muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9000, Karar No: 2022/16056, Tarih: 27.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/9000 E.  ,  2022/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a- Sanığın aşamalarda katılan ...'ı tanımadığını ve ona yönelik bir eyleminin olmadığını savunması, katılan ...'nın soruşturma aşamasında sanığın kendisine doğru bıçakla gelerek tehdit ve hakarette bulunduğunu beyan etmesine karşın duruşmada hem kendisine hem de katılan ...'ya karşı bıçakla saldırdığını beyan etmesi, tanıklar ... ve ...'un sanığın katılan ...'in üzerine doğru saldırıp hakaret ettiğini beyan etmelerine karşın tanık ...'ün sanığın her iki katılana doğru bıçakla yürüdüğünü ve katılan ...'e hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; tüm dosya kapsamından sanığın katılan ...'yu tanımadığı ve aralarında bir husumet de bulunmadığı hususları da göz önünde bulundurularak beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmeye çalışılıp giderilemediği takdirde hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b- Kabule göre de;

Tüm dosya kapsamından, sanığın, alacağını istemek amacıyla katılan ...'nın ... yerini araması üzerine telefona çıkan diğer katılan ...'ın kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi ve katılan ... hakkında şikayette bulunduğunun anlaşılması karşısında;olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, tehdit suçu yönünden TCK'nın 29. ve hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden;

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın tehdit suçunda kullanıldığı ve sanığın tehdit suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, bu suçtan beraati yerine 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1460, Karar No: 2024/1872, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1460 E.  ,  2024/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1602 E., 2023/2162 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/417 E., 2023/227 K.

1- İlk derece mahkemesince iflas davasının yapılan yargılaması sonucunda, usulüne uygun düzenlenip tebliğ edilen depo kararına rağmen davalı kooperatif tarafından depo emrinde belirlenen borç ödenmediği gerekçesiyle davalının iflasına karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı kooperatifin tasfiye memurları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı kooperatif vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; yeni yönetim ve tasfiye kurulu seçilene kadar eski yönetim ve tasfiye kurulu üyelerinin görevinin devam edeceği nazara alındığında tasfiye halindeki davalı kooperatif vekilinin husumete yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin tasfiye halinde kooperatif vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5938, Karar No: 2023/5770, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5938 E.  ,  2023/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/416 E., 2023/507 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tutak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/300 E., 2022/115 K.

Taraflar arasındaki çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı asılın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; Tutak Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/25 esas, 2018/86 karar sayılı kararı ile davalı ile ortak çocukları olan ...'ın velâyetinin kendisine verildiğini, yine ortak çocuğu boşandıkları günden beridir kendisinin bakarak ihtiyaçlarını giderdiğini, davalının çocukları ile ilgilenmediğini, çocuk ...'ın ilkokul çağına geldiğini ve 1. Sınıf öğrencisi olduğunu, babasını hiç görmediğini, okul döneminde ise soyadının kendisininkinden farklı olduğunu öğrendiğinde artık sorgulamaya başladığını, yine okulda psikolojik danışman öğretmeni tarafından durumun kendisine izah edilmeye çalışıldığını ancak çocuğun bu durumu reddettiğini, ileri sürerek velâyetinde olan çocuk ...'ın "..." olan soyadının kendi soyadı olan "..." olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesinin davalı babaya usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen süresinde cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesi, davacı beyanı, tanık beyanları, 07.06.2022 tarihli tutanak, davacıya ait adli sicil kaydı ile nüfus aile kayıt tablosu bir bütün olarak değerlendirildiğinde; çocuk ile anne ...'ın ilgilendiği, baba ...'ın çocuk ile ilgilenmediği, çocuk ...'ın okula başlayınca kendi soyadının annesi ...'ın soyadından neden farklı olduğunu sorgulamaya başladığı da nazara alınarak, çocuğun soyadının annenin kızlık soyadıyla değiştirilmesinde çocuğun üstün yararının bulunduğu gerekçesi ile çocuğun soyadının annesinin soyadı olan "..." olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece, dinlenen tanıkların davacının yakın akrabası olduğunu ve tanıkların yanlı ve gerçek dışı beyanlarda bulunduklarını, bu sebeple tanık beyanlarının hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çocuk ...’ın bakımı ve sosyal ekonomik durumun araştırılması için kendisi ile iletişime geçilmediğini, davacı tanığı S. T. ile iletişime geçilerek gerçek dışı ve taraflı beyanlarda bulunulduğunu, çocuk ile görüşmediği ve ilgilenmediği iddialarının gerçek dışı olduğunu, aksine davacının çocuk ile görüşmesini engellediğini ve izin vermediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ileri sürülen istinaf nedenleri, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı asıl temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davacı annenin 12.12.2022 tarihinde yeniden evlendiğini, anne soyadının evlilik soyadı olan Şahiner olduğunu, çocuk ile annenin soyadının yine değiştiğini, sosyal imkanlardan yararlanmasına engel teşkil edeceğini, kendi durumunun çocuğuna bakacak kadar iyi olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmaya izin verilmesinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu, 20 nci, 41 inci ve 90 ıncı maddeleri. 11 nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 nolu Protokol'ün 5 inci maddesi. Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı iptal kararı. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı asıl tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3765, Karar No: 2016/447, Tarih: 14.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/3765 E.  ,  2016/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 105 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

1-Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme için 202 ada 22 parsel, 202 ada 23 parsel, 202 ada 24 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 06.05.2011, 09.12.2011 ve 24.08.2012 tarihli satışlarının emsal olarak incelendiği, emsal taşınmazların dosyaya getirtilen satış işlemine ait akit tablosu ve tapu kaydından, 06.05.2011 tarihinde yapılan satışın 254.285,00 TL, 09.12.2011 tarihinde yapılan satışın 254.100,00 TL, 24.08.2012 tarihinde yapılan satışın 352.000,00 TL bedel üzerinden belediye tarafından ticari nitelikteki dükkan satışına ilişkin olduğu, taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alınmadan emsal olarak 202 ada 22 parsel, 202 ada 23 parsel, 202 ada 24 parsel sayılı taşınmazlara göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu davacıya ait parselin imar planı gereği 567,59 m2'sinin imar yolunda, 245,44 m2'sinin ise çocuk bahçesi olarak ayrılan alanda görüldüğü, 34,35 m2'lik alanda asfalt çalışması yapıldığı, imar planında taşınmazın 388,23 m2'sinin kaldığı kuzey cephesindeki 12 metrelik yolun imara açıldığı, parselin 179,36 m2'sinin kaldığı doğu cephesindeki çocuk bahçe ile arasındaki 10 metrelik yolun ise henüz imara açılmadığı, dolayısıyla 388.23 m2lik kısmına fiilen el atıldığı, anlaşılmaktadır.Dava konusu taşınmazın çoçuk parkı olan kısmının fiilen el atılmayan ancak fiilen el atılan kısımlarla aynı proje kapsamında proje bütünlüğü oluşturan ve aynı idarenin sorumluluk alanında bulunduğu dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşıldığından bunun da bedeline hükmedilmesi ve tapusunun iptali ile davalı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir

Ayrıca;

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8698, Karar No: 2013/16455, Tarih: 08.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/8698 E.  ,  2013/16455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2941 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi davaya katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz itirazlarının 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

11.11.2010 günü tefhim edilen hükmü yasal süresinden sonra 27.12.2010 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanık vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 08.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3151, Karar No: 2016/15205, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3151 E.  ,  2016/15205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000.00.- TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;12/10/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 12.249.16 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .