muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4541, Karar No: 2009/11226, Tarih: 16.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4541 E.  ,  2009/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(iş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm,davalının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin tümüyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), net asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekirken emeklilik geliri esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekirken emeklilik geliri esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş; sürekli işgöremezlik zararı ve aktüerya hesabı konusunda uzman bir bilirkişi seçmek, bilirkişinin seçimine ilişkin ara kararında seçilen bilirkişinin kimliğini, eğitim ve uzmanlık durumu ile diğer gerekli niteliklerini açıkça belirtmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarıda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 60,00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğundan, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14526, Karar No: 2011/15016, Tarih: 06.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14526 E.  ,  2011/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.07.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Yapılacak araştırmalar sonunda tapu malikinin kimlik bilgilerinin hatalı olduğunun tespit edilmesi halinde, mahkemece yapılması gereken iş tapu malikinin hatalı kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar vermek olmalıdır.

Somut olaya gelince;

Mahkemece yapılan araştırmalar sonucunda, tapu malikinin baba adı nüfus kaydına göre “...” olduğu halde tapu kaydına hatalı olarak “...” olarak geçtiği anlaşılmıştır. Bu durum karşısında mahkemece mevcut yanlışlığın düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken ''değiştirilmesine'' şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmekte ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi uyarınca aşağıda gösterildiği şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin “Değiştirilmesine” şeklinde yazılan son sözcüğünün “DÜZELTİLMESİNE” şeklinde tashihine ve hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1548, Karar No: 2021/2138, Tarih: 08.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1548 E.  ,  2021/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.03.2018 tarih ve 2014/369 E. - 2018/212 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.11.2019 tarih ve 2018/1303 E. - 2019/1448 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin ve davalı şirketin dava dışı Ekinciler Mermer.. Ltd. Şti’nin ve As Mermer..Ltd. Şti’nin ortakları olduğunu ve müvekkilinin her iki şirketin de müdürü olarak görev yaptığını, davalı şahısların davalı şirketin ortakları olduğunu, zikredilen şirketlerin müvekkilinin ve davalı şirketi temsil eden ... ve ...’tan herhangi birinin imzası bulunması koşuluyla müştereken temsil ve ilzam edildiğini, davalıların yetkileri bulunmamasına rağmen şirketlerin banka hesabından para çekip, bu paraları davalı şirketin uhdesine geçirip, daha sonra da aynı parayı şirketlere borç olarak vererek adı geçen şirketleri zarara uğratıklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin davalılardan tahsili ile adı geçen şirketlere ödenmesini istemiş, karşı davaların reddini talep etmiştir.

Davalı karşı davalı vekili, asıl ve birleşen davalara karşı ayrı ayrı açtığı karşı davalarda, davalının müdür olarak göreve geldiği 2005 yılından bu yana şirketleri kötü yönettiğini, bu nedenle kâr payı hakkından mahrum kaldıklarını, davalının şirkete ait makinelere yakmak suretiyle zarar verdiğini, şirketlere ait bir takım makine ve teçhizatların teşvik belgesiyle alındığını, davalı müdürün bu teşvik belgelerinin kapamasını usulüne uygun olarak yapmaması sebebiyle ilgili vergi dairesinin ceza uygulamasının muhtemel olduğunu, davalının şirketlere ait aidat ve elektrik borçlarını ödemediğini ileri sürerek, asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı olmak üzere, yoksun kalınan kâr payı sebebiyle 50.000.-TL, makinelere verilen zarardan dolayı 50.000.- TL, teşvik belgeleri sebebiyle 25.000.- TL, aidat ve elektirik borçları sebebiyle 15.000,00 TL zararın davalıdan tahsiliyle kendilerine ödenmesini istemiş, asıl ve birleşen davaların reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama aşamasında davalı-karşı davacıların asıl ve birleşen karşı davalarda talep edilen tazminat kalemlerini bildirdiği, yargılama aşamasında alınan bilirkişi kök ve ek raporlar ile incelenen şirket ticari defter ve belgelerindeki kayıtlar, davalı-karşı davacı şirketle ilgili ticari defter ve kayıtlar, vergi dairesine sunulan bilanço içeriğine göre kayıtlarının birbirini doğruladığı, asıl ve birleşen davada davacının davalılar hakkındaki iddia ve talepleri ile, asıl ve birleşen davadaki davalılar-karşı davacılar tarafından, davacı-karşı davalı aleyhine açtıkları karşı davalarında karşı davacıların karşı davalı ... hakkındaki iddia ve taleplerinin ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl dava, asıl davadaki karşı dava, birleşen dava, birleşen davadaki karşı davaların reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, şirket ortaklarının şirket yöneticisinin eylemleri sebebiyle uğradıkları doğrudan ve dolaylı zararların tazmini için dava açabilecekleri ancak dolaylı zararların kendilerine değil şirkete ödenmesini talep edebilecekleri, somut olayda mahrum kalınan kar payı ve şirket makinelerine ilişkin talebin karşı davacılar bakımından dolaylı zarar niteliğinde olmasına rağmen davacıların söz konusu zararın kendilerine ödenmesini talep ettikleri, bu durumda bu taleplere ilişkin davanın dinlenilmesinin mümkün olmadığı, diğer bir tazminat kaleminin ise teşvik belgeleri nedeniyle uğranılması muhtemel cezaya ilişkin olduğu, dosya kapsamından bu belgelere ilişkin olarak ilgili vergi dairesince uygulanmış bir ceza olmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla henüz ortada bir zarar olmadığından bu talebin de dinlemeyeceği, mahkemece karşı davaların anılan gerekçelerle reddedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davalı karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle, davaların kararda belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de

Kararı, davalı karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de

bulunmamasına ve karşı davalarda ileri sürülen ve davalı limited şirket müdüründen tahsili istenilen zararların şirket ortakları bakımından dolaylı zarar niteliğinde olmasına, TTK’nın 555. maddesine göre, şirket ortaklarının dolaylı zararlarının ancak şirkete ödenmesini isteyebilecek olmalarına, karşı davacıların söz konusu zararların kendilerine ödenmesini talep etmiş olmaları karşısında bu yöndeki davaların dinlenemeyecek bulunmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı karşı davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 64,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar-karşı davacılardan alınmasına, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1344, Karar No: 2022/3293, Tarih: 28.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1344 E.  ,  2022/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette atılı suçtan zarar görmüş bulunan müşteki ...’nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 21/06/2021 tarihli ve 2021/12003 Esas – 2021/12554 Karar sayılı iade kararı sonrası gerekçeli kararın tebliği üzerine vekili aracılığıyla hükmü süresinde temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşıldığından, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 16/06/2016 olan mahkumiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette atılı suçlardan zarar görmüş bulunan müşteki ...’nın, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 21/06/2021 tarihli ve 2021/12003 Esas – 2021/12554 Karar sayılı iade kararı sonrası gerekçeli kararın tebliği üzerine müşteki ... vekilinin 03/08/2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Olay günü, ... İlköğretim Okulu’na açık olan pencereden girilerek okul içindeki 26 no’lu sınıfta bulunan öğretmen dolabının kilidi kırılıp 320 TL para ile 150 TL değerinde kırtasiye malzemelerinin çalındığı, okula ait telefon kablolarının da kesildiği; olay yerinden elde edilen toplam 22 adet parmak izinin 18 adedinin mukayeseye elverişsiz olduğu, anaokulu tarafındaki basket sahası yanında bulunan pencere iç yüzeyinden elde edilen 2 adet parmak izinin ise suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun belirlendiği, kamera görüntülerine göre eylemi 3 kişinin gerçekleştirdiğinin değerlendirildiği, ancak görüntülerdeki bu kişilerin kimliklerinin tespit edilemediğinin bildirildiği, suça sürüklenen çocuğun “...olayın meydana geldiği okulda zaman zaman basket sahasında top oynadığım gibi benim üç kardeşim de o okulda okumaktadır ve bildiğim kadarı ile parmak izimin çıktığı söylenen basket sahasına bakan pencerenin camı sürekli açıktı bu nedenle parmak izim çıkmış olabilir. Ancak ben okula gidip hırsızlık yapmadım. Suçlamaları kabul etmiyorum. Benim parmak izimin çıktığı pencerenin açık olduğuna ilişkin tanıklarım da vardır. Bunlar ... ve ... dır başka da adlarını unuttuğum mahalleden arkadaşlarım vardır bunlar da bunu biliyorlar.” şeklinde savunmada bulunduğu anlaşılmakla; bu savunmaya göre suça sürüklenen çocuğun bildirmiş olduğu tanıklar dinlenip, görüntülerdeki 3 kişiden birinin suça sürüklenen çocuk ... olup olmadığına ilişkin görüntüler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve elde edilen ancak suça sürüklenen çocuğa ve kat görevlisine ait olmadığı ve o dönemde sistemde karşılığının bulunmadığı belirtilen diğer 2 adet parmak izinin, sonradan sisteme düşmüş olan bir parmak iziyle eşleşme ihtimali de nazara alınıp tekrardan mukayesesi sağlanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a)6545 sayılı Kanun’un 104. maddesi uyarınca Kanun’un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 26/01/2014 olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki TCK’nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve suça sürüklenen çocuğun aleyhine olan TCK’nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

b)Dosya içerisindeki kamera görüntülerine göre, eylemin saat 22.30’da 3 kişi tarafından gerçekleştirildiğinin değerlendirildiği, UYAP’tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 18.18’de başladığı ve buna göre atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece ve ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği anlaşılmakla; mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

c)Gerekçeli karar başlığında, 26/01/2014 olan suç tarihinin 26/01/2015 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki kurum vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1056, Karar No: 2016/2530, Tarih: 24.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1056 E.  ,  2016/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ayrıca hüküm kısmında 1000TL nafakanın 1700TL'ye çıkarılması denilmiş ise de açılan davanın yardım nafakası davası olduğu anlaşıldığından artırıma ilşkin kısım maddi hata kapsamında olup mahkemesince her zaman düzeltilmesi mümkün olmakla yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 67,85 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.02.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4148, Karar No: 2023/6399, Tarih: 20.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4148 E.  ,  2023/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4021 E., 2022/690 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/396 E., 2021/1083 K.

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti, ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılar Kuveyt Bank ile Şekerbank vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı ... İnşaat şirketinden İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mah. 3401 ada 283 Pafta, 3 parselde kain A Blok, 242 No.lu taşınmazı 450.000,00 TL bedel ile satın aldığını, davacının ödemelerini düzenli yaparak sözleşmeden kaynaklı borcunu 30.09.2018 tarihinde bitirmiş olduğunu, taşınmazı 23.05.2015 tarihinde teslim aldığını ve kullanmaya başladığını, davacının taşınmazı 10.04.2019 tarihinde harçlarını yatırarak devraldığını, ancak davalı şirketin tapu üzerindeki hacizleri kaldırtmadığını, taşımazlar üzerinde bir çok haciz ve ipotekler olduğunu, sözleşme imzalandığı tarihte tapu üzerinde hiçbir ipotek ve haciz şerhinin bulunmadığını, hali hazırda davacının taşınmazı kullandığını, davalı bankaların tapu üzerinde haciz şerhinin bulunduğunu, bu şerhin davalılar arasındaki kredi sözleşmesinden kaynaklandığını, bu şerhinde sözleşmeden sonra konulduğunu, açıklanan nedenlerle dava konusu gayrimenkulün sözleşme tarihi olan 23.05.2015 tarihi itibari ile mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitini, dava konusu gayrimenkul üzerinde bankalar tarafından konulan ihtiyati hacizlerin kaldırılmasını, ilk iki talebin kabul görmemesi halinde taşınmazın piyasa rayiç değerinin tespit edilerek tespit edilecek rayiç değerden şimdilik 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan ... İnşaat şirketinden tahsilini, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalılar üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP