muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7210, Karar No: 2014/1564, Tarih: 04.03.2014

Bu kez, davacı vekili, davalı F.. D.. ve A. E.vekili, davalı H.. H.. karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekillerinin ve H.. H..'ın tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Dava, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna ilişkindir. Mahkemece, emlak ve çevre temizlik vergisi yönünden, kooperatife ait konutların tamamlanarak ortaklara teslim edilmesine rağmen çeşitli nedenlerle halen kooperatif üzerinde görülen 216 daireye ilişkin çevre temizlik ve emlak vergisi borcunun faiziyle birlikte vergi yükümlüsü olan ortaklardan tahsilinin hakkaniyet gereği olduğu kabul edilerek bu kalem istem yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, konutların tamamlanarak ortaklara teslim edilmesine rağmen çeşitli nedenlerle 216 ortağın dairelerinin tapularını almadıkları ve tapuların kooperatif üzerinde görüldüğü belirlenmiştir. 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 3. maddesinde “Bina Vergisini, binanın maliki, varsa intifa hakkı sahibi, her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenler öder. Bir binaya paylı mülkiyet halinde malik olanlar, hisseleri oranında mükelleftirler. Elbirliği mülkiyette malikler vergiden

müteselsilen sorumlu olurlar.” düzenlemesi bulunmaktadır. Bunun yanısıra 5035 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun mükerrer 44. maddesinde ; ”Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde bulunan ve belediyelerin çevre temizlik hizmetlerinden yararlanan konut, iş yeri ve diğer şekillerde kullanılan binalar çevre temizlik vergisine tabidir. Verginin mükellefi, binaları kullananlardır. Mükellefiyet binanın kullanımı ile başlar.” hükmü bulunmaktadır. Anılan yasal düzenlemelere göre, emlak ve çevre temizlik vergisinin yükümlülerinin, binayı kullanan kişiler olduğu düzenlenmiştir. Ancak, somut olayda, kooperatife ait iken ortaklara teslim edilen ancak, tapuları kooperatif adına olması nedeniyle kooperatifin vergi yükümlüsü olarak görünmesi nedeniyle vergilerin kooperatif adına tarh ve tahakkuk ettirildiği ve vergi borcu ile faizlerinin kooperatifçe ödendiği ileri sürülmüştür. Vergi borçlarının oluştuğu tarihlerde, davalıların yönetim görevini ihmal ederek, vergi konusunda ortakları bilgilendirip gerekli işlemleri yapmamak suretiyle fazladan faiz ödenmesine neden oldukları ileri sürüldüğünden anılan yön üzerinde durularak, davalıların neden oldukları vergi borcu faizlerinin ortaklardan tahsil edilip edilmediği ve kooperatifçe ödenip ödenmediği belirlenerek, bu miktarın kooperatifçe ödenip ortaklardan tahsil edilmemiş olması halinde davalıların kusurları ile neden oldukları vergi borcunun faizinden de sorumlu tutulmaları gerekir. Mahkeme kararının bu yönden de bozulması gerekirken bu hususun bozma nedeni yapılmaması doğru görülmediğinden davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.01.2013 tarih ve 2012/5770 Esas, 2013/39 Karar sayılı ilamının önceki bozma nedenlerine ek olarak yazılı nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilleri ve H.. H..'ın tüm, davacı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının davacı yararına bentte yazılan nedenlerle de BOZULMASINA, 1,95'er TL harç ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalılar F.. D.. ve A.. A.. ile H.. H..'dan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme peşin harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1835, Karar No: 2011/8813, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1835 E.  ,  2011/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan taşınmazın niteliklerinden bahsedilerek piyasa rayicine göre soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11022, Karar No: 2018/6687, Tarih: 07.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11022 E.  ,  2018/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ..., Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/01/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı; ... AŞ’de reklam ve halkla ilişkiler sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, davalının ise aynı birimde müdür olarak görev yaptığını, davalının kendisine mobbing uyguladığını, çalışma arkadaşlarının yanında üzerine yürüyerek “ben senin o kuş beyninin içinden neler geçtiğini bilmiyor muyum sanıyorsun!” şeklinde hakaret ettiğini, davalının haksız eylemleri nedeniyle kişilik haklarının zedelendiğini ve işi bırakmak zorunda kaldığını belirterek uğradığı manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının davacıya mobbing uyguladığına ilişkin kanıt bulunmadığı, ancak hakaret eyleminin ise sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının, davacının amiri konumunda olduğu, aralarında yaşanan tartışma sonrasında davalı tarafından davacıya yönelik sarf edildiği iddia edilen "Ben senin o kuş beyninin içinden neler geçtiğini bilmiyor muyum sanıyorsun!" şeklindeki ifadenin esasen değer yargısı mahiyetinde olduğu, kaba ve incitici olmakla birlikte davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı kabul edilmelidir. Şu durumda; manevi tazminat isteminin tümden reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 07/11/2018
Yargıtay — Esas No: 2012/8692, Karar No: 2013/97, Tarih: 15.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8692 E.  ,  2013/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu 166 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ait tutanakta taşınmazın 2005/209 Esas sayılı dava dosyasında da davalı olduğu yazılı olduğu gibi Kadastro Müdürlüğünün 23.6.2005 tarihli yazı cevabında 2005/58 Esas sayılı dava dosyasında da davalı olduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca, dava konusu 166 ada 14 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış 2005/327 Esas sayılı dava dosyası dışında dava olup olmadığı Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanarak, dava konusu taşınmaz hakkında açılmış dava ya da davaların olduğunun saptanması halinde dava dosyalarının getirtilerek dosya içerisine konulması;

2-Tarafların ortak miras bırakanı ... ve ... mirasçıları adına taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup saptanarak, tespit edilen taşınmazlar varsa sözü edilen taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek dosyaya konulması; dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34565, Karar No: 2020/17284, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34565 E.  ,  2020/17284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı üst işveren ...'na bağlı Tekirdağ İl Sağlık Müdürlüğü'nde 03/05/2004 tarihinden 30/06/2010 tarihine kadar devamlı suretle Sağlık Grup Başkanlığı'nda hizmetli olarak çalıştığını, çalıştığı dönem içerisinde alt işveren olan şirketlerin sigortalı işçisi olarak Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirildiğini, altişveren şirketlerin davalı kurumdan ihale usulü iş aldıklarını, davacının iş akdinin işverenlerince ihbar öneline uyulmaksızın haksız ve tek taraflı olarak 30/06/2010 tarihinde feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, taleplerin zamanaşımına uğradığını, sağlık ocaklarının bağlı olduğu doğru hasım olan Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna davanın yöneltilmesi gerektiğini, davacının, davalı idarenin genel temizlik hizmet alım ihalesi çerçevesinde sözleşme imzalayan firmaların işçisi olduğunu, bu nedenle idare açısından davanın husumetten reddi gerektiğini, idare ile dava dışı şirketler arasında borçlar kanunu uyarınca istisna akdi bulunduğunu, işçilik alacaklarından idarenin sorumlu olmadığını, işçilerin işe alınması, çıkarılması konusunda idarenin herhangi bir yetkisinin olmadığını, davacının yaptığı işin sürekli iş olmayıp süreli iş kapsamında olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 6 yıl 1 ay 27 gün çalışması bulunan davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin karşılığı alacak hesabı yapılmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda mahkemece beyanının alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 07/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1091, Karar No: 2016/5093, Tarih: 18.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1091 E.  ,  2016/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Nitelikli mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, öğrencisi olduğu ... İlköğretim Okulunun tuvalet kapsını kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; oniki-onbeş yaş grubunda olan çocuğun davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğine dair rapor ve dosya kapsamına göre, mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10725, Karar No: 2023/7592, Tarih: 23.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10725 E.  ,  2023/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/856 E., 2016/513 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanık ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ile birlikte suç tarihinde mağdurun ikametinin önünde şikayetçinin kullanmış olduğu motosikleti Ulubatlı ... Bulvarı üzerinde sürükledikleri, çalıştıramayınca 26.07.2015 tarihli olay yeri krokisine göre şikâyetçinin ikametinin yaklaşık 130 metre ilerisinde bıraktıkları, yoldan geçen soruşturma ve kovuşturma aşamasında tespit edilemeyen ihbarcı şahsın olay yerine yakın olan Mustafakemalpaşa Polis Merkezi Amirliğindeki görevli polislere durumu bildirmesi üzerine olay yerine yakın olan Çırpan mahallesi ... ... Sokak üzerinde yakalandıkları olayda, eylemin tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüsten hüküm kurulması,

2. (1) numaralı bozma sebebine göre dosyada müştekinin zararının karşılandığını ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olduğuna dair beyanını içeren 11.01.2016 tarihli dilekçesinin bulunması ile sanığın soruşturma aşamasında müştekinin uğradığı zararı tazmin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13074, Karar No: 2022/14888, Tarih: 22.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13074 E.  ,  2022/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanığın, katılan ...'ın sahibi olduğu ... Ayakkabı Ltd Şirketinden çalınan çeklerden biri olan suça konu 30.10.2010 keşide tarihli 1.555 TL bedelli çeki, 11.07.2012 tarihinde vefat eden şüpheli ... ile bir şekilde ele geçirdiği, ... ve sonrasında kendisi ciro ettikten sonra bankaya ibraz edip bedelini 09.11.2010 tarihinde tahsil ettiği, bu suretle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın, suça konu çeki yan yana oto kiralama dükkanları olan şüpheli ...'ın yanındayken Saygı Yapı isimli şirkete kiraladıkları araç karşılığı ... isimli elemanın getirdiğini, ...'in şirket kaşesini getirmediğini söyleyip cirolamadan verdiğini, ...'in de cirosunu yapıp kendisine verdiğini savunarak suçlamaları reddettiği, soruşturma aşamasında vefat eden şüpheli ...'ın da benzer beyanda bulunduğu, ancak; Saygı Yapı isimli firma yetkilisi ...'in ...'i tanımadığını, çekle ilgilerinin olmadığını söylediği, alınan bilirkişi raporuna göre çekin ön ve arka yüzündeki imzaların katılan ve ...'e ait olmadığının tespit edildiği, sanığın ... ile bu firma arasında ortak iş yapıp borçlarından dolayı çeki aldıklarına dair belge sunamadığı, çeki aldıktan sonra doğalgaz döşettiği için borçlu olduğu ... isimli kişiye verdiğini, çekin tahsil edilmediğini, ancak akıbetini bilmediğini söylediği, ancak çek bedelini 09.11.2010 tarihinde kendisinin tahsil ettiği, çeki verdiği Osman'ın kartvizitini bulup getireceğim demesine rağmen getirmediği, savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, atılı suçlardan mahkumiyeti yerine, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4136, Karar No: 2024/1771, Tarih: 05.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4136 E.  ,  2024/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/457 Esas, 2020/648 Karar

DAVA TARİHİ : 30.12.2013

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile dava dışı sigortalısı Schindler arasında asansör temin ve tesisi sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşme kapsamındaki iş nedeniyle müvekkiline montaj all risk düzenlediğini, montaj sırasında asansörün elektronik aksamının hasarlandığını, hasara yağmur sularının asansör kuyusuna sızmasının neden olduğunu, sigortalı şirkete ödenen 12.094,68 TL'nin rücuen tazmini için davalıya takip yapıldığını, davalı tarafından icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu, zira sigortalı ile davalı arasındaki sözleşmeye göre asansör kuyusunun davalı tarafından montaja hazır edilmesi gerektiğini, yağmur sularının sızmasında davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

2. Davalı vekili 27.11.2014 tarihli beyan dilekçesi ile; asansör bedelinin eksiksiz ödendiğini, sigortalıya mükerrer ödeme yapılmaması gerektiğini, hatalı ödemenin kendisinden talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar