muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2138, Karar No: 2025/1540, Tarih: 13.02.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçlamayı kabul etmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; erteleme hükümleri uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 2017/457 Esas, 2019/667 Karar sayılı ilamla 2863 sayılı Yasanın 65/1. maddesine muhalefet etme suçundan sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin olarak istinaf isteminin süre yönünden reddine ilişkin 08.01.2020 tarihli ek kararı süresi içerisinde katılan vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, kararın Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne çıkarıldığı, Koruma Bölge Kurulunun taraf sıfatı bulunmayıp Kültür ve Turizm Bakanlığını temsilen Antalya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne kararın tebliğinin gerektiği, bu itibarla kararın usulüne uygun kesinleşmemiş olup kararın kesinleşmesi sonrasında Antalya Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından 16.12.2019 tarihinde yapılan istinaf talebinin süresi içerisinde olduğu kabul edilerek, istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin 08.01.2020 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede; sanığın savunmasında suça konu yeri altı yıldır kiracı sıfatıyla işlettiğini beyan etmesi, bilirkişi tarafından verilen rapora göre, suça konu fiziki müdahaleyi içeren yapıların 1-2 yıl önce yapılmış olduğuna ilişkin tespitler nazara alındığında, suç delillerinin Dairemizce yeniden değerlendirilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verildiği, bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporuna göre; iş yerinin ön cephesinin ve iç mekanının yenilendiği, kapalı mekanının yan tarafına seyyar gölgelikler, masa ve sandalye konulmak suretiyle oturma alanı oluşturulduğu, iş yerinin doğu köşesinde çocuk parkı olduğu, kuzeyinde metal konstürüksiyon üzeri ahşap plakalar kaplı üzeri oluklu galvaniz saç ile örtülü bölümün olduğu, imalatların kaçak izinsiz olup, takriben ek rapor tarihinden geriye doğru 6 - 7 yıllık tadilat ve imalatlar olduğu, bahçede ek rapor tarihi olan 18/04/2022 tarihinden geriye doğru 6 - 7 yıllık iki adet beton kütle olduğunun anlaşıldığı, sanığın tespit tarihi itibariyle son 6 - 7 yıl içinde, kira dönemi dahilinde 1. derece Arkeolojik Sit alanında fiziki müdahalede bulunduğu sabit olduğu gerekçesiyle beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

"2015" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

"2015" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9253, Karar No: 2019/2017, Tarih: 14.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/9253 E.  ,  2019/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kooperatif yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin zimmet suçunun zarar göreni olup, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin lüzumlu olduğu, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın ve Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20596, Karar No: 2017/25565, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20596 E.  ,  2017/25565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yeşilköy Köyü 102 ada 12 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4934, Karar No: 2008/21156, Tarih: 02.12.2008

7. Ceza Dairesi 2006/4934 E., 2008/21156 K.

**7. Ceza Dairesi 2006/4934 E., 2008/21156 K.**

**- SUÇ TARİHİ

- ZAMANAŞIMI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 66 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Sahte mülkiyet belgesiyle ithal edildiği iddia olunan dava konusu otomobilin ithalinin gerçekleştirilmesinden sonraki durumu ile ilgili olarak gümrük takip dosyası ve trafik tescil dosyası gibi arşiv ve mülkiyetini gösteren kayıtları getirtilip, otomobilin ilk tescil tarihinden itibaren el değiştirdiği kişiler ile elden çıkartıldığı tarihler ayrı ayrı saptanarak her bir sanık bakımından buna göre suç tarihinin belirlenmesi gerekirken, yurda sokulma tarihinin suç tarihi olduğu kabul edilerek davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sonuçta isteme uygun olarak hükmün (BOZULMASINA), 02.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27361, Karar No: 2015/7721, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27361 E.  ,  2015/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/409-2013/517

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların Dere Mutlak Koruma alanı olarak ayrıldığı ve taşınmaza idarece fiilen el atılmadığı, bu hususun taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi, mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3574, Karar No: 2018/1562, Tarih: 08.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3574 E.  ,  2018/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm süresinde katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Katılan vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 01.08.2016 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiği ve CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşıldığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Cumhuriyet savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 12.07.2017 tarih 2017/1766-4809 sayılı kararında açıklandığı üzere; T.C. Anayasasının 104/1 maddesine göre, Cumhurbaşkanı devletin başıdır ve bu sıfatla Türkiye Cumhuriyetini ve Türk Milletinin birliğini temsil eder. Bu nedenledir ki Cumhurbaşkanına hakaret suçu, kişilere ve şerefe karşı suçlar içerisinde değil Millete ve Devlete karşı işlenmiş suçlar bölümünde düzenlenerek Devleti temsil eden Cumhurbaşkanlığı makamının saygınlığının korunması amaçlanmıştır. Suçun gerçek mağdurunun makamı temsil eden Cumhurbaşkanı olduğunda kuşku bulunmamakla birlikte düzenleniş şekli ve yeri itibariyle, devlete ilişkin hukuki yararın korunmasının, kişisel yarara nazaran daha üstün tutulduğu açıktır.

Suçun manevi unsuru genel kasttır. Mağdurun sıfatı bilinerek hareket edilmelidir. Hakaretin Cumhurbaşkanlığı sıfat veya vazifesiyle alakalı olmasına ya da siyasi saikle gerçekleştirilmesine lüzum yoktur. Ancak kastın, doğrudan Cumhurbaşkanına yönelik olması aranmalıdır. Bu hususta duraksama varsa Cumhurbaşkanının ve Cumhurbaşkanlığı makamının tartışmalı, kuşkulu her türlü sıradan olayın muhatabı kılınmasının suçla korunan hukuki değerin önemine, yasanın amaç ve kapsamına uygun düşmeyeceği gibi, meydana getirdiği hukuki, toplumsal ve kişisel sonuçları itibariyle de fail açısından "şüpheden sanık yararlanır" ilkesine aykırılık oluşturacağı değerlendirilmelidir.

Somut olayda samğın; yıllardır Büyük Birlik Partili olduğunu, aynı partide siyaset yaptıkları insanların yıllarca parti liderlerinin ölümü ile ilgili olarak iktidarı ve dönemin Başbakanı olan sayın Cumhurbaşkanını suçladıklarını fakat daha sonra hiçbirşey olmamış gibi parti değiştirdiklerini, bu duruma katlanamayıp çok içerleyip öfkelendiğini, bu nedenle internet ortamında parti değiştiren partilileri kastederek iddianameye konu paylaşımları yaptığını savunmuş olmasına, yerel mahkemenin sanık tarafından yapılan paylaşımların, muhataplarının şeref ve saygınlığını rencide edecek, aşağılayacak mahiyette sövme olduğu ve bu haliyle hakaret suçunu oluşturacağı ancak sanığın özellikle suç konusu paylaşımlara konu aynı fotoğrafı kullanarak 06.01.2015 tarihinde yaptığı paylaşım içerikleri de dikkate alındığında savunmanın aksine hakaretin doğrudan Cumhurbaşkanına yapıldığını ortaya koyan kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı yönündeki kabulünde, paylaşımlarda kullanılan, "satılmış hainler, davaya ihanet edip AKP saflarında saf tutup ceket düğmeleyen el pençe divan duran, paraya pula, şana şöhrete koltuğa satılan, Büyük Birliği sırtından vuran..." gibi ifadeler de gözetildiğinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı, mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle kabul ve takdir kılınmış olmakla usul ve kanuna uygun bulunduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 08.05.2018 tarihinde Üyeler ... ve ...'in sanığın mahkumiyetine karar vermek gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık savunmasında “...yıllardır Büyük Birlik Partiliyim, aynı partide siyaset yaptığımız insanlar yıllarca liderimiz Muhsin beyin ölümü ile ilgili olarak iktidarı ve dönemin Başbakanı olan sayın Cumhurbaşkanı'nı suçladılar fakat daha sonra hiçbirşey olmamış gibi parti değiştirdiler, ben buna katlanamadım, çok içerleyip öfkelendim, bundan dolayı internet ortamında parti değiştiren insanları kastederek iddanameye konu dava dosyasında bulunan yazıları yazdım ancak benim kastım asla Cumhurbaşkanı değildi,...” dediğini bildirmiş ve Mahkemece savunmaya itibar edilerek sanığın beraatine karar verilmiş ise de, hakaret içeren suça konu yazının Cumhurbaşkanının da bulunduğu fotoğrafın üst kısmına yazılarak paylaşılmış olması karşısında, dosya kapsamı da nazara alındığında mahkumiyeti gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun beraat hükmünün onanması yönündeki görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY:

Sanığın paylaşım yaptığı sözlerinin hakaret içerdiğinde sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak uyuşmazlık hakaretin Cumhurbaşkanına karşı yapılıp yapılmadığı hususuna ilişkindir.

KARŞI OY:

Sanığın paylaşım yaptığı sözlerinin hakaret içerdiğinde sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak uyuşmazlık hakaretin Cumhurbaşkanına karşı yapılıp yapılmadığı hususuna ilişkindir.

Yerel mahkeme, savunmasını ve 06.01.2015 tarihli paylaşım içeriğini gözeterek sanığın, Cumhurbaşkanına hakaret kastı ile ve onu muhatap alarak hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını belirtmek suretiyle beraatine karar vermiştir.

Somut olayda; sanığın, iki kişi ile birlikte Cumhurbaşkanın da olduğu ve üzerinde, “…SATILMIS HAINLER…PARAYA PULA TAPAN KA…LAR…MENFAATCI LES KARGALARI…LIDERIMIZ MUHSIN YAZICIOĞLU NUN KATILI ASIL SIZLERSINIZ SIZLER…SEREFSIZLER…” şeklinde hakaret içeren sözler yazılı fotoğrafı, kendisine ait facebook hesabı üzerinden 3 Ocak 2015 tarihinde paylaştığı anlaşılmıştır.

Sanık, aynı partide siyaset yaptığı insanların parti değiştirdiklerini, bundan dolayı parti değiştiren insanları kastederek dava konusu yazıları yazdığını, kastının Cumhurbaşkanı olmadığını savunmuştur.

Oysa, hakaret içeren söz konusu paylaşımda eleştirilen durum ile anlatım biçimi arasında sanığın savunmasında belirttiği gibi düşünsel bir bağ bulunmamaktadır.

Keza, isim açıkça belirtilmemişse de, sanığın yaptığı paylaşımdaki Cumhurbaşkanının da olduğu fotoğrafta üç kişinin bulunması ve sözlerin çoğul ekleri kullanılarak yazılması ile özellikle 4 Ekim 2014 ve 26 Kasım 2014 tarihliler başta olmak üzere diğer paylaşımları birlikte değerlendirildiğinde hakaret içeren dava konusu paylaşımının doğrudan Cumhurbaşkanına yönelik olduğu hiçbir tereddüt doğurmayacak şekilde açıktır.

./..

Buna göre;

Tüm dosya kapsamı ve paylaşım içeriği nazara alındığında üzerine atılı suçu sabit olan sanığın mahkûmiyeti gerektiğinden yerel mahkeme hükmünün bozulması görüşüyle, sayın çoğunluğun beraat kararının onanmasına ilişkin düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/7863, Karar No: 2016/16079, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7863 E.  ,  2016/16079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde , davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 03.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 20.113,74 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.