muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4876, Karar No: 2018/6172, Tarih: 19.04.2018

Mutlak gerçekliği araştırma zorunluğu gereği itirazı kabul etme zorunluğu vardır. Dosya elinde iken tek seferde inceleyip sonuçlandırma varken itirazın gelmesini beklemek hem usul ekonomisine hemde adalete zararlar verecektir. Olağan kanun yolu varken olağan üstü kanun yoluna gidilmesinin hukuken bir anlamıda yoktur faydası da.

Kaldı ki; Gerek TC Anayasası gerekse Usul Kuralları Mahkeme kararlarının gerekçeli olmak zorunda olduğunu düzenlemişlerdir. Sadece şekli gerekçe değil, maddi gerekçe de aranmalıdır. Sadece herhangi bir gerekçenin yazılması o kararı gerekçesizlikten kurtarmamalıdır. Mesela hırsızlıktan hüküm kurulan mahkeme tarafından gerekçesi adam öldürmeye ilişkin dosyaya ve delillere uymayan gerekçe yazsa sadece gerekçe olarak yazılmış olması nedeniyle bu gerekçe geçerli ve yeterli mi kabul edilecektir. Hatta gerekçe yerine olayla hiç alakalı olmayan günlük olaylardan birini yazsa bu gerekçe yine yeterli gerekçe olarak kabul mu edilecektir. Yazılan gerekçenin olaya ve kanuna uygun olması gerekir.

Böyle bile olsa kanunu ruhuna ve amacına göre hatalı olan bir kararın CMK 288, 289/g maddesi uyarınca temyizen incelenip bozulması gerekirdi.

Kaldı ki olayımızda müdahil vekili oldukça ayrıntılı bir temyiz dilekçesi yazmış tüm delilleri tartışmış ve bu delilere göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi gerektiğini belirterek dosyayı temyiz etmiştir. Verilen kararın niteliği gereği deliller ve olaylar değerlendirilmeden beraat kararı yerinde olup olmadığının tespiti mümkün değildir.

Olay denetimi yapmadan yani mahkemenin var kabul ettiği sübutu BAM’ın yok kabul etmesine neden olan delilleri tartışmadan olayın çözülmesi ve sağlıklı doğru bir denetim yapılması mümkün değildir. Aksi takdirde yapılan denetim değil tasdik olur.

Yargıtay 6. C.D 12.04.2017 tarih 2017/1168 esas ve 2017/1046 karar sayılı ilamında bu hususları tartışmıştır.

Söz konusu kararda özetle; “... önce olay öğrenilmelidir. Maddi olayın tespiti, hukuki durumun tespitidir. Olayın faili ve bunun ceza hukuku karşısında sorumluluğu öncelikle olayın belirlenmesiyle mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımdan bir ihtimaldir. İhtimal belli dereceye gelince kanaat (kanı)olacaktır....

Yargıtay 6. C.D 12.04.2017 tarih 2017/1168 esas ve 2017/1046 karar sayılı ilamında bu hususları tartışmıştır.

Söz konusu kararda özetle; “... önce olay öğrenilmelidir. Maddi olayın tespiti, hukuki durumun tespitidir. Olayın faili ve bunun ceza hukuku karşısında sorumluluğu öncelikle olayın belirlenmesiyle mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımdan bir ihtimaldir. İhtimal belli dereceye gelince kanaat (kanı)olacaktır....

Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Buna ulaştıracak araç ise delillerdir. Deliller; tarafların samimi açıklamalar, tanık beyanları, bundan başka kişilerin anlatımları, tutanaklar özel yazılı açıklamalar görüntü ve/veya ses kayıt eden açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilinir. Suç konusu ve/veya alet olayın parçası iken, olay yerinde kalan her türlü iz ve eser belirti delil olup, olayı temsil eden dolaylı delildir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarak deliller eşdeğerdedir. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için eylemin olup olmadığı kanıtların yorumu ile saptanır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığı ve sonuca ulaştığını gerekçede açıklar. Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizi ise; iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu ve sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm ve bunun yorumu ile ulaşılan sonuçla hüküm şeklinde olmalıdır.

Olay mahkemesinin hükmünü inceleyen bir üst mahkeme kararın tümünü incelemelidir. Tümünün incelenmesinden kasıt; olayın, maddi ve hukuki boyutunun tekrar incelenmesidir. Maddi meselenin dosyaya giren deliller üzerinden kontrol edilmesiyle mümkündür.

Maddi meseleye ilişkin hususlar;

1) Maddi tesbitlerin tam ve çelişkisiz olup olmadığı,

2) Olayın başka bir şekilde gelişme ihtimali bulunup bulunmadığı,

3)Tecrübe kaidelerine ve mantık kurallarına aykırılıkların mevcut olup olmadığı,

4) Eksik tahkikat yapılıp yapılmadığı,

5)Mahkemenin takdir yetkisini yerinde kullanıp kullanmadığı, yönlerinin denetlenmesi ile mümkündür.

Olay mahkemesinin inanarak verdiği kararı üst mahkeme incelemesinde tümünden sonuca varır.

Maddi ve hukuki sorun birbirine sıkı sıkıya bağlı olup maddi durumun tespiti hukuki durumunda tespitini oluşturur.

Yargıtay kural olarak, olay yargılaması yapmadığı için “doğrudan” olay değerlendirmesi yapamayacaktır. Ancak olayla ilgili hukuk kuralına riayet edilmediği için olay değerlendirmesi usul hükmüne aykırı olduğundan ve vicdani kanaat ile hüküm verilirken denetim dışı bırakılan hususlar ihlal sonucunu doğuracağından hukuki yerindelik denetimi gereklidir. ...” şeklinde karar vermiştir.

Yargıtay kural olarak, olay yargılaması yapmadığı için “doğrudan” olay değerlendirmesi yapamayacaktır. Ancak olayla ilgili hukuk kuralına riayet edilmediği için olay değerlendirmesi usul hükmüne aykırı olduğundan ve vicdani kanaat ile hüküm verilirken denetim dışı bırakılan hususlar ihlal sonucunu doğuracağından hukuki yerindelik denetimi gereklidir. ...” şeklinde karar vermiştir.

Kısaca özetlemek gerekirse Beraat hükmünü denetleyebilmek delillerin değerlendirmesinden geçer, olayı ve delilleri değerlendirmez isek beraat kararının yerinde olup olmadığını denetlememiz mümkün değildir, dolayısıyla BAM tarafından verilecek, olaya uysun yada uymasın her türlü Beraat kararlarını tasdikten öteye gidilemeyecektir. Bu husus maddi gerçekliği araştıran ceza hukuk sistemimize, Anayasanın düzenlediği hak arama özgürlüğüne ve adalet ilkelerine açıkça ters düşecektir.

Somut olayda sanık eski çalıştığı işyerine sabah henüz temizlikçinin birisi gelmişken 07.30 gibi geldiği, kapıyı önceden bildiği şifre ile açtığı ve işyerinde onbeş yirmi dakika kadar birşeyler aradığı sonra olay yerinden ayrıldığı, ifadesinde hiçbir şey almadığını savunduğu ancak daha sonra yapılan aramada şirketin diğer çalışanlarına ait olup işyerinde emaneten duran banka ve kredi kartlarından 53 tanesini aldığı anlaşılmış ve teslim edilmiştir. Müşteki başlangıçtan beri 400 TL civarında para ve kartları aldığını iddia etmiş; tanıklar işyerini karıştırdığını gördüklerini beyan etmiş sanık kabul etmiş işyeri kamera görüntülerinde arama kayıtlarını doğrulamıştır. Yakalama ve alıkoyma tutanakları müşteki beyanlarını teyit etmiş işyerinden rıza hilafına bağzı şeyler (kredi kartı ve para) alındığını sabitlemiştir.

Yerel mahkeme mahkumiyet vermiş BAM ise aynı delillerle beraat vermiştir. Müdahil vekili bu hususları anlatarak mahkumiyet verilmeliydi görüşüyle beraat kararını temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin içeriği son derece ayrıntılı ve somut delillere dayanmaktadır. Yani mahkumiyet verilmesini gerektirecek deliller tek tek ve ayrıntılı olarak gösterilmiştir, dosya içeriğine de uygundur.

Yerel mahkeme kararı da dosya içeriğine ve delilerine uygundur. Bu nedenle BAM daire başkanlığının sanığın beraatine yönelik kararının bozulmasını karar verilmesini gerekirken işin esasına girmeden, girilemeyeceği gerekçesiyle onama kararı veren çoğuluk görüşüne katılmıyorum. İşin esasına girilmeli ve BAM daire kararının mahkumiyet yönünde bozulmalıydı.
Yargıtay — Esas No: 2011/15472, Karar No: 2012/4113, Tarih: 20.03.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15472 E.  ,  2012/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.06.2003 gününde verilen dilekçe ile maden arama katkı payı alacağı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine ve özellikle davalının sunduğu 05.04.1994 tarihli işletme projesinde projenin faydalı ömrü olarak on yılın bildirilmiş bulunmasına, işletme ruhsatının da bu süreyle sınırlı talep edilmesine ve bu sürenin 3213 sayılı Maden Kanununun 25.maddesinde öngörülen en az işletme ruhsatı süresi olmasına, hüküm altına alınan miktara göre bilirkişi raporunun açılacak ek dava sonunda verilecek hükümle birlikte değerlendirileceğinin tabi olmasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8715, Karar No: 2013/5006, Tarih: 26.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/8715 E.  ,  2013/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62, 50, 52/4. maddeleri gereğince 6000 YTL adli para cezası

1 - 13.08.2007 tarih ve VDENR-2007-240/70 sayılı vergi inceleme raporuna dayanak oluşturan defter ve belgeleri isteme yazısında 2000 yılında vefat eden ...’ın nakliyecilik faaliyeti yapan ve mirası reddetmemiş mirasçısı ...’a intikal eden 2002 yılı dahil defter ve belgelerin ibraz edilmesinin istenildiğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında, babasının yasal mirasçılarının annesi ve 8 kardeşi olduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle asıl mükellefe ait veraset ilamı getirtilerek, diğer mirasçıların dinlenilmesinden sonra, defter ve belgelerin sanığa intikal edip etmediği araştırılıp sanığın atılı suçtan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı belirlenerek toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2 - İncelenen dosya içeriğine göre; 2002 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve tekniği raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği takdirde bile bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı, katılanın şikayetçi olmasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden katılan gelir idaresinin zararının giderilmemiş olması ve aynı zamanda gelir idaresinin sanık hakkında şikayetçi olmasından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8209, Karar No: 2015/4696, Tarih: 11.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8209 E.  ,  2015/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/96-2013/2264

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı A.. S..'ye 20.01.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasına dosya içerisinde rastlanamamıştır. Varsa temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatası parçasının, tebligat parçasının kaybolmuş olması durumunda ise tebliğin nasıl yapıldığına ilişkin detaylı PTT kayıtlarının ilgili yerden temin edilerek gönderilmesi, temyiz dilekçesinin davalı A.. S..'ye tebliğe çıkarılmamış olması halinde ise tebliğe çıkarılarak 1086 sayılı HUMK 433. maddesinde düzenlenen katılma yolu ile temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2987, Karar No: 2017/5451, Tarih: 15.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/2987 E.  ,  2017/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Dosya kapsamına göre, müsaderesine karar verilen adli emanetin 2014 /2042 sırasında kayıtlı bıçağın 6136 sayılı Kanun’un 4. maddesi kapsamında yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının 09.06.2014 tarihli rapor ile tespiti karşısında, bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen ve suç konusu olmayan adli emanette kayıtlı bıçağın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün bıçağın müsaderesine ilişkin bölümünden “TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin çıkarılarak yerine ''bıçağın sahibine iadesine'' yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10816, Karar No: 2024/102, Tarih: 16.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10816 E.  ,  2024/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3814 E., 2022/3690 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 E., 2022/270 K.

Taraflar arasındaki yanlış sicil numarasında görünen günlerin tespiti ile eksik hesaplandığı iddiası ile yaşlılık aylığı miktarının yeniden tespiti ve fark aylıkların davalı Kurumdan faizi ile birlikte tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Kurumu Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Kurumu Başkanlığının istinaf istemlerinin esastan reddine dair, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde özet olarak;.... sicil numarasıyla 03.07.1978 tarihinde çalışmaya başladığı DSİ 13. Bölge Müdürlüğü Makine İmalat ve Donatım Şube Müdürlüğünden emekli olduğu 14.01.1999 tarihine kadar; 10.000 günden 1700 prim gününün 1980 ve 1981 yıllarında .....sicil numarasına, 1982,1983,1984 yıllarında da 9157873 sicil numarasına yatırıldığı tespit edilmiş ve durum işveren Kurum tarafından 30.01.2014 tarih ve 900-61525 sayılı dilekçe ...'ne bildirilmiş olduğunu, Kurum gün sayısı düzeltme talebini reddetmiş ve işlemlerde bir hata olmadığını belirtmiş olduğunu, 01.05.2004 yılından sonra sosyal güvenlik sistemi internet ortamında bildirge gönderilmesi sistemine geçmiş ve öncesinde işlemlerin manuel yapılmasının ciddi hatalara sebep olabilmekte olduğunu, bu çalışma şeklinde sigorta sicil numarasının eksik ya da yanlış yazılması sık rastlanan durumlardan olduğunu, bu tip tahakkuklara sicilsiz tahakkuk denildiğini ve Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü Tahsisler Daire Başkanlığının 15.07.1996 tarihli ve 12-72.Ek sayılı sicilsiz tahakkuklar hakkında yapılacak işlemler ve kapsamı hakkında genelgeye dayanılarak, SGK taşra birimlerinden oluşturulan sicilsiz tahakkuk komisyonlarınca denetlenmek ve düzeltilmekte olduğunu, dava konusu olayda ise sicilsiz tahakkukların sebebi sicil numarasındaki bir rakamın yanlış yazılması olduğunu, çalıştığı ve emekli olduğu Kurum olan Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Devler Su İşleri Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğü'ne açılan gün sayısı düzeltme talebine karşılık 30.01.2014 tarih 900-61525 sayılı raporunun iddiasını destekler nitelikte olduğunu, fakat Antalya Sosyal güvenlik İl Müdürlüğünün gün sayısı düzeltme talebini hatalı bir giriş olmadığı gerekçesi ile reddetmesi ile, DSİ 13. Bölge Müdürlüğünün raporunun aksi yönde bir karar vermiş olduğu, yanlış sicil tescili yüzünden görünmeyen günlerinin belirlenmesi ve hizmet tespitinin yapılmasını, tüm bunlara göre ikramiye ve maaşının çalışmış olduğu güne göre hesaplanmasını ve emeklilik tarihi olan 14.01.1999 tarihinden itibaren yasal faizleriyle ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 14.01.1999 tarihli tahsis talebine istinaden 15.01.1999 tarihinden itibaren 4A'ya tabi 5000 gün şartını yerine getirerek 8044 SSK hizmetleri ve 600 gün askerlik borçlanması ile toplam 8644 gün hizmeti dikkate alınarak 506 sayılı Kanun'un 60/A-C maddesine göre 2102799200 tahsis numarasıyla emekli olduğu anlaşıldığını, davacının 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 1996 yıllarında 9137873 ve 9157873 sicil numaralarına yatırıldığı bildirilen gün ve kazançlar bordro arşivinden manuel prim tahakkuk cetveli düzenlenerek tespit edilerek, emeklilik hesabında dikkate alındığını, davanın açılmasında Kurumun herhangi bir kusur ve ihmalinin olmadığını ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurumca davacının emekli maaşının 1999 tarihi itibariyle 15010 gösterge, 8644 gün %65,10 aylık bağlama oranı ile bağlandığı, Kurumca yapılan primlerin kaydı aşamasında hata yüzünden eksik hesaplanan günler ve askerlik borçlanması ile birlikte davacının 2000 yılı öncesi prim ödeme gün sayısının 10016 gün olduğu, bu bağlamda davacının aylık bağlama oranının %70'e yükseldiği, Kurum işleminin yasa ve mevzuata aykırı olduğu tespit edilmiştir.

Tüm yukarıda açıklananlar, davacının tespit talebi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davanın kabulü ile davacının Kuruma tahsis talebinde bulunduğu 14.01.1999 tarihi itibariyle prime esas gün sayısının 10.016 gün olduğunun tespiti ile Kurumca emekliliğe esas prim gün sayısının 10.016 kabul edilerek yeniden aylığın hesaplanması ve her bir aylık farkının hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili; davacı tarafın 14.01.1999 tarihli tahsis talebine istinaden davacının 15.01.1999 tarihinden itibaren 4/A'ya tabi 5000 gün şartını yerine getirerek 8044 gün SSK hizmetleri ve 600 gün de askerlik borçlanması ile toplam 8644 gün hizmeti dikkate alınarak 506 sayılı Kanun'un 60/A-C maddesine göre 2102799200 tahsis numarasıyla emekli edilmiş olduğunu, davacının 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1995, 1996 yıllarında .... sicil numaralarına yatırıldığı bildirilen gün ve kazançlar bordro arşivinden manuel Prim Tahakkuk Cetveli düzenlenerek tespit edilmiş ve emeklilik hesabında dikkate alınmış olduğunu, davanın konusuz kalmasına karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkili Kurumun, davanın açılmasında herhangi bir kusur veya ihmalinin olmadığını dosyada eksik inceleme ve hatalı değerlendirme yapılmış olduğunu, raporlara karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, müvekkili Kurumun kusuru olmadığı halde müvekkili Kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının resmi bir Kurum olan dava dışı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğünde geçen çalışmaları maddi hata yapılarak iki ayrı sicil numarasıyla kayıtlanmıştır. Bu husus dosya kapsamıyla sabit olduğu gibi çalışmaların geçtiği anılan iş yeri müdürlüğünce de kabul edilip bildirilmiştir. Artan prim ödeme gün sayısına göre bağlanması gereken aylık da alınan bilirkişi raporuyla ortaya konmuştur. Bu duruma göre ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Kurumca iyiniyet kurallarına aykırı şekilde bir işlem yapılmasının söz konusu olmadığını, davacı hakkında yapılan sonraki tarihli işlemin haklı ve yasal mevzuata uygun olduğunu ve buna göre davacının davasının reddi gerekirken yazılı şekilde kabule dair karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme