muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10989, Karar No: 2015/23562, Tarih: 14.04.2015

Kabule göre;

1-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş ancak 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk Talip hakkında sosyal inceleme raporu alınmaksızın, gerek duyulmadı ise nedeni gerekçeli kararda açıklanmaksızın eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Nüfus kayıt örneklerine göre;, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve .. hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Kanunun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun tartışılmaması,

4-5271 sayılı Kanun’un 325. maddesinde, cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilen sanığa yargılama giderlerinin yükletileceği düzenlenmiş ise de; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesinde, her sanığın kendi kendini savunmaktan başka, kendisinin seçeceği ya da mali olanaklardan yoksun bulunuyor ve adaletin selameti gerektiriyorsa, mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından yararlanma hakkına da sahip olduğu belirtilmiş olup, Anayasa’nın 90. maddesinin son fıkrasında, usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş uluslararası sözleşmelerin kanun gücünde olduğu, anayasaya aykırılıklarının ileri sürülemeyeceği ve temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası sözleşmelerle kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda uluslararası sözleşme hükümlerinin esas alınacağı belirtilmiştir. Anılan hüküm uyarınca, hâkim, uyuşmazlıklarda, temel hak ve özgürlükleri düzenleyen ulusal kanunlarla, uluslararası sözleşmelerin çelişmesi durumunda, uluslararası sözleşme hükümlerine göre hareket etme durumundadır. Bu açıklamalar ışığında; CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafi için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocukların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5900, Karar No: 2018/11524, Tarih: 06.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5900 E.  ,  2018/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dairemizin 15/04/2014 tarih ve 2013/16819 Esas- 2014/7299 Karar sayılı Bozma ilamı sonrasında verilen 14/09/2015 tarihli karar ile sanık hakkında bozma ilamına konu 10/05/2012 tarihli mahkumiyet kararına göre daha ağır ceza tayin edildiği halde sanıktan bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm tesisi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 307/2 maddesine (1412 sayılı CMUK 326/2) aykırı davranılması,

2. 15/04/2014 tarihli bozma ilamına konu ilk hükümde sanık hakkında 6 ay 20 gün hapis ve 16 gün karşılığı adli para cezası tayin olunduktan sonra kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve gün adli para cezasının paraya çevrilmesi suretiyle sanık hakkındaki netice cezanın 4.000,00TL adli para cezası ve 320,00TL adli para cezası olarak belirlendiği, hükmün yalnızca sanık ... ve temyiz dışı sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanık hakkındaki netice cezanın erteli 6 ay 20 gün hapis ve 100 gün karşılığı 2.000,00TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle CMUK'nun 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

3. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Hüküm fıkrasında 4. paragrafta sanık hakkında gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sonrası adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verildiği belirtilmesine rağmen 5. paragrafta ise 20 eşit taksit halinde ödenmesine karar verildiği belirtilerek çelişkiye neden olunması,

5. Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

6. Dava konusu 93 adet cep telefonundan 6 adedinin BTK'dan gelen cevabi yazı ile kaçak olmadıkları belirlenerek soruşturmada 23/08/2010 tarihli tutanak ile sanık ...'e iade edilmesine karşın hükümde müsadereye ilişkin bölümde Gümrük İdaresi'nde bulunan 93 adet cep telefonunun müsaderesine karar verildiğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre kararın hükmü temyiz etmeyen sanığa sirayetine, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8005, Karar No: 2022/10791, Tarih: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8005 E.  ,  2022/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı Kurum tarafından temyizi üzerine dairemizin 08.11.2021 günlü, 2021/5205 E. - 2021/13657 K. sayılı ilamıyla Onanmasına karar verilmiştir.

Onama kararı üzerine davacı vekilinin, onanan kararın tashihi ile davacı taraf lehine verilen vekalet ücretinin kaldırılması yönündeki talebinin, İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ek kararıyla reddine karar verilmiştir.

Talebin reddine dair ek kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükümlerin tashihi; 6100 sayılı HMK.'nın 304. maddesinde düzenlenmiş olup, “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.” Tashih yoluyla hüküm değiştirilemeyeceği gibi, hakim tashih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip, bunu hükmüne ekleyemez (HGK.2008/11-448 E, 2008/454 K.).

Öte yandan karar dairemizin onama kararıyla kesinleşmiştir.

Buna göre davalı vekilinin hükmün tavzihi/tashihi talebinin mahkemece reddine dair 26.04.2022 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın onanması gerekmektedir.

S O N U Ç : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/22672, Karar No: 2021/13882, Tarih: 29.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/22672 E.  ,  2021/13882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kuşları kovalamak için havaya ateş etmesi şeklinde gelişen olayda ateş ettiği yerin yerleşim yerine 750-800 metre uzaklıkta olduğunun tutanakla tespit edildiği, aradaki mesafe gözetildiğinde silah sesinin yerleşim yerine olayın meydana geldiği saat itibariyle ulaşmasının mümkün olmadığı, sanığa isnad edilen korku, kaygı ve panik yaratma unsurunun olayda gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayıyı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28018, Karar No: 2015/4674, Tarih: 03.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28018 E.  ,  2015/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından (3) adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlu, icra mahkemesine başvurusunda, senetlerdeki ilk ciro imzalarının lehtara ait olmadığını, bu nedenle alacaklının takip hakkı bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, senetlerdeki ilk ciroya ilişkin imzaların lehtar şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle alacaklının yetkili hamil olmadığı sonucuna varılarak takibin iptaline karar verilmiştir.

Takibe konu bonoların şekli unsurları taşıdığı, itirazda bulunan borçlu ...'ın aval veren konumunda olup, lehtarın ise ... ...Ltd Şti. olduğu, senetlerdeki ilk ciroya ilişkin imzaların lehtar ... ...Ltd Şti. adına atıldığı, alacaklı bankanın ciranta konumunda yetkili hamil olduğu görülmektedir.

TTK'nun 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanan aynı Kanunun 677. maddesinde; "Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kişilerin imzasını, sahte imzaları, hayali kişilerin imzalarını veya imzalayan ya da adlarına imzalanmış olan kişileri herhangi bir sebeple bağlamayan imzaları içerirse, diğer imzaların geçerliliği bundan etkilenmez" hükmü yer almaktadır.

Borçlu ... takip dayanağı bonolarda aval veren konumunda olup, imzalarına bir itirazı bulunmamaktadır. İmzaların istiklali ilkesi gereği aval veren kendi imzası nedeni ile sorumludur. Takip dayanağı bonolar üzerinde şeklen lehtarın cirosunun bulunduğu görülmekte olup, senedi lehtarın cirosu ile elinde bulunduran alacaklı yetkili hamildir.

O halde; mahkemece, muteriz avalist borçlunun itirazının reddi gerekirken, senetlerdeki ilk ciroya ilişkin imzaların lehtara ait olmadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14841, Karar No: 2019/2917, Tarih: 28.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14841 E.  ,  2019/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, kusur oranlarını belirleyen raporlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına karşın, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalıların toplam kusur oranına göre davalı işverenlerin sorumluluğu belirlenmelidir. Bu maddi ve hukuki olgulara uygun şekilde hazırlanmayan ve davalı kurum alacağının eksik hesaplandığı hesap raporu esas alınarak hüküm kurulması ve davacı kurum lehine, kabul edilen tutar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6259, Karar No: 2022/4533, Tarih: 16.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6259 E.  ,  2022/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'in duruşma istemleri 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi kapsamında uygun görülmediğinden incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay akşamı, ikametinde hırsızlık olayı gerçekleşen sanık ...'in, ikametine gelmeden on dakika önce ışıkların yandığını öğrenmesi üzerine, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte dışarı koşup baktığında, ikametine 100 metre kadar uzaklıkta gördüğü ve sürekli evden hırsızlık olaylarına karıştığını bildikleri mağdur ...'yi görüp elindeki yağ lekesinden de şüphelenerek konuşturmak maksadıyla zorla kolundan tutmak suretiyle sanık ...'in ikametine götürdükleri şeklinde kabul edilen olayda, sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9912, Karar No: 2019/6218, Tarih: 04.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9912 E.  ,  2019/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mülkiyeti davacı şirkete ait 2613 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki 17 nolu bağımsız bölümün diğer davacı ...'a ait olduğu konusunda aralarında anlaştıklarını ancak taşınmazın yakın zamanda satılacak olması nedeniyle tapuda davacı ... adına devrin yapılmadığını, davacılardan ... ile davalı ...'ın önceden tanıştıklarını, ...'ın komisyon karşılığında taşınmazın satışına yardımcı olabileceğini, alıcının kızı adına daireyi satın alacağını ancak çok yakın tanıdığı olduğundan kendisinin komisyon alacağından haberinin olmasını, işlemleri kendisinin yapması gerektiğini, satışın yapıldığı sırada paranın ödeneceğini belirterek taşınmazın diğer davalı ...'ye temlikini sağladığını ancak herhangi bir satış bedeli ödenmediğini, davalıların evli olduklarını sonradan öğrendiklerini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, hak düşücürü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, taşınmazın bedeli karşılığında satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9476, Karar No: 2023/8014, Tarih: 05.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9476 E.  ,  2023/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/118 E., 2015/197 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, çocuklara özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/118 Esas, 2015/197 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, çocuklara özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında yeterli tahkikat yapılmadan karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR