muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11177, Karar No: 2023/51, Tarih: 10.01.2023

5. Kiraya vereni ..., kiracısı ..., aylık kira bedeli 350,00 TL olan 01/10/2013 başlangıç tarihli suça konu kira sözleşmesi mahkeme tarafından incelenmiştir.

6. ... Doğalgaz Dağıtım A.Ş'nin 20/.../2014 tarihli cevap yazısı ve ekindeki Doğalgaz abonelik sözleşmesi mahkeme tarafından incelenmiştir.

7. Mahkemece, sanığın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, katılan adına tapuda kayıtlı olduğunu bildiği gayrimenkul hakkında katılanın bilgisi ve rızası olmaksızın kira sözleşmesini katılan adına imzalaması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/899 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19321, Karar No: 2015/2746, Tarih: 24.02.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19321 E.  ,  2015/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat ve düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Olay günü müştekinin cep telefonunu öğrenim gördüğü okulun yakınındaki işyerinin çekmecesine çalışır vaziyette bıraktığı, HTS kayıtlarına göre telefonun 26.12.2011 günü en son 13:06'da müşteki tarafından kullanıldıktan sonra 27.12.2011 günü saat 21:30-21:53 arasında müşteki ile aynı okula giden suça sürüklenen çocuğun babası adına kayıtlı olan ve fakat suça sürüklenen çocuk tarafından kullanıldığı sabit olan hatta takılı olarak kullanıldığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasında, telefonu yerde bulduğunu, hattını takıp kullanmak istediğini fakat telefonun çalışmadığını, hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...'un istemesi üzerine telefonu para almadan verdiğini söylemesine rağmen, suça sürüklenen çocuk Mutlu'nun savunmasında suça sürüklenen çocuk Tolga'nın kendisine telefonu amcasının oğlunun getirdiğini, zaten telefonunun olduğunu söyleyerek verdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin beyanı, suça sürüklenen çocukların savunmaları, HTS kayıtları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17399, Karar No: 2017/5754, Tarih: 10.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/17399 E.  ,  2017/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare tarafından yapılan büro destek hizmet alımı ihalesini kazandıklarını, bu kapsamda karar pulu bedeli olan 23.337 TL'nin ilgili vergi dairesine yatırılarak buna dair evrakın davalıya ibraz edildiğini ancak davalının daha sonra ihaleyi iptal etmekle ödenen karar pulu bedeli kadar zenginleştiğini ileri sürerek bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, karar pulu bedelinin vergi dairesine yatırılmakla muhatapın da vergi dairesi olduğunu bu nedenle idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilmeiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanılan ihale sonrası sözleşme imzalanması amacı ile vergi dairesine yatırılan karar pulu bedelinin aynı ihalenin iptali nedeni ile davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Davacı, davalının ihalenin iptali ile yatırılan miktar kadar sebepsiz zenginleştiğini ileri sürmekte davalı ise bedelin taraflarına değil ilgili vergi dairesine yatırılmakla sebepsiz zenginleşme şartları oluşmadığı gibi muhatap vergi dairesi olduğundan davanın yargı yolu nedeni ile reddini savunmaktadır.Mahkemece işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, somut uyuşmazlıkta idare tarafından yapılan bir ihale sözkonusu olup bu ihaleye ilişkin yapılan işlemler henüz sözleşme ilişkisi kurulmadığından adli yargının görev alanında değildir. Zira henüz akdi ilişki tesis edilmemiştir.Öyleyse Sözleşmenin kurulabilmesi yönünden vergi dairesine yatırılan bedelin iadesi için de ancak idari yargıda dava açılabilir. Hal böyle olunca mahkemece yargı yolu nedeni ile davanın reddi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedelerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25620, Karar No: 2015/3175, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25620 E.  ,  2015/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9360, Karar No: 2022/12105, Tarih: 22.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9360 E.  ,  2022/12105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı-ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalı/ihale alıcısı ...'ın ihalenin feshi talebinin kısmen kabulüne yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak borçlulardan ...'nun ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi ... aleyhine hükmedilen para cezasının oranı re'sen değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 27.06.2022 tarih ve 2022/1063 E. 2022/1900 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının şikayetçi ... aleyhine hükmedilen para cezasına ilişkin 1-A bendinde yer alan “%10'u ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5 i” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15744, Karar No: 2017/12310, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15744 E.  ,  2017/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki .... Mah. 117 ada 35 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15962, Karar No: 2007/13432, Tarih: 03.12.2007

6. Hukuk Dairesi 2005/15962 E., 2007/13432 K.

**6. Hukuk Dairesi 2005/15962 E., 2007/13432 K.**

**- BİNA İÇİNDEN HIRSIZLIK

- KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- MALIN DEĞERİNİN AZLIĞI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 141 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 145 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 192 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık İsa ve Sami haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin (Elazığ İkinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 14.06.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 14.11.2005 tarihli tebliğname ile 22.11.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/1-4, 119/1-c maddesindeki konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasa'ya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, yakınanın evine iki kez girilip 270 YTL değerindeki eşyasının çalınması şeklinde gelişen somut olayda, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3)

3)

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1-son, 80, 522/1 ve 647 sayılı Yasa maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 43/1, 50, 51; 116/1-4, 119/1-c maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasa'nın 7/2; 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4)

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanu-nu'nun 24. maddesinin sanık Sami açısından değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

5) Sanık Sami hakkında sonuç olarak verilen 7 ay 22 gün hapis cezasının w8 ay boyunca akşam 18.00'den sabah 06.00'ya kadar evden dışarı çıkmasının yasaklanması tedbirine çevrilmesine" şeklindeki "ev hapsi" uygulamasının 5237 sayılı Yasa'nın 50/1-a-b-c-d-e-f maddesinde yazılı tedbirlerden olmaması ve 5275 sayılı Yasa'nın 5485 sayılı Yasa ile değişik 110. maddesinin de bir infaz normu olup kesinleşen hükmün infazı aşamasında koşulları oluştuğunda uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İsa ve Sami savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi (BOZULMASINA), 03.12.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28127, Karar No: 2019/5518, Tarih: 30.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28127 E.  ,  2019/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ...'na ait olan iki daireyi satın almak amacıyla, ... adına diğer davalı ... ile taşınmaz teslimat taahhüt sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin imzalandığı gün davalı ... tarafından dairelerin satışının ve tapu devrinin yapıldığını, imzalanan sözleşmeye göre dairelerin 31/12/2012 tarihinde teslim edilmesi gerektiğini ve teslimatın 3 ay gecikmesi durumunda her bir daire için 200,00 TL kira bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak dairelerin hala maddi ve hukuki ayıptan ari şekilde teslim edilmediğini, bu nedenle davalılar hakkında takip başlatıldığını, başlatılan takibe davalılar tarafından haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... 6. İcra Dairesinin 2015/3008 icra sayılı dosyasında vaki borca itirazın 8.800,00-TL asıl alacak yönünden kaldırılarak icra takibinin kaldığı yerden devamına, yasala koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasını itiraz ile durduran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında kabul edilen alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 150,28 TL harcın istek halinde davalılara ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......