muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3539, Karar No: 2021/13912, Tarih: 10.11.2021

8. Vakıf statüsündeki yardım sandıklarının hukuki konumu:

Anayasanın 60. maddesi, sosyal güvenliği sağlayacak tedbirleri alma ve teşkilâtı kurma ödevini devlete yüklemiştir. Her ne kadar sosyal güvenlik kurumlarının bizzat devlet tarafından kurulması asıl olsa da malî kaynaklarının yetersizliği halinde devlet sosyal güvenlik örgütlerini, kurdurmak yoluna da gidebilir. Zira devlete yüklenen bu anayasal görev, yine aynı anayasayla devletin mali olanaklarıyla sınırlı tutulmuştur (m.65).Bunun en temel örneklerinden birini vakıf ya da dernek şeklinde örgütlenen özel yardımlaşma sandıkları oluşturur. Gerçekten de devlet, sosyal güvenlik çatısı altına alamadığı kişilerin kurmuş oldukları bu nitelikteki yapılara izin vermiş ve onları yasal düzenlemelerle güvence altına almıştır. Bu anlamda Geçici 20. maddede düzenlenen sandıklar aslında, devletin sosyal güvenliği sağlama ödevini onun adına yerine getiren kuruluşlardır(Y10HD.12.12.1989, 1989/5047-9068, (Yargıtay Kararları Dergisi, 1990/4, 560-564). Bu yapıları nedeniyle anılan kuruluşlar, isteğe bağlı olan sandıklardan farklı olarak, üyelerinin zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir(Müjdat Şakar, Sosyal Sigortalar Uygulaması El Kitabı, ... 2002, 66. Coşkun Saraç, Sosyal Sigortalar Hukukunda Kuruluş ve Üyelik Yönünden Banka, Sigorta Sandıkları, Çimento İşveren Dergisi, Kasım 2004, 38). Nitekim öğretide, daha önce özel hukuk hükümlerine göre kurulmuş bulunan bu sandıkların,Geçici 20.maddede düzenlenerek kamu hukuku alanına çekildikleri, bu şekilde de bir anlamda sosyal güvenlikteki dağınıklığa son verildiği kabul edilmektedir(Utkan Araslı, Sosyal Güvenlik ve Sosyal Sigortalar, C.2, ... 2002, 1520. Yazara göre tümüyle özel hukuk alanında oluşturulan bu sosyal güvenlik kuruluşları, kendi statülerini korurken Devletin de vesayeti altına sokulmuş, sosyal güvenliğin sağlanması yolunda karma bir sistem ortaya çıkarılmıştır. Akın, L. 4784 sayılı Yasa ile Getirilen Sosyal Destek Ödemesi Karşısında Banka Zorunlu Sandıklarının Durumu. AÜHFD Yıl 2005 s: 100 vd).

9. 5510 sayılı Kanunun ek 18. maddesindeki düzenleme ile kanun kapsamındaki gelir ve aylık bağlananların (emeklilerin) yılda iki kez dini bayramlar için ikramiye ödenmesinin ve bu gelir ve aylıkları alanlara kurum tarafından ödenen bu ikramiyelerin kurumun başvurusu halinde, Hazinece karşılanacağı kurala bağlandığı açıktır. 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesi kapsamında davalı bankanın yardım sandığı vakfından aylık bağlanan davacı da gerek Vakıf statüsü ve gerekse 5510 sayılı Kanun kapsamında ikramiye ödenmesi kurala bağlanan kişiler gibi aynı hukuki durumdadır. Dolayısı ile İlk Derece Mahkemesinin, Bölge Adliye Mahkemesi ve temyiz üzerine çoğunluğun davacı yardım sandığı vakıf iştirakçisinin bayram ikramiyesinden yararlanabileceği yönündeki kabulü, hem açıklanan mevzuat hükümlerine hem de Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesi düzenlemesine uygundur.

10. Ancak İlk Derece Mahkemesinin Hazine yönünden “iştirakçilere ödenecek ikramiyeleri karşılamak amacıyla gerekli olan tutar, yazılı talebe istinaden ayrıca fatura aranmaksızın Hazinece Kuruma ödenir” düzenlemesi yönünden ilk derece mahkemesinin ret gerekçesi ve bu gerekçeyi kaldıran ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi tartışılmadan Hazine yönünden esastan ret kararının çoğunluk görüşü ile onanması kararına katılınmamıştır.

11. Zira, nasıl ki aynı hukuki duruma sahip gelir ve aylık bağlananlara bayram ikramiyesi ödemesi eşitlik ve yasal düzenleme uyarınca yapılması gerektiği kabul edilmiş ise 5510 sayılı Kanun ile aslında Sosyal Sigortalar Kurumuna devri kabul edilen, ancak henüz devri sağlanmayan Yardım Sandıklarının, kurumla aynı hukuki statüde olmalarının da kabulü gerekmektedir.

12. Her ne kadar yasal düzenleme nedeni ile davacı iştirakçi açısından doğrudan muhatap Yardım Sandığı ve bu davada Hazinenin davacı yönünden aktif husumeti yok ise de, Yardım Sandığı Vakfı’nın kurum gibi Hazineye başvurması halinde Hazinenin Vakıfça iştirakçilerine ödediği ikramiyelerin karşılığı bedeli Vakfın Hazine aleyhine açacağı davaya bırakılması gerekirdi. Vakfın iştirakçilerine ödeyeceği ikramiyenin Hazineden tahsili yolunun İlk Derece Mahkemesi kararı ile kapatılması açıkça yasaya ve usule aykırıdır. Zira 5510 sayılı Kanunun Ek 18. maddesindeki kurum ifadesi, bu şekli ile aynı kanun hükümlerine tabi olduğu kabul edilen Yardım Sandığı Vakfını da kapsamaktadır. Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki gerekçesi ve yorumu isabetli olduğundan, çoğunluğun İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki kararını onaması hatalı olmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2011/17223, Karar No: 2012/43357, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17223 E.  ,  2012/43357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın kimliği belirsiz şüpheli ile mağdurun evine gidip Arçelik'ten çekilişle 13.000 TL tutarında eşya çıktığını söyleyerek onu vergiler için 1.000 TL gerektiğine inandırıp bu parayı alması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itiraz larının reddine ancak;

1- Hapis cezası “suçun işleniş şekli, yer ve zamanı, sanığın suç işleme kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik “ nazara alınarak asgari hadden uzaklaşmaksızın tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 50 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

2- Adlî Para cezası hesaplanırken, öncelikle 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi uyarınca tam gün sayısının belirlenmesi ve aynı Kanun'un 61/8. maddesi gereğince artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılmasını müteakip, 52. maddenin 2. fıkrası uyarınca belirlenen miktar ile gün sayısının çarpılması suretiyle para cezasının tespit edilmesi gerekirken belirlenen tam gün sayısının artırım ve indirimler yapılmadan para cezasına çevrilip artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 1. paragrafında yer alan "....1 yıl hapis ve 50 tam gün karşılığı ve TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir günlüğü sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak taktiren 20,00 TL'den çevrilerek 1.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına”, keza 2. paragrafta yer alan "... 4 ay hapis ve 333,00 TL Adli para Cezasıyla Cezalandırılmasına " ve 3. Paragrafta yer alan "3 ay 10 gün hapis ve 277,00 TL Adli Para Cezasıyla Cezalandırılmasına " ibareleri çıkartılıp yerlerine sırasıyla birinci paragrafa "1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına", ikinci paragrafa" 4 ay hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" 3. paragrafa '' 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin eklenmesine,üçüncü paragraftan sonra gelmek üzere "hükümlüye tayin edilen adli para cezasının aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip 20,00 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesine diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15838, Karar No: 2014/9122, Tarih: 09.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/15838 E.  ,  2014/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/8-2013/68

B.. K.. ile S.. K.. ve miras bırakanı A.. K.. aralarındaki mirasın hükmen reddi davasının kabulüne dair Çan Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.02.2013 gün ve 8/68 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. K.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve harç alınmasına mahal olmadığına, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14663, Karar No: 2012/22031, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14663 E.  ,  2012/22031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ... kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, maddi tazminat isteminin kabulü ile, 13.749,93 TL'nin 28.12.2001 kaza tarihinden yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin kabulü ile, takdiren 5.000,00 TL'nin 28.12.2001 kaza tarihinden yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar vermiştir.

506 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde ... kazası veya meslek hastalığı dolayısıyla geçici ... göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici ... göremezlik ödeneği verileceği, 89. maddesinde ise yatarak tedavi halinde günlük kazancın yarısı, ayakta tedavi ettirildiğine günlük kazancın 2/3 oranında ödenek ödeneceği bildirilmiştir. Geçici ... göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelirde ... kazası sonucu oluşan maddi zarar kapsamındadır. Raporlu olunan dönemde çalışamayan sigortalının bu dönemde yoksun kaldığı ücreti kadar bir zararının oluşacağı ve bu zararında maddi zarar içerisinde kabul edilmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece, SGK Başkanlığı tarafından davacıya yapılan ödemelerin indirilmeyerek maddi zararın fazla kabul edildiği anlaşılmaktadır. Gerçekten SGK Başkanlığı tarafından davacıya 2.886,90 TL geçici ... göremezlik ödeneği ödendiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacıya dava dışı kurum tarafından yapılan geçici ... göremezlik ödeneğinin rücu edelebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9894, Karar No: 2013/14084, Tarih: 03.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9894 E.  ,  2013/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c maddelerinin uygulanması halinde bir de aynı kanunun 87/3.maddesi gereğince artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nin 322. maddesi gereğince, hükmümden ilgili kısım çıkarılarak, neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13103, Karar No: 2011/7404, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13103 E.  ,  2011/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin Harici Satış Sözleşmesi ile .... plakalı aracı alıp, 10.000.-TL.ödeme yaptığını, ayrıca anlaşmaya güvenerek araca 2.000.-TL.harcama yaptığını, ancak aracın resmi satışının yapılmadığını ve müvekkilinin elinden icra kanalı ile alındığını, müvekkilinin giriştiği icra takibine de davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, ...’nin davada taraf ehliyeti bulunmadığını, aracın resmi tescilinin davacı tarafından yapılmadığını, davacının dava konusu aracı adına tescil ettirmek yerine müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında imzasını taklit etmek sureti ile hazırladığı kontratoyu vergi dairesine vererek aracı kiralamış gibi gösterdiğini, müvekkilinin borcundan dolayı alacaklısının icrai yollarla aracı haczedip ihale ile bir 3.kişiye satmasında müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davalı ...’nin adına kayıtlı dava konusu aracı haricen davacıya sattığı, davacının adına trafikte tescil edilmediğinden aracın Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğü’nün 2005/8989 sayılı icra dosyasıyla davalı ...’nin borcundan dolayı dava dışı ... adına 29.12.2006 tarihinde tescil edildiği, aracın malikinin ... olmadığı, davacı ile araç maliki ... arasında araç satışına dair yapılan sözleşme resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olup, geçersiz sözleşmelerde tarafların aldıklarını iade ile yükümlü oldukları, satıcı araç sahipleri aracın kullanılmasından dolayı alıcıdan herhangi bir bedel talep edemeyeceği gibi, alıcının da satıcıdan faiz talep edemeyeceği, alıcının satın almış olduğu araçtan dolayı ödemiş olduğu toplam 10.000.-TL.yi satıcı ...’den talep edebileceği, davacının 2.000.-TL.masraf yaptığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davalılardan ... hakkında açılan davanın reddine, 10.000.-TL.üzerinden % 40 tazminatın davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine,

Davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...’nin eşi olan diğer davalı ... adına kayıtlı dava konusu aracı onun adına imzaladığı 08.02.005 tarihli Harici Satış Sözleşmesi ile davacıya sattığı ve aracın davalı malikin borcu nedeniyle davacı elinden alındığı ihtilafsızdır.

İİK.nun 67/2.maddesi uyarınca alacaklının tazminata mahkum edilebilmesi için takibinde haksız ve kötüniyetli olması gerekir. Somut olayın özelliği gereği davacının, harici sözleşmede imzası bulunan davalı ... hakkında icra takibi yapmasında kötüniyetli sayılamayacağı gözetilmeden davacı aleyhine % 40 tazminata hükmolunması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2404, Karar No: 2019/1217, Tarih: 19.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2404 E.  ,  2019/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Müh. Dan. Enerji Elek. Elektr. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı 1-... Yapı İnş. Mad. Enerji San. Tic. Ltd. Şti. 2-... İnş. Elektrik San. ve Tic. Ltd. Şti. 3-... Erim İnş. Taah. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.12.2015 gün ve 2014/833-2015/705 sayılı hükmü düzelterek onayan Dairemizin 05.02.2018 gün ve 2016/5371-2018/345 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6030, Karar No: 2021/8056, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6030 E.  ,  2021/8056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

KARAR

Davacı vekili; davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı bulunan araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin, 30/08/2016 tarihinde gerçekleşen tek taraflı trafik kazasında yaralandığını ve malul kaldığını, davalı tarafından sürekli iş göremezlik tazminatının ödendiğini ancak bakıcı gideri tazminatının karşılanmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 45.000,00 TL bakıcı gideri tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davalı şirketin sürekli iş göremezlik teminatı olan 310.000,00 TL maddi tazminatı davacıya ödediği, genel Şartlardaki 01.06.2015 tarihindeki değişiklik gereği bakıcı giderlerinin "sürekli sakatlık teminatı" kapsamına alınmış olduğu, davalı ... Şirketinin bakiye poliçe teminatı kalmadığı gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını ve %90 maluliyeti sebebi ile ömür boyu bakıma muhtaç hale geldiğini açıklayarak bakıcı gideri tazminatı talep etmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince sürekli maluliyete ait teminat limitinin 310.000,00 TL olması, sürekli maluliyet nedeniyle bu miktarın tamamının başvuru sahibine ödenmesi sebebiyle sürekli bakıcı gideri için ödenecek bir miktar kalmadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun reddine karar verilmiş; davacının vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

Davalıya sigortalı sürücünün kullandığı aracın Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinde; ölüm ve sakatlanma kişi başına teminat limiti 310.000,00 TL, tedavi gideri kişi başına teminat limiti 310.000,00 TL olarak belirlenmiş ve kaza tarihi itibari ile geçerli olan poliçe limitleri 310.000,00 TL’dir. Bahsedilen iki sorumluluğun her biri diğerinden bağımsızdır.

6098 Sayılı TBK'nun 54.maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ... Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

6098 Sayılı TBK'nun 54.maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ... Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

Sakatlık tazminatı hesaplanırken mağdurun meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre elde edeceği gelirdeki azalma hesaplanırken, bakıcı giderleri; mağdurun bakımı, hastaneye gidip gelmesi, ilaçları, gerektiğinde sürekli yanı başında bulunması gereken hasta bakıcı-yardımcı maaş ve ücretleridir.

Daimi iş gücü kaybı tazminatı ile yaşam boyu bakım giderleri farklı tazminat kalemleri olup, yaşam boyu bakıcı giderlerinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Dairenin kökleşen içtihatları da bu yöndedir.

Bu halde İtiraz Hakem Heyetince yaşam boyu bakıcı giderlerinin tedavi giderleri teminatından olduğunun gözetilerek davacı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yaşam boyu bakıcı giderinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.