muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21180, Karar No: 2015/3115, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21180 E.  ,  2015/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/204-2013/490

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın görevden reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasa değişikliğinden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5129, Karar No: 2015/26296, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/5129 E.  ,  2015/26296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalı Şirket temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı şirket vekilinin sunduğu dilekçede mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair neden bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli olarak temyiz edilen dosyalarda da incelemenin belirtilen nedenlere bağlı kalınarak yapılması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı Şirketin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacılar temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

3-Davacılar, murisleri ...'ın davalı işyerinde teknik müdür olarak çalışırken iş kazası neticesinde hayatını kaybettiğini, kıdem tazminatı adı altında kısmi ödeme yapıldığı ancak alacaklarının eksik ödendiğinden bahisle kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacakları ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacıların murislerinin işyerinde kendi kusuru neticesinde hayatını kaybettiğini, işverene sorumluluk yüklenemeyeceğini, müteveffanın ilk kez 1997-2000 tarihleri arasında çalıştığını ve istifa ederek ayrıldığını, 27/03/2000 tarihli ibraname ile de herhangi bir hak alacağının bulunmadığını beyan ettiğini, işyerine tekrar 21/03/2001 tarihinde başvurduğunu ve kaza tarihine kadar çalıştığını, işyerinde ölümden kaynaklı olarak mirasçılara bir kısım ödemeler yapıldığını ve halen periyodik olarak nakdi yardım yapılmaya devam ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, müteveffa davacının mirasçılarının davacının çalışmalarından dolayı söz konusu alacaklara hak kazandığı, itibar edilen bilirkişi raporları ile talep doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, hesaplanan fazla çalışma ücretinden yapılan takdiri indirim oranı hakkın özünü ortadan kaldıracak niteliktedir. Mahkemece yerleşmiş Yargıtay İçtihatları dikkate alınarak daha makul oranda indirim uygulanması gerekirken bunun yapılmaması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21259, Karar No: 2014/5581, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21259 E.  ,  2014/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/358-2013/178

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi, niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Aynı yol güzergahında yer alan benzer nitelikteki taşınmaza Dairemiz denetiminden de geçerek onanan Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/553 esas, 2013/308 karar sayılı dosyasında, 2012 değerlendirme yılı itibari ile münavebe ürünü olarak 1. yıl buğday ve buğday samanı, 2.yıl kavun alınarak değer biçilmiş olup, bu ekim planından ayrılma nedenleri ile ilgili olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7386, Karar No: 2012/14143, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7386 E.  ,  2012/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı doktorların, diğer davalıya ait hastanede miyop rahatsızlığı nedeniyle excimer lazer yöntemi ile ameliyat yaptıklarını, sağ gözünü davalı ...'in ameliyat ettiği sırada retinasının parçalanması sonucu ciddi düzeyde görme kaybı oluştuğu, her iki doktorunda müdahale sırasında birlikte olduklarını, sonradan yapılan düzeltme ameliyatları sonucu ancak sağ gözde % 10 oranda görme sağlandığını, her iki gözde bulanıklık olduğunu, bu sonucun davalıların ihmal ve kusurları ile oluştuğunu bildirerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, birleşen davayla ... Göz Hastahanesine de dava açmıştır.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacının, davalı doktorlar tarafından birleşen dosya davalısına ait hastanede 26.4.2005 tarihinde miyop rahatsızlığı nedeniyle excimer lazer yöntemi ile ameliyat yaptıkları, sağ göze müdahalenin davalı ... tarafından,sol göze müdahalenin davalı ... tarafından yapıldığı,sağ gözde retinanın zarar görmesi nedeniyle görme kusurunun oluştuğu, sağ göze sonraki tarihlerde düzeltme ameliyatlarının yapıldığı,Adli Tıp Kurumunun ... İhtisas Dairesinin 31.7.2009 günlü ve Adli Tıp Genel Kurulunun 7.4.2011 tarihli aynı mahiyetteki rapor içeriğine göre sağ gözde daha belirgin olmak üzere bulanıklık olduğu,son durum itibarıyla sağ gözde görme 5-6/10, sol gözde görme 9-10/10 olduğu, yaşına göre meslekte kazanma gücünü % 5.2 oranında kaybettiği, lasik ameliyatların tıp kurallarına uygun olduğu,sonucun bu tür ameliyatlara ilişkin komplikasyon olarak değerlendirilip, davalılara kusur verilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK m. 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK m. 321/1). O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastane ve doktorların meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Az yukarıda açıklandığı üzere, doktor tedavi nedeniyle yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. Keza en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altındadır. Bu nedenle de. Bilirkişi doktorun seçilen tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediğini, uygulanması gereken tedavinin ne olması gerektiğini, doktor tarafından uygulanan tedavinin ne olduğunu, ayrıntılı ve gerekçeli açıklamalı ve sonuca varılmalıdır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişinin tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakim’in de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını da denetlemesi gerekmektedir. (TMK.nun md. 4, HUMK.nun md. 240)

Davalılardan ... ameliyat yapmadığını savunmuş, davalı ... ise ,sağ göze ameliyatın diğer doktor tarafından yapıldığını, sol göze ise ...'in daveti ile kendisi tarafından ameliyat yapıldığını,... tarafından sağ göze ameliyat yapıldığı esnada cihazın parçalı kesmesi sonucu bu durumun oluştuğu, mekanik kusur olduğu,Hansatom Keratom adlı aletin 0,005 oranında parçalı kesi yapabilme ihtimalinin bulunduğu, bunun cihaza ait risk olarak bilindiğini, davacının kornea nakli ile düzelmesinin mümkün olduğunu savunmuştur. Dava konusu olayla ilgili olarak ... Tabip Odası tarafından yapılan inceleme sonucunda, ortaya çıkan sonucun lazer ameliyatlarında görülebilen ve mekanik içerikli bir komplikasyon olduğu, yeni müdahale ile düzeltilebilir bir sağlık sorunu olduğu ve doktorlara kusur atfedilemeyeceği bildirilmiştir. ... Tabip Odasının yaptığı soruşturmada görüş beyan eden ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları A.B.D. Başkanı Prof. Dr. ...yazısında, keratom ile yapılan işlemde tutukluk-takılma ile korneanın uygun fleb şeklinde hazırlanmamasından dolayı mekanik kusur oluştuğu, tedaviyi gerçekleştiren doktorlar kadar sağlık kuruluşunun da sorumlu olması gerektiğini bildirmiştir. Davacı da ameliyat sırasında sorun yaşanması nedeniyle hastanedeki diğer doktorlarında çağrıldığını bildirerek durumu ifade etmiştir. Mahkemece cihazı üreten/ithal eden firmaya cihazın hatalı kesi yapma risk oranı sorulmasına rağmen açıklayıcı bir cevap alınmamıştır. Dosyada aldırılan bilirkişi raporlarında da mekanik kusur -hata risk payı ile ilgili bir değerlendirme yapılmamıştır. Ameliyata ait komplikasyonlar içerisinde cihaza ait risk payı da bulunmaktadır.Bu risk payının oranı dosya kapsamından anlaşılamamakta ise de, mevcut komplikasyonun cihaza ait risk payı içerisinde gerçekleştiğinin kabulü için,aletin bakımının yapılıp yapılmadığı, cihazın aynı gün işlem sayısının ne olduğu,hazırlık için harcanan süre ve diğer yardımcı elamanlara ilişkin araştırmalarında yapılıp bunlarda bir aksama olmadığının ispat edilmesine bağlıdır. Ameliyathane, cihaz ve yardımcı elamanlara ilişkin kusurlarda davalı sağlık kuruluşunun da sorumlu olacağının kabulü gerekir.

Tüm bu açıklamalar ışığında,mahkemece,öncelikle ameliyatın yapıldığı cihaza ilişkin belgelerin dosyaya celbi sağlandıktan sonra, üniversitelerin göz hastalıkları ana bilim dallarından seçilecek öğretim görevlisi doktor bilirkişiler ile cihaza ilişkin mekanik kusur iddiası yönünden konusunda uzman teknik bilirkişilerden bir heyet oluşturularak, davalı doktorlar ve sağlık kuruluşunun olaya ilişkin sorumlulukları konusunda, taraf ve yargı denetimine elverişli rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4081, Karar No: 2018/5515, Tarih: 19.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4081 E.  ,  2018/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım etmek

HÜKÜM : CMK.nin 307/3. maddesi gereğince direnilmesine;

TCK'nin 81, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’e karşı kasten öldürmeye azmettirme suçundan yapılan yargılama sonunda; kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/06/2015 gün ve 2015/91 esas, 2015/94 karar sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 25/05/2017 gün ve 2016/1944 esas, 2017/1939 sayılı Kararı ile "sanıklar ... ve...'nün maktulün ikametine yaklaştıklarında maktul ...'in evin avlusunda ayakta durur vaziyette bulunduğu, sanıkların maktul ...'i görür görmez üzerine doğru koştukları, bu sırada da sanık ...'in oğluna hitaben "vur şu anasını avradını sinkaf ettiğimin çocuğunu, gebert" diye bağırdığı, sanık ...'in bu sözlerini üç-dört kez tekrarlayarak...'yü azmettirmesi üzerine, Şükrü'nün belinde bulunan tabancayı çıkararak arka arkaya maktul ...'in üzerine doğru ateş etmeye başladığı, daha sonra maktul ...'in yere düştüğü, yerdeyken de...'nün maktule doğru ateş etmeye devam ettiği, bu sırada ...'in de aynı şekilde "vur, vur gebert şu anasını avradını sinkaf ettiğimin çocuğunu" diye bağırmaya devam ettiği anlaşılan olayda sanık ...’in daha önceden suç işleme düşüncesi olmayan oğlunu üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle azmettirdiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nin 38/1-2. maddeleri delaletiyle 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece kasten öldürmeye yardım suçundan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9674, Karar No: 2017/12135, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9674 E.  ,  2017/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yenimahalle Mahallesi 1021 ada 121 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5944, Karar No: 2022/14700, Tarih: 26.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5944 E.  ,  2022/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Bursa İli, Yıldırım İlçesi, Görükle/Dumlupınar Mahallesi, 5653 ada 1 parsel (eski Görükle Mahallesi 242 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan temyiz harcın davalı idareden alınmasına, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19246, Karar No: 2008/23333, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19246 E.  ,  2008/23333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.05.2008 tarih, 9498/10353 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı S... S.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 170.YTL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 28.90.YTL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 26/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6945, Karar No: 2023/1254, Tarih: 02.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6945 E.  ,  2023/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasçılık belgesi verilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, ... Mahallesi 481 parsel sayılı taşınmazın Mustafa mirasçıları adına kayıtlı olduğunu ve Mustafa mirasçılarının tespit edilemediğini TMK'nın 594 üncü maddesine göre Maliye Hazinesinin mirasçılığına karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 11.02.2021 tarih 2017/931 Esas, 2021/853 Karar sayılı ilamı ile ; ''...

12.04.2013 havale tarihli iki adet ilanın ilan yeri ve zamanı da belirli olacak şekilde dosyaya eklenmelidir. 481 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü güncel tapu kaydı, kadastro tutanağı, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, taşınmaza ait tüm dayanak bilgi ve belgeleri ile birlikte ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmelidir. Murisin adres ve kimlik bilgilerinin araştırılmalı, nüfus kayıtlarının Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulmalıdır. Kadastro tespiti esnasında bilirkişi ve muhtar olarak görev yapan kişilerin hayatta olup olmadıkları ilgili kolluk kuvveti aracılığıyla tespit edilmeli, hayatta olduklarının anlaşılması halinde taşınmaz başında keşif yapılmasına karar verilerek, tanık olarak beyanlarına başvurulmalıdır. Bu kişilerin hayatta olmadıklarının anlaşılması halinde taşınmazın evveliyatını, kullanımını vs. bilen, görgüye ya da duyuma dayalı bilgisine başvurulabilecek köyün yaşlı kişilerinin tespiti sağlanıp yeniden yapılacak olan keşifte tanık olarak dinlenilmelidir. 05.05.2015 günü keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler de tekrar dinlenilerek, taşınmazı kullanan kişilerin kimliği açık bir şekilde belirlenerek, taşınmaz hissedarı... mirasçıları ile aralarında irs bağının bulunup bulunmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmelidir...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar