muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18873, Karar No: 2023/26594, Tarih: 28.12.2023

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY

2 ayrı kişiye herhangi bir zorlama olmaksızın kendi rızalarına istinaden öncelikle yer temin ederek aracılık etmek suretiyle teşhir ettiği müşterilerden birisinin para karşılığı tercih ettiği birisiyle cinsel ilişkide bulunmalarını sağlayan sanık hakkında fuhşa sürükleme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın; fuhşa sürüklenen kişi adedince suçun oluşup oluşamayacağı hususunda aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2021/17299 E sayılı kararındaki muhalefet şerhinde uygulamada ve öğretideki görüşler ışığında ayrıntılı bir şekilde açıkladığımız görüşümüzü tekrar etmekle birlikte uyuşmazlığa konu somut olayımızdaki görüşümüzü aşağıdaki şekilde özetlemek mümkündür.

Türk Ceza Yasası’nın 227. maddesinde “Fuhuş” başlığıyla tanımlanan suç, Yasa’nın “Topluma Karşı Suçlar” kısmında, “Genel Ahlaka Karşı Suçlar” bölümünde tanımlanmıştır. Yasa koyucu, “fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile toplumsal değerleri ön planda korumayı amaçlamış ve suçu bireysel değerlerin korunduğu “Kişilere Karşı İşlenen Suçlar” arasında değil, topluma karşı suçlar arasında düzenlemiştir. Fuhuş suçu ile toplumun genel ahlak anlayışının korunduğu söylenebilir. Başka bir ifadeyle “fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile korunan hukuki değerin, kanunun sistematiğinden hareketle, toplumun ar ve haya duyguları ile birlikte genel ahlak anlayışı olduğu söylenebilir.

“Fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile bir taraftan toplumun ar ve haya duyguları ile birlikte genel ahlak anlayışını korumak isteyen kanunun koyucunun, bu amaç doğrultusunda TCK’nın 227/2 maddesi ile anılan maddedeki seçimlik hareketleri müeyyide altına alırken, diğer taraftan kişilerin cinsel özgürlüğüne müdahale etmeyerek kazanç karşılığı da olsa cinsel temasta bulunan şahısların eylemlerini suç olarak düzenlemeyerek bireysel özgürlüklere ne kadar önem verdiğini açıkça göstermiştir. Fuhşa sürükleme ile müeyyide altına alınan fiil, başkalarının vücudunun genel ahlak kurallarına aykırı bir şekilde kazanç konusu yapılmasıdır. Kişi kendi vücudunu kazanç konusu yaparken TCK’nın 26/2 maddesi uyarınca müdahale etmeyen kanunun koyucunun, çokta meşru zeminde bulunmayan bu kişiyi mağdur konumuna getirmek istediği de asla söylenemez. Zira kişilere karşı suçlar arasında düzenlenen cinsel saldırı suçu ilgilinin rızasına istinaden tipiklik unsuru gerçekleşmediği için müeyyide altına alınmazken, genel ahlaka karşı işlenen suçlar arasında yer alan fuhşa sürüklemek suçundan dolayı kendi rızasıyla fuhşa sürüklenenin mağdur konumuna getirilmesi, kanun koyucunun maddi unsur olarak kabul etmediği bir hususun, suçun unsurlarına dahil edilmesi anlamına gelir ! ki, bunun çağdaş ceza hukukunun evrensel ilkelerine aykırı olacağı açıktır.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2021/17299 E. sayılı kararındaki ayrıntılı muhalefet şerhinde ortaya koyduğumuz çelişkili sonuçların önlenebilmesi için hukuk normlarının yorumlanması sırasında pozitif temeli bulunmayan ancak eşyanın tabiatından kaynaklanan yorum ilkelerine uyulması gerekmektedir. Prof. Dr. Kemal Gözler’in deyimiyle; hukuk ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün 'bilim' olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Gerek Ceza Genel Kurulunca, gerekse özel dairelerce, fuhşa sürüklenme suçunun mağdurunun fuhşa sürüklenen kişiler olduğu ve buna bağlı olarak mağdur adedince suçun oluşacağı kabul edilerek yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlar değişmediği takdirde bundan sonraki uygulamalarda da orantısız ve çok ağır cezalar kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır. Kararların aynı doğrultuda olması durumunda istikrardan söz edilebilirse de; kanaatimizce yanlışta istikrarın, yanlışın kronikleşmesinden başka bir işe yaramayacağı dikkate alınarak, uzun yıllara yayılan içtihatlardan bir an önce dönülerek, hakkaniyet ve adalete aykırı sonuçların önlenmesinin 'hukuk devleti' ilkesine daha iyi hizmet edeceği kuşkusuzdur.

Somut olayımızda, kendi istekleri ile fuhşa sürüklenen kişilerin, özgür iradelerinin etkilendiğine dair hiçbir delil elde olunamadığı gibi bu hususta herhangi bir iddianın dahi ileri sürülmemiş olması, “fuhşa teşvik, yardım ve aracılık” suçu ile toplumsal değerleri ön planda korumayı amaçlayan kanun koyucunun; suçu bireysel değerlerin korunduğu “Kişilere Karşı İşlenen Suçlar” arasında değil, topluma karşı suçlar arasında düzenlemiş olması, Türk Ceza Yasası’nda suçların yer aldığı kısım ve bölüm ile korunan hukuki menfaatin mağdurun tespitinde çok önemli rol oynadığının gerek öğretide gerekse uygulamada duraksamaya yer vermeyecek şekilde benimsenmiş olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (2008/52 K); suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış ayırt etme gücüne sahip (...) mağdure ...’i rızasıyla cinsel amaçlı olarak hürriyetini kısıtlamaktan ibaret eylemin 5237 sayılı TCY’nın 109/1-3/f-5. maddesi kapsamında olup, mağdurenin aynı Yasanın 26/2. maddesi kapsamındaki rızası fiili suç olmaktan çıkararak hukuka uygun hale getirdiği yönündeki içtihadının zaman içerisinde özel daireler tarafından da kabul edilerek yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması karşısında; kendi özgür iradeleriyle fuhuş yapan yetişkin kişilere yer temin etmek suretiyle işlenen fuhşa sürükleme suçunun mağdurunun toplumu oluşturan herkes olduğu kabul edilerek sanık hakkında TCK’nın 227/2. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, fuhşa sürüklenen kişi adedince suçun oluştuğuna karar verilerek TCK’nın 1. Maddesinde açıklanan ceza kanununun amacına aykırı davranıldığı gibi içtihat yoluyla suçun kurucu unsurlarından olan mağdur kavramına ayrı bir anlam yüklenerek kanun koyucunun gerçek iradesine aykırı bir şekilde orantısız cezaların ortaya çıkmasına sebebiyet verilmesi suretiyle TCK’nın 2 ve 3 maddelerine de aykırı davranıldığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/4528, Karar No: 2017/6945, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4528 E.  ,  2017/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2015 tarih ve 2015/179-2015/595 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yapımcılığını davalıların üstlendiği "Recep İvedik 2" adlı sinema filminde, filmin baş kahramanı Recep İvedik'in gazete sayfasındaki "Atlas Jet host arıyor" ilanının üzerinde bulunan müvekkiline ait cep telefonu numarasını fosforlu kalem içine aldığını, daha sonra bu numarayı arayarak iş başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin telefon numarasının izinsiz kullanıldığını, numarasının deşifre edildiğini, DVD ve CD görüntülerinde herhangi bir önlem alınmadığı gibi filmin televizyondaki gösterimlerinde de önlem alınmadığını, müvekkilinin aramalar ve mesajlarla defalarca taciz edildiğini ileri sürerek, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, film, DVD, CD vs görüntülü kayıtların üretim, satış ve gösteriminin yasaklanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... vekili, müvekkilinin anılan filmin yapımcısı olmadığını, dava konusu sinema filminin yapımcılarının davalı ... Film Müzik Yapım Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı...Film Filmcilik ve Sin. T.A.Ş. olduğunu, müvekkilinin dava dışı yapımcı şirketin yönetim kurulu başkanı olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkili ...'un yapımcı şirket olan diğer müvekkili şirketin yetkili müdürü olduğunu, müvekkili ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, manevi tazminat talep edilebilmesi için gereken yasal koşulların hiçbirinin mevcut olmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu yayında davalıların kusuru ile kişilik haklarının zarara uğradığı ancak istenen manevi tazminat tutarının yüksek bulunduğu, manevi tazminatın giderim fonksiyonu olup zenginleşme aracı olamayacağı tarafların ekonomik ve sosyal durumları kusurun ve sonucun ağırlığı değerlendirilerek mahkemece davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine davacının dava konusu yayının gösteriminin yasaklanması ve DVD' lerinin üretiminin durdurulması istemi ise davacıya yönelik eylemin filmin bir bölümüyle ilgili bulunması yayının tamamının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı fazla istemin içinde azın da yer aldığı kuralı sonucu davacıya ait telefon numarasının gösterimden çıkarılması ile istenen sonucun sağlanacağı değerlendirilerek bu şekilde müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 312,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan zincirleme olarak alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15851, Karar No: 2012/203, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/15851 E.  ,  2012/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülük ve müsadere;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen cezasının ertelenmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

08.03.2007 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.04.2007 günü temyiz eden sanık müdafiin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9641, Karar No: 2022/3636, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9641 E.  ,  2022/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Harmanlı Mahallesi, 6076, 6078 ve 6255 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün resen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7037, Karar No: 2016/3540, Tarih: 09.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7037 E.  ,  2016/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D VEK.AV....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davacı A.. C...'ın, 19.04.2012 tarihinde öğrenim gördüğü okulun bahçesinde bulunan elektrik direğine yaslandığı sırada, elektrik direğindeki kaçak nedeniyle yaralandığını; bu olay sebebiyle davacının elleri, ayakları ve kulağında patlamalar ile sol omuzunda fonksiyonel kayıp olduğunu, psikolojisinin bozulduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 1.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, davacı çocuğa velayeten anne ve babası talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin geçtiğini, olaydan bir gün önce şiddetli fırtına olduğunu, mücbir sebebin illiyet bağını kestiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; sağlık kurulu raporunda, olay nedeniyle, davacıda bir anormalliğe rastlanmadığının bildirildiği, öğrenci olduğundan iş göremezlik zararı da bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddi gerektiğini; manevi tazminat açısından ise, davalının kusursuz sorumluluğu bulunduğu ve hakkaniyet ilkesi gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; 400 TL maddi tazminat ile 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı A... C...'a velayeten davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik çarpması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacının, elektrik çarpması nedeni ile maluliyetinin bulunmaması ve öğrenci olması gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçede vurgulandığı halde, hüküm kısmında davacı lehine 400TL maddi tazminata karar verilmiştir.

Gerekçeli kararın gerekçe bölümü ile hüküm kısmı birbiri ve dosya kapsamı ile çelişkilidir.

Gerekçeli kararın gerekçe bölümü ile hüküm kısmı arasında çelişki bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18616, Karar No: 2011/21853, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18616 E.  ,  2011/21853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14843, Karar No: 2013/9497, Tarih: 15.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/14843 E.  ,  2013/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar ... ve ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... A.Ş ile ... vekili Avukat ..., diğer davalı ... Elektrik A.Ş vekili Avukat ... ve davacılar vekili Avukat ...'nun gelmiş olmayarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalı ... Dokumacıdan satın aldığı, diğer davalı ...Ş tarafından üretilen derin dondurucudaki imalat hatası nedeniyle, konutunda çıkan yangından güçlükle kurtarıldığını ve konutun, içindeki eşyalarla birlikte tamamen yandığını, elektrik akımının yükselmesi nedeniyle davalı ... Elektrik A.Ş'nin de kusurlu olduğunu, diğer üç davacının ise ...'in kızları olduğunu ileri sürerek, Malike için 3000 TL maddi, 20.000 manevi; ... için 10.000 TL; Esen için 10.000 TL; ... için 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Davacı ..., ıslah dilekçesi vererek maddi tazminat talebini 76.742,57 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Malike için 76.742,57 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın, diğer üç davacının herbiri için 10.000 'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararı, davalı ... Elektrik A.Ş'ye 28.5.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, 15 günlük yasal temyiz süresinin son günü 12.6.2012 tarihi olduğu halde, davalı bu süre geçtikten sonra 13.6.2012 tarihinde temyiz dilekçesini vermiştir. Temyiz süresi geçtiği için, ... Elektrik A.Ş'nin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... A.Ş ile ...'nın, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-... dışında kalan diğer üç davacının olay sırasında yangın çıkan konutta bulunmamaları dikkate alınarak, bu davacılar yararına hükmedilen manevi tazminatlara daha makul bir seviyede hükmedilmesi gerekirken; Mahkemece, yazılı şekilde fahiş miktarda manevi tazminatların tahsiline karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-... dışında kalan diğer üç davacının olay sırasında yangın çıkan konutta bulunmamaları dikkate alınarak, bu davacılar yararına hükmedilen manevi tazminatlara daha makul bir seviyede hükmedilmesi gerekirken; Mahkemece, yazılı şekilde fahiş miktarda manevi tazminatların tahsiline karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Elektrik A.Ş'nin temyiz dilekçesinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... A.Ş ile ...'nın diğer temyiz itirazlarının reddine, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar ... A.Ş ile ... yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalılar ... ve ...'ya ödenmesine, peşin alınan 2.184,45 TL. temyiz harcının istek halinde davalı ... ve ...'ya iadesine, 21,15 TL peşin alınan harcın davalı ... Elektrik'e iadesine 15.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.