muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7816, Karar No: 2023/3172, Tarih: 10.05.2023

5. Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Sarayköy Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezi'nin 26.06.2014 tarihli ve 31739 sayılı yazı cevabında, "Fract.Ag yazan madde ve yeşil renkli plastik maddelerde ölçülebilir seviyenin üzerinde radyoaktivite tespit edilemediği bildirilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 07.09.2015 tarihli ve 1501 sayılı yazısında, patlayıcı maddelerin kimyasal yapıları, formülasyonları, patlayıcılık kapasiteleri gibi özelliklerine göre değerlendirilmesi hususunun, üniversitelerin kimya fakültelerinin ilgili bölümlerinden, patlayıcılarla ilgili kamu kurum ya da kuruluşlarından görüş alınabileceği belirtilmiştir.

7. Arkeolog bilirkişisi Prof. Dr. Ergün Laflı tarafından düzenlenen 31.05.2012 tarihli bilirkişi raporu ile üç arkeolog tarafından düzenlenen 15/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda, incelemeye gönderilen beş adet eşyadan sadece, kabartmalı bronz ağırlığın 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında kültür varlığı olduğu, alınıp, satılmasının, bulundurulmasının, bulunduğu yerden çıkarılmasının yasak olduğu belirtilmiştir.

8. Tanık ..., sanık ...'in işyerinde olan tarihi eser gibi olan eşyaların 5-6 yıldır depoda gelişi güzel yerde durduğunu, sanığın onları tarladan bulduğunu söylediğini beyan etmiştir.

9. Tanık ..., olay günü sanık ...'ın elindeki poşeti işyerine bıraktığını, sanık ...'in işyerinde olan tarihi eser gibi olan eşyaların uzun süredir gelişi güzel yerde durduğunu, sanığın onları tarladan bulduğunu söylediğini beyan etmiştir.

10. Tanık ..., masanın üzerinde açıkta süs eşyası olarak gördüğü eşyalar dışında başkaca bilgi ve görgüsünün olmadığını beyan etmiştir.

11. Sanık ... savunmasında, patlayıcı olduğu belirtilen maddelerin kendisine ait olduğunu, diğer suç eşyalarının kendisine ait olmadığını beyan ederek atılı suçlamaları reddetmiştir.

12.Sanık ... savunmasında, ele geçirilen toz halinde maddenin, sanık ...'na ait olduğunu beyan ederek atılı suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan kurulan hükümde, şikayetçi Bakanlık vekilinin temyizine yönelik;

Yargılama konusu suç yönünden şikayetçi Bakanlığın suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına, suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ile yetkisinin bulunmadığı, mahkemece katılma hakkı verilmesinin de davaya katılma ve temyiz hakkı vermeyeceği, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan kurulan hükme yönelik;

1. Tebliğname yönünden:

İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 31.05.2012 tarihli KMY-2012/4628 sayılı raporu ile Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün 12.06.2012 tarihli raporuna göre; raporda tarif edilen kalsiyum hidroksit içerikli kimyasal maddenin kullanım amacı ile mazot, amonyum ve klorat iyonları içeren, içindeki patlayıcı maddeyi patlatmak amacıyla elektrik kablosu ve ince çelik rezistans teli kullanılan 20 adet malzemenin, uzaktan kablo kontrolüyle, kablo uçlarına akım vererek patlatılmak üzere hazırlandığının belirlenmesi karşısında, ele geçen maddelerin 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında patlayıcı, yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı madde niteliğinde olduğu ve önemsiz tür ve miktarda olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanık müdafinin temyizi yönünden;

Olay ve olgular bölümündeki tespitler, ele geçirilen maddenin niteliği ve miktarı, sanık savunması ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçu işlediği anlaşıldığından, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan kurulan hükme yönelik;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 04.07.2013 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan kurulan hükme yönelik;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, şikayetçi Bakanlık vekilinin vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan kurulan hükme yönelik;

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan kurulan hükme yönelik;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, şikayetçi Bakanlık vekilinin vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan kurulan hükme yönelik;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli sayılı kararında sanık müdafi tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan kurulan hükme yönelik;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7139, Karar No: 2017/7523, Tarih: 11.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7139 E.  ,  2017/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından doğan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirkete Yangın Kombine ... Poliçesi ile sigortalı işyerinin çıkan yangın nedeniyle hasarlandığını, zararın meydana gelmesinde bütün kusurun davalılara ait olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalısına ödediği 105.506,35 TL hasar tazminatının olayın oluşundaki sorumluluğu bulunan davalılardan müştereken müteselsilen rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... Ltd. Şti. Ve ... vekili; dava konusu hasarın meydana gelmesinde davalıların herhangi bir kusuru ve ihmalinin olmadığını ve rücü'en talep edilen tazminat miktarının meydana gelen zarara göre çok fazla olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... (...) ... A.Ş.-(... A.Ş.) vekili; binanın mal sahibi adına tanzim ettiği poliçesinde mevcut 3.şahıs mali mesuliyet teminatı çerçevesinde davalıya husumet yöneltildiğini, mali sorumluluk poliçelerinin sigortalının meydana gelen zararda bir kusurunun ve tazminin mükellefiyetinin olması halinde devreye gireceğini, bina maliki sigortalının, meydana gelen yangından bir sorumluluğu bulunmadığından "mali mesuliyet hükümleri"nin işleyemeyeceğini, ayrıca talep edilen tazminat miktarını da kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan deliller ile bilirkişi raporları itibariyle davalılara atfedilebilecek bir kusurun tespit edilemediği dolayısıyla davalılardan ... şirketininin de sorumluluğuna gidebilmesi içinde sigortalısının kusurlu bulunması gerektiğinin anlaşılması nedeniyle ispatlamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13798, Karar No: 2015/2527, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13798 E.  ,  2015/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/426, Karar No: 2021/2485, Tarih: 25.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/426 E.  ,  2021/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi sonucu verilen cezanın kesin olduğunun belirtilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak 5320 sayılı Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. madde gereğince 14/04/2011 tarihinden sonra hapisten çevrilen adli para cezalarının miktar gözetilmeksizin temyiz yasa yoluna tabi bulunması karşısında, temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak işin esasının incelenmesinde;

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

16/03/2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarih ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici 5/1-d'de yer alan hükme bağlanmış ibaresinin aynı bentte yer alan, "Basit Yargılama Usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olmakla;

CMK'nın 251/3. maddesinde "Basit Yargılama Usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir" şeklindeki düzenleme gereği madde ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu soruşturma veya kovuşturma iznine tabi olmayan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren, icra müdür yardımcısı olan sanık hakkında TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçu yönünden aynı Kanun'un 7 ve CMK'nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3895, Karar No: 2014/8151, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3895 E.  ,  2014/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16426, Karar No: 2007/15762, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16426 E.  ,  2007/15762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4122, Karar No: 2021/18078, Tarih: 27.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4122 E.  ,  2021/18078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız ateşli silah ve mermi bulundurma suçundan sanık ...’ın, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 43 adet farklı nevilerde fişek, 2 adet Colt marka silah, 1 adet Beretta marka silah ve şarjörü ile 1 adet bıçak ve kılıfın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine dair Beykoz 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2019 tarihli ve 2018/623 esas, 2019/547 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/01/2020 tarihli ve 2019/1273 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Eşya Müsaderesi" başlıklı 54/4. maddesinin; "Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklinde olduğu,

Dosya kapsamına göre, somut olayda sanık hakkında yürütülen bir soruşturma kapsamında evinde yapılan arama işlemi sırasında ele geçirilen ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/277 sayılı emanet sırasında kayıtlı olan 43 adet farklı nevilerde fişek, 2 adet Colt marka silah, 1 adet Beretta marka silah ve şarjörü ile 1 adet bıçak ve kılıfın, dosyada mevcut İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09/02/2012 tarihli ve ... uzmanlık sayılı raporu ile bahse konu bıçak, tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun uyarınca yasak niteliği haiz olduklarının belirtildiği; yapılan yargılama sonucunda, ruhsatsız silah ve bıçakla taşıdığından bahisle hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanığa ait suça konu adli emanetlerin müsaderesine hükmedildiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.06.2020 gün ve 2020/6140 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2020 gün ve KYB/2020-50243 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda sanık hakkında yürütülen bir soruşturma kapsamında usulüne uygun arama kararına istinaden evinde yapılan arama işlemi sırasında ele geçirilen ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/277sayılı emanet sırasında kayıtlı olan 43 adet farklı nevilerde fişek, 2 adet Colt marka silah, 1 adet Beretta marka silah ve şarjörü ile 1 adet bıçak ve kılıfın, dosyada mevcut İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09.02.2012 tarihli ve ... uzmanlık sayılı raporu ile bahse konu bıçak, tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun uyarınca yasak niteliği haiz olduklarının belirtildiği; yapılan yargılama sonucunda, ruhsatsız silah ve bıçakları taşıdığından bahisle hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığa ait suça konu adli emanetlerin müsaderesine hükmedildiği olayda maddi zarar bulunmayışı, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul etmesi, adli sicilinde engel sabıkası bulunmaması koşulları birlikte değerlendirildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları oluştuğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına itirazın reddi yerine müsadere kararı verildiği şeklindeki usul ve yasaya uygun olmayan gerekçeyle kabulüne karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Adalet Bakanılığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.01.2020 gün ve 2019/1273 Değişik İş sayılı itirazın kabulüne ilişkin kararın CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2021 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/775, Karar No: 2016/3161, Tarih: 14.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/775 E.  ,  2016/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kemaliye Sulh Hukuk, ve İstanbul 1. Sulh Hukuk ve Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... ... kısıtlının ... ilinde işe girdiğini beyan ederek yer değişikliğine izin verilmesini talep ettiği, kısıtlının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine TMK'nın 412 ve 462/14. maddeleri gereğince kısıtlının belirtilen adreste ikamet etmek üzere gerekli iznin verilmesine karar verilmiştir.

İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı ... ...'ın yerleşim yeri adresinin "..." olduğu, bu adresin mahkemenin yetki alanında olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise kısıtlının 23/12/2015 tarihli dilekçesinde "..." adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği, kısıtlının MERNİS adresinin de "..." olduğu, ... ... kısıtlının ikamet değişikliğine izin verilmiş ise de kısıtlının "..."da işe girdiği ancak işten ayrıldığını beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlının "..." adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği, kısıtlının nüfus kayıtlarına göre de "..." adresinde ikamet ettiği ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... ...nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kemaliye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.