muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4461, Karar No: 2012/5982, Tarih: 21.06.2012

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına konulan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/331 Esas ve 2012/77 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre; Yurdulu ... MK.nun kabulü tarihinden önce ölmüş, geride çocukları ...,...,..,..., ..., Hanım ... kalmıştır. Çocuklarının da sırasıyla 1971, 1955, 1987, 1968 ve 1966 yıllarında ölümüyle halen torunları ve bir kısım torun çocukları taraflar ve dava dışı mirasçılar bulunmaktadır.

Dava konusu 384 parsel, senetsizden Yurtoğlu ... namıyla tanınan, ne zaman öldüğü ve mirasçıları tespit edilemeyen şahsın ceddinden intikalen malı olduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı bulunduğu belirtilmek suretiyle 25.10.1985 tarihinde nizalı olarak tespit edilmiştir. Dip muris Yurdulu ...’nin 1971 yılında ölen oğlu ...mirasçısı ..., ... Asliye Hukuk Mahkemesine 1976/305 Esas numaralı dosyasıyla açtığı davada; nizalı taşınmazı yakın miras bırakanı-babası Hacı’nın dip muristen senetle satın aldığını ileri sürerek davalı amcası... mirasçılarının elatmalarının önlenilmesine karar verilmesini istemiştir. 1955 yılında ölen ... Yurt mirasçıları ... ve müşterekleri ise ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/391 Esas numarasıyla açtıkları davada, senedin sahte olduğunu ve taşınmazın yakın miras bırakanlarından intikalen zilyetliklerinde olduğunu bildirerek, senedin iptalini istemiştir. Kadastro çalışmaları sırasında derdest olan söz konusu dip muris Yurdulu ... mirasçılarından ...ve... mirasçıları arasında görülen davalar görevsizlikle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sonucu Aydıncık Kadastro Mahkemesinin 17.03.1999 tarih ve 1991/166 Esas , 1999/7 Karar numaralı hükmüyle; dava konusu parselin Yurdulu ...’den intikal ettiği, oğulları Hacı ve Mehmet tarafından zilyet olunduğu, Hacı mirasçısının dayandığı senedin müstakil zilyetlikle birleşmediği, dip murisin bilinmeyen mirasçılarının başka yerler aldığı, yargılama aşamasında davada taraf ...mirasçısı-yargılama sırasında ölen ... Yurt mirasçılarının ve... mirasçısı ...’in paylarını... mirasçılarından ...’a devirlerinin de nazara alındığı gerekçesiyle “....Davacı ... Yurt ve... mirasçıları tarafından açılan elatmanın önlenilmesi ve senet iptali davalarının reddine, 384 parselin 12 pay kabul edilerek 8 payın ..., 1’er payın ..., ..., ... ve ... adına tesciline...” karar verilmiştir. Hüküm temyizsiz 22.6.1999 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiş, hükmen malik ...’a ilişkin pay 11.2.2000 tarihinde paydaşlardan ...’ya tapuda satışla devredilmiştir. Dava konusu, 830 m2 yüzölçümlü ve ahşap ev-bahçe vasıflı parsel halen davalı ..., ..., ... ve ... adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır.

Davacılar, dip murisin çocuklarından 1987 yılında ölen ... Yurt ve 1968 yılında ölen ...’un bir kısım mirasçısı olup; uyuşmazlık konusu taşınmazın dip muris Yurdulu ...’den miras yoluyla intikal ettiğini, yakın miras bırakanları ve kendilerinin ilçe dışında yaşamaları nedeniyle kadastro çalışmalarında adlarına pay oluşturulmadığını, miras payları olduğunu açıklayarak, tespit öncesi nedene dayanmıştır. Dava, tespit öncesi miras hakkına dayalı olarak süresinde açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin iptal ve tescil isteğidir. Dip muris Yurdulu ...’nin ölümü tarihi, 743 sayılı Medeni Kanununun kabulünden önceye rastlamakta olup, ölüm tarihi itibariyle terekesi müşterek mülkiyet hükümlerine tabidir. Mahallinde yapılan keşif, tanık ve yerel bilirkişi beyanları ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetliğin davalılar yakın miras bırakanı dip murisin oğulları... ve Hacı Yurt (Kadastro Mahkemesinde görülen yargılama aşamasında paylarını... mirasçısı ...’a devredenlerin yakın miras bırakanı) ve mirasçıları tarafından sürdürüldüğü, kullanım süresinin bir insan ömrünü aşan süreye tekabül ettiği, uzun süren kullanımın taksime karine olduğu, dip muris terekesinin taksim edilmediği, kabul edildiği takdirde ise dip miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle terekenin müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olması ve zilyetlikle kazanım süresinin tespit tarihine kadar yakın miras bırakanları ve davalılar tarafından sürdürülmesi nedeniyle tespit tarihine kadar yirmi yılı aşkın sürenin fazlasıyla geçmiş bulunması karşısında davalıların zilyetlikle kazanım koşullarının da oluştuğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Açıklandığı üzere davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden davalı-kayıt maliki ... üzerindeki paylar yönünden hükmü temyiz eden mirasçıları ... ve müştereklerinin itirazları yerinde bulunmaktadır.Ne var ki, bir kısım davalılar davayı kabul etmiştir. HMK.nun 308 (HUMK.nun 92.) maddesine göre davayı kabul, davacının talep sonucuna davalının tamamen veya kısmen muvafakat etmesidir. Aynı kanunun 311 (HUMK. 95).maddesine göre kabul kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğurur. Davalı parsel paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğuna göre, usule uygun dava açan davacılar yönünden davayı kabul eden davalılar ..., ... ve ... üzerindeki paylara düşen davacıların miras paylarının hesaplanarak hüküm kurulması gerekir.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında müdahil davacı olarak yer alan ...’ın müdahale talebi usule uygun ve harcı yatırılmış şekilde yapılmadığı gibi, adı geçen davayı takip de etmemiştir. Yine yöntemine uygun dava açmayan ve davaya dahil edilen mirasçılar bakımından da taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Başka bir anlatımla usule uygun şekilde dava açmayan müdahil ve dahili davalılar bakımından hüküm kurulması doğru olmamıştır. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, bir kısım davalı temyizinin bu bakımdan tüm davalılara sirayet ettiğinin kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ..., ... ve ...’un temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18369, Karar No: 2012/22192, Tarih: 30.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18369 E.  ,  2012/22192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

''Olayı hangi tarafın başlattığının belli olmadığı, bu sebeple tahrik uygulanmayacağı..'' biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeye dayansa da, tanık anlatımlarından sanığın olayı haksız eylemi ile başlatan kişi olduğu anlaşıldığından bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 30/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1672, Karar No: 2019/1479, Tarih: 20.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/1672 E.  ,  2019/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; nafaka miktarı, artış oranı, manevi tazminat miktarı ve faiz başlangıç tarihi yönünden, davalı erkek tarafından ise; hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 750 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesini müteakip yoksulluk nafakası olarak devamı ile her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yine davacı kadın lehine 10.000 TL maddi - 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 11.10.2016 tarihli bu karar davacı kadın tarafından nafaka ve tazminat miktarları ile nafaka artış oranı yönünden, davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacının maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki "....10.000 TL. ve .... dava tarihi olan 25/03/2015" yazı ve rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerlerine " 20.000 TL. ve hükmün kesinleşme" yazı ve rakamlarının eklenmesine, davalının manevi tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki "...20.000 TL. ve ....dava tarihi olan 25/03/2015" yazı ve rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerlerine "10.000 TL. ve hükmün kesinleşme" yazı ve rakamlarının eklenmesine, tarafların diğer yönlere değinen istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. Ne var ki bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusu kabul edilen hususlarda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk derece mahkeme kararının düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir (HMK m.353 f.1/b-2).

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2019(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/11556, Karar No: 2023/2622, Tarih: 24.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11556 E.  ,  2023/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1397 E., 2022/1527 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2022/354 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının reddine, ziynet alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

Kararın, davacı kadın vekili tarafından boşanma davası yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından boşanma davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların 2018 yılında evlendiklerini, ortak bir çocuklarının olduğunu, davalı erkeğin sürekli olarak müvekkiline yönelik ... düşürücü ve hakaret içeren sözler söylediğini, müvekkilinin evlilikleri boyunca sürekli fiziki şiddete maruz kaldığını, davalı erkeğin psikolojik sorunları olduğunu, öfkesine hakim olamadığını, müvekkilin ailesine yönelik de hakaret ettiğini, evin ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini ve "ben sana bakmak zorunda değilim" şeklinde söylediğini, maddî ve manevî destek vermediğini, psikolojik şiddet uyguladığını ve tehdit ettiğini, başka kadınlarla aldattığını, davalı erkeğin ailesinin de müvekkilini ve ortak çocuğu istemediğini, davalı erkeğin iddialarının gerçeği yansıtmadığını, evlilik birliğinin davalı erkeğin tutum ve davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, ortak çocuk lehine 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, 150 gram altın bileziklerden oluşan ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve hukuksuz olduğunu, müvekkilinin davacı kadının ancası ve abisi tarafından evlilik süresinde tarafların her tartışmasında tehdit edildiğini, Rize ilinde kimi kimsesi olmayan müvekkilinin tehditler nedeniyle ciddi şekilde korku oluştuğunu, müvekkilinin eşi hakkında herhangi bir ... düşürücü söz ve hakarette bulunmadığını, bunun tam aksine davacı kadının müvekkiline karşı hakaret ve söylemlerinin mevcut olduğunu, müvekkilinin fiziki şiddet uyguladığı iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin eşini asla aldatmadığını, bu durumun iftira niteliğinde olduğunu, tarafların 2020 yılı Haziran ayında barıştıklarını ve önceki olayların af kapsamında olduğunu, davacı kadının evden ayrıldığını, müvekkilinin düğünde takılan altınları Ağrı ilindeyken bir bankada kendi ve eşi adına her ikisinin beraber geldiklerinde açılmak üzere ayarlanmış kiralık kasada muhafaza ettiğini, altınları bankadan aldıklarını ve kadında kaldığını beyanla, ziynet alacağı ve boşanma davası ile davacı kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının 2021 yılının Ocak ayında dava açtığı, 2021 yılı Haziran ayında ise davalı erkek ile barışarak onbeş, yirmi gün kadar ortak konutta yaşamaya devam ettiği davacı kadının beyanları ile sabit olduğu, davalı erkek tanığı ...'un, tarafların barışarak yeniden biraraya geldiklerini ifade ettiği, davacı kadının tanık listesi ibraz etmiş ise de, tanığa çıkarılan tebligatın iade edildiği, davacı kadının tanığın yeni adresini bildirmesi için verilen kesin süreye rağmen tanığın adresini bildirmediği, tanığı duruşmada da hazır etmediği, tanık deliline dayanma hakkından sarfınaz etmiş sayıldığı, bu durumda davacı kadının 2021 yılı Ocak ayında dava açıldıktan sonra 2021 yılının Haziran ayında eşini affederek veya en azından hoşgörü ile karşılayarak ortak konutta eşi ile tekrar biraraya geldikleri, yaklaşık olarak bir ... birlikte yaşadıkları, dava tarihinden önce gerçekleşen kusurların affedildiği, bu nedenle affedilen hususların davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında davalı erkeğin boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve evlilik birliğinin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin varlığının kabulüne elverişli sebep ve deliller tespit edilemediğinden, davacı kadının ispatlanmayan boşanma davasının reddine, davacının ziynet alacağı talebinin tefrik edilerek ayrı bir dosya üzerinden yargılamanın yapılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, boşanma davasının açıldığı tarihten kararın verildiği tarihe kadar taraflar arasında herhangi bir anlaşma yahut yakınlaşma, barışma anlamında herhangi bir bir gelişme olmadığını, tarafların boşanma davası açılmadan önce evlerini ayırdığını ve ayrı yaşamaya başladıklarını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, taraflar arasında duygusal bağ ve saygının kalmadığını beyanla; davanın reddi, kusur belirlemesi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki belgelere, tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın ... olarak tanımlandığı, davacı kadının 24.05.2022 tarihli duruşmada, boşanma davasından sonra barışmak amacıyla davalı erkek ile aynı evde on, onbeş gün veya bir ... kaldıklarını, evliliği devam ettirmeyi tekrar denediklerini, sonra tekrar ayrıldıklarını beyan ettiği, erkek tanığı Raziye'nin de aynı doğrultuda beyanı olduğu ve bu haliyle tarafların önceki olayları affettikleri veya en azından hoşgörü ile karşıladıkları, Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ... alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, boşanma davasının açıldığı tarihten kararın verildiği tarihe kadar taraflar arasında herhangi bir anlaşma yahut yakınlaşma, barışma anlamında herhangi bir bir gelişme olmadığını, tarafların boşanma davası açılmadan önce evlerini ayırdığını ve ayrı yaşamaya başladıklarını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, taraflar arasında duygusal bağ ve saygının kalmadığını beyanla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın reddi, kusur belirlemesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın ispatlanıp ispatlanmadığı, af olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın ispatlanıp ispatlanmadığı, af olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ... maddesinin birinci fıkrası ve 371 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21272, Karar No: 2016/361, Tarih: 13.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21272 E.  ,  2016/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda, takdiren hapis cezası, kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" şeklinde yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.