muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16158, Karar No: 2023/1406, Tarih: 21.03.2023

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.06.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/1086 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.10.2021 tarihli, sanık hakkındaki yargılama kapsamında son savunmaların yapıldığı oturum dahil tüm kovuşturma aşamasında, kendisinin seçtiği bir müdafisinin bulunmadığı gibi CMK’nın 156 ncı maddesi gereğince re’sen müdafii görevlendirilmemesi neticesinde delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesinin ve Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılama hakkının ihlali sonucunu doğuracak biçimde, adaletin selameti açısından gerekli olan müdafiinin hukuki yardımından yararlandırılmadan savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak biçimde mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı, bu itibarla sanığın temyiz itirazları yerinde olduğundan, CMK'nın 302 nci maddesi gereğince hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.Etkin pişmanlık hükümleri kapsamında bildiği her şeyi anlattığına

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.Etkin pişmanlık hükümleri kapsamında bildiği her şeyi anlattığına

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ/PDY Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; Sanığın, örgüt içi tayine tabi olacak şekilde örgütle iltisaklı ve irtibatlı kurumlarda uzun yıllar öğretmen olarak çalıştığı, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne has gizlilik unsuru içeren, örgüt üyelerinin mobil cihazlarına şifreli olarak özel yöntemlerle kurulan ve örgüt üyeleri tarafından gizli haberleşme aracı olarak kullanılan ByLock programını kendi adına kayıtlı olan (055.) (...) (..) (72) numaralı GSM hattı üzerinden telefonuna yükleyerek 184293 ID numarası, "sm1" kullanıcı adı ile kullandığı, Manisa Adliyesi zabıt katibi ve mübaşirlerinden oluşan grupta sohbet hocalığı yaptığı, sanığın kendi kabulünde de olduğu üzere süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren örgütsel faaliyetler içerisinde yer almak suretiyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde yer aldığı anlaşıldığından; sanığın örgüt içerisindeki konumu (sohbet hocası), kastının yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özelliklerin dikkate alınması suretiyle eylemine uyan TCK'nın 314/2 nci maddesi gereğince takdiren alt sınırdan kısmen uzaklaşılması suretiyle cezalandırılmasına, sanığın terör suçu ile cezalandırılmış olması nedeniyle cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın yakalandıktan sonra örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi verip etkin pişmanlık gösterdiği anlaşılmakla; cezasından TCK'nın 221/4 üncü maddesi gereğince takdiren 2/3 oranında indirim yapılmasına, sanığa verilecek cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak TCK'nın 62/1 inci maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından;"... 2003 yılından itibaren örgüt yapılanmasında görev alan, Asım kod ismini kullanan sanığın örgüt içerisindeki konum ve faaliyetine uygun beyanda bulunmadığı, sadece hakkında işlem yapılmış 13 şüphelinin adını verdiği ve TCK'nın 221/4 üncü maddesinin şartları oluşmadığı halde, İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı görülmüş ise de, aleyhe istinaf olmadığından bu hususta eleştiri yapılması ile yetinilmiştir. Silahlı terör örgütü üyesi olduğu kabul edilen sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanır iken, olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 58/6 ncı maddesinin uygulandığı görülmüş olup, bu durumun düzeltilmesi yoluna gidilmiştir. Belirtilen hususlar dışında mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş, CMK'nın 280/1-a maddesi yollaması ile CMK'nın 303 üncü maddesi gereğince hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair paragrafın tamamının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/9 uncu maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve ayrıca sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," paragrafının eklenmek suretiyle..." hukuka aykırılığın düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları Dairemizin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 E. 2019/6048 sayılı Kararında açıklandığı üzere;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafiii bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.06.2019 tarihli ve 2019/412 Esas, 2019/1086 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7336, Karar No: 2020/3066, Tarih: 04.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7336 E.  ,  2020/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın olay tarihinde Van ili Kalecik köyü mevkiinde bulunan ve yetkilisi sanık ..., şantiye şefi sanık ... olan ... İnşaat Şirketinin yürütmekte olduğu TOKİ konut yapımı şantiyesinde çalıştığı sırada, şantiye içerisinde sanık Kerem Acet'in kullandığı kepçenin (eskavatör) çalışmasını engelleyen elektrik kablosunun gerdirmek amacıyla eskavatör kovasına çıktığı, sanık ...'in kovayı kaldırdığı sırada katılanın bindiği kovanın ters dönmesi sonucu yaklaşık 2,5 metre yükseklikten düşerek yerdeki demir vinç ayaklarına kasığını çarparak yaralandığı, alınan adli raporunda hayati tehlike geçirmeyecek biçimde yaralandığının belirtildiği olay sebebi ile 06.12.2014 tarihli iş güvenliği uzmanı üçlü bilirkişiden alınan raporda; olayın meydana geldiği inşaatın yapımı ... Mühendislik Sanayi Ticaret Ltd. Şti tarafından üstlenildiği, sahibinin de ... olduğu, inşaat işyerinde yapılacak çalışmaların sevk ve idaresi için şantiye şefi ... atandığı, bu nedenle de cezaların şahsiliği prensibi gereğince şirketin sahibi ...’nın olayın meydana gelmesinde şahsi kusurunun bulunmadığı anlaşıldığı, olay nedeni ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün C paragrafında yer alan, “Sanık ...'in üzerine atılı suçu gerçekleştirdiğine yönelik, mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtlar elde edilemediğinden, sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan BERAATİNE” cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11384, Karar No: 2011/16642, Tarih: 27.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11384 E.  ,  2011/16642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde nişan hediyelerinin iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, tarafların görücü usulü ile tanışarak 2006 yılı mayıs ayında nişan töreni yaptıklarını, nişanda davalıya 13 adet bulyon altın diye tabir edilen altın ile bir adet yarımlık, 20 adet küçük altın ile nişan yüzüğü takıldığını, aralarında çıkan anlaşmazlık yüzünden nişanın bozulduğunu, davalının nişan hediyesi olarak takılan altınları iade etmediğini belirterek, nişanda takılan ziynet eşyalarının aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde ise 8.975,00 TL tutarındaki bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; nişanın davacı tarafça haksız yere bozulduğunu, bu nedenle nişan hediyelerini istemeye hakkının olmadığını, takılan hediyelerin mutat hediyeler olması nedeni ile iadesinin söz konusu olmadığından davanın reddine, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde müvekkili tarafından davacıya takılan yüzük ve saat bedeli olan 250,00 TL.nin davacının alacağından mahsup edilmesini, yine müvekkili için 5.000,00 TL. manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK’nun 122. maddesi; Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir” hükmüne amirdir.

Dosya içeriği ile toplanan delillerden davaya konu 20 adet çeyrek altının misafirler tarafından takıldığı, yani davacı tarafından takılmadığı anlaşılmakla bu kısım hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

Ayrıca, Yargıtay’ın yerleşik uygulamasında nişan yüzüğü mutad hediye kabul edilmesine rağmen onun da iadesine karar verilmesi de doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3799, Karar No: 2012/1075, Tarih: 23.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3799 E.  ,  2012/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Kadriye Akyürek ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.10.2009 gün ve 986/465 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, vekil edenlerinin yakın miras bırakanı ...’in davalıların yakın miras bırakanları Abdullah ve ...’in 2388 parsel sayılı taşınmazda mevcut paylarının 27.11.1958 tarihli senetle satın ve zilyetliğinin devralındığını; kaldı ki davalıların miras bırakanlarının ölümleri nedeniyle tapu kayıtlarının intikal görmediğini açıklayarak, 2388 parselin davalıların yakın miras bırakanları üzerindeki 1/6’şar payına ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kadriye Akyürek ve müşterekleri vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, harici satışın geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve müşterekleri davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların dip miras bırakanları Hasan oğlu ...’den intikal eden taşınmazda davalıların yakın miras bırakanlarının miras paylarının satın alındığı iddiasıyla açılan davada zilyetliğin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 2388 parsel; 14.020 m2 yüzölçümüyle, 845 tahrir sayılı vergi kaydına istinaden ...’in zilyetliğinde iken 1332 (1916) tarihinde ölümü üzerine mirasçılarına intikalen ve taksimen ..., ..., ..., ..., ...ve ... adlarına 1/6’şar payla ve tarla vasfıyla 21.6.1958 tarihinde tespit edilmiş, 27.11.1958 tarihinde kesinleşerek tapuya paylı mülkiyet şeklinde tescil edilmiştir.

Davacılar, nizalı taşınmazın paydaşlarından ... mirasçılarıdır. Davacı taraf öncelikle uyuşmazlık konusu taşınmazın davalıların miras bırakanları üzerindeki paylarının 27.11.1958 tarihli senetle satın alındığı iddiasıyla iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Nizalı payların satın alındığı iddia edilen tarih itibariyle taşınmaz tapuda paylı mülkiyet hükümlerine göre kayıtlı bulunmaktadır. Tapuya kayıtlı bir taşınmazın veya payın haricen satışı TMK.nun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26.maddesi hükümleri karşısında geçersizdir. Böyle bir satış haricen satın ve devralan kişiye herhangi bir hak bahşetmez. Uyuşmazlık konusu taşınmaz ileri sürülen satın alma tarihi itibariyle dip miras bırakan ... adına kayıtlı olmadığı gibi, elbirliği mülkiyeti hükümlerine de tabi bulunmadığından mirasçılar arasında yazılı şekli yeterli kılan TMK.nun 677. (Senet tarihi itibariyle yürürlükte bulunan MK.nun 612.) maddeleri de somut olaya uygulanamaz. Davacıların harici satışa dayalı isteklerinin reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacı taraf, terditli olarak TMK.nun 713/ 2. maddesinde belirtilen ölüm sebebine dayalı iptal ve tescil isteğinde de bulunmuştur. Temyiz incelemesine konu davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan (bilahare Anayasa Mahkemesinin 17.3.2011 gün ve 2009/58 Esas, 2011/52 Karar sayılı kararıyla iptal edilen) 713/2. fıkrası ölüm nedenine dayalı olarak açılan davaların başarıya ulaşması için bu fıkrada belirtilen koşullar yanında, aynı zamanda 713/1. fıkrasındaki koşullarında gerçekleşmiş bulunması gerekir. TMK.nun 713/1. fıkrasında; “tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir” denilmiştir. Somut olayda, taraf tanıkları dava konusu taşınmazın uzun yıllardır boş bırakıldığını, keşif tarihi 23.3.2005 tarihinden 5-6 yıl önce davacıların zeytin dikerek yeniden tasarrufa başladıklarını bildirmiştir. Bu açıklamalara göre 12.6.1979 tarihinde ölen bir kısım davalıların miras bırakanı Abdullah Akyürek ile 21.10.1983 tarihinde ölen ...’in ölüm tarihinden itibaren dava tarihine kadar yirmi yıl süre geçmiş ve nizalı paylar dava tarihi itibariyle intikal görmemiş ise de, zilyetlik koşullarının inkıta uğradığından; bir başka anlatımla davacılar lehine gerçekleştiğinden söz edilemez. Hal böyle olunca davanın bu nedenlerle de reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamıştır.

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4,00 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3368, Karar No: 2014/7822, Tarih: 03.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3368 E.  ,  2014/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2011/772-2013/546

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müflis davalı şirket iflas idare memuru Av. N.. T.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, tasfiye işlemleri Bakırköy İflas Müdürlüğü'nün 2010/22 iflas sayılı dosyasında yürütülen müflis şirketten 70,73 ve 81 nolu kayıtlar ile alacakları olan toplam 816.210,14 TL'nin masaya ihtilaflı alacak olarak kaydının talep edildiğini, ancak iflas idaresinin davaların beklenmesine karar verdiğini, bu şekilde hüküm kurulmamış olması nedeniyle dava sonuçlanıncaya kadar iflas masasındaki dağıtımlarda müvekkili kurum hak sahibi olamayacağından zarara uğrayacağını, dağıtım sırasında imtiyazlı olarak 3.sıraya kayıtlı kurum alacaklarının korunması gerektiğini ileri sürerek, 816.210,14 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müflis davalı şirket iflas idare memuru Av.N.. T.., davacının alacağının reddedilmediğini, dava sonucuna kadar beklenmesine karar verildiğini, alacağın dayanağı davaların devam ettiği bildirildiğinden hali hazırda kesin bir alacağın söz konusu olmadığını, sonuca göre değerlendirme yapılacağını, içtihatların bu yönde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kurumun Isparta'da meydana gelen uçak kazası ile ilgili Keçiborlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nde müflis şirket ve G. Sigorta A.Ş. ile Atlas Jet aleyhine açtığı devam eden tazminat davalarına ait dosyaların 2010/2 Esas sayılı dosyası ile birleştiği, bu dosyanın ceza dosyası ve soruşturma dosyalarının sonucunu beklediği, bu davadan sonra müflis şirket hakkında Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 02.04.2010 tarihinde verilen iflas kararının 13.12.2012 tarihinde kesinleştiği, Keçiborlu'daki davaya konu alacaklar yönünden davacı tarafın kayıt için iflas masasına başvurduğu, 2. alacaklılar toplantısında bu alacak hakkında yine olumlu ya da olumsuz bir karar alınmadığı, İflas Müdürlüğü tarafından bu davaların sonucunun beklenmesine karar verilmiş ise de, zaten davacının talebinin masaya "ihtilaflı alacak olarak kayıt edilmesi "olduğu, süren dava sonucunda asıl alacağın belli olacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 816.210,14 TL alacağın "ihtilaflı alacak olarak" masaya kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müflis davalı şirket iflas idare memuru Av. N.. T.. temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müflis davalı şirket iflas idare memuru Av. N.. T..'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, müflis davalı şirket iflas idare memuru Av. N.. T.. temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müflis davalı şirket iflas idare memuru Av. N.. T..'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müflis davalı şirket iflas idare memuru Av. N.. T..'nın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16635, Karar No: 2019/3836, Tarih: 30.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16635 E.  ,  2019/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin eski 1323 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki belediyeye ait 119/399 payın aynı parselde paydaş bulunan Alaaddin Ayar mirasçıları olan davacılara ... Belediye Encümeni'nin 05.11.1990 tarihli, 3013 sayılı Kararı uyarınca toplam 1.469.000,00TL bedel karşılığında satıldığını, tapudaki tescil işleminin gerçekleştirilemediğini, taşınmazın bu zaman zarfında birden fazla imar uygulamasına tabi tutularak 1323 ada 75 ve komşu parsellerine şuyulandırıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu oluşan yeni parsel ya da parsellerde belediye adına kayıtlı 113/399 payının tapu kaydının iptali ile miras hisseleri oranında davacılar adına tescilini talep etmiştir. Davacılar vekili, yargılama aşamasındaki ıslah beyanı ile tapu iptali ve tescil talebi yanında ikinci kademede imar uygulaması sonucu davalı ... adına tescil edilen ve davalı ... uhdesinde kalan 40m2'lik kısmın bilirkişi marifetiyle tespit edilecek değerinin davalı belediyeden tahsili ile davacılara miras payları oranında ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, satışın geçersiz ve usule aykırı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin reddine ve 46.153,85TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;