muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2715, Karar No: 2011/6461, Tarih: 17.05.2011

Yapılan bu açıklamalara göre öncelikle davacıdan tanıklarının kimler olduğu sorulup saptanmalı, bunlar yöntemince dinlenmeli, tanık sözlerinden elde edilecek sonuçla az yukarıda sözü edilen yetkili merciden getirtilen tutanaklar birlikte değerlendirilerek istem sonucu hakkında bundan sonra hükme varılmalıdır.

Bütün bunların dışında davada 28.03.2006 tarihli sözleşmeye dayanılarak yapılan temlik işlemi sebebi ile mülkiyet aktarımı istendiğinden bu sözleşmenin taraflarından olan ... ile kayıt maliki ... Yapı Limited Şirketinin de pasif dava ehliyeti bulunduğu gözden kaçırılarak bu davalılar hakkındaki davanın husumet noktasından reddi de doğru değildir.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; kademedeki tazminat isteğinin kabulü nedeniyle davalılar ... Yapı Ltd. Şti. ve ... lehine maktu vekalet ücreti yerine nispi tarifeye göre vekalet ücretine hükmedilmesi de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21944, Karar No: 2015/3342, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21944 E.  ,  2015/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6463, Karar No: 2020/4225, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6463 E.  ,  2020/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, inşaat veya yakımla ilgili emiyet kurallarına uymama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3006, Karar No: 2016/14134, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3006 E.  ,  2016/14134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; elektrik aboneliğinin tesis edildiği tarihten dava tarihine kadar, (dava tarihine kadar 10 yıl ile sınırlı olmak üzere) bu dönemde kendisinden fazladan tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ve dava sırasında belirlenecek miktara dava değerini arttırmak üzere, şimdilik 1.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 02.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 8.151,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 8.151,00 TL kayıp kaçak bedelinin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden 7.151,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 02/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2766, Karar No: 2018/1663, Tarih: 08.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/2766 E.  ,  2018/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ün 11.10.2010 tarihinde Halk Bankası ... şubesinden 21.000,00 TL tutarlı tüketici kredisi kullandığını, ...'e verilen kredi nedeniyle davalı sigorta şirketi tarafından hayat sigortası yaptırıldığını, ...'ün kredinin bir kaç taksidini ödedikten sonra vefat ettiğini, davalı sigorta şirketinin ölüme sebep olan hastalık durumu nedeniyle sigorta bedelinin ödenmeyeceğinin bildirildiğini, murisin hasta olduğunu dahi bilmediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin davalı sigorta şirketinin sigorta bedelini ödemeyeceğini bildirdiği 03/03/2011 tarihinden işleyecek reaskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 21/02/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 19.800,00 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, TTK'nın 1290. maddesi gereğince sigortalının beyan ve ihbar mükellefiyeti bulunduğunu, sigortalının sigorta poliçesinin düzenlenme tarihinden önce mevcut olan bir hastalıktan dolayı ölmesi nedeniyle beyan yükümlülüğünün kasıtlı olarak ihlal edildiği gerekçesi nedeniyle tazminat talebinin reddettiklerini, sigortalının gerçeğe aykırı (hileli) beyanları ile davalı şirketin akdi (poliçe) yapmasına sebebiyet verdiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile 19.800,00 TL'nin 03/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak sigortalının mirasçılarına miras hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.168,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 8.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19725, Karar No: 2013/4083, Tarih: 06.03.2013

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında müteselsilen gerçeleştirdiğinden bahisle TCK'nın 43/1.maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı ceza 1/4 oranında artırılırken, adli para cezasında da artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ... adına kayıtlı olduğu kabul edilen ... numaralı hatlara ilişkin Vodafone'de kayıtlı bulunan, hatların satımına ilişkin doldurulan form ile varsa kimlik fotokopilerinin getirtilerek söz konusu hatların aynı isimli kişilere satılıp satılmadığı tespit edilip sonucuna göre sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmamaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7231, Karar No: 2024/1454, Tarih: 04.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7231 E.  ,  2024/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/467 E., 2023/921 K.

DAVA TARİHİ : 30.03.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/207 E., 2022/839 K.

Taraflar arasındaki çocuğun eğitim amaçlı yurt dışına çıkışı ve eğitimi için izin verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili ile davalının 08.09.2015 kesinleşme tarihli boşanma karar ile boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verildiğini, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı 600 Euro iştirak nafakasına hükmedildiğini, davalı babanın ortak çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası ile müvekkili lehine hükmedilen yoksulluk nafakalarını ödemediğini, müvekkilinin icraya müracaat ettiğini ve İzmir 26. İcra Dairesinin 2015/12827 takip sayılı davayı açtıklarını, takip dosyası açıldıktan iki yıl sonra davalının nafakaların bir kısmını ödediğini, hali hazırda 600 Euroyu ödemediğini ve nafakaların kaldırılması için dava açtığını, tarafların evlendikten sonra İspanya'da ikamet ettiklerini, ortak çocukların İspanya'da doğduklarını ve büyüdüklerini, orada anaokuluna ve ilkokula gittiklerini, boşanmadan sonra müvekkilinin ortak çocuklar ile birlikte İspanya'da yaşadığını, müvekkilinin ve ortak çocukların İzmir'e birkaç yıl önce döndüklerini, davalının ise boşanma sonrası Türkiye'de yaşadığını, İspanya'ya çocuklarını görmeye gitmediğini, davalının yeni evlilik yaptığını ve yeni evliliğinden bir çocuğunun bulunduğunu, davalının iki sene içinde ortak çocukları sadece iki kere yanına aldığını ve bir gün evinde kaldıklarını, ortak çocukların Türkiye'de okulu benimseyemediklerini, dil sorunu yaşadıklarını, sosyal hayata uyum sağlayamadıklarını, İspanya'daki okulu ve mahalle arkadaşlarını unutamadıklarını, ortak çocuk ...'nın İspanya'da eğitimine devam edebildiğini, ortak çocuk Eren'in de ablasının yanında İspanya'da eğitimine devam etmek istediğini, davalı babanın ortak çocuğun yurt dışında okuması için izin verme şartının müvekkilinin iştirak ve yoksulluk nafakalarından vazgeçme şartına bağladığını, davacı annenin ortak çocuk Eren'in yurt dışında okumasına izin verdiğini, davalı babanın rızasının bulunmadığını, bu nedenlerle velâyeti müvekkilinde olan çocuk Eren Kahveci'nin eğitim için yurt dışında çıkışına ve eğitim görmesine izin verilmesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ortak çocuk ... için açılan izin davasının hali hazırda temyiz aşamasında olduğunu, ortak çocuk Eren için açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin ortak çocuklar için düzenli olarak 4.000,00 TL nafakayı ödediğini, müvekkilinin nafaka borcunun bulunmadığını, davacı ile müvekkilinin boşandıktan sonra davacının ortak çocuklarla İspanya'da belli bir müddet yaşadıklarını, sonrasında davacının ve ortak çocukların birkaç yıl önce Türkiye'ye dönüş yaptıklarını, İzmir'de ikamet ettiklerini, davacının dava dosyasına hukuki yararı olduğunu gösteren bir belge sunmadıklarını, ortak çocuğun üstün yararının gözetilmesini talep ettiklerini bu hususta davacı annenin de isticvap edilmesini, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını davanın usulden reddi gerektiğini, kaldı ki yerleşik Yargıtay kararlarına göre velâyet hakkı kendisinde bulunan eşin babanın iznine bağlı olmadan çocuğu yurt dışına çıkartabileceğini belirterek, öncelikle davanın usulden aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacının üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davacı ... ile davalı ...'nin İzmir 5. Aile Mahkemesi'nin 2014/719 Esas ve 2014/667 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, bu kararın 08.09.2015 tarihinde kesinleştiği, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verildiği, tarafların ortak çocuklardan ...'ın İspanya da doğduğu, diğer ortak çocuk Eren'in İstanbul'da doğduğu bir yaşından itibaren İspanya'da yaşadıkları, davacının ve ortak çocukların 2019 yılına kadar İspanya da okula gittikleri, davacı annenin 2019 yılında ailevi sebeplerden dolayı Türkiye'ye kesin dönüş yaparak küçük Eren'i Türkiye'de özel bir okula kaydettirdiği, ancak küçüğün Türkiye'ye uyum sağlamayamadığı, küçüğün ablası olan 2008 doğumlu ...'nın da İzmir 4.Aile Mahkemesinin 2021/79 Esas-2021/624 Karar sayılı kararı kapsamında İspanya'da bulunan İspanya Castellon Agora Lledo Uluslararası (Agora Lledo International School) okulunu kazanması nedeniyle lise eğitimi yurt dışında okumak için izin aldığı, kararın Yargıtay denetiminden geçerek Mayıs 2022 tarihi itibariyle kesinleştiği, İzmir 9. Noterliğince tasdik edilen tercüme evrakına göre, İspanya ülkesinde bulunan okulun küçük Eren açısından da kayıt için her iki anne-babanın muvafakati ve anne-babadan herhangi birinin öğrenime hukuki ve yasal engelinin olmadığına dair belgeyi istemesine ilişkin gerekliliğe karşın davalı babanın bu konuda muvafakat vermemesi karşısında davacı annenin iş bu davayı da açmakta hukuki yararının bulunduğu, abla kardeşin yurt dışında yanında kalacakları ailenin uzun yıllardır aile dostları olduğu, davalı anneninde bir sene içerisinde çocuklarının yanına gideceğine ilişkin beyanı birlikte değerlendirildiğinde küçük Eren açısından İspanya ülkesine gitmesine ve orada ablası ile birlikte eğitim görmesine engel bir durumun olduğu iddia ve ispat edilemediğinden, küçük Eren'nin İspanya'da eğitimine devam etmesinin çocuğun yüksek menfaatine olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilerek tarafların ortak çocuğu 30.07.2010 Beşiktaş doğumlu Eren Kahveci’nin İspanya Castellon Agora Lledo Uluslararası (Agora Lledo İnternational School) okulunda eğitim görmesi ve bu amaçla yurt dışına çıkışı (İspanya) için izin verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri