muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/444, Karar No: 2022/423, Tarih: 08.06.2022

2-)İkinci Dereceden Doğrudan Kastın Unsurları;

1. Herhangi Bir Amaca Yönelik Bir Davranışın Yapılmış Olması İkinci dereceden doğrudan kastta fail, öncelikli olarak meydana geleceğini bildiği ikincil neticeye yönelik olmayan bir davranışta bulunur.

2. Davranışa Bağlı Olarak Ceza Normu Tarafından Sonuç Bağlanmış Asıl Amaç Dışında İkincil Bir Neticenin Oluşmasının Zorunlu Olması;

İkinci dereceden doğrudan kast bakımından gerekli diğer bir husus ise, failin davranışına bağlı olarak, asıl amaçlanan netice dışında, meydana gelmesi zorunlu ve muhakkak bir neticenin daha olmasıdır. Yukarıdaki örnek üzerinden devam edersek, gemisini batıran failin yanında, kendisinin aksine yüzme bilmeyen bir de arkadaşının olduğunu kabul edelim. Fail, asıl amacı olan fiili gerçekleştirdiği, yani gemiyi batırdığı zaman, gemide bulunan ve kendisinin aksine yüzme bilmeyen arkadaşının ölmesi amaçlanan fiile bağlı olarak ortaya çıkacak zorunlu sonuçtur.

3. Ceza Normu Tarafından Sonuç Bağlanmış İstenilmeyen İkincil Neticenin Fail Tarafından Bilinmesi; İkinci dereceden doğrudan kastın söz konusu olabilmesi bakımından son olarak, failin davranışına bağlı olarak meydana gelecek zorunlu neticeyi bilmesi gerekir. Yani fail, belirli bir amaçla yaptığı davranışa bağlı olarak, ceza normunca yasaklanan ikincil bir neticenin meydana geleceğinin farkında olmalıdır ki; bu ikincil netice bakımından ikinci dereceden doğrudan kastı söz konusu olabilsin. Bununla birlikte bu zorunlu neticeyi bilen failin bu neticeyi amaçlamamış olması da gereklidir. Çünkü bu neticenin fail tarafından amaçlandığı hallerde zaten birinci dereceden doğrudan kast söz konusu olacaktır.

Objektif olarak neticenin meydana gelmesi zorunlu sonuçsa; ancak fail bu durumun bilincinde değilse ve bu zorunlu sonucu sadece ihtimal dahilinde görüyorsa, bu durumda ikinci dereceden doğrudan kast sorumluluğu doğmaz. Çünkü ikinci dereceden doğrudan kast bakımından sübjektif açıdan da failin ikincil neticenin zorunlu olduğunu bilmesi gerekir. Failin objektif olarak zorunlu olan ikincil neticeyi sübjektif açıdan tam olarak tasavvur etmemesi ve bunu sadece ihtimal dahilinde kabul etmesi durumunda ise, bu ikincil neticeyi kabullenmesine bağlı olarak ancak olası kast sorunluluğu söz konusu olabilecektir.

Doğrudan kast, gerek doktrinde kabul edilen genel görüşe gerekse TCK'nın ifadesine göre, fiilin bilerek ve istenerek işlenmesidir. Bu tanımdan çıkan sonuçları ve bu kast türünün çeşitlerini yukarıda ayrıntılı olarak inceledik. Olası kast ise TCK'nın 21. maddesinin 2. fıkrasında, “Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlemesi halinde olası kast vardır.” denilmek suretiyle tanımlanmıştır.

Doğrudan kast, gerek doktrinde kabul edilen genel görüşe gerekse TCK'nın ifadesine göre, fiilin bilerek ve istenerek işlenmesidir. Bu tanımdan çıkan sonuçları ve bu kast türünün çeşitlerini yukarıda ayrıntılı olarak inceledik. Olası kast ise TCK'nın 21. maddesinin 2. fıkrasında, “Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen fiili işlemesi halinde olası kast vardır.” denilmek suretiyle tanımlanmıştır.

Olası kast kavramı bu şekilde açıklandıktan sonra doğrudan kast ile karşılaştırıldığında; özelikle ikinci dereceden doğrudan kast ile benzerlik gösterdiği fark edilmektedir. Çünkü her ikisinde de meydana gelecek netice amaçlanmamaktadır. Neticenin amaçlandığı (ve dolayısıyla istendiği) birinci dereceden doğrudan kast ile olası kastı birbirinden ayırt etmek ikinci dereceden doğrudan kasttan ayırt etmek kadar zor değildir. Nitekim birinci dereceden doğrudan kast her zaman amaçlanan birincil neticelere ilişkinken ve bu netice fail tarafından istenirken; olası kast her zaman için ikincil neticelere ilişkindir ve fail bu ikincil neticeleri istememekte; ancak kabullenmektedir.

Olası kastla daha fazla benzerlik gösteren ikinci dereceden doğrudan kast ile olası kastın farkı ise, fail tarafından tasavvur edilen ikincil neticenin zorunlu sonuç olup olmaması noktasında ortaya çıkmaktadır. Buradan da anlaşılacağı üzere gerek doğrudan gerekse olası kast ikincil neticelere ilişkin olarak ortaya çıkmaktadır. Ancak fail tarafından tasavvur edilen bu ikincil netice davranışın zorunlu sonucu ise fail ikinci dereceden doğrudan kastla hareket etmekten sorumlu olur; neticeyi istemese bile, istemiş gibi kabul edilir. Bu ikincil neticenin zorunlu değil de; ihtimal dahilinde bir netice olması durumunda ise, fail istemediği neticeyi kabullenmiş olacak ve olası kastla hareket etmekten sorumlu tutulacaktır.

Konuyu bir örnekle daha net açıklamak gerekirse: Failin öldürmek istediği hasmı, yanında bir arkadaşıyla motosikletle dolaşmaktadır. Fail motosiklette oturan hasmına doğru silahla ateş ettiği zaman, onun arkasında oturan hasmının arkadaşına da kurşunun isabet edebileceğini öngörmektedir. Buna rağmen ihtimal dahilinde olan bu neticeyi göze alarak silahını ateşler ve silahtan çıkan kurşun hasmını öldürdükten sonra, arkasındaki arkadaşına isabet ederek onun da ölümüne neden olursa; bu durumda fail hasmını öldürmek bakımından birinci dereceden doğrudan kast ile sorumlu olacak, hasmının arkadaşını öldürmek bakımından ise olası kast ile öldürmeden sorumlu tutulacaktır. Buna karşın aynı kimsenin, hasmına doğru bir silahla değil de; tahrip gücü yüksek bir bomba ile saldırması sonucunda, motosikletteki her iki şahsın da ölmesi durumunda; fail hasmını öldürmekten birinci dereceden doğrudan kastla, hasmının arkadaşını öldürmekten ise ikinci derecen doğrudan kast ile sorumlu olacaktır. Nitekim atılan bombanın patlamasına bağlı olarak hasmının arkadaşının da ölmesi davranışın zorunlu sonucudur.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 19/04/2011 gün, 2011/1-840/2012/214 K sayılı içtihadında: doğrudan kast, olası kast ile bilinçli taksiri tanımlandıktan sonra; birbirine çok yakın olan kavramları ayıracak kriterler çok net bir şekilde belirlenmiştir.

765 sayılı TCY’nda tanımlanmamış bulunmasına karşın, 5237 sayılı TCY'nın 21. maddesinin 1. fıkrasının ikinci cümlesinde kast; “suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmış, aynı Yasa maddesinin 2. fıkrasında ise; “kişinin suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır” denilmek suretiyle “olası kast” tanımına yer verilmiştir.

Doğrudan kast, failin hareketinin yasal tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesini gerektirir. Ancak, failin hareketiyle hedeflediği doğrudan sonuçların yanı sıra, hareketinin zorunlu sonuçları ya da kaçınılmaz yan sonuçları da, açık bir isteme olmasa dahi doğrudan kast kapsamında değerlendirilmelidir.

Öğreti ve uygulamada “dolaylı kast,” “belirli olmayan kast,” “gayrimuayyen kast,” “olursa olsun kastı” olarak da adlandırılan olası kast, 5237 sayılı TCY'nın 21. maddesinin 2. fıkrasında; “öngörmesine rağmen, fiili işlemesi” şeklinde tanımlanmıştır.

Olası kast ile doğrudan kast arasındaki ayırıcı ölçütteki en belirgin unsurlar, doğrudan kasttaki bilme ve isteme unsurlarıdır. Fail hareketinin yasal tipi gerçekleştireceğini biliyorsa ve bunu da istiyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bazı sonuçları da doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısında da, doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir. Olası kastı, doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt ise; suçun yasal tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda, bu ihtimalin gerçekleşmesini kabullenerek, olursa olsun düşüncesi ile ve ona katlanmayı da göze alarak hareket etmekte ve muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için de önlem almamaktadır.

Teoride özetlenen görüşlerden sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Yüksek 1, ve 8 Ceza Dairelerinin benzer olaylardaki içtihatlarının irdelenmesi gerekmektedir.

Yargıtay 1.C.D 2009/3172 K sayılı ilamında;

Mağdur Engin’i yaralama suçunda; sanığın maktüle doğru tabanca ile ateşi sırasında önünde bulunan kardeşi mağdurun isabet alarak yaralanması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın olası kast altında mağduru yaraladığı gözetilmeksizin doğrudan kast ile suçu işlediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yargıtay 1.C.D 2009/3172 K sayılı ilamında;

Mağdur Engin’i yaralama suçunda; sanığın maktüle doğru tabanca ile ateşi sırasında önünde bulunan kardeşi mağdurun isabet alarak yaralanması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın olası kast altında mağduru yaraladığı gözetilmeksizin doğrudan kast ile suçu işlediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yargıtay 1.C.D 2010/2198 K sayılı ilamında; Sanığın mağdur...’ı hedef alarak yaptığı müteaddit atışlar sırasında yakınında bulunan mağdur ...’ı sakınmadan, onun da isabet alabileceğini öngörebileceği ortamda atışlarına devamla,...’ı yaralamasında yerleşmiş uygulamalara göre, ölüm halinde, olası kastla adam öldürmekten, ölüm meydana gelmemesi halinde yaralama suçundan ceza verilmesi gerekeceğinden, sanığın bu eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğunun düşünülmemesi,

Yargıtay 8.C.D 2017/2039 K sayılı ilamında;

Sanıkların birbirlerine ateş ettikleri sırada olay yerinde bulunan ve olayla ilgisi olmayan mağdurun yaralanmasına sebep oldukları, sanıkların mağdura yönelik doğrudan yaralama kastlarının bulunmadığı ancak; olayın meydana geldiği yerde mağdur veya başkalarının da olduğunu düşünüp onların da yaralanabileceğini öngören sanıklar hakkında, olası kasta ilişkin ...nun 21/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yargıtay CGK 2012/207 K sayılı ilamında;

Katılan ve maktülün içinde bulunduğu minibüsün geçişi sırasında sanığın 6-7 metrelik mesafeden ... kenarında oturan katılan ile yanında oturan maktülü hedef alarak av tüfeğiyle ardı ardına 3 el ateş etmesi, maktülün sol omuz ve kol bölgesinden, katılanın boyun bölgesinden yaralanması, olayda kullanılan av tüfeğinin öldürmeye elverişli silah olması, av tüfeğinden atılan fişeklerin maktülün otopsi raporunda belirtildiği üzere saçma ile sıkıştırılmış bilye içerikli özel yapım fişekler olması, maktülde ölüm sonucunu oluşturan yaralanmaların dokuz gülle tabir edilen bilyelerin isabeti sonucu oluşması, katılana rastlantı sonucu bilye isabet etmemekle beraber hayati organlarının bulunduğu boyun bölgesine saçmaların isabet etmesi, sanığın ... kenarında oturan katılanı gördüğü halde eylemini gerçekleştirmesi, soruşturma aşamasında katılan ve maktulün bulunduğu bölgeye doğru ateş ettiğini açıkça ifade etmesi ve sanığın eylemi nedeniyle katılana göre daha iç bölgede oturan babası ... Kaplan’ın öldüğü gerçeği karşısında, sanığın eylemini zorunlu ve kaçınılmaz sonuçlarını bilerek gerçekleştirdiğinin ve olay sırasında öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir.

Yargıtay CGK 2019/62 K sayılı ilamında;

Yargıtay CGK 2019/62 K sayılı ilamında;

Yoğun yerleşimin bulunduğu mahalle arasında av tüfeği ile rastgele ateş eden sanığın, katılanın babası Raif Üşenmez'in “Etrafta çocukların bulunduğu, bu şekilde ateş etmemesi” şeklindeki uyarısına karşın iki el daha havaya ateş ettikten sonra hedeflediği Raif dışında, etrafta bulunan kişilerin de yaralanabileceğini veya ölebileceğini öngörmesine rağmen, öngördüğü neticeyi göze alıp kabullenerek elindeki atışa elverişli tüfekle ve tüfeğin etki alanı içerisinde olacak şekilde 4-5 metre mesafeden Raif'i öldürmek kastıyla bir el ateş etmesi sonrasında, sakınması nedeniyle isabet almaktan kurtulan Raif'in arkasında bulunan ve atış mesafesi ile kullanılan silahın niteliği göz önüne alındığında, Raif'i öldürmek kastıyla av tüfeğiyle bir el ateş eden sanığın, açılan ateş sonucu dağılacak saçma taneleri ile yaralanması hayat tecrübelerine göre mutlak olmayan ancak beklenebilecek bir sonuç olan katılan çocuk...'i yaralamaktan ibaret eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Yargıtay CGK 2019/292 K sayılı ilamında;

Öte yandan, katılan ... Çalışkan’ın saldırıdan hiç yara almadan kurtulduğu anlaşılmış ise de diğer sanıkları azmettiren sanık ... ile katılan İbrahim Tatlıses arasındaki önceye dayalı husumet ve derecesi, bu husumetin diğer sanıklar.... tarafından da bilinmesi, sanıkların suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, atış sayısı, araca ve diğer katılanların vücuduna isabet eden mermilerin yeri, her iki aracın da hareket hâlinde olması nedeniyle belli bir kişiyi hedef alma imkânının olmaması ve sanıkların araçta bulunan üç kişiyi de öldürmeye yönelik kastlarının bölünemeyecek oluşu bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların katılan ... Çalışkan’a yönelik eylemlerinin tasarlayarak kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu kabul edilmelidir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulun 2021/314 K sayılı ilamında;

İkinci uyuşmazlık konusunda anlatıldığı şekilde gelişen olayda; sanık Sefa’nın, kendisiyle birlikte yaşamına son vermek isteyen maktul Faruk’u da öldürmek amacıyla, sevk ve idaresindeki aracı ... Nehri’ne doğru hızlı bir şekilde bilerek ve isteyerek sürmesi, başka bir deyişle sanık Sefa’nın öldürme kastıyla hareket ettiğinin anlaşılması, her ne kadar camları açık olsa da deniz, göl veya nehir gibi yoğun sulara gömülen aracın içinde bulunan kişi veya kişilerin boğularak ölmelerinin günlük hayat tecrübelerine göre mutlak oluşu ve mutlak olan bu neticenin de gerçekleşmiş olması karşısında, sanığın doğrudan kasıtla hareket ettiği, olası kasıt hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmelidir.

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2022/91 K sayılı ilamında;

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2022/91 K sayılı ilamında;

Hayatın olağan akışına göre bir evin önünde yakılan ateşin yangına yol açabileceğinin ve çıkan yangının eve yayılarak evde bulunanların vücut bütünlüğüne veya yaşamına zarar verebileceğinin beklenebilecek bir durum olduğu, yakın akraba olan sanıklar ile mağdurlar arasında olay tarihinden önce husumet bulunmadığı, bu hususun gerek sanık savunmalarından gerekse mağdur ...'in 18.09.2018 tarihli duruşmadaki beyanından anlaşıldığı, olay gecesi aşırı alkol alan sanıklar kendi aralarında konuşurken sanık ...'ın babasından kalan evin mağdur ve katılan tarafından kullanılmasının zoruna gittiğini, sanık ...'in ise yengesine ait tavuklarının ve kesim motorunun katılan Ercan tarafından çalınmış olabileceğini söyleyerek mağdur ve katılana öfkelendikleri, sanıklardan ...'in tüm aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanlarından da anlaşılacağı üzere sırf gözdağı vermek amacıyla içerisinde ne kadar benzin olduğu belli olmayan 5 litrelik bidonu alarak mağdur ve katılanın birlikte oturduğu eve gelerek kış ayı olması sebebiyle kapının önünde yerde taş üzerinde bulunan çıraları bir miktar benzinle tutuşturmak suretiyle yangın çıkardıkları, kapının önünde yakılan ateş nedeniyle kapıda is oluştuğu, bunun dışında herhangi bir zararın meydana gelmediği, kapının yanında bulunan elektrik panosunun sanıklar tarafından açıldığına dair delil bulunmadığı gibi, olay yeri inceleme birimi tarafından olaydan sonra yapılan tozlama işleminde pano üzerinde parmak izine ve avuç izine de rastlanılmadığı, keşif sırasında çektirilen fotoğrafların incelenmesinde, evin farklı yerlerinden dışarı çıkılmasının mümkün bulunduğu, aldırılan bilirkişi raporları kapsamında çıkarılan yangına bağlı ölüm sonucunun muhtemel olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu tereddütsüz bir şekilde tespit edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıkların eylemlerinin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmadığı kabul edilmelidir.

Yargıtay içtihatlarından anlaşıldığı üzere; doğrudan kast ile olası kast ayrımında; herhangi bir olay için, şablon bir kusurluluk hali belirlemeye imkân olamaz. Örneğin amaçlanan sonuç yada sonuçların dışında somut olayımızda olduğu gibi başka ölüm veya yaralama meydana gelmiş ise, doğrudan kast veya olası kast vardır gibi kesin yargılar içeren ifadelere yer verilmesi; ceza hukukunun belki de en tartışmaya açık, en belirsiz alanına, içtihat yoluyla belirli sınırlar çizilmesi anlamına gelir ki; böyle bir sonucun Türk Ceza Kanununun 2. maddesinde yer verilmekle kalmayıp, Anayasa ile güvence altına alınan kanunilik ilkesine aykırı olacağı gibi zaman zaman ceza hukukunun olmazsa olmazı olan hakkaniyet ilkesine de aykırı sonuçlar doğuracağı açıktır.

Öngörmeden daha kesin bir kavram olan bilme ve isteme unsurunun gerçekleştiği olaylarda, doğrudan kast ile olası kastı ayırmada gerek öğretide gerekse uygulamada herhangi bir tartışma yaşanmamasına karşın, failin davranışına bağlı olarak, asıl amaçlanan neticenin dışında, meydana gelen ikinci derecedeki neticelerin, amaçlanan neticenin zorunlu ve muhakkak bir sonucu olup olmadığı ve buna bağlı olarak ikinci kast yada olası kast hükümlerinden hangisinin uygulanacağı hususunda çok belirgin görüş ayrılıklarının yaşanacağı kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır.

Somut olayımızdaki uyuşmazlığın çözümü için; hedeflenen eyleme bağlı olarak ortaya çıkan ve hedeflenmediği gibi aynı zamanda istenmeyen ikincil derecede neticelerin, hedeflenen birinci derecede eylemlerin kaçınılmaz bir sonucu olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Gerek doğrudan kastta gerekse olası kastta neticenin öngörülmesine karşın, olası kastta umursanmayan bir başka deyişle olayın akışına bırakılan neticenin pek çok olayda istendiği de söylenemez. Kast kişinin iç dünyasına ilişkin olduğuna göre, tecrübe kurallarından, eylemin manevi unsuruna yönelik çıkarımlar yapılmalıdır. Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere; gerek teoride benimsenen görüşler, gerekse kanuni düzenlemeler ile yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlar ışığında; doğrudan kasttan başlayıp, bilinçli taksire kadar uzanan yükümlülüklerin belirlenmesinde dikkate alınacak kriterleri şu şekilde özetlemek mümkündür.

1-) Fail, düşündüğü, öngördüğü ve dolayısıyla bildiği sonucu aynı zamanda isteyerek gerçekleştirmişse, gerçekleşen bu sonuç bakımından “doğrudan kast” söz konusu olur.

2-) Failin hedefinin dışında kalan ikinci derece sonuçlar, asıl sonucun gerçekleşmesi bakımından zorunlu nitelikte iseler, failin bu ikinci derece sonuçları da istediğini kabul etmek gerekir ve bu tür kast, “ikinci derecede doğrudan kast” olarak isimlendirilir.

3-) İkinci dereceden doğrudan kastın söz konusu olabilmesi bakımından son olarak, failin davranışına bağlı olarak meydana gelecek zorunlu neticeyi bilmesi ancak amaçlamaması gerekir. Çünkü bu neticenin fail tarafından amaçlandığı hallerde zaten birinci dereceden doğrudan kast söz konusu olacaktır.

4-) Amaçlanan eylemler ile amaç dışı gerçekleşen eylemler arasında zorunluluk bulunmaması durumunda;

a) Fail eyleminin iyi şekilde sonuçlanacağına dair hiç bir somut veri olmamasına ve tehlikeliliğine rağmen, eylemi gerçekleştiriyorsa veya öngördüğü tehlikenin gerçekleşmesini veya gerçekleşmemesini tesadüfe bırakıyorsa kabullenme vardır.

b) Ölümcül bir neticenin ortaya çıkmayacağına yönelik güvenme hali, hareket sonucu öngörülen süreçte, ölüm neticesinin ortaya çıkmasının akla yatkın olması, bunun gerçekleşmemesinin mucizelere kalması halinde; bir başka deyişle ölüm neticesine yönelik ihtimalin derecesi arttıkça, suç failinin ortaya çıkan ölümü kabullenmediğine dair iddiası zayıflayacaktır.

b) Ölümcül bir neticenin ortaya çıkmayacağına yönelik güvenme hali, hareket sonucu öngörülen süreçte, ölüm neticesinin ortaya çıkmasının akla yatkın olması, bunun gerçekleşmemesinin mucizelere kalması halinde; bir başka deyişle ölüm neticesine yönelik ihtimalin derecesi arttıkça, suç failinin ortaya çıkan ölümü kabullenmediğine dair iddiası zayıflayacaktır.

c) Failin, neticenin meydana gelebileceğini düşündüğü ve öngördüğü, bu neticenin gerçekleşme imkan ve ihtimalinin varlığı karşısında hareketinden vazgeçmemekte ise olası kastının var olduğu kabul edilmelidir. Buna karşılık neticenin meydana gelme ihtimaline karşılık fail hareketini yapmayacaktı diyebileceğimiz hallerde ise fail kasıtla değil bilinçli taksirle hareket etmiştir diyebiliriz.

Somut olayımızda; sanığın; tartışmaya sebebiyet veren ... ile uzun süre olayı yatıştırmaya çalışan ...’a karşı etkili mesafeden ateş ederken birinci derecede doğrudan kast ile hareket ettiği hususunda herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Ancak olayı yatıştırmak için çaba sarfeden ...’ın vefat etmesi, ...’in ise yaralanması ile sonuçlanan eylemlerin kalabalıkta ateş eden sanık tarafından öngörülmesine karşın, neticenin istendiğine dair şüpheden arandırılmış kesin kanıtların bulunmadığı gibi bu hususta herhangi bir iddia dahi ileri sürülmemiştir. Kaldı ki! Kamera kayıtları incelendiğinde; olayı yatıştırmak için çok büyük çaba sarf eden ... CANATAER ile ...’in sanık tarafından hedef alınarak ateş edildiğine dair herhangi bir görüntü kaydına rastlanılmadığı çok net bir şekilde görülmemektedir. Uyuşmazlığa konu eylemler ile hedeflenen eylemler arasında zorunluluk bulunduğu da söylenemez. Zira kalabalıkta yakın mesafeden hedef seçilen kişi yada kişilere ateş ederken, hedef seçilmeyen kişilerinde ölebileceği yada yaralanabileceği öngörülmesine karşın, neticenin gerçekleşmemesi de kuvvetle muhtemeldir. Nitekim kamera kayıtlarından izlendiği üzere, olay yerinde çok sayıda başka kişilerinde bulunmasına karşın, pek çoğunun yaralanmadığı gibi katılan ...’de TCK’nın 86/1 maddesi kapsamında yaralandığı anlaşılmıştır. Somut olayımıza benzeyen ve yukarıda özetlenen içtihatlara baktığımızda;