muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21560, Karar No: 2012/25128, Tarih: 06.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21560 E.  ,  2012/25128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 15.02.2011 gününden başlayarak aylık 750 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazın aylık kira parasının 15.02.2011 tarihinden itibaren net 525 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi vergi hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak tesbitine karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19390, Karar No: 2016/3487, Tarih: 03.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19390 E.  ,  2016/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 06/02/1976 olduğunun 01/04/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle sigortalılık başlangıç tarihinin 06.02.1976 olarak tespitine dair hükmün doğru olmasına göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Almanya’da sigortaya giriş tarihi olan 06.02.1976 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile 01.04.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1.cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder. Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Mahkemece, davacının 01.04.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş ise de davacının Almanya’da sigortalılık durumunu gösteren belge 10.07.2013 tarihli olup aylık başlangıç tarihi itibariyle davacının yurtdışındaki çalışmalarının sona erip ermediği veya ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığı sağlıklı bir biçimde araştırılmamıştır.

Öte yandan, davacı yasal faizin “yaşlılık aylığını hak ettiği tarihten 3 ay sonra başlamasını“ talep ettiği halde talep aşılarak 01.01.2014 tarihinden başlatılması da yerinde değildir.

Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı tarih itibariyle yabancı ülke mevzuatına tabi çalışması olup olmadığını, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığını araştırmak, davacının MERNİS ikamet adresini gösteren kayıtları getirtmek, 2013 ve 2014 yıllarında yurda giriş çıkış kayıtlarını getirterek Türkiye'de 4/1-(a) bendi kapsamında geçen çalışmaların gerçek olup olmadığını ve yurt dışındaki çalışma ile çakışıp çakışmadığını araştırmak ve sonucuna göre davacının yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirip getirmediğini belirleyerek yaşlılık aylığı istemi ve talep aşılmadan faiz istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4504, Karar No: 2011/3713, Tarih: 11.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4504 E.  ,  2011/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Asliye Ticaret Mahkemesi

104-25

KARAR

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup taraflar arasında aynı konuda görülüp sonuçlanan kararın temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi tarafından yapılmıştır. Bu nedenle kararın temyizen incelenmesi görevi anılan daireye aittir.

SONUÇ: Dairemezin görevsizliğine, 19.Hukuk Dairesinde de görevsizlik kararı verildiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1.Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1419, Karar No: 2013/30261, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1419 E.  ,  2013/30261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin belirli gün ve dönemlerde “kapalı devre çalışması” yaparak 24 saat boyunca işyerinden hiç ayrılmadan çalışmak zorunda kaldığını, buna ilişkin fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise, müvekkili idareye bağlı Genel Müdürlüğün görevleri arasında Bakanlığa bağlı örgün eğitim kurumlarında eğitim gören öğrenciler ile, uzaktan eğitim gören öğrencilere ilişkin sınavlar, motorlu taşıt sürücü adayları sınavları, kamu kurum ve kuruluşları ile diğer protokollü sınavların yapılması ve sonuçlarının yayımlanmasının yer aldığını, merkezi sistem sınavlarında kullanılmak üzere sınav soru ve evraklarının basım ve dağıtımının güvenli ortamda yapılması bakımından kapalı devre çalışma sisteminin uygulandığını, sınavlar yılın belli dönemlerinden yapıldığından kapalı devre çalışmasının buna bağlı olarak yılın belli dönemlerinde yapıldığını ve gönüllülük esasına göre mevcut kadro durumu dikkate alınmak suretiyle personelin dönüşümlü olarak Genel Müdürlük makamı onayıyla görevlendirildiklerini, basım işçisi olan davacının da kapalı devre çalışmasının ilk aşaması olan basım işine zaman zaman katıldığını, sevk ve dağıtım işinin başka çalışanlarca yapılması nedeniyle bu işlere katılmadığını, işin özelliğinden dolayı işyerinde uygulanmakta olan TİS'de kapalı devre çalışması ve ücreti hükmüne yer verildiğini, bunun tabi sonucu olarak kapalı devce çalışmasına katılan işçinin hem fazla mesai ücreti ile Pazar günü zamlı ücretini alığını, hem de kapalı devre çalışmasının her bir günü için kararlaştırılan ücreti aldığını, davacının kapalı devre çalışmasına katılıp da almadığı fazla mesai ücretinin olmadığını, öte yandan fazla çalışma ücretlerini ihtirazı kayıt koymaksızın alan davacının daha fazla alacağı olduğunu ilen süremeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Karar, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Kapalı devre çalışmasını kısaca tanımlamak gerekirse; merkezi sistem sınavları öncesinde ve sonrasında yirmi dört saat esasına göre yapılan çalışmayı ifade etmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde belirli dönemlerde çalışanlara kapalı devre çalışması yaptırıldığı, davacının da bu kapsamda belirli dönemlerde kapalı devre çalışması yaptığı anlaşılmaktadır.

Kapalı devre çalışmasını kısaca tanımlamak gerekirse; merkezi sistem sınavları öncesinde ve sonrasında yirmi dört saat esasına göre yapılan çalışmayı ifade etmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde belirli dönemlerde çalışanlara kapalı devre çalışması yaptırıldığı, davacının da bu kapsamda belirli dönemlerde kapalı devre çalışması yaptığı anlaşılmaktadır.

Davacının kapalı devre çalıştırılması işin niteliğinden kaynaklanmakta olduğundan fazla çalıştığı sonucu çıkarılamaz. Diğer yandan, dosyada mevcut iş müfettişi raporu daha önceki bir döneme ilişkin olup, aynı uygulamanın devam ettiğinin kabulü de mümkün değildir. İşyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmelerinin “Kapalı Devre Çalışması” başlıklı 47. maddelerinde, bu sistemde çalışan işçilere normal ücretin dışında ayrıca ek bir ödeme yapılacağı kararlaştırılmış ve davacıya kapalı devre çalışmasına mukabil TİS'te kararlaştırılan miktarlarda ek bir ödeme yapılmıştır. Davacı, kapalı devre çalışma sisteminde fazla mesai yaptığını ayrıca ispatlamak zorunda olup, bu konuda yeterli ve inandırıcı delil sunmadığından davanın reddi gerekirken kabulü isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24625, Karar No: 2022/19022, Tarih: 22.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/24625 E.  ,  2022/19022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Uyulmasına karar verilen (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 14.05.2013 tarihli ve 2013/779 Esas, 2013/771 Karar sayılı bozma ilamı ile; sanığın birlik komutanlığınca tespit edilen ve sorgusu sonrasında okunduğunda içeriğini doğruladığı ifadesinde, babasının annesine sürekli şiddet gösterdiğini, annesi ile babasının ayrılmakta olduklarını, babasının evden kendilerini attığını, annesinin teyzesinde kaldığını, ailesini güvenli bir yere koyduktan sonra birliğine katıldığını, ayrıca, sorgusunda da askere gelmeden önce 2007-2008 yıllarında Erzincan Devlet Hastanesinde antisosyal kişilik tanısıyla ayaktan tedavi gördüğünü, Hatay Asker Hastanesi psikiyatri polikliniğine de iki kez sevk edildiğini beyan ettiği; bu bağlamda, sanığın cezai ehliyeti ile askerliğe elverişlilik durumu yönünde doğan kuşku, yargılama sırasında dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişinin mütalaasıyla giderilmek istenmiş ise de; sanığın sorgusunda ileri sürdüğü tedaviye ilişkin belgeler getirtilmeksizin yaptırılan bilirkişi incelemesinin, eksik incelemeye dayandığının kabulü gerektiğinden; keza, sabıkası bulunmayan sanığa atılı suç süresinin kısalığı, ailenin en büyük erkek çocuğu olması sebebiyle ailenin bütünlüğü ve aile bireylerini korumak bakımından ödevleri olması, ayrıca aile içi şiddetin, süreklilik gösteren basit bir huzursuzluk hâlinden ayrılmasının zorunluluğu karşısında, sanığın beyan ettiği mazeretlerin araştırılıp izin tecavüzü yönünden mazeret oluşturup, oluşturmadığının kararda tartışılması gerektiği şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği halde bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde yine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, hükümden sonra 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik nedeniyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46121, Karar No: 2010/26064, Tarih: 21.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/46121 E.  ,  2010/26064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/26441

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2007

NUMARASI : 2007/23

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların oturdukları 2265 abone numaralı evde “ana hattan harici hat çekilmek” suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair tutanak tutulması, aynı tutanak nedeniyle M. S. S. hakkında açılan kamu davasında bilgilerine başvurulan tutanak tanıklarının tutanağın doğru olduğunu ifade etmeleri, sanıkların ise tutanakta bahsedilen hattın alt katta bulunan ve depo olarak kullanılan 1221 abone numaralı sayaca ait olduğunu savunmaları karşısında; savunma doğrultusunda tutanak tanıkları tekrar dinlenerek sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12389, Karar No: 2010/2584, Tarih: 15.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12389 E.  ,  2010/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.04.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacıların temyizinin incelenmesine gelince;

Davacıların ... Yaşadıkları ve yaz aylarında ... Geldikleri anlaşılmaktadır. Bu husus nazara alınarak mahkemece davacılar ile torunları 19.10.2002 doğumlu küçük ... arasında yaz tatillerinde yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davacılara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.02.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15698, Karar No: 2010/842, Tarih: 21.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15698 E.  ,  2010/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9131, Karar No: 2014/20459, Tarih: 10.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/9131 E.  ,  2014/20459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/239304

MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/795 (E) ve 2013/215 (K)

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

26.02.2013 günlü oturumda açıklanan kısa kararda sanık hakkında 6352 sayılı yasanın 2/2 maddesi ve CMK nın 223/4-a maddeleri gereiğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli kararda 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesi uyarınca elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan uygulama yapılıp mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.