muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5544, Karar No: 2017/2444, Tarih: 03.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5544 E.  ,  2017/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 12.04.2011 tarih ve 2011/21936 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ ile “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılındaki eylemlerin de ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin her takvim yılı için son faturanın düzenlendiği tarih olduğu, sahte fatura kullanmak suçunda ise suç tarihinin her takvim yılında sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; her bir takvim yılı ve suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının tüm takvim yıllarını kapsayacak şekilde teselsül halinde tek suç olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın suçlamaları kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, sahte fatura düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde davaların birleştirilmesinin mümkün olmaması durumunda dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi amacıyla teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sahte fatura düzenleme suçları açısından; 2005 takvim yılı için 08.11.2005, 2006 takvim yılı için 20.12.2006, 2007 takvim yılı için 20.08.2007 ve sahta fatura kullanma suçları açısından; 2006 takvim yılı için 21.06.2006, 2007 takvim yılı için 25.07.2007 olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında 2005-2006-2007 şeklinde eksik olarak gösterilmesi,

b) Sahte fatura düzenleme suçları açısından; 2005 takvim yılı için 08.11.2005, 2006 takvim yılı için 20.12.2006, 2007 takvim yılı için 20.08.2007 ve sahta fatura kullanma suçları açısından; 2006 takvim yılı için 21.06.2006, 2007 takvim yılı için 25.07.2007 olan suç tarihlerinin, gerekçeli karar başlığında 2005-2006-2007 şeklinde eksik olarak gösterilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11197, Karar No: 2007/4535, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11197 E.  ,  2007/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 29.09.2006

No : 252-290

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...ın müvekkilinin kiracısı olduğunu, diğer davalının da burada çalıştığını, 2005 Temmuz- Ağustos ayında... isimli kişinin davalı ...ın kiraladığı kahvehane ile üstündeki müvekkiline ait işyerini bir buçuk trilyon liraya satın almak istediğini, ancak buranın iki üç gün içinde hemen boşaltılmasını istediğini, müvekkili ile davalıların işyerlerini hemen boşaltmayı kabul ettiklerini, ancak bunun için 40 milyar TL istediklerini, davalı ...ın alıcı kişiye boşaltma taahhüdü verdiğini, adı geçen kişinin de müvekkiline 200 Milyar TL bedelli bono imzalayıp verdiğini tahliye taahhüdüne karşılık 40 Milyar TL istediğini müvekkilinin de senet imzalayıp verdiğini, müvekkilinin kendi işyerini tahliye ettiğini, ancak alıcı olarak gözüken şahsın ortadan kaybolduğunu, müvekkilinin yaptığı araştırmada kendine verilen bonodaki adres ve şahsın gerçekte olmadığını, müvekkilinin 85 yaşında olup, yalnız yaşamasından dolayı davalılarca dolandırıldığını belirterek bononun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacıya verdiği nakit para karşılığı senedin düzenlendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davacı iddialarının doğru olmadığını, dava ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının iddiasını yazılı delillerle kanıtlayamadığı, teklif edilen yeminin de davalı ... tarafından yerine getirildiği, davalı ... hakkındaki davanın atiye terkedildiği gerekçeleriyle, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davacının % 40 oranında tazminatla sorumluluğuna, davalı ... hakkındaki dava ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3688, Karar No: 2007/4798, Tarih: 01.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3688 E.  ,  2007/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalıya ait.ada .parsel sayılı taşınmazın Belediye’ye ait .. ada .. parsel sayılı taşınmaz ile Belediye Encümen kararıyla usul ve yasaya aykırı olarak takas edildiğini, taşınmazların değeri arasında Belediye aleyhine açık nispetsizlik bulunduğunu, kamu yararının ihlal edildiğini ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile Belediye adına tescilini istemiştir.

Davalı, tapunun dayanağını teşkil eden idari işlemin idare mahkemesince iptal edilmediği sürece bu davanın dinlenebilme olanağı bulunmadığını, takas yoluyla Belediye’ye geçen taşınmazın daha değerli olduğunu, kendine verilen yere inşaat yapılabilmesinin mümkün olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, “ çekişmeli taşınmazın temliki işleminin Meclis Kararına dayalı olup olmadığının araştırılması, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, takas yoluyla davacıya verilen taşınmazın davalıya verilenden daha değerli olduğu, davacının dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden;.. ada .. parsel sayılı taşınmaz davacı Belediye...ada ...parselin ise 4139/4289 payının diğer davalı adına kayıtlı iken 29.1..2003 tarih, . nolu Encümen kararına dayalı olarak sözkonusu taşınmazların trampa edildikleri görülmektedir.

Bilindiği üzere Belediye meclis ve Encümeni'nin görev ve yetkileri Belediye Kanunu ile belirlenmiştir.5393 sayılı yasanın 18/3 maddesine göre "taşınmaz mal alımına, satımına, takasına (trampa) tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine..." Belediye Meclisi yetkili kılınmış, ayrıca aynı yasanın 34/g maddesinde de taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin Meclis Kararlarını uygulamak yetkisinin Belediye Encümenine devredilebileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmünden de anlaşılacağı üzere Belediye Encümeni'nin Belediye'ye ait taşınmaz malları doğrudan trampa yetkisi bulunmamaktadır.Öyleyse Belediye Meclis kararına dayanmayan Belediye Encümeninin yapmış olduğu tasarruf işleminin yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK:'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9364, Karar No: 2011/1165, Tarih: 14.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/9364 E.  ,  2011/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kasıtlı suctan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yeralan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

İnfazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde, hükmün 8. bendinde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin, 9. bendinde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/10 ve 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddeleri uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve 10. bendinde ise sanığın adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "sanığa verilen doğrudan adli para cezasının ödenmediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine, hüküm kesinleştikten sonra (hapisten çevrilen para cezası için) Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmeye başlanmaması veya ödenmeye başlanıpta devam edilmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/10. maddesi hükmü gözetilerek TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca mahkememizce kısa süreli hapis cezasını tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına ve sanığın adli para cezasını ödemediği taktirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrilmesine" ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5035, Karar No: 2025/10685, Tarih: 03.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/5035 E.  ,  2025/10685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/508 E., 2022/175 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 05.05.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Arhavi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/984, Karar No: 2016/1330, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/984 E.  ,  2016/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin " ... Mahallesi, 566 Nolu Sokak, No:15 .../... " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 20/10/2015 tarihli tutanakta kısıtlı adayı ... isimli şahsın ...'te bulunan adresinde ikamet etmediği şahsın “... Mahallesi ... Sokak No: 5 C Blok D: 18 .../ ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 20/10/2015 tarihli tutanakta kısıtlı adayının ...'te bulunan adresinde ikamet etmediği şahsın “... Mahallesi ... Sokak No: 5 C Blok D: 18 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/423, Karar No: 2010/1635, Tarih: 22.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/423 E.  ,  2010/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2007/277281

MAHKEMESİ : Siverek Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14.09.2005 - 156/180

SUÇ :Babasını öldürmeye teşebbüs

Babası Şefik Abdan'ı öldürmeye teşebbüsten sanık R.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SİVEREK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2005 gün ve 156/180 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1)Sanığın mağduru, iki adedi sol göğüs, üç adedi yüz ve kafa, iki adedi kol ve bacak bölgelerinden olmak üzere bıçakla yedi kez yaraladığı, göğüsteki darbelerden bir tanesinin göğse nafiz olup hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, kullanılan vasıtanın elverişliliği, yaraların adedi ve niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve müteakip hareketlerinin araya giren tanıklar Nofa ve Cuma tarafından engellenmesi nedeni ile eylemine devam edemediği dikkate alındığında, sanığın fiili ile açığa çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfının yaralama olarak kabul edilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

Kasten yaralama suçunda, temel cezanın 5237 sayılı TCK. nun 86/1. maddesi ile belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesi ile bu miktar üzerinden artırım yapılarak daha sonra TCK. nun 87/1-d maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde 87/1-d maddesine göre doğrudan 5 yıl hapse hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 22/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2015/9045, Karar No: 2017/1556, Tarih: 28.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/9045 E.  ,  2017/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK'nun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davaya konu 424 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

I- 7201 sayılı Tebligat Kanununun;

1-"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

2-"Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" kenar başlıklı 21. maddesinde, "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar."

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar."

3-"Yaş ve ehliyet şartı" kenar başlıklı 22. maddesinde, "Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır.",

II- Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

(1)"Muhatabın geçici olarak başka yere gitmesi" kenar başlıklı 29. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında, "(1) 21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır" hükümlerine yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Bu değişikliğe göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, bilinen veya gösterilen adresine yapılacaktır. Buna göre, ilk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının) adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanununun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi de nazara alınarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.