muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11023, Karar No: 2018/4713, Tarih: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11023 E.  ,  2018/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın almış olduğu alkol miktarı, mahkemenin kabul ve uygulamasına göre tespit edilen ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki cezanın fazla olduğundan bahisle bozma talep eden (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 360 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 7.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5668, Karar No: 2014/7888, Tarih: 19.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5668 E.  ,  2014/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/221-2013/207

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.09.2013 tarih, 2013/18490-28340 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlular tarafından takip dayanağı bonodaki imzaların borçlulara ait olmadığı ileri sürülerek takibin iptalinin talep edildiği görülmektedir.

Mahkemece takip konusu bonodaki keşideci konumunda olan borçlu şirketi temsile yetkili kişi ile avalist konumunda olan diğer borçluların imza incelemesi hususunda bilirkişiden rapor alınmış, 16.10.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda; "... senedin "ödeyecek" bölümlerine oluşturulmuş bulunan "S.. İnşaat Tic. Taah. Ltd. Şti.", H.. S..-Gen. Müd." ve "B.. S..-Gen. Müd. Yrd." içerikli "kaşe izleri" üzerlerine mevcut ( ve yapılan karşılaştırmalar sonucu, H.. S.. ve Berk Şeçkin'e ait oldukları belirlenen) imzaların optik aletler altında yapılan incelemelerinde; söz konusu imzaların kaşe imza niteliğinde oldukları ..." belirtilmiş ve mahkemece bu bilirkişi raporu esas alınarak takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

6102 Sayılı TTK.nun 776/1-g maddesine göre takip konusu belgenin bono vasfını taşıması için; düzenleyenin imzasını ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan sözedilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. 6098 Sayılı TBK. nun 15. maddesine göre ise, " imzanın borç altına girenin el yazısıyla atılması zorunludur. Güvenli elektronik imza da, el yazısıyla atılmış imzanın bütün hukuki sonuçlarını doğurur. İmzanın el yazısı dışında bir araçla atılması, ancak örf ve âdetçe kabul edilen durumlarda ve özellikle çok sayıda çıkarılan kıymetli evrakın imzalanmasında yeterli sayılır..."

Somut olayda; borçluların imzalarının kaşe imzalar olduğu anlaşılmaktadır. Borçluların elinden çıkmış ıslak imza bulunmaması nedeniyle yukarıda açıklanan imza unsurunu içermeyen takip konusu bono, kambiyo senedi vasfını taşımamaktadır. Bu durumda mahkemece İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken,takibin durdurulması yönünde hüküm tesisi doğru değil ise de; karar alacaklı tarafından temyiz edildiğinden aleyhe bozma yasağı ilkesi gereğince bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK.nun 170/a. maddesinde öngörülmediği halde alacaklı aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; anılan yanlışın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından Dairemizce mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken mevcut haliyle onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 12.9.2013 tarih ve 2013/18490 E.- 28340 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 28.3.2013 tarih ve 2012/221 E.-2013/207 K. sayılı kararının hüküm bölümünün birinci maddesinin tazminata ilişkin (b) bendinde yazılı " İİK'nun 170/4 maddesi gereğince asıl alacağın % 20'si oranındaki kötüniyet tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ile para cezasına ilişkin (c) bendinde yazılı "İİK'nun 170/4 maddesi gereğince asıl alacağın % 10'u oranındaki para cezasının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına" şeklindeki kısmının karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9438, Karar No: 2024/2083, Tarih: 27.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9438 E.  ,  2024/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/346 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2019 tarihli ve 2019/2278 Esas, 2019/3758 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı ve haksız tahrik nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/258 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ve maktulün 18 yaşından küçük oldukları, suça sürüklenen çocuğun, maktule sinkaflı sözler ile hakaret etmesi ile başlayan tartışma neticesinde suça sürüklenen çocuğun, maktulün göğsün sol tarafından bıçaklayarak büyük damar yırtılması neticesinde ölümüne neden olduğu belirlenmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, tanık beyanları, katılan beyanı, otopsi raporu ve diğer adlî raporlar, olay yeri inceleme raporu, nüfus kayıtları, adlî sicil kaydı, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, tanık beyanları, katılan beyanı, otopsi raporu ve diğer adlî raporlar, olay yeri inceleme raporu, nüfus kayıtları, adlî sicil kaydı, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, bozma üzerine verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/... Esas, 2021/... Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11031, Karar No: 2013/13848, Tarih: 09.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11031 E.  ,  2013/13848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 20/11/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; mahkemece 19/03/2009 tarihli oturumda mazeret sunan davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile birleştirilen 2008/21 esas sayılı dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 25/11/2010 tarihli oturumda ise davacının vekilinin mazeretinin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle mazeret dilekçesinin reddi ile 1. kez dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve 13/12/2012 tarihli oturumda da yine usulüne uygun olmadığı gerekçesi ile davacının vekilinin mazeretinin reddi ile işlemden kaldırma kararı verildiği, davacı vekilinin katıldığı son karar oturumunda ise geçen celse dava dosyasının 3. kez işlemden kaldırıldığı gerekçesi ile HMK'nın 150 maddesi uyarınca açılmamış sayılması karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 19/03/2009 tarihli oturumda mazeret sunan davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile birleştirilen 2008/21 esas sayılı dava dosyası yönünden işlemden kaldırma kararı verildiği ve eldeki dava dosyası hakkında verilmiş 25/11/2010 ve 13/12/2012 tarihli oturumlarda verilmiş iki takipsizlik kararı olduğu halde eldeki dava dosyasının 3. kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile açılmamış sayılması kararı verilmesi doğru olmamıştır.

01/10/2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 150 maddesinin 6. fıkrası "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır" hükmünü içermektedir.

Şu durumda, asıl dava dosyasında davanın iki defa takipsiz bırakıldığı anlaşıldığına göre mahkemece açılmamış sayılması karar verilmesi doğru değildir. İşin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5363, Karar No: 2025/1630, Tarih: 03.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/5363 E.  ,  2025/1630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/399 E., 2023/1627 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/52 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 192/3, 52, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ve 22.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2022/399 Esas, 2023/1627 Karar sayılı kararı ile;

''Sanığın adli sicil kaydında bulunan Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/109 Esas ve 2019/364 Karar sayılı ilamında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 12 ay hapis cezasının 28/01/2020 tarihinde kesinleştiği, bu ilamda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı, anılan ilam gereğince sanık hakkında ikinci kez mükkerirlik hükümlerinin uygulanmaması aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sair istinaf itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 52/2 maddesi uygulanması esnasında, sanığa verilen 1125 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 22.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmüş ise de, aynı paragraf içerisinde "1.000 tam gün karşılığı olan" ibaresi yazılmak suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Hukuka aykırı, sanık müdafinin istinafa tâbi hükme yönelik istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmekle birlikte, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, CMK'nın 280/1-a, 303/1-a, 280/1-d maddeleri kapsamında düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hükmün;

TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftaki "1.000 tam gün karşılığı olan" ibaresinin hükümden çıkarılması,

Hukuka aykırı, sanık müdafinin istinafa tâbi hükme yönelik istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmekle birlikte, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, CMK'nın 280/1-a, 303/1-a, 280/1-d maddeleri kapsamında düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hükmün;

TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftaki "1.000 tam gün karşılığı olan" ibaresinin hükümden çıkarılması,

Suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümdeki hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun unsurlarının oluşmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, yeterli delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, lehe hükümlerin uygulanmamasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, TCK'nın 32. maddesinin uygulanması gerektiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti kapsamında Bursa ilinden uyuşturucu madde temin ederek Tavşanlı ilçesine araçla giriş yapacağı bilgisi üzerine yapılan yol kontrolünde aracın polis ekiplerini görmesi üzerine durup geri kaçmaya çalıştığı, dur ikazı sonrası aracın durdurulduğu, arka koltukta oturan sanığa yapılan kaba üst aramasında sağ cebinde görülen kabarıklık nedeniyle suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğu, sanığın sakız. kutusu içinde bulunan bonzai maddesini rızaen teslim ettiği, aracın görünüş itibariyle dışarıdan kontrol edilmesiyle vites kutusunun arka kısmındaki açık bölmede uyuşturucu madde içiminde kullanılan aparat ile aynı yerde cam çubuğun görüldüğü, alınan arama kararı sonrası aracın emniyet müdürlüğüne getirildiği ve her iki aparatın muhafaza altına alındığı, sanığın ekip aracının nezaret kısmında emniyet müdürlüğüne getirildiği, sanık araçtan indirilirken oturduğu koltuğun yan tarafında içinde uyuşturucu bonzai maddesi olan poşet bulunduğu, sanığın poşetin kendisine ait olduğunu, korkuyla koltuğun arasına sıkıştırdığını beyan ettiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve cinsi, iki adet aparat, ATK raporu ve uzmanlık raporuna göre, sanığın uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydında yapılan incelemede mahkumiyet hükümlerinde TCK'nın 57 nci maddesinin uygulanmadığı, mahkumiyete yönelik gerekçeli kararların incelenmesinde sanığın TCK'nın 32. maddesinin uygulanması gerektiği yönünde iddiaların yer almadığı, bu hali ile sanık ve müdafiinin TCK. 32. maddenin uygulanmasının dikkate alınmadığı yönündeki ve sair temyiz istemleri yerinde görülmemiş, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla Tebliğnamede yer alan eleştiri uygun bulunmamış, düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç konusu olan, Adli emanetin 2021/116 sırasında kayıtlı uyuşturucu madde ve şahit numuneler hakkında "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi" ve yine ''Adli emanetin 2021/116 sırasında kayıtlı 1 adet ağız kısmında pipet bulunan plastik pet şişeden oluşan düzenek ve 1 adet cam aparatın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi" yerine; yazılı şekilde "36 gram uyuşturucu madde, 1 Adet Ağız kısmında pipet bulunan plastik pet şişeden oluşan düzenek 1 adet cam aparatın ve şahit numunelerin TCK 54 maddesince ayrı ayrı müsaderelerine" karar verilmesi, isabetli bulunmamış ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2022/399 Esas, 2023/1627 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının 5. maddesinde yer alan ''Adli emanetin 2021/116 sırasında kayıtlı 36 gram uyuşturucu madde, 1 Adet Ağız kısmında pipet bulunan plastik pet şişeden oluşan düzenek 1 adet cam aparatın ve şahit numunelerin TCK 54 maddesince ayrı ayrı müsaderelerine'' kısmının hükümden çıkartılarak yerine ''Adli emanetin 2021/116 sırasında kayıtlı uyuşturucu madde ve şahit numuneler hakkında 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi" ve yine ''Adli emanetin 2021/116 sırasında kayıtlı 1 adet ağız kısmında pipet bulunan plastik pet şişeden oluşan düzenek ve 1 adet cam aparatın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi" eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1602, Karar No: 2018/6960, Tarih: 11.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/1602 E.  ,  2018/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.