muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2619, Karar No: 2016/3879, Tarih: 03.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2619 E.  ,  2016/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ...'nın göl tarafında kaldığını, EPDK tarafından kamulaştırma çalışmalarına başlanıldığını açıklayarak dava konusu taşınmaz sınırları içerisinde bulunan ev, garaj, wc ve 121 adet ağacın vekil edenine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu muhdesatların hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması(6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir(HMK 114/1-h, 115 m.)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın; su yatağı vasfı niteliği ile ... Kadastro Mahkemesi'nin ... sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı , hükme esas alınan fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen ... tarihli rapor ve korkide davaya konu muhtesatların ... numaralı mera parselinin içinde kaldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın mera olarak belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü, Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulmalı, mera veya aktif su yatağı olup olmadığı duraksama olmaksızın belirlenmeli, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığı düşünülmeli, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen ... tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10020, Karar No: 2022/9980, Tarih: 05.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/10020 E.  ,  2022/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen onama- kısmen bozulmasına dair Dairemizin 30.05.2022 ... ve 2022/3694 - 2022/5157 sayılı ilamıyla ilgili davacı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi.05.12.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2883, Karar No: 2015/2585, Tarih: 22.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2883 E.  ,  2015/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/187155

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/03/2012, 2011/408 (E) ve 2012/98 (K)

SUÇ : İhmali davranışla öldürmek

Sanık, katılan ve tanık beyanlarının alındığı 02.11.2011 tarihli duruşma tutanağının ikinci sayfasının Üye Hakim .. tarafından ıslak imza ile imzalanmadığı ve UYAP ortamında yapılan kontrolde de anılan duruşma tutanağında aynı Hakimin elektronik imzasının da bulunmadığı, tutukluluğunun değerlendirildiği 15.12.2011 tarihli duruşma tutanağının Mahkeme Başkanı ... tarafından ıslak imza ve elektronik imza ile imzalanmadığı, tarafların bilirkişi raporuna karşı beyanda bulundukları, Cumhuriyet Savcısının mütalaasını verdiği ve hükmün tefhim edildiği 23.03.2012 tarihli duruşma tutanağında da Mahkeme heyeti ve zabıt katibinin ıslak imzasının bulunmadığı ve tutanağın UYAP ortamında yapılan kontrolünde Mahkeme Başkanı.. ve Zabıt Katibi ... tarafından da elektronik imza ile imzalanmadığı, gerekçeli kararın ise Mahkeme heyeti ve zabıt katibi tarafından imzalanmadığı, sadece Mahkeme Başkanı İ... tarafından elektronik imza ile imzalandığı anlaşıldığından, imza eksikliklerinin giderilmesi için dosyanın incelenmeksizin, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4645, Karar No: 2019/11650, Tarih: 23.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4645 E.  ,  2019/11650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık... hakkında yapılan yargılama sonucunda müşteki vekilinin şikayet dilekçesinin görevli merciin Cumhuriyet Başsavcılığı olduğundan bahisle reddine dair İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2016/866 esas, 2016/524 sayılı kararına vaki itirazın reddine ilişkin İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/04/2017 tarihli ve 2017/292 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 11.07.2018 gün ve 2017/5904 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2018 gün ve KYB. 2018/62478 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-6728 sayılı Kanun’un 62. maddesiyle 5941 sayılı Kanun’un 3. maddesine 10. fıkra eklenerek “Lehine karekodlu çek düzenlenen lehdar, teslim aldığı çeki Türk Ticaret Kanununun 780 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen sisteme kaydeder. Karekodlu çekin sisteme kaydedildiği tarihten sonra çek düzenleyen tüzel kişinin temsilcilerinde meydana gelen değişiklikler, çek hesabı sahibi tüzel kişinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.” şeklinde karekodlu çekler yönünden yeni bir düzenleme getirildiği, kanun koyucunun 6728 sayılı Kanun’un 76/f maddesindeki düzenleme ile işbu karekodlu çekler için öngörülen yeni düzenlemenin yürürlük tarihinin ertelenmesini amaçladığı zira;

6728 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile değiştirilen 5941 sayılı Kanun’un 5.maddesinde “ (1) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur…Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer ya da hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür.” şeklinde düzenleme yapılarak çekle ilgili olarak karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet vermek eyleminin, adli para cezasını gerektirir bir suç olarak öngörüldüğü, aynı maddede bu suçtan dolayı açılan davaların İcra mahkemelerinde görüleceği ve 2004 sayılı Kanun’un 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usûlüne ilişkin hükümlerin uygulanacağının açıkça hükme bağlandığı, 2004 sayılı Kanun’un 349. maddesinde “Şikayet dilekçe ile veya şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan icra mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikayetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir. Şahit gösterilmişse o da celbolunur.” şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, 5941 sayılı Kanun’un 5. maddesinde düzenlenen karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet vermek suçundan dolayı şikâyetlerin doğrudan İcra mahkemelerine yapılması gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-5941 sayılı Çek Kanunu'nun "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5. maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İtiraz" başlıklı 353. maddesi uyarınca, İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11.11.2016 tarih, 2016/866 Esas ve 2016/524 sayılı kararına karşı başvurulabilecek kanun yolunun itiraz kanun yolu olarak belirlenmiş olmasına rağmen ve itiraz üzerine dosyanın numara itibariyle bir sonraki icra ceza mahkemesine gönderilmesi gerekirken, dosyanın İzmir Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 08/04/2017 tarihli ve 2017/292 değişik iş sayılı kararla itirazın reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı karşılıksız çek keşide edilmesine sebebiyet vermek suçuna konu edilen ve 20.09.2016 günlü eyleminden ötürü, şikayetçi vekilinin 04.10.2016 tarihli şikayet dilekçesiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına başvurması ve dilekçesinin İcra Ceza Mahkemeleri ön bürosunca havale edilmesiyle birlikte sanık hakkında; İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2016/866 E. Sayılı dosyasında dava süreci başlamış, tensiple belirlenen duruşma günü beklenmeksizin, mahkemenin 11/11/2016 tarihli ve 2016/524 sayılı kararıyla "5941 sayılı Kanun'un 6728 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinin henüz yürürlüğe girmediği, dolayısıyla bu madde yürürlüğe girene kadar karşılıksız çek suçu nedeniyle yapılacak şikayetler hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame düzenlenmesi gerekeceğinden bahisle" "şikayet dilekçesinin reddine" istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili tarafından süresi içinde yapılan istinaf başvurusu üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 11. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarihinde verilen 2017/477E. 2017/318 K. sayılı kararda; "İcra Ceza Mahkemesince verilen dilekçenin reddine dair kararın usulen verilen bir red kararı olduğu, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 23.11.2006 tarihli, 2006/4248 E., 2006/7432 K. Sayılı emsal kararında bu tür kararların bir "durma" kararı mahiyetinde olduğu ve bu kararlara karşı ancak "itiraz" kanun yolunun açık olduğu, emsal Yargıtay kararlarında İcra Mahkemelerinin Asliye Ceza Mahkemesiyle denk olduğu ve sonuç olarak CMK'nin 268/3. maddesinde öngörülen itiraz kanun yoluna göre dilekçenin reddine dair kararlara karşı Ağır Ceza Mahkemesinde itiraz incelemesi yapılacağından" bahisle "istinaf isteminin incelenmeden Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere idesine" karar verilmiştir.

İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin merci olarak kendisini görevli ve yetkili görmesi üzerine, 08.04.2017 tarihinde verdiği 2017/292 D.İş. sayılı kesin kararda; "6728 sayılı Kanunla değişen 5941 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 31.12.2017 tarihinde yürürlüğe gireceği, bu tarih öncesinde yapılacak şikayetlerin ancak Cumhuriyet Başsavcılıklarına yapılması gerekeceği, bu nedenle 04.10.2016 tarihli şikayet dilekçesi hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının iddianame hazırlaması gerektiğinden" bahisle yerel mahkemece verilen dilekçenin reddine dair kararda bir usulsüzlük olmadığından "şikayetçinin itirazının reddine" karar verilmiştir.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemiyle başlayan süreçte, Adalet Bakanlığının 16.06.2017 tarihli istemiyle, anılan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2017 tarihli 2017/292 D.İş. sayılı kararının, şikayetin doğrudan icra ceza mahkemesine yapılması gerekeceği nedeniyle kanun yararına bozulması istenmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 tarihli kanun yararına bozma talepli dosyada Dairemizin 07.05.2018 tarihli 2017/3755 E. 2018/5625 K. sayılı ilamıyla; İcra Ceza Mahkemesince verilen "dilekçenin reddine" dair karara karşı itiraz kanun yolunun açık olması, öte yandan 2004 sayılı İİK 353. maddesi uyarınca "itiraz" kanun yolunda inceleme yapmakla görevli merciin Ağır Ceza Mahkemesi olamayacağından bahisle bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin sorulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gidilmesi sonucunda her iki neden yönünden de dosya üzerinde yapılan incelemede;

Şikayet tarihinde yürürlükte bulunan 5941 sayılı Kanun'un 3/(6). maddesi;

"(6) Muhatap bankanın üçüncü fıkraya göre ödemekle yükümlü olduğu tutar dahil kısmî ödeme hâlinde, çekin ön ve arka yüzünün onaylı fotokopisi ücretsiz olarak hamile verilir. Çek hamili, bu fotokopiyle müracaat borçlularına veya kambiyo senetleri hakkındaki takip usullerine başvurabileceği gibi, Cumhuriyet başsavcılığına (Değişik ibare : 6273 - 31.1.2012 / m.2) “talepte” bulunurken dilekçesine bu fotokopiyi ekleyebilir ve bunu icra daireleri ile mahkemelerde ispat aracı olarak kullanabilir. Mahkeme veya icra dairesinin istemi hâlinde çekin aslı bu mercilere gönderilir." iken,

09.08.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmış olan, şikayetten ve yerel mahkemenin "dilekçenin reddi" yönündeki (11.11.2016 tarihli) kararından hemen sonra 31.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6728 sayılı Kanunun 62. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "İbraz, ödeme, çekin karşılıksız olduğunun tespiti ve gecikme cezası" başlıklı 3/(6). maddesi;

"(6) Muhatap bankanın üçüncü fıkraya göre ödemekle yükümlü olduğu tutar dahil kısmî ödeme hâlinde, çekin ön ve arka yüzünün onaylı fotokopisi ücretsiz olarak hamile verilir. Çek hamili, bu fotokopiyle müracaat borçlularına veya kambiyo senetleri hakkındaki takip usullerine başvurabileceği gibi, icra mahkemesine şikâyette bulunurken dilekçesine bu fotokopiyi ekleyebilir ve bunu icra daireleri ile mahkemelerde ispat aracı olarak kullanabilir. Mahkeme veya icra dairesinin istemi hâlinde çekin aslı bu mercilere gönderilir." şeklinde değiştirilmiştir.

Madde metninde değişiklik yapan 6728 Kanun'un 62. maddesinin gerekçesi ve komisyon raporu incelendiğinde; "...bu suçla ilgili yargılama görevi, doğrudan icra mahkemelerine verildiğinden, uygulamada tereddüte neden olmaması amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığına talepte ibaresinin icra mahkemesine şikayette şeklinde değiştirilmesi suretiyle..." tasarı metninin kabul edildiği, yürürlük maddesinde ise bu değişiklikten sonra bir uyarlama yapılmadığı görülmektedir.

Şikayet tarihi olan 04.10.2016 tarihinde ve karar tarihi olan 11.11.2016 tarihinde yürürlükte bulunan, 6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

"(1) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (“...çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından...” ibaresi, 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/7/2017 tarihli ve E.: 2016/191, K.: 2017/131 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.) az olamaz. Mahkeme ayrıca, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına; bu yasağın bulunması hâlinde, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının devamına hükmeder. Yargılama sırasında da resen mahkeme tarafından koruma tedbiri olarak çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi, bu tüzel kişi adına çek keşide edenler ve karşılıksız çekin bir sermaye şirketi adına düzenlenmesi durumunda ayrıca yönetim organı ile ticaret siciline tescil edilen şirket yetkilileri hakkında uygulanır. Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer yada hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür." şeklinde düzenlenmiştir.