muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16421, Karar No: 2012/22692, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16421 E.  ,  2012/22692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ile müdahil Hazine vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde ve taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hazine, yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Kendilerini vekil ile temsil ettiren davacı idare ve davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin g fıkrası ve 2. bendinin hükümden çıkartılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Kendilerini vekil ile temsil ettiren davacı idare ve davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 1.100,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davalılardan alınarak davacı idareye ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11285, Karar No: 2015/15338, Tarih: 14.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/11285 E.  ,  2015/15338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/202598

Mahkemesi : Bayındır (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 23/12/2013

Esas-Karar No : 2013/406-2013/569

Taksirle yaralama suçundan sanık Z.. D..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesine göre ertelenmesine ilişkin Bayındır (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/406 esas, 2013/569 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 89/1 ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 ay 15 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasına çevrilmemesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezasının ertelenebileceği hüküm altına alınmış iken, para cezasının ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 26.05.2015 gün ve 34079 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2015 gün ve 2015/202598 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8. maddesindeki, “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” düzenlemesine aykırı şekilde, sanığa gün üzerinden adli para cezası tayin edilmemesi ve hükmedilen 2 ay 15 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/1-2. maddesi gereğince sanığın bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarla çarpılmaması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

Ayrıca; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlığına yer verilerek ertelemenin hapis cezası ile sınırlandırıldığı ve anılan Kanun'da adli para cezalarının ertelenebileceğine dair bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, sanığa hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Ayrıca; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlığına yer verilerek ertelemenin hapis cezası ile sınırlandırıldığı ve anılan Kanun'da adli para cezalarının ertelenebileceğine dair bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, sanığa hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Bayındır (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/406 esas, 2013/569 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d maddesinde yer alan, “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenlerine göre aleyhe sonuç doğurmamak üzere uygulama yapılarak ve mahkemenin takdiri de gözetilerek, hükmün 1 ve 2 numaralı paragraflarının, “1- a) Sanığın sübut bulan taksirle yaralama suçundan dolayı eylemine uyan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince, aynı Kanun'un 61/1. maddesindeki ölçütlerden suçun işleniş biçimi ve sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak, takdiren ve tercihen 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, b) Sanığa tayin edilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınıp, hükmedilen cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2- TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca, sanık hakkında sonuç olarak belirlenen 75 gün ile aynı Kanun'un 52/1-2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurulup, 1 gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak tayin edilen miktarın çarpılması suretiyle neticeten sanığın 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” şeklinde değiştirilmesine, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10650, Karar No: 2013/12868, Tarih: 03.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10650 E.  ,  2013/12868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... .... aleyhine 17/01/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 19/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davalının ikametgahı mahkemesi yetkili olduğundan mahkemenin yetkisizliğine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından aracının üzerine kimyasal içerikli boya dökülmesi nedeniyle uğradığı zararın tahsilini istemiştir.

Davalı, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Dava, haksız fiil esaslarına dayanmakta olup yetki uyuşmazlığı haksız fiile ilişkin kurallar çerçevesinde çözümlenmelidir. Buna göre;

Haksız eylemden doğan tazminat davalarında yetki konusu yürürlükteki 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 16. maddesinde; “Haksız bir fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Davaya konu olay ..... ilçesinde gerçekleşmiştir. Davacının yerleşim yerinin de..... ilçesi olduğu dava dilekçesinden anlaşılmaktadır. Davacı eldeki davayı yasa maddesinde belirtilen seçimlik yetki yerlerinden olan haksız eylemin gerçekleştiği yerde açtığına göre davanın esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde yetkisizlik kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/499, Karar No: 2017/19329, Tarih: 03.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/499 E.  ,  2017/19329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlerine ilişkin hükümler katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Doktor, eczacı ve kayıt memuru olarak sağlık ocaklarında ve özel hastanede görev yapan sanıkların iştirak halinde hastaları muayene etmeden reçete düzenledikleri ve bu reçeteleri katılan kuruma fatura ederek yersiz ödemeye sebep olup haksız menfaat temin ettikleri iddia edilen olayda,

Doktor sanıkların hastaları görmeden muayene etmediklerine ve hasta kayıt kabuldeki görevliler tarafından kimlik kontrollerinin yapıldığına ve iş yoğunluğundan ayrıca kimlik kontrolü yapmamış olabileceklerine ilişkin savunmaları, müştekilerden bir kısmının mahkeme aşamasında önceki beyanlarının doğru olmadığını, sanık doktorlara muayene olup reçete tanzim ettirerek bu reçetedeki ilaçları sanık eczacıdan aldıklarını beyan etmeleri, personel sanıkların ise kayıtları kendilerinin yaptıklarına dair inkarları, eczacı sanığın ise gelen reçetelerin şeklen uygunluğunu gözetip sisteme girdiklerine ilişkin savunması, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığından ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi gözetilerek mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin sanıklar hakkındaki nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6459, Karar No: 2016/7996, Tarih: 20.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6459 E.  ,  2016/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın 09/05/2013 tarihinde seyir halinde iken yağmur suları nedeni ile oluşan yol suyunun aracın üzerine gelmesi nedeniyle hasara uğradığını, yapılan ekspertiz çalışmalarında söz konusu durumun tespit edildiğini, anılan hasarın yağışlar nedeni ile yağmur suyunun tahliyesine ilişkin alt yapı tesislerinin yapılmaması, yağmur suyunun tahliyesinin sağlanamaması nedeniyle oluşan yol suyundan kaynaklandığını, hasardan davalının sorumlu olduğunu, 2.734,00 TL hasar bedelinin müvekkili sigorta şirketince sigortalıya ödendiğini belirterek 2.734,00 TL nin ödeme günü olan 25.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından periyodik olarak kanal muayene bacalarının bakım ve onarımının yapıldığını, olayın meydana geldiği tarih öncesi ve sonrasında müvekkili kuruma dava konusu adresle ilgili şikayet ve başvuru yapılmadığını, bölgedeki kanalizasyon ve yağmur suyu hatlarında herhangi bir sorun olmadığının tespit edildiğini, meydana gelen olayla ilgili müvekkili kurumun herhangi bir kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını, talep edilen tazminat bedelinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 2.734,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 25/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 140,06 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4178, Karar No: 2020/2733, Tarih: 25.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4178 E.  ,  2020/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Kocaeli 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 16/04/2019 tarih ve 2018/167-2019/187 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği "Derince ... evleri" projesinden B-8 blok 9 nolu daireyi satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, konutun 2013 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek; eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla birlikte talep sonucunu 3.365,60 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın 1.925,97 TL yönünden kısmen kabulüne, bu bedelden 500,00 TL'nin dava tarihinden, 1.425,97 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davada, kabul ve reddedilen miktarlar, karar tarihi (16.4.2019) itibariyle ayrı ayrı 3.200,00 TL'yi geçmediğinden HUMK'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin tarafların temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ve davalının temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, peşin alınan 44,40 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6055, Karar No: 2015/21799, Tarih: 30.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6055 E.  ,  2015/21799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/74853

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanıklar ... V.. S.. ve R.. E..'in yapılan yargılamaları sonunda mahkumiyetlerine ve müsadereye dair Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.12.2014 gün ve 2014/171 esas, 2014/338 karar sayılı hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ....., .... ve.... müdafiileri tarafından incelemenin duruşmalı olarak talep olunması üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2015 tarihli tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldığından tayin olunan 09.09.2015 günü Cumhuriyet Savcısı hazır olduğu halde duruşma salonunda oturum açılarak sanıklar ...ve ... müdafiilerinin savunmasını yapmasından sonra kararın tefhimi için duruşmanın bırakıldığı 30.09.2015 günü celse açılmış dava evrakı incelenerek sanık ... müdafiinin hazır olduğu halde aşağıdaki hüküm tefhim olunmuştur.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ...ve...hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ...ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile mahkemece kanıtlar değerlendirilip ge- rektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun görüldüğünden; sanık ...'in, bir sebebe dayanmayan, müdafiinin ise suçun sabit olmadığına, suç vasfına ve etkin pişmanlığa; sanık ... müdafiinin, takdiri indirime; Cumhuriyet Savcısının ise, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde gö- rülmediğinden reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ...hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına; müdafiinin eksik incelemeye, suçun sabit olmadığına ve suç vasfına; malen sorumlu ... ise, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

El konulan plakalı nakil aracının kayden maliki olan ... talimatla alınan beyanında aracın kendisine ait olduğunu, suçta kul- lanıldığını bilmediğini belirtmesi ve beyanının aksi yönünde delil bulunmaması kar- şısında, aracın dosya kapsamına göre iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu anlaşılmakla; müsadere koşulları oluşmadığı halde iadesi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

El konulan plakalı nakil aracının kayden maliki olan ... talimatla alınan beyanında aracın kendisine ait olduğunu, suçta kul- lanıldığını bilmediğini belirtmesi ve beyanının aksi yönünde delil bulunmaması kar- şısında, aracın dosya kapsamına göre iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu anlaşılmakla; müsadere koşulları oluşmadığı halde iadesi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün C fıkrasının 3. bendinden '' araç ile yine Sulh Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 tarih ve 2014/188 D. İş sayılı kararlarıyla el konulan ve kaçak silah naklinde öncü araç olarak kullanılan S.. S.. a ait plakalı araçların TCK.nun 54. maddesi gereğince MÜSADERELERİNE,'' ibaresi çıkarılarak yerine "TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine,Sulh Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 tarih ve 2014/188 D. İş sayılı kararlarıyla el konulan ve kaçak silah naklinde öncü araç olarak kullanılan S.. S..'a ait .. plakalı aracın ise kayden malik olan ...a iadesine, araç kaydı üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA),

3- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın aşamalarda değişmeyen sa- vunmalarının aksine atılı suça iştirak ettiği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi

uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanığın bihakkın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü olmaması halinde derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22778, Karar No: 2012/7220, Tarih: 12.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22778 E.  ,  2012/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili meskeniyet şikayetinde bulunmuş, mahkemece şikayet konusu olayda icra ve iflas dairesince yapılan bir muamele bulunmadığı, dolayısıyla icra mahkemesinin görevli olmadığı, 6183 sayılı yasanın 15.maddesi gereğince Edirne Vergi Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek davanın görev yönünden reddine, dosyanın talep halinde görevli Edirne Vergi Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

Vergi Dairesince konulan haciz idari nitelikte olup, anlaşmazlığın çözümü vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden şikayetin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece görevsizlik kararı verilerek kararın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın Edirne Vergi Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.