muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20612, Karar No: 2012/24841, Tarih: 03.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20612 E.  ,  2012/24841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.000,00 TL (ıslahen 7.784,00 TL) ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dava dilekçesinde, tarafların ortak murisinden kalan taşınmazı davalının tek başına kullanıldığını, davalıya intifadan men ihtarı çekildiğini, ardından ortaklığın giderilmesi davası açılıp, ihale sonucu taşınmazı davacıların satın aldığını belirterek; intifadan men tarihinden başlayarak 1.000 TL, ıslahen 7.784,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; izale-i şüyu davası sonucu satılan dava konusu taşınmaza müvekkilinin yaptığı faydalı masrafların tahsili için alacak davası açtıklarını, alacağın 8.000,00 TL olduğunu belirterek; takas def'inde bulunmuştur.Mahkemece; intifadan men şartının oluştuğu tarihten, dava tarihine kadar davacılar lehine oluşan ecrimisil bedelinin 7.784,00 TL olduğu, davalının davacılar aleyhine açtığı alacak davasında, 8.000,00 TL faydalı masraf tutarının davacılardan tahsiline karar verildiği, davalının takas def'inde bulunduğu gerekçesi ile takas def'ine konu miktar dikkate alınarak davanın reddi cihetine gidilmiştir.Hüküm, davacı vekili tarafından takas def'ine konu alacağın davalı tarafından icra takibine konularak tahsil edildiği, takas def'inin ortadan kalktığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddedildiği gerekçesi ile temyiz edilmiştir.Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davanın 19.11.2009 tarihinde açıldığı, davalı vekilinin 14.01.2010 tarihli dilekçe ile takas def'inde bulunduğu, davalının faydalı masraflara ilişkin açtığı alacak davasının 30.03.2010 tarihinde karara bağlandığı, davalının kararı 05.01.2011 tarihinde icraya koyduğu ve davacı taraftan 12.750,00 TL tahsil ettiği, ecrimisil dosyanın takas def'ine konu alacağın davalı yanca tahsilinden sonra 07.06.2012 tarihinde karara çıktığı anlaşılmaktadır.O halde, mahkemece yapılacak iş; takas def'ine konu alacağın dava ve icra dosyasını celbederek; davalı yanın takas def'ine konu alacağı tahsil edip etmediğini etraflıca araştırmak, hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/690, Karar No: 2013/14479, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/690 E.  ,  2013/14479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık , resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının,özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi

halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın, katılan ...’le kestane alışverişi nedeni ile ticari ilişkiye girdiği, sanığın almış olduğu mala karşılık katılana Halk Bankası ... Şubesi’ne ait 16.000 TL.bedelli 8214966 seri nolu bir adet çek verdiği,katılanın teyit için Halk Bankası ... Şubesi’ne götürdüğü çekten banka görevlilerinin şüphelenmesi sonucu çek hesabı sahibi olan .... yetkililerini aradığı ve şirketin böyle bir çekinin olmadığının söylenmesi üzerine sanıkla buluşması sırasında kolluk tarafından yakalanan sanığın üzerinde 11 adet daha çek bulunduğu,katılan ...’a verdiği de dahil olmak üzere 12 adet çekin Polis kriminal labaratuvarı raporuna göre 10 adet çekin üzerindeki yazıların ve cirantalara ait imzalarının sanığın eli ürünü olduğunun,2 adet çekin ise imza ile yazılarının sanık eli ürünü olmadığının belirlendiği, çeklerin üzerindeki sahteciliğin iğfal kabiliyetine sahip bulunduğunun tespit edildiği, sanığın değişik bankalara ait, keşide tarihleri farklı sahte çekleri düzenlediğinin anlaşıldığı,

Katılan ...’in ise 04.01.2007 tarihli savcılık ve 09.07.2008 tarihli mahkeme ifadesinde suça konu çekin sanığın çalıştığı firmaya kestane satması üzerine kendisine verildiğini belirtmiş olması, sanığın ise savunmasında katılan ...'e verdiği suça konu çekin önceden doğmuş bir borç ilişkisine istinaden verildiğinin belirtilmemesi karşısında tebliğnamenin 1 nolu bozma isteyen düşüncesi ile sanık üzerinde ele

geçirilen çeklerin sahte olduğu ... Polis Kriminal Laboratuvarı raporu sonucu anlaşıldığından sanığın sahte resmi belge düzenlemek eyleminin müteselsilen gerçekleştiğinin kabulü ile tebliğnamenin 2 no'lu bozma isteyen düşüncelerine iştirak edilmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sanığın hükümlerde tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin 3167 sayılı Kanuna aykırılık suçundan olması ve 5941 sayılı Kanunun 03.02.2012 tarih ve 6273 sayılı Kanun ile değişik 5.maddesinde öngörülen yaptırımın, idari yaptırıma dönüşmesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulama olanağının ortadan kalkmış bulunması zorunluluğu,

a)Sanığın hükümlerde tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin 3167 sayılı Kanuna aykırılık suçundan olması ve 5941 sayılı Kanunun 03.02.2012 tarih ve 6273 sayılı Kanun ile değişik 5.maddesinde öngörülen yaptırımın, idari yaptırıma dönüşmesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulama olanağının ortadan kalkmış bulunması zorunluluğu,

b)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hükmedilen adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nun 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümlerin çıkartılması ve hükmün ilgili bölümüne, “bir günü” ibaresinden önce gelmek üzere “bu cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesi gereğince ” ibaresinin yazılmasısuretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,01/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11907, Karar No: 2024/3007, Tarih: 30.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11907 E.  ,  2024/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2798 E., 2021/1406 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli, 2019/237 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci

fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli, 2019/2798 Esas, 2021/1406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan incelemede: oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın mağdur ...'ı sekiz bıçak darbesi ile yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, bu şekilde mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdaki darbe sayısı ve yaralanmasının niteliği dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak belirlenen cezanın bir miktar üstünde bir cezaya hükmolunması yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini eleştirilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde mağdur ...'in ahırda bulunan hayvanları yemledikten sonra bahçe kapısını kapattığı, bu sırada merdivenin altına gizlenmiş olan sanık ...'ın mağdurun arkasından gelerek elindeki bıçağı mağdurun sol koltuk altına vurduğu, mağdurun aldığı darbe neticesinde yere düştüğü, yerden ayağa kalkmaya çalıştığı sırada bu kez sanığın mağdurun üzerine doğru eğilerek "sen ölmelisin, seni öldüreceğim, tehdit ettik anlamadın, göç dedik gitmedin, senin ölmen lazım " diyerek mağduru bıçaklamaya devam ettiği, mağdurun ayakları ile sanığa vurarak sanığı engellemeye çalıştığı, yaşanan boğuşma üzerine çıkan bağrışma seslerini duyan mağdurun eşi tanık ...'in kapıya çıktığı ve komşulara seslendiği, komşuların gelmesi üzerine sanığın olay yerinden ayrıldığı, olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2.Olaya ilişkin tutunaklar, adli muayene raporları, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03.07.2019 ve 03.10.2019 tarihli raporlar, sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03.07.2019 ve 03.10.2019 tarihli raporlara göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, olay esnasında mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde Bölge Adliye Mahkemesinin teşebbüsün derecesine ilişkin yerinde eleştirisi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli, 2019/2798 Esas, 2021/1406 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10643, Karar No: 2021/15807, Tarih: 23.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/10643 E.  ,  2021/15807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerinde Dairemizce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08/06/2021 gün ve 2020/9940 Esas - 2021/8419 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekili yönünden verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği düşünüldü.

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerinde Dairemizce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08/06/2021 tarihli ve 2020/9940 Esas - 2021/8419 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak (Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafının tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Vadeli hesaba bloke dilen 11.814,75 TL’nin üçer aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına, taşınmaz üzerindeki takyidatların bedele yansıtılmasına, bozma sonrası oluşan 11.814,75 TL fark kamulaştırma bedeline 14.02.2015 tarihinden (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 08.06.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faizin davacı idareden alınarak, davalılara hisseleri oranında verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.