muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7315, Karar No: 2022/9618, Tarih: 29.12.2022

Süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i nedeniyle, mahkemece ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra ancak tahkikata başlamadan önce hakim zamanaşımı def'ini inceleyerek karar verecektir (HMK 142 md).

Davalının süresinde ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def'i hakkında hiçbir karar verilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir (Yargıtay 13. H.D. 01.10.2013 gün 8995-23979, Yargıtay 4. H.D. 17.04.2018 gün 9353-3056, Yargıtay 15. H.D. 16.02.2017 gün 5442-626 vs.).

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2 maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Davalının, davanın esastan reddine ilişkin kararı, hukuki yararına rağmen zamanaşımı yönünden temyiz etmemiş olması durumunda, artık bu yönden davacı yararına usulü müktesep hak doğmuş olur ki, davacının temyizi üzerine, Yargıtayca bu aşamadan sonra kararın zamanaşımı yönünden bozulması mümkün değildir. Oluşan usuli müktesep hakka rağmen, kararın Yargıtayca zamanaşımı yönünden bozulmasının hiçbir bağlayıcılığı yoktur. Zira usuli müktesep hakkın, yeni çıkan bir kanun veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı dışında başkaca bir istisnası bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, zamanaşımı def'ine rağmen davanın esastan reddi kararının davalı tarafından temyiz edilmemesi, sadece davacı tarafından temyize getirilmesi ve kararı davacı temyizine göre bozulması durumunda 09.05.1960 gün 21/9 sayılı İ.B.K vurgulandığı üzere, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla davacı yararına usulü müktesep hak doğmuştur. Usule ait müktesep hak müessesesi Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Bu durumda davacının temyizine göre kararın bozulması ve mahkemece bozmaya uyulmasından sonra artık mahkemenin geri dönerek zamanaşımı nedeniyle davayı red etmesi mümkün değildir. Bu hal usuli kazanılmış hakkın açık bir ihlalidir.

Somut uyuşmazlıkta,

Yerel Mahkemenin 27.01.2009 gün ve 2008/848 Esas, 2009/90 Karar sayılı davanın reddi kararı, taraflardan sadece davacı tarafından temyiz edilmiş olup, davalı tarafça zamanaşımı yönünden temyiz edilmediğinden davacı yararına bu yönde usuli müktesep hak doğmuştur.

Bu aşamadan sonra artık davalının zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi mümkün değildir.

Nitekim yerel mahkemece temyize konu kararda da usuli müktesep hak gereğince zamanaşımı yönünden hiçbir değerlendirme yapılmaksızın dava hakkında esastan karar verilmiş, karar taraflardan davacı yanca temyiz edilmiştir.

Temyize gelenin sıfatına, usuli müktesep hak kurallarının niteliğine göre artık temyiz incelemesinde davacının aleyhine sonuç doğurabilecek şekilde zamanaşımı hususunun bozma sebebi yapılması mümkün değildir.

Nitekim yerel mahkemece temyize konu kararda da usuli müktesep hak gereğince zamanaşımı yönünden hiçbir değerlendirme yapılmaksızın dava hakkında esastan karar verilmiş, karar taraflardan davacı yanca temyiz edilmiştir.

Temyize gelenin sıfatına, usuli müktesep hak kurallarının niteliğine göre artık temyiz incelemesinde davacının aleyhine sonuç doğurabilecek şekilde zamanaşımı hususunun bozma sebebi yapılması mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle bozma ilamında "davalıların zamanaşımı itirazınında değerlendirilmesine" yönelik gerekçeye bozma ilamında yer verilmemesi gerektiğinden sayın çoğunluğun bu hususa ilişkin gerekçesine katılamıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/14248, Karar No: 2013/3299, Tarih: 06.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14248 E.  ,  2013/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2012

Yanlar arasında görülen bedelin tazmini davası sonunda yerel mahkemece davanın   kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı  tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedelin tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanları N. B..'nın 09/04/1991 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak taraflar ile dava dışı S..'yi bıraktığı, murisin kayden maliki olduğu 39 ada, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarını 03/09/1986 tarihli satış akdi ile oğlu olan davalıya temlik ettiği, onun da 12/03/1992 tarihli satış akdi ile taşınmazları dava dışı 3. kişilere devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yapılan temlikin  terekeden mal kaçırma  amacıyla  gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı  açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan, gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir.  Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda; yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak, resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan, bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında, birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

O halde, yukarıda açıklanan hususların her türlü delille kanıtlanabileceği, 4721 sayılı Medeni Yasanın 6. maddesindeki düzenleme gereğince herkesin iddiasını kanıtlamak zorunda olduğu, eldeki davada ileri sürülen istek bakımından da, öncelikle davalı Kemal Balkaner'e yapılan temlikin muvazaalı olduğunun kanıtlanması halinde bedele hükmedilebileceği  tartışmasızdır.

Oysa ki somut olayda; davacı taraf iddiasını kanıtlar nitelikte delil bildirmiş değildir. Her ne kadar mahkemece “aynı tarihli akitle iki taşınmazın birlikte temlik edilmiş olması” muvazaa olgusunun kanıtı olarak kabul edilmiş ise de bu gerekçenin tek başına temliki işlemin  muvazaalı olduğu sonucuna götürdüğünü söyleyebilme olanağı yoktur. Öte yandan saptanan gerçek bedel akitte gösterilen bedelden çok fazla ise de; salt bedeller arasındaki aşırı oransızlığın tek başına muvazaanın delili olmayacağı, mirasbırakanın davalı oğlunu tercih etmesini gerektirir somut bir belge ve bilgi sunulamadığı görülmektedir.

Açıklanan bu olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakanın satış akdiyle yaptığı temlikin gerçek iradesini yansıttığı, dava konusu taşınmazların davalıya temlikinin muvazaalı olmayıp gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca;davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetli değildir.

Davalının  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulü  ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene geri  verilmesine, 06.03.2013 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17856, Karar No: 2015/3484, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17856 E.  ,  2015/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5487, Karar No: 2015/3132, Tarih: 13.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5487 E.  ,  2015/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin suç vasfına, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın eşiyle karşılıklı olarak telefonla duygusal içerikli mesajlaştığı anlaşılan mağdura av tüfeği ile üç el ateş ederek sırt, göğüs, kol ve bacaklardan pnömotoraksa, hemotoraksa, perikard ve dalak yaralanması ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

a)-Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alındığında, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca, makul bir ceza verilmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi

b)-Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketin ulaştığı boyuta göre, l/4 ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca alt sınıra yakın şekilde indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden cezanın 1/2 oranında indirilmesi,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza

Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26565, Karar No: 2016/6401, Tarih: 28.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26565 E.  ,  2016/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/79-2013/208

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10356, Karar No: 2011/6307, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10356 E.  ,  2011/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imza inkarına dayalı menfi tespit ve senet iptaline ilişkindir.

Davalı vekili, haksız ve dayanaksız açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, senet üzerinde atılı bulunan imzanın davacı eli ürün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, senedin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, imza inkarında bulunarak bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükme dayanak alınan raporda, imza incelemesi yapılırken senedin tanzim tarihinden sonra düzenlenmiş olan belgelerdeki imzaların dikkate alındığı görülmüştür. Oysa sağlıklı ve doğru sonuca varılabilmesi için imza incelemesi yönünden senedin tanzim tarihinden önceki tarihte düzenlenmiş ve davacının imzalarını ihtiva eden belgelerin dikkate alınması gerekir.

Bu durumda mahkemece; HUMK’nun 308.vd.maddeleri gereğince davacıdan senedin tanzim tarihinden önceki tarihlerde düzenlenmiş ve davacının imzalarını içeren belgelerin sorulması ve ilgili yerlerden celbi ile konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9467, Karar No: 2022/3346, Tarih: 10.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9467 E.  ,  2022/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işyerinde geçen hizmetinin ve ücretinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesince istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 2.151,15 TL brüt ücretle 10.02.2011-15.10.2011 tarihleri arasında 15 günlük süre hariç 7 ay 20 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı şirket vekili; davacının davalı iş yerinde çalışmadığını ve dolayısıyla eksik bildirilmiş hizmetinin de olmadığını, bu nedenle 5510 sayılı Kanuna dayanılarak hizmet tespiti davası açılamayacağını özet olarak belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili; davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden incelenmesi gerektiği özet olarak belirtilerek haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacının davasının taleple bağlı kalınarak kabulü ile; davacının 10/02/2011-15/10/2011 tarihleri arasında toplam 7 ay 20 gün süre ile 2151,15-TL brüt ücret ile davalıya ait işyerinde hizmet aktiyle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı şirket ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince “davaya konu dönemde tanık ile ispat sınırının 590,00 TL olduğu ve davanın açıldığı tarih itibariyle feri müdahil konumunda bulunan SGK'nın leh ve aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ( ve bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği)” gerekçesine dayalı olarak;

“Davalı Şirket ile Feri Müdahil SGK'nın istinaf başvurularının kabulüne,

2-... 20. İş Mahkemesi'nin 2016/245 Esas, 2019/103 Karar, 13.05.2019 tarihli kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kısmen kabulü ile;

4-Davacının 10/02/2011 ile 15/10/2011 tarihleri arasında toplam 7 ay 20 gün süre ile en son 2151,15 TL brüt ücret ile davalıya ait iş yerinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

“Davalı Şirket ile Feri Müdahil SGK'nın istinaf başvurularının kabulüne,

2-... 20. İş Mahkemesi'nin 2016/245 Esas, 2019/103 Karar, 13.05.2019 tarihli kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kısmen kabulü ile;

4-Davacının 10/02/2011 ile 15/10/2011 tarihleri arasında toplam 7 ay 20 gün süre ile en son 2151,15 TL brüt ücret ile davalıya ait iş yerinde hizmet akti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

5-Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT' ne göre hesaplanan 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine,

6-Davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş. vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT'ne hesaplanan 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Deri San. ve Tic. A.Ş.'ne verilmesine” şeklinde karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile talepleri gibi karar verildiği, oysa davalı şirket yararına haksız olarak vekalet ücretine hükmedildiği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı şirket vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile 5 yıllık hak düşürücü sürenin söz konusu olduğu, davacının 2013 yılı sonunda, işletmesel karar nedeniyle iş sözleşmesi sona erdirilen işçilerin davacı şirkete karşı dava açması üzerine, haksız olduğunu bile bile eldeki bu davayı açtığı, Mahkemece sadece davalı şirkete karşı davaları süren veya biten eski çalışanların tanık olarak beyanlarının esas alındığı, yazılı delil bir yana yazılı delil başlangıcı dahi olmadan hüküm verildiği, ücretin tespitinin istendiği dönemdeki yazılı delille ispat parasal sınırını aşan miktarda bir ücret tespitinin istenmesi halinde durumun tanıkla değil yazılı belge ile ispatlanması gerektiği, Kurum müfettişleri tarafından yapılan “ücretlerin elden ödendiği iddiasının gerçeği yansıtmadığı” şeklindeki değerlendirmenin dikkate alınmadığı, emsal kararlarda davanın reddine kararı verildiği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile Kurumun feri müdahil olup aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeciği özet olarak belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 149. (HMK’nun 28.) maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 149. (HMK’nun 28.) maddesinde de bu husus belirtilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381. (HMK’nun 294.) maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafları iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az aynı Kanunun 388. (HMK’nun 297.) maddesinde belirtilen hüküm sonucunun tutanağa geçirilerek okunması suretiyle olur.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/1-3. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/1-c. maddesinde, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiği açıklanmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde :

“(1)Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Yine Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 389. (HMK’nun 298.) maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Bu hükümden anlaşılacağı gibi, mahkeme hükmünü gerekçesi ile birlikte tam olarak yazmış olsa bile, bunu duruşma tutanağına tamamen yazdırması ve okunması gerekir. Bir başka ifade ile mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun tefhim edilmesi, verilen kararla, ne şekilde tefhim edildiğinin duruşma tutanağına yazılması zorunludur. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür.