muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1938, Karar No: 2023/4281, Tarih: 24.10.2023

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2021 tarih, 2016/74720 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın suçlamayı tevil yollu ikrar ettiğine, tanık beyanlarıyla suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "... Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın katılanı rahatsız etmek amacıyla sürekli olarak taş, sopa vb.. cisimlerle vurmak suretiyle gürültü yaparak katılanı rahatsız ettiği, katılanın bu konu nedeni ile şüpheliye Milas 1. Noterliğinin 22/11/2013 tarih ve 14382 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile durumu bildirdiği, sanığın 07/12/2013 tarihinde bu ihtarnameyi tebliğ almasına rağmen eylemlerine son vermeyerek müştekinin huzur ve sükununu bozmak kastıyla sürekli gürültü yapmaya devam ettiğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davsı açıldığı anlaşılmış ise de, sanığın aşamalarda tespit edilen beyanında müşteki ve ailesinin meydana getirdiği gürültüden rahatsız olması üzerine uyarı maksadı ile duvara vurduğunu savunması ve katılan tarafın kendisine tebliğ edilen Milas 1. Noterliğinin 22/11/2013 tarih ve 14382 yevmiye numaralı ihtarnamesine 28.11.2013 tarihinde Milas 2. Noterliğinin 5694 yevmiye numaralı ihtanamesi ile cevap verdiği ve söz konusu ihtarnamede savunmasını destekler nitelikte katılanın evinden gelen gürültü nedeniyle rahatsız olduğunu ifade etmesi ve yargılama kapsamında beyanları tespit edilen ve katılanın evine misafirliğe geldiklerini ifade eden tanıkların da en ufak bir gürültüde ara ara seslerin geldiğini beyan etmeleri karşısında, sanığın iddia edilen eylemlerini sırf katılanı rahatsız etmek maksadıyla gerçekleştirdiği hususunda mahkemizde yeterli kanaat oluşmamış, bu haliyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın temeli komşuluk hukukuna dayanı hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı ve yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığına kanaat getirildiğinden sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2.Sanık suçlamaları kabul etmemiş katılanın evinden gürültüler gelmesi nedeniyle uyarı maksatlı birkaç kez eliyle vurduğunu beyan etmiştir.

2.Sanık suçlamaları kabul etmemiş katılanın evinden gürültüler gelmesi nedeniyle uyarı maksatlı birkaç kez eliyle vurduğunu beyan etmiştir.

3.Katılan aşamalarda "Benim 4,5 yaşında bir erkek çocuğum vardır. Sanık devamlı şekilde çocuğun gürültü yaptığını iddia ederek ve bunu bahane ederek gece gündüz demeden evinden neyle vurduğunu anlamadığımız şekilde yere vuruyor. Ben buna ilişkin olarak bir kez müşteki ile konuşmak istedim. Bana sen bir defa vurursan ben iki defa vuracağım şeklinde cevap verdi. Sanık çocuğun ayak sesini duyduğunda benzer şekilde gürültü yaptığını iddia edip söz konusu hareketlerini gerçekleştiriyor. Sanık ile benim herhangi bir husumetim yok. Ancak tam tarihini hatırlayamadığım bir zamanda apartmanda bağımsız bölüm sahipleri ile yaptığımız bir toplantıda ben binada yönetim kurulmasını talep ettim. Bu toplantıda üç daire sahibi olan sanığın eşi o tarihte iki daire boş olduğu için yalnızca bir daire üzerinden aidat ödeyeceğini söyledi. Bende buna karşı çıktım. Bu tarihten sonra sanık ve ailesi beni ve ailemi rahatsız etmek amacıyla hareketlerine başladı. Yaz mevsiminde bizim tüm kapı ve pencerelerimiz açık olmasına rağmen sanık kasti bir şekilde halı silkmeye başladı. Hatta ben bir gün balkonda sigara içtiğim sırada sanık üzerime sofrabezi silkeledi. Sanığın söz konusu hareketleri sırf beni ve ailemi rahatsız etmek amacıyladır. Sanığın bu eylemleri nedeniyle ablam ve eşim sanık ile konuşmak istemiş ancak sanık bana verdiği şekilde karşılık vermiş. Aynı zamanda çocuğumun bakıcısına da bir takım sözler söylemiş. Sanık ile yaşadığımız bu problemlerden kaynaklı eşim, stres nedeniyle yüz felci geçirdi. Sanığın da benim çocuğum ile yaklaşık aynı yaşlarda bir torunu bulunmaktadır. Bu çocukta evin içinde koşup oynamaktadır.. Biz hiç bir zaman sanığa torununun gürültü yaptığından bahisle şikayette bulunmadık. Sanık ise benim çocuğumun oynamasından rahatsız olarak söz konusu eylemleri gerçekleştirdi. Sanıktan şikayetim devam etmektedir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Tanık ... "... taraflardan her ikisini de aynı binada oturmamız sebebiyle tanırım. Sanık ve müşteki altlı üstlü oturmaktadır. Ben ise binanın en üst katı olun 3. Katında sanık ve müştekinin evinin konumuna göre diğer tarafta oturmaktayım. Ancak bina küçük olduğundan ve birbiri ile bağlantılı bulunduğundan sesleri duyuyorum. Özellikle ... abinin evinde misafir olduğunda küt küt şeklinde duvara vurulduğunu duydum. Bu şekilde bir iki kez vurulduğuna şahit oldum. Bir seferinde ... abinin bir akşam sanığın evine gittiğini ve bu konuda münakaşa ettiklerine şahit oldum. Bu nedenle bu sesleri sanığın yaptığın biliyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur

5.Tanık Cenk "..Taraflardan müştekiyi aynı iş yerinde çalışmamızdan ötürü tanırım. Tam tarihini hatırlamayamadığım bir gün eşim ile müştekinin evine misafirliğe gitmiştik. Biz eve girdikten yaklaşık 10 - 15 dakika sonra yukarıdan tahminimce sert bir cisim ile duvara vurulduğunu duydum. Bu gürültü aralıklar ile gece boyunca devam etti. Hatta aynı gün ... ile birlikte gürültü nedeniyle polise müracat ettik. Ancak polis konu ile zabıtanın ilgilendiğini söyledi. Ben bu olaydan bir iki ay önce de yine müştekilerdeyken aynı şekilde ses geldiğini hatırlıyorum..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ... "Müşteki ...'i arkadaşım ve iş ortağım olmasından ötürü tanırım. Ailecekte kendisi ile görüşürüz. Müştekinin evine ailem ile birlikte misafirliğe gittiğimde en ufak bir tıkırtıda yukarıdaki daireden sert bir cisim ile duvara ve yere vurulduğunu , bu şekilde ses yapıldığını duydum. Buna bir kaç kez şahit oldum. En ufak bir tıkırtı da yukarıdan benzer şekilde vuruldu. Benim 4,5 yaşında bir çocuğum vardır ve ...'e gittiğimizde çocuklar oynar. Oynarken ister istemez ses çıkartırlar ancak bunun rahatsız edecek düzeyde bulunduğunu ve yukarıya ses gittiğini düşünmüyorum. Ben oradayken ... benzer şekilde karşılık vermedi, duvara vurmadı ancak yukarıdaki ev sahibi ile konuşacağını söylediğini hatırlıyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

7.Tanık Dursel "Müşteki ...'i eşimin arkadaşı olması sebebiyle tanırım. Tam hatırlamayamadığım bir tarihte mart nisan aylarında müştekinin evine eşim ve çocuğum ile birlikte misafirliğe gittik. Bize eve girdikten 15 - 20 dakika sonra yukarıdan sert bir cisim ile duvara ve yere vurulmaya başlandı. Bu ses gece boyunca aralıklar ile devam etti. Hatta eşim ve ... bey polisi aradılar. Polis zabıtaya başvurmaları gerektiğini söyledi. Zabıta ise emniyete başvurmalarını söyledi bunun üzerine eşim ve ... emniyete gittiler. Biz eve girdikten 15 - 20 dakika sonra bu gürültüler başladı. Çocuklar yanımızdaydı ancak oynamıyorlardı. ... beyin evinde herhangi bir şekilde gürültü yoktu. Ben bu şekilde yukarıdan vurulduğuna bu olay dışında daha önce de bir kaç kez şahit oldum. Olay tarihinde müştekinin oğlu kesinlikle davulu ile oynamadı." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık ve katılanın altlı üstlü komşu oldukları ve katılanın evinden gelen gürültüler nedeniyle sanığın tavan duvarına uyarı amaçlı vurduğunun kabulü ile hareketlerini sırf katılanı rahatsız etmek maksadıyla gerçekleştirdiği hususunda yeterli kanaat oluşmaması dolayısıyla yazılı şekilde beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/432 Esas, 2015/572 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/432 Esas, 2015/572 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6889, Karar No: 2015/5496, Tarih: 09.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6889 E.  ,  2015/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi : (Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2971, Karar No: 2015/4629, Tarih: 05.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2971 E.  ,  2015/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yetkilisi olduğu şirkette satış elemanı olarak çalışan ve ürün satışı yapılan müşterilerden para tahsil etmeye yetkisi bulunan sanığın, anılan şirketin bir kısım ürünlerini satmasına rağmen şirket adına tahsil ettiği paraları şirket kasasına teslim etmeyip, uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre; katılana ait şirkette satış elemanı olarak çalışan sanığın, ürünleri adı geçen şirket nam ve hesabına satmak ve tahsil ettiği paraları da katılan şirkete iade etmesi gerekirken, hizmet ilişkisinin gereklerine aykırı hareket ederek tahsil ettiği paraları şirkete iade etmeyip uhdesinde bulundurması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, farklı tarihlerde ve birden fazla kez katılan şirket adına tahsil ettiği paraları uhdesinde bulundurduğunun sabit olduğu dikkate alınarak; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal etmek suretiyle ve değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında ceza verilirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan '' 5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5086, Karar No: 2016/12648, Tarih: 14.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5086 E.  ,  2016/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araçla olay günü saat 20:40 sıralarında, meskun mahalde, düz, eğimsiz, asfalt caddede seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüj üzerinde bulunan mağdura çarpması neticesinde, mağdurun alınan geçici hekim raporuna göre “sol ayak dorsalde ödem ekimoz ve minimal abrazyon, sağ pretibial alanda ekimoz ödem” şeklinde yaralandığı, saat 00:23'te alkolmetre ile yapılan ölçümde sanığın 1,71 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın trafikte seyir halinde iken alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybedip mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike, taksirle yaralama suçunun ise zarar suçu olduğu, dairemizin yerleşik uygulamasına göre; her iki suçun birlikte işlendiği hallerde sanığın hangi suç nedeni ile cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması gerektiği, buna göre; mağdurun kati hekim raporunun aldırılarak sonucuna göre sanığının hukuki durumun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34975, Karar No: 2013/3656, Tarih: 29.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/34975 E.  ,  2013/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın,5237 sayılı TCK'nin 50.maddesindeki seçenek yaptırımlardan ancak birine çevrilebileceğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına yada tedbire çevrilmesi durumunda 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/6422, Karar No: 2015/9623, Tarih: 21.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6422 E.  ,  2015/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesi ( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine ilişkin Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6049, Karar No: 2016/5145, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6049 E.  ,  2016/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

.... Medikal ve Demir Çelik Ür. San. Tic. Ltd. Şirketinin yetkilisi olan sanığın, 2005 ve 2006 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunduğu olayda; aşamalarda, 1999'lu yıllarda bekar olduğu dönemde daha önceden tanıdığı ...., oğlu .... ve ....'nun sahipleri bulunduğu .... döküm isimli iş yerinde 3 yıl kadar çalıştığını, kendisinin çalışmaya başladığında .....'nun kendisine sigorta yaptıracağız, evrak imzalamanız lazım dediğini, bunun üzerine bir kısım evrakları imzaladığını, ayrıca muhasebeci diye bir yere götürdüklerini, orada da bazı evrakları imzaladığını, o evrakların hangi iş için olduğunu okumadığını, adına şirket kurulduğunu daha sonradan öğrendiğini, ancak, kendisinin kesinlikle herhangi bir şirketin müdürlüğünü veya yöneticiliğini yapmadığını, o dönemde herhangi bir çek vs. imzalamadığını, kesinlikle atılı suçu işlemediğini savunması, davanın dayanağını oluşturan Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarında söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunmadığı, tanınmadığı, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin olmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının araştırılması, savunmasında adı geçen Bahattin Sucu, Ramazan Sucu ve Murat Sucu ile fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığın savunması kapsamında beyanları alınıp, suça konu faturaları alıp kullanan tanıklara ise ayrıca faturaları kimden aldıkları, ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve temin edilebilmesi halinde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, 2005 yılının 12. ayına ilişkin KDV beyannamesi vermesi nedeniyle 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun zamanaşımına uğramadığı gözetilmeden, sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6611, Karar No: 2024/4610, Tarih: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6611 E.  ,  2024/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/527 E., 2023/779 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/76 E., 2021/35 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA