muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4886, Karar No: 2021/10594, Tarih: 29.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4886 E.  ,  2021/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Konya İli, Hadim İlçesi, ... Köyü, 4 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

4 ve 5 numaralı bentlerinde yer alan "kararın kesinleşmesine müteakip" ifadesinin hükümden çıkartılmasına, yerine "işlemiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya derhal müzekkere yazılmasına" kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/740, Karar No: 2010/3134, Tarih: 23.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/740 E.  ,  2010/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; tapu kaydında isim düzeltilmesi istenilen "... oğlu ..."ın anne, baba ve kardeşlerini gösteren nüfus kaydı ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilip evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4031, Karar No: 2013/10954, Tarih: 01.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4031 E.  ,  2013/10954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi, TCK'nun 62. maddesi gereğince sanığın 5ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

1- Sanığın, 2002 takvim yılı defter ve belgelerini teslim etmesine ilişkin vergi dairesi yazısının 12.05.2007 günü müdürü olduğu şirketin adresinde ortağı olan beraat eden sanık ...'a tebliğ edilmesine rağmen incelemeye ibraz etmediğinin iddia ve kabul olunması, sanığın savunmasında ve 08.06.2012 tarihli dilekçesinde 24.11.2006 ve 15.02.2008 tarihleri arasında askerde olduğunu, tebligattan haberinin olmadığını savunması karşısında; 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre incelemenin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığın vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için yapılan 12.05.2007 günlü tebligatın işyerinde ve bizzat sanığın ortağına yapılmış olmasına nazaran, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı gözetilmeden ve sanığın suç tarihinde gerçekten askerde olup olmadığı araştırılmadan eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerekir. Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; savunması talimat mahkemesince alınan, duruşma tutanağına ve dosyaya yansıyan olumsuz bir hali bulunmayan, kayden sabıkasız olan, suçun işleniş şekilleri ve sair haller gözetilerek alt sınırdan ceza tayin edilen, hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan sanık hakkında kişilik özellikleri ile ilgili olumsuzlukların neler

olduğu da belirtilmeden, ''kamu zararını gidermediği, geçmişteki hali, kişiliği ve sosyal durumu” gerekçe gösterilerek yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

olduğu da belirtilmeden, ''kamu zararını gidermediği, geçmişteki hali, kişiliği ve sosyal durumu” gerekçe gösterilerek yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2014/33120, Karar No: 2016/5371, Tarih: 09.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33120 E.  ,  2016/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, bakiye süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02/11/2011 tarihinde işe başladığı, 14/09/2012 tarihli sözleşme ile sözleşmesinin yenilendiği, iş akdini İş Kanunu'nun 24/II a-b-e maddeleri gereğince feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret ve bakiye süre ücreti alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini, iş akdini fesheden davacının kişisel nitelikleri itibari ile başka eğitim kurumlarında iş bulamamasının cezasını şirkete ödetmeye çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak taraflar arasında davacının oğlu ...’ın okul ücretinin maaşından kesilerek ödeneceğine dair yazılı bir sözleşme ibraz edilmemişse de davacının okul taksitlerini ödeme planına uygun şekilde ve aylık ücret miktarı da nazara alındığında 2011 yılı kasım ayından 2012 yılı Ekim dahil olmak üzere tüm aylarda ödemenin ücretinden kesilerek yapıldığı, taraflar arasında bu hususta zımni mutabakatın varlığı, son taksidin kesildiği 2012 ekim ayından itibaren davacının ücretlerinin tam olarak yatırıldığı, kaldı ki bu tarihten sonra ki aylara ilişkin davacının ücret talebinin bulunmadığı, çalışma süresince davalı işverene ait eğitim kurumunda öğrenci olan çocuğunun okul taksitlerinin maaşından düşülmesine itiraz etmeyen davacının akdin feshi noktasında eksik ödeme iddiası ile fesih yolunu kullanması ve kıdem tazminatı talep etmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2.maddesine aykırı olduğu, aynı işyerinde çalışan eşi hakkında işverenin söylediği sözler sebebiyle haklı feshe dayanılmış ise de; bu hususun da somut tanık beyanları veya başkaca delillerle kanıtlanamadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı, yapılan fesih haksız olduğundan bakiye süreye ilişkin tazminat niteliği taşıyan talepte de bulunamayacağı, ücretindeki kesintilerin oğlunun okul ödemelerine istinaden yapılması nedeniyle ücret talebinin de bulunmadığı gerekçesiyle yıllık ücretli izin dışındaki taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı temyizi yönünden;

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK. Nun 426/A maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hüküm altına alınan yıllık izin ücretinin 819,00 TL olup, hüküm tarihi itibarıyla 1.820,00 TL. kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından davalı temyizinin REDDİNE,

2)Davacı temyize gelince;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-4857 Sayılı Kanunun 24/ll-e bendi uyarınca ücretlerin yasa ve sözleşme hükümlerine göre hesaplanıp ödenmediğinde işçi iş akdini haklı nedenle feshedebilir.

Dosya içeriğine göre; davalıya ait öğretim kurumunda edebiyat öğretmeni olarak, asgari süreli iş akdiyle çalışan davacının son olarak 1.757,00 TL net ücretle çalıştığı, aynı okulda çocuğunun eğitim görmesi nedeniyle ücretinden her ay 753,00 TL kesinti yapıldığı, davacının çocuğunun 01.10.2012 tarihinde başka okula nakledildiği, davacıya eğitim nedeniyle yapılan kesinti dışında kalan ücretinin banka hesap özetine göre gecikmiş bir şekilde yatırıldığı, hatta bu süreler arasında 2 aylık bir gecikme bulunduğu yada aynı ay içinde birden fazla maaş ödemesinin yapıldığı, ödemelerin düzenli olmayıp davacının 03.12.2012 tarihinde iş akdini ücretlerin eksik ve zamanında ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır.

Davacının son 1 yıl içinde 13 ayda 22.841,00 TL ücret alması gerekirken 13.750,00 TL ödendiği, bunun dışında çocuğunun eğitim gideri olarak 9.035,00 TL kesildiği, toplandığında halen 56,00 TL eksik ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Keza dosyada davacının ücretinden kesinti yapılacağına dair sözleşme hükmü bulunmadığı gibi davacının belirtilen eğitim giderinden sorumlu olacağına dair bir belge de bulunmamaktadır. Davacının ücretlerinin düzenli ödenmediği, eksik ödendiği sabit olduğundan iş akdinin 4857 Sayılı Kanunun 24/ll-e bendi uyarınca haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı ve 56,00 TL lık ücret alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21659, Karar No: 2010/6613, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21659 E.  ,  2010/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19401, Karar No: 2013/23405, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/19401 E.  ,  2013/23405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Tufan eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından reçeteye konu ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle cezai işlem uygulandığını, sözleşme gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafından kuruma fatura edilen Glivec isimli kanser ilacının yeraldığı reçete ve raporların sahte olduğunu, ilacın teslimine ilişkin bilgilerin hayali kişilere ait olduğunu, reçete teslim eden kişilerin kimliklerinin eczacı tarafından kontrol edilmediği, dava konusu reçetenin dolandırıcı kişiye verilmesine rağmen Süleyman Demir isimli kişinin isminin yazıldığı, bu şekilde kimlik sorulmaması nedeniyle başka eczanelerden de aynı şekilde ilaçlar alındığını, en son bir eczacının kimlik sorması üzerine olayın ortaya çıkarıldığını, davacı hakkında yapılan ceza işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 25.06.2012 tarih 2012/13546- 2012/16464 sayılı ilamı ile açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı 2013/19401-23405

davrandığı anlaşılmakla mahkemece davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmakla bozulmuştur.

Mahkemece Yargıtay Bozma İlamına uyulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Dava, tahakkuk ettirilen cezai şartın iptaline ilişkin olup, davanın reddine karar verildiğinde kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 7.837,66TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 3. bendinde yer alan '1.320,00TL TL'nin” miktarının çıkarılarak yerine “ 7.837,66TL'nin ” yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 30.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6739, Karar No: 2012/10097, Tarih: 27.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/6739 E.  ,  2012/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/18431

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/10/2007, 2007/99 (E) ve 2007/191 (K)

SUÇ : Heyecan, korku ve telaş sonucu meşru savunma sınırı aşan şekilde öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Leyla ile maktül Mustafa'nın 1992 yılında evlendikleri, evlendikten sonra sanığın, maktülün DHKP'C terör örgütü üyesi olduğunu öğrendiği, maktülün, örgüt faaliyetleri nedeniyle 1995 yılından 2004 yılına kadar cezaevinde kaldığı, 2004 yılında cezaevinden çıktıktan sonra da örgüt faaliyetlerine devam edebilmek için Tokat ilinde yaşayan sanığa İzmir iline yerleşme konusunda baskı yaptığı, bu anlaşmazlıklar neticesinde sanık ve maktülün boşandıkları, boşanma sonrası sanığın, iki kızı ve annesi ile annesinin evinde yaşadığı, maktülün de zaman zaman Tokat iline gelip gittiği, maktülün, Tokat iline geldiği zamanlarda sanığı yanına çağırarak gelmediği takdirde annesinin evinde olay çıkaracağı konusunda tehditte bulunduğu, sanığın da, korkuya kapılarak maktülün yanına gittiği zamanlarda zorla cinsel ilişkiye maruz kaldığı, olay günü yine Tokat iline gelen maktülün,sanığı çağırdığı,gelmemesi halinde kendisinin geleceğini söylediği, sanığın, ailesine maktül tarafından zarar verilebileceği düşüncesiyle maktülün yanına gittiği, maktülün, evde alkol aldığı sırada bıçağı masanın üzerine koyduğu, bu durumu gören sanığın, evden gitmek istediği, ancak maktülün buna izin vermemesi üzerine sanığın da, mutfaktan bir bıçak alarak masanın üzerine koyduğu, maktülün, cinsel ilişkiye girmek için hareketlerde bulunmaya başladığı, sanığın karşı koyması üzerine masada duran bıçağı alıp sanığı zorla yere yatırarak cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı, sanığın, maktülün elindeki bıçağı almak için hamle yaptığı sırada elinde kesiler oluştuğu, sanığın, buna rağmen maktülün elindeki bıçağı alarak maktülün karnına sapladığı, maktülün, yere düşerken sanığı da üzerine çektiği ve yerden kalkmaya çalıştığı, sanığın, maktülün kafasını yere vurduğu, maktülün ayağa kalkmak için direnmesi üzerine mutfaktan getirip masa üzerine koyduğu bıçağı alarak maktüle vurduğu, ancak bıçağın maktüle girmediği, maktülün ölümle tehditlerine devam etmesi üzerine maktülün karnındaki saplanmış bıçağı alarak maktüle defalarca vurduğu ve maktülde toplamda 36 kesici delici alet yarasının oluştuğu olayda;

a-) Sanığın, meşru savunma koşullarında hareket ettiği; ancak mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş sonucu meşru savunmada sınırı aştığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, olayda uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 27/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

a-) Sanığın, meşru savunma koşullarında hareket ettiği; ancak mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş sonucu meşru savunmada sınırı aştığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, olayda uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 27/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b-) Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 85/1. maddesi ile belirlenen 4 yıl hapis cezasından TCK.nun 27/1. maddesi nedeniyle 1/3 oranında indirim yapıldığı halde, hesap hatası sonucu 2 yıl 8 ay yerine 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10064, Karar No: 2014/16968, Tarih: 25.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10064 E.  ,  2014/16968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2010/944-2012/430

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazla aynı bölgeden gelen aynı kamulaştırma kapsamında bulunan ve 2010 yılı itibariyle değerlendirilen dava konusu taşınmaza çok yakın olan bir başka taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti davasının Dairece yapılan temyiz incelemesinde (Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/544 E. 2011/337 K. Dairenin 2012/5419 E-7945 K. sayılı) hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda benzer nedenlerle %30 oranında objektif artış uygulanmış olup, bu parsele çok yakın olan dava konusu taşınmazda da %30 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken %90 objektif artış uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.