muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23, Karar No: 2019/441, Tarih: 11.04.2019

Davalı borçlu itirazında araç maliki olmadığını belirtmediği gibi bu beyanı ancak davaya cevap dilekçesinde ileri sürmüştür.

Davanın açıldığı tarihte dahi Mustafa, hasara uğrayan yükü taşıyan aracın kayden malikidir.

Aracı noter vasıtasıyla satmasına rağmen kayden devretmemiş, bu yönde üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemiştir. Davacı, dava açarken aracın kayden maliki kim ise ona karşı davasını yöneltecektir. Noter vasıtasıyla satışın yapıldığını bilmesi mümkün olmadığı gibi bunu bilmesini beklemek dahi mümkün değildir.

Davacıyı yanıltma icrai bir hareketle olabileceği gibi ihmali bir hareketle de olabilecektir.

Davanın niteliğinin itirazın iptali veya alacak davası olmasının HMK 327/2.maddenin uygulanması açısından bir farkı bulunmamaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun somut olaya birebir uyan 1975/10-1104 E, 1977/429 K sayılı 27.4.1977 tarihli emsal kararında da “...davalı önceki malik Kara Yolları Trafik Tüzüğünün 25/B maddesi uyarınca üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemek suretiyle trafik kaydını üzerinde bırakmış ve bunun sonucu olarak davacının yanılarak kendi aleyhine dava açmasına sebebiyet vermiştir. Bu durum karşısında davalı ... Kalkan lehine avukatlık parası hükmedilemez.” denmek suretiyle davalı lehine vekalet ücreti takdirinin mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Davalının cevap dilekçesiyle araç maliki olmadığını bildirdikten sonra, davacının davasından feragat etmemiş olması da takdir edilecek vekalet ücreti açısından sonuca etkili değildir.

Sonuç olarak, icra takibinin yapıldığı, davanın açıldığı tarihte kayden araç maliki olan davalının sonradan araç maliki olmadığının anlaşılması halinde, dava açılmasına kendisinin sebep olması nedeniyle HMK 327/2. maddesi gereğince lehine vekalet ücreti takdirin mümkün olmadığı, Yerel Mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/3239, Karar No: 2024/8652, Tarih: 26.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3239 E.  ,  2024/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/248 E., 2020/196 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan cezanın süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/171 Esas, 2019/479 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2019/248 Esas, 2020/196 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın banka hesap hareketlerinin rutin bankacılık faaliyeti kapsamında olduğuna,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın banka hesap hareketlerinin rutin bankacılık faaliyeti kapsamında olduğuna,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş. de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek; sanığın sadece bir kaç defaya mahsus para yatırma eylemlerinin rutin bankacılık işlemleri kapsamında sayılması gerektiği, dolayısıyla sanığın örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 12.02.2020 gün ve 2019/248 Esas, 2020/196 sayılı Kararını 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11478, Karar No: 2012/3973, Tarih: 27.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/11478 E.  ,  2012/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 62/1, 53/1, 51/. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş bulunan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birince fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelendiği halde TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15628, Karar No: 2010/703, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15628 E.  ,  2010/703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7652, Karar No: 2015/931, Tarih: 21.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7652 E.  ,  2015/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Polis Merkezi Amirliği görevlileri tarafından, suça konu eylemin 30/09/2012 tarihli tutanak ile tespit edilmesi karşısında, 30/09/2012 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 05/11/2012 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, doğal sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan... mahallesi,....sokakta bulunan, sanığın müdürlüğünü yaptığı marketin önüne izin alınmadan 1.5x10 metre ebatlarında, sundurma yapıldığının tespit edilmesi üzerine açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesinde, bahse konu yere market el arabalarının muhafazası için sundurma yaptıklarına ilişkin beyanda bulunmuş olmasına rağmen, savunmasında, kendisinin 2012 yılı ocak ayında, marketin ....şubesine müdür olarak görevlendirildiğini, işe başladığı tarihte, bahse konu uygulamanın zaten mevcut olduğunu, kendisinden önce bu yerin müdürlüğünü ... isimli şahsın yaptığını, ayrıca mağaza müdürü olarak kendilerinin, bu tip uygulamaları yaptırma görevinin bulunmadığını, bu kapsamda karar verme yetkisinin mağaza sahibi olan ....'na ait olduğuna ilişkin beyanı karşısında, suça konu eylemle ilgili olarak sorumluluğu olabilecek kişi veya kişiler hakkında Cumhuriyet başsavcılığına suç ihbarında bulunularak, dava açılması halinde, her iki dosyanın birleştirilip, bahse konu yerin doğal sit alanı olarak tescil edilmesine ilişkin ilgili tescil ve ilan tutanakları ile beyanlar hanesi görünecek şekilde tapu kaydının bir örneği dosyaya getirtilip, mahallinde, inşaat mühendisi ve fen bilirkişilerin katılımı ile keşif icra edilerek, suça konu müdahalenin niteliği belirlenip, ayrıca, hükümden sonra, 11/10/2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 ve 65/4 maddeleri de dikkate alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunu takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile beraatine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8167, Karar No: 2018/18292, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/8167 E.  ,  2018/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin internet ortamında işverene hakaret ettiği gerekçesiyle davalı işveren tarafından savunmasının alındığını ve akabinde de, aynı gerekçeyle iş akdinin feshedildiğini ancak internette yapılan paylaşımlarda hakaret unsuru bulunmadığı gibi feshin gerçek nedeninin sendikal faaliyetler olduğunu ileri sürerek, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin, sendikal nedenlerle değil, davacının internet ortamında davalı işvereni suçlayıcı ve imajına zarar verecek paylaşımlar yapması nedeniyle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı ...'ne hakaret suçundan beraat ettiği, dolayısıyla iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterilen hakaret fiilinin sabit olmadığı ancak her ne kadar davacı işçi sendikal nedenlerle işten atıldığını savunmuş ise de; bu hususu ispatlayamadığından sendikal nedenlerle işe iade talebi kabul edilmediği belirtilerek işe iadeye ve açıklanan gerekçeye aykırı şekilde sendikal tazminata hükmedilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine, hüküm Dairemizin 25/09/017 tarih ve 2016/21088 E, 2017/14150 K, sayılı ilamıyla işin esasın incelenmeksizin bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki bulunduğu ve davalı üniversitenin harçtan muaf olduğunun gözetilmemesinin hatalı olduğu, belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının davalı ...'ne hakaret suçundan beraat ettiği, 17/10/2014 tarihinde Devrimci ... İşçileri Sendikasına üye olduğu, davalı üniversite tarafından sendikalı 98 işçinin işten çıkarıldığı, bunlardan 88 tanesinin Dev ... iş sendikası üyesi olduğu, davacının sendikal nedenler ile işten çıkarıldığı, davalı Üniversite aleyhine açılan benzer işe iade davalarında da sendikal nedenler ile işe iade kararı verildiği gerekçesiyle sendikal neden dahil olmak üzere dava kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece feshin sendikal nedenle yapıldığı kabulüyle, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece bozma ilamında açık şekilde belirtilmesine rağmen harçtan muaf olan davalı Üniversiteye harç yükletilmesi ve akabinde bu husus tavzih ile de düzeltilemeyeceği halde HMK’nun 305/2 maddesine aykırı şekilde davalı Üniversiteye yüklenen bu harcın tavzih kararı ile kaldırılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK geçici 3/2 yollaması ile HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

1-Yasaya aykırı 22/03/2018 tarihli tavzih kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2- Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 6 numaralı bendi hükümden tamamen çıkartılarak yerine,

“6-) Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan başvurma harcı ve peşin harç toplamı olan 50,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” bendinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının 7 numaralı bendindeki "...141,60..." rakamının çıkartılarak yerine "...91,20..." rakamının yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3654, Karar No: 2008/5885, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3654 E.  ,  2008/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli ... Köyü 240 ada 10 parsel sayılı taşınmazla ilgili olduğu Orman İşletme Müdürlüğünce bildirilen ve ... Kadastro Mahkemesinin 2006/ 47 Esas sayılı dosyasında görülmekte olduğu anlaşılan orman tahdidine itiraz dosyasının dava dilekçesine ekli kroki ile memleket haritası ve çekişmeli parseli yakın komşuları ile birlikte gösteren arazi kadastro paftasına ait örneğin ölçeklerinin denkleştirilmesinden sonra her üç harita komşu ve yakın komşu parselleri bir arada gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli parselle birlikte hangi taşınmazların orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğunun anlaşılabileceği biçimde bu haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı raporun kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

2) Anılan dosya ile orman kadastrosuna itiraz davasına konu olan parsellerin ayrıca mahkeme tarafından belirlenip buna dair bir çizelge yapılarak dosyaya eklenmesi gereklidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12039, Karar No: 2017/6826, Tarih: 28.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12039 E.  ,  2017/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan Bakanlık vekili, katılan ... ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8266, Karar No: 2016/8539, Tarih: 15.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8266 E.  ,  2016/8539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8786, Karar No: 2015/3420, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8786 E.  ,  2015/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.