muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/151, Karar No: 2015/2324, Tarih: 14.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/151 E.  ,  2015/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/406464

MAHKEMESİ : Bayburt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/11/2013, 2013/45 (E) ve 2013/71 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık maktül karşı suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişkin sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, Cumhuriyet Savcısının eylemin meşru savunmaya, taksirle öldürme hükümlerinin tartışılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, hayvan otlatma sırasında sanık ile maktül arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve kavga sırasında sanığın maktüle baş ve göğüs bölgesinden üçü öldürücü olan toplam sekiz adet bıçak darbesi vurduğu, maktülün kalp zarlı sol akciğer ve sağ ventrikul boşluğa nafiz yaralanmalar sonucu öldüğü olayda, kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaraların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 14/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5193, Karar No: 2022/13826, Tarih: 12.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5193 E.  ,  2022/13826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi 159 ada 38 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12923, Karar No: 2015/2500, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12923 E.  ,  2015/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13190, Karar No: 2022/1538, Tarih: 28.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13190 E.  ,  2022/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2020 tarih ve 2020/299 (E) - 2020/328 (K) sayılı kararı ile, direnme kararı ile sanığın, nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-d, 62, 53, 58, 63, 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında eşi maktulü nitelikli kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 09/10/2018 tarih ve 2017/19 (E) - 2018/680 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05/10/2020 tarih ve 2020/1980 (E) - 2020/2148 (K) sayılı kararı ile "sanığın eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle hükmün bozulduğu,

Bozma kararı üzerine yerel mahkemece sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle "eski hükümde direnilmesine" karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanun'un 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2022 gününde üyeler ... ve ...'ın ilk derece mahkemesi kararının onanması gerektiğine dair karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi

MUHALEFET ŞERHİ

12.09.2011 tarihinde Sanık ...'ın eşi Züleyha'yı ateşli silahla öldürmesi eylemiyle ilgili olarak;

Yerel mahkemece oy birliği ile “Sanığın eyleminin eşini nitelikli kasten öldürme suçunun oluştuğundan bahisle” TCK nın 81/1-d, 62/1, 53, 58, 63, 54. maddelerine muhalefetten neticeten verilen müebbet hapis cezasının yapılan incelemesi sonucunda, “Eylemin bilinçli taksirle öldürme” suçunu oluşturduğuna dair Dairemizin 05.10.2020 tarihinde hükmü bozduğu anlaşılmış olup bunun üzerine ilk derece mahkemesinin ikinci olarak direnme kararı verdiği ve bu kararın da incelenerek “yerinde görülmeyip dosyanın Ceza Genel Kuruluna tevdiine” dair oy çokloğu ile verilen karara iştirak etmiyoruz.

Şöyle ki:

Şöyle ki:

Sanık ... ve maktul ...'ın evli oldukları, sanığın suç tarihinde cezaevinden kısa süre önce tahliye olduğu, tespit edilemeyen bir nedenden dolayı eşini öldürmeye karar verdiği, olay günü maktul ve çocukları ... ve ...'ın sanığın iş yerine geldikleri, maktulün tuvalete girdiği esnada sanığın daha önceden hazır ettiği av tüfeğini aldığı, tuvaletin üst kısmının buğlu cam olması nedeniyle maktulün tuvalet dışarısından silüetinin göründüğü, sanığın küçük oğlu 4 yaşındaki ... ...'i önüne alarak tüfeği sanığın kendi tuttuğu, tetik mekanizmasını oğluna tutturduğu, bu şekilde yerden yaklaşık 80 cm yükseklikten maktule doğru ateş ettikleri, av tüfeği saçma tanelerinin tuvaletin PVC kapısını delerek maktulün göğüs kısmına isabet ettiği, sonrasında maktulün av tüfeği saçma yaralanmasına bağlı akciğer, büyük damar yaralanmasına bağlı iç dış kanama neticesinde hayatını kaybettiği olayda,

...'ın Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında sanık olan babasının tüfeği tuttuğunu ve kendisinin sıktığını söylediği, oluşta anlatılan atış şeklinin cansız manken ile yapılan keşifteki mesafe ölçümlerine uygunluk göstermesi, ...'ın yalnız tetik mekanizmasını tuttuğu eli olan sağ elinde antimona rastlandığı, sanığın da oluşa uygun şekilde tüfeği iki eliyle hedefe doğrulttuğundan sağ ve sol el avuç içinde ve ...'ı önüne alması nedeniyle yalnızca pantolonunda antimon bulunduğu, göğüs kısmında ... ...'in varlığı nedeniyle antimon bulunmadığı, aşamalarda sanık ve diğer oğlu olan ...'in ifadeleri arasındaki çelişkiler, yine sanığın olayın oluşuna dair kendi beyanları arasındaki çelişkiler, bu çelişkilerin aşamalarda ortaya çıkan delillere uygunluk göstermesi amacıyla yapıldığı, suç tarihinde henüz 4 yaşındaki bir çocuğun tüfeği kaldırıp, tetiğe elini koyup, hedef gözeterek ateş etmesinin imkansız olduğu, hususlarının birlikte değerlendirildiğinde sanığın tespit edilemeyen bir nedenden eşi ...'ı kasten öldürdüğü anlaşılmış olup, sayın çoğunluğun dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na tevdi edilmesi gerektiğine dair görüşüne katılmıyoruz.

Yukarıdaki gerekçelerle hükmün bozulması düşüncesinde olunduğundan sayın çoğunluğun onama kararına katılmamaktayız. 28.02.2022

(Muhalif) (Muhalif)

...

1. Ceza Dairesi Üyesi 1. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2008/6716, Karar No: 2011/2131, Tarih: 21.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/6716 E.  ,  2011/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın yapılan yargılanmaları sonunda; beraetlerine dair, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2006 gün ve 2004/471 Esas, 2006/268 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Üniversitesi ... ...sinin fuel-oil ihtiyacının karşılanması için ... Ltd. Şti. ile protokol yapıldığı, bu protokole göre fuel-oil tankerinin ... ve ... yetkilileri ile birlikte ... yetkililerince belirlenecek yerde önce tankerin dolu tartımı yapılacak, sonrasında tankerin kapakları mühürlü olarak ve tanker şöförünün yanında ... yetkilisi de hazır olduğu halde, ... Isı Merkezine gidilerek fuel-oilin ... deposuna aktarılmasından sonra tekrar ... yetkilisi ve ... yetkilisi ile birlikte aynı tartı yerinde tankerin boş tartısı da alınarak teslim edilen fuel-oilin tespitinin yapılması ve bu tartı fişlerine göre de ... yetkililerince ve firma temsilcisince “fuel-oil akaryakıt teslimatına ilişkin tutanak”ın imzalanması gerektiği, gelen ihbar üzerine ... başmüdürü ..., ... teknik koordinatörü ... ve ... Şirket müdürü ... tarafından 24.04.2000 tarihinde yapılan kontrölde ... plakalı aracın fuel-oilü ...ye boşaltıp, boş olarak ayrılması gerekirken, tankerin dolu olarak ...den ayrıldığı ve yanında da ... yetkilisinin bulunmadığı, sonra tankerin tekrar tartımının yaptırıldığı, sonucun aynı olması üzerine ... yetkililerince yakıtın teslim alındığının anlaşılması kaşısında, bahsi geçen tankere ilişkin yakıt muayene raporu ile ayniyat alındısı getirtilip, 24.04.2000 tarihli 280 sayılı “fuel-oil akaryakıt teslimatına ilişkin tutanak” ta imzaları bulunan ... müdür yardımcısı ..., ambar memuru ... ve muayene raporunu düzenleyenler tanık olarak çağrılıp konuya ilişkin beyanları alınarak, özellikle bahsi geçen tutanağı ne zaman imzaladıkları, yakıt teslim alınırken de bizzat tankerin yanında hazır bulunup bulunmadıkları, teslimata ilişkin fiili uygulamanın ne şekilde işlediği sorularak, sanık ...'nin 28.11.2000 tarihli karakol ifadesi, sanık ...’nın 27.06.2005 ve tanıklar ... ile ...'nun 07.06.2005 tarihli mahkeme beyanları da nazara alınarak, suça konu tanker dolu olarak Hastaneden ayrılmadan 24.04.2000 tarihli 280 sayılı “fuel-oil akaryakıt teslimatına ilişkin tutanak”ın ... tarafından imzalanıp imzalanmadığı saptandıktan sonra, sanıkların görevleri de dikkate alınarak ayrı ayrı hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14972, Karar No: 2014/617, Tarih: 20.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/14972 E.  ,  2014/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2013/92-2013/145

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi.... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 459 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan murisi '' Kaya Beşler'in'' adının Yalova Kadastro Mahkemesi'nin 21/05/1999 tarih ve 1970/30 Esas ve 1999/69 Karar sayılı ilamında '' Mehmet Başlar '' olarak yazılarak hüküm kurulduğunu, taşınmazda hükmen tescil yapıldığından sicil kaydında da malik adının '' Mehmet Başlar '' olarak gösterildiğini ileri sürerek, belirtilen yanlışlığın nüfus kaydına uygun alarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aynı talep hakkında evvelce verilmiş ve kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğu gibi, talep olunan yanlışlığın tapu kaydındaki tescile esas hükmü veren Yalova Kadastro Mahkemesince düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine veya tespitine ilişkin taleplerdeki amaç, kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesi olduğundan bu tür işlerde verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmez. Kararın haksız veya hatalı görülmesi halinde ileri sürülen delillere göre yeniden düzeltme talebinde bulunulabilmesi, hükmün değiştirilebilmesi mümkündür.

Öte yandan, bu tür işler 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmaza ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Hal böyle olunca, taraf delilleri toplanıp işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken 459 parsel sayılı taşınmaz bakımından Yalova Kadastro Mahkemesinin 1970/30 Esas ve 1999/69 Karar sayılı ilamının kesinleşerek sicil kaydının oluşturulduğu ve böylece kadastro mahkemesinin görevinin sona erdiği gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava reddedilmiş olmasına karşın kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Kabule göre de; dava reddedilmiş olmasına karşın kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9765, Karar No: 2014/7771, Tarih: 24.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2011/9765 E.  ,  2014/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 220/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK’nın 220/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; TCK’nın 220/7. maddesi yollamasıyla TCK’nın 220/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ..., ...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

TCK'nın 58/9.maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek;suç örgütü kurmak ve örgüt üyesi olmak suçundan mahkum olan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a- Oluş, iletişim tespit tutanakları ve tüm dosya içeriğine göre sanık ...'nın kanıtlanan eyleminin, hırsızlık yapmak amacıyla sanık ... Derince liderliğinde faaliyet yürüten suç örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK'nın 220/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sair itirazların reddine, ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

c- TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; örgüt mensubu olmak ve örgüte yardım etmek suçundan mahkum olan sanıklar ... ve ... hakkında anılan maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4803, Karar No: 2018/5310, Tarih: 19.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4803 E.  ,  2018/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2017 gün ve 2017/177 Esas, 2017/137 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 10/03/2017 gün ve 2017/532 Esas 2017/443 Karar sayılı ilamı ile bozulan 29/12/2016 gün ve 2016/307 Esas, 2016/351 Karar sayılı dosyasının 17/11/2016 günlü celsesinde katip ...’ nın, 15/12/2016 günlü celsede, 29/12/2016 günlü karar celsesinde ve gerekçeli kararda katip...ın, 29/12/2016 günlü karar celsesinde ve gerekçeli kararda hakim.,..’ın ıslak imzası veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanması için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14208, Karar No: 2015/7238, Tarih: 28.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14208 E.  ,  2015/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/180-2013/428

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;İstanbul ili, .. ilçesi,..'da bulunan 222 ada 48 nolu parselin murislerinden davacılar adına intikali yapılırken tapu kaydında bulunan “zemini .. Vakfı'na aittir” şerhi nedeni ile tapu idaresinin bu şerhin kaldırılması için davacıları davalı idareye yönlendirdiğini,ancak davalı idarenin “taviz bedeli” tahsil etmeden şerhin kaldırılamayacağı gerekçesiyle davacılardan “taviz bedeli” adı altında 5.099 TL'yi 23.12.2011 tarihinde tahsil ettiğini,buna ilişkin makbuzu ekte sunduklarını,oysa ki Adalar'daki vakıfların sahih vakıf olmayıp taviz bedeline müstahak olmadığını, gayrısahih vakıfların taviz bedelini hak etmediklerinin Yargıtay içtihatları ile sabit olduğunu belirterek davacılardan sebepsiz olarak tahsil edilen 5.099 TL 'nin davalı idareden tahsil tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu,davaya konu edilen .. Vakfiyesi incelendiğinde adı geçen vakfın devrin hukuk kurallarına uygun olarak kadı huzurunda mürafaalı duruşma neticesinde kurulduğunu,dolayısıyla hukuki açıdan sahih vakıflardan olduğunu,davaya konu taşınmazın mukaatalı vakıf emlakinden geldiğinin zabıta kayıtları ile sabit olduğunu,5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 18. maddesi hükmü uyarınca mukaatalı olarak vakfedildiğinin anlaşıldığından bu yasa hükmüne göre taviz bedeli tahsil edildiğini,davacıların gerekli araştırmaları yapıp vakfın aşar ve rüsumunun vakfedildiğini ispatladıktan sonra böyle bir davayı açmaları gerektiğini,bu araştırmalar yapılmadan dava açıldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;davanın kabulü ile 5.099 TL taviz bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazete de yayımlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabiidir.

Kanunun 3.maddesinde yapılan tanıma göre de; Mukataalı vakıf, zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise, değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.