muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1184, Karar No: 2014/21112, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1184 E.  ,  2014/21112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5872, Karar No: 2016/1242, Tarih: 25.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5872 E.  ,  2016/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, eksik ve kusurlu işler sebebiyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Hükme uyulan Dairemizin 04.02.2014 gün 2013/980 Esas, 2014/691 Karar sayılı bozma ilâmının 2. bendi uyarınca yemin teklifi üzerine, davalı 25.000,00 TL dışında ödeme yapılmadığına dair yöntemine uygun olarak yemini eda ettiğinden ödemenin 25.000,00 TL olduğunun kabulü zorunlu hale gelmiştir.

Yine bozma ilâmı uyarınca yapılan inceleme sonucu alınan inşaat mühendisi bilirkişi raporunda, davalı tarafından yapılan sözleşme dışı işler bedelinin 4.130,00 TL olduğu hesaplanmıştır.

Tarafların imzasını taşıyan tarihsiz inşaat yapım sözleşmesiyle davacı yüklenici, davalı iş sahibine ait arsa içinde tamamı 120 m2, iki katlı dubleks evin inşaatının yapımını üstlenmiştir. Sözleşmede yapılacak işler belirtilmiş, ödeme şekli de gösterilmek suretiyle, iş bedelinin toplam 35.000,00 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Sözleşmede iş bedeli toplam olarak kararlaştırıldığından niteliği itibariyle götürü bedellidir. Götürü bedeli sözleşmelerde iş bedelini tamamının ödenmemiş olması halinde yüklenicinin haketmiş olduğu bedel ya da iş sahibinin fazla ödemesi olup olmadığının, gerçekleştirilen imalâtın işin bütününe göre fiziki oranı tespit edilip, bu oranın götürü bedelle uygulanarak ve yapılan ödemeyle karşılaştırılarak hesaplanması gerekir. İş bedelinin tamamı ödenmeyen sözleşmelere dayalı ihtilâflarda, eksik iş bedeli talep edilemez.

Delil tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu ile mahkemece hükme esas alınan yapılan keşif sonrası düzenlenen inşaat bilirkişisi raporuna göre inşaatın sözleşme kapsamındaki bölümünün, işin tamamına fiziki gerçekleşme oranı %70'tir. Sözleşme kapsamındaki işlerin fiziki gerçekleşme oranı olan %70'in 35.000,00 TL götürü bedele uygulandığında, sözleşme kapsamında hakedilen imalât bedeli 24.500,00 TL olmaktadır. Bu miktar ile sözleşme dışı imalât imalât bedeli olan 4.130,00 TL toplandığında, davalı yüklenicinin sözleşme kapsamı ve sözleşme dışı işlerden hakettiği toplam iş bedeli 28.630,00 TL'dir. Az yukarıda açıklandığı üzere, davacı iş sahibinin ödemesinin 25.000,00 TL olduğu saptandığından davacının fazla ödemesi bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi yerine iş bedelinin tamamen ödenmediği gözden kaçırılarak yanlış değerlendirme sonucu yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/10431, Karar No: 2023/4541, Tarih: 12.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10431 E.  ,  2023/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 5237 sayılı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

1. Ele geçen malzemelerin sanığa ait olmadığına,

2. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

1. Parmak izine dayanılarak hüküm kurulduğuna,

2. Usulü eksiklikler nedeniyle arama kararının hukuka aykırı olduğuna ve elde edilen delillerin de hukuka aykırı olduğuna,

3. Ele geçen malzemelerin cam tamirinde kullanıldığına, eylemin teşebbüs aşamasında dahi kalmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların tehlikeli maddelerin yapımında kullanılan bir takım malzemeleri bulundurarak atılı suça teşebbüs ettikleri iddiasına ilişkindir.

1. Parmak izine dayanılarak hüküm kurulduğuna,

2. Usulü eksiklikler nedeniyle arama kararının hukuka aykırı olduğuna ve elde edilen delillerin de hukuka aykırı olduğuna,

3. Ele geçen malzemelerin cam tamirinde kullanıldığına, eylemin teşebbüs aşamasında dahi kalmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların tehlikeli maddelerin yapımında kullanılan bir takım malzemeleri bulundurarak atılı suça teşebbüs ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünce yürütülen çalışmalar neticesi sanıkların Esenyurt İnönü Mah. \*\*\*\*\* sayılı bodrum katta bulunan yerde terör örgütü PKK/KCK eylemlerinde kullanılmak üzere el yapımı patlayıcı madde hazırlamak maksadıyla 1 kg gübre, bir miktar barut, 3 kutu 12 mm 9'luk av tüfeği fişeği, 2 adet cam kavanoz, 3 adet şarjlı telefon bataryası, 1 metre fitil veya yeteri kadar torpito, 250 gr küçük boy ayakkabı çivisi, 250 gr civata-somun, bir miktar toz şeker, eldiven, koli bandı ve bir miktar cam macunu hazırladıklarına dair istihbaratın alındığının bildirilmesi üzerine bahse konu adreste mahkeme kararı ile yapılan aramada çok sayıda bataryalar, karton kutular, toprak renkli macunumsu madde, metal borular, yanardağ tabir edilen havai fişekler, poşet içerisinde çiviler, metal vida somunları, iki kutu içerisinde av tüfeği kartuşları, bant ile birbirine yapışık karışık renkli kablolar, cam kavanozlar, eldivenler vs. olmak üzere çeşitli malzemelerin ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünün ekspertiz raporu ile ikamette ele geçen üzerinde etiket yapışık iki adet APPORT ibareli karton kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanık ...'e, FMA ibareli cam kapağı bulunan cam kavanoz üzerinden elde edilen bir adet, her iki tarafında plastik kapak bulunan metal boru olarak tanımlanan metaryalin metal borusu üzerinden elde edilen bir adet, mahir ibareli poşet üzerinden elde edilen üç adet olmak üzere toplamda beş adet parmak izinin sanık ...'e ait olduğu belirlenmiştir.

4. Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının 24.07.2012 tarihli raporu ile ikamette ele geçen macunumsu maddenin bir tür yapıştırıcı madde olduğu, açık kahverengi tozların patlayıcı maddelerden "Nitroselüloz" ile patlayıcı madde karışımlarında kullanılan "Amonyum" iyonları ihtiva ettiği, fitil numunesinde patlayıcı madde ve piroteknik malzemeleri ateşleme işleminde kullanılan "Potasyum Perklorat" ihtiva eden maytap fitillerinden olduğu tespit edildiği belirlenmiştir.

5. Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün raporu ile ikamette ele geçen cam kavanozların el yapımı bombalarda dış kap ve bomba unsurlarının taşınmasında, saklanmasında, "Beybi" marka muayene eldivenin parmak izi bırakmamak, av fişeği kartuşları içerisindeki saçmaların, somun ve çivilerin parça tesiri, av fişeği içerisindeki barutun ve "Nitroselüloz+amonyum" karışımının patlayıcı madde, fitillerin başlatıcı ve zaman ayarlı anahtar sistemi, çeşitli renklerdeki poşetlerin bomba veya yapım malzemelerini taşıma, saklama ve kamufle edilmesi, toprak (kahverengi) renkli macunumsu maddenin bombada dökülmesini önleme, sıkıştırmak, ve bir arada tutmak, koli bandı rulosunun bomba veya bomba unsurlarını bir arada tutma, birbirine irtibatlandırma ve bir yere yapıştırma, çeşitli renklerdeki kabloların bomba süsü verilebilecek düzeneklerde kablo düzeneği görüntüsü vermek, cep telefonu bataryalarının akım kaynağı, gazete sayfalarının el yapımı bombalarda patlayıcı madde ve diğer unsurlarının dökülmesini önlemek, sıkıştırmak ve kamufle etmek, silindirik metal boruların dış kap ve parça tesiri için kullanılabileceği, bu itibarla; "Barut+Nitroselüloz+amonyum" karışımı maddelerin patlayıcı madde, maytap fitillerinin başlatıcı ve zaman ayarlı anahtar sistemi oluşturulabileceği, böylelikle el yapımı bombanın tüm ana unsurlarının bir arada bulunduğu, yalnızca birbirleriyle irtibatlarının yapılmadığı, bu ana unsurların kurulup ayarlanması sonucu, el yapımı bomba ve bombalar oluşturulup patlatılması halinde canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ele geçen maddelerin patlayıcı madde yapımına elverişli olması karşısında, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünce yürütülen çalışmalar neticesinde sanıkların el yapımı patlayıcı madde hazırlamak maksadıyla bir takım malzemeler temin ettikleri yönünde bilgi edinilmesi neticesinde İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile adreste yapılan aramada ele geçen malzemelerle ilgili Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün raporu ile de tespit edildiği üzere el yapımı bombanın tüm ana unsurlarının bir arada bulunduğu, yalnızca birbirleriyle irtibatlarının yapılmadığı, bu ana unsurların kurulup ayarlanması sonucu, el yapımı bomba ve bombalar oluşturulup patlatılması halinde canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğunun belirtilmesi ve ele geçen malzemeler üzerinde sanık ...'in iki adet, sanık ...'in beş adet parmak izinin bulunduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Mahkemece "bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı" belirtilerek 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı 231 inci maddelerinde düzenlenen hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ve sonuç cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararında sanıklar müdafiileri tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3106, Karar No: 2017/8875, Tarih: 15.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3106 E.  ,  2017/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs, kasten yaralama

Hükümler : Beraat

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 22.11.2013 tarihinde düzenlenen ve 26.11.2013 tarihinde mahkemece kabul edilen iddianamede; ilköğretim okulunda müdür olarak görev yapan sanık ...'ın, öğrencisi olan mağdur ...'a tokat atmak suretiyle kasten yaralama, ... isimli bir öğretmenin sanık olarak yargılandığı Gülşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/28 esasına kayden görülen davanın tanığı olan ve başka bir okula kaydını aldıran mağdur ...'a, “Sen yalan atıyorsun, ... Hocan vurmadı, ... Hoca vurdu diyeceksin” biçiminde sözler söylemek ve mağdur ...'ın bu şekilde ifade vermeyi kabul etmemesi üzerine de ona, “Seni yalancı şahitlikten şikayet ederim, eşşoğlueşşek” demek suretiyle yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia edilmiş olması karşısında, şikayetçi Songül'ün sanığa atılı kasten yaralama ile adliyeye karşı işlenen yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçlarının mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceğinden,

Ayrıca; kayden 18.02.2001 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlamayan mağdur ...'ın kanuni temsilcisi olan annesi ... ile mağdur ...'ın istinabe mahkemesince 10.02.2014 tarihli duruşmada alınan ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmayıp, davaya katılma taleplerinin bulunmadığını ifade etmeleri ve aynı duruşmada hazır bulunan mağdurun zorunlu vekili tarafından da mağdurun beyanına eklenecek bir husus olmadığının ifade edilmesi karşısında, mağdurun ve mağdurun kanuni temsilcisinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin, 26.02.2014 tarihli duruşmada, mağdurun kanuni temsilcisinin ve mağdurun zorunlu vekilinin talepleri üzerine mağdurun ve mağdurun kanuni temsilcisinin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceğinden,

Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümlere yönelik şikayetçi ... ve mağdur ... adına vekilleri tarafından yapılan temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak REDDİNE, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15540, Karar No: 2017/2619, Tarih: 03.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15540 E.  ,  2017/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2015 tarih ve 2014/350-2015/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı (TPE) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin ... ibareli 35.sınıf hizmetleri içeren 14.11.2011/92900 ve ... ibareli 5, 29, 30, 31, 32, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 21.05.2009/25922 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 06.06.2012 tarihinde "D... ...+ŞEKİL" ibareli, 1 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2012/52066 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, bu kez anılan karara karşı itirazda bulunduklarını, YİDK'nın 2014/M-8717 sayılı kararla itirazlarını kısmen kabul ettiğini ve başvurunun 35. sınıf hizmetler bakımından reddine karar verdiğini, buna karşın başvurunun 1. sınıf ürünler bakımından devamına ve itirazın reddine karar verdiğini kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin ... esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini de zedeleyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili başvuru ile redde mesnet alınmaya çalışılan markaların kapsamlarında yer alan ve kalan ürün ve hizmetler itibariyle ortalama düzeydeki tüketicilerin davacı markalarıyla başvuru konusu işareti karıştırmasının mümkün olmadığını, her iki kelimenin görsel ve biçimsel farklılığının bu ürün ve hizmetler için ilk bakışta farkedildiğini, anlamsal benzerlik olmadığını, yazım biçimi ve kullanılan logolar itibariyle ve bütünsel olarak başvuru konusu işaretle davacı markaları arasında belirgin farklılık bulunduğunu, kapsamlarının da aynı tür ürün ve hizmetleri içermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevabında, başvurunun işlemlerinin devam ettirilmemek suretiyle hükmünü yitirdiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.