muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4712, Karar No: 2020/2704, Tarih: 16.06.2020

alabilmek için üzerine taşınmaz kaydı olmaması gerektiği yönünde damadı ... tarafından kandırılmak suretiyle kızı davalı ...'ye dava konusu taşınmazı devrettiği, ondan davalı ...'nin eşi ...'in borçlu olduğu kişiler olan ...'in annesi davalı ...'e, ondan da davalı ...'e taşınmazın devrinin yapıldığı, bu devirlere rağmen taşınmazı davacının oğlu dava dışı ...'nin kullandığı, ilk malik davalı ...'nin taşınmazı bedelsiz devralıp yine bedelsiz devrettiğini kabul ettiği, davalı ...'ün ...'da oturmakta olup, satın aldığı yeri hiç görmediği, davalı ...'in ise ancak eldeki dava açıldıktan sonra dava dışı ...'e taşınmazı boşaltması yönünden ihtar gönderdiği, yine davalı ...'in taşınmazın satın alma bedeli olarak devirden bir hafta sonra kayıt malikine değilde davacının damadı ... hesabına ödeme yaptığı, daha sonra aynı miktarda bedeli yine davalı ...'ün hesabına yatırdığı açıktır. Öyleyse, davacının damadı ...'un hilesi sonucu çekişme konusu taşınmazı kızı davalı ...'ye devrettiği, diğer davalıların davacının damadının alacaklıları ve el ve işbirliği içinde hareket eden kişiler oldukları, ayrıca, son kayıt maliki ...'in satış bedelini ödeme şekli ve taşınmazın kullanımı için dava tarihinden sonra ihtar göndermesi dikkate alındığında Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi anlamında iyi niyetli üçüncü kişi olarak kabul edilemeyeceği sabittir. Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.‘’ gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 16.06.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, yapılan sözlü tebliğe rağmen temyiz eden davalı ... vekili Avukat v.d. gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ... ve davalı ...'in yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 2.540.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 7.436.91. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 16.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5110, Karar No: 2021/7846, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5110 E.  ,  2021/7846 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9556, Karar No: 2014/31452, Tarih: 15.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9556 E.  ,  2014/31452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/109954

MAHKEMESİ : Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2011/764 (E) ve 2011/702 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

442 sayılı Köy Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca köy ihtiyar meclisinin her zaman azası olan köy imamına gerekçeli kararın tebliğ edilmesi nedeniyle tebliğna- medeki (1) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve duruşmadan haberdar edilmeyen köy imamı olan Z.. A..'in süresi içinde yaptığı temyiz başvurusu ka- tılma talebi niteliğinde kabul edilmekle, CMK.nun 232/2. madde ve fıkrası uyarınca şikayetçinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların ve katılanın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

I- Köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyesi olan sanıkların köy defterine kaydetmek suretiyle köy bütçesine katkı sağlamak amacıyla köy merasını kiraya verme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturma- yacağı tartışılmadan, unsurları oluşmayan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanıklara hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

2- Sanık A.. A..'in adli sicil kaydında yer alan ilamının silinme şartlarının oluşması, sanık R.. P..'ın sabıkasında yer alan ilamların hükmün açıklan- masının geri bırakılması kararı olduğu ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına en- gel oluşturmadıkları, diğer sanıkların da sabıkalarının bulunmaması karşısında; 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılması hususunda kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad- desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12135, Karar No: 2007/14065, Tarih: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12135 E.  ,  2007/14065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Terme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13043, Karar No: 2014/17288, Tarih: 12.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13043 E.  ,  2014/17288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2014

No : 2012/166-2014/126

Davacı, tevkifatın aidiyetinin tespiti ile tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, tahsis talebini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 2926 sayılı Kanunun 2 ve devamı maddeleri ile Ek 3. maddesi gereğince 1479 sayılı Kanunun 35 ve devamı maddeleri ve Geçici 10. maddesidir.

1479 sayılı Kanuna 4956 sayılı Yasanın 54. maddesi ile eklenen ek 3.maddeye göre yaşlılık aylığı koşullarına ilişkin 35. ve geçici 10. maddeleri 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalılar hakkından da uygulanır. Davacının tahsise hak kazanması için yaşlılık aylığından yararlanma koşullarının düzenlendiği 1479 sayılı Kanunun geçici 10. maddesine göre; yaş, sigortalılık süresi ve prim borcu bulunmaması şartlarının tahsis talep tarihinde birlikte gerçekleşmesi koşuldur.

1) Ocak 1995 tarihindeki tevkifatın davacıya aidiyetinin tespitine ilişkin olarak yapılan incelemede,

Ocak 1995 tarihinde Asım oğlu 1963 doğumlu Mehmet Durmaz adına yapılan tevkifatın davacı 1952 doğumlu Hüseyin oğlu M.. Y..'e aidiyetinin tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu tür aidiyet ve tespit davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının lakabının Durmaz olması nedeniyle tevkifatın aidiyetinin tespitine karar verilmişse de, verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu raporunda beyanı alınan muhtar B. E.'ın köyde M.D.simli kimseyi tanımadığını beyan etmesi, tevkifatta soyadı dışında; doğum tarihi ve baba adının da farklı olarak yazılması karşısında; Mahkemece, tevkifatın yapıldığı dönemde görev yapan muhtar veazaların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığını destekleyecek diğer deliller saptanmalı ve tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak neticeye göre karar verilmelidir.

2) Tevkifat bulunmayan yıllar yönünden ise,

2926 sayılı Kanunun 2.maddesinde, Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3.maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılacakları belirtilmiştir.

2) Tevkifat bulunmayan yıllar yönünden ise,

2926 sayılı Kanunun 2.maddesinde, Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3.maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılacakları belirtilmiştir.

Anılan Kanunun 3.maddesinin (b) bendinde "Tarımsal faaliyette bulunanlar: kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanlar veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar" olarak tanımlanmış, 5.maddesinde, sigortalı olmanın zorunlu olduğu, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, 6.maddesinde ise, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıklarının sona ereceği hüküm altına alınmıştır. Ayrıca aynı Kanunun 9.maddesi Kuruma re'sen tescil yükümlülüğü yüklemiştir.

Anılan Kanunun 10.maddesine göre ise, kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir.

Bilindiği gibi 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ile de, 743 sayılı mülga Medeni Kanunun 152. maddesinde düzenlenen aile reisliği kavramı kaldırılmış, 2926 sayılı Kanunun aile reisliği kavramını içeren 2. maddesi 24.07.2003 gün ile 4956 sayılı Kanunun 48. maddesi ile Medeni Kanundaki düzenlemeye paralel olarak değiştirilmiştir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Kanunda, bildirimsiz kalan sigortalılar için 506 sayılı Kanunun 79 ve 5510 sayılı Kanunun 86.maddesinde öngörülen "hizmet tespiti" davasına koşut bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Anılan düzenlemede, kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takiben başlayacağının hükme bağlanmış olması karşısında, kayıt ve tescil, yada tescil yerine geçen iradi prim ödemesi veya prim tevkifatı öncesine isabet eden tarımsal faaliyet ve buna dayalı "Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti" söz konusu olamayacaktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2011 gün, 2011/10-230 Esas 2011/319 Karar sayılı, 29.02.2012 gün ve 2011/10-769 Esas 2012/107 karar sayılı ve 27.06.2012 gün 2012/10-292 Esas ve 2012/415 Karar kararlarında da açıkça belirtildiği üzere, davacının tarımsal faaliyetinin kesintisiz sürüp sürmediğinin tespiti için, Mahkemece; a-Çekişmeli dönemde davacının nerede oturduğu; Nüfus Müdürlüğü, İlçe Seçim Kurulu Başkanlığı ve Muhtarlık kayıtları esas alınarak belirlenmeli,

b-Dönem içinde Ziraat Bankası, Kooperatif veya Birlikler aracılığıyla "Tarımsal Amaçlı Kredi" kullanıp kullanmadığı araştırılmalı,

c-Dönem içinde ürün teslimatından dolayı prim kesintisi yapılıp yapılmadığı veya sigortalılık iradesini ortaya koyacak şekilde prim ödemesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı,

d-25.04.2006 gün 26149 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5488 sayılı Tarım Kanunun 19. maddesi uyarınca Çiftçi Kayıt Sistemine dahil edilerek doğrudan gelir desteği alıp almadığı ve bu bağlamda davacının hangi ürünleri ekerek bunları nerelere sattığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun "Zirai kazanç, zirai faaliyet, zirai işletme, çiftçi ve mahsulün tarifi" başlıklı 52, " Zirai kazançta vergileme" başlıklı 53, ve "Vergi Tevkifatı" başlıklı 94 vd. maddeleri ile 213 Vergi Usul Kanununun " Vergi kesenlerin sorumluluğu" başlıklı 11. maddesi kapsamında zirai kazançlarından dolayı vergi ödeyip ödemedikleri araştırılmalıdır. Konu ile ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.12.2010 gün ve 2010/10-580-647 sayılı kararında da açıkça belirtildiği üzere " Tevkifat yapma ve kurum hesaplarına aktarma yükümü, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 94/11.maddesinde öngörülen çiftçilerden satın alınan zirai mahsuller için yapılan ödemelerden gelir vergisine mahsuben tevkifat yapma yükümüne paralel olarak getirilmiştir. Bakanlar Kurulu Kararı kapsamındaki gerçek ve tüzel kişiler, tarımsal faaliyette bulunan bu kişilerden satın aldıkları ürün bedellerinden tevkifat yapmakla yükümlüdürler." Tevkifat suretiyle vergilendirilen çiftçiler yaptıkları satış ve hizmetleri dolayısıyla müstahsil makbuzu almak ve saklamak zorundadırlar.

e-Tarımsal faaliyeti kapsamında ilaç, gübre ve sulama parası ödeyip ödemediği, varsa bunların fatura ve belgelerinin nelerden ibaret olduğu, Ziraat Odası, Kooperatif veya Birliklere üyeliği varsa bu kuruluşlara düzenli bir şekilde aidat ödeyip ödemediği araştırılmalı, tarımsal faaliyete elverişli tapulu taşınmazının bulunup bulunmadığı, tarımsal faaliyetin taşınmaz kiralanması yoluyla gerçekleştirildiğinin savunulması halinde; taşınmazların, kimden hangi yıllar için kiralandığı, kiracının; kiralama yoluyla faaliyetini yürütmeye elverişli alet ve edavatının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, traktörünün bulunduğunun ileri sürülmesi halinde, traktörün hangi tarihte satın alınıp ilgilisi adına trafiğe tescil edildiğini gösteren fatura ve trafik tescil belgesinin celp edilmeli,

f-Hayvan yetiştiriciliği bulunduğunun ileri sürüldüğü hallerde, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.06.2011 gün ve 2011/10-306-365 sayılı kararında da belirtildiği üzere 16.05.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 22. maddesi kapsamında hayvanlarına ilişkin menşe şehadetnamesinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek, büyük ve küçükbaş hayvanlarına ilişkin istatistik bilgileri ve bu hayvanlara ilişkin yapılması zorunlu bulunan periyodik aşılara ilişkin bilgiler İlçe Tarım Müdürlüklerinden sorulmalı, köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyeleri gibi tarımsal faaliyetin varlığını yakından bilebilecek durumdaki tanıklar dinlenilerek sigortalılık olgusunun varlığı hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Ayrıca 2926 sayılı Kanunun 6.maddesinde belirtilen şekilde sigortalılığın sona erip ermediği araştırılmalı ve bu bağlamda çekişmeli dönemde 506 sayılı Kanun kapsamında SSK sigortalılığı ya da 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı varsa ve bu sigortalılık süresi makul süreyi aşmışsa, HGK.nun 14.02.2007 gün, 2007/21-73-71 sayılı ve 14.03.2012 gün, 2011/10-804-152 sayılı kararları göz önünde bulundurularak sigortalılığın sona erdiği olgusu da dikkate alınmalıdır.

Eldeki davaya konu somut olayda; Mahkemece, tevkifatın bulunmadığı yıllara yönelik yapılan araştırma, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde, tevkifat bulunmayan ilişkin olarak, davacının 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı hususları ayrıntılı olarak araştırılarak, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

3) Davacının prim borcunun bulunmaması halinde, tahsis talep tarihini takip eden ay başından, prim borcunun varlığı halinde ise, prim borçlarının ödendiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15410, Karar No: 2013/17889, Tarih: 12.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15410 E.  ,  2013/17889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların suça konu tabancayı taşıdıkları ve bulundurduklarına ilişkin beyanları ve iddianame içeriğinde anlatılan ve duruşmada okunan ekspertiz raporuna herhangi bir itirazlarının bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir nedene dayan- mayan, sanık ...'nin hükmolunan cezanın paraya çevrilmemesine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3626, Karar No: 2020/2898, Tarih: 22.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/3626 E.  ,  2020/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda; Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.06.2017 tarih ve 2017/2896 D. İş sayılı kararı ile sanık hakkında tutukluluk halinin devamına karar veren ... sicil numaralı hakim ...'in, mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün sair yönleri incelenmeksizin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine ve mevcut delil durumuna nazaran sanık ...'in tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde

yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2361, Karar No: 2017/3983, Tarih: 15.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2361 E.  ,  2017/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 29, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 01.11.2013 tarih ve 2012/273 esas, 2013/293 karar sayılı ilamın sanık müdafii ve katılan tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan inceleme neticesinde verilen 10.06.2015 tarih ve 2015/685 esas, 2015/3793 karar sayılı ilamımızda; sanık hakkında tahrik hükümlerinin alt sınıra yakın bir oranda uygulanması gerektiği belirtilmiş ve yerel mahkeme tarafından bozmaya uyulmasına karar verilmiş ise de, sanık hakkında tahrik hükümleri alt sınıra yakın bir oranda uygulanmayarak bozmanın gereği yerine getirilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.