muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7514, Karar No: 2018/18378, Tarih: 11.09.2018

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5749, Karar No: 2018/9681, Tarih: 03.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5749 E.  ,  2018/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dava konusu kaçak eşyanın TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması;

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hüküm fıkrasında müsadere bölümünde yer alan "TCK.nun 54" ibaresinin "TCK.nun 54/4." olarak değiştirilmesi,

2- Hükmün katılan lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin kısmın hükümden çıkarılması yerine "katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca 1500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ifadesinin eklenmesi ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18832, Karar No: 2015/4563, Tarih: 01.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18832 E.  ,  2015/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/09/2014 tarih ve 2012/736-2014/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; kömüre verilecek boşaltma hizmetlerine davalı tarafından uygulanacak ücret konusunda 07.01.2002 tarihinde sözleşme imzaladığını, sözleşme gereğince 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasında limana gelecek yükler için % 20 ücret indirimi uygulanması gerektiğini, tahliye ücretinin karşı limana yükleme talimatı verilmesi ve ordinosunun da ... boşaltma limanına ibraz edilerek önceden ödendiğini, bu güne kadar 208.707.240 ton yükün boşaltıldığını ve sözleşme gereğince % 20 indirimli olarak boşaltma ücretinin ödendiğini, ancak 04.12.2002 tarihinde kömür ithalatının yapıldığı, Ukrayna'daki kötü hava koşulları nedeni ile buz beyannamesi yayınlanarak yüzme yasağı konulduğunu, 31.12.2002 tarihi itibarıyla ... Limanında boşaltılan yükün 191.471.240 ton olduğunu, davalının bu miktarı esas alarak sözleşmedeki taahhütün yerine getirilmediğinden bahisle 81.589 USD.lik fark talep ettiğini, oysa Ukrayna kamu makamlarının tasarrufunun yükleme açısından fors-majör (aktin ifasını olanaksız kılan koşul) oluşturduğunu, önceki yıllardaki uygulama gereğince konişmentoları davalı idareye verilmiş, tahliye ücretleri ödenmiş ancak gecikmiş yüklerin de taahhüt tutarında göz önüne alınması gerektiğini, davalı idarenin fiilen boşaltılan miktarı esas alarak indirim uygulamama yolu ile borç çıkartılıp teminat mektuplarının paraya çevrilmesi yolunda işlem yapma yoluna gittiğini ileri sürerek 81.859 USD borçlu olmadıklarının tespiti ve 2 adet teminat mektubunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fiilen boşaltılan miktarın 191.471 ton olup sözleşmede öngörülen miktardan az gerçekleştiğini, sözleşmenin bitiminden sonra limana gelip boşaltılan yüklerin hesaplamaya esas alınamayacağını zira bu yüklere ilişkin ücretlerin depozito olarak önceden ödendiğini ancak boşaltımın sözleşme süresinin bitiminden sonraki tarihlere tesadüf ettiğini, davacının bir yıl içinde 207.000 ton kömür tahliye etmesi gerekirken bunu yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, fiilen boşaltılan miktarın 191.471 ton olup sözleşmede öngörülen miktardan az gerçekleştiğini, sözleşmenin bitiminden sonra limana gelip boşaltılan yüklerin hesaplamaya esas alınamayacağını zira bu yüklere ilişkin ücretlerin depozito olarak önceden ödendiğini ancak boşaltımın sözleşme süresinin bitiminden sonraki tarihlere tesadüf ettiğini, davacının bir yıl içinde 207.000 ton kömür tahliye etmesi gerekirken bunu yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamına göre; davacının 31.12.2002 tarihine kadar 191.471 ton kömürün tahliyesini sağladığı, sözleşmede öngörülen süreden sonra da 17.236 ton kömürün tahliyesini yaptırdığı, sözleşmeye göre davacının nihai olarak gerçekleştirdiği 191.471 tonun tahliyesine isabet eden % 17 oranında, 17.236 tonun tahliyesine isabet eden %5 oranında indirim uygulaması

gerektiği, bu orana göre hesap yapıldığında, davacının 31.12.2002 tarihine kadar yapılan teslimatlar karşılığında 25.848 USD, sözleşmeden sonraki teslimatlar için 13.115,90 USD olmak üzere toplam 38.963,90 USD borcunun olduğu, kalan 42.895,10 USD borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın 42.895,10 USD yönünden kabulüne, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.553,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5707, Karar No: 2023/6100, Tarih: 10.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5707 E.  ,  2023/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/409 E., 2015/129 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2014 tarihli ve 2014/855 numaralı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aynı maddenin dördüncü fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.05.2018 tarihli ve 2015/173335 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Süre tutum dilekçesinde usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilen karara karşı gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.05.2018 tarihli ve 2015/173335 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Süre tutum dilekçesinde usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilen karara karşı gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece ''Olay günü akşam saatlerinde okul dağıldıktan sonra mağdurenin metro istasyonuna doğru gittiği sırada sanığın mağdureyi telefon ile arayarak, ... alışveriş merkezine gelip beklemesini söylediği, mağdurenin bu teklifi kabul ederek koruparka doğru giderek sanık ile buluştuğu, daha sonra mağdurenin eve gitmek istediğini söylemesi üzerine sanığın mağdureye 'gitmeyeceksin, benimle geleceksin, yoksa okulda adını çıkartırım' diyerek korkutarak,kandırarak mağdureyi okula gelmesi konusunda ikna ettiği saat 19.00 sıralarında okul kantininde sanığın kantinin kapısını kilitleyerek anahtarını sakladığı, mağdureyi zorla dudaklarından öpmeye başladığı,mağdurenin rızası dışında cinsel organını giysisi üzerinden okşamaya başladığı, mağdurenin tepkisi, kantin sahibinin kendisini araması,tanığın yeğenini defalarca aramasının verdiği rahatsızlık üzerine sanığın 21:00 sularında eylemlerine son vermek zorunda kaldığı'' şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; savunma, mağdure ile annesi olan katılan ...'in beyanları, tanık anlatımları, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan 10.12.2014 tarihli rapor, metro istasyonuna ilişkin görüntü kayıtları, adli görüşme tutanakları ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, tanık anlatımları, metro istasyonuna ilişkin kamera görüntüleri, HTS kayıtları, savunma ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay günü kantin işletmeciliği yaptığı okulda öğrenim gören on beş yaşından küçük mağdureye yönelik eylemlerini cebir, tehdit veya hileyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden çocuğun cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası artırılarak fazla ceza tayini ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçede bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1494, Karar No: 2024/9481, Tarih: 26.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1494 E.  ,  2024/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/974 Esas, 2023/1193 Karar

HÜKÜM :Davanın usulden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/402 E., 2022/77 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1992 yılında kendi adına ... Ekmek Fabrikası adına işletme kurduğunu, 2012 yılının üçüncü ayında işletmesinin davalı ortaklığı ile ... Unlu Mamulleri Tem. Gıda Tur. San. Tic. Ltd. Şti. adıyla şirketleştiğini, şirkette müvekkilinin hissesinin %50, davalının hissesinin %50 olarak belirlendiğini, şirketin imza yetkisinin 10 yıllık süre boyunca davalı adına olduğunu, müvekkilinin okuma yazma bilmemesi nedeniyle davalının müvekkilinden habersiz imza yetkisini usulsüzce kullanmak suretiyle müvekkili adına olan %50'lik hissenin %45'ini kendi adına geçirdiğini, davalının daha sonra bununla da yetinmeyip müvekkili adına kayıtlı %5'lik hisseyi de kendi nezdine geçirerek şirketin tüm paylarına sahip olduğunu, davalının şirketin kurulmasından itibaren müvekkiline karşı dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğini, davalının, müvekkilinin okuma yazması olmamasından yararlanarak herhangi bir karşılık veya gerekçe öne sürmeksizin müvekkiline 250.000,00 TL'lik senet imzalattığını, müvekkili tarafından kardeşi davalı hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan Göksun Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğunu, davalı tarafından müvekkilinden alınan tanzim ve vade tarihi olmayan 250.000,00 TL'lik senedin herhangi bir alacağı ihtiva etmediğini, müvekkiline 2012 yılı içerisinde imzalattırılarak alındığını, müvekkilinin o sırada ameliyat olduğunu, ameliyat masraflarının çok yüksek tutabileceği ifade edilerek kardeşi olan davalı tarafından karşı karşıya kaldığı zor durum içerisinde icbar kullanılmak suretiyle imzalattırıldığını, müvekkilinin normalde parmak izi kullanıp imza kullanmadığını, senedin 8 yıldan beri davalıda emaneten bulunduğunu ileri sürerek söz konusu senet nedeniyle müvekkilinin borcunun bulunmadığının tespiti ile senedin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının dava konusu ettiği senetteki imzayı kabul ve ikrar ettiğini, senede karşı ileri sürülecek her türlü iddianın senetle ispat edilmesinin zorunlu olduğunu, davacının şirketteki hisselerini hisse satış sözleşmeleri ile müvekkiline sattığını, davacının imza kullanmayıp parmak izi kullandığı iddiasının ise gerçekle hiçbir ilgisinin olmadığını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, yakın hısımlar arasındaki bir hukuki işlem senede bağlanmış ise, bu senede karşı ileri sürülecek savunmaların tanıkla ispat edilemeyeceği, ancak senetle ispat edilebileceği, ispat yükü kendisinde olan davacı tarafça senede karşı senetle ispat yükümlülüğü yerine getirilmediğinden ispatlanamayan davanın reddine, davada verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı bulunmadığından davalının tazminat talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu tanzim ve vade tarihi olmayan bononun tanzim tarihinin 2012 yılı olduğunu davacının dava dilekçesinde kabul ettiği, davacının bononun ameliyat masraflarının çok tutacağı bahanesiyle kendisinden 2012 yılında alındığını beyan ettiği, davacının dava dilekçesinde belirttiği vakıalarla bağlı olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi gereğince aldatma sonucunda sözleşme yapan davacı tarafın yanılma ve aldatılmayı öğrendiği tarihten itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içinde sözleşme ile bağlı olmadığını davalıya usulüne uygun olarak bildirmediği, davacının Göksun Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvuru tarihinin de 2020 yılı olması karşısında sürenin kesildiğinden bahsetmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın hak düşürücü süre dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince ve katılma yoluyla davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 200 üncü, 201 inci, 203 üncü, 369 uncu, 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 200 üncü, 201 inci, 203 üncü, 369 uncu, 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve katılma yoluyla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, temyiz harcı peşin alındığından davalıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.