muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1088, Karar No: 2023/3598, Tarih: 31.10.2023

Bu istinaf itirazları değerlendirildiğinde, mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporunda yapılan ayrıntılı ve denetime elverişli değerlendirmeler ile tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda, davalı-birleşen davacı Armaplast tarafından taraflar arasında imzalanan 31/01/2013 tarihli sözleşme ile üstlenilen edimlerin yerine getirildiği, işin geçici ve kesin kabullerinin yapıldığı, davalı-birleşen davacı MPE tarafından bu tutanakların ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin imzalandığı, davalı-birleşen davacı MPE ile işveren İSKİ arasında imzalanan sözleşmenin 6.maddesinde "sözleşmenin birim fiyatlı" sözleşme olduğu belirtilmiş ve bu sözleşmenin 13.607.497,00 TL bedel üzerinden akdedilmiş, buna göre davacı-birleşen davalı Armaplast'ın, davalı-birleşen davacı MPE'nin İSKİ'den aldığı birim fiyatlar ve tutarlar üzerinden %33,86 oranında indirim uygulamış olması karşısında, 18/01/2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunun 24.sayfasında yapılan ayrıntılı hesaplamada belirlenen, asıl davada talep edilen MPE'nin İSKİ'ye teslim ettiği 9 nolu hakedişte belirtilen kesin hesap raporu dolayısıyla oluşan Armaplast alacağı (2 fatura toplamı) 3.936.329,29 TL bakımından, davacı-birleşen davalı taşeronun talep edebileceği miktarın 3.630.004,02 TL olduğuna dair hesaplama ve tespitin dosya kapsamına uygun olduğu, sözleşmenin 18. maddesindeki düzenlemenin MPE'nin İSKİ'den bedelini almadığı imalatların bedelini Armaplasta da ödemeyeceği şeklinde değerlendirilmesi gerekmesi karşısında davalı-birleşen davacı şirketin İSKİ'den olan hakedişlere sokmadığı işler dolayısıyla talep edilen 287.902,27 TL'lik alacak iddiasının yerinde olmadığına dair tespit ve mahkeme gerekçesinin de yerinde olduğu, yine aynı bilirkişi heyeti raporunun 34-35. sayfalarında yapılan ve dosya kapsamına uygun görülen değerlendirmeye göre, davacı-birleşen davalının SGK'ya başvuru tarihi itibariyle henüz asıl iş sahibi İSKİ tarafından davalı-birleşen davacı MPE ile imzalanan 9/12/2012 tarihli ana sözleşmenin 15.1.maddesi gereğince, alt yüklenici çalıştırılabileceğine dair onay verilmemiş olduğundan, asıl davadaki bu onay öncesinde davacı-birleşen davalı Armaplast'ın oluştuğu belirtilen 196.807,38 TL işçilik gideri talebinin yerinde olmadığına dair tespit ve mahkeme gerekçesinin de yerinde olduğu, yine aynı bilirkişi heyeti raporunun 35-36.sayfalarında yapılan ve dosya kapsamına uygun görülen değerlendirmeye göre, davalı-birleşen davacının İSKİ'ye hitaben yazdığı yazılar da gözönünde bulundurulduğunda, asıl davada talep edilen 112.981,46 TL'lik ön ve kesin proje bedeli talebinin yerinde olmadığına dair tespit ve mahkeme gerekçesinin de yerinde olduğu, söz konusu proje bedellerinin de sözleşmede kararlaştırılan bedel içinde olduğunun kabulü gerektiği, yine aynı bilirkişi heyeti raporunun 38

.sayfalarında yapılan ve dosya kapsamına uygun görülen değerlendirmeye göre, davalı-birleşen davacının İSKİ'ye hitaben yazdığı yazılar da gözönünde bulundurulduğunda, asıl davada talep edilen 112.981,46 TL'lik ön ve kesin proje bedeli talebinin yerinde olmadığına dair tespit ve mahkeme gerekçesinin de yerinde olduğu, söz konusu proje bedellerinin de sözleşmede kararlaştırılan bedel içinde olduğunun kabulü gerektiği, yine aynı bilirkişi heyeti raporunun 38.sayfasında yapılan ve dosya kapsamına uygun görülen değerlendirmeye göre, asıl davadaki ilk 3 alacak kalemi için 15/04/2015 tarihine kadar gecikme faizi talep edilmiş ise de, bu alacak kalemlerinin cari hesap bakiyesi, 9 no.lu hakedişte belirtilen kesin hesap raporu nedeniyle oluşan alacak ve davalının hak edişlere sokmadığını idda ettiği alacaklar olduğu, bu alacak kalemleri için taraflar arasında kararlaştırılmış bir vade olmadığından, davacı-birleşen davalının davalı-birleşen davacıyı temerrüde düşürmesi gerektiği, ancak dosya kapsamında böyle bir temerrüt ihtarnamesine rastlanmadığı, davacı-birleşen davalının istinaf dilekçesinde belirtilen ihtarlarda gecikme faizine konu edilen alacak kalemlerine ilişkin davalı-birleşen davacı temerrütünü sağlayabilecek usulüne uygun bir talebinin olmadığı, bu nedenle asıl davadaki bu faiz alacaklarına ilişkin talebin yerinde olmadığına dair tespit ve mahkeme gerekçesinin de yerinde olduğu, yine aynı bilirkişi heyeti raporunun 38-39.sayfalarında yapılan ve dosya kapsamına uygun görülen değerlendirmeye göre, sözleşmede geçici kabul onay tarihinde kesin teminat mektubun 1/2'sinin iade edileceğine ilişkin bir düzenleme olmadığı gibi şartnamenin 45.maddesinin taraflar arasındaki sözleşmeye uygulanacağına ilişkin bir düzenleme de olmadığından, davalı-birleşen davacının teminat mektubunu iade yükümlülüğü ancak kesin kabulün yapılmasından sonra doğacağından, işin kesin kabulü 14/08/2015 tarihinde yapılmış ise de davacı-birleşen davalı bu tarih sonrasında davalı-birleşen davacıyı bu yönde temerrüde düşürdüğüne ilişkin olarak bir delil sunmadığından, asıl ve birleşen (2016/147 Esas) davada, teminat mektuplarının zamanında iade edilmemesi nedeniyle oluştuğu belirtilen zarar taleplerinin yerinde olmadığına dair tespit ve mahkeme gerekçesinin de yerinde olduğu, asıl davadaki bunların haricinde kalan talep kalemlerinin tam olarak kabul edilmiş oldukları ve bunlara karşı davalı tarafça bir istinaf başvurusu bulunmadığı, buna göre, mahkemece yukarıda belirtilen kesintiler sonrasında asıl dava için belirlenen 6.926.553,96 TL'lik toplam alacak miktarının ve asıl ve birleşen (2016/147 Esas) davalardaki kesin teminat mektuplarının zamanında iade edilmemesi nedeniyle oluştuğu belirtilen zarar taleplerinin yerinde olmadığına ilişkin hükümlerin dosya kapsamına uygun olduğu, davacı-birleşen davacının istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Davalı-birleşen davacı vekilinin, birleşen 2015/896 Esas sayılı davası yönünden yapmış olduğu istinaf itirazları değerlendirildiğinde, 18/01/2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunun 45. sayfasında açıklandığı üzere, tarafların imzaladıkları sözleşmeye göre, davacı-birleşen davalı taşeronun ihtiyaç duyduğunda know-how hizmeti vereceği, ancak dosya kapsamına göre prosesin sağlıklı işlediği, bunun da know-how almaya ihtiyaç duyulmadığını gösterdiği, sözleşme ve eklerindeki keşif listesinde know-how için bir bedel öngörülüp öngörülmediğinin anlaşılamadığı, dosya içeriğinden davacı-birleşen davalı taşeronun vermediği belirtilen know-how ve mühendislik hizmetleri bedelini davalı-birleşen davacı yüklenicinden tahsil ettiğine dair bir durumun tespit edilemediği, bu nedenlerle davalı-birleşen davacının bu talebinin yerinde olmadığına dair bilirkişi görüşü ve mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu, yine aynı bilirkişi raporunun 44. sayfasında açıklandığı üzere, yapılan keşif esnasında Yenikapı tesisinde koku giderimi için hem biyolojik hem de kimsayal proses içeren 2 farklı ünite olduğunun tespit edildiği, her iki yolla da kokunun giderilebileceği, sözleşmede olmamasına rağmen İSKİ ile varılan mutabakat sonucu biyolojik tesisin inşa edildiği, davalının sözleşme gereği kullanması gerekenden daha az miktarda kimyasal kullandığına ve davalının fiilen davacıdan kullanmadığı kimsayal bedelini tahsil ettiğine dair bir delil sunulmadığı, davalı-birleşen davacının geçici ve kesin kabul tutanaklarına ihtirazi kayıt ileri sürmeden imzalamış olması da göz önünde bulundurulduğunda, davacının Yenikapı tesisinde kimyasal kullanılması koşulunun davalı tarafça yerine getirilmediği ve işletme süresinin bitiminden kesin kabule kadar enerji ve su dışındaki sarf malzemelerinin davalı tarafça temin edilmediği iddialarına dayalı alacak talebinin de yerinde olmadığı, davalı-birleşen davacı MPE tarafından sözleşmenin C/30 maddesi 2 paragrafındaki düzenlemenin davacı-birleşen davalı Armaplast tarafından ihlal edildiği ileri sürülmüş ise de, İSKİ Atıksu Arıtma Dairesi Başkanlığından gelen 25/11/2016 tarihli yazıya göre, davalı-birleşen davacı MPE'nin tazminat talebine dayanak yaptığı Armaplast...Ltd.Şti'nin yüklenici, dava dışı Arbiogaz Çevre Teknolojileri...A.Ş'nin işveren olduğu, İSKİ Asya Bölgesi Tesislerinin Kapalı Hale Getirilmesi, Koku Giderim Sisteminin Yapılması Konulu Sözleşmenin 18/01/2013 tarihli olup taraflar arasında imzalanan 31/01/2013 tarihli sözleşmeden önceki tarihli olduğu, buna göre sözleşmenin C/30 maddesinin 2.paragrafının davacı-birleşen davalı Armaplast....Ltd.Şti

...Ltd.Şti'nin yüklenici, dava dışı Arbiogaz Çevre Teknolojileri...A.Ş'nin işveren olduğu, İSKİ Asya Bölgesi Tesislerinin Kapalı Hale Getirilmesi, Koku Giderim Sisteminin Yapılması Konulu Sözleşmenin 18/01/2013 tarihli olup taraflar arasında imzalanan 31/01/2013 tarihli sözleşmeden önceki tarihli olduğu, buna göre sözleşmenin C/30 maddesinin 2.paragrafının davacı-birleşen davalı Armaplast....Ltd.Şti. tarafından ihlali söz konusu olmadığından bu maddenin ihlali gerekçesine dayanarak tazminat talep edilmesinin de yerinde olmadığı, istinaf konusu hususların alınan bilirkişi heyeti raporundaki teknik ve mahallinde yapılan incelemelere dayalı değerlendirmelerle açıklığa kavuşturulmuş oldukları, 18/01/2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, birleşen 2015/896 Esas sayılı dosyadaki talep kalemlerinden biri olan, davacı-birleşen davalının sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işin yapımında 1 yıl gecikme yaşandığı ve bu yüzden zarara uğranıldığı hususu bakımından davalı-birleşen davacı defter ve kayıtlarının incelenmesi gerektiği belirtilmiş ise de, istinaf dilekçesinde bu talep kalemine ilişkin olarak açık bir istinaf itirazı bulunmadığı, istinaf dilekçesinde bahsi geçen İSKİ'den gelen müzekkere cevaplarına göre davacı-birleşen davalı alacağından düşülmesi gereken miktarlar ile İSKİ tarafından kesilen toplam cezalar tutarı 1.278.182,50 TL'nin ve MPE tarafından yapıldığı belirtilen 1.594.613,00 TL'lik mühendislik ve tasarım bedelinin davacı-birleşen davalı alacağından mahsubu gerektiğine dair itirazların asıl davaya cevapta ileri sürülen mahsup savunmaları oldukları, buna göre davalı-birleşen davacı tarafça kendi ticari defter ve kayıtlarının incelenmemesi ve davacı-birleşen davalı tarafın defterlerinin yetkisiz mahalde incelettirildiği hususları da istinaf itirazı olarak dile getirilmiş ise de, istinaf edenin sıfatı ve yukarıda değerlendirilen istinaf sebepleri gözetildiğinde, bu hususların davalı-birleşen davacının istinafına konu talep kalemleri yönünden esasa etkili olmadığı, istinaf dilekçesinde yazılı olan diğer istinaf itirazlarının ise, asıl ve birleşen 2016/147 Esas sayılı davalarda verilen kısmen kabul kararlarına ilişkin oldukları, yukarıda belirtildiği üzere bu kararlara karşı davalı-birleşen davacı tarafça yapılmış bulunan bir istinaf başvurusu bulunmadığından, bunlara dair Dairemizce bir istinaf incelemesi yapılamayacağı, bu açıklamalar doğrultusunda davalı-birleşen davacı vekilinin birleşen 2015/896 Esas sayılı davasına yönelik istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1

. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ve birleşen 2015/896 Esas sayılı davada davalı vekili ile davalı ve birleşen 2015/896 Esas sayılı davada davacı vekili ayrı ayrı verdikleri temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçelerinde belirttikleri sebepler ile aynı temyiz itirazlarını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, taraflar arasında imzalanan 31/01/2013 tarihli alt yüklenici sözleşmesine dayalı olarak alacak, kesin teminat mektubunun 1/2'lik kısmının iadesi ve bu tutar yönünden uygulanan banka masrafının davalıdan tahsili ve sözleşmenin C/30 maddesi 2. paragrafında davacı için getirilen yükümlülüğün haklı nedenle feshi talebine, birleşen İstanbul 15 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/147 Esas sayılı dava, davalı-birleşen davacıya verilen kesin teminat mektubunun asıl davaya konu edilen 1/2'lik kısmı haricinde kalan 1/2'lik kısmının hükümsüzlüğü ve iadesi ile bu tutar yönünden uygulanan banka masrafı ve faizinin davalı-birleşen davacıdan tahsili, birleşen İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/896 Esas sayılı dava ise, davacı-birleşen davalının sözleşme kapsamındaki taahhütlerini yerine getirmeyerek sebepsiz zenginleştiği, ayrıca işin yapımında 1 yıl gecikmeye neden olarak davalı-birleşen davacının zararına sebep olduğu, ticari itibarını zedelediği, ayrıca sözleşmenin 30 maddesine aykırı hareket ederek kazanç kaybına sebep olduğu iddiasıyla alacak ve tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı ve birleşen 2015/896 Esas sayılı dosyada davalı vekili temyiz dilekçesinde, davalı yüklenici MPE Mühendislik İnşaat Taah. ve Dış Tic. A.Ş.'nin 10.10.2014 ve 25.12.2014 tarihli ihtarnamelerle temerrüde düşürüldüğü hususunun mahkemelerce gözden kaçtığını, bu ihtarlarda gecikme faizine konu edilen alacak kalemlerine ilişkin bir talebin olmadığına karar verildiğini ve asıl dava kapsamında talep ettikleri gecikme faizi isteminin reddedildiğini ileri sürerek, kararın bu nedenle de bozulmasını istemiştir.

İhtar ile amaçlanan, borçludan borcun istenmesi ve ifa olarak onu kabule hazır olunduğunun borçluya bildirilmesidir. Bu bakımdan borçluya gönderilen ihtarda açıkça istenilen para borcunun miktar olarak gösterilmesi ve bunun ödenmesinin istenmesi gerekir. Örneğin alacaklının gönderdiği ihtarda "Bana olan para borcunuzu ödeyiniz" demesi yeterli değildir. Ödenmesi istenen para borcu tutar olarak gösterilmelidir.

İhtar ile amaçlanan, borçludan borcun istenmesi ve ifa olarak onu kabule hazır olunduğunun borçluya bildirilmesidir. Bu bakımdan borçluya gönderilen ihtarda açıkça istenilen para borcunun miktar olarak gösterilmesi ve bunun ödenmesinin istenmesi gerekir. Örneğin alacaklının gönderdiği ihtarda "Bana olan para borcunuzu ödeyiniz" demesi yeterli değildir. Ödenmesi istenen para borcu tutar olarak gösterilmelidir.

Somut olayda davacı taşeron Armaplast Polyester San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından 10.10.2014 ve 25.12.2014 tarihlerinde keşide edilen ihtarnamelerde ödenmesi istenilen bir miktar belirtilmemiş olup, bu haldeki ifa talebi davalı MPE Mühendislik İnşaat Taah. ve Dış Tic. A.Ş'yi temerrüde düşürecek nitelikte olmadığından davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesince yapılan ve yukarıda ilgili bölümde yer verilen değerlendirmelerin usul ve yasaya uygun olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, tarafların itirazlarını karşıladığı anlaşıldığından tarafların temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400,00 TL duruşma vekalet ücretin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6641, Karar No: 2014/22319, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6641 E.  ,  2014/22319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5185, Karar No: 2019/6192, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5185 E.  ,  2019/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 05/07/2018 tarih ve 2018/298-2018/767 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı Sertrans Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Ercan Seramik San. Tur. ve Tic. A.Ş’nin İtalya'dan ithal ettiği kalite ayrım ve paketleme makinası için müvekkil şirket nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi tanzim edildiğini, emtianın İtalya’dan sigortalı şirketin mukim olduğu Bilecek’e taşınması işinin davalı Sertrans Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yerine getirildiğini, davalıya tam ve sağlam olarak teslim edilen makinanın hasarsız olarak gümrüğe getirildiğini, gümrük yetkililerince malın kontrol amacıyla indirilmesi talimatı verilmesi üzerine, boşaltma işleminin diğer davalı tarafından yapıldığını, boşaltma işlemi sırasında bir kap eşyada hasar meydana geldiğini, bu eşyanın sigortalı firmaya Bilecik’teki fabrikasında hasarlı olarak teslim edildiğini, hasarın müvekkili tarafından eksper raporu doğrultusunda ödendiğini, her iki davalının oluşan hasardan ve zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 12.011,00 TL’nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Sertrans Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, sigorta poliçesinin teminat verdiği tarihler dışında ödeme yapıldığını, boşaltmanın müvekkili şirket tarafından yapılmadığını, kaldı ki boşaltmanın diğer davalı tarafından yapıldığının davacı tarafından da kabul edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin söz konusu tahliye işlemini yapmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.