muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/992, Karar No: 2011/920, Tarih: 28.02.2011

. Ayrıca belirtmelik tutanağında davacının murisi ... adına komisyonun 234 sayılı parseli belirtilmiş taşınmazın kadastroca güneyden komşu 134 ada 101 ve 123 sayılı parseller olarak tespit gördüğü üzerinde de durulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle dosyaya sonradan getirtilen 1937 tarih ve 516 tahrir numaralı 24000 metrekare yüzölçümlü vergi kaydının belirtmelik tutanağında nizalı parsel ile birlikte uygulandığı 134 ada 101 sayılı parselin ve aynı kaydın uygulandığı tüm parselleri çevreleyen komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile bu taşınmazların kadastroca ve belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra taşınmaz başında komşu köylerde ikamet edip de davada yararı bulunmayan, taşınmazı iyi bilen elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları, üç kişilik uzman ziraat mühendisleri kurulu ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte 1937 tarih ve 516 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanarak kapsamı belirlenmeli, kayıt uygulanırken komşu parsellerin tutanakları ve dayanaklarından faydanılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, doğu hududunda bulunan 134 ada 2 sayılı parselin kadim mera olup olmadığı, kadim mera ise çekişmeli taşınmazın mera parselinden açılıp açılmadığı, mera ile arasında doğal ya da yapay nitelikte ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, öncesinin kime ait olduğu, kimden kime intikal ettiği ve kim tarafından ne zamandan beri, ne şekilde kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, ziraat bilirkişi kurulundan önceki bilirkişi raporundaki bulgular değerlendirilerek ve taşınmaz ile komşu parsellerin toprak yapıları mukayese edilerek toprak yapısı, niteliği, eğimi, mera vasfıyla sınırlandırılan komşu parselin kadim mera olup olmadığı, kadim mera ise taşınmaz ile arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, meranın devamı niteliğinde olup olmadığı hususlarında bilmsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, rapora taşınmaz ile komşu parselleri birlikte gösterir şekilde çekilmiş fotoğrafları eklenmeli, fen bilirkişisinden kayıt uygulaması ve keşfi takibe imkan verir krokili rapor alınmalı, komşu parsel kadim mera ise ve taşınmaz ile arasında ayırıcı unsur yoksa vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu düşünülmeli, kayıt kapsamının belirlenmesi yönünden aynı kaydın revizyon gördüğü komşu 134 ada 105 sayılı parselin dava dosyası ile birleştirilmesi hususu düşünülmeli, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12061, Karar No: 2019/2074, Tarih: 13.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/12061 E.  ,  2019/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda; bonodaki imzanın kendisine ait olmadığından bahisle imzaya itirazda bulunduğu, mahkemece, .......tarafından düzenlenen bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak itirazın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece imza incelemesi konusunda dosyanın ......gönderildiği, adı geçen kurum tarafından düzenlenen 10.05.2016 tarihli raporda, imzanın değerlendirilerek; borçlunun bono üzerindeki imzaları ile mukayese imzaları arasında uygunluk ve benzerlik saptanamadığından mukayese imzaların kuvvetle muhtemel borçlunun eli ürünü olmadığının bildirildiği, bu rapora alacaklının yeniden rapor alınması gerektiğini ileri sürerek itiraz ettiği belirlenmiştir.

Takibe konu 11.09.2013 düzenlenme tarihli bono altındaki keşideci imzasının borçlunun eli ürünü olup olmadığı yönündeki Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporu kesin kanaat içermemesi nedeni ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

İmza itirazında, imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, takibe başlayarak imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı).

Alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine göre; mahkemece, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı da nazara alınarak, yeniden üç kişilik bilirkişi heyetinden Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/13422, Karar No: 2013/18825, Tarih: 21.10.2013

Gerçekten davalı Kurumun şubesinin bulunması şartıyla ve o şubenin yapmış olduğu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, şubenin bulunduğu yer mahkemeleri yetkili olacaktır. Bu husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.04.2008 tarih ve 2008/10-329-334 Esas- Karar sayılı kararında belirtilmiştir.

“Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, doğrudan o şubenin yapmış olduğu işlemlerden veya Kurumun davacıya ait işlemlerinin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır.

Öte yandan 01.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Taşra Teşkilatı Kuruluş ve Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile Kurumun taşra teşkilatının kuruluş, çalışma usul ve esasları ile personelin görev, yetki ve sorumlulukları düzenlenmiştir. Sosyal güvenlik merkezleri idari işlemler açısından, sosyal güvenlik merkezi, sağlık sosyal güvenlik merkezi ile mali hizmetler sosyal güvenlik merkezi olarak üç kategoriye ayrılır. Yönetmeliğin 11.maddesi ile sosyal güvenlik merkezlerinin görevleri belirtilmiş olup sosyal güvenlik merkezlerinin bulundukları yerde Kurumun başta 5502 sayılı Yasa olmak üzere mevzuattan kaynaklanan görevleri doğrultusunda hizmet verdikleri ve yaptıkları işlemlerin sigortalılar ve Kurum yönünden bağlayıcı olduğu anlaşılmakla sosyal güvenlik merkezlerinin 6100 sayılı HMK'nın 14/1 maddesine göre şube niteliğinde oldukları açıktır.

Somut olayda, Kurum adına işlemleri takip eden, davacının bağlı bulunduğu ünitenin Konak ... olduğu, davacının Kordon Vergi Dairesi'ne bağlı olarak kitap satış işyeri işlettiği, ... hizmetinin de İzmir İlinde geçtiği, eldeki uyuşmazlığın çözümünde şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu anlaşılmakla mahkemece işin esasına girilerek olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15106, Karar No: 2015/3523, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15106 E.  ,  2015/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5428, Karar No: 2024/5596, Tarih: 16.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5428 E.  ,  2024/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/72 E., 2023/415 K.

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62. maddeleri uyarınca 140 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın kesin olarak verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 2024/2216 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/61175 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/61175 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlü hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezası miktarı belirtilmeden karar verilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ve (7499 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hâli) ikinci fıkralarında yer alan; "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." şeklindeki düzenleme gereği Mahkemece, netice ceza olarak belirlenen 140 gün adlî para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adlî para cezasının hesaplanması gerektiği dikkate alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında netice cezanın gün para cezasında bırakılması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/72 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği 150 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-e maddesi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 225 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 168 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 140 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un (suç tarihi itibariyle lehe olan 7499 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi hâli) 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4102, Karar No: 2023/3618, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4102 E.  ,  2023/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/333 E., 2022/284 K.

DAVA TARİHİ : 25.12.2009

HÜKÜM/KARAR : Davanın davalı İstaç İstanbul Çevre Yönetimi Sanayi Ve Ticaret A. Ş. yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden reddine

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı İstanbul Çevre Koruma ve Atık Mad. Değerl. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalılardan Trabzon ve Rize İlleri Yerel Yönetimleri Atık Tesisleri Yapma ve İşletme Birliği'nin talimatı doğrultusunda diğer davalı İstanbul Çevre Koruma...A.Ş. ile 12.03.2018 tarihinde çöp sularının taşınması amacıyla sözleşme imzaladığını, tarafların Çamburnu Depolama Sahası ile Araklı Derin Deşarj İstasyonu hattı arasında birim başına 8,47 TL'den çöp sızıntı suyunu taşıma konusunda anlaştıklarını ve edimini yerine getirmeye başladığını ancak yöre halkı ve belediyelerin itirazı üzerine döküm yapılamadığını, davalıların Yomra'da döküm alanı bulduklarını, davalı İstaç'ın İstanbul'da olması, talimat verme yetkisi idarede olduğundan sözlü talimat ile Yomra'ya döküm yapılmaya başlandığını, davacının davalılara mesafenin uzaması nedeniyle ücret ödeneceğine dair sözlü beyanı üzerine işe devam ettiğini, yaklaşık 10.432,22 ton taşıma yaptığını, bu işin maliyetinin birim başılan 17,32 TL olduğunu, 2008 yılının 10. ayına kadar işe devam edildiğini, Birlik yetkililerinin gözetim ve denetimi altında faaliyetine devam ettiğini, ayrıca İstaç tarafından 44 km.lik mesafe için sadece 3. ve 4. ayları kapsayan dönem için ödeme yapıldığını, davacının 180.686,05 TL alacağını alamadığını ve davalı İstaç'ın sözleşmeyi feshettiğini ileri sürdüğünü, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL alacağının davalıdan tahsiline, ıslah dilekçesiyle de 170.253,83 TL+KDV'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Trabzon ve Rize İlleri Yerel Yönetimleri Katı Atık Tesisleri Yapma ve İşletme Birliği vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının Trabzon ve Rize'deki katı atık sorununun çözümü için 5355 sayılı Kanun'la kurulmuş kamu tüzel kişisi olduğunu, davacı ile arasında bir sözleşme ilişkisi olmadığını, diğer davalı ile arasında transfer ve düzenli depo sahalarının yapımı konusunda istisna akdi olduğunu, davalının taahhüdü kapsamında düzenli depo sahasında çöp suyunun biriktiği dinlendirme havuzundaki imalat sorunu çözülemediğinden, imalat sorunlarını çözünceye kadar sahadaki çöp ve yağmur sularının belirlenen deşarj alınlarına taşıtılması karar alındığını ancak bu husustaki ihale, taşıma, güzergah vb konularında birliğin bir etkisi ve katkısı olmadığını, birliği ilgilendiren hususun sadece çöp suyunun derin deşarja taşınması olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı yüklenici İstanbul Çevre Koruma...A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; diğer davalı ile akdedilen 26.10.2005 tarihli "Katı Atık Yönetimi Projesi İnşaatı" sözleşmesi gereğince tesisleri Birliğe teslim ettiğini, bu sözleşme kapsamında üstlenilen çöp sızıntı suyu arıtma tesisinin devreye alınması aşamasında çöp suyunun taşınmasının İSTAÇ’dan talep edildiğini, bu nedenle müvekkilince davacı ile 15.000 ton ve ton başına 8,47 TL taşıma bedeli üzerinden çöp sızıntı suyunun Çamburnu Depolama Sahasından Araklı Merkez Derin Deşarj Hattına Taşınması işini konu alan 12.03.2008 tarihli "Çöp Sızıntı Suyu Taşıma Hizmeti Alımı Sözleşmesi" akdedildiğini, taşıma mesafesinin gidiş-dönüş yaklaşık 44 km ve sözleşme süresinin 12.03.2008-12.07.2008 arası olduğunu, çöp sızıntı suyunun Araklı Derin Deşarj Hattına verilmesine yöre halkının ve ilgili belediyenin karşı çıkması üzerine Birlik tarafından çöp sızıntı suyunun daha uzak mesafedeki Yomra Deşarj Hattına dökülmesinin talep edildiğini ancak deşarj yerinin değiştirilmesi İSTAÇ’ın bilgisi dışında Birlik yönetimince yapıldığından sorumluluğun Birlik yönetimine ait olduğunu, davacıdan taşıma işini 05.05.2008 tarihi itibarıyla durdurmasının istendiğini, ancak Birlik talimatı üzerine taşıma işine devam edildiğini, 05.05.2008 tarihine kadar yapılan işlerin bedelini, sözleşmede belirtilen fiyatlar üzerinden davacıya ödediğini, durdurma talimatına rağmen, şirketin bilgisi dışında davacının yaptığı taşıma işinden davalının sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13/04/2015 tarihli ve 2009/820 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararı ile sözleşme edimi gereği yapılan taşıma 15.000 ton ile ilgili kısmın sözleşme yükümlülüğü olan İSTAÇ tarafından öngörülen ve taraflar arasında anlaşılmış yere ilişkin ücret üzerinden ödeme yükümlülüğü olduğu, 15.000 ton x 8,47 TL=127.050 TL+KDV bu miktardan daha önce ödeme yapılan 60.658,86 TL çıkarılarak bakiye 66.392TL+KDV ödenmesi gerektiği, vekaletsiz iş görmeden menfaat sağlayan Birlik olduğundan burada ortaya çıkan taşıma işi ile ilgili masrafın davalı birlik tarafından ödenmesi gerektiği, bilirkişi raporu ile rayiç değer tespitine göre fazla km değeri ve ilave taşıma toplamı 89.049,11 TL+KDV bulunduğu, davacının taşıma ile hak ettiği miktarların davalı taraflara ihtarname tebliğ tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı İSTAÇ'tan 66.392,00+ KDV davalı Birlik'ten 89.049.11- TL + KDV ihtarname tebliğ tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 10.04.2018 tarihli ve 2018/108 Esas, 2018/1453 Karar sayılı kararıyla sözleşmenin nispiliği ilkesi gereğince davalı birlik yönünden davanın husumet nedeniyle reddi gerektiği, işin esası bakımından da dava konusu işe ilişkin bilgisayar çıktılarının varsa asıllarının ya da okunaklı örneklerinin temin edilmek suretiyle konusunda uzman inşaat ve mali müşavir bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılıp gerektiğinde bilgisayar çıktılarındaki araçların davacının işleticisi olup olmadığı, yada kiralanıp kiralanmadığı hususları açıklattırılıp, değerlendirilmek suretiyle davacının taşıdığı kirli su miktarı tespit edilip, buna göre sözleşmede belirtilen yere taşınanların sözleşme fiyatlarıyla, diğerlerinin ise mahalli serbest piyasa rayiciyle hesaplattırılıp davacının hakettiği iş bedeli bulunup, ödemelerin mahsubu ile varsa davacının alacağının belirlenmesi geretiği, davacıya istediği KDV tutarı açıklattırılıp, bu miktar üzerinden Harçlar Kanununun 28/1(a) maddesi uyarınca ve 30. maddesi gereğince süre verilmesi ve bundan sonra KDV ile ilgili hüküm kurulması gerektiği, harcı yatırılmadan KDV hakkında hüküm kurulmasının kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesisinin de hatalı olduğu belirtilerek hükmün davalı birlik yararına ve diğer taraflar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay ilamı aleyhinde davacı vekili ile davalı İstanbul Çevre Koruma...A.Ş. vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuşsa da, Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2018/4202 Esas, 2019/2118 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme isteklerinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı İstaç'ın davacı ile 12.03.2008 tarihli sözleşmeyi imzaladığı, davacı yüklenicinin Çamburnu depolama istasyonu ile Yomra deşarj istasyonu arasında 02.05.2008- 09.09.2008 tarihleri arasında sızıntı çöp suyu taşıdığı, dava konusu işe dair tartı tutanaklarının 1 ve 2 no.lu hakedişlerdeki tartı tutanaklarını da imzalayan personelce imzalandığı, taşımanın da 1 ve 2 no.lu hakedişlerde olduğu gibi davacıya ait araçla yapıldığı, davacı tarafından fazladan yapılan ve bedeli ödenmeyen nakliye miktarının 10.432,22 ton olduğu, Çamburnu depolama ile Yomra deşarj istasyonu arasındaki mesafenin 84,77 km olduğu, sözleşmedeki ton birim fiyatları ile yapılan endekslemede ton başına nakliye bedeli 16,32 TL/Ton olacağı ve bu bedelin piyasa rayiçlerine uygun bedel olduğu, iş bedelinin 10.432,22Ton x 16,32 TL/Ton = 170.253,83 TL olduğu, davacının 170.253,83 TL bakiye iş bedelinden ve bu bedelin 30.600,00 TL KDV'sinden davalı İstaç...A.Ş.'nin sorumlu olduğu, temerrütün ihtarname tebliğ tarihi olan 25/08/2009 tarihinde oluştuğu ve avans faizi talep edilebileceği, davacı ile davalı Birlik arasında akdî ilişki olmadığı gibi davalı Birliğin borcu üstlendiğine dair taahhüdü de bulunmadığın gerekçesiyle davanın Birlik yönünden husumet yokluğundan reddine, davalı İstaç..A.Ş. yönünden kabulü ile; 170.253,83 TL + 30.600,00 TL KDV olmak üzere toplam 200.853,83 TL'nin ihtarname tebliğ tarihi olan 25/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı İstanbul Çevre Koruma ve Atık Mad. Değerl. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; alacaktan davalı Birliğin de müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek hükmün bu sebeple bozulmasını talep etmiştir.