muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/35890, Karar No: 2013/8969, Tarih: 14.03.2013

d.    Belediye başkanları il, ilçe ve beldelerindeki kurumlarla irtibata geçerek, bu kurumların işçi ihtiyacını belediyelerindeki ihtiyaç fazlası işçilerden karşılanması için valiliklerle işbirliği içinde olacaklardır.

e.    Bir kurumda faydalı ve verimli olan işçi, başka bir kurumda işlevsiz hale getirilmemelidir. Özellikle karla mücadele çalışmaları uzmanlık gerektirdiğinden, gerek il özel idareleri gerekse mahalle sayısı çok olan ve geniş alana yayılmış belediyeler bu konudaki uzman personelini muhafaza edeceklerdir.

f.    İl özel idareleri devredilecek işçileri tespit ederken özellikle mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünden kendilerine devredilen işçilerin ücretlerinin 2013 yılına kadar merkezi bütçeden ödeneceğini ve bu sürenin Bakanlar Kurulunca 5 yıl daha uzatılabileceğini göz önüne almalıdırlar.

g.    Mahalli idareler ihtiyaç fazlası işçileri belirlerken gönüllülere ve mazereti olanlara öncelik vermelidirler.

ğ.    Mahalli idareler ihtiyaç fazlası personeli tespit ederken Kamu Yönetimi Reformu çalışmaları çerçevesinde kendilerine yeni yetki ve görevlerin verildiğini ve verilmeye devam edilebileceğini göz önünde bulundurmalıdırlar.

h.    Yetkili sendikaların ve konfederasyonların yönetici, temsilci ve kurul üyelerinin 2821 sayılı Sendikalar Kanunundan doğan haklarının korunması sağlanacaktır.

III-TESPİT VE TAHSİS KOMİSYONLARININ TAKİP EDECEĞİ USUL VE ESASLAR

a- Komisyonlar tarafından öncelikle ihtiyaç fazlası bildirimlerin gerekçeleri irdelenerek, somut, gerçekçi ve objektif gerekçeye dayanmayan talepler karşılanmayacaktır.

b- Komisyonun tespit ve tahsis kararları da gerekçeli olacak, kurumların içinin boşaltılması sonucunu doğuracak kararlar alınmayacaktır.

c- Devredilen işçiler il milli eğitim müdürlüklerine bağlı eğitim kurumları ile birçok gizli bilginin bulunduğu il emniyet müdürlüğü bünyesinde istihdam edileceğinden buralara yerleştirilecek işçilerin seçiminde hassasiyet gösterilmesi önem arzetmektedir. Karayolları bölge müdürlüğüne verilecek işçilerin de o kurumun yaptığı işe uygun vasıflarının bulunması gerekmektedir.

d- Komisyon il özel idaresi ve belediyeler tarafından norm kadro üzeri ihtiyaç fazlası olarak bildirilen işçilerin norm kadro sayısı üzeri olup olmadığını tespit edecek, norm kadro dahilinde ihtiyaç fazlası olarak bildirilen işçilerin ise, 5393 sayılı Belediye Kanununun 49'uncu maddesindeki personel giderlerinin oranı, kurumun bütçe dengesi, memur ve işçi norm kadrosu ve yürütmekle görevli olduğu hizmetin gereği ile nüfus kriterleri açısından değerlendirilmek sureliyle nakline karar verecektir.

c- İşçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikasının temsilcisi, sadece toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu belediye ve il özel idaresi işçilerinin devrinin tespiti ve tahsisi için yapılan komisyon toplantılarına katılacaktır.

c- İşçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikasının temsilcisi, sadece toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğu belediye ve il özel idaresi işçilerinin devrinin tespiti ve tahsisi için yapılan komisyon toplantılarına katılacaktır.

f- Norm kadro dahilinde olup da mahalli idarelerin ihtiyaç fazlası olarak bildirdiği işçi listelerinden kurumlara devredilecek işçiler tespit edilirken isteklilere ve mazereti olanlara öncelik verilecektir. Devredilecek işçinin tahsisi yapılırken ikamet, çocuklarının okul durumu, sağlık özrü, çalışıyorsa eşinin iş durumu gibi hususlar dikkate alınacaktır.

g- Komisyon aynı zamanda üyeleri olan karayolları bölge müdürü, il milli eğitim müdürü ve il emniyet müdürünün işçi ihtiyaç taleplerini olabildiğince dikkate alacaktır.

h- Tespit ve tahsis komisyonu başkanları ildeki tüm kurum ve kuruluşlar (milli eğitim müdürlüğü, il emniyet müdürlüğü, karayolları bölge müdürlüğü ve özelleştirme kapsamındaki kurum ve kuruluşlar hariç) ile mahalli idarelere (Köylere Hizmet Götürme Birlikleri hariç) yazı yazarak bu Kanun çerçevesinde işçi taleplerini soracak ve Kanundaki süre düzenlemelerine uygun sürede cevap vermelerini isteyecektir. Kurumlar belirlenen sürede işçi talep edip etmediklerini komisyona bildireceklerdir. Komisyon ihtiyaç fazlası personelin tahsisini, tüm kurum ve kuruluşlardan cevap geldikten sonra yapacaktır.

IV- VALİLERİN TAKİP EDECEĞİ USUL VE ESASLAR

a- Tespit ve tahsis komisyonuna vali veya süreci başından itibaren takip edebilecek ve sonuçlandıracak bir vali yardımcısı başkanlık yapacaktır.

b- Valiler, ilçe kaymakamları, il milli eğitim müdürü ve il emniyet müdürü ile birlikte eğitim ve öğretim kurumları ile polis merkezleri başta olmak üzere bu iki müdürlüğün "sürekli işçi" unvanı ile yardımcı hizmetlerde çalışacak personel ihtiyacını belirleyerek, tespit ve tahsis komisyonlarının bu ihtiyaç listesine göre yerleştirme yapmalarını sağlayacaktır.

c- Vali, karayolları bölge müdürü ve ildeki temsilcisi ile birlikte özellikle bakımevlerinde işçi ihtiyacının tespitinin vatandaşa hizmet sunumundaki maksimum verimliliği sağlayacak şekilde olmasına dikkat edecektir.

d- İl valisi, 5442 ve 3046 sayılı Kanunlara göre adli ve askeri mercilerin dışında tüm kurumların amiridir ve hem hükümetin hem de her bakanlığın ayrı ayrı temsilcisidir. Kanun her ne kadar esas olarak ihtiyaç fazlası işçilerin, Karayolları Genel Müdürlüğü, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Milli Eğitim Bakanlığına devrini öngörmüşse de ildeki diğer kamu kurum ve kuruluşlarının talepte bulunması halinde onlara da devir imkânı getirmektedir. Bu çerçevede valiler, işçi kadroları bulunup bulunmadığına bakılmaksızın, ildeki diğer kamu kurum ve kuruluşlarının ihtiyaçlarını tespit ederek bu komisyonlardan talepte bulunmalarını koordine edecektir.

e- Kaymakamlar da ilçelerindeki kamu kurum ve kuruluşlarının işçi ihtiyaçlarını tespit ederek komisyonlardan işçi talep etmelerini koordine edecektir.

e- Kaymakamlar da ilçelerindeki kamu kurum ve kuruluşlarının işçi ihtiyaçlarını tespit ederek komisyonlardan işçi talep etmelerini koordine edecektir.

f- Valiler, komisyonların Kanunda öngörülen sürede görevlerini tamamlaması için gerekli tedbirleri alacaktır.

g- Atamalar yapıldıktan sonra, sonuçlar valiliklerce, EK 3 ve EK 4 deki tablolara işlenerek Devlet Personel Başkanlığıyla beraber Bakanlığımıza da en geç 10 gün içinde bildirilecektir.

Kanunun herhangi bir aksaklığa meydan verilmeden en iyi şekilde uygulanması, telafisi güç durumların meydana gelmemesi, işçilerin ve kurumların mağdur olmaması ve özellikle vatandaşa sunulan kamu hizmetlerinde aksaklığa meydan verilmemesi için konunun ilgili tüm kamu görevlileri tarafından titizlikle takip edilerek gereği yerine getirilmelidir.

Bilgi ve gereğini arz ve rica ederim.

Şeklindedir.

İlgili mevzuat incelendiğinde, belediyelerin norm kadrolarını aşan işçilerini kanunun belirlediği diğer kamu kurumlarına aktarma yetkilerinin olduğu, nakle tabi tutulacakların listelerinin belirlenmesi yetkisinin ilgili belediyede bu listelerin belirlenen usul ve esaslara uygun olup olmadığını denetleme ve son kararı verme yetkisinin ise vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, il emniyet müdürü, defterdar, il milli eğitim müdürü, Türkiye İş Kurumu il müdürü, Karayolları Genel Müdürlüğü bölge müdürü, il mahalli idareler müdürü ve işçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikası temsilcisinden oluşan bir komisyona ait bulunduğu, belediyenin nakledeceği çalışanları belirlerken göz önünde tutacağı en önemli hususun “ihtiyaç fazlalığı” olgusu olduğu, bir başka anlatımla üç kişinin yapması gereken işin beş kişi tarafından yapılmakta olduğunun tespiti durumunda ancak bu işleme cevaz verildiği ve fazla personelinin naklini isteyen kurum ile konuyu karara bağlayacak komisyonun kararlarının subjektiflikten uzak ve gerekçeli olmasının arandığı söylenebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, 1448 olan norm kadroya karşın fiilen 1566 işçinin çalışıyor olması karşısında davalı belediyede 118 norm fazlası kadro ile çalışan dolayısıyla da ihtiyaç fazlası işçi olduğu bellidir.

Norm kadrodan fazla ve ihtiyaç fazlası işçi olgusunu kabul eden mahkeme davanın kabulünü, nakle tabi tutulacak işçilerin seçiminde sosyal seçim kriterine uyulmaması (son giren önce çıkar) şeklinde gerekçelendirmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, 1448 olan norm kadroya karşın fiilen 1566 işçinin çalışıyor olması karşısında davalı belediyede 118 norm fazlası kadro ile çalışan dolayısıyla da ihtiyaç fazlası işçi olduğu bellidir.

Norm kadrodan fazla ve ihtiyaç fazlası işçi olgusunu kabul eden mahkeme davanın kabulünü, nakle tabi tutulacak işçilerin seçiminde sosyal seçim kriterine uyulmaması (son giren önce çıkar) şeklinde gerekçelendirmiştir.

Davalı belediye norm/ihtiyaç fazlasına binaen diğer kamu kurumlarına nakletmeyi düşündüğü 118 işçisini gerekçesiyle ve anılan tebliğe uygun şekilde belirleyerek il valisi tarafından görevlendirilen bir vali yardımcısının başkanlığında; il emniyet müdürü, defterdar, il milli eğitim müdürü, Türkiye İş Kurumu il müdürü, il mahalli idareler müdürü ve işçi devreden işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili işçi sendikası temsilcisinden oluşan komisyona iletmiş, komisyonda gönderilen listeyi ilgili mevzuatta belirlenen usul ve esaslara uygunluğu bakımından denetleyip inceledikten sonra, uygun görmediği iki kişinin ismini çıkartarak aralarında davacımızın da bulunduğu 116 kişi yönünden onaylayıp kesinleştirmiştir.

Nihai karar davalı belediye tarafından değil içinde davalı belediye temsilcisinin yer almadığı ve yasayla oluşturulmuş bağımsız bir komisyon tarafından verilmiştir.

... Belediyesinde çalışan davacının iş sözleşmesi, 6111 sayılı kanuna göre İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yapılan atamaya rağmen süresinde anılan kuruma başlamadığı için aynı Kanun'un 166/5 maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Buraya kadar olan işlemlerde hukuka aykırılık görünmemektedir.

Olay davacı işçimizin seçiminde özel bir kasıt bulunup bulunmadığı yönünden irdelendiğinde ise, bu aşamada davacı iddialarının değerlendirilmesi gerekmektedir ki, dosyadaki bilgi belgelere göre;

118 norm kadro fazlası olgusu ile davacı işçimizin de çalıştığı bölümünde birçok kişinin varlığı birlikte değerlendirildiğinde bu bölümde ihtiyaç fazlası olmadığının söylenemeyeceği, tahsilat işinin devam edecek bir iş olmasının konuyla ilgisinin bulunmadığı,

Nakle tabi tutulan işçilerden kırkının hizmet iş, otuzsekizinin belediye iş, sekizinin de sağlık iş sendikasına üye olmalarına nazaran belediye iş sendikasına yönelik bir tasfiyeden söz edilemeyeceği, (Nakle tabi tutulmanın sendikal nedene dayanmadığı mahkemenin de kabulündedir.)

Görülmektedir.

Diğer taraftan, nakle tabi olanların belirlenmesinde sadece kıdemin esas alınmasının hakkaniyetli olmayacağı da açıktır. Konunun işin ve işçinin kıdem dahil tüm özelliklerini gözetecek olan bağımsız bir komisyonun hakemliğinde hâlli şeklindeki çözüm yerindedir.

Ayrıca, Anayasamızın 125/4. maddesindeki hüküm nedeniyle mahkemelerin yerindelik denetimi yapamayacaklarını da hatırlamakta fayda bulunmaktadır.

Görülmektedir.

Diğer taraftan, nakle tabi olanların belirlenmesinde sadece kıdemin esas alınmasının hakkaniyetli olmayacağı da açıktır. Konunun işin ve işçinin kıdem dahil tüm özelliklerini gözetecek olan bağımsız bir komisyonun hakemliğinde hâlli şeklindeki çözüm yerindedir.

Ayrıca, Anayasamızın 125/4. maddesindeki hüküm nedeniyle mahkemelerin yerindelik denetimi yapamayacaklarını da hatırlamakta fayda bulunmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, dosyadaki bilgi belgelerin karar vermeye yeterli olduğu ve geçerli olduğu görülen fesih karşısında kararın bozularak 4857 Sayılı Kanunun 20/3 maddesinden kaynaklanan yetkiyle davanın reddine karar verilmeliydi görüşünde olduğum için, sayın çoğunluğun araştırmaya yönelik bozma kararına katılamıyorum. 14/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2012/8339, Karar No: 2012/12371, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8339 E.  ,  2012/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1.Sanıklar ..., ..., ...'ın 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ortadan kaldırma kararı.

2.Sanık ...hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan beraat kararı.

3.Sanıklar ... ve ...'nin 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan dolayı 213 sayılı yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53. maddeleri uyarınca 20'şer ay hapis cezası, hak yoksunluğu.

1-Katılan vekilinin, tüm sanıklar hakkında '2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin karara ve sanık ...hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak' suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'a yüklenen '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak' suçu yönünden; yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, tüm sanıklara yüklenen '2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçu yönünden ise; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; ‘2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle belirtilen hükümlerin ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, tüm sanıklar hakkında '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin karara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, KDV beyannamelerinde indirim konusu yapılmak suretiyle 2003 takvim yılının Aralık ayına kadar devam eden sahte fatura kullanmak eyleminde suç tarihinin takip eden ayın 21. günü olduğu, bu itibarla 21.01.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla sanıklar hakkında hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; tüm sanıklara yüklenen '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan tüm sanıklar hakkında '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık ... hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'nın şirkete % 1,25 hisse oranında ortak olması, şirketi temsil yetkisinin olmaması ve sanık ...'nin sahte fatura kullanma eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Sanık ... hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Farklı takvim yıllarında işlenen 'sahte fatura kullanmak' suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle, dosya içinde bulunan vergi inceleme raporlarına göre, 2004 ve 2005 takvim yıllarında müteaddit defalar sahte fatura kullanan sanığın her iki takvim yılı için de ayrı ayrı olmak üzere 'zincirleme şekilde işlenen sahte fatura kullanma' suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Farklı takvim yıllarında işlenen 'sahte fatura kullanmak' suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle, dosya içinde bulunan vergi inceleme raporlarına göre, 2004 ve 2005 takvim yıllarında müteaddit defalar sahte fatura kullanan sanığın her iki takvim yılı için de ayrı ayrı olmak üzere 'zincirleme şekilde işlenen sahte fatura kullanma' suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar ... ve ... hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2353, Karar No: 2010/8516, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2353 E.  ,  2010/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmaza el atma olmadığından davalı tarafın sıfat yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25501, Karar No: 2014/3863, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25501 E.  ,  2014/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 03/10/2013

Numarası : 2013/101-2013/408

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde bir dönem çalıştığını, sonra ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle işi bıraktığını, davalı işverenin işe girerken kendisinden alınan boş senedi doldurarak 2.000,00 TL meblağlı bir bonoya dönüştürdüğü ve Giresun 2, İcra Müdürlüğünün 2013/754 sayılı takip dosyası ile hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe başladığını, ancak bu seneden kendisinden teminat amaçlı olarak alınmış bir senet olduğunu, karşılığında alınmış bir mal veya paranın olmadığını senedin “malen” kaydı taşıdığını bu nedenle borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş ve delil olarak da tanık ve davalının ticari kayıtlarına dayanmıştır

Davalı, senedin ticari ilişki sonrası alınan normal bir senet olduğunu, bu nedenle açılan menfi tespit davasının reddini talep etmiştir.

Mahkemece, senede karşı tanık dinlenmesinin mümkün olmadığının kabulü ile ispat edilmeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Takibe konu senet nedeniyle tanık dinlenip dinlenmeyeceği ve menfi tespit davalarının senede karşı senetle ispat kuralının istisnası olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ticaret Hukuku hükümlerine dayalı senetlerin, teminat kaydı içerdiğinde, poliçe, bono veya çek olsun, vasfını kaybettiği, geçerli olmadığı bilinmektedir. İşçi ve işverenin taraf oldukları iş ilişkisinde başlangıçta işe girerken, bazı iş kollarında işverenin teminat amacı ile bu tür senetler aldığı uygulama ile anlaşmaktadır. Kuşkusuz bu durumun kanıtlanması halinde bu şekilde alınan senet, teminat senedi niteliğinde sayılmalıdır.

Diğer taraftan, İş Hukuku; işçi ve işveren ilişkisi de, işverenin sosyal ve ekonomik bakımından güçlü olması, işçinin korunması ve işçi lehine yorum ilkeleri dikkate alınarak, sözleşme hukuku alanında ayrılmış ve farklı kurallar getirerek gelişmiştir.

Bu nedenle iş hukukunda, düzenlenen belgelere karşı işçi lehine tanık dinletilmesi yoluna gidilmektedir.