muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1134, Karar No: 2016/13446, Tarih: 28.11.2016

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1276, Karar No: 2021/6073, Tarih: 28.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/1276 E.  ,  2021/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... ile fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... ile fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3155, Karar No: 2013/4990, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3155 E.  ,  2013/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacının 6.11.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle % 9,1 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 30, davalının % 70 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Dairemizin 26.9.2011 tarih 2010/4523 E.,2011/7321 K. sayılı bozma kararından sonra yapılan yargılamada, dosyanın daha önce 16/05/2007, 15/04/2008 tarihlerinde işlemden kaldırılmakla, HMK nın 150/6 ve 320/4 madde hükmüne göre davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmiştir.

Davacı vekili son duruşmadan önce 29.06.2012 tarihli dilekçesinde duruşma gününde ... İş Mahkemesinde duruşmaları bulunduğu için duruşmaya katılamayacağını ve yokluğunda direnme kararı verilmesini istediğini belirten bir dilekçe vermiştir.

İşlemden kaldırma ve davanın açılmamış sayılması müessesesi HMK 320/4. maddesinde (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 409 ve devamı maddelerinde) düzenlenmiştir.

Kural olarak, mahkemece; taraflara usulüne uygun davetiye çıkarılması, bu yolla tarafların duruşmada hazır bulunmalarının ve savunma yapabilmelerinin sağlanması yasal bir zorunluluk ve hukuki dinlenilme hakkının da gereğidir.

Usulüne uygun davet edilen taraf davacı ise, davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkar etmiş sayılır; davayı takip etmek isteyip de buna imkanı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Görüldüğü üzere, duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan tarafın bu mazeretini bildirip belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağı bulunmaktadır.

Mahkemece, usulüne uygun biçimde davet edilmiş taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenecek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Mahkemece, usulüne uygun biçimde davet edilmiş taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenecek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Mazeret göndermeyen davacı tarafın yokluğunda duruşmaya gelen taraf davayı takip etmeyeceğini açıkça bildirirse dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Mazeret bildirilmişse ve diğer taraf hazır ise bu mazeret konusundaki düşüncesi mutlaka sorulmalıdır.

Davacı yanca mazeret bildirilmiş; mazereti hazır bulunan taraf ve mahkeme kabul etmişse bu halde yargılamaya devam olunarak belirlenecek yeni duruşma gününün yatırılan davacı giderlerinden karşılanarak gelmeyen tarafa bildirilmesi gerektiğinde de kuşku yoktur.

Davacı mazeret bildirmiş ancak belgelendirmemişse ya da gönderdiği mazeret geçerli değilse, hazır bulunan taraf sorulmasına karşın mazereti kabul etmemişse mahkeme mazereti değerlendirecek kabul ederse açıklanan şekilde davacı tarafa yeni duruşma gününü bildirecek, kabul etmezse de davanın hazır bulunan tarafça takip edildiğine ilişkin açık bir beyan bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verecektir.

Somut olayda; dairemizin bozma kararından sonra mahkeme hakimi davacı vekilinin gönderdiği mazereti duruşmada okumuş ve davalı taraf da duruşmaya katılmadığı için davalı tarafa görüşünü soramamış ve davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin Kırıkkkale İş Mahkemesinde duruşmasının bulunması mesleki mazeretinin kabül edilerek duruşmaya devam edilmesi gerekirken mazeretin reddedilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun içeriği aktarılan 21.11.2012 tarih 2012/9-850 E., 2012/816 K. nolu kararıda bu doğrultudadır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve yargılamaya kaldığı yerden devam olunmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18653, Karar No: 2014/26719, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18653 E.  ,  2014/26719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/454-2014/242

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin işten çıkarılmadan önceki görevinin, dışarıdan traktör üretimi için gerekli parçaların depoya gelmesi ve üretim için fabrika içerisindeki gerekli birimlere dağıtılması safhasında; depo içerisinde malzemelerin istiflenmesi, taşınması görevini yapan iş makinesi operatörü olduğunu, olay günü yine malzeme taşıması yapan iş makinesi ile görevini icra ederken malzeme almak için manevra yaparken geri geri gitmek istediğini ancak aracın freninin tutmaması ve bu sebeple direksiyonun boşa dönmesi sebebiyle araç kontrolünü kaybettiğini, iş makinesi deponun içerisinde bulunan prefabrik bölmeye hafifçe çarptığını, çarpma sonrası prefabrik bölmenin sadece cam kısmının kırıldığını, demir sacın eğildiğini ancak prefabrik bölmede meydana gelen maddi hasarın çok düşük olduğunu, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-ı. maddesi gereği tazminatsız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilerek işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, şirketin zararının tamamen davacının kusuruyla meydana geldiğini, davacının verdiği zararın 30 günlük ücretini aştığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosyada mevcut 09.10.2013 tarihli Bilirkişi Kurulu Raporu içeriğine göre olayda işverenin kusurunun %75, davacının ise %25, meydana gelen zarar miktarının ise 3.776,00 TL olduğu, buna göre meydana gelen olayda davacının kusurunun 1/4, meydana gelen miktarının da 30 günlük ücretten az olduğu, buna göre meydana gelen zarar ile feshin yapılmasında orantı/denge gözetildiğinde hakkaniyet olmadığı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile işverence yapılan feshin geçersizliğinin tesptine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir.

Mahkemece işyerinde yapılan keşif sonunda alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davacının işe iadesine karar verilmişse de; bilirkişi raporunda, işverenin, işyerinde kullanılacak iş ekipmanının yapılacak işe uygun olması ve bu ekipmanın işçilerin sağlık ve güvenliğine zarar vermemesi için gerekli tüm tedbirleri alması gerektiği, iş ekipmanını seçerken işyerindeki özel çalışma şartlarını, sağlık ve güvenlik yönünden tehlikeleri göz önünde bulundurarak, bu ekipmanın kullanımının ek bir tehlike oluşturmamasına dikkat etmesi gerektiği, iş ekipmanının, çalışanların sağlık ve güvenliği yönünden tamamen tehlikesiz olması sağlanamıyorsa, riski en aza indirecek uygun önlemleri alması gerektiği, davalı işverence belirtilen bu önlemlerin alınmamasının kazanın oluşunda etken olduğu, bu nedenle işverenin kazanın meydana gelmesinde %75 oranında kusurlu olduğu, dikkatsiz ve tedbirsiz davranması nedeni ile de davacının %25 oranında kusurlu olduğu, meydana gelen kaza sebebiyle oluşan zarar miktarının 3.776,00 TL olduğu, kusur oranlarıyla değerlendirme yapıldığında davacının %25 kusur oranına göre, işverenin malına verdiği zarar miktarı 30 günlük ücretini aşmadığı, bu nedenle davalı işveren tarafından yapılan fesih gerekçesinin sübut bulmadığı belirtilmiştir. Ancak olaydaki kusur oranının belirlenmesine ilişkin bilirkişi raporu yeterli ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacının eyleminin feshi gerektirecek haklı bir neden teşkil edip etmediğinin belirlenmesi için kusur oranı ve oluşan zarar miktarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekir. Hal böyle olunca fesih sebebi yapılan olayın meydana gelmesinde taraflara atfedilebilecek bir kusur bulunup bulunmadığı, varsa ne şekilde ve sebepleri ile ayrıntılı, denetime elverişli şekilde kusur oranının belirlenmesi ve kusur oranına isabet eden zarar miktarının saptanması, buna göre davacının otuz günlük brüt ücreti ile karşılaştırılarak oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi ve feshin haklı ya da geçerli sebebe dayanıp dayanmadığının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazlı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21446, Karar No: 2014/12036, Tarih: 16.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21446 E.  ,  2014/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/36745

Mahkemesi : Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14/09/2012

Numarası : 2011/698 -2012/806

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay mahallinde bulunan okulun bahçe duvarı bitişiğindeki sokak üzerinde bulunan galvanizli sokak aydınlatma direğine, okul bahçesinde top oynayan ölenin topunun bahçe duvarının arkasına geçmesi üzerine, sokak aydınlatma direğine tutunarak duvarı aşıp topu almak istediği esnada, tutunduğu sokak aydınlatma direğinin gövdesinde bulunan ampulden kaynaklandığı tespit edilen kaçak elektriğe çarpılarak ölmesi ile sonuçlanan olayda; dosyada mevcut sözleşme örneklerine göre; elektrik idaresi ile yüklenici G. Limited Şirketi arasında yapılan 11.04.2001 tarihli sözleşme ile şehir şebekesi tesis ve tevsii işinin yüklenici şirkete verildiği, işin yapım süresinin 30 ay olduğu, sözleşme içeriğine göre tesisin yapımı sırasındaki iş kazalarından yüklenicinin sorumlu olduğu, yargılama aşamalarında elektrik idaresi tarafından gönderilen müzekkere cevaplarına göre, aydınlatma direği tesisinin ihaleten yüklenici firma olan G. mühendislik limited şirketine yaptırılarak aydınlatma direğinin 17.08.2006 tarihinde enerjilendirilerek faaliyete girdiği, akabinde elektrik arıza onarım bakım işinin 2 yıl süre ile F. Elektrik Limited şirketine ihale ile verildiği, arıza onarım bakım genel ve özel şartnameleri gereği yüklenici firma işe başladıktan sonra oluşacak tüm arızaların giderilmesi, iş programı doğrultusunda bakım yapılması ve elektrik şebekelerinin işletilmesi işinin yüklenici firma olan .Elektrik limited şirketinin sorumluluğunda olup yüklenici firmanın bu işe 19.02.2011 tarihi itibariyle başlayacağı, ancak yapılan bu ihale ile ilgili sözleşmenin dosya içeriğinde bulunmadığı, bilirkişiler tarafından yapılan tespitlere göre, olayın; aydınlatma direğinin koruma topraklamasının sağlıksız olması ve akım kaçağı olduğunda çalışmamasından meydana geldiği, aydınlatma direğinde bulunan lambanın yaklaşık bir aydır yanmadığı, lamba balastının yanması sonucu galvaniz direğin gövdesine 220 volt elektrik geçtiği halde direk koruma topraklama direncinin standardın çok üzerinde olması sebebiyle topraklamanın çalışmadığı ve sigortanın atmadığı,

direğe temas ettiği anda kaçak akımın ölenin üzerinden geçerek toprağa devresini tamamladığı, direğin topraklama direncinin 42 ohm olarak ölçüldüğü, oysa ki, Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliği'ne göre en büyük topraklama direncinin 1,8 ohm olması gerektiği, dolayısıyla aydınlatma direğinin yapımı aşamasında topraklama hatasının bulunduğu anlaşılmakla; tüm bu belirlemeler karşısında 1 aydır lambası yanmadığı iddia edilen aydınlatma direği ile ilgili herhangi bir arıza bildirimi yapılıp yapılmadığına ilişkin olay tarihinden 1 ay öncesinden itibaren arıza bildirim defterleri temin edilerek, aydınlatma direğinin yapım işini alan Gürdağ Limited şirketinin ihale ile sorumlu olan yetkilisi ile işin teslimi aşamasında aydınlatma direğini teslim alan elektrik idaresi görevlisi tespit edilip, bu kişiler hakkında dava açılması sağlanıp, dosya ile birleştirilmesi ve tüm sanıkların hukuki durumunun buna göre takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 16.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11630, Karar No: 2015/2205, Tarih: 25.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11630 E.  ,  2015/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen 14.02.2014 tarihli Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6989, Karar No: 2018/5863, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6989 E.  ,  2018/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 12.08.2009 tarihli vergi suçu raporunun 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemine yönelik olup 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan 28.08.2009 tarihli mütalaanın da vergi suçu raporuna atıf yaptığı ve buna göre 2007-2008-2009 takvim yıllarına ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde 2009 takvim yılını da kapsar şekilde sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, dava konusu yapılmayan 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması

b) 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 28.04.2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2006 takvim yılında "sahte fatura düzeleme" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura kullanma" suçundan hüküm kurulması,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.