muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8985, Karar No: 2018/720, Tarih: 07.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8985 E.  ,  2018/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko poliçesi sigortalı bulunan dava dışı ...Kozmetik San. Ve Paz.Ltd. Şti'ne ait olan aracın yaya ...'un K.T.K 'da yer alan yayaların asli kusurundan olan yola birden çıkmak kusurunu ihlal etmesi suretiyle 23/12/2010 tarihinde ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davacı şirkete yapılan hasar ihbarına müteakip yaptırılan ekspertiz raporuna istinaden 17/2/2011 tarihinde 4.006,70TL hasar miktarının ödendiğini, yaya ...'un mirasçıları olan davalılar aleyhine 4.006,70TL rucüen tazminat alacağın ödeme tarihi olan 17/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili için... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2012/26825 sayılı dosyası ile takip yapıldığını borçlu ... mirasçıları tarafından borca itiraz edildiğini belirtmekle davalılar tarafından yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin zarar sorumlusu olduğu iddia edilen yayanın mirasçılarından rücuen tahsili istemine dayanan itirazın iptaline ilişkindir. Kaza tespit tutanağı ile; davalıların murisinin yola birden çıkmak kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir. 12.05.2014 havale tarihli bilirkişi raporuna göre; davalıların murisinin kazanın meydana gelmesinde yüzde 75 oranında kusurlu olduğu, davacıya

Dava, kasko sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin zarar sorumlusu olduğu iddia edilen yayanın mirasçılarından rücuen tahsili istemine dayanan itirazın iptaline ilişkindir. Kaza tespit tutanağı ile; davalıların murisinin yola birden çıkmak kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir. 12.05.2014 havale tarihli bilirkişi raporuna göre; davalıların murisinin kazanın meydana gelmesinde yüzde 75 oranında kusurlu olduğu, davacıya

sigortalı araç sürücüsünün yüzde 25 kusurlu olduğu belirlenmiştir. Ceza dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporu ile; davalıların murisinin kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacıya sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu belirlenmiştir. Dosya kapsamında alınan ... Ulaştırma Anabilim Dalı Öğretim Üyelerinden alınan heyet bilirkişi raporunda da davalıların murisinin kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacıya sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu belirlenmiştir. Mahkemece; kazanın meydana geliş şekli ile sürücünün de kusurlu olduğunun kabulü gerektiğini ve meydana gelen olay neticesinde yayanın vefat etmiş olması nedeniyle yayanın mirasçılarının uğramış olduğu zarar ile davacının zararı kıyaslandığında, zararı tazminden sorumlu tutulmalarının hakkaniyete uymayacağı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davacı kasko sigorta şirketi, sigortalısına ödediği zararın zarara sebep olan yayanın kusuru oranında rücu edebilecektir. Dosya kapsamında davalıların murisi yaya ...'un kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporları bulunmasına rağmen dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10532, Karar No: 2010/9951, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10532 E.  ,  2010/9951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan .... Koll.Şti. Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı murisinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle davacının uğradığı maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile 47.650.41 TL maddi zararının 08.08.2001 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacının murisi ve eşi sigortalı ... ’ın öldüğü iş kazasında sigortalının % 25, davalı işverenlerin % 75 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Tazminatın belirlenmesinde; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılıklı kusur oranları Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu tartışmasızdır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak ıskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 ıskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar ( aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar ( pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminat hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. Malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığının kabulü isabetsiz olur. Kaldı ki sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup tamamen uzun vadede ki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde) asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir.

Cismani zararlarda kural olarak zarar olay tarihinde gerçekleşmiş olduğundan zararın hesaplanmasına olay tarihinden ve olay tarihindeki değer üzerinden başlanmalıdır.

Somut olayda, davacının pasif dönem maddi zararı hesaplanırken asgari ücret yerine ortalama emekli aylığı üzerinden hesap yapılması ,öte yandan, 22.09.2008 tarihli belgede peşin sermaye değerinin 13.344.10 TL olarak bildirilmesine, 13.11.2008 tarihli belgede ise 13.436.39 TL olarak bildirilmesine rağmen bu iki bildirim arasındaki çelişkinin giderilmemesi ve davacı 47.650.00 TL maddi tazminat talep etmesine rağmen mahkemece HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 47.650,41 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş olması isabetsizdir.

Yapılacak iş; davacının pasif dönem maddi zarar hesabını bilirkişiye asgari ücret üzerinden yaptırmak, bildirilen peşin sermaye değerleri arasındaki çelişkiyi gidererek karar tarihine en yakın döneme ait peşin sermaye değerini Kurumdan sormak ve davacının talebini aşmayacak şekilde sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalı ... Kolektif Şirketinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Karadenizliler Koll.Şti.'ne iadesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3253, Karar No: 2018/8595, Tarih: 05.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3253 E.  ,  2018/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'a gerekçeli kararın daha önce bildirdiği adrese, asker olduğundan bahisle .... isimli kişiye tebliğ edildiği, ancak askeri şahıslara tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14.maddesine göre kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiğinden, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; öncelikle sanığın gerekçeli kararın tebliği tarihinde asker olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre asker olduğunun belirlenmesi halinde, gerekçeli hükmün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, terhis olması durumunda ise bilinen son adresi esas alınarak, bilinen son adresinin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılır ise, MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek; ayrıca o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ...'ın yanı sıra sanık ... hakkında da konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmamasına da yönelik olduğu halde, sanık ... hakkında da konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulmamasına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ile ilgili tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulmamasına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1031, Karar No: 2025/4474, Tarih: 10.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1031 E.  ,  2025/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 22.05.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/437 E., 2024/1483 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.05.2024 tarihli ve 2023/437 Esas, 2024/1483 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar

ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 22.05.2024 tarihli ve 2023/437 Esas, 2024/1483 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20358, Karar No: 2012/1887, Tarih: 09.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/20358 E.  ,  2012/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ceza yargılamasında sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli kanıtların elde edilmesi gerekmektedir. Bir olayda az da olsa gerçekleşme şekli konusunda şüphe var ise, bu durum sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü tesis edilemez. Aksi halde ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri olan kuşkudan sanık yararlanır ilkesine aykırı davranılmış olur. Yüksek de olsa varsayıma davranılarak maddi gerçek kesin ve şüphe götürmez biçimde tespit edilmeden cezalandırılma yoluna gidilemez. Dosya kapsamına göre sanık hakkında üç ayrı yakınana karşı 9 kez yağma suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Yağma olaylarının yakınanların arkadaşı ...’ın sanık tarafından bıçaklanması üzerine bu olay nedeniyle alınan ifadelerinde ortaya çıktığı, yakınan Tayanç’ın hazırlıkta soruşturması sırasında, sanığın mahallede çocuklardan zorla para aldığını, kendisinden de zaman zaman 1-2 TL para aldığını vermediği zaman bıçak çekerek korkuttuğunu, mahkeme aşamasında ise sanığın zaman zaman kendisinden 1-2 TL para istediğini ancak bıçak çekme ve tehdit olayının olmadığını, sorulması üzerine de sanığa 1-2 kez para verdiğini söylediği, diğer yakınanların da benzer yönde beyanlarda bulunmakla birlikte yakınan Selim’in hazırlık soruşturmasında 7-8 kez para verdiğini söylemesine rağmen, mahkeme aşamasında ise 4 kez para verdiğini belirttiği, yakınan ...’nin ise hazırlık aşaması sırasında sanığın zaman zaman para istediğini, mahkeme aşamasında ise sorulması üzerine 3 kez para verdiğini ifade ettiği, bu bağlamda olayların her birinin ne zaman ve ne şekilde gerçekleştiği, sanığın üzerlerindeki paraları tehdit ya da bıçak çekerek mi aldığı, üzerlerindeki para miktarı ile sanığın ne kadar istediği ve ne kadarını aldığı, olayların yakınanların arkadaşlarının bıçaklanması ile ortaya çıktığına göre bu zamana kadar gerek ailelerine gerekse kolluk güçlerine neden bildirilmediği hususları sorularak ve yakınanların ifadeleri arasındaki içsel çelişkilerin de duraksamaya yer vermeyecek şekilde giderilip saptanmasından sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Sanığın bozma kararına esas ilk hükümdeki ceza miktarı bakımından 1412 sayılı Yasanın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9662, Karar No: 2018/3686, Tarih: 05.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9662 E.  ,  2018/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek verilen hapis cezasının TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, adli para cezası seçilerek, sonuç ceza adli para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa kararda TCK'nin 86/2, 86/3-a-e, 62. maddeleri uyarınca belirlenen sonuç ceza yazım hatası yapılarak 4.500 TL yerine 5.500 TL adli para cezası şeklinde yazılmış ise de; gerekçeli kararda hüküm kısmında doğru uygulama ile sonuç cezanın 4.500 TL adli para cezası olarak yazıldığı ve yazım hatasının düzeltildiğinin gerekçede belirtildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10352, Karar No: 2017/4961, Tarih: 03.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10352 E.  ,  2017/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu ... plaka sayılı araç ile ... Köyünden ... istikametine ilerlerken ... Köyü ... mezrasına yaklaşık 1 Km kala yolun virajlı ve tepe üstü kısmına geldiği sırada sonradan fark ettiği ve herhangi bir yol çalışması olduğuna ilişkin uyarı işareti ve levhası konulmamış yola mıcır dökülmesi sonucu mıcırın etkisiyle aracın kontrolünü kaybetmesi sonucu araçta maddi hasar meydana geldiğini, ... 1. Sulh Hukuk mahkemesinin 2011/105 D.İş. Sayılı dosyası ile araçtaki hasarın tespit edildiğini ve karayolunun yapım ve onarımından sorumlu olan davalının kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu belirterek, araçta meydana gelen 5.700,00 TL hasar bedeli, aracın kullanılmaması sebebiyle uğranılan 600,00 TL maddi zarar ve 300,00 TL tespit masrafları olmak üzere toplam 6.600,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde davacı araç sürücüsünün aracın hızını, teknik özelliklerine ve yol, hava ve trafik durumlarına göre ayarlamadığından dolayı kazanın meydana geldiğini ve müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

... 1. İdare Mahkemesinin görevsizlik kararı ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen karşı görevsizlik kararı uyarınca Uyuşmazlık Mahkemesinin 28.09.2015 tarih ve 2015/597 esas, 2015/609 sayılı kararı ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın meydana gelmesinde davacının herhangi bir kusurunun olmadığı, davalı idarenin %100 oranında kusurlu ve kaza nedeniyle davacının aracındaki hasar bedeli 5.700,00 TL, hasarlı aracın kullanılamaması nedeniyle zarar 450,00 TL olmak üzere davacının toplam 6.150,00 TL zararı ve 300,00 TL tespit masrafı olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile; hasar ve yoksun kalınan zarar miktarı olan toplam 6.150,00 TL'nin kaza tarihi 27.04.2011 tarihinden itibaren, tespit masrafı olan 300,00 TL'nin tespit tarihi olan 27.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusura ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4385, Karar No: 2022/386, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4385 E.  ,  2022/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'in idaresindeki otomobil ile iki yönlü yolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybedip takla atarak 4,5 metre yükseklikten okul bahçesine düştüğü, aracındaki yolcunun ölümüne tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.