muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6088, Karar No: 2018/5200, Tarih: 28.05.2018

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, Mahkemece, gerçek zarar hesabı yönünden alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve açık olmadığı anlaşılmakta olup, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde yöntemince gerçek zarar tavan hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.A.
Yargıtay — Esas No: 2011/6934, Karar No: 2011/15023, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6934 E.  ,  2011/15023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

El atma tarihinde mevcut olmayan yapının değerlendirmede dikkate alınamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14228, Karar No: 2012/31803, Tarih: 06.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14228 E.  ,  2012/31803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Dava ise, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğü ile  Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğünce, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takip nedeniyle haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu Vergi Dairesi Müdürlüklerince konulan haciz işlemi olup, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine karşı şikayet ise 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre vergi mahkemelerine yapılır ve bu mahkemelerce karara bağlanır.

O halde, mahkemece istemin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken başvurunun esasının incelenerek kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1706, Karar No: 2020/7176, Tarih: 16.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1706 E.  ,  2020/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, Doris Aytur Otel'de müşteri olarak bulunan 11 yaşındaki Melanıe Rachel Stark'ın yüzme havuzuna bağlanan kaydıraktaki suyun devir daimini sağlayan emiş pompasının 41x40 cm ebatlarında mazgalı kırık deliğine ayağının sıkışması sonucu boğularak ölümü ile sonuçlanan olayda, ölüme neden olan kırık mazgalın olayın hemen sonrasında kırık olduğunun tespit edilip değiştirildiği gözetildiğinde, otelin genel müdürü olan sanığın kazanın gerçekleştiği havuzun bakım ve onarımı için alanında uzman, teknik yeterliliğe sahip eleman görevlendirmediği, havuzun denetiminin yeteri gibi yapılmadığı dolayısıyla otelin işleyişinden ve güvenlik önlemlerinin alınmasından sorumlu genel müdür sıfatı ile yetersiz personel istihdam eden sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme; ''Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisi vekille temsil ettiren katılanlar lehine 2.725- TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine'' ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19772, Karar No: 2018/874, Tarih: 06.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/19772 E.  ,  2018/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nin davaya katılma kararı kaldırılmış olduğundan katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, ... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkların aşamalardaki ifadelerinde, dava konusu kaçak sigaraları beşer karton şeklinde toplam 20 karton olarak aldıklarını ve Irak'tan Diyarbakır'...gelmek üzere Iraklı ... adlı şahısla anlaştıklarını, bu şahsın Silopi'de yemek yerken bir süre yanlarından ayrıldığını bu süreçte diğer dava konusu kaçak sigaraları yüklemiş olabileceğini savunmaları karşısında, olay günü araç sürücüsü olan ... hakkında aynı olay kapsamında yürütülen soruşturma sonucu ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2012/424 Esas sayılı dosyasında kovuşturmanın ayrı yürütüldüğü, anılan dava dosyasının karar tarihinde derdest olup henüz sanığın savunmasının mahkemece alınmamış olduğu anlaşılmakla, delillerin birlikte değerlendirilmesi bakımından, derdest olması ve gerekli görülmesi durumunda dosyaların birleştirilmesi, yargılama sona ermiş ise dava dosyasının getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi suretiyle ulaşılan sonuca göre tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Dava konusu eşyanın müsaderesi yerine söz konusu eşyanın müsaderesine ve tasfiyesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4541, Karar No: 2025/7878, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4541 E.  ,  2025/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2959 E., 2024/3106 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/125 E., 2024/271 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18113, Karar No: 2013/16027, Tarih: 14.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/18113 E.  ,  2013/16027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; taraflarının 2010 tarihinde boşandıklarını, kesinleşen ilam ile müşterek çocuklar için 300'er TL (toplam 900 TL) iştirak nafakası bağlandığını, aradan geçen 3 yıla yakın zaman zarfında davacının kazancının düştüğü, çocukların okula başladığı, iyi bir eğitim almaları için özel okulda okuduklarını, önceki nafakanın sembolik kaldığını belirterek 300'er TL nafakanın 1.000'er TL'ye çıkartılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davanın reddi gerektiğini, zira dayanak kararda gelecek yıllar için nafaka artırımı düzenlendiğini, nafakanın bugün 330 TL olduğunu, çocukların özel okula gönderilerek bunun karşılığında nafaka artırımı talebinin hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, .....sayılı kesinleşen ilamı ile çocuklara ödenecek nafakanın .... oranında artırılarak devamına karar verildiği, geçen sürede hakimin müdahalesini gerektirecek nitelikte tarafların ekonomik durumunda bir değişiklik olmadığı (karar tarihinde ve halen ikisinin de eczacı oldukları) gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli ve gelirleri de dikkate alınır.

Hâkim, nafaka takdirinde; tarafların ekonomik durumlarındaki değişikliği araştırıp, gelirleri arasındaki bir oranlama yaparak, önceki nafaka takdirinde taraflar arasında sağlanan dengeyi koruyacak bir karar vermelidir.

TMK. mad. 176/4 hükmüne göre ''Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331.madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

....

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Hakkaniyet bir bakıma adaleti deyimler. Fakat; sevgi, anlayış ve hoşgörü duygularıyla paylaştırıcı ve denkleştirici davranmak, adaletli davranmaktan daha başka ve daha ileride bir anlam taşır.

....

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Hakkaniyet bir bakıma adaleti deyimler. Fakat; sevgi, anlayış ve hoşgörü duygularıyla paylaştırıcı ve denkleştirici davranmak, adaletli davranmaktan daha başka ve daha ileride bir anlam taşır.

Tarafların, 02.11.2010 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları ve velayeti anneye verilen 2005 doğumlu.... ile 2007 doğumlu .... için 300'er TL nafakaya hükmedildiği, nafakanın gelecek yıllar için .... oranında artırılmasına karar verildiği, dava tarihi olan 02.08.2012'ye kadar nafaka artırım talepli herhangibir dava açılmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belge ile tanık beyanlarına göre davacının eczacı olduğu, 1.000 TL/ay kazancı bulunduğu ve kendi evinde oturduğu, 1 araba, 1 bağ evi ile 150.000 TL kredi borcu bulunduğu, davanının ise eczacı olduğu, 5.000 TL/ay kazancı bulunduğu, 500 TL kira ödediği anlaşılmaktadır. .....sınıfa gittiği, diğer iki çocuğun ise ana sınıfına başladıkları ve özel okulda okudukları anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, çocukların okula başlaması ve özel okulda okumaları da dikkate alındığında, çocukların ihtiyaçlarında daha önce hüküm altına alınan artış oranı ile karşılanmayacak bir artış meydana geldiği dikkate alınmalı ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözönünde bulundurularak hakkaniyete uygun bir artırıma karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37683, Karar No: 2011/5070, Tarih: 14.03.2011

2. Ceza Dairesi 2009/37683 E., 2011/5070 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/37683 E., 2011/5070 K.**

**- ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

- UYARLAMA YARGILAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında ceza kararnamesiyle verilip kesinleşen 24.12.2004 tarih ve 2004/856-623 sayılı hükmün infazı aşamasında Cumhuriyet Savcılığı tarafından 5237 sayılı TCK hükümleri uyarınca uyarlama talep edilmesi üzerine mahkemenin duruşma açarak yaptığı yargılama sonucunda mağdurenin şikayetten vazgeçmesi üzerine davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmiş ise de; 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçmenin cezanın irtfazına engel olmayacağının belirtilmesi karşısında sadece lehe olan kanunun belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılaması sırasında kesinleşen hükme konu davanın düşürülmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32880, Karar No: 2020/16271, Tarih: 23.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32880 E.  ,  2020/16271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 01/01/1995-30/06/2011 tarihleri arasında müdür yardımcısı olarak çalıştığını, sigorta primlerinin eksik ve düşük ücret üzerinden ödendiğini, son ücretinin aylık net 3.000,00 TL olduğunu, haksız nedenle işten çıkarıldığını, sadece 15.000,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini iddia ederek; kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 10/10/1996'da asgari ücretle çalışmaya başladığını, 08/06/2006'da emekli olduğunu, 01/03/2007 tarihinde tekrar işe girdiğini, 03/06/2011 tarihine kadar garson olarak çalıştığını, kendi isteğiyle işten ayrıldığını, 08/06/2006 tarihinden önceki taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının tanık olarak dinlendiği İstanbul 16. İş Mahkemesi’nin 2013/847 esas sayılı dava dosyasındaki; işyerindeki çalışma saatinin 15:00’da başlaması şeklindeki beyanı ile İstanbul 17. İş Mahkemesi’nin 2013/81 esas sayılı dava dosyasındaki işe başlama tarihinin 17.11.1995 olduğu şeklindeki beyanı, davacıyı bağlar.

Bu nedenle davacının işe başlama tarihinin 01.01.1995 olarak belirlenip çalışma saatinin 14:00’da başladığının kabulü ile hesaplama yapılıp hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2053, Karar No: 2021/545, Tarih: 03.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/2053 E.  ,  2021/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarih ve 2017/210 - 2018/92 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütü üyeliği suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 17.01.2019 tarih ve 2018/1491 - 2019/62 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği, verilen hükmün yasal süresi içerisinde sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, ancak sanığın 01.12.2020 tarihli dilekçesi ile kararın temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla; sanığın dilekçesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edilerek, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20436, Karar No: 2015/3441, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20436 E.  ,  2015/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.