muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1454, Karar No: 2018/1617, Tarih: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1454 E.  ,  2018/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, 28.05.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin, hakkında yakalama kararı çıkartılan sanığın savunmasının alındığı Silivri 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.10.2012 günlü, 2012/710 Değişik iş sayılı duruşma tutanağında zabıt katibi ve hakimin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan ve yokluğunda verilen gerekçeli kararın hakkında yakalama kararı çıkartılan sanığın savunmasının alındığı 14.10.2012 tarihli duruşmada bildirdiği son adresi yerine, tebliğ tarihindeki mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle vaki tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığa gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10069, Karar No: 2015/26756, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10069 E.  ,  2015/26756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/300800

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

NUMARASI : 2009/340 (E) ve 2011/318 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın, babasının kendisi adına iş yeri açtığı, işyerini kendisinin değil babasının işlettiği, babasının gösterdiği evraklara imza attığı ve suça konu kira kontratında sadece kendi adı altındaki imzanın kendisine ait olduğu, diğer imza ve yazıların kendisine ait olmadığını savunması, tanık olarak dinlenen ve hakkında suç duyurusunda bulunulan sanığın babası D.. U..'un da sanığın savunmasını doğrulaması karşısında, D.. U.. hakkında açılan kamu davası var ise dosyaların birleştirilmesi, suça konu 22.11.2006 tarihli kira sözleşmesi aslı dosya içerisine getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, kira sözleşmesindeki N.. A.. adına atılı bulunan imzanın ve yazıların, sanık ve D.. U.. eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle sanık hakkında yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7543, Karar No: 2014/75, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/7543 E.  ,  2014/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2006/351-2012/108

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.03.2012 tarih ve 2006/351-2012/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının tasfiye halinde A. Yapı Denetim Ltd. Şti'nin sırasıyla % 51 ve % 49 hisse ile ortakları olduklarını, davalının 2001 yılından itibaren şirketin birikmiş vergi borçlarının tamamını kendisinin ödediğini iddia ederek müvekkili davacının % 51 payına isabet eden 6.138,35 TL için icra takibine geçtiğini, bu durumdan müvekkilinin maaşından haciz yapılması üzerine haberdar olduğunu, ancak müvekkilinin vergi dairesine yaptığı müracaat üzerine hissesine karşılık gelen 2001 yılından itibaren 2.895,95 TL vergi aslı olmak üzere gecikme zammı ile beraber 12.565,95 TL vergi borcu bulunduğunun bildirildiğini, bu durumda davalının müvekkili davacı hakkında icra takibi yapmasının usulsüz olduğu ileri sürerek, icra takibi nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespiti ve davalıya ödenen 7.000 TL'nın istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin vergi borçlarının müvekkili tarafından ödendiğini, bu nedenle hissesi oranında davacıya düşen kısmın icra yoluyla talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının aslında vergi dairesine ortağı olduğu şirketteki payı itibariyle kendi hissesine düşen kısım için ödeme yaptığı ancak ödediği bu kısmın % 51'i oranında davalıdan talepte bulunduğu, davalının kendi payı için ödediği vergi borcu için davacıdan tahsilat yapamayacağı, vergi dairesinin 01.10.2011 tarihli yazısından davacıdan, vergi dairesinin de tahsilat yaptığının anlaşıldığı, davalı tarafından başlatılan icra takibi sonucunda davacının 6.138,36 TL emekli maaşından kesinti yapıldığının anlaşıldığı ve yapılan bu kesintinin davalıya iadesi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2003/13003 sayılı dosyası nedeni ile davacının, davalıya borçlu olmadığının tespitine, 6.138,36 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının ödediği makbuzların arkasına vergi dairesinin verdiği şerhte kullandığı ifadelerin yanılgıya yol açması nedeniyle davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde 7.000 TL'nın davalıdan tahsili istendiği, mahkemece 6.138,36 TL'nın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen reddedilen kısım üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Z.. A.. lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6245, Karar No: 2012/9702, Tarih: 19.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/6245 E.  ,  2012/9702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2007/75150

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/10/2006, 2006/171 (E) ve 2006/356 (K)

SUÇ : Taksirle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- )Katılanların hak ve yetkisi olmadığından vekillerinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- )Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının sair yönlere ilişen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;Birlikte alkol alan sanık ile maktul arasında başlayan tartışma sonucunda maktulün ,bıçakla kapıdan çıkmakta olan sanığı sağ uyluk bölgesinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığında, cebinde taşıdığı bıçağı çıkartarak maktulü yaralayarak öldürdüğü olayda; sanığın, olayı ayrıntılı şekilde anlattığı 21.02.2006 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığı ifadesinde, maktulün ilk bıçak darbesini vurduktan sonra eylemini sürdürdüğünü savunmaması, ancak kendisinin maktule bıçağı rastgele savurduktan sonra maktulün tekrar kendisine bıçak salladığını beyan etmesi gözönüne alındığında,olayda TCK 27/1 maddesindeki koşulların oluşmadığı,ancak maktul tarafından bıçakla uyluk bölgesinden yaralanan sanığın, özellikle maktulün hayati bölgesini hedef aldığını,öldürme kastı ile hareket ettiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak,kesin ve yeterli kanıt bulunmaması karşısında,kasten yaralama sonucunda ölüme neden olma suçundan TCK 87/4-son cümlesi,29 maddeleri uyarınca,ancak ölüme neden olan yaranın niteliği gözönüne alınarak,temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sanığın yasal savunma sınırını kast olmaksızın aşmak suretiyle maktülü öldürdüğü kabul edilerek,taksirle öldürme suçundan TCK 27/1 ve 85/1 maddeleri uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin,Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14540, Karar No: 2010/13607, Tarih: 06.12.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/14540 E.  ,  2010/13607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bir adet ateşli silâh ve mutad sayıdaki mermileri bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/3. maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair (KÜÇÜKÇEKMECE) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 5.6.2009 tarih ve 2006/395 esas, 2009/755 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 28/06/2006 olmasına göre, 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki hâline göre sanığın 1 yıl hapis ve 450,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması yerine, aleyhine olacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.10.2010 gün ve 64023 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 1.11.2010 gün ve KYB/2010-270484 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2 maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar... alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/3. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla para cezası tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 5.6.2009 tarih ve 2006/395 esas, 2009/755 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), yeniden yargılama yapmayı gerektirecek bir durum bulunmadığından 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL olarak belirlenmesine karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 6.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7124, Karar No: 2021/2739, Tarih: 04.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7124 E.  ,  2021/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekilleri ve davalı ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd. vekilleri ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nci bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin davalılara 03.02.2020 tarihli bilirkişi raporundaki hisseleri oranında ödenmesine) bendinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9695, Karar No: 2011/16115, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9695 E.  ,  2011/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9832, Karar No: 2011/12236, Tarih: 18.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9832 E.  ,  2011/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.06.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi kal ve komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 22.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların 19 parsel sayılı taşınmazından kanalizasyon borusu geçirmek suretiyle elattıklarını, davalılara ait 20 parsel sayılı taşınmazda bulunan evin çatısından akan yağmur sularının 19 parsel sayılı taşınmazındaki evinin temeline zarar verdiğini. Ayrıca evinin çıkış kapısının önüne giriş çıkışı engelleyecek şekilde araç park ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece elatmanın önlenmesi istemi hakkında, elatma yargılamalar sırasında sona erdiğinden karar verilmesine yer olmadığına, araçla ilgili istemin reddine, davalılara ait binanın çatısından akan yağmur suları davacıya ait binaya zarar verdiğinden çatı ve binanın dışına geçirilecek su toplama kapları ile tahliye borularının tesis edilmesi için kararın kesinleştiği tarihten itibaren davalılara 2.5 ay süre verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi; “Bir şeye malik olan kimse,

diği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkını hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. maddesi; “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel âdete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir.

Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hâkim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası inşaat mühendisi teknik bilirkişiden alınan 22.11.2010 tarihli raporda, çatıdaki yağmur sularının 20 parsel sayılı taşınmaza aktığı, yağmur ve kar sularının taşınması için saçtan su kanalı yapılıp tahliye borusuna verilerek kanalizasyona bağlanması gerektiği, zira davacının evinin temeline akan suların binada oturma , gerilme ve deformasyona neden olduğu görüşüne yer verilmiştir.

Mahkemece yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile davalının binasının çatısından akan yağmur sularının komşuluk hukukunun öngördüğü tahammül sınırları aştığı ve davacının binasına zarar verdiği saptanmıştır. Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderilme şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin karar yerinde açıkça gösterilmesi zorunludur. Mahkemece, zararlı davranışın giderim şekli projeye bağlanılarak açıkça

gösterilmemiş ve infaza elverişli hüküm kurulmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, teknik bilirkişiden zararın önlenmesi için yapılması gereken su toplama kapları ve tahliye borularının projesini, niteliğini, yapım şeklini ve krokisini gösterir infaza elverişli ek rapor almak ve bu rapor doğrultusunda infaza elverişli hüküm fıkrası oluşturmaktan ibarettir.

Kararın, açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; ilamların icrası İcra İflas Kanununun İkinci Bab’ın da düzenlenmiş olup, bir işin yapılmasına ilişkin olan ilamların ne şekilde infaz edileceği ise 30. maddede düzenlenmiştir. Kararın kesinleşmesi ile davalı ilamın gereğini yerine getirmediği taktirde, anılan madde hükmüne göre kararı infaz edilmesi için İcra Müdürlüğüne başvurması gerekir. Bu nedenle mahkemece zararın giderilme şekli açıkça yazılmak suretiyle hüküm kurulması ile yetinmek gerekirken zararın giderilmesi için davalılara 2.5 ay süre verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2306, Karar No: 2011/212, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2306 E.  ,  2011/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.