muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7731, Karar No: 2018/11723, Tarih: 24.05.2018

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dinlenen tanık beyanlarına davacının işçi olarak (Garson) yapılan ücret araştırmısına göre en son 1.164,30 TL brüt ücretle hizmet akdine bağlı olarak 1 yıl 11 ay 10 gün çalıştığı, davacının hizmet sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiği hususunun işverence ispat edilmesi gerekmekte olup, davalı işverenler tarafından bu husus ispatlanamadığından davacının iş aktinin sonlanması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığı, aynı şekilde davacının yıllık izinlerini kullandığı iddiasının işveren tarafından ispatlanması gerekmekte olup davacının çalıştığı süre içerisinde hak kazandığı yıllık ücretli izinlerini kullandığını veya ücretlerinin ödendiğini, davalı işveren tarafından usulüne uygun olarak tutacağı ve davacının imzasına havi izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispat etmesi gerektiği, davalılar tarafından dosyaya izin ücretinin kullandırıldığında dair herhangi bir belge sunulmadığı, işçiye yıllık izinlerini kullandırdığını veya ücretini ödediğini işveren işçinin imzasını taşıyan yıllık izin defteri veya eşdeğer belge ile ispat etmek zorunda olduğu, davalı taraflar davacının yıllık izinlerini kullandığını veya karşılığı ücretin ödendiğine ilişkin davacı tarafından imzalanmış belge sunamadığından davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı anlaşıldığı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacağı olduğunu iddia eden işçi norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlü olduğu, davalı işveren tarafından bu çalışmaların ödendiği hususu ispat edilmezse, davacı bu iddiasını, yaptığı çalışmaları her türlü delille ispat edebileceği, dosyada bulunan tanık anlatımlarına göre davacının yaz ve kış aylarında farklı olmak üzere fazla çalışma yaptığı, yazları hafta sonları ve cumartesi pazarda bu şekilde çalıştığı, ancak kış aylarında haftada 1 gün izin yaptığı ,ayrıca işin niteliği gereği genel tatil günlerinde ve dini ve milli bayramlarda çalıştığı ve bu çalışmalarının karşılığının ödenmediği dolayısı ile fazla çalışma,hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından kaynaklanan alacakları olduğu, söz konusu alacaklara yönelik hesaplamalar tamamen tanık beyanlarına göre yapılmış olduğundan, ait oldukları dönemlerdeki ücret üzerinden hesaplanan miktarlardan Yargıtay uygulamasına paralel olarak % 30 indirim yapılmış ve hesaplamalarda, davacının fiili çalışmaları esas alındığı, bilirkişi raporu alındığı, hizmet tespiti dosyasında da rapor sunan bilirkişiden alınan rapor ve ek raporlara itibar edilerek ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin hesaplanması bakımından, kök bilirkişi raporunda yaz döneminde haftada 7 gün çalıştığndan bahisle haftada 18 saat fazla mesai hesaplanmış, bu fazla mesai hesabında yaz dönemindeki hafta tatili çalışmalarındaki ara dinlenme düşüldükten sonra kalan fiili çalışmanın 7,5 saatlik kısmı, ayrıca hafta tatiline hükmedildiği için fazla mesai hesabına dahil edilmemesi gerekmesine rağmen fazla mesai hesabına dahil edildiği izlenimi doğmaktadır.

Ayrıca, kök bilirkişi raporunda yaz dönemi 5inci, 6ıncı,7inci, 8inci, 9uncu aylar kabul edilmiştir. Mahkeme tarafından esas alınanı 23/05/2014 ıslak havaleli ek bilirkişi raporunda ise sadece yaz sezonu olarak kabul edilen dönemin 6ıncı,7inci, 8inci, 9uncu aylar olarak kabul edildiği yani 5.inci ayın yaz sezonundan çıkarıldığı ifade edilmiş ise de kök bilirkişi raporu ile 23/05/2014 ıslak havaleli ek bilirkişi raporu arasında, 5inci ayın yaz sezonundan çıkarılması ile açıklanamayacak farklar bulunmaktadır. Örnek olarak, 01/07/2011-31/12/2011 arası bahsolunan ek bilirkişi raporunda 355 saat fazla mesai hesaplanmış iken, aynı dönem kök bilirkişi raporunda 526,5 saat fazla mesai olarak hesaplanmıştır. 5inci ay belirtilen tarih aralığına denk düşmemektedir.

Bu durumda hafta tatili çalışmalarında ara dinlenme düşülünce kalan 7,5 saate kadar olan fiili çalışmanın fazla mesai ücretine dahil edilip edilmediği ya da farklılığın nereden kaynaklandığı anlaşılamadığı gibi hesaplamanın sıhhati hakkında da kuşku oluşmaktadır.

Yapılması gereken iş, hafta tatili çalışmalarında ara dinlenme düşüldükten sonra artan fiili çalışmanın 7,5 saate kadar olan kısmının fazla mesai hesabına dahil edilmediği açıkça bilirkişi raporunda belirtilerek, hafta tatilllerinde ara dinlenmesi düşüldükten sonra kalan fiili çalışmanın 7,5 saati aşan kısmı fazla mesai hesabına eklenerek ve fazla mesai süreleri denetime elverişli, birden fazla ayları kapsar şekilde değil haftalık bazda yapılan hesaplamalarda gösterilerek, davacının hafta hafta kaçar saat fazla mesai hesaplandığının denetimine elverecek şekilde ayrıntılı ve denetime elverişli hesaplama yapılarak sonuca gitmektir.

Diğer yandan, bilirkişi rapoları arasında yukarda bahsedilen çelişkilerin tümünün nedeni tek tek, dönem dönem ve haftalık bazda açıklanarak doğru sonucun ne olduğu ortaya denetime elverişli şekilde konmalıdır.

Hafta tatilinde normal çalışma saati olan 7,5 saate kadar olan sürenin de fazla mesai hesabına dahil edildiği izlenimi oluşturan ve denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı ihtilaflıdır.

Diğer yandan, bilirkişi rapoları arasında yukarda bahsedilen çelişkilerin tümünün nedeni tek tek, dönem dönem ve haftalık bazda açıklanarak doğru sonucun ne olduğu ortaya denetime elverişli şekilde konmalıdır.

Hafta tatilinde normal çalışma saati olan 7,5 saate kadar olan sürenin de fazla mesai hesabına dahil edildiği izlenimi oluşturan ve denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı ihtilaflıdır.

Davacının hizmet tespiti dosyası olan Silifke 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2013/826 Esas sayılı dosyasında davacı aylık net ücretinin 900 TL olarak tespitini istemiş ancak Mahkeme tarafından davacının davalı şirkette asgari ücret üzerinden 20/10/2010- 30/09/2012 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş ve bu karar davacı temyizi olmaksızın davalılar temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2015/6341 Esas sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu nedenle davacının asgari ücret ile çalıştığı kesin yargı kararı ile belirlendiğinden bu ücrete itibar edilmelidir. Mahkemece ücretin yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9824, Karar No: 2012/18300, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9824 E.  ,  2012/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından aleyhine 30.000,00 TL bedelli 1 adet bonoya dayalı icra takibi yapıldığı, takibe itiraz edildiği, bonodaki imzanın kendisine ait olmadığı , taklit imza kullanıldığı, dar yetkili mercide imzaya itiraz davasının incelendiği ve alınan bilirkişi raporunda bonodaki imzanın kendisine ait olarak tespit edildiği , ancak bu bononun taraflar arasında imzalanan bir anlaşmaya dayandığı iddia edilmiş ise de, bu anlaşmanın dahi imza taklidi yoluyla oluşturulduğu ve imzanın kendisine ait olmadığı, kendisinin ....ile ... ortaklığı yaparken ....n yasal olmayan işlemleri sonucunda şirketin ve kendilerinin zor durumda kaldıkları , ...la olan ortaklığa son verdikleri, bu ilişkinin sonlanma sebeplerinden birisinin de imzası taklit edilen senetlerle ve anlaşmalarla borçlandırılması olduğu , bu konuda Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulundukları ve soruşturma dosyalarının devam ettiği belirtilmek suretiyle bu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine % 40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının dava konusu senetteki imzasının kendisine ait olmadığı iddiasıyla icra hukuk mahkemesinde açtığı davada yapılan bilirkişi incelemelerinde imzanın eli ürünü olduğunun ortaya çıktığı, davanın bu sebeple reddedildiği , davacının senet imza tarihinde sonra imzasını değiştirerek hukuku yanıltmaya çalıştığı, iddiası böyle iken ardından senedin dayandığı anlaşmanın sahte olduğu iddiasını ileri sürdüğü, beyanlarının kendi içinde sürekli çeliştiği, bahsettiği suç duyurularının kendisi tarafından yaratılan suç tasnii mahiyetinde olup eski ortaklarla aralarındaki anlaşmazlığı bu davaya dayanak kılmaya çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/20567, Karar No: 2015/23624, Tarih: 21.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20567 E.  ,  2015/23624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmasında, suça konu eşyaları harabe durumundaki okuldan aldığını beyan ettiği, soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenen tutanaklarda, suçun işlendiği okul binasının, eski olduğunun belirtildiği, ancak buna ilişkin ayrıntılı olay yeri inceleme raporunun düzenlenmemiş olduğunun anlaşılması karşısında; mümkünse mahallinde keşif yapılarak, keşif yapmak mümkün değilse, müşteki ve tutanak tanıklarının ayrıntılı beyanları alınarak suça konu eşyaların okulun neresinden alındığı tespit edilip, söz konusu okul binasının da niteliği ve bina vasfının olup olmadığı da kesin olarak belirlendikten sonra, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 04/05/1995 olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinden önce 04/05/2013 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece 05/06/2013 tarihli duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

3- 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturma aşamasında, suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere birer avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemesine açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/229, Karar No: 2016/2476, Tarih: 22.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/229 E.  ,  2016/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığına dayanan % 9 fark maluliyet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 5.570,00 TL maddi tazminatın tespit tarihi olan 02.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının 02.08.2005 tarihinde tespit edilen fark maluliyet oranının % 9 olduğu, 26.06.2015 tarihli dava dilekçesi ile 2.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, davacı vekilince sunulan 16.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat isteminin 5.570,00 TL olarak artırıldığı, talep artırım dilekçesinden sonra davalı vekilinin 24.11.2015 tarihli duruşmada ıslaha karşı zamanaşımı def'i nde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık bu tür davalarda T.B.K' nın 146.maddesi (B.K.’nun 125.md) gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir.

Somut olayda, tazminatın 26.06.2015 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde öngörülen kısmi dava olarak talep edildiği ortadadır. Bu duruma göre zamanaşımı süresi dava dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat yönünden dava tarihi itibariyle kesilerek, bakiye alacak miktarı yönünden işleyeme devam edecektir.

Somut olayda, tazminatın 26.06.2015 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde öngörülen kısmi dava olarak talep edildiği ortadadır. Bu duruma göre zamanaşımı süresi dava dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat yönünden dava tarihi itibariyle kesilerek, bakiye alacak miktarı yönünden işleyeme devam edecektir.

Hal böyle olunca, davacı vekilince sunulan 16.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi niteliğindeki talep artırım dilekçesine karşı davalı vekilince süresi içinde sunulan zamanaşımı def'i nin değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası niteliğinde açıldığının kabul edilerek, 16.11.2015 tarihli talep artırım dilekçesine değer verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17988, Karar No: 2020/21356, Tarih: 23.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/17988 E.  ,  2020/21356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Talebi olmamasına rağmen sanığa müdafi atandığının anlaşılması karşısında, T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından zorunlu müdafi ücretinin sanıktan tahsiline ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8982, Karar No: 2021/430, Tarih: 25.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/8982 E.  ,  2021/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen Kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğinden, mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik talebi bulunmayan sanığın duruşmada hazır edilmesi veya SEGBİS aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen resen'de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/151, Karar No: 2015/3074, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/151 E.  ,  2015/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8552, Karar No: 2014/28765, Tarih: 20.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/8552 E.  ,  2014/28765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın tüm aşamalarda değişmeyen ısrarlı savunmalarında suçu kabul etmediği, olayın diğer faili olan suça sürüklenen çocuk ...'in de tüm beyanlarında; olay anında yanında yalnızca 12 yaşından küçük olup hakkında ek takipsizlik kararı verilen İbrahim olduğunu belirttiği, suçun işlendiği okuldaki güvenlik kamera görüntülerine ilişkin CD izleme tutanağından da; okul içerisinde suça sürüklenen çocuk ... ile yüzü net olarak görünmediğinden kimliği tespit edilemeyen ikinci şahsın bulunduğu ve bu şahısların okuldan yaya olarak ayrıldıkları anda dahi görüntüye başka bir şahsın girmediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı suçu işlediğine ilişkin; olayın faillerinden olup diğer suça sürüklenen çocuklarla kavgalı olduğunu söyleyen suça sürüklenen çocuk ...'in somut olayın içeriğiyle de bağdaşmayacak ve atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.