muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3933, Karar No: 2020/974, Tarih: 09.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3933 E.  ,  2020/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel istismar, hürriyeti tahdit, nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Mağdure ...'e karşı cinsel istismar suçu nedeni ile; TCK.nin 103/1-a,2-4, 53, 63. maddeleri gereğince 22 yıl 6 ay hapis cezası,

2- Mağdure ...'a yönelik hürriyeti tahdit suçu nedeni ile; TCK.nin 109/2, 109/3-f , 109/5, 53, 63. maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezası,

3- 16/01/2012 doğumlu mağdureye yönelik nitelikli öldürmeye teşebbüs eylemi nedeni ile; TCK.nin 82/1-e,h, 35, 53, 63. maddeleri gereğince 20 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında nitelikli şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçundan kurulan hükmün uygulanmasında, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı, nitelikli şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde çocuğun cinsel istismarı, nitelikli şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçlarının suç nitelikleri tayin ve takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ve cezaların üst hadden verilmesine yönelen, katılan mağdur vekilinin; sanık hakkında üst hadden cezaların tayin edilmesi gerektiğine, TCK.nin 43. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğine, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; sanık hakkında üst hadden cezaların tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik nitelikli şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında; mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs ve mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

A- Sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik nitelikli şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında; mağdur ...'u öldürmeye teşebbüs ve mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde mağdurenin babası katılan ...'nin, ... mahallesi Münifpaşa Ortaokulu kantin işletmesini yapması nedeniyle, katılanın olay tarihinde 3 yaşındaki kızı mağdur ... ile 5 yaşındaki oğlu ...'yi okulun kantinine yanına getirdiği, katılanın kantinde kendi işi ile uğraştığı sırada çocukları olan ... ile ...'nin okul içerisinde koridorda oynadıkları, sanık ...'in uyuşturucu bağımlısı olup olay günü aşırı derecede alkollü bir şekilde yaya olarak Münifpaşa İlkokulunun yanına geldiği, sanığın okulun bahçesinde öğrenciler olduğunu görmesi üzerine, bahçeden geçerek okulda dolaştığı, sonrasında okulun ikinci katına çıkarak tuvalete gittiği, tekrar ikinci kattan aşağıya giriş katına indiğinde giriş katının koridorunda masada oturan ... ve ...'yi gördüğü, çocukların yalnız olduğunu, yanlarında kimse olmadığını gören sanığın, ...'un yanına yaklaşarak, mağdureyi elleri ile sevip okşadığı, kendisini cinsel olarak tatmin etme fikri gelmesi üzerine mağdureyi kucağına alıp birlikte okuldan çıkarak

Forum AVM arkasından istasyon futbol sahasına, oradan da tren raylarını geçerek boş duran tren vagonlarının arasına götürerek orada bulunan tren vagonlarını açmaya çalıştığı, ancak; açamaması üzerine mağdureyi boş tren vagonlarının altına sokarak tren vagonunun altına yatırdığı, mağdurenin elbisesinin içerisine şüphelinin elini sokarak cinsel organını okşadığı, bu sırada mağdurenin ağlamaya başlaması üzerine, susması için mağdurenin başını tren vagonunun altında yere vurduğu, mağdurenin ağlamasını devam ettirmesi üzerine, mağdureyi kaldırarak yere hızlı bir şekilde çarptığı, sonrasında sol işaret parmağını mağdurenin cinsel organına sokarak okşadığı ve mağdureyi boş tren vagonlarının altına bırakarak olay yerini terk ettiği, mağdurenin tesadüfen olay yerinden geçen kişiler tarafından görülüp kurtarıldığı anlaşılan olayda;

1- Mağdur ...'un tüm tedavi evrakları ve grafileri getirilerek, dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, yaraların niteliği, iç organlarda hasar oluşturup oluşturmadığı ve ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünde rapor aldırılmadan, rapor sonucuna göre, mağdurdaki yaraların TCK'nin 109/2. maddesindeki cebir unsurunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişen TCK'nin 103/2. maddesine göre sanığın 16 yıldan aşağı olmamak üzere cezalandırılması gerektiği amir hükmüne rağmen, açıkça kanuna aykırı şekilde 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 18.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişen TCK'nin 103/2. maddesine göre sanığın 16 yıldan aşağı olmamak üzere cezalandırılması gerektiği amir hükmüne rağmen, açıkça kanuna aykırı şekilde 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz dilekçesindeki bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32267, Karar No: 2019/4433, Tarih: 21.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32267 E.  ,  2019/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette 15/05/2008 tarihinden 15/07/2013 tarihine kadar mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığını, davacının iş akdinin 15.07.2013 tarihli ihtarname ile haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının tüm iddialarının asılsız olduğunu, fazla mesai yapıldığı zaman zamlı ücretlerin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, davacının izinlerini kullandığını, iş akdinin haklı sebeplerle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; hüküm altına alınan yıllık izin ücretine dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yıllık izin ücretine ilişkin. 3. bendinin çıkartılarak yerine;

“3)1.402,40 TL net yıllık ücretli izin alacağının 100,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren kalan kısmın ıslah tarihi olan 22/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14127, Karar No: 2022/5807, Tarih: 30.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14127 E.  ,  2022/5807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Ankara İli, Elmadağ İlçesi, Hasanoğlan-Bahçelievler Mahallesi, 510 ada 3 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedelin derhal ödenmesi ve faizine yönelik hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1203, Karar No: 2015/12942, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1203 E.  ,  2015/12942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12594, Karar No: 2017/2279, Tarih: 01.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12594 E.  ,  2017/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ile davalının boşandıklarını, boşanma sonucu müşterek çocuklar ...'in velayetinin davacı anneye verildiğini, bu boşanma kararında müşterek çocuklar için aylık 375,00'şer TL iştirak nafakasına karar verildiğini, aradan üç yıla yakın süre geçtiğini, belirlenen nafakanın artık günün koşullarına göre düşük olduğunu ve çocukların eğitim ve kişisel ihtiyaçlarının artması sebebiyle yetmediğini, davacının yaklaşık iki aydır işten çıkartıldığını ve maddi olarak zor durumda olduğunu belirterek, müşterek çocuklar için aylık 375,00 TL olan iştirak nafakasının aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; açılan davanın haksız olduğunu, yasal dayanağının olmadığını, davacı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, karar gereğince müşterek çocuklarının velayetlerinin davacıya verildiğini, her bir çocuk için aylık 375,00 TL iştirak nafakası ödemesi yaptığını, bunun yanında çocuklarının okul masraf ve giderlerini, eğitim giderlerini, kırtasiye masraflarını, okul servis ücretlerini, kurs masraflarını da fazlasıyla karşıladığını, davacı ile boşanmış olmalarına rağmen çocukları ile sürekli ilgilendiğini, çocukları için ödediği aylık nafakanın ve bunun dışında ihtiyaç ve masraflarını fazlasıyla karşılamasına rağmen davacının işten ayrılması nedeniyle zor durumda kaldığını iddia etmesinin haksız ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının da aynı şekilde bu giderlere katılmasının Medeni Kanunun temel ilkelerinden olduğunu, çocukları için yaptığı tüm masrafların yanında aylık fazla miktarda sürekli ödemelerinin ve borçlarının bulunduğunu, evli olduğunu ve bundan doğan sorumluluklarının ve giderlerinin de bulunduğunu, ayrıca eşinin çalışmadığını, eşinin üniversiteye hazırlanan çocuğunun masraflarını da karşıladığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

./..

-2-

Mahkemece, davanın kabulüne, ....Aile Mahkemesi'nin 2013/211 Esas - 2013/234 Karar sayılı, 08/03/2013 tarihli kararı ile, müşterek çocuklar ... için tayin ve takdir olunan aylık 375,00'şer TL iştirak nafakasının, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre dava tarihinden itibaren aylık 500,00'er TL'ye arttırılarak, müşterek çocuklar ... için ayrı ayrı aylık 500,00'er TL iştirak nafakasının tahsilde tekerrüre sebep olmamak kaydıyla davalıdan alınarak davacıya velayeten ödenmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının, müşterek çocuk ... için hükmedilen iştirak nafakasının artırımına yönelik temyiz itirazı yönünden;

Dava, iştirak nafakasının arttırımı talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden, tarafların 2013 yılında kesinleşen kararla boşandığı, müşterek çocuklar 2001 doğumlu Berke ile 2009 doğumlu ...'in velayetlerinin davacı anneye verildiği, müşterek çocuklar için aylık 375'er TL nafakaya hükmedildiği; davacının çalışmadığı, kirada oturduğu; davalının ise TTK'da işçi olduğu 3000 TL civarında maaş ve ayrıca ikramiye aldığı, yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece müşterek çocuk ... için takdir edilen iştirak nafakası miktarı biraz fazla olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuk ...’in yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24743, Karar No: 2016/2391, Tarih: 03.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24743 E.  ,  2016/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılandan almış olduğu nakit para karşılığında, kardeşi .....'ın yasal temsilcisi olduğu ..... Şirketine ait ... seri numaralı kayıp olan ve ödemeden men talimatı verilen çeki, çek sahibinin rızasına aykırı olarak bir şekilde ele geçirerek 30.08.2006 tarihinde 10.000 YTL bedelli şekilde tanzim ederek katılana verdiği, sahte olarak doldurduğu yasal unsurları tam ve iğfal kabiliyetine sahip olan çeki, yaptığı alışveriş karşılığında kullanmakla; resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiilerinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında Sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 Sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan, elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince adli para cezası uygulanmasına ilişkin kısımdan sırasıyla "50 gün", "1.000TL" ve "20.000TL" adli para cezası terimlerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "1000 gün" adli para cezası ibaresi ve 62. maddenin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere "Sanık hakkında hükmolunan 1000 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 20.000 TL adli para cezasıile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.