muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3435, Karar No: 2011/10998, Tarih: 04.07.2011

kapatılması için 11.09.2007 tarihinde davacı bankaya müracaatta bulunduğu, davacının 02.10.2007 tarihli ihtarname ile de, ödeme talimatlarının iptalini talep ederek, dava dışı okula ödeme yapılması halinde kendisinin sorumlu olmayacağını ayrıca ve açıkça belirttiği, davacı tarafından gönderilen ihtarnamenin aynı tarihte davacıya bankaya tebliğ edildiği, ve fakat davacı banka tarafından dava dışı okula 16.10.2007 tarihinde 9.278 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının ihtarına ve talimatına rağmen, dava dışı okula sehven ödeme yapıldığı noktasında taraflar arasında bir ihtilaf bulunmayıp, uyuşmazlık davacı banka tarafından ödenen bu paranın davalıdan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Yerel Mahkemece, “davalı lehine ve menfaatine davacı bankanın davalı adına ödemeyi üstlenmek suretiyle ödemede bulunduğu, bunun vekaletsiz ... görme olduğu , davalının yapılan ödemeden sorumlu olduğu” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de; Vekaletsiz ... görme kurumunu düzenleyen Borçlar Kanunu 411.maddesinde, “Başkası namına tasarrufta bulunan kimsenin her türlü ihmal ve ihtiyatsızlıktan mesul olduğu, ... sahibinin sarahaten veya delaleten men'i var iken o kimsenin, bu işi yapmış ve sahibinin men'ide kanuna ve adaba muhalif bulunmamış ise kazadan dahi mesul olacağı “ hususunun hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal mevzuat ve dosyadaki belgeler ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde; Davalının ilgili hesabın kapatılması ve ödemelerin yapılmaması noktasındaki açık ihtarına rağmen davacı bankaca tarafından, ihtarname tarihinden sonra ve davacının rızası hilafına dava dışı okula ödeme yapıldığı anlaşılmakla, davacı banka tarafından yapılan bu ödeme nedeni ile davalının sorumlu tutulamayacağı anlaşıldığından, yerel mahkemece davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 125.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3737, Karar No: 2015/11735, Tarih: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3737 E.  ,  2015/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/04/2014 tarih ve 2012/339-2014/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, 24.06.2005 tarihinden itibaren şirket ortaklığından ayrıldığını ve ayrılma tarihi itibariyle şirketin tüm borçlarından diğer ortakların sorumlu olduğunun taraflar arasında kararlaştırıldığını, ancak bir süre sonra davacının imzasının taklit edilerek davalı şirketin sermayesinin artırılması yoluna gidildiğini bu olay üzerine suç duyurusunda bulunulduğunu ve yapılan yargılama sonunda davalıların mahkumiyetlerine karar verildiğini, davalılarca ödenmemiş olan davalı şirkete ait 36.000,00 TL tutarındaki vergi borcunun müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 36.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca müvekkilinin malvarlığına saldırı nedeniyle yaşadığı elem ve ızdırap ile bozulan ruhi dengesinin telafisi için 25.000,00 TL manevi tazminatın gerçek kişi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin şirket hissesi oranına tekabül eden vergi borcunu ilgili kuruma ödediğini ve borçtan kurtulduğunu, davacının iddia ettiği 24.06.2005 tarih ve 2 nolu şirket kararında müvekkilinin imzasının bulunmadığını, manevi tazminat talebinin ise somut olayda yasal koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, "müvekkilinin davalı şirketin yetkili temsilcisi olduğunu, şirket 2006-2007 yıllarında kapanma kararı aldığını, o tarihte şirketin sermayesine göre her hissedarın kendi hisselerine düşen vergi borçlarını ödediklerini, iddiaya konu sermaye artırımı ve buna ilişkin kararların noter tasdikli olup, sahte olmadıklarını, davanın kendi hissesisi oranında ödediği vergi borcunu isteme hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Davalı şirket, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ... Vergi Dairesi tarafından 04/12/2008 tarihi itibariyle res'en terk ettirildiği, 6183 sayılı Kanun'un 35 ve mükerrer 35.maddesi ile aynı Kanun'un 55.maddesine istinaden; şirket ortaklarına başvurduğu, davacının, davalı şirketten ortaklığı dönemine ait kendi hissesine isabet eden vergi aslı ve gecikme zammı olan toplam 35.126,68 TL tutarı ... Vergi Dairesi'ne ödediği, ancak şirket karar defterinde alınan karar içeriğinde de şirketin borçlarını diğer ortakların ödemesi şeklinde karar alındığı, bu haliyle davacının bu dönemle ilgili olarak davalı taraftan Vergi Dairesine ödediği miktarı maddi tazminat olarak talep edebileceği bu haliyle maddi tazminat yönünden davanın kabulüne, manevi tazminat talebi yönünden ise, mal varlığına yönelik saldırı ve zararlar dolayısıyla, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı 47, 49 ve diğer maddelerine göre manevi tazminat talep edilemeyeceği gerekçesiyle, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının vergi dairesine ödemek zorunda kaldığı miktarın, eskiden ortağı olduğu davalı şirket ile ortaklığı devam eden davalı gerçek kişilerden rücuen tahsili ile davalı gerçek kişilerin verdiği ileri sürülen manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle rücuen tahsil isteminin kabulüne manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı şirketin ... Vergi Dairesi tarafından 04/12/2008 tarihi itibariyle res'en terkin ettirildiği ve davalı şirketteki pay devrinden önceki döneme ilişkin doğan vergi borcunun kendi hissesine isabet eden kısmının davacı tarafından ödendiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; vergi borcundan davacının hisse devrinden sonra kalan ortakların sorumlu olacağına dair ortaklar kurulu kararının geçerli olup olmadığı, davalıları bağlayıp bağlamadığı noktalarında toplanmaktadır.

Davacının şirket hissesini davalılardan ...'a devrettiği anlaşılmış olup, davacının dayandığı 21.06.2005 tarihli Ortaklar Kurulu Kararı'na ...'in iştiraki bulunmamaktadır. Ortaklara “ek ödeme yükümlülüğü” getiren ortaklar kurulu kararının oy birliği ile alınması şart olduğundan, davalı ortak ...'in iştirakının bulunmadığı ve ortaklara ek ödeme yükümlülüğü getiren ortaklar kurulu kararı geçerli olmayıp, davalı ...'i bağlamayacağı gibi davacı ile davalı ... arasında şirket borçlarının ... tarafından ödeneceğine dair bir sözleşme de bulunmamaktadır. O halde, davacının ortak olduğu döneme ilişkin hissesi kararını ödediği vergi borcunu diğer ortak davalı ...'den talep edemeyeceği nazara alınmaksızın karar verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19697, Karar No: 2017/10446, Tarih: 19.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19697 E.  ,  2017/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini , şimdilik 7.630.40.- TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13664, Karar No: 2017/4382, Tarih: 31.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13664 E.  ,  2017/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya aralarındaki sözleşme uyarınca mal sattığını fakat davalının sözleşmeye uymaması üzerine ihtarname ile sözleşmeyi feshetmek zorunda kaldıklarını, aynı ihtarla davalıdan alacaklarını talep etmelerine rağmen davalının borçlu oldukları bedeli ödememek için kendi kendine şube katkı payı adı altında faturalar düzenleyerek bu faturaları alacaklı gibi borçlarına mahsup edip borcu ödemekten imtina ettiklerini belirterek, müvekkilinin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL'nin davalıdan dava tarihi itibariyle avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin borçlarını ödeyerek ve alacaklarına ait faturaları da takas ederek borcunu kapadığını, davacı ile aralarındaki sözleşmede şube katılım bedellerinin hususunun yer aldığını ve bu yöndeki faturalarının da sözleşmeye dayalı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi asıl ve ek raporları uyarınca, taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinin mağaza açılış bedelini düzenlediği, bu madde hükmüne göre satıcının, alıcıya her yeni market için bedel ödemekle yükümlü olduğu, aynı sözleşmenin eki niteliğindeki tanımlar başlıklı bölümdeki ibarelerden olan açılış bütçesinin, "satıcının alıcının yeni açılacak mağazalarda yer almak istemesi halinde alıcıya yaptığı, alıcı tarafından belirlenen ve tarafların mutabık kaldığı ödemedir" şeklinde tanımlandığı, buna göre davacı satıcının bu mağazalarda yer almayı kabul ettiğini gösteren herhangi bir beyanı bulunmamasına rağmen davalının katılım payı adı altında faturalar keserek davacının alacağından mahsup etmesinin haksız ve yersiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2065, Karar No: 2023/6772, Tarih: 26.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2065 E.  ,  2023/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici madde 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, borçlu aleyhine ihale bedellerinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 05.10.2022 tarih ve 2022/1699 E. - 2022/2420 K. sayılı kararının hüküm kısmının “1” nolu fıkrasının “A” bendinde yer alan para cezasına ilişkin “ % 10'u oranında yani 17.475,00 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i oranında ” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...