muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1963, Karar No: 2007/21700, Tarih: 03.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/1963 E.  ,  2007/21700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2006

Davacı, geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olup davacının davalı işverenin işçisi olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık kazanın işyerinde ve mesai saatleri içersinde olup olmadığı  noktasında toplanmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 11-A maddesidir. Anılan maddeye göre, iş kazası, sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır. Başka bir anlatımla yukarıda sözü geçen Yasanın 11-A-a ve b maddelerine göre, zararlandırıcı sigorta olayının sigortalının işyerinde bulunduğu ve işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla işverenin emrinde meydana gelmesi halinde, iş kazası sayılmasında yasal zorunluluk olduğu açıktır. Dava konusu olay davacının vasıfsız işçi olarak çalıştığı sırada izin alarak köye gitmek üzere işveren tarafından yapımı devam eden yol inşaat alanını  sulamak amacı ile sözleşme ile temin edilen kamyonda bulunduğu sırada yol yapım inşaatı sınırları içersinde meydana gelmiştir.  Davacı kamyonun yokuştan indiği sırada freninin tutmaması nedeni ile devrilmesi sonucu yaralanmıştır.

Olay işverence temin edilen araçta meydana gelmiştir. İşveren aracında meydana gelen  kaza iş yerinde meydana gelmiş sayılır. Bu durumda olayın 506 sayılı Yasa'nın 11-A maddesi  gereği iş kazası sayılmalıdır.

Mahkemece; davacının işverene ait bir araçta meydana gelen kazanın,  uzaktaki bir çalışma noktasına seyir halinde iken görevli olmadığı halde köyüne gitmek üzere kamyonda bulunduğu sırada gerçekleştiği gerekçesi ile  davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11461, Karar No: 2010/7610, Tarih: 23.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11461 E.  ,  2010/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yayıncılık Bilişim Sanatsal Eğitim Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş ve diğeri aleyhine 24/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece; gerçek olan haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... gazetesinin 04.03.2006 günlü sayısında yayımlanan “Bürokratlara Çay Cezası” başlığı ile yayımlanan gerçek olmayan haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Dava konusu haberde, genel müdür ve genel müdür yardımcılarının odalarında tüketilen çay, nescafe ve kahve giderlerinin kırtasiye gideri adı altında, genel bütçe ve genel müdürlük kesinti gelirleri hesabından gizlice ödendiğinin müfettiş soruşturması ile saptandığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürü olarak görev yapan davacının da disiplin cezası aldığı belirtilmiştir.

Dosyada bulunan Kültür ve Turizm Bakanlığı Personel Başkanlığı tarafından Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü’ne gönderilen 08.03.2006 gün ve 31922 sayılı yazıdan; soruşturmanın Telif Hakları ve Sinema Genel Müdürlüğü ile ilgili olduğu, davacının anılan soruşturma kapsamında bulunmadığı, davacı ile ilgili herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır. Çay paralarını Bakanlığa ödeten bir görevli gibi gösterilerek hakkında yapılan soruşturma sonucunda disiplin cezası aldığı da belirtilerek yapılan gerçek dışı haber, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23379, Karar No: 2019/20898, Tarih: 12.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23379 E.  ,  2019/20898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ... A.Ş. bünyesinde kamu kurumuna nakil hakkını saklı tutarak ikinci tip sözleşme ile çalıştığını, 14.04.2006 tarihinde kamu kurumuna nakledildiğini ancak ücretlerinde sözleşmedeki hüküm gereği kamudaki memur maaş artış oranında artış yapılması gerekirken, memur ve sözleşmelilere her yıl yansıtılan zamların davacı ücretine uygulanmadığını belirterek; dava konusu artış ve zamların eklenerek maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini, ödenmeyen ek ödeme ve denge tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, , davacının iş sözleşmesi ile müvekkili şirketti çalıştığı sürede 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek. 29. maddeleri uyarınca kamu görevinden aylıksız izinli sayıldığını, davacıya yapılan esaslara göre ücretlerinin ödendiğini, davacının iş sözleşmesinden doğan hiç bir alacağının kalmadığını,alacağı ilişkin talepler bakımından husumetin Maliye Hazinesine yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.Bozmaya uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır

.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5744, Karar No: 2013/6287, Tarih: 05.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5744 E.  ,  2013/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacının dayanmış olduğu tapu kaydının taşınmaza uyup uymadığı, tapu kaydında ismi geçen şahıslar ile davacı arasında irs ilişkisi bulunup bulunmadığı, taşınmazın kimden nasıl intikal ettiği, komşu parsel kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilerek tekrar yapılacak olan keşifte davacının dayanmış olduğunun tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyup uymadığı, uymuyorsa hangi taşınmaza uyduğunun kesin olarak belirlenmesi, taşınmaza uymadığının anlaşılması halinde taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı bilirkişi ve tanık sözleriyle belirlenerek, üç kişilik ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınması gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne 127 ada 88 parsel sayılı taşınmazda 05.03.2012 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 8594 metrekare bölümün tarla vasfıyla davacının kök murisi ... mirasçıları adına miras payları oranında, (B), (D), (E) harfleriyle gösterilen 43726,64, 643,24 ve 431,33 m2'lik kısımların da ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, kabul edilen kısım yönünden davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8266, Karar No: 2023/5757, Tarih: 28.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8266 E.  ,  2023/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1986 E., 2022/1868 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/29 Esas, 2022/96 Karar Sayılı Kararıyla Sanıklar Hakkında

1. Kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Nitelikli cinsel saldırı suçundan ,5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

3. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.06.2022 Tarihli Ve 2022/1986 Esas, 2022/1868 Karar Sayılı Kararıyla Sanıklar Hakkında

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçlara iştiraki bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçlara iştiraki bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ile maktulün Afgan uyruklu oldukları, olay günü sanıklar ile maktulün hakkındaki yakalama emri infaz edilemeyen sanık ...'nin ikametine gittikleri, burada aralarında sebebi bilinmeyen bir tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların birlikte hareket ederek maktulün yüzüne ve vücudunun farklı bölgelerine vurdukları, maktulün ellerini, ayaklarını ve ağzını bağlayıp, yüzüstü yere yatırıp maktulün direncini kırdıkları, sanık ...'ın maktulün anüsüne cinsel organını sokmak sureti ile cinsel saldırı da bulunduğu, sanık ...'ın görüntü kaydı aldığı, görüntüler üzerinde yapılan incelemede maktulün ağzının havlu görünümlü bir çarşaf ile bağlandığı, yüzünün bazı kısımlarında kanlar olduğu, yüz üstü fayans zemininde yerde yattığı, maktulün sırt bölgesinde sanık ...'ın olduğu, maktulün ayaklarının ve ellerinin kablo ile bağlı olduğu, yüz çehresinin altında yoğun kan olduğu, üzerinde siyah renkli pantolonun dizlerine kadar indirilmiş vaziyette olduğunun tespit edildiği, sanıkların künt kafa travmasına sonucu beyin kanaması geçiren, ağız ve burun bölgesinin havlu ile kapatılmasına bağlı mekanik asfiksi sonucu yaşamını yitiren maktulü su tahliye kanalı içerisine atarak önce ... iline, ardından ... iline geldikleri burada üç gün kaldıktan sonra ... iline gitmek üzere iken ... ilinde yakalandıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları aşamalarda çelişkili olup inkara yöneliktir.

3. Maktulün kesin ölüm nedeninin tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 09.11.2020 tarihli raporda;

"Künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması bulunan kişinin ölümünün ağız ve burun bölgesinin havlu ile kapatılmasına bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği oy birliği ile mütalaa olunur."

Görüşüne yer verilmiştir.

4. Maktulden alınan anal sürüntü örneğinin sanık ...'ın DNA örneğini içerdiğine ilişkin görüş bildirilen ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 20.07.2020 tarihli rapor dava dosyasında mevcuttur.