muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/232, Karar No: 2004/243, Tarih: 28.04.2004

Hukuk Genel Kurulu 2004/12-232 E., 2004/243 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2004/12-232 E., 2004/243 K.**

**- VEKALET ÜCRETİNE AYRICA KDV İLAVE EDİLEMEYECEĞİ HAKKINDA**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 423 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 168 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 169 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "icra emrinin iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda (Ankara Onsekizinci icra Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 4.4.2003 gün ve 2003/173-942 sayılı kararın incelenmesi davalı alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Onikinci Hukuk Dairesi'nin 30.6.2003 gün ve 2003/12324 E. 15474 K. sayılı Hamiyle; (...4.12.2002 tarihinde geçerli olmak üzere 28.11.2002 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 21. maddesinde, tarifede öngörülen ücretlere 3065 sayılı Kanun Hükümleri uygulanıp Katma Değer Vergisinin ayrıca ilave edilmesi açıklanmıştır. Mercice tarifeye göre hükmedilecek avukatlık ücretin KDV ilavesi gerekeceğinden bu gerekliliğe uyulmayan mercii kararı isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Eden : Davalı-alacaklı vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, icra emrinin şikayet yoluyla iptali isteminden ibarettir.

Davacı-borçlu vekili; davalının, ilamların icrası yoluyla müvekkili aleyhine icra takibine giriştiğini, takip dayanağı ilamda alacaklı yararına takdir olunan avukatlık ücretine ayrıca Katma Değer Vergisi ilave edilmesine dair bir hüküm bulunmadığı halde; borçluya tebliğ edilen icra emrinin, avukatlık ücretine eklenen 130.786.588 TL. Katma Değer Vergisinin ödenmesi ihtarını da içerdiğini ileri sürerek, icra emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin; "Takip dayanağı ilamda alacaklı lehine hükmedilen avukatlık ücreti dışında, Katma Değer Vergisinin tahsiline dair hüküm bulunmadığı" gerekçesiyle, "şikayetin kabulü ile, avukatlık ücretine eklenen 130.786.588 TL. Katma Değer Vergisi yönünden icra emrinin iptaline" dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Davacı kurumun kiracısı bulunduğu taşınmazla ilgili olarak, taraflar arasında görülen dava sonucu kira bedelinin tespiti ile birlikte, o davanın davacısı lehine, kiracı kurum aleyhine 726.592.159 TL. nispi avukatlık ücretine hükmedildiği, Katma Değer Vergisi ile ilgili bir hüküm tesis edilmediği; dava-lı-alacaklının, anılan ilamda borçlu durumundaki kurum aleyhine icra takibi yaptığı ve hükmedilen vekalet ücretine ilave olarak 130.786.588 TL. Katma Değer Vergisi talebi üzerine görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Bu yönlerden taraflar arasında da bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; Avukatlık Ücret Tarifesine göre davalı-alacaklı lehine takdir ve hükmolunan vekalet ücretine, ayrıca Katma Değer Vergisinin ilave edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere vekalet ücreti, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423. maddesinde sayılan yargılama giderlerinden olup, anılan maddenin 6. bendine göre, yasa gereğince hesap ve takdiri öngörülmüştür.

Bu noktada, 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 4667 sayılı Yasa ile değişik 168. maddesinde, yargı yerlerindeki işlemlerden alınacak avukatlık ücretinin asgari hadlerini gösterir tarifenin düzenlenme usulü, yetkili makam ve uygulama zamanı açıklanmış; anılan yasanın 169. maddesinde ise, haksız çıkan tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin tarifede yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamayacağı belirtilerek, yargı merciilerince hükmedilecek avukatlık ücretinin asgari ve azami sınırları açıkça düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, yasa koyucu avukatlık ücretinin dışında kalan Katma Değer Vergisinin uygulanacağına ilişkin bir düzenleme getirmemiştir.

Aksine genişletici bir yoruma gidilerek, vekalet ücretine yasaca öngörülmeyen Katma Değer Vergisinin eklenmesi, ne yasanın bütünüyle, ne de yasa koyucunun amacıyla bağdaşmayacaktır.

Yeri gelmişken belirtmelidir ki; vergi, kamu giderlerini karşılamak amacıyla yasalarla gerçek ve tüzel kişilerden mali güçlerine göre istenen bir yükümlülüktür. Vergi, belirli bir hizmetten doğrudan yararlanma karşılığı olmayıp, tüm kamu hizmetleri için yapılan giderlere ortak katılım payını ifade eder.

Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülük ise, kişilerden kimi kamu hizmetleri karşılığında yada bir hizmet karşılığı olmaksızın kamu gücüne dayanılarak alınan paralardır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin ortak özellikleri kamu gücüne dayanılarak tek taraflı iradeyle alınmaları, gerektiğinde zorla alınmaları ve bir yasayla konulmalarıdır.

Nitekim Anayasa'nın 73. maddesi, "Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır" düzenlemesini içermekte olup; Buna göre vergi yükümlülüğünün konusu, yükümlüsü, matrahı ve oranı ile, vergiden doğan ödev ve usul ilişkilerinin yasayla düzenlenmesi gerektiği kuşku ve duraksamadan uzaktır.

O halde, 4.12.2002 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 21. maddesinde mevcut; "Bu tarifede yer alan ücretlere 3065 sayılı Kanun hükümleri gereği Katma Değer Vergisi ayrıca ilave edilir" şeklindeki düzenlemenin, Anayasa ve Avukatlık Yasasından doğmayan bir yetkiye istinaden yapıldığı; eş söyleyişle, yasaca düzenlenmediğinden, Anayasanın 73. maddesi hükmüne aykırı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca, tarifeye göre hükmedilen avukatlık ücretine Katma Değer Vergisinin ayrıca ilave edilemeyeceğini benimseyen yerel mahkeme direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yukarıda yazılı nedenlerle onanmalıdır.

Hal böyle olunca, tarifeye göre hükmedilen avukatlık ücretine Katma Değer Vergisinin ayrıca ilave edilemeyeceğini benimseyen yerel mahkeme direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yukarıda yazılı nedenlerle onanmalıdır.

Sonuç: Davalı-alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle (ONANMASINA) ve (2.200.000) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6291, Karar No: 2022/2704, Tarih: 24.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6291 E.  ,  2022/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen asıl davada kurum işleminin iptali ve alacak, birleşen davada alacak davalarının kabulüne dair verilen kararlar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Eczanesi’nin sahibi olduğunu, ...’ye ait 1RFA1RG numaralı reçetede yazılı Gamunex-c isimli kan grubu ilacını hastaya teslim ederek reçeteyi 17/11/2017 tarihinde Kuruma faturalandırdıklarını, ancak davalı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol'ün 4.3.1. maddesi gereği ilaç bedeli olan 81.870,43 TL’nin hastanın raporunda açıklama bulunmadığı gerekçesiyle ödenmeyeceğinin bildirildiğini, raporu yazan doktordan rapora açıklama eklemesinin istenmesi üzerine bu rapor nedeniyle ifade vermek zorunda kaldığı için açıklama eklemeyeceğini bildirdiğini, sistemde kayıtlı bir rapora istinaden ilaç vermelerinin usulüne uygun olması nedeniyle de asıl davada 81.870,43 TL tutarlı fatura alacağına ilişkin kesinti işleminin iptalini, reçete bedelinin ödenmesini, birleşen davada da 81.870,43 TL kesinti tutarının 15/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizini istemiştir.

Davalı; asıl ve birleşen davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davaya konu reçetenin eczacılar odası tarafından davacı eczaneye tevzi edildiği, ilaç kullanım raporundaki tanının uzman hekimler tarafından belirlenmiş olduğu, doktor reçeteye hangi dozu yazmış ise eczacının da o dozu vermekle yükümlü olduğu, reçetedeki ilaç dozunun rapordaki dozla sınırlı olduğu ve bu dozu aşmasının mümkün olmadığı, eczacının herhangi bir menfaati veya suistimali olmadığı, hastanın raporda belirtilen hastalığa sahip olmadığı yönünde taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, sistem tarafından kabul edilen rapora göre eczacının ilaçları karşıladığı, hastanın ilaçları kullanmadığı şeklinde de bir uyuşmazlık bulunmadığından asıl ve birleşen davaların kabulüne; Gaziantep Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 81.870,43 TL kesinti yapılması yönündeki işleminin iptali ile 81.870,43 TL'nin 15/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı aleyhine yargılama gideri olarak harca hükmedilmesine yönelik re’sen yapılan temyiz incelemesinde;

Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından karşılanan 35.90 TL başvuru harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; 3. ve 4. bentleri çıkartılarak; 3. bendi yerine “Davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,” cümlesinin yazılmasına, 4 nolu bent yerine; "Davacı tarafından karşılanan 800 TL bilirkişi masrafı 1.009,85 TL müzekkere, posta masrafı ve tebligat ücreti olmak üzere toplam 1.809,85 TL'nin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine," ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10740, Karar No: 2018/3345, Tarih: 21.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/10740 E.  ,  2018/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/49 Esas, 2014/209 Karar ve 2009/218 Esas, 2012/330 Karar sayılı dava dosyalarının,

2- Dava konusu taşınmazın komşusu olan ... ada ... parsel sayılı taşınmaza uygulanan 12.10.1993 tarih, 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, oluşum nedeni, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

3- Davacının dayandığı T.Evvel 1938 tarih, 289 sıra numaralı tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazıların, varsa revizyon gördükleri parsellere ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2172, Karar No: 2011/12556, Tarih: 11.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2172 E.  ,  2011/12556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.09.2009 tarih ve 2007/1546-2009/1029 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin %45 hissesine sahip olduğu binanın davalı şirket nezdinde sigortalı olduğunu, bu binanın giriş katında bulunan ve ortak yerlerden sayılan elektrik panosunda yangın çıktığını, bu yangın neticesinde elektrik panosu içindeki elektrik saatleri ile bir kısım ekipman ve tesisatın tamir edilemez biçimde hasarlandığını, yapılan ihbara rağmen davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin hissesine isabet eden 3.825 TL'nin 28.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talep ettiği hasarın ortak mahalde meydana geldiğini, poliçede ise bir kısım bağımsız bölümler için teminat verildiğini, ortak mahalde meydana gelen hasarların teminat dışı olduğunu, ayrıca müvekkilinden ancak dava tarihinden itibaren faiz istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket nezdinde sigortalı bulunan binanın %45 hissesinin davacıya ait olduğu, bu binanın ortak yerinde bulunan elektrik panosunda kısa devreden kaynaklanan yangın meydana geldiği, bu yangın neticesinde binanın ortak yeri olan merdiven evi ile elektrik panosunda ve binanın tüm katlarının tavan ve duvar boyalarında zarar oluştuğu, yangın sigortası genel şartlarının a.2-2.1 maddesi uyarınca meydana gelen zararın poliçe kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.218,03 TL'nin 05.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu yangın nedeniyle ortak yerlerde meydana gelen hasarın yangın sigortası genel şartlarının a.2-2.1nci maddesi gereğince sigorta teminatı kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, söz konusu genel şart hükmü binanın tamamının sigortalanması halinde geçerli olup, bu hükmün somut olayda olduğu gibi bağımsız bölümlerin sigortalanması halinde uygulanması söz konusu değildir. Bu itibarla, mahkemece, ortak yerlerde meydana gelen hasar nedeniyle bağımsız bölümleri sigorta eden davalı sigortacının sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25543, Karar No: 2013/12235, Tarih: 02.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25543 E.  ,  2013/12235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :18.09.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kamu düzenine ilişkindir.Velayet düzenlemesinde aslolan çocuğun sağlık, eğitim ve ahlaki bakımdan yararıdır. Davalı baba, velayeti annesine verilen 21.5.2005 doğumlu E. Ç.'ı annesinin karar tarihinden sonra evinin yakınlarına bırakması nedeniyle kendi yanında kalmaya başladığını, burada okula devam ettiğini ileri sürerek, bu hususta delil olarak okula ilişkin belge sunmuştur.İddianın gerçekleşmesi durumunda, belirtilen olaylar velayetin değiştirilmesi veya kaldırılması sebebidir. Velayete ilişkin düzenleme henüz kesinleşmeden böyle bir durumun ortaya çıkması halinde hakim, çocuğun yararını gözeterek düzenlemeye res’en müdahale edebilir ve değiştirebilir. O halde, mahkemece; davalı tarafından bildirilen husus değerlendirilerek, müşterek çocuğun dinlenmesi,gerektiğinde psikolog, pedagog ve sosyal çalışma uzmanlarından yeniden görüş alınmak suretiyle velayetin düzenlenmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmkün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/5334, Karar No: 2012/22738, Tarih: 27.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5334 E.  ,  2012/22738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 168/4. maddesi gereğince borçlu, takip müstenidi kambiyo senedindeki imzanın kendisine ait olmadığını beş gün içinde açıkça bir dilekçe ile tetkik merciine bildirmek durumundadır. Aksi takdirde kambiyo senedindeki imza bu fasıl gereğince yapılacak icra takibinde kendisinden sadır sayılır. Başka bir deyişle, borçlunun takip dayanağı kambiyo senedindeki imzaya itirazının İİK.nun 170. maddesi gereğince incelenebilmesi için borçlunun imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını beş gün içinde ve açıkça bildirmesi gerekir.

Somut olayda borçlu icra mahkemesine verdiği itiraz dilekçesinde, "...senetteki imzayı da ne zaman attığımı yaşlı olduğum için hiç hatırlamıyorum."  ve "... yaşlı olduğum için de senetteki imzanın ne zaman atıldığını, ne zaman ne şekilde hangi şartlar altında atıldığını da hiç hatırlamıyorum çünkü ben yaşlı bir kimseyim..." şeklindeki beyanları açıkça imzaya itiraz olmadığı gibi 27.05.2010 tarihli duruşmada takip dayanağı senetteki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını da yasal beş günlük süresinden sonra ileri sürmüştür. O halde mahkemece, İİK.nun 169/a. maddesi kapsamında davacının borca itirazına ilişkin delilleri sorulup inceleme yapılarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken süresinde ve açıkça imzaya itiraz edilmediği halde imzaya itiraz hakkındaki İİK.nun 170. maddesine göre inceleme yapılması ve yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3468, Karar No: 2009/8612, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3468 E.  ,  2009/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait mecurda kiracı olduğunu, 2007 sonbaharındaki şiddetli yağmurlar ile çatıdaki akıntının arttığını, bunun üzerine taşınmazı tahliye ettiğini, bu nedenle zarara uğradığını öne sürerek, 5000 YTL maddi, 1000 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 6.9.2001 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğu mecurun çatısındaki akmanın, 2007 sonbaharındaki yağmurlar sırasında önemli ölçüde arttığını, bu nedenle daireyi tahliye ettiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat talepli bu davayı açmıştır. Davalı ise davacının mecura ilk girdiği günden beri çatının aktığını, bu durumu zamanında bildirmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme, davacının mecuru 2001 tarihinden 2007 tarihine kadar kullandığı ve uygun bir önel vererek kiralayanı edimlerini yapmaya çağırmadığı gerekçesiyle, davayı reddetmiştir. Oysa davacının mecurda oturmaya başladığı günden beri çatının tamir edilmemesi nedeniyle tavanda rutubetlenme olduğu, bunu davalıya birçok kez sözlü olarak bildirdiği, ancak 2007 sonbaharında yağan şiddetli yağmurlar nedeniyle bu tarihte tahammül edilmez hal aldığı ve çatıdaki akmanın da hızlandığı, dosyadaki delillerden anlaşılmıştır. Davacı 19.11.2007 tarihli ihtarnameyi davalıya göndererek, onbeş gün içinde çatının onarılmasını istemiştir. Şu halde davacı, çatıdaki akmadan dolayı ev eşyalarındaki hasar nedeniyle uğradığı zararı, davalıdan isteyebilecektir. Davacının bu konudaki delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.