muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3292, Karar No: 2008/6559, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3292 E.  ,  2008/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici iş bedelinin tahsilini talep etmiş davalı yanca davanın reddi savunulmuş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalı aleyhine başlattığı icra takibinde 30.11.2006 tarihli baskı bedeli imalatına ilişkin KDV dahil 1.180,00 YTL bedelli faturaya dayanmıştır. Mahkemece takibe dayanak faturanın kapalı fatura niteliğinde olduğu ve bu hususun fatura bedelinin ödendiğine karine teşkil ettiği ve davacının bu durumun aksini kanıtlayamadığı nedenine dayalı görüş bildiren bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Ancak yargılama sırasında dava konusu faturanın kapalı fatura niteliğinde olup olmadığı, kapalı fatura niteliğinde ise bunun borcun ödendiğine kanıt teşkil edip etmediği konusunda herhangi bir inceleme yapılmadan sonuca gidilmiştir. Bu itibarla verilen hüküm eksik incelemeye dayalıdır. Mahkemece yapılacak iş, iş bedeline dair faturanın da eklenmesi suretiyle mahalli ticaret odasına gönderilerek faturanın mahallinde mevcut ticari örf ve adetler gereği kapalı fatura niteliğinde kabul edilip edilemeyeceği, kapalı fatura olarak takdir edilmesi halinde bu hususun ödeme olgusunu ispata yeterli olup olmadığı hususları sorularak alınacak yanıtlar doğrultusunda bir hükme varılmasıdır.

Davacı gerek dava dilekçesinde gerekse 09.04.2007 tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanmış olup davalı ise kapalı faturaya dayanarak işin bedelini ödediğini savunduğundan bu konuda davacıya yemin teklif hakkı olduğunun hatırlatılmaması ve ihtilâflı olan fatura esas alınarak davacının icra takibini başlatmasında kötü niyetli olduğunun kabulü mümkün bulunmadığından aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi de kabul şekli itibariyle doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9112, Karar No: 2014/4996, Tarih: 18.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9112 E.  ,  2014/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/203204

MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2011

NUMARASI : 2010/15 (E) ve 2011/119 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29.12.2009 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma ve görüşme tutanağına göre, üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmeyen suça sürüklenen çocukların yapılan üst aramalarında çıkan paranın kolluk tarafından müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi uygulanamayacağından tebliğnamedeki bozma isteyen iki numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuklar savunmalarında atılı suçu işlemediklerini beyan etmişlerdir. 30.12.2009 tarihli araştırma ve CD çözümleme tutanağına göre, kayıt altına alınmış görüntüdeki çocukların suça sürüklenen çocuklar olup olmadığı konusunda mahkeme huzurunda, kuşkuyu giderecek ölçüde, Yargıtay denetimine elverişli bir yöntemle karşılaştırma yapılmadan, kuşku giderilmeden, görüntüye düşmüş şahısların okul ortamında ne yaptıkları belirlenmeden hüküm kurulmuştur. Muhafaza altına alınmış ve CD ortamına aktarılmış görüntüdeki şahısların suça sürüklenen çocuklar olup olmadıkları araştırılmadan, görüntü - gerçek durum karşılaştırılması yapılmadan, bu konudaki gözlem tutanağa geçirilmeden, müşteki ve okul görevlisi Ali Bulut ile yüzleştirme yaptırılmadan eksik inceleme ile suça sürüklenen çocukların cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-30.12.2009 tarihli araştırma ve CD çözümleme tutanağına göre, eylemin 29.12.2009 günü saat 14:57-15:02 arasında işlendiğinin anlaşıldığı, iddianamede de suça sürüklenen çocukların TCK'nın 116/2 maddesi uyarınca cezalandırılmaları talep edildiği ve hükmün gerekçesinde de eylemin işyeri dokunulmazlığının ihlali olduğu kabul edildiği halde, mahkemece uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca hüküm kurularak suça sürüklenen çocuklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

3-TCK'nın 52/4 maddesine göre, "Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler

hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." Adli para cezasının hangi zaman aralığında tahsil edileceği muğlak bırakılarak, cezanın infazı sürecinde duraksamaya yol açılması,

4-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmamış olması,

4-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmamış olması,

5-Yaş küçüklüğü nedeniyle 5275 sayılı CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

6-Suça sürüklenen çocuk B.. D..'in Tokat 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nce 05.07.2010 tarihli

celsede savunması alındığı sırada Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın olay ile ilgisi bulunmayan 2009/6392 soruşturma numaralı iddianamesi okunarak savunmasının alınması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar B.. D.. ile Günay Atmaca müdafii ile suça sürüklenen çocuk B.. D.. velisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 18.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1082, Karar No: 2017/7430, Tarih: 11.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1082 E.  ,  2017/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içerisinde dava konusu 6902 ada 36 parsel (eski 36 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın satışıyla ilgili belediye meclis kararına rastlanamadığından, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına ... Belediyesi tarafından devredilen evraklar arasında dava konusu taşınmaza ait belediye meclis kararı ve dosyasının ... Büyükşehir Belediyesi'nden araştırılması istenilerek, gelen cevabı yazıyla birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 11.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4330, Karar No: 2021/13640, Tarih: 08.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4330 E.  ,  2021/13640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla 08.11.2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Yargılamaya konu somut uyuşmazlık davacının eşinin ölümü nedeniyle 4/1-b kapsamında aldığı ölüm aylığı yanında, 4/1-b kapsamında olan annesinin ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin onama yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılamamaktayım.

Davanın yasal dayanağını oluşturan mevzuat incelendiğinde;

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Kurumun bu yasal değişikliklerinin kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434 ve babadan 1479 sayılı Yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001- 01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemeler, Yargıtay .... Hukuk Dairesi Kararlarına dayalı olarak 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır. Bu değerlendirme, Sosyal güvenlik hukukunun genel yapısının gözden kaçırmaktadır. 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerektiğinden onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/1465, Karar No: 2013/8670, Tarih: 27.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1465 E.  ,  2013/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 51, 51/3. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası, erteleme

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılanın uğradığı zarar giderilmediğinden bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2505, Karar No: 2013/5420, Tarih: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2505 E.  ,  2013/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yarlama, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 53/1-2, 63 madelerince 5 yıl hapis cezası,

TCK.nun 86/1, 86/2, 86/3-e, 53/1-2, 63 madelerince 6 ay hapis cezası,

TCK.nun 86/2, 86/3-a-e, 35/2, 53/1-2 maddelerince 1 ay 15 gün hapis cezası,

TCK.nun 116/4, 53/1-2, 63 maddelerince 1 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin mağdur ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, mağdur ...'i kasten yaralama, mağdur ...'yi yaralamaya teşebbüs suçları ile mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, mağdur ...’e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, mağdur ...'i kasten yaralama, mağdur ...’yi yaralamaya teşebbüs suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ...'nin mağdur ...'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, mağdur ...'i kasten yaralama, mağdur ...'yi yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Sanık ...'nin mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hükümde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; eşi olan mağdur ...’den ayrı yaşamakta olan sanığın olay gecesi alkollü şekilde kayınpederi olan mağdur ...'in evine gelerek, kayınvalidesi mağdur ...'in rızası olmaksızın avlu kapısından içeri girdiği, üzerindeki namlu uzunluğu 16 cm olan av bıçağını çıkararak avluya gelen mağdur ...’ye savurduğu, mağdur ...'i ellerinden yaraladığı, mağdurlar ..., ... ve ...'nin sanığı uzaklaştırmak istedikleri sırada olay yerine mağdurların komşusu olan mağdur ...'un geldiği ve sanığa müdahale ettiği sırada, sanığın bıçakla ...'a vurarak sol göğüs bölgesinden göğse ve karına nafiz şekilde, akciğer, diyafram ve mide seroza yaralanmaları ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanıkla mağdurun yere düştükleri ve ...'un, sanığın tekrar bıçakla vurmasını engellemek için sanıkla mücadele ettiği, ... ve ... ile tanık ...'nın müdahalesiyle sanığın eylemini tamamlayamadığı olayda; eyleme bağlı kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.