muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15210, Karar No: 2013/19454, Tarih: 05.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15210 E.  ,  2013/19454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dava vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... A.Ş. ile dava dışı ... Santral Tekstil Satış ve Tic. A.Ş. arasında akdedilen genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, teminat mektubu komisyon alacağı ve meri teminat mektubu tutarının depo edilmesi için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının kat ihtarının usule ve sözleşme hükümlerine uygun olmadığını, müvekkili tarafından tebellüğ edilmediğini, hesap kat ihtarnamesinin gerekli unsurları içermediğini, dava konusu teminat mektubunun kredi sözleşmesine istinaden düzenlendiği ve teslim edildiğinin ispatlanması gerektiğini, kefil sıfatına haiz olan müvekkilinden teminat mektubu deposunun talep edilemeyeceğini, teminat mektubunun bankayı temsile yetkili kişiler tarafından imzalanmamış olup geçersiz olduğunu, kredi sözleşmelerinden dolayı müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, teminat mektubunun 3. kişi lehine düzenlenmiş olup, düzenlendiği tarihte yürürlükte olan Bankalar Kanunu gereğince kanuna aykırı olduğunu, düzenleme tarihinden itibaren 18 sene geçen mektubun kullanılma riskinin kalmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata kakar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı tarafça sözleşme gereğince dava dışı müflis ... Santral Tekstil Satış ve Tic. A.Ş.’ye gayrinakdi krediler açılarak teminat mektubu kredisi kullandırıldığı ve dava dışı ... Tekstil Boyaları Kimyasal A.Ş. lehine 133.000 USD bedelli teminat mektubu verildiği iddia edilmiş ise de, davacı tarafça 133.000 USD bedelli teminat mektubuna ilişkin talep ve teslim belgesinin verilen kesin süreye rağmen sunulmadığı, bu durumda davacı tarafça takip dayanağı alacağın varlığının ispatlanamadığı, 5411 sayılı Bankacılık Yasası gereğince davacı tarafın muaf olması ve yasal koşulları oluşmaması nedeniyle davalı tarafın tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26432, Karar No: 2015/11072, Tarih: 15.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/26432 E.  ,  2015/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, kamu kurumu niteliğinde bulunan ilk öğretim okuluna girerek müştekinin işletmeciliğini yaptığı okul kantininden para ve gıda malzemesi çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK nın 142/1-a maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-d maddesinde yer alan belirli yerlere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde 11. fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde de yazılı şekilde hapse çevrilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına'' ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27163, Karar No: 2014/734, Tarih: 21.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/27163 E.  ,  2014/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/09/2013

Numarası : 2012/470-2013/481

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı davalıya ait işyerinden emekli olarak işten ayrıldığını, bakım teknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde uygulanmakta olan TİS hükümlerine göre kendisine bakım tazminatı ödenemesi gerektiği halde ödenmediğini iddia ederek bakım tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iddialarının asılsız olduğunu, fiilen bakım tazminatı ödenmesini gerektirecek iş yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 03/07/2012 tarihli ilamı ile özetle, davalının davaya karşı ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasına itibar edilerek ücret niteliğindeki bakım tazminatının dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için hesap edilmesi ve davacının son 10 yılda “Kontrol Yardımcısı” olarak çalıştığına ilişkin dosya içindeki belgeler, davacı tanıklarının beyanları, fazla çalışma çizelgeleri yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse mahallinde bilirkişi marifetiyle inceleme yapılmak suretiyle davacının fiilen bakım tazminatına hak kazanacak şekilde çalıştığı dönemler tespit edilerek, davalı tarafın zamanaşımı savunması da dikkate alınarak davacının bakım tazminatı alacağı hususunda yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme, davalı işverenden davacının fiilen bakım tazminatına hak kazanacak şekilde çalıştığı sürenin dönemler halinde bildirilmesini istemiş, davalı işveren ise davacının 1985 yılında elektrik teknisyen yardımcısı olarak işe başladığını, 15/10/1990 yılında elektrik teknisyeni, 1996 yılında ETİB uzman teknisyeni olduğunu, 2008 yılında emekliye ayrıldığını, 1997-2007 arası fiilen metraj ölçümü, kontrol ve büro kesin hesap işlerini yaptığını bildirmiştir. Mahkeme bu yazı cevabından sonra bilirkişiden ek hesap raporu almış, dava zamanaşımı dikkate alınarak hesap edilen miktarın davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmakla Öncelikle belirtmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Bu hukuki kurum mahkemeye; hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve istenilenler kapsamında işlem yapmak ve hüküm kurmak zorunluluğunu getirir. Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.

Somut olayda;

Mahkemenin bozma kararına uymasına rağmen bozmanın gereklerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bozma kararında dosya içeriği ve yargılama safahatı özetlendikten sonra “öncelikle davacının son 10 yılda “Kontrol Yardımcısı” olarak çalıştığına ilişkin dosya içindeki belgeler, davacı tanıklarının beyanları, fazla çalışma çizelgeleri yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse mahallinde bilirkişi marifetiyle inceleme yapılmak suretiyle davacının fiilen bakım tazminatına hak kazanacak şekilde çalıştığı dönemler tespit edilerek, davalı tarafın zamanaşımı savunması da dikkate alınarak davacının bakım tazminatı alacağı hususunda yeniden bir karar verilmelidir.” denilerek mahkemenin yapması gerekenler açıklanmıştır. Buna rağmen mahkeme davacının kontrol yardımcısı olarak çalıştığına ilişkin dosya içindeki belgeleri, fazla mesai çizelgelerini değerlendirmemiş, mahallinde keşif yapılıp yapılmaması konusunda bir karar vermemiş, davacının fiilen bakım tazminatı almayı gerektirecek şekilde çalışıp çalışmadığını kesin bir biçimde tespit etmemiştir. Sadece davalı işverenden gelen ve uyuşmazlığı çözmekten uzak yazı içeriği ve bilirkişinin ek hesap raporundaki değerlendirmesi ile yetinilerek alacak hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmeli, gerekirse ek hesap raporu alınmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre karar verilmelidir. Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8771, Karar No: 2015/8283, Tarih: 16.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/8771 E.  ,  2015/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/181158

MAHKEMESİ : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2005/123 Esas, 2013/95 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde .... belediye başkanı olan sanığın, hayırseverlerin yakınları adına yaptırmak istedikleri hayrat çeşmeleri için belediye meclisince karar alınmadan ve karşılığında herhangi bir makbuz veya belge vermeden anılanlardan aldığı toplam 21.000 Alman Markını belediye hesaplarına intikal ettirmediği, yaptırılmak istenen çeşmeler için gereken malzeme bedellerini ise belediye bütçesinden aldığı 8.133 TL ile karşıladığı, bu suretle hayırseverlerden topladığı paraları zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmiş ise de;

Yargılama aşamasında alınan 25/12/2009 tarihli bilirkişi raporunda 10 adet çeşmenin maliyetinin 9.085,12 TL; 13/06/2007 tarihli raporda 5 adet çeşmenin maliyetinin 7.848,00 TL, 12/10/2008 tarihli raporunda ise belediye tarafından yapılan 10 adet çeşmenin maliyetinin 18.340 TL olarak tespit edilmesi nedeniyle raporlar arasında çelişkiler bulunduğu ve Sayıştay Uzman Denetçilerinin de bu raporlara dayanarak görüş bildirdikleri, bu itibarla mevcut delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı gözetilerek; inşaat mühendislerinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetine iddiaya konu çeşmelerin suç tarihindeki maliyetleri ayrıntılı şekilde tespit ettirilerek önceki raporlar arasındaki çelişkilerin giderilip iddianameye konu eylemler değerlendirilmek suretiyle sanığın zimmetinde para bulunup bulunmadığı, var ise miktarı ve ne şekilde gerçekleştiği hususlarında denetime elverişli bir rapor alınması, eylemin zimmet suçunu oluşturmaması halinde TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının da karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6276, Karar No: 2016/9026, Tarih: 25.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6276 E.  ,  2016/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 2.900 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde.... İlinde faaliyet gösteren..Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sahibi ve imzaya yetkili yöneticisi olduğu, katılanın ise yine İstanbul İlinde faaliyet gösteren....ve Ambalaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortağı olduğu, 26/01/2007 tarihinde ... Tekstil firması tarafından Ekskon firmasına çekilen ve üzerinde sanığın da imzası bulunan faks ile 15 ton ürün siparişinde bulunulduğu, söz konusu sipariş talebinin ... firması tarafından kabul edildiği ve ilk etapta 831,5 kg ağırlığında ve 1.717,05 TL değerinde ürün için sevk irsaliyesi düzenlenerek, belirtilen miktar ve bedeldeki ürünün .. Tekstil firmasına teslim edildiği, bunun üzerine sanığın suça konu tamamen sahte olarak oluşturulmuş keşidecis...Yangın Söndürme Cihazları ve İnşaat Nakliyat firması olarak gözüken, 28/03/2007 keşide tarihli ve 5.850 TL bedelli çeki ciro ederek... firması tarafından düzenlenen 05/02/2007 tarihli fatura karşılığında adı geçen firma yetkililerine teslim ettiği, çekin bankaya ibrazında sahte olarak üretilip tedavüle konulduğunun tespit edildiği, bu şekilde sahte olduğunu bildiği çeki dolandırıcılık amacıyla tedavüle süren sanığın üzerine atılı bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/184, Karar No: 2012/882, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/184 E.  ,  2012/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Davacı zemindeki yerinin miktarının çap miktarına yükseltilmesi istemi ile komşu parsel maliklerine karşı tapu iptal ve tescil davası açmış olmakla ve tespit sonrası nedene dayanmış olması nedeniyle hükmün temyizen incelenmesi görevi 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı Yargıtay Büyük Kurulu Kararı gereğince 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8789, Karar No: 2010/16823, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8789 E.  ,  2010/16823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28375, Karar No: 2025/627, Tarih: 23.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/28375 E.  ,  2025/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/256 E., 2021/2014 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle dosya içerisinde bulunan okul kamera görüntülerinde katılan mağdurenin rızasının bulunduğunun anlaşıldığına, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları arasında çelişki bulunduğuna, anlattığı ilk iki olayın sınıf içinde geçtiğini söylemesine rağmen o tarihlerde itiraz edebilecekken itiraz etmediği ve şikayetçi olmadığına, ders görülen sınıf içerisinde iddia ettiği olayların yapılmasının da mümkün olmadığına suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanamayacağına ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, olay anına ait okul güvenlik kamerası görüntüleri ve tüm dosya kapsamına göre; katılan mağdurenin suç tarihinde on altı yaşında olduğu ve iddia ettiği eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından rızası dışında gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13085, Karar No: 2017/7960, Tarih: 22.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13085 E.  ,  2017/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4, 51/1-3 ve 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 2008-2009 yıllarında katılan şirkete ait işyerinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, bu süre içerisinde bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, aslında herhangi bir mal iadesi olmadığı halde 50 adet iade fişi ve gider pusulası tanzim etmek suretiyle şirkete ait 10.980,75 TL'yi uhdesine geçirdiği anlaşılmakla; eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesine göre denetim süresi belirlenirken gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan uygulama yapılması,

3- Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün", “83 gün” ve “1.660 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince “3 yıl” olarak belirlenen denetim süresinin “1 yıl” olarak değiştirilmesi ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.