muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3802, Karar No: 2024/2669, Tarih: 30.09.2024

1. Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

2. Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. "Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir

3. Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca re'sen dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

O halde Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince asıl ve birleşen dava davalılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14289, Karar No: 2017/2469, Tarih: 20.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14289 E.  ,  2017/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekinin cebine elini sokarak 20 lirayı aldıktan sonra 10 lirasını alıp 10 lirasını geri verdiği olayda, kısmi iade nedeniyle TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca mağdur ...’ten etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının açıkça sorulmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yağma suçunun, silahtan sayılan şişle ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK.nın 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, (2) numaralı bozma nedeni yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesini yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19055, Karar No: 2016/11556, Tarih: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19055 E.  ,  2016/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, tamamına yönelik olarak; davacı kadın tarafından ise kişisel ilişki, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun beş yaşını doldurmadan öncesi ve sonrası ayrı ayrı düzenlenmiş beş yaş sonrası için ise tarafların aynı şehirde ya da ayrı şehirde olmalarına göre alternatifli olarak , kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocukların yaşları ve eğitim durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken, gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden müşterek çocuk ile davacı baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması doğru olmadığı gibi, günümüzdeki ulaşım olanakları gözetildiğinde talep olmadan tarafların aynı, ya da ayrı şehirde yaşamalarına göre farklı düzenleme yapılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15616, Karar No: 2010/723, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15616 E.  ,  2010/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1924, Karar No: 2024/4362, Tarih: 11.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1924 E.  ,  2024/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/608 E., 2022/1953 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/67 E., 2021/258 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... köyünde bulunan 1440 parselin davacıların mirasbırakanları adına kayıtlı olduğunu, bu taşınmazın çıkıntısı olan yaklaşık 14000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 40 yıldır ekilip biçildiğini, taşınmazın davacıların babaları tarafından ekilip biçilirken zilyetlik devir sözleşmesi ile davacılara devredildiğini bildirerek taşınmazın davacılar adına tescilini istemiştir.

Yargılama sırasında ... mirasçıları ... ve müşterekleri çekişmeli taşınmazın tespit harici olmadığını, keşifte görülen yerin kayıtlı yer olduğunu, kendilerinin de tescil talepleri olduğunu belirterek davaya katılmıştır.

II. CEVAP

Davalı ...; davada kendilerine husumet düşmediğini, zamanaşımı süresinin geçtiğini, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.03.2017 tarihli ve 2013/711 Esas, 2017/72 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın tapuda malik hanesinin boş olduğu, 3402 sayılı Yasa'nın 14 üncü maddesi uyarınca davacılar adına belgesiz tescili yapılmış taşınmaz bulunmadığı, yapılan usulüne uygun ilanlara rağmen yargılamanın sonuna kadar tescile itiraz eden olmadığı, TMK'nın 713/1 inci maddesindeki koşulların davacılar yönünden gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 2805 parsel numaralı taşınmazın davacılar ... oğlu ... ve ... oğlu ... adlarına eşit hisseler oranında tesciline,

asli müdahale talebinde bulunan ..., ... ve Nurten Tokgöz’ün usulüne uygun olarak harcı yatırılan bir talepleri bulunmadığından talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkeme kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

asli müdahale talebinde bulunan ..., ... ve Nurten Tokgöz’ün usulüne uygun olarak harcı yatırılan bir talepleri bulunmadığından talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkeme kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/918 Esas, 2018/17 Karar sayılı kararıyla; ilgili belediye/büyükşehir belediye tüzelkişiliğine davanın yöneltilmesi ile taraf teşkilinin sağlanmadan eksik inceleme ile karar verildiği belirtilerek davada taraf koşulunun sağlanması, hava fotoğraflarıdan ve komşu parsel tutanaklarından yararlanılması, taşınmaz üzerinde zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilerek karar kaldırılmış dosya Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda; Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile kadastro tespiti sırasında 1496 parsel numarasının F19a-23c paftasında hem 1446 numaralı parselin yanında ve hemde 1495 parselin yanında mükerrer olarak verildiği, 1446 parsel ... adına tespit görmüş olup batısındaki 1496 parselin revizyon gören eski tapu kaydının miktar fazlası olarak bırakılıp sonrasında yine ... adına tespit edildiği ancak tapulama sonucu yapılan askı ilanında 1495 numaralı parsel maliklerinden ...'nın 01.02.1974 tarihinde 1495 ve mükerrer parsel numarası verilen 1496 parsele itirazı üzerine, tapulama komisyon kararı ile 1495 ve mükerrer olan 1496 parsellerin tahdit ve tespitlerinin iptali ile 1495 parselden 14.500 m2'lik kısmının ... adına, 1496 parselin 15.500 m2 olarak ... kızı ... adına, 1495 parselden kesilen 10.000 m2'lik kısmın son parsel numarası(2136) verilmek suretiyle ... oğlu ... adına tesciline karar verildiği, komisyon kararının 24.06.1975 tarihinde kesinleştiği, tutanağın iptal edilmesi nedeniyle mükerrer parsel numarası verildiği tespit edilemediğinden, ... adına tespiti yapılan 1496 parselin parsel numarasının da kaldırılmış olduğu, bu şekilde davaya konu yerin parsel numarası almadan ... köyünün tapulamasının bitirilmiş olduğu, dava devam ederken dava konusu yerin Ergene OSB olarak OSB onama sınırına dahil edilmesi ve kamulaştırma talebinde bulunulabilmesi için OSB tarafından kadastro Müdürlüğünden parsel numarası verilerek tescilinin talep edilmesi üzerine dava konusu yerin 2805 parsel numarası verilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tapuya tescil edildiği, 1956, 1968,1986, 1993 ve 2011 tarihli hava fotoğraflarında 2805 parselin 1446 parsel ile bir bütün olarak kullanıldığı, kadastro tespit tutanağında geçen buzalık deyiminin mahalli bilirkişi beyanlarına göre mera anlamına geldiği, taşınmazın çevresinde herhangi bir mera niteliğinde yer bulunmadığı 1446 parselin davacıların dedesi ... adına tespit gördüğü, 1446 parselin ve dava konusu 2805 parselin 1950 yılından bu yana davacıların babası ... tarafından tarla olarak kullanıldığı, ... 'ın zilliyetliğinin yaklaşık keşif tarihinden 20 yıl öncesine kadar(2000 yılı) devam ettiği, son 15-20 yıldan bu yana taşınmazın zilliyetliğinin davacılar tarafından ekip biçmek suretiyle sürdürüldüğü, komşu parsellerin tapu kayıtlarının dayanak belgelerinin dava konusu taşınmaz yönünü davacıların babası ... olarak okuduğu, taşınmazın uzun yıllardan beri kültür tarım arazisi olarak kullanıldığı, tarımsal amaçlı zilliyetliğin 1950 yılından itibaren başladığı, müdahale talebinde bulunanların iddia ettiği yer ile dava konusu yerin aynı yer olmadığı, TMK'nın 713/1 inci maddesindeki davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süre ile malik sıfatıyla zilliyetlik koşullarının davacılar yönünden gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne, Tekirdağ ili Ergene İlçesi, ... mahallesi, 2805 parsel numaralı taşınmazın davacılar ... oğlu ... ve ... oğlu ..

... mahallesi, 2805 parsel numaralı taşınmazın davacılar ... oğlu ... ve ... oğlu ... adlarına eşit hisseler oranında tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; eksik inceleme ve değerlendirme neticesinde davanın kabulüne karar verildiğini, dava konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımına dayanılarak davacılar adına tescilinin mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davalı ... vekili; davaya cevap dilekçesini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların, dava konusu taşınmazın eklemeli zilyetlikle 20 seneyi aşkın zilyetliklerinde bulunduğunu bildirdiği, dava konusu taşınmazın eklemeli yirmi yılı aşkın süredir davacıların tasarrufunda bulunduğu hususu mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından söylendiği, taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğunun ziraatçi teknik bilirkişi raporunda açıklandığı, zilyetliğe ilişkin kazanım koşullarının dava tarihi itibariyle gerçekleştiği gerekçesi ile davalıların istinaf talepleri reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davaya cevap dilekçesini ve istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci maddeleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucu; Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz1446 parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak zilyetlik nedeniyle ... adına tespit edilmiş, 1495 parsel sayılı taşınmazın batısında bulunan mükerrer 1496 parsel sayılı taşınmaza yapılan itiraz neticesinde komisyon kararı ile tespiti iptal edilmiş, yargılama sırasında 2805 parsel nosu ile davalı olarak tescili yapılmıştır.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucu; Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz1446 parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak zilyetlik nedeniyle ... adına tespit edilmiş, 1495 parsel sayılı taşınmazın batısında bulunan mükerrer 1496 parsel sayılı taşınmaza yapılan itiraz neticesinde komisyon kararı ile tespiti iptal edilmiş, yargılama sırasında 2805 parsel nosu ile davalı olarak tescili yapılmıştır.

2. Mahkemece zilyetlikle iktisap koşullarının davacılar lehine oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Mahkemece dava konusu taşınmazın arz üzerinde neresi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmemiş, 1446 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan yer ise çekişmeli taşınmaz bölümü hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği ve tutanağa usulünce yapılmış bir itiraz bulunmadığı gözönüne alınarak çekişmeli taşınmaz bölümünün tescil davasına konu olup olamayacağı üzerinde durulmamış, Mahkemece kabulüne karar verilen çekişmeli taşınmaz bölümünün evveliyatında davacıların dedelerinin kullanımında olduğu ve adına tespit edildiği gözardı edilerek taksim araştırması yapılmamış, zilyetlikle edinim koşullarının davacılar lehine oluştuğu kesin olarak kanıtlanmamasına rağmen davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

3. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile fen bilirkişi huzuruyla keşif icra edilmeli, çekişmeli taşınmaz bölümünün hakkında tutanak düzenlenen yer olup olmadığı, tapuya bağlanıp bağlanmadığı belirlenmeli, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle aykırılık giderilmelidir.

Fen bilirkişisinden keşfi takibe elverişli rapor alınmalı; davacıların hak iddia ettiği taşınmaz bölümü ile 1496 parsel olarak mükerrer kaydedildiği anlaşılan taşınmazı, hakkında kadastro tutanağı düzenlenerek tarafların dedeleri ... adına tespit edilen yeri ve 1495 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden Saniye’nin itiraz ettiği taşınmazı çakıştırmalı şekilde göstermesi istenilmelidir.

Dava konusu taşınmazın 1446 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan taşınmaz bölümü olduğunun anlaşılması halinde bu parsele ilişkin 1971 yılında düzenlenen kadastro tespit tutanağı bulunduğu ve bu tutanağa itiraz eden olmadığı anlaşıldığından, taşınmazın tapusuz taşınmaz olarak nitelendirilemeyeceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın 1446 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan taşınmaz bölümü olduğunun anlaşılması halinde bu parsele ilişkin 1971 yılında düzenlenen kadastro tespit tutanağı bulunduğu ve bu tutanağa itiraz eden olmadığı anlaşıldığından, taşınmazın tapusuz taşınmaz olarak nitelendirilemeyeceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın 1495 parsel sayılı taşınmazın hududundaki yer olduğunun anlaşılması halinde çekişmeli taşınmazın tapuya bağlanıp bağlanmadığı araştırılmalı, tapuya kayıtlı ise dava reddedilmeli, tapuya kayıtlı değilse dosyadaki deliller değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde davalı Belediyeye iadesine,

Dosyanın Çorlu Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4400, Karar No: 2023/5944, Tarih: 07.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/4400 E.  ,  2023/5944 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/6 E., 2015/947 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 24.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/947 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; konu ile ilgili bilgisi olan Suat Ergüven'in tanık olarak beyanı alınmadığına ve menfi tespit davasının sonucunun beklenilmesi gerektiğinden eksik incelemeye, erteleme kararının 5237 sayılı Kanun'un 51 nci maddesinin altıncı fıkrasındaki ifadelerinde zikredilerek verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 33 MF 285 plakalı traktörünü 21.000 TL bedel karşılığında katılana sattığı, alacağının 18.000 TL'sini peşin, geri kalan 3.000 TL için noter satışından sonra tahsil etmek üzere suça konu senedi aldığı, daha sonra rakam ile "3.000 TL" olarak doldurulmuş olan bu senedin yazı bölümünü "otuzbin TL" yaparak, bu bedel üzerinden icra takibine koyduğundan bahisle açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.