muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4269, Karar No: 2011/15839, Tarih: 24.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4269 E.  ,  2011/15839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2009/83-2010/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait otelin yangın rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 16.01.2009 tarihinde meydana gelen yangın nedeniyle 508.796,50 TL hasar oluştuğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rizikonun poliçe süresinin bitiminden sonra meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, poliçenin 15.02.2008 tarihinde düzenlendiği ve primin de aynı tarihte yatırıldığı, buna göre poliçe bitim tarihinin de 15.02.2009 olması nedeniyle rizikonun poliçe süresinde meydana geldiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, inşaat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıya ait otel davalı ... tarafından yangın rizikolarını da kapsayacak şekilde inşaat sigorta sözleşmesi ile sigorta teminatı alınmış olup, uyuşmazlık poliçenin başlangıç ve bitiş süresinin ne olduğu, dolayısı ile rizikonun teminat kapsamında bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Sigorta sözleşmeleri BK'nun genel ilkeleri ışığında karşılıklı icap ve kabul ile kurulur. Sigorta poliçesi sadece bir ispat belgesidir. O halde uyuşmazlığın çözümünde sigorta sözleşmesinin vücut bulduğu tarih önemlidir.

Dosya içinde mevcut davaya konu sigorta poliçesi üzerinde başlangıç tarihi 01.01.2008, bitiş tarihi ise 31.12.2008 olarak kaydedilmiş olup, mahkemece poliçenin düzenleme tarihinin 15.02.2008 olduğu ve prim peşinatının da aynı tarihte ödendiği gerekçesiyle poliçe başlangıcının 15.02.2008, bitiş tarihinin ise 15.02.2009 tarihi olduğu, dolayısı ile 16.01.2009 tarihinde meydana gelen rizikonun poliçenin geçerli olduğu süre içinde meydana geldiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere, sigorta sözleşmeleri şekle bağlı sözleşmelerden olmaması nedeniyle poliçe düzenlenmesi akdin geçerlilik şartı değildir. Poliçenin düzenlenmesi, sadece tarafların hak ve yükümlülüklerini gösteren bir ispat aracı olması nedeniyle sözleşme tarafların icap ve kabulleriyle vücut bulur. Dolayısı ile poliçenin sonradan veya geçmişe dönük olarak tanzimi mümkündür.

Bu itibarla mahkemece, tacir olan davacının poliçenin bitiş tarihinin poliçe üzerinde kayıtlı tarih dışında bir tarih olduğu konusundaki iddiasını aynı nitelikte bir belge ile ispat edemediği gözetilerek, rizikonun poliçenin bitiş tarihinden sonra meydana geldiğinin, dolayısı ile teminat dışı olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/278, Karar No: 2022/4365, Tarih: 02.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/278 E.  ,  2022/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.01.2019 tarih ve 2018/86 E. - 2019/8 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.10.2020 tarih ve 2019/379 E. - 2020/780 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 2015-2016,2016-2017 yılları arasında kesin olarak, 2017-2018 yılları için ise anlaşılması halinde opsiyonel olarak öğrenci taşıma sözleşmesi akdedildiğini; ancak davaya konu sözleşmenin 2016 yılının Eylül ayında davalı şirket tarafından eylemli olarak feshedildiğini, oysa sözleşmenin 13. maddesi uyarınca işbu sözleşmenin tarafların birbirlerine yazılı muvafakat vermesi ile fesih edilebileceğini, bunun dışında hiçbir şekilde feshedilemeyeceğini, aksi halde fesheden ya da etmeye çalışan tarafın 100.000,00 TL tazminat ödemeyi peşinen kabul ettiğini, müvekkili şirketin diğer zararlarına ilişkin tazminat davası açma haklarını saklı tuttuklarını ileri sürerek, sözleşmenin, sözleşmeye aykırı bir şekilde feshedilmeye çalışıldığının tespiti ile sözleşmenin 13. maddesine aykırılıktan dolayı 100.000,00 TL.'lik ceza şarttan şimdilik 10.000 TL’nin, temerrüt tarihi olan 08.11.2016 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 08.09.2015 tarihli öğrenci taşıma sözleşmesi akdedildiğini, 2015-2016 eğitim ve öğretim döneminde sözleşmenin uygulandığı; 2016-2017 eğitim yılı için davacı tarafla taşıma ücretleri konusunda görüşmeler yapıldığı; ancak ücretlerin hangi oranda uygulanacağı hususunda mutabakat sağlanamadığı, 28.08.2007 tarihli Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği’nin 5. maddesinin d fıkrası gereğince davacı şirketin “Yetkili mercilerce belirlenen okul servis araçları fiyat tarifelerindeki ücrete uymakla” yükümlü olduğu halde bu tarifeden fazla ücret talep ederek yönetmeliğe aykırı davrandığını, müvekkili tarafından sözleşmenin fesh edilmediğini, davacının haksız ve hakkaniyete aykırı olarak cezai şart talep ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı vekilince, taraflar arasındaki sözleşmenin eylemli olarak feshedildiği bu nedenle davalının sözleşmede belirtilen tutar oranında cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu iddiasıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmakta ise de; 28.08.2007 tarihli Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği’nin, Okul Servis araçlarının kiralanması başlıklı 7. maddesinde yer alan ''Okul servis araçlarının kiralanması; her yıl okul-aile birliği yönetim kurulu başkanının başkanlığında, okul-aile birliği yönetim kurulunca belirlenecek bir temsilci, okul-aile birliği yönetim kurulunca çocuğu servisle taşınan veliler arasından tespit edilecek dört veli, okul koruma derneği yönetim kurulunca belirlenecek bir temsilci ile varsa okul eğitim vakfı yönetim kurulunca belirlenecek bir temsilcinin katılımlarıyla oluşturulacak komisyon tarafından yapılır.(2) Gerçek ve tüzel kişiler, birlikte taşıma hizmeti yapabilirler. Ancak, adlarına tescilli taşıtların koltuk sayısı, taşınacak toplam öğrenci sayısının (Değişik ibare:RG-6/8/2013-28730) üçte birinden az olamaz. Bu husus kiralanma aşamasında Komisyon tarafından dikkate alınır. (3) Öğrenci velileri istemeleri halinde, çocuklarını herhangi bir okul servis aracı işleteni ile anlaşarak da taşıtabilirler. (Ek cümle:RG-6/8/2013-28730) Bu hakkın kullanılması halinde; ilgililerine/yararlananlara kamu hizmetinin sunulmasında ve okul alanının kullandırılmasında farklı muamelede bulunulamaz.'' hükmü nazara alındığında, servis hizmeti alınmasına dair sözleşme yapma yetkisinin oluşturulacak komisyona ait olduğu, buna göre davacı şirket ile davalı şirket arasında imzalanan servis hizmeti verilmesine dair sözleşmenin geçerli nitelikte bir sözleşme olmadığı, sözleşmenin geçerli olmaması dikkate alındığında da, geçerli olmayan sözleşmeye dayanılarak cezai şart talep edilemeyeceğinin anlaşıldığı, bir an için anılan yönetmelik hükümlerine rağmen taraflarca yapılan sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilse dahi, davacının temel iddiasının sözleşmenin eylemli olarak feshedildiği hususuna ilişkin olduğu, bu iddiasına delil olmak üzere davacı tarafından dosya içerisine bir takım fotoğraflar sunulmuş ise de, mevcut delillerin bu iddiayı ispatlamaya yeterli olmadığı, anılan yönetmelik hükmünde açıkça ifade edildiği üzere, öğrenci velilerinin istemeleri halinde, çocuklarını herhangi bir okul servis aracı işleteni ile anlaşarak da taşıtabilecekleri hususu dikkate alındığında, davacı tarafından sunulan fotoğraflarda görülen, davalıya ait okul bahçesinde yer alan dava dışı kişi ve/veya şirketlere ait servis araçlarının davacının sözleşmeyi feshettiğine dair delil olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu sözleşmenin cezai şartın düzenlendiği 13. maddesinin incelenmesi gerektiği, anılan hükme göre, işbu sözleşme tarafların birbirlerine yazılı muvafakatname vermesi ile feshedilebilir. Bunun dışında hiçbir şekilde fesih edilemez. Fesheden veya feshetmeye çalışan taraf, diğerine 100.000 TL tazminat ödemeyi peşinen kabul eder. Taraflar işbu sözleşme metnini basiretli tacire yakışır şekilde, gerekli hukuki incelemeleri yaparak ve anlayarak imzalamışlardır. Anılan madde metnine göre taraflar arasındaki sözleşme, ancak ve sadece, her iki tarafın da yazılı muvafakati alınmak sureti ile fesih edilebileceği, dolayısıyla somut uyuşmazlıkta bir tarafın haklı veya haksız fesih talebi, diğer tarafça kabul edilmediği sürece, sözleşmenin fesih edilemeyeceği, bu hükmün sözleşme özgürlüğü ilkesine uygun olduğunun söylenemeyeceği, zira sözleşme özgürlüğü kavramının, sözleşme yapma özgürlüğü kadar, sözleşme yapmama veya sözleşmeden dönme özgürlüğünü de içerdiğinin tartışmasız olduğu, Özel Hukukun temel ilkelerinden olan irade özgürlüğünün sözleşme hukuku alanındaki görünümü olan sözleşme özgürlüğüne, 6098 sayılı Kanun'un 26. maddesinde de yer verildiği, anılan maddeye göre tarafların bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilmesi olarak tanımlanan sözleşme özgürlüğü, kişinin sözleşme yapacağı kişiyi seçme özgürlüğü yanında, sözleşme yapmama özgürlüğünü de kapsadığı, somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki sözleşmenin cezai şartı düzenleyen 13. maddesi, sözleşme özgürlüğü ilkesine aykırı bulunduğundan geçersiz olup, bu maddeye dayanarak cezai şart talep eden davacının talebinin de reddi gerekeceği, zira ceza koşulunun, tarafların irade özerkliği ve sözleşme özgürlüğü ilkelerine dayandığı, bu ilkeler içinde tarafların cezanın miktarını serbestçe belirleyebilecekleri, aşırı cezanın indirilmesinin de istenebileceği, ancak indirim yapılabilmesi için her şeyden önce aşırı da olsa geçerli bir ceza koşulu anlaşmasının mevcut olması gerektiği, ceza koşulu bizzat veya asıl borç nedeniyle geçerli değilse, indirim yapılmasına gerek bulunmadığı(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuk Genel Hükümler, 24. Baskı, s:1331.), diğer bir deyişle ceza koşulunun asıl sözleşmenin yanında, bizzat da geçerli olması gerektiği, bu durumda mahkemece, davanın açıklanan gerekçeler ile reddi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle HMK’nın 353/1-b-1. maddesi gereğince, davacı vekilinin ileri sürdüğü diğer istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10285, Karar No: 2012/6725, Tarih: 05.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10285 E.  ,  2012/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanık ifadelerinin yer aldığı 18.03.2005 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1. sayfasında katip imzasının bulunmaması suretiyle CMK.nun 219/1. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32157, Karar No: 2013/31671, Tarih: 18.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/32157 E.  ,  2013/31671 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SS. Mavi Gök Konut Yapı Kooperatifi aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.03.2012 tarih ve 2010/211 2012/137 sayılı hükmün Dairenin 7.2.2013 tarih ve 17768-2606 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı avukat, davalı kooperatif ile imzalanan yazılı avukatlık ücret sözleşmesi çerçevesinde davalıyı temsilen yürüttüğü davalardan dolayı vekalet ücreti alacağı olduğunu belirterek davalı aleyhine takip yaptığını, davalının takibe haksız olarak itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek, haksız yapılan itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.02.2013 tarih ve 2012/17768 Esas ve 2013/2606 Karar sayılı kararı ile; hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, eldeki davada davalı Kooperatif ile aralarında düzenlediklerini iddia ettiği, 12.12.2005 tarihli vekalet sözleşmesine dayanarak, alacağını tahsil amacıyla davalı hakkında ... 2.İcra Müdürlüğünün 2010/146 E.sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini istemiştir. Davacı

hakkında... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/298 E.sayılı dosyası ile takibe dayanak yapılan vekalet sözleşmesinin sahteliği iddiası ile ceza davası açıldığı ve halen bu davanın derdest olduğu dosya içerisinde bulunan belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Ceza davasının sonucunun, eldeki davayı etkileyeceği tartışmasızdır.

Hukuk hâkimi B.K.'nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece,... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/298 Esas sayılı ceza dosyasının, ceza davalarında resen araştırma ilkesi gereğince taraflar ileri sürmese de tüm deliller toplanarak hüküm kurulacağı da gözönünde bulundurularak, ceza davasında verilecek kararın kesinleşmesi beklenerek, ceza dosyası kapsamı ile bu dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece davacı hakkında açılan ceza dava dosyasının sonucunun beklenilerek karar verilmesi için kararın bozulması gerekirken dairemizce zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının yazılı şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 07.02.2013 gün ve 2012/17768 esas, 2013/2606 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29190, Karar No: 2011/9692, Tarih: 17.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29190 E.  ,  2011/9692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür.  Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

-İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu, hükmü yer almaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin yukarıda belirlenen istem yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1902, Karar No: 2007/4302, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1902 E.  ,  2007/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Mehmet Ali Sakar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3453, Karar No: 2010/9434, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3453 E.  ,  2010/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.