muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14918, Karar No: 2020/621, Tarih: 05.02.2020

Davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği takdirde tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (Sabit Tenkis Oranı) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olamayacağı (TMK m.564) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmelidir.

Tasarrufa konu malın sabit tenkis oranında bölünmezliği ortaya çıktığı takdirde sözü geçen 564. maddedeki tercih hakkı gündeme gelecektir. Böyle bir durum ortaya çıkmadan davalının tercih hakkı doğmadan davalının tercihini kullanması söz konusu olamaz. Daha önce bir tercihten söz edilmişse sonuç doğurmaz. O zaman davalıdan tercihi sorulmak ve 11.11.1994 günlü 4/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca süratle dava konusu olup sabit tenkis oranına göre bölünemeyen malın, karar tarihindeki rayice göre değeri belirlenmeli ve bu değerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak naktin ödetilmesine karar verilmelidir.

4721 sayılı TMK’nın 565/4. maddesinde düzenlendiği üzere mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar tenkise tabidir.

Somut olayda, çekişme konusu 406 ada 13 parseldeki 2 nolu bağımsız bölümün bedelinin mirasbırakan tarafından ödendiği kanıtlanamadığı gibi, bedelin mirasbırakan tarafından ödendiği kanıtlanmış olsa dahi TMK’nın 565/4. maddesi uyarınca mirasbırakanın saklı payı zedeleme kastı ile hareket ettiği ispatlanamamıştır.

Öte yandan, hükme esas alınan 18.01.2016 tarihli tenkis raporunun da (ve dayanak 04.04.2013 ve 28.05.2015 tarihli bilirkişi kurul raporları ) doğru olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davalıya kazandırıldığı iddia olunan taşınmazın akit tarihindeki değeri keşif neticesinde 04.04.2013 tarihli bilirkişi kurul raporu ile 538.303,00 TL olarak belirlenmiş, 28.05.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporu ile de tespit edilen bedelin denkleştirici adalet ilkesi uyarınca mirasbırakanın ölüm tarihine güncellenmesiyle değeri 593.815,59 TL olarak belirlenmiş, bu değer üzerinden yapılan tenkis hesabı ile (18.01.2016 tarihli rapor) davacıların saklı paylarının ihlal edildiği gerekçesiyle tenkis isteğinin kabulü yoluna gidilmiştir.

Ne var ki, davacılar tarafından davalıya kazandırıldığı iddia olunan payın akitte gösterilen bedelden daha yüksek bir bedel ödenerek temlik alındığı hususu ispatlanamadığından akitte gösterilen satış bedelinin dikkate alınması ve mirasbırakanın ölüm tarihine güncellenmesi gerekmektedir.

Aksi ispat edilemediğinden 13.04.2004 tarih ve 6318 yevmiye no’lu akitte davalı ...'nın taşınmazı 40.000.000 ETL’ye edindiği, 40.000.000 ETL’nin mirasbırakanın ölüm tarihine göre güncellenmesiyle belirlenen değer sonucu yapılan tenkis hesabında davacıların saklı paylarının ihlal edilmediği, tenkisi gereken bir bedelin olmayacağı da tartışmasızdır.

Aksi ispat edilemediğinden 13.04.2004 tarih ve 6318 yevmiye no’lu akitte davalı ...'nın taşınmazı 40.000.000 ETL’ye edindiği, 40.000.000 ETL’nin mirasbırakanın ölüm tarihine göre güncellenmesiyle belirlenen değer sonucu yapılan tenkis hesabında davacıların saklı paylarının ihlal edilmediği, tenkisi gereken bir bedelin olmayacağı da tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ...'in yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2134, Karar No: 2020/3655, Tarih: 17.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2134 E.  ,  2020/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasındaki sözleşme uyarınca Akçaabat ve Düzköy İlçeleri Arıza Onarım Bakım İşinin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, sözleşme dışında müvekkilinin iş bölgesinin genişletilmesine ve sözleşme dışı işlerin yaptırılmasına rağmen ek bedelin ödenmediğini, vekaletsiz işgörme hükümlerine göre yapılan iş bedelinin hesaplanması gerektiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 125.811,86 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davacının yer teslim tutanağı imzalamak suretiyle yeni durumu kabul ettiğini, sözleşme eki şartnamede aylık iş miktarlarının belirlendiğini, davacının bu iş miktarlarını aşan bir iş yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sözleşme ve yer teslim tutanakları incelendiğinde ilave işler için fazladan teknisyen çalıştırıldığından sözleşmenin 30. maddesi gereğinde iş artışının gerçekleştiği, davacının fazladan yapmış olduğu işler için bedelini sözleşme hükümlerine göre talep edebileceği davacının fazladan çalıştırdığı 14 elektrik teknisyeni için 520.800,00 TL ödeme talep edebilecekken 125.811.86 TL istediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, taraflar arasındaki sözleşmenin bitimi tarihinde yürülükte olan 6098 sayılı TBK’nın davada uygulanacağı, davacının ihaleye konu sözleşmedeki 40 işçiden daha fazla işçi ile davalıya ait işi gördürdüğü, davalının talebi ve onayı olduğu, sözleşmenin kullanılan personel ve ekipman ücretleri üzerinden düzenlenmesi karşısında fazladan çalıştırılan teknisyen ücretlerinden davalının sorumlu olduğu, taraflar arasında sözleşme bulunması karşısında sebepsiz zenginleşme hükümlerinin ve sebepsiz zenginleşmeye ilişkin zaman aşımları hükümlerinin uygulanamayacağı, dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından faiz yönünden kurulan kararın da yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve mahkeme gerekçesinde davacı alacağının 520.800,00 TL olduğu tespiti tartışmalı ise de bu husus ek dava açılması halinde değerlendirilecek olup, davacının herhalükarda mahkemece hüküm altına alınan 125.811,86 TL alacaklı olduğunun sabit bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13391, Karar No: 2017/6905, Tarih: 19.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/13391 E.  ,  2017/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, ikramiye ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, 16/09/2014 tarihli duruşmada davacı vekilinin son 4 celsedir ve daha öncede 1 defa mazeret dilekçesi verdiği, dosyanın bir kez yenilendiği, tüm bu hususların yargılamayı uzattığı anlaşılmakla davacı vekilinin mazeretinin kabulüne yer olmadığı ve HMK nun 150/1. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına ve sonrasında ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Üst üste mazeret verilmiş olması mazeretin geçerli bir nedene dayanmadığını göstermez. Mahkeme dört celse üst üste mazeret verilmesini, son mazeretin geçerli bir nedene dayanıp dayanmadığını araştırmaksızın, yargılamayı uzatmaya matuf kabul edip mazereti kabul etmemiştir. Mahkemece yapılacak iş, davacı vekilinin mazeret dilekçesi ekinde mazeret olarak bildirdiği ...2. Asliye Ceza Mahkemesindeki aynı günlü duruşmaya katılıp katılmadığını araştırarak, duruşmaya katıldığının anlaşılması halinde mazeretin kabulüne, katılmadığının anlaşılması halinde ise şimdiki gibi karar vermektir. Mazeretin geçerliliği hususunda gerekli araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15880, Karar No: 2012/1697, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15880 E.  ,  2012/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğru ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazın uzak mesafede başka ilçe sınırları içinde yer alması ve emsal alınan taşınmazın satış tarihinin 1985 yılına ait çok eski tarihli olması nedeniyle emsal olarak alınamayacağı gözetilerek taraflara, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde yoksa en yakın yerleşim yerinden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3902, Karar No: 2013/4888, Tarih: 11.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3902 E.  ,  2013/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortak olduğu davalı kooperatifin ........2011 tarihli 2010 yılı olağan genel kurulu toplantısının hukuka aykırı şekilde yapıldığını, alınan kararların Kooperatifler Kanunu'na aykırı olduğunu ileri sürerek,davalı kooperatife kayyım atanması ile genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tespitine,bunun mümkün olmaması halinde ...,...,...,...,... ve ... numaralı genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların kooperatif ile aralarında davalar bulunan kooperatif yüklenicisi olan... Ltd. Şti.'nin çalışanları ve şirket müdürünün yakınları olduğunu, genel kurul toplantısının hukuka uygun şekilde yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurulun geçersizliğinin tespitini gerektirir bir durumun söz konusu olmadığı, davacıların .... madde dışındaki kararlara karşı olumsuz oy kullandıkları, davacı ...'ün muhalefet şerhinin bulunmadığı, gündemin ..., ... ve .... maddelerin yönetim kurulu ve denetim kurulunun ibraları ile bilanço ve gelir - gider hesaplarının ibrasına ilişkin kararlar olduğu, ibra kararlarının iptal edilmesindeki amacın ilgililer hakkında hukuki sorumluluk davası açılması olduğu, ancak olayda böyle bir dava açma yoluna da gidilmediği, bu durumda ..., ... ve .... maddeler yönünde iptal talebinde davacıların hukuki yararlarının olmadığı, .... ve .... numaralı gündem maddelerinde alınan tahmini bütçe kabulü ve aidatların belirlenmesi kararının da yasa ve anasözleşme hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle oybirliği ile alınan .... maddeye ilişkin kararda red oyu koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle tüm davacıların; muhalefet şerhinin bulunmaması nedeniyle de davacı ...'ün 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca dava açma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, davanın esas yönünden reddi hatalı ise de, kararın sonucu itibariyle doğru olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...- Davacılardan ..., ... ve ...'ın, genel kurulun ..., ..., .... maddelerinin iptali istemine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

...- Davacılardan ..., ... ve ...'ın, genel kurulun ..., ..., .... maddelerinin iptali istemine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 380. maddesi “ Bilançonun tasdikine dair olan umumi heyet kararı, aksine sarahat olmadığı takdirde, idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıpların ibrasını tazammun eder. Bununla beraber bilançoda bazı hususlar belirtilmemekte veyahut bilanço şirketin gerçek durumunun görülmesine mani yanlış bir takım hususları ihtiva etmekte ise, idare meclisi azalariyle müdürler ve murakıplar, bilançonun tasdikiyle ibra edilmiş olmazlar.” hükmünü içermektedir. Buna göre ibra, kooperatifin gerçek durumunu yansıtmalıdır. Bilanço ve gelir gider tablosu tüm ayrıntıları ile açıklanıp irdelenmişse, genel kurulca verilen ibra kararı, gerçek anlamda borçtan kurtarma ve aklama niteliğini taşır. İbra, sadece genel kurulun bilgisine sunulan işlemleri içerir. Açıklanmamış, belgeye dayandırılmamış ve vasat yetenekli bir ortağın anlayamayacağı konularda ibra yok sayılır. İbraya ilişkin genel kurul kararının yasaya, anasözleşmeye veya iyiniyet kurallarına aykırı olması halinde davacının bu kararın iptali hususunda dava açmakta hukuki yararı mevcut olup, bu iddiaların açılacak şahsi sorumluluk davasında ileri sürülebileceği yolundaki gerekçeye itibar olunamaz. Kaldı ki, ibra kararının neticeleri sadece sorumluluk davası ile ilgili de değildir. Davacı tarafça ileri sürülen hususlardan bir kısmı doğrudan kooperatif zararı ile ilgili bulunduğundan bu hususlar üzerinde durularak iddiaların varid olup olmadığı ve ibra kararı verilmesine engel oluşturup oluşturmayacağı açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca kural olarak ayrıntılı şekilde görüşülerek alınan bir ibra kararı yöneticiler hakkında TTK'nın 341. maddesi kapsamında sorumluluk davası açılmasına engel oluşturacağından, ibra kararın iptali için dava açılmasında hukuki yarar bulunduğu bir gerçektir.

Davacılar ..., ... ve ... genel kurulca alınan ibra kararının da iptalini istemişlerdir. Diğer genel kurul kararlarındaki gibi, 1163 sayılı Kooperatifler Kanun'unun 53. maddedesindeki koşullar oluştuğunda ibraya ilişkin genel kurul kararının da iptali istenebilir . Kural olarak ayrıntılı şekilde görüşülerek alınan bir ibra kararı yöneticiler hakkında TTK'nın 341. maddesi kapsamında sorumluluk davası açılmasına engel oluşturacağından ibra kararının iptali için dava açılmasında hukuki yarar bulunduğu bir gerçektir. Buna göre, mahkemenin davacıların ibra ile bağlantılı ..., ... ve .... maddelerin iptalini istemekte hukuki yararlarının bulunmadığı yönündeki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, ibra edilme kararı aleyhine anılan davacıların iptal davası açmakta hukuki yararları bulunduğunun kabulü ile kooperatif uzmanı bir bilirkişi aracılığı ile kooperatif defterleri, kayıtları, genel kurul ve yönetim kurulu kararları, bilanço, gelir-gider cetvelleri üzerinde inceleme yaptırılarak, 2010, 2011 yılına ait davalı kooperatifin yönetim kurulu çalışma raporu ve denetim kurulu raporunun 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 86. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkartılmış ....06.2008 tarihli ve 26903 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olan tebliğlerde belirtilen şartlara uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği, raporların gerekli tebliğ ve ilan işlemlerinin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı hususlarında açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, oluşacak uygun sonuç dairesinde, tarafların iddiaları ve savunmaları ve TTK'nın 327, 354 ve 380. madde hükümleri de değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılardan ..., ... ve... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9675, Karar No: 2009/11687, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9675 E.  ,  2009/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat A.... aralarındaki dava hakkında Fatih 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.9.2008 tarih ve 37-299 sayılı hükmün Dairenin 14.5.2009 tarih ve 719-6553 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava geçersiz satış sözleşmesi ile satılan aracın vergisinin istirdadına ilişkindir.

Her ne kadar davanın mahkemece reddine dair verilen hüküm onanmısa da bu sonuca katılmak mümkün görülmemiştir. Şöyle ki 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesine uygun yapılmayan araç satışı geçersiz olup,

2009/9675-11687

herkes aldığını, sebepsiz zenginleşme ilkesine göre aynen iade etmelidir. Bu durumda, davacının ödediği verginin niteliği ve karşı taraf için sebepsiz zenginleşme oluşturup oluşturmayacağına ve B.K'nun 61 ve müteakip maddeleri gereğince veya vekaleten ... görme hükümlerine göre geri istenip istenemeyeceği tartışılmalıdır. Hemen belirtmek gerekir ki, aracın mülkiyetinin devri ile ilgili sözleşme geçersiz ise de, zilyedliğinin teslimi de ayrı bir sözleşme olup, taraflar arasındaki sözleşmenin zilyetliğin devir ve teslimi, davalının zilyet olduğu dönemde tahakkuk edecek vergi ve cezaların davalıya ait olacağına ilişkin hükümleri davalıyı bağlar. Araç ile ilgili tahakkuz edecek vergi veya cezaların üçüncü kişilerce ödenmesine ilişkin sözleşme yapılmasında kanuna aykırılık yoktur. Kaldı ki, somut olayda davacı, maliki bulunduğu aracın mülkiyetini devretmeye yönelik olarak davalının gösterdiği ...'a vekaletname de vermiştir. En azından bu sözleşme ile araç ile ilgili işletme devrinin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Aracın resmi şekilde mülkiyetinin devir edileceğini ümidi ve güveni içinde davranan davacı sırf kayden malik olması nedeniyle vergilerini ödemek zorunda kalmıştır. Davalının sözleşme geregi zilyetliğin tesliminden sonraki dönem için doğan vergi ve cezalardan sorumlu tutulması gerektiği gibi, bir an aksi düşünülse bile, gerçersiz sözleşmeye dayalı yapılan işlemlerde ve tasfiyede hakkaniyet ve adalet kuralları önemle gözetilmelidir. Davalı, eldeki sözleşmeye göre aracı işletecek, zilyetliğin korunması ile ilgili her türlü hakkı kullanabilcektir. Hal böyleyken sırf malik olması nedeniyle davacıyı tahakkuk eden vergilerden sorumlu tutmak adalet ve hakkaniyete de aykırıdar.

Böyle olunca mahkemece davanın kabulü ile davacının ödediği vergi borçlarının davalıda tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından sayın çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddine dair kararına katılmıyoruz.