muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6501, Karar No: 2016/4879, Tarih: 19.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6501 E.  ,  2016/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 39/1,2-c, 35/2, 50/1-a, 52 uyarınca 1.500 TL ve 160 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in; temyiz dışı sanık ...'ın ...'dan aldığı ve ...'e götürerek teslim etmesi gereken kimyasal maddeyi ...'da kendi sorumlu olduğu işyerine boşalttırırken, devriye gezen kolluk görevlileri tarafından olayın ortaya çıkarıldığı iddia ve kabul edilen olayda; katılan ve tanık beyanları, sanığın inkar içerikli savunması ve temyiz dışı sanıkların savunmaları ile oluş birlikte değerlendirildiğinde eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ...'in baştan beri temyiz dışı sanık ...'ı söz konusu eylemi gerçekleştirmesi konusunda yönlendirdiği ve eyleme bu şekilde iştirak ettiği dikkate alındığında; TCK'nın 37. maddesi anlamında uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden TCK'nın 39. maddesinin uygulanması,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

3) TCK'nın 155/2, 39/1,2-c maddeleri uyarınca belirlenen 15 gün adli para cezasından anılan Kanun'un 35/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken 7 gün yerine 8 gün adli para cezasına ve neticeten 140 TL yerine 160 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

4) Sanık hakkında hüküm kurulurken önce TCK'nın teşebbüse ilişkin 35/2. maddesinin sonrasında ise iştiraka ilişkin 39. maddesinin uygulanması gerekirken tam tersi uygulanmak suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1282, Karar No: 2019/1447, Tarih: 21.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/1282 E.  ,  2019/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 07/.../2016 tarih ve 2016/412-2016/1347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin davalının işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile sözleşmeli olarak çalıştığını müvekkili ile davalı arasında 01/11/2007 tarihinde "sözleşmeli personelle ilgili hizmet sözleşmesi" başlıklı iş sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin 01/11/2007–01/11/2011 tarihleri arasında geçerli olmak üzere yapıldığını, .../.../2009 tarihli fesih bildirimi ile müvekkilinin iş akdine 05/.../2009 tarihi itibari ile İş Kanunu'nun .../...-e maddesi gereği son verildiğinin bildirildiğini, ancak fesih bildiriminde müvekkili açısından kesin ve geçerli bir neden ortaya koyulmadığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde çalıştığı dönem boyunca yıllık izin kullanmadığını, ikramiye alacağı olduğunu, sözleşmenin 11. maddesinde fesih tazminatı düzenlendiğini, bu hükme göre sözleşmenin sona erme tarihi olan 01.11.2011 tarihine kadar işleyecek bakiye ücretleri toplamından oluşan fesih tazminatı alacağı bulunduğunu, kıdem ve ihbar tazmimatı alacağı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 40.000,00 TL yıllık ücretli izin, 300,00 TL ikramiye, 300,00 TL fesih tazminatı, 200,00 TL kıdem, 200,00 TL ihbar tazminatı alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise asıl davada bilirkişi raporuyla belirlenmiş bakiye 16.953,88 TL kıdem, 22.502,92 TL ihbar tazminatının ve 11.1130 TL yıllık izin alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette genel müdür sıfatıyla çalışmakta iken İş Kanunu'nun .../... maddesi (e) bendi gereğince iş akdinin 05/.../2009 tarihi itibariyle 04/.../2009 tarih ve 58 sayılı yönetim kurulu kararına göre haklı nedenle feshedildiğini, iş akdi belirli süreli olup feshi halinde ihbar tazminatına hak kazanmayacağını, haklı fesih nedeniyle kıdem, ihbar, ücretli izin tazminatı talep edemeyeceğini, ödenmeyen ikramiye alacağının olmadığını, yıllık izin alacaklarının ödendiğini savunarak, asıl ve karşı davanın reddini istemiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyizi üzerine, Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ceza dosyasında davacıya isnat edilen eylemler ile davalı yanın iş akdinin haklı sebeplerle feshine gerekçe gösterilen eylemlerin örtüşmediği, ispat yükü üzerinde olan davalı işverenin iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispata yarar ve yeterli delil sunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, 200,00 TL kıdem tazminatı alacağının fesih tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile 200,00 TL ihbar tazminatı ve 40.000,00 TL yıllık ücretli izin alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı yanca atiye bırakılan ikramiye alacağı hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, fesih tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı şirkette genel müdür olarak görev yapan davacının hizmet akdinin haksız feshedildiği iddiasıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ikramiye, yıllık izin ve fesih tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Hükmüne uyulan 03.....2015 günlü bozma ilamında davacıya isnat edilen eylemler ile davalı şirket yönetim kurulunun davacının iş akdinin feshine haklı neden olarak dayanılan olayların örtüşüp örtüşmediği konusunda olumlu ya da olumsuz hiçbir değerlendirmede bulunulmaksızın davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığına işaret edilmiş, yerel mahkemece bozmaya uyularak ... .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/66 Esas, 2015/151 Karar sayılı kararının bir bölümü ile duruşma tutanak örnekleri temin edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Bozmadan sonra dosyaya sunulan ceza mahkemesi kararı ile duruşma tutanak örnekleri 03.....2015 günlü bozma ilamındaki değinilen hususları olumlu veya olumsuz yönde değerlendirmeye yetecek nitelikte olmayıp ceza dosyasının halen Yargıtay incelenmesinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde ceza dosyasının Yargıtaydan dönüşü ve davacı hakkındaki kararın kesinleşmesinin beklenerek davacı ile ilgili dosya içeriğine göre feshin haklı veya haksız olduğunun tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz belge ve incelemeye dayalı yazılı şekilde feshin haksız olduğunun kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

...-... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1509 esas sayılı dosyasında, fazlaya ilişkin saklı tutulan haklar yönünden dava açılmasına, mahkemenin 28.04.2016 gün ve 2016/553 sayılı kararı ile davaların birleştirilmesine rağmen, birleşen davada olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, bu yönden de davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülerek kararın bozulması gerekmiştir.

...-... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1509 esas sayılı dosyasında, fazlaya ilişkin saklı tutulan haklar yönünden dava açılmasına, mahkemenin 28.04.2016 gün ve 2016/553 sayılı kararı ile davaların birleştirilmesine rağmen, birleşen davada olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, bu yönden de davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülerek kararın bozulması gerekmiştir.

...-Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin, (...) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde taraflara iadesine, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4534, Karar No: 2019/368, Tarih: 16.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4534 E.  ,  2019/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a)Mahkûmiyet; tüm sanıklar hakkında Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02.09.2016 tarihli 2016/112 esas ve 2016/144 sayılı kararı

b)Mahkumiyet ; tüm sanıklar haklarında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi’nin 24.11.2016 tarihli 2016/46 esas ve 2016/130 sayılı kararı

Temyiz incelemesi, davetiye tebliğine rağmen sanık ... müdafii duruşmaya gelmediğinden tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi’nin 24.11.2016 tarihli 2016/46 esas ve 2016/130 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 286/1.maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanık ... ile sanıklar Orhan ve Akın müdafiilerince ve Cumhuriyet savcısı tarafından aynı Kanun’un 291.maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından;

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288.ve 294.maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289.maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak temyiz dilekçesinde belirtilen hususların CMK’nın 294/2.maddesi kapsamında olduğu ve hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık ...’nın 03.06.2001 ve sanık ...’nün 27.10.2010 doğumlu olup yargılama sırasında 18 yaşından küçük olmaları karşısında, yargılamanın kapalı oturumda gerçekleştirilmesi ve hükmün de kapalı olarak tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

TCK’nın 188/5.maddesinin uygulanması açısından; faillerin bir suçu işleme hususunda, suçun işlenmesinden önce veya işlendiği sırada ortak bir irade ile hareket etmeleri ve suçun icrasında doğrudan doğruya etkili olan hareketleri gerçekleştirmeleri halinde müşterek faillik söz konusu olacağından, suçun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nitelikli halinin oluşabilmesi için faillerin icra hareketlerini müşterek fail olarak birlikte gerçekleştirmeleri ve bir eylem birlikteliği içerisinde hareket etmeleri gerektiğinden, somut olayda tüm sanıkların eylem birlikteliği içerisinde olmadığı, sanıklar hakkında TCK’nın 188/5.maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 24.11.2016 tarihli 2016/46 esas ve 2016/130 sayılı kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ile sanıklar Orhan ve Akın müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK’nın 302/1.maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... hakkındaki salıverilme isteminin reddine,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 24.11.2016 tarihli 2016/46 esas ve 2016/130 sayılı kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ile sanıklar Orhan ve Akın müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK’nın 302/1.maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... hakkındaki salıverilme isteminin reddine,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanık ...’nün kolluk güçlerince yakalandıktan sonra, henüz hakkında bir arama kararı bulunmadığı aşamada üzerindeki uyuşturucu maddeleri cebinden çıkararak kendi rızasıyla kolluk görevlilerine teslim etmesinin, sanığın yakalandıktan sonra muhafaza altına alınarak adli arama kararı veya yazılı arama emri alınmasının mümkün olduğu dikkate alındığında, etkin pişmanlık niteliğinde bir yardım sayılamayacağı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık ... hakkında TCK’nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması suretiyle eksik ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 24.11.2016 tarihli 2016/46 esas ve 2016/130 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4.maddeleri gereğince BOZULMASINA; 16.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/570, Karar No: 2009/4995, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/570 E.  ,  2009/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu aracın, eşinin kullanımında iken, davalıların maliki ve trafik sigortacısı oldukları araç ile çarpışması sonucu hasara uğradığını ileri sürerek, 8.627.-YTL hasar ve 1.000.-YTL değer kaybı toplamı olan 9.627.-YTL'nin, olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusur oranına ve hasar miktarına itiraz etmiş, kendi araçlarında meydana gelen hasar bedelinin tahsili için davacı aleyhine açmış oldukları tazminat davasının bu dava ile birleştirilmesini istemiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini savunmuştur.

Bu dava ile birleştirilen davada ise davacı ... vekili, kaza nedeniyle müvekkilinin aracında meydana gelen zararlardan 10.065-YTL'nin davalı ...'dan olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ise olayda kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bu dava ile birleştirilen diğer davada ise davacı ... vekili, müvekkilinin maliki olduğu aracın, davalıya kasko sigortalı olduğunu, davalı ... tarafından kasko tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, 8.627-YTL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. Vekili, aracın olay anında alkollü olan davacı tarafından kullanıldığını ve kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre asıl davanın kısmen kabulü ile 2.406.75-YTL'nin davalı ...'dan 14.02.2006 olay tarihinden, davalı ... Siorta A.Ş.'den dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline (davalı sigortanın poliçe limiti ile sorumlu tutulmasına); Bu dava ile birleşen .... ATM'nin 2006/89 Esas sayılı dosyasında davacı ... tarafından davalı ... Sigorta A.Ş. Aleyhine açılan davanın reddine; yine bu dava ile birleşen Antalya 7. AHM'nin 2006/95 Esas sayılı dosyasında, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 2.250-YTL'nin 14.02.2006 olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline karar varilmiş, hüküm asıl davacı ... vekili ile davalı (birleşen dosya davacısı) Berrak Tuğlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bu dava ile birleştirilen Antalya 2.Asliye Ticaret mahkemesinin 2006/89 Esas sayılı davasında davacı ..., davalı ... Sigorta A.Ş'nin kasko sigortalı olan aracın dava konusu olayda hasarlanması nedeniyle kasko tazminatı talep etmiş, mahkemece kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2918 Sayılı KTK'nun 48/1 maddesi alkollü içki almış olmaları nedeniyle güvenli araç kullanma yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerini yasaklamıştır. Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde de tazminatı gerektiren olayın

işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacın sigorta ettirene rücu edebileceği hükme bağlanmıştır. Sürücünün aldığı alkol oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından olayın, salt alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması gerekmektedir. Daire uygulanmaları da bu yöndedir. Her ne kadar hükme asas alındığı anlaşılan içerisinde nöroloji uzmanının da bulunduğu kuruldan alınan 1.4.2008 tarihli raporda davacının aldığı alkol oranından yola çıkılarak kazanın sırf alkolün etkisi nedeniyle meydana geldiği varsayımına dayanılmışsa da aynı roparda kazaya karışan diğer aracada %25 oranında kusur izafe edildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki mahkemece görüşüne başvurulan önceki bilirkişi roparlarında da diğer araca kusur verilmiş, özellikle 25.5.2007 tarihli raporda kazanın mühhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği belirtilmiştir. Bu durum karşısında olayın oluş şekli ve diğer bilirkişi raporları da dikkate alındığında kazanın mühhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği, kazaya alkol dışındaki (diğer aracın kusuru gibi) başka etmenlerin neden olduğunun kabulü ile davacı ... tarafından davalı ... Sigorta A.Ş aleyhine açılan kasko tazminatı davasının da " tahsilde tekerrüp olmamak kaydıyla" kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...'a geri verilmesine 6.7.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14226, Karar No: 2014/23049, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14226 E.  ,  2014/23049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.