muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4018, Karar No: 2025/2509, Tarih: 16.04.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarıma tecavüzün tespiti ve durdurulması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7278, Karar No: 2013/22533, Tarih: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7278 E.  ,  2013/22533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu bıçakla ilgili olarak 01.03.2011 tarihli oturumda dinlenilen bilirkişinin, bıçağın oluklu bıçak olduğu ve bu özelliği nedeniyle yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu belirtilmiş olmasına karşın, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Mü- dürlüğü tarafından düzenlenen 26.07.2012 tarihli raporda; oluktan söz edilmeksizin suça konu bıçağın el yardımıyla açılan namlusunu sapa sabitleyen sistemi haiz ve 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığının belirtilmiş olduğu, bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesindeki niteliklere sahip olup olmadığı konusundaki kuşkunun giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu'ndan görüş alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlen- dirilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2370, Karar No: 2023/8617, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2370 E.  ,  2023/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2610 Esas, 2023/33 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/30 Esas, 2022/315 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacının istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalının, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı idare vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1084 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın üstün özellikleri dikkate alınarak gerçek bedeline hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazla somut emsalin aynı özellikte olmasına karşın dava konusu taşınmazın bedelinin yüksek hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin Kamulaştırma Kanununun değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre dava tarihi itibariyle 357,43 TL/m² üzerinden belirlenen kamulaştırma bedelinin uygun olduğu anlaşılmakla davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının usuli müktesep hak nedeniyle kararı temyiz etme imkanının bulunmadığını ve istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bedelinin düşük hesaplandığını ve taşınmaz üzerinden düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmaması gerektiğini belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1084 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Vekilinin Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacı İdare Vekilinin Temyizi Yönünden

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve karara uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3286, Karar No: 2014/6070, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3286 E.  ,  2014/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2010/597-2012/589

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının muhasebecisi olması sebebi ile davalının vergi borcunu vergi dairesine kendisinin ödediğini, ödediği vergi borcunun tahsili amacı ile davalı hakkında icra takibinde bulunduğunu, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2007 yılına ait defter tasdikini yaptırmadığını, yasal işlemleri yaptırmadığından KDV indiriminden faydalanamadığını, vergi ziyaı cezasından doğan alacağı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalı adına ödenen 7.487,87 TL'nin davalıdan takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının 2007 yılına ait defter tasdikini yaptırmadığını, yasal işlemleri yaptırmadığından KDV indiriminden faydalanamadığını, vergi ziyaı cezasından doğan alacağı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalı adına ödenen 7.487,87 TL'nin davalıdan takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, serbest muhasebeci olarak davacının vergi borcu sebebi ile davalı adına ödediği bedelin tahsili için başlattığı takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacı muhasebecinin yasal sorumluluklarını yerine getirmemesi sebebi ile davacının kusuru olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının, Gelir İdaresi Başkanlığınca yazılan yazıdan da anlaşılacağı üzere 7.487,87 TL'yi ödediği, davacının asıl borçlu ile birlikte müteselsil sorumlu olması sebebi ile asıl borçluya rücu edebileceği nazara alınarak davanın kısmen kabulüne, davacı tarafından davalı adına ödenen 7.487.87 TL'nin davalıdan takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, icra takibinin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiştir. Ne var ki mahkemece alınan bilirkişi raporunda vergi denetim raporunda tespit edilen hususlardan yola çıkarak davacının da kusurlu olarak kayıtları işlememesi, bir adet defteri eksik tutması, diğerlerinin noter tasdiklerini yaptırmaması dolayısı ile oluşan zarardan sorumlu olduğu ve rücu edemeyeceği belirtilmiştir. Gerçekten de bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davacı, davalı tarafın muhasebecisi olup muahsebe kayıtlarını tutma, vergi mükellefiyetlerini düzenleme konusunda hizmet ilişkisi içinde olmasına göre davacının davalıya karşı özen borcu dışında kusurlu eylemlerinden dolayı da sorumludur. Kaldı ki mahkemenin dayandığı Vergi İdaresi Başkanlığı'nın yazısında M. K.'nün 2007 yılı Gelir Vergisi, KDV ve Geçici vergi olmak üzere toplam 15.348,24 TL vergi borcundan dolayı davacının müteselsilen sorumlu olduğu tespit edilmiş, haciz kararına istinaden Türkiye Halkbankası hesabından 7.487.87 TL'nin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu vergi borçlarından düşülmüştür. O halde mahkemece öncelikle icra dosyasına dayanak alındı belgelerinin belli bir cezaya mahsus olmadığının anlaşılmış olmasına göre bu konuda davacıya açıklama yaptırıldıktan sonra yeniden bilirkişi raporu alınarak yasal mevzuat çerçevesinde davacının müterafik kusuru da değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11673, Karar No: 2013/10525, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11673 E.  ,  2013/10525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/04/2012 tarih ve 2011/382-2012/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Alpingen Diagnostik Ltd. firmasının ortağı, davalının ise müdürü olduğunu, 2008 yılında davalının eşi ile birlikte Algen Diagnostik Medikal ltd. firmasını kurduğunu, bu şirketin müdürlük görevini de davalının yaptığını, her iki firmanın aynı adreste faaliyette bulunduğunu, Algen firmasının davacının ortağı olduğu firmanın müşterilerini kendisine yönlendirdiğini, ihalelere Algen firması adına katıldığını, yine davalının herhangi bir karar alınmadığı halde firmada işçi olarak çalışarak toplamda 251.307 TL ücret aldığını ileri sürerek, davalının şirket müdürlüğünden azlini, şimdilik 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında bir başka şirkete ortak ve müdür olma konusunda mutabakat bulunduğunu, Alpingen Ltd. firması müşterilerini Algen Ltd. firmasına yönlendirmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının aynı faaliyette bulunan diğer şirketin ortağı ve müdürü olmasının 6762 sayılı TTK'nun 547. maddesine aykırılık teşkil ettiği, Alpingen Ltd. firması çalışanlarının Algen Ltd. firmasına geçmesi, yine Alpingen firması müşterilerinin yönlendirme sonucu diğer firmayla çalışmaya başlamaları karşısında davalının müdürlükten azline ilişkin haklı sebeplerin oluştuğu, davacının diğer talebinin ise yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalını müdürlükten azline, alacak talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,50 TL temyiz başvuru harcının ve 24,30 TL temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1390, Karar No: 2016/9070, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1390 E.  ,  2016/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/836-2014/75

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca faizin karar tarihine kadar geçen süre için uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde faize karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin 5. bendindeki (tarihinden itibaren) kelimelerinden sonra gelmek üzere (karar tarihine kadar geçen süre için) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2790, Karar No: 2010/7954, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2790 E.  ,  2010/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5111, Karar No: 2008/8092, Tarih: 18.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5111 E.  ,  2008/8092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Bursa 2.İcra Dairesi'nin 2007/7151 sayılı takip dosyasının aslı veya okunaklı ve onaylı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2724, Karar No: 2018/5441, Tarih: 25.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/2724 E.  ,  2018/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.