muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5947, Karar No: 2015/15951, Tarih: 04.11.2015

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/10/2014 gün ve 2013/11-358; 2014/455, 22/04/2014 gün ve 2013/11-397; 2014/202 sayılı Kararlarında da işaret edildiği üzere; gerek 765 sayılı TCK'nın, gerekse de 5237 sayılı TCK'nın belgede sahtecilik suçlarının düzenlendiği madde metinlerinde suçun mağdurunun kim olduğuna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemesi, belgede sahtecilik suçlarının hukuki konusunun kamunun güveni olması ve bu suçların kamu güvenine karşı suçlar bölümünde düzenlenmiş bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, bu suçların mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamu olduğu nazara alındığında sanıklar Tülay ve Nejdet’in değişik kişiler adına bir suç işleme kararı cümlesinden olmadığına dair delil bulunmayan sahte tescil belgesi düzenleme şeklinde değişik tarihlerde işledikleri kabul edilen eylemleri nedeniyle zincirleme tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve eylemlerin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği, suç kastının nasıl yenilendiği de karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanıklar T.. I.. ve N.. A.. tarafından iştirak halinde düzenlendiği kabul edilen sahte tescil belgelerinin H.. B.. ve D.. Y.. adına 15/04/2008 tarihinde, M.. G.. ve A.. B.. adına 08/04/2008 tarihinde, Ç.. U.. ve H.. D.. adına 17/04/2009 tarihinde, M.. E.. ve D.. A.. adına 06/12/2008 tarihinde, M.. G.. ve R.. K.. adına 21/12/2009 tarihinde, M.. K.., S.. K.. ve B.. E.. adına 20/06/2008 tarihinde, Ü.. T.., E.. K.. ve A.. O.. adına 26/05/2009 tarihinde, M.. Y.., H.. M.., S.. K.., İ.. M.., S.. D.., S.. K.. ve M.. D.. adına 04/06/2008 tarihinde düzenlendiklerinin iddia edilmesi karşısında, aynı tarihte farklı kişiler adına belge düzenleme eylemlerinin ne şekilde ayrı ayrı suçları oluşturduğu denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan sanıklar Tülay ve Nejdet’in sahte tescil belgesi düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarından belirtilen eylemler nedeniyle de ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/06/2010 gün ve 2010/11-98 Esas, 2010/143 sayılı Kararında vurgulandığı üzere; zincirleme suç, 765 sayılı Yasanın 80. maddesinde; “Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır” şeklinde düzenlenmişken, 5237 sayılı Yasanın 43/1. maddesinin konumuza ilişkin ilk cümlesinde; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir” biçiminde düzenlenmiştir. 765 sayılı TCY’nda yer alan “muhtelif zamanlarda vaki olsa bile” ifadesi karşısında, aynı suç işleme kararı altında birden fazla suçun aynı zamanda işlenmesi durumunda diğer koşulların da varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi olanaklı ise de, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerekmekte olup, birden çok sahte tescil belgesi düzenlettirmek suretiyle zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri kabul edilen sanıklardan F.. A.. adına 17/02/2010 tarihinde, L.. K.. adına 15/01/2008 tarihinde, M.. Y.., H.. M.., S.. K.., İ.. M.., S.. D.., S.. K.. ve M.. D.. adına 04/06/2008 tarihinde, Y.. B.. adına 24/12/2009 tarihinde birden çok sahte tescil belgesi düzenlendiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, aynı kişi adına aynı tarihte birden fazla belge düzenlenmesi halinde resmi belgede sahtecilik suçunun değişik zamanlarda işlenmesi koşulunun ne suretle gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan sanıklar F.. A.., L.. K.., M.. Y.., H.. M.., S.. K.., İ.. M.., S.. D.., S.. K.., M.. D.. ve Y.. B.. hakkında atılı suçtan tayin edilen cezaların TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırılması,

Sanık T.. I.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda tayin edilen sonuç cezanın 1 yıl 8 ay yerine 1 yıl 6 ay olarak, sanıklar Tülay ve Nejdet haklarında 13’er kez zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda tayin edilen sonuç cezaların 2’şer yıl 7’şer ay 7’şer gün yerine 2 yıl 6 ay 27 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

29/09/2010 tarihli dilekçe ile EFG Finansal Kiralama A.Ş. vekili tarafından kamu davasına katılma isteminde bulunulmuş olmakla birlikte bu yönde bir karar verilmediği gözetilmeksizin vekili lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Adli emanetin 2010/31 sırasına kayıtlı hakkında kamu davasının tefrikine karar verilmiş olan Satılmış Kerekli’nin yargılamasına konu plakalar ve tescil belgelerinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Dosya arasındaki plakalar ve CS 540 tip 2006 model NEWHOLLAND marka biçerdöver ruhsatları ile adli emanetin 2010/291 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmemesi,

Adli emanetin 2010/31 sırasına kayıtlı hakkında kamu davasının tefrikine karar verilmiş olan Satılmış Kerekli’nin yargılamasına konu plakalar ve tescil belgelerinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Dosya arasındaki plakalar ve CS 540 tip 2006 model NEWHOLLAND marka biçerdöver ruhsatları ile adli emanetin 2010/291 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmemesi,

Suçların 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin sanıklar Tülay ve Nejdet haklarında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanıklar ile müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan verilen cezalar itibariyle kısmen de re’sen temyize tabi hükümlerin sanık Tülay hakkında 30/10/2009 gün ve 2009/1930 Esas sayılı, sanıklar Tülay ve Nejdet haklarında 07/07/2010 gün ve 2010/1871 Esas sayılı iddianameler ile açılan kamu davalarına ilişkin olarak resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümler hariç olmak üzere kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre aynı Kanunun 325. maddesi gereğince hakkındaki hükmü temyiz etmeyen sanıklar E.. G.., Ş.. K.. ve M.. K..’ya TEŞMİLİNE, tutuklama tarihi ve bozmanın sanık lehine niteliği gözetilerek tutuklu sanık N.. A..'ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesinin mahalline bildirilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36533, Karar No: 2014/28143, Tarih: 26.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36533 E.  ,  2014/28143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/223240

MAHKEMESİ : Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2011/327 (E) ve 2012/480 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kolluk görevlilerince 18.01.2011 tarihinde düzenlenen olay, yakalama, üst arama, takdir kıymet, muhafaza altına alma ve teslim tutanağında 16.01.2011 günü Clup Liperte isimli mağazanın işyeri önünde bulunan cansız mankenden pardesü ve Yussa Elektronik isimli işyerinden cep telefonunu çalması nedeniyle kamera görüntülerinden eşgali teşhis edilen sanığın yakalandığı ve sanığa isnat edilen suçlar belirtildiğinde olayları hatırlamadığını ancak kendisinin gerçekleştirdiğini beyan ettiğinin belirtildiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında ise isnat edilen suçu işlemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında tutanakta imzaları bulunan polis memurları duruşmaya çağrılıp tanık olarak dinlenerek ve sanığa ait fotoğraf temin edilerek kamera görüntülerinde hırsızlığı yapan kişi ile karşılaştırılmak suretiyle kameradaki hırsızlığı yapan kişinin sanık olup olmadığına ilişkin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12713, Karar No: 2010/4118, Tarih: 12.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12713 E.  ,  2010/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2008 tarih ve 2006/483 - 2008/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescil edilen 2005/00063 numaralı patentin yasal kriterlere haiz olmayıp, yenilik unsuru taşımadığını, buluş olduğu iddia edilen ürünün birçok firma tarafından yıllardır üretilip satıldığını ileri sürerek, davacı adına tescilli olan anılan patentin hükümsüzlüğünün tespitiyle sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, patentin buluş ve başvuru sahibinin, davacının ortağı olduğu Görtaş Kimya Maddeleri Ltd. Şti olduğunu, tescilden sonra patent ve şirket hissesinin davacı tarafından kendisine devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait tescilli patentin başvuru tarihinden önce bilinen kimyasal reaksiyondan ibaret olup, buluşun yeni olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı adına tescilli olan 2005/00063 numaralı patentin hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26765, Karar No: 2015/4463, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26765 E.  ,  2015/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18895, Karar No: 2015/78, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18895 E.  ,  2015/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalı ...’in boşanma sonrası açılan katkı payı davasının sonundaki alacağı akim bırakmak için dava konusu taşınmazı, davalı ...’a onun da davalı ...’ya satışına ilişkin tasarrufların iptali ile taşınmasını davalı ... adına tescili talep etmiştir.

Davalı ... vekili ile davalılar, ... ve ...davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın satışının katkı payının tahsilini engellemek maksadı ile yapıldığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, iptali istenen tasarrufun katkı payı davasından önce yapılmış olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/01/2015 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1091, Karar No: 2013/15123, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1091 E.  ,  2013/15123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında ..., ... ve ...'nın "müşteki" olarak gösterilen taraf sıfatlarının "katılan" olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, telefon ile bağlantı kurduğu katılanlardan ...'e, Sağlık Bakanlığı Personel Genel Müdür yardımcısı ... olduğunu, katılan .. 'ya aynı bakanlıkta görevli memur olduğunu, katılan ...'e ise Milli Eğitim Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü'nde çalıştığını söyleyerek, tayinlerinde yardımcı olacağı vaadiyle, harcırah ödemelerinde sıkıntı olduğundan, harcırah bedellerini daha sonra geri almak üzere kendilerinin yatırması gerektiği konusunda ikna ettikten sonra, kendi

hesabına para havalesi yapılmasını sağlamak suretiyle, her bir katılana karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; katılanlardan ...'ten aynı suç işleme kararı icrası kapsamında, değişik tarihlerde iki defa 830'ar TL aldığının, katılan ...'den ise ilk seferde 430 TL aldıktan sonra, ikinci sefer 280 TL daha istemesi üzerine, katılanın şüphelenerek parayı göndermediğinin ve ikinci eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle ceza tayin edilirken, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın, daha hafif cezayı içeren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/10/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3605, Karar No: 2017/5377, Tarih: 30.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3605 E.  ,  2017/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın işyerindeki bilgisayarı alması ile suçun tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi ve yağma eyleminin işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; bu eylem için 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a) bendi ile birlikte (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “müdafii ücreti 719,00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.