muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7869, Karar No: 2021/8312, Tarih: 29.11.2021

... Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarih ve 2015/141-2016/402 sayılı dosyasında yargılanan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil polikliniğinde ...’a ilk müdahaleyi görevli doktor olan ... İsmailoğlu hakkında alınan Adli Tıp Kurumu ... Birinci Adli Tıp İhtisas Kuruluna ait 09/12/2015 tarih ve 5178 karar sayılı raporda ise; "...27/10/2009 günü karın ağrısı, kusma şikayeti ile önce ...Devlet Hastanesine sonra ... ...Taşpınar ... Ocağına götürdüğü, oradan apandisit şüphesi ile...Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği, burada tetkikleri yapılarak çocuk polikliniğinden randevu alınması önerilerek evine gönderildiği, evinde ölmüş olduğu bildirilen 1995 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerin tetkikinde;

1-Adli dosyada mevcut belgelere göre, 27/10/2009 günü karın ağrısı, kusma şikayeti ile saat 06.37'de ...Devlet Hastanesine götürüldüğü, muayenesi yapılarak gastroenterit, kolit tanısı ile reçete yazılarak, çocuk polikliniğine gitmesi önerilerek eve gönderildiği, evde kusmaları devam etmesi üzere ... ...Taşpınar ... Ocağına götürüldüğü, oradaki hekim tarafından...Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği, Karun ağrısı, kusma şikayeti olduğu, acil rutin, Hemogram, idrar tetkiki ve ADBG istendiği, saat 18.49'da bakılan acil Hemogram da beyaz ... 2.500, kırmızı ... 5.91, Hg 14.9, Hct % 45.2, PLT 456.000 geldiği, tetkikleri yapılarak, çocuk polikliniğinden randevu alınması önerilerek akşam saatlerinde saat 23.00 sularında evine gönderildiği, ertesi gün saat 12.50 sularında eks duhul olarak hastaneye getirildiği, otopside midede az miktarda bulanık sarı renkli materyal izlendiği, Korpus ön yüzünde 3.5X2 cm çaplı ülser zemininde 0.5 cm çaplı laserasyon alanı izlendiği, bağırsaklar gazla dolu, aşırı distandü bulunduğu, duvarları incelmiş olup serozalarda noktavi kanama alanları izlendiği, midede ülser, ülser zemini altında fibroplazi irinli fibrinli peritonit tespit edildiği kayıtlı olan çocuğun ölümünün mide ülser perforasyonu ve peritorit sonucu meydana gelmiş olduğu,

2-Adli dosyada mevcut belgelere göre, 27/10/2009 günü karın ağrısı, kusma şikayeti ile saat 06.37'de ...Devlet Hastanesine götürüldüğü, muayenesi yapılarak gastroenterit, kolit tanısı ile reçete yazılarak çocuk polikliniğine gitmesi önerilerek eve gönderildiği, evde kusmaları devam etmesi üzere .... Ocağına götürüldüğü,... Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği, Dr. ... İsmailoğlu tarafından muayenesinin yapldığı, karın ağrısı, kusma şikayeti olduğu, acil rutin Hemogram, idrar tetkiki ve ADBG istendiği, saat 18.49'da bakılan acil Hemogramda beyaz ... 2.500, kırmızı ... 5.91, Hg 14.9, Hct % 45.2, PLT 456.000 geldiği, tetkikleri yapılarak çocuk dahiliye polikliniğinden randevu alınması önerilerek akşam saatlerinde saat 23.00 sularında evine gönderildiği, karın ağrısı, kusma şikayeti ve laboratuvar bulgularına göre ilgili uzman konsültasyonu istenmeden hastayı eve göndermesinin tıp kurallarına uygun olmadığı, Dr. ... İsmailoğlu’nun kusurlu olduğu,

3-Adli dosyada kayıtlı bilgiler çocuğun ölüm sebebi birlikte değerlendirildiğinde, Dr. ... İsmailoğlu’nun kusurlu eylemi olmaması ve zamanında tanı konularak uygun takip ve tedavisinin yapılması durumunda da çocuğun kurtulmasının kesin olmadığı cihetle; tespit edilen kusurlu eylem ile ölüm arasında kesin bir illiyet bağı kurulamayacağı oy birliğiyle mütalaa olunur..." şeklinde görüş bildirildiği raporda sanık ...'e kusur verilen eylem ile ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığı konusunda tespitlere yer verilmediği anlaşılmakla; Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 01/09/2010, 17.12.2014, 15.04.2015; Adli Tıp Genel Kurulunun ise 26/07/2012, 28.05.2015 tarihli raporlarda karın ağrısı, kusma şikayeti ve laboratuar bulgularına göre ilgili uzman konsültasyonu istemeden hastayı eve göndermesi tıp kurallarına uygun olmadığı belirtilen sanık ...'e kusur olarak izafe edilen davranışlarla ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı, kusurlu davranışlarla meydana gelen ölüm arasında uygun illiyet bağının kurulup kurulamayacağı, sanığın kendisine yüklenilen ve kusur olarak izafe edilen davranışları tam olarak yerine getirmesi durumunda dahi ölümün gerçekleşip gerçekleşmeyeceğine ilişkin rapor alınarak, ölüm ile kusurlu davranışlar arasında uygun illiyet bağının saptanamaması durumunda eyleminin, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçu kapsamında, uygun illiyet bağının saptanması halinde ise taksirle öldürme suçunun oluşacağı gözetilmeden eksik soruşturma ile sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9108, Karar No: 2014/21208, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9108 E.  ,  2014/21208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10890, Karar No: 2023/18817, Tarih: 23.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10890 E.  ,  2023/18817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın mağdura söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin hakaret suçunu oluşturmasına karşın, eylemin Kanun’da suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulmasının usul ve Kanun’a aykırı olduğu, bu nedenle bozulması gerektiği talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İcra müdür yardımcısı olarak görev yapan mağdurun, sanığın evine haciz işlemi yapmak için beraberindeki kişilerle birlikte gittikleri, haciz işlemi sırasında sanığın mağdura "Ne alırsanız alın, istediğinizi alın, üçün birini alın." şeklinde söz söylediği, mağdurun "Ne demek istiyorsun?" diye sorduğunda, sanığın "Anladın sen onu." şeklinde cevap verdiği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, mağdura "Ne alırsanız alın, istediğinizi alın, üçün birini alın." şeklinde söylediği iddia ve kabul edilen sözlerinin mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve Kanun'a aykırı olması nedeniyle Üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik Üst yer Cumhuriyet savcısının, temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1511, Karar No: 2015/2736, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1511 E.  ,  2015/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/186, Karar No: 2009/147, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2008/1-186 E., 2009/147 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/1-186 E., 2009/147 K.**

**- ADAM ÖLDÜRMEK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 23 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 451 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık H....S....’in, tabanca ile ateş etmesi sonucunda merminin maktûlün karın üst noktadan girdiği, iç organ, bağırsakları yaraladığı, maktûlün önce S.... Devlet Hastanesine kaldırıldığı acilen ameliyata alındığı, vena mazenterika inferier yırtığı, 7 yerden ince bağırsak parçalanması tespit edilip, bir adet kopma olduğu, acil ameliyatla yırtıkları dikilip tamir edildiği, bu arada maktûle 7 ünite kan verildiği, daha sonra bir müddet hastanede kaldıktan sonra 10.09.1999 tarihinde şifa ile taburcu olduğu, bu suretle öldürme kast ve iradesi ile ateşlenen etkili ve tesirli silahın açtığı yaranın ameliyat ve tedavi nedeniyle öldürücü sonuç ve etkisinin onarıldığı, mağdurun daha sonra 25.10.1999 tarihinde açılan davada duruşmaya geldiği, rahat şekilde iddiasını sergileyip ifadesini verdiği, önce Trabzon’da daha sonra G....H.... intaniye polikliniğine müracaat ettiği, rahatsızlığının arttığı, 02.11.1999’da yoğun bakıma yatırıldığı, 06.11.1999 tarihinde vefat ettiği, ATK 1. İhtisas Kurulunun 26.07.2000 tarih ve 1169 sayılı raporuna göre “

“ölümün ateşli silah yaralanmasının tedavisi için hepatit virüslü kan verilmesi sonucu gelişen akut hepatitten ileri geldiğinin”

” tespit edildiği, ölümün maktûlün ateşli silahla yaralanması sonucu ameliyat sırasında verilen hepatit virüslü kanın vücuda verilmesi ile fail H....S....’in iradesi dışında gayri melhuz sebebin birleşimi ile meydana geldiği, sanıkta öldürme kastının bulunduğu, ancak öldürme kastı ile ika edilen eylemin direk sonucunda kişinin ölmediği tedavi ve ameliyat sonucu kurtarıldığı, fakat failin iradesi haricinde eklenen başka sebebin birleşimi ile meydana geldiği kabul edilerek, sanığın 765 sayılı TCY’nın 451, 59. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 31 ve 33. maddelerin uygulanmasına, 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 765 sayılı TCY’nın 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 50.000.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, emanette kayıtlı tabanca, şarjör, 7.65 mm çaplı 1 adet dolu mermi ve 4 adet boş kovanın 765 sayılı TCY’nın 36. maddesi uyarınca zoralımına, doktor hakkında ihmalinin bulunup bulunmadığı konusunda gereğinin yapılması için kararın bir örneğinin C.savcılığına gönderilmesine ilişkin, T..... Ağır Ceza Mahkemesince 27.11.2000 gün ve 233-302 sayı ile verilen hüküm, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 26.09.2001 gün ve 2526-3374 sayı ile onanarak kesinleşmiştir.

5237 sayılı TCY’nın yürürlüğe girmesinden sonra, T.... 1. Ağır Ceza Mahkemesince duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonunda 26.09.2005 gün 268-214 sayı ve özetle; hükümlü H...’nin eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 7/2 ile 23. maddesi aracılığı ile aynı Yasanın 81. maddesi gereği yaptırıma bağlandığı ve suça konu olayda hükümlünün mutlak suretle kasti olarak hareket ettiği taksirden bahis edilemeyeceği, ayrıca hükümlünün eyleminin kalkışma aşamasında kaldığı, sonradan ölümü meydana getiren sebepte hükümlünün kusurun bulunmadığı kabul edilerek, önceki hükmün adam öldürmeye ilişkin kısmının iptali ile sanığın 5237 sayılı TCY’nın 81, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen infazına, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca sanık hakkındaki cezalar toplanarak sonuçta 13 yıl 9 ay hapis ve 50 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 13.03.2007 gün ve 1802-1384 sayı ile; katılan vekilinin yetkisi bulunmadığından 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteğinin CYUY’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, adam öldürmek suçundan kurulan hükmün ise;

“25.08.1999 günü meydana gelen olayda sanığın tabancayla yakın mesafeden öldürme kastıyla yaptığı atışlardan birinin ölenin batın bölgesine isabet ederek büyük damar yaralanmasına, ince barsakta 7 yerde perferasyona ve bir yerde ince barsak kopmasına neden olduğu, acilen alındığı ameliyatta damar ve ince barsak onarımı yapılıp 7 ünite kan verildiği, hayati tehlikeye maruz kalan ölenin durumunun düzelmesi üzerine 10.09.1999 tarihinde taburcu edildiği, 26.10.1999 günü akut hepatit tanısı ile yeniden hastaneye yatırıldığı ve tüm tedavilere rağmen 06.11.1999 günü öldüğü anlaşılmıştır.

Dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporunda; ‘

‘ateşli silah yarasının; damar ve barsak yaralanması nedeniyle başlı başına ölüme yol açacak nitelikte olmakla birlikte gerekli cerrahi onarımın gerçekleştirildiği, tedavi sırasında verilen kan ürünlerinin birinde hepatit virüsü saptandığı; yaralanma ve tedavi sonrası yapılan tıbbi incelemelerde hepatit tanısı konduğu ve kan ürünü verilmesi ile hastalık gelişiminin uyumlu olduğu dikkate alındığında; ölümün ateşli silah yaralanmasının tedavisi için hepatit virüslü kan verilmesi sonucu gelişen akut hepatitten ileri geldiğinin kabulü gerektiği; ateşli silah yaralanması ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, hepatit virüslü kan verilmesi ve hepatiti gelişiminin failin iradesi dışında eklenen bir sebep olduğu’ şeklinde görüş bildirildiği tespit edilmiştir.

Bu oluş ve rapor birlikte değerlendirildiğinde; uyarlamaya konu 765 sayılı TCK’nun 451. maddesindeki ‘

Bu oluş ve rapor birlikte değerlendirildiğinde; uyarlamaya konu 765 sayılı TCK’nun 451. maddesindeki ‘

‘failin iradesinden hariç gayri melhuz esbabın inzimamı suretiyle ölüme neden olmak’ suçunun 5237 sayılı TCK kapsamında doğrudan karşılığı bulunmamakla beraber; sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği ve ölümün de yapılan bu fiilin doğal neticesi olarak meydana geldiğinin yine bu bağlamda fiil ile netice arasında uygun nedensellik bağının da mevcut olduğu hususları dikkate alındığında; oluşan suçun unsurları itibariyle 5237 Sayılı TCK’nun 81. maddesinde öngörülen kasten adam öldürme suçunu oluşturacağı ve bu suç nedeniyle tayin olunacak sonuç cezanın da 765 sayılı TCK uyarınca verilmiş ve kesinleşmiş hükümle verilen cezadan daha lehe olmayacağından uyarlama isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nun 81, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması”

” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 11.12.2007 gün ve 167-329 sayı ile;

” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 11.12.2007 gün ve 167-329 sayı ile;

“… ölüm neticesinin fail H.....S....’in hareketinin doğrudan sonucu olmadığı, kesinleşen yüksek mahkeme kararı ile de kabul edilmiştir. Bu konudaki kesinleşen mahkeme kararı ve Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararı, ölüm neticesinin failin iradesinden hariç gayri melhuz bir sebebin inzimamı ile meydana geldiğine çok güçlü bir delildir. Bu güçlü delili ortadan kaldıracak herhangi bir başka aynı güçte delil mevcut değildir. Ayrıca Yüksek Yargıtay 1. CD.nin 13.03.2007 gün ve 2006/1802 esas 2007/1384 karar sayılı bozma ilamına uyulması durumunda ve bunun da emsal teşkil etmesi halinde bu kez neticeye yönelik illi değer taşıyan hareketlerin başka bir hareketin birleşimi ile kesilmesi veya birleşmesi ve neticenin birinci veya ikinci hareketten hangisinin etkisi ile meydana geldiğinin ayırt edilememesi durumunda, birinci hareketin neticeyi meydana getirmeye elverişli olduğunu kabulle, doğrudan meydana gelen neticeden birinci hareketin sahibini sorumlu tutmaya yönelik bir uygulama adil olmayacaktır. Bu nedenle hükümlü H.... S....’in öldürme kastı taşıyan fiilinin neticeye doğrudan etkisinin olduğu, diğer bir anlatımla hepatitli kan verilmesinin neticeye etkili olmadığı şeklinde bir kabul dosya içeriğine uygun değildir. Ayrıca ölümü meydana getiren hepatitli kanın maktûle verilmesi olayında sanık H.... S....’in taksiri de mevcut değildir. Sonradan eklenen ortak sebep fiilin tabi sonucu ise; örneğin zatüre gelişmesi, aşırı kan kaybı, ameliyatın geç yapılması gibi hallerde olaya TCK’nun 81. maddesinin uygulanması ile birinci failin kasten öldürmeden sorumlu tutulması, aksi takdirde sonradan eklenen ortak sebep fiilin tabi sonucu değil ise ve failin de eklenen ortak sebebin eklenmesinde kusuru mevcut değil ise, örneğin ameliyat edilen hastanın serumuna zehir katılması, kullanılan kanın hepatitli olması, (bu kasten veya taksirle olabilir) kusursuz ceza olmaz ilkesi gereği 5237 sayılı TCK’nun 81, 35. maddeleri uygulanmak suretiyle konunun çözümünün daha adil olacağı”

” gerekçeleriyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli, 03.07.2008 gün ve 119005 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulu’nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, hakkında uyarlama yargılaması yapılan sanığın, sabit olan eyleminin adam öldürme suçuna mı, yoksa adam öldürmeye kalkışma suçuna mı uyduğunun, buna bağlı olarak da lehe yasanın belirlenmesine ilişkindir.

765 sayılı TCY’nın 451. maddesi; “

“Ölüm, failin fiilinden evvel mevcut olup da failce bilinmeyen ahvalin birleşmesi veyahut failin iradesinden hariç ve gayrimelhuz esbabın inzimamı yüzünden vukua gelmiş ise …