muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11024, Karar No: 2012/16543, Tarih: 02.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11024 E.  ,  2012/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 1.170 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın hakemde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; davalı belediyenin, ... Vakfına ait taşınmazı yol, kaldırım ve yeşil alan haline getirdiğini ileri sürerek; 01.07.2006 – 30.06.2011 tarihleri arasındaki dönem için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.170 TL ecrimisilin işgalin başlangıcından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.Mahkemece, tarafların sıfatlarına göre 3533 sayılı yasa uyarınca mecburi tahkim usulü ile davanın görülmesi gerektiği kabul edilerek görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.3533 sayılı Kanunun 1.maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. 06.03.1978 gün ve 2/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre; Vakıflar Genel Müdürlüğü ile 3533 sayılı Kanunun 1.maddesinde yer alan kuruluşlar arasında, 5737 sayılı Kanun hükümleri gereğince mülkiyeti vakfına ait olup, tüzel kişiliği bulunan mazbut vakıflar nedeniyle çıkan uyuşmazlıklarda tahkim yoluna gidilmez.

Dosyada mevcut olan tapu kaydına göre; dava konusu taşınmazın, mazbut vakıf niteliğinde olan ... vakfına ait olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya genel mahkemelerde bakılması gerekirken, mahkemece yukarıda anılan nedenlerle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4947, Karar No: 2023/5711, Tarih: 23.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4947 E.  ,  2023/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/473 E., 2023/334 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/486 E., 2020/533 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalılardan Uğur Turizm Restoran İşletmeleri Tic. Ltd. Şti.’nin işlettiği "Uğur Discotek" isimli işyerinde 15.12.1997 - 14.06.2007 tarihleri arasında komi ve barmen olarak aralıksız ve kesintisiz çalıştığını ancak çalışmasının uzun yıllar SSK’ya bildirilmediği gibi son yıllarda da çalışmasına esas primlerinin gerçek kazancı üzerinden değil de asgari ücret üzerinden bildirildiğini, davacının davalı işyerinde aylık kazancının 3.000,00 TL ve üzerinde olduğunu, ... 8. İş Mahkemesinin 2007/532 Es. sayılı işçilik alacağı dosyasında davacının aylık net 2.800,00 TL ve aylık brüt 3.907,89 TL ücret aldığının tespit edildiğini ileri sürerek, davacının 15.12.1997 - 14.06.2007 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde kesintisiz çalıştığının ve bu sürelerdeki prime esas gerçek kazancının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 üncü maddesindeki (HMUK mad. 288) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde ortaya konulması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 üncü maddesindeki (HMUK mad. 288) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması gerektiğini, çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde ortaya konulması gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İstinaf kaldırma kararı sonrası; davacının sigortalılık istemi yönünden, yeniden araştırma yapılması yoluna gidilmiş, yapılan değerlendirmede, davacının hizmetlerinin tespitini talep ettiği davalı şirket ile uyuşmazlık konusu dönemde davacı adına bildirim yapmış olan Yiğit Tekstil Deri Şirketi arasında herhangi bir organik bağın bulunmadığının tespit edildiği, dinlenen tanıklardan ...'ın; 17 yıldır Yiğit Tekstil Deri Şirketi unvanlı işyerinde görev yaptığını ve davacı ile bu şirket bünyesinde birlikte çalışmadığını ifade ettiği, tanığın davacı adına bildirim yapılan dönemde kayıtlı çalışan olması nedeniyle beyanına itibar edildiği, uyuşmazlık konusu dönemde davacının fiilen bildirim yapılan şirkette çalışmadığı, bu kapsamda davacı adına yapılan dava dışı şirket bildiriminin gerçeği yansıtmadığı kanaati ile uyuşmazlık konusu dönem yönünden çakışan sigortalılığa ilişkin herhangi bir engel bulunmadığı, istinaf ilamı sonrasında dinlenen diğer tanıkların ise davacının davalı işyerindeki fiili çalışmalarını doğruladıkları, uyuşmazlık konusu dönemde davacının fiilen işveren yanında görev yaptığını ifade ettikleri, açıklanan gerekçeler, istinaf ilamı öncesinde yapılan araştırmalar ve dinlenen tanıkların anlatımları nazara alınarak, 1-Davacının davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine,

A-Davacının davalı işverene ait işyerinden bildirilen çalışmaların tespitinde hukuki yararı bulunmadığından bu talebinin reddine,

B-Davacının 1010501.34.05 sigorta sicil numaralı “Uğur Turizm Restaurant İşletmeleri Tic. Ltd. .Şti” unvanlı davalı işverene ait işyerinden bildirilenler dışında,

15.12.1997 - 31.12.1997 tarihleri arasında 17 gün ve günlük 1,23 TL kazançla,

01.01.1998 - 30.06.1998 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 1,67 TL kazançla,

01.07.1998 - 30.09.1998 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 2,10 TL kazançla,

01.10.1998 - 31.12.1998 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 2,34 TL kazançla,

01.01.1999 - 30.06.1999 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 3,11 TL kazançla,

01.07.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 3,79 TL kazançla,

01.01.2000 - 31.03.2000 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 4,00 TL kazançla,

01.04.2000 - 31.12.2000 tarihleri arasında 270 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.01.2001 - 31.03.2001 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.04.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında 270 gün ve günlük 7,00 TL kazançla,

01.01.2002 - 31.03.2002 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 7,40 TL kazançla,

01.04.2002 - 30.06.2002 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 9,26 TL kazançla,

01.01.2000 - 31.03.2000 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 4,00 TL kazançla,

01.04.2000 - 31.12.2000 tarihleri arasında 270 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.01.2001 - 31.03.2001 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.04.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında 270 gün ve günlük 7,00 TL kazançla,

01.01.2002 - 31.03.2002 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 7,40 TL kazançla,

01.04.2002 - 30.06.2002 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 9,26 TL kazançla,

01.07.2002 - 31.12.2002 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 10,92 TL kazançla,

01.01.2003 - 31.03.2003 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 10,92 TL kazançla,

01.04.2003 - 30.06.2003 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 13,10 TL kazançla,

01.07.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 15,27 TL kazançla,

01.01.2004 - 30.06.2004 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 18,32 TL kazançla,

01.07.2004 - 13.12.2004 tarihleri arasında 162 gün ve günlük 14,81 TL kazançla,

02.08.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 149 gün ve günlük 16,29 TL kazançla,

01.01.2006 - 19.03.2006 tarihleri arasında 78 gün ve günlük 17,70 TL kazançla,

olmak üzere 2.746 gün daha sigortalılığının tespitine,

C-Davacının fazlaya ilişkin tüm istemlerinin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; işbu davada kurumun fer'i müdahilliğine karar verilmesi gerektiğini, alacak dosyasında dinlenen tanık Nihat'ın beyanlarının hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, tanık beyanlarının hizmetin tespiti yönünden yeterli olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı gereği mahkemece 26.11.2005 - 05.12.2005 tarihleri arasında dava dışı Yiğit Tekstil Deri Sanayi Şirketinden yapılan bildirimler yönünden İTO kayıtları vergi kayıtları, kurum kayıtlarının getirtiltildiği, dava dışı Yiğit Tekstil Deri Sanayi Şirketi işyerinin bordrosundan tespit edilen tanıkların dinlendiği, dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, dava dışı şirketle davalı şirket arasında organik bağın olmadığının tespit edildiği, dava dışı şirket bordro tanıklarının davacının kendi işyerlerinde çalışmadığını beyan ettikleri, davalı şirket bordro tanığının davacının çalışmasını doğruladığı, prime esas ücret yönünden bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere HMK 202 nci maddesi gereğince yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge bulunmadığı, talep edilen ücretin tanıkla ispatlanamayacağının açık olduğu, bu itibarla mahkeme karar ve gerekçesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının, davalı işveren yanında 15.12.1997 - 14.06.2007 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde kesintisiz çalıştığının ve prime esas kazançlarının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3. Diğer taraftan, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Taraf ehliyeti” başlığını taşıyan 50 nci maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Medeni hukuktaki haklara ve borçlara sahip olma ehliyeti hak ehliyetini oluşturmakta, gerçek ve tüzel kişiler bakımından geçerli olmaktadır. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 28 inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesinde, taraf ve dava ehliyetine sahip olunması, dava şartı olarak düzenlenmiş ise de; anılan Kanun'un tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124/3 üncü maddesinde, maddi bir hatadan kaynaklanan ve ya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği belirtilmiştir.

3.Değerlendirme

1-İnceleme konusu eldeki davada, davacı, davalı işveren nezdinde 15.12.1997 - 14.06.2007 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde kesintisiz çalıştığının tespiti ile bu sürelerdeki sigorta primine esas kazançlarının tespitini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, hükümde belirtilen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2-Somut olayda, hükmün gerekçesinde, davacı adına 26.11.2005 - 05.12.2005 tarihleri arasında dava dışı şirketten yapılan bildirimlerinin gerçeği yansıtmadığı ve fiili olmadığı gerekçesiyle iptalinin gerektiği kabul edilirken, hükümde söz konusu çalışmaların iptal edilmeyerek mükerrer hizmet tespitine karar verilmesi hatalı olduğu gibi, bu husus dava dışı şirketin hak alanını ilgilendirdiğinden, davanın niteliği gereği kamu düzenine ilişkin olduğu dikkate alınarak, dava dışı şirketin de taraf haline getirilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz bulunmuştur.

3- Öte yandan, hizmet tespiti yönünden kabul kararı verilen dönem bakımından, davacının hizmetinin başlangıç tarihi konusunda tanık beyanları yetersiz ve çelişkili olup, işe başlama tarihinin belirlenmesi açısından, dönem bordrolarında beyanı dinlenmeyen kayıtlı bordro tanıklarından resen seçilecek tanıklar dinlenmeli, gerekirse dinlenen tanıkların tekrar beyanı alınmak suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1946, Karar No: 2014/20866, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1946 E.  ,  2014/20866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9630, Karar No: 2018/3930, Tarih: 03.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9630 E.  ,  2018/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmede 166 ada 21-22 ve 23 parsellerin tevhit edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı yüklenicinin sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, gerekçe olarak sözleşme anında mevcut inşaat ruhsat ve imar durumunun değişmesinin ve sözleşmeye taraf diğer parsel maliklerinin rıza göstermemesiyle, sözleşmenin elde olmayan sebeplerle imkansız hale gelmesinin gösterildiğini, ahde vefa gereği davalının sözleşmeye bağlı olduğunu, tek taraflı feshi kabul etmediklerini, sadece 21 ve 22 parseller üzerine ve o parsellerin sahipleriyle yapılan yeni sözleşmeler çerçevesinde yapılan inşaatı kabul etmediklerini, sözleşmeleri gereği yapının inşasının mümkün bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili; asıl davada davalı şirketle sözleşme imzalayan arsa sahiplerini davalı gösterilerek, aynı talepleri onlara karşı tekrarlamıştır.

Asıl davada davalı şirket vekili ve birleşen davada davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; Çekmeköy belediyesinden gelen yazı cevaplarında, sözleşmenin kuruluş tarihinden sonra, imar durumunda sözleşmeyi imkansız kılacak ya da edimlere dengesini bozacak bir değişikliğin olmadığı, imar kısıtlamasının söz konusu olmadığı, davacıların malik olduğu 23 parsel dışlanarak, 21-22 ve 29 parsellerin tevhidine gidildiği; 30 parselin oluşturulduğu, bu çerçevede yüklenicinin dışında kalan sebeple imkansızlaşan ve tevhidi ortadan kaldıran bir değişiklik meydana gelmediği gerekçesiyle yüklenici şirketin akde vefa kuralı gereği sözleşmeyi ifa etmekle yükümlü olduğunun tespitine, diğer arsa sahiplerinin neticeden sorumlu olmadıkları gerekçesiyle onlar aleyhine açılan davanın husumet sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerliliğinin tespitine ilişkindir.