muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17033, Karar No: 2015/10976, Tarih: 15.06.2015

Ayrıca mahkemece, zararın meydana geldiği dönemdeki elektrik kesintilerinin elektrik idaresinden sorulmadığı, aynı dönemde davacının komşu tarlalarında da elektrik kesintileri nedeniyle sulama sorununun yaşanıp yaşanmadığının, ürün zararının olup olmadığının araştırılmadığı, davalının düzenlenen bilirkişi raporundaki davacıya izafe edilen % 20 kusur oranına itiraz ettiği halde mahkemece itirazının karşılanmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; öncelikle zararın meydana geldiği dönemdeki elektrik kesintilerinin elektrik idaresinden sorulması, elektrik kesintilerinin yönemelikte belirtilen sınırlar içerisinde kalıp kalmadığının tespit edilmesi, voltaj akımındaki ani yükselmenin ve düşüşlerin hangi dönemde ve hangi saatte olduğunun tespiti net olarak belirlendikten sonra, sözkonusu elektrik kesintisi ve voltaj dalgalanmalarının davacının iddia ettiği hasarı yaratıp yaratmadığının araştırılması, aynı dönemde davacının komşu tarlalarında da elektrik kesintileri nedeniyle sulama sorununun yaşanıp yaşanmadığının, ürün zararının olup olmadığının araştırılması, davacı iddiasına göre günde 4 saat elektrik kesilen ve voltaj dalgalanması olan yerde, davacıya verilen kusur yönünden, davalının yaptığı itiraz da dikkate alınarak yeniden kusur raporu alınması ve zarardan davacının kusuru da dikkate alınarak kusur indirimi yapılması olmalıdır.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme sonucunda hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12859, Karar No: 2011/19265, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12859 E.  ,  2011/19265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve Hazine vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Hazine vekilinin temyizine gelince;

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33751, Karar No: 2014/25577, Tarih: 04.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33751 E.  ,  2014/25577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/219026

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2011/354 (E) ve 2012/238 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece sanığın sağır ve dilsiz olduğu kabul edilerek tercüman vasıtasıyla savunması alınıp hüküm kurulmuş ise de, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde sağır ve dilsiz olduğuna dair bir bulgunun olmaması karşısında, sanığın tam teşekküllü bir devlet hastanesine sevkinin sağlanarak sağır ve dilsiz olup olmadığı hususunda sağlık kurulu raporu alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın olay gecesi müştekiye ait ikametin camını kırarak içeri girdiği ve içeride bulunan bir kısım malzemeleri dışarı çıkartarak aynı sokak üzerinde bulunan boş arazideki otlukların arasında sakladığı ve sonrasında olay yerinden uzaklaştığı, kesintisiz takip olmaksızın sanığın, ihbar üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerince yol üstünde şüphe üzerine yakalandığı ve suça konu eşyaların, tanığın yer göstermesi ile kolluk tarafından ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden, sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Görgü tanığı olan F.. P..'in soruşturma aşamasında alınan 28/05/2011 tarihli beyanına göre, atılı suçların birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurup, 21 yaşını doldurmayan sağır ve dilsiz sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 33. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 15 yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği ve bu itibarla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması gerekirken 1/6 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini edilmesi,

4-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurup, 21 yaşını doldurmayan sağır ve dilsiz sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 33. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 15 yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği ve bu itibarla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması gerekirken 1/6 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini edilmesi,

5-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurup, 21 yaşını doldurmayan sağır ve dilsiz sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 33. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 15 yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği ve bu itibarla daha önce hapis cezasına mahkum olmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların aynı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Suçu işlediği sırada 18-21 yaş grubunda olan sağır ve dilsiz sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 33. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olanlara ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği ve bu nedenle aynı Kanun'un 53/4 maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25812, Karar No: 2015/8491, Tarih: 17.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25812 E.  ,  2015/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.2.2014 gün ve 2013/233 2014/30 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen; davacı Belediyenin dayanmış olduğu “Hizmet İşleri Genel Şartnamesi”nin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16179, Karar No: 2007/15694, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16179 E.  ,  2007/15694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26743, Karar No: 2013/3800, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26743 E.  ,  2013/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3942, Karar No: 2014/12230, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3942 E.  ,  2014/12230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/12/2013

Numarası : 2012/259-2013/732

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı S.. Y.. tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 03.06.2014 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 04.07.2005 tarihinden beri teknisyen olarak çalıştığını bildirerek ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanığı kat maliki A.. “kapıcıya sorduğumda teknikerlerin nöbet listesi olduğunu nöbetçi olanların çağrılması halinde 24 saat cumartesi pazar tatillerde, resmi ve dini bayramlarda devamlı surette hazır olduklarını ve hizmet verdiklerini söylemişti” şeklinde, davalıya karşı açılmış davası bulunan diğer davacı tanığı E.. “resmi ve dini bayramlarda çalışıyordu” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Davalı tanıklarından site müdürü olarak çalışan K.. “sitede 5 teknisyen vardı, bayramlarda kendi aralarında nöbetleşe birer kişi kalırdı, diğerleri bayram iznine çıkardı, milli bayramlarda da aynı usul uygulanırdı” şeklinde, diğer davalı tanığı M.. “resmi bayramlarda çalışılıyordu, dini bayramda ise kendi aralarında anlaşarak nöbetleşe çalışıyorlardı, bayramdan sonra ise çalışanlar izin kullanıyorlardı” şeklinde ve son davalı tanığı N.. ise “resmi ve dini bayramlarda dönüşümlü olarak çalışıyorlardı, dini bayramlarda çalıştıkları takdirde döndüklerinde çalıştıkları gün kadar izin kullanıyorlardı” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece davacının her ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair bilirkişi raporu doğrultusunda alacağı kabul etmiştir.

Davacı tanıklarından A..’nin davacının çalışması konusunda net bir bilgisinin bulunmaması, diğer davacı tanığının davalıya karşı açılmış davasının bulunması, davalı tanıklarının ise istikrarlı olarak birden fazla teknisyen bulunduğu ve ulusal bayram genel tatil günlerinde teknisyenlerin dönüşümlü olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşısında mahkemece aynı görevi yapan teknisyen sayısı belirlenerek ulusal bayram genel tatil alacağının buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile davacının her ulusal bayram genel tatil gününde çalıştığı şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18473, Karar No: 2014/7531, Tarih: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18473 E.  ,  2014/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.06.2011 tarih ve 2009/140-2011/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalanan dava dışı ... Aroma Esans San. ve Tic. A....nin Hollanda'dan ithal ettiği muhtelif gıda katkı maddelerinin gümrük işlemleri için davalıya ait antrepoda bekletildiği sırada 13.10.2007 tarihinde yağan yağmurdan dolayı sel baskınına maruz kaldığını ve hasarlandığını, hasar ile ilgili düzenlenen itfaiye tutanağı ve ekspertiz raporu uyarınca davalının yetersiz koşullarla çalıştığı ve hasarın meydana gelmesini önleyememesi nedeniyle zararın tamamından sorumlu olduğunu, sigortalıya hasar bedeli olan 101.893,18 TL'nin 27.12.2007 tarihinde ödendiğini, müvekkilinin sigortalısına ödediği tazminattan poliçede yer alan %10'luk muafiyet tenzil edilerek bakiye 92.630,00 TL ile sigortalıya ödeme yapıldığı tarihten itibaren işlemiş olan avans faiziyle birlikte tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını ancak, davalının haksız ve mesnetsiz itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağa ödeme tarihi olan 27.12.2007 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin meydana gelen zararda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, söz konusu tarihte meydana gelen su baskınları nedeniyle sadece müvekkilinin değil, müvekkili şirketin çevresinde bulunan bir çok deponun su baskınına uğradığını, bu durumun müvekkilinin engelleyebileceği ve öngörebileceği bir durum olmadığını, müvekkilinin işletmeciliğini yaptığı antreponun eşyanın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak tüm şartlara sahip olduğunu, zararın antrepo civarında bulunan atık su deresinin sağanak yağış nedeniyle taşmasının sebebiyet verdiğini ve bu durumdan İSKİ'nin sorumlu olduğunu, davacının zararın müvekkilinin kusuru ile meydana geldiğini ispat etmekle yükümlü olduğunu, ayrıca zarar gören malların ... Sigorta A.Ş. tarafından sigortalandığını, faiz başlangıcına yönelik talebinde hatalı olduğunu zira, müvekkilinin temerrüde düşürülmemesi nedeniyle faizin ancak dava tarihinden itibaren talep edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... Sigorta A.Ş. vekili ve ihbar olunan İSKİ vekili, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... Sigorta A.Ş. vekili ve ihbar olunan İSKİ vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 13.10.2007 tarihinde meydana gelen yoğun yağmur yağışı nedeniyle davalıya ait antrepodaki dava konusu gıda katkı maddeleri hasarlandığı, bu tarihte davalının işyeri ile Ayamama Deresi arasında beton bir duvar bulunmakta olup, yoğun yağış

neticesinde söz konusu derenin taşarak çevresindeki TEM otoyolu dahil olmak üzere tüm işyeri ve evlerin su baskınına uğradığı, Ayamama Deresi'nin gerek 1995 yılında gerekse sonraki yıllarda her sıkı yağışta taşmış olması karşısında derenin çevresindekiler için oluşturduğu tehlikenin beklenmeyen bir nitelik taşımadığı, davalının, gümrük antrepocusu olup, kendisine teslim edilen, emanetinde bulunan emtiayı teslim aldığı gibi muhafaza ederek ilgilisine teslim etmekle yükümlü olduğu, davalının meydana gelen sel nedeniyle emtiaların hasarlanmasında sorumluluğunun doğmaması için kendisinin, alınması gereken tüm tedbirleri ve sahip olunan her türlü imkanları kullanmasına rağmen olumsuz sonucun meydana gelmesine yine de engel olamadığını ve bu işyerinde böyle bir hasarın meydana gelebileceğinin öngörülemeyeceğini ispatlaması gerektiği ancak, antreponun arka tarafı ile Ayamama Deresi arasında bir istinat duvarı mevcut olup, iş yeri ile dere arasındaki mesafenin çok yakın olduğunun bilirkişilerce tespit edildiği, derenin nerede ise her normal yağışta taşarak sel felaketine sebebiyet verdiği ve bu hususun davalının bilgisi dahilinde olduğu, nitekim dava konusu antreponun dereden 10 metre gibi uzaklıkta yapılandırıldığı, davalının böyle bir yeri antrepo hizmeti için kiralamasının, seylap rizikosunun gerçekleşme olasılığının oldukça yüksek olduğu bu yerde gümrük gözetimi altındaki emtiayı kabul etmesinin kusurlu bir davranış olarak kabul edildiği ve davalıya riziko adresinde çalışma izni verilmesinin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, meydana gelen olayın öngörülemeyen, beklenmeyen bir hal olmadığı, davalının seylap, sel riskini göze alarak antrepoyu işlettiği ve dolayısıyla işlettiği antrepoda meydana gelen zarardan davacı ve sigortalısına karşı sorumlu olduğu, dava konusu emtianın gıda maddesi niteliğinde olup, sel nedeniyle kullanılamaz olduğu ve imhasının gerektiği, davacının sigortalısına ait muhtelif gıda maddesi katkı hammaddesinin hasarlara ilişkin mal faturası toplamının 103.200.24 TL olduğu, ekspertiz raporu ile tespit olunan 54.628,35 Euro'nun TL karşılığının 92.630,00 TL'ye tekabül ettiği, davacının TTK'nın 1301. maddesi hükmü gereğince, sigortalısına ödediği tazminatın % 10 ilave bedeli mahsup edildiğinde 92.630,00 TL'sini sigortalısının haklarına halef olarak davalıdan talep edebileceği, hasar tazminatının ödendiği tarih olan 27.12.2007 tarihinden icra takip tarihi olan 05.08.2008 tarihine kadar işleyen avans faizinin 14.887,40 TL olarak hesaplandığı ve taleple bağlılık ilkesinin de göz önünde bulundurulduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalı borçlunun Küçükçekmece 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/10357 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.746,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.