muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18553, Karar No: 2023/4770, Tarih: 14.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/18553 E.  ,  2023/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/1012 E. 2016/9 K.

SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2013/12834 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12/01/2016 tarihli, 2013/1012 Esas 2016/9 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıkların atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ... Kimyasal Ltd.Şti'nin ortağı olan sanık ... ile şirket çalışanı olan sanık ...'nın, şirketin diğer ortağı katılanın, şirketin acil ihtiyaçlarında kullanılmak üzere verdiği kredi kartından kişisel harcama yaptıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıkların atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ... Kimyasal Ltd.Şti'nin ortağı olan sanık ... ile şirket çalışanı olan sanık ...'nın, şirketin diğer ortağı katılanın, şirketin acil ihtiyaçlarında kullanılmak üzere verdiği kredi kartından kişisel harcama yaptıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

... Kimyasal Ltd.Şti'nin ortağı olan katılanın, şirketin acil ihtiyaçlarını karşılamak amacı ile verilen 4824 \*\*\*\* \*\*\*\*\* 7015 numaralı kredi kartından, şirketin eski ortağı olan sanık ... ve kasadan sorumlu şirket çalışanı sanık ...'nın, olay tarihinde ... Bilişim A.Ş'den, sanık ... adına 4.168,89 TL bedelli Samsung Led TV aldıkları belirlenmiş ise de; sanıkların savunmalarında "Kartı kullanmadıklarını" beyan ederek suçlamaları kabul etmemeleri, şirketin başka bir çalışanı tanık N.Z.F'nin anlatımında "Bahsi geçen televizyonu katılan ile birlikte aldıklarını, fatura üzerine sanık ...'ın adının yazıldığını" belirtmesi ve "Olay tarihinde yurt dışında olması nedeni ile kartının ilgisi dışında kullanıldığını" iddia eden katılanın, Pasaport Şube Müdürlüğü ile yapılan yazışmalar neticesinde o tarihte yurt dışında olmadığının belirlenmesi karşısında, sanıkların suça konu kartı kullandıklarına dair, katılanın çelişen soyut iddiaları dışında, somut bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece, sanıkların atılı suçu işlediği yönünde şüphe olduğu gerekçesi ile verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiş ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12/01/2016 tarihli, 2013/1012 Esas 2016/9 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15632, Karar No: 2016/9942, Tarih: 21.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/15632 E.  ,  2016/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 1126 (ifr.1349 p.) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 21.06.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.....u geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu

nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın Naka Petrol Ürünleri İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda % 10 oranında değer kaybı olacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için % 50 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda % 10 oranında değer kaybı olacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için % 50 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1897, Karar No: 2008/2950, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1897 E.  ,  2008/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 8,00 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z. U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 23.08.2007 gün ve 1823 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 22.06.1998 tarihinde % 18,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 26,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11459, Karar No: 2013/11655, Tarih: 03.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11459 E.  ,  2013/11655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, Çukurova Üniversitesi Basımevinin ihtiyacı olan " ... 70x100 sarı, Otokopi CB üst nüsha ve Otokopi CF alt nüsha" adlı kağıtların alımı için düzenlenen 07/03/2007 tarihli ihaleye katılarak işi üstlendiği, 11/04/2007 tarihinde ihale konusu malzemelerden ... 70x100 sarı kağıdı aynı tarihli ve 155432 numaralı sevk irsaliyesi ile ambar sorumlusu tanık ...'a teslim etmesine karşın fotokopi CB üst nüsha ile CF alt nüsha adlı kağıtları ise teslim etmediği, sadece ... adlı kağıdı teslim alan ...'ın yalnızca bu malzemenin yazılı olduğu sevk irsaliyesini imzaladığı, sanığın daha sonra teslim işlemini tamamlamak üzere sevk irsaliyesini, Ç.Ü. Basımevi Müdür Yardımcısı tanık ...'a götürüp imzasını aldıktan sonra diğer malzemeleri getirirken maliyece yolda yapılabilecek denetim sırasında ibraz etmek için geri istediği, durumdan kuşkulanan tanığın sadece 1 kalem malzemenin teslim alındığına ilişkin irsaliyenin fotokopisini alarak irsaliye aslını sanığa verdiği fotokopiyi ise muhafaza ettiği, sanığın almış olduğu irsaliyeye teslim etmediği iki kalem malzemeyi de ekleyip kurumdan ücretlerini talep ettiği ancak ödemenin kurum tarafından yapılmadığı olayda, tanık beyanları, sanığın kendinde kalan irsaliyenin açık kalan kısmına ekleme yapmasının her zaman mümkün olması, ihtarname ekindeki irsaliyede 3 adet malzeme yazılı olduğu ve kapatılmadığı halde, sanık tarafından kuruma ibraz edilen irsaliyenin ise kapalı olduğu da gözetildiğinde eklemenin sanık yararına yapıldığı hususunda şüphe bulunmadığından tebliğnamede belirtilen hususun araştırılmasının dosyaya yenilik getirmeyeceği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

.../...

-2-

Ancak;

Sanığın eylemini elverişli hareketlerle doğrudan icraya başlayıp elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı, bu haliyle suçun teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/26508, Karar No: 2015/32024, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26508 E.  ,  2015/32024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... Müdürlüğünden yemek hizmeti işini alan diğer davalı ..... nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının yeni ihaleyi alan alt işveren nezdinde çalışması durumu ihtilaflıdır. Davalı yüklenici firma ile olan iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı ...........'nden çıkışı 31.12.2013 tarihinde yapılmış olup kaydın dayanağı bulunmamaktadır. Dava dışı ..... firmasında 02.01.2014 tarihinde işe girişi görünmektedir. .......'nin yeni ihaleyi alan şirket olup olmadığı mevcut delil durumundan anlaşılamamaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda 31.12.2013 tarihine kadar dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Dosyada davalı ...........'ne ait 01.01.2013-31.12.2013 arası süreli hizmet alım sözleşmesi mevcut olup, sonrasında ihaleyi hangi firmanın aldığı da araştırılmamıştır. Her iki davalının itirazının da işçinin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği yönünde olduğu dikkate alınarak, mahkemece davalı kurumda yeni ihaleyi alan firmanın unvanı araştırılmak, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu dayanak kayıtları getirtilerek yukarıda açıklandığı şekilde işyeri devri ve hizmet akdinin feshedilip edilmediği hususu aydınlatılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20831, Karar No: 2014/14844, Tarih: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20831 E.  ,  2014/14844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20/09/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ye ait nüfus kayıt örneği UYAP sisteminden alınarak dosyaya eklenmiştir.

Olay günü gece vakti saat 23.00 sıralarında yakınana ait ... ilçesinde bulunan tekel bayiine gelen sanıkların bir yakınlarının doğum yapacağını, araba lazım olduğunu söyleyerek yardım istedikleri, yakınan sanıkları arabasına alıp onların yol tarifiyle seyir halinde iken her ikisi birden de silah çekip aracı boş bir tarla kenarına sürdürdükleri, burada yakınanı araçtan indirip yüzsütü yere yatırdıktan sonra üzerinden yırtarak aldıkları, gömlek ve atlet ile ellerini, belinden aldıkları kemerle ayaklarını bağlayıp cebinde bulunan 3.100 TL parası, iki adet sened ile birlikte geldikleri yakınana ait aracı da alıp kaçtıkları olayda;

Sanıkların eylemi 765 sayılı TCY'nın 499/1-son; 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a-c-h ve 109/2-3-a-b maddelerine uyduğu halde, karşılaştırma ve uygulamanın 497/1.maddesiyle yapılması, sonuç ceza açıkca sanıklar lehine olup karşı temyiz de bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine eşit olarak tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen alınmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.