muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3605, Karar No: 2013/788, Tarih: 17.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/3605 E.  ,  2013/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılardan ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av....'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 28/09/2007 tarihinde satın aldığı ... marka 2008 model ... tip nolu aracın ...-... arasında seyir halindeyken yağan dolu nedeniyle hasar gördüğünü, araçta meydana gelen hasarın üretim hatasından kaynaklandığını belirterek aracın yenisi ile değiştirilmesini bunun mümkün olmaması halinde aracın satın alma bedeli olaran KDV dahil 138.069,65 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı tarafça süresi içerisinde yapılmış bir ayıp ihbarı olmadığı gibi davanın zamanaşımı süresi içerisinde de açılmadığını, araçta meydana gelen hasarın mücbir sebepten ileri geldiğini, üretimden kaynaklanan bir gizli ayıp olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı tarafça süresi içerisinde yapılmış bir ayıp ihbarı olmadığı gibi davanın zamanaşımı süresi içerisinde de açılmadığını, araçta meydana gelen hasarın öngörülemeyecek nitelikteki yağıştan ileri geldiğini ve sorumlulukları olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre davacı tarafça araçta meydana gelen hasarın üretim hatasından kaynaklandığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dolu yağışı nedeniyle hasar gören araçta meydana gelen hasarın aracın üretiminden kaynaklanan gizli ayıp nedeniyle meydana geldiği iddiası nedeniyle aracın yenisi ile değiştirilmesi, bu olmadığı takdirde araç bedelinin faizi ile iadesi isteminden ibarettir. Nitekim mahkemece de ayıbın varlığı yönünden bilirkişi raporu alınmış, alınan bu rapora davacı vekili gerekçelerini de göstermek sureti ile itiraz etmiştir.

Dava dolu yağışı nedeniyle hasar gören araçta meydana gelen hasarın aracın üretiminden kaynaklanan gizli ayıp nedeniyle meydana geldiği iddiası nedeniyle aracın yenisi ile değiştirilmesi, bu olmadığı takdirde araç bedelinin faizi ile iadesi isteminden ibarettir. Nitekim mahkemece de ayıbın varlığı yönünden bilirkişi raporu alınmış, alınan bu rapora davacı vekili gerekçelerini de göstermek sureti ile itiraz etmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf aracın bu dolu karşısında üretiminden kaynaklanan bir eksikliği nedeni ile hasarın meydana gelip gelmediği noktasında toplanmaktadır. Olay tarihinde meydana gelen benzer hasar şikayetleri ile ilgili davalı servisine müracaat olup olmadığı mahkemece araştırılmamıştır. Yine dava konusu araçta aynı model ve sınıftaki araçlarda kullanılan standart araştırılmamış ve aracın sınıftaki diğer araçlardan farklı olup olmadığı hususu üzerinde durulmamıştır. Her ne kadar dolu olayı doğal bir afet ise de dava konusu aracın davalı firmanın aynı model ve sınıfındaki diğer araçlardan farklı olup olmadığı yönünde teknik bir inceleme ve olay günü ile ilgili benzer hasar iddiasından kaynaklanan başvurunun olup olmadığının araştırılarak, dolu mücbir sebebine eklenen araçta münferit bir ayıbın bulunup bulunmadığı üzerinde durularak oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine elverişli ve davacı itirazlarını da karşılar biçimde yeni bir rapor alınması için kararın bozulması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı lehine 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4062, Karar No: 2022/2146, Tarih: 16.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4062 E.  ,  2022/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.1. Davacılar hudutlarını dava dilekçesinde belirttiği tarla vasfındaki araziyi 4 eşit parça halinde ... gibi tarımsal ürünler ekerek ve otlarını biçerek 20 yılı çok aşkın zamandır kullandıklarını, sınırlarının hiç değişmediğini, 2012 yılında yapılan toplulaştırma işlemleri neticesinde 138 ada 3 parsel numarası ile Hazine adına tespit edildiğini, ancak henüz kesinleşmediğini ileri sürerek, taşınmazın eşit hisselerle adlarına tescilini talep etmişler, davacılar vekili, 19.09.2018 tarihli duruşmada; davacıların kendi aralarında yapmış oldukları paylaşım uyarınca fen raporuyla (a2) olarak gösterilen 1549.80 m²'lik taşınmazın davacılardan ... adına; fen raporunda (b2) ile gösterilen 5403,21 m²'lik kısmının ise diğer davacılar ..., ... ve ... adına eşit olarak tescilini ayrıca dava konusu olan ancak toplulaştırmayla başka gerçek kişiler adına tescil edilen taşınmazlara ilişkin ise tespit hükmünün kurulmasını talep ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bingöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 01/10/2014 tarihli ve 2013/126 E., 2014/686 K. sayılı kararıyla; davacıların, fen bilirkişilerinin 03/06/2014 tarihli raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen dava konusu yerleri 20 yıldan fazla bir süredir ekip biçtiği, tarımsal amaçlı kullandığı, çeşitli tarımsal ürünler ektiği, zilyetliğini sürdürdüğü, zilyetliğine herhangi bir ara vermediği, bu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, sulanabilir tarımsal amaca uygun, birinci sınıf tarım arazisi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile fen bilirkişinin 03/06/2014 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.818.13 m2'lik alan ile (B) harfi ile gösterilen 9.969.14 m2'lik tescil harici bırakılan alanın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı
Yargıtay — Esas No: 2024/3244, Karar No: 2024/3203, Tarih: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3244 E.  ,  2024/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2048 E., 2024/1477 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/164 E., 2023/163 K.

Taraflar arasındaki tevdi mahallinin belirlenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin reddine karar verilmiştir.

Kararın talep eden (davacı) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle talebin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının karşı taraf (davalı) asıl tarafından temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince (13.05.2024 tarihli ek karar ile) kararın kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararının, karşı taraf (davalı) asıl tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 13.06.2024 tarihli ek karar ile, temyiz kanun yolu taleplerinin değerlendirilmesi yetkisinin Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin ek kararının kaldırılarak temyiz talebinin değerlendirilmesi sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kararın kesin olduğundan bahisle karşı taraf (davalı) asılın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, karşı taraf (davalı) asıl tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez. Bu kararların temyiz edilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince, anılan hüküm uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4102, Karar No: 2009/4768, Tarih: 27.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4102 E.  ,  2009/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY (TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 26/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 63 ada 27 parsel sayılı taşınmazdaki binanın 1 nolu dairesini davalının uzun süredir haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının oğlu olduğunu evlendiği tarihte inşaat halinde olan dairenin tüm eksikliklerini tamamlayarak daireye yerleştiğini ve davacının rızası bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla;duruşma günü olarak saptanan 17.2.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M.G. K. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 63 ada 27 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olup, davalının taşınmazda kayıttan kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı, davacının oğlu olduğunu, evlendiği tarihte inşaat halinde olan davacıya ait dairenin tüm eksikliklerini tamamlayarak daireye yerleştiğini ve kullandığını, tasarrufu konusunda davacının rızası bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davalının öteki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Ancak; bilindiği ve gerek öğretide gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle işgal tazminatı, taşınmaz maliki olan hak sahibinin kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir bedeldir.

Somut olayda; çekişmeli taşınmaz davacı adına 02.03.1988 tarihinde tescil edilmiş, eldeki dava ise 23.11.2007 tarihinde açılmıştır. Bu süre zarfında davacı, davalının kullanımına ses çıkarmamış, dava tarihine kadar da uyarı mahiyetinde bir ihtarda göndermemiştir.

Bu durumda davalının, dava tarihine kadar taşınmazı davacının izni ile kullandığı ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir. Öyleyse, davalının ecrimisilden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Somut olayda; çekişmeli taşınmaz davacı adına 02.03.1988 tarihinde tescil edilmiş, eldeki dava ise 23.11.2007 tarihinde açılmıştır. Bu süre zarfında davacı, davalının kullanımına ses çıkarmamış, dava tarihine kadar da uyarı mahiyetinde bir ihtarda göndermemiştir.

Bu durumda davalının, dava tarihine kadar taşınmazı davacının izni ile kullandığı ve dava açılmakla muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir. Öyleyse, davalının ecrimisilden sorumlu tutulmasına olanak yoktur.

Öte yandan, taşınmazın aynına ilişkin davalarda, ecrimisil ve tazminat gibi isteklerde de bulunulduğu takdirde dava değerinin elatılan taşınmazın değeri ile istenilen ecrimisil ve tazminatların toplamından ibaret olacağı tartışmasızdır.(492 Sayılı Yasa md 16.ve 4.3.1953 tarih 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Ayrıca yargılama giderleri ve harcın bu toplam değer üzerinden hesaplanması gerektiği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden avukatlık parası tayin ve takdir edilmesi gerekirken, keşifte belirlenen ve harcı tamamlanmayan değer esas alınarak avukatlık parasına hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine, 27.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8016, Karar No: 2021/4523, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/8016 E.  ,  2021/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet

kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine

dair kararı sanık müdafiinin temyizi üzerine, sanık

müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz talebinde

bulunmadığı gerekçesiyle CMK'nın 296. maddesi

uyarınca reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafii 20.07.2020 tarihli eski hale getirme ve temyiz istemini içeren dilekçesi ile, yasal temyiz süresi içinde rahatsızlandığını ileri sürerek dilekçesine ekli sunduğu sağlık raporu da gözetilmek suretiyle temyiz istemi ve eski hale getirme talebinin kabul edilmesini talep etmiş ise de; eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin ekinde sunulan sağlık raporunun incelenmesinde, sağlık raporunun pandemi nedeniyle uzatılmış olan temyizin son günü 30.06.2020 tarihinden bir gün öncesinde 29.06.2020 tarihinde alındığı, teşhisin Menniere hastalığına ilişkin olup sanık müdafiinin bu hastalık nedeniyle hastaneye giriş çıkışının yapılmadığı, ayrıca raporda da yatarak istirahat süresinin geçirileceğine dair bir açıklık bulunmadığı, bu kapsamda sanık müdafiinin rahatsızlığının temyiz dilekçesi vermesine engel olmadığı gibi temyiz

dilekçesinin UYAP üzerinden verilmesinin mümkün olduğu, bu anlamda sunulan raporun kapsamı itibariyle eski hale getirme talebinin kabulüne yeterli görülmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06.08.2020 tarihli ek kararı usul ve kanuna uygun olmakla ONANMASINA; 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2988, Karar No: 2019/292, Tarih: 14.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2988 E.  ,  2019/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/12/2016 tarih ve 2015/130 E. - 2016/402 K.. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 26/04/2017 tarih ve 2017/295-2017/373 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, 05. sınıf ürün ve hizmetleri içeren, 2012/43812 sayılı "..." ibareli marka ile 2012/96789 sayılı, "... PLUS" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan, 2013/46130 sayılı, "..." ibareli, 03 ve 05. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusuna, iltibas vakıa ve hukuki sebebine dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2015-M-1557 sayılı kararının 05. sınıf yönünden iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Tat Kimya ... ve ... San ve Tic A.Ş. vekili, taraf markaları arasında iltibas bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar ve bilirkişi raporuna göre, davalının "..." başvuru markasıyla, davacının "..." ve "... PLUS" ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, ayırdığı satın alım süresi içinde, taraf markaların farklı olduğunu algılayamayacağı, bu nedenle 05. sınıf emtiaları yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde belirtilen iltibasın bulunduğu, her ne kadar bilirkişi heyetince "YİDK kararında değerlendirmede hata yapıldığı, dayanak markaların müddet durumunda olması nedeniyle itirazların reddi yönündeki kararın yerinde olduğu, müddet durumunda olması tescille koruma kapsamında olmaması karşısında davalı markasının hükümsüz kılınmasının mümkün olmadığı," ifade edilmiş ise de bu görüşün 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde "tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış" deyimi kullanıldığından, önceki markanın tescil edilmesinin şart olmayışı ve davacının 2012/43812 ve 2012/96789 sayılı marka başvurularının nihai olarak sonuçlanmayıp başvurulara ilişkin ... 1. FSHHM ve ... 4. FSHHM'de devam eden YİDK kararının iptali davalarının

bulunması dikkate alındığında mesnet marka başvurularının hukuksal olarak ayakta olduğu, bu nedenle bilirkişi görüşünün bu kısmına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile YİDK'nın 2015-M-1557 sayılı kararının dava konusu 2013/46130 sayılı markanın kapsamında yer alan 05. sınıftaki tüm emtialar yönünden iptaline, dava konusu 2013/46130 sayılı marka tescilli olduğundan 05. sınıfta yer alan tüm emtialar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalı ... vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun, ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi ile ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülen YİDK kararının iptali konulu davaların yapılan sorgulamasında, davacıya ait, dava konusu 2012/43812 sayılı "..." ibareli marka ile 2012/96789 sayılı, "... PLUS" ibareli markanın YİDK karar tarihinde dahi ayakta olduğu ve bu markalara ilişkin YİDK kararlarının davacı lehine iptal edildiği, ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne ait dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu, karşılaştırmaya konu taraf marka başvurularının tamamının sözcük markası olup, sıradan ve aynı yazı karakterinden oluştukları, davacının itirazına mesnet "... PLUS" ibareli markadaki günlük hayatta kullanılan ve orta seviyedeki tüketici tarafından bilinebilecek durumda olan, "PLUS" ibaresinin, İngilizce'de "artı, ilavesiyle, fazlasıyla" anlamında olup, sahip olduğu anlamlar nedeniyle bir ayırt ediciliği bulunmadığından, asli unsurunun "..." ibaresi olduğu ve karşılaştırmanın "..." ve "..." ibareleri arasında yapılması neticesinde; ibareler arasında sadece ilk harfler arasında farklılık olduğu, harf sayılarının aynı olduğu, özel bir anlam ifade etmeyen bu ibarelerin görsel, işitsel ve anlamsal açıdan benzer olduğu gibi karıştırılmalarının ve birbiri ile ilişkilendirilmesinin ve karıştırılmasının da mümkün olduğu, bu nedenlerle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde aranan çifte benzerlik koşulunun oluştuğu gerekçesiyle davalı taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.