muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/479, Karar No: 2022/5600, Tarih: 14.04.2022

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, 1- Davanın kabulü ile, Davacının 23/01/1997-31/01/2012 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline ve 01/02/2019 tahsis talep tarihini takip eden 01/03/2019 tarihi itibariyle emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve yukarıda belirtilen ölçütlere göre yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili, mahkemece gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verildiğini, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirtip, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağını 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesi oluşturmaktadır.. 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde, 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Yasayla yapılan değişiklik ile; 24 üncü madde kapsamına girmeyenlerin aynı maddenin (a), (b), (c) fıkralarında sayılanlar dışındakiler, ev kadınları ve Türkiye’de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyruklular dahil, kuruma yazılı olarak başvurmak suretiyle isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri belirtilmiş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle, bu kez; isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalının tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı, terk talebinin Kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başlama ile sona ereceği, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede de; bu Kanunun 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendi kapsamına girmeyenlerden, aynı maddenin (II) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentlerinde sayılanlar dışında kalanlar, ev kadınları ve Türkiye'de ikamet eden yabancı uyrukluların talepleri halinde isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri, isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalılık tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı ve terk talebinin Kurum'a intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması halinde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesinin 2. fıkrasında ise; “ İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de yasal olarak ikamet edenlerde; a) Bu Kanuna tabi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte, ay içerisinde 30 günden az çalışmak veya son bir yıl içinde 360 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kurum'a başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” düzenlemesi bulunmakta iken 17.04.2008 tarihinde yürülüğe giren 5754 sayılı Yasa'nın 30. madddesi ile getirilen değişiklik ile; “İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından; a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” hükmü getirilmiştir.

Anılan hükümler incelendiğinde; 1479 sayılı Kanun Türkiye'de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluları kapsama alırken 5510 sayılı Kanuna göre Türk asıllı olma ya da vatandaşlık şart koşmadığı sadece Türkiye'de ikamet etme ya da Türkiye’de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerde bulunan Türk vatandaşlarını kapsama almıştır. 1479 sayılı Kanuna göre sigortalılık ilişkisinin kurulması için ön şartın; Kanun kapsamına göre sigortalı sayılmak ve sigortalı sayılan kişinin 51 inci maddeye göre seçmiş olduğu basamaktan 48 inci maddeye göre prim ödemesinin oluşturduğu görülmektedir. 1479 sayılı Kanunun 79 uncu maddesi Türk vatandaşları dışında Türkiye'de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluları da kapsama almış ve Türkiye'de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluların Kuruma yazılı olarak başvurması halinde sigorta kapsamına almıştır.

Dava dosyası incelendiğinde; Türk asıllı yabancı uyruklu olan ve ikamet iznine tabi olarak Türkiye’de ikamet etmesi gereken mülga 1479 sayılı Kanuna göre isteğe bağlı sigortalı olarak prim ödeyen ve yaşlılık sigortasından tahsis talebinde bulunan davacının, tahsis işlemleri sırasında Türkiye’de ikamet tezkeresine göre ikamet ettiği sürelere göre hizmetinin yeniden değerlendirilmesi sonucunda ikamet tezkeresi olmadan prim ödediği sürelerdeki hizmetinin iptal edilmesi sonucunda yaşlılık aylığı bağlanmaması üzerine eldeki dava açılmıştır. Kurum kayıtlarının incelenmesinde, davacının 23/01/1997 tarihinden itibaren verilen ikamet izin belgesine istinaden sigortalılığının başlatıldığı, davacının primlerinin düzenli ödediği, ancak İl Göç İdaresi yazısına göre prim sürelerinin düşürüldüğü, Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalılık giriş bildirgesinde ... Mahallesi .../... adresinin muhtarlık tarafından onaylandığı, yine dosya içeriğinde bulunan davacı 24.02.1998 tarihinde eşi ve iki kızı için sağlık karnesi başvurusu yaparken başvuru ekinde ... Mahalle Muhtarlığı tarafından düzenlemiş ikametgah belgesinin bulunduğu, ancak davacının hangi süreler arasında ... mahallesinde ikamet ettiğinin belirtilmediği, bunun davacının uyuşmazlık konusu dönemde yasada aranan ikamet şartını sağladığına karine oluşturmayacağı dikkate alınarak, davacının uyuşmazlık konusu dönemde ikamet şartının devam edip etmediğinin su, elektrik ve telefon abonelikleri, kira sözleşmeleri vs. deliller ile ispat edilmesi gerekirken, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12116, Karar No: 2023/21789, Tarih: 28.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12116 E.  ,  2023/21789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 E., 2023/298 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı,

Yerel Mahkemece kurulan 24.03.2015 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.11.2020 tarihli ilamıyla basit yargılama usulünün uygulanması yönünde bozma kararı verildiği, bozma sonrası yargılamada bu usul uygulanarak beraat hükmü kurulduğu, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulü kapsamında verilen karara karşı, anılan Kanun'un 252 nci maddesinin ilk fıkrasına göre yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu gerekçesiyle Dairemizin 26.12.2022 tarihli kararıyla dosya mahalline iade edildiği, bu karar sonrasında her ne kadar hükmün bozulduğundan bahisle Yerel Mahkemece duruşma açılıp karar verilmiş ise de, tensip tutanağından da anlaşılacağı üzere 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca genel hükümlere göre yargılama yapılarak beraat hükmü kurulması nedeniyle anılan kararın temyiz yoluna tabi olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 24.03.2015 tarihli ve 2014/319 Esas, 2015/123 Karar sayılı kararı ile sanığın çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin ilk fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.11.2020 tarihli ilamıyla basit yargılama usulünün uygulanması yönünde bozma kararı verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda basit yargılama usulü de uygulanarak sanığın beraatine hükmedilmiştir.

3. Anılan karara karşı kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 26.12.2022 tarihli ilamıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulü kapsamında verilen karara karşı, anılan Kanun'un 252 nci maddesinin ilk fıkrasına göre yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu gerekçesiyle dosya mahalline iade edilmiştir.

3. Anılan karara karşı kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 26.12.2022 tarihli ilamıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulü kapsamında verilen karara karşı, anılan Kanun'un 252 nci maddesinin ilk fıkrasına göre yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu gerekçesiyle dosya mahalline iade edilmiştir.

4. İade kararımız sonrasında Yerel Mahkemece hükmün bozulduğundan bahisle duruşma açılmış; ancak 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Jandarma görevlilerince tutulan 28.03.2012 tarihli tutanak uyarınca ... Köyünde bulunan ... Su Fabrikasınca su şişelerinin dezenfekte edilmesinde kullanılan kimyasal maddelerin fabrika dışına açıktan akıtıldığı, fabrikanın foseptik çukurundan çıkan borunun ... Deresine yönlendirildiği, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü mühendislerince olay yerinde yapılan denetimde, fabrikaya ait foseptiğin alt kapağının olmadığı, damacanaların dezenfektasyonunda kullanılan kimyasalların çevreye zararlı özelliklerinin bulunduğu, foseptiğin vidanjörle çektirildiğine dair herhangi bir belgenin ibraz edilmediği, atık suların mazgallar aracılığıyla yol kenarında bulunan kanala verildiği, bu nedenle fabrika sorumlu müdürü olan sanığın yüklenen suçu işlediği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ilk fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında bozma öncesi mahkumiyet hükmünün kurulduğu 24.03.2015 tarihine göre, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan Kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2935, Karar No: 2010/7936, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2935 E.  ,  2010/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1125, Karar No: 2023/5762, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1125 E.  ,  2023/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/176 E., 2022/2482 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/45 E., 2019/637 K.

Taraflar arasındaki boşanma protokolünden kaynaklanan tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 04.07.2017 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, kararda boşandığı eşi olan ...üzerine ..., ..., Yurt mah. 6467 ada 5 parsel 2 nolu bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazın davacı adına tesciline karar verildiğini, taşınmazın tescili için tapu müdürlüğüne başvurduklarında taşınmazın ... adına kayıtlı olduğunu ve tescil işleminin bu nedenle yapılamayacağını öğrendiklerini, davacının taşınmazın başka kişilere satılacağından endişe duyduğunu belirterek ilgili taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle; aile mahkemelerinin görevsiz olduğunu, taşınmazın şirket adına kayıtlı olduğunun davacı ...'ye bildirildiği ancak mahkeme kararında şirket adı yazacağı yerde maddî hata nedeniyle tapuda davalı ...adına kayıtlı taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verildiğini, bu durumdan müvekkilinin de şirketinin de bir hatasının olmadığını, tapu kaydında konuya ilişkin beyanlarının bulunduğunu, gerek davalının, gerekse şirketin dava açmaya sebebiyet vermediğini, taşınmazın davacı adına kayıt ve tesciline, boşanma ilamında anlaşıldığı şekilde ortak çocukları ...t 25 yaşına ikmal edene kadar boşanma davasındaki davalı ...ve ... Plaza İnş. Taah. Mimarlık Mühendislik San. Tic. Ltd. Şti.nin muvafakatı olmadan satılamayacağına ilişkin şerh konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile görev itirazı hakkında talebin anlaşmalı boşanma davasının hükmünde verilen dava konusu gayrimenkulün tesciline dair hükmün yerine getirilmemesinden kaynaklandığı ve aile mahkemelerinin görevli olduğu, davacı ile ...'in anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verildiği, hükümde davalı ...üzerine üzerine kayıtlı olan ..., ..., Yurt mah., 6467 ada 5 parsel 2 nolu bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazın davacı adına tesciline ve ortak çocuk ...t 25 yaşına ikmal edene kadar boşanma davasındaki davalı ...ve ... Plaza İnş. Taah. Mimarlık Mühendislik San. Tic. Ltd. Şti.nin muvafakatı olmadan satılamayacağına ilişkin şerh konulmasına karar verildiği, ancak taşınmazın şirket adına kayıtlı olması sebebi ile tescil talebinin ret edildiği, davalının davayı ön inceleme aşamasında kabul ettiği, davanın açılmasına kendilerinin sebebiyet vermediği, gerekçesi ile davanın kabulü ile tapuda davalı ... Plaza İnş. Taah. Mimarlık Mühendislik San. Tic. Ltd. Şti. Adına kayıtlı olan taşınmazın davacı ... adına tesciline, ortak çocuk ...t 25 yaşına ikmal edene kadar boşanma davasındaki davalı ...ve ... Plaza İnş. Taah. Mimarlık Mühendislik San. Tic. Ltd. Şti.nin muvafakatı olmadan satılamayacağına ilişkin şerh konulmasına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 6 ncı maddesi uyarınca delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce davanın kabulü nedeniyle, davacı yararına tarife hükümleriyle belirlenecek vekâlet ücretinin yarısı miktarında vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, aynı taşınmazla ilgili olarak ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/67 Esas sayılı dosyasında görülen davanın usulden ret edildiğini kesinleşmediği için derdest olduğunu, kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, işbu davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu, davalının davanın açılmasına, kendi hal ve davranışıyla sebebiyet vermediğini ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul ettiğini, yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilemeyeceğini, avukatlık ücretinin de yargılama giderlerinden olduğunu, buna rağmen müvekkili aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, velâyetin değiştirilmesi dosyasının bu dosya için bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacının boşanmayı sağlayıp çocuğun velâyetini alıp, dava konusu taşınmazın da adına tescilini sağlayıncaya kadar başka bir kişiyle olan ilişkisini gizlediğini, müvekkilini yanılttığını, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması için istinaf yoluna başvurduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dosyadaki delillerle çelişmeyen tespitler ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355 inci maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık halleri dışında istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucu, davalı tarafın davayı kabul ettiği dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin olay ve hukuki değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davayı kabul durumunda, davacı yararına, yarı oranında vekâlet ücreti takdirinin doğru olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazla ilgili olarak tapu müdürlüğü aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davasının husumet yokluğundan reddedildiğini ancak kararın kesinleşmediğini, davanın derdest olduğunu, aile mahkemesinin görevli olmadığını, davalının davanın açılmasına sebep olmadıklarını, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacaklarını, davacının sadakatsizliğini yeni öğrendiğini bilse idi velâyetin verilmesine ve taşınmazın tesciline asla rıza göstermeyeceğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma protokolünden kaynaklanan tapu iptal ve tescil davasının kabulünün ve davacı yararına yarı oranında vekâlet ücreti takdirinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası. AAÜT 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.