muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11791, Karar No: 2024/6700, Tarih: 17.10.2024

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesindeki; "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık ... aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/798 Esas, 2021/908 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... ile müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Olası Kastla Nitelikli Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklandığı üzere katılan Kurum lehine, sanık ... aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/798 Esas, 2021/908 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-h maddesi uyarınca hüküm fıkrasına “Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmasız karar verilmesi dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan (2021 yılı) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 8.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanık ...'den tahsili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına verilmesine,” şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15567, Karar No: 2010/252, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15567 E.  ,  2010/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4730, Karar No: 2014/11745, Tarih: 11.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4730 E.  ,  2014/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 26. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/403-2013/171

Taraflar arasında görülen sebepsiz zenginleşme davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık, harici gayrimenkul satım sözleşmesi nedeniyle açılan sebebsiz zenginleşme davası niteliğindedir .

Davalı S. Ö. vekili cevap dilekçesinde; davanın hukuki dayanaktan yoksun haksız ve yersiz olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir .

Dava dilekçesinde; davalı olarak gösterilen Ş.. A..'ın tebligata yarar adresi gösterilmemiş, P., S. olarak bildirilen adresin tebligata elverişli nitelikte bir adres olmaması nedeniyle bu yere çıkarılan tebligat adres yetersizliğinden iade edilmiş; bunun üzerine yerel mahkemenin 11/10/2013 tarihli kararı ile HMK.'nun 119(1)/b maddesi uyarınca davalı Ş.. A..'ın tebliğe yarar adresinin davacı vekilince bildirilmesi için HMK.'nun 119(2) maddesi ihtarlı kararı davacı vekiline 07/11/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davacı vekili, HMK.'nun 119(2) maddesine aykırı olarak yasal bir haftalık kesin süre içinde davalı Ş.. A..'ın adresini bildirir dilekçesini dosyaya sunmamış, 12/11/2013 tarihinde sunduğu dilekçede 2 hafta ek süre verilmesini talep etmiştir. Yerel mahkemece; 12/11/2013 tarihli kararla ek süre isteminin reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, davanın HMK.'nun 119(1)/b ve 119(2) maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Uyuşmazlık, harici gayrimenkul satım sözleşmesi nedeniyle açılan sebebsiz zenginleşme davası niteliğinde olup; davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı yoktur.

HMK md.119 maddesi :

(1) Dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Mahkemenin adı.

b) Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri.

c) Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

(2) Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır." yasal ifadesini içermektedir .

Her ne kadar, yerel mahkemece; davalılardan Ş.. A..'ın tebligat adresi dosyaya sunulmadığından, davalılar Ş.. A.. ve S.. Ö..'e yönelik açılan davanın açılmamış sayılmasına hükmolunmuşsada; davalılar Ş.. A.. ve S.. Ö.. arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığı gözetildiğinde verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Bu itibarla Yerel mahkemece, adresi belli olmayan davalı Ş.. A.. yönünden davanın ayrılması ve açılmamış sayılması kararı verilmesi; adresi belli diğer davalı S.. Ö.. yönünden davanın devamı gerekirken; aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunmayan davalıların her ikisi yönünden verilen açılmamış sayılma kararı isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/292, Karar No: 2001/290, Tarih: 28.03.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/14-292 E., 2001/290 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/14-292 E., 2001/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "elatmanın önlenmesi ve kal" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 15.12.1999 gün ve 1998/786 E. 1999/788 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 17.4.2000 gün ve 2000/2489 E. 2000/2594 K. sayılı ilamiyle;

(....Davacı, taşınmazında biriken yağmur sularının akması için yaptığı büzün davalı tarafından kapatıldığını, bu durumda taşınmazında su biriktiğini ve zarar gördüğünü belirterek müdahalenin menine ve eski hale iadeye karar verilmesini istemiş davalı davacının sadece yağmur sularını değil, kullandığı tüm pis suları buradan akıttığını ve taşınmazın zarar gördüğünü savunmuştur. Mahkeme Medeni Kanunun 666 maddesine göre davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı yan temyize getirmiştir.

Medeni Kanunun 666/1 maddesi "Bir gayrimenkulün sahibi üst taraftaki taşınmazdan kendi kendine akan suları hususiyle kar, yağmur ve tutulmamış kaynak sularını kendi mülküne kabule mecburdur.Komşuların hiç biri diğerinin zararına bu cereyana mani olamaz" hükmünü içermektedir.

Somut olayda duruşmada dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının davalı taşınmazına akıttığı sadece yağmur suları olmayıp tüm işlerde kullanılan pis sulardır. Ve bahçe olarak kullanılan davalı taşınmazının bundan zarar gördüğü savunulmuştur. Yine dosyada mevcut olan ve hükme esas alınan Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/183 değişik iş sayılı tesbit dosyasında da bilirkişi davalı taşınmazının ne şekilde zarar görmeyeceğini belirlemiştir. Davalı Medeni Kanunun 666/1 maddesine göre, kendi kendine akan suları taşınmazına kabul etmek durumundadır. Ancak savunmada belirtilen ve tanık beyanları ile doğrulanan yağmur suyu dışındaki atık sular kendi kendine akan su olarak kabul edilemiyeceğinden davalı da bu suları taşınmazına kabul etmek zorunda değildir. Bütün bu hususlar gözetilmeden, savunma yeterince araştırılmadan ve sorunun çözüm şeklini gösteren tesbit dosyasındaki bilirkişi raporu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.3.2001 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11954, Karar No: 2016/4232, Tarih: 22.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11954 E.  ,  2016/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun yakalandığında müşteki ...'un telefonunu sattığı şahsı göstererek, sim kartsız olarak telefonun soruşturma aşamasında iadesi sağladığının anlaşılması karşısında; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26/03/2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, öncelikle sanığın üçünçü kişi konumundaki cep telefonunu 40 TL karşılığında sattığı Ali Ahmet Akbaş'ın zararlarını karşılayıp karşılamadığı belirlendikten sonra, zararın karşılandığı tespit edilirse müştekinin kısmi iadeye rızasının olup olmadığı da sorularak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müşteki ...'un 08/03/2009 günü okuldaki soyunma odasından cep telefonu çalındıktan sonra suça sürüklenen çocuk bu müştekiden cep telefonunu aldığını, ayrıca çeşitli tarihlerde de cep telefonları çaldığını beyan etmesi üzerine, okulda telefonu çalınan mağdurlar ... ve ... 09/03/2010 tarihinde alınan ifadelerinde; yaklaşık üç ay önce sınıftaki sıralarının altından cep telefonlarının çalındığını beyan etmiş olmaları karşısında; yaklaşık üç ay öncesi tarihinde suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında 12-15 yaş grubunda olma ihtimali bulunduğu mağdurlara telefonlarının 08/03/2010 tarihinden ne kadar süre önce çalındığı net olarak sorulduktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuğun 27/12/2010 tarihli duruşmadaki savunmasında müştekiler ... ve ...'ın zararlarını 30/11/2010 tarihli duruşmadan sonra giderdiğini beyan etmiş olması karşısında; mağdurların tekrardan duruşmaya celbi ile zararlarının giderilip giderilmediğinin sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Denetlemeye olanak verecek şekilde suça sürüklenen çocuğun her bir mağdura karşı gerçekleştirdiği hırsızlık suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2754, Karar No: 2023/3046, Tarih: 04.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2754 E.  ,  2023/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Borçlu aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının takdir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK’na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK’na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 08.02.2023 tarih ve 2022/1737 E. - 2023/332 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 08.02.2023 tarih ve 2022/1737 E. - 2023/332 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bozüyük İcra Hukuk Mahkemesinin 25.02.2022 tarih ve 2021/81 E. - 2022/19 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “%10'u olan 30.300,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.