yönelik hiçbir inceleme ve araştırma yapmadığını, müvekkili tarafından, davalıya ait mail hesabına "borcu yoktur" yazısının hangi tarihlerde gönderildiğine dair tarih ve saat bilgilerinin listelendiğini, davalı İdarenin cevap dilekçesinde belirttiği üzere, davalı Kurum borcun bulunmadığına dair belgenin birden çok kez sunulduğunu beyan etmesine rağmen Yerel Mahkemece doğru karar verilmediğini ifade ederek; kararın bozulmasını istemiştir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, faturaya konu bedelin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, faturaya konu bedelin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Hukuk yargılamasında delillerin taraflarca sunulması ilkesi geçerli olup, Mahkemelerce delillerin re'sen araştırılması mümkün olmadığı gibi, yasal süresinden sonra sunulması da mümkün değildir. Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 145. maddesinde bir delilin sonradan gösterilmesine yargılaması geciktirme amacı taşımaması koşuluyla Mahkemece izin verilebilir ise de, HMK'nın 357. maddesinin birinci fıkrasında açıkça ifade edildiği üzere istinaf aşamasında asla yeni delil ileri sürülemez.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacı şirket dayandığı belge fotokopilerini ilk defa istinaf aşamasında dosyaya sunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince bu belgelere dayalı olarak istinaf incelemesi yapılmamış olmasının isabetli olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6496, Karar No: 2015/30714, Tarih: 03.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6496 E.  ,  2015/30714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/87923

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/116 (E) ve 2012/194 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : H.. B.., S.. D..

SUÇ : Kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, hırsızlık, hırsızlığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan iki kez, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan üç kez kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran suça sürüklenen çocukların haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar vermek suçundan iki kez ve hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir.Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur.Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Müşteki K.. İ..'ın Edremit Anadolu Lisesi müdürü olduğu, diğer müşteki N.. Y..'ın ise bu okulda kantin işletmeciliği yaptığı, suça sürüklenen çocukların 08/12/2010 tarihinde okul binası arka kısmındaki yemekhane camını kırdıkları, kantindeki yazar kasayı dışarıdan uzattıkları ağaç dalı ile çekerek dışarı çıkardıkları, yazarkasayı çekerken kırdıkları, ancak yazar kasada para olmadığından alamadıkları, yine suça sürüklenen çocukların 28/12/2010 tarihinde aynı okulun yemekhane pencere demir korkuluğunu testere ile kestikleri, pencereyi zorlayarak içeri girdikleri, yemekhane ve kantin çekmecelerini karıştırdıkları, ancak para olmadığı için birşey alamadıkları, yine suça sürüklenen çocukların 22/01/2011 tarihinde saat 15:22 sıralarında bu okulun arka tarafında bulunan merdiven boşluğu kısmındaki pencere demir korkuluğunu yerinden sökerek pencereyi açarak yemekhaneye girdikleri, yemekhanenin pvc kapısı menteşelerini kırıp üst kısmını yerinden çıkarttıkları, kantin kapısının menteşelerini kırarak üst kısmını yerinden çıkarttıkları, kantindeki çekmeceleri karıştırdıkları, 30 TL tutarındaki bozuk para ile çeşitli çikolata ve gofretlerden aldıkları, böylece suça sürüklenen çocukların iki kez mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği, suça sürüklenen çocukların suçlamayı kabul etmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuk beyanları, müşteki beyanları, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/397, Karar No: 2023/1163, Tarih: 29.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/397 E.  ,  2023/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1520 E., 2022/2297 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve

2022/7219 Esas, 2022/8488 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA