muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/633, Karar No: 2024/8764, Tarih: 19.11.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararını reddedilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararını reddedilen boşanma davası ve kabul edilen ziynet eşya alacağı yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, usul ve kanuna uygun olan hükme karşı tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkeğin reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davacı-davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE,

3. Davalı- davacı erkek vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasının kabul edilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davacı-davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE,

3. Davalı- davacı erkek vekilinin diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Nuri'ye yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Aybüke'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18766, Karar No: 2010/2049, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18766 E.  ,  2010/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5306, Karar No: 2012/7616, Tarih: 16.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5306 E.  ,  2012/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya kapsamına göre, sanıkla mağdurun aynı işyerinde çalıştıkları, bir süre sonra mağdurun başka firmalarla görüşme yapması nedeni ile işten çıkartıldığı, mağdurun işten çıkartılmasından sanığı sorumlu tuttuğu ve aralarında çekişme oluştuğu, olay günü bu çekişmelerin etkisiyle mağdurun sanığa saldırması ile başlayan kavgaya, mağdurun yanında bulunan ve kimliği tespit edilmeyen bazı şahısların da katıldığı, kavga sırasında sanığın mağdura bıçakla iki kez vurduğu ve akabinde kaçtığı, mağdurun sağ sırt altına isabet eden darbenin göğse nafiz olup, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye, sol sırt altına isabet eden darbenin ise yumuşak doku lezyonuna neden olduğu, sözkonusu darbelerin, mağdurda herhangi bir iç organ veya damar yaralanmasına yol açmadığı olayda,

Mağdurdaki yaraların niteliği, hareketli kavga ortamında sanığın mağduru hayati bölgelerini hedef aldığını ve sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunu gösteren kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemenin sanığın fiilini "kasten yaralama" olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Temel cezanın TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak tayin edilip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesiyle bu miktardan 1/2 oranında artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun

.../...

hayati tehlike geçirmesi nedeniyle aynı Kanunun 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi; aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca, sonuç ceza 5 yıl hapis cezası olarak belirlendiğinden, sonuca etkili etkili görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten yaralama" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine; müdahil vekili ile Cumhuriyet Savcısının suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 16/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/12837, Karar No: 2015/26577, Tarih: 29.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/12837 E.  ,  2015/26577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin muhtelif tarihlerde davalı şirkette model hane şefi olarak çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 03.03.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 09.01.2011 tarihinde şirketten kendi isteği ile ayrıldığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kıdemi, model hane şefi olması ve işyerindeki konumu dikkate alınarak aldığı ücret hususunda davacı tanıkları tarafından da desteklenen davacı tarafın beyanlarına itibar edildiği, bu bakımdan bilirkişinin 24/06/2013 tarihli raporundaki hesaplar nazara alınarak hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili müvekkilinin net maaşının 3.300 TL + Yemek + Yol + İkramiye olduğunu, maaşının bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemlerinin ve iddiaların hiçbirinin doğru olmadığını, haksız ve mesnetsiz davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kıdemi, model hane şefi olması ve işyerindeki konumu dikkate alınarak aldığı ücret hususunda davacı tanıkları tarafından da desteklenen davacı tarafın beyanlarına itibar edildiği gerekçesiyle yazılı şekilde sonuca gidilmiş ise de, mahkemece ücret araştırması için Deri İş Sendikasına yazılan müzekkere cevabında belirtilen net 1.950 TL üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilmesi gerekirken, davacı tanık beyanları ile doğrulanan iddiaya itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6314, Karar No: 2014/13941, Tarih: 22.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6314 E.  ,  2014/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2012/429-2013/659

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların 31.01.2007 tarihinde boşandıklarını, müşterek çocuk Öykü'nün velayetinin davacıya verildiğini, davacının müşterek çocuk için nafaka talep etmediğini ancak çocuğun okula başlaması nedeniyle masraflarının arttığını ileri sürerek, müşterek çocuk lehine aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kas erimesi hastalığının mevcut olduğunu ve bu nedenle çalışamadığını, nafaka ödeyecek gücü olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk 2005 doğumlu Öykü için dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi sonucunda;

Dava, iştirak nafakası talebine ilişkindir.

TMK 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, tarafların 31.01.2007 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuk Öykü'nün velayetinin anneye verildiği, boşanma davası sırasında talep olmadığı için çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediği, çocuğun özel okulda eğitimine devam ettiği, davacının doktor olduğu ve aylık 7.298,00 TL maaş aldığı, davalının inşaat mühendisi olarak çalıştığı ancak davalı hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasının yetersiz olduğu ve davalının gelir durumunun tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

Öyle ise mahkemece; davalının ekonomik ve sosyal durumuna ilişkin ayrıntılı araştırma yapılıp (tapu dairesi ve diğer ilgili yerlerden sorulup), hasıl olacak sonuca göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktarda iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/136, Karar No: 2013/1404, Tarih: 25.09.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/136 E.  ,  2013/1404 K.**

* ÇEK ÜZERİNDEKİ ÇIKINTI VE KAZANTININ İMZA VEYA PARAFLA TASDİK EDİLMEMESİ

* KAMBİYO SENETLERİNE MAHSUS TAKİBİN İPTALİ

* ÇEKİN KEŞİDE TARİHİ ÜZERİNDE İMZALI DEĞİŞİKLİK YAPILMASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 16

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 692

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 780

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “Takibin iptali ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5.İcra Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 19.04.2011 gün ve 2010/625 E., 2011/435 K. sayılı kararın incelenmesi davalı alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 05.04.2012 gün ve 2011/26564 E., 2012/11221 K. Sayılı ilamı ile;

(...Alacaklı tarafından keşideci borçlu aleyhinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; çekin keşide tarihindeki paraf imzanın kendisine ve yetki verdiği vekiline ait olmadığını, tahrifat nedeniyle çekin kambiyo senedi vasfı bulunmadığını ileri sürerek, takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekin keşide tarihi itibariyle uygulanması gerekli olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 298. maddesine göre; senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise, inkar halinde yok hükmündedir. Bu nedenle senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir.

Mahkemece, yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, takip dayanağı çekin keşide tarihi kısmında bulunan paraf imzasının keşidecinin vekiline ait bulunduğu, yıl hanesindeki değişikliği yapan kalem ile parafı yapan kalemin aynı olduğu, ancak ay hanesindeki değişikliğin başka bir kalemle daha sonra yapıldığı, parafın bu düzeltmeyi kapsamadığı, ilk yazılan rakamların da okunamadığının bildirilmesi üzerine, keşide tarihinin ay hanesindeki düzeltmenin parafsız olması ve önceden yazılan rakamlarında okunamaması nedeniyle keşide tarihinin bulunmadığı ve bu nedenle çek vasfında olmadığının bildirildiği, mahkemece de anılan rapora dayalı olarak takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Günümüz teknolojik şartlarında yazı ve imzanın yaşının tespitinin mümkün olmadığı ve paraf imza ile düzeltme yazılarının aynı el ve kalem tarafından yapılmasının da zorunlu olmadığı nazara alındığında, paraf imzasının keşide tarihinin gün, ay ve yıl bölümlerinde yapılan tüm değişiklikleri kapsadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, parafın keşide tarihindeki ay hanesi düzeltmesini kapsamadığı gerekçesiyle istemin kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir…)

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, parafın keşide tarihindeki ay hanesi düzeltmesini kapsamadığı gerekçesiyle istemin kabulü ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir…)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, takibin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya konu çekin yıl hanesindeki rakamın sonradan değiştirildiği, ayrıca aylar hanesindeki rakamın da mekanik olarak silindiği, paraf imzasının sadece yıl hanesindeki değişikliği kapsadığı, oysa ay hanesindeki değişikliğin keşidecisi tarafından onaylanmadığı, bu haliyle çekin keşide tarihinde aylar hanesinin bulunmadığı, bu nedenle keşide tarihinin yazılı olmadığı kabul edilen çeke dayalı olarak kambiyo hukukuna göre icra takibi de yapılamayacağından takibin iptalinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı/alacaklı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı/alacaklı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davaya konu üç çekin keşide tarihlerinin altına atılan parafın keşide tarihinin ay,yıl ve kısmen de gün bölümlerinde yapılan tüm değişiklikleri kapsayıp kapsamadığı, burada varılacak sonuca göre çekin kıymetli evrak vasfı taşıyıp taşımadığı, buna göre takibin iptaline ilişkin istemin reddinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, bir çekte bulunması gereken yasal unsurların neler olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 692. (6102 Sayılı TTK 780) maddesinde açıklanmıştır. Bu zorunlu yasal unsurları ihtiva etmeyen çek, aynı kanunun 693. maddesinde düzenlenen ödeme yeri ve keşide yerine ilişkin iki istisnai hal dışında kambiyo senedi niteliği taşımayacaktır.

Somut olayda, dava konusu çeklerin keşide tarihlerinin ay, yıl ve kısmen de gününün düzeltilip altının imzalandığı anlaşıldığından, imzanın keşide tarihindeki değişikliklerin tümünü kapsadığını kabul etmek gerekir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyularak şikâyetin reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu çeklerin keşide tarihlerinin ay, yıl ve kısmen de gününün düzeltilip altının imzalandığı anlaşıldığından, imzanın keşide tarihindeki değişikliklerin tümünü kapsadığını kabul etmek gerekir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğunca da benimsenen Özel Daire bozma ilamına uyularak şikâyetin reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen “Geçici 7.madde” atfıyla aynı Kanun’un 366. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece dava konusu çeklerin keşide tarihlerinin ay ve yıl bölümünde 2 ayrı değişiklik yapıldığı ve çeklerdeki tek parafın yıl bölümünde kalemle yapılan değişikliği kapsadığı, değişiklik ve parafın aynı kalemle olduğu, ay bölümünde kimyasal maddeyle yapıldığı çekişmesiz olan değişikliği kapsamadığı sonucuna varılarak buna göre davanın kabulüne karar verilmiş, Yüksek Özel Dairece ise çeklerde yer alan tek parafın varlığı çekişmesiz olan her iki değişikliği de kapsadığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bu durumda Yüksek Kurulca yapılacak iş, parafın iki değişikliği de kapsayıp kapsamadığını açıklığa kavuşturmaktan ibarettir. Değişikliğin birisinin kimyasal madde ile diğerinin ise kalemle yapılmış olması karşısında hayatın olağan koşulları gereği tek parafın farklı yöntemle yapılan iki değişikliği kapsamadığı ve bu nedenle yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluk kararına karşıyım.