muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6472, Karar No: 2020/11901, Tarih: 14.10.2020

İşin belirli bir bölümünde değil de, tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya içeriğine göre, davalı ...Ş.’nin Sarıseki Organize Sanayi Bölgesinde termik santral inşaatı yaptırdığı, bu inşaatın bir bölümünün davalılar arasında imzalanan sözleşme gereğince ... İnşaat Taah. ve Tic. Ltd. Şti 'nin üstlendiği, davacının da ... İnşaat Taah. ve Tic. Ltd. Şti.’nin işçisi olarak termik santral inşaatında çalıştığı, davalı ...Ş.’nin asıl işinin ise termik santral ile elektrik enerjisi üretmek olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı şirketler arasında imzalanan 03/05/2012 tarihli sözleşmede işin konusu “Atlas Enerji Üretim İskenderun Termik Santralı sahasında ekli şartnameye ve projelere uygun olarak; denizden sualma ve verme sistemi dahilindeki pompa / klorlama / elektrik binaları ve terfi/dönüş boru hatları inşaat teknik şartnamesinde tariflenen işler, denizden sualma ve verme sistemi dahilindeki deşarj havuzu inşaatı ve deniz içi boruların döşenmesi teknik şartnamesi, karadaki boruların montaj teknik şartnamesi ile tariflenen işlerin müteahhit tarafından yapılmasıdır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyadaki tüm bilgi ve belgeler ile davalı şirketler arasında yapılan sözleşme ve ekleri nazara alındığında davalılar arasında belirli bir işin yapılıp teslim edilmesine ilişkin anahtar teslim işi konu alan bir eser sözleşmesi bulunduğu, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı ...Ş. yönünden pasif husumet yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4250, Karar No: 2024/9902, Tarih: 11.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4250 E.  ,  2024/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/419 E. 2023/245 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, yüklenen defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşmasında defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK'nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istenildiğinde ibraz etme zorunluluğu bulunduğu; ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarihli ve 1999/11- 273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde Kanun'un 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligat aranmayacağı; somut olayda, 2012 yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı hakkındaki istem yazısının sanığın kardeşine tebliğine rağmen, defter ve belgeleri ibraz etmeyen sanığın aşamalardaki savunmasında her ne kadar kardeşinin şirketle ilgisini olmadığını ve kendisine haber vermediğini beyan etmiş ise de, cezaevinden çıktıktan sonra muhasebecisinden sorduğunda defter ve belgelerin başkasında olduğunu söylemesi nedeniyle teslim edemediğini beyan etmesi, bu savunmanın yasanın aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmaması, defter belgeleri 5 yıl saklama zorunluluğuna dair sorumluluğun muhasebeci yahut başkasına devredilememesi karşısında tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Dairemizin 16.05.2022 tarih ve 2019/2647 esas, 2022/8466 karar sayılı bozma kararına konu mahkemenin 06.07.2015 tarihli hükmünün sanık tarafından temyiz edilip aleyhe temyiz istemi bulunmadığı cihetle anılan hükümde sanık hakkında İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2012/1006 Esas, 2013/629 Karar sayılı ilamı birinci kez mükerrirliğine esas alınmışken bozma sonrası verilen incelemeye konu hükümde aleyhe olacak biçimde Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/288 Esas, 2006/199 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyeti nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrer olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımları uygulamayacağına dair takdiri de gözetilerek sanık hakkında kurulan hükmün birinci paragrafından sonra gelmek üzere "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi, devamının "Cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak cezasında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 7 AY 15 GÜN HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA, şeklinde düzeltilmesi ve tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine bozma öncesi hükümde yer alan "Sanığın İstanbul 31. ASCM nin 2012/1006-2013/629 E-K sayılı 01/10/2013 günlü kararı ile TCK 142/1-a, 35 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve bu kararın kesinleşme tarihi olan 11/11/2013 tarihinden itibaren 3 yıl geçmeden yeniden suç işlemesi nedeniyle sanığa verilen hapis cezasının infazında TCK 58/6 madde gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4070, Karar No: 2012/6547, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4070 E.  ,  2012/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili,Adana 6.İcra Müdürlüğünün 2010/9851 sayılı takip dosyasından,davacıya ait malların 06.05.2011 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddeleri gereğince istihkak davasının kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, HMK’nun 150/6 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

HMK 150.(HUMK’nun 409/1) maddesinde “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir’ denilmektedir.

04.10.2011 tarihli oturumda davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, mazerette bildirmediği ve davalı alacaklı tarafından da dava takip edilmeyeceği bildirildiğinden dosya işlemden kaldırılmış, 06.10.2011 tarihinde dosya yenilenmiş duruşma 29.11.2011 tarihine bırakılmış ve duruşma günü taraflara tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 29.11.2011 tarihli duruşması olduğunu ve vekillikten çekildiğini belirten bir dilekçesini UYAP üzerinden göndermiş ve mahkemeye mazeret ve çekilme dilekçesi ile ekinde masrafının fiziki olarak gönderileceği belirtilmiştir. Fiziki olarak 29.11.2011 tari-

hinde Mersin İcra hukuk mahkemesine verilen 6.00 TL.lık posta pulu ekli dilekçe 30.11.2011 tarihinde mahkemeye ulaşmıştır. 29.11.2011 tarihli oturumda mahkemece, davacı vekilinin mazeret dilekçesinde posta pulu olmadığından davacı vekilinin mazeretinin reddine ve dosya iki kez işlemden kaldırıldığından HMK'nun 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Oysa davacı vekili, 29.11.2011 tarihli duruşma için mahkemeye mazeret ve çekilme dilekçesini Uyap üzerinden göndermiş ve aynı gün Mersin İcra Hukuk Mahkemesine mazeret ve çekilme dilekçesinin aslını ve ekinde 6.00 TL.lik posta pulunu mahkemesine gönderilmek üzere vermiştir.

Bu durumda davacı vekilinin mazereti kabul edilerek yeni bir duruşma günü verilmesi ve yatırılan masraf kullanılarak duruşma gününden davacı asıl ile davalı taraf haberdar edilmesi ve ayrıca davacı asıla, vekilinin çekilme dilekçesi tebliğ edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 22.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15868, Karar No: 2021/12174, Tarih: 08.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15868 E.  ,  2021/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava konusu taşınmaza ilişkin taraflar arasında takas, bağış vs. için davacının sunduğu dekont haricinde; belediye meclisi veya belediye encümen kararının veya herhangi bir bilgi, belgenin bulunup bulunmadığının taraflardan sorulması, bulunması halinde dosya arasına konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5059, Karar No: 2021/7842, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5059 E.  ,  2021/7842 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5378, Karar No: 2018/1544, Tarih: 03.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5378 E.  ,  2018/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulden sanığa ve sanığın oğluna yönelen tehdit ve hakaretten ibaret eylemleri nedeniyle sanığın tahrik altında atılı suçu işlediği gerekçe gösterilerek sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen cezadan TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari orana yakın düzeyde indirim yapılması yerine üst sınıra yakın indirim yapılarak eksik ceza tayini,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

03/04/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ....huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 05/04/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/4497, Karar No: 2021/35, Tarih: 11.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4497 E.  ,  2021/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'dan kalan dava konusu 2538 parsel sayılı taşınmazın, tarafların anneleri olan davacı ...'nin bakımının davalı tarafça yapılması amacı ile 12/04/2011 tarihinde davalı ...'a bedelsiz olarak devredildiğini, davacılardan...'ın rahatsızlığı sebebi ile kısıtlandığını, mirasbırakan ...'ın anılan davacıya vasi olarak atandığını, babasının ölümünü fırsat bilen davalının davacı ...'a ait 29.03.2011 tarihli vekaletname ile dava konusu taşınmazın adına tescilini sağladığını, bu durumun dahi davalının iyi niyetli olmadığını gösterdiğini, davalının annesi ...'nin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanları ...'dan kalan dava konusu taşınmazın tarafların aralarında yapmış oldukları rızai taksim gereği kendisine düştüğünü, devrin yapıldığı tarihte tarafların mirasbırakanından kalan dava dışı 1224 ve 1625 sayılı parsellerdeki miras payını davacı kardeşi...'a devrettiğini, annesi davacı ...'nin kendi evinde kalmak istediği için bakımını kendi evinde yapamadığını, ayrıca annesi ile devirler nedeni ile değil evlatlık vasifesi olduğu için ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “Somut olayda, davacı ...'a ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 27.10.2011 tarih 2011/1890 E. ve 2011/2009 K. sayılı ilamı ile ...'ın vasisi olarak atandığı, eldeki davanın da davacı ...'a vesayeten vasi ... tarafından açıldığı, ancak vesayet makamından alınmış husumete izin kararının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 462/8. Ve HMK'nin 52. maddeleri uyarınca vesayet makamından husumete izin alınarak vasi huzuruyla yargılamanın sürdürülmesi ve böylece davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi, bundan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalının annesi ...'ye bakma sözü verdiği halde bakmadığı, davacıların kandırılmak sureti ile temlikin yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bu kez Dairece; “Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1944 doğumlu mirasbırakan ...'ın 19.03.2011 tarihinde öldüğü ve geriye davacı eşi ... ile davacı kızları ... ve davalı oğlu ...'ın kaldığı, davacı ...'ın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1890 E – 2011/2009 K sayılı kararı ile 4721 sayılı TMK'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine ...'ın vasi tayin edildiği, 09.09.2015 tarihinde eldeki dava için vasiye husumete izin kararı verildiği, ayrıca 02.08.2018 tarihli ek karar ile adı geçen davacının kısıtlılık halinin kaldırıldığı, dava konusu 2358 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan adına kayıtlı iken 08.04.2011 tarihinde mirasçıları olan taraflar adına intikal ettiği ve 12.04.2011 tarih ve 5165 yevmiye sayılı resmi senet ile davacı ... bizzat, davacı ... kendi adına ve davacı ...'a vekaleten anılan taşınmazdaki 1/4'er paylarını davalı ...'a satış suretiyle devrettikleri, davalının mirasbırakanları ...'dan kalan dava konusu taşınmazın tarafların aralarında yapmış oldukları rızai taksim gereği kendisine düştüğünü, devrin yapıldığı tarihte tarafların mirasbırakanından kalan dava dışı 1224 ve 1625 sayılı parsellerdeki miras payını davacı kardeşi...'a devrettiğini savunduğu, gerçekten anılan taşınmazların dosya arasına alınan tapu suretlerinden davalının 1/4'er payını 12.04.2011 tarih ve 5114 yevmiye sayılı işlemle davacı ...'a satış suretiyle devrettiği, davacılar vekilinin 08.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile, davacıların mirasbırakanlarından kalan arazilerin değerlerini bilebilecek durumda olmadıklarını, davalının kendilerinin bu bilgisizliğinden yararlanarak muristen kalan taşınmazlar içindeki değerli olan dava konusu taşınmazı taksim sonucu aldığını, değersiz olan diğer taşınmazları ise kendilerine bıraktığını, yaptıkları toplantıda davalının davacı anneye çok iyi bakacağını belirttiğini ve böylece iradelerini zaafa uğrattığını, ancak annesine bakmadığını belirttiği, davalının sunduğu ve davacı ..

...'nin parmak izi ve diğer mirasçıların imzası bulunan 29.05.2011 tarihli “feragatname” başlıklı belgede tarafların mirasbırakandan kalan taşınmazlardaki hak ve hisselerini aldıklarını, davacıların davalı aleyhine miras davası açmayacaklarını, açılan davalardan da feragat ettiklerini belirttikleri anlaşılmaktadır. Ne var ki, mahkemece yukarıda anlatılan ıslah ve feragat dilekçesi ile dosya arasına alınan tapu suretleri dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir. Hal böyle olunca, değinilen hususlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14,90-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 11/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.