muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16158, Karar No: 2024/5364, Tarih: 25.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/16158 E.  ,  2024/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/767 E. 2023/1495 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminde kullanılan

maddelerin imal ve ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.07.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminde kullanılan maddelerin imal ve ticareti yapma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 11.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminde kullanılan maddelerin imal ve ticareti yapma suçundan 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 104.160,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili sanık müdafii arafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi'nin, 21.09.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile zincirleme suç hükümleri maddesinin uygulanarak hüküm kurulmasının kanuna aykırı olması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 24.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminde kullanılan maddelerin imal ve ticareti yapma suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 83.320,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi'nin, 04.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının a-1. cümlesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın eksik ve hatalı inceleme ile alındığına, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın eksik ve hatalı inceleme ile alındığına, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, Hong Kong - Çin Halk Cumhuriyeti ülkesinden ülkemize, ülkemizdende karayolu ile Hollanda ülkesine sevk ve nakliye yapmak suretiyle uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminde kullanılan maddelerin imal ve ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Gümrükler Muhafaza Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünün 2021/184 ve 2021/187 sayılı uzmanlık raporlarına göre, ele geçen maddelerin, 16.04.2004 tarih ve 25494 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Kontrole Tabi Kimyasal Maddeler Hakkında Yönetmeliğin EK-1 tablosunda yer alan 1-Phenyl-2-Propanone maddelerini ihtiva ettiği, ayrıca 27.12.1996 tarihinde ülkemizinde taraf olduğu Uyuşturucu Maddelere Dair 1961 TEK Sözleşmesi ile kurulan BM Uluslararası Kontrol Kurulu (INCB)'nun raporunda "Bu ürünün yasal kullanım alanı yoktur.'' ifadesinin yer aldığı, bu raporda Avrupa bloğunda yer alan ülkelerde APAA, MAPAA, P-2-P isimleri ile yer alan bu maddenin amfetamin üretiminde sentezleme ürünü olarak kullanıldığının da belirtildiği, 1-Phenyl-2-Propanone ve Methyl 2-phenylacetoacetate maddelerinin yasa dışı uyuşturucu madde olan Amfetamin ve Metamfetamin üretiminde başlangıç kimyasalı (precursor) olarak kullanılabilen kimyasal maddelerden olduklarının tespit edildiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü;

Sanık ...'nin, yetkilisi bulunduğu şirketin doğrudan alıcısı konumunda bulunduğu ve yurt dışından havayolu ile ülkemize sokulan buradan da transit olarak karayoluyla yurtdışına çıkışı planlanan suça konu uyuşturucu madde üretiminde kullanılan maddeler ile irtibatının şüpheden uzak biçimde kurulabildiği ve bu maddelerin alıcısı konumunda bulunmasından ötürü ele geçirilen maddeler üzerindeki tasarrufunun Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesinin yedinci fıkrasında düzenlenen suçun seçimlik hareketlerini teşkil edecek mahiyette görüldüğü, sanık ...'nin, ele geçen maddelerin, gıda hammaddesi olduğunu söyleyerek kendisini ikna eden ve şirketini devretme aşamasında olduğu .........., isimli şahsın ricası üzerine şirket adına gönderilmesine müsaade ettiğini, bu maddeler ile bir ilgisi bulunmadığı gibi maddelerin mahiyetini de bilmediğini, diğer sanıkların hiç birini tanımadığını belirterek suça konu maddelerin taşınması işinden haberdar olduğunu kabul eden ancak atılı suçu işlemediğine yönelik savunmalarına mevcut tüm deliller karşısında itibar edilmesi mümkün görülmeyerek, sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı etki doğurmamakla beraber uyuşturucu maddelerden amfetamin ve metamfetamin üretiminde kullanılan 1-Phenyl-2-Propanone ve Methyl 2-phenylacetoacetate maddelerini içeren eşyaların sevk, nakliye ve depolamasını yapmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde üretiminde kullanılan maddelerin imal ve ticaretini yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü;

Bölge Adliye mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği belirtilerek sanık müdafilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/767 Esas, 2023/1495 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20018, Karar No: 2014/19918, Tarih: 17.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20018 E.  ,  2014/19918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

Tarihi :01.11.2012

No :2011/879-2012/1110

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı 2006/10367 takip nolu ödeme emirlerinin iptalini istemiş; mahkemece, kısa kararın hüküm fıkrasında, "Davanın REDDİNE, Alacağın %10 oranında inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,” karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise; “Davanın REDDİNE,” yazılmak suretiyle, “Alacağın %10 oranında inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” kısmı hakkında hüküm kurulmayarak, kısa karar ile, gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmıştır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30353, Karar No: 2014/28476, Tarih: 01.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30353 E.  ,  2014/28476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs, işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanık ...'nun kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde bu cezaların hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ...'ya mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın neden olduğu miktarlar belirlenmek suretiyle sanık ve suça sürüklenen çocuktan ayrı ayrı alınması yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanık ... hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına,suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümden “ ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine ” ilişkin bölümün çıkartılmasına ve “5275 sayılı CGİK'nın 106/11. maddesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun'a göre tahsiline”sanık ve suça sürüklenen çocuğun neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınmasına,karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs,işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs,işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılırken 6 ay yerine 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 6 ay hapis cezasına karşılık gelen 3.600 TL adli para cezasına hükmolunması ve sonuç cezanın doğru olarak hesaplanması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanı tarafından verilen 19.11.2009 tarihli adli raporda “işyerinden hırsızlığa teşebbüs fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin” bildirilmesi karşısında, TCK'nın 32/1-2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'nun “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak”hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde bu cezaların

hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6972, Karar No: 2017/13229, Tarih: 23.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6972 E.  ,  2017/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından sanık ... hakkında 03.02.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1., 5237 sayılı TCK.nun 268/1 maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 267/1 maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; BODRUM 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 gün ve 2013/614 esas, 2014/64 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinde, fotoğraflarını da ekleyerek yargılanan kişinin kendisi olmadığını, kimlik bilgilerinin kullanıldığını ileri sürmesi karşısında, ... adıyla soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan parmak izi, yazı ve imza örnekleriyle, cezaevine alındığı sırada çekilen renkli fotoğrafları temin edilip sanıktan alınacak parmak izi, yazı ve imza örnekleri ile fotoğraflarının mukayese edilerek, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırıldıktan sonra sonuca göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, bu nedenlerle hükmün sair yönleri incelenmeksizin, 5320 sayılı CMK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13377, Karar No: 2017/1216, Tarih: 01.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13377 E.  ,  2017/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/07/2015 tarih ve 2015/84-2015/1265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, kayısı üreticisi olup, 2010 yılı kayısı ürününü don ve diğer nedenlerle meydana gelecek hasarlara karşı sigorta ettirdiğini; kayısıların çiçek açıp, tozlaşma meydana geldikten sonra mart ayı içinde meydana gelen donmalardan etkilendiğini ve hasarın meydana geldiğini; bunun üzerine davalıya hasar ihbarında bulunduğunu, ancak zararın karşılanmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.948,00 TL'nin ihbar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sigorta poliçesinin teminat kapsamının fenolojik olarak meyve bağlama dönemine girmesinden sonra başlaması nedeniyle davalı tarafa tazminat ödenmediğini ve davalının Bakanlar Kurulu Kararı gereğince 3.342,00 TL don afeti desteğinden faydalandığını savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, dava konusu taşınmazın sigorta poliçesi ile sigortalandığı, don olayının meyve bağlama döneminde meydana geldiği ve dava konusu parselde meydana gelen zararın 13.535,52 TL olduğu gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile 13.535,52 TL'nin 31.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,70 TL harcın temyiz edene iadesine, 01/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1533, Karar No: 2020/2110, Tarih: 18.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1533 E.  ,  2020/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/12/2011 gününde adli yardım talepli verilen dilekçe ile kasten öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3598, Karar No: 2018/7453, Tarih: 22.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3598 E.  ,  2018/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,davacının davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. bünyesinde kamu kurumuna nakil hakkını saklı tutarak ikinci tip sözleşme ile çalıştığını, 23.05.2006 tarihinde kamu kurumuna nakledildiğini ancak ücretlerinde sözleşmedeki hüküm gereği kamudaki memur maaş artış oranında artış yapılması gerekirken, memur ve sözleşmelilere her yıl yansıtılan zamların davacı ücretine uygulanmadığını belirterek; dava konusu artış ve zamların eklenerek maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini, ödenmeyen ek ödeme ve denge tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, , davacının iş sözleşmesi ile müvekkili şirketti çalıştığı sürede 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek. 29. maddeleri uyarınca kamu görevinden aylıksız izinli sayıldığını, davacıya yapılan esaslara göre ücretlerinin ödendiğini, davacının iş sözleşmesinden doğan hiç bir alacağının kalmadığını,alacağı ilişkin talepler bakımından husumetin Maliye Hazinesine yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.