muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2847, Karar No: 2019/13431, Tarih: 07.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2847 E.  ,  2019/13431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan şüpheliler Mohammad Zoheer Al Nehlawi ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair...Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2018 tarihli ve 2018/7707 soruşturma, 2018/654 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.12.2018 tarihli ve.... soruşturma, 2018/808 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki yeri hususunda karar verilmesine yer olmadığına dair mercii... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarihli ve 2018/875 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle değişik 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir." şeklindeki açık düzenleme karşısında merci tarafından yetkili Cumhuriyet Başsavcılığını belirlemek üzere bir karar verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2019 gün ve 2018/17438 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2019 gün ve KYB/ 2019/13742 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının...Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığının da suç yeri itibariyle ...Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğundan bahisle kendisini yetkisiz gördüğü ve

yetkili savcılığı belirlemek üzere, dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesi olarak ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği, merciince uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesi gerektiği halde,...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmadığı ve bu haliyle yetki uyuşmazlığı bulunmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

yetkili savcılığı belirlemek üzere, dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesi olarak ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderdiği, merciince uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesi gerektiği halde,...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmadığı ve bu haliyle yetki uyuşmazlığı bulunmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname yerinde görüldüğünden... 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarih ve 2018/875 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26917, Karar No: 2015/3501, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26917 E.  ,  2015/3501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13083, Karar No: 2015/13288, Tarih: 29.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13083 E.  ,  2015/13288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, ...'ın yaşlılığı, akıl ve ruh sağlığının yerinde olmadığı, mallarını kötü yönettiği ileri sürülerek vasi tayin edilmesi istenilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan; 406. maddesinde ise savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her erginin kısıtlanacağı hükme bağlanmış olup dava dilekçesinde, akıl hastalığı yanında Türk Medeni Kanununun 406. maddesi gereğince mal varlığını kötü yönetme sebebiyle de vasi atanması istendiğinden, mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de, Türk Medeni Kanununun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin bulunduğundan yukarıda gösterilen kanuni düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında, kısıtlanması istenilen kişinin savurganlığı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da mahkemece kendiliğinden bu yönde araştırma yapılması, taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak birlikte değerlendirmesi yapılıp sonucuna göre 406. madde yönünden de bir hüküm verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarı açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1317, Karar No: 2019/7488, Tarih: 28.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1317 E.  ,  2019/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2604, Karar No: 2022/8353, Tarih: 14.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2604 E.  ,  2022/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 50.693,54 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/325 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. fıkra 2. cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda sanığın 5941 sayılı Kanun'un 5/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 36.720,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... İcra Ceza Mahkemenin 10/04/2018 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/325 sayılı ek kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ve adı geçen sanığın 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 36.710,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... İcra Ceza Mahkemesinin 26/04/2019 tarihli ve 2019/41 değişik iş sayılı kararı ile anılan kararı müteakip, İnfaz Savcılığınca adli para cezasının günlüğünün hangi miktar üzerinden hapse çevrileceği hususunda oluşan tereddütün giderilmesine yönelik talebi sonrasında, ... İcra Ceza Mahkemenin 10/04/2018 tarihli kararıyla ilgili olarak kanun yararına bozma yoluna gidileceğinden bahisle infazının durdurulmasına dair ... İcra ceza Mahkemesinin 20/09/2019 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/325 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.01.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2022 tarihli ve KYB. 2022-12287 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-... İcra Ceza Mahkemesinin 26/04/2019 tarihli ve 2019/41 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede,

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-... İcra Ceza Mahkemesinin 26/04/2019 tarihli ve 2019/41 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede,

Sanık hakkında her ne kadar ... İcra Ceza Mahkemesince sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulü ile ... İcra Ceza Mahkemenin 10/04/2018 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/325 sayılı uyarlamaya ilişkin ek kararının kaldırılarak, sanığın 380 gün adli para cezası üzerinden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesine göre 7.600,00 Türk lirası adli para cezası ve 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesi uyarınca çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından bahisle 36.710,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, ... İcra Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/325 sayılı kararında, sanık hakkında 300 gün adli para cezası üzerinden 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılma yoluna gidildiğinin anlaşılması karşısında, ... İcra Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli kararı ile 300 gün üzerinden verilen 6.000,00 Türk Lirası adlî para cezasının sanık lehine kazanılmış hak olacağı, dolayısıyla uyarlama kararı sonrası verilen mercii kararındaki 380 gün adli para cezasının, uyarlama öncesi verilen ilk karardaki 300 günlük adli para cezasına göre sanık aleyhine olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-... İcra ceza Mahkemesinin 20/09/2019 tarihli ve 2016/432 Esas, 2017/325 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede,

Somut olayda, kanun yararına bozma yoluna başvuran İnfaz Savcılığınca ileri sürülen infaza esas (sonuç ceza) olan adli para cezasının günlüğünün hangi miktar üzerinden hapse çevrileceği hususunda, Mahkemesince hükmün infazına dair tereddütün giderilmesi için bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece infazın durdurulmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Mahkemesinin 26.04.2019 tarih, 2019/41 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, bozma nedenine göre ihbarnamenin (2) numaralı maddesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9328, Karar No: 2014/2347, Tarih: 03.03.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9328 E.  ,  2014/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirket tarafından kullanılan taşınmazda meydana gelen olay nedeniyle davaya konu taşınmazın değer kaybına uğradığını belirterek tazminat talebinde bulunmuş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece her ne kadar; davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş ise de; Somut olayda davalı yanın davaya konu taşınmazı kiraladığı ve davacının da bilgisi dahilinde taşınmazda olayda adı geçen şahısların oturduğu anlaşılıyorsa da davaya konu taşınmazda meydana gelen olay ile kiralama arasında uygun illiyet bağı bulunmamaktadır. Davalı şirketle davacı kiralayan arasında sözleşmesel bağ olup meydana gelen olayın kiralama ilişkisi ile ilgisi yoktur, davalı şirketin davaya konu taşınmazda meydana gelen ölüm olayı ve bundan dolayı taşınmazda meydana geldiği iddia edilen değer kaybı ile ilgili sorumlu tutulması sözleşmesel sorumluluğun kapsamının aşırı derecede genişletilmesi sonucunu doğurur, sorumluluğun nerede sınırlandırılacağını belirlemek ise mümkün değildir. Mahkemece davanın bu gerekçeyle reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değilse de sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde değiştirilmesine ve bu değişik gerekçeyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6954, Karar No: 2014/4315, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6954 E.  ,  2014/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 25.01.2013

No : 2009/78-2013/16

Dava, davacının davalı Belediye işyerinde 2002/7 - 10.03.2009 tarihleri arasında çalışmış olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı Belediye işyerinde talep konusu dönemde sürekli çalıştığını belirtmiş ise de, dosya içeriğinde, davacı ile davalı Belediye arasında geçici işçilere ait 15.02.2005, 15.02.2006, 01.03.2007 tarihli belirli süreli 3 adet sözleşmenin mevcut olduğu , hizmet cetvelinde ise , davalı Belediye tarafından , 2002/3. dönem ile 2008/8. aylar arasında, bazı aylar kısmi bildirimlerin yapıldığı, bazı aylar ise hiç bildirimin yapılmadığı görülmüştür. Bu hususlar doğrultusunda, Mahkemece ,davacının belirli süreli iş akdi ile geçici işçi statüsünde talep konusu dönemde çalıştığına karar verilmiştir. Davacının, talep konusu dönemde kesintisiz olarak davalı işyerinde çalışıp çalışmadığı noktasında, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Öncelikle yapılacak iş, davacının hangi statüde çalıştığının tespiti açısından , davacıya , Valilikçe verilen geçici işçi vizesinin bulup bulunmadığının tespit edilmesi , daimi kadroya geçiş konusunda her hangi bir işlem bulunup bulunmadığı hususunun irdelenmesi , ayrıca davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Böyle olunca; davacının çalışmaları ile ilgili olarak o dönemdeki ücret ödemelerinin hangi kalemden ve ne şekilde ödendiği araştırılmalı, aynı işyerinde ve davacının çalıştığını iddia ettiği birimde çalışan kamu çalışanlarının yeminli beyanlarına, o dönemdeki Belediye Başkanının tanık sıfatıyla beyanına başvurulmalı ve çalıştı iseler ücretlerinin ne şekilde ödendiği açıkça sorulmalı ve çalışmaların gerçekliği daha somut deliller ile ve hiçbir kuşku ve tereddüt oluşturmayacak şekilde ispat edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verilmesİ usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, hükmü temyiz eden davalıların Avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Y.. B..'ne iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15884, Karar No: 2017/23992, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15884 E.  ,  2017/23992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 414 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9564, Karar No: 2008/559, Tarih: 18.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9564 E.  ,  2008/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de davanın miktar yönünden duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Davalı ...’ın sahibi olduğu aracı 30.5.2005 tarihinde diğer davalı ...’tan 6.000 YTL’ye satın aldığını ve 1.000 YTL peşin verdiğini, kalanı için ise senet düzenlendiğini, senet bedelini ödemesine karşın aracın üçüncü şahsa satıldığını, satın alan kişinin şikayeti üzerine aracın elinden alındığını bildirip 5.000 YTL’nin davalı ...’dan, 1.000 YTL’nin ise ...’ndan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., galericilik yaptığını, davaya konu aracın satılması için ... ... isimli dava dışı şahsın aracı galeriye getirdiğini, aracın alım satımına aracılık yaptığını, 2.000.000.000 TL’nin peşin alınıp bakiyesi için senet verildiğini, senet bedelinin de ... isimli şahsa ödendiğini ileri sürmüş, davalı ... ise davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın her iki davalı yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ve davalı ...’un sahibi olduğu (... oto) galeride çalışan işçisi ... ... ile aralarında 30.9.2005 tarihinde düzenlenen oto satış sözleşmesi 2918 sayılı Kanunun 20/d maddesi uyarınca resmi şekilde yapılmadığı için geçersizdir. Geçersiz sözleşmelerde taraflar aldıklarını aynen iade ile yükümlüdürler. Davacı’nın haricen satın aldığı ... plakalı aracın Noterde devrinin yapılması için kayıt maliki ... tarafından verilen iki aylık vekaletname bakiye senet bedelinin ödenmemesi 2007/9564-2008/559