muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6889, Karar No: 2024/8435, Tarih: 11.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6889 E.  ,  2024/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/556 E., 2024/382 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/380 E., 2021/296 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı, ... İnş. Turizm Çevre Hiz.ve Org. San.ve Tic. Ltd. Şti'nin %100 hissesine Sancaktepe Belediyesinin sahip olduğunu, bu şirkete geçmişte bulunan personele ait prim, işsizlik sigortası primi, damga vergisi ve gecikme zamlarını içeren ödeme emirlerinin tebliğ edildiğini, şirket tarafından mal beyanında bulunulduğunu, ödeme emirlerinin bu defa kendisine tebliğ edildiğini, ödeme emirlerinin usul ve hukuka aykırı olarak düzenlendiğini, amme alacağının ancak mükellefinden tahsil edilememişse sorumlusuna başvurulabileceğini, şirketin tek ortağı olan Sancaktepe Belediyesinin ödeme emrine konu borçlardan doğrudan doğruya sorumlu olduğunu, borcun önce şirketten sonra şirket ortağından tahsil edilmesi gerektiğini belirterek; dava konusu 2019/035591-2019/035592-2019/035593 takip numaralı ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacının, ticaret sicil kayıtlarına göre şirketin temsile yetkili müdürü olduğunu, müvekkili Kurum alacaklarından 5510 sayılı Kanun'un 88 ve 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddeleri gereğince bizzat sorumluluğu bulunduğunu belirterek; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sancaktepe Belediye Başkanlığının dava konusu olan ödeme emirlerinin asıl borçlusu dava dışı şirketin %100 hissesine sahip tek ortağı olduğu ve ödeme emirlerinin öncelikle ilgili belediye başkanlığına tebliğ edilerek oradan tahsil edilmeye çalışılması gerektiğinden davanın kabulü ile ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davada 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğini, bu hükümler gereğince davacının şirketin temsil ve ilzama yetkili müdürü olduğundan şirket borçlarından tek başına sorumluluğu bulunduğunu, öncelikle şirket ortağına karşı takip yapılması gerektiğine ilişkin yasal bir düzenleme de bulunmadığını, öncelikle müteselsil borçlu şirket yetkilisine karşı takip yapılması gerektiğini, Mahkeme kararının çelişki ve tamamen yasaya ve hukuka aykırı olduğunu belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, asıl borçlu ... İnşaat Turizm Çevre Hiz. ve Org. Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 29.04.2019 tarihli ortaklar kurulu kararıyla 3 yıl süre ile (A) grubu sınırlı imza yetkilisi seçildiği, bu hususun 16.05.2019 tarihli ve 9830 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayımlandığı, davacının Türk Ticaret Kanunu'nun 623 üncü maddesine göre sınırlı imza yetkisi bulunan ortak olmayan (şirket dışından üçüncü kişi) müdür konumunda olduğu, ticaret sicile göre (a) bendi hariç yetkili olup münferit imza ile temsil-ilzam yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından; davacının müştereken, sınırlı olarak dava dışı şirketi temsil ve ilzama yetkili kılınmasının şirket yetkilisi sıfatından kaynaklanan sorumluğunu ortadan kaldırmayacağı hususu gözetilerek, dava konusu ödeme emirlerinde belirtilen dönemler itibariyle davacının şirketi temsil yetkisi olduğu gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli, 2019/380 Esas - 2021/296 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması istemli temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 88, 102 nci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci ve mükerrer 35 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava; ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 88, 102 nci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci ve mükerrer 35 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13324, Karar No: 2013/22604, Tarih: 18.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13324 E.  ,  2013/22604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 30.11.2005 tarihli iş sözleşmesi ile davalı okul müdürlüğünde muhasebe elemanı olarak göreve başladığını, davalı kurumun davacıya kıdem tazminatı ödememek için kötü niyetli olarak giriş çıkış yaptığını, davacının işten çıkış tarihlerinde yıllık izinli olduğunun belirtilerek bu tarihler dışında başka yıllık izin kullandırılmadığını ve işe giriş çıkış yapıldığı dönemlere ilişkin ödenmeyen yıllık izin ücretlerinin davacıya ödenmesini, davacının işine devam ederken okula kadrolu muhasebe elemanı alındığı belirtilerek işten çıkartıldığını, iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının okula personel olarak alımında hiçbir usule uyulmaksızın ve personel ile ilgili hiçbir yetkiye sahip olmayan okul müdürünün imzası ile işe alındığını, bu işe alım şeklinden Milli Eğitim Bakanlığı'nın hiçbir şekilde haberinin olmadığını, Milli Eğitim Bakanlığı'nın ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün hiçbir bilgi ve talimatı olmadan personel alımı konusunda hiçbir yetki ve taktir hakkı bulunmayan okul müdür vekilinin davacı ile sözleşme imzaladığını, 09/08/2007-27/08/2007,16/07/2008-01/08/2008,11/08/2009-20/08/2009 tarihleri arasında okulda eğitime ara verildiği için davacının da işten çıkışının yapıldığını, işe başladığı zamanda maaşının düzenli olarak ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmiş ise de, tefrikine karar verilen hizmet tespiti davasının 21 Hukuk Dairesi'nin 2013/5352 Esas nosunda temyiz inceleme sırasını beklediği anlaşılmaktadır.

Hizmet tespit davasında verilen karar eldeki davada verilen kararı etkileyecek nitelikte olduğundan mahkemece hizmet tespit davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5120, Karar No: 2022/18819, Tarih: 20.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5120 E.  ,  2022/18819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20.12.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, İlkadım İlçesi, 19 Mayıs Mahallesi, 7753 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek bedel biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı olmadığı gibi yasadaki yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmaz emsal alınarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/382 Esas, 2021/480 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8804, Karar No: 2020/18660, Tarih: 07.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/8804 E.  ,  2020/18660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda düşme kararı verilerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2260, Karar No: 2024/6414, Tarih: 06.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2260 E.  ,  2024/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2014/18 E., 2019/12 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... ve davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, hükmüne bozma ilamında özetle " ... yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı açıklanarak, çekişmeli taşınmaza ilişkin 1970 ve 1980 tarihli hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulması ve iki jeoloji mühendisi ile bir fotogrametri uzmanı bilirkişi katılımıyla yeniden keşif icra edilmesi, fotogrametri uzmanı, jeolog ve ziraatçi bilirkişi kurulundan getirtilen hava fotoğraflarını da değelendirerek bilimsel yöntemlerle taşınmazın (A) ve (B) bölümlerinin öncesinin dere yatağı olup olmadığı, aktif dere yatağı değil ise imar ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve hali hazır toprak yapısı ile bitki örtüsü hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) bölümlerinin öncesinin ne olduğu, kim tarafından, ne kadar süre ile ve nasıl kullanıldığı, üzerindeki kavak ağaçlarının kim tarafından hangi tarihlerde dikildiği hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması ve sonuca göre karar verilmesi ..." gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; " 22.11.2017 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının mahalli bilirkişi ve davacı tanıkları beyanları dikkate alındığında davacı tarafından zilyet olunduğu ve ... nehrinin yatak değiştirmesi sonucu taşınmazının eksilen kısmı yerine davacının bu kısmı sahiplendiği, zilyetlik iradesini ortaya koyduğu ve devam ettirdiğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, (B) harfi ile gösterilen kısmı için taleplerinin bulunmadığının Kuluncak Kadastro Mahkemesinin 27.07.2010 tarihli keşif zaptında yazılı olduğu ve bu kısmı davalının kullandığına dair beyanların olduğu ve bu kısım üzerinde kavaklığın bulunduğu ve davalıların zilyetliğinde olduğu kanaatine varıldığı " gerekçesiyle, (A) harfli bölüm yönünden davanın kabulüne ve bu bölümün davacı adına tesciline, (B) harfli bölümün ise kadastro tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı ...' ün temyiz talebinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesi kararı, davacıya 20.09.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı tarafından temyiz dilekçesinin yasal süre geçirildikten sonra 02.03.2020 tarihinde verilmiş olduğu anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2.a) Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.b) Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorundadır.

2.b) Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorundadır.

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde " Aynı raporda B ile gösterilen kısmın daha önceki kesinleşen kısım olan C ile gösterilen kısım gibi davalı tarafından kullanıldığından" ibaresine yer verildikten sonra, taşınmazın hem (B), hem de (C) hafi ile gösterilen bölümleri yönünden sicil oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmesi gerekirken, sadece (B) bölümünün davalı taraf adına tesciline karar verilerek taşınmazın tamamı yönünden sicil oluşturacak şekilde hüküm kurulmamış olması usul yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve taşınmazın tümü hakkında sicil oluşturacak şekilde hükmü kurulması zorunluluğunun kamu düzenine ilişkin olduğu anlaşıldığından, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ...'ün temyiz dilekçesinin REDDİNE;

Davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının, yukarıda (2.a) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının, yukarıda (2.b) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kamu düzeni de gözetilerek kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan " Aynı raporda B ile gösterilen kısmın daha önceki kesinleşen kısım olan (C) harfi ile gösterilen kısım gibi davalı tarafından kullanıldığından;" ifadesinden sonra gelmek üzere, " anılan raporda B ve C ile gösterilen bölümlerin; " ibaresinin eklenmesine ve hükmün, bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.