muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1816, Karar No: 2016/5195, Tarih: 07.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/1816 E.  ,  2016/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın...ddine, diğer davalı ... San. ve Tic. A.Ş. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, gerçek zarar miktarının; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmesi,

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi.

Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanmasının gerekmesi,

Son olarak meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamasının sonuca etkili görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/331, Karar No: 2021/5975, Tarih: 21.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/331 E.  ,  2021/5975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/10/2020 gün ve 2019/5304 Esas - 2020/8241 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkin olarak mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş, bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1) Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde

yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.10.2020 günlü 2019/5304 E.- 2020/8241 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Gerektiğinden,

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.10.2020 günlü 2019/5304 E.- 2020/8241 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirlenen özellikleri dikkate alındığında tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilen objektif değer arttırıcı unsurun % 75 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2) Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacıdan alınan peşin karar düzeltme harcı ile taraflardan peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14393, Karar No: 2008/3693, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14393 E.  ,  2008/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ve avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davacı şirkette genel müdür yardımcısı olarak çalışmakta olan davalının, 25.4.2003 tarihinde görevinden istifa ederek sektörde aynı faaliyet konusunda iştigal eden Demirören grubunda çalışmaya başladığını, davalının bu şekilde, hizmet akdi sırasında vermiş olduğu 25.6.2002 tarihli taahhütnamenin 6. maddesinde yer alan rekabet yasağına aykırı davranması nedeniyle 100.000 Dolar cezai şart ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, 100.000 Dolar cezai şartın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın işçi işveren arasındaki uyuşmazlıktan kaynaklanması nedeniyle davaya bakmakla ... mahkemesinin görevli olduğunu ileri sürerek, davanın öncelikle görev, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının, davacı şirkette hizmet akdine dayalı olarak çalışmakta iken vermiş olduğu ”taahhütname” hükümlerine aykırı davranarak, davacı şirketten ayrıldıktan sonra aynı sektörde faaliyet gösteren rakip bir firmada 2007/14393-2008/3693

çalışmaya başlaması nedeniyle cezai şart tazminatının ödetilmesi için eldeki davayı açmış olup uyuşmazlık, davalının davacı şirkette hizmet akdi ile çalışmakta iken vermiş olduğu taahhütnameden kaynaklanmaktadır. 1475 ve 5521 sayılı Kanunların 1.maddeleri hükmü gereğince, hizmet sözleşmelerinden doğan bu gibi uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya ... mahkemeleri görevlidir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 550.00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9402, Karar No: 2024/1474, Tarih: 05.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/9402 E.  ,  2024/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1364 E., 2021/2754 K.

DAVA TARİHİ : 04.02.2016

KARAR : Kabul ile yeniden esas hakkında hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/93 E., 2020/110 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle temyiz edilmiş; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, süresinde verilen temyiz dilekçesinde duruşma tebligat gideri yatırılmadığından duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Ankara 11. Aile Mahkemesi'nin 2007/267 Esas, 2007/237 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, tarafların 1995 doğumlu ... ... ve 1997 doğumlu Robin Cem adlarında çocuklarının bulunduğunu, ilgili boşanma ilamında ortak çocukların okul ücretlerinden hangisinin ücreti fazla ise, onun okul ücretinin davalı baba tarafından karşılanacağına dair anlaşmanın onaylandığını, bu hüküm gereğince davalı babanın okul ücreti yüksek olan çocuğun ücretinin karşılanması gerektiğini, ortak çocuklardan ... ...'in okul ücretinin daha yüksek olduğunu, davalı babanın adı geçen çocuğun okul masraflarını ödemediği gibi Ankara 1. Aile Mahkemesinin 2010/748 esas, 2012/447 karar sayılı ilamı ile ilgili hükmün kaldırılmasını sağladığını ancak ilgili hükmün kaldırılmasına kadar geçen süre için davalının sorumluluğunun bulunduğunu açıklayarak 150 euro tutarındaki alacağın bankalarca dövize uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş 20.12.2019 havale tarihli dilekçesi ile davasını 10.906,50 euro'ya ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının yerleşim yerinin Antalya olduğunu, yetki itirazında bulunduklarını, aynı zamanda derdestlik ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, okul aidatını okulun isteyebileceğini bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, taraflar arasında borçların sükutuna ilişkin sözleşme bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının yerleşim yerinin Antalya olduğunu, yetki itirazında bulunduklarını, aynı zamanda derdestlik ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, okul aidatını okulun isteyebileceğini bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, taraflar arasında borçların sükutuna ilişkin sözleşme bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıyı okul ücreti daha fazla olan çocuğun okul masrafının karşılamakla yükümlü tutan Ankara 11. Aile Mahkemesi'nin anlaşmalı boşanma ilamı ile bu hükmün kaldırılması hükmünü içeren Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin kararı arasındaki 09.03.2007 tarihi ile 29.03.2012 tarihi aralığı için davalının sorumlu olduğu, davalının ödemeye ilişkin her hangi bir belge sunmadığı, anılan dönem için bilirkişi raporunda ortaya konulduğu üzere davalının 10.906,50 euro'dan sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek davanın kabulü ile, 10.906,50 Euronun fiili ödeme günündeki kur üzerinden 3095 sayılı kanunun 4/A maddesi gereğince devlet bankalarının euro ile açılmış bir yıllık vadeli hesaba ödediği en yüksek oranındaki faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, hükmün tamamı yörnünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, hükmün tamamı yörnünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin ilamında kaldırma kararının dava tarihinden itibaren geçerli olması gerektiği yönünde bir hükme yer verilmemiş olmasının taraflar arasında ihtilaf yarattığını, davacı tarafın hükmün geriye yürümeyeceğini dolayısı ile karar tarihi olan 29.03.2012 tarihinden itibaren geçerli olacağını bu sebeple 2010-2012 arasındaki eğitim ücretini davalının ödemesi gerektiğini ileri sürdüğünü, davalı tarafın ise 02.06.2010 olan dava tarihi itibariyle sorumluluğunun ortadan kalktığını ileri sürdüğünü, her ne kadar Ankara 1. Aile Mahkemesi'nin 2010/748 Esas, 2012/447 Karar 29.03.2012 tarihli ilamında kaldırma kararının dava tarihinden itibaren geçerli olması gerektiği yönünde bir hükme yer verilmemiş ise de; her dava açıldığı tarihte tespit edilen duruma göre karara bağlanacağını, böyle bir davada da talebinin kabule şayan olduğunu ispat eden davacıya karşı davalı davanın açılmasıyla temerrüde düşeceğini, "ortak çocukların okul ücretlerinden hangisinin ücreti fazla ise, onun okul ücretinin davalı tarafından karşılanacağına dair" hükmün kaldırılmasının dava tarihi olan 02.06.2010 tarihinden itibaren geçerli olduğunu, davalının 02.06.2010 tarihinden itibaren okul ücreti ödeme sorumluluğunun sona erdiğini, dolaysısı ile 2010-2011 öğrenim dönemi ve 2011-2012 öğrenim dönemine ait okul ücretinin davalıdan istenmesinin mümkün olmadığını ve davanın reddine karar vermek gerekirken kabulünün hatalı olduğunu belirterek ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine ve davalı lehine vekâlet ücretine karar verilmiş, davalı erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan alacak davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan alacak davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2249, Karar No: 2021/1700, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/2249 E.  ,  2021/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https://mobile.tgrthaber.com.tr/haber/274226.html,

https://forum.memurlar.net/konu/ 43834tt

ve https://m.facebook.com/story.php?story\_fbid=812330495871034&id=1000128 22738161 uzantılı internet sitelerinde yayınlanan haberlerin içeriğine ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/12/2019 tarihli ve 2019/8908 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/12/2019 tarihli ve 2019/8422 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 16.04.2020 gün ve 2020- 1510 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ve ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2020 gün ve KYB. 2020/44405 sayılı ihbarnamesi dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2005 yılında ele geçirilen yüklü miktardaki uyuşturucu maddelere ilişkin olarak ...'nun da aralarında bulunduğu şahıslar hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma işlemlerine ilişkin olarak yukarıda belirtilen internet sitelerinde yapılan haber ve paylaşımlar sebebiyle ilgilisi vekili tarafından erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine, mahkemesince kişilik haklarının ihlal edilmediğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de; anılan haber içeriğindeki olaya ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde ...'nun beraatine dair verilen Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2007 tarihli ve 2005/110 esas, 2007/33 sayılı kararın, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 17/01/2008 tarihli ve 2007/17001 esas, 2008/459 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiş bulunduğunun anlaşıldığı,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..