muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1272, Karar No: 2024/826, Tarih: 08.02.2024

... plaka sayılı araç içerisinde beklemeye başladığı, aynı gün saat 11:30 sıralarında katılan ... ile katılan ...'nın ikametten beraber ayrıldıklarını görmesi üzerine araçta bulundurduğu bıçağı eline alarak araçtan indiği ve katılan ... ile katılan ...'nın üzerine yürüdüğü, katılan ... ile katılan sanık ...'nın, sanık ...'ın bıçakla üzerlerine geldiğini görmeleri üzerine, ikametin altında bulunan ... isimli ... yerine kaçtıkları ve ... yeri kapısını kapattıkları, bunun üzerine sanık ...'ın camı kırmak sureti ile ... yerine girdiği, ardından elindeki bıçak ile sanık ...'yı sol meme altı, sırt, sol dirsek ve sağ elden olmak üzere toplam dört yerinden bıçakladığı, yerde bulunan cam kırıkları nedeni ile katılan ...'nın ayrıca sol ayak bileğinden de yaralandığı, sanık ...'ın daha sonra katılan ...'e yönelerek katılan ...'i, sol meme altı, batın, sağ ve sol el ile sol dizinden olmak üzere toplam on yerinden bıçakladığı, katılan ...'nın da, ... yerinde bulunan sandalye ile sanık ...'ı her iki ön kol, sağ el, boyun ve sırtından yaraladığı, ... yerinden gelen sesler üzerine tanık ... ve bazı vatandaşların ... yerine gittikleri, tanık ...'ın, sanık ...'ın elinde bulunan, yaralama eylemi esnasında kırıldığı anlaşılan, yaklaşık 1.2 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sırtı küt, sapına yakın kısmından kırık olan bıçağı aldığı, akabinde kolluk ekipleri ile sağlık görevlilerine haber verildiği somut olayda, ... Şehir Hastanesi Adli Tıp Polikliniğinin 07.07.2020 tarihli raporu ile ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.11.2020 ve 29.12.2021 tarihli raporlarına göre, katılan ...'nın sol meme altında tarif edilen ve toraksa nafiz olan kesici alet yarasının, yaşamı tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, sırtta solda tarif edilen toraksa nafiz olan kesici alet yarasının, yaşamı tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, sol dirsek arka yüzde tarif edilen kas kesisine neden olan kesici alet yarasının, yaşamı tehlikeye sokmayacak ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, sağ el hipotenar bölgede tarif edilen kesici alet yarasının, yaşamı tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, sol ayak bileği iç yüzde tarif edilen kesici alet yarasının ise yaşamı tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek mahiyette olduğu, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 13.07.2020 tarihli raporu ile ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.09.2020 ve 29.06.2021 tarihli raporlarına göre, katılan ..

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 13.07.2020 tarihli raporu ile ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.09.2020 ve 29.06.2021 tarihli raporlarına göre, katılan ...'in sol meme alt dış kadranda tarif edilen kesici alet yarasının, yaşamı tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, diğer dokuz adet kesici alet yarasının ise yaşamı tehlikeye sokmayacak ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, müçtemian on adet kesici alet yarasının, yaşamı tehlikeye sokacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, sol el ikinci, üçüncü ve dördüncü parmaklarında meydana gelen hareket kısıtlılığının organlardan birisinin sürekli zayıflamasına neden olacak mahiyette olduğu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 30.12.2020 tarihli raporuna göre katılan sanık ...'da meydana gelen yaralanmanın, yaşamı tehlikeye sokmayacak ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, metakarp kırığının ise hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek mahiyette olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları, adli tıp raporları, 12.04.2021 tarihli Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu’nun sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporu, olay yeri inceleme tutanakları, uzmanlık rapoları, tutanaklar, adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, atılı suçların tüm unsurlarının oluştuğu, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ya da eylemin olmadığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1.Sanık ... hakkında, katılan ...'ya karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin bu suç yönünden temyiz talebinin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE ,

2. Sanık hakkında katılanlara karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1953 Esas, 2022/2142 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, (katılan ... 'e karşı işlenen suç yönünden) ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6977, Karar No: 2012/270, Tarih: 24.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/6977 E.  ,  2012/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NOSU : 13/02/2009, 2008/195 (E) ve 2009/22 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 32/1,57/1-2-3-4-5,54 ve CMK.nun 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdure eşi ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul edilmiş, 25.06.2008 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin, 17.10.2008 tarihli Adli Tıp Kurumunun Gözlem İhtisas Dairesinin ve 4. İhtisas Kurulu'nun 12.01.2009 tarihli raporları, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilip, elde edilen delillere dayanılmak suretiyle, sanığın ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan "Şizofreni" denilen akıl hastalığına müptela olduğu, eşini öldürmeye teşebbüs suçunu bu hastalığının etkisi altında işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiş olmakla, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Talep üzerine mahkemece, katılana resen müdafii atanmış olması nedeniyle, katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden ve bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun

.../...

322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan "1.250.TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak, katılana verilmesine" ilişkin 4'nolu kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/1446, Karar No: 2019/8581, Tarih: 14.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1446 E.  ,  2019/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-...Müteahhitlik Tic. ve San.Ltd.Şti. 2-... 3-... Kağıt San. ve Tic.A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 27.12.2013 günlü ve 2013/113-2013/278 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalı Eren Kağıt San. ve Tic.A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Dosya kapsamında bir önceki geri çevirme kararımızda belirtilen hususlara tam olarak uyulmadığı anlaşılmıştır. Davaya konu olayla ilgili davalı “... Müteahhitlik İnşaat Turizm Elektrik Temizlik Hizmetleri Temizlik Ürünleri Bilgisayar Gıda Tekstil Kimyasal Maddeler Hayvancılık Nakliyat Tahmil Tahliye Peyzaj Zirai ve Tarımsal Ürünler Akaryakıt Petrol Ürünleri ve Yemekçilik Ltd. Şti’nin” unvanı doğru bir şekilde belirtilerek, kayıtlı olduğu ilgili ticaret odasından anılan şirketin faaliyet durumu ve adresi sorulmalı, buna göre gelen kayıtlara göre sicilde kayıtlı bulunan adresine mevzuat hükümlerine ve usûlüne uygun bir şekilde gerekçeli karar tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14634, Karar No: 2012/1307, Tarih: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/14634 E.  ,  2012/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilemeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki "toplam olarak altı bin üç yüz yetmiş beş Türk Lirası adli para ceza ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılmasına sanık hakkında hapisten çevrilme 6000 TL adli para cezası ile 375 TL doğrudan verilen adli para cezasının ayrı ayrı infazına ibaresinin eklenmesine, sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10601, Karar No: 2015/12445, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10601 E.  ,  2015/12445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar C.. I.. (kendi adına asaleten, B.. S..'a vesayeten) ile davalılar S.. E.. ve G..Sigorta A.Ş aralarındaki dava hakkında Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.06.2013 gün ve 2012/549-2013/336 sayılı hükmün Dairenin 31.03.2015 gün ve 2013/19005-2015/5221 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacılardan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1919, Karar No: 2022/2572, Tarih: 28.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1919 E.  ,  2022/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 34. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idareye ait işyerinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosunda çalıştığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçerken davalı idare ile belirsiz süreli hizmet sözleşmesi imzalandığını, imzalanan sözleşmenin ücret kısmında belirli bir rakam yazılmadığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmeden önceki ücretinin asgari ücretin %49 oranda fazlası olarak belirlendiğini, kadroya geçişten sonra da bu ücretin kabul edilerek söz konusu ücrete Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı zamların yansıtıldığını, 2019 yılında ise davacının rızası hilafına temel ücretinin düşürüldüğünü, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 23. madde gereğince 2018 yılında yapılan ödeme ile davacı lehine kazanılmış hak oluştuğunu, 4857 sayılı yasanın 62. maddesi gereğince ücretin düşürülemeyeceğini, ücretten indirime gidilmesi halinde bunun çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliği taşıdığını, bu değişikliğin işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmesinin yasal zorunluluk olduğunu, işveren tarafından bu kurallara uyulmadığını iddia ederek fark işçilik ücreti, ilave tediye, ikramiye, fark fazla mesai ve fark ulusal bayram genel tatil alacaklarına ilişkin talebin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile sürekli işçi kadrosuna geçirilen personellerin geçiş yapmadan önce sahip oldukları mali ve sosyal hakların kadroya geçtikten sonra da uygulamaya devam edeceğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile geçiş işlemi yapılırken bireysel iş sözleşmesi ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan haklarının ödenmeye deve ettiğini, her 6 aylık dönemde %4'lük zam yapıldığını, davacının 31.12.2018 tarihindeki ücreti korunarak %4 zam yapıldığını, ücretinde herhangi bir indirim yapılmadığını, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı ile davalı idare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının temel ücretinin asgari ücretin %36 fazlası olacağının kararlaştırıldığının belirlendiği gerekçesiyle ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı ile davalı idare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının temel ücretinin asgari ücretin %36 fazlası olacağının kararlaştırıldığının belirlendiği gerekçesiyle ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kamu işçiliğine geçişteki bireysel iş sözleşmesinde ücretinin açıkça asgari ücretin %49 fazlası ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalı kurumun her asgari ücret döneminde bu hükümle bağlı olacağı, davacının ücretinin 2019/Ocak sonrasında da asgari ücretin %49 fazlası ile belirlendikten sonra toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %4’lük artışlar uygulanarak ödenmesi gerektiği, buna karşın sözleşmeye aykırı olacak şekilde davacıya ücretlerinin eksik ödendiği, ilk derece mahkemesinin kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup, maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup, maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından, davalı Bakanlığa bağlı işyerinde ihale ile hizmet alımı yapılan alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesi kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olan davacı işçinin geçiş esnasında tanzim edilen belirsiz süreli iş sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7. maddesinde yazılı bulunan oran dikkate alınmaksızın temel ücretinin 01.01.2019 tarihinden itibaren hatalı belirlenmesinden kaynaklı olarak fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye, fark fazla mesai ve fark ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının eksik ödendiği iddiasıyla arabulucuya başvurulmuş, sürecin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine 27/05/2019 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki hesaplamalar ise 01.01.2019 ile dava tarihi olan 12/06/2019 tarihleri arası dönem esas alınarak yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile 12/06/2019 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1122, Karar No: 2020/6103, Tarih: 21.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1122 E.  ,  2020/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nin 359. maddesindeki suçlara ilişkin olarak Cumhuriyet savcısının dava açması, Kanun gerekçesindeki ifadeyle “vatandaşın mali emniyeti mülahazası ile” vergi idaresinin vereceği mütalaaya bağlandığı gibi anılan Kanun'un 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme”nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı VUK’nin 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a) Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b) Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır.”

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nin 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

VUK'nin 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağının belirtilmesinden maksat, VUK’nin aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Ceza muhakemesinde, arama olağan bir koruma tedbiri iken, Vergi Hukuku’nda istisnai, olağan dışı bir denetim yoludur. Niteliği itibarıyla adli arama olmasına rağmen, bu aramanın genel suç kolluğu tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca yapılabilmesi, vergi suçlarına ilişkin olarak yapılacak aramanın özelliğidir. Bir araç koruma tedbiri olarak vergi araması, vergi incelemesi denetim yolunun ön basamağıdır. Amaç, vergi kaçırıldığını ortaya çıkaracak ve destekleyecek belge ve kayıtların bulunmasıdır.