muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2783, Karar No: 2018/9784, Tarih: 25.04.2018

Temyiz

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı tarafça temyiz yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (d) alt bendinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır. Kanuna göre sataşma, sadakat borcuna aykırılığın özel bir hali olarak kabul edilmektedir. Sataşma söz veya fiili tecavüz anlamına gelen bir harekettir.

Dosya içeriğine göre, davacı davalı işyerinde kamyon şoförü olarak 16.06.2006-07.06.2016 döneminde çalışmıştır. Davacının iş akdi 07.06.2016 tarihli fesih yazısında “halen yürütülmekte olan kamyon operatörlüğü görevinde 03.06.2016 günü iş arkadaşınız olan ...'ın tarafınıza fiili temasta bulunduğu olayla ilgili olarak yürütülen soruşturmada kasten yanlış bilgi verdiğiniz tespit edilmiştir. Bu nedenle iş akdiniz iş kanunun 25/2 ve Toplu İş Sözleşmesinin davranış düzeltme yönetmeliğinin 8/7 maddesi (şirket bünyesinde yapılan her türlü araştırma ve incelemede kendisine sorulan sorulara kasten veya sebepsiz yere yanlış bilgi vermek) uyarınca” feshedildiği bildirilmiştir. İlk Derece Mahkemesi davalı işveren tarafça fesih sebebi ile ilgili herhangi bir açıklama yapılmadığı gibi herhangi bir delil de ibraz edilmediği, feshin son çare olması ilkesinin gözetilmediği ve davacının savunmasının alınmadığı gereçesiyle feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar vermiştir. Karara karşı davalı taraf istinaf yoluna başvurmuş Bölge Adliye Mahkemesince feshin haklı olduğu değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesinin kabul kararı ortadan kaldırılarak davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur. Feshe konu olay davacı ile dava dışı bir işçinin tartışması ve bu eylemi gizlemesi iddiasına dayanmakta olup söz konusu eyleme dair tek bir tanığın beyanı haricinde bir delil olmadığı gibi olaya karışan diğer taraf da aralarında bir tartışma olduğunu beyan etmemiştir.

Tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde, davacının iş akdinin davalı tarafça feshinin haklı nedene dayandığı ispatlanamadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aksi yönde hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

Ayrıca, dosya içeriğine göre davacı işçinin davalıya ait işyerinde 10 yıl kadar çalıştığı dikkate alındığında davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Söz konusu tazminatın davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Ayrıca, dosya içeriğine göre davacı işçinin davalıya ait işyerinde 10 yıl kadar çalıştığı dikkate alındığında davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Söz konusu tazminatın davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Hüküm: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 01.12.2017 tarih; 2017/2195 esas, 2017/1807 sayılı kararı ile ... 2. İş Mahkemesi’nin 07.09.2017 tarih 2016/620 esas, 2017/133 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının işveren ... Metal Madencilik San. ve Tic. A.Ş. nezdindeki işe iadesine

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Davalının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davacı tarafından yapılan 452,70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29081, Karar No: 2014/19872, Tarih: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29081 E.  ,  2014/19872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, Ulusal Yargı Ağı sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9036, Karar No: 2019/11418, Tarih: 11.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9036 E.  ,  2019/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Katılanlar ..., 'ye karşı eylemler nedeniyle, ayrı ayrı TCK'nın 158/1-f-son, 52/2, 4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (7 KEZ)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın www.sahibinden.com sitesine laptop, cep telefonu ve benzeri ürünlerin satılık olduğuna dair ilanlar verdiği, bu satış ilanlarını gören katılan ve müştekiler ..., ve ...'nin telefonla sanıkla irtibata geçerek, satış bedeli üzerinde anlaştıkları, anlaşma gereğince ürünlerin satış bedellerine istinaden kararlaştırlan paraları sanığın banka hesabına gönderdikleri, sanığın paraları aldıktan sonra telefonunu kapatıp katılan ve müştekilerle irtibatını kestiği, satışını yaptığı malları göndermediği, bu şekilde sanığın her bir katılan ve müştekiye karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmişse de, katılan ve müştekirlein aşamalardaki istikrarlı beyanları, Türkiye İşbankası AŞ Küçükköy Şubesinin 18.09.2009 tarihli yazısında sanık ...'na ait banka hesabına müşteki ... tarafından 600,00 TL, müşteki ... tarafından 450,00 TL, katılan ... tarafından 650,00 TL, müşteki ... tarafından 250,00 TL, müşteki ... tarafından 220,00 TL, katılan ... tarafından 430,00 TL, katılan ... tarafından 325,00 TL yatırıldığının bildirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın katılan ... ve müşteki ...'e karşı eylemleri nedeniyle; 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, katılan ... ’den elde edilen haksız menfaat miktarının 325 TL, müşteki ...'den elde edilen haksız menfaat miktarının 250 TL. olmasına rağmen, katılan ... yönünden 32 gün adli para cezası, neticede 640 TL., adli para cezasıyla cezalandırılması gerekirken 33 gün ve 660 TL. adli para cezasına hükmedilmesi, müşteki ... yönünden 25 gün adli para cezası, neticede 500 TL. adli para cezasıyla cezalandırılması gerekirken, 50 gün ve 1.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden, iptal kararına göre değerlendirme yapılmasında zorunluluk

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; katılan ... ve müşteki ...’e yönelik eylemler nedeniyle “d ve g” ile paragraflarından adli para cezasının ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerlerine “katılan ... ’den elde edilen haksız menfaat miktarının 325 TL olduğundan sanığın 32 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 640 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına”, “ müşteki ...'den elde edilen haksız menfaat miktarının 250 TL olduğundan, sanığın 25 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ve “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42040, Karar No: 2015/25402, Tarih: 15.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42040 E.  ,  2015/25402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının .... (T....) Sendikası'nın üyesi olduğunu, davalının Isparta'da bulunan 7. İletim ... ve İşletme Grup Müdürlüğü'nde inşaat başteknisyeni unvanı ile çalıştığını, Sendika ile davalı arasında imzalanan 01/03/2009-28/02/2011 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 13. Dönem, 01/03/2011-28/03/2013 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 14. Dönem ve 01/03/2013-28/02/2015 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 15. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 99/II. maddesinde "işçilere senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde aşağıdaki ünvanlar karşılığı yapılan gruplamalarda tespit edilen oranlarda ödenmek kaydıyla çıplak yevmiyelerinin I. grupta sayılanlara %20'si tutarında iş güçlüğü tazminatı ödenir..." hükmünün bulunduğunu, ... İşyerinde çalışan davacının “müteahhit firmalarca yapılan ..., montaj ve arazi çalışmalarında kontrol olarak görev yapan başteknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyen ve teknisyenler” grubunda fiilen müteahhitlerin yaptığı trafo merkezleri, sosyal site bakım ve onarım çalışmalarında inşaat kontrolörlüğü yapması nedeni ile 1. Gruba girdiğini, bu hali ile davacının I. Grupta sayılan işleri yapması nedeni ile % 20 oranında iş güçlüğü tazminatına hak kazanmış olduğunu, geçmiş yıllarda bu tazminatın ödendiğini; ancak, daha sonra bu tazminat oranının işverence %15'e düşürüldüğünü, aynı yerde çalışan... adına ... 14. İş Mahkemesi'nde açılan davada iş güçlüğü tazminat oranının %20 olması gerektiğinin tespit edilerek fark alacağının hüküm altına alındığını, kararın kesinleştiğini iddia ederek %5 oranındaki fark iş güçlüğü tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, Sendika'nın davacı adına dava açma yetkisinin bulunmadığını, davacının inşaat başteknisyeni olarak görev yaptığını, yaptığı iş itibariyle ...'nin 99/II. maddesinde düzenlenen 2. Grupta yer aldığını ve iş güçlüğü tazminatının %15 oranında olması gerektiğini, davacının ileri sürdüğü kadroların davacı ile ilgisi bulunmadığını, müteahhhit firmalarca yapılan bazı işlerde kontrol görevi yapan bir kısım kadrodaki işçilere 1. Grup oranı üzerinden prim ödeneceğine ilişkin hükmün 14. ...'in bulunduğunu, 15. ...'nde bu yönde bir düzenleme bulunmadığını, müteahhide verilmeyip doğrudan davalı kurumun işlettiği yerlerdeki anılan kontrol görevleri için %20 değil, %15 oranında iş güçlüğü priminin düzenlendiğini,...isimli işçinin açtığı ... 14. İş Mahkemesi'nde görülen davanın miktar yönünden temyiz edilemediği için kesinleştiğini, ... 7. İş Mahkemesi nezdinde görülerek sonuçlanan davanın daha objektif delil niteliğinde bulunduğunu, daha önce temerrüt oluşmadığından dava tarihinden itibaren ve yasal faiz istenilebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, üyesi olduğu Sendika ile davalı arasında imzalan ...'nin 99/II. maddesinde düzenlenen iş güçlüğü tazminatını %20 oranında almasının gerekip gerekmediği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

TES-İş Sendikası ile davalı arasında imzalanan 13,14 ve 15.dönem ...'lerinin 99/II.maddesinde, “işçilere senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde aşağıdaki ünvanlar karşılığı yapılan gruplamalarda tespit edilen oranlarda ödenmek kaydıyla çıplak yevmiyelerinin I. grupta sayılanlara %20'si, 2.grupta sayılanlara %15'i, 3. grupta sayılanlara %10'u tutarında iş güçlüğü tazminatı ödenir. Tekamül eğitimine gönderilen işçilere eğitim süresince iş güçlüğü tazminatı ödenmeye devam edilir. İşçilere fiilen yaptıkları işler esas alınarak yukarıda belirtilen gruplardaki oranlar üzerinden iş güçlüğü tazminatı ödenir.” düzenlemesi yer almaktadır. Maddenin anılan bendinin devam eden bölümlerinde ise davalı işverenliğin Türkiye'nin çeşitli yerlerindeki işyerleri için ayrı ayrı gruplandırmalar yapıldığı görülmektedir. Bu bağlamda İletim ... ve İşletme Grup Müdürlükleri ... İşyerleri için 1.Grupta,”Baştekniker, Uzman Tekniker, Tekniker (elektrik), Trafo Montaj Ekip Elemanları, Hat Montaj Ekip Elemanları, Pano Montaj Ekip Elemanları, Tel Çekme Ekip Elemanları, Trafo İndirme Bindirme Ekip Elemanları (Makina İkmal Müdürlüğü), müteahhit firmalarca yapılan ..., montaj ve arazi çalışmalarında kontrol olarak görev yapan başteknisyen, mesul teknisyen, teknisyenler”in; 2. Grupta ise, “Baştekniker, Uzman Tekniker, Tekniker (Elektronik, İnşaat ve Harita) ve diğer birimlerde çalışan bazı görev ünvanları sayılmıştır.

Davacının ... İşyerinde (7. İletim ve İşletme Grup Müdürlüğü Isparta) çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.

Davacının ... İşyerinde (7. İletim ve İşletme Grup Müdürlüğü Isparta) çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.

Davacı vekili, inşaat başteknisyeni olan davacıya ...'in 99/II. maddesindeki iş güçlüğü tazminatının, İletim ... ve İşletme Grup Müdürlüğü ... İşyerinde çalışması ve 1.grup içinde sayılan “müteahhit firmalarca yapılan ..., montaj ve arazi çalışmalarında kontrol olarak görev yapan başteknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyen ve teknisyenler” grubuna fiilen müteahhitlerin yaptığı trafo merkezleri, sosyal site bakım ve onarım çalışmalarında inşaat kontrolörlüğü yapması nedeni ile girdiğini iddia ederek %20 oranında ödenmesi gerektiğini iddia etmiştir.

Mahkemece, “...müteahhit firmalarca yapılan ..., montaj ve arazi çalışmalarında kontrolör olarak görev yapan baş teknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyen ve teknisyenlerin 1. grupta yer aldığı, dinlenen davacı tanığının davacının ... Müdürlüğünün inşaat bölümünde inşaat teknisyeni olarak çalıştığı, görevinin dışarıda müteahhitlere verilmiş olan işlerin kontrolünü yapmak olduğu, müteahhit kontrollüğünü yaptığı için, tüm sorumluluğun davacıya ait olduğu, denetimlere tek başına gidildiği, denetimlere gidildiğinde müteahhitle birlikte kalınmak zorunda olunduğu şeklindeki beyanları da dikkate alındığında; davalıya ait ...'da bulunan 7.İletim ... ve İşletme Grup Müdürlüğü ... işyerinde inşaat teknisyeni olarak çalışan davacının fiilen yaptığı işe göre 1. Grup çalışanlar arasında değerlendirilmesi ve %20 oranında iş güçlüğü tazminatından faydalandırılması gerektiği” gerekçesi ile fark iş güçlüğü tazminatı hüküm altına alınmıştır.

Ancak mahkemenin bu kabulü yerinde değildir. Yukarıda içeriği aktarılan....'lerinin 99/II.maddesinde İletim ... ve İşletme Grup Müdürlükleri ... İşyerleri için 1. grup içinde sayılan görev ünvanlarının hepsinin elektrikle ilgili olduğu görülmektedir. Buna müteahhitlerin yaptığı ..., montaj ve arazi çalışmalarında kontrolörlük yapan başteknisyen, mesul teknisyen, uzman teknisyenler ve teknisyenler de dahildir. Zira elektrik teknikerleri bu gruba girmekte olup grup içinde sayılan diğer görev ünvanlarının hepsi -trafo indirme bindirme ekip elemanları hariç- elektrikle ilgilidir. Her ne kadar aynı istemle aynı işyerinde çalışan...isimli işçinin 2007 yılında ... 7. İş Mahkemesi'nin 2007/508 Esas sırasına kayden açtığı davada, davacı işçinin 1. grupta yeraldığı ve iş güçlüğü tazminatının %20 oranında ödenmesi gerektiği kabul edilmiş ise de, bu karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Bu nedenle bu dava açısından belirleyici kabul edilemez. Öte yandan aynı ... döneminde davacının aynı istemle açtığı davada ... 14. İş Mahkemesi'nin 2007/290 Esas sayılı davasında mahkemece 1.grubun elektrik işlerini yapanlarla alakalı olduğu ve inşaat kontrol mesul teknisyeni olan davacıya...'nin 99.maddesi uyarınca ünvanı ve bulunduğu işletmeye göre yapılan gruplandırmalarda 2.grupta yer aldığı halde yevmiyesinin %15'i yerine zuhulen 1.grupta yer alanlar için öngörülen %20 oranına göre işgüçlüğü tazminatı ödendiği gerekçesi ile davacıdan geri alınan tazminatın iadesine ilişkin davasının reddine karar verilmiş ve bu karar 9.Hukuk Dairesi'nin 2011/29559 Esas sayılı ilamı ile onanmıştır.

Yukarıda özetlenen maddi ve hukuki olgulara göre davacının talebinin reddi yerine mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17943, Karar No: 2015/9566, Tarih: 26.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17943 E.  ,  2015/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlığın, güvercinlerin bulunduğu kümesin demir kapısındaki asma kilidin kırılması suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dava konusu çalınan kuşların maliki olan katılan ...'ın talimatla alınan 30.04.2010 tarihli beyanında, kuşların kendisine iade edildiğini ancak zararının karşılanmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; katılana kuşları nereden teslim aldığı, varsa başka bir zararı olup olmadığı sorularak suça sürüklenen çocuğun iradesiyle gerçekleşen bir teslim olup olmadığı ve böylelikle hırsızlık suçu yönünden, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinde yer alan seçenek yaptırıma hükmedilebilmesi için suça sürüklenen çocuğun gönüllü olması gerektiği gözetilmeyerek, bu hususta suça sürüklenen çocuğun beyanı alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapması için zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.