muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/21302, Karar No: 2007/8042, Tarih: 15.05.2007

Somut olayda sigortalının maddi zarar hesabında davalı işyerinde yıllık ortalama çalışma gün sayısının tesbitininde önemli olduğu tartışmasızdır. Dosya içerisinde mevcut belgelerden davacının 15.11.2001 yılından itibaren daimi işçi statüsüne geçtiği ve daimi işçi statüsünde çalışmakta iken kazaya maruz kaldığı anlaşılmaktadır. Ancak davacıya ait mesai çizelgesinde, bu tarihten sonra izinli ve istirahatli günlerde dahil yıllık çalışmanın 365 günün altında bildirildiği görülmektedir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda  pasif dönem zararının Sosyal Sigortalar Kurumunca sigortalılara bağlanacak azami yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle hesaplanma yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Diğer yandan H.U.M.K.'nun 275. maddesi gereğince hakim tarafından bilinmeyen özel ve teknik bilgi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurulur. Davalıdan istenen sürekli işgöremezlik tazminatı olup bunun hesabının ise kesin olarak ancak özel bilgiye haiz bilirkişi tarafından yapılacak inceleme ile tesbit edilebilmesi mümkündür. Hatta tazminatı tesbit için mahkemece  seçilecek  bilirkişinin  özellikte  bu  tazminatın  nitelik  ve  amacını  bilebilecek  hukuki bilgiye ve ayrıca aktüerya kurallarını uygulayabilecek yetenek ve yetişkinliğe sahip olması gerekir. Zira sürekli iş göremezlik tazminatının belirlenmesi işi, ilmi metod ve formüller çerçevesinde çözümlenmesi gerekli hususlardır. Bu nedenle bilirkişi seçilirken bilirkişinin uzman, yani görüşüne başvurulan konu hakkında özel ve teknik bilgi sahibi olması üzerinde gereken titizlikle durulmalıdır. Ayrıca bilirkişi seçimine ilişkin ara  kararında seçilen bilirkişinin kimliğinin, uzmanlık durumunun ve diğer gerekli niteliklerinin açıkça belirtilmesi gerekir. Mahkemenin bilirkişi seçimine ilişkin ara kararında bu lazimeye uyulmadığından bilirkişinin uzmanlık durumu ve diğer gerekli nitelikleri taşıyıp taşımadığı anlaşılamamaktadır.

Yapılacak iş; davalı işverenden davacının yıllık çalışma gün sayısının neden 365 günün altında bildirildiğini sormak ve dayanağı belgeleri istemek gerekirse S.S.K.'dan hizmet cetvelide getirtilerek bildirilen süreleri karşılaştırarak davacının yıllık ortalama çalışma gün sayısını öncelikle belirlemek, sürekli işgöremezlik zararı ve aktüerya hesabı konusunda uzman bir bilirkişi seçmek, bilirkişinin seçimine ilişkin ara kararında seçilen bilirkişinin kimliğini, eğitim ve uzmanlık durumu ile diğer gerekli niteliklerini açıkça belirtmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2864, Karar No: 2018/2966, Tarih: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2864 E.  ,  2018/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Ret

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'nin imzaya ve temsile yetkili müdürü olan sanık hakkında 2005, 2007 ve 2008 hesap dönemlerine ait yasal defter ve belgelerini ibraz etmemek suçundan açılan kamu davasında, Balıkesir 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/315 Esas,2011/19 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrer dava açıldığı gerekçesiyle CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de; ret kararına dayanak yapılan yukarıda belirtilen kararda sanığın... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olduğu ve 2005-2006-2007-2008 hesap dönemlerine ilişkin yasal defterleri süresinde ibraz etmediğinden bahisle hakkında dava açılıp erteli mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; suça konu mükellef ile ret gerekçesinde gösterilen mükellefin farklı olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4840, Karar No: 2021/234, Tarih: 19.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/4840 E.  ,  2021/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyım Atanması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuş bozma kararı üzerine Mahkemece direnme kararı verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, kimliği ve adresi tespit edilemeyen, ... İli 586 ada 17 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmaz maliki ...: Akmehmet oğlu'na Hâzinenin hak ve menfaatleri olması nedeniyle 3561 sayılı Yasa gereği İl Defterdarı'nın yönetim kayyımı olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece bozma öncesi yapılan yargılama neticesinde verilen ilk kararda, ...'ın bilinen kimselerden olup sağ ve yasal mirasçılarının bulunduğu, bu haliyle kanunun kayyım tayinine ilişkin aradığı şartların oluşmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş, karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire'nin 29.11.2017 tarihli ve 2017/7133 Esas, 2017/15856 Karar sayılı ilamıyla, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edilmesi bozma nedeni yapılmıştır.

Mahkemece bozma öncesi yapılan yargılama neticesinde verilen ilk kararda, ...'ın bilinen kimselerden olup sağ ve yasal mirasçılarının bulunduğu, bu haliyle kanunun kayyım tayinine ilişkin aradığı şartların oluşmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş, karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire'nin 29.11.2017 tarihli ve 2017/7133 Esas, 2017/15856 Karar sayılı ilamıyla, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edilmesi bozma nedeni yapılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde verilen ikinci kararda tapulama tutanaklarının incelenmesinde taşınmazın öncelikle ... adına tespitinin yapıldığı, daha sonra ... ... torunu ...'ın (kendisinin ... Mehmet oğullarından ... torunu ... olduğu, nüfus müdürlüğünün 07.11.2015 tarihli yazısı ile bildirilmiştir) beyanı üzerine tespitin ıslahı ile ... adına tespit ve tescil edildiğinin anlaşıldığı, ... Mehmetoğullarından ... torunu ...'ın Nüfus Müdürlüğünden celbedilen kayıtlarında baba adının Hüseyin olduğu tespit edildiği, UYAP üzerinden elde edilen ayrıntılı nüfus kayıtlarında dede adının ..., dedesinin baba adının da kayyım tayini istenen ... olduğu tetkik edildiği, kayyım tayini istenen ...'ın; ... Mehmetoğullarından ...'ın dedesi ... olduğu, bu hususun tanık olarak dinlenen ... (aynı zamanda mirasçı) tarafından da teyit edildiği, ...'ın bilinen kimselerden olup sağ ve yasal mirasçılarının bulunduğu, bu haliyle kanunun kayyım tayinine ilişkin aradığı şartların oluşmadığı kanaatiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından temyiz itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde, Dairenin 06.11.2018 tarihli ve 2018/14266 Esas, 2018/18245 Karar sayılı ilamıyla dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın ...: Akmehmet oğlu adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, tapu kaydında adı geçen ...: Akmehmet oğlu ile nüfus kaydı getirilen Osman ve Asiye oğlu ...'ın dosyaya göre aynı kişi olduğunu söylemenin mümkün olmadığı, tapu ile nüfus kayıtları arasında irtibat kurulamadığı, tapu kaydında kayyım atanması istenilen kişinin her ne kadar baba ismi bulunsa da soyadı yer almadığı, bu durumda, tapu malikleri ile nüfus kaydındaki kişilerin aynı kişi olup olmadığı hususunda duraksama oluştuğu, ...: Akmehmet oğlu'na kayyım atanması talebinin kabulü gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuştur.

Mahkemece verilen son kararda 2018/118 Esas, 2018/602 Karar sayılı ve 17.05.2018 tarihli kararında direnilmesine ve tapulama tutanakları incelendiğinde kadastro, beyanname ve kayıt varakasında belirtilen "Ekli tapu kayıtları ile tasarruf ettiğimiz bu yer her ne kadar cehrilik olarak okunmakta ise de burası tarla olup dedem ...'ınındır ve yine onun namına tahdit ve tespitini isterim" yazılı ...'ın 10.04.1968 tarihli beyanının bulunduğu, daha sonra 25.08.1968 tarihinde bu beyan ile tapu kütüğünün beyanlar hanesine ... adına tespit edildiği nüfusa yazılan yazıda ...'ın verasete esas kayıtları istendiği birden fazla olması halinde tüm kayıtların mahkemeye bildirilmesi hususunda müzekkere yazıldığı cevabi yazıda ...'da sadece bir tane ... isimli ve soyisimli şahsın olduğu anlaşıldığı nüfus kayıtları getirtilip incelenmesinde ...'ın babasının Hüseyin dedesinin ise ... olduğu nüfus kayıtları ile tapu kayıtlarının irtibatlı olduğu şu haliyle kayyım atanmasını gerektirecek bir durumun olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin ikinci kararının Dairemizin 06.11.2018 tarihli ve 2018/14266 Esas, 2018/18245 Karar sayılı ilamıyla, davanın kabulü ile adı geçene kayyım atanması gerektiği yönünde bozulmasından sonra yapılan yargılamada 28.03.2019 tarihli oturumda alınan ara karar uyarınca bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak uyma kararına rağmen kısa ve kısa karara uygun gerekçeli kararda direnme kararı verilmiştir.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun, bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun, bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulü kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar. "Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki Usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir. Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Temyiz Dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar" (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 03.06.2020 tarihli ve 2017/2-2288 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 03.06.2020 tarihli ve 2017/2-2288 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulü kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulü kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nin 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 19 Karar; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 Esas, 2010/54 Karar).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usulü kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü– C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, davacı vekilinin temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararı üzerine yerel mahkemenin bu karara uyması ile davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Hâl böyle olunca; Mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usulü kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme niteliğinde bulunmayan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35503, Karar No: 2018/11791, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35503 E.  ,  2018/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... ili ... mahallesi 35 ada 37 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçların alınamasına, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34774, Karar No: 2016/799, Tarih: 18.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34774 E.  ,  2016/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2015

NUMARASI : 2014/7-2015/130

DAVA : Davacı, Ç.. B..nın işkolu tespitine ilişkin kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı S.-İş Sendikası tarafından davalı şirketin tespit konusu işyerlerinde yaptığı işlerin girdiği işkolunun tespiti amacıyla diğer davalı Ç.. B..na başvuruda bulunulduğunu, diğer davalı Bakanlığın davalı şirkete bağlı işyerlerinde yapılan işlerin girdiği işkolunun asıl işe yardımcı iş niteliğinde olması sebebiyle İşkolları Tüzüğünün 24 sıra nolu “Sağlık” işkolunda yer aldığına ilişkin tespit kararı verdiğini, oysa yapılan asıl işin temizlik işi olduğunu, bu sebeple İşkolları Tüzüğünün 28 nolu “Genel İşler” işkoluna girdiğini, tespit kararında uzmanlık alanları ve yapılan işlerin niteliğinin açık ve ayrıntılı olarak incelenmediğini, sağlık işinin münhasıran doktor, hemşire, laborant, sağlık memuru ve bunun gibi kişilerce gerçekleştirilebilecek her türlü sağlık faaliyeti olduğunu, işyerlerinde çalışan işçiler tarafından yapılan işlerin sağlık çalışanları tarafından yürütülen sağlık işi olmadığının açık olduğunu iddia ederek davalı bakanlıkça yapılan tespitin iptaliyle tespit kapsamında yapılan işlerin İşkolları Tüzüğünün 28 nolu “Genel işler” işkoluna girdiğine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı sendika vekili; işkolu tespiti yapılan birden çok işyeri olduğundan her bir işyerinin bulunduğu yerde ayrı ayrı dava açılması ve davanın tefrik edilerek Salihli, Kemalpaşa ve Aydın mahkemelerinde açılması gerektiğini, bu sebeple yetki itirazında bulunduklarını, S. Devlet Hastanesi, K Devlet Hastanesi, Dr. S.S Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Cerrahisi Araştırma Hastanesi, A. Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi Başhekimliğinin hizmet alım ihalesi adı altında hastabakıcı, tıbbi sekreter, veri elemanı, otomasyon elemanı, bilgi işlemci, raportör, bilgi yöneticisi çalıştırdığını, çalışılan işyerinin bir hastane olduğunu, 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesi gereğince bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılması gerektiğini, söz konusu işyerlerinde yapılan asıl işin hastanelerce yürütülen sağlık işi olduğu hizmet alımı yoluyla yapılan işlerin yardımcı iş olduğu ve müvekkili olan sendikanın da faaliyette bulunduğu 24 nolu “Sağlık” işkoluna girdiğini, S. Devlet Hastanesi, K. Devlet Hastanesi, Dr. S.S Göğüs Hastalıkları Eğitim ve Cerrahisi Araştırma Hastanesi, A. Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi’nde hizmet alım ihalesiyle çalıştırılan işçilerin tümünün “Sağlık” işkoluna dayalı iş sağlığı risklerinin tamamını taşıdıklarını, uzmanlık gerektiren bu işler için sağlık sektörü ile ilgili ihtiyaç duyulan personeli daha az maliyetle çalıştırabilmek için bu yolun kullanıldığını, ayrıca bu işçilerin işvereni olan alt işveren şirketlerin sürekli isim değiştirdiğini, ancak işçilerin aynı işyerinde çalışmaya devam ettiklerini, bu sebeple taşeron işçilerin muvazaa sebebiyle asıl işverenin işçisi olduğunu, bakanlık tespitinin doğru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekili işkolu tespiti ile Bakanlık tarafından hazırlanan müfettiş raporuna göre K.B Sis. Özel Eğ. Dan. Tıbbî Cihaz İnş. Tur. Gıda Teks. Tem. Nak. San Tic. Ltd. Şti.’nce Salihli Devlet Hastanesinde yürütülen bilgi işlem (veri hazırlama) personeli hizmet alımı işinde çalışan işçilerin hastanede asıl işe yardımcı bir işte çalıştıklarını, yapılan işin bağımsız niteliğinin bulunmadığını, bu sebeple söz konusu işin asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılması gerektiğini, şirket personeli tarafından yapılan işin 24 nolu “Sağlık” işkoluna girdiğine dair tespitinin yerinde olduğunu, bu gerekçelerle açılan davanın reddi gerektiğini ifade etmiştir.

Davalı K. B Sis Özel Eğ. Dan. Tıbbi Cihaz İnş. Tur. Gıda Teks. Tem. Nak. San Tic. Ltd. Şti.’nin vekili, müvekkili şirket tarafında alınan ihalelerin hastanelerin asıl işi olan sağlık hizmetine yardımcı hizmet niteliğinde olan işlerle ilgili olduğunu, işbu hizmetlerin hastane bütünü dâhilinde olduğunu, bu sebeple hastanenin asıl işini yapan çalışanlarla asıl işe yardımcı mahiyette bulunan şirket çalışanlarının aynı nitelikte değerlendirilmesi gerektiğini, bu gerekçelerle davalı Ç.. B..nın işkolu tespit kararının doğru olduğunu belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: