muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13406, Karar No: 2010/2712, Tarih: 11.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/13406 E.  ,  2010/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2007 gün ve 2003-648 - 2007/503 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.07.2009 gün ve 2008/3688 - 2009/8853 sayılı kararı aleyhinde davalılar ..., R...., ..., Ali, ..., ... vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı ... Dış Ticaret A.Ş. arasında imzalanan 21.05.1998 tarihli finansal kiralama sözleşmesi uyarınca anılan şirkete üzüm işleme tesisi makine ve ekipmanlarının kiralandığını, ancak sözkonusu şirketin sözleşmeden doğan borcunu yerine getirememesi üzerine sözleşmenin feshedildiğini, müvekkilinin halen kira alacağının bulunduğunu, müvekkili şirketin zarara uğramasına neden olan finansal kiralama işlemini gerçekleştiren davalı yönetim kurulu üyelerinin mali yapısının bozuk olduğunu bildikleri bir şirkete hızla değer kaybeden bir malı kiralamaları, gerekli ek teminatları almamaları ve alacağın tahsiline geçilmesinde gecikmeleri nedeniyle kusurlu davrandıklarını, denetim kurulu üyeleri, genel müdür ve diğer sorumluların da şirketin uğradığı zararı tazmin etmeleri gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 206.846 USD ile 6.254.758.313.-TL’nın ana paralarına dava tarihinden itibaren işleyecek faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 20.07.2009 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılar ..., R...., ..., Ali, ..., ... vekilleri karar düzeltme istemişleridir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar ..., R...., ..., Ali, ..., ... vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ..., R...., ..., Ali, ..., ... vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17020, Karar No: 2015/2671, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17020 E.  ,  2015/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21139, Karar No: 2014/16202, Tarih: 08.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21139 E.  ,  2014/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan... Ltd. Şti. İle ... A.Ş. Aleyhine açılan davanın reddine, 97.414.72 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ...A.Ş. Vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/07/2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... vekili Avukat ...A.Ş. Vekili Avukat ... ve davacı asil ... ile vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ile Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2014. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3564, Karar No: 2018/5591, Tarih: 07.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/3564 E.  ,  2018/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- ... 2- .... İth.İhr.Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ve davalılar 1- ...Hiz. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... Göktür 2-... 3-... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ...2. Sulh Hukuk Mahkemesin'den verilen 24.10.2017 gün ve 2016/593 -2017/1218.E.-K. sayılı hükme karşı davacılar vekili tarafından kanun yoluna başvurulması üzerine, dosyayı inceleyen Samsun BAM 6.Hukuk Dairesince kanun yolunun temyiz yolu olması gerekçesiyle Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

- KARAR -

Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamıştır.

Hakkında kanun yoluna başvurulan işbu ilk derece mahkemesi kararı 24.10.2017 tarihinde verilmiştir.

Bu itibarla bu karara karşı başvurulacak kanun yolu istinaf olup bu başvuruyu inceleyecek olan yer Bölge Adliye Mahkemesi’dir.

Her ne kadar işbu dosyada temyiz edilmeden kesinleşen bir yetkisizlik kararı var ise de bu kararın veriliş tarihi 15.02.2016 ve kesinleşme tarihi 07.04.2016 ’dır.

Görüldüğü gibi işbu yetkisizlik kararı Bölge Adliye Mahkemeleri’nin göreve başlamasından önce kesinleştiği için işbu dosyada HMK’nın Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma imkanı yoktur.

Bu itibarla dava dosyasının istinaf incelemesi yapılması için ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesi olan.. 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesi olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne TETKİKSİZ İADESİNE, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1122, Karar No: 2016/23413, Tarih: 14.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1122 E.  ,  2016/23413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle: başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak;

1) Ormana yakın mesafede bulunan tarlasındaki anızları yakması sonucu büyüyen ve kontrolden çıkan yangının, ormana sirayeti sonucu 3 dekar orman alanının yanmasına neden olan sanığın eyleminin, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen taksirle orman yangınına sebebiyet verme suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında ormana yakın mesafede anız yakma suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olmasına karşılık, sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1a. maddesinde düzenlenen adli para cezasına çevrilip çevrilmeyeceği hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nın 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5716, Karar No: 2012/12207, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5716 E.  ,  2012/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

Davacı, davalılara ait işyerinde iş sözleşmesiyle çalıştığını, hizmetlerinin SGK'ya bildirilmediğini, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek dava konusu işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, arada  iş sözleşmesine dayanan iş ilişkisi bulunmadığını, davacının serbest hamal olduğunu, ihtiyaç olduğunda taşınan yükün tonu üzerinden kararlaştırılan götürü bedelle yükleme ve boşaltma işi yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan ilişki bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yukarıda özetle belirtilen iddia ve savunmanın içeriğine göre uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasındaki tanıma göre iş sözleşmesi; iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarından oluşmaktadır. İş sözleşmesinin varlığı için;  bir işyerinde, işverenin emir ve gözetimi altında (başkasına ait bir iş organizasyonunda) ücret karşılığında ve belirli bir zaman diliminde bir işin görülmesi gereklidir. Ücret karşılığında iş görme birçok sözleşmenin konusu olabildiğinden, iş sözleşmesini diğerlerinden farklı kılan, bu bakımdan sözleşmeyi karakterize eden unsur; bağımlılık ilişkisidir. Başka bir deyişle, bağımlılık unsuru, iş sözleşmesini diğer iş görme sözleşmelerinden ayırdeden temel unsurdur.

Somut olayda; davacı, davalıların deposunda hamal olarak sürekli çalıştığını iddia etmiş, davalılar ise sürekli çalışmanın söz konusu olmadığını savunmuşlardır. Dosyada davacının çalışmalarını gösterir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Davacı tanıkları iddiayı, davalı tanıkları savunmayı doğrulayan beyanlarda bulunmuşlardır. Tanık anlatımları,  taraflar                                                                             arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli değildir. Aynı konuda davalılara karşı açılıp kesinleşen davalara ait kararlar sunulmuş ise de; dosyaları getirtilmediği için o davalardaki delil durumunun ve varılan sonucun bu davayı etkileyip etkilemediği anlaşılamamaktadır. Toplanan deliller ve mahkemece yapılan araştırma ve inceleme taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli bulunmamaktadır. Davanın aydınlatılması ve uyuşmazlık konusu ilişkinin niteliğinin gerçeğe uygun olarak belirlenebilmesi için öncelikle davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine ait kayıt ve belgelerle yükleme ve boşaltma işleri için yapılan ödemelere ait belgeler ve emsal gösterilen davalara ait dosyalar getirtilip incelenmeli, işyerinde bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak işyerinin kapasitesi, giren-çıkan mal miktarına göre yükleme ve boşaltma işlerinde sürekli olarak eleman çalıştırılmasının gerekip gerekmediği,  işin mevsimlik olup olmadığı, davacının başka işyerlerinde çalışıp çalışmadığı, iş sözleşmesinin bağımlılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmeli, bundan sonra tüm deliller yeniden değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1748, Karar No: 2023/9340, Tarih: 15.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1748 E.  ,  2023/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı Hırsızlık ve Gasp Suçları Soruşturma Bürosunun 2022/11742 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma, kasten öldürme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 81/1, 35, 53/1, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2022 tarihli ve 2022/175 Esas 2022/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. 86/3-e 87/1.d, 62/1. 53.maddeleri uyarınca 5 yıl hapis; aynı kanunun 149/1-a,h. 62/1, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin 28.10.2022 tarihli, 2022/2935 Esas, 2022/2904 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık, müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Olayın başlangıcının sanık tarafından gerçekleşmediğinin kamera kayıtları, tanık beyanları ile sabit hale geldiğine,

2. Olay günü sanığın elindeki cismi sanığa savurarak onu tehdit eden başta katılan olduğuna,

3. Sanığın yağma kastı ile davranmadığının kayıtlarla ve tanık beyanları ile sabit olduğuna,

4. Kamera görüntüleri incelendiğinde meşru müdafaa hükümlerinin oluştuğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına,

5. Dosyadaki delillerin sanığın atılı suçu işlemediğini göstermediğine,

6. Duruşmalı inceleme yapılarak sanığın beraatine, aksi kanaat hasıl olursa lehe hükümlerin uygulanmasına, sanığın tahliyesine,

Sanığın Temyiz Sebebi

Hükmü temyiz etme iradesine,

Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

4. Kamera görüntüleri incelendiğinde meşru müdafaa hükümlerinin oluştuğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına,

5. Dosyadaki delillerin sanığın atılı suçu işlemediğini göstermediğine,

6. Duruşmalı inceleme yapılarak sanığın beraatine, aksi kanaat hasıl olursa lehe hükümlerin uygulanmasına, sanığın tahliyesine,

Sanığın Temyiz Sebebi

Hükmü temyiz etme iradesine,

Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

1. Katılanın yaralanmalarını gösterir adli muayene raporu, cd kaydı ve diğer tüm delillerden, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan cezalandırılması hukuka ve maddi gerçeğe aykırı olduğuna,

2. Sanığın, katılanı çok sayıda bıçak darbesi ile yaraladıktan sonra katılanın yardım çağrısında bulunmak üzere telefonu eline aldığı sırada katılanın elinden telefonu hızlı bir şekilde çekip aldığından sanığın atılı nitelikli yağma suçundan teşdiden cezalandırılmasına dair verilen karar yerinde ise de 5237 sayılı Kanun'un 149/1-e maddesinin uygulanmamasının hukuki bir eksiklik olduğuna,

3. Sanığın atılı kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından ve kanunda öngörülen ceza miktarlarının üst sınırından cezalandırılmasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın aşamalardaki beyanlarında sanığın cep telefonunu zor kullanarak elinden çekerek aldığını belirttiği, kamera kayıtlarına bu hususun yansıdığı ve bu esnada sanığın elinde halen suçta kullanılan bıçağın mevcut olduğunun tespit edildiği, sanık ...'in mahkememiz huzurunda alınan savunmasında katılanın telefonunu elinden çekerek aldığını ikrar ettiği ve katılana ait telefonun kolluk tarafından yapılan kaba üst yoklamasında sanığın üzerinde bulunduğu hususları değerlendirildiğinde, sanığın CD inceleme tutanağı göre gece vaktinden sayılan 02.34 sıralarında, katılanı daha önceki yaralama eyleminde kullandığı bıçak ile korkutarak katılanın elinden cep telefonunu çekerek aldığı, ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Katılanın aşamalarda özde değişmeyen beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek mahkemedeki savunmasında;... katılanın tornavida çıkarttığını gördüm. Ardından bir falçata çıkartıp bana sallamaya başladı. Ben de bunun üzerine üzerimde iş gereği bulundurduğum bıçağı çıkartarak kendimi savunmak için ...'a doğru savurdum... " beyanında bulunduğu, aşamalarda çelişkili ve kaçamaklı inkar içeren savunmalarda bulunduğu belirlenmiştir.

2. Katılanın aşamalarda özde değişmeyen beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek mahkemedeki savunmasında;... katılanın tornavida çıkarttığını gördüm. Ardından bir falçata çıkartıp bana sallamaya başladı. Ben de bunun üzerine üzerimde iş gereği bulundurduğum bıçağı çıkartarak kendimi savunmak için ...'a doğru savurdum... " beyanında bulunduğu, aşamalarda çelişkili ve kaçamaklı inkar içeren savunmalarda bulunduğu belirlenmiştir.

4. Tanık M.K.'nun kolluktaki beyanında özetle"...olay gecesi ...'in yol kenarındaki kamyoneti görerek elindeki bıçak ile aracın arka lasiğini patlatınca ...'ın neden milliten aracına zarar veriyorsun diye söylediğini, ...'in de ...'a senin Allahını sinkaf ederim dediğini, ...'ın ...'in elinden bıçağı alarak yere attığını, ...'in ...'a sen benim bıçağımı neden attın git bul getir dediğini ...'ın da bıçağı attığı yerden bularak getirdiğini, ...'in ittirmesi ile ...'ın yere düştüğünü ve ...'ın koşarak Diyaliz merkezine girmeye çalıştığını, ...'in de ...'ın arkasından koştuğunu, ...'in elindeki bıçağı ...'ın bacağına sapladığını, ...'in ile ...'ın birbirlerine tekme ve tokatlarla vurmaya başladıklarını, bu esnada kendisinin korkarak eve kaçtığını, ...'in çanta ve telefon aldığını görmediğini ...'in ile ...'ı bıçakladığı bıçağın falçata olmadığını, olay sırasında ...'ın arka cebendeki tonravidayı çıkarmadığını... "belirttiği, mahkemedeki beyanında "...... ile ...'ın yere düştüklerini gördüm. Nasıl düştüklerini görmedim. Kavga ediyorlardı. ...'ın ...'in ailesine kastederek küfür ettiğini duydum. "Ana avrat" şeklinde küfür ediyordu. ...'ın takım çantasından bir falçata çıkarttığını gördüm. Falçatayı açarak ...'e doğru salladığını gördüm. Ardından yine tekme tokat birbirlerine girdiler. ...'ın telefonu ve cüzdanı yere düştü. Yerdeki telefonu cüzdanı ... abi alarak ...'ın arkasından koşup ona vermek istedi. Telefonu ve cüzdanı kendisine yetişip verdi. Sonra ... "siz kümeste bekleyin ben size göstereceğim" dedi. Ardından ...'ın kolunda kan olduğunu gördük. ... atletini çıkartıp ...'ın kolunu sarmaya başladı. Ben ...'ın nasıl yaralandığını hiç görmedim..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

5. Dava dosyasında 13.04.2022 tarihli cd izleme inceleme araştırma ve tespit tutanağı mevcuttur.

6. Katılanın olay nedeniyle yaralanmasının hayati tehlike yarattığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin tespit edildiğine ilişkin adli muayene raporu, 20.04.2022 tarihli adli rapor dava dosyasında mevcuttur.