muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/128, Karar No: 2021/173, Tarih: 27.04.2021

Tanık ... Kollukta; arkadaşı katılan ile 21.02.2014 tarihinde cuma namazı için merkezde bulunan camiye doğru gittiklerini, caminin hemen karşısında bulunan İstanbul Döner isimli iş yerinin karşısına geldiklerinde sanığın "Seni öldürüceğim." diye bağırarak bir anda üzerlerine doğru koşmaya başladığını ve belinde sakladığı rambo diye tabir edilen yaklaşık 20 cm'lik bıçağı çıkarttığını, yanında bulunan arkadaşı katılana bir iki defa savurduğunu, arkadaşı katılanın bıçak darbelerinden kurtulmaya çalışırken dengesini kaybederek yere düştüğünü, arkadaşını korumak için araya girdiğini, sanığın bıçak olan elini tuttuğunu, arkadaşı katılan olay yerinden uzaklaşınca sanığın elini bıraktığını, sanığın elini bırakınca katılanın arkasından gittiğini, kendisinin de sanığın arkasından gittiğini, sanığın yolunu değiştirip ortadan kaybolduğunu, daha sonra polis ekipleri ve bir süre sonrada ambulansın geldiğini, yaralanan arkadaşı katılanı ambulansa bindirip onunla hastaneye geldiğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; yürüyerek 100. Yıl Caddesi'nden Hürriyet Meydanı'na geldiğini, tam köşeyi döndüğü sırada İstanbul Döner isimli iş yerinin önüne geldiğinde bir hafta önce Muradiye Mahallesi, İnkılap Caddesi üzerinde bulunan ikametinin önünde kendisine saldıran katılan ile karşılaştığını ve kendisine saldırdığını, saldırıdan kendisini koruduğunu, katılanın boğuşma esnasında bir aracın üstüne, oradan da yere düştüğünü, daha sonra araya etraftaki insanların girdiğini ve katılanın kaçtığını,

Mahkemede; olay tarihinden 10-15 gün önce kadar katılan yanında tanık Emrah Kadagan olduğu hâlde yolda karşılaştıklarında kendisinden 300 TL alacağını istediğini, o sırada parası olmadığından daha sonra vereceğini söylediği hâlde kendisini döverek zorla telefonunu aldıklarını, katılanı gördüğünde konuşarak halledebileceklerini düşündüğü için bu olayla ilgili resmî mercilere yapılmış herhangi bir başvurusunun olmadığını, olay tarihinde katılanı gördüğünde kendisinden almış olduğu telefonu istediğini, vermediği gibi küfür de ettiğini, bunun üzerine korkutmak amacıyla üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak katılana doğru salladığını, bu sırada olay yerinin hemen yakınında bulunan katılanın arkadaşı tanık Murat'ın araya girerek kendilerini ayırdığını, katılanın olay yerinden kaçtığını, peşinden biraz kovaladığını, ancak yakalayamadığını, sivil polisler kendisini yakaladığında olayda kullandığı bıçağı teslim ettiğini, öldürme kastının olmadığını, önceki ifadesinin büyük çoğunluğunun doğru olduğunu, orada sadece bıçak kullanmadığını söylemiş ise de şimdiki ifadesinin doğru olduğunu katılana "Seni öldüreceğim." şeklinde bir söz söylemediğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.).

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup, kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kasıt, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ve katılan ...'ın birbirlerini tanıdıkları, ancak samimiyetlerinin bulunmadığı, olaydan bir süre önce sanık ile katılanın bir arkadaş ortamında çıkan tartışma sonucu aralarında itiş kakış yaşandığı, orada bulunan arkadaşlarının kendilerini ayırdıkları ve bu olay nedeniyle tarafların kavgalı oldukları, 21.02.2014 tarihinde saat 12.15 sıralarında katılan ve arkadaşı tanık Murat'ın Muratlı ilçesi, Muradiye Mahallesi, 100. Yıl Caddesi'nde bulunan Merkez Camisi'nin karşısındaki İstanbul Döner isimli iş yerinin önünde cuma namazını bekledikleri sırada sanık ile karşılaştıkları, sanığın katılanı görür görmez "Seni öldüreceğim." diyerek belinde bulunan bıçağı çıkartarak katılana doğru koşmaya başladığı, katılanın yanına geldiğinde elindeki bıçağı iki kez katılana doğru salladığı ve katılanı sol yan tarafından, kalçasından 1 cm'lik ve göbek çukurunun 8 cm üstünde 0,5 cm'lik cilt altı kesisi oluşturacak şekilde ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaraladığı, bu esnada katılanın bıçak darbelerinden kurtulmak isterken dengesini kaybedip yere düştüğü, katılanın arkadaşı tanık Murat'ın araya girerek sanığın bıçak bulunan elini tuttuğu, yerden kalkan katılanın kaçtığı, ancak sanığın belli bir süre daha katılanı kovaladığı, daha sonra takip etmeyi bıraktığı, katılanın olayı görevli polis memurlarına bildirmesi üzerine sanığın Necati Çalışkan Caddesi'nde bulunan Yağlı Tohumlar binasının yakınında görüldüğü, kendisine yaklaşıldığı sırada elinde bulunan ve suçta kullandığı 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmayan bıçağı çöp tenekesinin yanına doğru fırlattığı, sanığın yakalanmasından sonra yere atmış olduğu bıçağın çimlerin üzerinde bulunarak muhafaza altına alındığı olayda;

Sanık ve katılan arasında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmaması, katılanın karın ve sol kalçasındaki yaralarının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olması, sanığın sonuç alma veya eylemini sürdürme konusunda ciddi bir çaba içerisine girmesi durumunda tanık Murat'ın etkisinin eylemi önlemeye yetmeyeceği,sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının katılanı yaralamaya yönelik olduğu bu itibarla sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine ilişkin Yerel Mahkeme hükmünün isabetsiz olduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunmaktadır.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ;

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarihli ve 2264-3729 sayılı “Düzeltilerek onama” kararının KALDIRILMASINA,

3- Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2015 tarihli ve 149-15 sayılı hükmünün

a-Sanığın katılana yönelik gerçekleştirdiği eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b-Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden BOZULMASINA,

4-Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.04.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6564, Karar No: 2011/7490, Tarih: 08.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6564 E.  ,  2011/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.01.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 416 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murislerinin yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyize etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve mahkeme hükmünün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarda, taşınmaz malikinin yanlış yazılan kimlik bilgileri nüfus kaydına uygun şekilde, mülkiyet nakline neden olunmadan yapılması gerekir.

Somut olayda; tapuda malik görünen ...'nin yapılan tüm araştırmalara rağmen nüfus kaydı bulunamamıştır. Tapuda düzeltme yapılabilmesi için malikin nüfusa kayıtlı olması gerekir. Muris ...’nin nüfusta kaydı bulunmadığına göre soyisim ve baba adı eklenmesi doğru değildir.Bu malik hakkında yapılacak inceleme ve araştırma sonunda davacının murisi olduğu hususunda sonuca varıldığı takdirde çoğun içinde az da vardır

kuralı gereğince tapu maliki ile davacının murisinin aynı şahıs olduğunun tespitine şeklinde tespit kararı verilmekle yetinilmesi gerekirken düzeltme yapılması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 08.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/1375, Karar No: 2014/2216, Tarih: 27.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/1375 E.  ,  2014/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/70346

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2010

NUMARASI : 2010/121 (E) ve 2010/1023 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kuyumcu dükkanında tezgah üzerindeki altın yüzüklerden gramajı ağır olanları alıp yerine daha hafifleri koymak suretiyle hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 142/1-b maddesi yerine aynı Kanunun 142/2-b maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar U.. S.. ve S.. D.. müdafiiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6304, Karar No: 2023/7092, Tarih: 12.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/6304 E.  ,  2023/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/552 E., 2015/792 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/552 Esas, 2015/792 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve mahkemenin delillerin takdirinde hataya düştüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Temyiz dışı sanık ... ...'in, suça konu İng Bank ... Şubesine ait 10.03.2013 keşide tarihli, 49.000 TL bedelli "Akarya Kimya... Ltd.Şti."'ne ait çeki, aldığı vekaletnameye istinaden düzenleyip, yapılacak olan iş karşılığında teminat olarak katılan ...'e verdiği, işin bozulması üzerine cirosuz şekilde katılandan geri aldığı çekin arkasına katılan adına sahte ciro yaptığı/yaptırdığı ve önceden doğan borcuna karşılık sanık ...'a verdiği, onun da bahse konu çeki, ciro yapmaksızın borcuna karşılık ... adlı şahsa verdiği, son yetkili hamil tarafından bankaya ibraz edildiğinde keşideci imzası banka kayıtları ile örtüşmediğinden işleme alınmadığına dair şerh düşüldüğü, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ..., aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek, Çakmak Tarım Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'nin müdürü ve yetkilisi olduğunu, soruşturma konusu çekin kendisine ... ... tarafından borcuna karşılık verildiğini, aldığında arkasında ... adına yapılmış ciro bulunduğunu, kendisini tanımadığını ve aynı çeki önceden doğan borcuna karşılık ... adlı şahsa verdiğini beyan etmiştir.

2. Sanık ..., aşamalardaki savunmalarında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek, Çakmak Tarım Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'nin müdürü ve yetkilisi olduğunu, soruşturma konusu çekin kendisine ... ... tarafından borcuna karşılık verildiğini, aldığında arkasında ... adına yapılmış ciro bulunduğunu, kendisini tanımadığını ve aynı çeki önceden doğan borcuna karşılık ... adlı şahsa verdiğini beyan etmiştir.

3. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ... ...'in, aşamalarda alınan savunmalarında, suça konu çekin eşi adına kayıtlı olan şirkete ait olup, aldığı vekalete istinaden kendisinin imzaladığı çek olduğunu, bahse konu çeki 05.10.2012 tarihinde kullandığı krediye karşılık ...'e verdiğini, kredi hesabına düştükten sonra parasını verip çekini de cirolu vaziyette geri aldığını, aldıktan sonra emaneten Çakmak Tarımın sahibi ...'a verdiğini, onun da çeki kullanmak zorunda kaldığından sahte ciro yaparak kullandığını, kendisinin suç işleme kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

4. Katılan ..., aşamalarda alınan beyanlarında, sanıklardan ... ...'i tanıdığını, bir iş konusunda görüşme yaptıklarını, karşılıklı olarak birbirlerine teminat çeki alıp verdiklerini, iş olmayınca çekleri iade ettiklerini, suça konu çekte cirosu olmadığından iptal etmediğini, ancak daha sonra adına ciro yapılarak aleyhinde icra takibi başlatıldığını, beyan etmiştir.

5. Soruşturma aşamasında şüpheli sıfatı ile beyanı alınan ... beyanında, suça konu çeki önceden doğan borcuna karşılık Çakmak Tarımın sahibi ...'dan aldığını, kendisinin cirolamadığını, teslim almadan önce ... isimli şahsın cirosunun bulunduğunu, daha sonra bahse konu çeki aldığı temizlik malzemesi karşılığında ...End.Kağıt Ve Temz.Ltd.Şti'ne verdiğini beyan etmiştir.

6. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 17.01.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; söz konusu ciranta imzasının ... eli ürünü olmadığı; çekin ön yüzündeki yazılar, atılı bulunan keşideci imzası ile çekin arka yüzündeki birinci ciranta yazısı ve altında atılı bulunan imzanın aynı veya benzer mürekkepli kalem; diğer ciranta yazısı ve altındaki imzalarının farklı bir kalem ile oluşturdukları şeklinde rapor tanzim edilmiş olduğu tespit edilmiştir.

7. Suça konu çeke istinaden, dava dışı Denizbank A.Ş. tarafından katılan ... ile diğer ciranta ve keşideci şirket aleyhine ... 4.İcra Müdürlüğünün 2013/5980 Esas sayılı dosyası ile 26.06.2013 tarihinde icra takibi başlattığı, katılan tarafından ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/700 Esas sayılı dosyası ile imzaya itiraz davası açıldığı; yapılan yargılama sonucunda itirazın kabulüne karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleşmiş olduğu bilgisinin duruşma tutanağına geçirilmiş olduğu tespit edilmiştir.

8. Yapılan yargılama sonucunda, mahkemece sanık ...'ın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğunu kabul ederek temyize konu mahkûmiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

8. Yapılan yargılama sonucunda, mahkemece sanık ...'ın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğunu kabul ederek temyize konu mahkûmiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Temyiz dışı sanık ... ...'in, suça konu İng Bank ... Şubesine ait 10.03.2013 keşide tarihli 49.000 TL bedelli "Akarya Kimya... Ltd.Şti."'ne ait çeki, aldığı vekaletnameye istinaden düzenleyip yapılacak olan iş karşılığında teminat olarak katılan ...'e verdiği, işin bozulması üzerine cirosuz şekilde katılandan geri aldığı çekin arkasına katılan adına sahte ciro yaptığı/yaptırdığı ve önceden doğan borcuna karşılık sanık ...'a verdiği, onun da bahse konu çeki, ciro yapmaksızın borcuna karşılık ... adlı şahsa verdiği, son yetkili hamil tarafından bankaya ibraz edildiğinde keşideci imzası banka kayıtları ile örtüşmediğinden işleme alınmadığına dair şerh düşüldüğü, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanık ...'ın aşamalarda suça konu çeki cirolu vaziyette temyiz dışı sanık ...'tan aldığına yönelik ısrarlı savunmaları, bu beyanları destekler nitelikteki temyiz dışı sanık ...'ın ve hakkında ek takipsizlik kararı verilen ...'ın savunmaları karşısında, sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...'ın eylemine iştirak ettiği yönünde cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/552 Esas, 2015/792 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.