muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5269, Karar No: 2015/3175, Tarih: 02.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5269 E.  ,  2015/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bir inşaat şirketinin vekili olarak görev yapan sanık ...'ın gerçekte işyerinde çalışmayan sanık ...'un katılan kurumdan emekli olabilmesi amacıyla 18.07.2009 ile 31.12.2009 tarihleri arasında sigortalı gösterdiği ve sanıkların katılan kurumu zarara uğrattıkları belirtilerek dolandırıcılık suçunun işlendiklerinin iddia edildiği olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların ... kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık Ali İhsan Altıntaş'ın vekili olduğu işyerinin idari ve vergi mevzuatlarına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, ... Başkanlığı'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, sigorta primlerinin muntazaman ödenmiş bulunması, ödenmese bile ilgili kurumun alacaklarını her zaman tahsil etme imkanının bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, sanıklara yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3055, Karar No: 2016/7553, Tarih: 14.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3055 E.  ,  2016/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I) “Defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) “2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin ilgili takvim yılında düzenlenen son fatura olduğu cihetle; suç tarihlerinin, 2003 takvim yılı için en aleyhe kabulle 31.12.2003, 2004 takvim yılı için 28.12.2004, 2005 takvim yılı için 17.01.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2003 ve 2004 takvim yılları için suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ise, suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılmış olan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13693, Karar No: 2011/20378, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13693 E.  ,  2011/20378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11596, Karar No: 2016/16899, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11596 E.  ,  2016/16899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli ve bu bedel üzerinden TRT payı, KDV, belediye tüketim vergisi, enerji fonu adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 01.04.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 35.810,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 35.810,00 TL alacağın dava tarihi 02/02/2015'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve diğer bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4155, Karar No: 2022/7696, Tarih: 04.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/4155 E.  ,  2022/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmazın Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün asıl ve birleşen dosya davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ..., ..., vekili asıl dosyaya sunduğu 07.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile özetle;...., köyü, ....., mevkiinde bulunan doğusu ....,, batısı dere, kuzeyi ...tarlası, güneyi deniz ile çevrili ve keşif sırasında gösterilecek olan tahminen toplam 60.000 m2 miktarındaki taşınmazın kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakıldığını, bu kısımların kendi kullanımları ve zilyetlikleri altında olduğunu belirterek; taşınmazın adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosya davacısı ...vekili birleşen dosyaya sunmuş olduğu 30.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile özetle; ...., İlçesi...., Köyü ....., mevkiinde bulunan tahminen 4.600 m2'lik ve aynı yerde bulunan 3.600 m2 miktarındaki taşınmazların kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığını, bu kısımların müvekkilinin zilyetliği altında olduğunu belirterek; bu kısmın müvekkili adına tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece her iki tescil davası birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmi;, hüküm, asıl ve birleşen dosya davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildikten sonra, yapılan geri çevirme üzerine alınan bilirkişi raporunda tescil davasına konusu taşınmazların 3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan çalışmalarda 121 ada 197, 198, 192, 191, 190, 189 parsel numaralarını aldığı bildirilmiştir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösteren fen bilirkişi rapor ve krokisi yazılacak müzekkereye eklenmek sureti ile Kadastro Müdürlüğünden dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorulmalı, düzenlenmiş ise kadastro tutanak örnekleri ve tapuya kaydedilmişlerse tapu kayıtları ve komşuları ile birlikte gösterir krokisi dosya arasına alınmalı, tutanak düzenlenmiş taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi gereğince görevli mahkemenin Kadastro Mahkemesi olduğu nazara alınarak davanın görev yönünden reddine karar verileceği düşünülmeli, hakkında tutanak düzenlenmemiş taşınmazlar var ise bu taşınmazlar yönünden davanın esası hakkında karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosya davacılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6531, Karar No: 2021/4411, Tarih: 25.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6531 E.  ,  2021/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/01/2020 tarih ve 2017/658- 2020/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sahibi/kiracısı olduğu iş yerlerinde sistematik davacı ... birliğine üye yayın evlerinin mali hak sahibi olduğu eserlerin izinsiz ve sözleşmesiz olarak (korsan) çoğaltıp satıldığının tespit edildiği ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla FSEK 68. maddesi gereğince 1.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, üye yayın evlerinin mali haklarına esaslı bir şekilde yeni saldırı tehlikesinin mevcut olması sebebiyle FSEK 69. maddesi gereğince vaki ve muhtemel tecavüzün men'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., söz konusu iş yerinin kendisine babasından miras kaldığını, aynı binada sahibi olduğu iki daireden birinde ikamet ettiğini, iş yerinin depo mahiyetinde olduğunu, bu şekilde diğer davalılara kiraya verdiğini, içeride yapılan işin nev'ini bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; FSEK 68. maddesi gereğince 170.970 TL'nin 3 katı = 512.910 TL tazminat belirlenmişse de; davacının talebi ile bağlı kalınarak bozma öncesi yapılan ıslah dilekçesindeki bedelin dikkate alındığı gerekçesiyle davalılardan ... ve ... hakkında açılan davanın kabulüne, davacının talebi ile bağlı kalınarak bozma öncesi yapılan ıslah dilekçesindeki bedel dikkate alınarak 60.000 TL tazminatın, haksız fiil tarihi olan 05/08/2011 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalılardan ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına davalılardan ... hakkındaki davanın reddine, davacı ... birliğinin hak sahibi olduğu Doğan Yayıncılığa ait İsim-Şehir-Hayvan, Firar Perest, Seranat, İletişim Yayınevine ait Bir Bilim Adamının Romanı, Korkuyu Beklerken, Puslu Kıtalar Atlası, Suskunlar, Tehlikeli Oyunlar, Derina Köprüsü, Alfa (Everest) yayınlarına ait ..., Gelibolu ve Can Yayınlarına ait Brida ve Simyacı adlı kitaplara davalıların (... ve ...) muhtemel tecavüzlerinin önlenilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.073,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15510, Karar No: 2010/665, Tarih: 26.01.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/15510 E.  ,  2010/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 26.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7815, Karar No: 2014/15734, Tarih: 03.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7815 E.  ,  2014/15734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; 20.09.2012 günü davalının oğlu Emre Uçar'ın, emniyet görevlilerinin dur ihtarına uymayarak motosiklet ile kaçarken ekip otosunun sağ ön kısmına çarptığı ve maddi hasara sebebiyet verdiği belirtilerek, meydana gelen zararın aile başkanı sıfatı nedeniyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 4.249,06 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde; davalı olarak eylemi gerçekleştirdiği bildirilen küçüğe velayeten baba gösterilmiştir. Bu istek ve dava dilekçesinin yazım şekli gözönüne alındığında, davanın TMK’nun 369.maddesinde düzenlenen ev başkanının sorumluluğuna göre açıldığının kabulü gerekir. Anılan madde, kanunun ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4.maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK.nun 369.maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekmektedir.

O halde; HMK'nun 114/c maddesi gereği mahkemenin görevli olması dava şartı olduğundan, HMK 115.maddesi uyarınca mahkemece, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.