muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5842, Karar No: 2024/2283, Tarih: 20.03.2024

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/46168 sayılı ve "ECE CRAXOS" ibareli marka ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, dava konusu marka ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmaması nedeniyle dava konusu markanın, davacı markasının tanınmışlığından haksız bir yarar sağlamayacağı, markanın itibarına zarar vermeyeceği veya ayırt edici karakterini zedelemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, mahkemece müvekkili Şirkete ait "crax" ibareli markaların tanınmış marka statüsünde bulunduğunun ve tanınmış markalarda iltibas ihtimalinin görece daha yüksek olduğunun hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, her ne kadar taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik olmadığı kabul edilmiş ise bu tespitin hatalı bulunduğunu, zira dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik olduğunu, mahkemece verilmiş olan kararda ortalama tüketicinin bakış açısının hiçbir şekilde dikkate alınmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "ETİ" ibaresinin davacının çatı markası olduğu ve itiraza mesnet markalardaki diğer unsurların tali planda kaldıkları gözetildiğinde davacının itirazına mesnet markaların asli unsurunu "CRAX" ibaresi teşkil ettiği, bu ibarenin dilimizde bilinen bir anlamı olmayıp, yaratılmış bir ibare olarak ayırt ediciliği bulunduğu, buna göre, CRAX" ibaresi ile görsel ve işitsel benzerlik taşıyan "CRAXOS" ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanılması markalar arasında benzerliğe ve karışıklığa yol açacağı, gerçekten de dava konusu başvurunun, davacının itirazına mesnet markalarla aynı şekilde yazılması ve özellikle davacı markalarında olduğu gibi dava konusu başvuruda da "X" harfinin, diğer harflere göre daha büyük konumlandırılması, markalar arasında yüksek düzeyli bir görsel benzerlik yarattığı, başvuruda farklı olarak yer verilen "ECE" ibaresi ile ayırt ediciliği sağlamaya yeterli olmadığı, davacının itirazına mesnet markaların asli unsurunu oluşturan ve ayırt edici nitelikteki "CRAX" ibaresinin çok benzeri olan "CRAXOS" ibaresi, dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı, ilk derece mahkemesince taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, dava konusu başvurunun, kapsamındaki ürünlerin ortalama tüketicilerince davacı markalarının devamı/serisi olarak algılanacağı, her ne kadar davacı tarafça tanınmışlık vakıasına da dayanılmış ise de yukarıda açıklandığı üzere başvuru kapsamında yer alan malların tamamı, davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında bulunduğundan bu mallar yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılmasına gerek görülmediği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile YİDK'in 12.11.2018 tarih, 2018-M-9769 sayılı kararının iptaline, dava konusu "ECE CRAXOS" ibareli marka tescilli olmadığından hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı taraf, marka hukuku ilkelerine aykırı bir biçimde, bir bütün olarak bakıldığında farklı sözcük ve ekle apayrı bir marka örneği olarak algılanan “ece craxos” ibareli başvuru markasının bütününden “crax” kısmını alarak, itiraz markalarıyla benzerlik taşıdığını iddia ettiğini, dava konusu başvuru markasına bakıldığında asli ve marka algılaması yaratan unsur “ece craxos” ibaresinin bütün olduğunu, ortalama tüketici nezdinde markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, söz konusu iki marka örneği, aynı firmanın markası/serisi gibi algılanabilecek nitelikte olmadığı gibi, markaların karıştırılma ihtimalleri asla bulunmadığını, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrası hükümlerindeki markalar arasında iltibas ihtimali oluşmadığından ve itiraz aşamasında bu yönde sunulan deliller yeterli bulunmadığından, anılan hüküm kapsamındaki iddiaya itibar etmek mümkün olmadığını, somut olay açısından itiraza konu başvurunun tescilinin 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların oluşmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19390, Karar No: 2014/27320, Tarih: 15.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19390 E.  ,  2014/27320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2012/659-2014/204

Davacı, iş göremezlik oranının yeniden tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; iş kazası neticesinde davalı kurum tarafından tespit edilen iş göremezlik oranının % 14,3'den, % 45'e yükseltilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2. kez takipsiz kaldığından HMK 150/6 maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 17/06/2014 tarihli son duruşmadan önce, mahkemeye iletilmek üzere Mersin Barosunun adliyedeki bürosuna mazeret dilekçesi göndermiş, duruşma saatinde Adana 3. Çocuk Mahkemesi'nin 2012/145 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katılacağını bu nedenle duruşma saatinin 11.30'a bırakılmasını talep etmiş, mazeret dilekçesi sehven aynı gün duruşmaları olan Mersin 2. İş Mahkemesi çalışanına verilmiş, ancak yanlış geldiğinin anlaşılması üzerine saat 14.05 'te tutulan tutanak ile birlikte 4. İş Mahkemesine teslim edilmiştir.

İşlemden kaldırma ve davanın açılmamış sayılması müessesesi HMK 320/4. maddesinde (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 409 ve devamı maddelerinde) düzenlenmiştir.

Kural olarak, mahkemece; taraflara usulüne uygun davetiye çıkarılması, bu yolla tarafların duruşmada hazır bulunmalarının ve savunma yapabilmelerinin sağlanması yasal bir zorunluluk ve hukuki dinlenilme hakkının da gereğidir.

Usulüne uygun davet edilen taraf davacı ise, davasını takip etmek istiyorsa, bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa, buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkar etmiş sayılır; davayı takip etmek isteyip de buna imkanı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Davacı yanca mazeret bildirilmiş; mazereti hazır bulunan taraf ve mahkeme kabul etmişse, bu halde yargılamaya devam olunarak belirlenecek yeni duruşma gününün yatırılan davacı giderlerinden karşılanarak gelmeyen tarafa bildirilmesi gerektiğinde de kuşku yoktur.

Davacı yanca mazeret bildirilmiş; mazereti hazır bulunan taraf ve mahkeme kabul etmişse, bu halde yargılamaya devam olunarak belirlenecek yeni duruşma gününün yatırılan davacı giderlerinden karşılanarak gelmeyen tarafa bildirilmesi gerektiğinde de kuşku yoktur.

Davacı mazeret bildirmiş ancak belgelendirmemişse ya da gönderdiği mazeret geçerli değilse, hazır bulunan taraf sorulmasına karşın mazereti kabul etmemişse, mahkeme mazereti değerlendirecek kabul ederse açıklanan şekilde davacı tarafa yeni duruşma gününü bildirecek, kabul etmezse de davanın hazır bulunan tarafça takip edildiğine ilişkin açık bir beyan bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verecektir.

Somut olayda; 17/06/2014 tarihli son celsede davacı vekilinin gönderdiği mazeret dilekçesinin Baro Temsilciliği tarafından sehven başka mahkemeye iletildiği ve duruşma saatinin geçmesinden sonra asıl mahkemeye intikal ettiği, mahkemece dava dosyasının daha öncesinde de işlemden kaldırıldığı gerekçe gösterilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, anlaşılmakla davacı vekilinin geçerli bir özrü bulunmasına karşın davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve yargılamaya kaldığı yerden devam olunmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12146, Karar No: 2019/8644, Tarih: 03.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12146 E.  ,  2019/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... İnş.San. Tic. Ltd. Şti.nin müdürü olan sanık hakkında 2010 takvim yılında, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın vergi müfettişine verdiği ifadesinde, ticari ilişki içinde bulunduğu bazı şirketlerin fiziki ve teknik takibe alınması nedeniyle yapılan bir operasyonda iş yerinin arandığını ve ajandasına el konulduğunu belirtmesi karşısında; şirketin faaliyetleri ile ilgili, gerçekleştiği halde belgesi düzenlenmeyen işlerin kayıtlarının yer aldığı iddia edilen ajandanın hangi soruşturma kapsamında nasıl ele geçirildiğinin belirlenmesi, söz konusu soruşturmaya ilişkin, esasa etkili bilgi ve belgeler ile arama ve el koyma kararlarının getirtilmesi; sanığın yetkilisi olduğu ...Ürünleri Nakliye Turizm İnşaat Gıda San. Tic. Ltd. Şti.nin defter ve belgeleri üzerinde vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorularak, ajandada yazılı firma veya şahıs adlarının hangi mükellef ya da şirketlere ait olduğunun belirlenmeye çalışılması, tespit edilebilmesi halinde, söz konusu mükellef veya şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairelerinden araştırılarak, şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6044, Karar No: 2015/24318, Tarih: 09.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6044 E.  ,  2015/24318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP sisteminde yapılan incelemede sanık ...'ün cezaevine hitaben yazdığı 06.05.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz etmesi üzerine infazın durudurulmasına ilişkin ek karar verildiği anlaşılmakla ek kararın,temyiz dilekçesi ve eklerinin temini için dosyanın mahalline gönderilip eksiklik giderildiğinde iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/07/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14420, Karar No: 2013/23357, Tarih: 20.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14420 E.  ,  2013/23357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2010 gün ve 2010/307-2010/618 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.03.2013 gün ve 2011/4363-2013/5359 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait mısır silolarının davalı tarafından yağmur ve sel rizikolarına karşı teminat altına alındığını, 02.04.2001-16.04.2001 tarihleri arasında meydana gelen yağış nedeniyle silo doldurma elevatör borusunun siloya bağlandığı tepe noktada oluşan hasarlanma neticesinde siloya yağmur sularının girdiğini ve silo içinde bulunan mısırın hasarlandığını, talep edilmesine rağmen hasar bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 135.696,91 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/4363 E, 2013/5359 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16438, Karar No: 2015/10978, Tarih: 15.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16438 E.  ,  2015/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUŞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2012/172-2014/183

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde .... nolu abonelik sözleşmesi ve M.. B.. Gelirler Tarifesinde kuyu suyu ücret tarifesini belirleyen Belediye Meclis Kararı bulunmamaktadır. Bu sözleşme ve Belediye Meclis Kararının incelenmesi gerektiğinden, anılan eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 15.06.2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23235, Karar No: 2008/16652, Tarih: 27.10.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23235 E.  ,  2008/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 2 yıl 1 ay 27 günlük hizmet süresinin tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı  kanuni gerektirici nedenlere göre  davacının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının davalı işveren nezdinde geçen 26.5.1997-13.7.1999  tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı sürücü kursunda stajyer olduğu stajyerlerin  iş kanunun kapsamında olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, Vilayetten alınan 20.6.1997 tarihli göreve belgesinde davacının “Ders ücretli usta öğretici olduğu, davacı ile işveren arasında  16.5.1997-16.5.1998 tarihleri arasında ve  21.1.1998-21.1.2000 tarihleri arasında “Direksiyon Usta Öğreticisi” ücreti 23.467.499-TL olduğu şeklinde imzalı sözleşme olduğu, Valiliğin 15.6.1999  yazısında davacının stajyerliğinin kaldırılmasına karar verildiği, tanıklar Mircan Demiralp, T. Y. beyanlarında davacıyı derse girerken gördüklerini, diğer tanıklarda davacıyı hatırlamadıklarını, bordro tanığı Y. K. davacının 20-40 gün staj yaptı, kadrolu çalıştı dediği görülmüştür.

506 sayılı  Yasa’nın 79/10. maddesine göre resmi belge yada yazılı delilerin bulunması halinde sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Bu tür kanıtların bulunmaması halinde de somut bilgilere ve inandırıcı olmaları koşuluyla , dönem bordro tanıkları ve kayıtlara geçmiş komşu işyeri tanıkları ile de sonuca gitmek mümkün olup dava konusu olayda, davacının, 506 sayılı Yasa’nın  3. maddesinde sözü edilen çalışılan işlerinin meslek okulu ile ilgisi  olmadığı, özel bir yer olduğu ve iş akdi (ücret sözleşmesi) yapıldığı, mahkemenin de esasen hizmet akdini kabul ettiği nazara alındığında mahkemece çalışma ile ilgili araştırma genişletilerek toplanan  delilleri değerlendirilerek  sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi  usul   ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9173, Karar No: 2013/23868, Tarih: 01.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9173 E.  ,  2013/23868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli para cezasının 12 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere taksitlerin ''1'er ay ara ile'' olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16005, Karar No: 2010/12225, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16005 E.  ,  2010/12225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde çalıştığı 10 günlük süresinin tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, ilk sigortalılık başlangıcının 1964 yılı ve buna göre bildirilen hizmetlerin kendisine ait olduğunun tespitiyle, 3600 günden fazla isteğe bağlı sigortalılığı bulunduğundan 1.10.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece, davacının 12.3.1964 tarihli giriş bildirgesi ve buna dayalı olarak 10 günlük sürede davalı işyerinde çalıştığının ve 1.10.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.