muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3159, Karar No: 2011/5898, Tarih: 17.10.2011

Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ticareti terk etme suçu icra takip dosya sayısı ve alacaklı sayısı birden fazla olsa dahi aynı işyeri hakkında ancak bir kere işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında ticareti terk suçundan dolayı Antalya 4. İcra Mahkemesinin 25.02.2009 tarih ve 2008/2683 E, 2009/455 K. ve 2008/2682 E, 2009/454 K. ile 2008/2686 E, 2009/459 K. sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılan bu dosyaların iş bu dosya ile birleştirilerek yargılamalarının yapılmaması,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30602, Karar No: 2016/1091, Tarih: 01.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30602 E.  ,  2016/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın arama esnasında tutulan olay tutanağında hazırun olarak bulundurulan.... müştemilatında kaçak sigara bulunan ikametin eniştesi.... ait olduğu beyanı, sanığın kolluk ifadesinde ise; evin babasına ait olduğunu, babasının kardeşleri ile birlikte o evde yaşadığını, babası ve kardeşlerinin yaylada olduğunu, evin anahtarlarının kendisinde bulunduğunu, polislerin ikameti aç demeleri üzerine kapıyı açtığını, bilmediği bir şahsın un ve şeker koyacağım demesi üzerine anahtarı verdiğini, sigaralarla ilgisinin olmadığını beyan etmesi, mahkeme savunmasında ise; .... ilçesinde ikamet ettiğini, olay günü babasının evinin yanında bulunan amcasının evine misafirliğe geldiğini, polislerin gelerek babasına ait evde arama yapmak istemeleri üzerine babasına ait anahtarı götürüp evi açtığını beyan etmesi, olay tutanağına göre ise, ikamette önce kimsenin bulunmayıp sanığın sonradan gelmesi, keza müştemilat anahtarını da sanığın dışarı çıkıp ayrı bir yerden getirmesi karşısında, sanığın mahkeme savunmasında ikamet adresini .... olarak belirtmesi, olay tutanağı ve savunma içeriği birlikte değerlendirildiğinde, tutanakta adı geçen.... ile savunmada geçen sanığın babası ve eşinin de dinlenmesi; yine kolluk marifeti ile sigaraların bulunduğu yerin kime ait olduğu ve kimin kullanımında olduğu hususları ile sanığın .....ilçesinde ikamet edip etmediğinin araştırılarak, sanığın başlangıçta yakınları adına suç gizleme ve üstlenmesinin bulunup bulunmadığının da irdelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden

değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- Davaya konu kaçak sigaraların 25.08.2011 tarihinde imha edildiğinin anlaşılması karşısında, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı bulunduğundan hükmün CMK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8354, Karar No: 2012/13524, Tarih: 09.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8354 E.  ,  2012/13524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, yasal defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1,765 sayılı TCK.nun 59. maddelerince (15 ay hapis cezası),

213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62, 50/1-a, 52/2-4. maddelerince (6.000 TL APC 10 taksit)

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, kanun yoluna başvuru şeklinin ve başvuru süresinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla sanığın temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

I-Sanığın 2004 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin 21.03.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe suç tarihi olan 21.03.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanığın 'yasal defter ve belgeleri gizlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanığın 'yasal defter ve belgeleri gizlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

SYC İnş. Ltd. Şti yetkilisi olan sanık hakkında, Vergi Dairesi tarafından 2004 yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere 25.02.2008 tarihli yazı ile istenmesine rağmen ibraz etmediği gerekçesiyle kamu davası açılıp sonuçta sanığın mahkumiyetine karar verilmişse de, Vergi Dairesi tarafından gönderilen 25.02.2008 tarihli yazı içeriğinden sanıktan 2003 ve 2004 yılı defter ve belgelerinin istendiği, Uyap sistemi sorgulamasında; bu yazı doğrultusunda 2003 yılına ait defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle sanık hakkında Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi' ne açılan kamu davasında sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve halen dosyanın Dairemizin 2012/7999 Esas sayısı ile inceleme aşamasında olduğu tespit edildiği, Vergi Dairesi tarafından, mükellefe defter ve belgelerin ibrazı için çıkarılan bu yazı ile farklı takvim yıllarına ait belgelerin istenmesinin tek bir suçu oluşturacağı gözetilmeden mükerrer açılan kamu davasının reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19640, Karar No: 2013/22396, Tarih: 02.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/19640 E.  ,  2013/22396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, 28/10/2008 tarihinde geçirdiği iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, HUMK 409 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 28.10.2008 tarihinde geçirdiği iş kazasında vefat eden sigortalının haksahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı vekilinin 30.05.2013 tarihli mazeret dilekçesinin kabul edilmeyerek davanın (2.) kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK'nın 320/4. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı vekilinin mazeretinin reddine dair ara kararın ve sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un 7.maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150.maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

HMK'nın 150.maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

6100 HMK'nın 30.maddesine "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür" ve HMK'nın 150/2 maddesinde ifade edildiği üzere "geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez". Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Anayasa'nın 141/son ve HMK'nın 30.maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacının duruşamaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise davacının "geçerli bir özrü nedeniyle duruşmaya katılmadığı" kabul edilerek dosya işlemden kaldırılmamalıdır.

Somut olayda, davacı vekili tarafından UYAP sistemi üzerinden 21.03.2013 tarihli celse için mazeret dilekçesi gönderildiği, gönderilen mazeret dilekçesine rağmen mahkemece 21.03.2013 tarihli celsede ilk kez olarak dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacı vekilince dosyanın süresinde yenilendiği, davacı vekilinin 31.05.2013 tarihli celse için de UYAP sistemi üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece davacı vekilinin hemen hemen hiçbir duruşmaya katılmadığı, sürekli benzer mahiyette mazeret bildirdiği, başka yerdeki davayı takip gerekçesini açıklamadığı ve yenileme dilekçesi ile tebligat giderini de noksan gönderdiği gerekçesiyle mazeretin reddedilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150/1 ve 320/son maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle davacı vekilinin mazeret dilekçesinde duruşmaya katılmama gerekçesi yer aldığı gibi mazeret dilekçesinde yeni duruşma gününün UYAP sistemi üzerinden öğrenileceği ifade edilmiştir. Dava iş kazasında vefat eden sigortalının haksahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkin olup davacı tarafın davanın sürüncemede kalmasında kural olarak menfaati bulunmamaktadır. Davacı vekilinin kötüniyetli bir biçimde davanın sürüncemede kalması için çaba gösterdiği kanıtlanmadıkça daha önce kabul edilen mazeret sonraki mazeretin reddi için başlıbaşına gerekçe olamaz. Bunların yanında mahkemece ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/200 E. 2011/314 K. sayılı dosyasının Yargıtay'dan dönüşü de beklenmektedir. Ayrıca, davacı vekiline yenileme dilekçesi ile tebligat giderini karşılamak üzere kesin süre verilebilir.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında davacı vekilinin 31.05.2013 tarihli mazeret dilekçesinin "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilkeye aykırı ve kötüniyetli bir davranış olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin geçerli bir özrü bulunmasına karşın yetersiz gerekçe ile mazeret dilekçesinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5373, Karar No: 2019/1730, Tarih: 18.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5373 E.  ,  2019/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine 18.11.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında finansal kiralama sözleşmesi akdedildiğini, davalı şirketin sözleşme hükümlerine aykırı davranması sebebiyle,davalı şirkete ihtarname keşide edilerek 60 günlük yasal süre içinde kira borcunun ödenmesi, aksi takdirde sözleşmenin fesih edileceği ve fesih süresi sonundan itibaren 3 gün içerisinde sözleşme konusu malları tesliminin ihtar edildiğini, davalı kiracının işbu ihtara rağmen borçlarını ödemediği gibi, kendisine yüklenen edimleri kanuni süresi içinde yerine getirmediğinden finansal kiralama sözleşmelerinin münfesih olduğunu, davalının kiralama konusu malları taraflarına iade etmediğini belirterek söz konusu malların davacı şirkete aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile davalının anlaştığını ve dava konusu 1 adet 2013 model HMK300LC-3 Tipinde, Hidrojen Marka Ekskavatörün davacıya teslim edildiğini, ekskavatörün iadesi için açılan iş bu dava ekskavatörün davacının uhdesinde olduğu için davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya fınansal kiralama sözleşmesi kaynaklı kira borcu bulunduğu, davacının haklı nedenle Fınansal Kiralama Kanunu 31 .maddeye göre sözleşmeyi feshettiği,davalının Fınansal Kiralama Kanunu 33. maddeye göre fınansal kiralama konusu malı davacıya iade etmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının davasının kabulü ile davaya ilişkin fınansal kiralama sözleşmesine konu malın ekipmanları ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine davalı vekilinin eksik temyiz harcı yatırdığı,muhtıra tebliğine rağmen süresi içerisinde eksik harcı ikmal etmediği gerekçesiyle yerel mahkemece verilen 18.11.2015 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş,ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin eksik temyiz harcı ikmaline yönelik muhtıra gereğini yasal süresinde ifa etmediği anlaşıldığından ve yerel mahkemenin belirtilen 18.11.2015 tarihli ek kararının usulüne uygun olduğu görüldüğünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle EK KARARIN ONANMASI gerekmiştir.

Davalı vekilinin eksik temyiz harcı ikmaline yönelik muhtıra gereğini yasal süresinde ifa etmediği anlaşıldığından ve yerel mahkemenin belirtilen 18.11.2015 tarihli ek kararının usulüne uygun olduğu görüldüğünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle EK KARARIN ONANMASI gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 18.11.2015 günlü ek kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3372, Karar No: 2017/13771, Tarih: 11.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3372 E.  ,  2017/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 4.000,00 TL bedelin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 04.11.2015 tarihinde talebini 9.535,38 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; yargı yolu, husumet, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin mümkün olmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 4.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 5.535,38 TL'nin ıslah tarihi olan 04/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay ..... Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.