muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12509, Karar No: 2023/6622, Tarih: 23.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12509 E.  ,  2023/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/165 E., 2022/209 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2013 tarihli ve 2013/125329 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2014 tarihli ve 2013/412 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2014 tarihli ve 2013/412 Esas, 2014/80 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli ve 2016/13119 Esas, 2021/2251 Karar sayılı kararı ile özetle; olay tarihinde on sekiz yaş içerisinde bulunan mağdurenin annesi olan şikayetçi ...’ın, soruşturma evresinde verdiği ifadesinde mağdurenin olay anında yan taraftaki bankta oturup ... Kız Meslek Lisesi 11-D sınıfında öğrenci olan arkadaşları ... ve ...’nin de hadiseyi gördüğünü söylediğini beyan etmesi karşısında, adları geçen tanıkların araştırılarak duruşmaya celbiyle söz konusu eylemle ilgili beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

4. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/165 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

4. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/165 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Tanık ifadelerinin kendi arasında ve mağdurenin beyanıyla çelişkili olduğunu, parkın kalabalık olması, olayın gündüz vakti meydana gelmesi ve parktaki ağaç sıklığının az olması nedeniyle mağdurenin sanığın kendi cinsel organını gösterdiği iddiasının ve tanıkların mağdurenin bağırışını duymamalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, tanıkların olaydan sekiz yıl sonra verdikleri ifadelerinin inandırıcı olmadığını, tanık ...'ın mağdurenin okula geldiğinde ön tarafını tutar halde olduğunu söylediği ancak mağdurenin sanık tarafından pantolonunun indirilmediğini iki aşamada da tutarlı olarak beyan ettiği, tanık ...’nin ise tanık ...’ın beyanları okunması üzerine olayı anlattığı, mağdurenin tanıkların sanıkla kendisini görmesi nedeniyle böyle bir iddiayı ortaya attığını beyanla sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığı gözetilerek bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde hafif düzeyde zihinsel gelişme geriliği bulunan on sekiz yaşından küçük mağdurenin telefonunu arayarak okuldan çıkıp kendisinin bulunduğu parka gelmesini söylediği, mağdurenin parkta sanığın yanına geldiği, sanığın önce kendi cinsel organını dışarıya çıkaracak şekilde pantolonunu indirdiği, akabinde de mağdurenin pantolonunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin bağırması ve direnmesi üzerine "Seni sonra arayacağım, kimseye söyleme" diyerek parktan kaçtığı iddiasıyla cezalandırılması için çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, okulda okuyan birkaç öğrencinin sanık ile mağdureyi parkta uygunsuz vaziyette gördüklerini okul yönetimine bildirmeleri ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdure beyanı ile sanık savunmasının birbirinin zıttı olduğu ancak motorsiklet ile giden bir kişiyi durdurup telefon numarası vermek şeklindeki bir davranışın hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bu nedenle mağdurenin okuldan gelirken sanığın motorsikletle yanında durup kendisine ısrarla telefon numarası verdiği şeklindeki ifadesine itibar etmek gerektiği, hafif düzeyde zeka geriliği bulunan mağdurenin istikrarlı ve ısrarlı anlatımları ile sanık tarafından parkta ağaçlık kısma götürüldüğü ve sanıkla mağdurenin ikisinden birinin pantolonunun inik vaziyette olduğu hususunun tanık ...'ın beyanı ile de doğrulandığı dikkate alınarak sanığın eyleminin ani ve kesik olması nedeniyle sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin beyanları, savunma, tanık ifadeleri, raporlar ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Karar başlığında mağdurenin annesi ve sanığın beyanı ile okul yönetiminin ihbarı dikkate alındığında 10.10.2013 olması gereken suç tarihinin 07.10.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/165 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5853, Karar No: 2017/5884, Tarih: 12.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5853 E.  ,  2017/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kayden 05.06.1996 doğumlu sanığın 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden esaslı işlemlerin yapıldığı 31.01.2013 tarihli oturum ile hükmün de açıklandığı 05.04.2013 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 09.05.2012 tarihinde gündüz saat:13.30 sıralarında mağdurun işyerinin önünde oturduğu sırada sanık ..., mağdurun işyerine giderek “Abi 5.-TL ver, cezaevinden arkadaşım çıktı onu almaya gideceğiz” dediği, mağdurun parasının olmadığını söyleyip AVM'nin yanında boyacıların bulunduğu yöne doğru yürüdüğü sırada sanığın arkasından gelip tekrar “ abi para ver” dediği, mağdurun yine olumsuz cevap vermesi üzerine sanığın mağdura hitaben “En ufak olayda seni vuracağım” diyerek oradan hızlıca uzaklaştığı, 10.05.2012 günü gündüz saat:10.30 sıralarında mağdur işyerinde bulunduğu sırada, sanık ...'ın, temyizin konusu olmayan sanık ...'ı mağdurun işyerine göndererek orada olup olmadığını öğrenip kendisine haber vermesini söylediği, diğer sanık ...'ın mağdurun işyerinde olduğunu tespit ettikten sonra sanığa haber verdiği, birlikte mağdurun işyerine gittikleri, sanık ... işyerinin girişinde beklediği, sanık ...' ın ise mağdurun işyerine girerek tekrar para istediği, mağdurun olumsuz yanıt vermesi üzerine sanığın "ben seni vuracağım demedim mi ?" diyerek cebinden çıkardığı bıçağı müştekiye doğru 3-4 kez sallayıp mağdurun montunu kestiği, mağdurunda kendisini korumak için önünde bulunan masayı sanığa doğru iteklemesi üzerine, sanığın hiçbir şey almadan mağdurun işyerinden kaçarak uzaklaştığının, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanı, CD izleme tutanağı, sanığın tevilli ikrarı ve temyizin konusu olmayan sanık ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmış olması karşısında, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, sanığın aynı mağdurdan haksız yere 5.-TL para almak için temyizin konusu olmayan sanık...ile birlikte, silahla, işyerinde gerçekleştirdiği eylemin, bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,c,d, 35/2. maddelerine uyan silahla, birden fazla kişi tarafından, işyerinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; ayrıca tehdit suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın yağma eyleminde başından beri özgülenen iradesinin 5.-TL parayı almaya yönelik olduğu ve bu doğrultudaki parayı aldığı anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 150/2.maddesinin uygulama koşullarının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3- Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

4- Uygulamaya göre de, sanık hakkında yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a,c, 35/2 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasından, anılan Yasa'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 3 ay 20 gün, aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sonucu da 1 yıl 10 ay 6 gün yerine, 1 yıl 11 ay 1 gün hapis cezası verilmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

5- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12759, Karar No: 2018/7563, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/12759 E.  ,  2018/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece düzeltme ve cevap başvurusuna dair dosyanın celbiyle duruşma tutanağına da yansıyan şekilde incelendiği, sanığın adı geçen yerel süreli yayının sorumlu yazı işleri müdürüyle birlikte imtiyaz sahibi olarak bir diğer çalışanı olduğu ve gazetenin başkaca bir çalışanı olmadığının künyesinden anlaşıldığı, kesinleşen düzeltme ve cevap metninin ilgili gazetenin adresine sorumlu yazı işleri müdürü adına tebliğe çıkartıldığı, sorumlu müdürün işten ayrılmış olması ve adreste bulunmaması nedeniyle gazetenin sahibi ve imtiyaz sahibi yetkilisi olan sanığın mahkeme kararını 11.05.2012 günü usulüne uygun şekilde tebliğ aldığı görülmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; " Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır...

...Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar..."

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi; " Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz...

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi; " Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz...

...Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir." Hükümlerini amirdir.

Düzeltmeye konu haberin, haftalık yerel gazete olduğu ancak daha uzun aralıklarla yayımlandığı anlaşılan "Dost" gazetesinin 63 numaralı sayısı olan 15 Mart 2012 tarihli nüshasının 1. Sayfasında "Bu ne rezalet, esnafın parası deniz mi?" başlığı altında yapıldığı görülmektedir. Başvuranın şeref ve haysiyetini ihlal edici nitelikte yayın yapıldığı gerekçesiyle,... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli, 2012/605 D.İş. Sayılı "düzeltme ve cevap talebinin kabulüyle, tekzip metninin aynı sayfa ve aynı puntolarla yayımlanmasına" karar verildiği ve düzeltme ve cevap metninin gazetenin 64 numaralı (bir sonraki) sayısının 16. Sayfasında usulüne uygun şekilde yayımlanmadığı gerekçesiyle suç duyurusunda bulunulduğu, sonuç itibariyle temyize konu kamu davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yazılı mevzuat ve 5187 sayılı Kanun'daki bildirim usulü çerçevesinde; başvuranın hakkında şeref ve haysiyetini ihlal eden bir yazı karşısında düzeltme ve cevap metni yayımlanmasını talep etmesi için adı geçen gazeteye, ilgili haberi takip eden iki ay içinde öncelikle suç unsuru içermeyen bir tekzip metnini yayımlaması için başvurması zorunluluğu vardır. Somut uyuşmazlıkta başvuranın, hakkında 15.03.2012 tarihli 63. Sayıda yayımlanan haber nedeniyle 02.05.2012 günü Sulh Ceza Mahkemesine başvurduğu,... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli, 2012/605 D.İş sayılı kararıyla, başvuranın 16.04.2012 tarihinde düzeltme ve cevap metni yayımlanmasını talep etmesine rağmen, yazının 3 gün içinde yayımlanmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle "tekzip metninin ilgili gazetenin çıkacak ilk nüshasında aynı sayfa, aynı punto ve aynı büyüklükte yayımlanmasına" karar verildiği görülmektedir.

Suça konu düzeltme ve cevap metninin yayımlanacağı süreli yayın yerel ve uzun süreli bir yayındır. Düzeltme ve cevap talebinin kabul edilebilmesi için usulüne uygun yapılan bildirimin adı geçen süreli yayının bir sonraki nüshasında yerine getirilmemesi şarttır. Ancak mahkemece, başvuranın bildiriminin tebliğini izleyen (3) günlük sürede yerinde getirilmediğinden bahisle talep kabul edilmiştir. Ancak mahkemece, gazetenin 63. Sayısı olan 15.03.2012 tarihinde yayımlanan haberden dolayı tekzip talep edenin düzeltme talebinin, gazetenin 64. Sayısı olan 06.07.2012 tarihinde yayımlanan yazıda yerine getirilip getirilmeyeceği beklenmeksizin, 5187 sayılı Kanun'da aranan şartlar gerçekleşmişcesine yeterli inceleme yapılmaksızın verilen "düzeltme ve cevap metni talebinin kabulü" kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle temyize konu olan ve sanığın kesinleşmiş mahkeme kararını yerine getirmemesinden sorumlu tutulduğu kamu davasına bakan mahkemece, sanık hakkında usul ve Kanuna aykırı verilen... 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/605 D.İş. Sayılı kararına karşı 5271 sayılı CMK'nın 309 v.d. maddeleri gereği "Kanun Yararına Bozma" yoluna gidilmesi ile başvurunun bekletici mesele yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, unsurları oluştuğundan bahisle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1748, Karar No: 2013/18298, Tarih: 21.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1748 E.  ,  2013/18298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1- TÜRK PATENT ENSTİTÜSÜ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen15/10/2012 tarih ve 2012/30-2012/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından TPE nezdinde 2009-39069 başvuru numarası ile "POLARİS ŞEKİL" ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, TPE tarafından KHK.'nın 7/1-b uyarınca başvurularının rededildiğini, itirazlarının ise YİDK. nca kısmen reddedildiğini, verilen kararın haksız olduğunu, müvekkilinin Polaris markasının tanınmış olduğunu ve redde mesnet davalı şirketin markasının da Polaris olup davalı şirketin kötüniyetli olduğunu, müvekkili markalarının daha önceki tarihli olup, davalı şirketin markası ile KHK.'nın 8/1-b anlamında karıştırılma ihtimali olduğu ve 42/1-b maddesi gereğince hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek YİDK. kararının iptali ile davalı şirketin markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hükümsüzlük davasının işbu dosyadan tefrik edildiğini, davacı marka başvurusunun Polaris ibaresi ve ayak tabanı şekil unsuru barındıran kombinasyon markası olduğu, redde mesnet markanın ise Polaris ibaresi ve yıldız şekli barındıran karma marka niteliğinde olduğu, başvurudan çıkarılan malların bir kısmı red gerekçesi malların tescil kapsamı ile aynı ve Polaris ibaresi de her iki marka da ortak ise de taraf markaları arasındaki benzerliğin ilk bakışta fark edilemeyecek ölçüde olmadığı, her iki markanın özgün şekil unsuru içerdiği, KHK.'nın 7/1-b maddesinin dar yorumlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne YİDK. kararının davacının itirazının reddine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9324, Karar No: 2012/8461, Tarih: 05.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9324 E.  ,  2012/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İHTİYATİ TEDBİR

-KARAR-

Temyiz isteği, 2012 SGK ile Eczacı arasında imzalanan tip sözleşme kapsamında düzenlenen reçetelerle ilgili olarak Adıyaman Eczacılar Odasının sözleşme hükümlerine aykırı üst limit ve/veya sıralı dağıtım uygulamasının ihtiyati tedbirin durdurulmasına ilişkin kararın itiraz üzerine HMK’nun 394/4 maddesi uyarınca kaldırılmasına ilişkin karara yönelik olup, mahkemenin bu nitelendirmesine göre kararın temyiz incelemesi dairemize ait değildir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 5.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.