muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4950, Karar No: 2023/5198, Tarih: 28.11.2023

6.Soruşturma aşamasında Tire Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan, elektrik mühendisi iş güvenliği uzmanının tespitinde, motopomp motoru (dalgıç tipi pompa) besleyen panonun besleme hattı kablosunun trafo merkezinden çıkışında 5 metre uzaklıkta beton zeminin altında yeraltında izolelerin yandığı ve kısa devre olduğunun görüldüğü, motopomp motorun demir aksamında yapılan ölçümle 236V gerilimin olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

7.Kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 17/04/2015 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporunda "Sanık ... için yaptırım yetkisi bulunmadığından kusurunun olmadığı" görüş ve kanaati belirtilmiştir.

8. Hükme esas alınan, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen A sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşan 23/11/2015 havale tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporunda, işçi ...'ın ölümü ile sonuçlanan olay öncesinde olay yerinde elektrik kaçağı bulunduğunu, bir işçinin ciddi şekilde elektrik akımına kapıldığını öğrendiği halde pompa motoru üzerinde yeterli teknik incelemeleri yapmayan, motorun arızası tespit edilip giderilmeden ve motor topraklama tesisatı kontrol edilmeden bölgede temizlik çalışması yapılmaması hususunda amirlerini bilgilendirmeyen ve olay yerindeki çalışan işçileri de bu hususta uyarmayan, görevini gereği gibi yerine getirmeyerek ihmalkar ve özensiz davranışı ile olayın meydana gelmesine sebebiyet veren sanık ...'in asli derecede kusurlu olduğu görüş ve kanaati belirtilmiştir.

9. Adli Tıp Kurumu, İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı, İzmir Morg İhtisas Dairesi'nin 07/11/2013 tarihli otopsi raporunda, kişinin ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu meydana gelmiş olduğu bildirilmiştir.

10.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in elektrik bakım ve arızalarını gidermekten sorumlu personel olarak çalıştığı ... San.ve Tic. Ltd.Şti.'ne ait salça fabrikası biber işletmesi-2 numaralı bölümde temizlik işçisi olarak çalışan ölen ... biber kırıcılar makinesi şıra vazosu bölümünde ıslak zemin üzerinde temizlik yaptığı esnada zeminde biriken pis suları toplayan dalgıç tipi su pompasını besleyen ana hat kablosunda meydana gelen elektrik kaçağı sonucu elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda,

A-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması kanuna aykırı olup, söz konusu hususlar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B-Sanığın eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular kısmında yer verilen, oluşa uygun bulunan 23/11/2015 tarihli bilirkişi heyet raporu doğrultusunda asli kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C-Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenlerle Tire 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09/12/2015 tarihli ve 2013/619 Esas, 2015/1300 Karar sayılı kararına yönelik olarak hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün sanık ... hakkındaki (3) numaralı bölümünün (4) üncü paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/11266, Karar No: 2024/5234, Tarih: 10.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11266 E.  ,  2024/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik incelemeye,kusura ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ...’in ... A.Ş. bünyesinde üretimden sorumlu şirket müdürü olduğu, temyiz dışı sanık ...'in .... Ltd. Şti. nin ortağı yetkilisi olduğu, ölen ...'ın .... Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığı, ... şirketi ile ... AŞ. arasında yapılan sözleşme uyarınca ...’un ... AŞ. bünyesinde boya sökme işçisi olarak çalıştığı, olay günü ..., gece mesaisinde boya sökme makinasının dibinde biriken çamur tankının temizleme işini dalgıç pompa ile yaptığı sırada bir anda etrafa ve kendisinin üzerine kimyasal madde saçıldığı,bu sırada ...'un üzerinde hiçbir koruyucu ekipman olmadığı, elinde kumanda paneli bulunan ...'un kumanda panelindeki düğmeye bastığı sırada elektrik akımına kapılarak vefat ettiği olayda; soruşturma ve kovuşturma aşamasında hazırlanan bilirkişi heyet raporlarına göre; işçinin bu kısımda teknik bir eleman gözetiminde olmaksızın tek başına çalıştığı, kumanda butonunun elektrik çarpmalarına karşı uygun şekilde korunmadığı,kaçak akım rölesi bulunmadığı, boya sökme sisteminin teknolojinin gereklerine göre tankın içinde yapılmasının temin edilmemesi sebebiyle sanığın asli kusurlu olduğu olduğu tespit ve kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içinde gerekçeli karar, gerekçeli kararın tebliğ mazbataları ve temyiz dilekçesi bulunamamış olup uyaptan kontrol edilerek incelenmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Dosya içinde gerekçeli karar, gerekçeli kararın tebliğ mazbataları ve temyiz dilekçesi bulunamamış olup uyaptan kontrol edilerek incelenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,10.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5580, Karar No: 2022/6177, Tarih: 24.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5580 E.  ,  2022/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar 28/04/2011 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11/03/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 07/07/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mirasçılık belgesinin iptali talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 13/05/2022 tarihinde davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11/03/2020 gün ve 2019/107 Esas-2020/117 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1- a.6 maddesi uyarınca uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerledirilmemiş olması sebebiyle kaldırılmasına; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-g maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 07/07/2022 tarihli ek kararı temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 13/05/2022 tarihli Kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a.6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-g maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 07/07/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 24/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17133, Karar No: 2018/3399, Tarih: 11.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17133 E.  ,  2018/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için düşme

2005 takvim yılı için mahkumiyet

1)Sanık hakkında "2004 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme" suçundan verilen düşme hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığa atılı 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında "2005 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, gerekçeli kararda ve hükümde eylemin sahte yanıltıcı belge kullanmak olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası; sahte fatura düzenleme suçunda 2005 takvim yılında düzenlenen faturanın ele geçirilememesi karşısında, en son 2005 takvim yılı Kasım ayına ilişkin matrahlı KDV beyannamesi verildiğinden 2005 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin suç tarihinin 2005 yılı Kasım ayı sonu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı sahte fatura düzenleme suçunun öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 30.11.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15494, Karar No: 2014/15787, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15494 E.  ,  2014/15787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 3.Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... Mahallesi... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ... Mahallesi... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının ... Mahallesi... adresinde oturduğu belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayını ... Mahallesi... adresinde oğlunun yanında ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 3.Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2580, Karar No: 2024/3808, Tarih: 23.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2580 E.  ,  2024/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/87 E., 2023/435 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/123 E., 2022/270 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, kendisinin 1945 doğumlu, davalının ise 1969 doğumlu olduğunu, ilk eşinin vefatı üzerine birilerinin tavsiyesi ile evlenmek amacıyla davalıyla tanıştığını, davalının evlenmek için davaya konu 24037 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu devrini istediğini, ancak bu devrin doğrudan doğruya kendisine değil önce bir tanıdığına yapılmasını, arkasından ise kendisine verilmesini talep ettiğini, bunun sebebinin ise davacının yaşı nedeniyle ilk eşinden olan çocuklarının dava (muhtemelen muris muvazaası) açmalarını önlemek olduğunu, dava konusu taşınmazın devrinin 13.12.2017 tarihinde ortak tanıdık olan emlakçılık yapan ...'a yapıldığını, 18.12.2017 tarihinde ise bu kişiden davalı ... 'a temlik edildiğini, davalıya tapu devrinin yapıldığı gün olan 18.12.2017 tarihinde Karatay evlendirme memurluğuna müracaat edildiğini, 03.01.2018 tarihinde nikah kıyıldığını, tapu devri ve nikah tarihleri karşılaştırıldığında dava konusu taşınmazın alınmasının temel hedef olduğunun bir kez daha ortaya çıktığını, davacının mutlu bir evlilik olacağını umut ederken davalının kendisiyle hiç ilgilenmediğini, yemek, çamaşır, temizlik vs. gibi günlük ihtiyaçlarını karşılamadığını, kendisine yaşı ve sağlığıyla ilgili dalga geçer ve hakaretamiz konuşmalar yaptığını, en sonunda da evi terk ettiğini, evlilik vaadiyle kandırılmak suretiyle taşınmazından olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı, davacının 28.03.2018 tarihinde C.Başsavcılığı'na başvurarak davalı hakkında aldatıldığı ve dolandırıldığı gerekçesiyle şikayette bulunduğunu, kabul etmemekle birlikte böyle bir eylem söz konusu olsa bile TBK 39 uncu maddesi gereği hak düşümü / zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafından kendisi aleyhine dava konusu taşınmazı da içeren mal rejiminin tasfiyesine dayalı Konya 4. Aile Mahkemesi'nin 2019/472 E. Sayılı dosyası ile dava açıldığını, her iki davanın konusunun da aynı taşınmaza ilişkin olduğu için, bir diğer öncelik olarak derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu taşınmazı Mehmet Ali Sağdıç adlı kişiden, 100.000,00 TL bedelle parasını ödeyerek satın aldığını, davacının aldatıldığı iddiasıyla vaki şikayeti üzerine davalı hakkında Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/233 E. Sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını ve Mahkemenin 2019/112 K. Sayılı ilamı ile beraat kararı verildiğini, dolayısıyla dava konusu olayda aldatmanın söz konusu olmadığının da kesinleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Konya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli ve 2019/398 Esas, 2021/386 Karar sayılı kararıyla; davalıya taşınmaz devir tarihi 18.12.2017 iken tarafların resmi nikah tarihinin 03.01.2018 olduğu ve davacı asılın 6 nolu celsedeki kabulünden de anlaşılacağı üzere fiilen de evliliğin gerçekleştiği, tarafların müşterek bir evde yaklaşık 2 ay kadar karı-koca hayatı yaşadığı, bu halde evliliğin vaad aşamasında kalmadığı, davacı tanık anlatımlarına istinaden evlenme vaadi ile taşınmazın davacının rızası dahilinde davalı yeni eşe devrolunduğu kabul edilmekle birlikte devirden sonra evliliğin hem fiilen hem resmi olarak gerçekleştiği ve hatta fiilen davalı kadına ait bir meskende aile hayatının kurulduğu görülmekle hile kastı ile hareket edildiği iddiasının ispat olunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, söz konusu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 14.03.2022 tarihli ve 2022/229 E- 2022/486 K sayılı kararı ile ; "... Hal böyle olunca, öncelikle yukarıdaki ilkelerde dikkate alınarak, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle belirlenen değeri üzerinden eksik harcın tamamlanması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru olmamıştır." gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama neticesinde iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarıyla taşınmazın evlilik vaadi ile davalıya devrinin yapıldığının, muvazaa iddialarını boşa düşürmek için de davacının direkt davalıya değil araya başkaca bir malik uydurarak taşınmazın davalıya geçtiğinin sabit olduğunu, davalıya tapu devrinin yapıldığı gün Karatay evlendirme dairesine müracaat edildiğini, daha sonra nikah kıyıldığını, bir araya geldikten kısa süre sonrada hiç bahanesiz olarak evlilik birliğini fiilen sonlandırdığını, dava dosyasında taşınmazın hile ile davalı mülkiyetine geçtiğinin ispat edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.03.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/435 Karar sayılı kararıyla; her ne kadar davacı tarafça hile hukuksal sebebine dayalı olarak eldeki dava açılmış ise de, davaya konu taşınmazın tarafların evlenmesinden önce davacı tarafından ara malik kullanılarak davalıya iradi olarak devredildiği, evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu eylemleri nedeniyle sona erdiği, hile olgusunun ispatlanamadığı anlaşıldığından hileye dayalı davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hile hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 36 ncı ve 39 uncu maddeleri,

Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden ; dava konusu 24037 ada 6 parsel sayılı taşınmaz davacı ... adına kayıtlı iken 13.12.2017 tarihli satış işlemi ile dava dışı Mehmet Ali Sağdıç'a temlik edildiği, onun tarafından da 18.12.2017 tarihinde satış yolu ile davalı ...'a devredildiği, davacı ile davalının 03.01.2018 tarihinde evlendikleri, 08.11.2021 tarihinde ise boşandıkları anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması HMK'nın 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.