muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9173, Karar No: 2023/7172, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9173 E.  ,  2023/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/124 E., 2015/207 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.07.2015 tarihli ve 2015/124 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f )bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi uyarınca erteli 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; İlk Derece Mahkemesinin nitelikli cinsel istismar eyleminden hüküm kurmasının hukuka aykırı olduğunu, mağdurun adli tıp kurumu raporunda fiili livata eylemine maruz kalıp kalmadığının tıbben tespit edilemediğini, suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; İlk Derece Mahkemesinin nitelikli cinsel istismar eyleminden hüküm kurmasının hukuka aykırı olduğunu, mağdurun adli tıp kurumu raporunda fiili livata eylemine maruz kalıp kalmadığının tıbben tespit edilemediğini, suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "Olay günü yaşı küçük katılan mağdur ...'in okula gitmek üzere yolda yürüdüğü sırada tanımadığı s.s.çocuk ...'in motorsiklet ile yanına gelerek nereye gittiğini sormuş , okula gittiğini söylemesi üzerine 'gel seni okula ben götüreyim' diyerek motorunun arka kısmına katılan mağdur ...'i okula götürmek üzere bindirdiği ancak okula gitmeyip şehir dışına ormanlık bir alana götürdüğü motoru bir kenara bırakıp katılan mağdur ... ile birlikte 15 dk kadar sık ağaçlı olan ormanın içerisine dağa doğru yürüdükten sonra s.s.çocuğun oturup bir sigara yaktığı, sigaradan bir kaç nefes de katılan mağdur ...' e çektirdiği, sigarasını bitirdikten sonra s.s.çocuğun önce katılan mağdur ...'in pantolonunu ve kilodunu indirdiği, ardından kendi pantolonunu ve kilodunu çıkararak penisini bir kez katılan mağdur ...'in anüsüne sokmak suretiyle katılan mağdura yönelik nitelikli cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği, ardından üzerinden çıkardığı bıçağı katılan mağdura göstererek 'bu olayı birisine anlatırsan seni keserim' diye tehdit ettiği ve daha sonra katılan mağdurla birlikte aynı motorsiklete binerek şehir merkezine geldikleri, s.s.çocuğun katılan mağduru gideceği okula yakın bir yerde bıraktığı ve oradan ayrıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkememizce suça sürüklenen çocuğun eylemi bu şekilde kabul edilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.07.2015 tarihli ve 2015/124 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9478, Karar No: 2014/7969, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9478 E.  ,  2014/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/259052

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.05.2011

NUMARASI : 2010/47 Esas, 2011/87 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureyi ne zamandır tanıdığı ve mağdurede hayatının ilk yıllarında başlayıp ömrü boyunca sürecek olan akıl zayıflığı olduğunu bilecek durumda olup olmadığı hususlarında araştırma yapılmaksızın, sanığın mağduredeki akıl zayıflığını bildiğine ilişkin delil bulunmadığından bahisle eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6822, Karar No: 2025/2934, Tarih: 04.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6822 E.  ,  2025/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/446 Esas, 2024/720 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/251 Esas, 2021/126 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idareler vekilleri ile katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporuna göre davacıların paylarına ayrı ayrı düşen ve davalı ... aleyhine hüküm altına alınan(hesaplanan) miktarlar ile davacılar ..., ..., ... ve ... dışındaki davacıların paylarına ayrı ayrı düşen ve davalı Bursa ... aleyhine hüküm altına alınan(hesaplanan) miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle ... vekilinin tüm davacılar yönünden, davalı Bursa ... vekilinin ve davacılar vekillerinin ise davacılar ..., ..., ... ve ... dışındaki davacılar yönünden temyiz dilekçelerinin reddine karar verildikten sonra, gerekli şartları taşıdığı anlaşılan davacılar ile davalı Bursa ... vekillerinin davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerine ait Bursa ili, ..., ... Mahallesi 4177 ada 146 parsel sayılı taşınmaza yol yapılarak kamulaştırmasız olarak el atıldığını, taşınmazın imar planında kent parkı alanında olduğunu belirterek bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Bursa ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili idareye husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmazın 1. derece doğal sit alanında olduğunu, husumetin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına yöneltilmesi gerektiğini, idari yargının görevli olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Bursa ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili idareye husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmazın 1. derece doğal sit alanında olduğunu, husumetin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına yöneltilmesi gerektiğini, idari yargının görevli olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın sit alanında ve kent parkı alanında kaldığını, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın daha değerli olduğunu, davacılardan ... ve ... ...'in isminin gerekçeli kararda belirtilmediğini, ayrıca kararda ismi geçen ...'un davacı olmayıp dosyanın tarafı olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, belirlenen değerin çok yüksek olduğunu, emsal değerlendirmesinin gereği gibi yapılmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3.Davalı Bursa ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen değerin fahiş olduğunu, proje bütünlüğünden bahsedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak biçilen değerin yerinde olduğu, dava konusu taşınmaza fiilen yol olarak el atılmakla imar uygulamasına başlandığından, kent parkı alanında kalan ve Bursa ... sorumluluğunda bulunan alan yönünden adı geçen davalının sorumlu tutulması ve el atılmayan kısımlar yönünden proje bütünlüğü doğrultusunda yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu, karar başlığındaki eksik ve hataların İlk Derece mahkemesince tashih/ tavzih marifetiyle mahallinde düzeltilebilir olduğundan kaldırma sebebi yapılmadığı belirtiilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri ve davacılar vekili katılma yolu ile temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili katılma yolu ile sunduğu temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idareler vekilleri ve davacılar vekili katılma yolu ile temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili katılma yolu ile sunduğu temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2.Davalı Bursa ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, imar planlarının yürürlük tarihinden itibaren 5 yılın geçip geçmediğinin denetlenmesi gerektiğini, kent park alanından sorumlu tutulamayacaklarını, husumetin ilgili Bakanlığa yöneltilmesi gerektiğini, maktu harç alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmaz ile aynı kent parkı alanında kalan komşu parsellere ait dosyalar, güncel mevzuat, dava konusu taşınmazla ilgili daha önce açılıp kabul ile sonuçlanan ve kesinleşen kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı davalar birlikte değerlendirilip gözetildiğinde taşınmazda kısmen Osmangazi Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu fiilen el atma bulunduğu, 2006 yılından itibaren yürülükte bulunan imar planında kent parkı alanında olan dava konusu taşınmazda proje bütünlüğü ilkesi gereği kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiği, taşınmazın tasarrufunun kısıtlandığı anlaşıldığından davacıların paylarına düşen bedellere hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Davacılar vekilinin karar başlığına ilişkin sunduğu itirazlar mahallinde düzeltilebilecek maddi hatalar olduğundan bozmaya konu edilmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A.Davalı ... Vekilinin Tüm Davacılara Yönelik, Davalı ... ve Davacılar Vekillerinin Davacılar ..., ..., ... ve ... Dışındaki Davacılara Yönelik Temyizleri Yönünden;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

B.Davalı Bursa ... ve Davacılar Vekillerinin Davacılar ..., ..., ... ve ...'na Yönelik Temyizleri Yönünden;

Davacılar ve davalı Bursa ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

B.Davalı Bursa ... ve Davacılar Vekillerinin Davacılar ..., ..., ... ve ...'na Yönelik Temyizleri Yönünden;

Davacılar ve davalı Bursa ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... Başkanlığından alınan peşin harcının istek halinde iadesine, davalı Bursa ... ile davacı ... vd. alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2035, Karar No: 2024/2950, Tarih: 27.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2035 E.  ,  2024/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.01.2024

SAYISI : 2023/240 E., 2023/221 K.

DAVA TARİHİ : 28.02.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bayramiç Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/96 E., 2021/43 K.

Taraflar arasındaki terekeye temsilci atanması isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın dahili davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.01.2024 tarihli ek karar ile "...dahili davalının istinaf başvurusunun reddine dair kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362-(1)-ç maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği..." gerekçesiyle "....temyiz dilekçesinin reddine..." karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, dahili davalının temyiz dilekçesinin reddine yönelik olarak Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.01.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde "çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar" hükmü yer almaktadır. Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevi ise 6100 sayılı Kanun'un 4. maddesinde düzenlenmiştir. Münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına giren terekeye temsilci atanmasına ilişkin olan ve temyizi kabil olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmektedir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.01.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5605, Karar No: 2014/1401, Tarih: 10.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5605 E.  ,  2014/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : TCK.nun 81, 39, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükümünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, gerekçenin yetersiz olduğuna, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, katılan vekilinin sanığın asli fail olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 10/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19304, Karar No: 2015/3435, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19304 E.  ,  2015/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2568, Karar No: 2014/20214, Tarih: 26.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2568 E.  ,  2014/20214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/46565

MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2010

NUMARASI : 2010/250 (E) ve 2010/462 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranmak

I-213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın bizzat kendisine 08.03.2010 tarihinde iş yerinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

II-Kabul ve uygulamaya göre de;

1- İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen 26.04.2010 tarih ve 2010/3 sayılı vergi suçu raporu ve eklerinde; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tarh edilecek vergi ve cezaların ise eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları, bu durumda, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana gelmediği cihetle; sanığın tahakkuk ettirilen usulsüzlük cezalarını ödemediği ve bu şekilde kamu zararının giderilmediğinden bahisle yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

2- 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK'nun 359/a-2. maddesindeki temel hapis cezasının “18 ay” olarak belirlendiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.