muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7014, Karar No: 2023/8138, Tarih: 30.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7014 E.  ,  2023/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/7 E., 2016/151 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/7 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılmasının sağlıklı olmadığı, yetkili olmayan kişiye inceleme yaptırıldığı, katılanın ticari ilişki kapsamında borcunu ödediği, eksik soruşturma

ve inceleme yapıldığı, katılana ait kredi kart bilgileri katılan bilgisi dışında hukuka aykırı şekilde ele geçirilmediği, ticari ilişki gereği usule uygun yapılan ödeme dolayısıyla müştekini zarara uğratılmasının söz konusu olmadığı, katılan ile telefon görüşmesi yapan ... isimli şahıs araştırılmadan usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Finansbank genel müdürlüğünden aradığını söyleyen şahısın daha önce deprem yangın sağlık sigortası taahhüdün de bulunduğunu 2014 yılında ücretsiz olduğunu, 2015 yılı itibari ile 299,00 TL borcunun olduğunu söyleyerek, sigorta iptali için kart bilgilerini ve telefona gelen şifreyi istediği, katılan bilgileri karşı tarafla paylaşması üzerine kredi kartından bilgisi dışında 299,00 TL harcama yapıldığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 04.11.2014 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek bankadan aradığını söyleyen şahsın 299,00 TL sigorta bedeli borcu olduğundan bahisle ikna ederek kredi kart bilgileri ve telefona gelen şifreyi öğrenmesi ile bilgisi dışında harcama yaptığından bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başaltılmıştır.

3. Finansbank A.Ş. 13.11.2014 tarihli yazı cevabında; kartın katılana ait olduğu, 24.10.2014 tarihinde gerçekleşen işlemin internet üzerinden ... YOL VE SAĞL İSTANBUL TR adı altında 3D şifreli gerçekleştiği ve ...'ın üye iş yeri olduğu bildirilmiştir.

3. Finansbank A.Ş. 13.11.2014 tarihli yazı cevabında; kartın katılana ait olduğu, 24.10.2014 tarihinde gerçekleşen işlemin internet üzerinden ... YOL VE SAĞL İSTANBUL TR adı altında 3D şifreli gerçekleştiği ve ...'ın üye iş yeri olduğu bildirilmiştir.

4. ... T.A.Ş. 12.02.2015 tarihli yazı cevabında; müştekinin 4998 5102 9025 0913 nolu kredi kartından 24.10.2014 günü saat 10:10 sıralarında ... YOL VE SAĞLIK HİZM. üye işyerinden internet üzerinden 3D şifreli, 81.17.26.242 nolu müşteri IP ile işlem yapıldığı, üye işyeri firma hakim ortağının ... olduğu bildirilmiştir.

5. 11.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda, katılan ... adına düzenlenen 04.11.2014 tarihli sözleşme sureti ile huzurda alınan imza ve yazı örnekleri üzerinde yapılan karşılaştırmada, bahse konu sözleşmedeki yazı ve imzaların katılan ... elinden çıkmadığı kanaati bildirilmiştir.

6. ... YOL VE SAĞLIK HİZM. tarafından katılan ... adına full asistan ürün hizmet paketi açıklaması ile 299,00 TL bedelli 24.10.2014 tarihli fatura sureti, 04.11.2014 tarihli katılan ... ismi ile imzalı uzak mesafeli satış sözleşmesi sureti, 04.11.2014 tarihli alıcı ... olan ve ... tc kimlik numarası ile imza karşılığı kendisine teslim ediliğine dair kurye teslimat detay evrakı ve ... YOL VE SAĞL HİZM tarafından katılan adına 299,00 TL para iade yapıldığına dair 11.05.2015 tarihli PTT dekont sureti dosyaya sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

Tebliğname Yönünden;

Kriminal polis laboratuvarında görevli grafoloji ve sahtecilik uzmanı tarafından bahse konu sözleşme sureti üzerinde yapılan yazı ve imza incelemesinde katılan el ürünü olmadığı tespiti, katılanın sözleşmedeki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını beyan etmesi, katılan imza örnekleri ile uzak mesafeli satış sözleşmesi ve sanık tarafından sunulan kurye teslim evrakındaki imzaların gözle görülür şekilde farklı oldukları anlaşılmakla teslimat evrak asıllarının getirtilmesi ve ilgili firmadan teslimat yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğine ilişkin eksik soruşturma nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olay ve olgularda belirtilen husular dikkate alındığında sanığın bankadan aradığı ve sigorta iptali yapacakları söylemi ile ikna ettiği katılandan öğrendiği kredi kart bilgileri ve telefonuna gelen 3D güvenlik şifresi ile bilgisi dışında internet üzerinden tek seferde harcama yapmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kriminal polis laboratuvarında görevli grafoloji ve sahtecilik uzmanı tarafından bahse konu sözleşme sureti üzerinde imza incelemesi yapıldığı, işlemin sanığın yetkilisi olduğu firma tarafından yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafin incelemenin yetkili kişiye yaptırılmadığına ve katılanı arayan firma çalışanı ... isimli şahsın araştırılması geerktiğine dair yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleAdana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/7 Esas, 2016/151Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12554, Karar No: 2014/5253, Tarih: 20.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12554 E.  ,  2014/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tam gün sayısının adli para cezasına çevrildiği hükmün ikinci paragrafında CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olacak şekilde tatbik maddesinin gösterilmemesindeki isabetsizliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Boş zamanlarında düğünlerde müzisyenlik yapan katılanı ... no'lu cep telefonu ile arayan ve kendini Yakup diye tanıtan sanığın "...düğünümüz var, ...çalabilir misin?" deyip olur cevabını almasından sonra suç tarihinde saat 17:30 sıralarında, bilahare 21.11.2009 tarihinde katılan tarafından bir kısım ayırıcı özellikleri nedeniyle tesadüfen görülüp tanınan olay anında plakasız olan koyu renkli ... marka araçla, eşi-tanık ...'nin evine gelmesi, değeri 15.000 TL'yi bulduğu ileri sürülen müzik aletleri-sas sistemi ve ekipmanlarının araca şikayetci ve tanıklarla yüklenmesini müteakip sözde düğün mahalline gidilmek üzere hareket edilmesi ... beldesi belli bir noktaya gelindiğinde aracın teklemesi, durması sonucu sanığın katılana "...mazot bitti, 1-2 km. ötede akaryakıt istasyonu var, ayağım kötü... ben gidemeyeceğim... araçtaki bidonu alıp sen yakıt getirebilir misin?" ricasında bulunarak onu uzaklaştırması, şikayetçi geri dönene kadar araç ve eşya ile ortadan kaybolması eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında yukarıdaki eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11046, Karar No: 2018/5936, Tarih: 02.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11046 E.  ,  2018/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sabıkasının bulunmaması, katılanın maddi, somut, ölçülebilir ve belirlenebilir bir maddi zararının bulunmaması, mahkemece sanığın tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılması ve sanık müdafiinin son celse hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmesi karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Suçun niteliği ve Kanunun hukuki yararı bakımından kasten yaralama suçu objektif olarak zarar meydana getirmeye elverişlidir. Kasten yaralama suçu nedeniyle mağdurun vücut bütünlüğünde, sağlığında ve algılama yeteneğinde bozulma meydana geldiğinden ortaya çıkan bu bozulmanın giderilebilmesi için tedavi uygulanması gerekmektedir. Başka bir ifade ile kasten yaralama suçu hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden maddi zarar oluşturmaya elverişli bir suçtur. Sanık tarafından bu zarar karşılanmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif şartlarından olan mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartının yerine getirildiğinden bahsetmek mümkün değildir.

Yargılama konusu somut olayın özellikleri değerlendirilmeden ilkesel olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaralama suçlarından maddi zararının oluşmadığını kabul etmek mümkün değildir.

Somut olayımızda ise sanığın eşi olan katılana sert bir cisimle vurmak suretiyle Adli Tıp Kurumu Bakırköy Şube Müdürlüğünün 16.05.2011 tarihli raporunda belirtildiği gibi sol frontal bölgede saçlı deri sınırına yakın orta hatta 2 cm çapında ekimoz oluşturacak şekilde yaraladığı, sanığın da zararı giderme konusunda herhangi bir girişimde bulunmadığı karşısında hükmün açıklanmasının objektif şartlarından birisi olan zararın giderilmediğinin anlaşılmış olması karşısında yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına muhalifim. 02.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2021/10968, Karar No: 2022/4925, Tarih: 15.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/10968 E.  ,  2022/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suçta kullanılmayan, bulundurulması ve taşınması bizatihi suç teşkil etmeyen ekmek bıçağı ve döner bıçağının iadeleri yerine müsaderelerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye uygun olarak hüküm fıkralarından "ekmek bıçağı ve plastik saplı döner bıçağının müsaderesine" ilişkin kısmın çıkarılması ve "Adli Emanetin 2015/152 sırasına kayıtlı ekmek bıçağı ve plastik saplı döner bıçağının sahiplerine iadesine" kısmın eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/456, Karar No: 2018/343, Tarih: 28.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/456 E.  ,  2018/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Eskişehir 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.01.2014 gün ve 2013/387 E., 2014/12 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.04.2014 gün ve 2014/9966 E., 2014/10678 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, çalıştığı sürelerin usulüne uygun şekilde resmi kayıtlarda gösterildiğini, davacının iş sözleşmesinin müvekkilince feshedilmediğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesaplamasında nazara alınması gerekli kanuni kesintilerin belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.