muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3328, Karar No: 2012/8399, Tarih: 02.05.2012

Somut olayda, davalı tarafça  2010 yılı 11-12 aylar  ile 2011  yılı 1-2-4 ve 5 aylara ilişkin ibraza edilen imzalı ücret bordrolarında  fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirildiği, bordrolarda tahakkuk ettirilen miktarların davacının banka hesabına yatırılarak ihtirazi kayıtsız ödendiği görülmektedir. Hükme esas alınana bilirkişi raporunun açıklama bölümünde,  tahakkuk bulunan bu ayların  hesaplama dışında tutulması gerektiği belirtilmiş ise de, hesaplama yapılırken anılan dönemin dışlanmadığı görülmektedir. Hatalı bilirkişi raporuna dayalı  hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında ki diğer uyuşmazlık ise, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı sebebe dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davalı tarafça   ibraz edilen yıllık izin defterinde  davacının  çalışma süresine göre hak kazandığı kırkiki günlük yıllık iznini kullandığına ilişkin imzaları bulunmaktadır. Davacının okur yazar olmadığı işverinin fesih öncesinde davacıya verdiği  ihtar cezaları tutanakları içeriği ile de sabittir.  Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 206. maddesinde öngörülen şartlar gerçekleşmediğinden yıllık izin defterindeki  davacı imzalarının geçerli  kabul edilemeyeceği kabul edilerek kırk iki günlük süre üzerinden yıllık izin  ücretine hükmedilmiştir .

Davacının eşi olan tanık  Oruç Budanır, davacının çalışma  süresi içerisinde onbeş gün yıllık  izin kullandığını beyan etmiştir. Davacı, davalı işveren tarafından ibraz edilen delillere ilişkin beyan dilekçesinde,  ücret bordrolarındaki imzaların kendisine ait olmadığını belirtmiş ise de,   yıllık izin defterindeki  imzaların kendisine  ait olmadığın ileri sürmemiş ve hile ile  elinden alındığına ilişkin bir savunma da getirmemiştir

Davacının eşi olan tanık  Oruç Budanır, davacının çalışma  süresi içerisinde onbeş gün yıllık  izin kullandığını beyan etmiştir. Davacı, davalı işveren tarafından ibraz edilen delillere ilişkin beyan dilekçesinde,  ücret bordrolarındaki imzaların kendisine ait olmadığını belirtmiş ise de,   yıllık izin defterindeki  imzaların kendisine  ait olmadığın ileri sürmemiş ve hile ile  elinden alındığına ilişkin bir savunma da getirmemiştir

6100 sayılı Kanun'un 206. maddesinin, mühürlü, parmak izli ve işaretli  belgelerin  düzenlenme  şekli  ve  şartları   konusunda  öngördüğü  kural  bir  geçerlik şekli olmayıp, ispat şekline ilişkindir. Bu itibarla anılan maddede öngörülen bu düzenleme şekli ancak ve sadece mührün parmak izinin ya da özel işaretinin inkar edilmesi halinde söz konusudur; bu bakımdan parmak izinin ikrar edilmesi halinde parmak izli belge Usulün 206. maddesi doğrultusunda onanmamış olsa dahi geçerli sayılır. Bir belgenin okunmadan imzalanıp yada işaretlenmesi, güven ilkesi yönünden geçerli bir belge olarak kabul edilmelidir. Çünkü, içeriği   hakkında   hiç   bir   bilgi   sahibi   olmasa   da   dahi  bir belgeyi bu durumu bile bile,imzalayan ya da parmak izini basan kişi sonradan  belgenin geçersiz olduğunu ileri süremez. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, yıllık izin ücret alacağı  yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2012  tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5344, Karar No: 2018/4330, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5344 E.  ,  2018/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/850, Karar No: 2012/816, Tarih: 21.11.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2012/9-850 E.  ,  2012/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 1.İş Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 21.01.2011 gün ve 2009/59 E. 2011/31 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.11.2011 gün ve 2011/43455-42296 sayılı ilamı ile ;

(...Davacı, sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, davanın 3 kere takipsiz bırakılması nedeniyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dilekçesinde belirttiği "duruşmalara katılacağı" mazereti mesleki mazeret niteliğindedir. Davacı vekili duruşma gününün tebliği için posta pulunu da dilekçesine eklemiştir.

Davacının mazeretini dayandırdığı gerçekliği dosya numaralarınında belirtilmesi karşısında UYAP üzerinden “Dosya” menüsünden “başka birimden dosya görüntüleme” ekranından sorgulanabilmektedir. Bu durum karşısında, salt mazeretin belgelendirilmediği gerekçesinden hareketle mazeretin geçersizliğine ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,işçilik alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece; “dosyanın üç defa müracaata bırakılmış olduğu” gerekçesi ile HUMK’ nun 409/son maddesi uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire yukarıda belirtilen gerekçe ile mahkeme kararını bozmuştur.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,işçilik alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece; “dosyanın üç defa müracaata bırakılmış olduğu” gerekçesi ile HUMK’ nun 409/son maddesi uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire yukarıda belirtilen gerekçe ile mahkeme kararını bozmuştur.

Mahkemece; davacının 20.01.2011 tarihli dilekçe ile Gaziantep mahkemelerinde 4 adet Kahramanmaraş mahkemelerinde 1 adet duruşmasını gerekçe göstererek mazeret dilekçesi verdiği ve mazeret dayanağını belgelendirdiğini, UYAP sistemi yargılama faaliyetlerinin hızlandırılması konusunda belirli kurum ve mahkemelerle onlıne iletişim yönünden hakimlere büyük kolaylık sağladığını, ancak aynı adliyedeki duruşmaları nedeniyle veya daha önemli olduğu addedilerek başka yerdeki duruşmalara katılan avukatların mazeretinin dayanağını araştırmak görevi hakime yüklenmesinin, hakimin görev ve yetkilerini aşan uygulamalar içine sokulacağı ve çok suistimal edileceği, Avukatın asli görevinin davayı ilişkin gerek usulü gerekse esasa ilişkin tüm iddia ve işlemlerini delil ve belgeleriyle mahkemeye sunmak olduğunu, mazaretinin dayanağını belgelemek görevi tamamen bu işlemden menfaati bulunan avukata ait olup ,teknolojik imkanlar nedeniyle aksini düşünerek çok yoğun çalışma temposu ile çalışan hakimlere bu yükü vermek görev ve sorumluluk sınırlarını zorlayacağı gibi hakkaniyetede uygun bulunmadığı…” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir. Hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Öncelikle hukuki sorunun belirlenmesi ve çözümlenmesi için yargılama aşamasında sunulan mazeret dilekçelerinin, davalının mazeret dilekçelerine karşı tutumu ve mahkemece yapılan işlemlerin açıklanmasında yarar vardır:

Dava dilekçesinin verilmesi ile birlikte mahkemece duruşma günü 20.08.2009 olarak belirlenmiş ve taraflar usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilmişlerdir.

20.08.2009 günlü celsede taraflar katılmayıp mazeret de vermemişlerdir. Mahkemece takip edilmeyen davanın HUMK 409/1 maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilinin mahkemeye 26.08.2009 tarihli yenileme dilekçesi vermesi nedeniyle mahkemece duruşma günü 17.12.2009 olarak belirlenmiş ve taraflar usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilmiştir. 17.12.2009 tarihli celseye davalı vekili katılmış davacı vekili katılmamıştır. Davalı vekilinin davayı takip etmediğini beyan etmesi üzerine mahkemece HUMK 409/1 maddesi uyarınca yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir

Davacı vekilinin mahkemeye 18.12.2009 tarihli yenileme dilekçesi vermesi nedeniyle mahkemece duruşma günü 23.02.2010 olarak belirlenmiş ve taraflar usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilmiştir. Taraf vekilleri 23.02.2010 tarihli celse ve takip eden üç celseye katılmış ve 09.11.2010 tarihli celsede duruşmanın 20.01.2011 tarihine ertelendiği tefhim edilmiştir.

20.01.2011 tarihli celseye davalı vekili katılmış davacı vekili ise katılmayıp 20.01.2011 tarihli mazeret dilekçesi vererek mahkeme esas numaralarını da dilekçede bildirerek Gaziantep mahkemelerinde 4 adet, Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesindeki bir adet duruşmalarını mazeret olarak bildirmiş, dilekçeye posta gideri de eklemiştir. 20.01.2011 tarihli celseye katılan davalı vekilinin mazereti kabul etmiyoruz beyanı üzerine, mahkemece davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek duruşmaya devam olunmuştur. Davalı vekilinin “davayı kabul etmiyoruz” beyanı üzerine mahkemece önce HUMK 409/1 maddesi uyarınca davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, davacı vekilinin 21.01.2011 tarihli yenileme dilekçesi nedeni ile yapılan inceleme sonucu dosyanın üç defa müracaata bırakılmış olduğunun anlaşılması üzerine HUMK 409/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yeri gelmişken konuya ilişkin yasal düzenleme ve ilkeler üzerinde de durulmalıdır:

İşlemden kaldırma ve davanın açılmamış sayılması müessesesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 409 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Kural olarak, mahkemece; taraflara usulüne uygun davetiye çıkarılması, bu yolla tarafların duruşmada hazır bulunmalarının ve savunma yapabilmelerinin sağlanması yasal bir zorunluluk ve hukuki dinlenilme hakkının da gereğidir..

Usulüne uygun davet edilen taraf davacı ise, davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkar etmiş sayılır; davayı takip etmek isteyip de buna imkanı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Görüldüğü üzere, duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan tarafın bu mazeretini bildirip belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağı bulunmaktadır.

Mahkemece, usulüne uygun biçimde davet edilmiş taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenecek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Mahkemece, usulüne uygun biçimde davet edilmiş taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenecek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Mazeret göndermeyen davacı tarafın yokluğunda duruşmaya gelen taraf davayı takip etmeyeceğini açıkça bildirirse dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Mazeret bildirilmişse ve diğer taraf hazır ise bu mazeret konusundaki düşüncesi mutlaka sorulmalıdır.

Davacı yanca mazeret bildirilmiş; mazereti hazır bulunan taraf ve mahkeme kabul etmişse bu halde yargılamaya devam olunarak belirlenecek yeni duruşma gününün yatırılan davacı giderlerinden karşılanarak gelmeyen tarafa bildirilmesi gerektiğinde de kuşku yoktur.

Davacı mazeret bildirmiş ancak belgelendirmemişse ya da gönderdiği mazeret geçerli değilse, hazır bulunan taraf sorulmasına karşın mazereti kabul etmemişse mahkeme mazereti değerlendirecek kabul ederse açıklanan şekilde davacı tarafa yeni duruşma gününü bildirecek, kabul etmezse de davanın hazır bulunan tarafça takip edildiğine ilişkin açık bir beyan bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verecektir.

Yukarıda da açıklandığı üzere, somut olayda mahkeme hakimi davacının gönderdiği mazereti duruşmada okumuş ve davalı tarafa bu konudaki görüşünü sormuş; davalı taraf ise “mazereti kabul etmediğini” ifade etmiştir.

Mahkemece davacının mazeretinin reddine karar verildikten sonra duruşmaya devam edilerek davalı vekiline sorulması üzerine davalı vekili “davayı kabul etmediğini” beyan ederek işin esası hakkında karar verilmesini mahkemeden istemiştir. Bu durumda davalı vekilinin dosyanın işlemden kaldırılmasını açıkca istemediğinden davayı takip etmek istediği ve işin esası hakkında karar verilmesi yönünde irade açıklamasında bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde, mahkemece, duruşmada hazır bulunan davalı vekilinin davayı kabul etmediği yönündeki beyanı karşısında yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

Bu itibarla; yukarda açıklanan değişik gerekçe ile Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8/3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9418, Karar No: 2022/13186, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9418 E.  ,  2022/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada Edirne 1. Sulh Hukuk ile Perşembe Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın ölmeden önceki ikamet adresinin Uyap programından tespit edilemediği, nüfus kaydında da müteveffanın yerleşim yeri adresinin bulunmadığı müteveffanın nüfusa kayıtlı olduğu yerin ..., İli, ...., İlçesi, .... Mahallesi/Köyü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Perşembe Sulh Hukuk Mahkemesince, Perşembe İlçe Jandarma Komutanlığının 07.02.2022 tarihli müzekkere cevabında müteveffa ...'nin ....., Sokak, ......,/Bulgaristan adresinde ikamet ettiği ve adreste rahatsızlanarak Edirne Devlet Hastanesine kaldırıldığının bildirildiği, Perşembe İlçe Emniyet Müdürlüğünün 07.02.2022 tarihli cevabi yazısında ... isimli şahsın Edirne Devlet Hastanesinde vefat ettiği son yeri araştırıldığında ise 3 yıl önce Bulgaristan vatandaşlığına geçtiğinin bildirildiği, yine Edirne İl Emniyet Müdürlüğünün 30.12.2021 tarihli müzekkere cevabında ise şahsa ait en son ikamet ettiği adresin Rys Hotel adresi olduğunun bildirildiği, ayrıca; 4721 Sayılı TMK'nın 411/1 maddesine göre "tereke tespitinde yetkili mahkemenin kısıtlının yerleşim yeri" olduğunun düzenlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

Türk Medenî Kanunu’nun 589. maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır, aynı Kanun’un 19/1. maddesi gereğince de yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olup dosya kapsamında yapılan incelemede,

Türk Medenî Kanunu’nun 589. maddesi gereğince mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır, aynı Kanun’un 19/1. maddesi gereğince de yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olup dosya kapsamında yapılan incelemede,

Perşembe İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk ararştırması sonucunda murisin vefat etmeden önce...../Bulgaristan adresinde ikamet ettiği, anılan adreste rahatsızlanarak Edirne Devlet Hastanesine kaldırıldığı, hastanede vefat ettiğini, Edirne İl Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırması sonucunda ise müteveffanın en son ikamet ettiği adresin .....,olduğu ve burada kısa bir süre ikamet ederek bahse konu yerden ayrıldığının tespit edildiği ayrıca nüfus kaydının incelenmesi ile murisin yerleşim yerinin olmadığı, MERNİS adresinin ise ....../Edirne" olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1162, Karar No: 2020/1201, Tarih: 11.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2017/1162 E.  ,  2020/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 09.04.2012 tarihinde davalıya kasko sigortalı davacıya ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, kazanın aşırı yağış nedeniyle yolun altındaki çukurun görünmemesi nedeniyle meydana geldiğini, davalı yapılan başvuru neticesinde hasarın beyan edilen yerde ve şekilde meydana gelmediği gerekçesiyle başvurunun reddedildiğini, araçta meydana gelen 23.000,00 TL hasarın davalının temerrüt tarihi olan 10.04.2012 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araçtaki hasarın bu kaza sonucu meydana gelmediğini aracın bakımsız, yağsız, susuz bırakılması sebebiyle oluştuğunun tespit edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davanın kısmen kabulü ile davalı ... A.Ş.'nin sigorta teminat limiti kapsamında kalan 2.047,15 TL'nin en erken temerrüde düştüğü tarih olan dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiz ile sınırlı olması kayıt ve şartı ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 23,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.