muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5216, Karar No: 2023/1508, Tarih: 13.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5216 E.  ,  2023/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/182 Esas, 2015/230 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkeme tarafından Dairemiz ilamına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.12.2021 tarih, 2018/(19)11-1106 E. ve 2021/1666 K. sayılı ilâmı ile direnme kararının yerinde olduğuna karar verilerek miktar yönünden davalı vekilinin temyiz itirazlarına ilişkin inceleme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile toptan gıda satışı yapan davalı arasında bulunan ticari ilişki kapsamında 31.12.2009 tarihi itibariyle davalı tarafından beş adet fatura ile toplam 26.044,35 TL bedelli mal gönderildiğini, müvekkili tarafından 44.500,00 TL ödeme yapıldığını, davalının 18.455,65 TL borcunun 2010 yılına devrettiğini, 20.10.2010 tarihine kadar devam eden ticari ilişki sonucunda davalının 44.674,41 TL bakiye borcunun olduğunu, borcun ödenmesi için davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, takibe davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, davacının yaptığı ödemeler nedeniyle borcunun bulunmadığını, örf ve âdete uygun olarak siparişlerin gönderilmesi ile ödemelerin yapıldığını, davacının avans olarak ödeme yapıp kendilerine malların gönderilmediği yönündeki iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen Karar

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, davacının yaptığı ödemeler nedeniyle borcunun bulunmadığını, örf ve âdete uygun olarak siparişlerin gönderilmesi ile ödemelerin yapıldığını, davacının avans olarak ödeme yapıp kendilerine malların gönderilmediği yönündeki iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 27.02.2014 tarih, 2012/410 E. ve 2014/82 K. sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporuna göre davacının davalıya 192.013,59 TL ödeme yaptığı, karşılığında davalı tarafından 147.339,18 TL bedelli mal teslim edildiği, davacı ödemesinin karşılıksız kalan kısmının 44.674,41 TL olduğu, davalı vekilinin bilirkişi raporlarında belirtilen üç adet 25.000,00 TL bedelli, 27.000,00 TL bedelli ve 39.960,00 TL bedelli çeklerin ödenmediğini bildirmiş ise de, yapılan araştırma sonuçlarına göre bankaca verilen cevapta, çeklerin iki adetinin Portakaloğulları Et Gıda San. ve Tic. A.Ş., bir adetinin Çakır Gıda şirketi tarafından tahsil edildiğinin bildirildiği, bu şirketlere yazılan müzekkere cevaplarına göre, çeklerin davalı tarafından kendilerine ibraz edildiği ve çek bedellerinin davalının borcundan mahsup edildiğinin belirtildiği, çeklerin davalı tarafından kullanıldığı ve bedelinin davalı lehine tahsil edildiği anlaşıldığından davalının çeklerin ödenmediği iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın 44.674,41 TL asıl alacak üzerinden iptaline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 09.06.2014 tarih, 2014/6874 E., 2014/10729 K. sayılı ilamı ile davalı tarafın üç adet çekin kendisine verilmediğini ve çeklerdeki ciro imzalarının kendisine ait olmadığını belirtmiş olup, söz konusu çeklerin davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı bilirkişi raporundan anlaşıldığı, davalının üç adet çekteki ciro imzalarına yönelik itirazı ile diğer üç çeke yönelik savunması üzerinde durulup bilirkişi incelemesi yaptırılarak alınacak usulüne uygun bilirkişi raporu sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Özel Dairenin bozma kararında üç adet çekteki ciro imzalarının incelenmesi ve diğer üç adet çeke ilişkin savunma üzerinde durulması ifadesi kullanılmakla davalının altı adet çeke ilişkin itirazının söz konusu olduğu düşüncesinin oluşturulduğu, ancak dosyada davacı vekilinin dava dilekçesinde üç adet çekin ödeme amaçlı olarak davalıya verildiğinin belirtildiği, sanki altı adet çek varmış gibi bozma kararı yazılmasının dosya kapsamına uygun olmadığı, ayrıca toplanan delillere göre söz konusu üç adet çekin davalı tarafından kullanıldığı ve bedelinin üçüncü kişiler tarafından davalının borcundan mahsup edildiği, davalının bu çeklerden faydalandığı, çeklerin bedelsiz olmadığı, davalının çeklerdeki cironun kendisine ait olmadığı iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay bozma ilamında belirtilen çeklerin üç adet çek olduğunu ve bu çeklerdeki imzaların davalıya ait olmadığını, davacının alacaklı olduğu iddiasını ispat etmesi gerektiğini, davacı ticari defterlerinin sahibi lehine delil olma özelliğinin bulunmadığını, davalı defterlerinde davacıya borcunun bulunmadığının tespit edildiğini buna göre davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının alacağına dayanak yaptığı üç adet çekteki ciro yazı ve imzaların davalıya ait olmadığını, tahsil için davalı tarafından bankaya verilmediğini, hukuk mahkemelerinde tarafların delil listelerinde dayanmadıkları bir delilin mahkemece resen araştırılmasının taraflarca getirilme ilkesine aykırı olduğunu, mahkemece tarafların delil olarak dayanmadıkları dava dışı kişilerin gerçek olup olmadığı belli olmayan beyanlarının doğru kabul edilerek hüküm kurulduğunu, dosya kapsamında beyanda bulunan Çakır Gıda Yavuz İrtegün ile müvekkilinin hiç bir ticari ilişkisinin bulunmadığını, çeki teslim ettiği bildirilen kişiyi de tanımadığını, buna rağmen delil olarak kabul edildiğini, çeklerdeki ciro ve imza araştırması yapılmadan karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek direnme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C.Dairemizin İnceleme Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373/5 fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Hukuk Genel Kurulu Kararı

C.Dairemizin İnceleme Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373/5 fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.12.2021 tarih, 2018/(19)11-1106 E. ve 2021/1666 K. sayılı ilamı ile her ne kadar Özel Dairenin bozma kararında davalının çeklerdeki ciro imzalarının kendisine ait olmadığını belirtmesi ve söz konusu çeklerin davalı kayıtlarında da yer almaması nedeniyle, davalının çeklerdeki ciro imzalarına yönelik itirazı üzerinde durulup, bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, çeklerin davalı tarafından dava dışı Portakaloğulları Et Gıda San. ve Tic. A.Ş. ve Çakır Gıda şirketine verilerek davalının borcundan mahsup edildiği, bu şekilde anılan çeklerin davalı tarafından kullanıldığı anlaşıldığı, mahkemece verilen direnme kararında, Özel Dairenin bozma kararında üç adet çekteki ciro imzalarının incelenmesi ve diğer üç adet çeke ilişkin savunma üzerinde durulması ifadesi kullanılmakla, davalının altı adet çeke ilişkin itirazının söz konusu olduğu düşüncesinin oluşturulduğu, davacı vekilinin dava dilekçesinde üç adet çekin ödeme amaçlı olarak davalıya verildiğini belirttiği, altı adet çek varmış gibi bozma kararı yazılmasının dosya kapsamına uygun olmadığı belirtilmiş ise de, Özel Dairece verilen bozma kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan karar düzeltme talebi üzerine, Özel Dairece verilen 20.01.2015 tarih, 2014/18086 E. ve 2015/611 K. sayılı kararı ile, dava konusu üç çek olduğu hâlde bozma ilamında altı çek varmış gibi ifadelerde bulunulmasının maddi hataya ilişkin olduğunun belirtildiği, hâl böyle olunca, söz konusu çeklerin davalı tarafından tahsil edildiği yönündeki yerel mahkemece verilen direnme kararının yukarıda anlatılan değişik gerekçe ve nedenlerle yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin miktara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacının davalıya verdiği üç adet çekteki davalı ciro imzalarının kendisine ait olmadığına yönelik itirazın konusunda mahkemece araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1355, Karar No: 2009/2086, Tarih: 18.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1355 E.  ,  2009/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 205 ada 51 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının ve doğum tarihinin yanlış yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir

2-“Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler, malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki ; bunların arasında doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmamışsa, bu hatanın Tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmüm fıkrasının 1. bendinin üçüncü satırında yer alan “... Tevfik olarak” yazısından sonra gelen “doğum tarihinin de 10.05.1958 olarak“ kelimelerinin çıkartılmasına hükmün DÜZELTİLMİŞ bu hali ile ONANMASINA, 18.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12823, Karar No: 2014/20152, Tarih: 20.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/12823 E.  ,  2014/20152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde 15-16 yaşında bulunan ve ruhsal ya da bedensel olarak bir rahatsızlıklarının bulunduğuna ilişkin dosya arasında bilgi bulunmayan yakınanlar hakkında bu yönde gerekli araştırma yapılıp sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-e maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, alt sınırdan uzaklaşılmadan hüküm kurulması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince,sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “baro müdafi giderinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5458, Karar No: 2021/14206, Tarih: 15.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5458 E.  ,  2021/14206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/988-2021/388

İlk Derece

Mahkemesi : Bandırma İş Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esasdan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı Kurum, davalı işyerinde çalışan Kurum sigortalısı Sedat Koyuncu'nun 14/03/2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölümü nedeniyle hak sahiplerine gelir bağlandığını, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin kusurlu olduğunu ileri sürerek bağlanan gelir ile SYZ'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, davalının iş kazasının meydana gelmesinde herhangi bir kusuru olmadığını, çalışanların periyodik sağlık kontrollerinden geçirildiğini, çalışma ortamında sigortalının ölümüne sebep olabilecek zehirli, tehlikeli maddelerin bulunmadığını, işyerinde bir miktar toz bulunduğunu ve bunun önlenmesi içinde maske kullanıldığını, sigortalının çalışma esnasında rahatsızlandığını ve hastaneye giderken doğal ölüm nedenlerinden olan kalp krizi sonucu öldüğünü, davalı işverenin bunun önüne geçemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi, davanın kabulüne, 310.923,05 TL PSD'li gelir ile 657,33 TL SYZ ödemesinden ibaret toplam 311.580,78 TL'nin 23/10/2015'ten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildi.

B-BAM KARARI

Davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esasdan reddine karar verildi.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, Kurum sigortalısının kalp krizi geçirmesi nedeniyle öldüğünü, davalının kusuru olmadığını, ölümün doğal sebeplerle gerçekleştiğini, davalıya yüklenen kusur oranının da yüksek olduğunu, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, Kurum sigortalısının kalp krizi geçirmesi nedeniyle öldüğünü, davalının kusuru olmadığını, ölümün doğal sebeplerle gerçekleştiğini, davalıya yüklenen kusur oranının da yüksek olduğunu, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

İnceleme konusu davada; davacı Kurum tarafından 14.03.2005 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; kaza olayı 14.03.2005 tarihinde saat: 11.05 sıralarında ........ Bandırma/Balıkesir adresindeki Bor ve Asit fabrikasında üretim ustası olarak çalışan sigortalı Sedat Koyuncunun elinde bulunan 9-10 kg ağırlığındaki balyoz ile bunker cidarlarını temizlemek amacıyla bunkere vurma işini 1 saat yaptıktan sonra rahatsızlanarak kalp krizi geçirmesi sonrasında vefat etmesi biçiminde meydana gelmiştir. Dosyada alınan 25/01/2017 ve 30/09/2017 tarihli kusur raporlarında; davalı işverenin ve ölen sigortalının olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığının, 22/05/2018 tarihli kusur raporunda; davalı işverenin %10 oranında kusurlu olduğunun, sigortalının kusuru bulunmadığının, olayda kaçınılmazlığın etkisi olmadığının bildirildiği, 09/09/2018 tarihli kusur raporunda; iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %70, sigortalının %30 oranında kusurlu bulunduğunun, kaçınılmazlığın etkisi olmadığının; 04/03/2019 ve 13/07/2019 tarihli kusur raporlarında ise; iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %70 oranında kusurlu olduğunun, %30 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili bulunduğunun, sigortalının kusuru olmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece son alınan raporlarda davalı %70 oranında kusurlu bulunduğundan ve bu raporların mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlendikleri, gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli bulundukları, kusur aidiyet ve oranlarının dayanakları belirtilmek suretiyle tespit edildiği, alınan raporlar arasındaki çelişkinin de giderildiği değerlendirilerek davalının %70 oranında kusurlu olduğu esas alınmış ve bu yönde hüküm kurulmuştur.