muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16783, Karar No: 2014/4454, Tarih: 10.04.2014

4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile aynı Kanunun 314/2, 220/6 - ikinci cümle, 62/1, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine

c- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62/1,53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

5- Sanık ... hakkında;

a- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile aynı Kanunun 314/2, 220/6-ikinci cümle, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin b bendi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine

c- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezaların süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, tüm sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat eden sanık ... hakkında anılan suça yönelik temyizin olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, patlayıcı madde bulundurma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, patlayıcı madde bulundurma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, görevi yaptırmamak için direnme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

Sanıklar ..., ..., ...’in örgüt adına işledikleri 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme sanıklar ... ve ...’nun örgüt adına işledikleri 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ...’ın örgüt adına işlediği 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık suçlarının hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması şeklinde işlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçu için gereken saik de nazara alındığında 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasına 6459 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle örgüt propagandası ile oluşacak tehlikeyi somutlaştırmak amacıyla getirilen unsurun, aynı fıkranın (a) bendinde düzenlenen suç için öngörülmediği kabul edilmiş,

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan hüküm kurulurken öncelikle TCK'nın 314/3, 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2. maddesiyle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesinde öngörülen indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç cezanın değişmemesi karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanıklar ..., ..., ..., ... tarafından birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet kullanılarak hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleştiği halde, adı geçen sanıklar hakkında bu suçtan tayin olunan ceza TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca ve sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin olunan cezanın silahtan sayılan taşla işlenmesi nedeniyle TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca ve anılan şekilde gerçekleşen fikri içtima uyarınca TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizde;

Sanıklar ..., ... ve ...’ın örgüt adına işledikleri 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık suçunun hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra kapsamında sayılan suçlardan olmadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında netice ceza olarak "5 yıl 2 ay 15 gün" yerine "6 yıl 3 ay" hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sonuç hapis cezalarının "5 yıl 2 ay 15 gün"e indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme ilişkin temyizin incelenmesinde;

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sonuç hapis cezalarının "5 yıl 2 ay 15 gün"e indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme ilişkin temyizin incelenmesinde;

Sanığın terör örgütünün propagandasına dönüştürülen kalabalık gösteri ortamında TCK’nın 265/1-3-4, 174/1-2 ve 170/1-c maddeleri kapsamındaki dairemizce onanmış mahkumiyet hükümlerine esas alınan görevli polis memurlarına doğru molotof atıp kaçmak biçimindeki eyleminden sonra 11.01.2011 tarihli ekspertiz raporuna göre canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansız varlıklar üzerinde yıkıcı ve tahrip edici özellikleri gösteren el yapımı bombayı ateşleyip polis memurlarına atmak istediği sırada bombayı elinde patlatarak elinin kopması ve 8 kişinin yaralanması şeklinde gerçekleştirdiği, örgütün amaçladığı suça matuf vahamet arz eder nitelikte öldürmeye teşebbüs eyleminin TCK’nın 302/1. maddesine uygun suçu oluşturduğu ve soruşturma aşamasında bu dosyadan tefrik edilerek ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/275 numarasına kaydedilen soruşturmanın akıbeti araştırılıp derdest bir davanın bulunması halinde bu dosya ile birleştirilmesi, aksi halde asıl yada onaylı örneğinin dosya içerisine konulması, tüm deliller birlikte değerlendirilip TCK'nın 302/1-2. maddesi hükümleri çerçevesinde hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Kanun koyucunun "sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ifadesiyle, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin uygulanma kapsamı bakımından; düşünce ve kanaatin içeriğinden çok açıklama yöntemini dikkate aldığı, cezanın tür ve miktarı itibariyle bir sınırlama yanında suçların tek tek sayılması yerine, düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri bağlamında işlenebilecek suçların işlenme biçimleri itibariyle bir düzenleme yapmayı amaçladığı anlaşılmaktadır.

Kanun koyucunun yukarıdaki amacı gerçekleştirmeye çalışırken daha genel ve imkanlara işaret eden ifade biçimleri yerine "yöntem" ifadesini tercih etmesi üzerinde durulmalıdır.

Kanun koyucunun yukarıdaki amacı gerçekleştirmeye çalışırken daha genel ve imkanlara işaret eden ifade biçimleri yerine "yöntem" ifadesini tercih etmesi üzerinde durulmalıdır.

Bir amaca ulaşmak için izlenen yol, usul ve metot gibi anlamlara gelen "yöntem" ifadesi, Kanunun geçici 1. maddesi çerçevesinde ele alındığında, korunmak istenenin; her türlü düşünce ve kanaat açıklama biçimi olmadığı, aksine; bir eylemin bu kapsamda kalabilmesi için meşru olan ve düşünce ve kanaat açıklaması bağlamında mutad olan bir yöntemle işlenmiş olması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Buradan haraketle, eylemin işleniş yönteminin bizzat ayrı bir suç oluşturduğu veya düşünce ve kanaati açıklamak bakımından mutad kabul edilemeyecek olması halinde geçici 1. madde hükmü uygulanamayacaktır.

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde ifadesini bulan ve başkaca yazım biçimleri arasından tercih edilen "düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri" ibaresi bu ilkeler ve Kanunun genel gerekçesi çerçevesinde değerlendirilmiş, örgütlenme özgürlüğü bağlamında ele alınan toplantı ve gösteri yürüyüşü yapma özgürlüğünün kollektif niteliği, ifade özgürlüğü ile yakın ilişkisi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince değerlendiriliş biçimi (29.06.2006 tarihli Öllinger-Avusturya, 26.07.2007 tarihli ...-Rusya kararları gibi) nazara alınmıştır. Buna göre, sanıkların 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine uygun olduğu kabul edilen eylemlerinin mutad ve meşru bir "düşünce ve kanaat açıklama yöntemi" olduğu kabul edildiğinden, sanıklara yüklenen 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine aykırılık suçunun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle gerektiği cezanın süresine göre hüküm tarihinde yürürlükte olan 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve bu nedenle sanıklar hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanık ... hakkında örgüt adına suç işleme suçundan tayin olunan ceza bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/297, Karar No: 2020/5410, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/297 E.  ,  2020/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama bağ niteliğindeki Şehzadelere İlçesi, Sancaklı Bozköy Mahallesi 773 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

İlk karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden ilk kararı temyiz etmeyen davalıların payını da kapsar şekilde fark bedelin depo edilmesine ve bu bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23776, Karar No: 2015/2531, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23776 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21900, Karar No: 2013/14091, Tarih: 21.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21900 E.  ,  2013/14091 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 102’nci maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

Öte yandan; 5510 sayılı Kanunun 88/16’ncı maddesinde; Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanacağı, 88/19’uncu maddesinde ise; Kurum alacaklarının (prim ve diğer alacaklar) tahsilinde, 6183 sayılı Kanun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olduğu açıkça düzenlenmiştir. Kamu alacağının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun’un 55’inci maddesi uyarınca düzenlenip tebliğ edilen ödeme emrine karşı borçlu, anılan Kanun’un 58’inci maddesi uyarınca 7 gün içinde dava açmak zorunda olup, bu süre hak düşürücü süre niteliğindedir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.04.2001 gün ve 21-201-297; 24.03.2004 gün ve 10-164-170; 02.11.2011 gün ve 21-571-680 sayılı kararları)

./..

-2-

./..

-2-

Somut olayda; davacı işveren şirket adına muhtelif idari para cezaları tahakkuk ettirildiği, davacının idare mahkemesinin idari para cezalarının iptali için dava açtığı ve söz konusu davada idari para cezaları iptal edilerek karar tarihi itibariyle kesinleştiği, bu arada davalı Kurum tarafından idari para cezasının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun kapsamında ödeme emri tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacı ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının ödeme emrine itiraz etmeden dava açtığından bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; davalı Kurum tarafından 5510 sayılı Kanunun 88’inci maddesi uyarınca idari para cezasının kesinleşmesine ilişkin prosedür tamamlanmadan yine aynı maddedeki davanın takibi durdurmayacağına ilişkin hüküm uyarınca takibe geçmesi karşısında; davacının eldeki davayı açması gerekeceği açıktır. Aksi takdirde davacı, hak düşürücü süre nedeniyle herhangi bir menfi tespit davası açamayacak, ancak ödeme yaptıktan sonra istirdat talep edebilecektir. Bu nedenle; iptali istenen ödeme emrine konu borcun niteliği ve davanın 6183 sayılı Kanunun 58’inci maddesine belirtilen sürede açılıp açılmadığı tespit edilmeli; süresinde açılmamış ise hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmeli; süresinde açılmış ise idare mahkemesinin iptal kararına konu idari para cezalarından olup olmadığı belirlenerek; deliller toplanıp hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/5380, Karar No: 2021/10560, Tarih: 16.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5380 E.  ,  2021/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp toplam 251.040,11 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura ve tazminata itiraz ederek talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 236.719,64 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 13.220,47 TL geçici iş göremezlik tazminatın tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiş, karar, karşı taraf (davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacıda oluşan maluliyetin tespitine yönelik olarak alınan raporda, el parmakları hareket kısıtlılığı, kaval kemiği kırığı ve travma sonrası stres bozukluğu nedeni ile davacının %37.49 oranında malul kaldığı bildirilmiş, anılan rapor tazminata esas alınarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Maluliyet raporunda travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği, belirlenen oranın davacının bakiye ömrü boyunca devam edip etmeyeceğine, kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağına ilişkin ayrıntılara yer verilmemiştir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesince muayenesi yapılarak(sadece bu somut olaya münhasır olmak üzere maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesince muayenesi yapılarak(sadece bu somut olaya münhasır olmak üzere maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas

Dairesince düzenlenmesi), Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin, gelişen durum olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere, itiraz hakem heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacının başvurusunun kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 25.945,81 TL vekalet ücretine karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine(maktu ücretin altında kalmamak kaydı ile) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.