muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7644, Karar No: 2021/14686, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7644 E.  ,  2021/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Resmi Belgeyi yok etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Müştekinin, suça konu aracını olay gecesi saat 23:30’da ikameti önüne park ettiğini, aynı gece saat 00:10’da ise aracının park ettiği yerde olmadığını farkettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştiği sabit olmasına rağmen sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya kapsamında yer alan 26.01.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre, bir kısmı kazınarak silinen şase numarasının kimyasal işlem tatbiki ile tespit

edildiği, tespit edilen bilgilerden de aracın plaka ve tescil bilgilerine ulaşıldığının anlaşılması karşısında, belgeden yararlanma olanağının bulunduğu ve belgenin hukuki geçerliliğini koruduğunun anlaşılması karşısında resmi belgeyi yok etmek, bozmak veya gizlemek suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6535, Karar No: 2014/1199, Tarih: 29.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6535 E.  ,  2014/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında katılan olarak Gümrük İdaresi yerine Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun yazılması mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2819, Karar No: 2021/3476, Tarih: 17.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2819 E.  ,  2021/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

...

Dava, Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1560, Karar No: 2015/2742, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1560 E.  ,  2015/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27004, Karar No: 2014/20763, Tarih: 10.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/27004 E.  ,  2014/20763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/44602

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2011

NUMARASI : 2011/229 (E) ve 2011/468 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın simit fırınına girerek bir adet işyeri güvenlik kamerasını, 25-30 TL bozuk parayı, iki adet tişört, bir adet gömlek ve bir adet şort çalıp çıktığı sırada işyerine gelen mağduru görmesiyle elindeki kamerayı atıp kaçmaya başladığı, işyeri güvenlik kamerasından kim olduğu tespit edilen sanığın olaydan beş gün sonra yakalandığında işyerinden çaldığı eşyalardan bir gömlek ve şortu evinde sakladığı yeri kardeşine söylemek suretiyle getirterek mağdura kısmi iadeyi sağladığı, mağdurun 08.07.2011 tarihli duruşmada ise; sanık yakalandıktan sonra çalınan tüm para, giysi ve kameranın teslim edildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; çalınan eşyaların iadesinin kısmen mi tamamen mi yapılıp yapılmadığı hususundaki çelişki giderilerek, şayet kısmi iade varsa 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereği mağdurun kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediğinin sorulması, eşyaların tamamı iade edilmiş ise doğrudan aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Uyaptan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü güneşin saat 20.40'ta battığı, işyeri güvenlik kamerası kaydından elde edilen CD izleme tutanağına göre; sanığın 21.30 sıralarında suç konusu işyerinde bulunduğu ancak işyerinden çıkış saatinin belli olmadığı, sanığın 06.06.2011 tarihli savcılık ifadesinde havanın hafif kararmaya başladığı 20.00-21.00 sıralarında eylemi gerçekleştirdiğini, mağdurun ise; saat 22.00 sıralarında işyerinde bulunan çalışanının işyerinde hırsız olduğunu bildirdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kamera kaydındaki saatin doğru olup olmadığı araştırılarak beyanlar ve tutanaklar arasında suçun işlendiği vakte ilişkin çelişki giderilmeden hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği cezadan artırım yapılması,

3- Uyaptan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü güneşin saat 20.40'ta battığı, işyeri güvenlik kamerası kaydından elde edilen CD izleme tutanağına göre; sanığın 21.30 sıralarında suç konusu işyerinde bulunduğu ancak işyerinden çıkış saatinin belli olmadığı, sanığın 06.06.2011 tarihli savcılık ifadesinde havanın hafif kararmaya başladığı 20.00-21.00 sıralarında eylemi gerçekleştirdiğini, mağdurun ise saat 22.00 sıralarında işyerinde bulunan çalışanının işyerinde hırsız olduğunu bildirdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kamera kaydındaki saatin doğru olup olmadığı araştırılarak beyanlar ve tutanaklar arasında suçun işlendiği vakte ilişkin çelişki giderilmeden işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken eylemin gece işlendiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması,

4-Sağır ve dilsiz olan sanık için görevlendirilen tercümana ilişkin giderin yargılama giderinden sayılmayarak Devlet Hazinesi tarafından karşılanacağının gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 324/5 maddesi'ne aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık U.. B.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1170, Karar No: 2011/40369, Tarih: 05.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/1170 E.  ,  2011/40369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/109321

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2007

NUMARASI : 2007/706

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırısızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın “akım trafosunun cansız uçlarını bobin telleri kullanarak ters topraklaması ile birleştirerek kısa devre yaptırıp tarımsal sulama amaçlı kullandığı sayacın çalışmasını engellediğinin iddia edilmesi karşısında,ziraatçi ve elektrikçi bilirkişiler marifetiyle tutanağa konu olan tarlada yeniden keşif yapılarak ziraatçi bilirkişiden tarlanın yüzölçümü,ekilen ürünlerin hangi sürelerde ve ne kadar sulanma ihtiyacının olduğu,başlangıçtan hasat dönemi sonuna kadar kaç defa sulandığına ilişkin rapor aldırılıp, ziraatçi bilirkişinin raporu doğrultusunda uzman elektrikçi bilirkişiden de sulamada kullanılan elektrikle çalışan aletin suyu çekmek için harcadığı enerji miktarı hesap ettirilip,kurulu gücün kullanması gereken elektrik miktarı ile sayaçtaki tüketim miktarı karşılaştırılarak kaçak kullanım bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden tüketimlere ilişkin bir değerlendirme içermeyen elektrikçi bilirkişilerden alınan raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şeklide karar verilmesi,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi

uyarınca sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükme esas alınan ve duruşmanın devamı niteliğindeki 22.06.2007 tarihli keşif tutanağının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11317, Karar No: 2019/7527, Tarih: 13.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11317 E.  ,  2019/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Dava dilekçesi, tebligatların şerhli bölümleri ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmemiştir.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.6.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6595, Karar No: 2014/22086, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6595 E.  ,  2014/22086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1052, Karar No: 2015/6017, Tarih: 15.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1052 E.  ,  2015/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 1803 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca, kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre; gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özellikleri taşıması gereklidir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin özellikle geri çevirme kararı üzerine ... Tapu Müdürlüğü'nün 29.12.2014 tarihli yazısı ve eklerinin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın kök tapu kayıtlarında (1768 parsel) 24.01.1992 tarih ve 129 karar sayılı il idare kurulu kararı ile 23.386,70 m²'lik kısmının yol, yeşil saha ve otopark alanı olarak terkinine karar verildiği, bu kararın tapu müdürlüğünün 26.05.1992 tarih ve 1999 yevmiye numaralı ifraz işlemi ile tapu kaydına işlendiği, bu hali ile dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar parseli olduğu, emsal olarak alınan ... 6268 parsel sayılı taşınmazın da satış tarihi itibari ile imar parseli olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın emsal ile karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı düşülmemesi gerekirken, %40 oranında düzenleme ortaklık payı düşen bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuş olması,

2- Kabule göre de; mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre de; mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1634, Karar No: 2018/7643, Tarih: 05.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1634 E.  ,  2018/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ...’in mağdur ...’a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı olarak, 168. maddenin 31/3. maddeden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-On sekiz yaşından küçük sanığın sosyal inceleme raporunun alınması nedeniyle ödenecek ücretin ve farik mümeyyizlik raporu için harcaması zorunlu kamu masrafının, yaşı küçük sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık...savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA; bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkralarından 533,00 TL’lik zorunlu savunman giderine, 221,00 TL’lik farik mümeyyizlik raporu giderine ve 40,00 TL’lik sosyal inceleme raporu giderine ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.