muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2651, Karar No: 2023/5962, Tarih: 11.09.2023

3. ... İletişim Başkanlığı 01.10.2014 tarihli yazı cevabında, 10.10.2013 tarihi 09:15;16 saati ile 11.10.2013 tarihi 12:51;18 saatleri arasında 88.240.46.136 numaralı IP kullanıcısının 0216 391 88 34 numaralı hat ve 1895092477 .... numara kullanıcısı olansanık ... olduğu bildirilmiştir.

4. D-Market Elektronik Hizmetler ve Ticaret A.Ş. 09.07.2014 tarihli yazı cevabında, 11.10.2013 günü müşteki kredi kartı ile yapılan alışverişin 88.240.46.136 nolu IP numarası ile ...@hotmail.com e-mail adresi, üye adı ..., teslimat adının Nami Şener, teslimat adresinin Mimar ... Mahallesi ... ... ... Cadde no 44 ..., GSM hattının 0531 251 8868 olduğu, sipariş verilen ürünün cep telefonu olduğu ve 12.10.2013 günü Nami Şener'e adreste teslim edildiğine dair işlem detayları bilririlmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanığın arkadaşı olan tanık ... tarafından kendisine getirilen müştekiye ait kredi kartını kullanmak suretiyle abone olduğu internet sitesinden alışveriş yaptığı ve ürünü adresinde teslim almak suretiyle menfaat sağladığı, sanığın böylece atılı suçu işlediği anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi nin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10186, Karar No: 2013/28198, Tarih: 02.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/10186 E.  ,  2013/28198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :25.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/237, Karar No: 2015/393, Tarih: 19.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/237 E.  ,  2015/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Davanın, ticari risk sigorta poliçesi kapsamında yağmur suyu baskını nedeniyle ödenen tazminatın rücuen bina malikinden tahsili için başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın iptali davası olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/16879, Karar No: 2017/8270, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16879 E.  ,  2017/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dai... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13/07/2015 günlü ve 2015/144 E.- 2015/519 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 18/05/2016 günlü ve 2015/14764 E.- 2016/7786 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişikn haklar saklı kalmak üzere abonelik tarihinden dava tarihine kadar kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen bedellerden şimdilik 1.500 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 22.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 147.226,10 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, husumet itirazları olduğunu,kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.05.2016 günlü ve 2015/14764 E.- 2016/7786 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

./..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.05.2016 günlü ve 2015/14764 E.- 2016/7786 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6454, Karar No: 2023/4941, Tarih: 08.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6454 E.  ,  2023/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/454 E., 2022/594 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/159 E., 2021/296 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkilinin Kızkaraca Köyü Muhtarlığına bağlı olarak 02.12.1991-30.11.1992, 01.12.1998-01.12.1999, 01.10.2001-01.05.2002, 18.07.2003-18.07.2004, 24.02.2004-24.02.2005, 10.04.2005-10.04.2006, 10.04.2006-10.04.2007, 10.04.2007-30.12.2007, 01.01.2008-01.01.2009 tarihleri arasında köy kır bekçiliği yaptığını, bazı yıllara ait kaymakamlık onaylı mazbataları, köy karar defteri sureti bulunduğunu, ilgili mazbata ve kararların kaymakamlıktan ve köy muhtarlığından istenmesini, bekçi olarak çalışmış olmasına rağmen bu çalışmaların işveren tarafından sigortaya bildirilmediğini belirterek davanın kabulüne davalı köy tüzel kişiliği nezdinde çalıştığının tespiti ile tesciline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının 02.12.1991 tarihinden itibaren 01.01.2009 tarihine kadar kesintili olarak Kızkaraca köyünde köy bekçisi olarak çalıştığını iddia ettiğini, hizmet tespitine karar verilmesini talep ettiğini, kurum kayıtlarında davacının belirtilen dönemlerde davalı iş yerinde sigortalılığının bulunmadığını, davacının tespiti talep ettiği çalışma süresinin kesintili olduğunu, 2009 yılında sona erdiğini ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, işveren olan köy hükmi şahsiyetine bağlılıkları ve onun yetkili organlarının emir ve talimatı dairesindeki mesaileri dolayısıyla köy bütçesinden aylık ücret almaları halinde hizmet akdine dayanarak çalıştıklarının kabul edilmesi ve bu durumda olanların sigortalı sayılmaları gerektiğini, davacının köy personeli sıfatı ile köy bütçesinden ücret aldığının muhtarlık tarafından tutulan geçerli defter ve belgelerle ispatlanmasının gerektiğini, aksi halde sigortalı sayılmasının mümkün olmadığını, hizmet tespiti talep edildiği yıllardaki muhtar ve köy azalarının tanık olarak dinlenmeleri gerektiğini, davacının eşine köy bekçisi sıfatı ile kıyafet, silah verilip verilmediğinin de araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine, yargılama gideri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini cevap ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; işbu davaya ilişkin taraflarına düşen ispat yükümlülüğünü yerine getirdiklerini, dosya kapsamında yazılı olarak müvekkilinin çalışma olgusunun ispatlandığını, kamu tanıkları ve davacı tanıklarının da istikrarlı beyanları yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğunu, müvekkilinin belirtilen tarih aralıklarındaki çalışmalarının ispatlandığını, dosya kapsamındaki deliller müvekkilin çalışmaları için birer işe giriş bildirgesi mahiyetinde olup, hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözetilmeliyken yerel mahkemece hatalı hüküm tesis edildiğini, 15.06.2021 tarihli bilirkişi raporunda müvekkilinin bekçi olarak çalıştığı gün sayısının 2630 gün olarak belirtilmesine rağmen, yerel mahkemece, bu raporun neden hüküm tesis etmeye elverişsiz olduğunun hukuki izahtan vareste olduğunu, tüm bu nedenlerle usul ve yasaya açıkça aykırı yerel mahkeme ilamının kaldırılmasını ve haklı davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle dairemiz iade kararından sonra yapılan araştırma sonucunda da davacının prim kesintisine rastlanılmadığı, kuruma verilmiş bildirge ve bordronun bulunmadığı, bu nedenle çalışmanın sona erdiği yıl sonundan başlamak üzere 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmayan davanın bu nedenle reddinin isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; işbu davaya ilişkin taraflarına düşen ispat yükümlülüğünü yerine getirdiklerini, dosya kapsamında yazılı olarak müvekkilinin çalışma olgusunun ispatlandığını, kamu tanıkları ve davacı tanıklarının da istikrarlı beyanları yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğunu, müvekkilinin belirtilen tarih aralıklarındaki çalışmalarının ispatlandığını, dosya kapsamındaki deliller müvekkilin çalışmaları için birer işe giriş bildirgesi mahiyetinde olup, hak düşürücü sürenin işlemeyeceği belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Sigortalı hizmetin tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirmekte olup, bu niteliği gereği özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerekmektedir. Bu davaların kanuni dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası olup bu bentte “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları kurumca tespit edilmeyen sigortalıların hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak hizmet tespiti isteyebilecekleri” açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın mevcudiyetini etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hak bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Söz konusu Kanun'un kabul edilip, yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesiyle yeniden beş yıl olarak düzenlenmiş olup, hâlen geçerliliğini korumaktadır.

2.Bu kapsamda işe giriş bildirgesi düzenlenmediği veya düzenlenmesine karşın kanuni hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmediği, bu süre içerisinde Kuruma verilen dönem bordroları ile bildirimin yapılmadığı, sigorta primlerinin Kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde sigorta müfettişince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre gerçekleşmeden yargı yoluna başvurması zorunludur.

3.İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi, dört aylık sigorta primleri bordrosu, sigortalı hesap fişi vs. dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması hâlinde artık Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrasında yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir. Diğer taraftan, Kurum tarafından yapılan bir tespitin olması hâlinde de aynı kabul şekline ulaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Somut olaya gelince, davacının 02.12.1991-01.01.2009 tarihleri arası hizmet tespiti talebi bakımından, davalı işyerlerinden işe giriş bildirgesinin düzenlenmemesi ve Kuruma herhangi bir şekilde hizmet bildirimi ile ücretinden prim kesintisi de yapılmaması, yönetmelikte belirtilen belgelerin bulunmaması karşısında hizmet tespiti isteminin dava tarihi itibariyle hak düşürücü süreye uğradığı açıktır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4868, Karar No: 2013/5518, Tarih: 18.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4868 E.  ,  2013/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davacıya ait olan 8426 no'lu parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde inşaat yapılacağının kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin edimini yerine getirmesinin teminatı olmak üzere kendi adına kayıtlı 3553 no'lu parseldeki .../256 hissesini davacıya devredeceğini belirterek davacının taşınmazının devrini sağladığını, taşınmazların trampa olarak devri işlemleri sırasında müvekkilinin okuma yazma bilmemesi nedeniyle iki tanık bulundurulması gerektiğini fakat bu usule uyulmadığını, tapuda elinin içine "okudum" ibaresi yazılarak aynısını yazmasının istendiğini, müvekkili davacının kandırılmak suretiyle dava konusu taşınmaz devir işlemini gerçekleştirildiğini ileri sürerek, hali hazırda müvekkili davacı adına kayıtlı gözüken ... İli, ... İlçesi, ... Mevkii, Pafta: ..., Parsel: 3553 sayılı taşınmazın .../256 hisse kaydının iptali ile davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; davacı taraf vekiline ....01.2012 günlü Ön İnceleme Hazırlık Tutanağının .... maddesinin (b) bendinde ....153,55 TL gider avansını depo etmek üzere iki haftalık kesin süre verildiği, verilen kesin süre zarfında ara kararı gereği yerine getirilmediği takdirde 6100 sayılı HMK'nın 114 maddesi (g) bendi gereğince dava şartı yokluğu yönünden davanın usulden reddine karar verileceği ihtarını içeren davetiyenin ....02.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, verilen kesin süreye rağmen yatırılmadığı ve geçerli bir nedenle süre uzatımı talebinde bulunmadığı, miktara da itiraz etmediği gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ön inceleme tutanağı içeriğine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına ....09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6541, Karar No: 2016/3707, Tarih: 30.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6541 E.  ,  2016/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eczacı olan sanığın, kendisi ve oğlu ...'a ait reçetelerde reflü teşhisi konmadığı halde "lansor 30 mg 28 kapsül" adlı ilacın katılan kurum tarafından ödemesinin yapılmasını temin için, sanık tarafından reçetelere "reflü" ilavesi yapılmak suretiyle kamu kurumu zararına dolandırıcılığa teşebbüs ettiği iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan vekili beyanları, bilirkişi raporu ile özellikle tanık olarak dinlenen Dr. ...'ın; sanık ve oğlunda gerçekten reflü rahatsızlığının bulunduğunu, beyan etmesi ile tüm dosya kapsamına göre , sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğinin kabul edilmesinin mümkün olmadığı dolayısıyla suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan, mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/884, Karar No: 2017/912, Tarih: 22.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/884 E.  ,  2017/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.