muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9014, Karar No: 2023/5931, Tarih: 04.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cinsel saikle hareket etmediğine, aksi kanaatte de eylemin sarkıntılık düzeyi tartışması yapılarak lehe hükümlerin değerlendirilmesi gerektiğine, mağdurenin husumete dayalı olarak beyan verdiğine, daha sonradan beyanlarını değiştirdiğine, mağdurenin eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek mahiyette olduğuna ve kabul olsa dahi mağdurenin yaşına göre 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesi kapsamında sübut tartışması yapılması gerektiğine ve şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, somut delil bulunmadığına, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, savunma hakkının kısıtlandığına, hukuka aykırı delil durumu nedeniyle beraat ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince;

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince;

Mağdurenin, sanığın öz kızı olduğu, mağdure beyanları, tanık anlatımı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla mağdurenin istikrarlı beyanları, mağdurenin dosyaya sunmuş olduğu görüntü ve ses kayıtlarının incelenmesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu uyarınca sanığın mağdureye karşı sarılmak, boynundan koklamak, kalçasına iki kez tokat atmak, dudağından öpmek şeklinde cinsel eylemlerde bulunduğuna ilişkin tespitlerin yapıldığı, yine dosyaya sunulan ses kayıtları uyarınca da sanığın mağdureye yönelik ''...rin arasına al'' dediği, mağdurenin ''kocaman'' dediği, sanığın ''yatağında bile ... var'', ''gel bakalım küçük hanım'' dediği, mağdurenin ''sarılma baba'' dediği, sanığın sürekli bir kişi ile cinsel ilişkiye girme anındaki gibi şehvetli bir şekilde nefes alıp verdiği, şehvetli duygularla mağdureyi çok sayıda öptüğü, sanığın ''hoşuna gitti mi, hoşuna gitti mi biraz sanki robotla sevişiyorum, karşımda sanki cansız bir manken var, ... hareretli şevişir...'' şeklinde sözler söylediği, her ne kadar sanık ses kaydındaki erkek şahsın kendisi olmadığını belirtmiş ise de mağdurenin ses kaydında karşısındaki kişiye "baba" olarak hitap ettiği, görüntü kayıtlarında mağdureye karşı cinsel eylemlerde bulunan şahsın sanık olduğunun açıkça tespit edilmesine karşılık sanığın ses kaydındaki kişinin kendisi olmadığına ilişkin savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu yine düzenlenen bilirkişi raporunda ses kaydında sanığın mağdureye yönelik organ sokma eyleminin tespit edilemediği, ancak sanığın inleme sesleri, konuşmaları dikkate alındığında mağdure ile bir cinsel ilişki halinde olduğunun değerlendirildiğinin rapor edildiği, tanık ...'ün beyanlarında mağdurenin kızı olduğunu ve daha önce öz babası olan sanık tarafından tacize uğradığının mağdure tarafından kendisine söylendiğine ilişkin beyanlarının mağdurenin istikrar taşıyan beyanlarını destekler mahiyette olduğu, mağdure hakkında düzenlenen adli rapor uyarınca da hymen saat 12:00 ve 03:00 sırasında minimal yırtıklar mevcut olduğunun belirtildiği, bu şekilde sanığın parmağının ucunu kendi cinsel organına soktuğuna ilişkin mağdure beyanının düzenlenen adli rapor uyarınca da desteklendiği, böylelikle sanığın öz kızı olan mağdureye karşı 2019 yılından itibaren sarılmak, göğüslerini ellemek, emmek, dudağından öpmek, kalçasına tokat atmak ve parmağını mağdurenin cinsel organına sokmak şeklindeki eylemlerinin farklı zamanlarda aynı kasıt altında zincirleme şekilde gerçekleştirdiği ve sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun bu şekilde sübuta erdiği, sanığın aynı kasıt altında zincirleme biçimde eylemini tekrarladığı İlk Derece Mahkemesince kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdurenin beyanlarından sanığın eylemlerinin 2019 Eylül ayında başlayıp 2022 yılı Ocak ayına kadar yaklaşık 13 ay devam ettiği, ilk zamanlarda sanığın basit cinsel istismar niteliğinde davranışlar sergilemesine karşın daha sonraları parmağının ucunu mağdurein vajinasına sokması ile nitelikli hale dönüştüğü ve bunun alınan rapor ile desteklendiği, mağdurenin tüm aşamalarda alınan beyanlarından sanığın parmağının ucunu mağdurenin vajinasına sokulması eyleminin hangi tarihte başladığı açık ve kesin olarak tespit edilemediği, sanık lehine suçun nitelikli olarak işlendiği dönemin mağdurenin on sekiz yaşını tamamlamasından sonra olduğunun kabulü gerektiği, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin suç kastının yenilendiğini göstermeyecek şekilde aynı kast altında zincirleme olarak devam ettiği ve eylemler arasında herhangi bir hukuki kesintinin de oluşmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçu ile 103 üncü maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçları aynı suç kapsamında bulunmasa da, her iki suçun konusunun aynı olarak kaldığı, ancak mağdurenin yaşının büyümesi sebebiyle sanık hakkında uygulanacak madde hükmünün değiştiği dikkate alındığında, mağdurenin on sekiz yaşından önce başlayıp, on sekiz yaşını doldurmasından sonra da devam eden çocuğun cinsel istismarı ve cinsel saldırı suçlarının bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi durumunda sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı hüküm kurulması gerekmekte ise de; dosya kapsamına göre sanığın, mağdure on sekiz yaşını doldurduktan sonra zincirleme şekilde işlediği nitelikli cinsel saldırı suçu yanında mağdure on sekiz yaşını doldurmadan önceki dönemde sadece zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği göz önünde bulundurularak zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindekin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/470 Esas, 2023/679 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahekemsi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5950, Karar No: 2025/2664, Tarih: 11.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/5950 E.  ,  2025/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık hakkında verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan hükmedilen cezanın "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi" uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece "5237 sayılı TCK'nın 52. maddeye" göre çevrilmesi,

2. Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında yasal dayanak olan hükmedilen cezanın "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi" uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddeye" göre çevrilmesi,

3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

4. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02.09.2014" yerine "03.09.2014" olarak gösterilmesi,

5. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. Hüküm fıkrasının 1. Bendinin 4 nolu adli para cezasına ilişkin bölümünden "TCK'nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2. Hüküm fıkrasının 1. Bendinin 5 nolu adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

1. Hüküm fıkrasının 1. Bendinin 4 nolu adli para cezasına ilişkin bölümünden "TCK'nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2. Hüküm fıkrasının 1. Bendinin 5 nolu adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

3. Hüküm fıkrasının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına "...geriye kalan cezanın tamamının bir sefer de tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,

4. Gerekçeli karar başlığında “suç tarihi” kısmından "03.09.2014" ibaresinin çıkartılıp yerine "02.09.2014" ibaresinin eklenmesi,

5. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması,

Suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12469, Karar No: 2013/1364, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12469 E.  ,  2013/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında ...'un kimlik bilgilerini kullanma, hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın İlkokulun dış kapısını kırarak içeri girdiği ve yangın söndürücü yardımıyla okulun iç kapılarını kırarak müdür yardımcısının odasından para ve odalarda bulunan üç adet bilgisayar kasasını alarak kaçtığı, yakalandığında ...'a ait kimlik bilgilerini kullandığı, olayda; hırsızlık, kamu malına zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ...'ın kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık hakkında Seferihisar'da işlediği hırsızlık suç nedeniyle yapılan kovuşturmada ...'a ait kimlik bilgilerini kullandığından bahisle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/21 Esas sayılı dosyası üzerinden bu eyleminden dolayı yargılama yapıldığının Uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında; aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir davanın bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2229, Karar No: 2016/1139, Tarih: 09.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2229 E.  ,  2016/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktül . yönelik eyleminin sübutu kabul, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Maktül . sanık . ablası ile evli olduğu ve anılanların aynı apartmanda farklı dairelerde oturdukları, maktülün sanığın ablası ile geçimsizlik yaşadığı, olay günü sanığın, ablası ve diğer aile bireylerini tatil için .ilçesine götürdüğü sırada aracın arıza yapması üzerine . iline geri döndüğü, gece saatlerinde sanığın alkol alıp eve gittiği esnada sanık ile maktül arasında geçen telefon görüşmesinde aralarında tartıştıkları, sanığın aracı park ettiği ve araçta bulunan bıçağını arka cebine koyduğu, bu sırada maktülün pencerede bulunduğu ve sanığı yanına çağırdığı, sanığın merdivenlerden çıktığı sırada maktülün ikamet ettiği dairenin kapısında bulunduğu ve aralarında tartışma ve itişme başladığı, itişme sırasında maktülün kendisine ait sustalı bıçakla sanığın göğüs ve batın bölgelerine toplamda 8 kez vurduğu ve onu hayati tehlike geçirmesine neden olacak düzeyde yaraladığı, bu sırada maktülü durdurmak isteyen sanığın, maktülün boğazını sıkarak etkisiz hale getirmeye çalıştığı, maktülün etkisiz hale gelmesi üzerine de elindeki bıçağı ele geçirip artık eylemlerine devam

etme ihtimali bulunmayan maktüle bıçakla saldırdığı, maktülün sanığa elleri ve kolları ile direnmeye çalışmasına rağmen sanığın bıçakla maktülü göğüs bölgesine üç kez vurup öldürdüğü olayda; Sanığın kendisine yönelmiş haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defedip saldırının son bulmasına rağmen maktülden ele geçirdiği bıçakla maktülün göğüs bölgesine üç kez vurarak onu öldürmesi eyleminin yoğun haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturduğu, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 81, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde TCK’nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilleri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22023, Karar No: 2018/2815, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22023 E.  ,  2018/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2769 ada 7 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7129, Karar No: 2014/22332, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7129 E.  ,  2014/22332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.