muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15051, Karar No: 2018/3343, Tarih: 08.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/15051 E.  ,  2018/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2015 tarih ve 2012/436-2015/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olduğu dava dışı şirketlerdeki bir takım usulsüzlüklere karşı çıktığını; bu sebeple davalılar tarafından danışmanlık ve genel müdürlük görevinden azledildiğini, işyerine girişinin engellendiğini, kişilik haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek müvekkilinin genel müdürlükten azlinin TTK.nın 375 maddesine aykırı ve TMK m.24'e göre kişilik haklarının tecavüz mahiyetinde olduğunun tespiti ile bu kararın İstanbul'da münteşir en yüksek tirajlı iki gazetede gideri davalılara ait olmak üzere yayınlanmasına, müvekkilinin ortak ve yönetim kurulu üyeliklerinin devam ettiğinden işyerine giriş yasağının hukuka aykırılığının hükmen tespiti ile iptaline, şirket nezdindeki e-mail blokajının kaldırılmak suretiyle davacının kişilik haklarının korunmasına karar verilmesini ve TMK.m.25/3 hükmü gereği manevi tazminat hakkı bulunduğunun ve saklı tutulduğunun belirtilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ile müvekkillerinin yetkilisi olduğu şirketler arasında hizmet ve danışmanlık sözleşmesi imzalandığını, bilahire sözleşmenin feshedildiğini feshin geçerli olduğunu, davacının ancak fesihten kaynaklı davalar açılabileceği, bu davalarında tespit davası değil eda davası niteliğinde olduğunu, kaldı ki bu iddianın iş mahkemesinde de ileri sürülüp mahkemece reddedildiğini,savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın iş akdinin feshinden kaynaklı durumun tespiti mahiyetinde olduğu, taraflar arasında iş akdinden kaynaklı davanın mevcut olup, red ile sonuçlandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14865, Karar No: 2012/4326, Tarih: 21.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14865 E.  ,  2012/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ile davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 2, 3, 4, 7, 8, 12 ve 14 sayılı parsellere ait;

a) Kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin,

b) Varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının,

c) İtirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının dosyaya getirtilmesi,

2- Dosya kapsamından yörede zeytincilik çalışmalarının yapılmış olduğu anlaşıldığından, buna ait haritaların getirtilerek çekişmeli yerle ilgisini gösterir ek rapor ve krokinin fen bilirkişisinden alınması,

3- Yapılacak uygulamaya göre, taşınmazın zeytincilik parselasyon sahasında kaldığı anlaşıldığı takdirde, hangi zeytincilik parselleri kapsamında kalıyorsa, bu zeytincilik parsellerinin herhangi bir kişiye tahsisinin yapılıp zeytincilik tapuları oluşturulup oluşturulmadığının araştırılarak alınacak resmî yazının getirtilerek,

bu dosya arasına konulması, ayrıca; dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/03/20112 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20559, Karar No: 2024/6860, Tarih: 11.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/20559 E.  ,  2024/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/688 E., 2023/2429 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Orman İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy

birliğiyle BOZULMASINA, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4420, Karar No: 2015/16876, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4420 E.  ,  2015/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2013/257-2014/356

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, mahkemeye sunduğu 20.05.2015 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davacının davadan fergatı nedeniyle bu hususta karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1360, Karar No: 2009/10987, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1360 E.  ,  2009/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkiline bağlı Kestelek Bor İşletme Müdürlüğünün ihtiyacı olan 34 adet kamyon lastiği için açılan ihaleyi en düşük fiyatı veren davalı ...’ın kazandığını, 18.02.2005 tarihinde davalının lastikleri teslim ettiğini, lastiklerin 23 tanesinin ayıplı çıktığını, davalıya 27.05.2005 ve 16.06.2005 tarihli ihtar yazılarının yazıldığını, ayıplı lastiklerden 9 adedinin davalıya iade edildiğini ileri sürerek 14 adet lastiğin davalıya iadesine, 5.372.72 YTL zarar tutarının ödeme tarihi olan 23.02.2005 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının zararının meydana geldiğini 20.05.2005 tarihli tutanakla öğrendiğini, davanın ise 28.12.2006’da açıldığını, 1 yıllık dava zamanaşımının dolduğunu, davacının müvekkilinin sunduğu teklif mektubundaki en ucuz ve İSO 9001 kalite belgesine sahip olmayan lastikleri seçtiğini, Çin mallarının kalite durumunun herkesçe bilindiğini, lastiklerin maden ocağında, hafriyatta kullanılması nedeniyle zararın meydana geldiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen 11.08.2008 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu 23 adet lastiğin kullanılamaz durumda olduğu, lastiklerdeki kauçuk oranının düşük olması nedeniyle niteliksiz oldukları, davalının lastikleri davacıya satarken lastiklerin raf ömrünün geçtiğini bildiği, davacıya lastiklerin emsallerine nazaran kalitesiz olduğunu bildirmediği, 1 yıllık garanti verdiği, %50 oranında kusurlu olduğu, davacının da lastikleri

satın alırken gerekli ve yeterli kontrolleri yapmayıp raf ömrü geçen lastikleri kabul ettiği, emsallerine göre oldukça ucuz olan lastikleri alırken fiyat ve kalitesini göz önüne almayıp istiap haddinin üzerinde yük taşıdığından %50 oranında kusurlu olduğu, lastiklerin toplam fiyatının 5.373.72 YTL olup, davalı %50 oranında kusurlu olduğundan dolayı 5.373.72 YTL x %50 = 2.686.86 YTL davacının alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.686.86 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından düzenlenen birim fiyat teklif mektubu ekinde dava konusu lastiklerin fiyat ve markaları belirtilmiş ve ayrıca garanti süreleri de açıklanmıştır. Bu açıklamalara göre Çin malı olduğu belirtilen ... markalı dava konusu lastiklerin 1 yıl garantili olduğu anlaşılmaktadır. Lastiklerin henüz 1 yıl dolmadan kullanılamaz hale geldiği konusunda tutanaklar tanzim edilerek dosyaya sunulmuş ve bu husus bilirkişi raporuyla da saptanmıştır. O halde mahkemece lastiklerin yarılmalarının ve deforme olmasının hangi nedene dayandığı, başka bir anlatımla yarılma ve deforme oluş nedenleri gözetildiğinde garanti kapsamında kalıp kalmadığı hususları yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25919, Karar No: 2012/10011, Tarih: 28.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25919 E.  ,  2012/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK.nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya

elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda tatbike esas alınan belgelerin yeterli olmadığı, mahkemenin 06.05.2008 tarihli duruşmasında 2. nolu ara kararda bilirkişinin inceleme yapacağı belgelerin sayılmış olduğu ancak bu belgelerin hiçbirinin celp edilmediği, sadece duruşmada alınan imza örnekleri ve davacı tarafından verilen imza beyannamesi üzerinde inceleme yapıldığı kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözönüne alındığında bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür (Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 E., 2009/415 K. sayılı kararı).

Bu nedenle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2965, Karar No: 2023/4529, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2965 E.  ,  2023/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/164 E., 2022/569 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun şekilde gürültü seviyesi ölçümleri yapıldığını, ilk olarak Mart 2016 tarihinde yapılan ölçümden sonra gürültü düzeyi limitinin üzerinde çıkan fabrika ve atölyelerinin incelenerek düzenlemeye gidildiğini, gürültü çıkaran tezgahlar aynı anda çalıştırılmayacak şekilde ... planlaması yapıldığını, akabinde 21 Ekim 2016-11 Kasım 2016 tarihleri aralığında ikinci defa gürültü ölçümlerinin gerçekleştirildiğini, her iki ölçüm neticesinde de gürültü seviyesi sınır değerinin üzerine çıkan yerlerde çalışanların Mart 2017 tarihinden itibaren 7,5 saat çalıştırılmaya ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre kısa çalışma primi ödenmeye başlandığını, davacının çalıştığı işyerinde gürültü seviyesinin sınır değerlerin altına düştüğünün tespit edildiğini, buna göre davacının Yönetmelik kapsamında olmadığını ve alacak taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, işyerinde gemi mühendisi, fizik mühendisi ve uzman doktorun bulunduğu heyet eşliğinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli kararı ile yapılan keşif sonucu bilirkişi heyetince düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirlendiğinden Yönetmelik kapsamında kabul edilerek toplu ... sözleşmesi gereği fazla çalışma ve kısa çalışma prim alacağının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği ve tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.03.2021 tarihli ilâmı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yapılan hesaplamanın hatalı olduğu ve dava konusu kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarına bilirkişi raporunda belirlenen ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, bilirkişi raporunda bu yönde bir belirleme olmadığından, karar bu yönü ile infaza elverişli bulunmadığı gibi kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş olmadığından bu alacak kalemine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile bozma ilâmına uyularak, ek bilirkişi raporu alınmış olup söz konusu raporda ilgili dönem toplu ... sözleşmesinin bazı maddeleri de belirtilmek suretiyle bozma öncesi alınan kök raporda yapılan hesaplamaların hatalı olmadığının açıklandığı, fazla çalışma ücreti talebi yönünden gerek söz konusu ek rapor gerekse puantaj kayıtlarına göre yapılan değerlendirmede, davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edildiği ve dava ve ıslah tarihleri gözetilerek talep edilen alacaklara faiz yürütüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.