muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2353, Karar No: 2024/2936, Tarih: 29.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dava dilekçesi ile küçüğün nüfus kaydının anne hanesi bölümüne müvekkilin adının yazılması evleviyet ilkesi gereğince talepte bulunduklarını, hükmün tamamlanması talebinin reddine dair verilen İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2023 tarihli ek kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına, talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin ek kararında vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesi ile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinme istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, evlat edinilenin anne adı olarak evlat edinenin yazılıp yazılamayacağı, küçüğün anne adının evlat edinenin adı olarak yazılmasının kişinin özel hayatının gizliliğini sağlaması açısından önemli olup olmadığı, eşlerin birlikte ayırt etme gücü olmayan küçüğü evlat edinmeleri halinde nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adlarının yazılmasına ilişkin hükmün, diğer eşin çocuğunun evlat edinilmesi halinde evleviyetle uygulanmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 20 nci ve 40 ıncı maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, 4721 sayılı Kanun'un 306 ncı maddesi kapsamında evli olan eşlerden birisinin, diğer eşin çocuğunu evlat edinmesi ve evlat edinilecek çocuğun anne adının da evlat edinenin adı olarak yazılması istemine ilişkindir. Küçüklerin evlat edinilmesi, 4721 sayılı Kanun'un 305 ila 312 nci maddeleri arasında düzenlenmiş olup, buna göre küçüklerin evlât edinilmelerine ilişkin genel olarak; küçüğün bakılmış ve eğitilmiş olması, evlât edinmenin küçüğün yararına olması ve diğer çocukların haklarının zedelenmemiş olması gerekir. Kimlerin evlat edinebileceği ise 306 ve 307 nci maddelerde düzenlenmiş olup, evli olmayan kişinin öngörülen şartlar dahilinde tek başına evlat edinebileceği, eşlerin ise tek başına evlat edinemeyeceği kabul edilmiştir.

3. 4721 sayılı Kanun'da kural olarak evli olan eşlerin tek başına evlat edinmeleri, mülga 743 sayılı Medenî Kanun'un (743 sayılı Kanun) aksine kapatılmıştır. 743 sayılı Kanun'un 255 inci maddesinde eşlerden birinin evlât edinebilmesi diğer eşin bu işleme rıza göstermesi şartına bağlanmışken yani birlikte evlat edinme zorunlu değilken, 4721 sayılı Kanun "Birlikte evlât edinme" başlıklı 306 ncı maddesinde eşlerin, ancak birlikte evlât edinebilecekleri, evli olmayanların birlikte evlât edinemeyecekleri ana kural olarak belirlenmiş, eşlerin birlikte evlât edinme zorunluluğunun istisnalarından birisi, maddenin ikinci fıkrasında düzenlenmiş ve eşlerden birinin, en az iki yıldan beri evli olmaları veya kendisinin otuz yaşını doldurmuş bulunması koşuluyla diğerinin çocuğunu evlât edinebileceği hükme bağlanmıştır. Yani bir eşin, diğerinin çocuğunu evlat edinmesi birlikte evlat edinme ana kuralı kapsamında kabul edilmiş olup, 307 nci madde de düzenlenen tek başına evlat edinme ve diğer eşin sürekli olarak ayırt etme gücünden yoksun olması ve sayılan diğer hallerle sınırlı olarak tek başına evlat edinmenin istisnaları kapsamında değerlendirilmemiştir.

4. Evlât edinme ile birlikte gerek evlâtlığın gerekse evlât edinenin şahsına ilişkin bir takım hüküm ve sonuçlar bağlanmıştır. Yani mahkemenin kesinleşen evlat edinme kararı sonucu kendiliğinden başka bir hükme hacet olmaksızın belli sonuçlar doğmaktadır. Evlat edinilenin, evlat edinenin mirasçısı olması gibi. Bu sonuçlardan birisi de somut uyuşmazlığa konu olan evlat edinilen küçüğün anne ve baba adına ilişkindir. 4721 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği, eşler tarafından birlikte evlât edinilen ve ayırt etme gücüne sahip olmayan küçüklerin nüfus kaydına ana ve baba adı olarak evlât edinen eşlerin adlarının yazılacağı amir hüküm olarak düzenlenmiş olup, bu konuda mahkemenin bir karar vermesine gerek bulunmadığından, evlat edinme kararı sonucu idare Nüfus Müdürlüğü küçüğün anne-baba adı hanesine, evlat edinen anne ve babanın adını yazacaktır.

5. Somut uyuşmazlık yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda değerlendirildiğinde; davacı ..., eşi ...'ın önceki evliliğinden doğan ...'yi evlat edinmek istemekte ve ...'nin anne adı hanesine kendi adının yazılmasını talep etmektedir.Nurcan'ın, diğer eş ...'ın çocuğunu evlat edinmesi birlikte evlat edinme kapsamında kalmaktadır. Bu nedenle birlikte evlat edinmenin kanuni sonucu olarak da aynı Kanun'un 314 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği evlat edinilen küçüğün nüfus kaydındaki anne-baba hanesine evlat edinenlerin adının yazılması, evlat edinmeye bağlanmış bir sonuç ve nüfus müdürlüğünün görevi kapsamında kaldığından bu konuda mahkemenin bir hüküm oluşturmasına da gerek bulunmamaktadır. Bu durumda Mahkemece, evlat edinilen küçük ...'nin nüfus kütüğündeki anne hanesi kısmına davacının adının yazılmasının nüfus idaresine verilmiş idari bir görev olduğu gözetilerek, davanın bu istemle sınırlı olarak görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davacının eşi ile birlikte evlat edinmediğinden 314 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanamayacağı gerekçesi ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2023 tarihli ek kararının düzeltilerek onanması 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2023 tarihli ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan İlk Derece Mahkemesi 17.11.2023 tarihli ek kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2023 tarihli ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan İlk Derece Mahkemesi 17.11.2023 tarihli ek kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31260, Karar No: 2016/1588, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31260 E.  ,  2016/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19016, Karar No: 2015/25160, Tarih: 22.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19016 E.  ,  2015/25160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2014/316-2015/317

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el koyma nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, aynı ilçeden yakın bölgelerden benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan taşınmazın Ağrı il merkezinden alınması, emsalin satış tarihi ile dava tarihi arasında 8 yıl gibi uzun bir süre olması nedeni ile bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu durumda taraflara; yakın zaman içinde benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, emsallerle olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2) Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmıştır.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

6487 saylı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15872, Karar No: 2014/16360, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15872 E.  ,  2014/16360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Cevap dilekçesi ve ekindeki vekaletname okunamadığı gibi (hatalı taranmış), sisteme 21.06.2013 tarihinde kaydedilen vekaletname de taranmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2013/8116, Karar No: 2013/13807, Tarih: 05.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8116 E.  ,  2013/13807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.01.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.11.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, zilyedi olduğu 5 parsel sayılı taşınmaza komşu, kendisinin de paydaşı bulunduğu 795 parsel sayılı taşınmazda davalının tasarrufundaki işletmede üretim sırasında gerekli özen gösterilmediğinden yayılan toz ve kimyasal maddelerin meyve ağaçlarına ve arılarına zarar verdiğini, ayrıca malzeme taşıyan araçların gürültüsünün uyku düzenlerini bozduğunu ileri sürerek 20.000 TL manevi tazminat ile şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın alınmasını istemiş, 21.12.2012 günlü ıslah dilekçesiyle de maddi tazminatın 12.730 TL olarak tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 795 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşlarıyla anlaşamadığından bu davayı açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10.000 TL manevi, 12.730 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nun 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Mülkiyet hakkının taşkın kullanılmasında ölüm veya cismani zarar söz konusu ise BK’nun 53 vd. maddelerine göre, ölüm veya cismani zarar bulunmadığı takdirde, komşu taşınmaz maliklerinin sağlık, huzur ve sükunları mülkiyet hakkının taşkın kullanılması nedeniyle bozulmuş ise kusursuz sorumlulukta uygulanan BK’nun 56. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmedilebilir.

Mülkiyet hakkının taşkın kullanılmasında ölüm veya cismani zarar söz konusu ise BK’nun 53 vd. maddelerine göre, ölüm veya cismani zarar bulunmadığı takdirde, komşu taşınmaz maliklerinin sağlık, huzur ve sükunları mülkiyet hakkının taşkın kullanılması nedeniyle bozulmuş ise kusursuz sorumlulukta uygulanan BK’nun 56. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmedilebilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; tapu kayıtlarından, davacının tasarrufunda bulunan tarla niteliğindeki 5 parsel sayılı taşınmazın ... Belediyesi adına; 795 parsel sayılı taşınmazın ise davacı ve dava dışı diğer paydaşlar adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 20.11.2012 günlü ziraat bilirkişi raporunda, 795 parsel sayılı taşınmazdaki davalının işlettiği hazır beton üretim tesisinden yayılan toz ve kimyasal maddelerin davacı taşınmazındaki bitki direncini azaltarak veriminin %50 oranında düşmesine neden olduğu belirtilmiştir. Ayrıca, aynı nedenlerin davacının bal üretiminin % 20 azalmasına ve arıların % 10 zayiatına sebep olacağından toplam zararın 12.730TL olduğu belirlenmiştir. Ancak, davacının daha önceki dönemde yaptığı üretim miktarı, elde ettiği gelir ve çevresel etkileri değerlendirmeden, genel saptamalar dikkate alarak hazırlanan bilirkişi raporu denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli değildir. Maddi zararın belirlenebilmesi için, davacının önceki yıllarda ağaçların ve arı kovanlarının verimine göre ne kadar üretim yaparak gelir elde ettiği saptanmalı, bu üretimin dolayısıyla gelirin tesisin verdiği zarar ile azalıp azalmadığı belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile maddi zararın hüküm altına alınması doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan, BK’nun 56. Maddesi uyarınca, manevi tazminatın hüküm altına alınabilmesi için bedensel bütünlüğün zedelenmesi veya ölüm halinin bulunması gerekir. Somut olayda, davalının tesisinin verdiği zarar nedeniyle manevi zararın oluştuğu kanıtlanamadığından bu istemin reddi gerekirken kabulü de doğru değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3490, Karar No: 2023/2963, Tarih: 15.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3490 E.  ,  2023/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/65 Esas, 2022/99 Karar

HÜKÜM : Asıl ve birleşen davanın reddi

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, men'i ve tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, asıl ve birleşen dava davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; 1998 yılından beri donatılı zemin teknolojisi adı altında özel istinat duvarı imalatını gerçekleştirdiğini, bu sistem uygulanırken sistemin özellikle deprem yükleri altında en iyi sonuçları vermesi için şerit bağlantı yerlerinin belirlenmesi ve panel donatı detaylarının belirlenmesi ayrı ve özel bir araştırma gerektiğinden tüm bu sistemi bir bütün olarak ticari sır kapsamında geliştirdiğini, şirket donatılı zemin teknolojisini geliştirme ve uygulama sürecinde sigortalı olarak ya da taşeron olarak birlikte çalıştığı kişiler ile işin gereği ticari sır olarak değerlendirilecek olan hususları asgari düzeyde paylaşmak durumunda kaldığını, işin niteliği gereği yapılan bu paylaşım sonucunda da yıllardır emek sarf ederek en üst düzeye getirdiği bu çalışmaların davalı ... tarafından kopyalanarak kullanıldığını, davalının 29.11.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, 09.02.2007 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, iş sözleşmesi'nin 11 inci maddesinde sır saklama yükümlülüğünün düzenlendiğini, davalının imzasının bulunduğu projelerde her türlü malzeme, aksesuar, kalıp ve proje bilgisinin koruma altına alınmış olması karşısında davalının bu bilgilerin sır olduğunu bildiğini ve bilecek durumda olduğunu, davalının öğrendiği bu bilgilerin özellikle bu özel teknolojik duvarların tasarımı, tasarımı için geliştirilen bilgisayar programı, yine pafta çizimleri için geliştirilen özel bilgisayar programının sır olduğunu bildiği halde işyerinden ayrıldıktan sonra bunları kendi yaptığı tasarım ve projelerinde birebir uygulama çalışmalarına başladığını, buna ilişkin olarak davalının Ataşehir-Doğu Bölgesi-Batı Bölgesi Geçiş Köprüsü Toprakarme Duvar hesap raporu ve ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğü’nün Vefa Üst Geçidi Proje ve Tasarımına ilişkin proje ve hesap raporu hazırladığı ve projeler incelendiğinde şirketin geliştirdiği sistem ile aynı olan sistemi ve bilgileri kullandığının tespit edildiğini, davalının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları incelendiğinde 01.10.2009 tarihinden itibaren davalı Duvpan İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’de çalışmaya başladığının tespit edildiğini, bu şirketin de uzun bir süre bir çok projede davacı şirketin taşeronu olarak çalıştığını, müvekkilince geliştirilen sistemi haksız rekabet hükümlerine aykırı olarak kullanmaya devam ettiklerini, davalı ...’ın davalı Duvpan İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin Gerede-Çerkeş 15BL. HD