muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1692, Karar No: 2023/1074, Tarih: 07.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1692 E.  ,  2023/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2393 E., 2022/1573 K.

ŞİKÂYETÇİ : Fatma İnanç

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2022 tarihli ve 2022/4719 Esas, 2022/3400 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması ve hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/538 Esas, 2022/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143, 62, 53. ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/2393 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, lehe hükümlerin uygulanmadığı, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 146. maddesine uyduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, lehe hükümlerin uygulanmadığı, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 146. maddesine uyduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde gece saat 22.00 sıralarında sanık ...'ün şikâyetçinin bulunduğu apartmana hırsızlık yapmak amacıyla girdiği, sanığın konutunun bulunduğu kata geldiği, burada şikâyetçiye ait Nike marka ayakkabıyı kapının önünde gördüğü ve bu ayakkabıyı ayağına giyerek olay yerinden ayrıldığı, incelenen görüntü kayıtlarından sanığın binaya girdiği ve binadan koşarak çıktığının görüldüğü, sanığın 04.06.2022 tarihli tutanağa göre kolluk görevlilerince hırsızlık olayından iki hafta sonra yakalandığı ve ayağında bulunan suça konu ayakkabının şikâyetçiye teslim edildiği, sanığın etkin ve samimi pişmanlık göstererek çalmış olduğu ayakkabıyı teslim etmediği, sanığın alınan savunmasında ihtiyacı olduğu için olay günü ikametin önünden suça konu ayakkabıyı giyip oradan ayrıldığını, başka bir şey almadığını beyan ederek üzerine atılı suçları ikrar ettiği, kolluk görevlilerinin yakalaması sonrasında ayakkabının sanıktan ele geçirilerek şikâyetçiye teslim edildiği, bu nedenle sanık hakkında şartları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

2. 04.06.2022 tarihli araştırma, görüntü izleme tutanağı ile görgü ve tespit tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Görüntü izleme tutanağından sanığın teşhis edildiği, sanık da yakalandığında üzerine atılı suçu işlediğini ikrar ettiğinden üzerine atılı suçu işlediği tespit edilmiş, sanık hakkında lehine olarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılmıştır. Diğer lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkin temyiz sebebi yönünden, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 6 yıl 3 ay hapis cezası olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan ayakkabının kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının ayakkabı alınırken de mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise; sanığın evin önünden aldığı ayakkabıları bırakmadığı, bilakis 10-15 gün sonra yakalandığı zaman iade edildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 146. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/2393 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11165, Karar No: 2016/925, Tarih: 19.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11165 E.  ,  2016/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tedbir Nafakası-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasından ev hanımı olduğu tutanağa bağlanmış ise de; davacı kadın velayete dair düzenlenen rapora göre, uzman bilirkişiye çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, gelirinin düzenli ve yeterli olup olmadığı araştırılarak yoksulluk nafakası istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Velayetleri davacı anneye bırakılan müşterek çocuklar ile davalı baba arasında her ayın ilk hafta sonu kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olduğu gibi, yarı yıl tatili, dini bayramlar ve her yıl 1 Temmuz-10 Ağustos tarihleri arasında kurulan kişisel ilişkide başlayış ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. O halde, müşterek çocuk ile davalı baba arasında her ayın belirli hafta sonları (1-3 veya 2-4 gibi) yatılı olacak şekilde ve yarı yıl tatili, dini bayramlar ve yaz tatilinde görüş günlerinin başlangıç ve bitiş saati gösterilerek kişisel ilişki düzenlenmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.01.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/19478, Karar No: 2016/16253, Tarih: 29.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/19478 E.  ,  2016/16253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ....04.2015 gün ve .../105 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın ..... ...ı'nın göl tarafında kaldığını, .... tarafından kamulaştırma çalışmalarına başlanıldığını açıklayarak dava konusu taşınmaz sınırları içerisinde bulunan ev, ahır, tandırlık, kiler ve tuvaletin müvekkili tarafından yapıldığının ve ... adet ağacın da müvekkili tarafından dikildiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, tebliğe rağmen beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 sayılı TMK 684/... m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). ........1995 tarih ve .../... sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 maddeler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması(6100 s.lı HMK 106/... m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası

açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/...-h, 115 m.).

açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/...-h, 115 m.).

Öğretide ve ...'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın; su yatağı vasfı niteliği ile ..... Kadastro Mahkemesi'nin 1971/... Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı, hükme esas alınan fen bilirkişi .... tarafından düzenlenen 04.03.2015 tarihli rapor ve krokide davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu 589 parsel sayılı taşınmazın mera vasıflı olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

....05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun .... maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın mera olarak belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü, Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulması, mera veya aktif su yatağı olup olmadığının duraksama olmaksızın belirlenmesi, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhdesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığının düşünülmesi, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 04.03.2015 tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatların kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddesi gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5944, Karar No: 2010/7454, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5944 E.  ,  2010/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkeme kararı 18.02.2010 tarihinde temyiz eden davacı 3.kişiye tefhim edildiği halde 22.03.2010 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de süre tutum dilekçesi hakim havalesine rağmen temyiz defterine kaydedilmemiş ve harcı yatırılmış olduğundan temyiz süresini kesmemiştir. Dosya içeriğinden davacının temyiz harcının 22.03.2010 tarihinde yatırıldığı ve böylece mahkeme kararının yasal 10 günlük temyiz süresi geçerildikten sonra temyiz edildiği anlaşıldığından İİK'nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Öte yandan; 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00. TL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2009 yılında bu parasal sınır 4.030,00 TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 14.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %2.2 olarak öngörülmüştür.Buna göre, 2010 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 4.110,00-TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.750,00 TL dir.

Bu durumda hüküm aynı zamanda kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin bu nedenlerle de reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. ve son maddeleri uyarınca davacı 3.kişinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 28.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10140, Karar No: 2022/15477, Tarih: 06.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10140 E.  ,  2022/15477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu eldeki davada davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.02.2000 - 01.07.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiş; mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile; davacı ... T.C. kimlik numaralı ...'nun 01/07/2009 - 31/08/2009 tarihleri arasında toplam hizmet süresinin 60 gün olduğu ve bu hizmetin kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş ise de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmeden hüküm kurulmuş olduğundan, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılması gereken iş, bozma sonrası yapılan yargılamada, davacının isticvabında geçen ve kendisine elden ödeme yaptığını belirten ... isimli kişi ... Bakanlığından sorulmalı, adı geçenin tespiti ile ayrıntılı beyanları alınmalı, yine bozma sonrası dinlenen kazı koordinatörü olan ...’nin yeniden beyanı alınarak davacıya elden ödeme yapılıp yapılmadığı hususu sorulmalı, davacının özellikle kazı dönemi dışında da çalışıp çalışmadığının tespiti açısından, işveren kuruluşun davacı ile ilgili olarak yetkili şef, amir, müdür, muhasebe çalışanı gibi yetkili kişiler tespit edilerek dinlenmeli, böylelikle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, eylemli çalışmanın varlığı ve süresi tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/160, Karar No: 2011/871, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/160 E.  ,  2011/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren ile davalı Çalışma Bakanlığının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan, tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Ömür olarak tanımlanan yaşama sınırı ile bu sınır içinde çalışabilme, kazanç sağlayabilme gücü ayrı ayrı şeylerdir. İş görebilirlik çağı, yani işçinin olağan olarak işinde çalışabilme gücünün devam süresi doğal olarak ömür uzunluğundan daha kısadır. İş görebilirlik çağı kural olarak 60 yaşına kadar sürer. Hiç şüphesiz, iş görebilirlik çağının 60 yaş esasını aşması ya da onun altında kalması olanak dışı değildir. Ne var ki, böyle durumlar, anılan kuralın ayrığıdır ve kabulü içinde dayanaklarının saptanması ve nedenlerinin gösterilmesi gerekir.