muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16047, Karar No: 2015/18475, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16047 E.  ,  2015/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilerek 21. maddedeki tazminatların belirlenmesini istemiştir.

Davalı .... yönetimi davacının diğer davalı şirket işçisi olduğunu belirterek husumet itirazında bulunmuş davalı şirket ise dava şartlarının oluşmadığını davacının iş akdinin olumsuz davranışlarda bulunması nedeniyle feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının çalışmalarının geçtiği davalı ... nin aynı iş kolunda faaliyet gösteren değişik iki işyerinde fesih tarihi itibari ile çalışan işçi sayısının ise 9 kişi olduğu anlaşılmıştır. 4857 S.K nun 18 maddesinde işe iade davası açılabilmesi için fesih tarihi itibari ile işverenin aynı iş kolunda faaliyet gösteren işyerlerirnde en az 30 işçi çalışması dolayısı ile işyerinin iş güvencesi kapsamında olması gerekir .Her ne kadar davacı vekilinin iddialarında geçen dava dışı ...nin ortaklarından ... 'nın dosyamız davalısı davacının bağlı bulunduğu alt işveren ... Hizlmetleri Ltd Şti nin de ortağı olduğu ve yine her iki şirketin merkez adreslerinin de aynı olduğu anlaşılmış ise de söz konusu dava dışı şirketin faaliyet gösterdiği iş kolunun dosyamız davalısı alt işverenin faaliyetinin dışında kalan konular olduğu bu sebeple her iki şirketin iş kollarının aynı olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının işgüvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda davacının davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmıştır. 30 işçi sayısının tespiti yönünde SGK kayıtlarında sadece ... ilinde davalı şirket yönünden araştırma yapıldığı, bu kayıtlarda da Osmangazi Sosyal Güvenlik Merkezi kayıtlarının gönderildiği tespit edilmiştir. ... Sosyal Güvenlik Merkezi kayıtlarında 1216635, 1240175, iki adet güvenlik işyeri bulunduğu, ... İl Müdürlüğü kayıtlarında ise 1215012,1218142, 1222545 işyerlerinin bulunduğu belirtilerek açık kayıtlar gönderilmemiştir. Bu haliyle yapılan araştırma yetersizdir. İlke kararımızda belirtildiği üzere araştırma Türkiye çapında aynı işkolunda fesih bildiriminin davacıya ulaştığı tarih itibariyle (01/05/2013) davalı işyerlerinde, faturalarda ... ... Ltd. Şti. Olarak antet bulunduğu, Vergi Kaşesinde ... (...) ... Ltd. Şti olarak adının geçtiği görülmekle araştırmanın yeniden yaptırılması gerekmektedir. Temizlik şirketlerinin grup içerisinde yer alması ve organik bağ olması aynı işkolunda olduğu anlamına gelmez. Kişilerin temizlik işçisi olarak bordroda gösterilip fiilen güvenlik görevlisi olarak çalıştığı yönünde bir iddia yani muvazaa iddiası varsa bu durum önem kazanır. Aksi halde davalı işverene ait güvenlik işi işyerlerinde çalışan sayısının tespiti 30 işçi sayısının belirlenmesinde gereklidir. Davalı şirketde fesih tarihi itibariyle işçi sayısı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4087, Karar No: 2020/2767, Tarih: 29.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4087 E.  ,  2020/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında şantaj suçundan açılan kamu davasıyla ilgili hüküm kurulmamış ise de, dava zamanaşamı süresi içerisinde bu hususta mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ve dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda suça sürüklenen çocuğun başka suçtan dolayı aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine göre duruşmaya getirtilmesi veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13227, Karar No: 2011/13626, Tarih: 20.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/13227 E.  ,  2011/13626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2008
Yargıtay — Esas No: 2013/30728, Karar No: 2014/6433, Tarih: 07.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30728 E.  ,  2014/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2011/450-2013/173

Taraflar arasındaki tüketiciy koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait akaryakıt istasyonunda, 05.10.2011 tarihinde, 59 J 0160 plaka sayılı aracına 273,00 TL'lik motorin satın aldığını, aracın aynı tarihte kullanılan motorin nedeniyle arızalandığını, yapılan kontrolde yakıt deposundaki yakıtın sulu olmasından ötürü aracın pompasının ve enjektörlerinin arızalanmış olduğunun saptandığını ileri sürerek uğradığı zarar nedeniyle yakıt bedeli için 273,37 TL., pompa test bakım bedeli 236,00 TL., Enjektör ve mazot pompası bedelleri için 3.363,00 TL., Yakıt boşaltım, pompa söküm ve dıagnostik kontrol ücreti olan 199,75 TL olmak üzere toplamı olan 4.071,38 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istekiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, “hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olay değerlendirildiğinde aracın okul servisi olduğu bu haliyle kazanç amacıyla aracın kullanıldığı davacının ticari amaç ile kullandığı aracına aldığı akaryakıtın ayıplı olmasından kaynaklı zararının tazminini istemektedir. Öyle olunca taraflar arasındaki ilişki 4077 sayılı yasa kapsamında kalmamakta olup davaya bakmaya Genel mahkeme görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde mahkemece ara kararıyla genel mahkeme sıfatıyla genel hükümlere göre bakılarak karar verilmesi gerekirken davanın Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görülerek hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3946, Karar No: 2014/7246, Tarih: 14.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3946 E.  ,  2014/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/578-2013/575

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline olan 900,00 ABD doları borcuna karşılık önceden imzalamış olduğu bir senet verdiğini, müvekkilinin senedi cirolayarak 3.şahsa ciro ettiğini, senet bedelinin ödenmemesi üzerine 3.şahsın icra takibi yaptığını, davalının itirazı sonucu icra hukuk mahkemesince takibe konu senetteki imzanın davalıya ait olmadığının tespit edildiğini ve davanın kabul edildiğini, bunun üzerine 3.şahsın müvekkiline başvurarak hem senet bedelini hem de icra hukuk mahkemesi kararı gereğince ödemek zorunda kaldığı 85,07 TL masraf ve vekalet ücretini müvekkilinden aldığını, müvekkilinin davalı hakkında sahte senet düzenlemiş olması nedeniyle suç duyurusunda bulunduğunu, ceza yargılaması sonunda davalının müvekkiline olan borcuna karşılık kendisi dışında bir şahsa imzalattığı senedi müvekkiline verdiğinin ve bu şekilde sahte senet düzenleme suçunu işlediğinin tespit edildiğini, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın kesinleştiğini, müvekkilinin 3.şahsa ödediği bedelin tahsili için başlatmış olduğu icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ayrıca icra mahkemesi kararı gereğince ödendiği iddia edilen bedellerin davacı tarafından talep edilmesinin mümkün olmadığını, zira bunun yasal dayanağının olmadığını, öte yandan ceza davasında verilen kararın müvekkilinin borçlu olduğunu göstermediğini, müvekkilinin ceza yargılaması sırasında da borçlu olmadığını sürekli beyan ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; öncelikle davaya konu senedin sahte olarak tanzim edilmiş olması nedeniyle açılan ceza davasının 03/05/2012 tarihinde karara bağlandığı ve davalının zamanaşımı itirazına itibar edilmediği, davalının baştan beri borçlu olmadığını iddia etmediği, alacağın zamanaşımına uğradığını iddia ettiği, davalının ceza dosyasındaki tevilli beyanından ve ceza mahkemesi kararında da belirtildiği üzere davaya konu senedin davalının borcu nedeniyle düzenlendiği, ancak davalı tarafından bir başkasına imzalattırılmak suretiyle senedin davacıya verildiği, hayatın olağan akışı içerisinde de borçlu olmayan bir kişinin kendisini borçlu göstererek senet düzenleyip vermesinin mümkün olmadığı ve davacının asıl alacak talebinde tamamen, işlemiş faiz talebinde kısmen haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı davanın başından beri dava konusu senetten dolayı borçlu olmadığını savunduğundan yerel mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi dosya içeriğine uymamaktadır. Öte yandan yerel mahkemece ceza mahkemesi kararına dayanılarak hüküm oluşturulmuş ise de ceza mahkemesince ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' karar verilmiştir. Bu karar 5271 sayılı CMK'nın 223.maddesinde belirtilen hükümlerden değildir, dolayısıyla kesin bir mahkumiyet hükmü olarak hukuk hakimini bağlayıcı bir karar olarak değerlendirilemez. Aksi

düşünüldüğü takdirde bu kararın sonucu olarak 5 yıllık deneme süresi içinde bir suç işlendiğinde mahkemece hüküm açıklanacak ve temyiz hakkı doğacak, şayet yapılan temyiz incelemesinde ceza mahkemesi kararı bozulursa hukuk mahkemesinin kararının da dayanağı ortadan kalkacak ve yargılamanın yenilenmesi gündeme gelecektir. Bu durum ise adalete olan güveni ve saygıyı zedeleyecektir. Sonuç olarak maddi olgunun belirlenmesi yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşmiş bir ceza hükmü olmadığından hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir. Bunun yanında davacı vekili sahte olduğu iddia edilen dava konusu senedin takibe konulması üzerine itiraz sonucu doğan yargılama gideri ve vekalet ücretini 3.şahsa ödediğini belgeleyememiştir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulup tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20865, Karar No: 2020/8829, Tarih: 22.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/20865 E.  ,  2020/8829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde triptik memuru olarak çalıştığını, ödenmeyen fazla mesai ücreti alacağının davalı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, vardiyalı olarak çalışıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tüm bordroların davacı tarafından ihtirazı kayıtsız olarak imzalandığı, bazılarında fazla çalışma tahakkuku olduğu, bazılarında ise olmadığı, davacı tarafından “hiç ödenmedi” veya “eksik ödendi” şeklinde herhangi bir ihtirazı kayıt yapılmadığı, Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre yazılı bir delile karşı sadece yazılı delil ile ispat imkanı bulunduğu, davacının yazılı herhangi bir delil sunmamış, iddiasını aynı yerde, vardiyada çalışmayan tanık beyanlarına dayandırması gerekçesiyle fazla mesai yaptığının ispat edemediğinden fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekili dava dilekçesi ile 2009 ve 2010 yılına ait fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı vekili ise fazla mesai yapılmadığını, fazla mesai yapılması durumunda imzalı bordro ile ödendiğini savunmuştur. Mahkemece tüm bordroların davacı tarafından ihtirazı kayıtsız olarak imzalandığı, bazılarında fazla çalışma tahakkuku olduğu, yazılı bir delile karşı sadece yazılı delil ile ispat imkanı bulunduğundan davacının yazılı herhangi bir delil sunmadığı ve iddiasını aynı yerde çalışmayan tanık beyanlarına dayandırması gerekçesiyle fazla mesai ücretinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından dosyaya sunulan ve davalı tarafından itiraz edilmeyen ilgili müdür tarafından imzalı, çalışma düzenini gösteren belgeler sunulmuştur. Bu belgeler değerlendirilerek ve ayrıca davaya karşı zamanaşımı def’i de dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde fazla mesai ücret talebinin reddine dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4869, Karar No: 2021/12287, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4869 E.  ,  2021/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre ... Havalimanı Dış Hatlar Terminalinde gelen yolcu salonunda sanık ...'ın gümrüğe tabi eşyası olmayan yolcuların geçtiği ve eşyaların kontrole tabi tutulmadığı yeşil hat alanına girip, herhangi bir beyan vermeden Türkiye'ye gireceği sırada şüphe üzerine görevlilerce durdurulması üzerine; sanığın yanında taşımakta olduğu valizinde yapılan aramada 21 adet kuş ile 123 parça kuş bakım ve temizliğinde kullanılan eşya ele geçirilen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, dava konusu kuş ve eşyaları arkadaşlarına hediye etmek getirdiğini beyan etmesi ile dava konusu eşyanın yolcu beraberinde getirilen muafiyet kapsamı dışında, ticari miktar ve mahiyette bulunduğunun anlaşılması karşısında, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1334, Karar No: 2012/2621, Tarih: 04.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1334 E.  ,  2012/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kooperatif üyesi olan davalının, aidat borçlarını ödemediğini, bu nedenle başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, müvekkilinin, daireyi davacı kooperatife üye olan müteveffa...'un kanuni varislerinden 10.04.2006 tarihinde satın aldığını, satın alma öncesinde üyelerin kooperatife borcu olmadığını gösterir belge almış olduğunu, müvekkilinin, daire satın aldığını ve fakat üye olmadığını, bu nedenle borcunun da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, icra dosyası, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, ortaklığa kabul kararı, 25.3.2007 günlü genel kurula katıldığına dair imzasını içeren tutanak ve bankadan yaptığı aidat ödemelerine ilişkin ekstreler karşısında kooperatif üyesi olduğu, genel kurul kararlarının ortak olarak kendisini bağlayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine, mahkemece, temyiz istemi süreden red edilmiş, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin 12.03.2010 tarihli esas karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, 10.05.2010 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyizinin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Tebligat Kanunu'nun 10'uncu maddesi ile kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 16 ıncı maddesine göre; tebligat, tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresine yapılır. Bilinen en son adresin tesbitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri yada mevcut belgeler esas alınır.

Mahkemece, 12.03.2010 tarihli karar, davalı vekilinin cevap dilekçesinde bulunan antette yazılı adresine tebliğ edilmemiş olup, vekaletnamede yazılı eski adresine tebliğ edilmiştir. 10.05.2010 tarihli ek karar ise cevap dilekçesinde bildirilen adrese usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Buna göre, Tebligat Yasasının uygulanmasına dair yönetmeliğin 16/2 maddesi dikkate alınarak, davalı vekilinin bildirdiği adrese esas karar tebliği yapılması gerekirken, eski adrese yapılan tebliğ sonucu davalı vekilinin temyizinin süresinde olmadığı gerekçesine dayalı olarak verilen 10.05.2010 tarihli ek karar doğru görülmediğinden kaldırılarak dosyanın esası incelenmiştir.

Dava, aidat borcundan kaynaklanan takibe itirazın iptali istemidir.