muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21247, Karar No: 2014/4673, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21247 E.  ,  2014/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/632-2013/267

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M. K., Av. M.K. ve Av. F. E. in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7549, Karar No: 2024/9822, Tarih: 30.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7549 E.  ,  2024/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/300 E., 2016/61 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.06.2023 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, sanığın ölümü halinde, Yargıtay'ın ilgili Dairesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca, düşme kararı verilmek üzere bozulmasına karar vermektedir. Fakat bu durumda kısa bir süre de olsa, ölen sanık hakkında yargılama faaliyetine devam edilecek iken, usul ve yasaya uygun olan zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi halinde, yargılama faaliyeti sona ermiş olacaktır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre; katılanın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve taktire dayalı bulunan hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.09.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2178, Karar No: 2010/8589, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2178 E.  ,  2010/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1233, Karar No: 2023/1572, Tarih: 22.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1233 E.  ,  2023/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/76 E., 2022/189 K.

ASIL ve BİR. DAVADA DAVACI : ...

vekili Avukat ...

ASIL ve BİR. DAVADA DAVALI : ... Beton Beton Elemanları A.Ş.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 25.11.2015

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararın davacı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum sigortalısı...'in davalı işyerinde çalışmakta iken 16.07.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralandığını ve malul kaldığını, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, Kurum tarafından sigortalıya 75.861,77 TL peşin değerli gelir bağlandığını, 4.464,64 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini ve 10.723,21 TL hastane ve tedavi masrafı yapıldığını belirterek, kusur ve miktar bakımından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; belirlenen Kurum zararından şimdilik 25.953,92 TL peşin değerli gelir, 1.488,21 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 3.574,40 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 31.016,53 TL'nin gelir bağlama onay, ödeme ve sarf tarihlerinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bozma sonrası açılan ve iş bu dava ile birleşen ... 1, İş Mahkemesinin 2020/76 Esas sayılı dosyası ile toplam 43.174,38 TL'nin (34.735,50 TL ilk peşin sermaye değerli gelir, 3.407,74 TL geçici iş göremezlik ödemesi, 5.031,14 TL tedavi masrafı, ödeme onay, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, temerrüt oluşmadığından faiz talep edilemeyeceğini, sigortalının müterafık kusuru oranında indirim yapılması gerektiğini, fazla ödemeleri kabul etmediklerini, olayda davalı şirketin kusuru bulunmadığını, işyerinde gerekli tüm önlemlerin alınmış olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, temerrüt oluşmadığından faiz talep edilemeyeceğini, sigortalının müterafık kusuru oranında indirim yapılması gerektiğini, fazla ödemeleri kabul etmediklerini, olayda davalı şirketin kusuru bulunmadığını, işyerinde gerekli tüm önlemlerin alınmış olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 25.953,92 TL peşin sermaye değerli gelirin gelir bağlama onay tarihi olan 28.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3.574,40 TL tedavi giderinin 21.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.488,21 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 06.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, SGK harçtan muaf olduğundan alınması gerekli 2.118,73 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irad kaydına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/2671 Esas 2018/600 Karar sayılı kararıyla; hükme esas alınan kusur raporunun olaya uygun, açıklayıcı ve denetime elverişli olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce; müfettiş raporu ile Mahkemece alınan kusur raporunda aynı olgular tespit edilmesine rağmen müfettiş raporunda davalı işverenin kusur oranı %100 olarak belirlenmişken, Mahkemenin aldığı kusur raporunda bu oranın %65 olarak belirlenmiş olması nedeniyle çelişki meydana geldiği, Mahkemece, bu sebeple oluşa uygun, ve çelişkileri gidermek için, iş kazasının gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden alınacak raporla tarafların kusur oranı ve aidiyetinin belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır, gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Dosyada mevcut, bilgi ve belgelerin incelenerek değerlendirilmesi sonucu 16.07.2012 tarihinde meydana gelen kazaya ilişkin tespit ve değerlendirmeler sonucunda; 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13 üncü maddesi uyarınca iş kazası niteliğinde olan ve...' in yaralanmasına sebep olan kaza olayının meydana gelmesinde; Davalı ... Beton ve Beton Elemanları A.Ş' nin yüzde 80 kusurlu olduğu, Kazazede...'ın Yüzde 20 kusurlu olduğu, anlaşılmıştır..." gerekçesiyle ası ve bozma sonrası açılarak birleşen davanın kabulü ile " 60.689,42 TL peşin sermaye değerli gelirin gelir bağlama onay tarihi olan 28.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 8.605,54 TL tedavi giderinin 11.02.2022 tarihli bilirkişi raporunda bahsedilen sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4.895,95

TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 11.02.2022 tarihli bilirkişi raporunda bahsedilen sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, meydana gelen iş kazasında sigortalının kusurunun bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 76 ncı maddesinin 4 üncü fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, bozma sonrası alınan kusur raporuna göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4736, Karar No: 2019/6042, Tarih: 01.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4736 E.  ,  2019/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/12/2016 tarih ve 2015/56 E- 2016/467 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 05/07/2018 tarih ve 2018/168 E- 2018/782 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından “ATLASJET INTERNATIONAL AIRWAYS” ibareli markanın tescili için davalı Kuruma 2004/28298 başvuru numarası ile başvuruda bulunulduğunu, davalı şirketin “ATLAS HAVACILIK A.Ş A+ŞEKİL” ibareli markasını gerekçe göstererek tescil başvurusuna itiraz ettiğini, başvuru kapsamında yer alan 37. ve 39. sınıftaki hizmetlerin davalı şirket markasının koruma kapsamında yer alan hizmetlerle aynı ve benzer olduğu gerekçesi ile nihai olarak TPMK YİDK’in 13/10/2014 tarih 2014-M-14098 sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkili şirketin davalı kurum nezdinde “ATLASJET” ibaresini içeren tescilli markalarının bulunduğunu, “ATLASJET INTERNATIONAL AIRWAYS” markasının da diğer markaların serisi olarak kullanılmak üzere tescilinin talep edildiğini, “ATLASJET INTERNATIONAL AIRWAYS” ibareli markanın 16, 35, 37, 39 ve 41. sınıflarda tescili için 2004/28303 sayılı başvuruda bulunulduğunu, başvurunun davalı şirketin markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, bu kararın Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin Yargıtay tarafından onanan 2007/46 E.-2010/71 K.sayılı kararı ile iptal edildiğini, davalı şirketin kötü niyetli itirazda bulunduğunu, müvekkilinin “ATLASJET INTERNATIONAL AIRWAYS” markası üzerinde kazanılmış hakkının bulunduğunu, “ATLASJET INTERNATIONAL AIRWAYS” markası ile davalı şirket markalarının görsel, sescil, kavramsal ve anlamsal bakımdan benzer olmadığını, “ATLAS” ibaresinin yalnızca davalı şirkete ait bir marka olmadığını, dava konusu markadaki esas unsurun “ATLASJET” ibaresi olduğunu, markanın 2004 yılından itibaren kullanıldığını, “ATLASJET” ibaresinin aynı zamanda müvekkilinin ticari unvanı olduğunu ileri sürerek YİDK’in 13/10/2014 tarih 2014-M-14098 sayılı kararının iptaline başvurunun tüm sınıflar açısından tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ticaret A.Ş. vekili, müvekkilinin itirazında kötü niyetli olmadığını, davacının önceki mahkeme kararından doğan kazanılmış hakkının bulunmadığını, ticaret unvanının marka şeklinde korunacağına dair bir düzenleme bulunmadığını, emsal olarak gösterilen markaların hiç birinin dava konusu marka ile aynı olmadığını, markaların her açıdan benzer olduğunu, anlamsal olarak iltibas oluşturacak seviyede bulunduğunu, davacının markasının tescili halinde davacının müvekkilinin markasından haksız olarak yararlanacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, markada vurgulanan ve ön plana çıkarılan unsurun “ATLAS” ibaresi olduğunu, diğer unsurların tasvir edici nitelikte olup markaya herhangi bir ayırt edici unsur katmadığını, bu ibarenin aynen diğer davalı markasında da yer aldığını, markaların benzer olduğunu, bu durumun tüketici nezdinde marka sahipleri arasında idari ve iktisadi bağlılık bulunduğu izlenimini ortaya çıkaracağını, davacının markasının davalının markasının serisi olduğunun düşünüleceğini, olayda iltibas ihtimalinin gerçekleştiğini, KHK 8/1-b şartlarının uygulama şartlarının oluştuğunu, daha önceki dava 556 sayılı KHK 7/1-b ile ilgili iken bu davanın 8/1b maddesi ile ilgili olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, KHK m. 8/1-b’nin şartlarının somut olayda bulunduğu, TPMK YİDK’nın 2014-M-14098 sayılı kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12641, Karar No: 2011/20624, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12641 E.  ,  2011/20624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki dava dosyalarının birleştirilmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de kararın niteliğine göre duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; eczacı olduğunu, davalı kurumun, kurumdan olan alacağına blokaj koyduğunu, daha sonra ise kendi bünyesinde hazırlanan rapora istinaden aralarındaki sözleşmeyi feshettiğini belirterek, muarazanın meni ile 12.000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacı eczacının usulsüzlük yaptığını, usulsüz reçeteler nedeni ile 96.266 TL asıl alacak, 10.214 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 106.480 TL nin tahsili için başka bir dava açıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının savunmasın esas ... 6.As.Huk.Mah 2007/50 Esas sayılı dosya fotokopisi dosya içerisine getirtilerek yapılan inceleme neticesinde anılan dosya ile birleştirme kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 187/5.maddesi uyarınca ayrı yer mahkemelerinde açılan davalarda birleştirme talebi, ancak davalı tarafından ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. Aynı Yasa'nın 45/2.maddesi gereğince de aynı yönde düzenleme bulunmaktadır.

Bu yasal düzenlemelere göre, aralarında bağlantı bulunan iki davanın değişik yer mahkemelerinde açılmış olması durumunda birleştirme istemi, ancak ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. İkinci davanın davalısı ilk itiraz olarak davaların birleştirilmesini istemezse artık bu iki davanın birleştirilmesine karar verilemez. Yerel mahkemece, davalı yanın yöntemine uygun bir birleştirme istemi bulunmadığı gözetilmeyerek, birleştirme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, BOZMAYI gerektirir.

SONUÇ: Davacı tarafından temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/548, Karar No: 2020/4954, Tarih: 11.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/548 E.  ,  2020/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/06/2018 tarih ve 2017/296 E.- 2018/253 K. sayılı kararın davalı şirket ve davalı TPMK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29/11/2019 tarih ve 2018/1725 E.- 2019/1214 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket ve davalı TPMK vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2016/39184 sayılı "TRIPAM" ibareli 5. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin "TRİPLİXAM" ibareli 5. sınıftaki ürünleri içeren 2010/43832 sayılı markasını mesnet göstererek ve iltibas vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduğunu, itirazlarının nihai olarak YİDK tarafından 2017/M-5289 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK 2017/M-5289 sayılı kararının iptali ile tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, başvuru markası ile davacı markası arasında benzerlik bulunmadığı, kapsamlarında bulunan ürünler ve alıcılarının niteliği itibariyle iltibas doğmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.