muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6484, Karar No: 2025/1328, Tarih: 13.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/6484 E.  ,  2025/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2130 E., 2023/1621 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/801 E., 2021/278 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların muris ...'ın mirasçıları olduğunu, murisin 24.01.2016 tarihinde vefat etiğini, mülkiyeti sağlığında murise ait olan Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 531 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 3, 4 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin doğrudan davalı ...'a, aynı yer 527 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin ise dava dışı ...'ı ara malik olarak kullanmak suretiyle davalıya temlik edildiğini, söz konusu temliklerin bedelsiz bir şekilde ve davacıdan mal kaçırma amacı ile yapıldığını, bu temlikler sonucunda davacının miras payından muvazaalı şekilde mahrum bırakıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tesciline, tescil mümkün olmaz ise taşınmazların rayiç bedelinin miras hissesi oranında davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; dava konusu 531 ada 11 parselde kayıtlı taşınmazın 2006-2007 yıllarında muris ile dava dışı ... arasındaki iş ilişkisi nedeniyle muris tarafından ...'a satıldığını, taşınmazın daha sonra ... tarafından satışa çıkarılması üzerine davalı tarafından satın alındığını, 527 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazın ise muris ... tarafından 2010 yılında ...'a satıldığını, daha sonra taşınmazda kat irtifakı kurulduğunu ve davalının inşaat tamamlandıktan sonra yatırım amaçlı 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümleri satın aldığını, öte yandan murisin ölümü üzerine satılan 1471 ada 1 parsel sayılı taşınmazın satışından elde edilen bedelden murisin borçları ödendikten sonra davacıya miras payına karşılık 265.000,00 TL ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 10.01.2019 tarih ve 2017/710 Esas, 2019/42 Karar sayılı kararıyla; murisin terekesi üzerinde tasarruf niteliğindeki davanın, tüm ortakların oy birliğiyle açılması gerektiğini, davacı tarafından miras payına hasren açılan davanın dinlenmesine olanak bulunmadığını belirterek davanın usulden reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 13.06.2019 tarih ve 2019/942 Esas, 2019/928 Karar sayılı kararıyla muris muvazaası hukuki nedenine dayalı eldeki davanın miras payı oranında açılabileceği, bu nedenle işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; murisin ticaret ile uğraştığı ve borçlarının bulunduğu, bir dönem davalı ile muris arasında husumet bulunduğu, bu dönemde murisin eşinden mal kaçırmak amacıyla tüm gayrimenkullerini yakın çevresine ve özellikle dava dışı ...'a bedelsiz olarak devrettiği, davalı ile muris arasındaki husumet sona erdikten sonra ise murisin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazlarının ...'dan bedelsiz olarak davalıya devrini sağladığı, murisin davacı mirasçısından mal kaçırma kastının ispat edilemediği, temliklerin amacının önce davalıdan sonrasında ise alacaklılardan mal kaçırmak olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tüm tanık beyanlarından murisin ticaret ile uğraştığı ve borçlarının bulunduğu, davalı eşi ile arasında husumet olduğu dönemde eşinden mal kaçırmak amacıyla tüm gayrimenkullerini yakın çevresine ve özellikle tanık ...'a bedelsiz olarak devrettiği, davalı eşi ile arasındaki husumet sona erdiğinde bu kez de alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazların ...'dan bedelsiz olarak davalı eşine devrini sağladığı, murisin davacı mirasçısından mal kaçırma kastının ispat edilemediği, murisin söz konusu devirlerdeki amacının başta eşi, ardından da alacaklılarından mal kaçırma olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından cevap dilekçesi ile taşınmazların bedellerinin ödenerek satın alındığının ileri sürüldüğünü ancak taşınmazları satın alabilecek maddi gücünün bulunduğuna dair herhangi bir delil sunmadığını, murisin sağlığında hak dengesini gözeten bir paylaşımının bulunmadığını, mirasçılardan yalnızca birine tüm mal varlığını devretmesinin mal kaçırma iradesini ortaya koyduğunu, niyetinin önce davalı eşinden mal kaçırmak olsaydı kendi adına hiçbir taşınmaz bırakmayıp tüm mal varlığını üçüncü kişilere devir edeceğini, buna karşılık davaya konu taşınmazların bir kısmının ara malik kullanılmak suretiyle bir kısmının ise doğrudan muris tarafından davalıya temlik edildiğini, tanık beyanlarında murisin 2003 yılında borçlu olduğunun ifade edilmesine karşılık temliklerin çok uzun bir süre sonra yapıldığını, murisin tüm malvarlığının miktarı ile dava konusu taşınmazların tüm mal varlığına oranının ve temliklerin makul bir sınırda kalıp kalmadığının tartışılmadığını, taşınmazların davalıya temlikini gerektirecek bir neden bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamı ve toplanan delillerden; 04.03.1951 doğumlu muris ...'ın 24.01.2016 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak davacı kızı ..., dava dışı oğlu ... ve davalı eşi ...'ın kaldığı, murisin kayden maliki olduğu Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 527 ada 8 parsel ve 531 ada 11 parsel sayılı taşınmazları 16.12.2003 tarihinde dava dışı ...'a satış suretiyle temlik ettiği; bunlardan 527 ada 8 parsel sayılı taşınmazda 03.07.2010 tarihinde kat irtifakı tesis edilmesi neticesinde 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin dava dışı ... adına tescil edildiği ve bilahare 28.05.2013 tarihinde davalı ...'a satış suretiyle temlik edildiği; 531 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ise 19.03.2008 tarihinde dava dışı ... tarafından davalı ...'a satış suretiyle temlik edildiği, 531 ada 11 parsel sayılı taşınmazda 16.07.2008 tarihinde kat irtifakı tesis edildiği ve taşınmazda bulunan 1, 3, 4 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10942, Karar No: 2019/9694, Tarih: 08.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/10942 E.  ,  2019/9694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde ... Bakanlığı, ... Müsteşarlığı ile ... Bakanlığı Tasfiye İşleri ... Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında, somut olayda; 08.05.2009 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen madeni yağ ve nevi tespit edilemeyen şüpheli kimyasal maddelerin kanunun amir hükümlerine rağmen ilgili kanunda belirtilen kurumlar yerine sanığa teslim edilmesi ve sanıktan, öngörülen üç aylık süre geçtikten sonra, 27.11.2013 tarihinde tesliminin istenmesi nedeniyle zamanında da tasfiye edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanığa suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4152, Karar No: 2021/13511, Tarih: 23.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4152 E.  ,  2021/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit-senedin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyanın incelenmesinde, kararı temyiz eden davalı banka vekilinin talebinin incelenmesi için gerekli olan temyiz karar ve başvurma harçlarını, 696 sayılı KHK’nın 11. maddesi ile 6219 sayılı Türkiye ... Bankası Türk Anonim Ortaklığı Kanunu’na eklenen geçici 5. madde uyarınca müvekkili bankanın temyiz harçlarından muaf olduğunu ileri sürerek yatırmadığı anlaşılmaktadır.

Eldeki dava, gayrımenkul satış vaadi sözleşmesi nedeniyle verilen senetlerden kaynaklanmaktadır. Davalı vekilinin harç muafiyetine gerekçe olarak göstermiş olduğu 696 sayılı KHK’nın 11. maddesi ile 6219 sayılı Türkiye ... Bankası Türk Anonim Ortaklığı Kanunu’na eklenen geçici 5. maddede, sermayesindeki kamu payı %50’nin altına düşünceye kadar, banka tarafından kredi alacaklarının tahsili amacıyla açılmış veya açılacak dava veya takiplerde harçtan muaf olduğuna ilişkin düzenlemeye yer verilmiş olup, anılan hükümde bankanın her türlü yargı harcından muaf olduğu belirtilmemiştir.

Bu durumda, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi, verilen süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için;

2-Davalı ... Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş. kayyumu vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Fanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

2-Davalı ... Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş. kayyumu vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Fanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; Adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve ... adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve ... dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalı ticaret şirketi olup Kanun gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmediğinden talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda; hükmü temyiz eden davalı tarafından, alınması gerekli olan, temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu itibarla; davalı lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalıya bu red kararının tebliği ile 1086 sayılı HUMK’un 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevk giderlerinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere;

3-Kararı temyiz eden davalı ... Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş.’nin temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğine dair belgeye rastlanılamamıştır. Temyiz dilekçesi, tebliğ edilmiş ise; tebliğ belgesinin eklenmesi, yok ise kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin saptanması, karar tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1496, Karar No: 2020/8603, Tarih: 06.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1496 E.  ,  2020/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kastan yaralama

HÜKÜMLER:1)Sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/06/2018 gün ve 2018/187 Esas, 2018/353 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/09/2018 gün ve 2018/1916 Esas, 2018/1761 Karar sayılı kararı

3)Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 26/11/2019 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.11.2019 gün ve 2018/1916 Esas, 2018/1761 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Mustafakemalpaşa 3.Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10496, Karar No: 2011/2955, Tarih: 08.03.2011

10. Hukuk Dairesi 2010/10496 E., 2011/2955 K.

**10. Hukuk Dairesi 2010/10496 E., 2011/2955 K.**

**- AYLIK TAHSİSİ

- YAŞLILIK AYLIĞI**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 30 ]

- 5997 S. BAZI KANUNLARDA VE 190 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 15 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

- 3201 S. YURT DIŞINDA BULUNAN TÜRK VATANDAŞLARININ YURT ... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmeye devam edilmesi gerektiğinin tesbiti ile davacının, yersiz aylıklar ve cari prim olarak Kurum'a ödediği miktarın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A.... E…

… tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri, askerlik borçlanma süresi ve yurtdışında gerçekleşen çalışmalardan 3201 sayılı Yasaya göre borçlanılan süreler gözetilerek, 02.10.2009 tarihli talebi ile, 01.11.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı; davacının, Türkiye'de, 05.07.1999 tarihinde başlayan vergiye dayalı çalışmasının, yaşlılık aylığı aldığı dönemde sosyal güvenlik primi ödeyerek, 10.03.2010 tarihine kadar devam ettiği; davalı Kurum'un, 3201 sayılı Yasanın 6. maddesinin B bendi gereği, yurtdışında geçen çalışmalardan borçlanılan süreler de gözetilerek yaşlılık aylığı bağlananların, yeniden yurtdışında veya Türkiye'de çalışması durumunda, aylıklarının kesileceği, bu durumdakilerin, sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışamayacakları gerekçesi ile, yaşlılık aylığını keserek, ödenen aylıklar ile cari prim borcu çıkardığı; Türkiye'deki çalışmasını sona erdirip, yersiz aylıkları ve cari dönem primlerini ödeyen davacıya, 12.03.2010 tarihli talebi ile, 01.04.2010 tarihinden itibaren yeniden yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasanın 6. maddesinin "B" bendinde "Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan …

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasanın 6. maddesinin "B" bendinde "Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan …

….. Türkiye'de sigortalı çalışmaya başlayanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primi hakkındaki hükümleri, bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlar için uygulanmaz." düzenlemesine yer verilmiştir. Her ne kadar, anılan yasada 19.06.2010 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5997 sayılı Yasanın 15. maddesi ile yapılan değişiklikle, 3201 sayılı Yasadan yararlanmak suretiyle aylık bağlananların, Türkiye'de sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışabileceği belirtilmiş ise de; yürürlük tarihi ve her yasanın kendi yürürlük döneminde uygulanması gerektiği gözetildiğinde, anılan değişikliğin davacı lehine uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Ancak, davacı, uyuşmazlık konusu dönemde, sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışmış olup; Kurum'un, yaşlılık aylığı alan davacının çalıştığını bildiği ve sosyal güvenlik destek primi ödendiği halde, ödenen aylıkları borç çıkarması, Medeni Kanunun 2. maddesinde belirtilen iyiniyet ve hakkaniyete aykırıdır. Somut olayda, Kurum'a iade ettiği aylıklar ile primlerin davacıya iadesi gerekir. Sosyal güvenlik destek priminin ödenmediği durumlarda ise, sadece sigortalı olarak çalışılan sürelerde ödenen aylıklar geri alınabilir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen gerekçe ile hüküm kurmak yerine; yaşlılık aylığı alırken çalışmaya başlayanların yaşlılık aylığının kesileceğine ilişkin 5510 sayılı Yasanın 30. maddesinin 3. fıkrasının "a" bendindeki düzenlemenin, anılan fıkra gereği, ilk defa 5510 sayılı Yasanın yürürlüğünden sonra sigortalı olanlara uygulanacağını; davacının, ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı tarihin, 5510 sayılı Yasa öncesinde gerçekleştiğini, buna göre, davacının, Sosyal güvenlik destek primi ödeyerek çalışıp, aynı zamanda yaşlılık aylığı almasına engel bir durumun bulunmadığına ilişkin, somut uyuşmazlıkla bağdaşmayan gerekçe ile hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Mahkeme kararının, hüküm gerekçesi yukarıda belirtilen şekilde değiştirilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.