muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5789, Karar No: 2018/7342, Tarih: 27.09.2018

1)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

2) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır."

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK’nin 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nin 147. maddesinde, "bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağandışı bir denetim yoludur. Niteliği itibariyle adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.

Ceza usul hukukunda, resen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289). Açıklanan pozitif hukuk normları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları (29.11.2005, 2005/144 Esas, 2005/150 Karar, 17.11.2009, 2009/7-160 Esas, 2009/264 Karar) ile aynı yöndeki Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller, Türk Ceza Yargılaması Hukuku sisteminde dikkate alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;

Yukarıda yer verilen Anayasa ve Yasa hükümleri ile 213 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddeleri hükümleri karşısında somut olaya gelince;

Somut olayda, Ankara Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğünce, iletişimin tespiti işlemleri sonucu sanıklar ..., ..., ..., ...'nın, piyasaya sahte para sürdükleri ve komisyon karşılığı sahte fatura keserek sattıklarının tespit edilmesi üzerine, 05.12.2007 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığından belirlenen ikamet adresinde suç delillerinin ele geçirilmesi amacıyla arama ve el koyma izni istenmiş, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca nöbetçi Sulh Ceza Hâkimliğinden CMK'nin 116, 119 ve 127. maddeleri uyarınca arama ve el koyma kararı verilmesi talep edilmiş, Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesinden 04.12.2007 tarihinde alınan 2007/1341 Değişik iş esas, 2007/1341 Değişik iş karar sayılı arama kararı uyarınca 05.12.2007 tarihinde Mali Suçlar Büro Amirliği görevlilerince sanıklar ... ve ...'in ikamet adresi olduğu belirtilen adreste ve Sincan Sulh Ceza Mahkemesinden alınan 04.12.2007 tarih ve 2007/811 Değişik iş esas, 2007/811 Değişik iş karar sayılı arama kararı uyarınca yine 05.12.2007 tarihinde Mali Suçlar Büro Amirliği görevlilerince ...'in ikamet adresi olduğu belirtilen adreste yapılan aramada, tamamı başka mükelleflere ait olmak üzere bir kısmı düzenlenmiş, bir kısmı boş, fatura ve irsaliyeler ile tahsilat makbuzları, boş fatura koçanları, bilgisayar dökümleri ele geçirilmiş, Cumhuriyet savcısının talimatı ile ele geçirilen bu belgeler incelenmek üzere Ankara Vergi Dairesi Başkanlığına gönderilmiş, idarece bu belgeler ve mükellefin tarh dosyası üzerinden yapılan incelemeler sonucunda inceleme raporları ve vergi suçu raporları düzenlenip, sanıklar hakkında dava şartı olan mütalaanın verilmesi üzerine, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılmıştır.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nin 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilir. Ancak somut olayda Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğünce sanıkların VUK’nin 359. maddesi kapsamında olan sahte fatura ticareti yaptığı en başından tespit edilerek, bu suçun delillerinin elde edilmesi amacıyla arama kararı talep edilmiştir. Bu durumda aramanın VUK’nin 142. maddesindeki özel hükümlere uygun gerçekleştirilmesi yerine belirtilen şekilde yapılması hukuka aykırıdır. Ayrıca, bu yöntemle elde edilen fatura ve diğer deliller hükme esas alınarak sanıkların mahkumiyetine karar verilirken, CMK’nin 230/1-b madde ve bendi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanıkların cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen esaslı deliller arasında, vergi denetmen raporları, ikamette elde edilen sahte faturalar, iletişimin dinlenilmesine ilişkin tespitler ve bunlara dayanarak düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, VUK hükümlerine, dolayısıyla hukuka aykırı arama el koyma sonucunda elde edilen deliller üzerinden harekete geçilerek düzenlenen vergi suçu, vergi tekniği ve vergi inceleme raporları mahkumiyete esas alınamaz. Diğer yönden, suç tarihinde yürürlükte bulunan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b-1 maddesinde düzenlenen 2007 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçunun, 5271 sayılı CMK'nin 135/6. maddesinde sayılan suçlardan olmadığı, anılan maddede sayılan suçlardan birine dönüşme olanağının da bulunmadığı ve her ne kadar tedbir kararları anılan maddede sayılan parada sahtecilik ve suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçlarından alınmış ise de soruşturma sonucunda parada sahtecilik ve suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçlarından sanıklar hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.12.2010 tarih ve 2007/73713 soruşturma numarası üzerinden ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, hukuka aykırı olarak yapılan arama üzerine ele geçirilen deliller ile buna bağlı olarak düzenlenen raporların ayrıca hukuka aykırı olarak dinleme sonucu düzenlenen iletişimin tespiti tutanaklarının hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, bu delillere dayanılarak mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre ise;

2-Kabule göre ise;

a-Sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları nedeniyle, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2007 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması, sahte olduğu iddia edilen faturalar üzerinde ki yazıların hangi sanık ya da sanıklar tarafından düzenlendiğinin tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Sanıklar Zafer ve Uğur hakkında verilen hükümler yönünden; sanıklara yüklenen "sahte fatura düzenleme' fiili nedeniyle bir zararın bulunup bulunmadığı ve bu zararın ödenip ödenmediği katılan kurumdan sorulup araştırılmadan ve ertelemeye göre daha lehe sonuç doğuran ve öncelikle uygulanması gereken 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile zararın giderilmediğinden bahisle uygulanmamasına karar verilmesi,

c- Sanıklar Zafer ve Uğur hakkında; mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi, sanıklar Mehmet ve Selim hakkında ise 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18392, Karar No: 2013/847, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18392 E.  ,  2013/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu silah üzerinde yeminli bilirkişi marifetiyle veya kriminal laboratuvarda inceleme yaptırılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı kesin biçimde saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, polis memurlarının harici gözleme dayanan ön inceleme raporuna dayana- rak eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/477, Karar No: 2008/10576, Tarih: 08.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2008/477 E.  ,  2008/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık ve kavgada silah boşaltma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (NARMAN) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.5.2006 gün ve 15 esas, 35 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 17.1.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 8.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2541, Karar No: 2025/342, Tarih: 04.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/2541 E.  ,  2025/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/201 E., 2023/18 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.02.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar ... ... vd. vekili Avukat ... ... ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen temsilci ... gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kendisinden hile ile alınan vekaletname ile maliki olduğu 5 ve 7 parsel numaralı taşınmazların davalıya devredildiğini, vekalet görevinin de kötüye kullanıldığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiş, yargılama sırasında davacı ... ölmüş olup, mirasçılarından ..., ..., ... ve ... vekalet vererek davaya devam etmişler ve miras bırakanlarının işlem tarihinde akıl zayıflığı içinde olduğunu belirtmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; vesayet makamından husumete izin belgesi alınmadan dava açıldığı için davaya devam edilemeyeceğini, vesayet kararının temyiz aşamasında olduğunu bu sebeple vesayet kararı kesinleşmeden vasinin dava açamayacağını, davacının işlem tarihinde akıl sağlığının yerinde olduğunun bu tarihe yakın bir tarihte alınan sağlık kurulu raporu ile sabit olduğunu, kendisinin de bu rapora güvenerek işlem yaptığını, Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan verilen vesayet kararının yerinde olmadığını, satışta gösterilen bedelin rayice uygun olduğunu ve davacıya ödendiğini, satış işleminden bir gün önce banka hesabından 132.000,00 TL çekerek davacıya ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; davacı ...’in vekaletnamenin düzenlendiği tarihte hukuki işlem ehliyetini haiz olduğu, davalının satış bedelini ödemediği ve satışın dava konusu yerlerin değerinin çok altında gösterildiği ve muvazaalı olduğu hususunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; davacı ...’in vekaletnamenin düzenlendiği tarihte hukuki işlem ehliyetini haiz olduğu, davalının satış bedelini ödemediği ve satışın dava konusu yerlerin değerinin çok altında gösterildiği ve muvazaalı olduğu hususunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 04.10.2017 tarihli ve 2017/3840 Esas, 2017/4924 Karar sayılı kararıyla; " ... Hâl böyle olunca; öncelikle davanın görülebilirlik koşulu olan taraf teşkilinin sağlanması, temlik tarihinde ...’ın ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınması, ehliyetli olduğunun saptanması halinde, yukarıda belirtilen ilke ve olgular ile vekâlet görevinin kötüye kullanıldığı iddiası üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır." gerekçesi ile karar bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; tüm dosya kapsamı birlikte değerledirildiğinde; davalının taşınmazları satış tutanaklarına göre değerinin çok altında bir bedel ile satın aldığı, davalı ve tanıklar her ne kadar taşınmazın tapuda gösterilenden daha fazla bedele alındığını belirtmiş iseler de ödenen bedelin net olarak belirlenemediği, ayrıca muvazaalı bir şekilde bedelin düşük gösterilmesi durumunda davalının kendi muvazaalı eylemine dayanarak iddiada bulunamayacağı, ...'ın dava dilekçesinde taşınmazların satışını istemediğini, hastalığı sebebiyle vekaletnamesinin kandırılmak suretiyle alındığı davalıya söylenmesine rağmen dava konusu taşınmazları satın aldığını beyan ettiği, dinlenen tanıklardan ... ...'in davalıyı uyardığı yine de taşınmazı satın aldığı, davalının bu sebeplerle iyi niyetli olarak bu taşınmazları devir aldığı hususunun kabul edilemeyeceği, davalı vekili her ne kadar davalı müvekkili hakkındaki davanın kabulü halinde davalının hak kaybına uğraması sebebiyle denkleştirici adalet ilkesi gereğince iptal edilecek tapu bedelinin güncel değerinin hesaplatılarak mahkeme veznesinde depo edilmesini talep etmiş ise de davalının dava konusu taşınmazları iyi niyetli bir şekilde iktisap etmediği bu sebeple korumadan da faydalanamayacağı, dava konusunun mahiyeti dikkate alındığında tapu bedelinin davalıya ödenmesinin hak ve nesafet kurallarına aykırılık teşkil edeceği, davalının hak kaybının vekaleti görevini kötüye kullanan vekalet alan ve davalı arasında görülecek başka bir davanın konusu olduğu, davalının bu eyleminin TMK'nın 3. ve 1023. maddesi kapsamında hukuki koruma göremeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesi ile; bozma ilamına uyulduktan sonra davacıların tereke temsilcisi atanması için dava açtıklarını bildirdiğini, ancak Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/55 Esas sayılı dosyası gereğince tereke temsilcisi sıfatıyla tebligat yapılan ...'e ait bahsi geçen karar incelendiğinde eldeki temyize konu dosya ile herhangi bir ilgisinin olmadığını, vekil ile temsil edilen davada davacı vekilinin tereke temsilcisi olduğuna dair herhangi vekaletnamesinin de bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava tarihi her ne kadar 2018 yılı olarak lanse edilmiş ise de dava tarihinin 25.11.2011 olduğunu, bu şekliyle Yerel Mahkemenin 2018 yılına göre taşınmaz değerini belirlemek suretiyle hatalı şekilde bakiye harç hesabı yaptığını, öte yandan dava konusu taşınmazın tamamı uyuşmazlık konusu olmadığı halde, bilirkişi raporunda taşınmazların tamamının değerinin bildirildiğini, Yerel Mahkemece daha evvel 24.02.2014 tarihli duruşmada davacı tanığı olarak dinlenen davacının eşi ... ...'in alınan beyanında satış tarihinde hacda olduğunu, bu sebeple satıştan bilgisi olmadığını, tüm anlatımlarının duyuma dayalı olduğunu beyan etmesine rağmen Yerel Mahkemece bu tanığın yeniden dinlenmesi konusunda bir karar olmadığı halde haklı ve gerekli sebep bulunmaksızın bu tanığın tekrar 2021 yılında yapılan duruşmada yeniden dinlenilmesinin ve bu tanığın anlatımlarına itibar etmek suretiyle hüküm kurmasının usule aykırı olduğunu, Mahkemenin, gerekçesinde "..., ...'ın dava dilekçesinde taşınmazların satışını istemediğini, hastalığı sebebiyle vekaletnamesinin kandırılmak suretiyle alındığı davalıya söylenmesine rağmen dava konusu taşınmazları satın aldığını beyan ettiği,..." şeklinde belirtmede bulunduğunu, ancak iş bu davayı açanın ...'ın bizzat kendisi olmadığını, ...'ın dava dilekçesinde taşınmazların satışını istemediğini, kendisinin kandırıldığını, davalıya bunun söylenmesine rağmen dava konusu taşınmazları satın aldığına yönelik bir beyanının bulunmadığını, davayı açanın ...'ın vasisi olduğunu, davaya cevap dilekçesinde ileri sürülen ve dosyada birer sureti bulunan 05.05.2011 tarihli sözleşme ile makbuzun, ibranamenin, yazılı delil başlangıcı niteliğindeki banka dekontunun ve dosyada dinlenen davalı tanıklarının beyanlarının Mahkemece dikkate alınmamasının, gerekçeli kararda bu sözleşme ve belgelere yer vermemesinin doğru olmadığını, davanın kabulü anlamına gelmemekle birlikte dava dilekçesinde vekalet ilişkisinin kötüye kullanıldığı iddiası davacılardan ... yönünde iken bu şahsın aynı zamanda davacı sıfatına sahip olması hususunun doğru olmadığını, yine davalının temyiz süresinde sunduğu ek temyiz dilekçesinde ise ... ...'ın davaya konu taşınmazları satma iradesinin bulunduğunu, bunun için vekaletname düzenlediğini, bunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunu, usulüne uygun şekilde bildirilen tanıklarının dinlenmediğini, davalı müvekkilinin kötü niyetinin ispatlanamadığını, davalının iyiniyetli olduğunu, vekil ile alıcı ..

... yönünde iken bu şahsın aynı zamanda davacı sıfatına sahip olması hususunun doğru olmadığını, yine davalının temyiz süresinde sunduğu ek temyiz dilekçesinde ise ... ...'ın davaya konu taşınmazları satma iradesinin bulunduğunu, bunun için vekaletname düzenlediğini, bunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunu, usulüne uygun şekilde bildirilen tanıklarının dinlenmediğini, davalı müvekkilinin kötü niyetinin ispatlanamadığını, davalının iyiniyetli olduğunu, vekil ile alıcı ...'ın önceye dayanan bir yakınlıklarının bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, ehliyetsizlik ve vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 322 ada 5 parsel ve 554 ada 3 parsel sayılı taşınmazların davacı ... tarafından verilen 20.10.2010 tarihli vekaletnameye istinaden dava dışı ... tarafından 05.05.2011 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik edildiği, davacının vasisi olarak ... ... tarafından vekalet görevinin kötüye kullanıldığı ileri sürülmek suretiyle eldeki temyize konu davanın 25.11.2011 tarihinde açıldığı, davacı ...’in yargılama aşamasında 25.08.2013 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın kaldığı, bozma öncesi ... ve ... dışındaki mirasçıların vekaletname vererek davaya devam ettikleri ve mirasbırakanlarının ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil talebinde bulundukları, bozma öncesi alınan ATK raporunda murisin vekalet tarihinde ehliyetli olduğunun, bozma sonrası alınan ATK raporunda ise murisin işlem tarihinde fiili ehliyetini haiz olduğunun bildirildiği, yine bozma sonrası taraf teşkilinin sağlanması yönünden murisin terekesine temsilci atanmasını sağlamak üzere davacı vekiline süre verildiği, bu kapsamda dosya arasına alınan Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/55 E.- 2019/201 K. sayılı kararının incelenmesinde; dava dışı Kamer ... isimli şahsın TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına ve kendisine ... adlı şahsın vasi olarak atanmasına karar verildiği, söz konusu kararın 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği, bahsi geçen kararın eldeki temyize konu dosya ile bir ilgisi olmamasına rağmen Mahkemece tereke temsilcisi sıfatıyla ... adına tebligat işlemi yapıldığı ve yargılamaya bu şekilde devam edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve Dairemizin önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.