muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1884, Karar No: 2022/3876, Tarih: 08.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1884 E.  ,  2022/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/03/2022 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı Salip Topuz vekilinin yüzlerine karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, HMK'nın 355. maddesi gereğince üçer aylık vadeli hesapta tutulan fark bedelin derhal ödenmesi ve istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Çayırköy Mahallesi, 4500 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince hükmün derhal ödeme ve faiz yönünden düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2933, Karar No: 2009/9111, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2933 E.  ,  2009/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 21.974,65 YTL. alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içersinde bulunan Altındağ 5. Noterliğince düzenlenmiş 11.9.1997 gün ve 26832 yevmiye numaralı yüklenme senedinde yükümlü ...’ın okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı tek tek belirtilmiştir. Sözü edilen yüklenme senedinde, dosya içersine getirtilen masraf kalemleri arasında yer alan atış ve personel gideri yer almamaktadır. Davalıların yüklenme senedinde yer almayan atış ve personel gideri indirildikten sonra kalan asıl borçları 15.077,67 YTL olduğu halde hükme esas bilirkişi raporunda gerekçesi ve dayanakları açıklanmadan asıl borç miktarının 10.806,18 YTL olarak belirlenmesi,

2-Yukarda sözü edilen yüklenme senedinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun yada yapıldığı yılı takip eden yıl başının faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 02.09.1997 tarihinde Gülhane Askeri Tıp Akademisi’nde eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...’ın 20.5.2004 tarihinde işlediği suçlar nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yıl itibarıyla gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren dava tarihine kadar işlemiş faizinin hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken eğitim ve öğretim dönemi sonundan itibaren işlemiş faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/21599, Karar No: 2013/19175, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21599 E.  ,  2013/19175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maddi ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 18.11.2006 tarihinde davalı sendikanın 4 nolu şube başkanlığına seçildiğini, 15.04.2007 tarihinde sendika genel merkez yönetiminin değişmesi ile birlikte yeni yönetimin kendisini desteklemeyen şube yönetimini tasfiye etmek için delegeler üzerinde baskı kurarak 29.07.2007 tarihinde olağanüstü genel kurul yapılmasını sağladığını, davacı tarafından genel yönetim kurulu kararı ile şube genel kurulunun iptali istemiyle Ankara 3. İş Mahkemesinde açılan 2010/176 esas sayılı davanın kabul edilerek kararın Yargıtay'ca onanıp kesinleştiğini, davacının 29.07.2007-13.03.2010 tarihleri arasında şube başkanlığı yapamadığını, profesyonel yönetici olarak 4.000,00 TL maaş almakta iken, eski işinde 1.500,00 TL civarında ücret aldığını, iddia ederek ücret, ikramiye, hizmet ödeneği vs. haklardan kaynaklı 154.472,00 TL maddi zararı ile 10.000,00 TL manevi zararının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının 29.07.2007 tarihli olağanüstü genel kurula katılıp seçimi kaybettiğini, görevinin son bulduğunu, 13.03.2010 tarihine kadar Migros'taki görevine dönüp ücretlerini aldığını, öncelikle zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak da Ankara 3. İş Mahkemesi kararının 13.03.2010 tarihli şube olağan genel kurulundan sonra kesinleştiğinden davacının göreve iade edilemediğini, davacının tekrar şube başkanı seçilip ücretlerini sendikadan almaya başladığını, seçimle kazanılan görevlerin kazanılmış hak oluşturmayacağını, geçmişe dönük hak istenemeyeceğini, davacının bir an için haklı olunduğu kabul edilse bile Migros'tan aldığı ücretlerin mahsubunun gerekeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sendikaca haksız karar alınarak davacının sendika yöneticiliğine devam edememesi nedeniyle mahrum kaldığı haklarını talep edebileceği, bu kapsamda davacının ücret fark, ikramiye, hizmet ödeneği alacaklarının bulunduğu, manevi tazminat talebinin ise koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Zamanaşımı, bir maddi hukuk kurumu değildir. Diğer bir anlatımla zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur. Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Şu durumda zamanaşımı, savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin gerek davaya gerekse ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunduğu görülmektedir. Mahkemece bu savunmalar değerlendirilmeksizin hüküm kurulmuştur. Davalının zamanaşımı savunmaları değerlendirilerek gerekirse bu konuda ek bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken bunun yapılmaması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava sendika yöneticisinin ücret, ikramiye ve hizmet ödeneği alacağı taleplerine ilişkindir. Konu hakkında değerlendirme yapılmadan önce kanuni altyapının ortaya konulması gereklidir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 44. maddesine göre, Sendikalar gelirlerini Sendikalar Kanunu ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamazlar ve bağışlayamazlar.

Yine aynı Kanun'un 45. maddesine göre, Konfederasyonlar ile sendikaların ve şubelerinin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek, yolluk ve tazminatlar genel kurul tarafından tespit olunur. Bunlar da yönetim kurulunca faaliyet raporunda gösterilir.

Sendika tüzüğünün 53/a maddesine göre, profesyonel sendika yöneticilerine ödenecek ücret ve sosyal yardım ile tazminatlar genel kurulca tespit edilecektir.

Yine aynı Kanun'un 45. maddesine göre, Konfederasyonlar ile sendikaların ve şubelerinin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek, yolluk ve tazminatlar genel kurul tarafından tespit olunur. Bunlar da yönetim kurulunca faaliyet raporunda gösterilir.

Sendika tüzüğünün 53/a maddesine göre, profesyonel sendika yöneticilerine ödenecek ücret ve sosyal yardım ile tazminatlar genel kurulca tespit edilecektir.

Somut olayda; davacının 19/11/2006 tarihinde Ankara 4 nolu şube başkanı olarak seçildiği, davalı sendika tarafından 05/07/2007 tarihinde alınan kararla şubenin olağanüstü genel kurula götürüldüğü, 29/07/2007 tarihinde yapılan genel kurul neticesinde davacının yeniden seçilemediği, davacının olağanüstü genel kurulun iptali için dava açtığı, davanın 23/02/2010 tarihinde kabul edildiği ve Yargıtay tarafından kararın 13/04/2010 tarihinde onandığı görülmektedir. Davacının karar kesinleşmeden yapılan seçimlerde 13/03/2010 tarihinde yeniden şube başkanı seçildiği anlaşılmaktadır. Davacı 29/07/2007-13/03/2010 arasındaki maddi zararı ile manevi zararının karşılanmasını istemektedir. Bu amaçla ücret, ikramiye ve hizmet ödeneği vb. unsurlarından oluşan maddi tazminat ile manevi tazminat talep etmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında konu değerlendirildiğinde;

A)Öncelikle sendika tüzüğünün 36. maddesi uyarınca davacının profesyonel sendika yöneticisi olduğu anlaşılmaktadır. Yine aynı madde gereğince, sendika şube yöneticilerinin ücretleri ise üye sayıları dikkate alınarak bütçede belirlenir. Dosyada talep döneminde uygulanan bütçe yer almamaktadır. Söz konusu bütçe hükümleri ile profesyonel sendika yöneticilerine sağlanan haklara ilişkin genel kurul kararları dosya kapsamına dahil edilmeden davacının talepleri hakkında karar verilmesi hatalıdır.

b)Davacıya 19.11.2006-29.07.2007 arası dönem için hizmet ödeneğinin ödendiği görülmektedir. Davacının iptal edilen olağanüstü genel kurul nedeniyle yeniden seçildiği 10.03.2010 tarihine kadar hizmet ödeneği talebi vardır. Hizmet ödeneğine ilişkin Tüzüğün 53/e maddesi uyarınca hizmet ödeneği profesyonel yöneticinin yeniden seçilmeme, ölüm, maluliyet, emeklilik gibi nedenlerle görevden ayrılma ile başka nedenlerle görevinde çekilme ya da seçime katılma halinde her geçen yıl için 30 günlük giydirilmiş brüt ücretinin neti olarak profesyonel yöneticiye ödenir. Yine aynı maddenin “f” fıkrasına göre ise, profesyonel yönetici her ne sebeple olursa olsun görev unvanının değişmesi, sona ermesi ya da yeninden seçilme durumunda önceki profesyonel statüsünde geçen süre için son ücreti üzerinden hizmet ödeneğine hak kazanmaktadır.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamasına göre hizmet ödeneği kıdem tazminatı tavanına tabidir. Bu nedenle davacının talep ettiği dönemlerde alabileceği hizmet ödeneği kıdem tazminatı tavanı dikkate alarak belirlendikten sonra davacıya hizmet ödeneği olarak yapılan ödemelerin de mahsubu sonunda fark alacak mevcut olursa bu alacağa hükmedilmesi gerekmektedir. Bu yapılırken de davacının hizmet süresi hükme esas alınan bilirkişi raporunda olduğu gibi hatalı hesaplanmamalı doğru hesaplanmalıdır. Mahkemece bu esaslara aykırı olacak şekilde davacının hizmet ödeneği talebinin hüküm altına alınması hatalıdır.

Kararın belirtilen nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

4-Ayrıca, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olması nedeniyle hüküm altına alınan ücret, ikramiye ve hizmet ödeneği alacakları açısından işçi ücretleri için öngörülen “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin” somut olayda uygulanamayacağının göz ardı edilmesi de isabetsizdir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

5-Son olarak karar tarihinde uygulanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca manevi tazminat talebinin reddi nedeniyle hükmedilecek vekalet ücretinin 1.320,00 TL yerine 1.200,00 TL olarak belirlenmesi de doğru olmamıştır. Karar bu yönüyle de bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13684, Karar No: 2011/20380, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13684 E.  ,  2011/20380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4264, Karar No: 2011/9326, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4264 E.  ,  2011/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içindeki bilgiye göre, Dairenin 04.10.2010 tarihli önceki geri çevirme kararıyla istenen ve mahkemece gönderilen Bursa 4.İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/154 Esas sayılı dosyasının eldeki davanın taraflarıyla bir ilgisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, incelenmesine gerek görüldüğünden; Bursa 3.İcra Müdürlüğünün 2006/8249 Esas sayılı takip dosyasından uygulanan 07.12.2006 tarihli haciz işlemi ile ilgili olarak 3.kişi Hatipoğlu Tarım Ürün.San.Tic....nin istihkak iddiası üzerine, Bursa 4.İcra Hukuk Mahkemesinin 06.2.2007 gün ve 2007/6-6 D.İş. Sayılı kararı ile “3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile takibin devamına” karar verilmiş olup, bu karara karşı 3.kişi tarafından İİK.nun 96 vd.maddeleri uyarınca açılan bir istihkak davasının bulunup bulunmadığının kayıtlar üzerinde araştırılarak, varsa; ilgili dava dosyasının onaylı ve okunaklı bir suretinin

bulunduğu yerden getirtilip evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19543, Karar No: 2010/6853, Tarih: 05.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/19543 E.  ,  2010/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 5.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22575, Karar No: 2017/8364, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22575 E.  ,  2017/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 46. 132. 21 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak vb.bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb.bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.