muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14020, Karar No: 2021/11329, Tarih: 16.11.2021

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ve dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 31, 44 ve 54 parsel sayılı taşınmazların hüküm yerinde gösterilen payları oranında ... ve müşterekleri adlarına; 32 ve 45 parsel sayılı taşınmazların ... adına; 33 parsel sayılı taşınmazın hüküm yerinde gösterilen payları oranında ... ve müşterekleri adlarına; 35 ve 48 parsel sayılı taşınmazların eşit paylarla ... ve ... adlarına; 40 ve 57 parsel sayılı taşınmazların 43/45 payla ... , 2/45 payla ... adlarına; 46 parsel sayılı taşınmazın eşit paylarla ..., ... , ... ve ... adlarına; 51 parsel sayılı taşınmazın ... adına; 53 parsel sayılı taşınmazın ise Hasine Ateş adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Her ne kadar bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, çekişmeli taşınmazların tespitine esas olan ve davalıların dayandıkları tapu ve vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı, davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsamadığı, dava konusu taşınmazlar üzerinde tespit malikleri yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında; tespite esas olan ve davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının hangi parsellere revizyon gördüğünün Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden sorulması, kayıtların revizyon gördüğü parsellerin tutanak suretleri ile bu parselleri kenardan çevreleyen tüm komşu taşınmazların tutanak ve dayanağını oluşturan belgelerin getirtilmesi, Hazinenin dayandığı Şubat 1949 tarihli ve 3 sıra numaralı tapu kaydı ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları ile 1 ve 11 tahrir numaralı vergi kayıtlarının yöntemince mahallinde uygulanması, taşınmazların niteliği ve kullanım durumuna ilişkin yöntemince araştırma yapılması, davalıların dayandıkları kayıtların gayri sabit hudutlu olduğunun ve başka parsellere de revizyon gördüğünün nazara alınması hususlarına işaret edilmesine rağmen, tespite esas olan ve davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü taşınmazların tamamının tutanak suretleri, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlere ilişkin mahkeme ilamları getirtilmemiş, yöntemince tapu ve vergi kayıt uygulaması yapılmamış, davalıların dayandıkları kayıtların boz, hali ve tepe sınırları ihtiva etmeleri nedeniyle gayrisabit hudutlu olduğu hususu dikkate alınmamış, böylelikle bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, tespite esas olan ve davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının hangi parsellere revizyon gördüğünün Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden sorulması, kayıtların revizyon gördüğü parsellerin tutanak suretleri ile kadastro tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve hükmen kesinleşmiş iseler, kesinleşme şerhini gösterir şekilde mahkeme kararı ile Yargıtay ilamlarının onaylı örnekleri, bu parselleri kenardan çevreleyen tüm komşu taşınmazların tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımıyla yapılacak keşifte; davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının haritası ve belirtmelik tutanağı dikkate alınarak, tarafların dayandıkları kayıtların yönleri yerel bilirkişilere tek tek okunmak ve sorulmak suretiyle taşınmazlar başında uygulanmalı, yerel bilirkişilerin gösterdikleri sınırlar fen bilirkişisine işaret ettirilmeli, tapu ve vergi kayıtlarında bilinmeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı tanınmalı, tapu ve vergi kayıtlarında okunan yönler komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, böylece tapu ve vergi kayıtlarının kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli; uygulama sonunda davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı, davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının dava konusu taşınmazlara ait olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17

. ve 17. maddelerinde yazılı şartların davalılar yararına gerçekleştiği belirlendiği taktirde, taşınmazlara uygulanan ve davalıların dayandığı tapu kayıtlarının boz, hali ve tepe sınırları nedeniyle, yine çekişmeli taşınmazlar ile bir çok parsellere revizyon gören 1 ve 11 tahrir nolu vergi kayıtlarının boz ve hali sınırları nedeniyle değişebilir sınırlı olduğu, vergi kayıtları ve tapu kayıtları iç içe girdiğinden kapsamlarının belirlenmesinde miktarları fazla olan vergi kayıtlarına değer verilmesi ve boz, hali sınırları bakımından yüzölçümü ile geçerli olan vergi kayıtlarının da kapsamlarının yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerektiği, vergi kaydı yüzölçümü fazlası olarak her parçada 100 dönüm taşınmaz edinilebileceği gözetilerek, vergi kayıtları kapsamının ayrı ayrı yüzölçümlerine değer verilerek belirlenmesi, her bir vergi kaydının yüzölçümü fazlası olarak zilyetlikten en fazla 100 dönüm taşınmaz edinilebileceğinin dikkate alınması ve bu miktarları aşan kısımların Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiğinin göz önünde bulundurulması, aynı tapu ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü dava konusu olmayan taşınmazların dikkate alınması; zilyetlik araştırması yönünden ise yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, imar-ihya edilip edilmediği, edilmişse imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı etraflıca sorularak maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazların niteliğini, kullanım durumunu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, böyle yerlerden ise imar-ihya edilip edilmediğini, tarımsal niteliğini açıklayan, taşınmazların komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde, toprak yapısını, eğimini, bitki desenini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetlik var ise zilyetliğin şeklini ve süresini bildiren, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisine, keşfi ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli ve bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15130, Karar No: 2023/1948, Tarih: 11.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15130 E.  ,  2023/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/547 E., 2019/649 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, ayrıca her ne kadar suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından görevlendirilen müdafii, yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmemiş ise de; talimat mahkemesince 08.05.2019 tarihinde alınan ifadesi sırasında 18 yaşını doldurduğu ve avukat istemediğini söyleyip avukatsız ifadesi alınan suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından görevlendirilen müdafiinin yetkisinin ortadan kalkmış olması ve 30.11.2020 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun 01.12.2020 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yukarıda belirtilen gerekçe ile müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2012 tarihli ve 2012/14 Esas, 2012/12 İddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 116/1, 119/1-c, 142/2-d, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2014 tarihli ve 2012/20 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-d, 39, 62, 50/3, 52. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 39, 31/3, 62, 50/3, 52. maddesi uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2014 tarihli ve 2012/20 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2017/4518 Esas, 2018/8243 Karar sayılı kararı ile;

3. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2014 tarihli ve 2012/20 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2017/4518 Esas, 2018/8243 Karar sayılı kararı ile;

'' 1- Suça sürüklenen çocuk ...'in, haklarında Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi 2012/14 Esas ve 2013/44 Karar numaralı dosyasında yargılama yapılıp kurulan mahkumiyet hükümleri Yargıtay denetiminden geçen diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte hırsızlık eylemini planlayarak, bizzat olay yerinde de bulunup, gözcü kaldığının ve atılı hırsızlık suçunu, diğer sanıklarla birlikte iştirak etme iradesi ile işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi gereğince asıl fail olarak cezalandırılması gerekirken hatalı değerlendirme ile eylemi yardım etme olarak değerlendirilip aynı Kanun'un 39. maddesine göre uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle hırsızlık olarak değerlendirilerek 142/2-d bendi gereğince hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde 142/1-d maddesinden hüküm kurulması,''

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 31/3, 62, 50/3. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.12.2021 tarihli ve 2021/136965 sayılı, suça sürüklenen çocuk hakkında 7 günlük süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğundan temyiz isteminin red edilmesi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.12.2021 tarihli ve 2021/136965 sayılı, suça sürüklenen çocuk hakkında 7 günlük süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğundan temyiz isteminin red edilmesi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği; hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun haklarında ayrı soruşturma yürütülerek mahkûmiyetlerine karar verilen sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte ... ilçesine geldikleri, her ne kadar suça sürüklenen çocuk savunmasında suçu kabul etmemiş ise de, ..., ... ve ...'in alınan ilk beyanlarında açıkça suça sürüklenen çocuk ile birlikte ...'a geldiklerinin anlaşıldığı, ...'in beyanında aracı ...'in kullandığını belirttiği, ...'in beyanında aynı şekilde ...'den ...'ya ... üzerinden gittiklerini, ...'in ehliyeti bulunmaması sebebiyle bu yolu kullandıklarını beyan ettiği, yine ...'in de aynı şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Tanık ... suça sürüklenen çocuğun beraberindeki üç bayanı yani ..., ... ve ...'yı teşhis etmiş ve ifadelerde geçen ... plaka sayılı araca bindiklerini gördüğünü ve plakayı aldığını beyan etmiştir. Yine şikâyetçi ... iki bayan şahsın eve girdiğini, diğer şikâyetçi ... iki bayanın evin penceresinin önünden geçip üçüncü bayanın da oturma odasına girdiğini, diğer şikâyetçi ... ise ...'in bir şeyler istediğini, almadan gitmediğini söylediğini, ...'in de elinde bir poşetle bahçede bulunduğunu, poşetin içerisinde ise daha önce kurutmak için asmış olduğu eteklerinin olduğunu beyan etmiş, ...'in olay günü beraberinde olan mahkemece haklarında mahkûmiyet hükmü verilen diğer sanıkların şikâyetçiler tarafından açıkça teşhis edildikleri, her ne kadar suça sürüklenen çocuk kimse tarafından görünmemiş ise de, tanığın beyanında bayanların bindiği aracı tarif ettiği ve hepsinin beyanından da olay günü birlikte ...'a geldikleri, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut dokunulmalığının ihlâli suçu yönünden

Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 31/3. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddesi gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 18.12.2019 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

B. Hırsızlık suçu yönünden

B. Hırsızlık suçu yönünden

Tanık ...'in aynı gün evine aynı şekilde girildiğini, evden çıkarken bayanları görüp bindikleri aracın plakasını alıp katılana verdiğini beyan etmesi, söz konusu aracın olay günü suça sürüklenen çocuk tarafından kullanıldığının, yaşı büyük sanıkların da tanık ve şikâyetçi tarafından canlı teşhis edildiğinin anlaşılması ve yaşı büyük sanıkların olay günü suça sürüklenen çocuğun kullandığı araçta olduklarını ikrar etmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuğa mahkemece ceza tayininde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/649 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18893, Karar No: 2014/22595, Tarih: 02.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18893 E.  ,  2014/22595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gediz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2011/438-2014/193

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı ve davalılardan A.. Ş.. vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli karar anılan taraflara tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı ve davalılardan A.. Ş.. vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması, bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7042, Karar No: 2017/2016, Tarih: 20.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7042 E.  ,  2017/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

22.03.2007 tarihli iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; 2005 takvim yılına ilişkin olarak, suç tarihinin Temmuz ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi sebebiyle 21.08.2005 olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/1-b maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabi olduğundan hüküm tarihi itibariyle dava zamanaşımının henüz dolmadığı gözetilmeden, vergi dairesinden “sahte fatura kullanmak” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulmadan ve sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılında hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.