muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1773, Karar No: 2020/2765, Tarih: 05.03.2020

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." şeklinde düzenleme mevcuttur.

Buna göre bir mahkeme kararında, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir.

Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakılar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re'sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de bir hükmün hukuken uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gereksiz ise tarafları doyurmaz.

Anayasanın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gerekir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup, gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin sonucu ile tam bir uyum içinde o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya konacak; kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamında verildiğini ayrıntısı ile gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamında verildiğini ayrıntısı ile gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; mahkeme kararının gerekçe kısmında dava ve birleştirilen davaya ilişkin gerekli açıklamalar yapılmış ancak, başka bir davaya ilişkin Dairemizin bozma kararı örnek olduğu gerekçesiyle tümüyle gerekçe içeriğine alınmış, gerektiğinde hükmün eki niteliğinde kroki ve şekillere kararın ekinde yer verilebilir ise de; hükmün gerekçe kısmında yukarıda anılan yasal düzenlemelere uygun düşmeyecek biçimde bir kısım krokilere ve çizimlere yer verilmesi, yeni uyuşmazlıklar doğmasına ve infazda tereddüte neden olunmasına yer açabileceğinden doğru görülmemiştir. Diğer yandan, hüküm kısmında sadece tarafların başvurabilecekleri kanun yolları ve süresinin bildirilmesiyle yetinilmesi gerekirken, "Son (kısa) kararın gerekçeli karara dair tüm hususların ihtiva etmesi nedeniyle duruşmada hazır bulunan taraflara elden verildiğinden, 6100 sayılı HMK'nın 341 ve 345. maddeleri gereğince istinaf ve temyiz sürelerinin tebliğinden itibaren başlaması hususu nazara alınarak iki haftalık kesin sürenin taraf vekilleri yönünden duruşma tutanağının verildiği tarihten (26/02/2019) itibaren başladığının ayrıca ihtarına" denilmek suretiyle ve devamında "Davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı, kararın duruşmada tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay nezdinde temyizi kabul olmak üzere" şeklinde yazılarak yasada belirtilen temyiz süresi ve başlangıcına ilişkin şüphe ve tereddüte neden olacak ifadeleri yer verilmiş olması da doğru görülmediğinden, yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun bulunmayan kararın bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de; mahkemece, davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 21/03/2013 tarihli karar Dairemizin 02/04/2014 tarih, 2014/3297 Esas, 2014/4370 Karar sayılı ilamı ile ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur. Bozmaya uyulmuş ise de; bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiş ve asıl dava ile birleştirilen davanın ayrı ayrı dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kabule göre de; mahkemece, davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 21/03/2013 tarihli karar Dairemizin 02/04/2014 tarih, 2014/3297 Esas, 2014/4370 Karar sayılı ilamı ile ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur. Bozmaya uyulmuş ise de; bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiş ve asıl dava ile birleştirilen davanın ayrı ayrı dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Bilindiği gibi, HMK'nın 114/1-h maddesi gereğince davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması bir dava şartıdır. Medeni Usul Hukukunda hukuki yarar, mahkemeden hukuki korunma talebi ile bir davanın açılabilmesi için davacının bu davayı açmakta (veya mahkemeden hukuksal korunma istemekle) bir çıkarının bulunması gerektiğine ilişkin ilke anlamına gelir. Davacının dava açmakta hukuk kuralları tarafından haklı bulunan bir yararı olmalı hakkını elde edebilmesi için mahkeme kararına ihtiyacı bulunmalıdır. Dava açmaktaki hukuki yararın, meşru ve kişisel bir yarar olması ayrıca dava açıldığı sırada doğmuş ve güncel olması gerekir. Dava şartı olarak hukuki yararın, taraflarca dava dosyasına sunulmuş deliller, olay ve olgular çerçevesinde, davanın açıldığı tarihe göre, kendiliğinden ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerekir.

Dairemizin 02/04/2014 tarihli bozma kararında; "... mahkemece davalının dereye yaptığı müdahalenin meni'ne, derenin davacının taşınmazından geçmediğinin tespitine ve derenin eski haline iadesine karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporlarında zararın nasıl giderileceği ve derenin eskiden beri nereden aktığı tam olarak belirlenmemiştir.

Bu durumda mahkemece seçilecek jeoloji, ziraat, ve fen bilirkişilerden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmazlar başında keşif yapılarak yukarda değinilen komşuluk hukuku ilkeleri yönünden inceleme yapılıp, asıl ve birleştirilen davanın taraflarınca inşa edilen duvarların verdiği zararın giderilmesi için alınması gereken önlemlerin neler olduğu konusunda yeniden bilirkişi kurulu görüşüne başvurulup (HMK m.266), denetim ve infaza elverişli ayrıntılı rapor alınarak (HMK m.279), sonucuna göre bir karar vermek gerekirken uyuşmazlığı çözümsüz bırakacak şekilde infaza elverişli olmayan bir karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir." denilmek suretiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulmuş ise de; bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür. Bu durumda bozma kararında yerine getirilmesi gereken hususlar da dikkate alınarak bununla birlikte, elatmadan önceki derenin güzergahı ve yayılma alanı getirilecek hava fotoğrafları da uygulanmak suretiyle belirlenerek buna davacı ve birleştirilen dava davacılarının duvar örmek, hafriyat dökmek suretiyle yaptıkları inşai faaliyetlerin dere güzergahını değiştirip değiştirmediğini ve bundan ötürü davacı ve birleştirilen davadaki davacıların taşınmazlarının zarar görüp görmediği tespit edilerek bir karar verilmesi gerekir.

Bu davada, uyuşmazlığın Dairemizin 02/04/2014 tarihli bozma kararı ile yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacı ve birleştirilen dava davacılarının talepleri itibariyle hukuki yararlarının bulunduğu gözetilerek komşuluk hukuku çerçevesinde değerlendirilerek sonuçlandırılması gerektiğinden mahkemece davanın esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı- birleştirilen davada davalı vekili ile davalılar- birleştirilen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10133, Karar No: 2014/1542, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10133 E.  ,  2014/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın sohbet esnasında geçmişe dönük tarım sigortası prim borcu olduğunu ve bunu teknik nedenlerden dolayı ödeyemediğini söylemesi üzerine sanığın kendisine SGK'da tanıdığı olduğunu, kendisine yardımcı olabileceğini söylediği ve birlikte bir internet kafeye gittikleri, sanığın burada blgisayardan bakıp katılana 3500 TL borcu olduğunu, bu parayı vermesi halinde işini halledebileceğini belirtmesi üzerine, katılanın parası olmadığını ancak ineğini satabileceğini söylemesi üzerine, sanığın ineği 2900 TL den satın alabileceğini söylemesi üzerine anlaştıkları, akabinde sanığın ineği tanık ...'e 1800 TL'ye sattığı ve adı geçenin ineği katılanın ahırından aldığı, bu esnada sanığın katılana prim borcunu ödediğine dair makbuz olduğunu söylediği, numarasız, tarihsiz kamu kurumu anteti bulunmayan bir yazıyı verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hileli hareketlerle katılanı hataya düşürüp haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7118, Karar No: 2023/7598, Tarih: 06.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7118 E.  ,  2023/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1877 E., 2023/552 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/383 E., 2021/114 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacı müvekkilinin eşinden boşandığını, davalı Kurum tarafından 3/842951 tahsis numarası ile 15.08.2008 tarihinden itibaren yetim aylığı bağlandığını, daha sonra yetim aylığının SGK İl Müdürlüğü kontrol memurluğu tarafından düzenlenen 20.05.2009 tarihli ve 2009/31 AE sayılı rapora istinaden 21.10.2009 tarihinde kesildiğini, Kurum işleminin hatalı olduğunu, davacı müvekkilinin hiçbir zaman boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığını, bu nedenle yetim aylıklarının yeniden bağlanması için Kuruma başvuru yaptıklarını. ancak Kurumun bu talebi de reddettiğini belirterek, davacının talebinin reddine dair kurum işleminin iptaline, yetim aylığının 07.01.2011 den itibaren yeniden bağlanmasına ve ödenmeyen maaşlarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, dava konusu işlemin denetmen raporuna dayandığını, işlemde hata bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; ... İş Mahkemesinin 2014/174-2015/511 E-K sayılı ilamıyla davacının ...'la boşandığı halde fiilen birlikte yaşadığı olgusunun sabit hale geldiği ve kararın Yargıtay tarafından onanması suretiyle kesinleştiği, davalı Kurumun davacının yetim aylığının kesilmesine ilişkin işleminin yerinde olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacı müvekkilinin çocukları ile birlikte ...’da yaşadıklarını, boşanmış oldukları eşi ile birlikte ...’da asla birlikte yaşamadıklarını, davacı müvekkilinin kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması için yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacı müvekkilinin çocukları ile birlikte ...’da yaşadıklarını, boşanmış oldukları eşi ile birlikte ...’da asla birlikte yaşamadıklarını, davacı müvekkilinin kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması için yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Somut olayda, her ne kadar mahkemenin kesinleşen karara dayanan gerekçesi yerinde değil ise de davacı ve boşandığı eşinin aynı adreste ikamet edip kurum denetmen rapor tarihinden bir süre sonra adreslerini değiştirmeleri, boşandığı eşinin 2013-2017 tarihleri arasındaki adresinde oturmadığı, davacının ölüm aylığının kesilmesine dair işlemin iptali için açtığı davanın reddine dair kararın kesinleşmesinden kısa bir süre sonra iş bu davaya konu ölüm aylığı talebinde bulunması tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, davacının boşanmasının ölüm aylığı almaya yönelik olduğu, davacının davasını ispatlayamadığı, mahkeme kararının yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde yer verdikleri hususları belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının tahsis talebinin reddine dair kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 56 ncı maddesidir.

İnceleme konusu dosyada; Davacı 25.07.2008 tarihinde boşanmış, 20.07.2001 tarihinde vefat eden babasından aylık bağlanmıştır. Kurum tarafından boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesiyle aylıkları kesilmiş ve 21.11.2008-20.08.2009 dönemi yersiz ödeme çıkartılmıştır. Davacının, aylığının yeniden bağlanarak kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesi talebiyle açtığı davada; davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar Dairemizce onanarak 28.02.2016 tarihinde kesinleşmiştir. Davacının aylığının yeniden bağlanmasına ilişkin 10.06.2016 tarihli talebi ise aylığının kurum denetmen raporuna istinaden kesildiği ve yeniden bağlanmasına yönelik mahkeme kararı bulunmadığı gerekçeleriyle kurum tarafından reddedilmiştir.

Somut dosyada; Mahkemece davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığı hususu değerlendirilmeden karar verilmiş olup, aylık bağlama koşulları yöntemince araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Davacı dava dilekçesinde 07.01.2011 tarihinden itibaren aylık bağlanmasını talep etmiş ise de, dosyadaki bilgi ve belgelerden 10.06.2016 tarihinde kurumdan tahsis talebinde bulunduğu görülmektedir.

Bu itibarla mahkemece, davacının ve eski eşinin adres bilgileri raporları celp edilmeli, adres bilgileri raporunda kayıtlı adreslerinde talep tarihi itibariyle birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı, söz konusu adreslerden komşu olarak ikamet eden kişiler tespit edilerek tanık olarak beyanları alınmalı, anılan dönemde görev yapan mahalle muhtar ve azaları dinlenilmeli, seçmen ve medula kayıtları celp edilerek irdelenmeli, bu şekilde 10.06.2016 tarihli talep tarihi itibariyle birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığı, dosyada toplanmış ve toplanacak deliller değerlendirilmek suretiyle tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21841, Karar No: 2011/2687, Tarih: 24.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21841 E.  ,  2011/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.725 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumetten reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle hasar tazminatına ilişkindir. Mahkemece işletene husumet yöneltilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davacının işlettiği ve davalının sürdüğü askeri aracın teknik arıza nedeniyle diğer bir askeri araca çarpması nedeniyle tazminat istenmektedir. Bilirkişi, davalının sürdüğü aracın 54 yıllık ve ömrü dolmuş olması nedeniyle karayoluna çıkartılmasından ve teknik arızadan işletenin sorumlu olacağını belirtmiştir. Oluşa ve hukuka uygun bulunan bu görüş doğrultusunda davanın esastan reddedilmesi gerekirken, mahkemece husumetten red kararı verilmesi doğru değilse de sonucu itibariyle doğru bulunan mahkeme kararının HUMK'nun 438.maddesi gereğince gerekçesi düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Bu itibarla mahkeme kararının gerekçesinde yazılı bulunan husumete ilişkin sözcüklerin ve hüküm fıkrasının birinci satırında yazılı bulunan "... husumet nedeni ile ..." sözcüklerinin silinmesine, kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 24.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19818, Karar No: 2014/17249, Tarih: 26.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19818 E.  ,  2014/17249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/1789-2013/655

S.. Y.. ve müşterekleri tarafından açılan mirasın reddi davasının kabulüne dair İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.05.2014 gün ve 1789/655 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil A.. B.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar dava dilekçesinde; miras bırakan M.. Y..'un 03.02.2011 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçıları olarak eşi Yasemin ve kızı E. Ö.'nün kaldığını, bu mirasçıların mirası reddettiklerini, bu mirasçıların yerine kendileri mirasçı olacaklarından miras bırakandan kalan mirası kayıtsız şartsız olarak reddettiklerini açıklayarak mirasın reddinin tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Müdahil vekili dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, vekil edeninin miras bırakana verdiği ödünç karşılığı verilen çeklerin karşılıksız çıkması nedeni ile zarara uğradığını, davanın kabulü halinde vekil edeninin zararına bir sonuç doğacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davacıların davasının kabulüne ile M.. Y..'tan intikal eden mirasın davacılar tarafından kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, müdahil vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; miras bırakan M.. Y..'un 03.02.2011 tarihinde vefat ettiği, muristen intikal eden mirasın Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/358 Esas-2011/1433 Karar sayılı kararı ile en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddolunduğu ve kararın 26.12.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan miras; Sulh Mahkemesi'nce iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m.612/1-2) Somut olayda davacılar, mirasbırakanın kardeşi, kardeşinin eşi ve kardeşinin çocuklarıdır. Mirasbırakan M.. Y..'un mirası en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmiştir.

Davacılar mirasçı olmadıklarından mirasla ilgili hak ve borçları yoktur. Yasa gereği kendiliğinden tasfiye aşamasına gelmiş mirasta davacıların dava açmakta hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmamaktadır. İsteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

Davacılar mirasçı olmadıklarından mirasla ilgili hak ve borçları yoktur. Yasa gereği kendiliğinden tasfiye aşamasına gelmiş mirasta davacıların dava açmakta hukuki yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmamaktadır. İsteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

Müdahil vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle usul ve yasa hükümlerine aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 peşin harcın istek halinde temyiz eden müdahil A.. B..'a iadesine, 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.