muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11599, Karar No: 2012/14853, Tarih: 11.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11599 E.  ,  2012/14853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, müvekkili şirketin Konyaaltı Koleji Özel ... İlköğertim Okulu adı altında İlköğretim düzeyi eğitim faaliyeti yaptığını, müvekkili Müzeyyen'in okulun kurucusu, müvekkili Mete'nin okulun Müdürü ayrıca her ikisinin de aynı zamanda okulun öğretmeni olduğunu, davalının ise müvekkili okuldaki bir öğrencinin velisi olduğunu, davalı hakkında hizmet bedeli olan senetlerin ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını, davalının, icra dosyasına okula olan borcunu ödemek zorunda kaldıktan sonra diğer velileri etkilemek ve okula zarar vermek için harekete geçtiğini, en son olarak internetteki blog sayfasından müvekkili okul ve kurucuları hakkında yazılar yazmaya başladığını, sözü edilen yazıların, müvekkilleri yönünden hakaret içeren küçük düşürücü kişilik haklarına zarar veren içerikte olduğunu belirterek, manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalı vekili, yazı içeriklerinin tamamen gerçekleri yansıttığını, tazminat hakkı doğmayacağını, kişilerin hizmet aldıkları çeşitli kurumlarla ilgili olumlu olumsuz düşüncelerini internet ortamında samimiyetle paylaştıklarını, hatta şikayet platformları oluşturulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından yazılanların muhatapları olan okul ve idarecilerin dışında kişilerin de görebileceği internet ortamında yazılmış olduğu, davalının yazılanları kişilik haklarına saldırı oluşturur biçimde üçüncü kişilerle paylaştığı, olumlu eleştiri maksadını aştığı, davalının basın mensubu olmadığı, basına anayasal görevi gereği tanınan haklardan yararlanamayacağı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazılarda; "okul müdürü Sayın ... ve Müzeyyen hanım ile yapmış olduğumuz toplantıda tek bir cümlenin dahi sonunu getiremediği, konuşulabilen hemen hiçbir somut sorun bulunmadığı, nedeninin ise açık olduğu çünkü karşısında bulunan idarecilerin velileri dinlemekle velilerin sorunlarını algılamak suretiyle bu sorunlara çözüm önerilerini sunmak gibi bir dertleri bulunmadığı, yeri geldiğinde karşısındaki veliyi sindirme

Dava konusu yazılarda; "okul müdürü Sayın ... ve Müzeyyen hanım ile yapmış olduğumuz toplantıda tek bir cümlenin dahi sonunu getiremediği, konuşulabilen hemen hiçbir somut sorun bulunmadığı, nedeninin ise açık olduğu çünkü karşısında bulunan idarecilerin velileri dinlemekle velilerin sorunlarını algılamak suretiyle bu sorunlara çözüm önerilerini sunmak gibi bir dertleri bulunmadığı, yeri geldiğinde karşısındaki veliyi sindirme

odaklı bir saldırı davranışın söz konusu olduğu, kullanılan vücut dilinin bile diyalogu daha başlamadan bitiren tarza sahip olduğu, iletişimsizlik sorununa bir tanı koymak gerekirse bunun adına ancak amatörlük denebileceği, ayrıca velilerle diyalog geliştirme çabasına girişmeyen okul idaresine buradan seslenmeye devam edeceği, temennisinin bir özel kolejde ilişkilerin hangi zeminler üzerinde yürütülmesi gerektiğine dair bir takım fikirlerin ortaya çıkması olduğu,okulun yönetim kadrosunda başlayan bir amatörlüğün atılan her adımın sonrasında adeta sırıtır hale geldiği,.... " belirtilmiştir.

Davaya konu yazılar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, çocuğunu okuttuğu okuldan beklentileri karşılanmayan bir velinin şikayetlerinin dile getirildiği ve eleştiri mahiyetinde olduğu, kişilik haklarına saldırı oluşturulabilecek bir yoruma yer verilmediği sonucuna varılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacılar yararına bozulmadığı, davalı yönünden de hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve böylece davacıların kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir. Mahkemece, istemin tümden reddedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3542, Karar No: 2012/1663, Tarih: 05.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3542 E.  ,  2012/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, üyesi olduğu davalı kooperatifin 06.12.2009 tarihli genel kurulunda yönetim kurulunun 04.04.2008 tarihinde arsayı 129.000,00 TL'ye aldığının kabulüne, arsaya karşılık 16 bağımsız bölüm verildiğine, geçmiş dönem aidat ödemelerinin kabulüne , daire ve dükkan maliyetlerinin kabulüne karar verdiğini, alınan kararlara karşı çıkmasına rağmen muhalefetinin tutanaklara geçmediğini ya da eksik geçtiğini, genel kurulda üyelerin zararına sonuç doğuracak haksız ve hukuka aykırı kararlar alındığını, kooperatif işlerinin oldu bittiye getirildiğini, geleceğinin riske sokulduğunu ileri sürerek, genel kurulda alının kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kurulda alınan kararlardan 3. madde dışındakilere karşı herhangi bir muhalefet şerhi ve karşı oy yazısı bulunmadığını, bu maddeye ilişkin red oyu ve gerekçesinin ise Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi anlamında bir muhalefet şerhi olmadığını, bu nedenle genel kurul kararlarının iptalini isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,davacının genel kurul toplantısında arsa bedeline ilişkin karara açıkça muhalif kaldığı, alınan diğer kararlara ise muhalefetinin bulunmadığı tutanakla sabit olmakla, diğer talepler açısından davanın reddinin gerektiği, arsa bedelinin 129.000,00 TL. olarak belirlenmesi yönündeki genel kurul kararının bilirkişi raporunda açıklandığı üzere usul ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı kooperatifin 06.12.2009 tarihli genel kurul kararının 3. maddesinin iptaline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı kooperatifin 06.12.2009 tarihli Genel Kurulunun 3. maddesinde " 04.04.2008 tarihinde yönetim kurulu tarafından 129.000,00 TL. bedelle alındığı iddia edilen arsanın ve 16 bağımsız bölüm karşılığında kooperatif yapıldığı hususu görüldü, oylamaya sunuldu oy çokluğu ile kabul edildi. ... ve... adına vekaleten katılan eşi ... satın alındığı tarihlerde genel kurulun bilgisi dışında alındığını iddia ettiklerinden dolayı red oyu kullandılar" şeklinde alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle

iptaline karar vermiş ise de, verilen karar yeterli incelemeye dayanmamaktadır.Hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, anılan genel kurul kararında bir taraftan arsanın 129.000,00 TL. bedelle alındığı belirtilmekte iken, diğer taraftan bu arsanın 16 bağımsız bölüm karşılığı alındığının belirtilmesinin kendi içinde çelişki oluşturduğu, bu konunun genel kurul gündemine alınması ve görüşme yapılarak karara bağlanmasının nedeninin anlaşılmadığı, arsa sahiplerine ek bir ödeme yapılmasının temini yada bilançonun gerçeğe aykırı olarak oluşturulması amacıyla böyle bir kararın alınmış olabileceği, bu durumda ise kararın yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı kabul edilebileceği görüşü bildirilmiştir. Dosyada mevcut 27.03.2008 tarihli düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde 16 bağımsız bölümün arsa sahiplerine ait olacağı belirtilmesine rağmen genel kurulda arsa bedeli olarak 16 dairenin yanı sıra 129.000,00 TL. daha eklenmesinin nedeni ve dayanağı bilirkişi raporu ile de kesin olarak tespit edilememiştir. Ayrıca dosyada bulunan 31.08.2009 tarihli konrtrolör raporunda arsa bedeli olarak bir kısım ödemelerin yapıldığı belirtilmiştir. Davalı kooperatifçe de söz konusu 129.000,00 TL'nin tapuda alım satım bedeli olarak gösterilen bir değer olduğu, kooperatifçe ödenmeyeceği, üyelere ek yükümlülük getirmeyeceği savunulmuştur. Bu durumda mahkemece yeniden inceleme ve değerlendirme yapılarak, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yer almayan bir paranın ödenmesi yönünde alınan kararın kooperatif yararına olup olmadığı,davalı kooperatifin savunmasında belirttiği gibi bu paranın kooperatif bütçesinden çıkıp çıkmayacağı, arsanın harca esas değeri ile ilgili olup olmadığı, değilse daha önce ödendiği kontrolör raporunda belirtilen 26.100,00 TL. paranın hangi nedenle ödendiği hususları üzerinde yeterince durularak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönlerden eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14906, Karar No: 2018/27192, Tarih: 13.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14906 E.  ,  2018/27192 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa ... Bakım Merkezi Komutanlığı ... ... işyerinde boya temizleme ve kumlama işinde çalıştığını, çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden olduğunu ileri sürerek, bu hususun tespiti ile toplu iş sözleşmesi uyarınca hesaplanacak fazla mesai ücretinin ve kısa çalışma primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;davacının parça yıkama ve temizleme potasında cam parçaları, kum iriliğinde metal parçaları, hava ile malzeme yüzeyine püskürtülerek temizlenmesi ve tekrar boyanmak üzere hazır hale getirilmesi faaliyetlerini yürüttüğünü, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmeliğin içerisinde kurşun ve arsenik bulunan, havalandırma imkanı olmayan iç mekanlarda yapılan boya ve baskı işlemlerini kapsadığını,iş yerinde İş Hijyeni Ölçüm, Test ve Analizi Ortam Gürültü Ölçümde tespit edilen değerlerin normal seviye aralığında olduğunu,tüm tedbirlerin alınmış olduğunu,işçilerde herhangi bir mesleki rahatsızlığa rastlanılmadığını,işçilerin çalışma sürelerinin yönetmelikte belirtilen işler kapsamına girmemesi nedeni ile 8,5 saat olarak düzenlendiğini,yönetmelik kapsamına girmemeleri nedeni ile kısa çalışma prim ödemesinin yapılmadığını, çalışma süresi gözetilmeden işçilerin tamamına saat ücretlerinin %15 oranında verimliliği teşvik primi ödemesi yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Safahatı:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Safahatı:

Mahkemece,mahallinde istinabe suretiyle yaptırılan keşif sonrası alınan rapor ve tüm dosya kapsamından,Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelikte kurşun ve arsenik ifadesi yer almakla birlikte mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesinden iş yerinde kullanılan kimyasalların ürün güvenlik bilgi formları ve risk içerikleri değerlendirildiğinde bu ürünlerin kanserojen ve toksit etkileri olduğu, geri dönüşü olmayan zararlara neden olması muhtemel maddeler olduğu,solunduğu yahut cilt yoluyla temasta bulunulduğunda cildi tahriş ettiği,yutulması halinde akciğerde hasara neden olabileceği, çalışma sırasında işçilerin maske kullanarak sağlık yönünde sorun olmuşmasının engellenmesi yönünde uygulama yapıldığı,yönetmelik gereğince "dar mekanlarda iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık renkli baskı ve harf matbaacılığı (tipografi) işleri" kapsamında değerlendirilebileceği,davacının yaptığı işin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik Kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvusu:

İlk derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili istinaf başvurunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince,bilirkişinin de tespit ettiği ve davalının yargılama aşamasında dile getirdiği üzere, davalı işyerinde yapılan işin niteliğinde hataya düşüldüğü,davalı işyerinde boya işi yapılmayıp, yapılan işin boya söküm işi olduğu,bu nedenle ilgili Yönetmelik’in “…dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık....işleri." nitelemesine boya söküm işinin girmediği, işyerinin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olmadığı gerekçesi ile davalı bakanlığın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dava konusu yaptığı çalışma dönemi itibariyle çalıştığı işyerinin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; işyerinde keşfen düzenlenen raporda davacı tarafından kullanılan malzemelerin kurşun ve arsenik içermediği,ancak kullanılan kimyasalların kanserojen ve toksik etkileri olduğu ve geri dönüşü olmayan zarara neden olması muhtemel maddeler olduğu ve özellikle ortamın havalandırmasının da yetersiz olduğu dikkate alındığında günde azami 7.5 saat çalışılması gereken işler kapsamda değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda; işyerinde keşfen düzenlenen raporda davacı tarafından kullanılan malzemelerin kurşun ve arsenik içermediği,ancak kullanılan kimyasalların kanserojen ve toksik etkileri olduğu ve geri dönüşü olmayan zarara neden olması muhtemel maddeler olduğu ve özellikle ortamın havalandırmasının da yetersiz olduğu dikkate alındığında günde azami 7.5 saat çalışılması gereken işler kapsamda değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Davacının kullandığı her bir boya, astar malzemesinin insan ve çevre için zararlı, teneffüs edildiğinde ve deriye temas edildiğinde tehlikeli olduğu, deri ile temasında hassasiyet oluşturduğu, gözleri ve cildi tahriş edici olduğu, ayrıca ortamda bulunmasının zararlı etkilere yol açtığı dosyaya sunulan bilgi güvenlik belgelerinden anlaşılmıştır.

İŞGÜM’ün en son tarihli 28.05.2015 tarihli görüşünde ise; "MADDE 4 - (1) Bir çalışanın günde ancak yedi buçuk saat çalıştırılabileceği işler aşağıda belirtilmiştir.

a) Kurşun ve arsenik işleri:

...

6) İçinde kurşun ve arsenik bulunan boya ve vernik gibi maddelerin kullanıldığı emaye, güderi, meşin, kauçuk, çini, cam, yapma süs taşları, yapma çiçek ve oyuncak yapımı işleriyle bina, dokuma ve otomobil boyacılığı ile dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığı (tipografi) işleri.

Yukarıda verilen madde metni incelendiğinde "dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığı (tipografi) işlerinde içinde kurşun veya arsenik bulunması durumundan bağımsız olarak günde ancak 7,5 saat çalışılabileceği değerlendirilmekle birlikte söz konusu görüşümüz halihazırda Ek-1 de yer alan yazımızla da Milli Savunma Bakanlığına iletilmiştir.

Dolayısıyla içinde kurşun veya arsenik bulunsun veya bulunmasın; dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığa (tipografi) işlerinde çalışma ortamında her ne kadar havalandırma, kişisel koruyucu ekipmanların kullanımının sağlanması vb. önlemler alınsa dahi ortamdaki tehlikenin mevcut bulunduğu ve söz konusu tedbirlerin tehlikenin varlığını değiştirmediği, ancak bu önlemler yoluyla çalışanların sağlık ve güvenliği açısından riskin azaltıldığı mütalaa edilmekte, bu işlerin de Yönetmelik hükümleri içerisinde yer aldığı ve günde ancak 7,5 saat çalışılabileceği değerlendirilmektedir şeklinde görüş bildirilmiştir.

İŞGÜM’nün 25.09.2014 tarihli önceki görüşünde “... iç mekan, dar mekan, sağlığa uygun havalandırılmayan mekanlardan çalışılan ortam havasında söz konusu işyerinde sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiği, bunların tespitinde de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının belirleyici olacağı” ibaresi geçtiğinden ortamda zararlı maddelerin olması durumunda bu mekanın da 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamına girdiği düşünülebilir.

İŞGÜM’nün 25.09.2014 tarihli önceki görüşünde “... iç mekan, dar mekan, sağlığa uygun havalandırılmayan mekanlardan çalışılan ortam havasında söz konusu işyerinde sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiği, bunların tespitinde de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının belirleyici olacağı” ibaresi geçtiğinden ortamda zararlı maddelerin olması durumunda bu mekanın da 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamına girdiği düşünülebilir.

Ayrıca, İzmirdeki gemi boyama atölyesinde başka bir dosyadan yapılan keşif ve bilirkişi raporlarında da her türlü önlem alınsa dahi ortamdaki tehlikenin mevcut bulunduğu ve söz konusu tedbirlerin tehlikenin varlığını değiştirmediği görüşüne varılmıştır. Boyacılıkta kullanılan boya, reçine, astar v.b maddelerin vücuda zararlı olan bir çok kimyasal bileşikten oluştuğu, uygulama sırasında zehirli-uçucu gazlar çevreye yayıldığından ortamda zarar riskinin mevcut olduğu, sınır değerlerin altında kalması durumunda yasal olarak çalışmanın yapılabileceği sınırı aşan değer mevcutsa işyeri kapatılmasına kadar giden yaptırım uygulanacağı göz ardı edilemez.

Dairemizden geçen emsal dava dosyalarında da davacı ile aynı işi yapan işçiler bakımından yaptıkları işin bu Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği kabul edilmiştir.(Dairemizin 2015/23996 2015/24002 2015/24003... esas sayılı dosyalar)

Bu nedenle davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması/Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği, fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

2-Uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi olan 24. ve 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinde tüm primler düzenlenmiş ve maddenin ğ-(4) bendinde “Bu maddede sayılan primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenemez” denilerek tüm primler bu kapsama alınmıştır.

24. ve 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

24. ve 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme dikkate alındığında Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinden, toplu iş sözleşmesi uyarınca bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsup edilmesi gerekmektedir.Açıklamak gerekirse toplu iş sözleşmesinde “Fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için belirtilen primler ödenmez” denildiği dikkate alındığında, belirlenen fazla çalışma ücretinden mahsup yapılırken ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin bütünü değil sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerekir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre fazla çalışma olarak değerlendirilen yedi buçuk saat üzeri çalışmalar için varsa ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma primi belirlenerek fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya göre karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14815, Karar No: 2024/15645, Tarih: 06.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/14815 E.  ,  2024/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2131- 2018/803

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM :Sanıkların; TCK'nın 309/1, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi

Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2018/3136 Esas, 2019/1937 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2023 tarihli ve KD-2023/43858 Karar Düzeltme sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu;