muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11063, Karar No: 2013/19889, Tarih: 28.05.2013

**12. Hukuk Dairesi          2013/11063 E.  ,   2013/19889 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/11063

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik  Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekin incelenmesinde, keşidecinin ... olup, çekin keşide tarihi ve miktar kısmının paraflanarak değiştirildiği görülmektedir.

HMK'nun 207. maddesi uyarınca senetteki çıkıntı, kazıntı ve silintinin keşideci tarafından onanması halinde geçerli olacaktır. Somut olayda takip dayanağı çekin keşide tarihinde ve miktar bölümünde düzeltmeler yapıldığı ve yanında da paraf imzanın bulunduğu görülmektedir.

Buna göre imzaların keşideciye ait olması durumunda yapılan düzeltmeler geçerli olacaktır.

Öte yandan çekin keşide tarihinde ve miktar kısmında tahrifat yapılmış olması tek başına takibin iptali nedeni olmaz. Senedin tahrifatsız haline göre kambiyo vasfında olup olmadığı belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Yine miktar kısmında tahrifat yapıldığının belirlenmesi halinde ise tahrifatsız miktar yönünden alacaklının talep hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda çekin ön yüzünde bulunan imzaların ve paraf imzaların keşide tarihinde yetkili bulunan borçlu şirket yetkilisine ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekmekte olup, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği bilgi ile çözümlemesi mümkün olmadığından, HMK'nun 266. maddesi gereğince çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren hususlardan bulunmakla, borçlunun imza itirazı ile ilgili olarak bilirkişi raporu alınıp, çekteki keşideci imzasının ve paraf imzaların borçlu şirket yetkilisine ait olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken; takibe konu çekin keşide tarihi ve bedelinin değiştirilmek suretiyle tahrif edildiğinin açıkça belli olduğu, çek bedelinin de muhatap banka tarafından bu gerekçeyle ödenmediğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20875, Karar No: 2014/28025, Tarih: 24.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20875 E.  ,  2014/28025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2012/589-2014/202

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3. kişi T.. A.. vekilinin İcra Mahkemesi'ne şikayet yoluyla yaptığı başvuruda, borçlu şirket adına kayıtla bulunan Tekirdağ ili ..... ilçesi ...... köyü 274 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine şikayetçi lehine ipotek tesis edildiğini, Çorlu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/637Talimat sayılı dosyasından 19.11.2012 tarihinde haczedilen menkullerin ipotek kapsamında olduğunu ve taşınmazdan ayrı olarak haczinin mümkün olmadığını belirterek haczin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TMK.nun 684.maddesi hükmüne göre mütemmim cüz niteliğindeki şeyler, bütünden ayrı haczedilemez. Kural olarak eklentinin taşınmazdan ayrı olarak haczi mümkündür. Yani alacaklılar otel binasını satmadan binada bulunan eklenti niteliğindeki malları ayrı ayrı haczettirebilir ve sattırabilirler. Zira, eklentinin taşınmaz yok edilmeden, zarara uğratılmadan veya yapısı değiştirilmeden ondan ayrılması mümkündür.

İrdelenmesi gereken bir başka husus da, gerçekte eklenti niteliği tespit edilen mahcuzların İİK.nun 83/c maddesi gereğince ipotek akit tablosunda yer alması halinde taşınmazdan ayrı hacizleri mümkün değildir. Bir başka anlatımla bu maddenin uygulanabilmesi için, mahcuzun ipotek akit tablosunda yazılı olması yetmez. TMK.nun 686.maddesinde tarif edilen şekilde eklenti niteliğini taşıması zorunludur.

Ayrıca ipotek akit tablosunda yazılı olmasa dahi, TMK'nun 862. maddesi uyarınca da ipotek, taşınmazı, bütünleyici parçaları ve eklentileri ile birlikte yükümlü kılacağı ve taşınmazın haczi onun bütünleyici parçalarını (TMK m.684) ve eklentilerini de (TMK.m.686) kapsayacağından bu madde uyarınca da bütünleyici parça ve eklentilerinin haczi mümkün değildir. Bu maddenin uygulanabilmesi için haczedilen malların yasa maddelerinde gösterildiği şekilde bütünleyici parça ve eklenti olduğunun belirlenmesi gerekli ve yeterlidir.

Somut olayda, Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/92E. Sayıl dava dosyasından aldırılan ve hükme esas alınan Hukukçu bilirkişi Av. Savaş Kayan tarafından düzenlenen 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporunun 2. sayfası 3 numaralı paragrafında şikayete konu menkullerin eklenti niteliğinde olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda da açıklandığı üzere eklenti niteliği taşıyan sözkonusu makinelerin ipotek akit tablosunda yazılı olmasa da haczi mümkün değildir.

Somut olayda, Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/92E. Sayıl dava dosyasından aldırılan ve hükme esas alınan Hukukçu bilirkişi Av. Savaş Kayan tarafından düzenlenen 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporunun 2. sayfası 3 numaralı paragrafında şikayete konu menkullerin eklenti niteliğinde olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda da açıklandığı üzere eklenti niteliği taşıyan sözkonusu makinelerin ipotek akit tablosunda yazılı olmasa da haczi mümkün değildir.

O halde, mahkemece, İİK.nun 83/c maddesi gereğince, eklenti niteliğindeki makineler taşınmazdan ayrı haczedilemeyeceğinden haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14372, Karar No: 2012/18051, Tarih: 03.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14372 E.  ,  2012/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Olay gecesi, tenha bir yer olan polis lojmanı arkasında bulunan trafo yanından gürültü ve kavga sesleri gelmesi üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerine mağdurların, sanıkların kendilerine bıçak çektiklerini söyledikleri, sanıklara sorulduğunda ise kendilerini korumak amaçlı bıçak çektiklerini kabul edip, bıçağı teslim ettikleri, mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanlarında, sanıkların ceplerinden çıkardıkları bıçakları kendilerine doğru salladıklarını belirtmelerine karşın, mağdur ...'un 10.10.2007 günlü oturumda, tartışma sırasında sanıkların sadece bıçağı çıkarıp gösterdiklerini, kendilerine karşı savurmadıklarını belirttiği, mağdur ...'in ise 11.10.2007 günlü oturumda, sanıkların bıçakları kendilerine vurmak için sallamaya başladıklarını ileri sürmesi karşısında; mağdur beyanları arasındaki çelişki taraflar arasındaki daha önceye dayalı husumet oluşu da dikkate alındığında, sanıkların eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 03/05/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21144, Karar No: 2016/88, Tarih: 18.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21144 E.  ,  2016/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 26,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği ... Hastanesi Sağlık Kurulu'nun 15.01.2015 tarih ve 55 sayılı raporuna istinaden ... İl Müdürlüğünce belirlenmiş ise de ; davacının davalı kuruma ait yer altı maden ocağında 1960-1985 yılları arasında çalıştığı ve 1985 yılında emekli olduğu ve 04.12.2007 tarihinde maluliyet oranının %0 olduğuna dair rapor ve maluliyet tespit tarihi de gözönüne alınarak, davacının var ise önceki çalışmaları dikkate alınarak ,maluliyetinde etkili olup olmadığı usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin davacının emekli olduktan 30 yıl sonra ortaya çıkan maluliyete ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8342, Karar No: 2010/11843, Tarih: 15.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/8342 E.  ,  2010/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet-Para Alacağı

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 12.1.2010 gün ve 20858-311 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 35.50 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/7099, Karar No: 2014/21556, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/7099 E.  ,  2014/21556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/258223

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2012/588 (E) ve 2012/809 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Borçlunun hacizde adresinde bulunamamasının tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceği, Vergi Dairesinin yazısına göre de şikayetin İİK'nun 347. maddesindeki bir yıllık sürede olduğunun anlaşıldığı, atılı suçun oluşumu için öncelikle borçlunun ticaret siciline kayıtlı olmasının gerektiği, borçlu sanığın S.. A.. olarak Ticaret Sicilinden sorulup, sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken, S. A.. olarak sorulup, kayıtlı olmadığının bildirilmesi üzerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7052, Karar No: 2018/6342, Tarih: 09.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7052 E.  ,  2018/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, kardeşi ... ... ile birlikte ... ... kendilerini çalışmak üzere İstanbul'a götürdüğünü ve adlarına şirket kurduğunu ancak şirketçe hiçbir faaliyette bulunmadıklarını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Şirketin diğer ortağı olan sanığın kardeşi ... ...’in ve sanığın savunmasında belirttiği ... ... ile şirket muhasebecisi ... ...’nın CMK’nın 48. maddesi uyarınca çekilme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla beyanlarının alınması,

b) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.07.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390, K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki “Kaçakçılık suçu”, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incelenmesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227.mad.3.f ile 230 maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı yada 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum. 09.07.2018

...
Yargıtay — Esas No: 2013/11063, Karar No: 2013/19889, Tarih: 28.05.2013

**12. Hukuk Dairesi          2013/11063 E.  ,   2013/19889 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/11063

KARAR NO : 2013/19889

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik  Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekilinin yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekin incelenmesinde, keşidecinin ... olup, çekin keşide tarihi ve miktar kısmının paraflanarak değiştirildiği görülmektedir.

HMK'nun 207. maddesi uyarınca senetteki çıkıntı, kazıntı ve silintinin keşideci tarafından onanması halinde geçerli olacaktır. Somut olayda takip dayanağı çekin keşide tarihinde ve miktar bölümünde düzeltmeler yapıldığı ve yanında da paraf imzanın bulunduğu görülmektedir.

Buna göre imzaların keşideciye ait olması durumunda yapılan düzeltmeler geçerli olacaktır.

Öte yandan çekin keşide tarihinde ve miktar kısmında tahrifat yapılmış olması tek başına takibin iptali nedeni olmaz. Senedin tahrifatsız haline göre kambiyo vasfında olup olmadığı belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Yine miktar kısmında tahrifat yapıldığının belirlenmesi halinde ise tahrifatsız miktar yönünden alacaklının talep hakkının bulunduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda çekin ön yüzünde bulunan imzaların ve paraf imzaların keşide tarihinde yetkili bulunan borçlu şirket yetkilisine ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekmekte olup, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği bilgi ile çözümlemesi mümkün olmadığından, HMK'nun 266. maddesi gereğince çözümü özel ve teknik bir bilgiyi gerektiren hususlardan bulunmakla, borçlunun imza itirazı ile ilgili olarak bilirkişi raporu alınıp, çekteki keşideci imzasının ve paraf imzaların borçlu şirket yetkilisine ait olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken; takibe konu çekin keşide tarihi ve bedelinin değiştirilmek suretiyle tahrif edildiğinin açıkça belli olduğu, çek bedelinin de muhatap banka tarafından bu gerekçeyle ödenmediğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.