muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/28, Karar No: 2009/125, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/8-28 E., 2009/125 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/8-28 E., 2009/125 K.**

**- RUHSATSIZ SİLAH TAŞIMAK**- 5083 S. TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİNİN PARA BİRİMİ HAKK... [ Madde 2 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 321 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 322 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

- 5335 S. BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞ... [ Madde 22 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık B...Y...’ın, 09.04.2005 tarihinde işlediği ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCY’nın 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 412 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

5237 sayılı TCY’nın 50/1-a maddesi uyarınca verilen hapis cezasının günlüğü takdiren suç tarihi itibariyle 16.51 YTL’den paraya çevrilerek neticeten 4953 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

TCY’nın 52/4. maddesi gereğince hapisten çevrilen 4953 YTL adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının sanıktan tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine,

TCY’nın 54/1. maddesi uyarınca suç konusu olan tabanca, şarjörü ve 3 adet merminin zoralımına ilişkin, T....1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.07.2005 gün ve 339-610 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 08.03.2007 gün ve 5427-1795 sayı ile;

“1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. madde ve fıkrası hükmü gözardı edilerek sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 450 yerine 495 YTL olarak fazla tayini,

2- 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken, her aşamada ‘

‘bir’ Yeni Türk Lirası küsurunun atılması zorunluluğu gözetilmeden, hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında bir günün 12 YTL yerine 16,51 YTL’den paraya çevrilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK’nun 321. maddesi gereğince bozulmasına, ancak bu aykırılığın CMUK’nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK’nun 62 ve 50. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 3975 Yeni Türk Lirası adli para cezası olarak ifadesi suretiyle”

” düzeltilerek onanmıştır.

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK’nun 321. maddesi gereğince bozulmasına, ancak bu aykırılığın CMUK’nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK’nun 62 ve 50. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 3975 Yeni Türk Lirası adli para cezası olarak ifadesi suretiyle”

” düzeltilerek onanmıştır.

Hükmün bu suretle kesinleştirilip infaza verilmesinden sonra, 5728 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle sanığın durumu Yerel Mahkemece yeniden ele alınmış ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 22.05.2008 günlü ek karar ile CYY’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, bu karara sanık tarafından yapılan itiraz ise T...Ağır Ceza Mahkemesince 07.07.2008 tarihinde red edilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, 02.02.2009 gün ve 261245 sayı ile;

“Suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK’nun 59 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin, (sonuç para cezası dikkate alınarak) sanık lehine olduğu kabul edilerek uygulandığı ve sonuç para cezasının bu doğrultuda belirlendiği, ancak bu husus bozma nedeni yapılmadan, sehven 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK’nun 62 ve 50. maddeleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, ayrıca infazda sanığa hükmedilen hapis cezasından çevrilen para cezasının ödenmemesi durumunda 5237 sayılı TCK’nun 50, 52 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. madde ve fıkraları gereğince, hapsin paraya çevrilmesindeki usul ve esaslar dikkate alınarak ‘

‘ödenmeyen kısma karşılık gelen gün’ miktarınca yani 10 ay hapis cezasına dönüştürülerek infaz edilmesi gerekeceği, aynı durumda 765 sayılı TCK’nun ve 647 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması halinde para cezasının 1 gün karşılığı 100 Türk Lirası olarak 1 ay 6 gün hapis cezasına dönüştürülerek infaz edileceğinden, bu durumun sanığın lehine olduğu anlaşıldığından düzeltilerek onama kararının kaldırılması gerektiği sonucuna varılmıştır”

” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, 01 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen ve dosya kapsamı ile sabit olan ruhsatsız silah taşımak suçundan dolayı, sanık hakkında ceza tayin edilirken lehe yasanın isabetli olarak belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

Yerel Mahkeme kararının incelenmesinde, sanık hakkında temel cezanın 450 lira olarak belirlenmesi yerine, 495 lira olarak fazla belirlenmesi ve artırma ve indirimlerin bu ceza üzerinden yapılması isabetsiz olup Özel Dairenin bu konuya ilişen bozma kararı isabetlidir.

Yerel Mahkeme kararının incelenmesinde, sanık hakkında temel cezanın 450 lira olarak belirlenmesi yerine, 495 lira olarak fazla belirlenmesi ve artırma ve indirimlerin bu ceza üzerinden yapılması isabetsiz olup Özel Dairenin bu konuya ilişen bozma kararı isabetlidir.

Öte yandan, herne kadar Yargıtay C.Başsavcılığı itirazında, infaz hükümleri açısından da lehe yasanın 765 ve 647 sayılı Yasa hükümleri olacağına işaret edilmiş ise de, yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, lehe yasanın belirlenmesinde infaz hükümlerinin nazara alınmasına olanak bulunmadığından, bu görüşe katılmak olanaklı değildir.

Fakat, suç tarihinin 09.04.2005 olması karşısında Yerel Mahkemece lehe yasa değerlendirmesi yapılarak, lehe yasanın 5237 sayılı TCY hükümleri olduğunun kabul edilmesine karşın, hapis cezasının bu Yasanın 50. maddesi uyarınca günlüğü 20 Lira yerine, karma uygulama yasağına aykırılık teşkil edecek şekilde 647 sayılı Yasanın 4. maddesindeki miktar nazara alınarak 16,51 Liradan paraya çevrilmesine karar verilmesi ve aynı şekilde Özel Dairece de 647 sayılı Yasanın 4. maddesindeki miktarlar üzerinden uygulama yapılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Lehe yasa yönünden Yerel Mahkeme hükmü değerlendirildiğinde; 765 sayılı TCY’nın uygulanması halinde hapis cezası, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca paraya çevrilecek ve bu suretle hükmolunan adli para cezasının, aynı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine de karar verilebilecektir. Oysa, hapis cezasının 5237 sayılı TCY’nın 50. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi halinde, yeni düzenlemede bu cezanın ertelenmesine olanak yoktur. Bu durumda, 765 sayılı TCY hükümleri ile yapılacak uygulamanın sanık lehine sonuç doğuracağında kuşku yoktur.

Bu nedenle Yerel Mahkemenin, lehe yasanın 5237 sayılı TCY hükümleri olduğu yönündeki kabul ve uygulaması da isabetsizdir.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün, lehe yasanın belirlenmesindeki yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

Diğer yönden, daha önce Yerel Mahkemece hükmün kesinleştiğinden bahisle evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması isteminin reddine ve mercii tarafından da bu karara yönelik itirazın reddine karar verilmiş ise de, Ceza Genel Kurulunun bozma kararı üzerine bu kararlar da hukuken geçersiz hale geldiklerinden, Yerel Mahkemece yeniden yapılacak yargılama esnasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması açısından yeni bir değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

SONUÇ

:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.03.2007 gün ve 5427-1795 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- T.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2005 gün ve 339-610 sayılı hükmünün, lehe yasanın belirlenmesindeki isabetsizlik nedeniyle BOZULMASINA,

SONUÇ

:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.03.2007 gün ve 5427-1795 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- T.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2005 gün ve 339-610 sayılı hükmünün, lehe yasanın belirlenmesindeki isabetsizlik nedeniyle BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2009 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7822, Karar No: 2022/16671, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7822 E.  ,  2022/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki ... İli, Çatalca İlçesi, Nakkaş Mahallesi 2191 ve 2021 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile faize ilişkin bent yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19427, Karar No: 2014/14871, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19427 E.  ,  2014/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10534, Karar No: 2014/123, Tarih: 13.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/10534 E.  ,  2014/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında yakınanlar ..., ...'ye yönelik hırsızlık,......Anadolu Lisesi'ndeki müdür yardımcısı oda kapısına zarar verme,.... Camii'nden hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında ......nden hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar hakkında 765 sayılı Yasanın 493/1, 61/1 ve 522. maddelerine göre belirlenen 10 ay 20 gün hapis cezası üzerinden, takdiri indirim nedeniyle aynı Yasanın 59/2. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılırken 8 ay 26 gün yerine 9 ay 13 gün olarak fazla ceza tayini ile sonuç olarak 2394 TL adli para cezası yerine 2547 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 59/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının “…8 ay 26 gün hapis cezasının 2394 TL adli para cezasına çevrilerek cezalandırılmasına” şeklinde düzeltilerek, hükümden “sanıklardan müteselsilen alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7913, Karar No: 2023/4003, Tarih: 31.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7913 E.  ,  2023/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sayı ve nitelik bakımından vahim nitelikli silah bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Sanık hakkında İdil Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2015 tarihli iddianamesi ile sayı ve nitelik bakımından vahim olan ateşli silahlarla mermileri bulundurma suçundan "6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddenin birinci fıkrası, 13 üncü maddenin ikinci fıkrası, 13 üncü maddenin dördüncü fıkrası ve ek madde 5 uyarınca" cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2- İdil Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararı ile sanığın sayı ve nitelik bakımından vahim olan ateşli silahlarla mermileri bulundurma suçundan "6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, ek madde 5 ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 50.000 TL adli para cezası" ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık suça konu roket atar mermisini arazide bulduğunu, uzun zamandan beri dışarıda kalmış olması nedeniyle üzerinde inceleme yapan ekip tarafından da patlatılamadığını, patlayıcı özelliğini kaybettiğini eğer ceza verilecek ise tehlikeli madde bulundurmak suçundan hakkında hüküm kurulmasını, suç işeme kastı ile hareket etmediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-İdil Sulh Ceza Hakimliği'nin 31.10.2014 tarihli arama kararına istinaden, 04.11.2014 günü İdil Pınarbaşı yolu üzerinde yapılan kontrollerde, sanığın sevk ve idaresindeki araç durdurulmuş, yapılan aramada aracın sağ ön yolcu koltuğu üzerinde çuval ile sarılmış vaziyette Rus yapımı RPG-7 roketatar antitank mühimmatı ve bu mühimmata ait bir adet beyaz renkli sevk fişeği bulunmuştur.Aynı gün alınan arama kararı ile sanığın evinde yapılan aramada ise, 43 adet 9 mm, 13 adet 7.65 mm tabanca mermisi ve 2 adet şarjör ele geçirilmiştir.

2-Sanık savunmasında, Üçok Köyü mevkinde dolaşırken, poşetin içerisinde bu mühimmatı gördüğünü, alıp evine götürdüğünü, ertesi gün de daha bilgili olduğunu düşündüğü aşiret reislerine götürüp göstermek isterken yolda yakalandığını, köy korucusu olarak çalıştığını, kötü bir niyetle hareket etmediğini, evinde bulunan mermilerin ise kardeşi ve arkadaşına ait ruhsatlı tabancalara ait olduklarını, evine geldiklerinde orada bıraktıklarının beyan etmiştir.

2-Sanık savunmasında, Üçok Köyü mevkinde dolaşırken, poşetin içerisinde bu mühimmatı gördüğünü, alıp evine götürdüğünü, ertesi gün de daha bilgili olduğunu düşündüğü aşiret reislerine götürüp göstermek isterken yolda yakalandığını, köy korucusu olarak çalıştığını, kötü bir niyetle hareket etmediğini, evinde bulunan mermilerin ise kardeşi ve arkadaşına ait ruhsatlı tabancalara ait olduklarını, evine geldiklerinde orada bıraktıklarının beyan etmiştir.

3-14.11.2014 tarihli Van Jandarma Kriminal Laboratuvaru tarafından hazırlanan uzmanlık raporuna göre, mühimmatların çekilen fotoğrafları üzerinde yapılan incelemede, fiziki görünümü itibarıyla sağlam ve kullanıma elverişli vaziyette olan mühimmatın, RPG-7 roketatar silahı ile atılarak kullanılan, 6136 sayılı Kanunun ek 5. maddesinde bahsi geçen harp mühimmatlarından olduğu belirtilmiştir.

4-Mahkeme tarafından ele geçirilen roket mühimmatının patlamaya elverişli olup olmadığının tespiti bakımından bilirkişi vasıtası ile inceleme yaptırtılmıştır. İki patlayıcı madde uzmanı tarafından hazırlanan rapora göre, "mühimmatın üzerinde hava koşulları nedeniyle paslanmalar ve korozyon bulunduğu, hiç atılmamış vaziyette bulunup bilinçsiz bir şekilde kurcalandığında, infilak edebileceği, mühimmatın yapılan atış denemelerinde, ateşlemenin gerçekleşmediği, ancak mühimmatın ateşlenmemesi sonucu mühimmatın patlayamayacağı anlamına gelmediği, sadece kapsülün ateşlenmediği, mühimmatın uç kısmında bulunan hassas kafasına vurulması, düşürülmesi veya hassas tapa kısmının elektromanyetik ortama maruz kalması ya da statik elektrikle patlayabileceği, plastik patlayıcı ile patlatıldığında emsallerine eş değer biçimde patlama meydana geldiğinin bildirildiği;

Ayrıca ele geçen PG serisi Antitank roket mühimmatının, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı cansızlar üzerinde yakıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olmasından dolayı vahim nitelikte olduğu, 5237 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen silah deyimi içerisine girdiği, ayrıca aynı kanunun 174 üncü maddesi kapsamında suçu oluşturduğu ve ayrıca askeri maksatla imal edildiklerinden dolayı 6136 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında mütala edilebileceği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkeme sanığın eyleminin hem 5237 sayılı Kanunun 174 üncü maddesi kapsamında patlayıcı madde bulundurma hem de vahim nitelikli, 6136 sayılı Kanunun ek madde 5 kapsamında kalan savaş mühimmatı bulundurma suçunu oluşturduğunu, 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca daha ağır olan 6136 sayılı Kanunu 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı kanunun ek madde 5 uyarınca hüküm kurmuştur.

IV. GEREKÇE

Mahkeme sanığın eyleminin hem 5237 sayılı Kanunun 174 üncü maddesi kapsamında patlayıcı madde bulundurma hem de vahim nitelikli, 6136 sayılı Kanunun ek madde 5 kapsamında kalan savaş mühimmatı bulundurma suçunu oluşturduğunu, 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca daha ağır olan 6136 sayılı Kanunu 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı kanunun ek madde 5 uyarınca hüküm kurmuştur.

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İdil Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.