muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15553, Karar No: 2010/238, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15553 E.  ,  2010/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/809, Karar No: 2011/7166, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/809 E.  ,  2011/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve ihbar olunan ... A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 13.7.2009'da davalı şirketten bir adet Asus, bir adet Toshiba marka bilgisayar aldığını, Toshiba marka bilgisayar ekranında ölü pikseller olması ve pil ömrünün çok kısa olması sebebiyle satın aldıktan 14 gün sonra davalı firmaya başvurarak yenisiyle değiştirilmesini istediğini, ancak bu talebine olumlu yanıt alamadığını ileri sürerek, Toshiba marka bilgisayarın aynı özellikleri taşıyan yenisi ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ayıplı ürünün ayıpsız misli ile değiştirilmesine, ayıplı ürünün davacı tarafından davalıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı ve ihbar olunan .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-İhbar olunan .... vekilinin temyizi yönünden; ihbar olunan davada taraf sıfatını kazanmadığı gibi, aleyhine de hüküm kurulmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle ihbar olunan ... Bilgisayar ve Görüntü Sistemleri A.Ş’nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan 29.00 TL temyiz harcının ... Bilgisayar A.Ş'ye iadesine, 4.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3971, Karar No: 2016/6576, Tarih: 12.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3971 E.  ,  2016/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... ...'un, mağduru dilendirmediği ve çocuğun okula gittiğine dair savunması karşısında; mağdurun öğrenim gördüğü okula devam edip etmediği sorularak okulun rehberlik biriminden mağdur hakkında rapor alınıp, gerektiğinde kolluk araştırması da yaptırılmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlen- dirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...’un hüküm tarihinden sonra, 07.07.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sanığa ait nüfus kaydı getirilerek sonucuna göre TCK.nun 64. maddesi uyarınca bir karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22547, Karar No: 2011/2090, Tarih: 17.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/22547 E.  ,  2011/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin müşterek çocuk ...'a ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/329 esas 2009/229 sayılı kararı ile vasi olarak atandığını, aylık 500 TL’ yardım nafakasının hüküm altına alınmasını, birleştirilen ... 5. Aile Mahkemesinin 2009/522 esas sayılı dosyasında ise, davacı lehine hükmedilen aylık 100 TL yoksulluk nafakasının 500 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iki tane villası, 3-4 tane bağımsız dairesinin olduğunu, maddi durumunun gayet iyi olduğunu, müvekkilinin ise aylık 1.100 TL emekli maaşı aldığını, başkada bir gelirinin olmadığını, bu nedenle ... ve ... yönünden açılan davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının nafaka ödeme gücü nazara alınarak, davanın kısmen kabulü ile: dava tarihinden itibaren ... için aylık 150 TL yardım nafakasının tahsili, davacıya ait 100,00 TL yoksulluk nafakasının 150 TL daha arttırılmak suretiyle aylık 250 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 364/1.maddesine göre, "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soy ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür". Yine 365.maddesi uyarınca , "Nafaka davası, mirasçılıktaki sıra gözönünde tutularak açılır". 365/2.maddesinde de "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" hükmü yer almaktadır.

Yardım nafakası talep edilen müşterek çocuğa SGK tarafından özürlü maaşı bağlanıp bağlanmadığı araştırılmadan davalının gelirine göre eksik inceleme ile nafakaya hükmedilmesi doğru değildir.

TMK’nun 175.maddesinde “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer tarafın mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.” 176/4.maddesinde de “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir” denilmektedir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

Dosya kapsamından; davacının açtığı boşanma davası nedeniyle tarafların 12.10.2000 tarihinde boşanmalarına karar verildiği, davacının ev kadını olduğu, hiçbir geliri bulunmadığını beyan ettiği, zabıta araştırmasında davalının ikamet ettiği müşterek ev dışında mal varlığının tespit edilemediği, bu nedenle yoksul kabul edilerek 100,00 TL yoksulluk nafakası verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından; davacının açtığı boşanma davası nedeniyle tarafların 12.10.2000 tarihinde boşanmalarına karar verildiği, davacının ev kadını olduğu, hiçbir geliri bulunmadığını beyan ettiği, zabıta araştırmasında davalının ikamet ettiği müşterek ev dışında mal varlığının tespit edilemediği, bu nedenle yoksul kabul edilerek 100,00 TL yoksulluk nafakası verildiği anlaşılmaktadır.

Bu dava açılırken de davacının hiçbir mal varlığının olmadığı ileri sürülmüş, zabıta araştırılmasında, yetim maaşı(400,00 TL) aldığı, ikamet ettiği evi ve 2006 model arabasının bulunduğu bildirilmiştir. Ancak, TC kimlik numarası ile yapılan araştırmada bunların dışında üzerine kayıtlı 3 adet daha konut bulunduğu, ayrıca Sosyal Hizmetler Müdürlüğünden diğer davacı özürlü çocuğu için 477,00 TL evde bakım ücreti aldığı tespit edilmiştir.

Davalı ise, davacı ile müşterek malik oldukları ve ikamet ettiği ev ile, 1.100,00 TL emekli maaşına sahiptir.

Tespit edilen bu duruma göre, davacı eşin aylık geliri ve mal varlığının davalıdan fazla olduğu bu dava sırasında tespit edilmiş olmakla, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6375, Karar No: 2007/9875, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6375 E.  ,  2007/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Alaşehir İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden hazine vekili, ... Vergi Dairesinin vergi alacağından dolayı ihale edilen mal üzerine haciz konulduğu, bu nedenle ilk sıradaki alacaklı ile birlikte paranın garameten paylaştırılması gerekirken, vergi alacağının 10’uncu sıraya konulması nedeniyle sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikâyet olunan vekili, vergi alacağının imtiyazlı olmadığını belirterek şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, kamu alacaklarına öncelik tanıyan yasal bir hüküm olmadığından şikâyetin reddine karar verilmiş, hazine vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21’nci maddesinin 1’nci fıkrasına göre, “Üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa, bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten taksim olunur.” Somut olayda, 24/10/2006 tarihinde paraya çevrilen mal üzerine 23/11/2005 tarihinde Vergi Dairesi tarafından haciz konulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle 6183 sayılı Kanun’un yukarıda anılan 21,I hükmü uyarınca ... Vergi Dairesinin haczinin ilk sıradaki hacze iştirak ederek, satış bedelinin garameten taksim edilmesi gerektiği göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenden dolayı kararın davacı yararına BOZULMASINA, 09.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3788, Karar No: 2025/1549, Tarih: 05.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/3788 E.  ,  2025/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/349 Esas, 2023/2341 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2020/413 Esas, 2022/49 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/349 Esas, 2023/2341 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Teftiş kurulu raporu içeriğine ve tanık beyanlarına karşın eksik inceleme ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2169, Karar No: 2023/9485, Tarih: 05.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/2169 E.  ,  2023/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/179 E., 2015/325 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği;kendisinin hasta kabul bölümüne çalıştığını, hiçbir sahte belgede imzasının bulunmadığını, atılı suçu işlemediğini beyan etmekle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteği; müvekkillerinin kastı ve sorumluluğu olduğuna dair dosyada bir delil olmamasına rağmen verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olup bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın 03.12.2011 tarihinde hastaneye gitmemesine rağmen dahiliye polikliniğine muayene olmuş gibi hakkında muayene epikriz formu düzenlendiği; 12.12.2011 tarihinde MR çekilmek için hastaneye gittiği, düzenlenen epikriz formunda imzanın düzenleyen doktora ait olmadığı ve katılan herhangi bir reçete almamasına rağmen adına reçete düzenlenerek belirtilen ilaçların eczaneden alındığı ve yine reçete kağıdının arkasında katılana ait görünen isim adres ve imzanın katılan adına sahte olarak atıldığı, sanıkların bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri belirtilerek haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece; sanıklar ..., Vedat Bulak ve ...'in hastanede bulundukları görev itibarıyla sahip oldukları yetkileri kullanarak iştirak halinde hileli davranışlarla katılan ...'ı 03.12.2011 tarihinde muayene olmuş gibi sisteme kaydederek, 03.12.2011 tarihli sahte epikriz raporunu düzenledikleri, 12.12.2011 tarihinde katılan adına doktor tarafından reçete yazılmamasına rağmen 12.12.2011 tarihli 6343 numaralı reçeteyi ve 12.12.2011 tarihli epikriz raporunu sahte olarak düzenledikleri kabul edilerek haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.İddia, savunmalar, bilirkişi raporları, tanık anlatımları, dosya içerisinde sureti bulunan suça konu belgeler, ilgili cevabi yazılar ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanıklar ... ve ... müdafiinin ve sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'in ve sanıklar Vedat Bulak ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2013/179 Esas, 2015/325 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4907, Karar No: 2012/9665, Tarih: 22.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4907 E.  ,  2012/9665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB-2011/393292

Ruhsatsız bıçak taşımak suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. 52. maddeleri uyarınca 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 119/2. maddesi gereğince sürücü belgesine 25 gün süreyle el konulmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesine göre kendisine ait bir adet bıçağın müsaderesine dair (FATİH) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.12.2010 tarihli ve 2009/606 esas, 2010/1355 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30.08.2008 tarihli ve 2008/11038 sayılı ekspertiz raporunda, sanıkta ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde yasak olarak sayılan bıçaklardan olduğunun belirtilmesi karsısında, sanığın eyleminin anılan Kanun'un 15/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2918 sayılı Kanun'un 119/2. maddesinin, ancak hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmesi durumunda uygulanabileceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.11.2011 gün ve 59094 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 20.01.2012 gün ve KYB-2012/393292 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında sustalı bıçak benzerini taşıdığından bahisle 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesine muhalefet suçundan dava açıldığı, İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarı Ekspertiz raporuna göre de, sanıkta yakalanan sustalı çakının 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde tanımlanan yasak nitelikteki bıçaklardan olduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 15/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Suç tarihine ve suçun kasıtlı suçlardan olmasına göre 2918 sayılı Yasanın 119/2. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Fatih 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.12.2010 gün ve 2009/606 esas, 2010/1355 sayılı kararının CMUK.nun 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.