muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5142, Karar No: 2020/2425, Tarih: 05.03.2020

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, teknenin borda çıkışında makine stop halinde iken suyun makineye geri yürümemesi için waterlock kullanıldığı, waterlockun nargile sistemi ile çalıştığı, deniz suyunun makineye geri yürümesinin zor ancak imkansız olmadığını, waterlockun makine stop edildiğinde, devrede kalan suyun toplandığı hazne olduğu, egzoz gürültüsünü azalttığı, ancak su hattı altında makine kalması halinde deniz suyunun egzoz manifoldundan, makineye geri yürümesi riskinin bulunduğu, bu olaya sifon etkisi dendiği, sifon etkisini kırmak için deniz suyu borda çıkış devresine boyun atmak gerektiği, bu işleme deve boynu dendiği, somut olayda yetkili servisin egzoz çıkış devrelerini sökük halde bıraktığı, egzoz devrelerinden içeriye su girmesi nedeniyle waterlock sistemindeki yapısal sorunlar nedeniyle makineye su yürüme riskinin bulunduğu, egzoz çıkışının su seviyesinin hemen üstünde olsa bile sert havalarda yalpadan dolayı deniz suyunun içeriye yürüme riskinin bulunduğunu, sonuç olarak teknenin egzoz devresinin söküldükten sonra egzoz devrelerinin güvenli olarak bağlanmaması nedeniyle, teknenin battığı, davalının basiretli bir tacir olarak işini özenle ve sadakat ile yürütmesi gerektiği, teknenin davalının itiraz ettiği gibi dışardan gelen yapısal bir hasardan batmadığı, zira teknenin 03.07.2013 tarihinde su tahliyesi ile tekrar yüzmeye başladığı ve teknede tonajı itibari ile personel bulundurma zorunluluğu bulunmadığı gerekçesi ile 73.075,00 Euro bedelin tarafların anlaştığı 67.000,00 Euro'nun üstünde kaldığı tespit edilmekle ayrıca bir indirim yapılmasına gerek olmaksızın 31.01.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun m. 4/a gereğince işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, sigorta sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dairemizin 2016/6584Esas 2017/7296 Karar sayılı bozma ilamında mahkemece alınan bilirkişi raporuna taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine dosyanın ek rapor tanzimi için heyete tevdi edildiği, ancak ek raporda sadece davacı vekilinin itirazlarının değerlendirildiği, ek raporun taraf vekillerine tebliği üzerine davalı vekilinin, ek raporu kabul etmediklerini, kök rapora yönelik itirazlarını tekrar ettiklerini beyan ettiği, mahkemece davalı vekilinin kök rapora yönelik ciddi itirazlarının yeni rapor alınmak suretiyle karşılanmadığı gibi karar yerinde de bu itirazlara yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmadığı tespit edilerek, davalı vekili tarafından hükme esas alınan rapora yapılan ciddi itirazların karşılanması için oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeni bir heyetten rapor alınmıştır. Alınan raporda, teknenin egzoz devresi söküldükten sonra kötü hava koşullarının etkisi ve waterlock sisteminin çalışmaması sonucu egzoz devrelerinin güvenli olarak bağlanmaması neticesinde içine su dolarak battığı, waterlock sistemi sigortalı teknenin sorumluluğunda olsa da davalının işini basiretli bir tacir gibi mesleki ve teknik olarak özenle ve sadakatle ifa etmesi gerektiği, bu bağlamada işini yaparken gerekli tedbirleri almadığı, kapalı bir hazne olması sonucu içinin teknik olarak bilinmediği waterlock sistemine güvenerek egzoz devrelerini emniyetli şekilde bağlamadığı, bu bağlamda mutlak sorumsuzluğundan söz edilemeyeceği, davalının kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan teknik tespitlerden, teknenin batmasının egzoz devrelerinin güvenli olarak bağlanmaması ve waterlock sisteminin çalışmaması nedenlerinin biraraya gelmesi sebebiyle gerçekleştiği, davalı tarafından egzoz devreleri güvenli bağlansa idi veya sigortalı teknenin waterlock sistemi çalışıyor olsa idi teknenin batmayacağı anlaşılmaktadır. Bu durumda tüm sorumluluğun davalıda olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1254, Karar No: 2015/3066, Tarih: 14.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1254 E.  ,  2015/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2015 tarih ve 2015/65154 sayılı yazısı ile;

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/1128 Esas, 2014/657 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2014 tarihli 2012/133261 soruşturma, 2014/41917 esas ve 2014/16152 sayılı iddianamesi ile Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğinden Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilen yazıda, "haber.mynet.com" adlı internet sitesinde "Gül'ün fotoğraflarındaki ilginç ayrıntılar" başlığıyla çıkan habere "uslueme16" rumuzu kullanarak yapılan yorumda Cumhurbaşkanına yönelik hakaret niteliği taşıyan ifadeler bulunduğu belirtilerek suç duyurusunda bulunulduğu ve hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine karar verilmiş ise de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 299. maddesinin 3. fıkrasındaki, "bu suçtan dolayı kovuşturma yapılması, Adalet Bakanının iznine bağlıdır" hükmüne göre sanık hakkında kovuşturma yapılması Adalet Bakanının iznine tabi olduğu hususu dikkate alınmaksızın yapılan yargılama sonucu sanığın beratine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16.02.2015 gün ve 94660652-105-34-12087-2014-3915/11855 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

OLAYLAR VE HUKUKİ NİTELENDİRME:

Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğinin suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturma sonucunda sanık hakkında, "haber.mynet.com" adlı internet sitesinde, "Gül'ün fotoğraflarındaki ilginç ayrıntılar" başlığıyla çıkan habere "usleeme16" rumuzunu kullanarak, "Bush meraklısı bir Cumhurbaşkanı bir bu eksikti (Siyonistlerin en gözde adamı Bush) bizimki de hizmetlerini eksik etmiyordur eminim" şeklinde yaptığı yorum nedeniyle "Cumhurbaşkanına hakaret" suçundan cezalandırılması istemiyle Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, adı geçen mahkemede yapılan yargılama sonrasında üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine kararı verildiği ve kararın 26.11.2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, bunun üzerine söz konusu karara karşı yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Kanun Yararına Bozma yoluna gidildiği aşılmıştır.

Cumhurbaşkanına hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 299. maddesinin 3. fıkrasında bu suçtan kovuşturma yapılması Adalet Bakanının iznine bağlanmıştır. Somut olayda, izin koşulu sağlanmadan sanık hakkında dava açılıp yargılamaya devam edilerek beraat kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı görülmüş, ancak sanık hakkında verilen beraat kararının niteliği ile 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun "Kanun Yararına Bozma" başlıklı 309. maddesinin 4. fıkrasının c bendi birlikte nazara alınarak aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2015 tarih 2015/65154 sayılı Kanun Yararına Bozma talebinin KABULÜNE;

2- Sanık ... hakkında Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 tarihli ve 2014/1128 Esas, 2014/657 sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2910, Karar No: 2010/6262, Tarih: 03.05.2010

**7. Ceza Dairesi         2010/2910 E.  ,  2010/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Kamu davasının ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararda duruşma açılarak karar verildiği belirtildiği halde 4616 sayılı Yasa uyarınca kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilmesinden sonra dosya yeniden ele alındığında, yapıldığı belirtilen duruşma tutanakları ve kısa karar dosyada bulunmadığından, mahallinde duruşma açılarak karar verilip verilmediği hususu tespit edilerek, duruşma açılmış ise duruşma tutanakları ve kısa karar araştırılarak bulunduğu takdirde dosyaya konulduktan sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10168, Karar No: 2024/11243, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10168 E.  ,  2024/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1779 E., 2024/1032 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/156 E., 2022/244 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ... tarafından düzenlenen; 00000166 takip kart numaralı 2011/15954, 2011/15955, 2012/33822, 2012/33823, 2013/18999, 2013/19000, 2013/22666, 2013/22667, 2013/22670, 2013/30551, 2013/30552, 2013/42776, 2013/42777, 2013/42778, 2013/59537, 2013/63231, 2013/63232, 2014/14126, 2014/14127, 2014/14128, 2014/32469, 2014/32470, 2014/32471, 2020/34503 ve 2020/34504 takip numaralı ödeme emirlerinin iptali ile müvekkilinin davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşıldı.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum işleminde hukuka aykırılık ve hata bulunmadığını, davacının ... Mamülleri San. Tic. A.Ş. nezdinde şirketi temsile yetkili olarak Ticaret Sicil Gazetesindeki ilana göre yönetim kurulu üyesi seçildiğini ve bu nedenle şirketten tahsil edilemeyen borçlardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini talep ettiği anlaşıldı.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. İstinaf dilekçesindeki hususları tekrar ettiğini.

c. Davacının dava konusu borçlardan sorumlu olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18836, Karar No: 2017/11753, Tarih: 28.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18836 E.  ,  2017/11753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 29/07/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanık müdafiinin bu karara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın olay tarihinde ana sınıfına giden kızının öğretmeni olan katılan ile sanık ve eşi arasında olaydan önce tartışmalar yaşandığı, sanık ve eşinin katılanın bu nedenle kendilerine ters davrandığını söyledikleri, olaydan bir gün önce çocuğun başında bit görüldüğü söylenerek evine gönderildiği, katılanın beyanına göre buna okul idaresinin karar verdiği, öğrencinin tedavisinin yapılması için evine gönderildiği ve bu durumu öğrencinin velisine de bildirdiği, sanığın eşinin ise çocuğunda bit olmadığını söylediği, aile çocuğun okula alınmaması durumunun katılanın önceki olayların etkisi ile kendilerine ters davranmasından kaynaklandığını düşünerek baba olan sanığın katılan öğretmen ile konuşmaya okula gittiği, sanık ile katılan arasında bu nedenlerle yaşanan tartışma sırasında olayın gerçekleştiği anlaşılmakla; öğrencinin okula alınmama sebebinin okul idaresinden sorularak bu hususta bir karar alınıp alınmadığı, durumun öğrenci velisine bildirilip bildirilmediği, öğrencilerle ilgili bit taramasının sağlık personeli aracılığı ile yapılıp yapılmadığı, bu hususta standart bir uygulamanın bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanık lehine TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1171, Karar No: 2023/2516, Tarih: 11.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1171 E.  ,  2023/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır Nardüzü Mahallesi Köy statüsünde iken Köy'ün içinden geçen Şekere Çayı deresinin dere yatağının yaklaşık olarak 8 dönümlük kısmını imar ve ihya ederek burayı kullanmaya başladığını, 1980'lı yıllardan önce imar ve ihya ettiği bu yerde ayrıca ev yaptığını, DSİ'nin bu sıralarda Şekere Çayı'nın taşkınlıklarını önlemek için burada ıslahat çalışmaları yaptığını, bu çalışmalar sonucunda bu bölgede bulunan 971 No.lu parselin ihdas edildiğini, müvekkilinin kullandığı 8 dönümlük yerin ıslahat çalışmaları sonucunda 6 dönümlük mesahaya indiğini, müvekkilinin söz konusu yeri duvarlarla çevirdiğini, dere ıslah çalışmaları neticesinde bu yere kadastro geldiğini ve birçok köylüye kullandıkları yerin tapusunun yetkili kurumca bedel karşılığında verildiğini, müvekkilinin de kullandığı yerin tapusunu alabilmek için işlemlere başladığını, 12.09.1981 tarihinde 9.000,00 TL bedeli davalının banka hesabına yatırdığını, ancak işlemlerinin tamamlanmadan bu yerin Özel İdare'ye devredildiğini, müvekkilinin işlemlerinin ve davalı kuruma yaptığı başvuruların sonuçlandırılmadığını belirterek Şevre 971 parsel içinde kalan ve müvekkili tarafından kullanılan yerin tespiti ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili kuruma 2014 yılı Aralık ayında başvurduğunu, başvurusundaki taleplerinin kabul görmediği için cevap verilmeyerek zımnen reddedildiğini, davacı tarafın sunmuş olduğu banka dekontunun yasal olarak herhangi bir bağlayıcılığının bulunmadığını, 35 yıl öncesine ait olması ve taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile desteklenmemesi nedeniyle hukuken geçersiz olduğunu, taşınmazın işgal yoluyla kazanımının gerçekleşmesi için tapu kaydının olmaması ya da tapu kaydının malikinin isteği ile terkin edilmiş olması gerektiğini, Belediye'nin kendisine ait gayrimenkulün tapu kaydını terkin etmesinin olanaksız olduğunu, taşınmazın kamu malı vasfında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 705, 706 ve 716 ncı maddeleri uyarınca mülkiyeti kazanma şartlarının oluşmadığı, tapulu taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceği, davalının davacıya geçerli, resmi bir satışının olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen göstermiş olduğu tüm resmi belgelere rağmen haklı olduğu bu isteminde mağdur duruma düştüğünü, bu nedenle mevcut resmi belgeler ışığında karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının elinde satış yapıldığına dair bir belge bulunmadığı, beyanname verilmesi ve vergi yatırılmasının taşınmazın satışı yapıldığı anlamını taşımayacağı, Hatay İl Genel Meclisi kararları, yazışmalar, imar affı için yatırılan paralar, makbuzlar, İskenderun Belediyesi'ne verilen 28.08.1987 tarihli dilekçenin de satış yapıldığı anlamını taşımadığı, dava konusu taşınmaz-taşınmazların baştan itibaren tapulu bir yer olup maliklerinin belirli olduğundan davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanunu'nun 706 ve 716 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 29 ve 237 inci maddeleri, 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.