muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12440, Karar No: 2021/16639, Tarih: 16.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12440 E.  ,  2021/16639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... şirketinde 2014 yılının Kasım ayında işe başladığını, mermer işçisi olarak müvekkilinin aylık 3.000,00 TL maaş aldığını, ancak davalı şirketin müvekkilinin sigortasını 1.650,00 TL üzerinden yatırdığını, müvekkilinin davalı şirkette sabah 08:00 akşam 22:00'a kadar 12 saat çalışma yaptığını, haftanın 2 günü ise sabah 08:00'dan gece 24:00'a kadar çalıştığını, müvekkilinin 2 haftada bir gün haftalık izni kullanabildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 02/11/2016 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığı halde sigorta primlerinin eksik yatırıldığını, müvekkilinin haberi olmadan işe giriş çıkış yapıldığını, müvekkilinin sebepsiz ve haksız olarak işten çıkartıldığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma alacağı, yıllık izin alacağının davalı şirketten alınarak müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde çalışmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan gelen müzekkere cevabının bu yönde olduğunu, müvekkilinin davalı sıfatının bulunmadığını, davanın müvekkili açısından husumetten reddinin gerektiğini, davanın zaman aşımına uğradığını belirterek haksız ve hukuki mesnetten yoksun ve kötü niyetle açtığı davanın reddini, husumet, yetki ve zamanaşımı nedeniyle reddini, yargılama ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, Mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair kararın usulüne uygun olup olmadığı noktasındadır.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, Mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair kararın usulüne uygun olup olmadığı noktasındadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 2. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükmüne, 320. maddesinin 4. fıkrasında; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Somut olayda, davacı vekili tarafından 08.01.2019 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi sunmuş, mazeret dilekçesinde aynı gün başka bir ilde duruşması olması nedeniyle katılamayacağını belirtmiş ve duruşması olan dosyalarının Mahkemelerini , esas numaralarını bildirmiştir. Mahkemece mazeret dilekçesinin ekinde belge olmadığından mazeretin reddine ve dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. 09.01.2019 tarihli dilekçesi ile davacı vekili yenileme talebinde bulunmuş, bunun üzerine yargılamaya devam edilmiş ancak 04.04.2019 tarihli duruşmaya katılmayan davacı vekili tarafından sunulan mazeret dilekçesinde de belge olmadığından mazeret talebinin reddine ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

08.01.2019 tarihli işlemden kaldırma kararı yönünden; davacı vekilinin, mazeret dilekçesinin mahkemeye intikal etmiş olması, duruşmaların esas numaralarını da belirterek meslekî mazeretini somutlaştırması ve UYAP sisteminden de bu durumun tespit edilebilecek olmasına göre, mazeret dilekçesi geçerli kabul edilerek, yargılamaya devam edilmesi gerekirken dosyanın işlemden kaldırılmasına ve buna bağlı olarak sonraki süreçte Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3449, Karar No: 2019/14928, Tarih: 07.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3449 E.  ,  2019/14928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisininde birlikte öngörüldüğü, Kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının 5 güne, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL hesabı ile sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8776, Karar No: 2015/11766, Tarih: 21.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8776 E.  ,  2015/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/213760

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2010/2086 Esas, 2011/409 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 90/son maddesine göre "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır." hükmü nazara alınarak yapılan inceleme de,

İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 3., Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 2., Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesinin 6. ve Anayasamızın 17. maddesinde belirtildiği üzere; “her insanın doğuştan gelen yaşama hakkına sahip olduğu ve bu hakkın yasalarla korunmasının gerektiği”, insan hakları içinde değer sırası bakımından ilk sırada yer alan ve en temel insan hakkı olarak kabul edilen yaşama hakkının diğer tüm hakların varlık sebebi olduğu ve bu hakların kullanımının yaşama hakkına bağlı olduğu, bu bakımdan bu hakkın kullanımı için devletin yalnızca insan yaşamına saygı gösterme anlamında negatif bir yükümlülük altında olmadığı, aynı zamanda insan yaşamını etkin olarak korumak için gerekli adımları atmak, bu kapsamda bireyleri diğer kişilerin yaşamsal tehlike yaratan eylemlerinden korumak için uygun önlemleri almak ve kişinin bizzat kendi yaşamına son vermesinin önüne geçmek için gerekli tedbirleri almak gibi pozitif yükümlülüklerinin de olduğu, diğer yandan hükümlü ve tutuklular ile gözaltına alınan ve suç şüphesiyle yakalanan kişiler bakımından yaşama hakkının daha özel bir öneme sahip olduğu, zira bu kişilerin devletin denetimi ve gözetimi altında oldukları ve bu hassas durumları ile yaşama hakkı yönünden daha etkin bir şekilde korunmalarının gerektiği açıktır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşmenin 2/1. Fıkrasından doğan devletin yaşamı koruma

yükümlülüğünü gözaltı, cezaevi veya zorunlu askerlik hizmeti sırasında bulunan bireyi intihara karşı korumayı kapsayacak kadar geniş yorumlamıştır. Devletin bu konuda bireyin kendisine karşı bir risk oluşturduğunu biliyor olması veya bilmesi gerektiği takdirde ve makul tedbirleri almaması halinde sorumluluğu doğmaktadır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 16/11/2000 tarihli Tanrıbilir/Türkiye kararı ile 21/10/2008 tarihli Kılavuz/Türkiye kararlarında belirtildiği üzere; "her türlü özgürlükten mahrumiyetin, doğası gereği, tutuklu veya hükümlü kişinin psikolojisinin bozulmasına neden olduğu ve dolayısıyla bunun kırılgan ve korumasız bir kişinin intihar etme riskini artırabileceği, bu yüzden ulusal mevzuatların kamu görevlilerine bu kişiler hakkında daha duyarlı ve dikkatli olma görevini yüklediği, tutuklu veya hükümlü kişilerin hayatlarının gereksiz yere tehlikeye atılmasını önleyici tedbirlerin alınmasının zorunlu olduğu," buna göre suç şüphesiyle yakalanan kişilerin de kamu görevlileri tarafından bu tür kişilerin intihar etmek amacıyla kullanabilecekleri eşyalardan arındırılmaları, daha etkili ve sıkı bir gözetim ile doktor kontrolü altında tutulmalarının temin edilmesinin gerektiği, yaşam hakları ile beden ve ruh bütünlüklerini korumak üzere her türlü koruyucu tedbirin alınmasının zorunlu olduğu nazara alınarak maddi olay değerlendirildiğinde;

Maddi olayla ilgili yürürlükteki yasal mevzuatta;

CMK'nın 90/4. maddesinde "Kolluk, yakalandığı sırada kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyecek tedbirleri aldıktan sonra, yakalanan kişiye kanuni haklarını derhal bildirir."

90/5. maddesinde "Birinci fıkraya göre yakalanıp kolluğa teslim edilen veya ikinci fıkra uyarınca görevlilerce yakalanan kişi ve olay hakkında Cumhuriyet Savcısına hemen bilgi vererek, emri doğrultusunda işlem yapılır."

93. maddede "Yakalanan veya tutuklanarak bir yerden diğer bir yere nakledilen kişilere, kaçacaklarına ya da kendisi veya başkalarının hayat bütünlükleri bakımından tehlike arz ettiğine ilişkin belirtilerin varlığı hallerinde kelepçe takılabilir."

95. maddede "Şüpheli veya sanık yakalandığında, gözaltına alındığında veya gözaltı süresi uzatıldığında, Cumhuriyet Savcısının emriyle bir yakınına veya belirlediği bir kişiye gecikmeksizin haber verilir." hükümleri yer alırken,

Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin 4. maddesinde Yakalama: "Kamu güvenliğine, kamu düzenine veya kişinin vücut veya hayatına yönelik var olan bir tehlikenin giderilmesi için denetim altına alınması gereken veya suç işlediği yönünde hakkında kuvvetli iz, eser, emare ve delil bulunan kişinin gözaltına veya muhafaza altına alma işlemlerinden önce özgürlüğünün geçici olarak ve fiilen kısıtlanarak denetim altına alınmasını," ifade edeceği belirtilmiştir.

Yönetmeliğin 6/2. maddesinde "Yakalanan kişinin kaçmasını, kendisini veya başkalarına zarar vermesini önlemek amacıyla kaba üst araması yapılarak, silah ve bunun gibi unsurlardan arındırılması sağlanır."

Yönetmeliğin 6/2. maddesinde "Yakalanan kişinin kaçmasını, kendisini veya başkalarına zarar vermesini önlemek amacıyla kaba üst araması yapılarak, silah ve bunun gibi unsurlardan arındırılması sağlanır."

Yönetmeliğin 6/5. maddesinde "Kolluk kuvveti tarafından yapılan yakalama halinde işlem, yakalanan kişi ve uygulanan tedbirler derhal Cumhuriyet Savcısına bildirilir."

Yönetmeliğin 7. maddesinde "Yakalanan veya tutuklanarak bir yerden diğer bir

yere nakledilen kişilere, kaçacaklarına ya da kendisi veya başkalarının hayat ve beden bütünlükleri bakımından tehlike arz ettiğine ilişkin belirtilerin varlığı hallerinde kelepçe takılabilir. "

Yönetmeliğin 8. maddesinde

"Yakalanan kişinin;

a) Kendisi ile birlikte bir kişi varsa bu kişi vasıtasıyla,

b) Suçun işlendiği veya yakalandığı yerde ikâmet ediyorsa ve haber vereceği yakınının telefon numarasını biliyorsa ya da kolluk vasıtasıyla sair suretle tespit edilebiliyorsa, telefon ile,

c)Haber vereceği yakınının telefon numarasını bilmiyorsa ilgili yer kolluğu vasıtasıyla,

d)Konutu suç yeri dışında ise telefonla veya kişinin adresinin bulunduğu yerle ilişki kurulmak suretiyle,

yakalandığı, gözaltına alındığı veya gözaltı süresinin uzatıldığı Cumhuriyet Savcısının emriyle gecikmeksizin bir yakınına veya belirlediği bir kişiye haber verilir.

Yakalanan veya gözaltına alınan kişi yabancı ise, yazılı olarak karşı çıkmaması hâlinde, durumu vatandaşı olduğu ülkenin büyükelçiliği veya konsolosluğuna haber verilir.

Muhafaza altına alınmak amacıyla kişinin yakalandığı, istediği kanunî yakınlarına derhâl bildirilir."

Yönetmeliğin 10. maddesinde;

"Gözaltı birimine getirilen kişi hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır:

a)Nezarethaneye veya zorunlu hâllerde bu amaca tahsis edilen yerlere konulmadan önce usulünce aranır. Kadının üst veya vücudunun aranması, bir kadın görevli veya bu amaçla görevlendirilecek diğer bir kadın tarafından yapılır.

b)Kendisine zarar verebilecek kemer, kravat, ip, kesici ve delici alet gibi nesnelerden arındırılır.

c)Üzerinden çıkan eşya ve para muhafaza altına alınır. Paranın nev’i, seri numarası ve miktarı, eşyanın vasıfları ve markasını belirten bir tutanak düzenlenir ve bu tutanağın bir sureti üstü aranan kişiye verilir." şeklinde düzenlemeler mevcuttur.

Yukarıda açıklanan uluslararası ve ulusal mevzuat hükümleri ışığında somut maddi olay incelendiğinde;

b)Kendisine zarar verebilecek kemer, kravat, ip, kesici ve delici alet gibi nesnelerden arındırılır.

c)Üzerinden çıkan eşya ve para muhafaza altına alınır. Paranın nev’i, seri numarası ve miktarı, eşyanın vasıfları ve markasını belirten bir tutanak düzenlenir ve bu tutanağın bir sureti üstü aranan kişiye verilir." şeklinde düzenlemeler mevcuttur.

Yukarıda açıklanan uluslararası ve ulusal mevzuat hükümleri ışığında somut maddi olay incelendiğinde;

Asayiş ekiplerinin düzenlediği 15/09/2010 tarihli tutanak içeriğine göre; M.. U.. isimli kişinin 03:20 sıralarında Şirinyer Polis Merkezi Amirliğini arayarak eski nişanlısı tarafından rahatsız edildiğini bildirmesi üzerine olayın asayiş ekiplerine haber verilerek olay yerine yönlendirildikleri, Ö.. K.. isimli şahsın ihbarda bulunanın evinin önünde kolları kanlı ve elinde jilet bulunduğu halde yakalandığı, M.. U..'un bu kişinin sözlü ve telefon mesajlarıyla tehdit ve hakaret ettiğini ve şikayetçi olduğunu beyan etmesi üzerine her iki şahsın Şirinyer Polis Merkezi Amirliğine getirilip, Ö.. K..'un üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, aranan şahıslardan olmadığı tespit edilip sanıklardan H.. K..'e teslim edildiği, M.. U..'un ifade alma işlemine başlandığı bu sırada da Ö.. K..'un avukat bekleme odasına alındığı ve bu odada yalnız bırakıldığı 04:42'de yapılan kontrolde şahsın odanın

penceresini açtıktan sonra pantalon kemerini demir korkuluklarına bağlayarak kendini asmış halde bulunduğu, yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü, İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığının 05/10/2010 tarihli raporuna göre kanında 96 mg etil alkol olduğu, ölümün asıya bağlı asfiksi sonucu meydana geldiği belirtilmiştir.

Mahkemece dinlenen tanıklar, Ö.. K..'un alkollü ve kollarının kanlı olduğunu belirtmişler, sanıklar da savunmalarında şahsın kolunda kesi izlerinin olduğunu ve kolunun bir kısmında sargı bezi bulunduğunu beyan etmişler, asayiş ekiplerince düzenlenen 15/09/2010 tarihli tutanakla da tüm bu hususlar teyit edilmiştir.

Suç tarihinde sanık M.. Ö..'ın karakol grup amiri, H.. K..'in ise nezaret, telsiz ve polis merkezi nöbetçisi olarak görev yaptıkları dosyada mevcut görev belgesinden anlaşılmıştır.

Mahkemece dinlenen tanıklar, Ö.. K..'un alkollü ve kollarının kanlı olduğunu belirtmişler, sanıklar da savunmalarında şahsın kolunda kesi izlerinin olduğunu ve kolunun bir kısmında sargı bezi bulunduğunu beyan etmişler, asayiş ekiplerince düzenlenen 15/09/2010 tarihli tutanakla da tüm bu hususlar teyit edilmiştir.

Suç tarihinde sanık M.. Ö..'ın karakol grup amiri, H.. K..'in ise nezaret, telsiz ve polis merkezi nöbetçisi olarak görev yaptıkları dosyada mevcut görev belgesinden anlaşılmıştır.

Asayiş ekiplerince yakalama işlemi uygulanarak Şirinyer Polis Merkezi Amirliğine teslim edilen Ö.. K..'un gerek tanık beyanları ve gerekse asayiş ekiplerinin düzenlediği 15/09/2010 tarihli tutanak içeriğine göre fiziksel ve ruhsal durumu itibariyle kendi hayat bütünlüğü bakımından tehlike arz ettiğine dair belirtiler bulunması da gözetildiğinde, yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde yakalama işlemi hakkında derhal Cumhuriyet Savcısına bilgi verilerek emri doğrultusunda işlem yapılmadığı gibi yakınlarına da haber verilmediği ayrıca tek başına kendisine zarar verebilecek eşyalardan arındırılmadan ve gerekli tedbirleri almadan avukat bekleme odasında tutmak suretiyle mevzuattaki emredici hükümleri yerine getirmekte ihmal ve gecikme gösterildiği ve bu şekilde Ö.. K..'un avukat bekleme odasının demir korkuluklarına kemeri ile asarak intihar etmesine neden olunduğu anlaşılmakla, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21836, Karar No: 2011/23187, Tarih: 11.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/21836 E.  ,  2011/23187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu, sanık Mehmet Sait Dayan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'a atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre hesaplanan 5 yıllık zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 12.05.2004 tarihi ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.