muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7684, Karar No: 2013/12044, Tarih: 27.06.2013

d-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 6 ay 20 gün hapis cezası yerine 1yıl 10 ay 10 gün olarak hesap yapılarak fazla ceza tayini,

e-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7.maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve

sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

f-5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması ,

g-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 48/3. maddesine göre Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır düzenlemesi karşısında Çocuk Koruma Kanunu hükümlerine göre yargılama yapılması gerekirken aynı kanunun 25. maddesine göre Çocuk Mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz hükmüne muhalefet edilmesi,

h-Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak ve yaşı küçük sanıklar hakkında kapalı oturumda yapılan yargılama sonunda hükmün de kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeyerek, açıkça okunması suretiyle CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet Savcısı ile üst Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15577, Karar No: 2015/3527, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15577 E.  ,  2015/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9046, Karar No: 2013/22783, Tarih: 03.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9046 E.  ,  2013/22783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz edenin, adli yardımdan yararlandırılmasına ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesinde de " kanun yollarına başvuru sırasında adli yardımdan yararlandırılması" yönünde bir açıklama yoktur. Bu hususta bir talep olmadan hakimin temyiz dilekçesinin arkasına " adli yardım taleplidir. Bu talep hakkında dosyayı inceleyecek olan Yargıtay 2. Hukuk Dairesi karar verecektir." şeklinde açıklama yazması usulüne uygun bir adli yardım talebi niteliğinde görülmemiştir. Bu sebeple temyiz edenden temyiz harç ve giderlerinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde istenmesi ve sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.10.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/12035, Karar No: 2017/11097, Tarih: 18.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12035 E.  ,  2017/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ...mahallesi, 292 ada 20, 24 ve 9 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8386, Karar No: 2012/13452, Tarih: 23.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8386 E.  ,  2012/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 31/3, 62, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyetin kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırıma çevrilmesi kararının infaz edilememesi üzerine TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca, kesinleşen hükümlerde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle verilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına ilişkin kararlar, 5275 sayılı Kanunun 101/3. maddesine göre itirazı kabil olup temyizi mümkün olmadığından hükümlü müdafiinin dilekçesinin CMK'nın 264. maddesi uyarınca itiraz dilekçesi kabul edilerek merciince incelenip sonuçlandırılması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6249, Karar No: 2024/2352, Tarih: 03.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6249 E.  ,  2024/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2008 tarihli ve 2008/311 Esas, 2008/456 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.02.2012 tarihli ve 2009/23377 Esas, 2012/5635 Karar sayılı ilâmı ile "haksız tahrik" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2012 tarihli ve 2012/289 Esas, 2012/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 08.11.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/535 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nun 13.05.2008 günü gündüz vakti saat 18.00 sıralarında kahvehanenin önünde bulunan mağduru görmesi üzerine ruhsatsız silahını çekerek mağdurun ayaklarını hedef alıp çok sayıda ateş ettiği, mağdurun sağ ve sol ayaklarından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarını orta (3). derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı kabul edilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 27.05.2008 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Haksız tahrik oluşturan sözün mağdur tarafın sanığa hakaret etmesinden ibaret olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek aynı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Kemik kırığı nedeniyle kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi bakımından daha üst oranda artırım yapılması gerekirken (1/6) artırım yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği 15 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, olağanüstü zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından, Tebliğnamedeki düşme görüşüne iştirak olunmamış ve eleştiri nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/535 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedenleri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18343, Karar No: 2015/7228, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18343 E.  ,  2015/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62,51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24.04.2012 günü saat 17:45 sıralarında katılan sürücü ... yönetimindeki motosiklet ile sanık ...'ın taşeron temizlik firmasından sorumlu imar inşaat şefi olarak görev yaptığı ...Organize Sanayi Bölgesi içinde bulunan asfalt kaplama ...caddesi üzerinde seyir halinde iken, olay mahalli olan ... ünvanlı müesseseye ait işyerin önüne geldiği esnada, yol üzerine yağ veya benzeri petrol ürünü kaygan bir maddenin dökülmüş olması nedeniyle önce kayarak motosikletin direksiyon hakimiyetini kaybedip akabinde kontrolden çıkarak devrilmesi sonucunda ...'ın (2.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, yolun bakımından Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünün sorumlu olduğu, yola dökülen ve niteliği tespit edilmeyen ancak kimyasal madde olduğu değerlendirilen maddenin hangi araç tarafından ne zaman döküldüğünün tespit edilemediği bu aşamadan sonra tespitinin de mümkün olmadığı, yolun bakım ve temizliğinin derhal yapılmasının beklenemeyeceği, bu konuda bir bildirimin de tespit edilememesi karşısında Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünün hizmet kusuru niteliğindeki fiilinin hukuki sorumluluğu gerektireceği, sanığın cezai sorumluluğuna gidilemeyeceği, anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4915, Karar No: 2015/10956, Tarih: 04.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/4915 E.  ,  2015/10956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “ Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü öngörülmüştür.

Anılan maddeye göre, işverenin sorumluluğu kusursuzluk ilkesine dayanmakta olup, zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe giriş bildirgesi yasal süre içerisinde Kuruma verilmemişse ve zararlandırıcı sigorta olayı bu yasal süreden sonra meydana gelmişse, Kurumca

./..

yapılan sigorta yardımlarından 23. maddeye göre sorumlu tutulması, bu durumda tarafların kusur oranı gözetilmeksizin ve gerçek zararı hesabı yapılmaksızın belirlenen ilk peşin sermaye değerinden, Borçlar Kanunu 43 - 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak Kurum zararının belirlenmesi gerekmesine karşın; gerçek zarar hesabı yapılmak suretiyle, Kurum zararının belirlenmiş olmasının; davacı istemine göre eldeki davanın sonucuna etkili olmamasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...den alınmasına, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7900, Karar No: 2010/8870, Tarih: 20.09.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/7900 E.  ,  2010/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi annesi “... kızı, ... ...”’nin dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, 1069 ada 7 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında “...” yazılı isminin “...” olarak düzeltilmesini ve yazılmayan soyadının da “...” olarak ilave edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda; dava konusu 1069 ada 7 parsel numaralı taşınmazın tedavüllü tapu kayıtları ve taşınmazın kadastro tutanağında belirtilen T.sani 1941 tarih ve 72 numaralı dayanak kaydı ile davacının murisi annesinin evlenerek geldiği yerden anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydı getirtilmemiştir. Mahkemece, sözü edilen kayıtlar ilgi yerlerden getirtilmeli, gerekirse keşif yapılarak tanıklar taşınmaz başında dinlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7321, Karar No: 2023/6897, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7321 E.  ,  2023/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/21 E., 2015/64 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2015 tarihli ve 2015/84 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2015/21 Esas, 2015/64 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince '' Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...'nün, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ...'yi yaklaşık bir haftadır takip edip arkadaşlık teklif ettiği, ancak mağdurenin bu teklifi kabul etmemesi üzerine SSÇ ...'nün mağdureye rahatsızlık verdiği,