muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2079, Karar No: 2024/3818, Tarih: 13.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2079 E.  ,  2024/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4191 E., 2020/96 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın duruşma talebinin, verilen cezanın nev ve miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarih ve 2018/193 Esas ve 2018/199 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan,

TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53 üncü maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.01.2020 tarihli ve 2018/4191 Esas, 2020/96 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1-Savunma hakkının kısıtlandığına,

2-Bank Asya hesap hareketlerine ilişkin bilirkişi raporu aldırılması gerektiğine,

3-Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4-Yetersiz delille ve eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna,

5-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanığın sadece bir kaç defaya mahsus para yatırma eylemlerinin rutin bankacılık işlemleri kapsamında sayılması gerektiği, dolayısıyla sanığın savunmasının aksine örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, suretiyle karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.01.2020 tarihli ve 2018/4191 Esas, 2020/96 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20405, Karar No: 2018/12595, Tarih: 05.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20405 E.  ,  2018/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ..., davalı ... Hiz. Yön. San. Ve Tic. A.Ş., davalı... Basın Yayın Ajans Terc. Tur. Ve Eğt. Hizm. Tic. Ltd. Şti., davalı ...Eğitim Sağlık Hizm. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20.09.2015 tarihinden beri hastabakıcı olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin 30/11/2010 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık-... Sağlık Yatır. Ve İşl. San. Ve Tic. A.Ş. vekili, davalının ... Büyükşehir Belediyesinden Darülaceze'de verilen hizmetleri kamu ihale mevzuatı kapsamında üstelendiğinde ve davacının bu işte 20/09/2005 tarihinde hastabakıcı olarak çalışmaya başladığını, kendisi ile ihale dönemleri ile paralel olarak belirli süreli sözleşmelerin imzalandığını, yeni ihalenin bir başka şirket tarafından üstlenilmesi üzerine 31/12/2007'de davacının iş sözleşmesine son verildiğini ve ihbar ile kıdem tazminatının banka hesabına ödendiğini, ilgili dönemde hak kazandığı yıllık izinlerin tamamını kullandığını, genel tatillerde ücretsiz çalışmadığını, diğer davalılar nezdinde geçen dönem için husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... İnş. Ve Turizm Ltd. Şti. ve As-... İnş. Turizm Taş. Gıda Temizlik Hizmt. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı şirketlerin bir dönem davalı Sağlık-... Sağlık Yatır. Ve İşl. San. Ve Tic. A.Ş.'nın taşeronluğunu üstlendiğini ve davacının...-... İnş. Turizm Taş. Gıda Temizlik Hizmt. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak 3 ay ve ... İnş. Ve Turizm Ltd. Şti'nın işçisi olarak da sadece 2 ay çalıştığını, tüm çalışma koşullarının davalı Sağlık-... Sağlık Yatır. Ve İşl. San. Ve Tic. A.Ş. tarafından belirlendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı ... vekili, davalı ... Hiz. Yön. San. Ve Tic. A.Ş. vekili, davalı... Basın Yayın Ajans Terc. Tur. Ve Eğt. Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Eğitim Sağlık Hizm. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dava tarihinin 03/01/2011 olmasına rağmen karar başlığında dava tarihinin 06/02/2012 olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hataya dayandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

D) Temyiz:

Kararı ... vekili, davalı ... Hiz. Yön. San. Ve Tic. A.Ş. vekili, davalı... Basın Yayın Ajans Terc. Tur. Ve Eğt. Hizm. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ...Eğitim Sağlık Hizm. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dava tarihinin 03/01/2011 olmasına rağmen karar başlığında dava tarihinin 06/02/2012 olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hataya dayandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacının fazla mesai ücret alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı HMK'nın 25. maddesinde "kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki tarafın söylemediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.", devamı 26. maddesinde de "hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır." düzenlemeleri mevcuttur.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının işyerinde çalıştığı süre zarfında haftanın 5 günü çalıştığını, Cumartesi ve Pazar izin kullandığını belirtmiş, davalılar da aynı yönde beyanda bulunmakla, davalı ... Belediyesinin dosya arasına sunduğu Kasım 2008-Haziran 2009 dönemi vardiya listesinde de davacının beyanı ile uyumlu haftanın 5 günü çalıştığı anlaşılmaktadır.

Ancak Mahkemece dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına göre davacının 2008 sonrası dönemde günde 8 ve haftanın 6 gününde 48 saat çalışmasının olduğunun kabulü doğrultusunda alınan bilirkişi raporu gibi karar verilmiştir.

Mahkeme, davacının dayandığı bu vakıalarda davacının talebiyle bağlı olduğuna göre; talep aşılmaksızın davacının haftanın 5 günü gündüz vardiyasında 08.00-17.30, gece vardiyasında 23.00-08.30 şeklinde çalıştığı kabul edilerek günde 8 ve haftanın 5 gününde 40 saat çalıştığının ve bu doğrultuda yasal 45 saati aşan çalışmasının olmadığı kabul edilerek fazla mesai alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4- Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı genel tatillerde çalışması bulunduğunu, davaya cevap veren davalılar ise genel tatil çalışmasının olmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının 2008 yılına kadar genel tatil ücretlerinin ödendiği kabul edilerek 2008 yılı ve sonrası için genel tatil ücret alacağı hesaplanmış ve hüküm altına alınmışsa da, dosya içerisine alınan 20.08.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi davalı Belediye tarafından dosyaya sunulan bordrolarda davacının 2009 yılı dahil olmak üzere genel tatil ücretlerinin ödendiği bu nedenlerle sadece 2010 yılı ile sınırlı genel tatil ücret alacağının bulunduğu anlaşılmakla 2008 ve sonrası için genel tatil ücret alacağının hüküm altına alınması hatalıdır

Mahkemece 2010 yılı ile sınırlı olarak genel tatil ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken hatalı şekilde 2008 yılından itibaren genel tatil ücret alacağının ödenmediği kabul edilerek hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9092, Karar No: 2014/11525, Tarih: 25.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9092 E.  ,  2014/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12273, Karar No: 2016/13778, Tarih: 01.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12273 E.  ,  2016/13778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.05.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 37.693,63 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, .01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1129, Karar No: 2022/2055, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1129 E.  ,  2022/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Bursa 5. Sulh Hukuk, Van 1. Sulh Hukuk ve İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, kısıtlı adayının Uyap sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu ilin Van İli olduğu, Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2019/704 esas sayılı vesayet dosyasında yapılan emniyet araştırmasında kısıtlı adayının Van İlinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı ve adres kayıt sistemindeki adresince yapılan sorgulamada güncel adresinin “Kalecik mah. 942. Sk. 2. Etap sitesi k -25 blok no: 8/4 Tuşba/VAN” olduğundan Van Sulh Hukuk Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Van 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce, 09/12/2020 tarihinde Osmangazi İlçe Emniyet Amirliği’ne kısıtlı adayının hastaneye sevki hususunda yazılan müzekkereye 11/12/2020 tarihli tutanakta verilen cevapta kısıtlı adayının ve ailesinin ''Dr.Ziya Kaya Mah. Şehit Sk. Huzur Sitesi No:9/A Gemlik/BURSA'' adresine taşındığının bildirildiği, bu nedenle Gemlik Sulh Hukuk Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesi’nce ise, Gemlik İlçe Emniyet Müdürlüğü’nün 03/06/2021 tarihli yazısında kısıtlı adayının ''Vali Mithat Bey Mah. Kışla Cad. No:15/1 İpekyolu/VAN'' adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, bu nedenle Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6241, Karar No: 2016/10318, Tarih: 12.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/6241 E.  ,  2016/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, iftira

HÜKÜM : 5187 sayılı Yasanın 26/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine,

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya görüşüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; sanık hakkında düzenlenen iddianame, mahkeme kararındaki nitelendirme ve temyizin kapsamı ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 26.02.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı kararının "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelenmesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır" ve "Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesinin suçlardan en ağın olanına bakmakla görevli dairece yapılır" şeklindeki, Ceza Daireleri İşbölümü ortak hükümlerinin 7. ve 9. fıkraları uyarınca, temyiz inceleme görevi temyize konu edilen dava açan belgede en ağır yaptırım öngören suçu incelemekle görevli Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 12.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15358, Karar No: 2015/74, Tarih: 12.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15358 E.  ,  2015/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2008/97-2014/112

Davacı S.. A.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalı H.. S.. aleyhine 25/02/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; temyiz isteminin reddine dair verilen 20/03/2014 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hükmü temyiz eden tarafın temyiz istemi miktar itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Mahkemece bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.