muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14246, Karar No: 2013/15699, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14246 E.  ,  2013/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait hastanede alt işveren nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin 31.12.2011 tarihinde ihalenin bitmesi üzerine işverence feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet alım sözleşmesinin tarafı firmanın işçisi olduğunu, idareye husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ihale bitimi nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdirildiği değerlendirilerek ve delil durumuna göre istekler hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında İş Kanununun 6 ncı maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalının yüklenicisi olan firma ile mevcut iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Mahkemece iş ilişkisinin 31.12.2011 tarihinde ihale bitimi nedeniyle son bulduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Davacıya ait SGK hizmet cetvelinde bu tarihten sonrası için gerçekleşen kayıtlar yer almamakta, Dairemize seri olarak yansıyan bir kısım dosyalarda da bu tarihten sonraki işe girişlerin dayanak belgeleri bulunmamaktadır. Öncelikle davalı asıl işverene yazılarak, söz konusu hizmet alımında uyuşmazlık dönemi sonrasında devam eden ihaleyi hangi şirketin aldığı belirlenmelidir. Ardından davacının yeni ihaleyi alan şirket işçisi olarak çalışmaya devam edip etmediği, SGK hizmet cetveli ve dayanağı tüm güncel kayıtlar getirtilerek denetlenmeli, sonucuna göre yukarıda yapılan açıklamalar ışığında iş ilişkisinin devam edip etmediği, son bulmuşsa ne şekilde sona erdiği belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece yazılı delil niteliğindeki işyeri kayıtları getirtilmeden, salt tanık anlatımları ile yetinilerek fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin tahsiline karar verilmiş olması Dairemizin içtihatlarına uygun görülmemiştir. Dava konusu uyuşmazlığın aydınlatılması, işçinin işyerindeki çalışma düzeninin, özellikle vardiyalı çalışıp çalışmadığının, ücretlerin banka kanalıyla ödenip ödenmediğinin, işçi imzasını taşıyan yıllık izin defterinin tutulup tutulmadığının netleştirilmesine bağlıdır. Öncelikle davalı ile alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartname yanında, davalının alt işverene yaptığı hak ediş ödemelerine dair belgeler, asıl işverenin alt işveren bünyesinde çalıştırdığı işçilere yönelik olarak işyerinde işin düzenlenmesiyle ilgili işlemlere dair çalışma ve nöbet çizelgeleri, mesai giriş çıkış kayıtları ve ilgili belgeler asıl işverenden istenmeli; ihbar olunan alt işverenden de davacı hakkında mevzuata uygun şekilde tutulmuş olması gereken işçi özlük dosyası, puantaj kayıtları, yıllık izin defteri ve diğer kayıtlar getirtilmelidir. Davacının ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılıp yapılmadığı taraflardan sorulup ilgili banka ekstrelerine ulaşılmak suretiyle, ücret ödemelerinde gecikme bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Tüm bu delillerin toplanmasının ardından, dosya arasında mevcut diğer delillerle birlikte bir değerlendirme yapılarak talep konusu alacaklar hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı ... Bakanlığına ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışan davacı, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluğun görüşü doğrultusunda eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ortaya çıkmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmadığı gibi, varsa üçüncü kişilerin elindeki belgelerin getirtilmesi yönünde bir talepte de bulunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25.maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31.maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 27.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2017/1783, Karar No: 2017/7970, Tarih: 22.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1783 E.  ,  2017/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, katılma yolu ile kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın vekili, 02.03.2015 tarihli mazeret dilekçesinde; 03.03.2015 tarihli duruşmaya başka mahkemede duruşması bulunduğundan katılamayacağını belirtip, bu nedenle mazeretinin kabulü, duruşmanın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden tahkikat duruşmasına devam olunmuş, davalının yokluğunda tahkikat duruşması tamamlanarak, sözlü yargılamaya geçilmiş ve karar verilmiştir. Belirlenen bu durum hukuki dinlenilme hakkı (HMK m.27) kapsamındaki savunma hakkını zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Davalının mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gibi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 186/1. maddesi uyarınca sözlü yargılamaya da çağrılmadan yokluğunda hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/9142, Karar No: 2018/3954, Tarih: 24.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9142 E.  ,  2018/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/07/2015 gün ve 2014/149-2015/69 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/04/2016 gün ve 2015/10666-2016/4694 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'de 1923 yılından itibaren akaryakıt ürünleri, kimyasallar, gaz ve elektrik üretimi sektöründe faaliyette bulunduğunu, shell istasyonlarının sarı kırmızı renklerle özleştiğini, bu renklere ilişkin ve istasyon görünümlü 172805, 182654, 172441, 171959, 171862, 172644, 172353 nolu markalarının TPE nezdinde tescilli olduğunu, bu markaların 04, 35 ve 37. sınıftaki mal ve hizmetleri kapsadığını, davalı tarafın müvekkili şirketin haberdar olduğu 2008/31605 ve 2008/31608 nolu şekil markalarının başvurularının itiraz sebebiyle reddedildiğini, ayrıca taraflar arasında .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2008/89 Esas sayılı marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet nedeniyle açılan davada haksız rekabetin kabul edildiğini, davalının 2011/43888 nolu “energygroup + şekil” markasını adına tescil ettirdiğini, davalı markası ile müvekkilinin markaları arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, davalının markasının müvekkiline ait sarı kırmızı renkli akaryakıt istasyonlarını ve müvekkilinin “shell” markasını akla getirdiğini, davalının müvekkilinin reklam gücünden ve itibarından yararlanma, haksız kazanç sağlama ve markadan kaynaklı itibarının zedelediğini, davacı markasının tanınmış olması sebebiyle davalının bundan faydalandığını, ileri sürerek, davalı adına tescilli “energygroup + şekil” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2011/43888 tescil nolu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2011/43888 tescil nolu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4452, Karar No: 2020/1820, Tarih: 20.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4452 E.  ,  2020/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26/04/2016 gün ve 2014/1205-2016/488 sayılı kararı onayan Daire'nin 31/05/2018 gün ve 2016/10519 - 2018/4193 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş. arasında Mersin Limanının işletilmesine dair birbirleri ile bağlantılı konteyner elleçleme, genel kargo hizmetleri, dökme katı yük yükleme ve boşaltma, dökme sıvı yük yükleme boşaltma ve canlı hayvan elleçleme sözleşmeleri imzalandığını, 7 yılı aşkın süredir müvekkilinin edimlerini kusursuz şekilde ifa ettiğini, anılan sözleşmelerin devam edeceği yönünde iş sahibi davalı şirketin yarattığı güvenle büyük ve önemli yatırımlar yaptığını, salt limanda kullanılabilecek yatırımlar gerçekleştirdiğini, anılan davalının kurgusal bir ihale ile bütün işleri diğer davalı Ahtapot Denizcilik Ltd.Şti.'ne verdiğini, bu ihalenin usulsüz olduğunu, hiçbir kuralının bulunmadığını, ihaleye gireceklerden genel ifadelerle belge ve bilgi istendiğini, tanımlar yapılmadığını, geçici teminat dahi talep edilmediğini, müvekkilinin kalifiye ve tecrübeli elemanlarının ayartılarak davalı Ahtapot firması yanında çalıştırılmaya başlandığını, bu davalının ihale şartlarını taşımadığını, ihale sonrasında limanın ihtiyacı makine ve personelin müvekkilinin üzerinden temin edildiğini, davalı Mersin Uluslararası Liman İşl. A.Ş'nin tedbir kararına aykırı olarak sözleşme şartlarına uymadığını, karşılıklı teyit edilmiş cari hesap bakiyesini ödemediğini, davalıların birlikte hareket ederek haksız rekabette bulunduklarını ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti, men'i, maddi durumun ortadan kaldırılması ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı Ahtapot Denizcilik Tah. ve Tal. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3695, Karar No: 2025/3374, Tarih: 18.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3695 E.  ,  2025/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1323 E., 2023/2355 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/236 E., 2022/122 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili; davalılardan ... tarafından dava dışı Kazakistan Cumhuriyet Merkez Bankası (KCMB) aleyhine 24. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2784 E. sayılı dosyası ile takip yapılıp kesinleştirilmesi ve bankalara ve idarelere haciz ihbarnameleri gönderilmesi, dava dışı KCMB'nın Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) nezdindeki 156.808,50 USD tutarındaki hesabının bloke edilmesi işlemiyle başlayan süreçte usulüne uygun tebligat yapılmadığını, uluslararası hukuk kurallarına uyulmadan hesaba bloke konulduğunu ve bloke konulan hesaptaki paranın icra dosya alacaklısı olan davalı ...'a ödendiği iddiası ve bu şekilde ödenen paranın işleyecek faiziyle iadesine karar verilmesi istemiyle dava dışı KCMB tarafından müvekkili idare ile davalı ... aleyhine 18.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/100 E. sayılı davasının açıldığını, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın müvekkili İdare yönünden kabulüne, davalı ... yönünden reddine karar verdiğini, taraflarınca temyiz edilen kararın Yargıtay tarafından faiz ve davalı ... yönünden de sorumluluğa hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğunu, bozmaya uyan 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/100 E. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, bozma kararına uygun verilen kararın temyiz edilmediğini ve kesinleştiğini, kesinleşen kararın icraya konulması ve davalı ...'un ödeme yapmaması üzerine ilamda yazılı asıl alacak ile tüm fer'ilerinin 34. İcra Müdürlüğünün 2014/15078 E. sayılı dosyasına toplam 638.071,35 TL olarak müvekkili İdarece ödenerek icra dosyasının kapatıldığını, 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/100 E. sayılı dosyasında yapılan yargılamada, davalı ...'un 24.İcra Müdürlüğünün 2005/2784 E. sayılı dosyası ile yaptığı takibin 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 2005/776 E. sayılı ilamı ile iptaline hükmedilip, kararın kesinleşmesine rağmen takibe ve hacze devam edilmesi, haczedilen paranın da ödenmesine dair usulsüz işlemleri yapan icra dairesinin müvekkili Bakanlığa bağlı olması nedeniyle müvekkili İdare aleyhine de hüküm kurduğunu ve bu hüküm nedeniyle ilgili icra dosyasına ödeme yapılmak zorunda kalındığını, bu şekilde oluşan Hazine zararına o tarihte İcra Müdür Yardımcıları olarak görev yapan davalılar ..., ... ve ...'nın neden olduklarını, memur olan bu kişilere karşı rücu davası açabilmek için 31.12.2015 tarihli Bakanlık onayı alındığını, ayrıca olayın asıl sorumlusu olan diğer davalı ... için de 15.04.2016 tarihinde dava açılması talimatı alındığını, müvekkili İdarenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 61. maddesi ile diğer genel hükümler çerçevesinde olayın diğer müşterek ve müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkının bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davalıların kusurları ve sorumlulukları belirlenerek tahsilde tekerrür olmaması kaydı ile 638.071,35 TL İdare zararının her bir davalının sorumluluğu oranında kendilerinden rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP