muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3975, Karar No: 2025/2075, Tarih: 17.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3975 E.  ,  2025/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/93 E., 2024/1376 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/166 E., 2023/348 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin oğlu ...'ın 06.02.02023 tarihli Kahramanmaraş merkezli depremden dolayı eşi ... ve müşterek çocukları .......,..........,........ve ........,.........,ile birlikte aynı konutun içerisinde vefat ettiklerini, Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/340 Esas, 2023/299 Karar sayılı ilâmında aile bireyleri farklı tarihlerde ölmüş gibi değerlendirilerek ...'ın mirasçılık belgesinin düzenlendiğini, müvekkilinin oğlu ..., eşi ve çocuklarının aynı anda ölmüş gibi kabul edilmesi gerekirken müşterek çocuk ..........,'ın cansız bedeninin 11.02.2023 tarihinde yani diğer aile fertlerinden bir gün sonra çıkarılmış olması sebebiyle yaşıyor kabul edilmesinin ve buna dayanarak müşterek çocuğun dedesi ile babaannesi olan müvekkillerinin hem de anneannesi ve dedesi olan davalıların mirasçı kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/340 Esas, 2023/299 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuşlardır

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "davacıların murislerinin (anne, baba ve 3 çocuk) Kahramanmaraş merkezli depremde beraber öldükleri, kurtarma çalışmaları sırasında yaşanan zorluklar nedeniyle .........,.......,.......,'nın cansız bedenlerinin 11.02.2023 tarihinde yani diğer aile fertlerinden bir gün sonra çıkarıldığı, oysa tüm aile fertlerinin aynı binanın enkazında kaldıkları, bu kapsamda; .........,.......,.....,'nın, anne ve babasından 1 gün sonra çıkartılmış olmalarının, tek başına anne ve babadan sonra öldüklerinin kanıtı sayılamayacağı, dosyada hangilerinin önce veya sonra öldüğünü tayine yeterli delil bulunamadığı, bütün aile fertlerinin aynı anda öldüğünün kabulü gerektiği" gerekçesiyle Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2023 tarih ve 2023/340 Esas, 2023/299 Karar sayılı veraset ilâmının iptali ile; muris ...’ın 10.02.2023 tarihinde ölümü ile miras meselesi medeni kanun hükümleri gereğince 2 pay kabul edilerek davacılara aidiyetine, verasetin bu şekilde sübutuna, eldeki davanın açılmasına davalılar sebebiyet vermediklerinden, yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olması, kamu düzenine aykırı bir durumun da tespit edilememesi karşısında davalılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğunu, savcılık tarafından tutulan tutanak ve ölüm kayıtlarının dosyaya istenmeden ve bunlar değerlendirilmeden karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, getirtilen savcılık kayıtlarında dava konusu kişilerin deprem nedeniyle öldükleri, otopsilerinin yapılmadığı, ölüm tarihlerinin tespit edilemediği anlaşıldığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca hepsinin aynı anda öldüğü kabul edildiğinden kararın yerinde olduğu anlaşılmakla davalıların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/728, Karar No: 2023/1688, Tarih: 15.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/728 E.  ,  2023/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.11.2022 tarih ve 2022/976 E. - 2022/2857 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.11.2022 tarih ve 2022/976 E. - 2022/2857 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 12.10.2021 tarih ve 2021/388 E. - 2021/856 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinin ikinci cümlesinde yer alan “ %10'u olan 27.000,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21400, Karar No: 2013/5500, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21400 E.  ,  2013/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ...’nun Yozgat Şeker Fabrikasında müdür olarak, müşteki ...’nın onun yanında satın alma memuru olarak çalıştığı, suç tarihi olan 10.07.2006 günü sanık ...’nun katılan ...’nun bilgisayardaki “...@hotmail.com” internet adresine girerek onun adına emrinde çalışan diğer müşteki ...’dan 2000 Turkcell cep telefonu kontörü istediği, müşteki ...’nın bu talebin diğer müşteki ...’dan geldiğini zannederek 8 adet 250’lik Turkcell telefon kontörünü MSN yoluyla sanığın cep telefonuna gönderdiği ve akabinde fabrikada çalışan arkadaşı Murat Nurkan’a telefon açması sonucu gönderdiği kontörlerin müdürü olan katılan ...’nun adını kullanan şahsa gittiğini anlayınca bunlardan bir kısmının aktarımını önlediği, ancak toplam 1250 kontörün sanığın ... nolu cep telefonuna yüklendiği olayda;

Sanığın, savunmasında suçlamaları kabul etmemesi ve haberi olmadan telefonuna kontör yüklendiğini belirtmesi, ayrıca; suça konu kontörlerin şifrelerinin bir MSN adresinden bir başka MSN adresine gönderilerek kullanılması karşısında; müşteki ...'nın bilgisayarı ile olay tarihinde irtibat kuran ve şifreleri alan bilgisayara ait IP numarasının araştırılmaması, müşteki ...'nın gönderdiği kontör şifrelerinin bir kısmı ... isimli şahsın telefon hattında da kullanıldığından, bu şahıs hakkında ne gibi bir işlemin yapıldığının Cumhuriyet Başsavcılığından sorulmaması ve bu şahsın kontörleri kimden aldığının araştırılmaması suretiyle eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3609, Karar No: 2017/5714, Tarih: 07.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3609 E.  ,  2017/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Kolluk görevlilerince mağdura ait cep telefonunun sanıktan satın alan Nazar İletişim'in sahibi ...den teslim alınarak mağdura iade edildiği ve sanığın telefon satışından elde ettiği bedeli iade etmediğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 168/3. maddesiyle indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11201, Karar No: 2023/11033, Tarih: 09.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11201 E.  ,  2023/11033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/309 E., 2023/364 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/206 E., 2022/283 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde, 17.09.2010-12.05.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalışmasına karşın sigortasının yaptırılmadığını, Sosyal Güvenlik Denetmenince yapılan 12.05.2014 günlü denetim sırasında sigortasız çalıştırıldığının tespiti üzerine iş akdinin feshedildiğini, işyeri sahibi tarafından kendisi ve ailesinin tehdit edildiğini, bu konuda C. Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, çalışma süresince işyeri sahibi ile yapılmış telefon görüşmeleri, fotoğrafları, TGRT-EU'da çekilmiş "Sektörün Yıldızları Programı'nda" işyeri çalışanı olarak görüntülerinin bulunduğunu, son maaşının 1.000,00 TL olduğunu belirterek; davacının davalı iş yerinde 17 Eylül 2010-12 Mayıs 2014 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile gerçek maaşı üzerinden primlerinin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Gayrimenkul Dan. ve Paz. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının gündelikçi olarak evlerde temizlik işi yaptığı, davalı şirket yetkisilisi ...'ın evine de belirsiz aralıklarla çağrı üzerine gittiği, şirketin kiralayıp, sattığı evlere talep halinde temizlik için tavsiye edildiği, bunun dışında şirkette çalışmasının bulunmadığı, şirket yetkisili ...'ın, 2010 yılı sonlarında, arkadaşının referansı ile evine belli aralıklarda temizlik için gelmeye başladığı, davacının çocuğunun küçük ve eşinin ... dışında görevli olması nedeniyle temizlik işlerine yarım gün gittiği, şirketin kiraladığı ve sattığı evlerin temizlik ihtiyacı doğması halinde anahtarı teslim almak üzere şirkete zaman zaman uğradığı, şirkette hizmet akdine dayalı çalışmasının söz konusu olmadığı, davacının şirket yetkilisi ...'ın babasının 2011-2013 yıllarında devam eden ağır hastalığı nedeniyle sürekli arayarak, yardımcı olmaya çalıştığı, özel günlerde ziyaret ettiği, bu nedenle birlikte çekilmiş fotoğrafları bulunduğu, şirketten geriye doğru SGK'ya 5 yıl bildirilmesi halinde emekli olabileceğini söylemesi üzerine, bu yalan beyanda bulunulmayacağı belirtilince SGK'ya şikayette bulunduğu, yapılan tespite ve idari para cezasına itiraz edildiği, işyeri tespit tutanağının düzenlendiği tarihte şirket yetkilisi Zerrin Doğan'ın şirkette bulunmadığı, şirket çalışanlarının, davacının çalışmasının söz konusu olmadığının beyan ettikleri, davacının 5 yıllık çalışmasına dair denetimde bir tespit yapılmadığı, sadece şirket yetkilisi ...'ın evine belirsiz aralıklarla temizliğe gittiği, 2010-2014 arasında sigortasız çalıştırıldığını bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe giriş bildirgesinin 2014 yılı 7. ayında Kuruma bildirilmiş olup, bu tarihten önce çalışmayı gösterir belge ve bilgi bulunmadığını, eylemli çalışmanın varlığının kanıtlanması gerektiğini, davalı işyerinin 27.03.2000 tarihinde Yasa kapsamına alındığını, halen faal olduğunu, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından (davacı) ...'nun ilgili işyerinde çalıştırıldığının, ancak sigortalı bildirimlerinin yapılmadığının tespit edilerek, verilen idari para cezasının işverene tebliğ edildiğini, buna ilişkin itirazının ise reddedildiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle, davanın kabulü ile, 1-Davacının 17.09.2010-12.05.2014 tarihleri arasında davalı işverenlik bünyesinde hizmet sözleşmesine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine " dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle, davanın kabulü ile, 1-Davacının 17.09.2010-12.05.2014 tarihleri arasında davalı işverenlik bünyesinde hizmet sözleşmesine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine " dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü hiçbir husus dava sürecinde ispat edilemediği gibi aksine müvekkil şirketin işveren konumunda bulunmadığı dosya kapsamında ortaya çıktığını, dosya kapsamı incelendiğinde davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü bütün hususların ya ispatlanamadığı yahut çürütüldüğü, buna rağmen yerel mahkemece dosya bütünlüğüne aykırı olarak hüküm tesis edildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının talepleri 5 yıllık hak düşürücü süre geçmesi nedeniyle hak düşürücü süreden kaynaklı olarak reddi gerektiğini, mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını, mahkemece kaldırma sonrası kaldırma kararında belirtilen tüm eksiklikler giderilmeden hüküm kurulmuş olduğundan kararın hatalı olduğunu belirterek, kararını müvekkili kurum lehine kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme