muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18022, Karar No: 2022/15163, Tarih: 22.11.2022

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için esas kaide, sigortalı işyerinde meydana gelen hasarda, hasara neden olanların kusur durumlarının tespiti ile sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin ve hasara yönelik hesaplamanın doğruluğudur. Davalı vekili ,sigortalı işyerinde Aski Deşarj Yönetmeliğine uygun tedbirlerin alınmaması ve imar projesine uygun kullanılmaması sebebiyle zararın meydana geldiğini iddia ettiğine göre, hükme esas alınan rapor itirazları karşılamaya yeterli değildir.

Bu durumda; mahallinde inşaat mühendisi, makine mühendisi ve tekstil mühendisinden oluşan yeni bir bilirkişi heyeti ile birlikte keşif yapılarak, binanın 1.bodrum katında bulunduğu belirtilen sigortalı işyerine ilişkin mimari projede "1. bodrum katın" kullanım amacının ne olarak belirtildiğinin net olarak belirlenmesi (garaj, sığınak, depo, atölye vs.), olayın meydana geldiği tarihte konfeksiyon üretim atölyesi olarak kullanılmasının,bu katta tuvaletlerin, lavaboların bulunmasının mimari projeye aykırı olup olmadığının kesin olarak tespiti, projeye aykırı kullanım hali var ise bu durumun meydana gelen zararın artmasına sebep olup olmayacağının değerlendirilmesi, raporda sigortalı işyerine kanal vizesi onayının verilmesinin Deşarj Yönetmeliğine uygun yapıldığının kabul edileceği varsayımına dayanıldığı belirtilmişse de kanal vizesi için gereken şartların Deşarj Yönetmeliğinde belirlenen yükümlülüklerle aynı kapsamda olup olmadığının, bu halde sigortalının zararın meydana gelmesinde alması gereken tedbirlerin bulunup bulunmadığının ve müterafik kusurunun olup olmadığının, davalı ASKİ ve dava dışı sigortalının zararın meydana gelmesinde ne oranda kusurlu olduğunun belirlenmesi ile, davalının itirazları ve dosya içerisindeki ekspertiz raporu ve bütün delillerin birlikte değerlendirilmek suretiyle gerçek zararın tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazının REDDİNE (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36445, Karar No: 2018/14867, Tarih: 05.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/36445 E.  ,  2018/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin ...’na ait işyerlerinden ... Devlet Hastanesi’nde, ardından değişik alt işverenler bünyesinde 20/04/1994 tarihinden itibaren kesintisiz olarak çalıştığını, en son davalı şirket nezdinde ... Devlet Hastanesi işyerinde çalışmasına devam ederken iş akdinin 18/04/2009 tarihinde feshedildiğini, bu işleme karşı ... İş Mahkemesi’nde açılan işe iade davasında mahkemenin müvekkilinin ... Devlet Hastanesi’ndeki işine iadesine karar verildiğini, temyiz sonucunda hükmün bozularak müvekkilinin davalı şirketteki işine iadesine kesin olarak karar verildiğini, müvekkilinin davalılara ... 2. Noterliği’nin 21/02/2012 tarih ve 1318 yevmiye numaralı ihtarnamesini keşide ederek davalı şirketteki işine iadeyi; aksi takdirde ihbar ve kıdem tazminatı ile birlikte işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süreye ilişkin ücretini talep ettiğini, ihtarnamenin muhatap tarafından tebliğ alınmasına rağmen işe iade olunmadığı gibi haklarının da ödenmediğini, 1 aylık süre dolduktan 27 gün sonra davalı şirketin Tekirdağ 2. Noterliği’nin 27/04/2012 tarih ve 3615 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile müvekkilini başka bir ilde işe davet ettiğini, bu davetin esas ve süre bakımından yasaya uygun olmadığını, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatının hesap edilerek davalılar hakkında ... İcra Müdürlüğü’nün 2012/3470 E sayılı dosyası ile icra takibine giriştiklerini; ancak davalıların takibe haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın itiraz ettiklerini ve itiraz üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40’tan aşağı olamamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı ...’nın 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Bakanlığa yargılama giderleri içinde harç dahil edilerek harçtan sorumlu tutulması; hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkartılarak yerine

“4-Davacı tarafından yapılan 150,00 TL. bilirkişi ücreti, 30,00 TL. tanık ücreti ve 201,05 TL. tebligat ve müzekkere gideri olmak üzere toplam 381,05 TL. yargılama giderinin kabul/ret oranına göre 301,02 TL.sinin davalı/borçlulardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı tarafından yatırılan 305,00 TL. harç ve 4,00 TL. ıslah harcının davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalı ... Müzayede Org. Sosyal Hizm. Teks. En. Gıda İnş. Nak. Tah. Tic. Ltd. Şti.’nden alınarak davacıya verilmesine davacı tarafından dosyaya yatırılan gider avansından yapılan giderler düşüldükten sonra kalan kısmının HMK.nın 333. maddesi gereğince talep halinde davacıya iadesine" bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Müzayede Org. Sosyal Hizm. Teks. En. Gıda İnş. Nak. Tah. Tic. Ltd. Şti.’ne yükletilmesine, 05/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35150, Karar No: 2024/20404, Tarih: 26.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/35150 E.  ,  2024/20404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/895 E., 2021/1194 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1 E., 2021/62 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddeleri olarak TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollaması ile 314/2 maddesi gösterilmesi gerekirken hatalı olarak yalnızca TCK'nın 220/7 maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi ile yetinilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8828, Karar No: 2014/4606, Tarih: 18.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8828 E.  ,  2014/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2009/332-2011/85

Davacı Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş Genel Müdürlüğü vekili tarafından, davalı T.. M.. aleyhine 10/09/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca; Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı Hazine Müsteşarlığının davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle, hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinde yer alan "... Harçlar kanunu gereğince alınması gerekli 737,15 TL harçtan peşin alınan 167,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 569,55 TL harcın davalıdan tahsiline. Davacı tarafından yatırılan 167,60 TL harcın masraf kabul edilerek davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine…" ifadelerinin silinerek yerine "...Davalı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 167,60 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine..." ifadelerinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19440, Karar No: 2016/683, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19440 E.  ,  2016/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2015

NUMARASI : 2015/99-2015/265

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17227, Karar No: 2018/1505, Tarih: 26.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17227 E.  ,  2018/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının serasında kullanmak üzere davalıdan aldığı fide toprağı yüzünden fidelerinin yandığını ve kuruduğunu, buna ilişkin yapılan delil tespitinde davalının fide toprağındaki tuz oranının ve PH oranının olması gerekenden yüksek çıktığının bu nedenle fidelerin zarar gördüğünün tespit edildiğini, davacının bu nedenle zararı doğduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tespit dosyasında davacının yaptığı masrafın da yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fide toprağında bulunan tuz oranı ve PH değerlerinin bitkiye zarar verecek nitelikte olmadığını, davacının yapmış olduğu teknik hatalar nedeniyle kendi kusurundan zararın doğmuş olabileceğini, aldıkları kimyasal analiz raporunda toprağın normal değerlerde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu serada karşılaşılan sorunların kullanılan toprağın PH, EC ve metalik katyon içeriklerinden kaynaklanmadığı, uygulamalardaki teknik bilgi eksikliğinden kaynaklanabileceğinin tespit edildiği, malın ayıplı olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen ...’ın yargılamadan önce bu konuda özel olarak rapor düzenlemiş olması nedeniyle görüşünü belirtmiş olup, bu kişinin bilirkişi raporu hükme esas alınamaz. Ayrıca tespit raporunu düzenleyen bilirkişi raporu ile yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu arasında çelişki olup, bu çelişki de mahkemece giderilmemiştir. Mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi aracılığıyla yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargılama öncesinde görüş belirten ve yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/9752, Karar No: 2004/5410, Tarih: 14.05.2004

11. Hukuk Dairesi 2003/9752 E., 2004/5410 K.

**11. Hukuk Dairesi 2003/9752 E., 2004/5410 K.**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1263 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (İstanbul Asliye İkinci Ticaret Mahkemesi)nce verilen 6.5.2003 tarih ve 1999/667-2003/529 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili şirketin Hopa-Kemalpaşa-Sarp yolu inşaat yapımını üstlendiğini ve söz konusu yol inşaatının davalı şirkete A......... Risks Poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe süresi içerisinde 20.2.1999 tarihinde meydana gelen fırtına nedeniyle şiddetli dalgaların yolun bir kısmında hasar meydana getirdiği isteme karşın hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik (105.000.000.000) TL. hasar bedelinin tahsilini talep etmiş 6.5.2002 tarihli ıslah dilekçesi ile tünel hasar bedelini 347.390.636.-TL artırmıştır.

Davalı vekili, davacının poliçe primlerini ödememesi nedeniyle poliçenin 10.3.1999 tarihinde iptal edildiğini, hasarın inşaatı biten ve teslim edilen kısımda meydana gelmesi nedeniyle teminat dışında kaldığını, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflarca sunulan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, poliçe prim bedelinin davacı aleyhine açılan dava ile tahakkuk ettirildiği ve icra yoluyla tahsil edildiğinin anlaşıldığı, meydana gelen hasarın inşaatı biten ve iş sahibine teslim edilen kısımda olmadığının Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yazısından anlaşıldığı, hakedişin ödenmesinin işin bittiği ve teslim edildiği anlamına gelmeyeceği, bir haftalık kısa zaman dilimi içinde meydana gelen hasarın iki ayrı olaymış gibi değerlendirilemeyeceği bu nedenle tek bir muafiyet tenzili yapılabileceği, toplam zarar miktarı 78.223.995.520.-TL olarak belirlenmiş ise de, Karayolları Genel Müdürlüğü yazısından yıkılan taş duvarın davacı tarafından yapıldığı anlaşıldığından hasar miktarının 102.382.948.289.-TL'ye ulaştığı, bu miktardan tenzili muafiyet bedeli olan 10.056.210.OOO.-TL indirilip tünel hasarı olan 5.347.738.000.-TL eklendiğinde davacının isteyebileceği tazminat miktarının 97.665.128.000.-TL olarak belirlendiği gerekçesiyle, 97.665.128.000.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve dosya içerisindeki meteoroloji yazısından fırtınanın birbirini takip eden ardışık günlerde meydana gelip, temadi ettiğinin anlaşılmasına göre, rizikonun fırtına klozu içerisinde ve bir tek fırtına olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), takdir edilen 375.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.5.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16219, Karar No: 2015/2655, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16219 E.  ,  2015/2655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15444, Karar No: 2017/14771, Tarih: 26.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15444 E.  ,  2017/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kümes hayvancılığı yapmakta iken, ticari faaliyetinde kullanmak üzere davalı şirket ile elektrik abonelik sözleşmesi yaptıklarını, davalı şirketten dağıtım bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, ....payı, enerji fonu ve kesme bağlama bedellerinin geri alınması hakkında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2005 yılı Şubat ve Aralık ayları aralığı, 2006 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı, 2007 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı, 2008 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı, 2009 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı, 2010 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı, 2011 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı, 2012 yılı Ocak ve Aralık ayları aralığı dönemlerine ilişkin haksız olarak tahsil olunan kayıp/kaçak bedelinin tespiti ile 2.100 TL kayıp/kaçak bedeli tutarının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 05.01.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini 2.847,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ; zamanaşımı,husumet, yargı yolu itirazında bulunmuş, ayrıca kayıp kaçak bedellerinin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende