muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6425, Karar No: 2019/6953, Tarih: 18.11.2019

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi’ne yasanın kapsamının genişletilmesi ve bu amaçla yasada yer alan ve iş kolunu veya ‘sigortalılar’ı gösteren ibarelerin iptal etmesi gerektiği ileri sürülerek yapılan başvuru üzerine Yüksek Mahkeme, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

Görüldüğü üzere yasanın açıkça ve tadadi biçimde belirlediği ve itibari hizmetten yararlanmasını öngördüğü ‘sigortalılar’ kapsamını yorum yoluyla genişletmek yasanın amacına uygun düşmemektedir.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde sigortalının Basım ve gazetecilik işyerlerinde çalışması ve II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşmesi halinde itibari hizmetten yararlanılacağı belirtilmiştir. II. bentte yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,davacının , ambalaj sektöründe, plastik veya kağıt deterjan ya da gıda ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinde çalıştığının dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen, davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesi II bendi kapsamına giren işyeri kabul edilerek itibari hizmet koşullarının oluştuğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,davacının , ambalaj sektöründe, plastik veya kağıt deterjan ya da gıda ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinde çalıştığının dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen, davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesi II bendi kapsamına giren işyeri kabul edilerek itibari hizmet koşullarının oluştuğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilince, aynı kimyasal maddelerin ve aynı baskı makinelerinin kullanıldığı bir işyerinin mevkute çıkarıldığı bölüm ile ambalaj üzerine baskı yapılan bölümünün itibari hizmet süresi açısından farklı değerlendirilmesinin hukuka ve eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, yukarıda da değinildiği gibi 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesinin II bendinin sadece belirli iş kolunda çalışan sigortalılara uygulanması yönündeki düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olmadığı belirtilmiştir. Kanunun bahşetmediği hakkın içtihat yoluyla verilmesi mümkün olmadığı gibi itibari hizmet süresinin ,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanlar için kanun koyucu tarafından belirlenmiş bir düzenleme olduğu ve bu düzenlemeden sadece yasada açıkça sayılı işyerlerinde çalışan ve sadece yasada sınırlı şekilde belirtilen sigortalıların yararlanacağı düşünüldüğünde, sigortalıların veya işyerinin kapsamının sigortalılar lehine yorum yoluyla genişletilemeyeceği, deterjan , bebek bezi vs. poşeti, bisküvi,makarna vs. gibi gıda ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinin ‘basım ve gazetecilik’ işyeri olarak kabul edilemeyeceği açıktır.

Davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılması, ilk derece mahkemesinin kararının bozulması gerekmiştir.

G)Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27614, Karar No: 2024/4424, Tarih: 27.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27614 E.  ,  2024/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/299 E., 2016/142 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Sanık ...'nun temyiz talebi yönünden; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya Merkezî Nüfus İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligat çıkartılması gerekmektedir. Sanığın dosyada bilinen adresi ile MERNİS adresinin aynı olduğu, bu durumda Mahkemece öncelikle 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, bu şekilde tebligat girişiminin neticesiz kalması durumunda aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası esas alınarak "MERNİS" şerhi düşülmek suretiyle kararın tebliğe çıkarılması gerekirken doğrudan "MERNİS" şerhi ile yapılması suretiyle gerçekleştirilen tebliğ işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmakla 08.11.2016 tarihli ek kararın kaldırılması ile sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2014/299 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında,

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrası (f) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 38.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2014/299 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında,

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrası (f) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 38.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanığın çekin sahteliğinden haberi olmaksızın kullanması nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan suçtan eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

Sanık ...'nun temyiz istemi; usulsüz tebligat nedeniyle temyiz hakkının iade edilmesi talebine ilişkindir.

III.OLAYLAR VE OLGULAR

1. Sanıkların suça konu 23.000,00 TL bedelli çalıntı çeki sahte olarak düzenleyip mal alımında kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanıklar suçlamaları kabul etmemiş, sanık ... suça konu çeki ... isimli şahıstan temin edeceği kumaşlar için önceden aldığını ancak çeki verdiği firmaların kabul etmemesi nedeniyle malı temin edemediği için ...'a iade ettiğini ancak cirosunu silmediğini, diğer sanık ...'ı tanıdığını ancak ortak bir iş yapmadıklarını savunmuş, sanık ... ise önceden tanıdığı sanık ... ile ...'ın ...'in babasına ait kahvenin çatısını yaptırmak istediklerini, kendisinin ...... ile görüştüğünü bu işi komisyon almak için yaptığını, malzeme listesi verdiklerini kendisinin de ... beye verdiğini, aldığı malzemeleri ...'ın aldığını, çeki ... beye verdiklerini ancak ... beyin kendisinden ciro istediğini, bu nedenle çeki ciroladığını, çek sahte çıkıncı ... beye olan borcunu pey der pey ödediğini 2500, 3000,00 TL kadar borcu kaldığını savunmuştur.

3. Katılan ...... sanık ...'ın kendisinden malzeme aldığını ve karşılığında suça konu çeki verdiğini, kendisinin de borcu olan firmaya çeki ciro ettiğini, sanık ...'ın kendisine olan borcunu kısmi de olsa ödemediğini, ...'yu tanımadığını, Hakan çeki verirken yanında biri olduğunu ancak kim olduğunu bilmediğini, bu kişinin alışverişe dahil olmadığını beyan etmiştir.

4. Tanık ..., ...... ve ...'yu tanıdığını, bunların arasındaki çek alışverişinden haberdar olmadığını, okunan sanık savunmalarını kabul etmediğini, sanık savunmalarının çelişkili olduğunu beyan etmiştir.

5. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarının 02.07.2013 tarihli uzmanlık raporunda çekin ön yüzündeki keşideci imzasının keşideci ... eli ürünü olmadığı, onun imzaları model alınarak takliden atılmış olduğu kanaati bildirilmiştir.

4. Tanık ..., ...... ve ...'yu tanıdığını, bunların arasındaki çek alışverişinden haberdar olmadığını, okunan sanık savunmalarını kabul etmediğini, sanık savunmalarının çelişkili olduğunu beyan etmiştir.

5. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarının 02.07.2013 tarihli uzmanlık raporunda çekin ön yüzündeki keşideci imzasının keşideci ... eli ürünü olmadığı, onun imzaları model alınarak takliden atılmış olduğu kanaati bildirilmiştir.

6. 20.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu çekin ön yüzünde lehtar bölümündeki "A.Z Assa Tekstil San.Tic." yazılarının sanık ... eli ürünü olduğu, diğer tanzim yazılarının sanıkların eli ürünü olmadığı, keşideci imzası takliden atıldığından aidiyeti hususunda menfi yada müspet bir değerlendirmenin yapılamadığı, belgenin orijinal olduğu kanaati bildirilmiştir.

7. Mahkemesince sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde baştan beri birlikte hareket ederek atılı suçları işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'nun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanıkların ele geçirdikleri çalıntı çeki sahte olarak düzenleyip katılan ......'tan aldıkları mallara karşılık olarak vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanık ...'nun suçlamayı kabul etmediği, suça konu çeki kullanmadan almış olduğu ...'a iade ettiğini, diğer sanık ... ile ortak iş yapmadığını savunduğu ve katılan ......'ın suça konu çek karşılığında malları sanık ...'nun aldığını sanık ...'yu tanımadığını beyan ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından mümkünse katılan ...... ile sanık ... aynı celse dinlenilip yüzleştirilerek, mümkün değilse sanık ... fotoğrafı katılana gösterilerek, sanık ...'ın malları alırken yanında bulunan kişinin sanık ... olup olmadığı katılana sorulup, sanık ...'nun dolandırıcılık suçuna ne şekilde iştirak ettiği gerekçeli kararda tartışılmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

V. KARAR

A.Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2014/299 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'nun temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerleBursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2014/299 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4334, Karar No: 2007/6352, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4334 E.  ,  2007/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ...Köyü 101 adanın tamamının Hazine tarafından Ağaçlandırma Genel Müdürlüğüne ağaçlandırma sahası olarak tahsis edilip edilmediğinin sorularak, edilmişse buna ilişkin tüm belge, yazı, karar ve varsa tahsis haritasının istenerek,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 101 ada 42, 43, 45 nolu parsellerin davalı oldukları anlaşıldığından kesinleşmiş olanların tapu kaydı örneği, kesinleşmemiş olanların dava dosyaları aslının,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu en yakın kadastro parselleriyle irtibatlı şekilde haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak (1/5000 ve1/25000 ölçekli haritalarda ... parsellerle birlikte aplike edilerek daha geniş olarak gösterilmesinin istenmesi),

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4359, Karar No: 2011/12185, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4359 E.  ,  2011/12185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, avukat olduğunu ve davalıların dava ve icra işlemlerini takip ile sonuçlandırdığı halde vekalet ücretinin ödenmemesi üzerine tahsili için yaptığı icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalıların itirazının kısmen iptaline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazı yönünden; İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için

2011/4359-12185

bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra - inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir.

Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin rededilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin rededilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümüne yeni bir fıkra eklenerek “ Asıl alacak olan 8.808 58 TL’nın %40' ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 392.38 TL. kalan harcın davalılardan alınmasına, peşin alınan 18.40 TL temyiz harcın davacıya iadesine, 14.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7471, Karar No: 2016/8275, Tarih: 02.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7471 E.  ,  2016/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eczacı olan sanığın müşteki... Kulübünün takımlarında bulunan oyuncuların tedavilerinde kullanılmak üzere ilaç verdiği, ancak verdiği bazı ilaçların faturalandırılmasında usulsüzlük yaparak müşteki tüzel kişiyi 80.984,21 TL zarara uğrattığının iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.