muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/980, Karar No: 2013/2208, Tarih: 07.02.2013

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un .... maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesi, davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı doğrultusunda alınan işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı taraf feshe dayanak olan, genel kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının çalıştığı işyerinin neresi olduğu, kapatılıp kapatılmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri ... bildirgeleri, davalı işyerine ait tasarruf tedbiri alınmasına sebep olan fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren bilançolar getirilmeli, işyerinde keşif yapılarak, özellikle işletmenin faaliyet alanını ve ... organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı yeniden ile inceleme yapılmalı ve feshin yukarda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3008, Karar No: 2015/3785, Tarih: 30.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3008 E.  ,  2015/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. Ş.. ile davalı S.. S.. vs. arasındaki davadan dolayı Seferihisar Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.02.2015 gün ve 2014/5-2015/62 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin görev alanında kalmaktadır. 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi ile 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca mahkeme kararının temyizen incelenmesinde görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3855, Karar No: 2022/10078, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3855 E.  ,  2022/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile re'sen yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün re'sen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15086, Karar No: 2009/4527, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15086 E.  ,  2009/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı araç davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı araçta üretim hatası bulunduğunu öne sürerek, ödediği bedel olan 71.763.51 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davalının temyiz dilekçesi davacıya, 22.10.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı 4.11.2008 tarihinde katılma yolu temyiz etmiştir. Katılma yolu ile temyizde, temyiz süresi 10 gündür. Karar 22.10.2008 tarihinde temyiz edilmiş olup, temyiz süresinin son günü 3.11.2008 tarihidir. Kararın tebliğ ve temyiz tarihi nazara alındığında süresinde olmayan davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı aracın ayıplı olduğu iddiası ile ve bedel iadesi talebiyle, bu davayı açmıştır. Davalı ise, aracın ayıplı olmadığını, davacının kaza yapıp aracı hasara uğratması nedeniyle arızaların meydana geldiğini, savunmuştur. Dosya kapsamından aracın davacı kullanımındayken kaza yaptığı hususu sabit olduğu gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, aracın davacı kullanımındayken kaza yaptığı, belirlenmiştir. Ancak kazanın araçta belirlenen arızalara ve ayıplara yol açıp açmadığı ve bu arızaların kullanıcı hatasından meydana gelip gelmediği, açıklanmamıştır. Olayın aydınlanması için öncelikle aracın kaza yapmasına, araçtaki ayıpların neden olup olmadığı ve bu

ayıpların kullanıcı hatasından (kaza nedeniyle) meydana gelip gelmediği, araştırılmalıdır. Eğer kullanıcı hatası yoksa ve kazada araçtaki ayıplar nedeniyle meydana gelmiş ise, bunun sonuçlarına davalının katlanması ve aracın bedelinin iadesine karar verilmesi gerekir. Şayet kaza araçtaki ayıplardan meydana gelmemiş veya araçtaki arızalar kaza nedeniyle meydana gelmiş ise, kullanıcı hatası olduğunun kabulü ile artık ayıplı bir araç bulunmadığı ve iade şartları gerçekleşmediğinden, davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Araç davacının elideyken meydana gelen kaza nedeniyle, araçta meydana gelen değer kaybının da, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi ve bedel iadesine karar verilmesi halinde, bu miktarın bedelden indirilmesine karar verilmesi gerekirken, bu hususun da gözönünde buludurulmaması, bozma nedenidir.

3-Araç davacının elideyken meydana gelen kaza nedeniyle, araçta meydana gelen değer kaybının da, konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi ve bedel iadesine karar verilmesi halinde, bu miktarın bedelden indirilmesine karar verilmesi gerekirken, bu hususun da gözönünde buludurulmaması, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin reddine, ikinci ve üçüncü bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16160, Karar No: 2015/3332, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16160 E.  ,  2015/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15818, Karar No: 2015/14501, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/15818 E.  ,  2015/14501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5829, Karar No: 2018/688, Tarih: 22.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/5829 E.  ,  2018/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 25/12/2014 tarihli raporuna göre işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan sanık hakkında TCK'nin 32/2. maddesinde düzenlenen ceza indirimine ilişkin hükmün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde; "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/7248, Karar No: 2013/10249, Tarih: 17.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7248 E.  ,  2013/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2002 yılında boşandıklarını, müşterek çocukları ....'nın velayetinin davalı anneye bırakıldığını ve çocuk için iştirak nafakasına hükmedildiğini, 2007 yılında ....'nın .....Lisesi'nde okumaya başlaması nedeniyle ...'den davacı babasının yaşadığı ...'a geldiğini, bu süreçte ....'nın okul parasını, servis ücretlerini, diğer tüm ihtiyaçlarını müvekkilinin karşıladığını, davalı ile şifahi olarak yapılan anlaşma nedeniyle çocuğun ihtiyaçlarını karşılayan müvekkilinin bu döneme ilişkin iştirak nafakasını ödemediğini; davalının şifahi anlaşmaya uymayarak ödenmeyen nafakaların tahsili için müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, müvekkilinin cebri icra tehdidi altında ödemeyi yapmak zorunda kaldığını iddia ederek; 9.140,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; 4.481,36 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı TBK'nın 78/2. maddesinde (818 Sayılı BK'nın 62/2. m) ahlaki bir ödevin yerine getirilmiş olmasından kaynaklanan zenginleşmelerin geri istenemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu bağlamda; davacının çocuğu için bir takım harcamalar yapması, ahlaki bir görevin yerine getirilmesi mahiyetinde olup, TBK'nın 78/2 gereğince talep edilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ödeme belgelerinin asıllarının davacı tarafça ibraz edildiği, okul servis ücreti, okul ücreti ve okula bağışın davacı tarafından yapıldığı gerekçesi ile bu ödemelerin nafaka borcundan mahsubuna karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16279, Karar No: 2014/313, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16279 E.  ,  2014/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/04/2012 gün ve 2009/379-2012/252 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.07.2013 gün ve 2012/15621 - 2013/14181 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalı nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, 20/09/2008 ve 08/01/2009 tarihinde meydana gelen aşırı yağmur sebebiyle iş yerinde zarar meydana geldiğini, ancak zararın davalı tarafından teminat dışı olduğu gerekçesiyle tazmin edilmediğini ileri sürerek 16.861,08 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu zararın, izolasyon eksikliğinden meydana gelmesi sebebiyle, Yangın Sigortası Genel Şartları uyarınca teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 20/09/2008 tarihinde meydana gelen hasarın aşırı yağış sonucu meydana geldiği, 08/01/2009 tarihli hasarında, çatı izolasyonu yetersizliği nedeni ile meydana geldiği, 20/09/2008 tarihinde sigortalı işyerinde hasar oluşturan olay sonucu gerekli onarımların yapılmaması halinde, benzer nitelikte bir doğa olayı sonunda yine hasar meydana gelebileceğinin herkesçe öngörülebilir olduğu, davacının gerekli onarımı yaptırmadığı bu nedenle ikinci hasarın teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ilk hasar sebebiyle meydana gelen zarar miktarı olan 9.831,47 TL'nin tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.07.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

52,40 KDH

50,15 KDPH

01,95 KDBH

228,00 Ceza-13.01.2014 -
Yargıtay — Esas No: 2016/17553, Karar No: 2017/8965, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17553 E.  ,  2017/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli başta olmak üzere bir çok haksız ve dayanaksız tahsilatlar yaptığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini ana para olarak 3.123TL’ye, yasal faiz olarak da 331,15 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp kaçak bedelinin tahsiline ilişkin düzenleme yapma, tarife belirleme yetki ve görevinin.....'ya ait olduğunu; ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin.....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.