muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33026, Karar No: 2013/11538, Tarih: 11.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33026 E.  ,  2013/11538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tapu kaydında malik sıfatı bulunan Maliye Hazinesinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğundan katılan Hazine vekilinin ve sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- minin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre katılan hazine vekilinin eksik incelemeye, cezanın ertelenmemesi gerektiğine, sanığın eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan hazine yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hük- molunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1100 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Maliye Hazinesine verilmesine" ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMA- SINA), 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2476, Karar No: 2024/2637, Tarih: 11.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2476 E.  ,  2024/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.06.2024

SAYISI : 2020/105 E., 2022/76 K.

ASLİ MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 06.02.2012

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.03.2024 tarihli ilamıyla mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin onama kararına karşı davalı vekili ... karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 25.06.2024 tarihli ek karar ile karar düzeltme isteminin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz isteminin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin süre yönünden reddine yönelik Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25.06.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dairemizin onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunduğundan değerlendirmenin de Dairemizce yapılması gerekir. Bu nedenle yerel mahkemenin 25.06.2024 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Yerel Mahkeme tarafından verilen karar, davalı vekiline 21.05.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; karar düzeltme dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 24.06.2024 tarihinde verilmiştir.

Karar düzeltme isteminin, HUMK'un 440. maddesindeki 15 günlük yasal sürenin dolmasından sonra yapılmış olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Yerel Mahkemenin verilen 25.06.2024 tarihli ek kararının re'sen KALDIRILMASINA,

Davalı ... vekilinin karar düzeltme talebinin süre yönünden REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3197, Karar No: 2013/5531, Tarih: 04.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3197 E.  ,  2013/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Susuz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :31.05.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Susuz Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2010 tarihli davanamesi ile davalıların evlenmeye engel teşkil edecek derecede yakın hısım (dayı-yeğen) oldukları gerekçesiyle evliliklerinin butlanına karar verilmesi istenmiştir (TMK md. 145/4). Davalıların evlenmeye engel teşkil edecek derece yakın hısım olmadıkları ve bu duruma yol açan nüfus sicilindeki kayıtların hatalı olduğu yönündeki savunmaları karşısında mahkemece, davalılara nüfus kayıtlarını düzeltmek için dava açıp bildirmek üzere kesin süre verilmiş; davalıların kesin süre içinde süreye konu davayı açıp mahkemeye bildirmedikleri gerekçesiyle, evliliklerinin butlan nedeniyle iptaline karar verilmiştir. Ne var ki; temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgelerden; mahkemece verilen kesin süre dahilinde Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/177 esas sayılı dosyasında nüfus kayıt tashihi davasının açıldığı anlaşılmaktadır. Açılan nüfus kayıt düzeltimine ilişkin dava, evliliğin butlanına ilişkin davanın esasını etkileyeceğinden, bu davanın sonucunun "bekletici sorun" (HMK md. 165/1) yapılıp, sonucu da değerlendirilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/1088, Karar No: 2012/34661, Tarih: 19.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1088 E.  ,  2012/34661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun sübutuna ve noksan araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında belirlenen adli para cezası hesaplanırken TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca indirim ve arttırımların gün sayısı üzerinden yapıldıktan sonra TCK.nun 52. maddesi uyarınca sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken dayanağı olan yasa ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 13/3. madde ve fıkrası gereğince hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin edilen 500 TL temel adli para cezası ile TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 416 TL adli para cezasına yönelik bölüm çıkarılarak yerine “25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak “20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükme TCK.nun 52/2. maddesine göre bir gün 20 TL'den çarpılarak neticeden 400 TL adli para cezasına hükmedilmesi ibaresinin ilavesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5908, Karar No: 2022/15815, Tarih: 29.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5908 E.  ,  2022/15815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 30.06.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 19/05/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların okul binasının çatısından söktükleri klimaya ait parçaları bir çuvalın içine koyduktan sonra sanığın okul bahçesinde oynamaya devam eden suça sürüklenen çocukların yanına gelip, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’ı tokatlayarak bu çuvalı alıp gitmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148 ve devamı maddelerine konu yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının takdirinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesine göre üst dereceli olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 29/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7965, Karar No: 2015/2380, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7965 E.  ,  2015/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10524, Karar No: 2020/13643, Tarih: 14.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10524 E.  ,  2020/13643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, mahallinde yapılan itirazın, Malatya 1. Ağır ceza Mahkemesinin 2016/833 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında katılana yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın tüm aşamalarda, olay anında ruhsatsız silahı ile katılanın ayaklarına doğru 2 el ateş ettiğini, sonra yere düşen kovanları toplayıp diğer sanık ... ile birlikte araca binip olay yerinden uzaklaştıklarını beyan eden samimi ikrarı, diğer sanık ...'in ise katılan ile aralarında itiş kakış yaşandığı esnada silah sesi duyduğunu, ardından katılanın yere düştüğünü, diğer sanık ...'nın ise yerdeki kovanları topladığını beyan etmesi, katılanın vücudundan çıkarılan mermi çekirdeğinin, sanıkların daha sonra kolluk kuvvetine teslim ettiği silahtan atılmadığına dair kriminal raporu dikkate alındığında, sanığın diğer sanık ... ile birlikte iştirak halinde silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 16.10.2017 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak TCK'nin 64/1. maddesi gereğince, kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9659, Karar No: 2010/1138, Tarih: 02.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9659 E.  ,  2010/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/05/2008 tarih ve 2007/307-2008/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı ... Özel Sağlık Hiz. Med. Tic. San. Ltd. Şti.'nin ortakları olduğunu, davalının ise bu şirkete 10 yıllığına tek başına müdür olarak atandığını ancak davalının müdürlük görevini gereği gibi yapmadığını, şirket faaliyetlerini davacılardan gizleyip bilgi vermekten kaçındığını, şirkete ait demirbaşları satmaya başladığını, şirkete ait çeklerin karşılıksız çıkmasına sebep olduğunu, müvekkillerinin haberi olmadan şirkete ait hisse devirleri yaparak buna dair kararlar aldığını, bu kararlar altına müvekkilleri adına sahte imzalar attığını belirterek davalının müdürlük görevinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, şirket müdürü davalının yargılama sırasında görevinden istifa ettiği, davanın konusunun kalmadığı, bilirkişi incelemesine göre, davalının şirket için alınan mallara ait fatura bedellerini zamanında ödemediği, ödeme için verdiği çeklerin karşılıksız çıktığı ve personel ücretlerini ödemediği, şirket aleyhine icra takipleri yapılmasına sebep olduğu, hisse devirlerine yönelik sözleşme altındaki imzaların kim tarafından atıldığının davalı tarafından denetlenmediği, bu nedenle şirket yönetimi için gerekli ihtimam ve özenin gösterilmediği, dolayısıyla davalının aleyhine dava açılmasına sebep olduğu bu nedenle vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu olması gerektiği sonucuna varılarak, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/621, Karar No: 2019/731, Tarih: 20.06.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/621 E.  ,  2019/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 21. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.07.2016 tarihli ve 2015/1301 E.-2016/473 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2016/32737 E.- 2017/2570 K. sayılı kararı ile;

"... Davacı, Van İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının görevinin 2014 yılı için vize alınan işçiler arasında yer aldığı, bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek anılan alacak kaleminin reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev unvanları (pozisyonları) Maliye Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı “İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun”un 89 uncu maddesi ile değiştirilen 6245 Sayılı Harcırah Kanununun 3/g maddesi ise;"Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder." hükmünü içermektedir.

6360 sayılı Kanun ile tüm büyükşehir belediyelerinde belediye sınırının il mülki sınırı haline getirilmesi ''memuriyet mahalli'' tanımının uygulanmasında tereddütlere yol açtığından, uygulamada birliğin sağlanması için Maliye Bakanlığı tarafından 27.11.2014 tarihli ve 29188 sayılı Resmi Gazete'de "Harcırah Kanunu Genel Tebliği" yayımlanmıştır. Buna göre;

"Yapılan düzenleme ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan belediyelerde eski uygulamanın devamı sağlanmış, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde görev yapan memur ve hizmetliler için yeni bir memuriyet mahalli tanımı yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.