muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11516, Karar No: 2014/14609, Tarih: 22.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11516 E.  ,  2014/14609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 09.10.2013 gün ve 479-1092 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birkısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemenin 2012/479-Esas 2013/1092-Karar sayılı dava dosyasında 09.10.2013 tarihinde verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının bir kısım davalılar vekilince duruşma istemli temyiz edildiği, ne varki, temyiz aşamasında hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili tarafından 60,00-TL. gider avansının yatırıldığı, ancak Dairenin gider avansını pula çevirme imkanı bulunmadığı anlaşıldığından duruşma giderinin (pulunun) tebligata yeterli hale getirilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,22.9.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14678, Karar No: 2014/1230, Tarih: 23.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/14678 E.  ,  2014/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yoksulluk Nafakasının Kaldırılması - Şahsi İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kişisel ilişki yönünden; davalı tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazının incelenmesinde;

Kişisel ilişkiden amaç analık ve babalık duygularının tatminini sağlamaktır. Velayeti davalı anneye verilen müşterek çocuk ... 03.03.2008 doğumludur. ... baba arasında geçen zaman içinde küçüğün yaşının büyümüş olması nazara alınarak baba ile hafta sonları da yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değilse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde bulunan "... her ayın 1 ve 3. Cumartesi günleri ..." sözcüklerinin çıkartılıp, yerine "... her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günleri sabah saat 10:00’dan takip eden Pazar günleri akşam saat 18:00'a kadar küçük" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1772, Karar No: 2017/3603, Tarih: 31.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1772 E.  ,  2017/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

2- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’in, mağdur ...’in karnına doğru tabanca ile 1 el ateş ederek, mağdur ...’in ince ve kalın bağırsakta yaralanmasına, L2 verterbra korpusunda 3. deredece fraktüre, sol ayakta kuvvet kaybı nedeni ile organlarından birinin işlevinin yitirmesine, hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda, 9-15 yıl aralığında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza yerine 11 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun niteliğine ve ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11450, Karar No: 2013/24882, Tarih: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11450 E.  ,  2013/24882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.2.2013

Taraflar arasındaki karşılıklı "boşanma" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri ile ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kocanın kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının miktarına, kadının da ziynetlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunmak, eşine ağır ve incitici sözler söylemek, eve geç gelmek, eşiyle yapamadığını, ondan ayrılacağını söylemek şeklindeki kusurlarına karşılık, davacı-karşı davalı kocanın da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine ağır ve incitici sözler söylediği, zorla evlendiğini, eşini istemediğini söylediği, "evin reisi benim, ben ne dersem o olur" dediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, tarafların eşit kusurlu sayılmaları gereken davranışları sonucu ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-karşı davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Kadının karşı davası yönünden Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. O halde; davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, yeniden karar verilmesi gerekli hale gelen davacı-karşı davalı kocanın boşanma davası ve fer’ilerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bu kapsam dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Bülent'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Nihan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/47022, Karar No: 2013/33663, Tarih: 16.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47022 E.  ,  2013/33663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı,kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davacının yaptığı harç masraflarının yargılama giderlerine dahil edilmemesi davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki, bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Başbakanlık Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün harçtan muaf olduğu gözetilmeden Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 4 ve yargılama giderine ilişkin 6 numaralı bentlerin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ 4- Davalı T.C. Başbakanlık Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan, bu davalı aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 547,30 TL karar ilam harcından peşin alınan 146,00 TL harcın mahsubu ile, bakiye 401,30 TL karar harcının sadece davalı Şirketinden tahsili ile hazineye irat kaydına,

6- Davacının yaptığı harçlar hariç 239,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken-müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, davalı Kurum’dan 28.07.2011 tarihli makbuz ile yersiz alınan 108,40 TL ile 14.09.2011 tarihli makbuz ile yersiz alınan 528,90 TL temyiz harçlarının isteği halinde davalı Kurum’a iadesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11, Karar No: 2023/4296, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11 E.  ,  2023/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; Mahkemece bozma üzerine kurulan hükmü kanuni süresinden sonra temyiz ettiği belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden; Mahkemece bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği

temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarihli ve 2011/136 Esas, 2014/69 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) ' nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 9 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.12.2020 tarihli 2016/8273 Esas ve 2020/5584 Karar sayılı kararıyla "...Duruşma tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin velayet hakkına sahip babası müşteki Mahmut’un, şikayetçi olmadığını beyan etmesine karşılık hakkında müsnet suçtan kamu davası açılan suça sürüklenen çocuğun aynı zamanda mağdurenin ağabeyi ve müştekinin de oğlu olması nedeniyle temsil kayyımı tayini gerekmekte ise de inceleme tarihi itibarıyla on sekiz yaşını tamamlamasından dolayı temsil kayyımı atanamayan mağdurenin yokluğunda kurulan hükümden haberdar olmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, söz konusu hükümle ilgili temyiz hakkına sahip olan mağdureye gerekçeli hükmün usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ..." karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.10.2021 tarihli ve 2021/22379 Esas, 2021/8391 Karar sayılı kararıyla hükmün "...5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine göre on sekiz yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki duruşmanın kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını doldurduğu tarihten sonraki 10.09.2013, 12.11.2013, 04.02.2014 tarihli duruşmaların kapalı yapılıp, hükmün de kapalı oturumda verilmesi suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/428 Esas, 2022/61 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 9 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/7404 Esas, 2022/10151 Karar sayılı kararıyla "...Suça sürüklenen çocukla ilgili kurulan hükmün 25.05.2022 tarihinde O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından da temyiz edilmesine rağmen 28.04.2022 günlü tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği gözetilerek ek tebliğname düzenlenmesiyle anılan eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek

üzere esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ..." karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.04.2022 ve 30.12.2022 tarihli ve 9-2022/59470 sayılı, temyiz ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, iddiaların yersiz, tanık beyanlarının asılsız olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığına ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

1. Yapılan yargılama ile yukarıda belirtilen tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda: Suça sürüklene çocuk (SSÇ) ... 'un mağdurenin ağabeyi olduğu, suçun ortaya çıkmasından önce yaklaşık bir aylık süre zarfında mağdurenin okumakta olduğu (...) İlçesi (...) İlköğretim Okulu'na gitmemesi sebebiyle Müdür Yardımcı tanık ....'nin mağdureyi okula çağırdığı ancak mağdurenin Siverek'te olduğunu öğrenmesi üzerine bu kez okul rehberlik öğretmeni .... ile yine okul öğretmenlerinden ....'yi konuşmaları için mağdurenin ailesine gönderdiği ancak mağdurenin evde olmaması sebebiyle görüşemedikleri, bu tarihten iki gün sonra mağdurenin kendiliğinden okula geldiği, okulda rehberlik öğretmenin mağdure ile okula devamsızlığı konusunda yaptığı mülakat sırasında mağdurenin ağabeyi olan SSÇ tarafından birden fazla kez cinsel saldırıya uğradığını, bu cinsel saldırılar sırasında ağabeyinin kendisinin beline sarılarak öptüğünü, göğüslerini okşadığını vb. şeyler yaptığını, ayrıca bu durumu kimseye anlatmaması konusunda kendisini tehdit ettiğini beyan ettiği, bunun üzerine okul idaresinin SSÇ'yi okula çağırdığı ve okul öğretmenlerinin SSÇ ile yaptıkları görüşmede SSÇ'nin mağdurenin iddialarını kabul ettiği ancak bu durumu okul idaresi tarafından tutanağa bağlanmak istenmesi üzerine SSÇ bu kez durumu kabul etmeyerek kendisini tarafından mağdureye yönelik cinsel içerikli herhangi bir eylemde bulunmadığını söylediği, akabinde de durumun okul idaresi tarafından kolluğa ve savcılığa yansıtıldığı, yapılan soruşturma sırasında da SSÇ hakkındaki iş bu kamu davasının açıldığı anlaşılmış olup, SSÇ'nin aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, mağdurenin ise öğretmenlerine verdiği beyanlarını istikrarlı bir şekilde tekrarla abisi tarafından 2011 yılı içerisinde birden fazla kez olacak şekilde, beline sarılmak, göğüsleri okşanmak ve öpülmek suretiyle cinsel istismara maruz kaldığını ve bu durumu söylememesi hususunda tehdit edildiğini ifade ettiği, yargılama aşamasında İstanbul Adli Tıp Kurumu (ATK) tarafından düzenlenen raporda da mağdurenin olay sebebiyle ruh sağlığının bozulduğu mütalaa edilmiş olup, her ne kadar dosya kapsamına göre mağdurun beyanı dışında SSÇ'nin üzerine atılı suçu işlediği yönünde başka bir delil bulunmasa da, SSÇ de kardeşi mağdureyi daha önce dövdüğü için bu şekilde iftira attığını beyan etse de, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımı ve olayın mağdurenin okula gelmemesi üzerine sebebini anlamaya çalışan okul idaresi ve okul rehberlik öğretmenin mağdure ile yaptıkları görüşme sonucu ortaya çıkması, olay sebebi ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, eylem mahkemece sabit kabul edilerek SSÇ'nin kardeşi olan mağdureye yönelik cebir ve tehdit kullanmak suretiyle birden fazla olacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü o yer Cumhuriyet savcısının, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 25.05.2022 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan araştırmada Diyarbakır 3 üncü Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararında, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 12.02.2015 tarihli ve 2014/9601 Esas, 2015/998 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda mağdurenin kemik yaşının tespitine yönelik araştırma yapılarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemesinden ilgili raporlar temin edilerek gerekirse Adli Tıp Kurumuna da gönderilmesi suretiyle mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Anılan dosya kapsamında Adli Tıp Kurumundan alınan raporda mağdurenin 2010-2011 yıllarında mağduru olduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığının belirtilmesi ve mağdurenin aşamalarda alınan beyanları ile adli rapor muayene kayıtlarında olay tarihinden önce de psikiyatrik tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında, ilgili raporun mahkemesinden temini ile tedavi evraklarıyla birlikte dosyanın bir bütün halinde Adli Tıp Kurumu 1 inci Üst Kuruluna gönderilerek, ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuğun eylemleri nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespitinden sonra hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma nedenlerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/428 Esas, 2022/61 Karar sayılı kararırına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/428 Esas, 2022/61 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.