muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15565, Karar No: 2010/258, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15565 E.  ,  2010/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2570, Karar No: 2015/3665, Tarih: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2570 E.  ,  2015/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 2010 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin mahallinde 24.06.2010 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan ... Finansal Kiralama Anonim Şirketi ile ... İnşaat Mimarlık Sanayi ve Ticaret Şirketinin yetkilisi olan sanık arasında, Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde Noterliğince düzenlenen, 29/12/2008 tarihli, 50575 yevmiye numaralı finansal kiralama sözleşmesi imzalanarak buna istinaden bir adet iş makinesinin zilyetliğinin sanığa devredildiği; ancak sanığın, sözleşme hükümlerine göre ödemesi gereken kira bedellerini ödemediğinden temerrüde düşmesi üzerine kendisine gönderilen ihtarnameye rağmen süresi içerisinde kira borçlarını ödemediği gibi söz konusu makineyi de teslim etmeyerek zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılan şirket vekilinin aşamalardaki beyanlarına, finansal kiralama sözleşmesi içeriğine, 16.04.2010 tarihli ihtarnameye, Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.06.2010 tarihli İhtiyati Tedbire ilişkin kararına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı makinenin aylık taksitlerini ödememesi üzerine, söz konusu borçlarını tebliğinden itibaren 60 gün içerisinde ödemesi, ödemediği takdirde finansal kiralama sözleşmesinin fesh olacağı ve sürenin sona ermesinden itibaren 3 gün içerisinde finansal kiralamaya konu olan makineleri şirketin adresine teslim edilmesi hususlarında gönderilen ihtarnamenin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın, söz konusu makineyi katılan şirkete teslim etmemesi şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 500 gün olarak tayin edilmesi,

b- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi, suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi, suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 500 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20 TL'den olmak üzere sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması ve ayrıca hüküm fıkrasındaki adli para cezasının miktarının belirlenmesine ilişkin kısımda sanığa tayin olunan adli para cezasının cümlesinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresini de eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19390, Karar No: 2022/828, Tarih: 19.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/19390 E.  ,  2022/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.04.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 17.10.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu 7. ve 10. maddelerine istinaden Kula Kaymakamlığının 12.09.2008 tarih ve 760 olur sayılı yazıları ile sanık ve temyiz dışı sanıklara yardım toplama iznine ait kimlik belgesi düzenlemek suretiyle her biri 5 TL değerinde olan 2000 adet noter tasdikli biletler ile ilçe sınırları içerisinde yardım toplama izni verildiği, ancak sanığın bu izindeki yetkiyi aşarak harici biletler bastırıp bunları satarak menfaat temin ettiğinin kabul edildiği olayda; somut olayda TCK’nin 158/1-a maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eyleminin 2860 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen kabahat filini oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK’nin 158/1-a düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak sanığın eylemine uyan 2860 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu 20/2-c maddesinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 01.10.2008 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nin 322 ve Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5996, Karar No: 2011/15503, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5996 E.  ,  2011/15503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12403, Karar No: 2021/5875, Tarih: 15.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12403 E.  ,  2021/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ve bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına ilişkin kararın bozulması yönündeki temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur küçükler ... ve ...'in olay tarihinde, bulundukları yerde faaliyet gösteren ... Marketten (... Giyim San. Ve Tic. A.Ş) 6lı paket halinde Danone marka yoğurt alıp akşam 23:00 sıralarında yiyerek uyudukları ve gece (03:00 civarında) ateşleri çıkıp kusmaya başlayınca velileri ... ve ... tarafından Gaziantep Çocuk Hastalıkları Hastanesine götürüldükleri, buradan verilen geçici sağlık raporunda Gıda Zehirlenmesi tanı ve tedavisi ile taburcu edildikleri belirtilen mağdur küçükler adına velileri olan ... ve ...'in şikayetleri üzerine, ürünleri satın aldıkları ... Giyim San. Ve Tic A.Ş.'nin sorumlu mağaza müdürü sanık ... ve gıda reyonu sorumlusu müdür yardımcısı ... hakkında son kullanma tarihi geçmiş ürünleri satarak mağdur küçüklerin taksirle yaralanmasına sebebiyet vermekten açılan davada;

Yüklenen suç açısından sanıklarca işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suç açısından sanıkların kast ve taksirinin bulunmadığından bahisle sanıklar hakkında aynı kanunun 223/2-c. maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, "Sanıkların olayda kusurlarının bulunduğu sabit olmadığından CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince BERAATİNE," cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle,

5271 sayılı CMK'nın 223/2-e.maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2012, Karar No: 2021/8032, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2012 E.  ,  2021/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve duruşma gününden haberdar edilmeyen müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve müşteki kurum vekilinin kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu belirlenerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti sayılan zaman dilimi içerisinde ilköğretim okulunun giriş kapılarını kırmak suretiyle zarar vererek içeri girdiği, ve okula ait bir takım eşyaları çaldığı olayda, eyleminin TCK'nın 142/1-a, 152/1-a, 31/3. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 10/05/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12180, Karar No: 2014/16954, Tarih: 25.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12180 E.  ,  2014/16954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dörtyol Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından 01.07.2013 tarihli yazı ekinde gönderilen veri cetvelinde, bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan mandarinin 2008 yılı itibariyle dekara verimi 2.600 kg ve üretim masrafı 411,00 TL olarak bildirilmesine rağmen aynı müdürlüğe ait 21.03.2014 tarihli yazı ekinde gönderilen veri cetvelinde ise mandarinin dekara verimi 4.000-7.000 kg, satış fiyatı 0,35-0,45 TL ve üretim masrafı 300,00-600,00 TL olarak belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen aynı idareye ait iki veri listesi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı, hangisinin doğru olduğu ilgili kurumdan sorularak mandarinin 2008 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2668, Karar No: 2013/1430, Tarih: 12.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/2668 E.  ,  2013/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının sürücüsü olduğu, trafik sigortası bulunmayan aracın sebebiyet verdiği kazada, ... plakalı motorsikleti kullanan ...'un yaralandığını, ...'un tedavisi dolayısıyla müvekkili tarafından Sağlık Bakanlığı'na 6.168,92 TL ödeme yapıldığını, bu miktarın davalıdan rücuen tahsili amacıyla başlattıkları icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile alacağın %40'ı tutarında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalının Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/296 sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 6.168,92 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağın %40'ı olan 2.467,56 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacı ...'nın kazada yaralanan üçüncü kişiye ödediği tedavi giderinin, trafik sigortası yaptırmayan davalı araç işleteninden rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali isteminden ibarettir.

Mahkemece, kusur oranlarının tespiti için Doç.Dr. ... 'ndan 18.06.2011 tarihli rapor alınmış, bu raporda davalının %75 oranında, dava dışı ...'un ise %25 oranında kusurlu oldukları bildirilmiş, mahkemece bu rapora itibar edilmeyerek davalı olayda tamamen kusurlu imiş gibi kabul edilerek tazminatın tamamına hükmedilmiş, kusur raporuna itibar etmeme gerekçesi karar yerinde tartışılmamıştır.

Davacı ...'nın, trafik sigortası yaptırmayan davalı işletene rücu hakkı bulunmakta olup, bu hak davalının kusur oranıyla sınırlıdır. Mahkemece davalının kusuruna isabet eden miktarda tazminata hükmedilmesi, eğer davalının kazada tamamen kusurlu olduğu kabul ediliyor ise, kusur raporuna itibar etmeme neden ve gerekçesi karar yerinde tartışılarak açıklanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece, davacının dava dışı yaralı ...'un tedavi giderleri için ödediği 6.168,92 TL tedavi giderinin tamamına hükmedilmiş, gerçek zarar miktarı ile ilgili bir araştırma yapılmamıştır.

3-Mahkemece, davacının dava dışı yaralı ...'un tedavi giderleri için ödediği 6.168,92 TL tedavi giderinin tamamına hükmedilmiş, gerçek zarar miktarı ile ilgili bir araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece konusunda uzman bir bilirkişiden, dava dışı yaralı ...'un tüm hastane ve tedavi evrakları getirtilerek, konusunda uzman bir bilirkişiden yapılan tedavinin ...'un yaralanmasına ve tedavisine uygun olup olmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde bilirkişi incelemesine başvurmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verilmiş olması doğru değildir.

4-Kabule göre de;

Mahkemece alacağın %40 oranında 2.467,56 TL icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. Oysa, davaya konu olayda alacak likit olmayıp, ancak alınacak bilirkişi raporu sonucunda alacağın olup olmadığı ve miktarı belirlenecektir. O halde,

mahkemece alacağın likit olmaması sebebiyle davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6740, Karar No: 2023/2987, Tarih: 04.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/6740 E.  ,  2023/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/659 E., 2018/1321 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2017/197 Esas, 2018/38 sayılı kararı

ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanunun 62, 53, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/659 Esas, 2018/1321 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.04.2021

tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Delillerin hukuka uygun olması gerektiğine,

2. Milli istihbarat teşkilatı'nın adli kolluk yetkisi olmadığına,

3. ByLock verilerinin resmi usul ve yöntemlerle elde edilmediğine,

4. Yurt dışındaki bir delilin ancak adli istinabe ile temin edildikten sonra delil niteliğini haiz olabileceğine,

5. İstihbarat bilgisinin adli delil olarak kullanılamayacağına,

6. Dijital veriler elde edilmeden önce hâkim kararı alınmasının zorunlu olduğuna,

7. Olgu ve sanık somutlaştırılmadan genel bir hâkim kararı alınmasının -ceza yasalarında yeri olmadığı için- geçersiz olduğuna,

8. 5651 sayılı İnternet Kanunu'nun somut olayda uygulanmadığına,

9. Haberleşmenin doğası gereği gizli olduğuna,

10. İfade hürriyeti, özel hayatın ve aile hayatının gizliği, basın, medya ve internet özgürlüğünün korunması gerektiğine,

11. Usulüne uygun elde edilmeyen kişisel verilerin suç oluşturacak nitelikte olduğuna,