muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7125, Karar No: 2008/6609, Tarih: 24.10.2008

./..

2008/7125-6609 Sh:2

edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tesbit edilecek taraf tanıkları ve huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dayanılan vergi kaydı uygulanıp kapsamı belirlenmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutlar için özellikle de doğu hududunda okunan “...” ve güneyde okunan “...” in belirlenmesi açısından taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, vergi kaydının mülkiyet belgesi olmaması nedeni ile zilyetlik ile birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği gözönüne alınarak bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın ilk maliki, intikali ve tasarruf şekli hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, vergi kaydının kapsamı ile taşınmaz üzerindeki zilyetlik durumu tereddüde yer bırakmayacak şekilde saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yargılama boyunca dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, teknik bilirkişiye uygulanan vergi kaydının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, taşınmazın niteliğinin ve zilyetlik durumunun belirlenmesi hususunda komşu 74, 75, 148 ve 185 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanakları ile dayanağı kayıtlardan da yararlanılmalı vergi kaydının taşınmazı tümüyle kapsamadığı ve 3402 sayılı Yasa'nın 14.maddede öngörülen diğer koşulların gerçekleştiği sonucuna varılması halinde miktar fazlası nedeniyle 14.maddede öngörülen sınırlamalar yönünden de araştırma yapılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 24.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6115, Karar No: 2019/13815, Tarih: 27.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6115 E.  ,  2019/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yakın mesafeden tabanca ile katılanın bacaklarına doğru üç kez ateş ederek, Trabzon Adli Tıp Şubesinin 27.06.2012 tarihli raporunda belirtildiği üzere, ''sağ uylukta 4 adet, sol uylukta 2 adet kurşun deliği mevcut, femoral arter ve profundal femoral ven yaralanması, sağ femurda deplase multıple parçalı fraktür sebebiyle ağır (5.) derecede kemik kırığına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak'' şekilde yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli hali (TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddeleri) ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, darbe sayısının çokluğu ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16000, Karar No: 2014/6571, Tarih: 26.05.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16000 E.  ,  2014/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/11391

Mahkemesi : Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07.04.2011

Numarası : 2010/482 - 2011/341

Suç : İftira

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Cumhuriyet savcılığına verdiği 30.04.2010 tarihli dilekçede katılanlara herhangi bir borcunun bulunmadığını, senet verdiğini hatırlamadığını, imzalar kendisine ait olsa bile çok eskiden boş olarak vermiş olabileceğini, senet üzerindeki imza dışındaki hususların sonradan yazıldığını belirtmesi ve dosya kapsamında yer alan ekspertiz raporunun senet üzerindeki tanzimle ilgili el yazılarının kimin eli ürünü olduğunun yazı örneğinin az ve yetersiz olması nedeni ile incelenemediğinden değerlendirilemediğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacıyla; senet üzerindeki yazı ve tarihlerin sanık ya da katılanların eli ürünü olup olmadığı, imzaların atıldığı aynı kalem ile yazılıp yazılmadığı hususlarının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden rapor alınıp temyiz dilekçesine ekli 20.10.2004 tarihli sözleşme de taraflara açıklattırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın Anayasal şikayet hakkını kullanıp kullanmadığı hususu da tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26914, Karar No: 2015/3100, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26914 E.  ,  2015/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19831, Karar No: 2024/4032, Tarih: 18.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/19831 E.  ,  2024/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/527 E., 2022/492 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/220 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2020/527 Esas, 2022/492 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.09.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Talimatla para yatırılmadığına,

3. Eylemlerin yardım kapsamında değerlendirilemeyeceğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın talimat tarihiyle uyumsuz tarihte katılım hesabı açarak Bankanın TMSF’ye devrinden sonra hesapta parasını tutmaya devam ettiği görülmekle tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde hakkında herhangi bir delil bulunmayan, talimat tarihiyle uyuşmayan tarihlerde katılım hesabı açan, Bankanın TMSF’ye devrinden sonra 2016 yılında da hesabında para tutmaya devam ettiği görülen, böylelikle silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği sabit olmayan sanığın CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmuştur.

2-Kabul ve uygulamaya göre ise,

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun şartlarını taşıdığı kabul edilen sanığın incelenen dosya kapsamı ve delillere göre, yaptığı yardım konusunun değer ve önemi uygulanan kanun maddesinin amaç ve gerekçesiyle orantılılık ilkesi çerçevesinde belirlenen ceza üzerinden dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun şekilde makul oranda bir indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle indirimin derecesinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2020/527 Esas, 2022/492 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21433, Karar No: 2014/7226, Tarih: 15.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21433 E.  ,  2014/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın çaldığı bir kısım paranın soruşturma aşamasında babası Halil Karataş tarafından yakınıcıya verilmek üzere kolluğa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TC. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekilllerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7774, Karar No: 2018/1437, Tarih: 27.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7774 E.  ,  2018/1437 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada .... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/02/2015 gün ve 2014/319-2015/44 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/03/2016 gün ve 2015/7584 - 2016/ 2602 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacilar vekili, müvekkillerin "..." ibareli, 5, 29 ve 44.sınıf ürün ve hizmetleri içeren, 2008/61903, 2007/23962, 2008/61902 no'lu, tanınmış markaların sahibi olduklarını, davalının 30/03/2012 tarihli, 3, 5 ve 29. sınıftaki ürünleri içeren, 2012/30625 no'lu " ....." ibareli marka tescil başvurusuna tanınmışlık, iltibas, önceye dayalı üstün hak sahibliği, kötüniyet vakıalarına dayanılarak itirazda bulunduklarını ancak, "diş bakım ürünleri, aşındırıcı ürünler (zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar dahil), parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap v.b. İçin)" ürünleri bakımından itirazlarının reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin tanınmış marka tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturacağını ileri sürerek, TPE YİDK'in 2014/M-7889 sayılı kararının iptali ve tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinin talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 09/03/2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/62, Karar No: 2016/14142, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/62 E.  ,  2016/14142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; kayıp kaçak bedelinin iptaline, abone tarihi ile sınırlı olmak üzere 10 yıl geriye dönük olarak (dava tarihinden itibaren) kendisinden tahsil edilen bedelin yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesini istemiş, 16.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 14.130,24TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne, 12.177,13 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geriye kalan ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.