muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4785, Karar No: 2018/9317, Tarih: 08.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/4785 E.  ,  2018/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ... Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, takipten sonraki dönem açısından fahiş faiz oranı üzerinden yapılan dosya hesabının düzeltilmesi istemini reddeden müdürlük işleminin iptali ile kamu bankalarınca ... üzerinden açılan 1 yıla kadar vadeli döviz hesaplarına uygulanan faiz oranlarının uygulanmasını talep ettiği, ... 22. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 10.11.2016 Tarih, 2015/720 E.-2016/1291 K. sayılı kararı ile; takip sonrası işlemiş faiz miktarının, 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince kamu bankaları arasında en yüksek faiz oranını uygulayan ...'ın faiz oranları esas alınarak hesaplanan bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kısmen kabulü ile 17.11.2015 tarihli ret kararının kaldırılmasına ve İİY'nin 17/1. maddesi gereğince 05.10.2015 tarihli kapak hesabındaki bakiye borcun 2.362.697,29 TL olarak düzeltilmesine karar verildiği, alacaklı vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... ... Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 15.02.2017 Tarih 2017/167 E.-2017/230 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlu, icra takibinin şekline göre İİK’nun 168. maddesi uyarınca her türlü itirazını, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine bildirmeye mecburdur. Borçlunun takip talebinde istenen işleyecek faiz oranına itirazı da borca itiraz niteliğinde olduğundan bu maddede öngörülen zorunluluğa ve kurala tabi olup bu husustaki itirazını icra mahkemesine bildirmelidir.

Öte yandan, takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda o cins faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile faizin istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, takipte talep edilen ve itiraz edilmeyerek kesinleşen işleyecek faizin türünün gösterilmemesi ve oranının yasal ya da ticari faiz oranlarından birine denk gelmemesi halinde aynı sonuca varılamaz. Bu durumda, itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekecektir.

Somut olayda boçlunun ödeme emri tebliğ tarihine göre yasal süre içerisinde işleyecek faiz oranına bir itirazı olmadığı ve takipten sonraki dönem için istenen yıllık %8 faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmediği anlaşılmakla takipten sonrası için yıllık %8 faiz oranının akdi faize dönüştüğünün kabulü gerekmektedir.

Bununla birlikte; 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi; sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır, hükmünü amirdir.

Mahkemece hükme esas alınan 12.8.2016 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde; 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince en yüksek faiz oranını uygulayan ...ası'nın faiz oranları üzerinden işleyecek faiz tutarının hesaplandığı görülmüş ise de; söz konusu faiz oranlarının itiraz edilmeksizin kesinleşen ve akdi faize dönüşen yıllık %8 oranından düşük olduğu görülmektedir.

O halde, alacaklı tarafından takipte istenen işleyecek faiz oranının itirazsız kesinleşmesi nedeniyle akdi faize dönüştüğü ve bu oranın da 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince, Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranından yüksek olduğu anlaşıldığından ilk derece mahkemesince; takipten sonraki dönem için yıllık %8 faiz oranı uygulanmak ve alacaklının TBK'nun 99/son maddesi gereğince seçimlik hakkını fiili ödeme günündeki kur üzerinden ödeme yapılması yönünde kullandığı da nazara alınmak suretiyle, konusunda uzman bilirkişi marifeti ile hesaplama yaptırılarak denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor tanzimi ile, 05.10.2015 tarihli dosya hesabına ilişkin şikayetin sonuçlandırılması gerekirken hüküm kurmaya elverişli olmayan rapora dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... ... Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 15.02.2017 Tarih 2017/167 E.-2017/230 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA) ve ... 22. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 10.11.2016 Tarih, 2015/720 E.-2016/1291 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/947, Karar No: 2024/7290, Tarih: 30.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/947 E.  ,  2024/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3146 Esas, 2023/3059 Karar

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Düzeltilerek esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/3146 Esas, 2023/3059 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gönderilen 30.01.2024 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6929, Karar No: 2020/12689, Tarih: 13.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/6929 E.  ,  2020/12689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Milli Eğitim Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ile Milli Eğitim Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden, ayrıca belgelerin içeriklerini gösteren dizi pusulası yapılmasından ve Havza Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2014/75 Esas sırasında kayıtlı evrakların temyiz incelemesine esas olmak üzere fiziken de gönderilmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6067, Karar No: 2016/14739, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6067 E.  ,  2016/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.694,11 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 3.694,11 TL kayıp enerji bedelinin işbu dava tarihi olan 13/01/2015 tarihinden itibaren davacının dava dilekçesindeki talebi doğrultusunda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4412, Karar No: 2020/4736, Tarih: 05.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4412 E.  ,  2020/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Davacılar, mirasbırakanları ...’nin maliki olduğu 1711, 2357, 3387, 6874, 4678, 1740, 1159 ada 1 ve 714 ada 9 parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devrettiğini, anılan taşınmazların terekenin en değerli taşınmazları olduğunu, devrin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı yapıldığını, öte yandan dava konusu 1740 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından üçüncü kişilere satıldığını ileri sürerek, 1740 parsel sayılı taşınmaz yönünden miras paylarına karşılık şimdilik 4.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini, diğer dava konusu taşınmazlar bakımından tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, bilahare tazminat isteklerini arttırmışlardır.Davalı, akdin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, mirasbırakan ve mirasbırakanın eşini ölünceye kadar bakıp gözettiğini, iddiaların yersiz olduğunu, devrin mal kaçırma amacı taşınmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalının bakım borcunu yerine getirdiği, muvazaanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairece, “... mirasbırakanın dava konusu taşınmazlar dışında yine aynı ilçede bulunan bağ ve tarla niteliğinde değişik miktarlarda 6 parça taşınmaz bıraktığı, yapılan keşif sonrası alınan raporlar ile dava konusu taşınmazların toplam değerinin 867.452,76 TL olduğu, mirasbırakanın bıraktığı taşınmazların toplam değerinin ise 226.625,65 TL olduğu saptanmıştır. Kaldı ki, bu hesaplamaya düzenleme şeklinde ölünceye kadar bakma akdinde yer verilip davalı tarafından henüz adına tescil ettirilmeyen 3 parça taşınmaz da dahil değildir. Değinilen somut olgular ve yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, mirasbırakanın temlik ettiği taşınmazların, tüm mamelekine oranı dikkate alındığında bunun makul karşılanabilecek sınırı aştığı, mirasbırakanın özellikle terekesinin en değerli taşınmazlarını davalıya temlik ettiği ve dosya kapsamındaki tanık beyanları ile diğer deliller bir bütün halinde değerlendirildiğinde yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Bilindiği üzere, Anayasamızda hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'nin 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3

. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'nin 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, davalı adli yardım talepli olarak kararı temyiz etmiş olup adli yardım yönünden yasal şartların oluştuğu görülmekle davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçede, delillerin takdirinde ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.Ne var ki, davacıların miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi, kalan payın ise davalı üzerinde bırakılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;Hükmün 1. bendinin hükümden çıkarılarak yerine hükme 1. bent olarak “ 1-Davanın Kabulü ile; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 714 ada 25 parsel, ...Mahallesi 2253 ada 14 parsel, ... Mahallesi 2131 ada 196 parsel, ... Mahallesi 1703 ada 1 parsel, ... Mahallesi 2784 ada 4 parsel, ... Mahallesi 1738 ada 24 parsel, ... Mahallesi 1159 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının 2/4 paylarının iptali ile 1/4 'er oranda davacılar adına tesciline, bakiye 2/4 payın davalı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına, davalı vekilinin temyizi ve resen yapılan inceleme sonucu 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26359, Karar No: 2013/24145, Tarih: 02.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26359 E.  ,  2013/24145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında "genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığa ve yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre TCK.nun 51. maddesi uyarınca cezası ertelenmiş olmasına karşın, mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kaydı gerekçe gösterilerek kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeksizin CMK.nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilerek yazılı şeklide hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle (BOZULMA- SINA),

II- Sanık hakkında "6136 sayılı Yasaya muhalafet etmek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

I- Ekspertiz raporu içeriğinde, silahın namlusunun içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunduğu ancak çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek uç kısımlarına namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye ya da kurşun kütle takılan

yasak niteliği haiz fişekleri de atabildiğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığa ve yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre TCK'nun 51. maddesi uyarınca cezası ertelenmiş olmasına karşın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kaydı gerekçe gösterilerek yeniden suç işlediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığa ve yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre TCK'nun 51. maddesi uyarınca cezası ertelenmiş olmasına karşın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kaydı gerekçe gösterilerek yeniden suç işlediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.