muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2290, Karar No: 2024/6777, Tarih: 12.06.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yaşanan iş kazasının davacının içinde plastizot (TV poşeti) malzemesi olan akıllı paletleri forklift ile alıp rampada manevra yaptığı esnada bıçaklar üzerindeki paletlerin devrileceğini fark edip forkliften inip paletleri tutmak isterken ayağının kayması sonucunda meydana geldiğini, olayın meydana geliş şekli dikkate alındığında oluşan kazanın sebebinin bizzat davacının ağır kusurlu hareketleri olduğunu, gerekli eğitimleri almış ve iş makinesi kullanma sertifikasına sahip bir personel olan davacının görevi esnasında kendisinden beklenen özeni göstermediğini ve kazaya sebebiyet verdiğini, olay günü davacının akıllı paletleri forklift ile aldıktan sonra paletleri doğru olarak yüklememesi ve olması gerekenden hızlı olarak manevra yapması sonucunda akıllı paletlerin forklift üzerinden kaydığını, akıllı paletlerin kaymasından sonra davacının başka bir hata ile bu paletleri düzeltmek adına araçtan indiğini ve tek başına düzeltmeye çalıştığını, ancak bu sırada talihsiz bir şekilde ayağının kaydığını ve davaya konu kazayı geçirdiğini, forklift kullanma sertifikasına sahip olan aynı alanda iş tecrübesine sahip bir personelden paletleri nasıl yükleneceğini ve hangi hızda manevra yapacağını bilmesi dolayısıyla buna göre hareket etmesinin beklendiğini, forklift aracında teknik arıza ve fazla ağırlık olmadığı dikkate alındığında paletlerin devrilmesinin operatör kaynaklı olduğunun ortada olduğunu, paletlerin kaymasının ardından davacının amirlerine ve yetkililere haber vermemiş bizzat kendisinin hatasını düzeltmeye çalıştığını, davacının çalışmadığı dönemler için kendisine geçici iş göremezlik ödeneği bağlandığını hastane ve tedavi masraflarının karşılandığını, davacının sigortalı işçi olup SGK kapsamında meslekte kazanma gücü % 10 azalan sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, bu konuda davacının öncelikle SGK'ya başvurması ve gelir talep etmesi gerektiğini, kazanın ardından davacının halen müvekkil şirket bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacının manevi zararı bulunsa dahi bu zararın 30.000 TL gibi fahiş nitelikte olmadığının kesin olduğunu, söz konusu kazanın meydana gelmesinde müvekkil şirketin hiç bir kusurunun bulunmadığını, haksız davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; Mahkemece davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin % 65, davacı işçinin % 35 oranında kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle % 26 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle;

"... Davanın kısmen kabulü ile

1-156.992,14 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

"... Davanın kısmen kabulü ile

1-156.992,14 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Tedavi gideri ve ekonomik geleceğin sarsılması sebebiyle talep edilen tazminat talebinin reddine, ..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında taraflarınca sunulan yazılı deliller, tanık ifadeleri, kamera görüntüleri ile bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinin değerlendirme dışında bırakıldığını, kararda şirkete atfedilen % 65 kusur oranının dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde gerçek durumu yansıtmadığını, şirketin iş güvenliği bakımından üzerinde düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini verdiği, iş güvenliği uzmanı ve vardiya amirleri aracılığıyla iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin kurallara uyulup uyulmadığı hususundaki denetim görevinin yerine getirildiğini, şirketin davacıya genel iş sağlığı ve güvenliği talimatını tebliğ ettiğini, bununla da kalmayıp işçinin talimatların her birini okuyup anladığını teyit ettiğini, buna rağmen davacının talimatlara aykırı hareket ederek kazaya sebebiyet verdiğini, davacının istiflenmiş olan paletlerin devrileceğini farkettiği esnada forkliftten inmeyip yerinde kalmış olsaydı yahut inse bile yükün devrilmesini tek başına engellemeye çalışmasaydı söz konusu kazanın hiçbir şekilde gerçekleşmeyeceğini, davacının ağır kusurlu eylemleri ile nedensellik bağı ortadan kalkmışken şirkete % 65 kusur atfedilmesinin uygun olmadığını, hükmedilen manevi tazminatın da somut olay ile kazanın gerçekleşme biçimi ve kusur durumu dikkate alındığında fahiş olduğunu, hukuka aykırı tesis edilen kararın ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371'inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17215, Karar No: 2018/4709, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/17215 E.  ,  2018/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ....'de kapsamdışı personel sıfatı ile çalışmakta iken, davalının özelleştirme sürecine girmesi üzerine, müvekkili ile davalı arasında başka kamu kurumuna nakil hakkı saklı tutularak taraflar arasında 2.tip sözleşme imzalandığını, bu sözleşme kapsamında çalışması son bularak başka kamu kurumu bünyesinde göreve başladığını, müvekkilinin ek ödemeden faydalanması gerektiğini, yine müvekkilinin Devlet Personel Başkanlığı'na bildiriminin yapıldığı tarihteki maaş nakil ilmuhaberine tüm ikramiyelerinin yansıtılması gerektiğini belirterek, ek ödeme alacağı ile ikramiyelerinin aylık nakil ilmuhaberine eklenmemesi neticesinde eksik aldığı ücret farkının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5545, Karar No: 2025/3387, Tarih: 13.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5545 E.  ,  2025/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2660 Esas, 2024/336 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/37 Esas, 2022/379 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Demirağ Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve dahili davalı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalı Hazine vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Sivas ili, ..., ... köyü 124 ada 156 parsel sayılı taşınmazın Demirağ Organize Sanayi Bölgesi imar planı içinde kalması sebebi ile Belediye Encümeninin 30.05.2017 tarihli ve 85 sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun uyarınca kamulaştırılmasına karar verildiğini, Sivas 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/616 Esas, 2017/775 Karar numaralı dosyasında acele el konulmasına karar verildiğini belirterek taşınmazın bedelinin tespitine, takyidatların bedele yansıtılmasına ve taşınmazın Demirağ Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Demirağ Organize Sanayi Bölgesi Tüzel Kişiliği adına tesciline, taşınmaz üzerinde Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi 2015/122 Esas sayılı dosyasında tedbir kararı bulunduğu anlaşılmakla, fark kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli hesaba aktarılarak, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi 2015/122 Esas sayılı dosyasına göre ileride ortaya çıkacak hak sahibine ödenmek üzere 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması için Ziraat Bankası A.Ş Sivas Şubesine yazı yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... Demir Çelik A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında kamulaştırma bedelinin oldukça düşük belirlendiğini, müflis şirketin dava konusu taşınmazı iştigal konusu kapsamında ticari amaçla kullanıldığını, taşınmazdan mahrum kalması durumunda ticari kaybının olup olmayacağının, ticari kaybı var ise bunun ne kadar olacağının, kullanım amacı yönünden getirisinin ne olduğunun dikkate alınmadığını; kamulaştırma bedeli hakkında hesaplama yapılırken objektif değer artışı oranı ve kapitalizasyon faizi oranının hatalı belirlendiğini, bu durum ise eksik bedel tespiti yapılmasına sebebiyet verdiğini, dava konusu yer ve komşusu konumundaki araziler hakkında açılmış başkaca kamulaştırma dosyaları, TCDD Genel Müdürlüğü ve ... tarafından hazırlanmış olan bu ve komşu araziler üzerindeki başkaca kamulaştırma planları celbedilmeksizin ve taraflarının haklı itiraz ve beyanları dikkate alınmaksızın hazırlanan rapor doğrultusunda kurulan hükmün kanuna, hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığını, yine hükme esas alınan bilirkişi raporunda kapitalizasyon faiz oranının da hatalı tespit edildiğini, ayrıca dava konusu taşınmaza ilişkin kesinleşmiş bir müsadere kararının bulunmadığını, ileride müsadere kararının gündeme gelmesi ihtimalinde ise taşınmazın elden çıkması karşısında bedel üzerinden değerlendirme yapılabileceği mevzu hükümler gereği olduğunu, bu halde kamulaştırma bedeli hakkında doğrudan hüküm kurulması gerekirken dava konusu taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli olduğundan bahisle 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğini, avukatlık ücretinin de hatalı belirlendiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Dahili davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamu kurumlarının sahip olduğu taşınmaz, mal, kaynak ve irtifak hakkının diğer kamu kurumları tarafından kamulaştırılamayacağını, Hazineye husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, Hazine lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç