muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11902, Karar No: 2024/13761, Tarih: 17.10.2024

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; davacı temyizi bakımından reddedilen ve temyize konu edilen 5.786,37 USD alacağın karar tarihindeki kur üzerinden Türk lirası karşılığı ile davalı temyizi bakımından gerek dava değeri gerekse temyiz konusu yapılan vekâlet ücretinin miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4584, Karar No: 2022/15049, Tarih: 01.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4584 E.  ,  2022/15049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Badırga Mahallesi 1781 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4502, Karar No: 2020/2891, Tarih: 15.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4502 E.  ,  2020/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18.06.2019 tarih ve 2018/610-2019/581 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Kos Dış. Tic. Ltd Şti.'ye ait 1.243 adet deri kemer emtiasının müvekkili tarafından nakliyat abonman sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, Türkiye'den Almanya'ya nakliyesi işinin davalı şirketler tarafından üstlenildiğini, taşıma konusu emtianın 925 adedinin ıslanmak veya aşırı nemlenmek suretiyle hasar gördüğünü, hasarın 6.549,08 TL olduğunu ve sigortalısına ödendiğini, ödenen tazminatın tahsili için icra takibi yapıldığını, takibe davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptaline ve alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, meydana gelen zararda davacı sigortalısının kolilerin özenli paketlenmemesinden dolayı %25 oranında müterafik kusurlu olduğu, davalıların geriye kalan %75'lik kısımdan dolayı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile İstanbul 31. İcra Müdürlüğü'nün 2013/23088 Esas sayılı takip dosyasına davalılarca yapılan itirazın kısmen iptali ile takibin 4.911,81 TL asıl alacak üzerinden aynı koşullarla devamına, 4.911,81 TL alacağın %20’si oranında tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 166,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/660, Karar No: 2016/2036, Tarih: 02.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/660 E.  ,  2016/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/2216, Karar No: 2013/7760, Tarih: 13.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2216 E.  ,  2013/7760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK (81, 35, 62, 53), (106/2-a, 43/1, 29, 62, 53), (6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53, 54), 63 maddeleri uyarınca; (9 yıl 2 ay hapis), (1 yıl 6 ay 22 gün hapis), (10 ay hapis ve 500.00 TL adli para cezası) cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...’ın kasten öldürme suçuna teşebbüs, silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları yönünden verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; dosya içeriğinden, mağdurlardan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem yada söz olmadığı anlaşılmasına rağmen sanık hakkında mağdurlara karşı silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken haksız tahrik hükümlerinin uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanığın olay tarihinde mağdur ...’a tabanca ile ateş ederek batın bölgesinden kalın bağırsağını yaralayarak ve ayağında kırık oluşturarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayıp öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine 11 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'ı kasten öldürme suçuna teşebbüs, silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve silahla tehdit suçu yönünden eleştiri nedeni saklı kalmak kaydı ile tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, tehdit suçu açısından sübuta, TCK'nın 25. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13553, Karar No: 2016/12483, Tarih: 24.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13553 E.  ,  2016/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ... Mahallesi 370 ada (70 ada) 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın 388.87 m² olduğu ve 16,25 m² sinin kamulaştırıldığı geriye 372,62 m² kaldığı, kamulaştırılan alan dışında kalan bölümün gerek yüzölçümü gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle arta kalan kısımda değer düşüklüğü oluşmayacağından değer düşüklüğüne hükmedilmemesi gerekirken, %8 değer kaybı hesaplayan rapora göre hüküm kurulması,

3-Duruşmalarda vekille temsil edilen davacı yararına karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu ve...t ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir. Kabule göre de;

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 370 (70) ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 370 (70) ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/111, Karar No: 2011/7962, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/111 E.  ,  2011/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8169, Karar No: 2018/9026, Tarih: 15.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/8169 E.  ,  2018/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklardan ... hakkında tefecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ... hakkında tefecilik suçundan beraat, ... ve ... haklarında tefecilik ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi hükmü de gözetilerek temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mercince değerlendirilip bir karar verilmiş olması hususu da göz önüne alınarak incelemenin diğer sanıklar ve müdafileri ile katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan ...'un borç verme eylemi 2005, ...'un borç verme eylemi ise 2006 yılı içerisinde gerçekleşmiş olup, suç tarihlerinin dosya kapsamı uyarınca kesin olarak saptanamaması nedeniyle sanıklar lehine değerlendirme yapılarak 01/01/2005 ve 01/01/2006 olarak kabul edilmesi gerektiği, sanıklara yüklenen tefecilik suçunun ...'un eylem tarihinde yürürlükte olan 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık, ...'un eylem tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddelerine göre 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, belirtilen suç tarihleri ile inceleme günü arasında ilaveli zamanaşımı sürelerinin gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ... ve ... haklarında tefecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ... ve ... haklarında tefecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya arasında mevcut karar sureti ve kesinleşme şerhinden sanık ... hakkında Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2008 gün ve 2008/6 Esas, 2008/40 sayılı Kararı ile rüşvet suçundan verilen hapis cezasının 19/03/2008 tarihinde kesinleştiği, temyize konu bu dosyaya ilişkin suçun TCK'nın 58/2-b maddesinde belirtilen üç yıllık denetim süresi içerisinde işlendiği nazara alındığında söz konusu hükmün tekerrüre esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede yer alan sanık ... hakkındaki hükümden tekerrüre esas fıkranın çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanması yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, kurulan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekili, sanıklardan ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine

göre sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine

göre sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, bu kapsamda iddianamede sanık ...'ın Murat Kelek'e kazanç karşılığı borç para verdiğine dair bir anlatım bulunmadığı, bu eyleme ilişkin dava açılmadığı gibi açtırılma cihetine de gidilmediği halde adı geçen şahsa yönelik eylem sabit kabul edilerek ve sanığa yüklenen suçun sübutu, zincirleme suç ve dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin uygulanma koşullarının belirlenmesi hususlarında beyanı önem arz eden şikayetçi ...'in şikayet ve delilleri tespit edilmeden ve suç tarihi de kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,