muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31862, Karar No: 2020/6263, Tarih: 23.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/31862 E.  ,  2020/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 28/04/2013 olarak belirtilmiş ise de katılanın sanığa parayı havale tarihi olan 26/03/2013 tarihinin suç tarihi olması mahallinde düzeltilebilir yazım yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın, katılana arsa satacağını söyleyip 10.000 TL avans alıp arsayı satmadığı iddia edilen olayda; sanığın katılanın arsanın kalan parasını vermediği ve aldığı avansı arsanın vergi borçları için ödediğini savunması ve katılanın arsayı almak için tapuya gittiğinde sanığın gelmediğine ve telefonla ulaşamadığına dair beyanları karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından; sanığın satmak için anlaştığı arsanın suç tarihinde vergi borcunun bulunup bulunmadığı, vergi borcu var ise sanık tarafından vergi borcunu ödenip ödenmediği araştırıldıktan ve arsa sahibinin tanık sıfatıyla beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1820, Karar No: 2016/13453, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1820 E.  ,  2016/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 20.802.33 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı ... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16961, Karar No: 2016/4684, Tarih: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16961 E.  ,  2016/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2035, Karar No: 2019/6597, Tarih: 23.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2035 E.  ,  2019/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01/12/2015 gün ve 2013/73 - 2015/337 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/01/2018 gün ve 2016/6558 - 2018/575 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "Renkli Tecvidli Kuran-ı Kerim" isimli işleme eserin mali hak sahibi olduğunu, kitabın 2011 yılında "Sefa Yayıncılık" tarafından yayınlandığını, ilk defa hazırlatılmış tecvidli Kuran'ı Kerim olduğunu, tamamen özgün nitelikteki eserin işleme eser olduğunu, davalının ise "Nuh Yayıncılık" adıyla yayınlanan ve müvekkilin eserinden izinsiz olarak alınarak çoğaltılıp yayılan "Tecvidli Kur'an-ı Kerim" isimli kitabın yayıncısı olduğunu, davalının müvekkilin bu eserini renklerden, sayfa altındaki izahlara ve sunuş biçimine kadar izinsiz olarak aynen aldığını, çoğaltılıp yaydığını, davalının eyleminin çoğaltma ve yayma hakkının ihlali yanında haksız rekabet de oluşturduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat ile muhtemel tecavüzün men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4462, Karar No: 2017/10566, Tarih: 20.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4462 E.  ,  2017/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulanan kanun maddelerinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden 3 numaralı bendin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4-1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,TCK 'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaren bildirilmesine ” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7255, Karar No: 2020/4912, Tarih: 24.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7255 E.  ,  2020/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.05.2012 tarih ve 2012/6879 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yetkilisi olduğu ... Tekstil.... LTD. Şirketinde 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığı, yine Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.05.2012 tarih ve 2012/6696 sayılı iddianamesi ile de 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan davaların birleştirilerek hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; sahte fatura kullanma suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılındaki eylemlerinden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan sanık hakkında verildiği belirtilen, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın dosya içerisinde bulunmadığı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46729, Karar No: 2010/4304, Tarih: 16.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/46729 E.  ,  2010/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 06/02/2007

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Temyiz Talebinin Reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 06/02/2007 gün ve 2006/29 esas ve 2007/473 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA 16/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1011, Karar No: 2019/7789, Tarih: 22.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1011 E.  ,  2019/7789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/453-2018/423

Dava, 4/1-a kapsamındaki sigortalılık süresinin iptaline ilişkin işlemin iptali ile sağlık yardımından kaynaklı borcun bulunmadığının tespiti istemini ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

06.09.2006 tarihinden itibaren "Endüstriyel Kimyasalların Toptan Ticareti" faaliyetinden dolayı kendi adına vergi kaydı bulunan ve anılan kayda dayalı olarak 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 4/1-b madde kapsamında sigortalı sayılan davacının, aynı işyerinden kendisi adına yapılan 26.09.2006 - 30.09.2008 tarihleri arası 4/1-a madde kapsamındaki sigortalı çalışmaların geçersiz sayılması üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece verilen ilk hükmün Dairemiz 17.03.2016 günlü ilamı ile,”...davacı sigortalının her ne kadar 4/1-b madde kapsamında bir sigortalılık talebi bulunmamakta ise de, 26.09.2006-30.09.2008 tarihleri arası 4/1-a madde kapsamında ödenen primlerin 5510 sayılı Yasanın 4/1-b madde kapsamındaki geçerli sigortalılığa aktarılması gerekeceğinden, yersiz çıkarılan sağlık gideri yönünden 1479 sayılı Yasanın Ek 11 ve devamı maddeleri uyarınca prim borcunun varlığı...” araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi için bozulduğu, Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davacının 26.09.2006 - 30.09.2008 tarihleri arası “4/1-b” sigortalısı olarak kabul edilerek Kurumca tahakkuk ettirilen 331,44 TL (asıl) yersiz sağlık giderlerinden borçlu olmadığının tespiti kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. bendinin 1. alt bendinde bulunan “mülga 1479 sayılı Yasanın 79. maddesi gereğince Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine” ibaresinin silinerek, “-Buna göre, ödediği primlerden dolayı; 26.09.2006 - 30.09.2008 tarihleri arasında” ibaresinden sonra gelmek üzere” 1479 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-b kapsamında sigortalı olarak tespitine” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11380, Karar No: 2018/22882, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11380 E.  ,  2018/22882 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, alacak istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün Dairemizin 27/04/2017 tarihli ve 2017/27764 esas, 2017/10124 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

02/07/2012 tarihinde kabul edilip 05/07/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 40. maddesi gereğince 5521 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi ile "Bölge adliye mahkemelerinin 5235 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtay'ın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir. Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na iletir." şeklinde düzenleme getirilmiştir.

27/04/2017 tarihli ve 2017/27764 esas, 2017/10124 karar sayılı bozma ilamına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı Gök Er Taşımacılık Sınır Tic. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, 5521 sayılı Kanun'a 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen Ek 2. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede; bozma ilamında bahsi geçen taşıt talep ve personel görev emri belgelerinin, bozma ilamına konu hükümde dikkate alınmadığı, ilk defa direnme kararında değerlendirildiği görülmektedir. Bu yönüyle Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı kararın gerçekte direnme olmayıp, bozma ilamında bahsi geçen belgelerin değerlendirilmesi suretiyle tesis edilen yeni hüküm niteliğinde olduğu ve Dairemizin anılan kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 23/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7001, Karar No: 2022/1232, Tarih: 21.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/7001 E.  ,  2022/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda taksirle öldürme suçundan verilen “ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne” ilişkin karar, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü Göktaşlar isimli hayvan çiftliğinde gece bekçisi olarak çalışan ...'ın gece nöbeti sırasında kurt gördüğünden bahisle aynı çiftlikte işçi olan ve çiftlikte konaklayan arkadaşı sanık ...'ı arayarak çiftlikte bulunan tüfeği de alarak yanına gelmesini istediği, sanığın veteriner odasında bulunan çiftlik sahibine ait çift kırma av tüfeğini de alarak ...'in yanına gittiği, daha sonra çiftlik etrafında bir kaç kez atış yaptıktan sonra bekçi kulübesine geri döndükleri, ...'in kulübenin içerisine girdiği, sanığın ise kapıda durduğu, bu sırada sanığın tekrar kurt gelmesi ihtimaline karşı ...'in kullanımına hazır hale getirmek için tüfeğe fişek yerleştirmek istemesi nedeniyle iki adet fişeği tüfeğe yerleştirip kapatma hareketini yaptığı esnada tüfeğin ateş alması neticesinde ...'in göbek altı sağ kasık orta hattından vurulması nedeniyle yapılan klasik otopsi sonucunda maktulün av tüfeği saçma taneleri toplu giriş yaralanmasına bağlı büyük damar harabiyetleri sonucu öldüğünün tespit edildiği,

Olay sonrası bekçi kulübesine gelen tanıklardan çiftlikte şoför olarak çalışan ...'nın "olay yerine gittim, gittiğimde ...'in vurulduğunu gördüm, İsmail de şoka girmişti, iki eliyle kulübeyi yumrukluyordu, kafasıyla kulübeye vuruyordu, kardeşim bilerek olmadı diye kulübeyi yumrukluyordu, İsmail'e ne oldu diye sordum, tüfeği doldurup ...'in yanına bırakarak koguşa dönecektim dedi, ... de içerde telefonu şarja koyup dönerken silah patladı dedi, kardeş gibiydiler, hep beraberdiler, yedikleri içtikleri ayrı gitmezdi" şeklindeki beyanı ve çiftlikte çalışan diğer tanıkların sanık ile ölenin arasında husumet bulunmadığına yönelik birbirini doğrular nitelikteki beyanları karşısında olayda kast unsurunun bulunmadığının anlaşıldığı,