muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6895, Karar No: 2019/6754, Tarih: 26.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6895 E.  ,  2019/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suça konu faturalardaki mal ve hizmet alışlarının gerçek olduğunu belirterek bir kısım ödeme belgeleri ibraz etmesine karşılık 27.11.2012 tarihli vergi inceleme raporunda sanığın suça konu sahte faturaların bedellerinin ödendiğine ilişkin ispat vesikası olarak ibraz ettiği dekontlara ilişkin nakit çekiş işlemlerinin şirket ortağı ...tarafından gerçekleştirildiğinin belirtilmesi; aynı raporda sanığın adına fatura düzenleyen ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi nolu mükellefi ... Çelik Konstrüksiyon Müh. İnş. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi nolu mükellefi... Tekstil Ltd. Şti. hakkında sahte fatura düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporlarının düzenlendiğinin belirtilmesi, ancak bu raporların dosya arasına alınmadığının ve bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1) Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

a) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Suça konu faturalara ilişkin ödeme belgelerinde yer alan nakit çekiş işlemlerinin kim tarafından yapıldığının ilgili yerlerden araştırılarak vergi inceleme raporunda belirtildiği gibi şirket ortağı... tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tespit edilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Suça konu faturalara ilişkin ödeme belgelerinde yer alan nakit çekiş işlemlerinin kim tarafından yapıldığının ilgili yerlerden araştırılarak vergi inceleme raporunda belirtildiği gibi şirket ortağı... tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tespit edilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Kabule göre de; gerekçeli karar başlığında katılan Maliye Bakanlığı'nın isminin ve sıfatının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15270, Karar No: 2024/12594, Tarih: 10.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15270 E.  ,  2024/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/813 E., 2022/896 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 09.07.2020 tarihinde yaptığı trafik kazası sonucu yaya konumunda bulunan müvekkilinin yaralandığını, sigorta şirketi tarafından 75.682,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere şimdilik toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.05.2022 tarihli dilekçesiyle talebini 238.548,84 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 3.487,05 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 1.162,35 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 243.198,24 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından başvurana 16.06.2021 tarihinde 75.682,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkili şirketin sorumluluğunu yerine getirdiğini, başvuran tarafından sunulan raporun Yönetmeliğe aykırı olduğunu, kusur oranlarının tespiti için hem Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden hem de Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti'nden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, olay sebebiyle elde edilen kazanımların tazminat tutarından indirilmesi gerektiğini, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması, %1,8 teknik faiz uygulanması ve hesaplamanın aktüeryal yöntemlerle yapılması gerektiğini, müvekkili şirketin poliçe kapsamında başvuru sahibinin tedavi giderleri kapsamında sayılan geçici iş göremezlik geçici bakıcı gideri ve tedavi giderinden sorumlu olmadığını, müvekkili şirketin Komisyona başvuru tarihinden itibaren ancak yasal faizle sınırlı olarak sorumlu tutulabileceğini, aleyhe hüküm kurulması ihtimalinde vekalet ücretinin asgari ücret tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Başvuranın talebinin kabulü ile 238.548,84 TL bakiye sürekli iş göremezlik, 3.487,05 TL geçici iş göremezlik ve 1.162,35 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 243.198,24 TL tazminatın 24.12.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvurana verilmesine," karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Hakem Heyeti kararına dayanak maluliyet raporunun, kaza tarihi itibarıyla esas alınması gereken Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, başvuranın muayenesinin yapılarak, tedavi evraklarının değerlendirilip, başvuranın bedensel zararının kas iskelet sistemi hastalıklarına ilişkin, tek uzmanlık alanını ilgilendiren konuda olmasına göre üç hekimden oluşan yetkili uzmanlar tarafından düzenlenmesi karşısında, maluliyet raporunun tazminat hesabına esas alınamayacağı ve medikal görüş ile çelişkisinin giderilmesi gerektiği yönündeki itiraz nedenine itibar edilemediği, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gibi sigorta şirketince yapılan ödemenin gerçek zararı karşılamadığının benimsenen bilirkişi rapor içeriği ile sabit olduğu, geçici bakıcı gideri, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamındaki tedavi giderlerinden olmayıp SGK tarafından karşılanmayan giderlerden olup, trafik sigortacısının sorumluluğunda olduğu, 5684 sayılı yasanın 30/17 ve Av. As. Üc. Tarifesinin 17/2 maddeleri uyarınca tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirket tarafından başvurana 75.682,00 TL ödeme yapıldığını, bakiye tazminat bulunmadığından talebin reddi gerektiğini, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosunun kullanılması, %1,8 teknik faiz uygulanması ve hesaplamanın aktüeryal yöntemlerle yapılması gerektiğini, medikal firma raporunda ...'nın tüm vücut fonksiyon kayıp oranının %11 olduğunu, müvekkili şirketin poliçe kapsamında başvuru sahibinin geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebinden sorumlu olmadığını, temyiz başvurusunun reddi ihtimalinde aleyhe hükmedilen vekalet ücretinin asgari ücret tarifesine göre hesaplanacak miktarın beşte biri oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalı tarafından yapıldığı beyan olunan ödemenin ödeme tarihi itibariyle yetersiz olmasına, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun düzenlenmiş olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın doğru olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 2 numaralı bendinde yer alan "25.473,86 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19425, Karar No: 2014/14869, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19425 E.  ,  2014/14869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5067, Karar No: 2018/936, Tarih: 18.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5067 E.  ,  2018/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ...'nın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin hakkında TCK'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gündüz vakti müştekinin müdürü olduğu okula giriş dış kapıyı zorlayıp iç kapı camı ile müdür odası camını kırarak içeriden bir adet Led televizyonu çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihi de gözetilerek eylemin nitelendirilmesinde ve hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 18/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23576, Karar No: 2019/18571, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23576 E.  ,  2019/18571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde talep ettiği alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasını talep etmiş olup davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunması nedeniyle davalıların Mahkemece kabul edilen alacaklardan müşterek ve müteselsil sorumluluğuna gidilmesi gerekirken tek davalının sorumlu tutulması infazda tereddüde yol açacağından hatalıdır.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1. , 2. , 4. ve 5. bendinden “davalıdan” kelimesinin çıkarılarak yerine “davalılardan müştereken ve müteselsilen” kelimelerinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 234,49 TL harcın davalı ...İnş. Hiz. Taah. Tur. Ve Nak. Ltd. şirketinden alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine 10/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27206, Karar No: 2010/24089, Tarih: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/27206 E.  ,  2010/24089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2160, Karar No: 2021/3086, Tarih: 29.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2160 E.  ,  2021/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ...Tic.A.Ş. (Eski Ünvanı AİRFEL Tic. A.Ş.) yönünden davanın kabulüne, diğer davalı Atlas Ltd.Şti. yönünden reddine yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmasız davalılar Kaymazlar Ltd.Şti. ve ...Tic. A.Ş. (Eski Ünvanı AİRFEL Tic. A.Ş.) vekilleri tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ...Tic. A.Ş.vekili Av... Kaymazlar Ltd.Şti. vekili Av..., davalı Atlas Ltd.Şti. vekili ... ile davacı vekili Av. ...in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflar yararına takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı birbirlerinden alınarak diğerine verilmesine, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...Tic. A.Ş. ve davalı... Ltd.Şti. 'den alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 29.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.