muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3738, Karar No: 2016/15221, Tarih: 19.12.2016

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10672, Karar No: 2021/3592, Tarih: 17.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10672 E.  ,  2021/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-4 nolu bendinde yer alan (3'er aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

b-4 nolu bendinde yer alan (kararın kesinleşme) ibaresinin çıkartılmasına, yerine ( Dairemiz karar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15075, Karar No: 2015/3457, Tarih: 25.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/15075 E.  ,  2015/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 175.016.00.-TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/02/2015 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı ile İhbar Olunan adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, süresi içerisinde verilen temyiz dilekçelerindeki temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, davacılar ve davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

3-Dava 07.01.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davacı eş ...’nın maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı çocuğun maddi zararını sigorta tahsisleri karşıladığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin davacı çocuk bakımından maddi tazminat isteminin reddi ile manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı yerindedir. Ancak davacı eş ...’nın maddi tazminatın belirlenmesi ile davacılar ... ve ... yararına manevi tazminatın takdirinde hataya düşüldüğü, manevi tazminatların az takdir edildiği görülmektedir.

Davacılar murisinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında sigortalının kusurunun bulunmadığı, davalıların % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemenin davacı çocuk bakımından maddi tazminat isteminin reddi ile manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı yerindedir. Ancak davacı eş ...’nın maddi tazminatın belirlenmesi ile davacılar ... ve ... yararına manevi tazminatın takdirinde hataya düşüldüğü, manevi tazminatların az takdir edildiği görülmektedir.

Davacılar murisinin ölümüyle sonuçlanan iş kazasında sigortalının kusurunun bulunmadığı, davalıların % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesi hükmüne göre Hakim: ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş Dürdane Yapıcı yararına hüküm altına alınan 45.000,00-TL ile davacı anne ... yararına hüküm altına alınan 20.000,00-TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Maddi tazminata gelince:

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş Dürdane Yapıcı yararına hüküm altına alınan 45.000,00-TL ile davacı anne ... yararına hüküm altına alınan 20.000,00-TL manevi tazminatın az olduğu açıkça belli olmaktadır.

Maddi tazminata gelince:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre ölümün iş kazası sonucu meydana geldiği ve ölümle sonuçlanan olayda sigortalıya atfı kabil bir kusurun bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, ... tarafından hak sahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak ıskontoluma ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 ıskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, Yargıtay'ın giderek Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin destek süresinin işçinin bakiye ömrü ile sınırlı olacağı, kız çocukları yönünden köyde oturmaları halinde 18 yaşına, kentte oturmaları durumunda 22 yaşına kadar destek görecekleri, kaçınılmazlık, kusursuzluk veya kusurun ağırlığı gibi nedenlerden ötürü Türk

Borçlar Kanununun 51-52. maddeleri gereğince zarardan indirim yapılacağı ve en son olarak da, aktif ve pasif dönemde, elde edilen kazançlar toplamından, ... tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi, hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Somut olayda hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, yılsonuna kadar ücretler bilindiğinden artırımın hesap tarihini takip eden yılbaşından başlatılması yerindedir. Ne var ki ıskonto işleminin de hesap tarihi yerine, takip eden yıl başından itibaren başlatılması isabetsiz olmuştur.

Somut olayda hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, yılsonuna kadar ücretler bilindiğinden artırımın hesap tarihini takip eden yılbaşından başlatılması yerindedir. Ne var ki ıskonto işleminin de hesap tarihi yerine, takip eden yıl başından itibaren başlatılması isabetsiz olmuştur.

Bilindiği gibi ıskonto, vadesi gelmemiş bir borcun vadesinden önce ödenmiş olması halinde, alınan paranın vadeye kadar değerlendirme olanağı bulunduğundan borcun haksız iktisaba imkân vermeyecek oranda indirilmesidir. Rapor tanzim tarihine kadar hesaplanan destek kaybı zararı, tazmin sorumluları tarafından davacıya henüz ödenmemiş bulunduğundan vadesinden önce ödenmiş bir borçtan söz edilemez. Dolayısıyla rapor tanzim tarihine kadar somut olarak saptanan destek kaybı zararı ıskontoya tabi tutulamaz. Aksinin kabulü, vadesi gelmiş ve henüz ödenmemiş bir borcun ıskontoya tabi tutulması olur ki, ıskonto kavramı ile bağdaşmaz. Hüküm tarihinin önceden bilinememesi nedeniyle bilirkişinin hüküm tarihi itibariyle iratları sermayeleştirilmesi de mümkün değildir. Yurt sathında uygulamada birlik sağlamak için gerek ölümler nedeniyle destek kaybı zararı, gerekse beden gücü kaybı zararının hesaplanmasında rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve ıskontoya tabi tutulmadan, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar ise bilinen son gelir nazara alınıp her yıl % 10 oranında artırılmak ve % 10 oranında ıskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır. Rapor tarihinden sonra asgari ücret, TİS ve benzeri nedenlerle ücretin belli olduğu dönem söz konusu ise bilinen varken varsayıma dayalı hesap yapılamayacağından ücretin belli bulunduğu bu dönemler için bilinen ücretle hesap yapılması gerekirse de bu durumda dahi ıskonto hesap tarihinden başlatılmalıdır. Hal böyle olunca hesap tarihini takip eden yılbaşından itibaren ıskontonun başlatıldığı hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının isabetsiz olduğu ortadadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılar ile davalılardan ... yararına takdir edilen 1.100.00.-'er TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/791, Karar No: 2014/3146, Tarih: 22.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/791 E.  ,  2014/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2010/157-2013/497

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilleri Av. R. Ş.., Av. K. E.. ile asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili Av. M.. U..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı, vekili müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen 10.01.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, taşınmaz üzerine yapılacak 16 bağımsız bölümden 11 tanesi ile kot farkından çıkacak fazla dairelerin müvekkiline ait olacağının kararlaştırıldığını, müvekkilinin edimini yerine getirmesine rağmen arsa sahibince bir kısım bağımsız bölümlerin verilmediğini ileri sürerek, kot farkı nedeniyle kazanılan 1.4,5.6,9.10,16 no'lu dairelerin satış yetkisinin verilmesine, 31 ve 32 no'lu dairelerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanında reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, sözleşmenin düzenlemesi sırasında arsa sahibinin iradesinin hile ile yanıltıldığını, arsa üzerinde 16 bağımsız bölüm yapılacağı düşüncesiyle sözleşme düzenlenerek paylaşım yapıldığı halde, bu düzenlemeden farklı olarak arsa sahibinin tecrübesizliğinden yararlanılarak, binanın teknik şartlarının düzenlendiği kısımda, kot farkından çıkacak dairelerin tamamının yükleniciye ait olduğunun yazıldığını, bu şartın arsa sahibinin tecrübesizliği ve zor halinden faydalanılarak hile ile konduğunu ileri sürerek, asıl davanın reddine, sözleşmenin paylaşıma ilişkin hükmünün hata, hile ve gabin nedeniyle yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sözleşme uyarınca kot farkından kaynaklanan bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olduğu, bu bağımsız bölümlerin satış yetkisinin inşaat ruhsatının alınması ile yükleniciye verileceğinin kararlaştırıldığı, yapı ruhsatının alınması nedeniyle sözü edilen bağımsız bölümlerin hak edildiği, 31 ve 32 no'lu dairelerin ise yapı kullanım izin belgesinin alınmasına özgüllendiği, dava sırasında da yapı kullanım izin belgesinin alınması nedeniyle yüklenicinin bu bağımsız bölümlere de hak kazandığı, karşı davanın işlemden kaldırılmasından sonra üç ay içinde usulüne uygun şekilde yenilenmediği gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 31 ve 32 no'lu bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline, 1,4,5,6,9,10,16 no'lu bağımsız bölümlerin satış yetkisinin davacıya verilmesine, karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı- karşı davada davacı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir.

1- Yargılama sırasında, davalı-karşı davacı vekilinin davayı takip etmemesi nedeniyle karşı davanın 24.04.2013 tarihli oturumda işlemden kaldırılması üzerine, davalı-karşı davacı vekili UYAP sisteminden elektronik imza ile mahkemeye sunduğu 10.06.2013 havale tarihli yenileme dilekçesi ile karşı davanın yenilenmesi istenmiştir. Mahkemece, 18.06.2013 tarihli ek kararla, yenileme dilekçesinin de dava dilekçesinin ihtiva etmesi gereken bilgileri içermesi ve yenileme dilekçesinin de bir nevi dava dilekçesi olduğu, yenileme dilekçesinin HMK 'nın 119. maddesinde yazılı şartlara uyularak düzenlenmemesi nedeniyle yenileme isteminin reddine karar verilmiş ve karar tebliğ edilmemiştir. Yenileme dilekçesinin verilme usulü HMK'nın 150. maddesinde düzenlenmiş olup, anılan maddede, yenileme dilekçesi yönünden bir şekil şartı getirilmediği gibi yasanın diğer maddelerine de bir atıf yapılmamıştır. Diğer yandan, dosyadaki dava ve karşı dava dilekçesinin HMK'nın 119. maddesine uygun düzenlendiği ve mahkemece yargılama yapıldığı görülmektedir. Yenileme dilekçesi dava dilekçesi niteliğinde olmayıp, dava ve taraflarla ilgili gerekli bilgiler dava dilekçesinde bulunmaktadır. Bu durumda, mahkemece, isteğe ilişkin harcın tamamlanması için karşı davacı vekiline süre verilmesi, tamamlanması halinde karşı dava yönünden de işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken somut olayda uygulanma yeri olmayan HMK'nın 119. maddesi uyarınca yenileme dilekçesinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan aslı davada davalı-karşı davada davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-karşı davada davalıdan alınarak asıl davada davalı-karşı davada davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17819, Karar No: 2014/17621, Tarih: 07.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17819 E.  ,  2014/17621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/335874

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

NUMARASI : 2010/429 (E) ve 2010/773 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki tapu kaydından suça konu meranın mülkiyetinin Hazine'ye ait olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dairemizde incelenen aynı yere ilişkin dosyalarda bulunan B.. B.. Başkanlığının ve B.. V.. 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu A. köyü 52 parselin B.. B.. 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahallesi sınırları içine alındığı, 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla da parselin bir kısmının imar planının uygulama alanı içine alındığının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle taşınmazın Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptanıp, taşınmazın Belediye sınırları içinde olduğunun anlaşılması durumunda TCK.nun 154/2. maddesinin uygulanamayacağı cihetle gerektiğinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.