muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10812, Karar No: 2024/3407, Tarih: 26.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10812 E.  ,  2024/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/45 E., 2016/309 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusurunun olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, erteleme ve lehe hükümlerin uygulanmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanın temyiz sebepleri; suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik inceleme ile hüküm kuruluğuna, sanığın kusurlu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kusurunun olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, erteleme ve lehe hükümlerin uygulanmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanın temyiz sebepleri; suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik inceleme ile hüküm kuruluğuna, sanığın kusurlu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın saat 15:00-16:00 arasında eşinin yeğeni olan 6 yaşındaki ... ile hayvanlarını otlatmak üzere evlerinden ayrıldığı, ölenin hayvanları götürürken yolda "köyde düğün var, ben düğüne gideceğim, hayvan otlatmaya gitmeyeceğim" diyerek sanığın yanından ayrıldığı, sanığın da "tamam" diyerek ölenin yanından tek başına ayrılarak evine gitmesine izin verdiği ve göz yumduğu, ancak ölenin eve gitmemesi üzerine önce ailesi tarafından daha sonra köy haklı ve Jandarma kurtarma ekipleri tarafından arandığı, 2 gün sonra ölenin evlerinin 1300 metre uzağında bulunan baraj gölünde bulunduğu ve boğularak öldüğü anlaşıldığı, ölenin 6 yaşında olması ve yaşı itibariyle tehlikelerden haberdar olamayacak olması, ayrıca bir tehlike ile karşılaştığında bu tehlikeden kendini kurtarabilme fiziksel gücüne sahip olamayacak olması dikkate alındığında sanığın o yaştaki bir çocuğun tek başına yanından ayrılarak gitmesine izin vermemesi gerektiği, zira sanığın izin vermesi neticesinde Özkan sanığın yanından ayrıldığı ve anlaşılmayacak bir şekilde baraj gölü kenarına gittiği ve baraj gölünde boğulduğu, sanığın kendisine emanet edilen öleni tek başına yanından ayrılıp gitmesine izin vermek yerine gideceği yere kadar kendisine eşlik edip güvenle ailesine teslim etmesi gerektiği, otlatmaya çıkardığı hayvanlarını bırakmak istememesi halinde en azından yanından ayrılıp gitmesine izin verdiği öleni evine gidip gitmediğini kontrol etmek amacıyla göz ile takip etmesi ve bu şekilde kontrolü elinden bırakmaması gerektiği, sanığın bunu yapmadığı gibi öleni söylediği gibi evine gidip gitmediğini daha sonra kontrol etmediği, tüm bu hataların ve sorumsuzluğun neticesinde ölümün meydana geldiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın ve sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluş ve dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, sanığın ölenin yengesi olduğu ve olay tarihi itibariyle aynı evde yaşamakta olduğu, aralarında bir husumet bulunmadığı, yalnızca ölenin annesi ile sanık arasında ailevi sebeplerle küslük bulunduğunun anlaşıldığı, olay günü 6 yaşındaki ölenin okuldan eve döndükten sonra yengesi olan sanık ile evlerinin 293 metre ilerisinde bulunan yine aileye ait bahçeye hayvan otlatmak için gitmeye karar verdikleri, evden çıktıktan sonra yaklaşık 58 metre ileride bulunan yol ayrımına geldiklerinde ölenin eve döneceğini oradan annesi ile düğüne gideceklerini söyleyerek sanığın yanından ayrıldığı, sanığın hayvanları otlattıktan sonra eve 18.30 civarı döndüğünde ölenin evde olmadığı, saat 19.00 sıralarında ölenin annesinin, öleni aramak için dışarı gittiği ve köyde tanıdıklarını gezerek ulaşamaması üzerine kolluk birimlerine bildirimde bulunulduğu, yapılan aramalar neticesinde kaybolmasından 2 gün sonra evlerine 1300 metre mesafede bulunan baraj gölünde ölenin cansız bedenine ulaşıldığı, dosya kapsamında beyanı alınan tanıklar Mahmut A. ve Battal T.'nin öleni akşam saat 20.00-20.30 sıralarında düğün yerinde yalnız başına gördüklerini beyan ettikleri, tanıklar...A. ve... A. beyanlarında sanığın savunmasını doğrular şekilde, sanığın akşam üstü saatlerinde yalnız başına hayvan otlattığını gördüklerini söyledikleri ve Afyonkarahisar İl Jandarma Komutanlığı nezninde Uzman Çavuş olarak görev yapan...K. tanık sıfatıyla alınan beyanında ölenin sınıf arkadaşları olan...T. ve ... K. ile ölenin bulunmasından evvel soruşturma kapsamında gölete gittiklerini, burada çocuklar ile kurduğu yakınlık sonrasında konuştuğunu ve "... bulamıyoruz, nerede biliyor musunuz?" diye sorduğunda Mikail'in "buraya birlikte gezemeye geldik, kendisi bize arkanızı dönün, ben tuvaletimi yapacağım dedi, biz arkamızı döndüğümüzde setten gölete doğru iniyordu, fakat sonra dönmedi" diye söylediği, gölete doğru gittiği yönü eliyle gösterdiği, ertesi gün ölenin, Mikail'in bir gün önce tarif ettiği yere yakın yerden çıkarıldığı, olay yerine ilişkin fotoğrafların incelenmesinde gölet setinin taşlarla yapıldığı ve aşağıya doğru eğimli olduğunun görüldüğü, ayrıca sanığın kullanmış olduğu cep telefonlarının sinyal bilgilerinin ve HTS kayıtlarının incelenmesi neticesinde sanığın baraj gölüne gittiğine dair bir delil elde edilemediği, tüm bu hususlar ve dosya kapsamında yapılan diğer ihbar ve iddiaların değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında kasten öldürme suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ancak sanığın, 6 yaşında olup tek başına kendini idare edemeyecek yeğenini yalnız bırakma şeklinde tedbirsiz ve dikkatsiz davranışı neticesinde ölümüne neden olduğu sebepleriyle taksirle öldürme suçundan sanık hakkında dava açıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, 13.05

.05.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Tim Komutanı tarafından düzenlenen bilirkişi raporu kapsamına göre ölen ile sanığın hayvan otlatmaya gittikleri bahçenin, oturdukları eve yakın masafede olduğu ve evden görülebildiği, ölenin sanığın yanından ayrılmasından yaklaşık 3-4 saat sonra düğün yerinde tanıklar Mahmut A. ve Battal T. tarafından görüldüğü, soruşturma aşamasında sosyolog ... tarafından düzenlenen gözlem ve kanaatine ilişkin rapora göre "...Olayın gerçekleştiği köyün sosyo-kültürel yapısına bakıldığı zaman, evlerinden metrelerce uzaklarda bağımısızca gezebildikleri, o yaşlardaki çocukların akşam saatlerinde yanlarında ebeveynleri olmadan dışarıda dolaşıp hayvan otlabildikleri, oyun oynayabildikleri ve benzeri durumlarda bulunabildikleri ve bu durumlardan ötürü de 6 yaşlarındaki bir çocuğun ölüm olayının gerçekleştiği baraj gölüne rahatlıkla gidebilecek olması alışıla gelmişin dışında bir durum olmadığı düşünülmektedir. Ayrıca bunu destekler nitelikte hayatını kaybeden ...'ün annesi ...'ün akşam 19:30 sularında çocuğunun evde olmadığını fark edip aramaya başlaması da (o saate kadar evde bulunmamasının herhangi bir kaygıya yol açmaması) yukarıdaki gözlemi destekler niteliktedir..." şeklinde görüş bildirildiği, sanığın da benzer şekilde okulunun uzak olduğu ve ölenin yalnız okula gidip geldiği hususlarını bildirdiği, tüm bu hususların bir arada değerlendirilmesi neticesinde olayın meydana geldiği köyün örf ve adetleri de göz önüne alındığında sanığın, 58 metre mesafedeki evlerine geri dönmesi için ölene izin vermesi şeklindeki eylemi ile ölenin eve dönmeyerek arkadaşları ile baraj gölüne gitmesi ve eğimli set üzerinden göle düşmesi sonucu ölümü olayı arasında illiyet bağı kurulamayacağı, sanığın yaşadıkları köyün sosyo-kültürel yapısı itibariyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığının kabul edilemeyeceği, bu bakımdan olayda kusurunun bulunmadığı ve beraatine hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4366, Karar No: 2022/10822, Tarih: 26.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4366 E.  ,  2022/10822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 10/06/2019 tarih, 2016/11483 Esas ve 2019/7153 Karar sayılı ilamında özetle; sigortalı konutun bulunduğu binanın su ve atıksu tesisat projesinin getirtilmesi, binanın bulunduğu yerde ayrı yağmur suyu toplama tesisi olup olmadığı ve yağmur suları toplanması usulünün ne olduğunun ilgili belediyeden sorulması, davacı sigortalısı tarafından bildirilen, olay yerinde davaya konu olaydan 1 hafta önce davalının çalışma yapıp yapmadığının araştırılması, yapılmışsa çalışmayla ilgili belgelerin getirtilmesi; tüm belgeler toplandıktan sonra, konusunda uzman başka bir bilirkişiden rapor alınarak, ayrı yağmur suyu toplama tesisinin bulunmadığı durumda, 2560 sayılı Kanun'un 2/b maddesindeki görevi gereği, davalının sorumluluğundaki kanalizasyon hattına dolan yağmur suları nedeniyle oluşan hasardan sorumlu olacağı dikkate alınmak suretiyle, davalının hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine itirazının kısmen iptaline ve takibin 4.322,50 TL. üzerinden devamına, fazla isteğin ve davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, davacıya sigortalı konutta meydana gelen hasarın oluş şekli de dikkate alınarak, davacı sigortalısı ve davalının kusurlarını, dosya kapsamına ve olaya uygun biçimde tespit eden uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında usulsüzlük görülmemesine göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna ve aşağıda dökümü yazılı 215,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32640, Karar No: 2014/20536, Tarih: 26.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32640 E.  ,  2014/20536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/76732

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2009/978 (E) ve 2010/1029 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine.Ancak

1) Sanığın Hüseyin'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ile müştekilerin tartıştıkları sırada sanığın ele geçirilemeyen bıçak ile Hüseyin'e saldırdığı, ancak değdiremediği, tekrar bıçağı Hüseyin'e doğru salladığında diğer müşteki Erol'un Hüseyin'i kendine doğru çekmesi sonucu bıçağın Erol'a değdiği ve doktor raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilir kesi oluşacak şekilde yaralandığı ifadeler ve doktor raporuyla sabit olduğu halde, sanık hakkında müşteki Hüseyin'e karşı bıçakla yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet verilmesi için yeterli delil olduğu halde yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

2) Sanığın Erol'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın tartışma esnasında ele geçirilemeyen bıçak ile Hüseyin'e saldırırken müşteki Erol'un yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın eyleminin olası kastla kasten yaralama olarak belirlenmesi gerekirken, eylemin taksirle yaralama olarak değerlendirilip şikayet yokluğundan yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1275, Karar No: 2023/4866, Tarih: 12.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1275 E.  ,  2023/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/790 Esas, 2021/1668 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/45 E., 2017/181 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kurulduğu 1990 yılından bu yana özellikle briket kömürü alanında gerçekleştirdiği satışlar ile sektörde aranan ve bilinen bir şirket haline geldiğini, davacının faaliyetleri ile ilgili Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 04, 16 ve 35. sınıflarda, 2012/97643 numaralı "FIREHEX BBQ CHARCOAL" markasını tescil ettirdiğini, davacının markasının esas unsurunun "FIREHEX" ibaresi olduğunu, tanınmış marka niteliğini haiz olduğunu, tanınmışlığından istifade etmek isteyen davalı firmanın 04. sınıfta yer alan emtialarda 2013/17373 nolu "FIREX" markasını tescil ettirdiğini, davalının "FIREX" markasını briket kömürü emtiasında ve www.firexkomur.com isimli internet sitesinde kullandığını, müvekkilinin esas unsuru "FIREHEX" olan markası ile davalının "FIREX" markasının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu ve aralarında iltibas ihtimali bulunduğunu, "FIREHEX" markasının tüketiciler nezdinde tanınmış marka haline geldiğinin kabulü halinde markanın 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca da reddedilmesi gerektiğini ileri sürerek, 2013/17373 nolu "FIREX" markasının tüm emtialar bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin briket kömür sektöründe hatırı sayılır bir geçmişe ve ciddi bir üne sahip olduğunu, davacı tarafın müvekkili firmadan sonra faaliyete başladığını ve her iki firma arasında rekabet bulunduğunu, her iki markanın Türkçede ateş anlamına gelen "FİRE" kelimesinden türediğini, "FIREX" ibaresinin marka tescil başvurusundan önce tescilsiz olarak kullanılan bir marka olduğunu ve bunu bilen davacı firmanın "FIREX" ibaresi yerine "FIREHEX" ibaresini tescil ettirdiğini, her ne kadar davacı tarafından "FIREHEX" ibaresinin tanınmış marka olduğu iddia edilmişse de bu hususun ispat edilmesi gerektiğini, dava konusu markaların birbirinden tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davacı markasının tanınmış marka olduğuna dair dosyaya yansıyan bir delil olmadığı, yine davalı tarafın da "Firex" ibaresini davacının marka tescilinden daha önce tescilsiz olarak kullandığına ve öncelik hakları bulunduğuna dair iddialarını ispata yarar delil sunmadığı, davacının markasının esas unsuru olan "Firehex" ile davalının markasının esas unsuru olan "Firex" ibarelerinin yazılış ve okunuşları itibariyle görsel ve işitsel olarak iltibas yaratacak derecede benzer oldukları, davalının tescilli olduğu "Katı yakıtlar (odun dahil), sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların kimyasal olmayan katkıları, aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler" emtialarının davacının markasının tescilli olduğu "bu sınıfa dahil ''briketler" emtiası ile benzer ve ilişkili olduğu, zira briketin sözlük anlamının "linyit ve kömür tozundan basınçla elde edilen yakacak" olduğu, bu durumda davacının markası ile davalının markasının bu emtialar yönünden karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2013/17373 numaralı "FIREX" markasının tescilli olduğu 4. sınıftaki "katı yakıtlar (odun dahil), sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların kimyasal olmayan katkıları, aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler" emtiaları bakımından kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden kısmen terkinine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacın markasının 2012 yılında, davalı markasının 2013 yılının hemen başında tescil edildiğini, dava tarihinin ise 10.02.2016 olduğunu, işbu davanın, müvekkilinin marka tescilinden 3 yıl sonra açıldığını, kötüniyet iddiası olmadığı gibi, böyle bir durumun da olmadığını, davacının FIREX ibaresi yerine FIREHEX ibaresini markalaştırma sebebinin, davacının ve davalının tescilden önce FIREX markasını tescilsiz olarak ticari maksatla kullanmış olmasından kaynaklandığını, davacının kendi markasının tanınmış olduğunu ispatlayamadığı, dava konusu markalarda kullanılan yazı karakterleri, renk kombinasyonları ve sair özelliklerin farklı olduğunu, "Fire" kelimesinin İngilizce menşeli bir kelime olup, "ateş, yangın" gibi anlamlara gelen ve genel kullanımda olan son derece alelade bir kelime olduğunu, söz konusu kelimenin bir kişi/kurumun özel kullanımına hasredilemeyeceğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı markası "fayrex", davacının markası ise "fayrhex" şeklinde telaffuz edileceğinden işitsel benzerlik olduğu tespitine yer verildiğini, bu tespitin hatalı olduğunu, "fire" kelimesinin telaffuzu orijinal filinde "fayr" olsa da, bulunduğumuz ülke itibariyle İngilizce bilen insan sayısının son derece az olduğu ve söz konusu kelimenin genel itibariyle yazıldığı gibi okunacağının kabulü gerektiği, davalının dava konusu markayı 2011 yılından bu yana kullandığını, bu markaya ilişkin Endonezya'dan ithalat yaptığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının esas unsuru olan ''fire'' ibaresinin ingilizce bir kelime olup dilimizde ''ateş'' anlamına geldiği, telaffuzunun ise ''fayr'' olarak yapıldığı, davalı markasında ''fire'' ibaresinin sonuna getirilen ''hex'' ibresinin markaya bir ayırt edicilik katmadığı, markaların esaslı unsurunun ''fire'' ibaresi olduğu, davacı markası "Firehex" ile davalı markası "Firex" ibarelerinin görsel ve işitsel olarak iltibas yaratacak derecede benzer oldukları, davalının tescilli olduğu "Katı yakıtlar (odun dahil), sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların kimyasal olmayan katkıları, aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler" emtialarının davacının markasının tescilli olduğu "bu sınıfa dahil briketler" emtiası ile benzer ve ilişkili olduğu, davalının markasını davacı tescilinden önce kullandığına yönelik ispata yarar kesin bir delilin bulunmadığı, aksi yöndeki davalı iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.