muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12035, Karar No: 2014/23039, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12035 E.  ,  2014/23039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İ.K
Yargıtay — Esas No: 2016/13049, Karar No: 2017/1644, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/13049 E.  ,  2017/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Hürriyeti tahdit suçundan mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/2094, Karar No: 2013/2928, Tarih: 19.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2094 E.  ,  2013/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 51. Asliye Ticaret (... 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen ....11.2011 tarih ve 2010/607-2011/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı bulunan dava dışı şirketin satın aldığı otomat çeliği emtiasının sigortalıya teslim edildiğinde paslanmış olduğunun görüldüğünü, paslarından arındırılması için kimyasal işleme tabi tutulduğunu, arındırılarak kurtarılmasının sigortalıya maliyetinin ....341.29 TL olduğunu ve müvekkili tarafından ödendiğini, davalı tarafından hasarın kabul edildiğini ancak talep edilen tutarın kabul edilmediğini ileri sürerek, ....341.29 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımaya konu konişmentoların atıf yaptığı taşıma sözleşmesinde Londra'da oluşturulacak hakem heyetinin görevli olduğuna dair düzenlemeye yer verildiğini, konişmento hamilleri ile taşıyıcı arasındaki ihtilaflar bakımından taraflar arasında bir tahkim sözleşmesinin kurulmuş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, konişmentonun bağlı bulunduğu çarter partide tahkim koşulunun belirlendiği ve dava konusu taşıma nedeniyle çıkabilecek tüm uyuşmazlıkların tahkime tabi olduğunun belirtildiği, çarter partide geçen tahkim şartının mahkemeye gitme yetkisi vermediği ve uyuşmazlığın çözümünde tek yetkili olarak hakem kararını ön gördüğü ve ...'nun 1110/1. maddesine göre de, taşıyan ile gönderilen arasındaki ilişkilerde konşimentonun esas tutulacağı belirlendiği, sonuç olarak uyuşmazlığın çözümünün tahkime tabi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı klüp sigortacısı olup, klüp sigortası “üye donatanın tekne sigortası kapsamına girmeyen .... şahıslara karşı ... sorumluluk ve menfaatlerini karşılıklı sigorta ilkeleri gereğince sigortalandığı” bir deniz sigorta sözleşmesi türü niteliğindedir. Bu nedenle davalı tahkim şartını içeren sözleşmenin tarafı olmadığından konişmentonun tahkim şartı

davalı yönünden uygulanmaz. Bu itibarla mahkemece davanın esasına girmek gerekirken yazılı şekilde tahkim koşulu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

...- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

davalı yönünden uygulanmaz. Bu itibarla mahkemece davanın esasına girmek gerekirken yazılı şekilde tahkim koşulu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

...- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1474, Karar No: 2017/11873, Tarih: 13.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1474 E.  ,  2017/11873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; şimdilik 14.190 TL bedelin her ay tahsil edilen tutarlar yönünden ayrı ayrı hesaplanacak avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne; 10.771,13TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1952, Karar No: 2021/6222, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1952 E.  ,  2021/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kahramanmaraş İli, Onikişubat İlçesi, ... Mahallesi 1029 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına yerine (Bozma sonrası fark bedelin 23.861,65 TL tespitine ve bedelin davalıya derhal ödenmesi için ilgili bankaya yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8215, Karar No: 2013/8482, Tarih: 06.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8215 E.  ,  2013/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuk Mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 1 Aile Mahkemesi ve 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Gaziantep 1 Sulh Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca annesi ölen küçük ...,... ve ...'ın mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 336/3 madesine göre "Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir."

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 6/2-c maddesi ile aile mahkemesinin "Çocuk mallarının yönetimi ve korunmasına ilişkin önlemleri almaya,karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Dosya Kapsamından, küçüklerin anne ve babasının boşandığı,küçüğün velayetinin babaya verildiği, babanın ölümü üzerine, Şahinbey Nüfus Müdürlüğünce küçüğün mallarının korunması istemi ile ihbarda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Koruyucu, eğitici ve sosyal önlemlerle ilgili küçükler hakkındaki 4787 sayılı aile mahkemelerinin kuruluş, görev ve yargılama usullerine dair kanun'un 6/2,c madesi gereğince çocuk mallarının yönetimi ve korunmasına ilişkin önlemleri almaya aile mahkemesince karar verilebileceği hüküm altına

alındığı, geçici 2.maddesinde de 2.kitabın, 3.kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemelere devredilmesi öngörülmüştür.

Bu durumda, 4721 sayılı TMK.'nun Aile Hukuku ile ilgili ve Çocuk Mallarına ilişkin 2.nci kitabın, 2.nci kısmı, 1.nci bölümü ve 7.nci ayırımında yer aldığı anlaşılan, küçüğün mallarının korunması istemine ilişkin uyuşmazlığın, TMK.'nun 336/3, 352 ve devamı maddeleri ile 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine dair Kanun'un 6/2-c maddesi ile geçici 2.maddesine göre Gaziantep 1 Aile Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziantep 1 Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/995, Karar No: 2025/2449, Tarih: 26.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/995 E.  ,  2025/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/382 E., 2023/512 K.

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme, Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmayan kişiler tarafından basılan faturaları kullanma

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme, mahkûmiyet,

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmayan kişiler tarafından basılan belgeleri kullanma suçlarından kurulan

düşme hükümlerine yönelik olduğu, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteğinin, sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenmiştir.

A. Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmayan kişiler tarafından basılan belgeleri kullanma suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde

Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, suça konu faturaların hem KDV indiriminde hem de gelir vergisi beyannamesinde kullanıldığı anlaşılmakla, suç tarihlerinin 16.03.2010 ve 16.03.2011 olduğu, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmayan kişiler tarafından basılan belgeleri kullanma suçundan açılan kamu davasında, 2010 takvim yılına ilişkin suça konu faturaların hem KDV indiriminde hem de gelir vergisi beyannamesinde kullanıldığı, 2011 takvim yılına ilişkin suça faturaların KDV indiriminde kullanıldığı ve kullanılan en son tarihli faturanın Temmuz ayına ait olduğu anlaşılmakla, suç tarihlerinin 16.03.2011 ve 25.08.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (b) ve (c) fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden hükümlerin tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafiinin temyizinin incelenmesinde

Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, suç tarihlerinin 30.12.2010 ve 31.10.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyizinin incelenmesinde: