muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7935, Karar No: 2022/9668, Tarih: 21.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7935 E.  ,  2022/9668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı eczacı, SGK ile arasında yapılan sözleşme gereği, 05.06.2014 tarih ve 2938476 sayılı yazı ile 18.316,68 TL cezai şart borç tahakkuk ettirildiğini ve yazılı uyarıda bulunulduğunu beyan ederek söz konusu işlemin iptali ile, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı kurum üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; işlemin iptali talebine ilişkindir. Dava dışı hasta ..., 2011 mayıs ayında Samsun'da bulunduğu sırada raporlu ilaçlarını almak içim eczaneye gittiğinde, ilaçlarının Mersin'deki bir eczaneden alındığını öğrendiğini, kendisinin ilaç almadığını belirterek SGK'ya şikayette bulunması üzerine yapılan inceleme neticesinde, davacı 05/06/2014 tarihli yazı ile kendisine bildirilen 28/04/2014 tarih ve 7521 sayılı inceleme raporuna istinaden 4 adet reçetenin hastanın bilgisi dışında düzenlendiği, ilaçların hastaya teslim edilmediği, reçetenin şekil ve içerik açısından sahte olduğu, hastanın bilgisi dahilinde düzenlenen bir reçetede yer alan ilacın hasta veya yakınına teslim edilmediği iddiasıyla 2012 protokolünün 5.3.10. ve 5.3.5. ve 4.3.6. maddeleri gereğince uygulanan toplam 18.316,68 TL cezai işlem ve uyarı cezasının davacı yan tarafından haksız olduğu ileri sürülerek iptalini talep etmiştir. Mahkemece, davacı eczacının kendisine sunulan şeklen gerçek reçeteler ve beyan edilen kimlik bilgileri doğrultusunda davalı kuruma fatura edilen reçeteleri karşılamasında mevzuata

göre bir engel bulunmadığı, reçeteyi imzalayan kişilerin kimlik kontrolünü yapma gibi bir sorumluluğunun olmadığı, davacı eczacı hakkında ceza davasına beraat kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, bu haliyle davacı hakkında davalı kurum tarafından aralarındaki sözleşmenin ihlal edildiği iddiasıyla tahakkuk ettirilen kurum zararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Kurum tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinde, davacı eczacı ve çalışanı aleyhine açılan resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırıcılık suçlarındandan yapılan yargılama neticesinde, suçların işlendiği kesin delillerle ispat edilemediğinden beraatlerine karar verilmiş olup, 16/09/2020 tarihinde hükmün kesinleştiği görülmüştür. 6098 sayılı Borçlar Kanununun 74. maddesi hükmüne göre “Hakim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hakimini bağlamaz.” Dolayısıyla ceza mahkemesince verilen beraat kararı; kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliliği, illiyet gibi esasları hukuk hakimini bağlamayacaktır. Ancak hemen belirtilmelidir ki gerek öğretide gerekse Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle “fiilin hukuka aykırılığı” konusu ile hukuk hâkiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Diğer bir anlatımla, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşıyacaktır. Bu doğrultuda maddi vakıanın tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlayıcı olup ceza mahkemesince bir maddi vakıanın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılması olanaklı değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/11-92 E 2018/1362 K sayılı kararı) Ceza yargılaması ensasında, katılan ... ve oğlu tanık ...'nun alınan beyanlarında, insülin ve diğer kullanılan ilaçları yazdırmadıkları ve eczaneden teslim almadıklarını bildirdiklerinden, ayrıca reçete arkasındaki imzaların hasta ve yakınına ait olmadığı anlaşıldığından, eczacının sahtecilik eylemine katıldığı anlaşılmıştır. Buna göre 2016 yılı protokolünün 6.17. maddesinde “Bir fatura dönemi için uygulanacak cezai şartın hesaplanması reçete bazında yapılır. Bir reçetede birden fazla usulsüz fiilin tespit edilmesi durumunda cezai şartlardan en yüksek olanı esas alınır. Bir fatura döneminde cezai işlem gerektiren birden fazla reçete tespit edilmesi halinde belirlenen cezai şartlar her bir reçetedeki tespit için ayrı ayrı hesaplanıp bu bedeller toplanmak suretiyle tahsil edilir. Cezai şartlar reçete/ilaç bedelinden az olamaz. (Bu maddenin uygulanmasında Protokolün 5.3.4, 5.3.6 ve 5.3.14 numaralı madde hükmü hariçtir.) Kurumca uygulanacak cezai şart tutarının her fiil için 250 (ikiyüzelli) TL’den az olması halinde, alınacak cezai şart bedeli 250 (ikiyüzelli) TL olarak uygulanır. Belirtilen aynı fiilin/fiillerin son 1 (bir) yıl içinde tekrarlandığının tespit edilmesi halinde uygulanacak cezai şart bedeli her fiil için 500 (beşyüz) TL olarak uygulanır.” hükümleri düzenlenmiştir

. (Bu maddenin uygulanmasında Protokolün 5.3.4, 5.3.6 ve 5.3.14 numaralı madde hükmü hariçtir.) Kurumca uygulanacak cezai şart tutarının her fiil için 250 (ikiyüzelli) TL’den az olması halinde, alınacak cezai şart bedeli 250 (ikiyüzelli) TL olarak uygulanır. Belirtilen aynı fiilin/fiillerin son 1 (bir) yıl içinde tekrarlandığının tespit edilmesi halinde uygulanacak cezai şart bedeli her fiil için 500 (beşyüz) TL olarak uygulanır.” hükümleri düzenlenmiştir. Yine aynı protokollerin 6.10. maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre Kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu Protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” denilmiştir. Hal böyle olunca, 2016 protokolüne göre davacı hakkında ne miktarda cezai işlem uygulanması gerektiği belirlenerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21749, Karar No: 2022/2321, Tarih: 12.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/21749 E.  ,  2022/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme, Kasten yaralama, Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 1-TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5, CMUK'nın 326/son, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis

2-Mağdur ...'a yönelik eyleminden dolayı TCK'nın 86/1, 86/3.e, 87/2.b, 21/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince 9 yıl hapis Mağdurlar ... yönelik eyleminden dolayı 2 kez ayrı ayrı; TCK'nın 86/1, 86/3.e 21/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince iki kere 1 yıl 6 ay hapis cezası

3- Mağdurlar , ... ve ...'e yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı TCK'nın 86/2, 86/3.e, 21/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince (5 kez) 6 ay hapis cezası

4-TCK'nın 170, 174 ve 265. maddeleri ile TMK'nın 7/2 uyarınca açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanunun CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddi

5-2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddesine muhalefet etmek suçlarından kovuşturmasının ertelenmesi

Temyiz edenler : Sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve dilekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5-2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddesine muhalefet etmek suçlarından kovuşturmasının ertelenmesi

Temyiz edenler : Sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve dilekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere göre sanıklara isnat edilen ve suç oluşturduğu kabul edilen eylemlerin karar yerinde gösterilmesi ve bu hususun gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, uyulmasına karar verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.04.2014 tarih, 2013/16783 esas - 2014/4454 karar sayılı ilamındaki; "Sanığın terör örgütünün propagandasına dönüştürülen kalabalık gösteri ortamında TCK'nın 265/1-3-4, 174/1-2 ve170/1-c maddeleri kapsamındaki dairemizce onanmış mahkumiyet hükümlerine esas alınan görevli polis memurlarına doğru molotof atıp kaçmak biçimindeki eyleminden sonra 11.01.2011 tarihli ekspertiz raporuna göre canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı cansız varlıklar üzerinde yıkıcı ve tahrip edici özellikleri gösteren el yapımı bombayı ateşleyip polis memurlarına atmak istediği sırada bombayı elinde patlatarak elinin kopması ve 8 kişinin yaralanması şeklinde gerçekleştirdiği, örgütün amaçladığı suça matuf vahamet arz eder nitelikte öldürmeye teşebbüs eyleminin TCK'nın 302/1. Maddesine uygun suçu oluşturduğu ve soruşturma aşamasında bu dosyadan tefrik edilerek Silvan Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/275 numarasına kaydedilen soruşturmanın akıbeti araştırılıp derdest bir davanın bulunması halinde bu dosya ile birleştirilmesi, aksi halde asıl ya da onaylı örneğinin dosya içerisine konulması, tüm deliller birlikte değerlendirilip TCK'nın 302/1-2. maddesi hükümleri çerçevesinde hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesinde belirtilen "örgütün amaçladığı suça matuf vahamet arz eder nitelikte" eylemin neden ibaret olduğu, bu sonuca hangi delillere istinaden varıldığı da gösterilip açıklanmadan, aynı grup arasında yer alan eylemci kişilerin olası kastla yaralanması suçlarından da hüküm kurulmak suretiyle ve fakat bu suçların vahim eylem kapsamında değerlendirilip değerlendirilmediğine de yer verilmeksizin yetersiz gerekçelerle hüküm kurulmak suretiyle AİHS'nin 6/1, Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 230/1 maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren

20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3943, Karar No: 2006/4684, Tarih: 16.06.2006

**16. Hukuk Dairesi         2006/3943 E.  ,  2006/4684 K.**

* KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI

* KADASTRO TESPITI

* MEZARLIKLARIN ZAMANAŞIMIYLA MÜLKIYETININ KAZANILAMAYACAĞI

* RESMI KAYDA VE EYLEMLI DURUMA AYKIRI TANIK VE BILIRKIŞI IFADELERINE DEĞER VERILEMEYECEĞI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Yargıtay — Esas No: 2013/290, Karar No: 2013/7836, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/290 E.  ,  2013/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 08.07.1997 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 6,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin taleple bağlı olarak kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz edenin sıfatına göre mahkemenin manevi tazminata ilişkin kararı isabetlidir. Maddi tazminatta ise hataya düşüldüğü görülmektedir.

Kusurun aidiyeti ve oranı ile sürekli iş göremezlik oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi asgari geçim indirimsiz asgari ücretle pasif dönem zararının yapılması gerektiği, bu şekilde hesaplanan aktif ve pasif dönemde, elde edilen kazançlar toplamından, en son Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen peşin sermaye değerinin indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi, hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Somut olayda ise hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Zira davalı işverenine karşı açılan ve kesinleşen işçilik alacakları davasında 04.06.2001 akdin fesih tarihinde, davacının ücretinin, aynı tarihteki asgari ücretin üzerinde olduğu kabul edilerek yapılan hesaplama hükme esas alınmıştır. Hal böyle olunca bu tarih ve sonrasında davacının ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğunun kabulü gerektiği ortadadır. Bunun yanı sıra davacının zararının 01.12.2012 tarihinden itibaren hesaplandığı, 08.07.1997 ile 01.12.2012 tarihleri arasında kalan dönemdeki zararın hesaplanmadığı, diğer bir deyişle bilinen dönem zarar hesabının yapılmadığı görülmektedir. Bu şekilde yapılan hesaplamanın ise yukarıda açıklanan ilkelere aykırı bulunduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle ücretin hatalı tespit edildiği ve bilinen devre hesabının yapılmadığı hesap bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1539, Karar No: 2014/8124, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1539 E.  ,  2014/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/373, Karar No: 2015/1505, Tarih: 12.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/373 E.  ,  2015/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki intifa hakkı tanınması ve muarazanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2014/480-5519 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve intifa hakkı tanınması istemine ilişkindir.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 29.04.2014 günlü, 2014/480 Esas, 2014/5519 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davacılar vekili, kararın düzeltilmesini istemiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.