muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/321, Karar No: 2025/133, Tarih: 19.03.2025

İnceleme dışı sanık ... ... aşamalarda; Muşlu olduğunu, 1994 ve 1995 yıllarında Yüksekova'da kuyumculuk yaptığını, 2000 yılından itibaren İstanbul'da ikamet etmeye başladığını, sanığın oğlu olduğunu, sanık ile yaklaşık üç yıldır görüşmediğini, sanığın nerede olduğunu ve ne işle uğraştığını bilmediğini, sanığın iflas ettikten sonra maddi sıkıntılar nedeniyle ortalıkta görünmemek için kaçtığını, ara sıra telefonda görüştüklerini, sanığın suç konusu eroin ile ilgisinin bulunduğunu ilk defa emniyette öğrendiğini, inceleme dışı sanık...'yi tanımadığını, kuyumculuk yaptığı dönemde müşteri olarak iş yerine gelmiş olabileceğini, adı geçenin beyanlarını kabul etmediğini, inceleme dışı sanık...'nin ifadesine geçen ...'ın en küçük oğlu olduğunu, yıllar önce sanığın inceleme dışı sanık...'ye araç satmış olabileceğini, bu nedenle inceleme dışı sanık...'nin, sanık ile kendisinin kimlik bilgilerini bilmiş olabileceğini, suç konusu uyuşturucu madde ile ilgisinin bulunmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık bozmadan önce mahkemede; isnat edilen suçlamayı kabul etmediğini, babası inceleme dışı sanık ...'ın yıllar önce Yüksekova'da kuyumculuk yaptığını, ailesiyle birlikte Yüksekova'da ikamet ettiği dönemde, okuldan tanıdığı olan inceleme sanık...'ye bir araç sattığını, araç bedelinin ödenmesi konusunda adı geçen ile arasında bir takım ihtilafların meydana geldiğini, inceleme dışı sanık ...'i tanımadığını, adı geçenle görüşmediğini, inceleme dışı sanık...'nin beyanlarını kabul etmediğini,

Bozmadan sonra mahkemede; satmış olduğu aracın parasını vermeyen inceleme dışı sanık...'ye ulaşamadığını, bunun üzerine söz konusu aracın çalındığına dair bildirimde bulunması nedeniyle inceleme dışı sanık ile aralarında husumet oluştuğunu, yaşanan bu sıkıntılardan dolayı inceleme dışı sanığn gerek kendisini gerekse inceleme dışı sanık ...'ı 31.10.2008 tarihli olaya dâhil ettiğini, inceleme dışı sanık ...'i tanımadığını, adı geçen ile yüzleşmek istediğini, bir araç satımından dolayı bu dosyada sanık durumuna sokulduğunu, aracın devrini vermedikleri için başına yargılamaya konu olayların geldiğini,

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. Usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen sanığın gelmediği, müdafiinin ise hazır bulunduğu oturumda, aleyhe olan Özel Daire bozma kararının okunup sanık müdafiinden diyecekleri sorulduktan sonra bozmaya uyulmasına karar verilmesinin, yargılamanın devamı sırasında da 21.03.2019, 17.11.2020 ve 07.12.2021 tarihli oturumlarda müdafii eşliğinde sanığın dinlenilmesinden sonra hüküm kurulmasının, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığı sorunu,

1. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Konu ile ilgili CMK'nın 307. maddesi şöyledir;

"(1)Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesi, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

1. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Konu ile ilgili CMK'nın 307. maddesi şöyledir;

"(1)Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesi, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

(2) Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin dosyada var olan adreslerine de davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları saptanmamış olsa da duruşmaya devam edilerek dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir."

Savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici nitelikteki bu düzenleme ile sanığa bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmaktadır.

CMK'nın bu açık düzenlemesi karşısında Yerel Mahkemesinin Yargıtayın bozma kararı sonrasında duruşma açması, taraflara davetiye çıkarması ve kural olarak ilgililerden diyeceklerini sorması zorunludur. Ancak, tarafların dosyada var olan adreslerine de davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları saptanmamış olsa da duruşmaya devam edilerek dava yokluklarında bitirilebilir.

Verilecek cezanın, bozmaya konu olan cezadan daha ağır olması durumunda sanığın her hâlde dinlenmesi gerektiğinde ve mantıken bozma ilamına uyulup uyulmamasına dair karardan önce dinlenmesinin icap ettiğinde kuşku bulunmamakta ise de, özü itibariyle savunma hakkını koruyan normun amacının, sanığın dinlenmesi gereğine tevessül etmeden davanın yokluğunda bitirilemeyeceği olduğu söylenmelidir. Davet edildiği hâlde duruşmaya gelmeyen sanığın gıyabında bozma ilamına uyulmakla birlikte yargılamaya devam edilmek suretiyle müteakip celselerde bozma kararındaki hususlar da dahil olmak üzere diyecekleri sorulup, beyanları tespit edilen sanığın, sırf dinlenme süreci ile ilgili takdim-tehir sorunu nedeniyle savunmasının kısıtlandığından bahsedilemez.

Bozma gerekçesinin usule veya esasa yönelik olmasının ya da yerel mahkemenin kararında direnecek olup olmamasının da kanuni düzenleme içeriğine göre herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

2. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Bozma gerekçesinin usule veya esasa yönelik olmasının ya da yerel mahkemenin kararında direnecek olup olmamasının da kanuni düzenleme içeriğine göre herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

2. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Özel Dairenin bozma kararından sonra dosyanın gönderildiği Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ve müdafiine duruşma günü bildirir meşruhatlı davetiyenin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın katılmayıp müdafiinin hazır bulunduğu 07.06.2018 tarihli oturumda Özel Dairenin aleyhe olan bozma kararının okunmasından sonra müdafiiden diyeceklerinin sorulduğu, anılan Mahkemece sanığın yokluğunda verilen kararının, CMK'nın 307/2. maddesi kapsamında davayı sonlandıran bir direnme kararı değil, aralarındaki hukuki ve fiili bağlantı nedeniyle sanık ile inceleme dışı sanıkların davalarının birlikte görülmesine imkan veren birleştirme kararı olduğu, bu karar uyarınca dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık ve müdafiine 20.11.2018 tarihli duruşmayı bildirir meşruhatlı davetiyenin usule uygun olarak tebliğ edildiği, müdafiinin iştirak edip sanığın katılmadığı söz konusu oturumda; "Sanık ...'ın Yargıtay bozma ilamı kapsamıyla beyanı alınmak üzere zorla getirme emri ile celbine" şeklindeki ara kararın kurulduğu, 21.03.2019 tarihli oturumda ise müdafii ile birlikte hazır bulunan sanığın, yasal hakları hatırlatıldıktan sonra savunmasının tespit edildiği, yargılamanın devamı sırasında sanığın ayrıca, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği 17.11.2020 ve 07.12.2021 tarihli oturumlara da iştirak edip beyanlarda bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığa, yargılama boyunca bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda kendisini savunma ve buna ilişkin delil sunma imkânının tanındığı, bozma sonrası yapılan yargılamada sanık ve müdafiinin savunma ve beyanlarının tespit edildiği, bu bağlamda hükme tesir eden usulü bir eksiklikten, aleyhe olan bozma ilamına karşı sanığın savunması tespit edilmeden yargılamanın bitirildiğinden ve savunma hakkı kısıtlanarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın savunma hakkının ihlal edildiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

B. Sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının ve buna bağlı olarak sanığa isnat edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olup olmadığı;

1. İlgili Mevzuat ve Doktrinde Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın savunma hakkının ihlal edildiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

B. Sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının ve buna bağlı olarak sanığa isnat edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olup olmadığı;

1. İlgili Mevzuat ve Doktrinde Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Anayasa'nın 138/1. ve CMK'nın 217/1. maddeleri ile Anayasa'nın 38. ve İHAS'nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (Metin Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, s. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa'nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa'nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (Feyzioğlu, Syf. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, s. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK, 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (YCGK, 11.06.2013 tarihli ve 36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan 2007/2584 sayılı soruşturma kapsamında, CMK'nın 135. maddesi uyarınca gerçekleştirilen teknik takip çalışmalarından, inceleme dışı sanıklar..., ... ve ...'nin Yüksekova'dan İstanbul'a uyuşturucu madde nakletmek için oluşturulan bir organizasyon içinde yer aldıklarının, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahıslardan temin edilen eroinin, inceleme dışı sanık ... tarafından 31.10.2008 tarihinde Volkswagen Jetta marka araçla Yüksekova'dan İstanbul'a getirildiğinin ve burada inceleme dışı sanıklar... ve ...'ye teslim edileceğinin tespit edildiği, adı geçenlerin suç unsurlarıyla birlikte yakalanması amacıyla İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Büro Amirliği görevlilerince gerçekleştirilen fiziki takipler sonucu inceleme dışı sanıklar ... ile...'nin suç konusu net 49.450 gram eroin ile birlikte yakalandıkları olayda;

İnceleme dışı sanık...'nin aşamalarda; suç konusu uyuşturucu maddenin sahibinin sanık olduğunu, Yüksekova'dan İstanbul'a naklinin sanık tarafından teklif edildiğini, sanık ile inceleme dışı sanık ...'i kendisinin tanıştırdığını, sanığın kendisini inceleme dışı sanık ...'e İranlı ... olarak tanıttığını, inceleme dışı sanık ...'nin, sanık ile inceleme dışı sanık ... arasındaki iletişimi sağladığını, inceleme dışı sanık ...'in nakilde kullanılan aracı suç konusu eroinin yerleştirilmesi amacıyla sanığa, sanığın da uyuşturucu maddeleri yerleştirdikten sonra aracı inceleme dışı sanık ...'e teslim ettiğini beyan edip sanığın açık kimlik bilgileriyle aile ve sosyal hayatına ilişkin detaylı açıklamalarda bulunduğu ve eşkal bilgilerini verdiği, uyuşturucu maddeyi Hakkari'den İstanbul'a araç ile nakleden inceleme dışı sanık ...'in mahkemedeki ifadesinde, inceleme dışı sanık...'nin bu beyanlarını doğruladığı, uyuşturucu maddeyi araca zula yapanın sanık olduğunu söylediği ve ... olarak bildiği sanığın eşkal bilgilerini verdiği, inceleme dışı sanık ...'nin de mahkemede; inceleme dışı sanıklar... ve ...'in beyanları gibi ifade verdiği ve uyuşturucu madde zulalanmış aracı, sanık ile birlikte inceleme dışı sanık ...'e teslim ettiklerini, suç konusu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunu ifade ettiği, sanığın açık kimlik bilgileri ile aile ve sosyal hayatına ilişkin inceleme dışı sanıklarca yapılan açıklamaların dosya kapsamıyla da sabit olduğunun anlaşıldığı, açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilen sanık hakkında çıkarılan yakalama emrine rağmen yargılamadan kaçan sanığın yaklaşık 3 yıl 6 ay kadar sonra savunmalarının tespit edilebildiği, inceleme dışı sanıklarla arasında husumet bulunduğuna ilişkin somut deliller ortaya koyamayan sanığın savunmalarına ise inceleme dışı sanıkların somut olgulara dayanan beyanları karşısında itibar edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde; toplanıp tartışılan delillerin maddi gerçeğe ulaşılması açısından yeterli ve bu kapsamda sanığa isnat edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, ikinci uyuşmazlık konusu yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15650, Karar No: 2014/19370, Tarih: 17.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15650 E.  ,  2014/19370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/195286

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.05.2014 gün ve 2014-9982/34293 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.05.2014 gün ve KYB 2014/195286 sayılı ihbarnamesi ile;

Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli S.. G.. hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/18387 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma sırasında, Avukat Serkan Aydemir’in soruşturma dosyasını inceleme talebinin reddine dair anılan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/05/2013 tarihli karara karşı adı geçen avukatın itirazının reddine dair Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/06/2013 tarihli ve 2013/536 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2013 tarihli ve 2013/253 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun “Avukatlığın amacı” kenar başlıklı 2’nci maddesinin üçüncü fıkrasında; “Yargı organları, emniyet makamları, diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kamu iktisadi teşebbüsleri, özel ve kamuya ait bankalar, noterler, sigorta şirketleri ve vakıflar avukatlara görevlerinin yerine getirilmesinde yardımcı olmak zorundadır. Kanunlarındaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, bu kurumlar avukatın gerek duyduğu bilgi ve belgeleri incelemesine sunmakla yükümlüdür. Bu belgelerden örnek alınması vekâletname ibrazına bağlıdır.” “İşlerin stajyer veya sekreterle takibi, dava dosyalarının incelenmesi ve dosyadan örnek alma” kenar başlıklı 46’ncı maddesinde; “Avukat, işlerini kendi sorumluluğu altındaki stajyeri veya yanında çalışan sekreteri eliyle de takip ettirebilir, fotokopi veya benzeri yollarla örnek aldırabilir. Avukatın onanmasını istemediği örnekler harca tabi değildir. Avukat veya stajyer, vekâletname olmaksızın dava ve takip dosyalarını inceleyebilir. Bu inceleme isteğinin ilgililerce yerine getirilmesi zorunludur. Vekâletname ibraz etmeyen avukata dosyadaki kâğıt veya belgelerin örneği veya fotokopisi verilmez.” şeklindeki düzenleme karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Avukat Serkan Aydemir'in soruşturma dosyasını inceleme talebinin reddine dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.05.2013 tarihli karara karşı adı geçen avukatın itirazının reddine ilişkin Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.05.2013 tarih ve 2013/536 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarih ve 2013/253 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25887, Karar No: 2015/3088, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25887 E.  ,  2015/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15452, Karar No: 2015/2406, Tarih: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/15452 E.  ,  2015/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vergi idaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı,dairemizin 07.05.2013 tarih 2012/4224 Esas ve 2013/6478 karar sayılı ilamı ile davacının davalı vergi idaresinden talep ettiği alacağın bir kısmının vergi idaresine bir kısmının borçlu vekiline verildiğinden bu husus dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrasında mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı alacaklı vergi idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı Vergi Dairesinden harç alınmamasına 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.