muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22170, Karar No: 2011/2835, Tarih: 21.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22170 E.  ,  2011/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1289, Karar No: 2022/4994, Tarih: 26.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1289 E.  ,  2022/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş olup, bu kez müdahil davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında dahili davalı ... adına kayıtlı eski 1305 parsel sayılı 396,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 125 ada 2 parsel numarasıyla, 468,16 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ..., eski 1305 parsel sayılı taşınmazın 125 ada 2 parsel numarasıyla davalı ... adına tespit gördüğünü, 125 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın dere yatağı ve yol yeri olarak 1980 yılı kadastrosunda olduğu gibi tespiti istemiyle dava açmıştır.

Müdahil davacı Hazine vekili, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu edilemeyeceğini öne sürerek dava konusu taşınmazın yol olarak sınırlandırılması istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; davalı ... yönünden dava konusu 125 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 16.01.2018 tarihli fen bilirkişisi ... İzyurdu tarafından düzenlenmiş olan raporda (A) harfi ile gösterilmiş 69,19 m² 'lik alanın yol olarak tapuya kayıt ve tesciline diğer taleplerinin reddine, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmış, davacı ve müdahil davacının davası reddedilmiş; hüküm, müdahil davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16703, Karar No: 2011/5041, Tarih: 22.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16703 E.  ,  2011/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı Bursa ... vekilincede temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.01.2011 günü temyiz eden davalı ... İdare Müdürlüğü vekili ve Bursa ... vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı, davalı ... İdare Müdürlüğü ve davalı Bursa ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazlarla ilgili 1/1000 ölçekli imar planının kesinleşme tarihleri davalı Belediyeler İmar Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4601, Karar No: 2016/2194, Tarih: 11.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4601 E.  ,  2016/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı iş sahibi, davalı yüklenicinin 2006 yılında yaptığı dış cephe kaplama işinin 2013 yılının başlarından itibaren dökülmeye başladığını ileri sürerek ayıplı imalâttan dolayı uğradığı zararların tazminini istemiştir.

Davalı özetle, işi kendisinin yapmadığını beyan ederek husumet itirazında, davanın süresinde açılmadığını savunarak da zamanaşımı def'inde bulunmuş, ayrıca boyadaki dökülmelerin bölgedeki yoğun kimyasal etki ve iklim koşulları ile doğal aşınmalardan kaynaklandığını, kusuru ve sorumluluğu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıya ait binanın dış kaplaması ile ilgili eserin teslimiyle dava tarihi arasında yedi yıldan fazla sürenin geçtiği, binada kullanılan malzemelerinin deformasyonunun olağan aşınmadan mı, yoksa gizli ayıptan mı kaynaklandığının somut deliller ile kanıtlanamadığı, bu haliyle davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında, dış cephe kaplamasında kullanılan kompozit panellerin ayıplı olup olmadığı ve ayıbın cinsi yönünden bilirkişi incelemesine gerek görülmüş ve mahkemece 3 ayrı kuruluşa laboratuvar incelemesi için müzekkere yazılmış ise de bu kuruluşlarca olumlu cevap verilmediğinden bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Davacı vekili 29.12.2014 günlü dilekçesinde ..... kuruluşuna ait laboratuvarda inceleme yapılabileceğini bildirdiğinden Türk Borçlar Kanunu'nun 474. maddesi uyarınca masrafı davacı tarafından karşılanmak koşulu ile bildirilen şirket labaratuvarında inceleme yaptırılarak bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yapılarak ayıbın kanıtlanamadığından bahisle yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9168, Karar No: 2011/9251, Tarih: 14.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9168 E.  ,  2011/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

İ

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (Aile),Bursa 3.Aile ve Kepsut Asliye Hukuk(Aile)Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ...'ın babası ...’ın vefatı sonucu velayeti kullanan anne ...’ın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Mustafakemalpaşa ve Kepsut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından sağ eş ...’ın Nüfus kaydı yerleşim yeri adresi olan "..., NO:149, Nilüfer/Bursa" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bursa 3.Aile Mahkemesince ise, 17.09.2010 tarihinde ...'ın Kepsut İlçesindeki " 125.yıl Yatılı İlköğretim Bölge Okuluna" nakil olarak gittiği gerekçesi ile yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, muhtarı da hazır bulunduğu 09.06.2010 tarihli Jandarma tutanağı ile adrese dayalı nüfus kayıt sistemi kayıtlarına göre sağ kalan eşin yerleşim yeri olan "..., NO:149, Nilüfer/ Bursa" adresinin boş olduğu ve ikamet edilmediği,...ın ailesi ile birlikte "Yaylabaşı Köyü, Kepsut/ Balıkesir" adresinde ikamet ettiği,27.07 2010 günlü Milli Eğitim Müdürlüğü ve 04.01.2011 günlü Yaylabaşı İlköğretim Okulu Müdürlüğünün cevabi yazıları ile 23.03.2011 günlü polis tutanağı ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Kepsut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. Maddeleri gereğince Kepsut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/56, Karar No: 2022/4874, Tarih: 22.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/56 E.  ,  2022/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun. 02.12.2021 tarih, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri Hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK.nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu hem de 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna aykırılık nedeni ile dava açılmadığı anlaşılmakta ise de; 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/1. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olan kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu, bu usule tabi olmayan 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçu ile birlikte işlendiği, aynı Kanun'un 251/8. maddesinde düzenlenen "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz." hükmü uyarınca, kumar oynaması için yer ve imkan sağlama suçu yönünden basit yargılama usulü uygulanamayacağından, tebliğnamede bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında

Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.22.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2014/7807, Karar No: 2014/20216, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7807 E.  ,  2014/20216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6647, Karar No: 2016/13510, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6647 E.  ,  2016/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri

çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.