muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15880, Karar No: 2014/7395, Tarih: 03.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/15880 E.  ,  2014/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 17/01/2013

Numarası : 2010/401-2013/34

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkete ait özel hastanede laboratuvar teknisyeni olmasına rağmen radyoloji teknisyeni olarak 02.03.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, iş aktinin 08.09.2009 günü işverence tazminatsız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücretinden oluşan alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu gerekçesiyle ihbar tazminatı istemi reddedilmiş; davacının radyoloji bölümünde çalışmasının nizamnameye göre günlük 5 saatten fazla olamayacağı haftalık 30 saatin üzerindeki çalışmanın fazla çalışma olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına hükmedilmiştir.

Taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin 6.maddesinde "fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu" şeklinde hüküm bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41.maddesinde fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesiinn 6.maddesi ve İş Kanununun 41.maddesindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma ücrete dahildir. Bu yön gözetilmeksizin günlük 5 saat, haftalık 30 saatin üzerindeki fazla çalışmanın karşılığı olarak hesaplanan fazla çalışma ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Şu durumda mahkemece yıllık 270 saatlik sınırın davacının çalıştığı süreye oranlanarak bulunacak süredeki fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu kabul edilip, onun üzerindeki çalışmanın karşılığı olarak fazla çalışma ücreti hesaplattırılmalı ve hüküm altına alınmalıdır. Anılan husus dikkate alınmadan verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10715, Karar No: 2022/9087, Tarih: 21.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10715 E.  ,  2022/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

...’e yönelik kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sanık ... ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (2 kez), 86/3-e, 35, 62/1 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 2.700,00 Türk Lirası (2 kez) adli para cezası cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/161 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 21.06.2022 tarihli ve 2016/10943 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının onaylı sureti Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2022 tarihli ve 2022/107637 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2021/501 Esas, 2021/656 Karar sayılı ilamı ile sanığın katılan ...'e yönelik işlediği kasten yaralama suçu yönünden kararın bozulmasını müteakip, sanık hakkındaki yargılamaya anılan Mahkemenin 2021/269 Esasına kayıtlı dosya üzerinden devam edildiğinden derdest bulunması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre;

1) ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararının "Kabul ve Delillerin Tartışılması" kısmında sanık hakkında katılan ... ...’a yönelik kasten yaralama eylemi kabul edilmesine rağmen, “Hüküm” kısmının 3-b bölümünde sanığın ...’e yönelik eylemi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurularak çelişkiye neden olunmasında,

2) “Hüküm” kısmının 3-g bölümünde sanığın ... ...’a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesi gereğince, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 2014/7885 soruşturma, 2015/684 Esas, 2015/636 sayılı iddianamesinde sanık hakkında ...'e yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan açılmış kamu davasının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde anılan suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde,

3) ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/161 esas, 2016/331 sayılı kararının hüküm fıkrasının 3-g bendinde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından adli para cezasına çevrilirken 2.400,00 Türk lirası adli para cezası yerine, hesaplama hatası yapılarak 2.700,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre sanık ... ...’nin bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiği ve bir süre sonra da yumrukla yaraladığı kişinin ... ... isimli kişi olduğu, iddianamenin sevk maddesinde ve hüküm fıkrasının 3-b ve 3-g numaralı bentlerinde adı geçen ... isimli bir kişinin olayda bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yönünden yapılan incelemede;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 2014/7885 soruşturma, 2015/684 Esas, 2015/636 sayılı iddianamesinde sanık ... ...’nin ... ...’a yönelik bıçakla kasten basit yaralamaya teşebbüs eylemini gerçekleştirdiği iddiasıyla 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35/1, 53, 54. maddelerine göre cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

İddianamenin anlatım kısmında ise olayın; “.... ...'nin elindeki bıçakla kovaladığı, ... ...'nin arkasından da ... ...'ın koştuğu, ...'in arkasından da polis memurlarının ... ...'yi yakalamak amacıyla merdivenlere yöneldikleri, ... ...'ye ilk yaklaşan kişinin ... ... olduğu, merdivenlerde ... ...'nin elindeki bıçağı almak amacıyla müdahale ettiği, bunu gören ... ...'nin ... ...'ın yüzüne bıçağı savurduğu, bıçağın isabet etmediği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, bunun üzerine ... ...'ın elindeki demiri ... ...'nin bıçak taşıyan elinin üzerine attığı, ancak eline isabet etmediği, ... ...'dan kurtulan ... ...'nin ...'i kovalamaya devam ettiği, ...'in çıktığı apartmanın çatı katı olan dördüncü katında durduğu, polislerin de olay yerine geldikleri, polisleri gören ... ...'nin çatının kapısını kapattığı, çatıda kapı kilitli olarak sadece ... ve ... ...'nin kaldığı, ... ...'nin elindeki bıçakla ...'e saldırdığı, bıçağı savunma sırasında "gel buraya seni öldüreceğim bir daha bana bunu yapacak mısın, bunları sana tekrar soracağım" diyerek ölümle tehdit ettiği, yine bıçağı savurduğu sırada ...'in ... ...'nin bıçak tutan kolunu yakaladığı, ancak bıçak tutan kolunu kurtararak ...'in koluna ve sağ eline doğru bıçakla vurduğu,

olay yerine gelen polislerin çatı katının kapısını kırarak açtıkları, ... ...'nin elinden bıçağı aldıkları, müşteki şüpheliler merdivenlerden aşağıya indiklerinde ... ...'ın ... ...'ye hitaben "neden bana saldırdın, ben kavgayı ayırmaya çalışıyordum" diyerek sorduğu, ... ...'nin ... ...'a ana avrat sinkaflı hakaret ederek yumruk vurduğu...” şeklinde meydana geldiği anlatılmıştır.

Mahkemece 22.12.2015 tarihli oturumda sanık ... ...’ye “Sanık ... ...'nin ... ...'a bıçağı savurduğu ve ardından eliyle vurduğu iddiası yönünden sevk maddesinin bulunmadığı”ndan bahisle bu eylemin sübutu halinde hakkında TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmıştır.

“Hüküm” kısmının 3-g bölümünde sanığın ... ...’a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle TCK’nin 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

“Hüküm” kısmının 3-g bölümünde sanığın ... ...’a yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle TCK’nin 86/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İddianamede ... ...’a yönelik kasten bıçakla yaralamaya teşebbüs eyleminden başka olaya kolluk görevlilerinin müdahale etmesinden sonra sanığın bu defa yumrukla ... ...’a vurduğunun anlatılmış olması, yumrukla yaralama eylemi için iddianamede sevk maddesi gösterilmemiş ise de mahkemece sanığa ek savunma hakkı tanınmasından sonra mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükümde bu yönden isabetsizlik görülmemiş, ancak ... ... yerine ... isminden söz edilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamedeki (2) numaralı kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2) (1) ve (3) numaralı kanun yararına bozma talepleri yönünden yapılan incelemede;

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararının "Kabul ve Delillerin Tartışılması" kısmında sanık hakkında katılan ... ...’a yönelik kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen, “Hüküm” kısmının 3-b bölümünde sanığın ...’e yönelik eylemi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurularak çelişkiye neden olunmuştur.

Bununla birlikte, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/161 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 3-g bendinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken 2.400,00 TL adli para cezası yerine, hesaplama hatası yapılarak 2.700,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (1) ve (3) numaralı düşünceler yerinde görüldüğünden; sanık ... ... hakkındaki ...’e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs ve kasten

yaralama suçlarından ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/161 Esas, 2016/331 Karar sayılı kararlarının CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA,

1)Sanık ... ...’nin katılan ... ...’ı kasten bıçakla yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.700,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hüküm fıkrasının 3-b bendindeki diğer kısımların aynen bırakılmasına,

2)Sanık ... ...’nin katılan ... ...’ı yumrukla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hüküm fıkrasının 3-g bendindeki diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1808, Karar No: 2012/2349, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1808 E.  ,  2012/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davada Hazine taraf olup, çekişmeli taşınmazın yakın çevresinde Devlet ormanı bulunduğundan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı gereğince temyiz inceleme görevi 20. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10072, Karar No: 2007/10324, Tarih: 18.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10072 E.  ,  2007/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13410, Karar No: 2007/16802, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13410 E.  ,  2007/16802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kulu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine  dayalı olarak  başlatılan  takiplerde  imzaya itirazı düzenleyen İİK.nun 170/3. maddesinde  icra mahkemesince  incelemenin 68-a/4. maddesine  göre yapılacağı  açıklanmış; 68-a/4. maddesinde  ise imza tatbikinde  HUMK.nun  bilirkişiye ait hükümleri ile 309/2,3,4, ve 310, 311, 312 maddelerinde  öngörülen  esasların uygulanacağı ifade edilmiştir.

HUMK.nun olaya uygulanması gerekli  309/4. maddesinde(imza incelemesinin bilirkişi tarafından yapılmasına karar verilmesi halinde) borçlunun uygulamaya elverişli imzasının bulunamadığı  hallerde  adı geçene hakim huzurunda  yazı yazdırılacağı ve imza attırılacağı  ifade  edildikten sonra, inkar edene  yazdırılacak ibarelerin  bilirkişi tarafından hazırlanacağı hüküm altına  alınmıştır. (P. D.B.K.H. M. U 2. cilt sf. 2092)

Somut olayda borçlu ile ilgili  örnek imzalar getirtilmekle birlikte bunlar Adli Tıp Kurumu tarafından  yeterli  bulunmamış imzanın borçluya aidiyetinin tesbit edilemediği açıklanmıştır.

Bu durumda takip hukuku açısından imzaya itirazın incelenmesi yöntemi ve hangi delillerle sonuca gidileceği yukarıda yazılı maddelerde açıklandığı halde, tanık beyanına itibar edilerek karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Ayarıca, HGK.nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 sayılı kararında da vurgulandığı üzere davanın niteliği itibari ile (imzanın borçluya ait olduğunu) kanıtlama külfeti alacaklıya aittir. O halde, ispat yükünün gereği yerine getirilmediği ve alacaklı, incelenen rapor içeriğine göre imzanın borçluya ait olduğunu kanıtlayamadığı için itirazın kabulüne karar verilmelidir. Aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11203, Karar No: 2019/14222, Tarih: 12.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11203 E.  ,  2019/14222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı başlıklı 30.08.2014 tarihli tutanakta yer alan “... cephede bulunan bir pencerenin açık ayrıca zorlama izi olduğu...” şeklindeki tespit nedeni ile suça sürüklenen çocuklar hakkında zamanaşımı süresi içerisinde kamu malına zarar verme suçundan işlem yapılması mümkün görülmüştür. Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadığı halde, kapalı yerine açık yargılama yapılması ve kararın suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden kapalı oturumda açıklanmaması,

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların eyleminin TCK’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında ve nitelendirmede hataya düşülerek suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan TCK’nun 142/2-h maddesi uygulanmak sureti ile fazla ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, TCK’nun 142/2-h, 35/1 ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik ceza tayini,

3-Olay yeri inceleme raporu ve müşteki ...’in anlatımlarına göre, suça konu okul binasının suç tarihi itibarıyla resmen ve fiilen faaliyette olmadığı, tamamen yıkılacak olması nedeni ile ...İnşaat isimli firmaya ihale usulü ile yıkım işinin verildiği, binanın yarısından fazla kısmının yıkılmış vaziyette olduğunun anlaşılması karşısında; iş yeri niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatlerine karar verilmesi yerine, mahkumiyetlerine karar verilmesi,

4-Yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı başlıklı 30.08.2014 tarihli tutanağa göre, olay günü saat 19.15 sıralarında gelen ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde suça sürüklenen çocukların suça konu okul binası içerisinde yakalandıklarının bu nedenle olayın saat 19.15 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; UYAP'tan alınan kayıtlara göre olay tarihinde, yaz saati uygulaması sebebiyle güneşin 19.21'de battığı, gece sayılan vaktin güneşin batmasından bir saat sonra olan 20.21'de başladığı, buna göre eylemin gündüz sayılan zamanda işlendiğinin anlaşılması karşısında; hükmün gerekçesinde de eylemin gündüz vakti işlendiği kabul edilmesine ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde de TCK’nun 143. maddesinin uygulanmamasına rağmen gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafi ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 saylı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6393, Karar No: 2020/7449, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/6393 E.  ,  2020/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Başvuru sahibi vekili; 30.09.2017 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında, davacının aracında maddi hasar meydana geldiğini ve aracın değer kaybına uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100,00 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun reddine dair kesin olmak üzere karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine davacı vekiline hitaben 19/01/2018 tarihli 2018.16832 sayılı, komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı “itiraz başvurusuna konu uyuşmazlık miktarı 5.000 TL'nin altında olduğundan itiraz başvurusunun Komisyon tarafından değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği” bilgisini içeren yazı gönderilmiş; bu yazı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12. maddesinde “Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti alınır. Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. İtiraz üzerine hakem kararının icrası durur. İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından

teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir….” hükmü düzenlenmiştir.

teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir….” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 03/01/2018 gün, 2017.E.74679 Esas, K-2018/248 sayılı karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir. Her ne kadar Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/A maddesinde düzenlenen “İtirazın süresi içinde usulüne uygun yapılıp yapılmadığı itiraz yetkilisince incelenir” hükmü gereğince, itirazın süresi içinde usulüne uygun olup olmadığı hususu itiraz yetkilisi tarafından incelenerek, Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından davacı vekiline hitaben 19/01/2018 tarihli 2018.16832 sayılı, komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı “itiraz başvurusuna konu uyuşmazlık miktarı 5.000 TL'nin altında olduğundan itiraz başvurusunun Komisyon tarafından değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği” bilgisini içeren yazı gönderilmiş ise de, yönetmelik kanuna aykırı olamayacağından itirazın süresi içinde usulüne uygun olup olmadığı incelemesinin de (5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30/12 maddesinde belirtildiği gibi) münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetince incelenmesi gereklidir. Ancak, Sigorta Tahkim Komisyonu’nun 19/01/2018 tarihli cevabi yazısından bu konuda itiraz hakem heyeti kararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonu’nun başvuru sahibi vekiline hitaben komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı “itiraz başvurusuna konu uyuşmazlık miktarı 5.000 TL'nin altında olduğundan itiraz başvurusunun Komisyon tarafından değerlendirmeye alınamayacağına karar verildiği” bilgisini içeren yazının yukarıda belirtildiği şekilde hakem kararı niteliğinde olmayıp, temyizi kabil değildir.

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmesi gerektiğinden ve somut olayda yönetmelik hükümlerine göre yapılan incelemenin şekli bir inceleme olup; öncelikle, talep edenin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak başvuruyu yaptığı gözönüne alınarak Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi vekilinin itirazı hakkında bir karar verilmesi, kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.