muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17507, Karar No: 2009/7744, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17507 E.  ,  2009/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.S. ... Yapı Kooperatifi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 17.04.2006 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 9248 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklama ve dosya kapsamına göre dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazların incelenmesiyle sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 8889 m2 yüzölçümünde, tapuda davalı Kooperatif adına kayıtlı olan çekişmeli parsel, genel kadastroda Aralık 1944 tarih ve 119 sıra numaralı tapu kaydı ile ... Gök mirasçıları adana tesbit edilip, ... ve ...’ın davasının reddine ilişkin Tapulama Mahkemesinin 16.08.1969 gün ve 1966/1030-233 sayılı kararının kesinleşmesiyle ... Gök mirasçıları ... Gök ve arkadaşları adına tescil edilen 7400 m2 yüzölçümündeki ... köyü 4 parsel, ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tesbiti itirazsız kesinleşerek ve tescil edilen 7100 m2 yüzölçümündeki 156 parsel ve ... ve ... ... gerçek kişiler adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle itirazsız kesinleşen 45600 m2m yüzölçümündeki 176 sayılı parsel ile genel kadastroda 1947 yılı orman kadastrosu sınırları içinde olduğu için tapulama dışı bırakılan alanların 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre tevhit ve ifrazıyla oluşmuş, 176 sayılı parseldeki payı nedeniyle ... ... ve S.S.... Yapı Kooperatifi adına tescil edilmiş, taksim ile tamamı S.S. ... Yapı Kooperatifi adına tescil edilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın, 3116 Sayılı Yasaya hükümlerine göre 1947 yılında yapılan orman kadastrosu sınırları içinde bırakıldığı;

-2- 2008/17507 - 2009/7744

1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve ilgili yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak belirlemesinin yapıldığı, 1978 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ancak, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, ... köyünde yapılan 2. madde uygulamasının ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, davaya konu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğinin yitirmediği belirlenerek, orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra, 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması soncu, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenip,

1. Ağustos 2007 tarih ve 8 sayılı YARGITAY KARARLAR DERGİSİNDE yayınlanan, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2006 gün ve 2006/14641-17945 sayılı kararında da açıklandığı gibi, makiye ayırma çalışması yapan komisyon yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun kurulmadığı gibi, yasa ve yönetmelik hükümlerine de aykırı çalıştığı, bu nedenle yaptığı makiye ayırma işlemine değer verilemeyeceği, yasa ve yönetmelik hükümlerine uyulmadan yapılan çalışma sonunda makiye ayrılan yerlerin tevzii işlemlerinin de yapılmadığı, makiye ayrılan yerlerde özel yasaları gereği oluşturulan tapu kayıtları dışındaki kayıtlar ile zilyetliğe değer verilmeyeceği,

2. ... Belediye meclisinin Masadağı etekleri ... ve ... bölgesinde 1/5000 ölçekli 23J, 22J, 21J, 22K, 21K, paftalarında yapılan revizyon plan çalışmalarına ilişkin 20.5.1996 tarih ve 31 sayılı kararının, ... 1. İdare Mahkemesinin 1998/74-1999/1274 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve bu iptal kararı ile çekişmeli taşınmazın ifraz edildiği, çekişmeli parsel(ler)in bulunduğu yer imarsız duruma düşmüşse de, bu parsellerin ifraz edildiği parsellerin, 2981 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyonda ifraz edilerek tapudaki sayfaları kapatıldığı gibi, çekişmeli parsel(ler)in tapudaki kaydının da henüz silinmediği, bu nedenle imar ve parselasyonun iptaline ilişkin kararın sonuca etkili olmadığı, sayfaları kapatılan parsellerin ihya edilmesi halinde, dava konusu parsel(ler) hangi parselden ifraz edilmişse, mahkemenin bu kararı ifraz parselinin geldisi olan parsel için de geçerli olacağından, kadastro parselindeki davalılar payının iptalen Hazine adına tescil edilerek, Mahkemenin kesinleşen kararının infazının yapılacağı,

3. Uzman orman ve ... bilirkişiler tarafından kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile arazi kadastrosu paftasının uygulanması sonucu dava konusu taşınmazın 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, taşınmaz daha önce yapılan orman kadastrosunun sınırları içinde olduğu halde, arazi kadastro ekiplerinin bu durumu göz önünde bulundurmadan, kısmen hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026 (E.M.Y.nın 934. İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanama olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (izhari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023 (E.M.Y.931 İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı,

4. 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı

-3- 2008/17507 - 2009/7744

4. 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı

-3- 2008/17507 - 2009/7744

aksine, 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri olmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararların yok hükmünde, buna dayanan tescilinde, M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu, Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin özel yasalarına tabii olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olup, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımızın, nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği(M.Y.- Md. 1025.(933)”, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında, orman rejimi dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı hususları gözetilerek, Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına,

Karar tarihinden sonra, 27.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5831 Sayılı Yasanın 5. Maddesiyle, 6831 Sayılı Yasaya eklenen Ek.10. Maddesi uyarınca, Orman Yasasının; 20.06.1973 tarih ve 1744 sayılı Yasayla değişik 2. Maddesi, 23.09.1983 tarihli 2896 ve 05.06.1986 tarihli 3302 Sayılı Yasalarla değişik 2. Madde 1. Fıkra (B) bendi uygulamaları ile orman sınırları dışına çıkarılan yerler, çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceğine, yasa hükmü“orman sınırları dışına çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren” denmek suretiyle, orman dışına çıkarma tarihine kadar geriye yürütüldüğüne, göre davalı tarafın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35891, Karar No: 2013/29765, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35891 E.  ,  2013/29765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı işyerinde 20.03.2007 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, 15.05.2012 tarihinde işine son verildiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının muhasebe elemanı olarak göreve başladığını, 15.05.2012 gün ve 382 sayılı yönetim kurulu kararıyla işine son verildiğini, davacının şifresiyle 700.555,72 TL'lik hayali bir alacak kaydedilerek kullanıldığını, konunun savcılık soruşturmasına konu edildiğini, belirterek feshin haklı sebeple yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmektedir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı şirketin dava dışı ... ...'ya isnad edilen eylemler sebebiyle zarara uğratıldığı, sözkonusu zararın davacının yaptığı denetimler sonucu sonradan ortaya çıktığı, davacının ödeme emrini muhasebe müdür yardımcısı sıfatıyla imzaladığı, ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/2. madde ve fıkrasına aykırı olarak davacı işçinin savunması alınmadan iş sözleşmesine son verildiği, bu itibarla davacının işe iadesi gerektiği kanaat ve sonucu ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi 15.05.2012 tarihinde davalı işverence, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi II.(e,ı) fıkrası kapsamında, murahhas üyenin hazırlamış olduğu 07 Mayıs 2012 tarihli üst yazı ile Yönetim Kuruluna sunulan ön rapor dikkate alınarak, 15 Mayıs 2012 tarihi itibariyle tazminatsız olarak sona erdirildiği belirtilerek feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre muhasebe müdür vekili olarak çalışan davacının görevi kapsamında aynı işyerinde çalışan ... ... ile birlikte şirket alacaklarının tahsili ve ödeme belgelerini hazırlamakla görevli davacının 08.02.2012 tarihli 2.520.530,16 TL tutarındaki EFT ve havale ile ilgili yaptığı incelemede, davalı şirketle ticari ilişkisi olmayan başka bir şirkete 700.555,70 TL tutarındaki bir hayali ödemenin aktarıldığı, bu işlemin muhasebe sorumlusu ... ...'nın yardımıyla yapıldığını belirlediği anlaşılmaktadır. Olayla ilgili Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesininin 2013/83 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan ceza yargılamasında muhasebe sorumlusu ... Akçay ile hayali alacak kaydını yaptığı diğer üçüncü şahısların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e,ı. maddesine dayanılarak haklı sebep iddiasıyla feshedilmiş olup, bu durumda aynı Kanun'un 19/2. maddesi uyarınca fesihten önce savunma isteme zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu sebeple, fesihten önce davacıdan savunmasının alınmadığı yönündeki mahkeme gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklandığı gibi davacınn hayali havale işleminde iştirakinin varlığı ispatlanmış değildir. Ancak, her ne kadar usulsüz işlem davacı tarafından sonradan yapılan denetimle ortaya çıkmış ise de havale miktarı sebebiyle ortaya çıkan zararın yüksek tutarda oluşu ve davacının denetim görevini zamanında gereği gibi yerine getirmediği dikkate alındığında, davalı işverence yapılan fesih bildiriminde davacının belirtilen davranışı fesih için haklı sebep ağırlığında olmamakla birlikte geçerli neden teşkil ettiği kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenler ve dosya içeriğine göre fesih geçerli sebebe dayandığından, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 2.411,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 19.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8842, Karar No: 2019/16910, Tarih: 25.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8842 E.  ,  2019/16910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı sanık ...’ün yolda okuldan tanıdıkları mağdurlar ... ve .... ile karşılaştıkları, suça sürüklenen çocuk ...’nın “bir sık bakalım ne olacak” demesi üzerine sanık ...’nin elindeki biber gazını mağdurlara doğru sıktığı ve mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına neden olduğuna dair iddia ve kabul ile suça sürüklenen çocuğun bu yöndeki ikrarı karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/584, Karar No: 2012/1840, Tarih: 13.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/584 E.  ,  2012/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen İstanbul 6. Sulh Hukuk davada Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 tarih ve 2008/872-2009/1505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvvekili şirketin davalıya ait ampul emtiasının Türkiye'den Rusya' ya taşınması işini üstlendiğini, davalı tarafça navlun bedelinin ödendiğini, ancak aracın boşaltma noktasında beklemesine bağlı 4.900 USD demuraj ve park ücretini yanlış gümrüğe gidilmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle ödemediğini, başlatılan takibe de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, % 40 icra inkar tazminatı tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın Smolensk Gümrüğüne girmesi gerekirken buradan 200 km uzaklıktaki daha önce kararlaştırılmayan GTT Service adlı bir başka gümrüğe girdiğini, bu nedenle yükün alıcıya tesliminin geciktiğini ve bekleme nedeniyle demuraj ve park ücreti bedelinin ortaya çıktığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, aracın normal güzergahı takip ederek 12.03.2008 tarihinde ulaşma mahalli Slomensk'e vardığı, varma yerinde 17.03.2008'de yükün işlem servisine teslim edildiği, boşaltma işlemine rağmen aracın çıkışına 07.04.2008 tarihinde izin verildiği, davacı aracının 24 gün ücreti icap ettirecek bekleme yaptığı, iki günlük serbest sürenin düşümü ile davacının 3.300 USD alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.300 USD'nin fiili ödeme tarihindeki TL değeri üzerinden itirazın iptaline, asıl alacağı takip tarihinden faiz uygulanmasına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,45 TL temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına,13/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.