muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/36206, Karar No: 2010/7316, Tarih: 18.03.2010

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde en üst düzey konumda çalışan işçinin görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanılması olanaklı değildir. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir yönetici ya da şirket ortağı bulunması durumunda, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma talep hakkı doğar.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin 11 saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağını ve zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/ 40862 E, 2009/ 17766 K).

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (m.69/3). Bu hal de günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/ 40862 E, 2009/ 17766 K).

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41. maddesinde yazılı olan fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir. Dairemizin kökleşmiş uygulaması bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 18.11.2008 gün 2007/32717 E, 2008/31210 K.).

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda davacı 24 saat çalışma 24 saat istirahat şeklinde çalışmıştır. Bu durumda davacı 1 hafta 4 gün 1 hafta ise 3 gün çalışmıştır. Davacının 4 gün çalıştığı hafta yönünden fazla çalışma alacağı söz konusu olmasına rağmen tüm çalıştığı süre için fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı işverenin, Hazine Müsteşarlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12373, Karar No: 2014/13247, Tarih: 25.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/12373 E.  ,  2014/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/254-2012/617

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili avukat S..S.. Y..geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerini ihlal ettiği gerekçeleri ile sözleşmesinin feshedilerek para cezası işlemi uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 10.05.2010 tarihli fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucunda reçete karşılığı olmayan 1909,89 TL değere sahip küpürü kesik ilaç küpürü,17 adet ilaç kullanım raporu bulunduğu, tespit edilmiştir. Davalı 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddeleri uyarınca işlem yapmıştır. Eczanede bulunmaması gereken sağlık raporlarının ve kime ait olduğu belli olmayan küpürü kesik ilaçların bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Yapılan yargılama sonucunda davacının sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de; 1.2.2012 tarihli Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerinin 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde " Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde ;Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır, yine 2012 protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; "01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz " hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca 2012 yılı "...Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokole", eklenen ek protokol 7.maddesi de mahkemece birlikte değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29271, Karar No: 2013/21983, Tarih: 30.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29271 E.  ,  2013/21983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/333931

MAHKEMESİ : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

NUMARASI : 2008/18 (E) ve 2010/404 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını Bozma, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanığın,hırsızlık amacıyla mağdurların evine girdiği, çalacak bir şeyler arayıp bulamaması üzerine mutfaktan aldığı bıçakla mağdur N.. K..'yi uyumakta olduğu yatak odasına girerek yaraladığı ve diğer ev sakinlerinin gelmesi üzerine bıçakla olay yerinden kaçtığı kabul edilen olayda, sanığın C. Savcılığında müdafii nezdinde, hırsızlık amacıyla açık olan kapıdan içeri girip bir şeyler aradığı sırada 17-18 yaşlarında bir kız çocuğunun karşısında çıkması üzerine daha önce mutfaktan aldığı bıçağı çocuğa doğrulttuğu ve çocuğun bağırmasıyla birlikte bıçakla kaçtığını beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1676, Karar No: 2014/6651, Tarih: 18.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1676 E.  ,  2014/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20556, Karar No: 2010/24398, Tarih: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/20556 E.  ,  2010/24398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/633, Karar No: 2024/8764, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/633 E.  ,  2024/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2109 E., 2023/2040 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yerköy 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/330 E., 2022/297 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine; ziynet alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam ziynet alacağı miktarının Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Vekâletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davacı-davalı kadın vekili 09.11.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir. Bu durumda, davacı-davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Davalı-davacı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 17.02.2020 tarihinde evlendiklerini, ortak çocuklarının olmadığını, müvekkilinin ev hanımı davalının uzman jandarma olduğunu, tarafların düğününün davalının ailesinin istediği şekilde yapıldığını, tarafların balayına bile gönderilmediğini, davalının müvekkilini aşırı derecede kıskandığını ve özgürlüğünü kısıtladığını, müvekkilinin davalının izni olmadan markete dahi gidemediğini, davalının müvekkilinin sürekli telefonunu incelediğini, davalının müvekkilinin kimseyle arkadaşlık kurmasına izin vermediğini, davalının müvekkilini korkutup tehdit ettiğini, davalının müvekkili ile yaşadığı her olayı ailesine anlattığını, davalının müvekkilinin ailesinin evine silahla gittiğini, davalı tarafın müvekkiline düğünde takılan 6 adet 22 gram bileziği aldığını ve borcu olduğunu söylediğini belirterek açıklanan nedenlerle tarafların boşanmalarına, müvekkili için boşanma gerçekleştikten sonra yoksulluk nafakasına dönüştürülmek üzere 1.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine ve her yıl ÜFE oranında artırılmasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, ziynetlerin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava ve dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin davacıyı hiçbir şekilde kısıtlamadığını, tüm isteklerini yerine getirdiğini, müvekkilinin davacı ile aralarındaki yaşananlardan kimseye bahsetmediğini, ziynet eşyaları ile araba alındığını belirterek davacının davasının reddini talep ettiklerini, karşı dava sebepleri olarak davacı/karşı davalının müvekkilinini yemeği ve kıyafeti ile ilgilenmediğini, yaptığı alışverişlerde aşırıya kaçtığını, en küçük sorunları büyütüp kavga ortamı yaratmaya çalıştığını, davacı/karşı davalının instagram hesabı ve whatsapp üzerinden özel konuşmalar yaptığını öğrendiğini, müvekkili ile aralarında geçen whatsapp konuşmalarını ekte sunduklarını belirterek davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı- davacı vekili tarafından dosyaya bazı whatsapp konuşmalarının sunulduğu, bu konuşmalardan tarihsiz bir mesajlaşmada 05418497165 nolu numara ile yapılan konuşmada "sen bunu hayatımda başkasının olmasına bağladın ben bir hata yaptım zamanında ama sonrasında asla tekrarlamadım söz verdim yanlış olduğunun da farkındaydım zaten" şeklinde cümlelerin geçitği görülmüştür. Davalı karşı davacı vekili tarafından her ne kadar söz konusu cümle davacının müvekkilini aldattığına yönelik delil olarak sunulmuşsa da UYAP'tan yapılan kontrolde 05418497165 nolu hattın karşı davacı ... adına kayıtlı olduğu; kaldı ki söz konusu hattın davacı kadının kullanımında olduğu ispatlansaydı dahi, yalnızca bağlamı anlaşılamayan muğlak bir cümleden davacının karşı davacıyı aldattığı sonucunun çıkarılamayacağı, hatta mesaja göre davacının "hata yaptım" şeklindeki beyanının geçmiş bir zaman diliminde yaşandığı ve tekrarlanmayacağına dair söz verdirmek ve evliliklerini devam ettirmekle karşı davacı tarafından affedildiği, yine mesajların devamında "bir daha aynı şeyleri yaşamayalım kapansın gitsin" demekle davacıyı affettiğini kendisinin de beyan ettiği anlaşılmakla bu hususun davacıya kusur olarak atfedilemeyeceği; dinlenen tanık beyanları ve dosyaya sunulan tüm delillerden, tarafların boşanma davalarını ispatlayamadıkları gerekçesi ile asıl ve karşı davanın reddine, davacı - karşı davalının ziynet alacağı talebinin kabulü ile 6 adet 22 ayar 22 gram bileziğin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı- karşı davalıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde 61.172,00 TL Ziynet bedelinin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden kalan 60.172,00 TL'sının ıslah tarihi olan 20.05.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar