muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3251, Karar No: 2022/1226, Tarih: 21.02.2022

Tazminat davasının dayanağı olan ... Ağır Ceza Mahkemesinin E:2008/55, K: 2009/119 sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının ihaleye fesat karıştırmak suçundan 17.01.2008 - 24.04.2008 tarihleri arasında 98 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.05.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen usul şartlarının oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 40.000 TL maddi, 130.000 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davacının tazminat taleplerinin kısmen kabulüyle; 1.572,9 TL maddi, 2.500 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede; tazminat davasının dayanağı olan ceza dosyasında, Baykan Sulh Ceza Mahkemesinin 17.01.2008 tarih, 2008/49 sayılı tevkif müzekkeresinin infazına 08.02.2008 tarihinde başlandığı ve davacının 24.04.2008 tarihinde tahliye edildiği dikkate alındığında, tutuklandığı tarihte giyim dükkanı bulunan davacının fiilen tutuklu kaldığı 76 gün için, 2008 yılı gelir vergisi beyannamesinin incelenerek, asgari ücretin altında kalsa dahi gerçek maddi zararının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, tutukluluk süresinin 98 gün olarak belirlenmesi ve maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanması; Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp; 1.172,68 TL maddi, 2.500 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla,

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya eylemli uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1- Davacının hangi suçtan tutuklu kaldığının tespiti amacıyla davacı hakkında düzenlenen yakalama, olay, gözaltı ve sevk – serbest bırakma, tutuklama müzekkereleri, sorgu zaptının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu ve hükümlü olduğu başka suç kayıtlarına da rastlanıldığı dikkate alınarak, gözaltına alındığı gün farklı olay ve soruşturma dosyaları nedeniyle de hakkında tutuklama kararı verilip verilmediği, verilmiş olması halinde bahse konu soruşturma dosyalarının sonuçlarının araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’1.565,28’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’1.172,68’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince; BOZULMASINA, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14323, Karar No: 2022/9074, Tarih: 18.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14323 E.  ,  2022/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Van İli, Merkez, Kurubaş Mahallesi, 107 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 4. bendinde (kararın kesinleşmesi tarihine) ibaresinin çıkarılarak, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin karar tarihi olan 18/05/2022 tarihine) ibaresinin yazılmasına, (uygulanan faizin karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkarılarak yerine (3'er aylık vadeli banka hesabında nemalandırılan 31.987,63-TL'nin işlemiş nemaları ile birlikte derhal) ibaresinin yazılmasına,

b) 5 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına,

c) Diger bentlerinin numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2371, Karar No: 2017/4030, Tarih: 22.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/2371 E.  ,  2017/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ...'un temyizine yönelik yapılan incelemede;

Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın savunmasında, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesesini talep etmesi nazara alınarak, kaçak eşyanın (3740 kg motorin ve 16.230 kg gaz yağı) ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, ... tarafından yalnızca kaçak motorine ilişkin hesaplanan 9.735.00 TL kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanıktan ele geçen gaz yağı+motorinin bilinen değerine göre suç tarihi itibarıyla hesaplanacak ... vergilerinin, ... idaresince bildirilen ve sanığa ihtar edilen miktardan daha fazla olacağı gözetilerek anılan husus bozma nedeni yapılmadığı gibi;

TCK.nun 51. maddesine göre adli para cezaları için erteleme hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği halde erteleme hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar ...'un ve ...'nin haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri ile katılan EPDK vekilinin bu sanıklara ve sanık ...'...yönelik temyiz taleplerine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar ...'un ve ...'nin haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri ile katılan EPDK vekilinin bu sanıklara ve sanık ...'...yönelik temyiz taleplerine ilişkin yapılan incelemede;

Adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar savunmasında, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesesini talep etmesi nazara alınarak, kaçak eşyanın (3740 kg motorin ve 16.230 kg gaz yağı)ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanıklara bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, ... tarafından yalnızca kaçak motorine ilişkin hesaplanan 9.735.00 TL kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanıktan ele geçen gaz yağı+motorinin bilinen değerine göre suç tarihi itibarıyla hesaplanacak ... vergilerinin, ... İdaresince bildirilen ve sanığa ihtar edilen miktardan daha fazla olacağı gözetilerek anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Her bir sanık hakkında ayrı ayrı hüküm kurulurken, TCK.nun 51. maddesine göre adli para cezaları için erteleme hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanıklar hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği halde erteleme hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanıkların cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı kurulan her bir hükümdeki ertelemeye ilişkin bende ''.... mahkememizde olumlu kanaat oluşmakla kendisine verilen'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''hapis'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 22.05.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16899, Karar No: 2017/8275, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16899 E.  ,  2017/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

avacı... ile davalı ... arasındaki istirdat davasına dair... 1. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi’nden verilen 19.06.2015 günlü ve 2015/201 E.-2015/374 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26/05/2016 günlü ve 2016/13941 E. - 2016/8317 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduklarını,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek,30.10.2009 tarihinden 30.01.2015 tarihine kadarki dönemde kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız şekilde tahsil edilen bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik ‘’2011 ve 2012 yılları için 36.000 TL,diğer dönemler için 1.000 TL’’ olmak üzere 37.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;01.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 231.205,32 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı,husumet itirazları olduğunu,kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/13941 E.- 2016/8317 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/13941 E.- 2016/8317 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre .davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10512, Karar No: 2020/13739, Tarih: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10512 E.  ,  2020/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tutanağına göre, 03.08.2011 günü saat 16.00 sıralarında no: 34 sayılı inşaat halindeki binadan hırsızlık yapıldığı anonsu üzerine, kolluk ekbinin inşaata gelmesi ile iki kişinin inşaattan kaçtığı, şahısların takip edilerek yakalandığı, kolluk ekibince müştekiye ulaşıldığında, müştekinin, 02.08.2011 gecesi inşaatından kablo çalındığını beyan etmesi üzerine, çevrede yapılan araştırmada, no:17 kaşısındaki inşaatın zemin katında poşet içerisinde bir miktar soyulmuş bakır tel ve yine aynı yerde yanmış vaziyette ve hala sıcak olan kablonun bulunduğu, müştekinin kabloları teşhis ettiği olayda, olayın gerçekleştiği yer ile kabloların bulunduğu yerin hırsızlığın gerçekleştiği yer ile aynı yer olmadığı ve müştekinin kablolarının gece çalındığının anlaşılması karşısında; gece çalınan ve kolluk ekibince bulunan kabloların sanık tarafından çalındığı hususunda şüphe oluştuğu, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilen Hakan Kuş ile sanığa ait dosya arasında sanığın mahkumiyetine yeterli farklı bir delilin bulunmadığı da anlaşılmakla; sanığın savunmasının aksine, sanığa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15307, Karar No: 2024/5376, Tarih: 25.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/15307 E.  ,  2024/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2011/376 E., 2011/400 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 24.05.2011 tarihli kararıyla sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 27.09.2023 tarihli ek kararıyla, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ek kararın ulusal ve uluslararası hukuka aykırı olduğuna, mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, ayrıca ceza infaz kurumunda iken verilen asıl kararın tebliğ işleminin usulsüz, yasa yolu bildiriminin de eksik olduğuna, bu nedenlerle kararın temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın 20.09.2023 tarihli başvurusunun, hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak 7188 sayılı Kanun kapsamında verilmiş temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmünün, anılan maddede belirtilen suçlardan verilen ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin incelemesi sonucunda kesinleşen hükümleri temyiz edilebilir hale getirdiği, bunun dışındaki kesinleşmiş hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı, dolayısıyla sanık hakkında hakaret suçundan kurulan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen mahkumiyet hükmünün 7188 sayılı Kanun kapsamında olmadığı, bu nedenle ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,