muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12560, Karar No: 2024/12444, Tarih: 09.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/12560 E.  ,  2024/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/578 E., 2022/649 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.05.2016 tarihinde davalı ... şirketine sigortalı olan aracın tek taraflı kazasında araçta yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığını belirtip fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 95.332,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 95.331,70 TL sürekli iş göremezlik zararının 20.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun uygun olmadığını, Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelikle göre hazırlanmış rapor ibrazının zorunlu olduğunu, başvurunun usulden reddi gerektiği, sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, küçük yaştaki bir çocuğu kucağında taşıyan annenin tam kusurlu olduğunu, sigorta şirketine usulüne uygun yapılmış bir başvuru yapılmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu %1,8 teknik faizli hesap yapılması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılmamasının hukuka aykırı olduğunu, istilap haddinin aşıldığını, davacı lehine verilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de, davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 Yaşam tablosuna göre bakiye ömrünün belirlenmesi gerekirken hesap tarihindeki davacının yaşı esas alınarak hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15109, Karar No: 2012/5398, Tarih: 05.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15109 E.  ,  2012/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.07.2010 tarih ve 2008/359 - 2010/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli TR 2005/2757 B sayılı incelemesiz patent belgesine konu “çimento esaslı aragonit katkılı kimyasal takviyeli saten sıva” buluşunun davalıdan evvel piyasaya sunulduğunu, bu nedenle yeni olmadığını ileri sürerek, hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait TR 2005/2757 B sayılı incelemesiz patent belgesine konu istemlerin buluş niteliğinde olmadığı, bu nedenle de yeni olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli incelemesiz patent belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25250, Karar No: 2014/26782, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25250 E.  ,  2014/26782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/258-2014/634

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde, başından beri davalı K.. M.. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın, yazılı bildirim de yapılmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili idare arasında iş ilişkisi bulunmadığını, davanın yüklenici firmalara yöneltilmesi gerektiğini, işçinin yerine getirdiği iş yönünden idarenin asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurma yetkisi bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ile dava dışı yükleniciler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu kabulü ile istek hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işverer ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren ası işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirme” unsurunun gerçekleşmi: olması gerekir. Bundan başka asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmayı devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce asıl işveren tarafından o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulması gibi muvazaa kriterlerinin bulunmaması icap eder Aksi halde alt işveren işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görecektir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kast bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edileı hususların, aksi ispatlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

6001 sayılı K.. M..nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4 maddesi uyarınca, davalının yapacağı hizmetlerin başkasından satın alınması da mümkündür. Sözi edilen düzenleme ile asıl işin tamamı ya da bir kısmı 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tabi olmaksızın alt işverene verilebilir. Bu durumda sadece 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrası ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi çerçevesinde muvazaa denetimi yapılabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette ve seri niteliğinde bir çok dava sözkonusu olması sebebiyle, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususu mahkeme tarafından yeterli derecede araştırılıp değerlendirilmemiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu sebeple, önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Bu sebeple davalı tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez.

Davacının hangi alt işverenler nezdinde çalıştığı, bunların daha önce sonuçlanmış dosyalarda yer alan aynı alt işverenler olup olmadığı dahi dosya arasındaki evraktan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, başta hizmet alım sözleşmeleri olmak üzere gerekli tüm belgeler titizlikle toplanarak incelenmeli, davanın işe iade davası olduğu dikkate alınarak, kesinleşen tespit kararından sonra davalı ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan alt işverenler davaya dahil edilmeli, 6001 sayılı K.. M..nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesi, davacının yürüttüğü iş açısından alt işveren ilişkisinin kurulabilir olması açısından irdelenmeli, muvazaa olgusu her dosya için ayrı ayrı tartışılmalıdır. Yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temviz olunan kararın vukarıda vazıh sebeplerden BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/214, Karar No: 2005/11, Tarih: 08.02.2005

Ceza Genel Kurulu 2004/11-214 E., 2005/11 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/11-214 E., 2005/11 K.**

**- SUÇUN SABİT OLMASI ZORUNLULUĞU**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 230 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 340 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 510 ]

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan sanık Hagop H....'ın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine ilişkin Şişli 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.1.2002 gün ve 971-15 sayılı hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Y..gıtay 11. Ceza Dairesince 25.10.2004 gün ve 10901/7749 sayı ile onanmıştır.

Y..gıtay C.Başsavcılığı ise bu karara karşı 1.12.2004 gün ve 63738 sayı ile;

"Müdahil vekili yargılamanın başından beri sanığın müvekkil şirkette muhasebe işlerine bakan ve bordrolu olarak çalışan bir görevli olduğunu, şirketteki oraklığının 1/100 oranında yönetimdeki boşluğu doldurmak amacıyla yapılmış sembolik bir ortaklık olduğunu, müvekkil şirket ile arasında yapılan hizmet akdi nedeniyle esasen bir işçi-işveren ilişkisi bulunduğunu iddia ederek bununla ilgili sigortalı işe giriş bildirgesi ile sanığın da aralarında yer aldığı şirket çalışanları sigorta primleri bordrosunu temyiz layihası ekinde sunmuştur.

Cumhuriyet Başsavcılığımızca dosyanın incelenmesinde, müdahil S.... Giyim Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin Türk Ticaret Kanununa göre kurulmuş anonim şirket olduğu, şirketin 17.09.1998 tarihli olağan toplantısında şirketin sermayesinin 55.000.000.000 TL. ye çıkartılmasına karar verildiği, arttırım sonrası sanığın pay miktarının 1.100.000.000 TL. olarak belirlendiği ve sanığın üyeliğe getirildiği anlaşılmıştır.

Yine yapılan incelemede, sanığın 01.07.1994 tarihinde işe alındığına dair sigortalı işe giriş bildirgesinin düzenlendiği, S.S.K. dört aylık sigorta primleri bordrosunda sigortalı çalışan olarak yer aldığı belirlenmiştir.

Yapılan yargılama sonucu Yerel Mahkemece, sanığın; müdahil şirkette çalıştığı süre içerisinde şirketin muhasebe işlerini yürüttüğü ve bu süre içerisinde vergi ve prim borçlarının ödenmediğini kabul etmiş, ancak sanığın aynı zamanda şirket ortağı olması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin bir alacak borç ilişkisine dayanan hukuki mahiyet arzettiği gerekçesiyle beraat kararı vermiş, Yüksek Y..gıtay 11. Ceza Dairesi ise bu kararı onamıştır.

Kararda irdelenmesi gereken husus olayın hukuki mahiyette olup olmadığıdır.

Türk Ticaret Kanunu, anonim şirketi; esas sermayesi muayyen ve paylara bölünmüş olan ve borçlarından dolayı yalnız mameleki ile mesul bulunan şirket olarak tarif etmiştir. Yasa gereği ortakların mesuliyeti de taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır. Şirket ile yönetim kurulu arasındaki ilişki akdidir, T.T.K.nun 36. md.si yönetim kurulunun kurul olarak değil, yönetim kurulu üyelerini teker teker ve müteselsil olarak sorumlu tutmuştur.

Türk Ticaret Kanunu, anonim şirketi; esas sermayesi muayyen ve paylara bölünmüş olan ve borçlarından dolayı yalnız mameleki ile mesul bulunan şirket olarak tarif etmiştir. Yasa gereği ortakların mesuliyeti de taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır. Şirket ile yönetim kurulu arasındaki ilişki akdidir, T.T.K.nun 36. md.si yönetim kurulunun kurul olarak değil, yönetim kurulu üyelerini teker teker ve müteselsil olarak sorumlu tutmuştur.

Ortaklık işlerinin görülmesi sırasında yönetim kurulu üyelerinin bu sıfatları ile üçüncü kişilere karşı ika eyledikleri haksız fiillerden dolayı ortaklık 3. kişilere karşı sorumlu olmakla birlikte haksız fiili işleyen yönetim kurulu üyesine rücu hakkı saklıdır.

Üyelerin ortaklık işlerine gösterecekleri özen borcu (T.T.K.nun 320. m.), sadakat borcu (T.T.K.nun 332, 334, 335 m.) ortaklık işlerini inceleme ve denetleme görevi (T.T.K.nun 331-1, 308, 337 m.) nedeni ile doğacak sorumluluklar da kişisel ve bireyseldir.

T.T.K.nun 3-8 md.si cezai sorumluluğu da getirmiştir. (gerçeğe aykırı belge düzenleme: TCK.nun 350, değer biçmede hile, TCK.nun 343, görevi ihmalde; TCK.nun 230 md.si gibi)

Bu bilgi ve belgelerden A.Ş.de görevli yönetim kurulu üyelerinin hem 3. kişilere karşı, hem de ortaklığa karşı hukuki ve cezai sorumluluklarının olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle müdahil şirkette, hem sigortalı olarak muhasebe işlerinden sorumlu, hem de 55.000.000.000 TL. sermayeli A.Ş.de 1.100.000.000 TL. hisse sahibi yönetim kurulu üyesi olan sanığın, kendisine şirket ve şirket çalışanlarının vergi ve prim borçları nedeniyle özel olarak tevdi edilen ya da (TCK.nun 510. md.sinin oluşması için tevdiatın müdahil tarafından bizzat yapılması şart olmadığından) kendisi tarafından yetkisine dayanarak şirket muhasebesinden aldığı paraları mal edinmek şeklindeki eyleminde, tanık beyanları ve ikinci defa ödenmek zorunda kalınan makbuz fotokopilerinden yüklenen suçun unsurlarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, ilgili şirket defter ve muhasebe kayıtları getirtilip, sanığa ilgili vergi ve prim borçlarını yatırması için ne kadar ödeme yapıldığının tesbiti amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, sanığın; müştekiden herhangi bir alacağı olduğuna dair iddiası da olmamasına rağmen olayın taraflar arasında alacak borç ilişkisine dayanan hukuki mahiyet arzettiğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırıdır." görüşü ile itiraz yasayoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Y..gıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Y..gıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraatine karar verilen olayda Özel Daire ile Y..gıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanığa yüklenen suçun sabit olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İnceleme konusu olayda;

Dosya Y..gıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Y..gıtay Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraatine karar verilen olayda Özel Daire ile Y..gıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanığa yüklenen suçun sabit olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

İnceleme konusu olayda;

Başlangıçta bir aile şirketi hüviyetinde olan S.... Giyim Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin ortakları ve yönetim kurulu üyelerinin tümünün TatlıS.... ailesinin fertlerinden oluştuğu, sanık Hagop H....'ın 1.7.1994 tarihinde sigortalı olarak bu şirkette işe başlayıp muhasebesi ile ilgilendiği, bir yıl kadar sonra 19.9.1995 tarihinde sanığın Şirketin Yönetim Kurulu üyeliğine seçildiği, bilahare sanığın şirkete % 2 oranında bir hisse ile ortak olduğu, 31.7.1999 tarihinde sigortalılığına son verildiği, 18.10.1999 tarihinde gerçekleştirilen Genel Kurul Toplantısında da yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığı, bundan altı ay kadar sonra Şirket vekili Av.Hayrünnisa D.... tarafından Şişli C.Başsavcılığına verilen 12.4.2000 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkında emniyeti suistimal suçu nedeniyle şikayette bulunulduğu dosyadaki kanıtlardan anlaşılmaktadır.

Katılan şirket vekili bu dilekçesinde; sanık Hagop H....'ın 15 yıla yakın süreyle şirketin muhasebe sorumlusu olduğunu, şirketin vergi, prim benzeri kamu borçlarını düzenli ödediğini, ancak 1999 yılı sonunda B...... Sigorta Müdürlüğünün Şirkete haciz uyguladığını, durum vergi dairesinden araştırılınca ödenmemiş vergilerle karşılaşıldığını, vergi bedellerinin ödenmesi için gerekli paranın düzenli olarak muhasebeciye verilmesine karşın, iki senedir bu vergilerin ödenmediğinin öğrenildiğini, muhasebeci ile görüşüldüğünde, başka bir müşterisine ait paraları kaybettiğini, onları ödemek için vergi ödemelerini geciktirdiğini, borcunu en kısa zamanda ödeyeceğini söylediğini, sanığın şirkete ait vergi bedellerinin dışında şirket ortaklarının kişisel vergilerini de yatırmayarak onları da zarara uğrattığını, sadece şirkete ait ödenmemiş vergilerin ceza ve faizlerinin dilekçe tarihi itibariyle 30.000.000.000 lirayı aştığını belirterek sanığın cezalandırılmasını istemiştir.

Anılan Şirketin Yönetim Kurulu Başkanı Ali R... TatlıS.... şikayetçi sıfatıyla kollukta verdiği ifadede; sanık Hagop 22 yıllık dostum olup, 14 yıldır muhasebecimizdir. Dostluğumuz ve güvenimiz nedeniyle kendisini küçük bir hisseyle ortaklığa aldık, sonradan B...... Sigorta Müdürlüğünün şirkete hacze gelmesi üzerine çalışanlarımızın sigorta primlerinin ödenmemesinden dolayı sigortaya borcumuz olduğunu öğrendim, şirketin tüm ödemelerini muhasebecimiz kanalıyla ve zamanında yaparız, bu güne kadar da herhangi bir ceza almış değiliz, bu durum başımıza gelince önce sanığı çağırıp bilgi istedim, başlangıçta inkar etti, ancak ilişkide olduğumuz diğer kurum ve vergi dairelerinden ödenmeyen diğer borçlarımızı da öğrendim, bunun üzerine sanık, 1995 yılında diğer mükelleflerinin parasını çaldırdığını, onları ödemek için bu paraları oraya yönelttiğini, ancak gelen faizler nedeniyle meblağın çok yükseldiğini, durumu bildiğini, bu borcu ödeyeceğini beyan etti ise de bu güne kadar ödeme yapmadı, dosyaya ibraz ettiğimiz borç dökümlerinden de görüleceği üzere, zararımız ana para ve faizlerle birlikte 32 milyar lirayı geçmektedir. Ödenecek paraların ne zaman ve nereye ödeneceğini kendisi bildiği için, gelip para istediğinde nereye ödeme yaptığını sormayacak kadar güvendik, hatta ben işyerinde bulunmadığım zamanlar ödeme yapılacak olduğunda, sanık ne zaman para istediyse, dükkanımızın satış elemanı Tuncer T...... kendisine parayı vermiştir. Yılların getirdiği bir güven ile çalıştığımızdan dolayı, ödenecek parayı sanığa verdiğimizde kendisinden herhangi bir belge almayız, sistem yıllardır bu şekilde yürümüştür, sanıktan şikayetçiyim demiş, duruşmada katılan sıfatı ile verdiği ifadede; şirketin muhasebe sorumlusu olarak çalışan sanığa şirketin vergi borçlarını yatırması için fasılalarla, yaklaşık 16 milyar civarında bir para verildiğini, ancak sanığın bu paraları yatırmadığını belirtmiş,

Müdahil şirket vekili de duruşmadaki açıklamasında; sanığın şirketin diğer ortaklarının emlak vergileri, bağkur primleri ve vergi dairelerine olan borçları için aldığı paraları da yatırmadığını, sanığın bu şekilde alıp da ilgili yere yatırmadığı tüm paraların toplamının 30 milyarı bulduğunu ifade etmiştir.

Sanık Hagop H.... kolluk ifadesinde; suçlamaların doğru olmadığını, asıl problemin şirket yetkilisi ve ortağı olmasından dolayı şirket bünyesinden kaynaklanan maddi sorunlar olduğunu belirtmiş, duruşmada ise; şirketin verdiği paraları zimmetine geçirmediğini, ne miktar verilmişse götürüp ilgili yerlere yatırdığını savunmuştur.

Katılan tanıklarından Seda H..... K...... kollukta ve duruşmada benzer biçimde; sekreter olarak çalıştığı şirkette muhasebeci olan sanığa çok güven duyulduğunu, geniş yetkilere sahip olduğunu, şirketin borçlarını ödemesi için istediği zaman istediği miktar paranın kendisine verildiğini, ancak paraların hangi tarihte verildiğini bilmediğini,