muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17724, Karar No: 2014/686, Tarih: 15.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17724 E.  ,  2014/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan beraatine

Yasal koşulları bulunmadığından katılan vekilinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek, yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin "dolandırıcılık" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekilinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hesap sahibi ... A.Ş. cirosuyla katılan .... AŞ.'ye geçen çekin 25.03.2004 tarihinde çalındığı ve çeki ele geçiren sanığın sahte ciro silsilesi oluşturarak icra takibine koyduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın çeki ... isimli kişiden aldığını savunduğu, sanık müdafii tarafından savunmada adı geçen ...'un gerçek isminin ... olduğu belirtilerek açık kimlik bilgilerinin mahkemeye bildirildiği görülmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; ... isimli kişinin adresinin araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, yazı ve imza örneklerinin alınması, çek arka yüzündeki tüm ciro yazı ve imzalarının sanığın ve bulunması halinde ...'un eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, çekin konu edildiği icra takip dosyasının getirtilerek cirantalara ulaşılıp ulaşılamadığının ve gerçek kişi olup olmadıklarının araştırılması, çeki ...'dan aldığını savunan sanığa, kendisinden önce neden aynı işyerinde çalıştığını beyan ettiği ...'nin cirosunun bulunduğu hususunun açıklattırılması, gerek görülmesi halinde ... 'nin de tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5404, Karar No: 2017/10491, Tarih: 09.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/5404 E.  ,  2017/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizin kapsamının vekalet ücreti talebine yönelik olduğu dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Aynı davada yargılandığı bir kısım mağdurlara yönelik fuhuş suçundan beraat eden, diğer bir kısım mağdurlara yönelik fuhuş suçundan ise hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suçlar açısından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik sanık ... müdafinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6280, Karar No: 2012/7703, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6280 E.  ,  2012/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.06.2010 gün 2010/121 sayılı davanamesi ile davalılar Hatice ve ...'ın nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.06.2010 gün 2010/121 sayılı davanamesi ile mevcut nüfus kayıtlarına göre davalı ...'ın dayısı ... ile evli göründüğü, bu kaydın gerçeği yansıtmadığı, bu nedenle ... ve annesi ...'ın nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davalı ...'ın ... ve ... kızı olarak kayıtlı bulunduğu kaydının iptali ile ... ve ... kızı olduğunun tespitine karar verilerek baba adının ..., anne adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Dava nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, soybağını ilgilendirmektedir. Davanın istem gibi düzeltilmesi durumunda hukuku etkilenecek olanların davada taraf olmaları gerekmektedir.

Buna göre;

1- Anne olduğuna karar verilen ...'ın mirasçılarının, baba olduğuna karar verilen ...'ın ölüm araştırması sonuçlanıp ölü olduğu nüfus kaydına işlenirse bunun mirasçılarının, anne ve babası değişecek olan davalı ...'nin mevcut anne ve babasının davalı sıfatı ile davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması,

2-Nüfus kaydı düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda salt taraf beyanları, tanık anlatımı ile yetinilmeyerek, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23374, Karar No: 2015/38134, Tarih: 05.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/23374 E.  ,  2015/38134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık .... hakkında dosyada mevcut .. Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ait belgede madde bağımlılığı tanısı ile yatarak opiat kullanımına bağlı bağımlılık sendromu tanısı ile dört kez ayaktan tedavi gördüğü belirtildiğine göre; tedavi gördüğü hastane yada hastanelerden tüm tedavi evrakları getirtilip atılı suç tarihinde mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 32. maddesi kapsamında, "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği" konusunda rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2767, Karar No: 2012/8211, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2767 E.  ,  2012/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2010/544 - 3663 sayılı bozma kararında; “ Kadastro mahkemesi, uyuşmazlığın çözümünde kendisini görevli görerek işin esası hakkında hüküm kurmuşsa da, çekişmeli yerin yörede 2007 yılında 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda dere olarak tespit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tespit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece 3402 sayılı Yasanın 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20-909/891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkemece de kendiliğinden gözetilmesi gerekir. O halde, bu yere ilişkin davanın esası incelenmeksizin görevsizlik kararı verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın görev yönünden reddine, 131 ada 1 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından vekalet ücreti verilmediği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, görevsizlik kararı verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Görevsizlik kararları nihai kararlardan olup, 25.04.1945/7-9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda; davalı Hazine yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasına, "Davalı Hazine vekilinin sarf ettiği emek ve mesaisine karşılık 3402 sayılı Yasanın 31/3 maddesi uyarınca 150.00.- TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle HYUY' nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 29/05/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3358, Karar No: 2015/2797, Tarih: 30.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3358 E.  ,  2015/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/226641

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/04/2013, 2012/397 (E) ve 2013/118 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk H.. A..'ın, mağdur ... kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu azaltan nedenlerden yaş küçüklüğü ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin “eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, suçun sübutuna ve vasfına, cezanın miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c. maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri İle 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan alınmasına

hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan “suça sürüklenen çocuk H.. A..'a CMK'nun 150.maddesi gereğince görevlendirilen müdafii ücreti 533 TL” şeklindeki kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve yargılama gideri toplamının “98,50 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12731, Karar No: 2017/12134, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12731 E.  ,  2017/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki yenimahalle Mahallesi 1019 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/451, Karar No: 2018/338, Tarih: 28.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/451 E.  ,  2018/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Eskişehir 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.01.2014 gün ve 2013/393 E., 2014/13 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.04.2014 gün ve 2014/9965 E., 2014/10677 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, çalıştığı sürelerin usulüne uygun şekilde resmi kayıtlarda gösterildiğini, davacının iş sözleşmesinin müvekkilince feshedilmediğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesaplamasında nazara alınması gerekli kanuni kesintilerin belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.