muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16875, Karar No: 2017/8271, Tarih: 29.05.2017

.Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.05.2016 günlü ve 2015/14287 E.- 2016/7794 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyenden alınmasına 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14396, Karar No: 2019/3516, Tarih: 16.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14396 E.  ,  2019/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Tazminat istemine konu ..... parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydı ile ilk oluşumundan itibaren tedavüllü tapu kaydının ve taşınmaz üzerindeki tüm intikalleri gösterir tapu kütük sayfasının istenmesi,

2-......sayılı dava dosyasının getirtilmesi,

3-Tazminat istemine konu ...... 1083( yeni 1653) parsel sayılı taşınmazın ... tarafından edinildiği 18/10/1991 tarihli ihale dosyası ile dayanak icra dosyasının getirtilmesi,

4-Tazminat istemine konu taşınmazın bulunduğu yörede yapılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktaları ile birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilerek alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 16/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8679, Karar No: 2017/2082, Tarih: 21.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8679 E.  ,  2017/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için düşme

2006 takvim yılı için beraat

Katılan vekilinin 2004 takvim yılına ilişkin verilen düşme kararına yönelik temyiz talebi ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olması; 2006 takvim yılı ile ilgili olarak mahkemece yapılan değerlendirmede elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli olmamasına, mahkemenin toplanan delillere göre oluşan inanç ve takdiri ile gösterdiği gerekçeye göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8428, Karar No: 2020/10151, Tarih: 20.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/8428 E.  ,  2020/10151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz başvurusunun reddi

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12925, Karar No: 2024/6386, Tarih: 26.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12925 E.  ,  2024/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/805 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararı ile; sanık ile katılanın aynı köyde ikamet ettikleri ve komşu oldukları, olay günü köy içinde düğüne giden katılanın arkasından yaklaşan sanığın katılana hitaben "akşam yanına geleyim mi orospu" diyerek aniden vücuduna sarıldığı, katılanın ayağına çelme takarak ağzını kapatıp yere yatırdığı ve onu öpmeye çalıştığı, elleriyle vücuduna dokunmaya çalıştığı, katılanın ağzından elini çekip vücuduna dokunmak için hamle yaptığı esnada katılanın bağırdığı, bunun üzerine sanığın da katılanı bırakıp kaçtığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın cinsel saldırı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/1-1. cümlesi, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle

Suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/805 Esas, 2016/89 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5854, Karar No: 2018/5018, Tarih: 05.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5854 E.  ,  2018/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/23629, Karar No: 2007/23454, Tarih: 13.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/23629 E.  ,  2007/23454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13115, Karar No: 2011/18661, Tarih: 13.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13115 E.  ,  2011/18661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Kooperatif tarafından dava dışı ......’e verilen krediye kefil olduğundan bahisle hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2010/214 esas sayılı dosyası üzerinden takip başlatıldığını, ne var ki davalı alacaklının ... Akgöz'e verdiği krediye kefil olmadığını, kredi sözleşmesinde imzasının bulunmadığını ileri sürerek, söz konusu takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini, %40 İcra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, “Adli Tıp Kurumu'nun 25/01/2011 tarihli raporunda, inceleme konusu belgede davacıya atfen atılmış imzanın, davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiği, imzanın borçluya ait olduğunu kanıtlama külfetinin alacaklı davalıya ait olduğu, davalının dava konusu sözleşmedeki imzanın davacıya ait olduğunu ispat edemediği” gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının ... İcra Müdürlüğünün 2010/214 esas sayılı icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Kooperatif tarafından, dava dışı ......’e verilen kredinin, müşterek borçlu müteselsil kefili olduğundan bahisle hakkında başlatılan takip nedeniyle 2011/13115-18661

Davacı, davalı Kooperatif tarafından, dava dışı ......’e verilen kredinin, müşterek borçlu müteselsil kefili olduğundan bahisle hakkında başlatılan takip nedeniyle 2011/13115-18661

borçlu olmadığını, böyle bir kefaletinin bulunmadığını, sözleşmedeki imzanın da kendisine ait olmadığını belirterek eldeki davayı açmış olup, sözleşme altındaki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacıyla, ... polis akademisinde görevli grofoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi Seyfettin Arıkan’dan alınan bilirkişi raporunda, “sözleşme altındaki imzanın davacıya ait olduğu”, bunun üzerine Adli Tıp Kurumundan alınan raporda ise, “davacının imza örneklerinin karşılaştırılması suretiyle, kredi sözleşmesindeki imza üzerinde yapılan incelemede, imzanın önemli materyal ve yazı unsuru içermeyen basit tersimli çizgilerden ibaret olması nedeni ile davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği” belirtilmiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Raporu hükme esas alınarak, davalı alacaklının, “sözleşmedeki imzanın davacıya ait olduğu” konusundaki ispat yükümlülüğünü yerine getiremediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmişse de, Adli Tıp Kurumu, imza incelemesinde son mercii olmadığı gibi, daha önce grofoloji uzmanından alınan raporla, Adli Tıp Kurumundan alınan rapor arasında çelişki de mevcut olup, üçüncü bir raporla söz konusu çelişki giderilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti amacıyla, üniversitelerin güzel sanatlar bölümünden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, söz konusu sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına ilişkin yeniden rapor aldırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/107, Karar No: 2017/1004, Tarih: 20.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/107 E.  ,  2017/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- ... Tapulama Hakimliği'nin 1985/93 Esas, 1985/83 Karar sayılı dosyasının,

2- Dava konusu 1368 parsel sayılı taşınmazın 1982 yılında yapılan kadastro sonucunda ... adına tespit ve tescil edildikten sonra ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/599 Esas, 1989/1166 Karar sayılı ilamı ile ... adına tesciline karar verildiği ve tebliğ işlemlerinin de tamamlandığı anlaşılmasına göre Tapu Sicil Müdürlüğünden anılan taşınmazın malik hanesinin hangi nedenle boş bırakıldığının ve yukarıda belirtilen hükmün hangi nedenle infaz edilmediğinin sorularak alınacak cevabi yazının, infaz işlemi gerçekleşmiş ise taşınmazın tapu kaydının,

3- Dava konusu 1368 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında kullanım kadastrosu tutanağı veya güncelleme listesi (veya tutanağı) düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili merciden sorularak alınacak cevabi yazının, yapılmış ise güncelleme listeleri (veya tutanağı)nin, güncelleme askı ilan tutanağının ve kullanım kadastrosu (güncelleme) sonucu oluşan tapu kaydının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6403, Karar No: 2019/68, Tarih: 07.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6403 E.  ,  2019/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, pişmanlık göstermesine rağmen lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, verilen kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a maddesi yerine TCK’nın 50/1. maddesi gösterilmesi ve ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16871, Karar No: 2017/8265, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16871 E.  ,  2017/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki istirdat davasına dair Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 29.06.2015 günlü ve 2015/36 E.-2015/406 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 18/05/2016 günlü ve 2015/14433 E. - 2016/7798 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduklarını,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek,dava tarihinden abonelik tarihleri ile sınırlı olmak üzere geriye dönük on yıllık süre için kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız şekilde tahsil edilen bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;15.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 18.157,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumet itirazları olduğunu, kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.05.2016 günlü ve 2015/14433 E.- 2016/7798 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.