muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1010, Karar No: 2024/3852, Tarih: 15.04.2024

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular göz önünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..."

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme tarafından 23.06.2020 tarihli ve 2016/189 Esas, 2020/153 Karar sayılı karar ile davalı Kurum tarafından 5510 sayılı Kanun'un 96/b bendi kapsamında talep edilebilecek yersiz ödemelerin, tespit tarihi olan 23.04.2012 tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içinde 23.04.2007 tarihinden itibaren yapılmış yersiz ödemelerin tebliğ tarihine ilişkin bir kayıt olmamakla birlikte yeniden tahsis talebinde bulunduğu 17.05.2012 tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilerek 17.05.2012 tarihinden itibaren 24 ay süre ile 17.05.2014 tarihine kadar faizsiz, bu tarihten itibaren ise yasal faizi ile birlikte tahsili gerektiği, bu kapsamda davacının 08.09.2005-31.12.2006 tarihleri arası çalışma dönemindeki yersiz ödemelerin istirdadının mümkün olamayacağı, davalı Kurum tarafından talep edilebilecek yersiz ödemeler yalnızca 01.07.2007-30.09.2009 tarihleri arası yapılmış olan ödemeler olduğu, davacının 5335 sayılı Kanun kapsamındaki hizmetlerinin de dahil edilmesi ile yeniden aylık hesabı yapılması sonucunda hak ettiği fark aylıklar da ödenmesi gereken tarihlerden itibaren dava tarihine kadar işlemiş yasal faizi ile birlikte hesaplandığı, bu kapsamda davacıya dava tarihinden sonra yapılan ve yapılması gereken ödemeler de göz önüne alınarak davalı Kurum tarafından 25.08.2015 tarihinde 27.038,45 TL ödeme yapıldığı bu ödemeden ¼ oranında 7.182,53 TL kesinti yapılarak 19.855,31 TL ödendiği, bu ödeme yapılırken diğer taraftan da davacıya yersiz olarak ödenmiş aylıklar için davacının itirazı olmadığından kesinleşen İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2013/17312 Esas sayılı dosyasında takip başlattığı, böylelikle davacının davalı Kuruma olan toplam borcunun yersiz ödeme, kesinti ve faiz toplamı 15.479,38 TL davacıya 28.04.2015 tarihinde yapılan fazla ödeme 19.855,31 TL = 4.375,93 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının dava tarihi itibariyle davalı Kuruma borcu bulunmadığı, davacının 24.08.2015 tarihi itibariyle davalı kuruma 4.375,93 TL borçlu olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.06.2020 tarihli ve 2016/189 Esas, 2020/153 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce 07.12.2021 tarihli ve 2020/7947 Esas, 2021/15544 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur:

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.06.2020 tarihli ve 2016/189 Esas, 2020/153 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce 07.12.2021 tarihli ve 2020/7947 Esas, 2021/15544 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur:

"...Eldeki davada bozma sonrası gelen belgelerden, davalı Kurumca davacı hakkında 5335 sayılı Yasanın 30. Maddesinde 2013 yılında yapılan değişiklik çerçevesinde bir takım işlemler yapılarak borcun yenilendiği ve davacının borçlu olduğu tutarın hangi tarihler arasına ilişkin olup, yapılan kesinti miktarlarının ve davacı hakkında yapılan tüm işlemler net olarak belirtilmeksizin borçlu olduğu ve takibe devam edildiği anlaşılmakta ise de, uyulan bozma ilamı ve oluşan usuli kazanılmış hak çerçevesinde, öncelikle davacının talebinin dikkate alınması ile kurumca borç tahakkuk ettirilen dönem içerisinden, 31.12.2006–02.07.2007 arasındaki dönemde, davacının herhangi bir çalışmasının olmadığı ve bu dönemde ödenen aylıkların yersiz ödeme olmayacağı hususunun gözetilmesi ile sonucuna göre talebe uygun şekilde bir karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir..."

F. Mahkemece Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulmasına karar verilen bozma ilamı göz önüne alındığında davacının çalışmalarının 5335 sayılı Kanun kapsamında olduğu, her ne kadar yukarıda zikredilen güncel Kanun kapsamında davacının hali hazırda Kuruma borcu bulunmadığı açık ise de, Mahkememiz 23.06.2020 tarihli kararında davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve davacının Kuruma 24.08.2015 tarihi itibariyle 4.375,93 TL borçlu olduğuna ilişkin kararın davacı tarafça temyiz edilmediği, bu durumda davalı tarafça kazanılmış usuli hak olduğu da gözetilerek toplam 59.955,99 TL borçtan 4.375,93 TL düşülerek davacının Kuruma 55.580,06 TL borçlu olmadığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumun 11.04.2012 tarih B.13.1.SGK 0.10.01.00.STİ.2/2691644 Sayılı Emekli Maaşı Kesilmesi ve 59.955,99 TL Borç Tahakkuku işleminin kısmen iptali ile, davacının bu işleme konu borç nedeniyle davalı Kuruma 55.580,06 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hesaplamanın hatalı olduğu, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; hesaplamanın hatalı olduğu, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile Kuruma borçlu olmadığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri ile 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 30 uncu maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz kapsam ve nedenlerine göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8165, Karar No: 2018/7305, Tarih: 01.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8165 E.  ,  2018/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 11.07.2007 tarihinde davalı işveren olan ... İşletmesi Genel Müdürlüğüne ait işyerinde maruz kaldığı olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm davalılar avukatla tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının 11.07.2007 tarihinde davalı işveren olan ... bünyesinde, ... Liman İşletme Müdürlüğünde yükleme-boşaltma işçisi olarak çalışmakta iken, kamyondan gemiye un çuvallarının yüklenmesi esnasında, kamyonun üzerindeki un çuvallarından bir tanesinin sağ dizinin üzerine düşmesi neticesinde yaralanması şeklinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkin olduğu, mahkemece dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, olayın iş kazası olduğunun tespiti ile davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu davada, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Dosya içeriğinde yer alan iş kazası tutanağının okunaklı suretinin celbi suretiyle, söz konusu tutanağı düzenleyen kişi ile birlikte, 23.07.2007 tarihli iş kaza bildirim formunda, adı geçen şahitler ..., ... ve anılan formda Operasyon Müdür Vekili olarak imzası bulunan Yahya Arslandağ’ın tanıklığına başvurulması, ayrıca davacı tarafından, ... ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce düzenlenen 14.11.2013 tarihli, HA/155 sayılı iş kazası raporuna ilişkin verilen 30.04.2013 tarihli yazılı ifadesinde; kaza anında yanında ...,... ile birlikte ...’ın bulunduğunun belirtildiğinin anlaşılması üzerine, iş kaza bildirim formunda adı geçenlerle birlikte,...’ın da kaza olayına ilişkin somut bilgi ve görgülerine başvurulması gerekmektedir.

Diğer yandan, kaza olayı sebebiyle , sigortalıya yönelik oluşa uygun bir tedavinin uygulanıp uygulanmadığının tespiti amacıyla buna ilişkin tedavi kayıtlarının dosyaya eklenerek, toplanan delillerin hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile neticeye varılması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, hükmü temyiz eden davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6292, Karar No: 2014/21791, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6292 E.  ,  2014/21791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/107497

MAHKEMESİ : Çorum Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2009/264 (E) ve 2010/173 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Alpyak şirketi adına açılan ve Feza Gazetecilik şirketi emrine keşide edilen Akbank ...şubesindeki çek hesabından 3... seri numaralı, 30.05.2006 tarihli, 1.500,00 TL bedelli ve 3667583 seri numaralı, 30.03.2006 tarih ve 1.500,00 TL bedelli çeklerin yasal süreleri içerisinde muhatap bankaya ibrazında karşılıklarının bulunmadığının anlaşılması üzerine başlatılan soruşturma sırasında çek hesap sahibi tüzel kişi şirket yetkilisi sanık A.Ş..’nün çek üzerindeki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını belirtmesi nedeniyle yapılan kriminal incelemede, çek üzerindeki imza ve yazıların sanığa ait olmadığının tespit edildiği, şikayetçi şirket yetkilisi Erkan ve Hasan’ın ifadelerinde, suça konu çeklerin gazetede ilan verilmesi konusunda anlaşılan Alpyak şirketi yetkilisi tarafından reklam bölümü müşteri temsilcileri olan C.. A..'a verildiğini belirterek sanığın temsilcisi olduğu şirket ile aralarındaki reklam ilişkisi konusunda da dosyaya fatura ve yayın sözleşmelerini sundukları, bu şekilde sanığın sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, Feza gazetecilik ile aralarında bir anlaşma olduğunu hatırlamadığını, suça konu çekler üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, katılan şirket çalışanı olan tanık C.. A..'ın da aşamalardaki beyanlarında, katılan şirkette çalıştığı dönemde sanığın yetkilisi olduğu Alpyak şirketiyle gazeteye reklam verilmesi konusunda anlaştıklarını, reklam bedelini almak için firmaya gittiğinde sanık dışındaki bir firma çalışanının zarf içerisinde suça konu çekleri kendisine verdiğini belirtmesi ile suça konu reklam yayın sözleşmelerinde müşteri temsilcisi olarak C.. A..'ın adı ve imzası bulunmasına rağmen reklam veren kısmında sanığın veya başka bir kişinin imzasının bulunmaması, yine suça konu çeklerin reklam sözleşmesi yapıldığı anda mı, yoksa reklam sözleşmesi yapıldıktan sonraki bir tarihte mi yapıldığının ve sanığın şirketine ait reklamların gazetede yayınlanıp yayınlanmadığının da dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek ortaya çıkarılması bakımından, suç tarihlerini kapsayacak şekilde sanığın şirketine ait ticari defter, belge ve muhasebe kayıtlarının getirtilmesi suretiyle belirtilen reklam sözleşmesinin kayıtlarda yer alıp almadığı, çeklerin sözleşmeye istinaden verilip verilmediğinin tespit edilmesi ile tanık C.. A..’ın yeniden beyanlarına başvurularak, gazetede reklam yayını yapılması konusunda kiminle görüştüğü, reklam sözleşmelerinde kendi imzası bulunduğu halde reklam verenin imzasının neden bulunmadığının sorulması ile Feza Gazetecilik Anonim şirketine, sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait reklamların sözleşmede belirtildiği şekilde Zaman gazetesinde yayınlanıp yayınlanmadığı, yayınlanmış ise hangi tarihlerde yayınladığı hususları sorularak, yayınlanan reklam varsa buna ilişkin sayfalarının gönderilmesi istenilip, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f-son maddesine göre adli para cezasının, aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, 20-100 TL arasında tespit edilecek bir gün karşılığı para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17459, Karar No: 2016/3006, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/17459 E.  ,  2016/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıkların aşamalardaki suçu inkara dayanan beyanları, yapılan bilirkişi incelemeleriyle senetler üzerindeki yazı ve imzaların sanıklara ait olduğunun sabit olmaması, suça konu senetlerle ilgili olarak ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/156 Esas numaralı dosyasında ifadesine başvurulan ve senetleri sanıklardan aldığını, sanık ... veya ...'in senetleri yanında bizzat imzalayarak verdiğini iddia eden ... 'in, duruşmada dinlenilmek senet üzerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılmak ve tarafların arasındaki ticari ilişkinin var olup olmadığına dair mahkemece inceleme yapılmak suretiyle; sanıklar ve katılanın hangisinin beyanına hangi gerekçelerle üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yargılamaya devam edilip yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kabule göre ise;

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9518, Karar No: 2015/18150, Tarih: 17.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9518 E.  ,  2015/18150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/13-2015/3

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, bina malikinin sorumluluğundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın davalılardan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin, 19.12.2013 gün 2013/14991 E.-18313 K.sayılı ilamıyla "...mahkemenin bozma kararına uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usule ilişkin kazanılmış hak (usuli kazanılmış hak) doğmuş olduğu, uyulan bozma kararında açıkça, ıslah dilekçesi ile artırılan tutar yönünden zamanaşımı süresinin geçtiği ve ıslah edilen bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmesinin gerektiği belirtilmesine rağmen, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, bozma kararına aykırı olacak şekilde ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir" gerekçesi ile bozulmuş, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde “Davanın kısmen kabulü ile, 1.000,00 TL'nin 01/07/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tapudaki hisse oranlarına göre davalılar Talat Ragıp Hitay, E.. H.., N.. A.., G.. A.., Ayşe Füsun ve A.. A...'den alınarak davacılar Nuran ile Cüneyt ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, Bozma kapsamı dışında kalan hususlar kesinleşmiş olmakla bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına" dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; ilk aşamadan itibaren yapılan yargılamada;

Mahkemece verilen ilk kararda davanın kısmen kabulü ile, davalılar Fatma Fethiye Berker, Fatma Şermin Berker, Şakire, Mehmet Daim , Flor Sarıca, Mustafa Abay, Havva Tevhide Hitay ve Ayşe Ferdi Baras hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu davalılar hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıların maddi tazminat talepleri bakımından toplam 52.310,87 TL tazminat ile manevi tazminat talepleri bakımından toplam 8000 TL tazminatın davalılar Talat Ragıp Hitay, E.. H.., N.. A.., G.. A.., Ayşe Füsun ve A. Holding A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hükmün davalılar N.. A.., Talat Ragıp Hitay, E.. H.., Ayşe Füsun (Hatice Güzin Hitay varisleri), G.. A.. ve A. Holding A.Ş. tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 2008/13365 Esas- 2009/8372 Karar sayılı ilamı ile,