muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26991, Karar No: 2018/22678, Tarih: 10.12.2018

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında tazminat ve alacakların belirlenmesine esas ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinin tarafları, asgari ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı net 1.400,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, İstanbul Ticaret Odası emsal ücret araştırma yazısına itibar edilerek davacının aylık net 1.100,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

Davalı işyerinde overlokçu olarak çalışan davacı 6 yılı aşkın kıdeme sahiptir.

Davacı tanıkları ayrıntılı beyanlarında davacının aylık net 1.400,00 TL ücret aldığını doğrulamışlar ve ücretin bir kısmının bankaya yattığını, kalanının ise elden ödendiğini ifade etmişlerdir.

Yargılama sırasında yapılan emsal ücret araştırması neticesinde Deri İş Sendikası 2009 yılı itibariyle deri sektöründe overlokçu olarak çalışan bir işçi için aylık net 2.000,00 TL emsal ücret bildirmiştir.

Neticede, dosyada dinlenen tanık beyanları, davacının yaptığı iş ve kıdemi de gözetildiğinde, talep gibi aylık net 1.400,00 TL ücretle çalıştığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Yargılama sırasında yapılan emsal ücret araştırması neticesinde Deri İş Sendikası 2009 yılı itibariyle deri sektöründe overlokçu olarak çalışan bir işçi için aylık net 2.000,00 TL emsal ücret bildirmiştir.

Neticede, dosyada dinlenen tanık beyanları, davacının yaptığı iş ve kıdemi de gözetildiğinde, talep gibi aylık net 1.400,00 TL ücretle çalıştığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, tüm çalışma dönemi boyunca haftanın 5 günü 08.00-18.30 saatleri arası, cumartesi günleri ise 08.00-13.00 saatleri arası çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı ise davacının haftanın 5 günü 08.00-18.00 saatleri arası çalışarak günlük 1 saat yemek molasi ile iki kez 15 er dakikalık çay molası verdiğini, cumartesi günleri ise öğlene kadar çalıştığını savunmuştur.

Bilirkişi tarafından davacının mayıs ve aralık aylarında haftanın 5 günü 08.30-18.30 saatleri arası, cumartesi günleri ise 08.30-13.00 saatleri arası çalıştığı; diğer aylarda ise haftanın 5 günü 08.30-22.00 saatleri arası, cumartesi günleri ise 08.30-14.00 saatleri arası çalıştığı belirlemesi yapılıp buna göre fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır.

Davacının talebi haftanın 5 günü 08.00-18.30 saatleri arası, cumartesi günleri ise 08.00-13.00 saatleri arası olduğu halde, HMK’nın 25. maddesine aykırı şekilde maddi vaka ile bağlılık ilkesi aşılarak mayıs ve aralık ayları dışındaki aylar yönünden haftanın 5 günü 08.30-22.00 saatleri arası, cumartesi günleri ise 08.30-14.00 saatleri arası çalıştığının kabulüyle fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14440, Karar No: 2023/1355, Tarih: 14.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14440 E.  ,  2023/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/183 E., 2021/860 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/183 Esas, 2021/860 Karar sayılı kararının, katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu kararın; hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanığa tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, sanık müdafiinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kanalıyla 06.03.2021 tarihinde gönderdiği vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde vekillikten çekilme dilekçesi ile gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14062, Karar No: 2017/1974, Tarih: 10.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14062 E.  ,  2017/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2014 tarih ve 2011/172-2014/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı ... Kimyasal Ürünler San.ve Tic.A.Ş. arasında 2009 yılında ticari ilişki başladığını ve "..." ve "..." markalı akrilik esaslı malzemelerin işlenerek monte edilmesi amacıyla işbirliği yapıldığını, daha sonra diğer davalı ... International S.A. ile "quality network sözleşmesi” imzalandığını, ancak davalı ... International S.A.’nin bu sözleşmeyi tek taraflı olarak haksız şekilde feshettiğini, ayrıca markaları kullanmaya devam etmemesi konusunda müvekkiline ihtarda bulunduğunu, oysa müvekkili tarafından halihazırda satın alınmış olan “...” ve “...” markalı ürünlerin bulunduğunu, müvekkili tarafından 556 sayılı KHK’nın 13. maddesi gereğince satın alınmış bu malların kullanımı için KHK’nın 74. maddesi uyarınca davalılara bildirim yapıldığını ileri sürerek bu ürünlerin satışının yapılmasının ve bu ürünlerin satılabilmesi için internet sitesinde "..." ve "..." markalarının kullanılmasının 556 sayılı KHK’nın 12. maddesi uyarınca dürüst kullanım teşkil ettiğinin ve marka hakkına tecavüz oluşturmadığının KHK’nın 74. maddesi uyarınca tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Kimyasal Ürünler San. ve Tic. A.Ş. vekili; müvekkilinin davacı ile herhangi bir sözleşmesel ilişkisinin bulunmadığını ve dava konusu markalar üzerinde de mülkiyet hakkına sahip olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK’nın 74. maddesi uyarınca menfaati olan herkesin marka sahibine karşı dava açarak fiillerinin marka hakkına tecavüz teşkil etmediğine karar verilmesini talep edebileceği, ancak bu davanın marka sahibi aleyhine açılması gerektiği, dava konusu markaların “... Company” adına tescilli olduğu, bu durumda davalıların pasif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK’nın 74. maddesi uyarınca menfaati olan herkesin marka sahibine karşı dava açarak fiillerinin marka hakkına tecavüz teşkil etmediğine karar verilmesini talep edebileceği, ancak bu davanın marka sahibi aleyhine açılması gerektiği, dava konusu markaların “... Company” adına tescilli olduğu, bu durumda davalıların pasif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 556 sayılı KHK'nın 74. maddesi uyarınca açılan marka hakkına tecavüz oluşturmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu markaların ...Company adına tescilli olduğu, davalıların davada pasif husumetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dava konusu markaların ...Company adına tescilli olmasına rağmen bu markaların kullanımı için davacı ile davalı ... İnternational S.A. arasında sözleşme imzalandığı, yine sözleşme ile verilen kullanım hakkının sona erdiğine dair ihtarnamenin de davalı ... İnternational S.A. tarafından düzenlendiği ve işbu davada bu sebeple davalı olarak ... İnternational S.A.’nın gösterildiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili tarafından verilen 11.09.2012 tarihli dilekçe ile dava dilekçesi ve eklerinin ...Company adlı şirkete tebliği ile taraf teşkilinin sağlanması talep edilmiş, mahkemece, dava dilekçesi ve ekleri ...Company adlı şirkete tebliğ edilmiştir. ...Company ise vekilleri aracılığıyla davaya cevap vermiş ve davayı takip etmiştir.

HMK’nın 124. maddesinde maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edileceği ya da dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebileceği düzenlenmiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının ... İnternational S.A. adlı şirketi davalı olarak göstermesinin maddi bir hatadan kaynaklandığı kabul edilerek, 6100 sayılı HMK'nın 124/3. maddesi uyarınca davalının dava konusu markaların tescilli sahibi olan ...Company olarak değiştirilmesi ve ...Company adlı şirkete dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edildiğinden taraf teşkilinin sağlandığı gözetilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5813, Karar No: 2013/4860, Tarih: 15.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5813 E.  ,  2013/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 04.01.1997-4/10/2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında

zorunlu sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4/l-b bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7. maddesi gereğince mülga 1479 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, söz konusu mevzuat hükümlerine göre yapılan inceleme sonucunda; davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 26. maddesi ile, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğu, aksi durumda, Kurumca re'sen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Buna karşın, 1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, "Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler" başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış, ancak, sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.04.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK'nin Geçici ı. maddesi hükmünde ise; "Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalı1arın sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.04.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir." denilmekte olup, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

Bu konuda benzer düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde; "Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişicin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir." hükmünü içermekte olup, söz konusu düzenleme Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 7/9/2001 tarihinde 04.01.1995 tarihli vergi kaydına istinaden 04.10.2000 tarihi itibarıyla tescil edildiği, 04.01.1995-11.12.2007 tarihleri arasında vergi kaydı, 04.01.1995-11.12.2007 tarihleri arasında oda kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. madde hükmünde belirtilen sürede müracaatının olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş olup, davacının sigortalılık tesciline ilişkin giriş bildirgesinin 2001 yılında tanzim edilerek kuruma ibraz edilmiş olması karşısında geçici 18. madde hükmünün Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmasına göre; somut olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddeleri çerçevesinde ve yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacının, ihtilaf konusu dönemde zorunlu sigortalılık şartlarını taşıyıp taşımadığı irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4623, Karar No: 2018/14856, Tarih: 18.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4623 E.  ,  2018/14856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve nafakaların miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadın yararına hükmolunan nafakalar ve çocuk yararına hükmolunan nafakaların miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.12.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av.

geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadıın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye bırakılan ortak çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Kabule göre de; mahkemece velayeti anneye bırakılan 2010 doğumlu ortak çocuk ... yararına hükmolunan iştirak nafakasının velayeten davacı-karşı davalı kadına verilmesi gerekirken, müşterek çocuğun okul ihtiyaçları için davalı-karşı davacı erkeğin doğrudan okul idaresine yatırılmasına, çocuğun özel okulda okumaması ve devlet okuluna geçmesi halinde bu nafakanın davacı-karşı davalıya ödenmesine şeklinde hüküm kurulması Türk Medeni Kanunu’nun 181/2. maddesine açıkça aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin, ...'den alınarak ...'ya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/10913, Karar No: 2022/16086, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10913 E.  ,  2022/16086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 10.02.2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu araç hasarı nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 11.12.2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 15.09.2014 tarihinde müvekkilinin ... plakalı aracı ile Ergani-İncehıdır yolunda seyir halindeyken belediye ekiplerince yola dökülen hazır asfalta çarpması sonucunda aracında hasar meydana geldiğini, kaza mahallinde hiçbir uyarıcı levhanın olmadığını, kazanın meydana gelmiş olduğu yerin Diyarbakır Büyükşehir Belediyesinin çalışma alanı olduğunu, yol yapımında davalı belediyelerin birlikte çalışmalarını devam ettirdiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini, aracın Ergani ilçe merkezine çekilmesi için çekici çağrıldığını, kaza nedeniyle araçta değer kaybı meydana geldiğini belirterek oluşan maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesi kararı ile Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun Büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görev ve sorumlulukları başlıklı 7. Maddesinin 1.fıkrasının (g) bendinde “Büyükşehir belediyesinin yetki alanındaki mahalleleri ilçe merkezine bağlayan yollar, meydan, bulvar, cadde ve ana yolları yapmak, yaptırmak, bakım ve onarımı ile bu yolların temizliği ve karla mücadele çalışmalarını yürütmek; kentsel tasarım projelerine uygun olarak bu yerlere cephesi bulunan yapılara ilişkin yükümlülükler koymak; ilân ve reklam asılacak yerleri ve bunların şekil ve ebadını belirlemek; meydan, bulvar, cadde, yol ve sokak ad ve numaraları ile bunlar üzerindeki binalara numara verilmesi işlerini gerçekleştirmek.” şeklin de düzenleme bulunmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde, davalılardan Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi tarafından kazanın meydana geldiği yerde yol yapım çalışmasının Ergani Belediyesi tarafından yapıldığı, yol yapımında kullanılan malzemenin Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi tarafından temin edildiği, ancak Ergani Belediyesinin işçileri ve araçları ile kaza mahalline taşındığının savunulduğu, hükme esas alınan kusur raporunda davalı belediyelerin yol yapımında ortak çalıştıklarının kabulü ile davalıların tam kusurlu olduklarının mütalaa edildiği, kazanın meydana geldiği yerin hangi belediyenin sorumluluğunda olduğu ve yol yapımını hangi belediyenin üstlendiği hususlarında yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece, davalı belediyelerin sorumluluk alanlarını belirlemek suretiyle kazanın meydana geldiği yerin hangi belediyenin sorumluluğunda olduğu ve yol yapımını hangi belediyenin üstlendiği hususlarının araştırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.