muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/464, Karar No: 2021/280, Tarih: 15.06.2021

...’ın ayağa kalkarak maktul ...’a “Bizim aramızda nasıl bir şey yok, ana avrat küfretmedin mi bana?” diyerek yanında oturmakta olan maktul ...’ın yüzüne doğru tekme salladığı, maktulün sırtüstü yere düştüğü, tanıklar Ahmet ve Bahattin’in hemen araya girdikleri, sanık ...’ın tanıkları itekleyerek yerde yatan maktulün boyun ve yüz bölgesine doğru bir iki tekme daha salladığı, tanıklar Ahmet ve Bahattin’in, sanık ...’ı tutup olay yerinden uzaklaştırarak yola çıkardıkları, maktulün bayıldığını sanan tanıkların çabalarına rağmen maktulün kendisine gelmemesi üzerine olay yerine ambulans çağrıldığı, yapılan müdahaleye rağmen maktulün küt kafa ve boyun travmasına bağlı medulla spinalis kanaması ve beyin kanaması sonucu vefat ettiği olayda;

Sanık ... ile maktul ... arasında 3 gün önce yaşanan olaylar nedeniyle bir anlaşmazlık bulunduğu sabit olmakla birlikte, bu anlaşmazlığın öldürme amacını güdecek ölçüde bir husumete dönüştüğü hususunda net bir belirleme yapılamaması, zira sanık ... ve maktul ...’ın 3 gün önceki meseleyi konuşmak amacıyla çay kenarına giderken yanlarına kesici, delici veya yaralayıcı herhangi bir alet ya da silah almadıklarının sabit olması, sanık ...’ın maktulün baş ve boyun bölgesine doğru vurduğu tekmelerin ölüm sonucunu doğurmaya elverişli alet olarak değerlendirilemeyecek olması karşısında; sanığın olay öncesi, olay sırası ve olay sonrasında dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre öldürme kastıyla hareket etmediği, bu bağlamda sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturmadığı anlaşılmaktadır.

Maktulü öldürme kastıyla hareket etmeyen ve öldürme suçu için elverişli herhangi bir alet ya da silah kullanmayan sanık ...’ın, yaralamak amacıyla maktulün başına doğru bir kez tekme atması, maktulün yere düşmesi üzerine sanık ...’ın yine yaralama kastıyla maktulün kafa ve boyun bölgesine doğru 1-2 kez daha tekme atması, Adli Tıp Kurumunca maktulün kafa ve boyun bölgesindeki yaralanmaların TCK’nın 86 ve 87. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına dair bir değerlendirme yapılamayacağı belirtilmiş olmakla birlikte, kafa ve boyun travmasına bağlı beyin ve medulla spinalis kanamasına neden olan yaralanmaların TCK’nın 86/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, ölüm sonucunu doğuran maktulün kafa ve boyun bölgesindeki yaralanmaların TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bir yaralanma olarak değerlendirilemeyeceği, maktulün kafa ve boyun bölgesinde meydana gelen yaralanmalar ile ölüm sonucu arasında illiyet bağının bulunması karşısında; sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ve silahtan sayılacak herhangi bir alet kullanmayan sanığın TCK'nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilini aynı maddenin üçüncü fıkrasını ihlal etmeksizin işlemesi karşısında, TCK’nın 87/4. maddesinin ilk cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, özel dairenin onama kararının kaldırılmasına, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin mahkûmiyet hükmünün, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, bozma nedeni ve sanığın cezaevinde geçirdiği süreye göre infazın durdurulmasına, sanığın başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmaması hâlinde tahliyesi için yazı yazılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

a) Birinci uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b) İkinci uyuşmazlık bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 1552-993 sayılı temyiz itirazlarının esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

a) Birinci uyuşmazlık bakımından REDDİNE,

b) İkinci uyuşmazlık bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 1552-993 sayılı temyiz itirazlarının esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05.05.2017 tarihli ve 804-908 sayılı mahkûmiyet kararının, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilerek Özel Dairenin temyiz itirazlarının esastan reddi kararının kaldırılıp Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi ve bozma nedenine göre cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde sanığın derhâl salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, kararı bozulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/511, Karar No: 2024/2727, Tarih: 18.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/511 E.  ,  2024/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/987 K.

DAVACILAR : 1-... 2-... 3- ... 4-... 5-... 6- ... 7-... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2-Yaser Yapı ve Yapı Malz. Petrol Taşımacılık San. Tic. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ : 29.12.2017

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/596 E., 2020/490 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; sözleşmenin geçersizliği nedenine dayalı geriye etkili feshi ve tapu iptal ve tescil davasında, davalı yüklenici tarafından eksik bırakılan işlerin davacı tarafça yapılması nedeniyle davacı tarafça sözleşmeyi ayakta tutma iradesi bulunduğundan sözleşmenin geriye etkili feshi talebinin reddine, dava konusu bağımsız bölümün arsa sahipleri olan davacılar tarafından davalı ...’e satıldığından davacıların tapu iptali ve tescil talebinde bulunamayacakları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile inşaatın tamamlandığı, yapılan sözleşme kapsamında davacı arsa sahipleri tarafından davalı yüklenici şirkete verilen vekaletnameye istinaden dava konusu bağımsız bölüm tapusunun devri yapılmış olmakla sözleşmenin geçersiz olduğunun ileri sürülemeyeceği anlaşıldığından davacılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14738, Karar No: 2014/18477, Tarih: 22.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14738 E.  ,  2014/18477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve birleşen davanın davacısı ...Petrol Ofisi A.Ş (Esk ünvanı ....i A.Ş.) vek.Av. ... ile asıl ve birleşen dava davalıları 1-... vek. Av. ..., 2-..., 3-..., 4-... 5-..., 6-... vek.Av. ..., 7-... (ölü) arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.10.2012 gün ve 2011/253 E. 2012/254 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.04.2014 gün ve 2013/8415 E. 2014/6738 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Elbirliği halinde mülkiyette paydaşlardan birinin yada bir kaçının tek başına aktif yada pasif dava ehliyeti bulunmayıp mecburi dava arkadaşlığı söz konusu olduğundan tümüne karşı dava açılması dava şartlarındandır. Mirasçılar yönünden de taksim yapılıncaya kadar tereke elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğundan aynı kural geçerlidir. Ne var ki, miras ortaklığından ve dolayısıyla tereke yönünden elbirliği halinde mülkiyetten söz edilebilmesi için ölenin birden fazla mirasçısının bulunması gerekmektedir. Ölenin tek mirasçısının kaldığı durumlarda elbirliği halinde mülkiyetten de bahsedilemez. Somut olayda ölenin başlangıçta birden fazla mirasçısı bulunmakta ise de, davalı ... dışındaki diğer mirasçıların mirası reddetmiş oldukları ve böylece geriye tek mirasçı olarak davalı ...'ın kaldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda somut olay bakımından terekeye temsilci tayinine gerek bulunmadığından davanın esasına girilmesi gerekirken birleşen dava bakımından davalı ... hakkındaki davanın usul yönünden reddine karar verilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirken ilamda yazılı nedenlerle onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzetme itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 09.04.2014 tarih 2013/8415 E. 2014/6738 K. sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün belirtilen gerekçelerle BOZULMASINA, vekili yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100 TL. duruşma vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya ödenmesine, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13688, Karar No: 2011/20357, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13688 E.  ,  2011/20357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7385, Karar No: 2022/14029, Tarih: 26.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7385 E.  ,  2022/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden,dava dilekçesi içeriğinden, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarında davacılar, ” ... Mobilya San.Tic.Ltd.Şti.” ve “ ...” yanı sıra üç numaralı davacı olarak “ ... Bantı Ve Kimyasal Ürünler San.Tic.Ltd.Şti.” yazılması gerekirken yerine bu şirketin yetkilisi “...”in davacı olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun anlaşılmasına,tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370.maddeliri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 26.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1112, Karar No: 2014/7999, Tarih: 24.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1112 E.  ,  2014/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 19.09.2013 gün ve 2013/10723 Esas - 2013/14938 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içeresinde kalmakla beraber taşınamaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi için dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden,

Davalı idare vekilinin karar düzeletme talebinin kabulüne, Dairemizin 19.09.2013 gün ve 2013/10723-14938 sayılı Düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerele H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1727, Karar No: 2024/3642, Tarih: 22.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1727 E.  ,  2024/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/336 E., 2022/1723 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/385 E., 2021/1014 K.

1-İlk derece mahkemesince, ayıp giderim bedelinin tahsili istemli davada, resmi belge niteliğinde olan yapı ruhsatında ve yapı kullanma izin belgesinde davalı yüklenici şirketin yapı müteahhidi olarak göründüğü anlaşıldığından akdi ilişkinin davalı ile kurulduğunun kabulünün gerektiği, tespit raporu ve yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine alınan bilirkişi raporları ile ayıpların gizli ayıp niteliğinde olduğu, tespit raporunun davalıya tebliğ edilerek ayıp ihbarında bulunulduğu, resmi belge niteliğinde bulunan yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesinde yapı müteahhidi olarak davalı şirketin adının yer aldığı, böylelikle akdi ilişkinin ispatlandığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.10.2024 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu edilen bir hakkın ve buna karşı yapılan savunmanın dayandığı vakıaların (olguların) var olup olmadıkları hakkında mahkemeye kanaat verilmesi işlemine ispat denir.

İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (HMK 190/1). Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. (TMK 6/1).

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir (HMK 190/2).

İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (HMK 190/1). Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. (TMK 6/1).

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir (HMK 190/2).

Bu hükümde “karinelerin varlığı hâlinde ispat yükünün nasıl belirleneceği düzenlenmiştir. Karine söz konusu olduğunda, karine temeli ile karine sonucunu birbirinden ayırt etmek gerekir. Karineye dayanan taraf, sadece karine sonucunu ispat yükünden kurtulmuş olur, ancak karine temelini ispat etmek yükü altındadır. Bu durumu vurgulamak için, fıkrada açık düzenleme yapılmıştır. Kesin kanuni karineler dışında, karşı taraf karinenin aksini ispat edebilir. Fıkrada, özellikle aksini ispat kavramına yer verilmiştir. Zira aksini ispat ve karşı ispat farklı kavramlardır. Karine söz konusu olduğunda, karşı ispat faaliyetinden değil, karine ile kabul edilen durumun aksini ispat etmek gerekliliği söz konusudur.” (Yargıtay HGK. 18.04.2018 T. 2017/13-530 E. 2018/926 K.)

Karineler kanuni karinelerden ibaret olmayıp fiili karineler de ispat yükü konusunda uygulamada önemli bir yere sahiptir. “Fiili karine, belli bir olaydan, belli olmayan bir olay için çıkarılan sonuçtur. Bu bağlamda, fiili karineler, bir hukuk kuralı ile bağlı olmaksızın, hakimin insanlar ve yaşam konusunda ortaya çıkan tecrübe kurallarından yararlanarak belli olmayan olaylar hakkında sonuç çıkarmasına yardımcı olmaktadır. Görüldüğü üzere, fiili karinelerin temelinde tecrübe (yaşam deneyi) kuralları yatmaktadır.”

Eser sözleşmesinin varlığı halinde, “kural olarak sözleşmenin ifa sürecinde gerçekleşen imalâtın yüklenici tarafından yapıldığı kabul edilir. Bu kabul, fiili karine niteliğindedir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; asıl dosyada davalı, kendisinin yüklenici olmadığını, inşaat yapımını üstlenmediğini, inşaatın davacı tarafından yapıldığını savunarak davanın reddini savunmuş ise de Mahkemece Meram Belediyesi resmi kayıtları ile sabit olduğu üzere dava konusu villa inşaatının As Yapı Mühendislik Müt. ve Tic. A.Ş. Tarafından yapıldığının kabulünün gerektiği kabul edilerek ayıplı imalat nedeniyle açılan dava kabul edilmiş istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir.

Resmi kayıtlara göre yapı müteahhidi davalı olduğundan fiili karine olarak inşaatın davalı tarafından yapıldığının kabulü gerekir ise de bu fiili karinenin aksini davalı ispatlayabilir. Davalı tarafından davacı ile üçüncü kişilerin yaptığı taşeron sözleşmeleri sunulmuş olup bu sözleşmelerle değerlendirildiğinde yapının davacı tarafından yaptırıldığı ve bu kapsamda üçüncü kişilerle sözleşmeler imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacı bu belgelerdeki imzasının varlığına itiraz etmemiştir. İmzasına itiraz edilmeyen yazılı belgelerle ispat yükü kendisine geçen davalı karinenin aksini ispatlamış olduğundan ispat yükü tekrar davacıya geçmiş ancak davacı bu belgelerin aksini ispatlayamamıştır. Bu durumda asıl davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan onama yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.