muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3633, Karar No: 2023/6431, Tarih: 17.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3633 E.  ,  2023/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/978 E. 2022/1339 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (Mağdur sayısınca)

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinden verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2019/46 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davalarının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/978 Esas, 2022/1339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvunusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurelerin aynı okulda öğretmen olan sanığın kendilerine yönelik eylemlerini açıklıkla ifade ettikleri, aynı okulda öğrenci olan bazı tanıkların da mağdureleri doğruladıkları, iddianameye konu olaylar öncesinde mağdureler ile sanık arasında herhangi bir husumet bulunmadığı, bu itibarla mağdurelerin beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, pedagog bilirkişilerin mağdurelerin beyanlarına itibar edileceğine dair tespitleri de nazara alındığında sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hakkında beraat kararları verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Mağdurelerin ... Sağlık Meslek Lisesi 10/A sınıfında öğrenci oldukları, sanığın ise aynı okulda tarih öğretmeni olarak görev yaptığı ve mağdurelerin bulundukları sınıfın derslerine de girdiği, 2011 yılının eğitim-öğretim dönemi başlarında sanığın mağdureleri okulun arka bahçesinde yanına çağırarak bir bankın üzerinde yanına oturttuğu, iki elini de mağdurelerin omuzuna atarak cinsel amaçla mağdure ...'ü sol kulağından, mağdure ...'i de boynundan öptüğü, öğrencilere merkezkaç kuvvetini anlattığı bir derste, mağdure ...'i tahtaya kaldırarak kendisinden hızlı bir şekilde dönmesini istediği, bu esnada mağdureye, "Eteğin açılırsa daha iyi anlaşılır" şeklinde sözler söyledikten sonra cinsel amaçla mağdurenin bacaklarına dokunduğu iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; mağdure ...'ün aşamalardaki çelişkili beyanları, temyiz dışı mağdure ...'in mağdureler ile çelişen beyanları, temyiz dışı mağdure ... tarafından aşamalarda gelişen soruşturma aşamasında bahsetmediği sınıf ortamında gerçekleştiği belirtilen yeni iddialar ortaya atılması, bu hususun sınıfta gerçekleşmesi nedeniyle okulun arka bahçesindeki olayın aksine, bu eyleme ilişkin tanıklık yapabilecek kişilerin de bulunmasına rağmen, soruşturma evresinde bu hususu ileri sürmemesinin şüphe doğurduğu, okulun arka bahçesindeki eylemi gören ve tarafsızlığından şüphe duyulmayacak başkaca tanık anlatımının bulunmadığı, mağdure ...'ün savcılıktaki ek beyanı, sanığın okulun arka bahçesinde, öğretmen meslektaşlarının ve diğer öğrencilerin kendisini görmesinden endişe duymaksızın, her iki elini boyunlarına dolamak suretiyle öperek cinsel istismarda bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olması hususu ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa üzerine suç atıldığına dair şüphenin kuvvetlendiği, sanığa isnat edilen diğer suçlamalar yönünden, mağdureler ile aynı sınıfta okuyan öğrencilerin tanık sıfatıyla tespit edilen beyanları dikkate alındığında, birtakım tanıklar, mağdurelerin ile paralel ifade verdiği hâlde, diğer bazı tanıkların, üstelik sanığa isnat edilen, sınıf içerisinde derste söylediği iddia edilen sözlerin ve merkezkaç kuvvetini anlattığı bir derste mağdure ..

...'i tahtaya kaldırdıktan sonra kendisine "Eteğin açılırsa daha iyi anlaşılır" deyip cinsel amaçla mağdurenin bacaklarına dokunması biçimindeki eylemin hatırlanmamasına olanak bulunmadığı hâlde, sanığın böyle bir eylemine şâhit olmadığını beyan ettikleri, bazı tanıkların sanığın kendilerini çocukları gibi sevip şefkat gösterdiğini, mağdurelerin bu durumu yanlış anlamış olabileceklerini, öğretmenleri olan sanığın böyle bir eylem gerçekleştirebileceğine ihtimâl vermediklerini belirttikleri, olay tarihinde okulda öğretmenlik yapan tanıkların da sanık ile ilgili disiplin soruşturması yürütmek üzere müfettiş gelmeden önce olaylar hakkında herhangi bir bilgilerinin olmadığı, mağdurelerin öğrenim gördükleri 10/A sınıfında sınıf öğretmenliği ile rehber öğretmenlik yapan ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanda bulunmalarını gerektirir herhangi bir neden bulunmayan tanıklar ... .... ve ... .... ile okul müdürü ile müdür yardımcıları olan tanıkların, görev yaptıkları süreçte mağdurelerin veya sınıftaki çocuklardan birinin sanık ile ilgili herhangi bir şikâyette bulunmadıklarını belirtmeleri, sanığın sınıfta işlediği eylemlerin niteliğine ve okul içinde yayılmamasının mümkün olmamasına nazaran sanığın lehine şüphe doğurduğu, bu husus sanığın disiplinli bir öğretmen olduğuna, mağdurelerin içinde bulundukları sınıfın ise disiplin yönünden sorunlu bir sınıf olduğuna, kurallara uymakta yeterince istekli olmadıklarına, mağdurelerin ise öne çıkmayı ... çocuklar olduğuna dair beyanlar ile birlikte değerlendirilerek sanık lehine şüphe oluştuğu gerekçesiyle hakkında beraat kararları verildiği anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/978 Esas, 2022/1339 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10655, Karar No: 2011/15642, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10655 E.  ,  2011/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli 135 ada 1 parsele ekli 21.07.2006 tarihli kadastro komisyon tutanağından 135 ada 1 parselin 6750,43 m2 yüzölçümüyle orman vasfıyla Hazine adına tespitine, geriye kalan ve krokide 135/1-A ile gösterilen 22855,58 m2'lik kısmın ise Kadastro Ekibince 3402 sayılı Yasa gereği sınırlandırılması ve tespitinin yapılmasına karar verildiği anlaşılmakta olup, Kadastro ekibince komisyon kararında 135/1-A ile gösterilen 22855,58 m2'lik kısma yönelik ne tür bir işlem yapıldığı kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 134 ada 1 parsele ilişkin kadastro tespit tutanak örnegi ile eğer itirazlı ise dava dosyasının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7565, Karar No: 2012/13667, Tarih: 23.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7565 E.  ,  2012/13667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 06.03.2012 gün ve 304-31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı vekili, 06.11.2012 tarihli dilekçesi ve dilekçesine ekli müvekkilinin talimatı doğrultusunda temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz dilekçesinin REDDİNE, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11890, Karar No: 2013/13324, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11890 E.  ,  2013/13324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalanan aracın, alkollü olarak kullanılması sırasında 06.08.2006 tarihinde bir bisiklet sürücüsüne arkadan çarptığını, kaza sonucu yaralanan bisiklet sürücüsüne 15.979,00 TL tazminat ödendiğini, bu tazminatın rucuan tahsili amacıyla davalı hakkında ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının, borca itiraz etmesi üzerine icra takibinin durduğunu belirterek 15.979,00 TL asıl alacak ve 1.020,47 TL işlemiş faiz toplamı 16.999,47 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelmediği, meydana gelen kazada, bisiklet sürücüsünün de kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi incelemesine göre; “ kazanın, salt alkolün etkisi ile meydana gelmediği, olayın meydana gelmesine bisiklet sürücüsünün de kusurlu davranışının etken olduğu…” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere, özellikle eldeki bu dava için güçlü delil niteliğinde bulunan ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ceza dava dosyasında belirlenen maddi olgulara ve olayın meydana gelmesinde sigortalı aracın alkollü sürücüsünün yanı sıra bisiklet sürücüsünün de kusurlu davranışının etken olmasına göre davanın reddine karar verilmiş olması doğru görüldüğünden, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 3.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11645, Karar No: 2010/8041, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11645 E.  ,  2010/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :27.05.2009

No :182-413

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin Özel Sağlık Hizmetleri veren bir tıp merkezi olduğunu ve işin gereği olarak bir çok hassas elektrikli tıbbi cihazların bulunduğunu 14.11.2006 tarihinde elektrik akımında aniden meydana gelen voltaj değişikliği sonucu müvekkilinin bazı elektronik cihazlarında arıza meydana geldiğini bu olaydan davalının sorumlu olduğunu belirterek meydana gelen maddi zararın faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkilinin bir kusuru olmadığını, 14.11.2006 tarihinde davacıya ait tıp merkezinin bulunduğu dava dışı firmaya ait binada elektrik giriş patlaması meydana geldiğini bu nedenle nötr iletkenine elektrik geçtiği ve arızanın bu nedenle oluştuğunu davacının toprak akım rölesi kullanamadığını bu rölenin kullanımının zorunlu olduğunu olaydan davacının sorumlu bulunduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda,taraflar arasında elektrik aboneliğine ilişkin sözleşme imzalandığı, 14.11.2006 tarihinde meydana gelen ani voltaj değişikliği sonucu davacıya ait tıp merkezinde bulunan bazı tıbbi cihazların arızalandığı bu olay nedeniyle davalının %40 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14300, Karar No: 2016/15154, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14300 E.  ,  2016/15154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli , iletim ve dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 50 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 14.051,44 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; müvekkili şirketin ikametgahının ... olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava yetkisiz mahkemede açıldığı için yetki itirazında bulunduklarını, davaya konu kayıp kaçak bedellerinin kurul kararlarına istinaden alındığını, bir kamu kuruluşu olan EPDK'nın aldığı düzenleyici bir işlem olan ve ülke genelinde uygulanan kayıp kaçak bedeline ilişkin davalarda görevli mahkemenin ilk derece mahkemesi olarak Danıştay olduğunu, davacının her şeyden önce düzenlemenin iptali için Danıştay'da dava açması gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep kısmının açık olmadığını, bu noktada davacıya kesin süre verilmesi gerektiğini, Danıştay 13. Dairesi'nin 2011/689 esas, 2015/1260 karar sayılı ve 31/03/2015 tarihli kararıyla yeni bir hukuki durum tespiti yapıldığını, davaya dayanak yapılan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen bu kararla kayıp kaçak ya da başka isimler altında alınan bedellerin mevzuattan alınan yetkiye dayandığının ve hukuka uygun olduğunun sabit olduğunu, dava konusu ödeme kalemlerinin EPDK tarifeleriyle düzenlendiğini, idari düzenleme niteliğindeki EPDK tarifelerinin iptal edilmedikleri sürece herkes için bağlayıcı olduğunu, lisans sahibi şirketlerin tarifeyi değiştiremeyecekleri gibi tarifede yer almayan bir bedeli tahsil etme veya düzenlenen tarifeler kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaklarını, kayıp kaçağın bir maliyet unsuru olduğunu, bu unsurun

tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

tüketim fiyatları içine yayılmadan şeffaf bir şekilde gösterilmesinin onun maliyet kalemi olması özelliğini değiştirmediğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli bedeli , iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.