muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4650, Karar No: 2013/3272, Tarih: 25.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4650 E.  ,  2013/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar kendi adlarına asaleten .... adına velayeten ..... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralamaya dayalı haksız fiil sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinden; davanın, yaralanan küçük ....'e velayeten açıldığı anlaşılmaktadır. Dava dışı anne baba olan veliler .... ve ...’in kendileri adına asaleten açılmış davaları bulunmamaktadır. Bu bağlamda, davada taraf sıfatı küçük ....'e ait olup, yaşının küçük olması nedeniyle velileri olan .... ve ..., davacı küçük ....'e velayeten davayı takip etmişler, yerel mahkemece, talep olmamasına rağmen anne baba için de manevi tazminata hükmedilmiştir.

Şu halde, HMK'nun 26. (HUMK'nun 74.) maddesindeki “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.” hükmü gözardı edilerek, talep olmamasına rağmen davacı küçük ....'e velayeten davayı takip eden anne babaya manevi tazminat takdir edilmesi doğru olmadığından, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/894, Karar No: 2013/7860, Tarih: 14.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/894 E.  ,  2013/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununda belirtilen defter ve belgeleri ibraz etmemek, yanıltıcı belge kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olmak

HÜKÜM : 1- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası

2- Yanıltıcı belge kullanmak suretiyle vergi ziyaına neden olmak suçu nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis cezası

1- “Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın “2005-2006 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura kullanmak” suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden hüküm fıkrasında sahte fatura kullanmaktan hüküm kurulmasına rağmen hükmün gerekçesinde sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçunu işlediğinin kabul edilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Vergi denetmenince düzenlenen 11.05.2007 tarih ve VDENR-2007-1373/10 sayılı vergi tekniği raporunda sanığın sahte fatura kullandığının "ba formları"yla tespit edilmiş olması ve bu rapor ekinde sahte fatura alındığı iddia olunan kişi ile şirketlere ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmaması karşısında, bu raporun tüm ekleri getirtilip, sanığın şirketi hakkında bu faturalara ilişkin vergi incelemesi olup olmadığı ilgili vergi dairesinden sorulup, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ve kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları veya düzenledikleri ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları saptanarak, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu yönünden; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tarh edilecek vergi ve cezaların ise eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

2- Kabule göre ise de;

a- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte ve yanıltıcı belge kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

b- Sanığın gerek dosyada bulunan gerekse UYAP'tan alınan adli sicil kayıtlarında dosyaya yansıyan sabıkasının bulunmamasına rağmen, sanığın suçlu kişiliği gözönüne alınarak sahte fatura kullanmaktan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 62, 51. maddelerinin, defter ve belgeleri ibraz etmemekten kurulan hükümde ise bunlara ek olarak 50/1-a'nın uygulanmaması,

c- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sahte fatura kullanmak suçundan sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8044, Karar No: 2016/7702, Tarih: 09.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/8044 E.  ,  2016/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Müdürlüğü aleyhine 08/11/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait taşınmazda karpuz ekili olduğunu ve damlama sulama sistemi ile sulandığını, olay tarihinde davalı tarafından yapılan kazı çalışması sırasında sulama sistemine zarar verildiğini, onarılacağı belirtilmesine rağmen onarılmadığını, gerekli tamiratı kendisinin yaptırdığını, ancak bu süreçte karpuzun sulanmaması nedeniyle zarar gördüğünü belirterek, uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 12/11/2014 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak; karpuz ürünündeki bedel kaybı ile haksız fiil arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Eldeki tazminat davası açılmadan önce, davacı tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/145 değişik iş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırılmıştır. Tespit sonucu hazırlanan 15/09/2011 tarihli ziraat mühendisi raporunda; karpuz teveklerinin %100'üne yakın kısmının tamamen kuruduğu, teveklerin fidan gölgelerinde kalan kısımlarının kısmen canlılığını koruduğu, açıkta kalan karpuzların susuzluktan, aşırı sıcaktan ve güneşten yanarak çürüdüğü, fidan gölgelerinde kalan %2-3 oranında karpuzun sağlam gibi görünmesine rağmen, kesildiğinde meyve etlerinin susuzluktan liflendiği belirtilmiştir.

Hükme esas alınan 12/11/2014 tarihli ziraat mühendisi raporunda ise; karpuz bitkisinin fazla suyu seven bir bitki olmadığı, özellikle hasada yakın dönemde sulama işleminin terk edilmesi gerektiği, dava konusu karpuzun da hasada yakın bir dönemde bulunduğu, bu dönemde karpuzun su eksikliği nedeniyle kuruma aşamasına gelmesinin mümkün olmadığı, karpuzda susuzluk nedenine bağlı olmayan karpuz solgunluğu hastalığının bulunduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Hükme esas alınan 12/11/2014 tarihli ziraat mühendisi raporunda ise; karpuz bitkisinin fazla suyu seven bir bitki olmadığı, özellikle hasada yakın dönemde sulama işleminin terk edilmesi gerektiği, dava konusu karpuzun da hasada yakın bir dönemde bulunduğu, bu dönemde karpuzun su eksikliği nedeniyle kuruma aşamasına gelmesinin mümkün olmadığı, karpuzda susuzluk nedenine bağlı olmayan karpuz solgunluğu hastalığının bulunduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Şu halde; her iki bilirkişi raporu arasında açık bir çelişki bulunmaktadır. Mahkemece öncelikle, üniversitenin ziraat fakültesinde görevli bilirkişi heyetinden çelişkiyi giderecek bir rapor alınmalı, davalı şirketin haksız eylemi ile davaya konu zarar arasında illiyet bağı olup olmadığı belirlenmelidir. İlliyet bağının tespit edilmesi halinde ise; mahkemece diğer ret gerekçesi yapılan hususların indirim nedeni olup olmadığı, davacının bölüşük kusuru bulunup bulunmadığı değerlendirilmelidir. Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10338, Karar No: 2014/12748, Tarih: 11.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10338 E.  ,  2014/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2006/3-2011/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden E.. Y.. vekili Avukat O... Ç... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın tespitinin malik hanesinin açık bırakılmak suretiyle yapıldığı, re'sen malik belirleme ilkesinin geçerli olduğu gözetildiğinde davacının keşif yapılmamasını isteme açıklamasının mahkemeyi bağlamayacağı, ileride haksız çıkacak taraftan karşılanmak suretiyle keşif ve diğer giderlerin mahkemece re'sen yapılması gerektiği, öte yandan tapu kayıt uygulamasına yönelik önceki bozma ilamının gereklerinin de yerine getirilmediği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı K.. Y.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm; davalı E.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Diğer yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; tarafların dayanağı olan tapu kayıtlarının ve mahkeme hükümlerinin uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita da keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersiz olduğu gibi mahkemenin gerekçesinde değindiği komşu parsel kayıt uygulaması dahi yetersizdir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın dayanağı olan 22.11.1967 tarih 244 davalı tarafın dayanağı olan 17.8.1955 tarih 49 numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bunlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı harita ile komşu parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri varsa dayanak kayıtları da getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile

taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmaz başında icra edilecek keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazın niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, dava konusu taşınmazın davacı ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından hangisinin kapsamında kaldığı duraksamasız belirlenmeli, önceki günlü bozma ilamlarında da açıklandığı gibi davacının tutunduğu tapu kaydının miktarı ile geçerli olduğu ve taşınmazı kapsamadığının belirlenmesi halinde taşınmazın davalılar adına tesciline dair hüküm oluşturulmalı, davacı dayanağı tapu kaydının taşınmaza uyduğunun belirlenmesi halinde ise hukuki değerini koruyup korumadığı tespit edilmeli, davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının kapsamı konusunda Trabzon Asliye Hukuk Mahkemesinin 3.10.1966 gün,1965/530-1966/614 Esas ve Karar sayılı dosyasında K.. G... tarafından düzenlenen 24.7.1962 tarihli krokiden de yararlanılmalı, her iki kaydın çekişmeli taşınmazı kapsadığının anlaşılması halinde önceki tarihli, doğru temele dayanan ve hukuki değerini koruyan kayda değer verileceği gözetilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi isabetsiz olup, davalı E.. Y.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı E.. Y..'ya verilmesine,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8122, Karar No: 2022/9496, Tarih: 28.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8122 E.  ,  2022/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;