muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2313, Karar No: 2021/3094, Tarih: 30.03.2021

Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafa ait 2015/76004 sayılı “MAGIC HAT” ibareli marka başvurusu ile davacı markaları arasında KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, TPMK YİDK’nın 12.10.2016 tarih ve 2016-M-9055 sayılı kararının isabetli olmadığı ve iptali koşullarının gerçekleştiği, davaya konu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, TPMK YİDK'nın 12.10.2016 tarih 2016-M-9055 sayılı kararının davacı itirazının kısmen reddi ile ilgili kısım 25/02 sınıfta ayak giysileri ayakkabılar terlikler sandaletler, 25/03 baş giysileri şapkalar kasketler bereler takkeler kepler 35/06 sınıfta müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 25/02 sınıfta ayak giysileri ayakkabılar terlikler sandaletler, 25/03 baş giysileri şapkalar kasketler bereler takkeler kepler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir). yönünden iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, YİDK kararının iptaline yönelik dava yönünden herhangi bir sınıf belirtilmeden söz konusu kararın iptali talep edildiği, bu dava yönünden kurulan hükümde talebin aşıldığının söylenemeyeceği gibi her ne kadar bir kısım mal ve hizmetler yönünden YİDK kararı iptal edilmesine rağmen davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de bu yönden davalı tarafça bir istinaf itirazı ileri sürülmediği ve bu durumun kamu düzenine de ilişkin olmadığı, HMK'nın 355. maddesi uyarınca bu yanlışlığın kararın kaldırılmasını gerektirmediği gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 30.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1992, Karar No: 2015/6542, Tarih: 21.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1992 E.  ,  2015/6542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :23.01.2015

Numarası :2014/781-2015/55

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine ilişkin itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle icra takibinden önce davalının yöntemine uygun ihtarla temerrüde düşürülmemiş bulunması ve kararlaştırılan kesin vade olmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı iş sahibi ile davacının alacağını temlik aldığı dava dışı yüklenici arasında davalının 09.07.2012 tarih ve 15883 nolu sevk irsaliyesi ile teslim edilen etiket ve trikonun fason dikimlerinin yapımı konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu sabittir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık temlik eden dava dışı yüklenicinin fason üretim ve dikim işlemlerini yaparak davalı iş sahibine teslim edip bedele hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2-Davalı iş sahibi ile davacının alacağını temlik aldığı dava dışı yüklenici arasında davalının 09.07.2012 tarih ve 15883 nolu sevk irsaliyesi ile teslim edilen etiket ve trikonun fason dikimlerinin yapımı konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu sabittir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık temlik eden dava dışı yüklenicinin fason üretim ve dikim işlemlerini yaparak davalı iş sahibine teslim edip bedele hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı delil olarak diğer belge ve dava dışı yüklenicinin kayıtları dışında dava dışı yüklenici tarafından davalı iş sahibine karşı düzenlenen 18.07.2012 tarihli fatura ve aynı tarihli sevk irsaliyesine de dayanmıştır. Fatura 3934 adet birim fiyatı 8,50 TL'den A.. dikim ve 1413 adet A..saymant işi için birim fiyatı 1 TL'den olmak üzere KDV dahil toplam 36.246,00 TL meblağlı olarak düzenlenmiştir. 18.07.2012 tarihli sevk irsaliyesi altında teslim alan kısmının üzerinde İ..E.. adı ve altında imzası ile içeriğinde faturası ile teslim aldım şerhi bulunmaktadır. Sevk irsaliyesinde kapşonlu kazak ve kazaklardan birim fiyatı 1,00 TL'den 76+1347 = 1423 adedinin etiketinin değiştirildiği ve birim fiyatı 8,50 TL'den 3934 adet bayan kazağının dikilip ayıpsız teslim edildiği belirtilmiş olup etiket değişimi ile ilgili sayı faturadaki miktardan 10 adet fazla olmakla birlikte fatura ile ilgili aynı bilgileri ihtiva ettiğinden faturada yazılı işlerin yapılıp teslim edildiğini göstermektedir. Davalı iş sahibi vekili bilirkişi raporuna karşı verdiği ve 08.09.2014 tarihinde UYAP aracılığı ile mahkeme dosyasına intikâl eden dilekçesinde bu sevk irsaliyesinin işlem yapılmadan geri alınan mallar için düzenlemiş olup müvekkil şirkette şoför alarak çalışan İ..E..'e imza attırıldığı, evrakın bir nüshasının verilmediği ve daha sonra evrak üzerine şerhler düşüldüğü ve İ..E..'in ayıplı malların iadesi şeklinde teslim aldığını savunmuş ise de; kendi çalışanı olan ve malı teslim almak üzere görevlendirdiği İ..E..'in sadece ayıplı malların iadesi için yetkilendirildiği, faturada yazılı mallar teslim edilmediği halde teslim edildiği gibi diğer şerhlerinde sonradan ilave edildiğini yasal delillerle kanıtlayamadığından 18.07.2012 tarihli faturadaki işlerin yüklenici tarafından tamamlanarak fatura ile birlikte davalıya teslim edildiği ve teslim alınan faturaya yasal süresi içinde itiraz edilmediğinden 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği içeriğinin kesinleştiğinin kabulü zorunludur.

Bu durumda mahkemece dava dışı yüklenici 36.246,00 TL fatura bedeline hak kazandığı ve temlik de geçerli olduğundan davacının asıl alacak üzerinden davasının kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın tümden reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

Bu durumda mahkemece dava dışı yüklenici 36.246,00 TL fatura bedeline hak kazandığı ve temlik de geçerli olduğundan davacının asıl alacak üzerinden davasının kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın tümden reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15397, Karar No: 2010/10121, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15397 E.  ,  2010/10121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalıların murisi ... ile aralarında Dövize Endeksli Özel Yuva Kredisi Sözleşmesinin imzalandığını, davalıya kredi kullandırıldığını, davalının sözleşme şartlarına uymayarak kredi borçlarını geri ödemediğini, alacağın tahsili için borçlunun mirasçıları aleyhine icra takibi başlattıklarını ancak davalı borçluların İtirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, murisleri ...'in 1.10.1997 tarihinde ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş ile "... ...etap konut satım sözleşmesi imzaladığını, dava konusu kredi sözleşmesinin de taşınmazın finansmanını sağlamak üzere imzalandığını, ... Gayrimenkul Değerlendirme A.Ş.nin davacı Kredi veren ... Ticaret Kredi Bankası A.Ş.nin iştirakı olduğunu, banka ile yapılan 27.10.1997 tarihli kredi sözleşmesi ile kullanılan kredi, murislerinin 1.10.1997 tarihinde bankaya verdiği talimatla ... Gayrimenkul Değerlendirme A.Şye virman edildiğini, murislerinin bir kısım ödemeler yaptıktan sonra kredi sözleşmesinden cayma isteğini bildirir dilekçeyi vermesi üzerine ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş, 3.12.1998 tarihinde ... Ticaret Kredi Bankası A.Ş ye hitaben kredinin iptalini istediğini, ... Ticaret Kredi Bankası A.Ş.de 8.12.1998 tarihli yazısında kredinin kapatılması için bankaya ödenmesi gereken tutarın dava dışı ... İnşaat A.Ş bildirildiğinin belirtildiğini, ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş ile 26.09.1998 tarihli ibraname düzenlenerek davacı bankaya olan borcun

kapatıldığını, dava konusu kredi borcunun dava dışı ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş ile ... İnşaat A.ş arasında üst1enildiğini, borcun nakledildiğini ileri sürerek, kredi sözleşmesinden doğan hiçbir borçlarının kalmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

kapatıldığını, dava konusu kredi borcunun dava dışı ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş ile ... İnşaat A.ş arasında üst1enildiğini, borcun nakledildiğini ileri sürerek, kredi sözleşmesinden doğan hiçbir borçlarının kalmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalıların murisi ile ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş arasında görünürde yapılan konut satım sözleşmesi gereği ... Ticaret Kredi Bankası A.Ş den kredi tahsis edilerek konut satışını organize eden ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş hesabına aktarılmış ise de konut satım sözleşmesi baştan geçersiz olduğundan buna bağlı yapılan diğer işlemlerinde ve davalıların borcun nakledildiğine ilişkin işlemi de geçersiz olduğundan, usulsüzde olsa kullanılan banka kredisinden menfaat temin eden davalıların sorumlu olduğunu, borcun naklinin varlığının kabul edilmesinin hakkaniyete aykırı olacağı gerekçeleri ile davalıların kredi borcundan sorumlu oldukları kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Dövize Endeksli Özel Yuva Kredisi sözleşmesinden doğan alacağın tahsiline ilişkin itirazın iptali davasıdır. Taraflar arasında 27.10.1997 tarihinde kredi sözleşmesi düzenlendiği ve davalıların murisinin 72.776,00 USD kredi kullandığı görülmektedir. Mahkemece aldırılan 31.03.2008 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içerisinde bulunan 9.09.2002 ve 12.06.2006 tarihli bilirkişi raporlarının incelenmesinde, kredi sözleşmesinin borçlusu muris İsmail'in ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş.ye satım sözleşmesinden caydığını yazılı olarak beyan etmesi karşısında, 25.09.1998 tarihinde satım sözleşmesini iptal ettiği, 3.12.1998 tarihinde davacı bankaya hitaben yazdığı yazı ile kredinin iptali için gerekli işlemlerin yapılmasını talep ettiği, davacı bankanın da 8.12.1998 tarihli yazısında muris İsmail’in ödenmemiş kredi borcunun ... İnşaat A.Ş tarafından bankalarına ödeneceğinin bildirildiğini, bunun üzerine ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş tarafından murisin eşine 27.09.1998 tarihinde 25.000 Usd ödeme yapıldığı hususlarının satım sözleşmesinin 10.maddesi uyarınca davalıların murisinin davacı bankaya kredi borcunun kapatıldığını gösterdiğini, 26.09.1998 tarihli ibranamede ise muris İsmail in adına davalılardan ...'in ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş den ve ... İnşaat A.Ş den hiç bir alacaklarının kalmadığı belirtildiğini, satım akti ve krediye konu taşınmazın mülkiyetinin alıcı davalı murise geçmediğini, malikin dava dışı ... İnşaat A.Ş. iken 16.3.1999 tarihinde de yine dava dışı As Yapı Endüstri A.Ş.ye devredildiği anlaşılmakta olduğunu, 8.12.1998 tarihli yazı içeriğinin mahkemece değerlendirilmesi gerektiğini, bu yazı içeriğinde kredi alacaklısı davacı bankanın, davalı murisin kredi borcunun dava dışı ... İnşaat A.Ş tarafından ödeneceğinin belirtildiğinden, ... Gayrimenkul değerlendirme A.Ş ile ... Ticaret Kredi Bankası A.Ş arasında bir anlaşma olduğunu gösterdiğini, B.K 173.maddesinde belirtilen borcun naklinin zımni olarak gerçekleştiğini, alacaklı bankanın, davalıların kredi

borçlarının dava dışı ... inşaat..Aş ye nakline rıza gösterdiğine dair kanıt olduğu ancak yazılı bir borcun nakli sözleşmesinin mevcut olmadığını, davacı bankanın grup şirketlerine usulsüz krediler verdiği, dava konusu kredinin de yine gruba dahil şirketler arasında kaldığı, davalının taşınmaz mülkiyetini elde edememiş olması karşısında kredi borcundan sorumlu tutulmalarının hakkaniyete aykırı olacağı yönünde raporlarını dosyaya ibraz etmişlerdir. Mahkemece gerekçe de satım sözleşmesinin geçerli olmadığından borcun naklinin de geçersiz olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi asıl ve ek raporları incelendiğinde davalıların kredi borcundan sorumlu olmadıkları ayrıntılı bir şekilde açıklandığı halde mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilmediği belirtilmiş ancak yeterli ve doyurucu bir gerekçe belirtilmemiştir. Davalıların kredi borcundan sorumlu olmadıklarına ve kredinin kapatıldığına dair delil olarak dayandıkları 3.12.1998 ve 8.12.1998 tarihli yazılarla ilgili hiç bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Öncelikle eldeki dava tüketici kredisinden kaynaklandığına göre davalı tüketiciler lehine olan yasanın uygulanması gerekir. Ayrıca söz konusu krediye ait tüm bilgi ve belgelerin de davacı bankadan celbi gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemece yukarıda belirtilen esaslara göre konusunda uzman bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 15,60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21586, Karar No: 2015/3493, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/21586 E.  ,  2015/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1379, Karar No: 2012/8860, Tarih: 25.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1379 E.  ,  2012/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/11/2010 tarih ve 2010/480-2010/586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı nezdindeki hesabından sahte talimatlar ile 3.kişilere ödeme yapıldığını ve talimatsız olarak 3.kişilere havaleler gönderildiğini ileri sürerek, şimdilik 38.400.000.000.-TL’nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin antetli kağıt üzerinde yazılan talimatın davacının faks cihazından gelmesi nedeniyle şüphe duyulmadığını, daha önce böyle yapılan işlemlere itiraz gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, talimatla ödenen 31.409,00 YTL ve talimatsız havale edilen 7.000,00 YTL olmak üzere toplam 38.400,00 YTL’nın % 75 oranına karşılık gelen 28.800,00 YTL’nın davalıdan tahsiline dair verilen kararın, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce sahte talimatların şirkete ait faks cihazından gönderilip gönderilmediği, ödeme yapılan kişinin davacı personeli olup olmadığı hususlarının belirlenmesi, sonucuna göre kusur dağılımının yapılması gerektiğine işaret edilerek davalı yararına bozulması üzerine bozmaya uyulmuş, alınan ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, talimatların gönderildiği 2 fakstan sadece birinin davacı firmanın ortağı adına kayıtlı olması, kaşenin ve antetin davacıya ait bulunması, faks talimatını verenlerin davacı çalışanı olması ve davacının elemanlarını yeterince denetim altında tutamaması karşısında davacının % 40, davalının ise % 60 oranında kusurlu olduğu, talimatlarla çekilen 31.400,00 YTL’nın % 60 karşılığı olan 18.840,00 YTL’den davalının sorumlu olduğu, davalının talimatsız olarak havale ettiği 7.000,00 YTL’yi alan Kosifler A.Ş.’nin bu parayı davacı elemanı Feride Çağatay’a davacı yerine ve makbuz karşılığı ödediği, bu kişinin davacı elemanı olmadığını davacının iddia etmediği, bu miktara ilişkin istemin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzrine karar bu defa 2008/7204 E,2009/11512 K sayılı ilamıyla yeniden bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüyle 24.050,00TL'nin temerrüt tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 2/1.maddesi gereğince değişen oranlarda reoskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5576, Karar No: 2010/7390, Tarih: 27.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/5576 E.  ,  2010/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.800 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalının köy kışında kafes ile saka kuşu yakaladığını, kuşların sağ olması nedeniyle doğaya salındığını, davalının bu eylemi ile 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununa muhalefet etmesi nedeniyle 4.200 TL.tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı cevabında, kafes yöntemi ile kuş avladığının doğru olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, kuşların sağ olarak doğaya salınması nedeniyle yaban hayatında ve eko sistemde tahribat ve eksilme meydana gelmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı İdare temyiz etmiştir.

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 2/27.maddesinde "Yasadışı Avlanma:Bu kanun kapsamında korunan veya avına izin verilen yaban hayvanı türlerini; izin verilen yerler, belirlenen zamanlar, miktarlar dışında ve zehirleyerek, tuzak kurarak veya men edilen diğer usullerle canlı veya ölü ele geçirmeye çalışma veya ele geçirme" olarak tanımlanmıştır.

Davada, av ve yaban hayvanlarının korunması amacına aykırı olarak tuzak ve kafes ile yakalanan kuşların tekrar doğaya salınmış olsalar bile Kara Avcılığı Kanunu gereğince uğranılan zararın tazmini talep edilmektedir.

Davalının eylemi 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 4.maddesine istinaden koruma altındaki yaban hayvanlarının avlanması, 5.maddede avlanma süreleri dışında avlanması, 6.maddede avda kullanılması yasaklanan araç ve gereçleri ile avlanması, 14.maddede avlanma belgesi olmadan avlanması nedeniyle tazminatı gerektirmektedir. Ayrıca, Merkez Av Komisyonu kararına göre de avlanması yasaklanan hayvanların canlı olarak yakalanmalarının da, kanunsuz avlanma sayılarak tazminat ile yaptırıma bağlanmıştır.

Davalı da, dava konusu kuşları kanuna uygun olarak yakaladığını savunmamıştır.

Bu durumda, Kara Avcılığı Kanununa ve Merkez Av Komisyonu kararına aykırı olarak avlanma nedeniyle davalı hakkında tazminata karar verilmesi gerekirken, mahkemece; yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.