muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3539, Karar No: 2014/34061, Tarih: 24.11.2014

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Peynir üretimi yapan mandıra işletmesinin sahibi ve müdürü olan sanığın, üretim sırasında oluşan, kimyasal ve asitik özellikleri sebebiyle çevreye zarar verici etkisi bulunduğu bilirkişi raporu ile anlaşılan peynir altı suyu tabir edilen endüstriyel atıksuyu ve işletmenin kanalizasyon atıklarını, arıtma yükümlülüğüne uymadan bahçedeki fosseptik çukurunda topladığı, çukurda biriken arıtılmamış endüstriyel atık suları, çukurdan yaklaşık 30 metre ileride bulunan Korkuteli Barajını besleyen içme ve kullanma suyu niteliğindeki dereye (alıcı ortama), boru vasıtası ile doğrudan deşarj etmek suretiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20/n, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranarak çevreyi kasten kirlettiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.11. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14447, Karar No: 2007/14784, Tarih: 16.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14447 E.  ,  2007/14784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29381, Karar No: 2018/2634, Tarih: 16.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/29381 E.  ,  2018/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, “www.sahibinden.com” isimli internet sitesine satılık bilgisayar ilanları verdiği, bu ilanları gören katılanın yaptığı telefon görüşmesi sonucunda anlaşmaya varmaları üzerine toplamda 1.901 TL‘yi sanık ...’un banka hesabına havale ettiği, sanıkların birlikte parayı çekmesine rağmen, göndermeyi vaad ettikleri bilgisayarı göndermeyerek, fikir ve eylem birliği içerisinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

1-Sanık ...’nın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de, ATM güvenlik kamera kaydı ve 10.3.2012 tarihli CD izleme tutanağı, banka yazısı, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; eylemlerin TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-son maddesine göre adli para cezası tayin edilirken, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç, gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında menfaat miktarının 1.901 TL olması gözardı edilip 180 günden başlatılarak, TCK’nın 62/1 ve 52/2 uygulandıktan sonra neticeden 3.000 TL olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’nın uyuşmazlığın hukuki nitelik arz ettiği ve hükmün kanuna aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ...’un nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’nın uyuşmazlığın hukuki nitelik arz ettiği ve hükmün kanuna aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ...’un nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın savunmalarında, diğer sanık ... ile internet ortamında tanıştıklarını, kendisini stajyer pilot olarak tanıtıp, isminin de Atlas Anbea Güven olduğunu söylediği, bir süre arkadaşlıklarının devam ettiğini, sanık ...’nın bankalarda şahsi hesabının olmaması nedeniyle, hesap numarası istemesi nedeniyle hesap bilgilerini verdiğini, katılan tarafından hesaba yatırılan parayı sanık ... ile birlikte çektiklerini, atılı suçu işlemediğini belirtmesi, sanık ...’nın internet ortamında farklı isim ve ünvanlar kullanarak tanışıp, arkadaşlık kurduğu bayanlardan bir şekilde aldığı banka hesap numaralarına para gönderilmesini sağlayarak haksız menfaat elde ettiği bir çok dosyasının bulunması, sanık ...’un parayı sanık ... ile birlikte çektiğine ilişkin kamera kayıtlarının bulunması, sanık ...’un olayın akabinde banka kartlarını iptal ederek sanık ... hakkında şikayetçi olması ve dosya kapsamına göre sanık ...’un diğer sanık ...’nın eylemlerine iştirak ettiğine dair savunmasının aksine nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delilin de elde edilememesi karşında, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün tesisi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158/1-son maddesine göre adli para cezası tayin edilirken, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç, gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında menfaat miktarının 1.901 TL olması gözardı edilip 180 günden başlatılarak, TCK’nın 62/1 ve 52/2 uygulandıktan sonra neticeden 3.000 TL olarak eksik adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2744, Karar No: 2010/3035, Tarih: 02.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/2744 E.  ,  2010/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltmak

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Her iki suçtan da hüküm kurulurken yasal ve yeterli hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve takdire de dayanılmadan takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında kavgada korkutmak için silah boşaltma suçundan hüküm kurulurken, sanık müdafiinin 22.4.2003 tarihli celsede hükmolunacak cezanın paraya çevrilmesi talebi konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 2.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24491, Karar No: 2016/2808, Tarih: 30.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24491 E.  ,  2016/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ...isimli internet sitesinden ... marka araç için satılık ilanı verdiği, internetten ilanı gören katılanın ilandaki telefonu arayarak sanıkla irtibata geçtiği ve aracın satımı konusunda anlaştıkları, sanığın kapora istemesi nedeniyle katılanın sanığın bildirdiği posta çeki hesabına 500,00 TL havale gönderdiği, daha sonra irtibat numarasını defalarca aramasına rağmen sanığa ulaşamadığı şeklindeki olayda;

Bilişim sistemlerinin aynı anda birçok kişiye ulaşmasındaki çabukluk ve sağladığı kolaylığa dayanarak "www.arabam.com" adlı internet sitesinde araba satışı için ilan vererek menfaat temin eden sanığın eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.04.2013 gün ve 15-1293/111 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada aşağıdaki eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş; açıklanan gerekçeyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi hükmü karşısında, adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiği halde, gün olarak belirlenen adli para cezasının hemen paraya çevrilerek, aynı kanunun 62. maddesi gereğince takdiri indirimin bu miktar üzerinden uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/03/2016 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy:

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık sanığın eyleminin bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu mu, yoksa basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğu noktasında toplanmaktadır.

Karşı Oy:

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık sanığın eyleminin bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu mu, yoksa basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğu noktasında toplanmaktadır.

Sanığın “...” isimli internet sitesinden ... marka aracın satılık ilanını verdiği, bu ilanı gören katılanın ilandaki telefonu arayarak sanıkla irtibata geçtiği ve aracın satış fiyatı üzerinde anlaştıkları, sanığın kapora istemesi üzerine katılanın sanığın bildirdiği posta çeki hesabına 500 TL. havale gönderdiği, daha sonra irtibat numarasını defalarca aramasına rağmen sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın hileli hareketlerle kendisine haksız menfaat sağladığı sabittir.

TCK'nun 6/1-g madde ve fıkrasında basın ve yayın yolu deyiminden her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim araçlarıyla yapılan yayınların anlaşılacağı belirtilmektedir.

Doktrinde TCK'nun 6. maddesinde tanımı yapılan basın ve yayının kapsam itibariyle 5187 Sayılı Basın Kanununun uygulama alanını da aşar şekilde geniş olduğu ve bu tanımın içine kitle iletişim aracı olarak internetin de girdiği belirtilmiştir. (Yaşar- Gökcan- Artuç,Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2010, Cilt 1., s. 116. )

Yargıtay uygulamalarında da internetten gönderilen ileti veya bilgilerin çoğul kişilerin öğrenmesine, yani kitlelerin ulaşımına imkan sağlanması halinde eylemin basın ve yayın yoluyla işlendiği kabul edilmiştir. (Yargıtay 12.CD.nin 31.03.2014 gün 2013/15248 E., 2014/7892 K.,14.CD.nin 14.12.2012 gün ve ve 2011/5081 E., 2012/13057 K.,18. CD.nin 01.10.2015 gün 2015/24205 E., 6363 K. sayılı ilamları)

Gerek doktrin, gerekse Yargıtay uygulamalarında çoğul kişilere ulaşımda kullanılan

internetin basın ve yayın aracı olduğu konusunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bilişim sisteminden ne anlaşılması gerektiğine dair TCK'nun 6. maddesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, TCK'nun 243. madde gerekçesinde bilişim sistemi; “verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tabi tutma olanağını veren manyetik sistem” olarak tanımlanmıştır.

Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılmasından maksat, verileri otomatik olarak işleme tabi tutan manyetik sistemlerden araç olarak yararlanmak suretiyle kişi veya kişilerin aldatılması ve bu yolla haksız bir kazanç sağlanmasıdır.(Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2013, s. 642)

Yani eylemin TCK.nun 158/1-f madde kapsamında kalması için bilişim sisteminin hile unsurunun icrasında araç olarak kullanılması zorunludur. Böyle bir durumda faille mağdur arasında doğrudan bir irtibat sağlanmamakta, çoğunlukla mağdur faili görmeden, onu tanımadan ve onunla ikili iletişime girmeden sadece bilişim sisteminden yapılan hileli

Yani eylemin TCK.nun 158/1-f madde kapsamında kalması için bilişim sisteminin hile unsurunun icrasında araç olarak kullanılması zorunludur. Böyle bir durumda faille mağdur arasında doğrudan bir irtibat sağlanmamakta, çoğunlukla mağdur faili görmeden, onu tanımadan ve onunla ikili iletişime girmeden sadece bilişim sisteminden yapılan hileli

hareketlerle kandırılmaktadır. Bir bankaya ait internet sitesinin benzerini oluşturup, bu site aracılığı ile mağdurun şifre veya kişisel bilgilerinin ele geçirilmesinden sonra kullanılması ya da şifresi kırılmış mail hesaplarından bu hesap sahibinin dostu olan mağdura mail göndererek, haksız yarar sağlanması gibi eylemler buna örnek olarak gösterilebilir.

TCK'nun 158/1-g bendinin uygulanabilmesi için hileli hareketlerin bizzat basın ve yayın araçlarının kullanılarak gerçekleştirilmesi şart değildir. Basın ve yayın araçlarının hilenin desteklenmesinde kullanılması halinde de bu suç oluşacaktır.

Somut olayda kendisine ait olmayan veya satma niyetinde olmadığı bir aracın internet üzerinden satış ilanını veren sanık, bu amaçla kendisini arayan katılanla pazarlık yapıp aracın satış fiyatı üzerinde anlaşmış ve katılana 500 TL. kapora bedelini bildirdiği posta çeki hesabına göndermesini söylemiş; bu şekilde ikna olan katılandan kapora parası almak suretiyle haksız menfaat temin etmiştir. Burada hileli hareketler doğrudan doğruya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle gerçekleşmemiş; internetten verilen araç satış ilanı tek başına katılanın kapora parasını gönderme iradesini etkilememiştir. Katılanın bu iradesini etkileyen esaslı hareket, sanığın telefon görüşmesi sırasında katılanla aracın satış pazarlığını yapıp fiyat üzerinde anlaşması şeklinde gerçekleşen eylemleridir. Pazarlık sonucu aracı aldığına inanan katılan sanığın kendisine bildirdiği posta çeki hesabına 500 TL. kapora bedelini göndermiştir. İnternetten yapılan araç satış ilanı sadece mağdurlara ulaşma kolaylığı sağlamakta, bu haliyle faillerin başkaca hileli hareketleri olmaksızın haksız menfaati elde etmeleri sonucuna götürmemektedir.

Ayrıca basın ve yayın araçlarından olan gazete, dergi, radyo ve televizyonlar kendi mutad yayınları dışında internet ortamından da yayın yapmaktadırlar.

Mağdurun televizyondan yayın izlediği sırada yapılan ürün tanıtımı sonucu dolandırılması ile televizyon kanalının internetteki yayınını izlemesi sonucu aynı ürün tanıtımından dolayı dolandırılması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Mevcut uygulamaya göre birinci halde eylem 158/1-g, ikinci halde ise 158/1-f madde kapsamında kalacaktır. Suç vasfı mağdurun satış ilanını öğrenme şekline göre değil, failin eyleme yönelik icrai hareketlerine göre belirlenecektir. İşleniş biçimi ve sonuçları arasında bir fark bulunmayan bu eylemlerden, yaptırımları farklı iki ayrı hukuki sonuç çıkarılması kanunun düzenleniş amacına aykırı olacaktır.

Bu nedenlerle sanık ...'ın eyleminin TCK.nun 158/1-g maddesi kapsamında kaldığı ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/8576, Karar No: 2018/8818, Tarih: 02.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8576 E.  ,  2018/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5434 sayılı Kanun kapsamında dul aylığı almakta iken, 1479 sayılı Kanun hükümleri gereğince babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aldığı ölüm aylıklarının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali ile aylıklarının devam etmesine ve bu sebeple kuruma borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Mahkemece, kararında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının 5434 sayılı Yasa uyarınca sigortalı olan eşinin 24.09.1984 tarihinde vefat ettiği ve davacının eşinden ötürü ölüm aylığı aldığı, davacının 1479 sayılı Yasa uyarınca sigortalı olan babasının ise 20.04.1984 yılında vefat ettiği ve babasından dolayı da 01.09.2002 tarihi itibari ile yetim aylığı aldığı, Kurumca davacının eşinden aldığı aylık tutarının brüt asgari ücretten fazla olduğu gerekçesi ile davacının babasından aldığı aylığın kesildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının eşinin ölümü nedeniyle 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası uyarınca aldığı ölüm aylığı yanında, 1479 sayılı Yasaya tabi olan anne veya babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır.

01.10.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde "geçimini sağlayacak başka bir gelirleri olmamak kaydı ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmü yer almaktadır.

04.10.2000 tarihinde yürürlüğe giren 619 sayılı KHK ile 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesinde değişiklik yapılarak " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanacağı hükmüne yer verilmiştir. Aynı KHK ile 46/2 maddesi değiştirilerek, " Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir.” hükmü getirilmiş, söz konusu 04.10.2000 tarihli KHK Anayasa mahkemesinin 26.10.2000 gün ve 61/34 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.