muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17679, Karar No: 2017/8978, Tarih: 01.06.2017

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8643, Karar No: 2016/474, Tarih: 28.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8643 E.  ,  2016/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Mahkemece 30.09.2014 tarihli Ek Kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek karar süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin uzun yıllar ticaret hayatında olup, bugüne kadar inşaat, otel, turizm ve benzer birçok alanda faaliyet gösterdiğini, borca batık durumda olan müvekkili şirkete ait olan ...'in işletmeye açıldığını ve birçok gün tam kapasite hizmet vermekte olduğunu, şirketin mali durumunda iyileşmeler meydana geldiğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Ticaret Sicil Gazetesi'nden gelen 18.05.2015 tarihli cevabi yazıya göre şirketin Kızılcahamam/Ankara olan adres değişikliğinin 21.04.2015 tarihinde tescil edilip, 24.04.2015 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği, davanın ise 30.03.2015 tarihinde açıldığı, kanuna göre ticaret sicil kayıtları Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği tarihten itibaren hukuki sonuç doğuracağından dava tarihinde Altındağ/Ankara adresi geçerli olup mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş olup, mahkemece, 30.09.2015 tarihli ek karar ile gerekçeli kararın davacı vekiline 21.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde temyiz edilmemekle 05.08.2015 tarihi itibariyle davacı taraf açısından kesinleştiği, her ne kadar davacı vekilince 27.08.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilmiş ise de, iflas erteleme davaları çekişmesiz yargı kapsamında olup basit yargılama usulüne tabi olduğundan adli tatilde bu davalara yönelik sürelerin işleyeceği, davacı vekilinin adli tatilde temyiz süresi olan 15 günlük sürenin sonrasında 27.08.2015 tarihinde temyiz dilekçesini ibraz ettiği gerekçesiyle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın 181. maddesi yollamasıyla 164. maddesi uyarınca iflas erteleme davalarında temyiz süresi 10 gün olup mahkemece, ek kararın gerekçe bölümünde temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi doğru olmamış ise de, hükmü temyiz eden davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 30.09.2015 tarihli ek karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca ek kararın, gerekçesi kısmen değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 30.09.2015 tarih ve 2015/75 E. sayılı ek kararın gerekçesi kısmen değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5381, Karar No: 2020/4226, Tarih: 01.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5381 E.  ,  2020/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kıszmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket sigortalısı ...'nin sahibi bulunduğu bodrum katının sigortacısı olduğunu, bodrum katta bulunan bu dairede 12.08.2012 tarihinde yağan yağmur nedeni ile kanalizasyon sistemi ile tahliye edilemeyen suların, WC ve banyo giderlerinden geri tepmesi neticesinde hasar meydana geldiğini, bu hasar nedeni ile şirketçe sigortalıya 28/08/2012 tarihinde 2.780,00 TL tazminat ödendiğini, oluşan zarardan davalıların sorumluluğu olduğunu, yağmur sularının konutlardan uzaklaştırılması ve kanal ve alt yapısı tesislerinin yapılmasının davalı İSKİ'nin sorumluluğunda olduğunu, davalı aleyhine İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/23708 sayılı dosyası ile takibe giriştiklerini, davalının haksız ve mesnetsiz olarak takibe itiraz ettiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, icra takibine giriştikleri 2.780,00 TL ana para ve 47,30 TL geçmiş gün faizi olmak üzere toplam 2.827,30 TL alacağa yapılan itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İstanbul 4. İcra Müdürlüğünün 2012/23708 sayılı dosyasında itirazın 2.780,00 TL'si asıl alacak olmak üzere toplam 2.825,93 TL alacak üzerinden iptaline, fazla talebin reddine, davalı yanın alacağın %20'si oranında 565,19 TL icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilli tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14176, Karar No: 2015/10714, Tarih: 23.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14176 E.  ,  2015/10714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2007 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin yaşından, hulus ve saffetinden yararlanılarak dava dışı büyük oğlu ...... tarafından kandırılmak suretiyle tapuya götürülerek toplam 22 adet taşınmazında davalı lehine ipotek kurulduğunu, davacının kimseye borcu olmadığını ve hukuki ehliyetinin de bulunmadığını belirterek ipoteklerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine karar Dairemizin 15.12.2008 tarihli 2008/14187 Esas, 15295 Karar sayılı ilamıyla; mahkemece davacının 03.04.2008 tarihi itibariyle temyiz kudretine haiz olmadığına ilişkin kurul raporu nazara alınarak durumun derhal vesayet makamına bildirilerek Türk Medeni Kanununun 413. maddesi uyarınca davacıya bir vasi tayininin sağlanması ve tayin edilecek vasinin yine vasiyet makamınca davayı takibine izin verilmesinden sonra ancak vasinin huzuru ile davaya devam edilebileceği düşünülmek gerekirken temyiz kudretine sahip olmadığı anlaşılan davacının davasına devam edilerek esas hakkında karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davacının vefat etmesi nedeniyle yasal mirasçıları davaya dahil edilerek devam edilmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davacının vefat etmesi nedeniyle yasal mirasçıları davaya dahil edilerek devam edilmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Geçerli bir sözleşmenin varlığı için kişilerde işlem yapma (akit yapma) ehliyetinin aranması gerekir. Genel olarak ehliyet deyiminden, kişinin medeni haklara sahip olabilme (hak ehliyeti) ile onları kullanabilme (fiil ehliyeti) ehliyeti anlaşılır. Başka bir anlatımla, ancak tam ehliyetli (sezgin, ergin olan ve kısıtlı bulunmayan) kişiler sözleşmeyi ya tek başlarına ya da yasal temsilcilerin izniyle yapabilir. Gerçekten, TMK'nın 9. maddesi gereği "fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir", TMK'nın 16. maddesi gereği de "ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar yasal temsilcilerinin rızaları olmadıkça kendi işlemleriyle borç altına giremezler." Sözleşmenin taraflarından birinin, sözleşme yapma ehliyetinin yoksunluğu o sözleşmenin butlanının gerektirir (TMK m.15). Buradaki sözleşme ehliyetiyle anlatılmak istenen, kişideki sözleşmenin yapıldığı zamandaki ehliyetin varlığı ya da yokluğudur. Kişinin, sözleşmeden sonra sözleşme ehliyetine hak kazanması, sözleşmeye geçerlilik vermeyeceği gibi sözleşme yapma ehliyetinin sonradan kaybedilmiş olması da o sözleşmeyi geçersiz kılmaz.

Somut olayda; dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; ......... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Bölümünün 21.04.2014 tarihli raporunda, Dr. ........ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 03.04.2008 tarihli sağlık kurulu raporunda Demans tanısı konulan davacının muayane tarihi itibariyle yapılan işlemleri anlayabilecek temyiz kudretine haiz olmadığı, işlem tarihi olan 27.03.2006 tarihi itibariyle temyiz kudretine haiz olup olmadığının, bu tarihe ilişkin hastanın tıbbi evrakları bulunmadığından tespitinin mümkün olmadığı bildirilmiştir.

......... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Bölümünden alınan rapor nihai bir rapor olmadığından bu rapor hükme esas alınamaz.

Bu itibarla mahkemece, ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahade kağıtları, film grafikleri ile birlikte dosya İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek ipoteğin tesis edildiği 27.03.2006 tarihinde ...'ın fiil ehliyetine sahip olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/715, Karar No: 2013/11818, Tarih: 15.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/715 E.  ,  2013/11818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasının yasal sonucu olarak, TCK.nun 53. madde- sindeki hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiilerinin, suçun sabit olmadığına ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddeleri uyarınca temel adli para cezasının alt sınırın 450 TL olduğu gözetilmeden, alt sınırdan ceza tayin edilen sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/2. madde ve fıkrası uygulanarak fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki ''500 gün adli para cezası'' yerine ''450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan ''416 gün adli para cezası'' yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı 52/2. maddesi gereğince 8.320 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12712, Karar No: 2016/7310, Tarih: 22.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/12712 E.  ,  2016/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın Miras Hukuku başlıklı 3. kitabında yer alan vasiyetname hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve ....ayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13673, Karar No: 2015/10586, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13673 E.  ,  2015/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2015

NUMARASI : 2015/242-2015/225

Vesayet hukukuna ilişkin davada Düzce 2. Sulh Hukuk ve Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dosya kapsamından, Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesince UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “K. Mevkii No:68 İç kapı No:A Kurukavak Merkez Akçakoca/DÜZCE” olduğu gerekçesiyle, Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayının MERNİS adresinin “S..Mevkii Bahar Sok. No:37 İçkapı NO:2 Söğütlü Merkez Çilimli/DÜZCE” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de; mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının ikamet adresinin tespiti için kolluk gücü ile ile araştırma yapılması,kısıtlı adayının açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21909, Karar No: 2017/27602, Tarih: 27.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21909 E.  ,  2017/27602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına müzekkere yazılarak davacının görevi olan teknisyen kadrosunda çalışan işçilerin 22.03.2006-16.02.2011 yılları arasında denge tazminatı alıp almadıkları, bu işçilere çeşitli adlar altında yapılan ödemeler bulunup bulunmadığı sorularak söz konusu dönemde somut emsal işçiye ait ödeme belgelerinin gönderilmesinin istenmesi ve cevabı yazı ile temin edilecek belgeler eklenerek tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4365, Karar No: 2013/45, Tarih: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4365 E.  ,  2013/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2010/501-2010/416 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 14.10.2010 tarihinde yağan şiddetli yağmur sebebiyle müvekkilinin faaliyette bulunduğu plazanın bodrum katını yağmur ve kanalizasyon suyu bastığını, tüm ticari defterlerin kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının ticari defterlerini hiçbir önlem almadan faaliyet gösterdiği dört katlı plaza binasının diğer katlarının müsait olmasına rağmen, yol seviyesinden 80 cm kot farkı bulunan zemin bodrum katta plastik kasalar içerisinde muhafaza etmesinin mutad ve olağan olmadığı, davacının ticari defter ve belgelerini basiretli bir tacir gibi saklama ve özen borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nun 68/son maddesine dayalı olarak açılan zayi belgesi istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile dava reddedilmiş ise de, her somut olayın özelliğine göre mülga TTK'nın 68. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekir. Davacının, su baskınından kısa süre önce ... tarafından incelenen ticari defterlerini kendisi tarafından kullanılan binanın bodrum katında saklamış olması her zaman basiretsiz davranmış olduğu şeklinde yorumlanamaz. Davacı taraf, incelemesi tamamlanan defterlerin plastik kasalarda bodrumda geçici olarak bulundurulduğunu, muhasebeci tarafından yerlerine yerleştirilecek iken su baskınının meydana geldiğini savunmaktadır. Bu itibarla, mahkemece defterlerin zayi olup olmadığı değerlendirilerek neticesine göre bir hüküm kurmak gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17568, Karar No: 2017/8874, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17568 E.  ,  2017/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 3.684,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 13.684,00 TL kayıp kaçak bedelinin 1.000TL'sinin dava tarihi olan 22/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, geri kalan 2.684,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 18/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

../..

-2-

../..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.