muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16135, Karar No: 2014/15892, Tarih: 10.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16135 E.  ,  2014/15892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/395-2013/443

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.G.O. D. ve davacı vekili Av.E. S. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, gerekçeye dayanak yapılan 21.02.2013 tarihli (04.03.2013 havale tarihli) bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelinin tespiti gerekir. Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephe ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması aranır. Ayrıca 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir.

Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine göre esas tutulan asgari m² değerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 916,04 TL, emsal alınan .. parselin değeri ise 229,01 TL'dir.

Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine göre esas tutulan asgari m² değerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 916,04 TL, emsal alınan .. parselin değeri ise 229,01 TL'dir.

Bu durumda dava konusu taşınmaz vergi değerleri bakımından emsal taşınmazın değerinden daha fazla olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda vergi değerlerine ters düşecek şekilde emsal taşınmazdan daha değersiz olduğunun kabulü, emsalin dava konusu taşınmaza uygun bir emsal olmadığı izlenimini uyandırmakta olup, İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda belirtilen özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve uygun emsaller bulunabileceği halde dava konusu taşınmaz ile benzer özellikler taşımayan yanıltıcı olma olasılığı yüksek bu taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Kanunu'nun 12.maddesine göre kısmen kamulaştırma yapılması durumunda kamulaştırma bedeli tespit edilirken kamulaştırılmayan (arta kalan) kısmın değerinde kamulaştırma nedeniyle eksilme meydana gelirse bu eksilen değer miktarının kamulaştırma bedeline ilave edileceği öngörülmüştür.

Dava konusu .. parsel sayılı taşınmaz 4520 m² olup 4168,35 m²'si kamulaştırılmış, kamulaştırılan alan dışında kalan 351,65 m²'lik bölümün gerek yüzölçümü gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle kullanım bütünlüğü bozulduğundan arta kalan kısımda değer kaybı olacağı düşünülmeden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değer kaybı verilmeyerek düşük kamulaştırma bedelinin belirlenmiş olması,

Ayrıca;

3-Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğu halde mahkemece davacıdan karar ve ilam harcının alınmasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4140, Karar No: 2012/3916, Tarih: 15.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4140 E.  ,  2012/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2009 tarih ve 2009/184-2009/304 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.03.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Benelux’deki yerel 10.03.2008/1155044 sayılı tescili mesnet alarak 16.6.2008 tarihinde WİPO nezdinde 25. Sınıf ayak giysileri emtiaları için tescil ettirdiği GAZELLE ibareli markanın Madrid Protokolü hükümlerine göre Türkiye'de de tescili için yapmış olduğu 16.9.2008 tarihli marka tescil başvurusunun davalı ...’a ait MİSSGAZELLE markası nedeniyle reddedildiğini, yapılan itirazın nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğunu ve davalının kötüniyetle tescil yaptırdığını ileri sürerek davalı TPE YİDK kararının iptaline, davalı ...’a ait MİSSGAZELLE markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, öncelikle müvekkilinin ikametgahının Bakırköy olması nedeniyle yetkili mahkemenin Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK’nin 63/3. maddesi uyarınca davalı ...’ın yetki itirazının kabulüne, diğer davalı TPE yönünden ise davacının başvuru markası ile davalıya ait markanın benzer nitelikte olduğu, sınıflarının da aynı olduğu gerekçesiyle YİDK kararının iptali yönünden açılan davanın reddine, hükümsüzlük istemi ile açılan dava yönünden ise mahkemenin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesini müteakip istem halinde dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21694, Karar No: 2015/12824, Tarih: 02.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21694 E.  ,  2015/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmaz ile sınırında bulunan dere arasında 7-10 m arasında kot farkı bulunduğu açıklanmış olmasına göre bunun kroki üzerinde gösterilmesi, krokide gösterilen (A) harfli yerin davacı adına tesciline karar verilmesi halinde su akıntısı için kalan boşluğun genişliğinin metre cinsinden raporda açıklanması ve yine kroki üzerinde belirlenmesi, kroki üzerinde gösterilecek tüm yerlerin harflendirilerek veya numaralandırılarak farklı renklerde gösterilmeye çalışılması, derenin bitişiğinde ve başlangıcında köprü veya menfezler varsa bunların da gösterilmesi, daha önceki keşiflerde yer almayan jeolog ve teknik bilirkişiler aracılığıyla keşfin yapılması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi ... tarafından tanzim edilen 23.06.2014 havale tarihli rapor eki krokide yeşil renk ile boyanarak gösterilen 885,01 metrekare yüzölçümlü taşınmaz kısmının son parsel numarasından sonra yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tarla vasfında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, 1976 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, tapulama harici bırakılan yerlerdendir. Davacı taraf, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi gereğince tescil davalarında Hazine yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerine de husumet yöneltilmesi gerekmektedir. Dava, Hazine yanında köy tüzel kişiliğine karşı açılmış; olmakla birlikte hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca ilçe belediyesi ve büyükşehir belediyesi davaya dahil edilmemiştir. Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hal böyle olunca, 6360 sayılı Kanun uyarınca Van İlinin mülki sınırlarının Büyükşehir Belediyesi sınırı olarak belirlendiği, Büyükşehir sınırlarındaki köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliklerinin sona erdiği dikkate alınarak Van Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile İpekyolu Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, taraf koşulu sağlanmadan esasa girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle sair yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2452, Karar No: 2014/3627, Tarih: 17.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2452 E.  ,  2014/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2012/214-2013/55

Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, Belediye Meclisinin 17.02.2003 tarihli ve 2002/14 sayılı kararına istinaden Belediye Encümeninin 15.10.2003 tarihli ve 2003/83 sayılı kararı ile dava konusu .. ada .. parsel üzerinde bulunan binada 1. kat 13 no'lu bağımsız bölümün 15.500,00 TL bedel ödenerek satın alındığını, taşınmazın zilyetliğinin davacıya devredildiğini ancak davalının tapuda ferağ vermediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazdaki davalı hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5272 sayılı Yasanın 87. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 1580 Sayılı Belediye Yasasının 70 ve 83. maddelerinde olduğu gibi 5393 sayılı Belediye Yasasının 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satılması belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir.

Belediye meclisinin taşınmaz satışı konusunda belediye encümenine genel yetki vermesi yeterli değildir. Belediye meclis kararında satılacak taşınmazların ada ve parsel numaraları, mevki ve yüz ölçümleri, rayice uygun tahmini bedelleri yazılmalıdır.

Somut olayda, belediye meclisinin anılan kararında dava konusu taşınmaza ilişkin özel olarak verilmiş bir yetki bulunmamaktadır. Meclis kararında satılacak taşınmazın ada, parsel, numaraları, mevkii ve yüzölçümü, rayice uygun tahmini bedeli de yazılı değildir. Bu sebeple geçerli olmayan meclis kararına istinaden belediye encümeni tarafından yapılan taşınmaz satışı da geçerli olmadığından davanın reddi gerekirken, yazlı şekilde kabulü doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/302, Karar No: 2019/7290, Tarih: 18.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/302 E.  ,  2019/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19/10/2017 tarih ve 2016/130 E- 2017/713 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 08/11/2018 tarih ve 2018/138 E- 2018/1397 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin eski unvanının "Moralı Otomasyon Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.” olduğu, eski ortaklarından Birsen Yurdaer ve davalı ... arasında 17.03.2015 tarihinde akdedilen “Şirket Ortaklığından Ayrılma Sözleşmesi” uyarınca tarafların hisselerini ...'e devretmelerine ve şirket unvanının da değiştirilmesine karar verildiği, “Ortaklıktan Ayrılma Sözleşmesi” uyarınca da ...'in ve ...'nın ortak olduğu “Moralı Metal İşleme San. ve Tic. Ltd. Şti.”nin de ortaklık yapısının ve unvanının da değiştirileceği, ...'nın hisselerini ...'e devredeceği ve şirketin unvanında ''Moralı'' ibaresinin kullanılmayacağı, dolayısıyla davalı ...'nın bu iki şirketten ayrıldığı, ancak eski ortaklarından gizleyerek başka ortaklarla 10.08.2012 ve 16.01.2015 tarihlerinde bu iki şirketle benzer alanlarda faaliyet gösteren iki ayrı şirket kurduğu, davalı ...'nın henüz şirket ortaklıklarından çıkmadan bu şirketlerin mevcut müşterilerini, yeni kurduğu şirketlere yönlendirmeye çalıştığı iddiasıyla, davalıların bu fiillerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı şirketin yetkilisi ve tek hissedarı ... ile 28.12.2010 tarihinde Moralı Otomasyon Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ni kurduklarını, kurulan şirketin karını azaltıcı ve şirket ortaklarını sıkıntıya sokacak sahte belge düzenlenip kullanıldığını, bu nedenle şirketten ayrılmaya karar verdiğini, ticari hayat gereği kendi işlerine devam edebilmesi için ortaklıktan ayrılma işlemleri devam ederken davalı ... ile birlikte Moralı Vantuz ve Glipper Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ni kurduklarını ancak aktif faaliyetlerine başlamadığını bunun da ticari hayatta olağan olduğunu, müvekkili ortaklıktan ayrıldıktan sonra anlaşma gereği davacı şirketin isminin Tan Vantuz Robotik San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak değiştiğini, Moralı markasının ise müvekkiline ait olduğunu ve bu sebeple yeni şirket tarafından kullanılmasının haksız rekabet oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;davalı ...'nın 17.03.2015 tarihli ortaklıktan ayrılma sözleşmesi gereğince davacı şirketten ayrıldığı, davalı ...'nın şirketten ayrıldıktan sonra vantuz sektöründe yaptığı faaliyelerin taraflar arasında imzalanan 17.03.2015 tarihli Ortaklıktan Ayrılma Sözleşmesi gereğince haksız rekabet oluşturmadığı, davalı ...'nın davacı şirketin müşterilerine giderek davacıyı kötüleme ve itibarsızlaştırma eylemi ile haksız rekabet yaptığı iddiasına ilişkin tanık ...'un beyanlarından başka delil ve belgenin olmadığı, ayrıca tanık ...'in beyanlarına göre de davacı şirketin ayrılıktan önce ve sonraki işlerinde bir aksama ya da değişiklik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı şirket vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Karara karşı, davacı şirket vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstinaf mahkemesince idda, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;limited ortaklıkta müdür sıfatını haiz olmayan ortakların, müdürlerin aksine kanundan dolayı herhangi bir rekabet yasağına tabi olmadıkları, ancak rekabet yasağının uygulanabilmesi için sözleşmesel bir temel yaratılmasının zorunlu olduğu, böyle sözleşmesel bir temeli olmadan idareci olmayan ortak davalı ...'nın aynı faaliyet alanında henüz ortak iken şirket kurmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunun davacı tarafça ileri sürülemeyeceği, davacı şirketin ana sözleşmesinde müdür olmayan ortak ... için rekabet yasağı öngörülmediği, Derya Plastik'e müdahale etmek suretiyle müşterileri arasında itibarının zedelendiğini iddası yönünden, haksız rekabet teşkil edecek davranış yoğunluğunun olmadığı, davacıdan ayrılan davalının ortak isim ve marka kullanım haklarını davacıdan aldığı ve protokolde de aynı alanda faaliyet göstermeyeceğine ilişkin bir taahhütte bulunmadığı, markaları ve ünvanı da alarak şirket kurup faaliyetine devam edeceği yolunda iradesinide ortaya koyduğu, TTK'nın 54/2.maddesinde ifadesini bulan rakipler arasında veya tedarik edenlerle müşteriler arasında ilişkileri etkileyen aldatıcı veya dürüstlük kuralına aykırı davranışlarda bulunduğu iddiaları açısından ortada elle tutulur bir ispat vasıtası bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin hükme yönelik ileri sürülen istinaf sebebleri yerinde görülmediğinden, HMK 353/1.b.1.maddesi uyarınca davacı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı şirket vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4466, Karar No: 2025/6647, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4466 E.  ,  2025/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1946 E., 2025/180 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/603 E., 2024/272 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 06.11.2017 tarihinde tesviye operatörü olarak çalışmaya başladığını, kaza geçirdiği tarihte 2.900 TL ücret aldığını, vardiyaların 8 saat sürdüğünü, 31.03.2018 kaza günü müvekkilinin 03-11 arası çalışmasına gittiğini, gece saat 11:00'e kadar çalıştığını, paydos sırasında işveren temsilcisince yetiştirilmesi gereken işlerin bulunduğu, eleman açığı bulunduğu, 11-07 vardiyasına kalması gerektiğinin söylendiğini, müvekkilinin yorgun olduğunu, çalışamayacağını söylemesine rağmen işverenin zorladığını ve 11-07 vardiyasına kaldığını, gece 02:30 sularında 10 kg civarında ağırlığı bulanan jantı çevirdiği sırada kayıp düşerek sağ elinin / bileğinin / kolunun üstüne düştüğünü, işveren tarafından eldiven ve koruyucu gözlük dışında herhangi bir iş malzemesi verilmediğini, jantın taşlanması işinin niteliği ve niceliği gereği ince eldiven ve koyucu gözlük kullanılmak suretiyle yapıldığını, kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, fizik tedaviye rağmen düzelme olmadığını, 12.11.2018 tarihinde ameliyat geçirdiğini, hem geçici hem de sürekli işgöremezliğinin bulunduğunu, yaşadığı kazadan dolayı yoğun elem ve ızdırap duyduğunu iddia ederek 10.000 TL geçici ve sürekli iş kaybından kaynaklı maddi tazminat ile 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP