muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26953, Karar No: 2013/5098, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26953 E.  ,  2013/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücreti ile toplu iş sözleşmesi fark alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... ve...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işveren ... Anonim Şirketinin alt işvereni ... Limited Şirketinin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat-İş Sendikasına üye olduğunu, üye sendika ile ... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beridir süre gelen asıl işveren-alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ...Ş. tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin kendisine yükleyeceği külfetten kurtulmak amacıyla sonlandırıldığını, davacının iade kararına rağmen işe başlatılmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten geçersizliğine karar verilen fesih tarihine kadar sözleşmeden kaynaklanan fark alacakları bulunduğunu, ayrıca işe başlatılmayan davacıya toplu iş sözleşmesinin uygulanmaması sebebi ile kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının eksik ödendiğini belirterek, fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal (işe başlatmama) tazminatı ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fark talebinin ... Ltd. Şti. ile Nakliyat İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine dayandığını, buna karşın kesinleşen işe iade davalarında ... Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve ... Ltd. Şti. işçilerinin baştan itibaren işçisi olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple ... Ltd. Şti ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine ilişkin sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında kesin hüküm niteliğinde olan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin işe iade kararma göre dava dışı ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, bu sebeple davacının ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. işçisi olarak kabul edilemeyeceği, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti ile Nakliyat-İş Sendikası arasında yapıldığı, davalı ...Ş.'nin faaliyet alanı metal iş olup, davalı metal iş kolunda örgütlü sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalandığı, davacının işçisi olmadığı bir şirketin farklı iş koluna ait bir sendika ile imzaladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu karar süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiş ve yapılan inceleme sonucunda; Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 16.03.2012 tarih 2012/1143 esas, 2012/4495 karar sayılı ilamı ile davalı ...Ş. ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile belirlendiği, davacının üyesi olduğu Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlükte olduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununda kabul edilen temel esaslara uygun görülmekte ise de, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerektiği, öte yandan, toplu iş sözleşmesi baştan itibaren hükümsüz kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanamayacağı, bu durumda, davacının Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda 13.09.2012 tarihli ilam ile davanın kabulü yönünde hüküm oluşturulmuştur.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe iade kararı sonrasında davacının işe başlatılmadığı tarih itibari ile toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hak kazandığı ücret miktarı denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. Ayrıca bilirkişi tarafından uyuşmazlık konusu kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret fark alacaklarının hesaplanmasında izlenen yöntemde doğru değildir. Davacının işe başlatılmadığı tarihte hak kazandığı kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret alacağı, tabi oldukları hukuki düzenlemelere göre ayrı ayrı hesaplanmalı, davalı tarafından bu alacaklara ilişkin yapılan ödeme miktarları mahsup edildikten sonra bakiye alacak miktarları belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Hatalı hesap yöntemi ile denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1837, Karar No: 2021/7105, Tarih: 19.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1837 E.  ,  2021/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın işlettiği ... işletmesinde yaz sezonunda 6 yıldan beri işçi olarak çalışan 18 yaşında işçi ...’in, olay günü işyerindeki dört işçi ile birlikte seyyar çatal demir destekli tuz nakil bandını taşıdıkları, ölen işçi ...’ın bantın altına girdiği, çatal desteğin devrilmesi ile bandın kafasına düşmesi sonucu işçinin öldüğü, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 50/1-a, 52/3. ve CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2-4. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 18.200 TL adli para cezasına çevrilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3393, Karar No: 2015/10954, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3393 E.  ,  2015/10954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/90-2014/136

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2014 gün ve 2013/90-2014/136 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.12.2014 gün ve 2014/13212-2014/20079 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının P.-N, NITRO-SUL ve NZN ibareli markaları bulunduğunu, P. ibaresinin birden fazla veya çoklu anlamını veren, kimyada ön ek olarak kullanılan kelime, N ibaresinin ise gübrede azot elementini temsil ettiğini, N. kelimesinin kimyasal bileşim için kullanıldığını, ibarelerin ayırt ediciliği bulunmadığını, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca mal ve hizmetlerin karakteristik özelliğini belirtiğini ileri sürerek, markaların bir kısım sınıflar yönünden kısmen hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, sonradan NZN ibareli marka yönünden feragat dilekçesi vermiştir.

Davalı vekili, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı, davaya konu markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesine aykırı olmadığı, NZN ibareli marka yönünden feragat edildiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1831, Karar No: 2020/5155, Tarih: 13.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/1831 E.  ,  2020/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak hesaplanması nedeniyle, 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, sanığın teknik nezaretçi ve yeraltı üretim sorumlusu olarak çalıştığı yeraltı kurşun madeninde, hazırlık aşamasında sürülmekte olan desandre de ilerleme yapmak üzere 3 işçiden oluşan ekibin desandre arının da çalışmalarını sürdürdüğü esnada, arın bölgesi tavanınında ani göçük meydana gelmesi üzerine, sehpalı tabanca ile arında delik delmeye çalışan operatör ...'in göçen tavandan düşen taş ve kayaçların altında kalarak ölmesi ile sonuçlanan olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üç numaralı bendinin çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 755 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2270, Karar No: 2012/2117, Tarih: 23.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2270 E.  ,  2012/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2010/63315

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 19/08/2009, 2009/144 (E) ve 2009/182 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.B. mağdur Metin'e karşı eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, tahrikin ağır olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur Mustafa'nın idaresindeki motosikletle arkasında mağdur Metin oturduğu halde seyir halinde iken, arkadan seyreden sanığa ait araca yol vermemesi, mağdur Metin'in de sanığın aracının sağ camına yumrukla vurarak kırması üzerine, sanığın bıçakla mağdur Metin'e göğse nafiz olacak şekilde bir kez vurması, taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir neden bulunmaması, engel olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi, aniden meydana gelen olayda özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını, öldürme kastıyla hareket edildiğini gösterir, kesin ve yeterli her türlü

kuşkudan uzak kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanığın tutuklu kaldığı süre ve bozma sebebine göre TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu değil ise derhal salıverilmesi hususunda müzekkere yazılmasına, 23.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6420, Karar No: 2017/450, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/6420 E.  ,  2017/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6461, Karar No: 2018/7411, Tarih: 16.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6461 E.  ,  2018/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Mahkemece verilen kararın davalı işveren vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, davalı işveren vekilinin 24/11/2017 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiklerini beyan ettiği ve vekaletnamesinde temyizden feragate dair yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından davalı işveren vekilinin temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine,

2- Davalı Kurum vekilinin temyizine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

b) Dava, davacının 01/05/2000-18/06/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 01/01/2004-18/02/2008 tarihleri arasında yazılı şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda davacının 18 yaşını doldurduğu tarihten itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığının kabul edilmesi gerektiği belirtildiği, davacının 07/10/2004 tarihinde 18 yaşını doldurduğu halde 01/01/2004 - 18/02/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespit edilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasında yer alan "1- (...) T.C. kimlik numaralı davacı ...‘nun davalı şirkete ait (...) sicil nolu işyerinde; -01.01.2004 ile 30.06.2004 tarihleri arasındaki dönemde 180 gün süreyle günlük 25,94 YTL ücret karşılığında,

-30.06.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde 180 gün süreyle günlük 27,23 YTL ücret karşılığında," rakam ve sözcükleri tamamen silinerek yerine,

"1-(...) T.C. kimlik numaralı davacı ...‘nun davalı şirkete ait (...) sicil nolu işyerinde; 07/10/2004-31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde 84 gün süreyle günlük 27,23 YTL ücret karşılığında,"yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ayakkabıcılık Deri Kösele San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16409, Karar No: 2016/12957, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16409 E.  ,  2016/12957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 13/10/2014 tarih ve 2014/2657 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen 175,81 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.