muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3004, Karar No: 2015/4495, Tarih: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3004 E.  ,  2015/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/145475

MAHKEMESİ : Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2010

NUMARASI : 2010/404 (E) ve 2010/719 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosyada mevcut vergi suçu raporunda sanığın müdürü olduğu şirketin faaliyetine devam edip etmediğine dair bir ibarenin bulunmaması, defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının işyeri adresinde bizzat tebliğ sanığa edilmiş olması sebebiyle hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeni ve vergi dairesinden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesinden sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

a-Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkası bulunmayan, hakkında takdiri indirim uygulanan ve cezası ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

b-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanığın ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4831, Karar No: 2014/6034, Tarih: 23.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4831 E.  ,  2014/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Araklı Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :21.03.2013

Numarası :2007/121-2013/99

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı taşeron 29.03.2002 günlü dava dilekçesi ile 27.04.2001 günlü taşeron sözleşmesiyle üstlendiği iş nedeniyle davalı yüklenicinin 16 nolu hakediş bedelini işverenden aldıktan sonra kendisine hiçbir ödemede bulunmayarak 09.01.2002 tarihli ihtarla taşeron sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek KDV hariç 57.615,00 liranın davalıdan tahsilini istemiş, 14.10.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 50.084,47 lira daha artırarak 107.699,47 liranın tahsilini talep etmiştir.

Davalı yüklenici cevap dilekçesinde, davacı taşeron edimini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediğinden sözleşmenin feshedildiğini, fesihten sonra düzenlenen 16 nolu hakediş kapsamında davacı taşeron alacağının 13.067,38 lira olduğunu, bu miktardan taşeron adına ödenen 4.050,00 lira dozer kirası, 1.000,00 lira tapoğraf ücreti ve 1.500,00 lira SSK primi mahsup edildiğinde taşeronun bakiye 6.517,38 lira alacağı kaldığını, bu miktarı ödemeye hazır olduklarını bildirerek, fazlaya ilişkin davacı talebinin reddini savunmuştur.

Mahkemece, Daire'mizin 17.01.2007 gün ve 2006/5201 Esas, 2007/136 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 18.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda davacı taşeronun alacağı 42.937,81 TL olarak hesaplanmış, bu miktardan 6.020,00 TL nefaset kesintisi yapılmış, dosyada belgelerine rastlanmadığı gerekçesiyle 4.050,00 TL dozer kira bedeli, 1.000,00 TL tapoğraf ücreti ve 1.500,00 TL SSK prim borcu olmak üzere toplam 6.550,00 TL taşeron alacağından düşülmemiştir. Oysa Daire'mizin 17.01.2007 tarihli ilâmı ile bozulmasına karar verilen mahkemenin 02.12.2004 tarihli ilk kararında, davacı taşeronun alacağından dozer kira bedeli, tapoğraf ücreti ve SSK prim borcuna ilişkin toplam 6.550,00 TL mahsup edilmiş, karar davacı taşeron vekili tarafından temyiz edilmemiş, yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu nedenle 6.550,00 TL'lik miktar yönünden davalı taraf yararına usulü kazanılmış hak meydana gelmiştir. Zira taraflardan yalnız birinin hükmü

temyiz etmiş olması halinde Yargıtay'ın verdiği bozma kararına uyan mahkemece, artık temyiz eden tarafın önceki bozulan karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm verilemez. Bir başka deyişle, hüküm taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine bozulduğu için, mahkeme artık temyiz edenin bozulan hükme oranla daha aleyhine bir hüküm verememektedir. Bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakka usule ilişkin kazanılmış hak (usulü müktesap hak) denir. Usule ilişkin kazanılmış hak kurumu, Usul Yasası'nın dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. Bozma ilâmından sonra mahkemece 6.550,00 TL'nin davacı taşeron alacağından mahsup edilmemesi davalı yararına doğan kazanılmış hakkı zedeler niteliktedir.

O halde, mahkemece davalı yararına oluşan usulü kazanılmış hak gözetilerek, davacı taşeronun alacağı olarak belirlenen 36.937,81 TL'den 6.550,00 TL'nin mahsup edilerek bulunan 30.387,81 TL'nin hüküm altına alınması gerekirken, davalı yararına kazanılmış hak ihlâl edilerek 36.937,81 TL'nin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8242, Karar No: 2016/15046, Tarih: 23.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8242 E.  ,  2016/15046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili aleyhine 40.000 TL bedelli bonoya dayalı olarak takip başlatıldığını, senet üzerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, senet üzerindeki imzanın davalıya tam aidiyetinin belirlenemediği, bu durumun davalı lehine sonuç doğuracağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda mukayese imzaların kendi içinde çelişkili olduğu ve davacının imza değiştirdiği kanaati bildirilmiştir. Bu durumda imzası inkar edilen bononun keşide tarihine yakın ve resmi merciler önünde atılmış dosya içerisinde mevcut olan imza dışında diğer imzaların getirilerek yeni bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kendi içinde çelişki yaratan raporun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Diğer yandan dava İİK 72. maddesine dayalı olarak açılan menfi tespit davasıdır. Nisbi karar ve ilam harcına tabi olduğundan maktu harç ile yargılamaya devam edilmesi ve sonuçlandırılması da kabul şekli ile isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 23/11/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Aslı gibidir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Davacı, senet lehtarı olan alacaklıyı tanımadığını, aralarında hiçbir hukuki işlem gerçekleşmediğini, kaldı ki senet keşide yerindeki imzanın da kendisine ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan her iki bilirkişi raporundaki görüş doğrultusunda; senetteki imzanın davacıya ait olduğu belirlenemediğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, senet lehtarı olan alacaklıyı tanımadığını, aralarında hiçbir hukuki işlem gerçekleşmediğini, kaldı ki senet keşide yerindeki imzanın da kendisine ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan her iki bilirkişi raporundaki görüş doğrultusunda; senetteki imzanın davacıya ait olduğu belirlenemediğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yeteri miktarda mukayese imza getirtilerek, senet altındaki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti yönünden öncelikle Adli Tıp Kurumunda rapor aldırılmıştır. Bu raporda kesin bir kanaat oluşmaması üzerine de yeni bir heyetten rapor alma yoluna gidilmiştir. Adli Tıp heyeti; davacıya ait imza örneklerinin basit tersimli olması, teşhise götürecek önemli grafolojik metaryal içermemesi nedeniyle aidiyetinin tespit edilemediğini beyan ederken, ikinci bilirkişi heyeti; senet ve mukayese belgelerdeki imza örnekleri arasında farklılıklar bulunduğunu, ancak davacının sıklıkla imza değiştirdiğinin de göz önüne alınması gerektiği yönünde görüş bildirmiştir.

Bu durumda ilk rapor nötr bir pozisyona tekabül ederken, ikinci rapor davacının alışkanlıklarını eleştirmekle beraber senet altındaki imzanın davacıya ait olmadığı tespitine yer vermiştir.

Bir kişinin sıklıkla imza değiştirmesi teşhis noktasında bir takım güçlükler yaratsa da; imzanın tersimi, kullanılan harf ve karakterin yazılış biçimi, vs gibi ayrıntılarda kendini ele vermesi her daim mümkündür. Ne var ki; imza basit tersimli ise, çoğu kez uzman bilirkişi heyetleri dahi teşhis noktasındaki güçlükler nedeniyle kesin kanaat beyan etmekten imtina etmektedirler.

Bu durumda en az iki bilirkişi heyetinden görüş alan mahkemenin mevcut delil durumuna göre karar vermekten öte başkaca bir delil araştırması yoluna gitmesi, neticeye müessir olmayacağı gibi usul ekonomisi ilkesiyle de bağdaşmayacaktır. Senede dayalı hak iddiasında bulunan davalının her şeyden evvel senet metnindeki imzanın davacıya ait olduğunu ispatlaması gerekmektedir. Dosyada toplanan delillere göre bu durum ispatlanamadığından davacının açmış olduğu davanın kabulü yolundaki mahkeme kararı yerinde olmakla sayın çoğunluk tarafından benimsenen 1 no’lu bozma kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6227, Karar No: 2014/13265, Tarih: 26.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6227 E.  ,  2014/13265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/202129

MAHKEMESİ : Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2009

NUMARASI : 2005/3 (E) ve 2009/137 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait cep telefonunu silah zoruyla yağmalandıktan sonra, suça konu cep telefonu cihazıyla olay tarihinden sonra yapılan görüşmelere ilişkin HTS kayıtlarının incelenmesiyle bu cihazı elinde bulundurduğu saptanan şahısların verdiği bilgilerden geriye doğru en son olarak tanık Ş.D..'na ulaşıldığı, adı geçen bu şahsın, 02/06/2004 tarihinde verdiği Emniyet ifadesinde ve gerekse tanık sıfatıyla 06/12/2007 tarihinde verdiği Mahkememedeki ifadesinde; sanık E.. K..'ı tanıdığını, Atlas isimli otelde hem kendisinin hemde sanığın kaldığını, bazı telefon cihazlarını satmak için sanığın kendisine vermek istediğini, bu tekliflerini hırsızlık malı olabilir şüphesiyle geri çevirdiğini, ancak emniyet ifadesini verdiği tarihten 40 gün kadar önce sanık E.. K..'ın Samsung marka cep telefonunu "Abla zor durumdayım, paraya ihtiyacım var, bu cep telefonunu satar mısın" diyerek kendisine verdiğini, Yaman Telekom isimli bir yere giderek 300 TL'ye bu telefonu satıp parasını E.. K..'la arkadaşına verdiğini" beyan ettiği; sanığın ise savunmasında tanık Ş.D..'nu tanımadığını, Beyoğlu İlçesinde bulunan Karadeniz isimli otelde kaldığını, Atlas isimli otelde kalmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; adı geçen otel kayıtları incelenerek tanık Ş. D.. ve sanığın aynı otelde kalıp kalmadıkları, birbirlerini tanıyıp tanımadıkları saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu sanık hakkında yağma suçundan yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/175, Karar No: 2009/145, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2008/4-175 E., 2009/145 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/4-175 E., 2009/145 K.**

**- GÖREVDE YETKİLİ KÖTÜYE KULLANMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

- 3289 S. SPOR GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN TEŞKİLAT VE GÖREVLERİ H... [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan sanık H...C...’ın beraatına ilişkin, A... 26. Asliye Ceza Mahkemesince 29.05.2007 gün ve 309-460 sayı ile verilen hüküm, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 10.12.2007 gün ve 9144-10552 sayı ile;

“V..... Federasyonu başkanı olan sanığın, 3289 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca G.... ve S...G...Müdürlüğüne (5105 sayılı Yasa ile eklenen ek 9. madde hükmüne göre federasyona) ait olan lige katılım, tescil, lisans, vize, transfer v.b. işlemler ile ilgili gelir niteliği taşıyan paraları G.... ve S.... G.... Müdürlüğünün hesapları yerine, G.... Müdürlük ile herhangi bir hukuki bağı bulunmayan ve yine kendi başkanı olduğu V.... Vakfına bağış adı altında aktarılmasına neden olarak kamu zararına oluşmasına sebebiyet verdiğinin anlaşılmasına karşın, yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi”

” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 17.04.2008 gün ve 226-309 sayı ile;

“Dosyada mevcut belge ve bilgilerin incelenmesinde v.... federasyonunun ana statüsünün 22.03.2005 tarihinde 25763 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığı görülmektedir.

İddianamenin dayanağını teşkil eden B.....G... ve S....G.... Müdürlüğünce düzenlenen soruşturma raporunun ise 2001-2002-2003-2004 yıllarına ilişkin olduğu tartışmasızdır.

29.05.2007 tarihli kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere tüm yasal düzenlemeler birlikte ve birarada değerlendirildiğinde sanığın V...... Federasyonu başkanı olarak görev yaptığı 2001-2002-2003-2004 yıllarında lige katılım, tescil, lisans, vize, transfer vb işlemler için yapılan ödemelerin 3289 sayılı Yasanın 14. maddesine göre gençlik ve spor genel müdürlüğünün geliri sayılmış olmakla birlikte bu tür gelirlerin değişik kulüplerce bağış adı altında v..... federasyonuna yapılan bağışların sanığın yetkilisi olduğu vakfa aktarılarak buradan voleybol ile ilgili harcamaların yapıldığı tartışmasız ise de, soruşturma evrakı ve eki belgelerin incelenmesinde bağış yapan spor kulüplerince voleybol vakfına bağış ve ödeme yapılması hususunda sanığın başkanı olduğu v.....federasyonunca alınmış herhangi bir karar ve verilmiş herhangi bir talimata rastlanmadığı, 3289 sayılı Yasanın 14. maddesine göre söz konusu gelirler, genel müdürlük geliri olarak gösterilmiş ise de, bu tür gelirlerin voleybol vakfına bağış adı altında yapılmasını engelleyecek ve önleyecek herhangi bir hükmün olmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan 3289 sayılı Yasada 5105 sayılı Yasa ile eklenen ek-9 maddesi ile anılan gelirlerin federasyon geliri olarak gösterilmiş ise de, soruşturmaya konu harcamaların 2001-2002-2003-2004 yıllarını kapsadığı, voleybol federasyonunun ise 22/03/2005 tarihinde özerk yapıya kavuştuğu ve dolayısıyla 5105 sayılı Yasa ile talep halinde voleybol federasyonunun geliri sayılabilecek söz konusu gelirlerin suç oluşturabilmesi için ancak 22/03/2005 tarihinde sonraki harcamaları kapsaması gerekmektedir. Halbuki olayımızda suça ve şikayete konu harcamalar yukarıda açıklandığı üzere 2001-2004 yıllarını kapsamaktadır.

Yüksek Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre 765 sayılı TCK’nın 240. maddesinde belirtilen görevi kötüye kullanmak suçunun oluşumu için görev sırasında sahip olunan yetkinin kötüye kullanılması niteliğinde olup, bu suça aynı zamanda ‘

‘görevde yetkiyi kötüye kullanma’ suçu da denildiği, bu suçun oluşumu için yasaya aykırı biçimde yapılan işin memurun yasal görevi olması gerektiğidir.

Ancak dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere göre soruşturmaya konu ve sanığın görev yaptığı yıllar itibariyle 3289 sayılı Yasanın 14. maddesine göre lige katılım, tescil, lisans, vize, transfer gibi gelirlerin G.....ve S.....G.... Müdürlüğünün görevi olup voleybol federasyonu başkanı olan sanığın, Federasyona bağış adı altında yapılan bu gelirleri G.... ve S....G.... Müdürlüğüne aktarılması konusunda yasalarla kendisine verilmiş herhangi bir yükümlülüğü ve görevi bulunmamaktadır.

V..... Federasyonu ana statüsü 22.03.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce sanığın söz konusu gelirleri toplama yetkisi yoktur.

Bu itibarla Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin V..... Federasyonu başkanı olan sanığın 3289 sayılı yasanın 14. maddesi uyarınca G.... ve S.....G.... Müdürlüğüne (5105 sayılı yasa ile eklenen ek-9 maddesi gereğine Federasyona) ait olan lige katılım, tescil, lisans, vize, transfer gibi işlemlerle ilgili gelir niteliği taşıyan paraları sanığın g... ve s....g..... müdürlüğü yerine genel müdürlükle ilgisi olmayan ve başkanı olduğu vakfa bağış adı altında aktarılmasına neden olarak kamu zararının oluşmasına sebebiyet verdiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Nitekim Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.06.1993 tarih ve 3131-4836, 08.02.1994 tarih ve 8748-874 esas ve karar sayılı ilamlarında sanığın görev alanına girmeyen fiilleri dolayısıyla TCK 240. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmayacağı belirtilmiştir.

Nitekim Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.06.1993 tarih ve 3131-4836, 08.02.1994 tarih ve 8748-874 esas ve karar sayılı ilamlarında sanığın görev alanına girmeyen fiilleri dolayısıyla TCK 240. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmayacağı belirtilmiştir.

TCK 240. maddesinde açıklanan görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için yukarıda açıklandığı üzere memurun yasal olarak kendisine tanınan yetkiyi aşması, yasanın ön gördüğü şekil şartına uymaması, takdir hakkını amaç dışında kullanması ve yasal düzenleme ile kendisine verilen görevi yasaya aykırı biçimde yapması gerektiği ancak olayımızda yukarıda açıklandığı üzere suçlamaya konu lige katılım, transfer, vize, tescil, lisans gibi gelirlerin suç tarihi itibariyle alınmasının sanığın görevi olmadığı, bu sebeple görevi olmayan bir fiilden dolayı sanığın görevde yetkiyi kötüye kullandığından söz edilmesinin olanaksız olduğu, tüm bu sebeplerle sanığın üzerine atılı suçun sonuç itibariyle yasal unsurlarının oluşmadığından önceki kararımızda direnilerek sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir”

” gerekçeleriyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli 20.06.2008 gün ve 121503 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa yüklenen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, dosyanın esasının görüşülmesine geçilmeden önce, bir kurul üyesi tarafından, Yerel Mahkeme kararının direnme niteliğinde olmadığı, eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hüküm niteliğinde olduğunun ileri sürülmesi üzerine, bu husus Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak öncelikle ele alınarak değerlendirilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkemece ilk hükümde özetle, sanığa yüklenen eylemin yasalarda suç olarak tanımlanmadığı, elde edilen gelirlerin usulsüz harcandığına ilişkin bir iddia bulunmadığı gibi, atılı eylem nedeniyle kişilerin ya da kamunun bir zararının ve sanığın suç kastının da bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılamada ise, ilk hükmün gerekçesinde yer almayan söz konusu gelirlerin alınmasının sanığın görevi olmadığı ve bu nedenle yüklenen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine de dayanılarak önceki kararda direnildiği belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış kararlarında vurgulandığı üzere, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan eni kanıtlara dayanmak,