muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12682, Karar No: 2024/5663, Tarih: 02.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12682 E.  ,  2024/5663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1031 E., 2022/1179 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/1031 Esas, 2022/1179 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2019/250 Esas, 2020/342 Karar sayılı kararı ile “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 nci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca kurulan “1 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde ve aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2021/1031 Esas, 2022/1179 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4360, Karar No: 2019/5642, Tarih: 15.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/4360 E.  ,  2019/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan ... Özel Sağlık Hizmetleri vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, İzmir ilinde faaliyet gösteren ... Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak 22.05.2012-19.09.2012 tarihleri arasında çalıştığı, sanığın hastanede acil tıp teknisyeni olarak çalışmak için gerekli olan sunduğu diplomanın sahte olduğu, sanığın sunduğu 15.06.2007 tarihli, ... Anadolu Sağlık Meslek Lisesi tarafından verilen acil tıp teknisyenliği diplomasının tescil numarası ve tescil tarihinin bir başka şahsa ait olduğu, sanığın bu okuldan mezun olmadığı ve diploma almadığı, sanığın başkalarına düzenlettirdiği suça konu sahte diploma ile hastaneye başvuruda bulunarak işe başladığı, burada 22.05.2012-19.09.2012 tarihleri arasında çalıştığı, çalıştığı bu dönem içerisinde hastane tarafından sanığa 5.436.60 TL ödemede bulunulduğu, sanığın sahte olarak oluşturulan diplomayı kullanmak suretiyle ... Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalışarak buradan 5.436,60 TL parayı aldığı, bu nedenle eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun iddia edildiği olayda; sanığın, gerçekte sağlık meslek lisesinden mezun olmadığı, okulla ilişkisinin kesildiği halde, sanki okuldan mezun olmuş gibi aslı ele geçirilemeyen sahte diploma ile katılan kurumda işe başladığı böylelikle sahte diploma kullanmak suretiyle katılan kuruma yönelik hileli bir eylem sergilediği, bu şekildeki hileli davranışlarla başladığı iş sebebiyle de haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9498, Karar No: 2010/5970, Tarih: 12.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/9498 E.  ,  2010/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : ...: TCK 204/1, 53/1(üçer kez); CMUK 326/son gereği 2 yıl 4 ay hapis.,

...: TCK 204/1, 53/1 m. uyarınca 2 yıl hapis.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 20.04.2007 günü tefhim olunan hükümde başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin tam olarak gösterilmediği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin vaki temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek her iki sanık yönünden yapılan incelemede gereği görüşüldü;

I-5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti esnasında her iki yasa uyarınca temel cezaların asgari hadden tayini durumunda ceza süreleri eşit ise de; 5237 Sayılı TCK. nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkümiyetin doğal sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması gerektiğinden anılan Yasanın sanıklar aleyhine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

II-Kabule göre de; Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4767, Karar No: 2023/5433, Tarih: 20.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4767 E.  ,  2023/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 E., 2023/9 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2012/136 Esas, 2014/245 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/2524 Esas, 2022/1613 Karar sayılı kararı ile, oluşa uygun kabule göre sanığın olay günü on beş yaşından küçük mağdureye dokunmak, öpmek şeklindeki eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilmeden, gerekçede suçun vasfı çocuğun cinsel istismarı olarak belirtildikten sonra kısa kararda 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan cezanın tatbikiyle hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi ve dosya kapsamına göre olay tarihinde sınıf öğretmeni olarak görev yaptığı ilköğretim okulunda öğrenci olan on beş yaşından küçük mağdurenin dersine girmeyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen eğitici-öğretici artırımının yapılamayacağı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın anılan madde ile artırılmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/143 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanığın, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Savunma hakkının kısıtlandığına, mağdurenin kemik yaşı raporunun mahkemece dikkate alınmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurenin muayene raporlarının beyanlarını doğrulamadığına, tanık Serhat ile sanık arasında husumet olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması, verilen cezanın eğitici-öğretici olmasından dolayı arttırılması ve 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belli haklardan mahrum bırakılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Somut olayda Sanık ...'in suç tarihinde Şehit Jandarma ... İlköğretim Okulunda sınıf öğretmeni olarak görev yaptığı, mağdurenin ise aynı okulda suç tarihi itibariyle 7. sınıf öğrencisi olduğu, olay tarihinde sanığın okulda sınıfta öğrencilere ders verdiği, dersin bitmesinden sonra diğer öğrencilerin sınıftan çıktıkları, fakat sanığın mağdureyi yanına çağırdığı, sınıfta kimsenin olmadığı bir esnada mağdureyi zorla öpmeye çalıştığı, mağdureyi duvara yasladığı ve vücudunun değişik yerlerine ellediği, sonra sanığın mağdureyi yüzü duvara gelecek şekilde duvara yasladığı, poposuna dokunduğu, o esnada sınıfa tanık S.İ'ın geldiği, S.İ'ın olayı görünce çok şaşırdığı ve ses çıkartarak varlığını hissettirmeye çalıştığı, tanık S.İ'ın olayı görmesi üzerine durumu okul müdürüne anlattıkları, okul müdürünün ise milli eğitim müdürüne aktararak, olayın savcılığa intikal ettirildiği, çelişkili sanık savunması, mağdure ifadesi ve bu ifadeyi doğrulayan sanığın mağdurenin belini kavramış ve boynunu öper vaziyette olduğunun görüldüğüne dair tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı Mahkemece değerlendirilerek sanığın mağdureye karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/143 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18333, Karar No: 2014/3505, Tarih: 06.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18333 E.  ,  2014/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2009

NUMARASI : 2008/1022-2009/1104

Taraflar arasında görülen İtirazın İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı abonenin su borcunu ödememesi nedeniyle davalılar hakkında icra takibi yapıldığını, icra takibine davalıların yaptığı itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Y.. O.., dava konusu borca ilişkin tüketimi kiracısının yaptığını, kiracı M.E.. K.. ise, Y.. O..'dan pansiyon olarak niza konusu taşınmazı kiraladığını sözkonusu taşınmazı otel olarak değil pansiyon olarak kullanıma açtığını, 31/12/2001 tarihi itibarı ile pansiyon, telefon ticareti ve deri mamülleri ticaretini terk ettiğini, akabinde yürüttüğü mimarlık işini ise 30/09/2001 tarihinde terk ettiğini 17/10/2001 tarihinde bildirdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, su aboneliği nedeniyle ödenmeyen kullanım bedellerinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, aboneliğin davalı Y.. O.. adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Abonelik iptal edilmediği ve illiyet bağını kesen haksız fiil sözkonusu olmadığı sürece, aboneliğe ilişkin tüketim bedellerinden davalı abone sorumludur. Somut olayda, davalı abone Y.. O.. sözleşme nedeniyle dava dışı fiili kullanıcı M. E.. K.. fili kullanıcı olarak, ödenmeyen tüketim bedellerinden müteselsilen sorumludurlar.

O halde mahkemece, aboneliğe ait tüketim bedelleri nedeniyle davalı abonenin ve sözkonusu aboneliğe ait taşınmazı fiilen kullandığı sürece davalı M. E.. K..'nın sorumlu olduğu anlaşılmakla, dosyanın alanında uzman bilirkişiye tevdi ile mahkemece ilgi aboneliğe ait tüketim bedelleri nedeniyle davalı abonenin ve sözkonusu aboneliğe ait taşınmazı fiilen kullandığı sürece davalı M.E.. K..'nın sorumlu olduğu miktarın belirlenerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5041, Karar No: 2013/4185, Tarih: 21.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/5041 E.  ,  2013/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2873 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında Kuş Cenneti Milli Parkı sınırları içerisinde ağaç kestiklerinden bahisle 2873 sayılı Milli Parklar Kanununun 21.maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açılmış olup,

2873 sayılı Kanunun uygulanmasına dair 12.12.1986 gün ve 19309 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Milli Parklar Yönetmeliğinin 9. maddesi uyarınca Kuş Cenneti Milli Parkına dair Bakanlar Kurulu Kararının mahallinde ilan edilip edilmediği araştırılıp varsa ilan tutanakları getirtilerek ağaç kesildiği iddia olunan yerin milli park sınırları içerisinde kalıp kalmadığı, eylemin 2873 sayılı Yasa'nın 14. maddesi kapsamında yasaklanan faaliyetler olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğine ilişkin mahallinde fen bilirkişisinin de bulunduğu konusunda uzman bilirkişi heyeti ile inceleme yaptırılıp rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin bilirkişinin yetersiz raporuna itibar edilerek eksik araştırmaya dayalı yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18711, Karar No: 2014/1644, Tarih: 04.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18711 E.  ,  2014/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/61054

MAHKEMESİ : İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2009

NUMARASI : 2008/376 (E) ve 2009/987 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

1- 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanık hakkında, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

Defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği takdirde bile bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde olmadığı ve sanığın sabıka kaydının bulunmadığı gözetildiğinde, hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8084, Karar No: 2022/9232, Tarih: 22.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8084 E.  ,  2022/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;