muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18367, Karar No: 2013/17265, Tarih: 02.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18367 E.  ,  2013/17265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANADOLU FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2012 tarih ve 2009/126-2012/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıların “VERGİ TV” ve “VERGİ PORTALI” ibareli markaları uzun süredir kullanarak piyasada maruf hale getirdiklerini, müvekkillerinin www.vergitv.com ve www.vergiportali.com alan adlı, vergi ve diğer mali konularda önemli bilgiler veren ve yaygın şekilde kullanılan internet sitelerinin de sahibi olduklarını, anılan markaların uzun yıllardır müvekkili şirketlerin verdiği danışmanlık, yayın, haberleşme, eğitim hizmetlerinde, sempozyum ve seminerlerde, kitap ve dergilerde, elektronik ortamlarda çeşitli şekillerde kullanıldığını, davalının ise “VERGİ TV” ve “VERGİ PORTALI” markalarını 16, 35, 38. ve 41. numaralı sınıflarda haksız ve kötü niyetli olarak adına tescil ettirdiğini, ardından haksız tesciline dayanarak davacılara sözkonu markaları kullanmaması için ihtarname çektiğini, davalının vergi işaretini kullanabileceği herhangi bir faaliyet alanının bulunmadığını ileri sürerek, 556 Sayılı KHK'nın 8/III maddesi delaletiyle 42. maddesine göre davalı adına tescilli “VERGİ TV” ve “VERGİ PORTALI” markalarının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça kullanıldığı iddia edilen markaları korumak için her hangi bir girişimde bulunulmadığını, davacı şirkete keşide edilen ihtarnameye rağmen haksız kullanımına son verilmediğinden davacılar aleyhine dava açtıklarını, davalının tescil ettirdiği markaların çok geniş ve uzun çalışmaların sonucunda oluşturulduğunu, çalışmanın maliye tv projesi ana başlığı altında toplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça kullanıldığı iddia edilen markaları korumak için her hangi bir girişimde bulunulmadığını, davacı şirkete keşide edilen ihtarnameye rağmen haksız kullanımına son verilmediğinden davacılar aleyhine dava açtıklarını, davalının tescil ettirdiği markaların çok geniş ve uzun çalışmaların sonucunda oluşturulduğunu, çalışmanın maliye tv projesi ana başlığı altında toplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu işaretlerin davalının başvuru tarihinden önce ayırdedicilik kazandıracak biçimde davacı tarafça kullanıldığı, davalı tarafın, “VERGİ TV” ve “VERGİ PORTALI” işaretlerini marka tescil başvurusundan önce kullandığına ilişkin ispat edici delil sunamadığı, davacının bu ibarelere ilişkin öncelik hakkının iştigal alanı ile sınırlı olduğu, davalının markaları tescil ettirdiği 35, 38. ve 41 numaralı sınıflardaki emtia ve hizmetler yönünden davacının iştigal alanında bulunan işler ile benzerlik bulunması nedeniyle bu sınıflardaki emtia veya hizmete yönelik olarak davacının korunmaya değer öncelik hakkının bulunduğu, bunun dışında kalan emtia ve hizmetler yönünden davalıya karşı korunan üstün hakkının bulumadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli “VERGİ TV” ve “VERGİ PORTALI” ibareli markaların 35., 38. ve 41. sınıflarda yer alan ürünler bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, sair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin katılma suretiyle temyiz isteminin incelenmesine gelince, mahkeme ilamı, hükmü temyiz eden davacılar vekiline 15/10/2012 günü, davalı vekilinin temyiz dilekçesi ise 05/11/2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm anılan davacılar vekili tarafından HUMK'nın 433 ncü maddesinde öngörülen katılma yoluyla temyiz süresi geçirildikten sonra 19/11/2012 tarihinde temyiz edilmiştir. 01.03.1990 gün ve 3-4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı’nda süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında yerel mahkeme bir karar verilebileceği gibi, Yargıtayca da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden HUMK’nın 432/4 nci maddesi uyarınca davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5764, Karar No: 2012/6645, Tarih: 03.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5764 E.  ,  2012/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davaya konu taşınmaz üzerindeki bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin belirlenmiş olmasına göre davalı ...'nun sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından sözedilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez.

Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kısmen kabulü ile 147 ada 74 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacının mülkiyet tespitine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'nun temyizi bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1 numaralı bendindeki "...mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine" sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine "...davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 03.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4841, Karar No: 2021/737, Tarih: 08.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4841 E.  ,  2021/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, TCK'nın

314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla, TCK’nın

314/2, 220/7 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile

TCK'nın 62, 53/1-2-3 ve 63 maddeleri uyarınca verilen

mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan 23.04.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17112, Karar No: 2017/1565, Tarih: 16.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17112 E.  ,  2017/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirketçe sigorta örtüsü altına alınan dava dışı sigortalıya ait konutun, aşırı yağmur sırasında yağmur suyu ve logardan atık su girmesi nedeni ile hasara uğradığını, bu olay sebebi ile müvekkil şirket tarafından sigortalısına 3.750,00 TL sigorta tazminatı ödediğini, davalının müteahhidi olduğu yapının aşırı yağmurlar sırasında giderlerden geri tepen ve kapı altından içeri sızan sular nedeniyle sigortalı dairenin hasarlanmasına neden olduğunu, davalının yapımda kusurlu olduğunu ileri sürerek 3.750,00 TL tazminatın TTK 1301. madde gereğince davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu daireyi sigorta eden davacı ... şirketinin projesine uygun olarak yapılmayan daireyi sigorta ettiği, dolayısıyla davacı ... şirketinin basiretli bir tacir gibi davranmadığı, işinde gerekli ihtimam ve özeni göstermediği, meydana gelen zarara katlanmak zorunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 2013/1014 Esas, 2013/17221 Karar sayılı ve 01.10.2013 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile 3.750,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın ve kusura ilişkin tespitlerin hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 192,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24640, Karar No: 2015/3695, Tarih: 02.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24640 E.  ,  2015/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı aracına 23/06/2013 tarihinde ... yolunda mülkiyeti davalılardan ...'ya ait olan diğer davalı ...un sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarptığını, müvekkilinin aracında hasara sebep olduğunu, müvekkilinin aracında meydana gelen hasar ve değerindeki azalmanın tespiti için .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/18 değişik iş sayılı dosyasıyla tespit yaptırıldığını, ileri sürülerek araçda meydana gelen zarar ve değerindeki azalma tutarlarının (toplam 13.875 TL) kaza tarihi olan 23/06/2013 tarihinden, 617,10 TL tespit giderinin 26/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak taraflarına verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru olmadığını, davacının aracını kullanan kişinin kusurunun sonucu meydana geldiğini, davacının aracında kaza sonucunda iddia edildiği şekilde hasar meydana gelmesinin mümkün olmadığını, kazadan uzun bir zaman geçtikten sonra tespit yaptırıldığını, tespit raporunu kabul etmediklerini, aracın değer kaybına uğramasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulüne, hasar ve işçilik tutarı olan 11.175 TL ile değer kaybı olan 1.000 TL'nin kaza tarihi olan 23/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine, davacının müstakil dava parçası olarak ileri sürdüğü delil tespiti giderlerine ilişkin davanın reddi ile delil tespiti ile ilgili giderlerin asıl dosyadaki yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 623,72 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12625, Karar No: 2016/3209, Tarih: 09.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12625 E.  ,  2016/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, yüzüne karşı verilen kararı süresinde temyiz etmemesi sebebiyle hükmün kesinleştirilerek infaza verilmesinden sonra sanık tarafından verilen 21.03.2013 ve 05.04.2013 tarihli dilekçelerde hükmü temyiz ettiğini belirtip sunduğu temyiz dilekçesi akıbetinin araştırılarak mağduriyetinin giderilmesini talep ettiği, Mahkemece 10.04.2013 tarih, 2... Karar sayılı ek karar ile dosya içerisinde sanığın anılan kararı temyiz ettiğine ilişkin dilekçenin bulunmaması sebebiyle süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3 maddesine aykırı şekilde 18.04.2013 tarihinde .. E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tebliğ edildiği, sanık tarafından 06.05.2013 tarihli temyiz istemi üzerine Mahkemece 07.05.2013 tarih, ... Karar sayılı ek karar ile süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verildiği, kararın sanığa tebliği sonrası sanığın 24.06.2013 tarihli dilekçesi ile yeniden talepte bulunduğu ve mahkemece 02.07.2013 tarih,... Karar sayılı ek karar ile sanığın 24.06.2013 tarihli dilekçesinin Mahkemece verilen 10.04.2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair karara yönelik temyiz istemi olduğu kabul edilerek dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanık tarafından verilen 21.03.2013 ve 05.04.2013 tarihli dilekçeler sonrası mahkemece 10.04.2013 tarih, .. Karar sayılı ek karar ile süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3 maddesine aykırı şekilde 18.04.2013 tarihinde Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza

Sanık tarafından verilen 21.03.2013 ve 05.04.2013 tarihli dilekçeler sonrası mahkemece 10.04.2013 tarih, .. Karar sayılı ek karar ile süresinde yapılmayan temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3 maddesine aykırı şekilde 18.04.2013 tarihinde Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza

İnfaz Kurumu'nda tebliğ edildiği, sanık tarafından verilen 06.05.2013 ve 24.06.2013 tarihli temyiz istemli dilekçelerin 10.04.2013 tarihli ek karara yönelik olduğu ve bu ek karara yönelik temyiz isteği hakkında karar verme yetkisi 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca, Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin Mahkemenin 07.05.2013 tarih, .. Karar sayılı ek kararının hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılıp Mahkemenin 10.04.2013 tarih, 2010/813 Esas ve 2012/991 Karar sayılı ek kararının sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3 maddesine aykırı şekilde 18.04.2013 tarihinde .. E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tebliğ edilmesi, yine ek kararda Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı şekilde başvurulacak mercii, süresi ve şeklinin gösterilmemesi ve kanun yolunun da yanlış gösterilmesi nedeniyle, sanığın 06.05.2013 ve 24.06.2013 tarihli temyiz istemli dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilerek sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin 10.04.2013 tarih, 2010/813 Esas ve 2012/991 ek karar sayılı karara yönelik temyiz isteğiyle ilgili yapılan incelemede;

Yüzüne karşı kurulan hükmün, sanık tarafından 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 21.03.2013 ve 05.04.2013 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 24.09.2012 tarihli karara yönelik temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 10.04.2013 tarihli, 2010/813 Esas ve 2012/991 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, hüküm tarihinde başka suçtan Kütahya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 24/09/2012 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6993, Karar No: 2019/7988, Tarih: 30.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6993 E.  ,  2019/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık ...’ya gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evraklarda, bu kararın sanığa okunduğuna dair herhangi bir ifadeye yer verilmediğinden gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde kabulü ile bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanıklar hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...’in, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ...’a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ...’e yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin, infaz evresinde re'sen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.