muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16635, Karar No: 2019/3836, Tarih: 30.04.2019

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine ve 46.153,85TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, mülga 1580 sayılı Belediye Kanununun 70 ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesinde Belediye Meclisi’nin “…Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisi…” konularında karar vereceği düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra 5393 Sayılı Yasanın 34/g maddesinde de “…Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına…” Belediye Encümeni tarafından karar verileceğini belirten hüküm uyarınca, Belediye Meclisi taşınmaz satımında Belediye Encümeni’ne yetki verebilir. 1580 Sayılı Belediye Kanununun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek adli gerekse idari yargı kararlarında belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama istikrar kazanmış iken bu defa 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasa ile 1580 sayılı Belediye Kanunu iptal edilmiş ve 5393 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir. Buna göre, belediye encümeni tarafından yapılan Belediye’ye ait taşınmaz mal satışlarının geçerli olması için, belediye meclisi tarafından Belediye Encümeni’ne yetki verilmesi gerekmektedir. Davacılara satışın encümen kararı ile yapıldığı ve encümen kararının meclis kararına dayanmadığı anlaşıldığından davaya konu satış işleminin geçerli olmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki geçersiz sözleşme gereğince herkes verdiğini geri alabilir. Bunun için de munzam zarar da vardır. Ancak, ödeme tarihinden bu davanın açıldığı tarihe kadar geçen sürede enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünde meydana gelen azalma gözetilerek denkleştirici adalet ilkesi gereği paranın dava tarihine kadar ulaştığı miktar bilirkişiye hesap ettirilerek bulunacak rakam üzerinden tazminat talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece belirlenen rayiç değere hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı vekiline iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2019 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6674, Karar No: 2014/14531, Tarih: 06.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6674 E.  ,  2014/14531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/496-2013/449

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının oğlu olduğunu, müvekkilinin eğitimine devam ettiğini öne sürerek aylık 1.500 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın taraflarca takip edilmemesi nedeniyle 20/12/2012 tarihinde dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı tarafça dosyanın yenilenmesi sonrasında yapılan yargılama sırasında davacı vekilinin mazeret dilekçesi göndererek 23/05/2013 tarihli oturuma katılmadığı, davacı vekilinin dilekçedeki mazeret talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nun 150. ve 320/4.maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK.nun 150/1.maddesine göre; usulüne uygun biçimde çağrıldıkları halde, davanın taraflarından her ikiside duruşmaya gelmezse, mahkeme,dava yenileninceye kadar dava dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verir.

Duruşmaya gelmeyen taraflardan biri, mahkemeye bir mazeret dilekçesi göndermiş ise bakılır:

Mahkeme özürü yerinde görerek kabulüne karar verirse, yeni bir duruşma günü belirleyerek tarafların bu duruşmaya davet edilmelerine karar verir. Diger bir anlatımla, dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar veremez.

Öte yandan, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olması halinde, taraflardan biri, davayı işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenileyebilir. Yenileme talebinde bulunan tarafın verdiği yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir (HMK. md.150/4).

Somut olaya gelince, davacı vekili mahkeme adı ve esas numaralarını da açıklayarak, yedi ayrı dava dosyasının duruşması nedeniyle 23/05/2013 tarihli oturuma katılamayacağını belirterek mesleki mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacı vekilinin mazeret dilekçesinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Mazeretin haklı sebebe dayanması halinde, hâkimin mazereti kabul etmesi gerekmektedir. Davacı vekilinin mazeret dilekçesinde, mazeretinin dayanakları gösterildiğinden mazeret talebinin kabulüne karar verilmelidir.

Buna göre mahkemece; davanın açılmamış sayılması için gerekli yasal koşulların oluşmadığı gözetilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre mahkemece; davanın açılmamış sayılması için gerekli yasal koşulların oluşmadığı gözetilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4358, Karar No: 2013/20127, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4358 E.  ,  2013/20127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2013 tarih ve 2012/152-2013/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu NAZO-S isimli geminin davalı tarafından İzmir 1. İcra Müdürlüğü’nün 2005/2559 esas sayılı dosyasında haksız yere seferden men ettirildiğini, müvekkilinin bu seferden men kararı neticesinde 7.500 USD bağlama vs. liman gideri ile 45.000 USD munzam zararının olduğunu ileri sürerek 52.500,00 USD karşılığı 61.950,00 TL maddi zararın 18.01.2008 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının asılsız olduğunu, takipte tankerin muhafaza altına alınması ve seferden menine ilişkin bir talebin olmadığını, gerek takip dosyası gerekse İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2006/808 Esas, 2007/318 karar sayılı dosyasında müvekkili tarafından yapılan takibin eski ismi M/T ORUBA yeni ismi NAZO-S olan gemideki tamiratlara ilişkin 26.08.2004 tarihinde yapılan sözleşme kapsamındaki işlere ait gemi alacağı olduğunu davacının zarar iddialarının mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Kocaeli Liman Başkanlığı'ndan gelen 16.05.2012 tarihli cevap uyarınca 1 günlük seferden men süresi boyunca geminin boşaltma faaliyetlerini sürdürebileceği ve bu sürede boşaltma faaliyetlerini 25.01.2008 tarihine kadar da sürdürdüğü, bu sürede geminin seferden menine ilişkin 1 günlük bekleme süresinde geminin tahliye faaliyetinin devam ettiğinin belirlendiği, bu nedenle davacının zarara uğramadığı ve gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25426, Karar No: 2010/7447, Tarih: 30.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25426 E.  ,  2010/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 170/3.maddesinin ilk cümlesine göre “...icra mahkemesi, İİK'nun 68/a-4.maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.” Anılan maddede öngörülen bu hüküm gereğince icra mahkemesi bilirkişi incelemesi yapmadan itiraz konusu imzanın borçluya ait olmadığı sonucuna ulaşamaz.

Öte yandan, İİK. nun 170/b maddesi göndermesi ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 68/a-3. maddesi hükmüne göre; mukayese imzaları ile senet üzerindeki imza arasında yapılacak kıyaslama ile yahut diğer delil ve karinelerden, mahkeme inkar edilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirdiği taktirde itirazın reddine karar verir. Mahkeme hakimine tanınmış bu yetki ancak olumlu yönde kullanılabilir. İmzanın borçluya ait olmadığı görüşüne ise ancak usulüne uygun biçimde yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda varılabilir.

Bu durumda, mahkemece, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itirazı düzenleyen İİK.nun 170/3. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken aynı kanunun 68/a-4 maddesi gereğince yöntemine uygun olarak imza incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yazılı gerekçe ile imzaya itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK.nun 170/3. maddesine göre icra mahkemesi aynı kanunun 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa itirazın kabulü ile birlikte takibin durdurulmasına ve dördüncü fıkra uyarınca şartların oluşması halinde borçlu yararına tazminata ve para cezasına karar verir. Somut olayda, mahkemece borçlunun imzaya itirazı hakkında bilirkişi incelemesi yapılmaksızın itiraz kabul edildiğine göre, yukarıda belirtilen madde hükmüne aykırı olarak takibin durdurulması yerine iptaline karar verilmesi ve ayrıca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12693, Karar No: 2008/17719, Tarih: 16.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12693 E.  ,  2008/17719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, İzmit Derince- ... Köyü 81 sayılı parselin davacılar adına tesbit ve tescil edildiği ve orman olmadığı halde, 1988 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında, orman sınırları içine alındığını bildirerek orman sınırlamasının iptalini istemiştir. Mahkemece, davacıların tutunduğu makiye ayırma işleminin yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olmadığı gibi tapu kaydının da özel yasalara göre oluşturulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 10 yıllık sürede açılan orman tahdidine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 01/07/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 18/01/1960 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın (B) bölümünün 3302 ve 3373 sayılı hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kaldığı, eğiminin % 20 olduğu, üzerinde halen maki elemanları bulunduğu, 1960 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında dava dışı bir çok parsele de uygulanan T.Sani 1341 tarih 35 numaralı sicilden gelen Ocak 1957 tarih 119 numaralı tapu kaydı nedeniyle davalılar adına tespit tutanağı düzenlendiği, 1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmış ise de yasa ve yönetmeliklere aykırı olarak ... ve ... isimli iki kişiden oluşan komisyonun 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında herhangi bir ölçüm ve açı değerine bağlı kalmadan Gebze Merkezi de dahil bir çok köyün yerleşim yerini, tapulu-tapusuz arazilerini,meraları, dağları, yolları, tahdidi yapılmış ve yapılmamış ormanları 1/25.000 ölçekli memleket haritasında kabataslak çizerek yaptıkları makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı, makiye ayırma işleminin orman

-2-

2008/12693-17719

-2-

2008/12693-17719

kadastro sınırları (orman rejimi) dışına çıkarma işlemi olmadığından, taşınmazın hukuken orman sayılan yer olma olgusunun devam ettiği, dayanılan tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa karşısında hukuki değerinin bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 16/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3821, Karar No: 2016/6325, Tarih: 24.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3821 E.  ,  2016/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2004, 2005, ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı ve mahkemece bu konuda herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından bu suçlara ilişkin olarak zamanaşımı süresi içinde mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-) Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış , sanık ... müdafii ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-) Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.05.2009 gün ve...Esas sayılı iddianamesi ile "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ''2004 , 2005 ve 2006'' takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi suçu raporu ile “mütalaa” yazısının “2004, 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2004 vılında sahte fatura kullanmak” suçları ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen " 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla sanıklar hakkında hüküm kurulması,

3-) Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yömnelik incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanıklar hakkında 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yömnelik incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanıklar hakkında 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1644, Karar No: 2016/5818, Tarih: 13.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1644 E.  ,  2016/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz istemlerinin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz istemlerinin reddine dair verilen Ek kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararların ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3633, Karar No: 2023/3519, Tarih: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3633 E.  ,  2023/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/113 E., 2014/64 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden: Yargılama sırasında on beş on sekiz yaş aralığında olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden: Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2013/113 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğünü, mağdurenin görünüş itibariyle yaşı hususunda eksik incelemeyle karar verildiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR