muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7185, Karar No: 2018/975, Tarih: 07.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7185 E.  ,  2018/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2003 takvim yılında işlenen suç hakkında; davanın düşürülmesi Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında işlenen suç hakkında; beraat Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara itiraz edilmesi üzerine merciince bu konuda karar verildiğinden; sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan düşme ve “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

I- Sanıklar hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan düşme hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

1- Sanıkların 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenmesi için; suça konu faturaların her takvim yılı için vergi dairesinden sorularak temin edilip, dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, 213 sayılı Yasanın 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme de gözetilip, aynı Yasanın 230. maddesinde öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; suça konu faturaları kullananların tespiti ile sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerekirse faturalardaki imza ve yazıların sanıklara aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- 21.06.2012 tarihli ilk hükümle mahkumiyet kararı verilen sanıklar hakkında, Dairemizin 26.09.2014 tarih, 2014/16309-15824 E.-K. sayılı bozma kararının aleyhe hükümler içermesine rağmen, bozma üzerine yapılan yargılamada, sanıkların duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26591, Karar No: 2011/19998, Tarih: 01.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/26591 E.  ,  2011/19998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 19.07.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/422, Karar No: 2012/618, Tarih: 26.09.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/14-422 E.  ,  2012/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2011

Taraflar arasındaki  “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 31.12.2009 gün ve 2007/648 E, 2009/572 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi’nin 20.01.2011 gün ve   2010/14043 E., 2011/433 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, Serik Noterliği’nde 18.03.1994 tarihinde re’sen düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile davalıların murisinin ... Parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının satışını vaat ettiğini, taşınmazı teslim alıp üzerine üç katlı bina yaptığını, tapunun devredilmediğini ileri sürerek, ..parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının adına tescilini istemiştir.

Davalı A..., zamanaşımı süresinin geçtiğini ve taşınmazın muvazaalı olarak edinildiğini davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazın bedeli ile satış bedeli arasında orantısızlık bulunup, muvazaalı işlem yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Taraflar arasında sözleşme ilişkisinin meydana gelebilmesi için, karşılıklı olarak ve birbirine uygun surette iradelerini beyan etmeleri gerekir. İrade açıklamasında bulunan tarafla, bu açıklamanın kendisine yapıldığı kişi, irade açıklamasının sonuç doğurmaması konusunda anlaşmışlar, yalnız gerçek bir hukuki işlem bulunduğu görünüşünü yaratmayı istemişlerse, muvazaadan söz edilir. Daha açığı, muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılmış aykırılıktır. Bir sözleşmenin muvazaalı olarak yapıldığını bizzat sözleşmenin tarafları ileri sürebileceği gibi ilgili üçüncü kişiler de ileri sürebilir. Muvazaanın kanıtlanması da bu kişilerin durumuna göre değişecektir. Muvazaa iddiasında bulunan muvazaalı olduğunu ileri sürdüğü sözleşmenin tarafı ise, iddia senede karşı bir iddia sayılacağından bunu ancak aynı nitelikte belge ile kanıtlayabileceği HUMK’nun 288 ve 290. maddelerinde hüküm altına alınmıştır. Muvazaa iddiasında bulunan muvazaalı olduğunu ileri sürdüğü sözleşmenin tarafı değil ise, muvazaayı her türlü delil ile kanıtlayabilir.

Somut olayda davacı, davalının murisleri ile Serik Noterliği’nde 18.07.1994 tarihinde re’sen düzenlenen satış vaadi sözleşmesine dayanmıştır. Tapu kaydından, ... parsel sayılı taşınmazın ./. payının satış vaadi sözleşmesinin borçlusu ve davalıların murisi H.. K..’ın adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Keşif sırasında dinlenen davalı Ş..’nin eşi olan davacı tanığı, taşınmazın davacı tarafından muris H..’den satın alındığını beyan etmiştir. Davada muvazaa iddiasında bulunan davalı A.., satış vaadi sözleşmesinde satışı vaat eden H.. K..’ın mirasçısı, başka bir deyişle bu kişinin halefidir. Muvazaa iddiasını 18.07.1994 tarihinde noterde re’sen düzenlenen sözleşmeye karşı ileri sürdüğünden, bu iddiasını HUMK’nun 288 ve 290. maddeleri uyarınca aynı nitelikte bir belge ile kanıtlaması gerekir. Sözleşme, aynı yasanın 293. maddesinde sözü edilen yakın akrabalar arasında yapılmış olsa bile, muvazaa iddiası ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Nitekim, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında bu görüşten hareketle iddianın yazılı delille kanıtlanabileceği ilkesi benimsenmiştir. Somut uyuşmazlıkta, muvazaa iddiasında bulunan davalı tanık beyanlarına dayanmış, taraflar arasında muvazaa iddiasını kanıtlayan yazılı bir belge sunmadığı gibi, resmi biçimde yapılan satış vaadi sözleşmesinin geçersizliğini kanıtlar nitelikte delil de ileri sürmemiştir. Mahkemece, davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemenin; tarafların kardeş oldukları, davacıya babası tarafından taşınmazın 1/2 payı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satılmış olmasına rağmen işlemin muvazaalı olduğu, karşılığında bir bedel ödenmediği, satış bedeli ile taşınmazın gerçek değeri arasında orantısızlık bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verdiği karar; Özel Daire’ce yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş; Yerel Mahkemece, muvazaa iddiasının her türlü delille ispat edilebileceği gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; eldeki davada, muvazaanın yazılı delille mi yoksa her türlü delille mi kanıtlanması gerektiği; burada varılacak sonuca göre somut uyuşmazlıkta bu iddianın kanıtlanıp kanıtlanmadığı, noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle “muvazaa ”kavramının irdelenmesinde yarar vardır:

Direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; eldeki davada, muvazaanın yazılı delille mi yoksa her türlü delille mi kanıtlanması gerektiği; burada varılacak sonuca göre somut uyuşmazlıkta bu iddianın kanıtlanıp kanıtlanmadığı, noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle “muvazaa ”kavramının irdelenmesinde yarar vardır:

Muvazaa, en basit tanımıyla, bir sözleşmenin taraflarının, üçüncü kişilerden gerçek durumu gizleyerek, onları aldatmak maksadıyla, gerçek iradelerine uymayan ve kendi aralarında geçerli olmayan bir hususta anlaşmalarıdır. Bu şekilde yapılan işlemlere de, muvazaalı işlemler adı verilir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.02.2005 gün 2005/1-19 E., 2005/42 K.; 16.6.2010 gün, 2010/1-281 E., 2010/323 K.sayılı ilamları).

Muvazaada, daima görünüşte var olan, ancak taraflarca gerçekte asla istenmeyen, salt üçüncü kişilere yanlış kanaat verip onları aldatmak amacıyla yapılmış bir hukuki işlem ile, bu işlemin aralarında geçerli olmadığına ilişkin bir muvazaa anlaşması mevcuttur. Bazı durumlarda, buna ek olarak, tarafların gerçek iradelerine uygun olan (tarafların gerçekte istedikleri), ancak, çeşitli nedenlerle görünen işlemin arkasına sakladıkları bir gizli işlem daha bulunur. Taraflar arasında bir gizli işlemin bulunup bulunmadığına göre bakılarak, muvazaanın iki türünden söz edilir.

Bunlardan ilki, tarafların, kendi aralarında geçerli herhangi bir hukuki işlem yapmak istemedikleri halde, salt üçüncü kişilere, aralarında bir hukuki işlem varmış gibi görünmek için işlem yapmaları hali olup, bu halde  mutlak (basit) muvazaa söz konusu olur.

Diğeri ise, nispi (mevsuf) muvazaa olup, sözleşmenin niteliğinde, konusunda, şartlarında ya da tarafların şahsında ortaya çıkabilir. Bu durumda, görünüşteki işlem tarafların gerçek iradesine uygun bulunmadığından, her koşulda geçersizdir. Gizli işlem ise, yasanın o işlem için öngördüğü şekil şartına ve ayrıca herhangi bir sözleşmenin geçerli olabilmesi için aradığı genel geçerlilik şartlarına uygun bulunduğu takdirde geçerli olabilecektir.

Diğer taraftan, görünüşteki hukuki işlemin muvazaa nedeniyle geçersiz bulunduğu iddiası, hukuken korunması gereken bir hakkı bulunan üçüncü kişiler tarafından da ileri sürülebilir. Çünkü muvazaalı bir hukuki işlem ile üçüncü kişinin zarara uğratılması, ona karşı işlenmiş bir haksız fiil niteliğindedir.

Görünüşteki işlemin geçerliliği ve ispatı bir şekle bağlı bulunsa bile, üçüncü kişiler muvazaa iddiasını tanık da dâhil olmak üzere her türlü delille ispat edebilirler. Esasen, üçüncü kişiye, tarafı olmadığı bir sözleşmedeki muvazaa olgusunu yazılı delille kanıtlama yükümü getirilmesine hukuken olanak da yoktur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02.10.2002 gün ve 2002/6-618 E.-659 K.; 24.02.2010 gün ve 2010/6-94 E. - 100 K. sayılı ilamları).

Görünüşteki işlemin geçerliliği ve ispatı bir şekle bağlı bulunsa bile, üçüncü kişiler muvazaa iddiasını tanık da dâhil olmak üzere her türlü delille ispat edebilirler. Esasen, üçüncü kişiye, tarafı olmadığı bir sözleşmedeki muvazaa olgusunu yazılı delille kanıtlama yükümü getirilmesine hukuken olanak da yoktur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02.10.2002 gün ve 2002/6-618 E.-659 K.; 24.02.2010 gün ve 2010/6-94 E. - 100 K. sayılı ilamları).

Nitekim Yargıtay kararları ile istikrarlı şekilde uygulanan bu husus kanun koyucu tarafından da aynen benimsenerek 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 203/1-d maddesinde “Hukuki işlemlere ve senetlere karşı üçüncü kişilerin muvazaa iddiaları.”’ nın tanık delili ile ispatlanabileceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; davanın taraflarının kardeş olduğu, satış vaadi borçlusu H.. K..'ın ise tarafların ortak murisi olduğu, dava konusu taşınmazın H.. K.. tarafından Serik Noterliği'nin 18.03.1994 tarih ve 3979 yevmiye nolu gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satışının vaad edildiği hususunda çekişme bulunmamaktadır.

Davalı, miras payından yoksun bırakıldığını ileri sürdüğünden, satış vaadi sözleşmesinin taraflarına göre, üçüncü kişi konumunda bulunmaktadır. Buna göre, davalı üçüncü kişi sıfatıyla muvazaa iddiasını tanık dahil her türlü delille kanıtlayabilir.

Açıklanan nedenlerle, muvazaanın somut uyuşmazlıkta yazılı delille ispatlanması gerektiğine işaret eden Özel Daire bozmasına karşı, yerel mahkemenin, muvazaanın her türlü delille ispatlanacağına ilişkin direnmesi yerindedir.

Ne var ki, bozma nedenine göre davacı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazları Özel Dairece incelemediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle DİRENME UYGUN OLUP; bozma nedenine göre daha önce incelenmeyen davacı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için DOSYANIN YARGITAY 14.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4795, Karar No: 2021/4015, Tarih: 24.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4795 E.  ,  2021/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, 385 ada 12 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması nedeniyle ve emsal alınan ... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12829, Karar No: 2012/5378, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12829 E.  ,  2012/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı Hür Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik/sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın aslı kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, hasar bedeli ve değer kaybı olmak üzere toplam 8.217.87 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kazanın doğru ve tutanakta belirtilen şekilde meydana geldiğini savunmuştur.

Davalı Hür Sigorta A.Ş. vekili, kaza ile hasarın uyumsuz olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, kaza ve hasarın tutanakta belirtilen şekilde meydana geldiği anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, 5.020.91 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hür Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı Hür Sigorta A.Ş. vekili, kazanın iddia edilen yer, zaman ve şekilde meydana gelmediğini, kırmızı ışıkta bekleyen sigortalı araca davacı aracının arkadan çarpmasıyla oluştuğunu savunarak, ekspertiz raporuna, araçların fotoğraflarına ve tanık ...’in yazılı beyanına dayanmıştır. Kazaya karışan araç sürücüleri tarafından düzenlenen 15.04.2009 tarihli maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında, davacı aracının seyir halindeyken, arka trafiği kontrol etmeden cepten ani bir şekilde geri manevra yapan davalı aracıyla çarpıştığı belirtilmiştir. Her iki aracın da hasarlandığı, fotoğraflardan ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kazanın ihbar edilen yerde ve şekilde meydana gelip gelmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Mahkemece, davalı tanığı dinlenmeden, benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza ve hasarın tutanakta belirtilen şekilde meydana geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı tanığı ... dinlendikten sonra, tarafların iddia ve savunmaları, araçların fotoğrafları, hasarlı noktalar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek yeni bir uzman bilirkişi kurulundan kazanın iddia edilen yer ve şekilde meydana gelip gelmeyeceği, hasarların uyumlu olup olmadığı yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-2918 sayılı KTK.’nun 99/1. ve ZMSS Genel Şartlarının B.2.b. maddesi uyarınca, sigorta şirketinin tazminatı ödeme yükümlülüğü kendisine riziko ihbarı yapıldıktan itibaren 8 işgünü sonunda başlar. Somut olayda, davalı sigorta şirketinin ekspertiz raporunun düzenlendiği 22.04.2009 tarihinden önce temerrüde düştüğüne ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından, bu tarihten itibaren faizle sorumlu tutulması gerekirken, kaza tarihinin esas alınması isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenle davalı Hür Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Hür Sigorta AŞ.'ye geri verilmesine 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.