muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/256, Karar No: 2007/52, Tarih: 27.02.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-256 E., 2007/52 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-256 E., 2007/52 K.**

**- CEZALARIN İÇTİMAI

- KANUNİ HAFİFLETİCİ SEBEBLER

- KARARLARIN GEREKÇELİ OLMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 228 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 35 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Necat B..... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 14.09.2006 gün ve 17-20 sayı ile görevde keyfi işlem yapmak suçundan, lehine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY.nın 228/1, 80, 59/2, 35, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca sonuçta 1.925 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, para cezasının birer ay ara ile 5 eşit taksitte alınmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Bu hüküm, Yargıtay C.savcısı tarafından, sanık hakkında alt sınır aşılarak ceza tayin edilmesi, verilen özgürlüğü bağlayıcı cezanın paraya çevrilmemesi ve ertelenmemesi gerektiğinden bahisle aleyhe; sanık müdafileri tarafından ise, sanığa yüklenen suçun oluşmadığı ve beraatına karar verilmesi gerektiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli tebliğnamesi ile B..... Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunda incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın görevde keyfi işlem yapmak suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda;

1- 13.02.2007 tarihinde yapılan birinci müzakerede;

Özel Dairece yapılan yargılamaya uygun olarak, toplanan kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde, suçun sübutunun kabulünde, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğinin tayin ve cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin takdir edilmesinde, savunmanın inandırıcı gerekçelerle reddedilmesi ile lehe yasanın saptanmasında, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi oybirliğiyle kararlaştırılmıştır.

Yargıtay C.Başsavcılığının aleyhe yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise, birinci müzakerede yasal oy çoğunluğu sağlanamadığından işin görüşülmesi ikinci müzakereye kalmıştır.

2- 27.02.2007 tarihinde yapılan ikinci müzakerede;

Yargıtay C.Başsavcılığının aleyhe yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise, birinci müzakerede yasal oy çoğunluğu sağlanamadığından işin görüşülmesi ikinci müzakereye kalmıştır.

2- 27.02.2007 tarihinde yapılan ikinci müzakerede;

Cezanın, eylemin ağırlığı ve sorumluluk derecesi ile orantılı olması, örnek oluşturarak başkalarının da suç işlemelerini engellemesi, faili uslandırıp yeniden suç işlemekten alıkoyması gerektiği amaçları nazara alınarak, ceza yasalarında alt ve üst sınırları belirlenen cezalarda temel cezayı belirleme yetkisi hakime tanınmıştır. Mahkemece ceza belirlenirken, Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMY.nın 34. maddeleri uyarınca gösterilen gerekçenin, lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY.nın 29. maddesinde öngörüldüğü şekilde sanığın kişiliği, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği zaman ve yer, eylemin diğer özellikleri, zararın veya tehlikenin ağırlığı, kastın veya taksirin yoğunluğu, suç sebepleri ve saikleri, failin amacı, geçmişi, şahsi ve sosyal durumu, eylemden sonraki davranışı gibi hususlarla ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olması zorunludur.

Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun uyum gösteren görüşlerinde belirtildiği gibi, erteleme ve paraya çevirme; cezanın, sanığın kişiliğine uydurulmasını sağlayan yargısal bir kişiselleştirme kurumudur.

647 sayılı Yasanın 4. maddesinde, suçlunun kişiliğine, sair hallerine ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre verilen hapis cezasının para cezasına ya da maddede sayılan diğer fer'i ceza veya tedbirlerden birine çevrilebileceği belirtilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, özgürlüğü bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesi, cezanın sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören yargısal kişiselleştirme kurumudur. Mahkemece, özgürlüğü bağlayıcı cezanın para cezasına veya öngörülen diğer fer'i cezalar ile tedbirlerden birine çevrilmesine ya da çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçenin, sanığın kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olması gerekir.

Aynı Yasanın 6. maddesinde ise erteleme kurumu düzenlenmiş olup, buna göre sanığın olay öncesi ve sonrasındaki davranışları göz önünde bulundurularak, gelecekteki yaşamı sezilmeli, suç işleme hususundaki eğilimi değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Özel Dairece, "sanığın kişiliği, şahsi ve sosyal durumu, suçu işleyiş biçimi, suç tarihinde sabıkasız oluşu ve suç işleme hususundaki eğilimi birlikte değerlendirdiğinde, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza paraya çevrilip ertelenmiştir" gerekçesine dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Sanık 05.11.1943 doğumlu olup, kayden sabıkasızdır. Müsteşar olarak görev yapmakta olup, akademik ünvana sahiptir. Yargılama aşamasında da dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı saptanmamıştır.

Özel Dairece, "sanığın kişiliği, şahsi ve sosyal durumu, suçu işleyiş biçimi, suç tarihinde sabıkasız oluşu ve suç işleme hususundaki eğilimi birlikte değerlendirdiğinde, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza paraya çevrilip ertelenmiştir" gerekçesine dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Sanık 05.11.1943 doğumlu olup, kayden sabıkasızdır. Müsteşar olarak görev yapmakta olup, akademik ünvana sahiptir. Yargılama aşamasında da dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı saptanmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgeleri değerlendiren, yargılama sürecinde sanığı gözleyen Özel Dairenin, sanık hakkında alt sınırdan ceza belirlemesinde, cezayı kişiselleştirerek paraya çevirip, ertelemeye ilişkin takdirinde, dosya kapsamı ve gösterilen gerekçelerde yanılgı bulunmadığından, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz itirazlarının reddi ile diğer yönleri de isabetli olan hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi A.S.Ertosun, "Sanık hakkında, 765 sayılı TCK.nun 228. 80, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca neticeten 1.925.- YTL. adlî para cezası verilmiş ve ertelenmiştir.

Sanık, görevde keyfî davranma suçunu işleme hususunda ciddi bir kararlılık içindedir. Hakkında bu konuda verilmiş bir mahkûmiyet kararı ile 8 derdest dosya bulunmaktadır. Sanığın kastındaki ağırlık, güttüğü yasaya aykırı amaç ve suç işleme saikı tamamen olumsuzdur. Bu durumda 765 sayılı TCK.nun 29. maddesine 3679 sayılı Yasa ile eklenen son fıkra(5237 sayılı Yasanın 61. maddesi) uyarınca, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirdi.

Keza sanığın, olay öncesi ve sonrası davranışları ile suç işleme eğilimi içinde bulunup bulunmadığı üzerinde durulmadan, 647 sayılı Yasanın 6. maddesindeki hükmün tekrar edilerek cezanın ertelenmesi de yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle Yargıtay 4. Ceza Dairesi kararının bozulması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun kararın onanması görüşüne karşıyım" görüşüyle;

Diğer Kurul Üyeleri ise, dosyadaki bilgi ve belgelere göre Yargıtay C.Başsavcılığı temyizinde ileri sürülen hususlar doğrultusunda sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi, verilecek cezanın ise paraya çevrilmemesi ve ertelenmemesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı ile sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.09.2006 gün ve 17-20 sayılı hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay — Esas No: 2021/25413, Karar No: 2023/1728, Tarih: 21.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/25413 E.  ,  2023/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/74 E., 2019/519 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2013 tarihli, 2011/159 Esas ve 2013/75 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2013 tarihli, 2011/159 Esas ve 2013/75 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.03.2017 tarihli ve 2017/771 Esas, 2017/7488 Karar sayılı kararı ile hükümlerin uzlaştırma müessesesinin uygulanması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli, 2017/167 Esas ve 2018/56 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

4. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2018 tarihli, 2017/167 Esas ve 2018/56 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/3709 Esas, 2018/9707 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin usule uygun şekilde yeniden yapılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/74 Esas, 2019/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, katılan ...'ya yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ,karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi, sanığın sözleşmeden doğan yükümlülüğünü yerine getirmediği, suç unsuru bulunmadığına, ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında eksik ceza tayini nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ün daha önceden Bağkur kurumunda memur olarak çalıştığı, çevresinde de emeklilik işlemlerini yapıp işlemleri takip edecek bir kişi olarak tanındığı, katılan ...'ın eşi Havvana Çağlar'ın emeklilik işlemlerini yaptırması amacıyla 2011 yılı Nisan ayında sanığa dört ayrı parça halinde toplam 26.940,00 TL para verdiği ancak sanığın herhangi bir şekilde katılan ...'ın eşi Havvana Çağlar'ın emeklilik işlemlerini takip etmediği, yine sanığın katılan ...'dan ölen babasından kalan emeklilik işlemlerini yürütüp yetim aylığı alabilmek için 8.500,00 TL para aldığı, işlemlerine başladığı ancak işlemlerini sonlandırmadığı gibi katılan ...'dan almış olduğu parayı da iade etmediği, bu şekilde katılanları dolandırdığı iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık sigorta işlerinin takibi amacıyla katılanlardan para aldığını beyan etmiştir.

3. Katılan ...'ın sanığın hesabına 400,00 TL para yatırdığına dair Vakıfbanktan kartsız nakit para yatırma makbuzu dosya arasındadır.

4. Antet kısmı ... olan kağıtlara ...' ün Havvana Çağlar' ın SGK işlemlerini mahsuben 3.180,00 TL ve 3.000,00 TL aldığına ve imzaladığına dair belgeler ile Ziraat Bankasından katılan ... tarafından Emine Özdemir adına 1.082,10 TL'nin gönderildiğine ilişkin makbuz örnekleri dosya arasındadır.

3. Katılan ...'ın sanığın hesabına 400,00 TL para yatırdığına dair Vakıfbanktan kartsız nakit para yatırma makbuzu dosya arasındadır.

4. Antet kısmı ... olan kağıtlara ...' ün Havvana Çağlar' ın SGK işlemlerini mahsuben 3.180,00 TL ve 3.000,00 TL aldığına ve imzaladığına dair belgeler ile Ziraat Bankasından katılan ... tarafından Emine Özdemir adına 1.082,10 TL'nin gönderildiğine ilişkin makbuz örnekleri dosya arasındadır.

5. Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğünün 19.04.2011 tarihli yazısına Sogide Ltd. Şti.nin (eski adı Eftalya Ltd. Şti.) kaydına rastlanmadığı, Eftelya Turizm İnşaat Gıda San. Ltd. Şti.nin kaydının bulunduğu, bu firmanın 25.12.1998 tarihinde kayıtlı olduğu, kaydının halen devam ettiği, yetkilisinin ... olduğunun belirtildiği yazı ekinde şirket ana sözleşmesinin gönderildiği, şirket ana sözleşmesinde SGK emeklilik işlemlerinin yapılacağına dair şirket ana sözleşmesinde bir faaliyet alanının belirtilmediği anlaşılmıştır.

6. Antalya ... Muhasebeci Mali Müşavirler Odasının 28.12.2011 tarihli yazısında ...' ün odalarının üyesi olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

7. Tutanak başlıklı ... imzalı "...' nın Sosya Güvenlik Kurumunda yürütülmesi gereken işlemleri tarafımdan yürütülecek olup bu işlemler için 7000 TL tarafıma teslim edilmiştir. İşlemler sonuçlanınca gerekli mahsuplaşma yapılacaktır" ibaresinin yazılı olduğu belge örneği dosya arasındadır.

8. Mahkemece sanığın atılı suçları işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırmacının raporunu düzenleyerek uzlaştırma bürosuna verdiği tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilerek dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/132 Esas, 2010/572 Karar sayılı ilamına konu erteli şekilde verilen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün denetim süresi içinde yeniden suç işlenmesi gerekçesi ile 11.09.2012 tarihli ek karar ile aynen infazına karar verilmesinin ardından sanık tarafından eski hale getirme talepli dilekçesi ile dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesi'nce incelendiği ve 17.03.2016 tarihli karar ile düzeltilerek onanmasına karar verilip aynı tarihte kesinleştirildiği, sonrasında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verildiği, bu kapsamda tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşmediği ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydından başkaca tekerrüre esas ilamının bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay tarafından düzeltilebilecek bu husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/74 Esas, 2019/519 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından tekerrür ile ilgili kısımların çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7101, Karar No: 2022/9096, Tarih: 01.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7101 E.  ,  2022/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının bozmaya uyularak mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Ceylan Eczanesi’nin sahibi olduğunu, taraflar arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.14. maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle Kurumca sözleşmesinin 3 ay süreyle feshedildiğini, oysaki hiçbir zaman reçete toplatmadığını ve hiç kimseden kendisine reçete yönlendirilmesi yapılmasını talep etmediğini belirterek, sözleşmesinin 3 ay süre ile feshine ilişkin işlem ile toplam 20.090,03 TL reçete bedelinin mahsup işleminin iptalini istemiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin yasal mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tanık ifadeleri ve dayanak kurum belgeleri gözetilerek davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine; Yargıtay 13. (kapatılan) Hukuk Dairesinin 05/02/2019 tarihli ve 2016/4688 esas, 2019/1274 karar sayılı kararıyla; “...6197 sayılı Kanunu'nun 6514 sayılı kanunun 36 maddesi ile 2.1.2014 tarihinde değiştirilen 24/2. maddesinde "eczacılar kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye, elamanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemez. Bu fiilerin tesbiti halinde eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beşbin Türk Lirasından elli bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. Fiillerin tekrarı halinde idari para cezası daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir. O halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin, somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. Öte yandan, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile, davaya konu 5.3.14 maddesi protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. O halde, mahkemece, gerek 6197 sayılı Kanunu'nun gerekse 2016 protokolünün anılan hükümlerinin değerlendirmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davaya konu 2012 protokolünün 5.3.14. maddesinin 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolü ile yürürlükten kaldırıldığından ve 2016 yılı protokolünü imzalayan davalının bu protokolün uygulanması için davalı Kuruma başvurduğundan, yapılan işlemlerin hukuki dayanağının kalmadığı kanaatine varılarak davanın kabulüne; davalı tarafça taraflar arasındaki sözleşmenin 3 ay süre ile feshedilmesine ve toplam 20.090,33-TL reçete bedelinin mahsubuna ilişkin olarak yapılan işlemin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece bozmaya uyulmuş olmasına ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Uyuşmazlık; Kurumun, taraflar arasındaki protokol hükümlerine göre davacının alacaklarından cezai işleme konu reçete bedellerini mahsup etmesine dair işleminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 4.3.6. maddesinde “Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükmü yer almaktadır.