muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17216, Karar No: 2018/4710, Tarih: 22.02.2018

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32380, Karar No: 2012/13044, Tarih: 02.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32380 E.  ,  2012/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nin 86/3-a maddesi uygulanırken artırım yerine yarı oranında indirim yapılarak sonuç olarak az ceza tayin edildiğinden, o yer C. Savcısının temyiz itirazının reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

a)Sanık hakkında TCK'nin 86/3-a maddesi uygulanırken artırım yerine yarı oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

b)Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9268, Karar No: 2013/22530, Tarih: 02.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9268 E.  ,  2013/22530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davalı-davacı (kadın) vekilinin temyiz dilekçesinde imzası bulunmamaktadır. Bu dilekçenin güvenli elektronik imzayı ihtiva ettiğine ilişkin de dilekçe üzerinde bir bilgi yoktur. Temyiz dilekçesi elektronik ortamdan çıkartılmış olsa bile, mahkemeye elektronik ortamda verilmedikçe, elektronik ortamdan çıkartılan fiziki örneğin imzayı göstermesi gerekir. Elektronik ortamdan çıkartılan fiziki örneklerinin de incelemeye esas alınabilmesi için " aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirilen yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmiş olması zorunludur (HMK. md. 445/3) Yasanın aradığı şekilde " aslının aynı olduğuna " ilişkin tasdik şerhini, yetkilinin imza ve mührünü taşımayan elektronik ortamdan elde edilmiş çıktılar incelemeye esas alınamaz. "UYAP çıktısı" olduğunun belirtilmiş olması yeterli değildir. Bu bakımdan;

1-Dosyada mevcut olan, üzerinde "UYAP çıktısı" olduğu yazılı bulunan temyiz dilekçesinin, "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi ya da,

2- Dilekçedeki imza noksanlığının fiziki olarak ilgili avukata tamamlattırılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2016/87, Karar No: 2016/13859, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/87 E.  ,  2016/13859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; şimdiye kadar ödenen toplam 11.082,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/4746, Karar No: 2015/6914, Tarih: 11.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4746 E.  ,  2015/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/124438

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2010

NUMARASI : 2009/454 (E) ve 2010/390 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklardan S.. C..'ın suçlamaları reddetmesi, A.. Ç..'ın ise suçu birlikte işlediklerini belirtmesi nedeniyle aralarında menfaat çatışması bulunduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 152. maddesine aykırı şekilde, sanıklara aynı müdafi atanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar S.. C.. ve A.. Ç.. müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3296, Karar No: 2011/7042, Tarih: 27.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3296 E.  ,  2011/7042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 1 adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar vermiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, Karar başlığında ismi geçen bir kısım davacıların, tefrik edilen dosyanın davacıları olmasına rağmen karar başlığında gösterilmesi, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte esaslı hata olmayıp, maddi hata niteliğinde olup, mahal mahkemesince düzeltilme imkanın bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak 29.12.2009 tarihli ve 2009/15725 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 01.01.2010 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere, 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan nispi harç oranları ile yeniden değerleme oranı dahil olmak üzere maktu harçlar (maktu ve nispî harçların asgarî ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) %10 oranında artırılmıştır. Buna göre taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9,9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınması doğru değilse de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki harç kısmının çıkartılarak yerine (binde 9,9) harcın payları oranında paydaşlara aidiyetine ibaresinin eklenerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16453, Karar No: 2013/16621, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16453 E.  ,  2013/16621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin Kasko sigorta poliçesi ile sigortaladığı dava dışı Ankara İl Sağlık Müdürlüğüne ait 06 AZ 1343 plakalı ambulansın 06.09.2011 tarihinde Ankara Demetevler semtinde seyir halinde iken yol üzerinde bulunan ve o an kapalı olduğu bildirilen lögar kapağının üzerinden geçtiği sırada kapağın yerinde çıkarak aracın sağ alt kısmına çarpmak sureti ile 3.462,00 TL hasar meydana geldiğini, kaza nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedeli olan 3.462,00 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Aski Genel Müdürlüğü vekili, 5216 sayılı Yasa'nın 7.maddesine göre yol yapımı ve bakımının Büyükşehir Belidiyesine ait olduğunu, olay tarihinde idareye gelen ihbar üzerine kaza yerine gidildiğinde açık lögar kapağının bulunmadığını tesbit edildiğini, kazanın sürücü kusurundan meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalının sorumluluk alanında meydana gelen olayda, oynar durumda bulunan rögar kapak montajının düzgün yapmayan ve denetlemeyen davalının hasarın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu ve alınan bilirkişi raporu ile araçta 3.163,00 TL hasar meydana geldiği anlaşıldığından bahisle davanın kısmen kabulü 3.163,00 TL'nin 1.475,00 TL'nin 07.10.2011 tarihinden, 1.688,21 TL'sının ise 24.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle sigorta şirketince ödenen araç hasar bedelinin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve özellikle, alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde bir ususüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 216,10 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2290, Karar No: 2024/6777, Tarih: 12.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2290 E.  ,  2024/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/698 E., 2022/2784 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/89 E., 2020/942 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 18.04.2014 günü meydana gelen iş kazasında ...adlı işyerinde çalışan müvekkilinin işini yaptığı sırada herhangi bir kusuru olmaksızın 500-600 kilo ağırlığında akıllı paletin düşmesi sonucunda yaralandığını ve sakatlandığını, geçirmiş olduğu kaza neticesinde müvekkilinin bilirkişi raporu ile tespit edilecek oranda meslekte kazanma gücünü yitirerek malül kaldığını, davalı şirketin meydana gelen iş kazasında tehlike sorumlusu olarak müvekkilinin üzerinde meydana gelen zarardan sorumluluğu bulunsa da yargılama sırasında mahkemece görevlendirilecek bilirkişi kurulunun inceleme ve değerlendirmeleri sonucu kesin durumun belli olacağını, işin yapılması sırasında gerekli güvenlik önlemleri almayan, ehil manevracıların kontrol ve denetiminde yaptırmayan, malzemelerin kaldırılması sırasında uygun iş organizasyonunu kurmayan, işçiye işyerinde yapılan işle ilgili tehlikeler ve bu tehlikelerden doğabilecek risklere karşı alınacak önlemler konusunda mevzuatın belirlediği düzeyde gerekli eğitim vermeyen, kuralların usul halini alması için etkin iş disiplini, işyerinde yapılan çalışmaların talimatlara, iş güvenliği usul ve şartlarına uygun yapılıp yapılmadığının gözetimi için etkin kontrol ve denetim mekanizması kurmayan davalının tam kusurlu olup müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, davacı müvekkilinde meydana gelen iş kazası sonucunda kalçasında kırılma meydana gelmiş yapılan kontrollerden sonra CBÜ Hastanesinde ameliyat olduktan sonra 24.04.2014 tarihinde taburcu olduğunu, müvekkiline 24.06.2014 tarihine kadar istirahat verilmiş olup iş göremezlik raporu aldığını, iş kazasına bağlı olarak 3 ay boyunca ayağa kalkamadığını, günlük zaruri ihtiyaçlarını karşılayamadığını, bakıma muhtaç hale geldiğini, müvekkilinin tedavisinin halen devam ettiğini ve kalçasında platin bulunduğunu, meydana gelen iş kazasından dolayı müvekkili ve ailesi üzerinde derin üzüntü yarattığını, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkili lehine tedavi süresince yapmış olduğu masraflar sebebiyle 500 TL tedavi gideri, çalışma gücünün azalmasından dolayı doğan kayıtlar için 500 TL ekonomik geleceğin sarsılmasından dolayı 500 TL, 156.992,14 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP