muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26169, Karar No: 2012/28376, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/26169 E.  ,  2012/28376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11383, Karar No: 2014/17755, Tarih: 08.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11383 E.  ,  2014/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlat edinilmesine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların küçük...’ı evlat edinmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 309/1. maddesi uyarınca "Evlat edinme, küçüğün ana ve babasının rızasını gerektirir." hükmünü benimsemiş, aynı Kanunun 311/2. fıkrasında küçüğe karşı özen gösterme yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde ise ana ve babanın rızasının aranmayacağına ilişkin düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların küçük ...’i evlat edinmek istedikleri, ...’in 25/03/2012 tarihinde ... ve ....’ın evliliklerinden dünyaya geldiği, davalı anne ... tarafından çocuğun doğumundan beş gün sonra davacılara verildiği, halen çocuğun davacılar tarafından bakıldığı, davalı annenin çocuğun evlat edinilmesine rıza gösterdiği, davalı baba ...’ın ise mahkemece yargılama sırasında dinlenilmediği anlaşılmaktadır. Davalı babanın çocuğa karşı özen yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği konusunda mahkemece herhangi bir araştırma da yapılmamıştır. Mahkemece davalı baba ... bakımından Türk Medeni Kanununun 311/2. fıkrasında düzenlenen yasal koşulların bulunup bulunmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2320, Karar No: 2017/14425, Tarih: 23.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2320 E.  ,  2017/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiğini, çocuk yararına ana okuluna başladığı tarihten itibaren aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, davalı yararına da aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, hükmedilen yoksulluk nafakasının davalının yeniden evlenmesi nedeniyle kaldırıldığını, hükmedilen iştirak nafakasını gerek banka kanalıyla gerek elden vermek suretiyle ve gerekse davalının yönlendirmesi ile okul aidatı yatırmak suretiyle ... olmasına rağmen, davalının haksız şekilde aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, borçlu olup olmadığının, borçlu ise borç miktarının tespitine karar verilmesini, 27/02/2015 tarihli dilekçesi ile de 10.000,00 TL değerinde borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, 15/05/2015 tarihli ıslah ile menfi tespit talebini 71.263,42 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davalının müşterek çocuğun okul masraflarını karşıladığını ve iştirak nafakası olarak 1.000,00 TL şeklinde kısmi ödemeler yaptığını ancak, boşanma davasına konu protokolde kararlaştırılmasına rağmen 2013 -2014 yılı özel okul aidatlarını ödemediğini savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının ... 12. İcra Müdürlüğünün 2013/9892 sayılı dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; tarafların ..... Asliye ( Aile) Mahkemesinin 2008/150 Esas, 2008/155 Karar sayılı ilamı ile boşanmalarına karar verilerek, davacı ... için 2008 yılı Nisan ayından başlamak üzere her ayın 25-30. günleri arası ödenecek şekilde 2009 yılı Ocak ayı dahil olarak 2.300,00 TL, Ocak 2009 ‘dan sonra ise aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasının davacı kadının herhangi bir işte çalışması veya başka geliri olması halinde dahi davalıdan tahsiline, ayrıca davacının sosyal sigorta pirim ücretleri ile velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Deniz Özgün için çocuğun ana okuluna başladığı tarihten itibaren aylık 1.000,00 TL işitirak nafakasına hükmedildiği, hükmün 28.04.2008 tarihinde kesinleştiği, davalının bu karara istinaden ... 12. İcra Dairesi’nin 2013/9892 takip sayılı dosyasıyla 70.806,31 TL asıl alacak ve 457,11, TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 71.263,42 TL miktar üzerinden davacıya karşı ilamlı icra yoluyla takip başlattığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı ... için mahkemece hükmedilen nafaka ile müşterek çocuk Deniz için hükmedilen nafaka miktarlarının takip tarihine kadar olan tutarları toplanarak, ve davalı ...’nin takip tarihinden sonra gerçekleşen evlenme tarihi nazara alınarak dava tarihi itibariyle işlemiş nafaka miktarları da eklenerek davacının sorumlu olduğu nafaka bedeli 169.200,00 TL olarak hesaplanmış; davacı tarafından davalıya banka kanalıyla yapılan ödemeler ile müşterek çocuk için ödenen özel okul giderleri olmak üzere toplam 190.692,50 TL ödeme yapıldığı, dava tarihi itibariyle davacının davalıya nafaka miktarından fazla ödeme yaptığı bu durumda davacının borçlu bulunmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

Menfi tespit davasında ispat yükü kural olarak davalı alacaklıya ait olup, davalı alacaklı, davacı borçludan, alacağının bulunduğunu ispat etmekle mükelleftir. Ancak, davacı borçlu aralarındaki hukuki ilişkiyi ve bundan kaynaklanan borcunun olduğunu kabul edip, bu borcun herhangi bir sebep ile son bulduğunu ileri sürüyor ise, ispat yükü davacı borçluya geçecektir.

Davacı tarafından; müşterek çocuğun eğitim ve benzeri giderlerine ilişkin olarak, bu takip tarihinden önce nafakaya mahsuben ödendiğine dair açıklama bulunmadan yaptığı ödemelerin nafakaya mahsuben yapıldığı kabul edilemez. Zira, davacı baba, TMK'nın 327/1.maddesi gereğince; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderleri karşılamak zorundadır. Ayrıca, yapılan bu ödemeler ahlaki bir görevin yerine getirilmesi niteliğindedir. Kaldı ki, davacı boşanma protokolü ile de; müşterek çocuğun eğitim giderlerini temin etmeyi üstlenmiştir.

Ancak, davacının özel okul aidatı ödemelerinde; açıkça “nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair bir açıklama” da bulunmadığı bu nedenle, yapılan ödemelerin ahlaki bir görevin yerine getirilmesi niteliğinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Öyle ise, mahkemece; müşterek çocuk....için özel okul aidatı ödemelerinin nafakaya mahsuben yapılmadığı düşünülerek, nafaka borcundan mahsup edilmemesi gerekirken aksi yönde değerlendirme ile hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20840, Karar No: 2012/29348, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20840 E.  ,  2012/29348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından 2003, 2004 ve 2005 yıllarında kesilen muhtelif faturaların, 2003, 2004, 2005 Mali Yıl Bütçe Uygulama Talimatı hükümlerine uygun olarak ödeme için gerekli olan tüm belgeler ile birlikte ilgili kuruma ibraz edildiğini ancak fatura bedellerinin eksiködendiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ödenmeyen 138.656, 25 TL'nin fatura tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu alacağın dayanak belgelerinin dosyaya ibraz edilmediğini beyanla, haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 138.656, 25 TL nin dava tarihinden itibaren işleycek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edelmiştir.

Davacı, davalı kurum sigortalılarının ihtiyacı olan kan ve kankomponentlerinin ilgili hastanelere göndildiğini, bedellerinin tahsili için davalı kuruma faturaların usulüne uygun kesilip gönderildiği halde, fatura bedellerinin bir kısmının ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen bedellerin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalı, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalı kurumun ödemediği bedelin faturalara yansıyan KDV bedeli olduğu anlaşılmaktadır. 3065 sayılı Katma Değer Vergisinin 17. maddesi gereğince ... alanındaki hizmetler ile kan ürünlerinin teslimleri nedeniyle davacı derneğin KDV istisnalarından yararlandığının kabulü gerekir. Davacı derneğin davalıya teslim ettiği kan ürünlerinden dolayı faturayı KDV'siz olarak kesmisi gerekirken bu hususa riayet etmediği anlaşıldığından, davalı kurumun fatura bedellerinden KDV tutarlarını kesmek suretiyle ödememesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5720, Karar No: 2019/1278, Tarih: 12.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5720 E.  ,  2019/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm katılma yoluyla davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı idaresindeki araca davalıların sürücü, işleten ve trafik sigortacısı olduğu römorklu çekicinin 20/09/2012 tarihinde çarpması sonucunda maddi hasarlı ve yaralanmalı trafik kazasının meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, kaza sonucunda davacının sağ ayağının ve sol omzunun kırıldığını, sol elinin parçalandığını, başından ve sol bacağından yaralandığını, davacının Rafineri Bölümü'nden mezun olduğunu, vergi mükellefi olup gezici kimyasal madde satış mümessili olduğunu, 2010 yılından beri bir firma ile acente sözleşmesi ile çalışıp 2.000,00 TL maaşı olduğunu ve primlerle birlikte aylık gelirinin 6.000,00 TL ila 7.000,00 TL arasında olduğunu, davacının kaza sonrasında kazanç kaybından kaynaklanan maddi zararının değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere şimdilik 15.000,00 TL maddi tazminatın, maluliyetinden kaynaklanan 250,00 TL maddi tazminatın, tedavi ve ulaşım masraflarından kaynaklanan maddi zararı nedeniyle şimdilik 500,00 TL maddi tazminatın, davacının kaza sonrasında kendisine bir bakıcı tuttuğunu bakıcıya aylık 750,00 TL ödeme yaptığını bu yönden de bakıcı ücretinden kaynaklanan maddi zararı nedeniyle şimdilik 2.250,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sürücü ve işletenden müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kusura itiraz ederek talep edilen tazminatların fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, kusura itiraz ederek talep edilen tazminatların fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; sürekli iş göremezlik zararı karşılığı 96.462,40 TL, geçici iş görememezlik zararı karşılığı 10.500,00 TL, tedavi giderleri karşılığı 500,00 TL, bakıcı gideri karşılığı 2.250,00 TL olmak üzere toplam 109.712,40 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'dan kaza tarihi olan 20/09/2012 tarihinden itibaren, davalı ... şirketi yönünden ise dava tarihi olan 06/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasına, davacının uğradığı manevi zarar karşılığı taktir olunan 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan kaza tarihi olan 20/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin geçici iş görememezlik zararı ile manevi tazminata ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm, katılma yoluyla davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş

olmasına göre, davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

olmasına göre, davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Maddi tazminatın (zararın) hesaplanmasında gelirin doğru olarak belirlenmesi önemli bir yer tutmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının gezici kimyasal madde satış mümessili olup vergi mükellefi olduğunu, 2010 yılından beri NCH İthalat firması ile acente sözleşmesi ile bağlı olarak çalıştığını aylık 2.000,00 TL maaşının bulunduğunu ve primlerle birlikte 6.000,00 TL-7.000,00 TL aylık gelirinin olduğunu iddia etmiştir. 16.12.2015 tarihli hesap bilirkişi raporunda; tanık beyanları, sosyal ekonomik durum araştırması, davacı tarafından ibraz edilen faturaların gelir kalemi olduğundan gider kalemleri belli olmadığından davacı hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre davacının geliri 3.500,00 TL (asgari ücretin 4.7 katı) olarak tazminat hesabı yapılmış; mahkemece hükme esas alınmıştır. Ancak tazminata esas alınan davacının gelirinin belirlenmesine ilişkin araştırma yetersizdir.

Bu durumda mahkemece; vergi mükellefi olarak kimyasal madde satış mümessiliği yapan davacının gelirinin saptanması için; ilgili Vergi Dairesi'ne ve SGK'ya müzekkere yazılıp vergi kayıtları ve SGK kayıtlarının getirtilmesi, bu belgeler ile davacının ticari defterlerine ve NCH İthalat adlı işyerine ait ticari defter ve kayıtları üzerinde kaza tarihine yakın zaman diliminde davacının elde ettiği gelirinin belirlenmesi konusunda mali müşavir bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılması; bu araştırmaların sonuçları dahilinde gerçek gelirin net biçimde saptanmasından sonra, çalışma tarzı da değerlendirilerek daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden, tazminat hesabı konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre (davacı vekili tarafından geçici işgöremezlik zararı yönünden temyiz edilmiş olmasına, davalılar ... ve ... vekilinin gelirin 2.000,00 TL üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle temyiz edilmiş olmasına göre kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar ... Sigorta A.Ş., ... ve ...'a geri verilmesine 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16600, Karar No: 2014/12615, Tarih: 22.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16600 E.  ,  2014/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1,50/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hüküm de önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/2-3, 62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.11.2009 tarih, 2009/303 esas, 2009/663 karar sayılı kararını müteakip denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 04.04.2013 tarih, 2013/42 esas, 2013/303 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan 04.11.2009 tarihli hükümde 1 ay 20 gün hapis cezasının açıklanması ile yetinilmesi yerine, TCK'nın 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçun oluşmayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.