muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35631, Karar No: 2014/14689, Tarih: 27.05.2014

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece de, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilmiş, hüküm altına alınan alacak miktarlarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, geçersiz sayılması gereken bu işlemler sebebiyle gerçekte olması gereken ücret miktarının esas alınarak fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3589, Karar No: 2014/7416, Tarih: 03.07.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3589 E.  ,  2014/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8479, Karar No: 2024/7322, Tarih: 09.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/8479 E.  ,  2024/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4466 E., 2022/1700 K.

DAVA : 466 sayılı Kanun gereği tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 13.07.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile 300.000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin, davanın süresinde açılmadığından bahisle süreden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkili hakkındaki beraate yönelik İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı 2 Nolu Sıkıyönetim Mahkemesinin kararının tebliğ edilmediğini, dosyanın Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesine devredildiği, müvekkilinin bu dosyada da sanık olarak yargılandığını ve bu dosyadaki karar neticesinde beraat kararından haberdar olduğunu, bu suretle davanın süreden reddinin hukuka aykırı olduğuna ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas – 2009/390 Karar sayılı ceza dosyasının incelemesinde, davacının Dev-Sol örgütü üyeliğinden yargılandığı, yapılan yargılama sonunda 1. Ordu Komutanlığı 2 No'lu Sıkıyönetim Askeri Mahkemesinin 01.11.1991 tarihli ve 1981/654 Esas, 1991/12 Karar sayılı ilamıyla davacının üzerine atılı tüm suçlardan beraatine karar verildiği, dosyanın Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesine intikali sonrasında mahkemenin 15.12.2009 tarihli kararıyla davacı hakkında ''1. Ordu Komutanlığı 2 No'lu Sıkıyönetim Askeri Mahkemesinin 01.11.1991 tarihli ve 1981/654 Esas, 1991/12 Karar sayılı ilamıyla davacının üzerine atılı tüm suçlardan beraat ettiği ve karar aleyhe temyiz edilmediğinden kesinleşmiş olmakla yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına'' dair hüküm kurulduğu, bu suretle davacı hakkındaki beraat hükmünün aleyhe temyiz olmadığından 01.11.1991 tarihinde kesinleştiği, haksız gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte olan 466 sayılı Kanun uyarınca, her halde kararın kesinleşmesinden 10 yıl geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesiyle davanın süreden reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince süreden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığından ''466 sayılı Kanun gereği tazminat'' yerine ''Koruma tedbirleri nedeniyle maddi ve manevi tazminat'' yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11837, Karar No: 2011/10661, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11837 E.  ,  2011/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 29.06.2011 gün 2011/3865-8344 sayılı iade kararında, çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu olan aynı ada 1 ila 16 sayılı parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşanlara ait dava dosyalarının dosya içerisinde olması istenmiş; mahkemece sadece 1 ve 16 parsellere ilişkin belgeler gönderilerek iade kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

Çekişmeli ... köyü 278 ada 3 parsel sayılı taşınmaza komşu ve yakın komşu olan aynı ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ve 15 sayılı parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının dosya içerisinde olması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6174, Karar No: 2011/13091, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6174 E.  ,  2011/13091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27738, Karar No: 2015/2265, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27738 E.  ,  2015/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29614, Karar No: 2016/13980, Tarih: 22.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/29614 E.  ,  2016/13980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3. maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir" Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

02/11/2007 tarihli ilk yapı tatil zaptında, suça konu binanın zemin +1 kat iskan 2.kat kaba inşaat, sıvaları yapılmamış halde tespit edildiğinin belirtildiği, bunun üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın ... 16 Asliye Ceza Mahkemesi tarafından cezalandırılmasına karar verildiği, suça konu taşınmaz hakkında 18.04.2013 tarihinde tutulan ikinci yapı tatil zaptında ise 2. Kat inşaatın iskanının tamamlandığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da ilk tespit tutanağında 2. katın duvarlarının örülü, çatısının yapılı olmasına rağmen diğer imalatlarının eksik olduğu, ikinci tespit tutanağı ve keşif tarihinde ise 2. Kat inşaatının tamamlandığı tespit edilmiş ancak taşınmaza ne gibi ilaveler yapıldığı gösterilmemiştir. Bu nedenle, sanığın ilk tutanak düzenlenip iddianame açıldıktan sonra yaptığı tadilatların, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan ve eksik kovuşturmaya dayananan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4050, Karar No: 2022/9038, Tarih: 09.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4050 E.  ,  2022/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müsaderesine karar verilen adli emanetin 2015/2744 sırasında kayıtlı bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının ... tarihli uzmanlık raporu ile tespiti karşısında, bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen ve suç konusu olmayan adli emanette kayıtlı bıçağın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'ın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün bıçağın müsaderesine ilişkin bölümünden “... ve pala diye tabir edilen bıçağın” ibaresinin çıkartılarak, bu bölümün devamına "bıçağın sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4183, Karar No: 2014/5399, Tarih: 21.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4183 E.  ,  2014/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/586, Karar No: 2016/3600, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/586 E.  ,  2016/3600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında Salihli Belediyesine karşı TCK'nın 207/1, 62, 53; Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.’ye karşı 207/1, 43, 62, 53;katılan ...Ş.’ye yönelik 157/1, 62, 52/2, 53, 207/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in kaybetmiş olduğu nüfus cüzdanı ile sürücü belgesinin suretlerini bir şekilde ele geçiren sanığın, nüfus cüzdanı fotokopisini üzerine kendi fotoğrafını koyup fotokopisini çektirerek sahte nüfus cüzdanı fotokopisi ürettiği, sonra bu fotokopi ile ...’ne başvurarak o tarihlerde kendisinin ikamet ettiği ev için su aboneliği yaptırdığı, abonelik sözleşmesini katılanın adını kullanarak, ona atfen imzaladığı, ayrıca bu başvuru sırasında kendisinin sahte olarak düzenlediği ve bu adresteki evin sahibi olan tanık ... ile katılan arasında imzalanmış gibi gösterdiği 12/12/2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi fotokopisini mağdur belediyeye verdiği,sonrasında ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi İşletme Müdürlüğü’ne aynı sahte belgelerle başvurarak katılan adına, sahte kira sözleşmesi ile sahte nüfus cüzdanı fotokopisini kullanarak elektrik abonelik sözleşmesi düzenletip katılan adına atfen imzalar attığı, katılan ... Anonim Şirketinin ... Bayiliğini yapan ... İletişim isimli işyerine gelerek aynı şekilde sahte olarak oluşturduğu nüfus cüzdanı fotokopisini kullanarak, katılan ... adına atfen imza atarak 0 506 544 81 35 ve 0 506 544 81 40 numaralı cep telefonu hatlarının aboneliğini yaptırdığı, almış olduğu cep telefonu hatlarını kullandığı, fatura bedellerini ise ödemediği şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın müşteki ...'in 29.01.2006 tarihinde Ankara ilinde kaybetmiş olduğu nüfus cüzdanı bir şekilde ele geçirdiği, nüfus cüzdanının fotokopisini çektikten sonra üzerine kendi resmini koyup tekrar fotokopi çekerek sahte nüfus cüzdanı fotokopisi oluşturduktan sonra, bunu müteaddit defalar kullanarak cezalandırılmasına konu diğer suçları işlediği, sanığın yine müştekiye ait kimlik fotokopisi ile 23.04.2007 tarihinde Avea şirketine bağlı bir bayiiden iki adet telefon hattı alıp abonelik sözleşmeleri yaptırıp, müştekiye atfen imzaladığı ve bu suretle aynı anda özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği ve dolayısıyla aldığı hatlara ilişkin sözleşme sayısı gözetilerek tayin olunan temel cezasının TCK'nın 61 maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşarak tayini gerektiği halde yazılı şekilde cezasının alt sınırdan tayini suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15629, Karar No: 2010/709, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15629 E.  ,  2010/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.