muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14786, Karar No: 2014/8155, Tarih: 08.04.2014

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılar M. B. Dayanıklı Tük. Mall. Elk. İhr. İth. İnş. Gıda ve Tic. Ltd. Şti., H.. B.., S.. T.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4947, Karar No: 2015/23574, Tarih: 14.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4947 E.  ,  2015/23574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın mahkumiyetine dair ... Çocuk mahkemesi'nin 27/06/2012 gün ve 2012/524 E. 2012/590 K. sayılı karar aleyhine vaki müdafinin temyiz istemi üzerine bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/204821 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, dairemizin 17/02/2015 gün ve 2013/32816 Esas, 2015/20776 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 17/02/2015 tarih ve 2013/32816 Esas, 2015/20776 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ... ve arkadaşlarının olay tarihinde müştekinin müdürlüğünü yaptığı ... İlköğretim Okulu'nun bahçesinde futbol topu ile okulun giriş merdivenlerini kale olarak kullanıp penaltı

atışı yaptıkları sırada topun okulun atık su borusuna çarparak kırılmasına sebebiyet verdikleri, bu durumun okulun duvarında bulunan kamera ile görüntülendiği, bunu fark eden suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile birlikte bu kez futbol topunu sırayla kameraya doğru attıkları, ardından sert sopa ve benzeri cisimleri de kameraya fırlattıkları, kameranın atılan bu cisimlerle zarar gördüğü ve bu zararın okul idaresince 493,00 YTL ' ye tamir ettirildiği, böylece suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verdiği, oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübut ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35725, Karar No: 2021/2555, Tarih: 04.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35725 E.  ,  2021/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

30.04.2014 tarihli önleme kararına istinaden yolcu otobüsünde yapılan aramada 1090 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilen olayda; kolluk tarafından düzenlenen nüfus cüzdanı sureti ve yakalama tutanaklarında sanığın adının Abdo soyadının Serhan, baba adının Ahmet, anne adının Fatma, doğum yerinin Halep/Suriye olarak belirtildiği ve sanığın Suriye tarafından verilmiş arap alfabesi ile yazılı kimlik fotokopisinin aslı gibidir onayı ile dosya kapsamında yer aldığı, yargılama aşamasında mahkemece uzman bilirkişiye mevcut kimliğin tercüme ettirildiği, bilirkişi tercümesinde kimlikteki ad Abdülhamit, soyad Serhan, baba Nizar, anne adı Nazmiye olarak belirtildiği değerlendirildiğinde; yakalama tutanağındaki kimlik bilgileri ile bilirkişi çevirisindeki bilgilerin farklı olduğu görülmekle birlikte; sanığın soruşturma sırasındaki ifadelerinde üzerine atılı suçu kabul ettiği ve dosya kapsamında sanığa ait kimliğin suretinin bulunması doğrultusunda, ilgili kurumlardan sanığın gerçek kimlik bilgilerinin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünde tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16939, Karar No: 2013/30008, Tarih: 18.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16939 E.  ,  2013/30008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/9264, Karar No: 2015/2730, Tarih: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9264 E.  ,  2015/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında-TCK' nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Katılan sanık ... hakkında-TCK' nın 85/1, 62, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ... ve katılan sanık ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafii, katılan sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan-sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanık müdafiinin kusura, sürücü belgesinin geri alınmasına, katılanlar vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bölümünün 4.bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bölümünün 4.bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10263, Karar No: 2010/23092, Tarih: 12.10.2010

12. Hukuk Dairesi 2010/10263 E., 2010/23092 K.

**12. Hukuk Dairesi 2010/10263 E., 2010/23092 K.**

**- FAİZ İSTEMİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 443 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Boşanma ile birlikte verilen maddi ve manevi tazminatın tahsili için takibe konu olan ilamın boşanmaya ilişkin bölümünün kesinleşmesi gerekir. İlamın bu bölümü kesinleşmeden eklentileri niteliğinde olan tazminat ve faizleri istenilemez. (HUMK.nun 443/4 madde hükmü) Mahkemece bu husus araştırılarak sonucuna göre işlemiş faizin hesabı gerekirken, hüküm tarihinden itibaren faiz isteneceğinden bahisle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9827, Karar No: 2012/9206, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9827 E.  ,  2012/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, iş kazası nedeni ile bakiye 5.070,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren tahsili ve dava tarihi itibariyle manevi tazminat yönünden birikmiş faiz toplamı olan 9.920.00 TL'nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; kısmi davada zarar miktarı belirlenmiş iken, bakiye maddi tazminat istemiyle açılan eldeki davada yeni verilere göre hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilip verilmeyeceği, belirtilen bu yöntemin, kesin hükmün ve usulü kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olup olmadığı, manevi tazminat yönünden faiz alacağı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasında, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılıp sonuçlanan (kısmi) tazminat davasında istek kısmen hüküm altına alınmış ve kesinleşmiştir.

Kural olarak; tam ya da kısmi olarak açılan her eda davası, birisi tespit, diğeri edaya ilişkin olmak üzere iki bölüm isteği kapsar.

Kısmi dava sonucunda, davanın reddine ya da kabulüne karar verilmiş olması halinde, taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur. Bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tamamını kapsar. Bu nedenle; kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü, aynı maddi ve hukuki sebebe dayanan, sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Kesin hüküm bulunan bir konuda ise, mahkemenin, bu yönün doğruluğunu yeniden inceleme ve araştırma konusu yapmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, ek davaya bakan mahkeme, kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen hükmün tespite ilişkin bölümüyle bağlıdır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, resen göz önünde bulundurulur.

Anılan kısmi tazminat davasında, davalıların kusurlu eylemleriyle zararlandırıcı olayın meydana geldiği ve iş kazası niteliğinde bulunduğu yönündeki faile ve fiile (tespite) ilişkin olgular ile tazminatın hüküm altına alınan (eda) bölümü kesinleşmiştir.

Anılan kısmi tazminat davasında, davalıların kusurlu eylemleriyle zararlandırıcı olayın meydana geldiği ve iş kazası niteliğinde bulunduğu yönündeki faile ve fiile (tespite) ilişkin olgular ile tazminatın hüküm altına alınan (eda) bölümü kesinleşmiştir.

Belirtilen olgular dışında, tazminatın saklı tutulan fazlaya ilişkin ve bu nedenle da hüküm altına alınmayan bölümü ile hesap raporunun buna yönelik bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez. Yerel mahkeme, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılacak olan ek davada, kesinleşen olguları gözeterek hüküm kurmak, kesinleşmeyen olgular yönünden ise, taraf istem ve beyanlarını gözeterek araştırma yapmak durumundadır.

Bu araştırma yapılırken, gerçek zarar miktarının belirlenebilmesi için hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin göz önünde tutulması gerekir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa 4447 sayılı Kanunun 16. maddesi ile eklenen ve 4759 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değiştirilen Ek 38. maddesi ile davacının gelirlerinde, her ay ödeme tarihlerinde bir önceki aya göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksi artış oranı kadar telafi ödemelerde bulunuluyor olması karşısında, bu ödemelere ilişkin peşin sermaye değerinin de belirlenmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 22.12.2004 gün ve 2004/21-725 Esas ve 751 sayılı Kararı).

Bu nedenle, hak sahiplerinin zararı belirlendikten sonra, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı ile hak sahiplerinin gelirlerindeki artışların saptanmak suretiyle tazminattan indirilmek gerektiği açıktır (Hukuk Genel Kurulunun 11.7.2007 gün ve 2007/21-542 Esas ve 2007/549 sayılı kararı da aynı yöndedir). Oysa mahkemece kesinleşen dosyada hesaplanan tazminattan kısmi davada hüküm altına alınan miktar indirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur.

Yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler dikkate alınarak yeniden sigortalının tazminatını belirlemek ve belirlenen bu zarardan 4447 sayılı Yasanın ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak kurumca bildirilen peşin sermaye değeri indirilmek ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılmadan ve hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere hesaplanacak peşin sermaye değerleri getirtilerek hesaplanan miktardan indirilmeden, kısmi davada belirlenen tazminattan hüküm altına alınan miktarların indirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, ayrıca dava tarihinden önce yapılan manevi tazminat ödemelerinde ise ihtirazi kayıt bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4461, Karar No: 2021/5500, Tarih: 27.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4461 E.  ,  2021/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davacının faize ilişkin itirazının kabulü ile uyuşmazlık hakem heyeti kararının faiz yönünden düzeltilmesine, davacının diğer ve davalının tüm itirazlarının reddine dair verilen kararın davacı vekilince süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; 13/09/2017 tarihinde davalıya genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı minibüste yolcu olan davacının araçtan inerken ayağının aracın kapı kısmına takılıp düşmesi sonucu meydana gelen kazada yaralanarak % 18 oranında malul kaldığını, kaza tarihinde kasko sigorta poliçesinin kişi başına sakatlık halinde 75.000,00 TL manevi teminat sağladığını, kazada araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek 75.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile bilikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; toplanan delillere göre davacının % 18 oranında kalıcı nitelikte malûl kaldığı, kazada araç sürücüsünün % 75 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın 26/07/2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvurana ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; taraf vekillerinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince; başvuranın faize ilişkin itirazının kabulüne, başvuran ve sigorta kuruluşunun diğer tüm itirazlarının reddine, uyuşmazlık hakem heyeti kararının 5.1 nolu bendindeki “yasal faiz” ibaresinin karardan çıkarılması ile yerine “avans faizi” ibaresi eklenerek kararın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı (başvuran) vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz

itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan İtiraz hakem Heyeti kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/153, Karar No: 2012/15869, Tarih: 08.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/153 E.  ,  2012/15869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/1171 D. İş esas 2011/1171 karar sayılı ve 10.08.2011 tarihli ihtiyati haciz kararı ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 261. maddesi uyarınca alacaklı, mahkemeden aldığı ihtiyati haciz kararının infazını on gün içinde kararı veren mahkemenin yargı çevresindeki icra dairesinde istemek zorundadır. Aksi halde ihtiyati haciz kararı kendiliğinden kalkar.

Buna göre İİK.nun 261. maddesi hükmü doğrultusunda alacaklının ihtiyati haciz kararını veren Bursa Asliye Ticaret Mahkemesinin bulunduğu Bursa İcra Dairesinde icra takibi başlatmasında yasaya aykırılık bulunmadığından, mahkemece borçlunun diğer itirazları incelendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan yasal düzenleme gözardı edilmek suretiyle yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.