muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1481, Karar No: 2024/4718, Tarih: 05.06.2024

.İcra Müdürlüğünün 2016/19660 E. sayılı dosyası ile tahsil edilen meblağların dava dışı şirketin borcuna mahsup edildiğini; bilirkişi incelemesinde de icra dosyasından tahsil edilen meblağların dava dışı şirket borcundan mahsup edildiğini, Mahkemenin müvekkili şirketin kayıtlarında bonoya icra dosyasından yapılan tahsilatı dava dışı şirket borcundan düşmesi karşısında dava dışı şirket kayıtların bu yönden incelenmemesinin savunmalarında dikkate alınmamasının hukuka ve yasalarına aykırı olduğu kanaatinde olduklarını, davacının bono üzerinde “malen “ yazdığı bahisle kendilerine her hangi bir mal gelmediğini bu sebeple borçlu olmadıklarını beyan ettiklerini ancak ticari hayatın olağan akışında davacının bu yönde haklı olması halinde tarafın kendisine mal gönderilmesini ya da bedelsiz senedin kendisine iade etmesini müvekkili şirkete iletmesi gerekeceğini; davacının ne mal istediğini nede senedini geri istediğini; bu durumun bu bononun dava dışı olan sahibi olduğu şirketin borcunu ödemek için verildiğini gösterdiğini; senedin üzerinde “malen” yazılmış olmasının tarafların gerçek iradelerini ortadan kardırmadığını, davacının ödeme olarak vermiş bulunduğu senedi geri istemediğini, icra takibi yapıldıktan sonra borçlu olmadığını iddia ettiğini; davacının bonodan dolayı borcunun bulunmadığına yönelik talep ve beyanlarının dürüstlük kuralına aykırı olduğu gibi hakkın kötüye kullanılması olduğunu; müvekkili şirketin ise tahsil edilen bono meblağını dava dışı şirket borcundan mahsup ettiğini ve ticari defterlerine işlediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu bononun davacı tarafından üçüncü kişinin (... Otomotiv) borcunun ifası uğruna keşide edilerek davalıya verildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, davalının kendi ticari defter ve kayıtlarında dava dışı ... Şirketi'nden alacaklı görünmesinin, dava konusu senedin, davacı tarafından bu borcun ifası uğruna verildiğini ispata yeterli olmadığı, kaldı ki davalı defterlerinde anılan bonoya ilişkin herhangi bir kaydın da yer almadığı anlaşılmış olup, ilk derece mahkemesi kararı sonuç itibariyle doğru ise de; farklı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olduğundan, davalının istinaf başvurusunun usulen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibi nedeniyle ödenen paranın istirdatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15909, Karar No: 2014/4512, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15909 E.  ,  2014/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davad verilen 03/04/2013 tarih ve 2011/451-2013/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ait emtianın davalı şirket tarafındanait antrepoya taşınması hususunda anlaşma yapıldığını, sözkonusu emtianın limanına tahliyesine müteakip 31/08/2010 tarihli gümrük beyannamesi muhteviyatı olarak kati ithalatının yapılıp, davalı tarafından düzenlenen 31/08/2010 tarihli 043284 nolu taşıma irsaliyesi ile plakalı aracın konteynerine yüklemesi yapılarak antrepoya nakledildiğini, yurtdışından ithal edilen emtianın tam ve eksiksiz olarak davalı taşıyıcıya teslim edildiğini, ancak bir kısmında davalı tarafından yapılan taşıma sırasında hasar meydana geldiğini bu durumun tutanakla tespit edildiğini, hasardan dolayı oluşan zarar nedeni ile müvekkili şirketin 25/03/2011 tarihinde sigortalısına 4.741,76 Euro sigorta tazminatı ödeyerek TTK'nın 1301. maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu, ödenen tazminatın davalı taşıyıcıdan tahsili için icra takibine girişildiğini, davalının borca itirazı nedeni ile takibin durdurulduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla takibe itirazın iptali ile icra takibinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin yurtdışından ithal edilen malların yurda girişine kadar ki nakliye süreçlerinin hiçbirinde yer almamakla birlikte yalnızca malların yurtiçinde kısa bir güzergah boyunca taşınması işlemini yaptığını, taşıma işleminin karayolu ile gerçekleştiğini, malların gümrükte boşaltma işlemlerinin tarafından organize edildiğini, boşaltma işleminin müvekkili şirketin sorumluluk alanına dahil edilmediğini, yüklemenin akabinde kilitli ve mühürlü bir vaziyette teslim edilen konteynerin zilyetliğinin devralınmasıyla müvekkilinin sorumluluğunun başladığını, konteynerin teslim edildiği haliyleyetkililerine ulaştırıldığını, buradaki boşaltma işleminin de örevlileri tarafından yapıldığını, 01/09/2010 tarihli tutanakta belirtildiği üzere taşınan emtiada paletlerin üst üste konmasından dolayı ambalaj hasarı oluştuğunun tespit edildiğini, dolayısıyla hasarın istifleme hatasından kaynaklandığını,

.../...

-2-

istiflemeyi ise müvekkil şirketin gerçekleştirmediğini, bu nedenle zarardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddi ile %40 oranındaki kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

.../...

-2-

istiflemeyi ise müvekkil şirketin gerçekleştirmediğini, bu nedenle zarardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddi ile %40 oranındaki kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu emtianı firmasına ait depoya teslimi sırasında buradaki yetkililer tarafından düzenlenip araç şoförü tarafından da imzalanan 01/09/2010 tarihli tutanakta " paletlerin üst üste konmasından dolayı ambalaj hasarının oluştuğu ayrıca konteyner üzerindeki mühründe kendileri tarafından açıldığının" hususunun beyan edildiği, davalı tarafından yükün doğrudan görülmesinin mümkün olmayıp davalının sadece kendisine mühürlü vaziyette teslim edilen konteyneri kapalı bir kutu halinde taşıdığı, davalının taşıma kesitinde yükün hasarlanmasına sebep olabilecek olağan dışı bir hava durumu ya da kaza yaşanmadığı, hasarın davalı taşıyıcının sorumluluk süresi başlamadan önce meydana geldiğ, TTK'nın 781. mad. gereğince davalı taşıyana hasardan dolayı bir sorumluluk atfedilemeyeceği, öte yandan davalının yurtdışından ithal edilerek Türkiye'ye gelen yükü mühürlü konteyner içerisinde teslim almış olmasından ve konteyner taşımacılığının mahiyeti gereği malı kontrol etmesinin mümkün olmaması sebebiyle somut olayda TTK'nın 796. maddesinin uygulama alanının da bulunmadığı, taşıyıcının, gönderen tarafından gerçekleştirilen yükleme, boşaltma ve istifleme işlemlerinde gözetim ve uyarma yükümlülüğü bulunup bu işlemlerin gereği gibi yapılmaması sonucu doğacak zarardan müterafik kusurlu olacağı kabul edilmekte ise de somut olayda yükün uluslararası taşımanın başında ve henüz davalının sorumluluk alanına girmeden konteynere yüklenmiş olması karşısında davalının böyle bir gözetim borcudan da bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16937, Karar No: 2014/23158, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16937 E.  ,  2014/23158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davalı ...'ne yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/926, Karar No: 2023/17104, Tarih: 11.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/926 E.  ,  2023/17104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 maddesi ile 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, 11.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Tebliğname'de hükmün basit yargılama nedeniyle bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz isteklerinin, tarafların siyasi kimliklerinin bulunması nedeniyle, söylenen sözlerin siyasi eleştiri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, şartları oluşmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın ... il genel meclis üyesi oldukları, olay günü il genel meclisi bütçe görüşmelerinde sanığın katılana hitaben "...'de bulunan petrol sahibi ...'dan para aldın, ... Köyü muhtarlığı adına açılan hayvan içme suyu göletinden dolayı 6.000 TL para aldın” dedikten sonra "Katılanın söz alarak bunu ispat etmeyen şerefsizdir demesi üzerine sanığın şerefsiz sensin." demek suretiyle hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan aşamalarda uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

4. 01.09.2014 ve 25.11.2014 tarihli tutanak özetleri ile 28.01.2015 tarihli CD inceleme tutanağı, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

İl Genel Meclisi Çalışma Yönetmeliği'nin 11 inci maddesi uyarınca çalışmaların halka açık olması ve sanığın hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü kapsamında olmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden

4. 01.09.2014 ve 25.11.2014 tarihli tutanak özetleri ile 28.01.2015 tarihli CD inceleme tutanağı, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

İl Genel Meclisi Çalışma Yönetmeliği'nin 11 inci maddesi uyarınca çalışmaların halka açık olması ve sanığın hakaret suçunu aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü kapsamında olmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve olay tutanakları ile CD inceleme tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde,

Sanığın sabıka kaydında engel mahkûmiyetinin bulunması ve mahkemece kişilik değerlendirmesi yapılarak sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 10.620,00 TL adli para cezası yerine 11.400,00 TL olarak fazla belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği kararın açıklanan noktasının "sonuç cezanın 10.620,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi" suretiyle Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7460, Karar No: 2016/13632, Tarih: 26.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/7460 E.  ,  2016/13632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı da...ın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı....Başkanlığı'nın ... Projesinden 24/04/2009 tarihinde imzaladığı sözleşme ile konut satın aldığını, sözleşmede teslim süresinin 30 ay olarak belirlendiğini buna göre 24/10/2011 tarihinde teslim edilmesi gereken konutun 01/05/2013 tarihinde teslim edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 200,00 TL 'nin davalıdan tahsilini istemiş ıslah ile dava değerini 5.860 TL ye yükseltmiştir.

Davalı, 25/12/2011 tarihli işgal tutanağı ile davacının bu tarihte konutu teslim aldığını savunarak da...ın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Da...ın kabulü ile dava konusu 5.860,00 TL kira kaybı alacağının 200-TL'sinin dava, bakiyesinin ise ıslah tarihi olan 17/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, geç teslim nedeni ile uğranılan kira kaybı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan satış sözleşmesinin “gayrimenkulün teslimi ve kullanılması” başlıklı kısmında gayrimenkulün inşaat süresi 30 ay olarak düzenlenmiştir. Her iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde, alacaklı, temerrüde düşen borçludan BK 106. vd. maddeleri çerçevesinde aynen ifa ve gecikmeden dolayı uğradığı zararının veya aynen ifayı reddederek müspet zararının yahut sözleşmeyi feshederek menfi zararının tazminini seçimlik olarak isteyebilir. Somut uyuşmazlıkta davacı, sözleşmeyi ayakta tutarak geç teslim nedeni ile uğradığı zararın tazminini istemektedir Bu durumda, gerek sözleşme gerekse BK 106 vd maddelerine göre fiili teslim tarihine kadarki süre için davacı zararını talep etmekte haklıdır. Mahkemece, sözleşme kapsamında belirlenen 24.04.2011 tarihinden 01.05.2013 tarihine kadar hesaplanan süre için kira tazminatına hükmedilmiştir. Ne var ki, davacının taşınmazı 23 Ekim 2011 tarihinde ... ilinde meydana gelen deprem dolayısıyla eksiklikleri ile birlikte işgal ettiğini belirten 25/12/2011 tarihli tutanakla fiilen teslim aldığı dosya kapsamında anlaşılmaktadır. Öyleyse, mahkemece sözleşme kapsamında teslim edilmesi gereken tarih ile fiili teslim tarihi olan 25/12/2011 tarihine kadar ki dönem için da...ın kabulüne karar verilmesi gerekirken da...ın tümden kabulüne dair yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3728, Karar No: 2024/6281, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3728 E.  ,  2024/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/315 Esas- 2023/255 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/486 E. - 2020/313 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “Polo” markası ve at üstünde polo oyuncusu figürü markasını uzun yıllardır menşe ülke ABD başta olmak üzere Türkiye dahil 100’den fazla ülkede kullandığını, müvekkil firma ile “Polo” markası ve şekil markaları arasında güçlü bir bağ oluştuğunu, davalı gerçek kişinin müvekkiline ait tanınmış markalar ile benzer nitelikte olan 2017/48743 sayılı "GP Shımal+şekil" ibareli marka başvurusunu kötü niyetli olarak yaptığını, başvuruya yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, öte yandan müvekkili markalarının tanınmış olmaları nedeniyle de dava konusu başvurunun tescilinin mümkün olmadığını, müvekkiline ait tanınmış markaların sektörde sahip olduğu itibar ve piyasa gücünden haksız şekilde faydalanma amacı taşıyan dava konusu başvurunun, kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-9911 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2-Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI