muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3739, Karar No: 2018/6539, Tarih: 11.07.2018

KARŞI OY

Sanıklar ... ile ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı E:2018/3390,K:2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizle açıkladığımız karşı oyda gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki “ Kaçakçılık suçu”,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipi vardır.2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'ndaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman Resmi Kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan, fiziki ve şekil şartlarının tam olan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikten anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanunu'na göre tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik sahteciliğinin incenlemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, belge içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı Ceza hukuku yargılamasındaki delillendirme metodları ve Vergi Usul Kanunu çerçevesinde muhasebe bilgileri ile belge içeriğinin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması suçun sübutu için tek başına etkili değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde tanımlanan suçun hiç bir şekilde cezalandırılamayacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227.mad.3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tespitine gerek bulunmadığından, sayın çoğunluğun fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulundurulmasına ve faturaların bulunmadığı ya da 230. maddedeki zorunlu unsurları taşımadığının tespiti halinde sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağına ilişkin BOZMA yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/11034, Karar No: 2018/6714, Tarih: 03.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/11034 E.  ,  2018/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, görevli polis memurlarının dur ihtarına uymayarak, seyir halinde iken katılanlara yönelik'' ne var lan derdiniz ne sıkıyorsa gelin alın şerefsizler hadi vurun da göreyim'' şeklindeki sözlerinin TCK’nın 265/1. maddesindeki görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, suç vasfında yanılgı ile tehdit suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmakla birlikte, tekerrüre esas olan hüküm incelendiğinde, tekerrüre esas alınması gereken hapis cezasının dayanağı olan mala zarar verme suçunun hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

4- TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18930, Karar No: 2015/22444, Tarih: 07.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/18930 E.  ,  2015/22444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/143705

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2012/469 (E) ve 2013/146 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında, şizofreni hastalığı tedavisi gördüğüne ilişkin Mersin Devlet Hastanesi tarafından düzenlenmiş 25/07/2012 tarihli raporu ibraz etmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32.maddesi kapsamında suç tarihinde cezai sorumluluğunu kısmen veya tamamen ortadan kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarında sağlık kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1136, Karar No: 2017/779, Tarih: 19.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1136 E.  ,  2017/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “borca itiraz” talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda; Keşan İcra Hukuk Mahkemesi’nin “şikayetin kabulüne, ödeme emrinin iptaline” dair verilen 12/07/2013 gün ve 2013/117 E., 2013/170 K. sayılı karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 02/12/2013 gün ve 2013/32000 E., 2013/38187 K. sayılı kararı ile;

"…İİK.'nun 168/5. maddesi hükmüne göre, borçlunun, borca yönelik itirazlarını ödeme emri tebliğinden itibaren yasal 5 günlük süresi içerisinde icra mahkemesine yapması zorunludur.

Somut olayda, alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde, borçlu ...'ye örnek 10 numaralı ödeme emrinin 22.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçenin ise İİK.nun 168/5.maddesinde öngörülen 5 günlük yasal süre geçtikten sonra 31.05.2013 tarihinde icra mahkemesine başvurarak borca itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, itirazın süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken; esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...”

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem borca itiraz yoluyla takibin iptaline ilişkindir.

Borçlu vekili müvekkilinin kooperatif yöneticisi iken apartman adına davalı şirketten kömür aldığını, aldıkları kömür karşılığında bono düzenlendiğini, bonoya Gizem yapı Kooperatifi kaşesini vurarak yönetici sıfatıyla tüzel kişilik adına imza attığını, müvekkilinin bonoda şahsi sorumluluğu olmadığı halde şahsı adına takip yapıldığını, şahsı adına yapılan icra takibine itiraz ettiğini belirterek icra takibinin ve ödeme emrinin iptalini, alacaklının %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Alacaklı vekili ödeme emrinin davacıya 22.05.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, 31.05.2013 tarihinde dava açılarak 5 günlük şikayet süresinin geçirildiğini, kooperatifin kaşesinin üzerinde kooperatifi temsile yetkili çift imzanın bulunduğu, ayrıca temsilcilerin kaşenin dışarısına da açığa imza atmak suretiyle borcun ödenmesini avalist olarak taahhüt etliklerini, borçlunun takibe konu bonodan şahsen sorumlu olduğunu belirterek davanın reddi ile %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece istemin şikayet niteliğinde olduğu benimsenerek kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte takibin dayanağı olan 24.10.2011 düzenleme, 30.08.2012 vade tarihli, 12.720,00 TL tutarlı bononun lehtarının Kale Madencilik San. ve Tic. A.Ş., borçlusunun Gizem Yapı Kooperatifi Yönetimi olduğu, bononun ödeyecek kısmında Feyzullah Oğuz ve ...'nin da adlarına yer verildiği, Türk Ticaret Yasası gereğince düzenleyenden başka senet yüzüne konan her imza aval için atılmış sayılırsa da ... ve Feyzullah Oğuz'un bonoyu kooperatif tüzel kişiliği adına temsilci olarak imzaladıkları ve avalist sıfatlarının bulunmadığı anlaşıldığından şikâyet talebinin kabulü ile ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Hükmün alacaklı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık kısmında açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir

Direnme kararı davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık borçlunun isteminin İİK'nun 169.maddesinde belirtilen borca itiraz mı; yoksa İİK'nun 170/a maddesine (borçlunun kambiyo hukuku bakımından şikayeti) dayalı bir şikayet mi olduğu, buna göre 5 günlük sürenin mi dikkate alınacağı, yoksa süresiz şikayete mi tabi olduğu, sonuç olarak ödeme emrinin iptaline karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Konuya ilişkin yasal düzenlemeler üzerinde durmakta yarar vardır.

Kambiyo senetleri hakkındaki özel takip usulleri 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 167 ve devamı maddelerinde, haciz yoluyla takip 168 ve devamı maddelerinde, bu takip şekline ilişkin borca itiraz 169-169/a maddelerinde, imzaya itiraz 170.maddesinde, borçlunun kambiyo hukuku bakımından şikayeti ise İİK.170/a maddesinde düzenlenmiştir.

Bilindiği üzere 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 168. maddesinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte ödeme emrine yazılacak hususlar düzenlenmiştir. Buna göre; 3. bentte takibin müstenidi olan senet kambiyo senedi vasfını haiz değilse, beş gün içinde mercie şikayet etmesi lüzumunun; 4. bentte takip müstenidi kambiyo senedindeki imza kendisine ait olmadığı iddiasında ise bunu beş gün içinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirmesi; aksi takdirde kambiyo senedindeki imzanın bu fasıl gereğince yapılacak icra takibinde kendisinden sadır sayılacağı ve imzasını haksız yere inkar ederse sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edileceği ve merciden itirazının kabulüne dair bir karar getirmediği takdirde cebri icraya devam olunacağı ihtarının; 5. bentte borçlu olmadığı veya borcun itfa edildiği veya mehil verildiği veya alacağın zamanaşımına uğradığı veya yetki itirazını sebepleri ile birlikte beş gün içinde icra mahkemesine bir dilekçe ile bildirerek merciden itirazın kabulüne dair bir karar getirmediği takdirde cebri icraya devam olunacağı ihtarının yazılması gerektiği belirtilmiştir.

İİK’nın “borca itiraz” başlıklı 169. maddesinde de “Borçlu, 168 inci maddenin 5 numaralı bendine göre borca karşı yapacağı itirazını bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirir. Bu itiraz satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz” hükmü yer almaktadır.

“Borçlunun kambiyo hukuku bakımından şikâyeti” başlıklı 170/a maddesinde ise aynen;

“Borçlu, alacaklının bu fasıl hükümlerine göre takip hakkı olmadığını 168 inci maddenin 3 üncü bendine göre şikayet yolu ile ileri sürebilir.

İcra Mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.

Her ne suretle olursa olsun, imza inkarı itirazı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz” hükmü yer almaktadır.

Görüldüğü üzere, bu maddede şikayet ya da itiraza konu edilen takip dayanağı senedin kambiyo senedi olma vasfıyla ilgili ve alacaklının takip hakkına yönelik hususların İcra Mahkemesince resen nazara alınması ve takibin iptali, eş söyleyişle de borçlunun kambiyo hukuku bakımından şikayeti düzenlenmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde, borçlu ...'ye örnek 10 numaralı ödeme emrinin 22.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçenin ise 31.05.2013 tarihinde kooperatifi temsilen imzalanan bonodan şahsi sorumluluğu olmadığını, şahsı adına takip yapılamayacağını beyanla İcra Mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Belirtilmelidir ki, borçlunun senedin kambiyo senedi olma vasfıyla ilgili ve alacaklının takip hakkına yönelik bir şikâyeti olmadığına göre kendisinin bonodan dolayı sorumluluğunun olmadığı yönündeki itirazı İİK 169. maddesi hükümlerince çözümlenmesi gereken borca itiraz niteliğinde olup; İİK. 170 a/son maddesinin somut olay yönünden uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında davacı yan borca itiraz ettiğine göre 22.05.2013 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine karşı 31.05.2013 tarihinde itiraz ederek, İİK’nın 168. maddesinde düzenlenen 5 günlük süreyi geçirmiş olduğundan itirazın süre aşımı nedeniyle reddi gereğine değinen Özel Daire bozma kararı yerindedir.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma kararında belirtilen gerekçelerle, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra İflas Kanunun 366/III. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3721, Karar No: 2013/4147, Tarih: 07.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3721 E.  ,  2013/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-) 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m.168'de şöyle denilmiştir: “... Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.”

Maddede yer alan yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan iş bu davada, davalı Kurum yararına hükmedilen avukatlık ücretinin, maktu olarak belirlenmesi gereği gözetilmeyerek, nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan "...reddedilen kısım yönünden 42.149,81 TL nispi..." ibaresinin silinerek, yerine "...1.200,00 TL maktu..." ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12734, Karar No: 2017/12140, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12734 E.  ,  2017/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ...Mahallesi 2711 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5718, Karar No: 2019/5760, Tarih: 14.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/5718 E.  ,  2019/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırılıktan kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 36/3-b. maddesine aykırı davranmaktan dolayı Malatya Yeşilyurt Jandarma Trafik Tim Komutanlığının 10/12/2016 tarihli ve...... sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.790,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/04/2017 tarihli ve 2016/4723 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/11/2017 gün ve 7908 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2017 gün ve ...... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında sürücü belgesiz araç kullandırtmak eyleminden dolayı idari para cezası karar tutanağı düzenlenmiş ise de, kabahatli adına kayıtlı bulunan ...... plaka sayılı aracın damadı olan Muhammed Burak Arıca'nın sürücü belgesi olmaksızın kullandığının kabul edildiği, ancak dosyada mevcut Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2015 tarihli ve 2015/244 Esas, 2015/636 sayılı kararı ile Malatya İdare Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/75 esas, 2017/890 sayılı kararlarının incelenmesinde, kabahatli......'nın sürücü belgesinin 5 yıl süre ile geri alınmasına dair 29/03/2015 tarihli ve ...... sayılı işlemin iptaline karar verildiği belirlenmekle, kabahatli ......'in 10/12/2016 tarihli ve...... sayılı trafik idari para cezası karar tutanağının tanzim edildiği tarihte sürücü belgesinin bulunduğu, dolayısıyla kabahatli ...'un da sürücü belgesi olmayan kişiye araç kullandırmadığı anlaşılmakla, idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanuna yararına bozma talebinde kabahatli hakkında 2918 sayılı Kanun'un 36/3-b maddesi uyarınca 1.790,00 TL idari para cezası uygulandığı belirtilmek sureti ile anılan idari para cezasının iptali talep edilmiş ise de; Malatya Yeşilyurt Jandarma Trafik Tim Komutanlığının 10/12/2016 tarihli ve...... sayılı trafik idari para cezası tutanağında, 2918 sayılı Kanun'un 36/3-b maddesi uyarınca 1.698,00 TL, aynı Kanun'un 91. maddesi uyarınca ise 92,00 TL idari para cezası uygulandığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 2918 sayılı Kanun'un 36/3-b maddesi uyarınca uygulanan 1.698,00 TL yönünden yerinde görüldüğünden Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/04/2017 tarihli ve 2016/4723 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında 2918 sayılı Kanun'un 36/3-b maddesi uyarınca uygulanan 1.698,00 TL idari para cezasının kaldırılmasına, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32576, Karar No: 2013/31434, Tarih: 16.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/32576 E.  ,  2013/31434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece, dava kesin hüküm nedeniyle reddedilmiş olup, kesin hüküm oluşturan dava dosyasındaki kararın temyiz incelemesinin 19.Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 19.Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.