muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9441, Karar No: 2020/265, Tarih: 14.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9441 E.  ,  2020/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan Barabanlı mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan Barabanlı mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde değer kaybı olmayacağı gerekcesiyle ilk karar bozulmuşsa da, bozma sonrası hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda bu bölüme ilişkin olarak değer kaybı hesaplanıp kamulaştırma bedeline ilave edilmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Kabule göre de;

3)Bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedelden düşük olduğundan, tespit edilen kamulaştırma bedeline 02.11.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 02.02.2015 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33171, Karar No: 2016/12577, Tarih: 25.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33171 E.  ,  2016/12577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeğen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

1-Taraflar arasındaki kavgada mağdur ...'ın bıçak çekmesi üzerine sanığın mağdurun elinden bıçağı alarak onu yaralaması eyleminde haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Suçun bıçakla işlenmesi nedeniyle uygulanan yasa maddesinin TCK'nin 86/3-e yerine 86/3 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24634, Karar No: 2016/7726, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24634 E.  ,  2016/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10076, Karar No: 2023/3340, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10076 E.  ,  2023/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1588 E., 2022/1702 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/49 E., 2022/33 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkili ile davalı ...' in Ekim 2011 tarihinde evlendiklerini, ... 5. Aile Mahkemesinin 2015/965 Esas 2017/69 Karar sayılı kararı ile boşanmalarına karar verildiğini, verilen kararın kesinleştiğini, davacı ile davalının evlendikten sonra Almanya' ya gittiğini ve orada yaşadıklarını ancak, davalının eşini istemediğini, müvekkilinin davalının ailesi ile bir süre yaşadığını ancak daha sonra evden akşam vakti apar topar kovulduğunu, yanına hiçbir kişisel eşya, altın ya da para almadığını, müvekkiline düğünde 1 set, 5 adet ... burması, 4 bilezik, 2 adet tam altın, 28 adet yarımlık, 2 adet büyük çeyrek, 43 adet küçük çeyrek, 950 Euro ve 1.120,00 TL para takıldığını, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere ziynet eşyalarının müvekkiline aynen iadesine, ziynetlerin bulunmaması halinde bedeli olan şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 12.03.2019 tarihli cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalının cevap dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, yalnızca protokole dayanak müvekkilin haksız dava açtığını iddia ettiklerini, bahsedilen protokolün 2013 yılı ocak ayı tarihli olduğunu ve bu protokole dayanak açılacağı iddia edilen boşanma davası açma tarihinin bir buçuk yıl sonra olduğunu, bu şekilde protokol hazırlanıp uzun bir süre sonra boşanılacağını kararlaştırmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, söz konusu protokolün 2013 yılı ocak ayı tarihli olduğunu ancak müvekkilinin bu tarihten çok daha sonra evden kovulduğunu, müvekkilinin sözleşme dönemi ziynetlerini almış olsa dahi evden kovulduğu sırada alma imkanı olmadığının aşikar olduğunu, ilgili belgenin tarihi itibari ile davaya etki edebilecek nitelikte olmadığını, davalının itirazlarının reddine, davasının kabulü ile ziynet eşyalarının aynen iadesine, bulunamaması halinde bedeli olan şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça açılan davanın haksız, yersiz ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin ikamet adresinin ... değil Gemerek İlçesi olduğunu, yetkili mahkemenin Gemerek Mahkemeleri olduğunu, davacının ziynet eşyalarının müvekkili tarafından alıkonulduğu, ziynet ve paraların müvekkilinde kaldığının asılsız olduğunu, ... 5. Aile Mahkemesi'nin 2015/765 Esas 2017/69 Karar Sayılı dosyasına sunulan protokolün dokuzuncu maddesinde açıkça bunları teslim aldığını beyan ettiğini, davanın kötü niyetle açıldığını, haksız, yersiz ve dayanaktan yoksun olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 28.03.2019 tarihli ikinci cevap dilekçesinde özetle; ziynet eşyalarının kendisinde olduğu gerçeğini tereddüte yer bırakmayacak şekilde kanıtlar nitelikte olan protokolün yazılı delil niteliğinde olduğunu ve senede karşı tanıkla ispat hakkı bulunmadığını, taraflar arasında imzalanan protokolde davacının ziynet eşyalarının kendisinde olduğunu beyan etmesinin davacı bakımında bağlayıcı olduğunu, davacının protokolü kabul eder nitelikteki beyanına eklediği baskı altında imzalatıldığı iddiasını, protokolle aynı nitelikteki bir belge ile ispatlaması gerektiğini beyanla davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını veya yanında götürmesine engel olunduğunu ispat etmesi gerektiği, ispat yükünün davacıda olduğu, davacı tanıklarının görgüye dayalı beyanları olmadığı, anlatımları davacıdan duyduklarının aktarımlarından ibaret olduğu, davacının dinlettiği tanık beyanları ile davasını ispat edemediği, öte yandan, davalı taraf tanıkları davacının apar topar evden kovulduğunun aksine, evde bulunan bütün eşyalarını toplayarak kendi rızasıyla müşterek konuttan ayrıldığını beyan ettikleri, aksine ciddi ve inandırıcı delil ya da olaylar bulunmadıkça asıl olan, tanıkların gerçeği söylemiş olduğu, davalı tanıklarının davalının anne ve babası olması başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamayacağı, bu sebeple görgüye dayalı beyanda bulunan davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmediği, kaldı ki aksi kabul edilse dahi davacı kadın tarafından imza inkarında bulunulmayan ... 5. Aile Mahkemesi'nin 2015/965 Esas sayılı dosyasına sunulmuş olan 08.01.2013 tarihli protokolün dokuzuncu maddesinden tarafların düğünlerinde takılan takıları paylaşmış oldukları, davacının kendisine ait olması lazım gelen altın takıların tamamını davalıdan teslim almış olduğu, ... 5. Aile Mahkemesi'nin 2015/965 Esas sayılı dosyasında tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmiş olması da ilgili protokolün yazılı delil olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği, usûl hukukumuzda senede karşı senetle ispat zorunluluğu ilkesi kabul edildiği, senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı def'i (savunma) olarak ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 201 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen meblağdan az bir miktara ilişkin olsa bile tanıkla ispat olunamayacağı; ancak senet (kesin delil) ile ispat edilebileceği, ... 5. Aile Mahkemesi'nin 2015/965 Esas 2017/69 Karar sayılı 25.01.2017 tarihli tarafların boşanmalarına ilişkin verilen kararın 23.02

... 5. Aile Mahkemesi'nin 2015/965 Esas 2017/69 Karar sayılı 25.01.2017 tarihli tarafların boşanmalarına ilişkin verilen kararın 23.02.2017 tarihinde kesinleştiği hususu da dikkate alındığında, taraflar yönünden 6100 sayılı Kanun'un 201 inci maddesinin birinci maddesi kapsamında düzenlenen kuralın istisnası bulunmadığı, davacı bahsi geçen protokol ile bağlı olup, aksini ancak yine bir başka yazılı delil ile ispatlayabileceği, davacı tarafça bu yönde yazılı delil de sunulmuş olmadığı, her ne kadar 6100 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci maddesinin ç bendi gereğince hukuki işlemlerde irade bozukluğu iddiaları bakımından senetle ispat zorunluluğu kuralı geçerli olmasa da; davacı taraf davalıdan görmüş olduğu baskı neticesinde ilgili protokolü imzaladığına ilişkin iddiasını da dinlenen tanık beyanlarıyla ispatlayamadığı, davacı vekilinin dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olduğu ve tarafına verilen vekâletnamenin 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince "yemin teklif etmeye" ilişkin özel yetkiyi de içerdiği, Mahkemece 24.03.2022 tarihli celsede kendisine, karşı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatıldığı, davacı vekili yemin teklif etme hakkını kullanmak istemediğini beyan ettiği, tüm bu sebeplerle davacı tarafından ispatlanamayan davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen red kararının yerinde olmadığını, senetle ispat kuralının geçerli olmadığını, taraflar arasında imzalanan 08/01/2013 tarihli protokol hükme esas alınmış ise de tarafların söz konusu protokole göre boşanmadığını, belirtilen protokol tarafların boşanma davasında hükme esas alınmadığı ve onaylanmadığı gibi boşanma kararı ile tarafına maddî ve manevî tazminat ile nafakaya hükmedilmiş, mahkemece protokoldeki maddelere değer vermediğini, söz konusu hususun senet ile ispat edilmesi gerekmediğini, yerel mahkemece gerekçe olarak yazılan "senede karşı senet ile ispat" hususunun hukuki bir mesneti bulunmadığını, bahsedilen protokole ek olarak, tarafların 10.01.2013 tarihinde ek bir protokol hazırladığı, taraflar yaptıkları protokolün geçerliliğini bir şarta bağladıkları, bu şarta göre protokol; davacının Almanya devletinde oturum izni almasından sonra yürürlüğe konulacağı, ancak bu şartın yerine getirilmediği ve bu nedenle de yapılan protokolün esas şartını sağlayamadığı için geçerli olmadığı, belirterek verilen kararın kaldırılmasını ve davalarının kabulüne karar verilmesini gerektiği gerekçeleri ile reddedilen davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği,bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla reddedilen davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ziynet alacağı davasının yasal şartlarının oluşup oluşmadığı, davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 2 nci maddesi, 6 ncı maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ziynet alacağı davasının yasal şartlarının oluşup oluşmadığı, davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 2 nci maddesi, 6 ncı maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24095, Karar No: 2016/2226, Tarih: 09.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/24095 E.  ,  2016/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın çocuğu olan mağdurun okula gitmeyip sokakta dua kartı satmasından haberinin olmadığını söylemesi ve 15 yaşındaki mağdurun da ifadesinde annesinin bu olaydan haberdar olmadığını, okula gittiğini zannettiğini, kendi isteği ile bunu yaptığını söylemesi karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12103, Karar No: 2013/14717, Tarih: 13.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/12103 E.  ,  2013/14717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 16.08.2003 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 13/05/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.