muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11471, Karar No: 2020/339, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11471 E.  ,  2020/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/05/2019 gün ve 2019/1509 Esas - 2019/11100 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 29.05.2019 gün ve 2019/1509 esas 2019/11100 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen Kapama bağ kısmen kapama fıstık bahçesi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 137 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Kısmen Kapama bağ kısmen kapama fıstık bahçesi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 137 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise dava tarihinden dört ay sonrası olan 10.11.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)2. bendinde (kamulaştırma bedelinin)kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra )ibaresinin eklenmesine

b) 2 nolu bendinin 2.paragrafının tümüyle çıkartılmasına,yerine (bozma öncesi tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan 24.144,86 TL bedele 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen bedelden, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan fark 37.815,38 TL bedele ise 10.11.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9693, Karar No: 2009/6145, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9693 E.  ,  2009/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu iş göremezliğe uğradığından çalışma gücü kayıp oranının tesbitiyle, almakta olduğu maaşın % 50 oranında artırılmasına aylığın bağlandığı tarihten bu yana oluşacak farkın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının çalışma gücü kaybı oranının tesbiti ile ilk maaş bağlandığı tarih olan 10.01.2002 tarihinden itibaren maaşının 506 sayılı Yasa m.20 uyarınca sürekli ve tam maluliyet üzerinden bağlanması gerektiğinin ve bu tarihten itibaren %50 oranında artırılması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu

raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, yargılama aşamasında alınan 27.03.2007 tarih ve 24/1805 nolu raporuna göre sigortalının geçirdiği iş kazası nedeniyle maluliyet oranı değişmeksizin %72,YMD,kontrolü gerekmez olarak belirlendiği,itiraz üzerine ATK 3.İhtisas Kurulunun 26.10.2007 tarihli raporuna göre sigortalının %100 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç olduğunun tesbit edildiği ancak sigortalının %100 maluliyet oranının ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç olduğu tarihin belirtilmediği ve iki rapor arasında çelişki olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;yukarıda açıklandığı şekilde SS Yüksek Sağlık Kurulu ile ATK 3.İhtisas Kurulu raporları arasındaki çelişkiyi gidermek ve sigortalının çalışma gücü kaybı oranının ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç olup olmadığının, başkasının sürekli bakımına muhtaç ise bu durumun hangi tarihten itibaren geçerli olduğunu tesbit etmek için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor almak, sigortalının çalışma gücü kaybı oranının ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç olduğu tarihin hangi tarihten itibaren geçerli olduğunu tesbit etmek ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5437, Karar No: 2019/55, Tarih: 14.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5437 E.  ,  2019/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A) Davacı İstemi:

Davacı, 13/08/2013 tarihli kazanın iş kazası olduğunun tespitine, Kurumun aksine işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı şirket, davacının hastahaneye mesai bitiminden sonra gittiğini,hastaneye başvurusunun iş kazası ile alakası olmadığını, şirket çalışanlarının veya başka kimsenin olaya tanık olmadığını, iş kazasının nasıl gerçekleştiğine dair yeterli bir açıklama olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İhbar Olunan... Sigorta vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili, kurum kayıtlarının incelenmesinde, 10/07/2015 tarihli, 105866/26 sayılı inceleme raporunda olayın iş kazası olarak değerlendirilemeyeceği 5510 Sayılı Yasa'nın 15.maddesine istinaden hastalık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince,davacının davalı şirkette görevini ifa ettiği sırada 13.08.2013 tarihinde bakır sepeti diye tabir edilen iş makinesinin yanından yüksekten düşerek kolunu makaraya çarptığı, dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere meydana gelen kazanın davacının davalı şirkette çalışırken görevli olduğu zamanda meydana gelmesi nedeni ile de olayın 5510 sayılı kanun uyarınca meydana gelen bir iş kazası olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının 13/08/2013 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine,aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı Borsan Kablo AŞ ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince, Kurum soruşturmasında dinlenen tanık beyanları, duruşmada dinlenen tanık beyanları ile hastane kayıtları dikkate alındığında Mahkeme kararında hukuka aykırılık olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle, davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Davalı SGK, Kurumun olayı iş kazası olarak kabul etmediğini belirterek temyiz etmiştir.

Davalı şirket vekili, Mahkemenin davalı şirket ile husumetli olan tanık beyanlarına göre karar verdiğini, tanık beyanlarının bilgisinin görgüye dayalı olmadığını, ihtarnamedeki olay tarihi ile dava dilekçesindeki kaza tarihinin farklı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

E) Temyiz:

Davalı SGK, Kurumun olayı iş kazası olarak kabul etmediğini belirterek temyiz etmiştir.

Davalı şirket vekili, Mahkemenin davalı şirket ile husumetli olan tanık beyanlarına göre karar verdiğini, tanık beyanlarının bilgisinin görgüye dayalı olmadığını, ihtarnamedeki olay tarihi ile dava dilekçesindeki kaza tarihinin farklı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının kaza tarihinde davalı iş yerinden sigortalı bildirimi bulunduğu,10/07/2015 tarihli SGK İnceleme raporunda, olayla ilgili olarak vardiya amiri,operatör ve şirket yetkilisi ile yapılan görüşmede iş kazasına şahit olmadıklarını söyledikleri, işyeri çalışanlarının verdikleri ifadede,kazayı görmedikleri ancak işyerinde çalışan isimlerini hatırlamadıkları diğer kişilerden duyduklarını ifade ettikleri,inceleme konusu kaza olayının 5510 SY 13.maddesinde sayılan hallerden birinde gerçekleştiği yönünde tespit yapılamadığı için olayın iş kazası sayılamayacağından kazanın 5510 SY 15.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği, davacı ...’ın 16/06/2015 tarihli ifade tutanağında,12/08/2013 günü 17.30 da aktarma makinesine tel çekmek için basamak benzeri parçalara basarak direğe çıktığını,aşağı inerken ayağının kaydığını ve düşerken sağ dirseğinin direk üzerinde bulunan basamaklara çarptığını,vardiya amiri Kamil Kırgın’ın yere düştükten sonra yanına geldiğini,usta başı Fikret Fidan’ın önemsemeyerek bekle geçer dediğini,mesaiden sonra tek başına hastaneye gittiğini,hastanede nerede yaralandığını sorduklarında, iş yerinden habersiz iş kazası demek istemediği için köyde düştüğünü söylediğini belirttiği görülmektedir. Cumhuriyet Savcılığı tarafından, soruşturma evrakı kaydına rastlanılmadığı bildirilmiştir. Davacının 13/08/2013 tarihinde saat 18.43’te hastanenin acil servisine başvurduğu,şikayeti bölümünde ‘çatısına serdiği fındığı çuvallarken 3 metreden düşmüş,düşerken dirseğini pencere denizliğine çarpmış ve ayak üstü yere düşmüş,açık yarası yok.’şeklinde belirtildiği, bu tarih sonrasında da çeşitli tarihlerde hastanede tedavisinin devam ettiği anlaşılmaktadır.Mahkemece dinlenen ve davalı işverenle aralarında devam eden dava bulunduğu anlaşılan tanıklar, farklı vardiyada çalıştıklarından kazayı görmediklerini, ancak davacının iş yerinde kaza geçirdiğini duyduklarını,kolunun sargıda olduğunu beyan etmiştir.

Somut olayda, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; Samsun 4 İş Mahkemesinin 2015/134 Esas sayılı dosyasında taraflar arasında devam eden maddi, manevi tazminat dosyasının eksiksiz suretini dosya içerisine almak, Kurumdan kaza geçirildiği belirtilen döneme ait davalı iş yerinin dönem bordrolarını istemek, bu dönemde davacı ile aynı vardiyada çalışan bordro tanıklarını belirleyip dinlemek, SGK denetim raporunda vardiya amiri olduğu belirtilen Kamil Kurgın’ı ve davacının kazayı haber verdiklerini beyan ettiği usta başı ... ’ı, SGK müfettişi tarafından 10.07.2015 tarihli raporda olayla ilgili ifadesi alınan diğer sigortalıları dinlemek ve toplanacak deliller değerlendirilmek sureti ile sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. O halde, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Kablo Elektrik Aydınlatma İnş.San.Tic.A.Ş.'ne iadesine, 14/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20069, Karar No: 2013/20352, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20069 E.  ,  2013/20352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılanın fındık bahçesindeki fındık ağaçlarının diplerine kimyasal madde dökmek suretiyle zarar verdiklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların atılı suçu işlemediklerine dair aşamalarda değişmeyen, istikrarlı ve birbirini tamamlayan savunmaları, olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanık olmaması karşısında, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair soyut iddiadan başka mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediği anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.