muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/499, Karar No: 2013/2062, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/499 E.  ,  2013/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK.nun (81,35,62,53), (86/2-3-e,35,62,53) maddeleri uyarınca (8 yıl 4 ay hapis cezası), (2 ay 15 gün hapis cezası)

2-Sanık ... hakkında; TCK.nun 86/2-3-e,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası.

3-Sanık ... hakkında; TCK.nun (86/2-3-e,53) (86/2-3-e,53), (86/2-3-e,53) maddeleri uyarınca (1 yıl 6 ay hapis cezası), (15 ay hapis cezası), (10 ay hapis cezası)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında esas hakkındaki mütalaada kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 81,35/2 maddelerinin uygulanmasının istendiği, sanık müdafiinin bu mütalaaya göre savunmasını yaptığının anlaşılması karşısında sanık ...'e sorgusundan önce görevsizlik kararı yerine iddianamenin okunması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in bıçakla mağdur ...'nın sağ aksiller hat bölgesine bir adet, batın bölgesine iki adet olmak üzere toplam üç darbe vurduğu, sağ aksiller hattaki bir adet yaranın göğse nafiz olup hemitoraksa, batın bölgesindeki bir adet yaranın ise batına nafiz olup peritonu kestiği ve her iki yaralanmanın ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye yol açtığı olayda; zararın ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Yasanın 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'i yaralamaya teşebbüs, sanık ...'un mağdur ...'yı yaralama, sanık ...'un mağdurlar ..., ... ve ... yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına, teşdit uygulamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında mağdur ...'i yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'yı yaralama,sanık ... hakkında mağdurlar ...,... ve ... yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

A-Sanık ... hakkında mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında mağdur ...'i yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'yı yaralama,sanık ... hakkında mağdurlar ...,... ve ... yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a-Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin esas hakkındaki savunmasını yaptığı 17.02.2009 tarihli celsede, sanıkların beraatini talep ettiği, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise iyi hallerinin gözetilmesi yönünde talepte bulunduğunun anlaşılması karşısında, bu talebinin TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasını istemini de kapsadığı gözetilmeden sanık ... hakkında TCK.nun 62.maddesinin uygulanmasına rağmen sanıklar ... ve ... hakkında TCK.nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

b-Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10101, Karar No: 2017/3112, Tarih: 18.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10101 E.  ,  2017/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında araç satış sözleşmesi düzenlendiğini,daha sonra bu satış sözleşmesinden vazgeçildiğini, yapılan ödemelerin tahsili için başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, Labaratuvarınca yapılan incelemelerde sözleşmedeki imzanın karakteristik özelliklerinin belirgin olmaması nedeni ile davalının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtildiği, Laboratuvarınca yapılan incelemede ise imzanın davalıya ait olduğunun belirtilmekle birlikte davalının haksız olarak imzaya itiraz ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı taraf sözleşmedeki imzayı inkar etmiş ve bunun üzerine 25.09.2013 tarihl Kurumu raporu alınmış ve raporda " eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediği ” bildirilmiş, itiraz üzerine 23.01.2014 tarihlin "imzanın ...'nın eli ürünü olduğu kanaati hasıl olmuştur ” görüşü bildirilmiş, iki rapor arasındaki çelişki nedeniyle hükme esas alınan 25.09.2014 tarihli imzalı rapor alınmıştır.Hükme esas alınan rapor sonucunda bilirkişi " ... elinden çıkmış olması kuvvetle mümkün ve muhtemel” görüşünü bildirdikten sonra" imzanın fazlaca karakteristik hususlar ihtiva etmeyen tarzda imza olması sebebiyle daha ileri derecede bir kanaat beyanında bulunulabilmesi mümkün olmamıştır" denilerek kendi içinde çelişki yaratılmıştır. Bu durumda imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda kesin bir kanaat elde edilemediğinden Bölümünden seçilecek bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetiyle imzanın incelenerek alınacak rapor tüm delillerle birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1842, Karar No: 2011/8818, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1842 E.  ,  2011/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken değerlendirme tarihinden önceki serbest satışların emsal olarak değerlendirmede esas alınması gerekir. Kamulaştırma işlemi neticesinde yapılan satışlarda belirlenen bedellerin emsal olarak kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zamanda satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsaller de getirtilip, emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerleri de ilgili belediyeden getirtildikten sonra, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, alınacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3523, Karar No: 2021/7802, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3523 E.  ,  2021/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5275, Karar No: 2019/11589, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5275 E.  ,  2019/11589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 50/1-a, 52/1-2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet veren sanığın, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 1,99 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, cezanın fazla olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4230, Karar No: 2016/14571, Tarih: 10.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4230 E.  ,  2016/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vasi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının aleyhine icra takibine geçtiğini takibe konu senetlerin teminat olarak verildiğini ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu bonoların teminat olarak verildiğine dair yazılı bir belge olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden davanın HMK’nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç ay geçmesine rağmen taraflarca yenilenmediği gerekçesiyle davanın HMK’nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı mahkemeye 14/08/2014 tarihli mazeret dilekçesi sunmuş bu dilekçe de halen ... Açık Cezaevinde hükümlü olduğunu bildirmiştir. 25/11/2014 tarihli celsede davacı mazeret dilekçesinin geldiği tutanaklara yazılmış mazeret konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden 02/04/2015 tarihli celsede işlemden kaldırma 27/08/2015 tarihinde de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacının cezaevinde olduğunu bildiren mazeret dilekçesine karşı gerekçe gösterilmeden işlemden kaldırma kararı verilmesi savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olacağından doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2780, Karar No: 2019/12893, Tarih: 09.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/2780 E.  ,  2019/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...’ın soruşturma aşamasında şikayetinin olmadığını belirtmesinin kovuşturma sırasında şikayetçi olmasına ve dayaya katılmasına engel oluşturmaması karşısında; Mahkemece gerekçeli kararın, müşteki ...’a yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27805, Karar No: 2016/5201, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27805 E.  ,  2016/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakim.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı avalist borçlunun senetteki imzasına itiraz ettiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunda ''... senet üzerinde adına atılı bulunan kefil imzasının... elinden çıkmadığı ..'' kanatinin belirtildiği ve mahkemece usul ve esasa elverişli bilirkişi raporuna dayanılarak imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra mahkemesince imzaya itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, İİK.nun 170/4. maddesinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminat ve %10’u para cezasından sorumlu tutulacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, bilirkişi raporu ile takibe konu senetteki imzanın “itiraz eden borçluya” ait olmadığı yönünde kesin kanaat bildirdiği belirlendiğine ve icra takibinin dayanağı olan bonoda alacaklının lehdar olup, borçlunun ise avalist olduğu ve bu durumda, lehdar ile imzaya itirazı kabul edilen avalistin doğrudan ilişki içinde olduğu belirlendiğinden, alacaklının, avalist imzasının adı geçene ait olup olmadığını bilebilecek durumda olduğunun kabulü gerekir. Avalist imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu kontrol etmeden ya da imzanın huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklı imzaya itirazı kabul edilene karşı başlattığı takipte ağır kusurlu kabul edileceğinden tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması gerekir.

O halde mahkemece alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GB
Yargıtay — Esas No: 2020/2517, Karar No: 2022/2993, Tarih: 18.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/2517 E.  ,  2022/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm; sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde Süral Otelcilik ve Turizm İşl. A.Ş’nin asıl işveren olarak Akdeniz Üniversitesi Serik Meslek Yüksekokulu inşaatının kaba işlerini (kalıp - demir - beton - asmolen) yüklenici firma olan Haldızoğlu firmasına sözleşme ile devrettiği, ölen Bilal Erdoğan’ın yüklenici firmanın demir işçisi olarak çalıştığı, yaklaşık 5,80 metre yükseklikte ayağının altına koyduğu kereste üzerinde demir bağlarken, kerestenin kayması sonucu zemine düştüğü ve kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdiği, 05/07/2013 tarihli otopsi raporuna göre ölenin kanında, idrarında, mide içeriğinde ve iç organ parçalarında aranan gruplara ait uyutucu, uyuşturucu madde ile toksik maddelere rastlanmadığı, kanında alkol tespit edilmediği, kişinin ölümünün inşaattan düşmeyle oluşabilir nitelikte genel beden ve kafa travmasına bağlı kafatası ve kot kemik kırıklarıyla birlikte gelişen beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği olayda; asıl işverenin her ne kadar taşeronluk sözleşmesi ile iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili uyulması gereken kurallar ile işin yapımı sırasında işyerinde alınması gereken tedbirlerin sorumluluğunu yüklenici firmaya devretmiş olsa da yüklenici firma tarafından yapılan işin yapımı sırasında, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili alınması gereken tedbirlerin yerine getirilmesi hususunda asıl işveren vekili olarak şantiye şefi sanık ...'ın tali kusurlu;

Yüklenici firma sorumlusu olan sanık ...’nun ise; işin ifası sırasında sağlıklı ve güvenli iş ortamının tesis edilmesi için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğu, meydana gelebilecek risk ve tehlikeleri önceden belirleyip bunları gidermesi, çalışanları da bu tehlikelere karşı bilgilendirmesi, önceden saptanan risk, tehlike ve arıza bildirimlerini derhal güvenlik önlemleri çerçevesinde yerine getirmesi hususunda asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1841, Karar No: 2011/8825, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1841 E.  ,  2011/8825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçerken değerlendirme tarihinden önceki serbest satışların emsal olarak değerlendirmede esas alınması gerekir. Kamulaştırma işlemi neticesinde yapılan satışlarda belirlenen bedellerin emsal olarak kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zamanda satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsaller de getirtilip, emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerleri de ilgili belediyeden getirtildikten sonra bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.