muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4522, Karar No: 2018/596, Tarih: 22.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/4522 E.  ,  2018/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ..., ... ve... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılanın 12.05.2011 tarihli savcılık beyanı uyarınca sanığın katılanı eliyle darp ettiği ve katılan hakkında düzenlenen... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 04.08.2011 tarihli raporunda sol frontal bölgede saçlı deri dışındaki alanda 3 cm olarak tespit edilen kesinin sanık tarafından meydana getirilmediği gözetilerek, sanığın eylemi neticesinde katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın savunmasında, olay yerine dayısı olan ...'ün darp edildiği haberini alması üzerine gittiğini belirtmesi ve katılanın 09.05.2011 tarihli kolluk ifadesinde sanığın kendisini "sen benim dayıma nasıl vurursun?" diyerek darp ettiğini belirtmesi ve olayda ...'in adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

c) Tekerrüre esas alınan Seferihisar (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12.04.2010 tarih, 2009/491 esas, 2010/151 karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi hükmünün uygulanması,

d) Avukat olan katılana karşı görevinden kaynaklanmayan bir sebeple suç işlenmesi nedeniyle ... Barosu Başkanlığının doğrudan suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığı halde, katılma taleplerinin kabulüne karar verilmesi ve sanık aleyhine ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

e) Gerekçede sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edildiği halde, sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

e) Gerekçede sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edildiği halde, sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4187, Karar No: 2015/4274, Tarih: 15.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4187 E.  ,  2015/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının vasisi ile birlikte “ .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının nüfus kaydına ve kolluk marifetiyle yapılan adres araştırmasına göre “.../...”adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlının adresinin tespiti amacıyla kolluk marifetiyle yapılan adres araştırmasına göre “...” ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, 11.04.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre kısıtlının bu adreste bulunmadığı, “... .../...” adresinde vasisi ... ile birlikte ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/422, Karar No: 2024/3192, Tarih: 06.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/422 E.  ,  2024/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/785 E., 2022/1387 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/262 E., 2021/292 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı ...'nın, müvekkillerinin mirasbırakanları ..., ... ve ...'a, ... Noterliğinin 06.02.1963 tarih ve 5080 yevmiye nolu vekaletnamesinde (taahhütname) belirtildiği gibi Sivas İli, Kangal İlçesi, ... Nahiyesi, ... Köyünde kain tapunun 330 Haziran tarih ve 243 vergi 87 sıra numarasında kayıtlı bulunan ve tarafları şarken ... oğlu, ... değirmen ..., ... , ... çay ile çevrili bulunan bir kıta tarladaki hak ve hissesinin tamamını 5.000 (beşbin) Türk lirası bedel mukabilinde satmayı kabul ettiğini ve satış bedeli olan beşbin lirayı tamamen ve nakten aldığını,dava konusu taşınmaz üzerinden kadastro geçtiğinde söz konusu satıştan haberleri olmadığından ve evrak sonradan ellerine geçtiğinden taşınmazın hak sahibi olmayan davalılar adına tescil edildiğini, kadastrodan sonra taşınmazın, Kangal İlçesi, ... Köyü, 105 ada 24 ve 33 ve 34 parsel numaralarını aldığını, ancak sınırları itibariyle başka ada-parsellere tekabül etme ihtimali de bulunduğunu ileri sürerek tapunun 330 Haziran tarih ve 243 vergi 87 sıra numarasında kayıtlı, kadastro tespitinden sonra 105 ada içerisinde yer alan 24 ve 33 ve 34 parseli teşkil eden taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkiller adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ... cevap dilekçelerinde özetle; Cumhuriyetin kurulduğu dönemde dedelerinin köye yerleştiğini ve o günden bu güne kadar bu tarlaların kendilerine ve mirasbırkanlarına ait olup kendileri tarafından ekilip biçildiğini, davacıların asla ne hukuki ne de fiili olarak bu tarlaya sahip olmadıklarını, davasının süre yönünden de reddi gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1-Davanın dava konusu Sivas ili Kangal ilçesi ... Köyü 105 ada 33 parsel, 105 ada 34 parsel sayılı taşınmazlar ile 105 ada 24 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve Fen bilirkişisi ...'in 27.07.2019 tarihli raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen alan yönünden davanın esastan reddine,

2-Fen bilirkişisi ...'in 27.07.2019 tarihli raporuna ekli krokide Sivas ili Kangal ilçesi ... Köyü 105 ada 25 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve (A) harfi ile gösterilen alan, 105 ada 23 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve (C) harfi ile gösterilen alan, 107 ada 9 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve (D) harfi ile gösterilen alan, 107 ada 13 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve (E) harfi ile gösterilen alan dava konusu olmadığından bu yerler hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

3-Davacılar tarafından davalı ... yönünden açılan davanın 6100 sayılı HMK'nin 114/1-d, 115/2 maddeleri uyarınca pasif husumet dava şartı yokluğu nedeniyle reddine,

4-Davacı ... yönünden 6100 sayılı HMK'nın 77/1 inci maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle;müvekkillerin murislerinin dava konusu taşınmazları 06.02.1963 tarihinde satın aldıklarının sabit olduğunu, bu tarihten itibaren de taşınmazlara zilyet olduklarını, taşınmazı satın alanlar arasında bulunan ...'un da satın alma tarihinden itibaren 20 yıl dolmadan 24.03.1981 tarihinde, dava konusu taşınmazlarla ilgili emlak beyanında bulunduğunu, Mahkemece bu belgeler dosyaya celp edildiği halde bu konuda bir inceleme yapılmadığı gibi kararda da bu belgelerden bahsedilmediğini, her ne kadar bir kısım mahalli bilirkişiler taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını beyan etseler de yukarıda da bahsedilen ... ve ... isimli mahalli bilirkişilerin bunun aksini yani taşınmazın kim tarafından kullanıldığını bilmediğini söylediğini, bu bilirkişilerin davalılardan gelen baskılardan dolayı, dava konusu yerin müvekkillere ait olduğunu da söyleyemediğini, davalılar zilyetliklerini ispat edemediği halde davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12 ve 14 üncü maddesindeki şartları sağlamadıkları ve davacı tarafın iddiasını ispat edemediği, noterlik satış belgesi ve emlak vergisi beyannamesinin zilyetlik ile birleşmedikçe hüküm ifade etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, mahkemenin satış vaadi sözleşmesi yerine tanık beyanlarına göre karar verildiğini, satış vaadi sözleşmesine göre tapu kaydı ve vergi kaydı kapsamında olduğu halde kadastro sırasında senetsizden tescil edildiğini, davalıların da kadastro tespitinden sonra zilyetlik sahibi oldukarını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6'ıncı maddesi; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14'üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kadastro sonucunda, Sivas ili, Kangal ilçesi, ... köyü 105 ada 24 parsel sayılı taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiş, 25.07.2016 tarihinde kayden satış suretiyle ... adına tescil edilmiştir. 105 ada 33 parsel sayılı taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiş, 26.10.2017 tarihinde kayden satış suretiyle ... adına tescil edilmiştir. 105 ada 34 parsel sayılı taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile İsmail Özer adına tespit ve tescil edilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/1804, Karar No: 2022/5471, Tarih: 13.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1804 E.  ,  2022/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/1827-2021/1950

İlk Derece

Mahkemesi : ... Anadolu 18. İş Mahkemesi

No : 2017/350-2019/76

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum vekili, 03.12.2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda sürekli iş göremez duruma giren kazalıya bağlanan gelir ve geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi mafralarından oluşan kurum zararının müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı tarafından, dava dilekçesine cevap verilmemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; ... Anadolu 8. İş Mahkemesi'nin 28/02/2019 tarihli, 2017/350 Esas - 2019/76 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı kurum vekili, sigortalıya verilen kusurun fazla olduğunu, işverenin %100 kusurlu olduğunu, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatları ve yüksek mahkeme içtihatları dikkate alındığında işverene hiçbir kusur atfedilmemesinin hatalı olduğunu belirtmek suretiyl ; kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiştir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Eldeki davada, gece vardiyası bitimine yakın sabah 05.50 dolaylarında asma katı zemin kata bağlayan merdivenden inerken son üç basamak kala ayağının kayması ve dizini merdiven korkuluğuna çarparak dengesini kaybetmesi ile zemin kata düşmesi şeklinde vukuu bulan kazada; iş bu dosya kapsamında a sınıfı iş güvenliği uzmanı tek bir bilirkişiden alınan kusur raporunda; kazalı sigortalının %100 kusuru olduğu belirlemesi yapılmış olup, iş bu rapor karara dayanak alınmış ise de; yapılan kusur incelemesi yetersiz bulunmuş olup, kusur raporunun oluşa uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın tetkikinde, kazalının dosyaya müdahale talebinde bulunurken hak sahibi dosyasında alınmış olan kusur oran ve aidiyetine dair raporda, işveren davalı şirkete %60 oranında kusur atfında bulunulduğu, kazalıya ise %40 oranında kusur atfında bulunulduğu, iş bu raporun içeriği incelendiğinde; kazanın gerçekleştiği merdivenin fabrikada üretilen kimyasalın üzerinde birikmesi ile kayganlaştığı, basamakların metal sac malzemeden üretildiği, üzerinde kimyasal birikmeyecek şekilde ekstra kaymaz özellikte olmadığı, basamakların eğilmiş olduğu belirlemesinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda, iş güvenliği hizmetine ilişkin yapılan çalışmalar üretime yönelik riskleri kapsacak şekilde olması gerektiğinden; davalı şirketin iş güvenliği tedbirleri hususunda alınması gereken tedbirleri almadığı saptanmakla, yapılan inceleme yetersiz görülmüştür.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman, iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden; hak sahibi dosyası ile iş bu dosya kapsamında alınan kusur raporlarındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak; hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34..Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34.Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10953, Karar No: 2014/18052, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10953 E.  ,  2014/18052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve su isale hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Taşınmaz üzerinde mülkiyet ihtilafı bulunmadığından tespit edilen bedelin derhal davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, 3’er aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedele dava tarihinden sonraki dört aylık sürenin bitiminden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken, dava tarihinden faiz yürütülmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın;

a)Hüküm fıkrasının bedelin ödenmesine ilişkin bölümünden (üçer aylık vadeler halinde nemalandırılmasına, sınırlamanın kaldırıldı ilgili idarece bildirildikten sonra) kelimelerinin çıkartılmasına,

b)Hüküm fıkrasından faize ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedele 23/12/2012 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.