muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4993, Karar No: 2020/4991, Tarih: 10.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/4993 E.  ,  2020/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İddianamede, sanık ...'ın, ele geçirilemeyen bıçakla ...ve...'ın üzerine yürüyüp onları kovaladığı, sanık ...'in ise ele geçirilemeyen bıçakla ... ve ...'ın üzerine yürüyerek şahısları bir süre kovaladığı belirtilerek silahla tehdit suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği, sanık ...'in aşamalardaki istikrarlı savunmalarında silahla tehdit iddiasını reddetmesi, kovuşturma aşamasında dinlenen sanık ...'da elinde demir çubuk ile olay yerine gelenlere saldırdığını savunması, CD inceleme tutanağında açılan ilk görüntüde "beyaz atlet gri pijama giyen bir şahsın elinde üçgen biçiminde sopaya benzer bir nesnenin olduğu, beyaz t-shirt siyah pantolon olan bir şahsın elindeki ekmek bıçağı benzeri kesici bir görüntünün sol tarafına gelerek bahse konu gruptaki şahısların üzerine kesici aletle yürüdüğü", açılan ikinci görüntü de "beyaz atlet gri pijama giyen şahsın elinde ne olduğu anlaşılamayan parlak bir nesnenin olduğu, beyaz t-shirt siyah pantolon olan bir şahsın sağ elinde bıçağa benzeyen parlak bir nesne ile bahse konu gruptaki şahısları kovaladığını" belirtmesi, olay tutanağında "..., ... ve...ün verdiği eşgal bilgilerinde, 25-30 yaşlarında, beyaz atletli, boynunda kolye olan esmer uzun boylu koyu pantolonlu şahsın belinden uzun ekmek bıçağını çıkararak şahısların peşine düştüğünü beyan ettikleri", telefon görüşme ve araştırma tutanağında "... ve ... isimli şahıslar olay anında ... isimli şahsın erkek kardeşinin de olay yerinde olduğu ve elinde bıçak olduğunu" beyan etmeleri, katılan ... mahkemedeki beyanında "şu anda Tekin olduğunu bildiğim şahıs bana bıçak çekti" şeklindeki beyanı, katılanlar..., ... ve Burhan'ın mahkemede Nedim'in elinde bıçak olduğunu belirtmeleri ve soruşturma aşamasında kısmi çelişkiler içeren beyanları karşısında; sanıkların teşhise elverişli fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Polis Kriminal Laboratuvarı ya da Adli Tıp Kurumuna gönderilerek görüntü iyileştirme tekniklerinin kullanılması suretiyle elinde bıçak ve diğer aletler bulunanların sanıklar olup olmadığı, kimin elinde bıçak olduğu kesin bir biçimde tespit edilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması talep edilmediği, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması talep edilmediği, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Sanıkların sabıkasında görülen ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim uygulanan ve bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden, "deneme süresinde yeniden kasıtlı suç işlediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz. Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

d-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15353, Karar No: 2013/15301, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15353 E.  ,  2013/15301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, müşteri tazminatı, maddi ve manevi tazminat, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine ve davalıya verilen teminat senedinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 01.04.1997 tarihinde Kocaeli Palmiye şubesinde sigortalı işçi olarak çalışmaya başladığını, müdür pozisyonuna yükseltildikten sonra muvazaalı ve dayatılan sözleşmeler ile diğer işçilerin işvereni konumuna getirildiğini, iş sözleşmesinin 05.06.2012 tarihinde haksız, bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, müşteri tazminatı, Sosyal Güvenlik Kurumu ve vergi borcuna yapılandırmasının bozulmasından dolayı oluşan maddi zarara karşılık tazminat, ayrıca manevi tazminat, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücretinin davalıdan tahsiline ve davalıya verilen teminat senedinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 31.08.2010 tarihli vekâlet sözleşmesinin kapsamı, tarafların hak ve yükümlülüklerine göre bu sözleşmenin iş sözleşmesi olmayıp "acentelik sözleşmesi" olduğunu, taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığından davanın görülmesinin Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğini ve talep konusu tüm alacakların zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bir sözleşmenin hizmet ya da vekâlet olduğu hususunda kuşkuya düşüldüğünde, vekâlet sözleşmesi olduğunun kabulünün gerektiği, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmayıp uyuşmazlığın vekâlet sözleşmesinden kaynaklandığını ve uyuşmazlık konusunun ticaret mahkemesinin görev alanında bulunduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında temel uyuşmazlık asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında temel uyuşmazlık asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 102. maddesinin birinci fıkrasında “Ticari mümessil, ticari vekil, satış memuru veya işletmenin çalışanı gibi işletmeye bağlı bir hukuki konuma sahip olmaksızın, bir sözleşmeye dayanarak, belirli bir yer veya bölge içinde sürekli olarak ticari bir işletmeyi ilgilendiren sözleşmelerde aracılık etmeyi veya bunları o tacir adına yapmayı meslek edinen kimse” olarak tanımlanmıştır. Bu tanıma göre acentelik sözleşmesinin konusu da bir iş görme olup, aracı acente ve ticari işletme adına sözleşme yapma yetkisini haiz acente olmak üzere iki tür acente bulunmaktadır.Her iki acentelik türünde de ticari işletme sahibine tabi olmama (bağımsızlık), acentelik ilişkisinin bir sözleşmeye dayanması, acentenin belirli bir yer veya bölge içinde faaliyet icra etmesi, faaliyetinin süreklilik taşıması ve meslek edinilmiş olması unsurlarının bulunması gerekir. Acentelik sözleşmesinde, müvekkil adına yazılı olarak sözleşme yapma yetkisi verilmediği sürece aracı acentelik söz konusu olacaktır.

Geçerli bir acentelik sözleşmesinde acente, faaliyetini tek başına sürdürebileceği gibi işçi çalıştırmak suretiyle de yerine getirebilir. İşçi çalıştırması durumunda acentenin diğer işverenlerden herhangi bir farkı olmaz. Başka bir anlatımla bir işveren olarak acente, çalıştıracağı işçiler ile iş sözleşmesi akdetmek ve içeriğini belirlemek, işçinin üstlenmiş olduğu iş görme borcunu nerede, nasıl ve hangi çerçevede yerine getireceği konularında yönetim hakkına dayalı olarak işçiye talimat vermek, iş sözleşmesini sona erdirmek gibi işverene ait yetkileri kullanma hakkına sahiptir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanun'un 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Somut olayda davacı işverenin şubeleri acenteye çevirdiğini ve şube müdürleri ile muvazaalı şekilde acente sözleşmeleri imzaladığını, müdür pozisyonuna getirildikten sonra kendisine de acente sözleşmesi imzalatılmak sureti ile muvazaalı işlem yapıldığını, iş sözleşmesinin haksız feshi sebebi ile bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüştür. Dosya kapsamında bulunan acente sözleşmesi incelendiğinde; acentede kullanılacak tüm araçların davalı şirket tarafından temin edileceği, işyeri kira ise kira sözleşmesinin davalı şirket adına düzenleneceği ve kira bedelinin de davalı tarafça ödeneceği, daha önce davalı şirketin şubesi olan işyerinde mevcut araçların kullanımının acenteye devredileceği belirlenmiştir. Ayrıca acente tarafından verilecek hizmetlere ilişkin fiyatların davalı şirket tarafından tespit edileceği ve acentenin müşterilere verdiğini hizmete ilişkin davalının denetim hakkının bulunduğu anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, davalı şirket ile şube müdürleri arasında imzalanan acente sözleşmesinin muvazaalı olduğu, gerçekte şube müdürü olan çalışanlara acente sıfatı verilmek sureti ile davalı işverenin işyerinde ki faaliyetini sürdürdüğü ve bu değişikliği kabul etmeyen işçilerin işten çıkarıldığı, davacının davalı şirket işçisi olduğu gözönüne alındığında mahkemece davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1685, Karar No: 2022/10623, Tarih: 13.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1685 E.  ,  2022/10623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1582, Karar No: 2014/1900, Tarih: 10.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1582 E.  ,  2014/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, davacı eczacı ile davalı arasındaki ilaç temini sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2014 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29555, Karar No: 2015/23104, Tarih: 02.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/29555 E.  ,  2015/23104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ve vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait alışveriş merkezinin otoparkına aracını park ettiğini, alışverişini tamamlayıp döndüğünü, aracına bindiğini, sağ ön kapıdan tanımadığı bir erkeğin araca binerek elindeki bıçakla tehdit ettiğini, refleks hareketle bağırarak araçtan dışarı çıktığını, yardım istediğini, şahsın kaçtığını, görevlilerin girişimde bulunmadığını, kapıların kapatılmadığını, olayın örtbas edilmesi yönünde telkinlerde bulunulduğunu, görevlilerin ağır kusurları ve ihmalleri nedeniyle derin üzüntü ve korku yaşağını, olayın etkisinden halen kurtulamadığını ileri sürerek 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kusurları bulunmadığını, güvenlik tedbirlerinin yeterli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, eylemin davalının hukuki sorumluluğu içinde olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıya ait alışveriş merkezinin otoparkında davacıya 3.şahsın haksız fiilde bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme ilişkisi içinde bulunan taraflar sözeşmenin amacına uygun biçimde, birbirlerine zarar vermemek için her türlü özeni göztermek ve gerekli çabayı sarfetmek zorundadır. Mal ve hizmet sunucusu olan davalı, sorumluluk alanına giren yerlere gelen kişilerin can ve mallarının güvenliğinin sağlanması, tehlikelerden korunması için gerekli önlemlerin alınmasından sorumludur. Aksi düşünce yaratılan güven duygusuna ve MK.2.maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olacaktır. Somut olayda, davalının olayın meydana gelmesinde ihmali olduğu, suçlunun kaçmasını engelleyemediği, güvenlik zaafiyeti oluşturduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, davalının kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın özelliğine, tarafların durumuna hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 2.7.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7557, Karar No: 2006/9906, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7557 E.  ,  2006/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında somut emsal alınan ... Mah.442 ada 5 parsel, 465 ada 7 parsel ve ... Mah. 3951 Ada, 4 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18.maddesi uyarınca düzenleme görüp görmediklerine ilişkin bilgiler ile davalı taşınmaz ve emsal taşınmazların ... vergisine esas m2 değerlerinin özellikle bulundukları cadde veya sokak belirtilerek bildirilen yazı cevaplarına rastlanılmamıştır.

Mahkemece belediye başkanlığına müzekkere yazılarak, dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazların değerlendirme tarihi (dava tarihi) itibari ile belediyelerce düzenlenen ... vergisine esas m2 değerini (özellikle cadde ve sokakları belirtilerek) ve dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların satış tarihinde 3194 Sayılı İmar Yasasının 18.maddesine göre imar düzenlemesi görüp görmedikleri, imar düzenlemesi görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payının bildirildiği yazı cevabı alınıp dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23761, Karar No: 2016/3174, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23761 E.  ,  2016/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2014/441-2015/187

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dairemizce yapılan bozmaya mahkemece uyulmasına karar verildiği halde; alınan yeni raporda bozma öncesi inceleme aynen tekrar edilerek, aynı emsaller incelenerek taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların vergi değerleri 11.50 TL/m2 ile aynı değerde olduğu halde, taşınmazın emsallerden 3 kat değerli olduğu kabul edilip, ortalaması alınarak değer biçildiğinden rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11939, Karar No: 2013/22059, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11939 E.  ,  2013/22059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/106-2013/101

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.