muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4670, Karar No: 2013/5931, Tarih: 26.03.2013

Bu durum karşısında, yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde dava dışı taşıtanın davalıyı yazdığı yazı içeriği dikkate alınıp, kaza mahallinde kaza günü ve kaza sonrası günlerde yağmur yağıp yağmadığı meteorolojiden sorulup, davalıya vinç işletenine yaptığı ödeme belgesi ibraz ettirilip, aralarında gıda mühendisi ve taşıma hukukunda uzmanın bulunduğu bilirkişi kurulu oluşturulup, tüm kanıtlar çerçevesinde denetime uygun rapor alınıp, taşınanın tamamen hasara uğramasında kimin kusurlu olduğunun açıklığa kavuşturulup, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3669, Karar No: 2015/12212, Tarih: 16.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3669 E.  ,  2015/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 10.02.2012 tarihinde karayolunda meydana gelen büyük çukurlar nedeniyle müvekkile ait aracın tek taraflı olarak trafik kazası yapıp, kaza sonucu araçta 22.093,00 TL'lik maddi hasar oluştuğunu, müvekkilin maddi zarar ve ziyanı ile, açılan çukurların tespiti amacıyla 27.02.2012 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/5 D.İş tespit dosyasında inşaat ve makine mühendisince çukurların olduğunun ve müvekkilin aracında malzeme ve işçilik hariç 22.093,00 TL maddi zararın meydana geldiğinin tespit edildiğini, Uyuşmazlık Mahkemesinin 01.04.2014 tarih ve 2014/466 E, 2014/494 K. sayılı kararıyla; davanın çözümünde Adli Yargının görevli olduğuna, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2013 tarih ve 2013/703E, 2013/943K. sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına hükmedildiğini, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/703 E, 2013-943 K. sayılı görevsizlik dosyasında verilen kararın kaldırılmasını ve davanın yeniden yeni esas üzerinden ele alınmasını, karayolunda meydana gelen çukurların tamir edilmemesi sonucunda (hizmet kusuru) oluşan trafik kazası nedeniyle meydana gelen maddi zararın fazlaya ve ıslaha ilişkin hakları baki kalmak kaydıyla 4.000,00 TL maddi zarar ve ziyanın olay tarihi olan 10.02.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusuru bulunmadığını bildirip hasar miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL’nin 10.02.2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin kararı ile adli yargının görevli olduğunun belirlenmesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5055, Karar No: 2018/3195, Tarih: 08.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5055 E.  ,  2018/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık tarafından uluslararası gemilerde aşçılık işi olduğuna dair internette verilen ilanı gören katılanın, verilen elektronik posta adresine kişisel bilgilerini yazarak başvuruda bulunduğu, daha sonra sanık ile telefonda görüşen katılanın, başvuru masrafı adı altında para talep eden sanığa inanarak, sanığın banka hesabına 260 TL göndermesine rağmen bir daha sanığa ulaşamadığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, banka dekontu ve tüm doya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın isnat olunan eylemi neticesinde 260 TL haksız menfaat etmiş olmasına rağmen, menfaat miktarının 390 TL olarak yanlış hesaplanması sonucu fazla adli para cezası tayini, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5275 sayılı Kanunun 106.maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 21 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 420 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12538, Karar No: 2012/19290, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12538 E.  ,  2012/19290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2011 tarih ve 2009/721-2011/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil olan sigorta şirketine işyeri sigorta poliçesiyle sigortalı olan dava dışı Gemiciler Güven Metal San. ve Tic. A.Ş.'ye ait fabrikanın trafo odasının meydana gelen patlama nedeniyle yandığını, sigortalıya 121.169 YTL ödendiğini, yangın olayının düzensiz ve kesintisiz şekilde verilmeyen/sağlanmayan elektrik akımından kaynaklandığını, davalı şirketin ilgili norm ve standartlarla yükümlendiği taahütlere aykırı davranması nedeniyle yangının meydana geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 20.000 TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle, ıslah dilekçesiyle de 121.169 TL'nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın meydana geldiği tarfonun özel bir tarfo olduğunu, bakım, onarım, kontrol ve sorumluluğunun davacıya ait olduğunu, yangının bu trafonun arızalı olması ve korumasının vazife yapmamasından çıktığını, olayın müvekkiline ait tesis ve trafodan kaynaklanmadığını, kusur ve sorumluluğun tamamen davacıya ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, olayın meydana gelmesinde etkin faktörün, normal olarak transfarmötürü iç ve dış arızalara karşı korumak üzere tesis edilmiş olan koruma sistemlerinin bir nedenle görevini yerine getirmemiş olması olduğu, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre bu koruma cihazlarının ayar, kontrol bakım ve onarım sorumluluğunun tesis sahibine ait bulunduğu, meydana gelen yangından davalının sorumlu olamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4145, Karar No: 2018/8291, Tarih: 17.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4145 E.  ,  2018/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların .... mevkii 51 ada 21 parsel sayılı anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının ana taşınmazın ortak kullanım alanında 347 m² büyüklüğünde tek katlı iskana bağlanamayacak kaçak ve ilave inşaat yaptığını, davacının deniz manzarasının kapandığını beyanla; davanın kabulü ile davalının kaçak ve ruhsatsız, ortak alana tecavüz ve ilave inşaat niteliğindeki her türlü inşaatın/ilave ya da müstakil bölüm, yapı ve binaların kal’ine (yıkılmasına), ortadan kaldırılmasına, ilamın infazı sırasında İİK'nın 30. maddesi hükmü uyarınca icra müdürlüğü tarafından yapılacak yıkım masrafları ile yıkım sonucu çıkacak enkazın enkaz alanına taşınmaz masraflarının İİK'nın 30. maddesi hükmü uyarınca davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ...mah. 51 ada 21 parsel sayılı taşınamzın ortak alanlarında kat maliklerinden davalı tarafından imal edilen 24/03/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda bildirilen; krokisinde (A) harfi (270,00 m²) ile gösterilen tek katlı WC, depo, kafeterya, mutfak vs olarak kullanılan (L) şeklindeki imalatların, krokide (B) harfi (159,00 m²) ile gösterilen havuzun deniz cephesinde merdivenlerle alt kota inilen ve amfi tiyatro hüviyetindeki alan üzerine çelik profil ve ayaklar üzerindeki imalatın ve bu alan üzerinde krokide (C) harfi (50,00 m²) ile gösterilen kapanabilir gölgelik imalatı, etrafı komple kilitlenebilecek tarzda imalatı yapılmış katlanabilir/sürmeli cam imalatı ile kapalı alan haline getirilmiş eşyalardan ve tabeladan restaurant olarak işletildiği tespit edilen imalatın kal'i ile projeye uygun eski haline iadesine, bu şekilde elatmanın önlenmesine, davalıya yıkım için 30 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, ortak alana elatmanın önlenmesi ve projeye aykırılıkların giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece projeye aykırılıklar tespit edilerek eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/546, Karar No: 2012/2935, Tarih: 17.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/546 E.  ,  2012/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2011/288111

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 19/01/2011, 2008/461 (E) ve 2011/13 (K)

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

l- Sanık Nevzat'ın Kasten İnsan Öldürmeye Yardım suçundan beraatine ilişkin hükmü sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) Kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin

değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141/3, CMK.nun 34 ve 230. Maddelerine aykırı davranılması,

b) Sanıklar Cihangir ve Nevzat hakkında mağdur Tuncay'a yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüse Yardım suçundan açılan dava ile ilgili bozma sonrası hüküm kurulmayarak CMK.nun 225/1 maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık Hakan hakkında mağdur Tevfik'i Yaralama suçundan gerekçeli kararda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 86/1 maddesi kapsamında kaldığının belirtildiği ve aynı yasanın 86/l, 86/3-e, 62 ve 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulduğu halde, ayrıca 86/2, 86/3-e, 62 ve 53 maddeleri uyarınca da hüküm kurulduğu anlaşılmakla, tek eylemden iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle karışıklık yaratılması,

Usule aykırı olup, sanık Cihangir ve müdafıinin, katılanlar Luman, Hüseyin, Tevfik ve Serkan ile katılan-sanıklar Soner ve Tuncay vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2503, Karar No: 2020/2510, Tarih: 08.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2503 E.  ,  2020/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 08/04/2014 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan müştekinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6434, Karar No: 2024/3658, Tarih: 24.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6434 E.  ,  2024/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/459 Esas- 2021/542

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında sigorta tazminatının davalıdan rücuen tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalanan konutun 07.06.2010-09.06.2010 tarihlerinde etkili olan sağanak yağışlar sırasında davalı İSKİ'ye ait olup yetersiz kalan kanalizasyondan geri tepen sular sebebi ile hasara uğradığını, sigortalıya 9.698,00 TL tazminat ödendiğini, müvekkili şirketin sigortalının haklarına halef olduğunu belirterek sigortalısına ödenen tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin dava konusu taşınmazın konum olarak E-5 karayolu Boğaziçi Köprüsü bağlantı yolunun altında bulunan ve Çamlıca bölgesinin yağmur sularının geçtiği yağmursuyu menfezinin alt kısmında bulunduğunu, 08.06.2010 tarihinde gelen şikâyet üzerine şikâyet mahalline gidilerek aşırı yağış nedeniyle tıkanan kanalın açıldığını, şikâyet tarihinde ayrıca atıksu hatlarında arızaya rastlanmadığını, 2560 sayılı İSKİ Yasasının 25 inci maddesinde “yağmur sularının uzaklaştırması ile ilgili tesislerin yapılması veya bu tip tesislerin işletilmesi, gerekli harcamalar ilgili belediyelerce karşılanmak şartıyla İSKİ tarafından yerine getirilir" denildiğini, bu davadaki hasarın da yağmur suyu nedeniyle meydana gelmesi nedeniyle asli sorumluluğun idarelerinde değil ilgili Belediyede olduğunu, ayrıca davacının hasarın meydana geldiğini iddia ettiği yerin inşaat ruhsatına uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerektiğini, davalının bu olayda bir kastı, kusuru, ihmali bulunmadığını ve zarar görenin veya bir başkasının eyleminden kaynaklı olması nedeniyle bu olay ile davalı arasında bir bağ kurulamayacağını, talep edilen bedelin piyasa rayicine uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2014 tarih ve 2011/126-2014/63 sayılı kararı ile yağmur suları ve atık suların uzaklaştırılmasının ilgili belediyelerce Belediye Kanunu çerçevesinde denetlenmesi ve bakımının yapılması gerektiği, yapım ve işletme sorumluluğu nedeniyle illiyet bağının kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2014 tarih ve 2011/126-2014/63 sayılı kararı ile yağmur suları ve atık suların uzaklaştırılmasının ilgili belediyelerce Belediye Kanunu çerçevesinde denetlenmesi ve bakımının yapılması gerektiği, yapım ve işletme sorumluluğu nedeniyle illiyet bağının kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 28.02.2017 tarih ve 2014/17102- 2017/2094 sayılı kararı ile; "Dava konusu olayın, 07.06.2008/08.06.2008 tarihlerindeki sağanak yağışlar nedeni ile kanalizasyon kanalının tıkanması üzerine geri tepen suların sigortalı konuta dolarak zarar vermesi sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır. 2560 sayılı İSKİ Kanunu’nun 25. maddesinde “Yağmur sularının uzaklaştırılması ile ilgili tesislerin yapılması veya bu tip tesislerin işletilmesi, gerekli harcamalar ilgili belediyelerce karşılanmak şartıyla İSKİ tarafından yerine getirilir. Bu tesislerin yapılması veya işletilmesine ilişkin harcamalar tarifelere dahil edilmez” hükmü mevcut ise de, davalı ile ilgili belediye arasındaki iç ilişki sorumluluğunun zarar gören üçüncü kişi olan sigortalının halefi davacı ... şirketine karşı ileri sürülemeyeceği ve bu yönü ile davalı İSKİ nin pasif husumet ehliyetinin olduğu açıktır. Mahkemece hükme esas alınmamış olmakla birlikte, sigortalı konutta oluşan hasarla ilgili kusur, illiyet bağı ve oluşan zarar miktarının tespiti için yargılama sırasında 25.11.2013 tarihli bilirkişi raporu alınmış ise de raporda, hasara neden olan suyun geri tepme nedeni ve bu konuda tarafların sorumluluğunun ne olduğu hususları irdelenmeksizin ekspertiz raporunun tekrarı niteliğinde yetersiz bir rapor tanzim olunmuş ve raporda;etkili sağanak yağış nedeniyle İSKİ'ye ait kanalizasyondan su tepmesi sonucunda hasarın oluştuğu belirtilmekle yetinilmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece, davalı İSKİ'nin hasarla ilgili herhangi bir kusuru olup olmadığı, var ise ne oranda kusurlu olduğu ve gerçek zarar miktarının ne olduğu konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile ve davalı İSKİ açısından kusur,zarar illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, dava dışı sigortalısına ödeme yaparak, halefiyet hakkına sahip olduğu, ödemiş olduğu bedelin rücuen davalıdan tahsilini talep ettiği, bozma kararına uygun olarak alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu kabul edilerek hükme esasa alındığı ve davacının sigortalısının evinde meydana gelen zararda, davalının birinci dereceden kusurlu olmadığı ve hasarın oluşmasının nedenlerinden birinin binanın yapı kullanma izin belgesinin olmaması ve davalı tarafından kanal bağlantısı kontrolünün yapılamamış veya yapıldıysa da uygun yapılmaması sebebiyle meydana geldiği, hasara neden olan unsurlardan diğeri olan bahçeden binaya su girişinde ise davalının kusurlu olmadığı, zira binanın zemin katlarında dış duvar ve pencerelerin bahçeden binaya su girişine engel olacak şekilde tasarlanmadığı, bu nedenle davacının sigortalısının %75, davalının ise %25 kusurlu olarak zararın doğumuna sebebiyet verdiği, kusurları oranında sorumlulukları bulunduğu, davacı tarafından 8.906,40 TL ve 141,60 TL' lik faturalar ve zarara uğrayan eşyalar karşılığı toplam 9.698,00 TL ödemenin yapıldığı, kusura göre yapılan hesaplama neticesinde davalının 2.424,50 TL' den sorumlu olacağı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile; 2.424,50 TL hasar bedelinin 27.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri