muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10860, Karar No: 2015/9167, Tarih: 19.10.2015

Aynı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak B.. ve Ç...ilçelerinin belediyelerine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve katıldıkları ilçe belediyeleri taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerin katıldıkları belediyelere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/439, Karar No: 2020/1773, Tarih: 10.02.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2020/439 E.  ,  2020/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket vekili, N11 com. isimli internet sitesi üzerinden satışı yapılan ürünlere ilişkin davalı tüketici tarafından Ataşehir Tüketici Hakem Heyetine yapılan iki ayrı talebin kabul edilerek, ürünlerin iadesine dair kararlar verildiğini, kararların hatalı olduğunu, zira, %100 deri olan ürünlerin 3 TL, 10 TL, 20 TL, 30 TL gibi fiyatlar ile ülke genelinde 6800 adet ürün siparişi oluşturulduğunu, internet sitesinden veya teknik hizmet veren bilişim sistemlerinden kaynaklanan hatalı bu siparişlerin iptal edilerek ödeme yapan tüm müşterilerin ödemelerinin kendilerine iade edildiğini ileri sürerek; hakem heyeti kararlarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Ataşehir Tüketici Hakem Heyeti'nin 02.04.2018 tarihli 1274 ve 1275 sayılı kararlarının iptaline karar verilmiş; niteliği itibariyle kesin olan hüküm, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istemi ile temyiz edilmiştir.

Dava, yanılma hukuksal nedenine dayandırılarak açılmış olup, davacı taraf, ürün siparişlerinin gerçek ederlerinin çok altında fiyatlarla internet sitesinde satışa sunulmasının sistem hatasından kaynaklandığını ileri sürmüş, işlemin sistem üzerinden iptali nedeniyle tüketici tarafından hakem heyetine yapılan başvurular kabulle sonuçlanmıştır. Hakem heyeti kararlarının iptaline yönelik açılan eldeki bu davada, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "iddia edilen aşırı orantısızlığın söz konusu olup olmadığı, yanılgı olmasaydı hangi bedelle satış yapma iradelerinin olduğu, satışın iptaline gerektirecek orantısızlığın bulunup bulunmadığı konularında yeterince araştırma yapılmadığı..." denilerek kararın kanun yararına bozulması istenilmiş ise de; dosya kapsamına göre, gerek eldeki davanın konusunu teşkil eden tüketici hakem heyeti kararlarından, gerekse tefrik edildiği anlaşılan diğer tüketici hakem heyeti kararlarından ve eklerindeki bilgi ve belgelerden, iddia edilen olay sabit olup, bu somut olgunun TBK'nın 30. ve 31. maddelerinde düzenlenen yanılma hükümlerine göre değerlendirilmesi gerekeceği açıktır.

Mahkemece, kanun lafzına bağlı kalınarak yorum yapılıp, takdire dayalı olarak hakem heyeti kararlarının iptaline karar verilmiştir. Davada, araştırma yapılmasını gerektirecek bir durumun olmadığı görülmekle; buna dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebi yerinde görülmemiş, talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Mahkemece, kanun lafzına bağlı kalınarak yorum yapılıp, takdire dayalı olarak hakem heyeti kararlarının iptaline karar verilmiştir. Davada, araştırma yapılmasını gerektirecek bir durumun olmadığı görülmekle; buna dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebi yerinde görülmemiş, talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına temyiz talebinin REDDİNE, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7794, Karar No: 2011/12742, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7794 E.  ,  2011/12742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... Kurumunun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.517,92 TL maddi tazminatın 20.09.2005 rapor tarihinden yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... Kurumuna ait Armutçuk İşletmesinde 1950 yılında çalışmaya başlayan davacının 1.5.1969 tarihinde kendi isteği ile işi terk ettiği, yeraltı madeninde çalışmaktan kaynaklanan Pnömokonyoz meslek hastalığına yakalanarak % 26,2 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı, Kurumun davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağladığı, davacı vekilinin olayın kaçınılmazlık sonucu oluştuğunu kabul etmesi üzerine bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zarardan % 40 oranında indirim yapıldığı ve Kurumun bağladığı gelirin peşin sermaye değerinin düşülmesi sonucu bulunan maddi zararın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Maddi tazminat hesabında bilinen dönem; meslek hastalığının tespit edildiği tarih ile hüküm tarihi arasındaki dönemdir. Bilinen döneme ilişkin maddi tazminat hesabı yapılırken, o yıla ait asgari ücret miktarları bilindiğinden yıl sonuna kadar bilinen bu asgari ücretlerin hesaba esas alınması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi raporu 29.01.2010, ek bilirkişi raporu 29.03.2010 tarihlidir. 2010 yılında uygulanacak asgari ücret miktarları rapor ve ek rapor tarihi itibariyle bilindiğinden bilirkişinin bilinen dönem zarar hesabını net asgari ücret miktarları üzerinden 31.12.2010 tarihine kadar hesaplaması gerekir. Oysa ki 29.03.2010 tarihli ek bilirkişi raporunda bilinen dönem sonunun 30.04.2010 kabul edilerek maddi tazminat hesabı yapılması doğru olmadığı gibi 01.05.2010-31.12.2010 tarihleri arasındaki dönem bilinen dönem içerisinde kaldığı halde 1.5.2010- 31.12.2010 tarihleri arasındaki dönemin bilinmeyen dönem olduğu kabul edilmek suretiyle, bu döneme ait gelirin iskontoya tabi tutulması da yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın denetime elverişli olmayan hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı iadesine 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6952, Karar No: 2013/5491, Tarih: 25.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/6952 E.  ,  2013/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Devlet Hastanesinde röntgen teknisyeni olarak görev yaptığını, sorumlu röntgen teknisyeni olan davalının Başhekimliğe verdiği 04/03/2011 tarihli dilekçesi ile hakkında aslısız iddalarda bulunduğunu, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, şikayet hakkının kullanıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının eyleminin hak arama özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davacı ile davalının ... Devlet Hastanesinde röntgen teknisyeni olarak görev yaptıkları, davalının yasalar kapsamında idarece kendisine verilen bir hizmeti yürütürken dava konusu eylemi gerçekleştirmiş olup, sorumluluk kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumundadır. Mahkemece bu olgular gözetilerek davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa'nın 129/5 ve Devlet Memurları Kanunu'nun 13. maddesi, kamu görevlisinin yetkisini kullanırken (görevini yaparken) kişilere zarar vermesi halinde uygulanır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa'nın 129/5 ve Devlet Memurları Kanunu'nun 13. maddesi, kamu görevlisinin yetkisini kullanırken (görevini yaparken) kişilere zarar vermesi halinde uygulanır.

Somut olayda ... Devlet Hastanesi'nde röntgen sorumlu teknisyeni olan davalının, davacıyı Baştabipliğe yaptığı şikayetin haksız olduğu iddiasıyla manevi tazminat istenmiş olup; davalının görevi ile ilgili bir işlem veya eylemi sözkonusu değildir. Bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız. 25/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/28637, Karar No: 2013/851, Tarih: 23.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28637 E.  ,  2013/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafii tarafından, adresinde bulunmaması nedeniyle onun yerine dayısı Vedat Gök'e yapılan tebligatın, adı geçenin tebliğ tarihinde sanıkla birlikte aynı konutta oturmadığından geçersiz olduğu iddia edildiğinden, Vedat Gök'ün tebliğ tarihinde sanıkla gösterilen adreste birlikte oturup oturmadığı ve tebellüğe ehil olup olmadığı hususlarının kolluk aracılığıyla araştırılarak belirlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/725, Karar No: 2024/3412, Tarih: 16.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/725 E.  ,  2024/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1764 E., 2023/1083 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/614 E., 2023/253 K.

Taraflar arasındaki 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) gereğince yapılan satış sonucu oluşan tapu kaydının iptali ve tescil ve terditli olarak açılan alacak davasından dolayı yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacılar ..., ..., ... vekili ve davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili ve duruşma istemli olarak davacılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne ve dava değeri itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Sakarya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 562 parsel sayılı 4.332,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, " 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bahçenin 1982'den beri, kagir tavuk kümesi ve bakıcı evinin 1994'den beri ... Cansız ve ...'ın kullanımında bulunduğu " şerhi yazılarak, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra, 17.01.2014 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereğince yapılan satış işlemi ile ... adına kayden intikal etmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davalının, evrakta sahtecilik yaparak imzası müvekkili olan davacıya ait olmayan muvafakatname ile Sakarya ili ... ilçesi ... Mahallesi 101 ada 562 parsel sayılı taşınmazın tamamını devraldığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacının payı oranında adına tescilini, bu mümkün olmadığı takdirde davacının arsa pay bedelinin belirlenerek faiziyle birlikte davacıya ödenmesini istemiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davalının, evrakta sahtecilik yaparak imzası müvekkili olan davacıya ait olmayan muvafakatname ile Sakarya ili ... ilçesi ... Mahallesi 101 ada 562 parsel sayılı taşınmazın tamamını devraldığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacının payı oranında adına tescilini, bu mümkün olmadığı takdirde davacının arsa pay bedelinin belirlenerek faiziyle birlikte davacıya ödenmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " Kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhe yönelik davanın dinlenebilmesi için davanın, 6292 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın satış işleminden önceki bir tarihte, Hazineye ve şerh sahiplerine yöneltilerek açılması gerektiği, taşınmazın Hazinenin mülkiyetinden çıkıp 3. şahıs adına tapuya tescil edildikten sonra şerhe yönelik davanın dinlenme olanağı bulunmadığı " gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hükme karşı davacılar ..., ..., ... vekili ve davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " Davacının kullanım iddiasından kaynaklanan şahsi hakkına dayanarak mülkiyet ... sahibi Hazine’den satın alma nedeniyle kayden malik olan davalıya karşı tapu iptal ve tescil davası açmasının mümkün olmadığı, yeni malike karşı zilyetlik iddiası ileri sürülemeyeceği gibi 6292 Sayılı Yasa gereği satış işlemi nedeniyle tapu kaydı oluşturulduktan sonra tapu iptal ve tescil istemi ile açılan davanın da dinlenme olanağının bulunmadığı " gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar ..., ..., ... vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacılar ..., ..., ... vekili ve davacı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12161, Karar No: 2017/1944, Tarih: 08.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12161 E.  ,  2017/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8,00.-TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “hazırlıkta atanan zorunlu müdafii ücreti 182,00 TL'nin ve 1 adet davetiye gideri 8 TL’nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılarak yerine, ''182 TL müdafiilik ücreti ve 8 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 190 TL'nin maliye hazinesi üzerine bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.