muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6410, Karar No: 2022/10725, Tarih: 14.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6410 E.  ,  2022/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 2. Sulh Hukuk ve Muş Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muş Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21045, Karar No: 2014/1399, Tarih: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21045 E.  ,  2014/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 13.10.2007 tarihinde ... taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslah çalışmasını yürüten davalının zarardan sorumlu olduğunu, hasar bedelinin davacı tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 4.800,00 TL. nın tahsilde tekerrür olmamak üzere ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dere ıslah işini yapılan ihale sonucu üstlendiğini, aşırı yağış nedeniyle derenin taştığını, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; (dava konusu olay nedeniyle idare mahkemesinde dava dışı ... Genel Müdürlüğü aleyhine verilen hüküm sonunda davacıya yapılan ödeme yönünden) tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2010/8610 E.,2010/10844 K. sayılı, Yargıtay 7.

Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 E.,2010/6319 K. sayılı kesinleşen ilâmlarıyla, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2011/14531 E., 2012/21553 K. sayılı, 2011/13335 E., 2013/80 K. sayılı ilamları ve Dairemizin yine aynı olaya ilişkin değişik tarihli dosyalarında yapılan temyiz incelemeleri üzerine verilen kararlarda davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına ve idare mahkemesince verilen kararın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faizi kapsadığı, oysa davacı sigortacının yüklenici davalı şirketten dava dışı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren ticari faiz talep edebilecek olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 245,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21257, Karar No: 2014/5583, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21257 E.  ,  2014/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/357-2013/176

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi, niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Aynı yol güzergahında yer alan benzer nitelikteki yakın parsele Dairemiz denetiminden de geçerek onanan Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/553 esas, 2013/308 karar sayılı dosyasında, 2012 değerlendirme yılı itibari ile münavebe ürünü olarak 1. yıl buğday ve buğday samanı, 2.yıl kavun alınarak değer biçilmiş olup, bu ekim planından ayrılma nedenleri ile ilgili olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11610, Karar No: 2023/2601, Tarih: 16.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11610 E.  ,  2023/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerine istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerine istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerinetemyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü 34, 35, 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların değerinin kıymet takdir komisyonu raporunda düşük hesaplandığını, bilirkişi heyeti içinde gayrimenkul değerleme uzmanı bulunması gerektiğini, dava tarihi olan 2017 yılı esas alınarak değerlendirme yapılmasını, taşınmaz üzerindeki ağaç ve muhdesatların kamulaştırma bedeline dahil edilmesini, dava konusu taşınmazların arsa vasfında olduğunu ve kamu alacakları için öngörülen en yüksek oranda faiz uygulanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, tarla yerine arsa vasfında değerlendirilme yapıldığını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaz ile benzer niteliklere sahip olmadığını, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, yakın mesafedeki taşınmazlara göre yüksek bedel tespit edilmesi sebebiyle aradaki fahiş farkın gerekçesinin gösterilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın konumu itibarıyla çok daha değerli olduğunu, metrekare birim bedelinin en az 600 TL olarak belirlenmesini, komşu ... Mahallesinde yine davacı tarafından kamulaştırılan taşınmazlara ilişkin davalarda çok daha yüksek bedeller belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazların bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre belirlenen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü 34, 35, 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10049, Karar No: 2017/1987, Tarih: 17.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/10049 E.  ,  2017/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.04.2014 gün ve 2012/339 Esas 2014/125 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24.12.2015 gün ve 12622-15085 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 261.00.-TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye kalan 4.60.-TL karar düzeltme harcının alınmasına, 17.04.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-K A R Ş I O Y -

Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi için, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri elinde bulunan malvarlığının miktarı, temlik edilen malın tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanacak sınırda kalıp kalmadığı gibi olguların gözönünde tutulması gerekir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; murisin 1930 doğumlu olduğu, 3.11.1993 tarihinde davalı oğlu ...'a 8 adet taşınmazını ölünceye kadar bakma akdiyle devrettiği, devrettiği taşınmazlarda tam malik iken uhdesinde kalan 11 adet hisseli taşınmazının bulunduğu ancak alınan bilirkişi raporunda da tespit edildiği gibi mamelekinin % 70 'ini davalıya temlik ettiği dolayısıyla davaya konu edilen taşınmazların nicelik ve nitelikleri dikkate alındığında temliklerin bakım borcunun karşılığını aşar miktarda olduğu gibi evladın anne-babasına bakıp gözetmesinin ahlaki bir görev olduğu, murisin normal bakım ötesinde bakıma muhtaç olmadığı da kuşkusuzdur.Ayrıca muris ile davacı ve annesi arasındaki beşeri ilişkilerde dikkate alındığında temlikin davacıdan mal kaçırma amacıyla yapıldığı ve muvazaalı olduğu anlaşıldığından davacının davası kabul edilmeli, bu nedenle karar düzeltme talebi de kabul edilmelidir.Açıkladığım gerekçelerle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/584, Karar No: 2020/134, Tarih: 25.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/584 E.  ,  2020/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 304-12

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 14.10.2011 tarih ve 603-717 sayı ile sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesince 15.12.2011 tarih ve 213-249 sayı ile, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62, 53, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 25.11.2013 tarih ve 2089-6812 sayı ile;

“...Suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, sağ karın bölgesindeki darbenin şiddeti, yaraların nitelikleri ve engel hâlin varlığı dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanık ...'in meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek 'öldürmeye teşebbüs' suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde 'kasten yaralama' suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 03.02.2014 tarih ve 304-12 sayı ile;

"...Sanıklar arasındaki geçmişe yönelik ufak tartışmalar olsa da öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, olay sırasında ise yine sanıkların önce sözlü tartışmaya bilahare karşıklıklı birbirlerine taş atmak suretiyle ve daha sonra ise fiili olarak kavgaya başladıkları ve sanık ...'in bu kavga sırasında bıçağını kullandığı ve kendisinin de atılan taşlar nedeniyle birçok yerinden yaralandığını doktorun raporu ile tespit edildiği anlaşılmakla, tüm bu deliller çerçevesinde şüphenin sanık lehine değerlendirileceğinden hareketle sadece bozma ilamında da belirtildiği gibi vücuttaki üç adet yaralanmadan ve bu yaralanmaların niteliğinden bahsedilerek sanığın eylemini öldürme kastı ile gerçekleştirdiğini kabul etmenin mümkün olmayacağı," gerekçesiyle bozma kararına direnerek, önceki hükümdeki gibi sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2015 tarihli ve 98370 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 767-701 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 14.02.2017 tarih ve 116-407 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, gerekçeli kararın katılana tebliğinin sağlanmasına ilişkin Ceza Genel Kurulunun 20.06.2019 tarihli ve 177-486 sayılı tevdi kararı doğrultusunda anılan eksikliğin giderilmesinden sonra tekrar gönderilmesi üzerine Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnme kararının kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık sanığa atılı suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

15.09.2011 tarihinde düzenlenen olay yeri görgü, tespit ve yakalama tutanaklarında; 15.09.2011 tarihinde, 156 numaralı Jandarma İhbar Hattını arayan bir hastane görevlisinin Kütahya ili, Merkez ilçesi, Karaöz köyünde ikamet eden katılan ...’nın bıçakla yaralı olarak hastaneye getirildiğini bildirmesi üzerine hastaneye gidildiği, katılanın kendisini aynı köyde ikamet eden sanık ...’nın bıçakla yaraladığını beyan ettiği, sanığın Karaöz köyündeki evinde, başı sargı beziyle sarılı hâlde jandarma görevlilerince yakalandığı, sanığa suçta kullandığı bıçağın nerede olduğunun sorulması üzerine sanığın evinde bulunan çakı bıçağını kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanıkla beraber olayın meydana geldiği çeşme başına gidildiği, olay mahallinde herhangi bir suç aleti ve delile rastlanılmadığı bilgilerine yer verildiği,

20.09.2011 tarihli bilirkişi incelemesi tutanağında; sanıktan temin edilen namlu uzunluğu 9 cm, kabza uzunluğu 10 cm, toplam uzunluğu ise 19 cm olan, tek yüzü keskin, sırt kısmı küt; oluk, susta tertibatı ve namluyu sabitleme tertibatı bulunmayan ithal çakının, 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediğinin ifade edildiği,

20.09.2011 tarihli bilirkişi incelemesi tutanağında; sanıktan temin edilen namlu uzunluğu 9 cm, kabza uzunluğu 10 cm, toplam uzunluğu ise 19 cm olan, tek yüzü keskin, sırt kısmı küt; oluk, susta tertibatı ve namluyu sabitleme tertibatı bulunmayan ithal çakının, 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediğinin ifade edildiği,

Katılan ... hakkında Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 11.10.2011 tarihli raporda; karın sağ yan duvarında 1 adet, sol üst kadranda 1 adet, sol arka aksiller hatta 1 adet birer cm’lik kesiler bulunduğu, minimal pnömotoraks saptandığı, bilgisayarlı tomografide dalakta subkapsüler hematomu düşündürecek görüntü tespit edilmesi üzerine ameliyata alındığı, teşhis veya operatif amaçla karın boşluğunun cerrahi yöntemle açıldığı, eksplarasyonda transvers kolon splenik fleksuar kısmında 5 mm çapında giriş deliği gözlendiği, çift kat onarıldığı, batın içinde başka patoloji saptanmadığı, katılanın hastaneye kabulünden sekiz gün sonra 22.09.2011 tarihinde taburcu edildiği, katılandaki yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı tespitlerine yer verildiği,

Sanık ... hakkında Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 22.09.2011 tarihli raporda; baş üst, ön, orta kısımda 2 adet biri 5 cm diğeri 4 cm uzunluğunda, baş üst, ön kısımda 3 cm uzunluğunda kanamalı açıklıklar bulunduğu, sol kaş üst iç kısımda 2x1 cm ebadında laserasyon, burun orta kısımda 1x1 cm ebadında laserasyon, burun uç kısımda 0,5x0,5 cm ebadında laserasyon, sağ göz alt kısımda 4 cm ve 3 cm uzunluğunda şişlik ve morluk mevcut olduğu, mevcut yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun ifade edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... Kollukta; olay sabahı tarlası için kullandığı sulama suyunda meydana gelen arızayı gidermek için iş makinesi çağırdığını, tamir çalışması yapılırken olay yerine sanık ... ile sanığın akrabaları Havva ve ...’nın da geldiklerini, yapılan çalışma nedeniyle aralarında tartışma çıktığını, tartışma sırasında sanığı ittirdiğini, sanığın belinden bıçak çıkardığını, bu arada olay yerine gelen tanıklar ... ve...’in kavgayı ayırmaya çalıştıklarını, bu esnada sanığın bıçağı sol karın boşluğuna sapladığını, Havva ve Zeliha’nın da bu sırada ellerine taş alarak kendisinin üzerine koştuklarını, iş makinesi operatörünün kendisini hemen iş makinesine bindirerek olay yerinden kaçırdığını,

Cumhuriyet Başsavcılığında; sanığın kendisini sırt, kalça, bel ve karın bölgelerinden bıçakla yaraladığını, ayrıca beline taş da savurduğunu,

Mahkemede; çeşmeyi tamir ettirmek için iş makinesi getirdiğini, sanığın bıçakla kendisine saldırdığını ve kendisini beş yerinden bıçakladığını, etraftakilerin kavgayı ayırdıklarını,