muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3151, Karar No: 2016/15205, Tarih: 19.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15912, Karar No: 2020/4683, Tarih: 02.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15912 E.  ,  2020/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İşl. A.Ş. 'de davalı ... Temizlik Hizm. Teks. Deri. San. ve Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak 15/01/2008-06/06/2013 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, bu nedenle iş akdini haklı nedenle 06/06/2013 tarihinde feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Temizlik Hizm. Teks. Deri. San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 15/01/2008-24/07/2013 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, eğer yapılırsa karşılığının ödendiğini, davacının devamsızlık yaptığını, talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İşl. A.Ş. vekili, müvekkili ve diğer davalı şirket arasında temizlik hizmetleri sözleşmesi kapsamında temizlik hizmetinin anahtar teslim sözleşme usulü ile diğer davalı şirkete devredildiğini, müvekkilinin bu alanda hiç işçi istihdam etmediğini, davacının diğer davalı tarafından işe alındığını, tüm işlerin devredilmesi nedeni ile taşeronluk ilişkisinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete ait işyerinde 15.01.2008 ile 06.06.2013 tarihleri arasındaki dönemde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile temizlik elemanı olarak çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanmadığı, davacının davalı işyerinde çalıştığı dönemlerde zaman zaman fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, yapılan fazla çalışmanın ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalı işveren tarafından ücret bordrolarına yansıtıldığı ve karşılığı olan ücretlerin de ödendiği, davacının ücret bordrolarına herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı, puantaj kayıtlarına ve fazla mesai tahakkuk cetvellerine yansıyan fazla çalışma sürelerinden daha fazla bir çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapıldığına dair delil bulunmadığı, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin olduğunu ileri sürerek iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile kıdem tazminatı talebi ile bu davayı açmıştır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 15/01/2008-06/06/2013 tarihleri arasında davalılar nezdinde çalıştığı tespit edilmiştir. Dosyaya sunulan bordrolar incelendiğinde, 2009 ocak-2013 temmuz aylarına ilişkin olduğu, 2013 ocak-mayıs aylarına ait bordrolarda davacının imzasının bulunduğu, diğer bordroların imzasız olduğu, imzasız bordroların bir kısmında ise tahakkuk bulunmadığı, bordroların karşılığının bankaya yatırıldığı, bordrolar ile banka dekontlarının uyum içerisinde olduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas bilirkişi raporunda, davacıya yaptığı fazla mesai karşılığının ödendiği belirtilmiş, ancak zamanaşımı defi ve bordrolarda yer alan fazla mesai ücretleri dikkate alınarak tanık beyanları doğrultusunda haftada 5,75 saat fazla mesai yaptığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hükme esas bilirkişi raporunda, davacıya yaptığı fazla mesai karşılığının ödendiği belirtilmiş, ancak zamanaşımı defi ve bordrolarda yer alan fazla mesai ücretleri dikkate alınarak tanık beyanları doğrultusunda haftada 5,75 saat fazla mesai yaptığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda, imzalı ve tahakkuk bulunan bordroların dışlanması, imzalı ancak tahakkuk bulunmayan aylar için tanık beyanları doğrultusunda hesaplama yapılması, imzasız ancak karşılığı bankaya yatırılan bordrolarda yer alan tahakkukların mahsup edilerek bakiyesinin hüküm altına alınması gerekirken fazla çalışma ücreti talebinin tümden reddi ve buna bağlı olarak fazla mesai alacağı bulunmadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin de reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki alacağın zamanaşımına uğraması hakkı ortadan kaldıran nedenlerden biri olmayıp hakkın talep edilebilirliği ile ilgilidir. Davalı tarafından 15/01/2008-2009 Ocak arasına ait bordrolar sunulmamıştır. 03.01.2009 tarihinden önceki alacaklar zamanaşımına uğrasa dahi davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarından anlaşıldığından, davacının iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II (e) bendi uyarınca haklı olarak sona erdirdiği kabul edilmeli ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14303, Karar No: 2017/8626, Tarih: 06.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14303 E.  ,  2017/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2004 takvim yılında işlenen suç hakkında; düşme

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında; mahkumiyet

Sanık hakkında “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına iştirak etmek" suçundan açılan kamu davasında, mahkemenin 26.11.2013 tarih, 2012/1522 esas ve 2013/1197 karar sayılı ilamı ile 2004 takvim yılı için düşme hükmü kurulduğu, 2005 ve 2006 takvim yılları için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; 2004 yılı için verilen düşme hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz talebinde bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının itirazları üzerine Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.01.2014 tarih, 2014/70 D.İş sayılı kararı ile itirazların kabul edilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda daha önce düşme hükmü kurulduğu ve hüküm temyiz edildiği halde, 2004 takvim yılı için tekrar verilen düşme hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin 30.12.2013 tarihli temyizinin mahkemenin 26.11.2013 tarih, 2012/1522 esas ve 2013/1197 karar sayılı ilamı ile 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak etmek suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik olduğu, sanığın 07.02.2017 tarihli temyizinin ise mahkemenin 31.01.2017 tarih, 2014/31 esas ve 2017/78 karar sayılı ilamı ile 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına iştirak etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

I- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Dairemizin 06.06.2012 tarih, 2012/6639-10893 esas ve karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde; suça konu olup 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tespit edilip kanaat oluşturacak sayıda kişi dinlenmeden, faturalardaki imza ve yazıların sanığa aidiyeti araştırılmadan, sanığın ev ve iş yerinde yapılan aramalarda ele geçen faturaların 2004 takvim yılına ait olduğu gözetilmeden, sanığın “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına iştirak ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre; 213 sayılı Yasa’nın 359/b-1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden TCK’nın 61/5. maddesi uyarınca sırasıyla iştirak ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmş hakkın saklı tutulmasına, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9813, Karar No: 2014/10628, Tarih: 29.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9813 E.  ,  2014/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diş protez teknisyeni olduğu sabit olduğu cihetle, hakkında 1219 sayılı yasanın Ek.7.maddesi delaletiyle 41.maddenin uygulanması gerekirken, doğrudan 41.madde ile ceza tayini sonucuna etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9246, Karar No: 2012/96, Tarih: 17.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/9246 E.  ,  2012/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye teşebbüs, tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında kamu davası açılmadığı, hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen diğer sanık ... hakkında adıgeçen mağdura yönelik kasten yaralama suçundan açılan davanın ise 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi kapsamında değerlendirildiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yönünde eleştiri öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2)Temyiz kapsamına göre; sanık ...'in mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine ve mağdur ...'ı tehdit suçundan beraatine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

A)Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-aa)Sanığın bıçakla vurması sonucu sol göğüs bölgesinden göğse nafiz, göbek altı bölgesinden ince barsak dışarı çıkmış, karın sol alt kadranda karın boşluğuna nafiz, koltuk altında 3 cm.lik kesi oluşacak şekilde isabet alan mağdurun ince barsak ve mezo yaralanması, retroperitoneal kanama, akciğer alt lobta yaralanma nedeniyle hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla, müebbet hapis cezası yerine dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini;

.../...

bb)Adli sicil bülten bilgilerine göre sabıkalı olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi;

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturnıa sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeitme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyurtlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

B)Mağdur ...'ı tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

Usule aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer cihetleri incelenmeksizin hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/11002, Karar No: 2009/66, Tarih: 12.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11002 E.  ,  2009/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılardan M.715 parsel sayılı taşınmazını dava dışı oğlu İ.’in tehdit ile elinden alarak davalı N.Ş.e satış suretiyle temlik ettiğini, satış bedeli de ödenmediğini, davacı H. ise; 719 parsel sayılı taşınmazını dava dışı oğlu İsmail’in hilesi ile ve kiraya vereceğini bildirerek aldığı vekaletname ile davalı M. Ş.e sattığını, bu durumu yeni öğrendiklerini İ.’in kendilerini aldattığını bedel de ödemediğini ileri sürerek, iptal ve tescil isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 715 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davanın bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, 719 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı M.ün 715 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını 06.02.1998 tarihinde dava dışı İ.e temlik ettiği, İ.’in de 11.12.2000 tarihli akitle bu payı davalı N.Ş.e devrettiği ve mahkemece yapılan araştırma, inceleme neticesinde davada dayanılan hile hukuksal nedeni bakımından davanın açılış tarihine göre, Borçlar Kanununun 31. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği belirlenerek, bu parsel ve pay yönünden davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öyle ise, davacı M.ün temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Diğer davacı H.’nin temyiz itirazlarına gelince; davacı H.’nin 28.04.2003 tarihinde oğlu olan dava dışı İ.i vekil tayin ettiği ve İsmail tarafından davacı H.’nin maliki olduğu 719 nolu parselin değinilen bu vekaletname kullanılarak davalı M.Ş.e 30.06.2004 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği ve M.Ş.tarafından da 09.07.2004 tarihli akitle dava sırasında ve dava dışı Ahmet Şirin’e satıldığı ve sicil kaydının devredildiği görülmektedir.

Davacı H., hileye düşürülmek ve kandırılmak suretiyle vekaletin elde edinildiğini ve maliki olduğu çekişme konusu taşınmazın temlik edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, vekaletin hile ile alındığı iddiası aynı zamanda vekaletin kötüye kullanıldığı iddiasını da içerir. Oysa, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmış değildir.