muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4432, Karar No: 2013/4267, Tarih: 07.03.2013

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. BK’nın 58. maddesi “bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur” hükmünü içermektedir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre BK'nun anılan maddesindeki sorumluluk objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Bu sorumlulukta zarar gören, yapı malikinin yani davalının kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Yapı maliki de kusurun bulunmadığı savunmasının ötesinde uygun illiyet bağının kesildiğini kanıtlamalıdır. Kusursuz sorumlulukta illiyet bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurunun olması veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun bulunması veya zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülmeyen bir halin meydana gelmesi gerekmektedir. Davalıya ait kanalizasyon şebekesi ve tıkanan rögar da madde de açıklanan "imal olunan şey" kavramına dahil olup, davalı bu şebekenin ve rögarın kötü yapılmasından veya muhafazasından kaynaklanan zarardan kusursuz sorumludur.

Somut olayda, ekspertiz raporunda ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı nezdinde sigortalı konutun davalı ...’nin sorumluluğundaki rögarın tıkanması sonucu geri tepen pis suların tuvalet ve banyo giderinden çıkarak zemine yayılması sonucu zarar gördüğü belirlenmiştir. Buna göre mahkemece, sigortalı binanın iskan ruhsatının bulunmamasının zararla ...'nin eylemi arasındaki illiyet bağını kesmeyeceği ve davalının kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat davası olup, mahkemece, mahallinde yapılan keşif ve ibraz edilen inşaat mühendisi bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ana binanın iskan ruhsatının bulunmadığı, kanal vizesinin olmadığı, kanalizasyon bağlantısının fennine uygun olarak değil, ... denetimi dışında, kaçak olarak yapıldığının anlaşıldığı, banyo ve tuvalet giderleri ile konutun bulunduğu koridorda bulunan dikdörtgen rögardan geri tepen kanalizasyon sularının, .... ... katta yer alan sigortalı dairede hasara neden olduğu, bu durumun, mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi tarafından, ... Deşarj Yönetmeliği’nin .../m maddesinde ifadesini bulan, pis suyun geri gelmesini önleyecek tedbirlerin alınmamış olmasından kaynaklandığı belirtilmiştir.

Buna göre hasarın, sigortalı konutun bulunduğu binanın fena yapılmasından kaynaklandığı anlaşıldığından, hasar ile davalının sorumluluğu arasındaki illiyet bağı kesilmiştir. Zira, sigortalı konutun bulunduğu binadaki kaçak kanalizasyon bağlantısının yapılmaması veya yapılan bağlantının usulüne uygun olarak yapılması halinde, dava konusu hasarın meydana gelmeyeceği belirlenmiştir. Dolayısıyla, 818 sayılı BK'nun 58. maddesine göre, meydana gelen hasardan, davalı ... sorumlu tutulamaz.

Bu nedenle, usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/3762, Karar No: 2022/9985, Tarih: 23.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3762 E.  ,  2022/9985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME KARAR : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇ :Hırsızlık

Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/22803 E. numaralı iddianamesiyle açılan dava sonucunda Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2012 tarihli ve 2011/1143 E., 2012/75 K. sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62/1 ve 53/1. maddeleri gereğince sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair kararın sanık tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 29.04.2014 tarihli ve 2013/23281 E., 2014/11183 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçuna dair mahkemenin kararının onanmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2022 tarihli ve KD-2022/41514 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2022 tarihli ve KD-2022/41514 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 29.04.2014 tarihli hırsızlık suçuna ilişkin sanık hakkındaki onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın hüküm tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun dosya içeriğinden ve UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 25.01.2012 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10047, Karar No: 2020/2553, Tarih: 17.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10047 E.  ,  2020/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-3'er aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen fark bedel 5.655,00 TL davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/9.fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden fark bedele ikinci karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Bozma sonrası fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı ile nemalandırılmasına karar verilmesi,

3-Bakiye karar harcı 19,20 TL olduğu halde maddi hata sonucu 196,20 TL olarak yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendindeki (iş bu karar) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

b-3 nolu bendindeki (hesaba yatırılması ile kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı ile) kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (hesapta) kelimesinin yazılmasına,

c-5 nolu bendindeki (196,20) rakamının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (19,20) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23187, Karar No: 2017/15274, Tarih: 07.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23187 E.  ,  2017/15274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece imzaya itirazın kabulü ile takibin borçlu yönünden durdurulmasına karar verildiği, mahkeme kararının alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İmza itirazında, imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olan ve takibe başlayarak imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı).

Somut olayda, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 07.03.2016 tarihli raporda; çekteki 1. ciro imzasının, teşhise götürecek önemli karakteristik materyal içermeyen, karalama tarzında, tersimi basit taklidi kolay imza olması nedeniyle söz konusu imzanın aidiyetinin, bu meyanda sorulduğu üzere Veysel Birtane'nin eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğinin bildirilmesi üzerine, alacaklı vekilinin 18.04.2016 tarihli dilekçesi ile yeniden bilirkişi incelemesi yapılması talebinde bulunduğu görülmektedir.

Takip konusu çekteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti alacaklıya ait olup, alacaklı vekili tarafından, yeniden bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin, imza incelemesinde son merci olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme de bulunmadığına göre (Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.2009 tarih ve ... sayılı kararı), mahkemece, bu konuda uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10618, Karar No: 2021/15262, Tarih: 01.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/10618 E.  ,  2021/15262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, ödeme emrinin iptali tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, usulsüz tebliğ nedeni ile dava konusu ödeme emirlerinin öğrenildiği tarihin 02.12.2016 olduğunu, iradesi dışında Adıyamanspor Derneği yönetim kuruluna kaydı yapıldığından temsil ve ilzam yetkisi olmaması nedeni ile davacının ödeme emirlerinden sorumlu olmadığını ve ödeme emirlerinin zamanaşımına uğramış olduğunu belirtmek sureti ile 2016/13380, 2016/13399 ve 2016/13400 takip numaralı ödeme emirlerinin davacı yönünden iptallerine ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, yetki, görev, husumet ve zamanaşımı itirazları bulunduğunu, itiraz komisyonuna başvurulmaksızın davanın açıldığını ve 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi uyarınca davacının sorumluluğu bulunduğunu belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama sonunda "davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

1-SGK ...İl Müdürlüğü tarafından davacıya gönderilen İdari para cezalarına ilişkin 16.11.2016 tarih 15.698.888 sayılı 2016/013399 takip nolu ödeme emrinin; 16.11.2016 tarih 15.708.098 sayılı 2016/013400 takip nolu ödeme emirlerinin davacı yönünden iptaline,

2-SGK ... İl Müdürlüğü tarafından davacıya gönderilen 16.11.2016 tarih 15.729.676 sayılı 2016/013380 takip nolu ödeme emirlerinin, 2008/06-07-08-09-10-11-12, 2009/01-02-03-04-05-06-07-08 ayları yönünden; sorumluluğu bulunmadığından davacı yönünden iptaline, bu dönem yönünden davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine,

3-Davacının fazlaya dair taleplerinin reddine, " karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince, “A)1-Davacının istinaf talebinin esastan Reddine,

3-Davacının fazlaya dair taleplerinin reddine, " karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince, “A)1-Davacının istinaf talebinin esastan Reddine,

2-Davalı SGKB vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ... İş Mahkemesinin 27.01.2020 tarih ve 2018/512 E. - 2020/65 sayılı ilamının HMK’nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine,

B)1-davanın kısmen kabul kısmen reddi ile,

... İl Müdürlüğü tarafından davacıya gönderilen İdari para cezalarına ilişkin 16.11.2016 tarih 15.698.888 sayılı 2016/013399 takip nolu ödeme emrinin; 16.11.2016 tarih 15.708.098 sayılı 2016/013400 takip nolu ödeme emirlerinin davacı yönünden iptaline,

2-... İl Müdürlüğü tarafından davacıya gönderilen 16.11.2016 tarih 15.729.676 sayılı2016/013380 takip nolu ödeme emirlerinin, 2008/06-07-08-09-10-11-12, 2009/01-02-03-04-05-06-07 ayları yönünden; sorumluluğu bulunmadığından davacı yönünden iptaline, bu dönem yönünden davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine,

3-Davacının fazlaya dair taleplerinin reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın beş yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, yazılı müracaat olmaksızın doğrudan dava açılmasının yerinde olmadığını, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80 ve 88. maddeleri uyarınca davacının müşterek ve müteselsil sorumluluğu bulunduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Türk sosyal sigortalar sistemi, ağırlıklı olarak primli rejime dayanır. Kurumun sosyal sigorta yardımlarını sağlaması; önemli gelir kaynağı olan sigorta primlerinin zamanında ve eksiksiz ödenmesine bağlıdır. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 80’incimaddesi hükmü, primlerin zamanında ve düzenli olarak tahsilini sağlamaya yöneliktir. Anılan maddenin birinci fıkrası hükmüne göre, işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur. Süresinde ödenmeyen prim ve diğer kamu alacakları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca Kurumca tahsil edilecektir. Aynı maddenin onikinci fıkrasına göre de; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar. 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmüne ve 6183 Sayılı Kanunun mükerrer 35'nci maddesinde de"Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Bu madde hükmü, yabancı şahıs veya kurumların Türkiye'deki mümessilleri hakkında da uygulanır.Tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmaz. Temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessiller, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebilirler." hükmüne yer verilmiş, iş bu maddeye 4.6.2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle eklenen ;

"(Ek fıkra: 04/06/2008 - 5766 S.K./4.mad) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda kanuni temsilci veya teşekkülü idare edenlerin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden müteselsilen sorumlu tutulur.

"(Ek fıkra: 04/06/2008 - 5766 S.K./4.mad) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda kanuni temsilci veya teşekkülü idare edenlerin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden müteselsilen sorumlu tutulur.

(Ek fıkra: 04/06/2008-5766 S.K./4.mad) Kanuni temsilcilerin sorumluluklarına dair 213 sayılı Vergi Usul Kanununda yer alan hükümler, bu maddede düzenlenen sorumluluğu ortadan kaldırmaz" beşinci ve altıncı fıkraların, 03/04/2015 tarih ve 29315 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 19.03.2015 tarih ve 2014/144 E. ve 2015/29 K. sayılı kararı ile iptallerine karar verilmiştir.

Anılan yasal düzenlemelere göre, prim borçluları, primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, kanuni temsilci ve üst düzey yönetici oldukları dönemlerde ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulmalıdırlar.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 85’inci maddesi ile 2908 sayılı Dernekler Kanununun 27’nci maddesi hükümleri uyarınca; derneklerin yönetim kurulları, derneğin yürütme ve temsil organlarıdır. Bu görevlerini, kanuna ve dernek tüzüğüne uygun olarak yerine getirmelidirler. Ayrıca temsil görevinin, yönetim kurulunca üyelerden birisine veya üçüncü bir kişiye devri de mümkündür.

Somut olayda; davacıdan talep edilen ... Kulübü Derneği'ne ait prim, idari para cezası ve gecikme zammı alacağının tahakkuk ettiği tarihte davacının dernek yönetim kurulu asil üyesi olduğu tespit edilmişse de; davacının dernek adına temsil ve ilzam yetkisinin bulunup bulunmadığı ve davacının iddia ettiği 5.11.2009 tarihinde teknik as başkanlık ve yönetim kurulu üyeliğinden istifa etme durumu belirlenmiş değildir. Bu nedenle Mahkemece, Dernek Tüzüğü ile karar defter ve tutanakları dâhil tüm bilgi ve belgeler incelenerek, davacının Adıyamanspor Kulübü Derneği adına temsil ve ilzam yetkisinin bulunup bulunmadığı yöntemince belirlenerek, deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin, istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2019/12407, Karar No: 2020/3856, Tarih: 23.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12407 E.  ,  2020/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre ceza miktarına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,11 promil alkollü olarak araç kullanarak çift taraflı maddi hasarlı, yaralamalı trafik kazasına sebebiyet veren sanık hakkında,

Hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının ilk iki paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.