muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8465, Karar No: 2016/4929, Tarih: 20.04.2016

3) 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanması bakımından, sadece hükmolunan hapis cezası ile sınırlı uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek adli para cezasını da kapsar şekilde erteleme hükmü kurulması ve ayrıca belirlenecek denetim süresinin mahkum olan hürriyeti bağlayıcı ceza süresinden az olmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1) hüküm fıkrasında adli para cezasına çevirme ile ilgili kısımlarda bulunan “20 TL'den hesap edilmek suretiyle” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’ nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, 2) hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", “600 TL”, “37 GÜN”, “740 TL”, “30 GÜN” ve “600 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", “6 GÜN”, “5 GÜN” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi, 3) hüküm fıkrasının denetim süresine ilişkin kısmındaki "1 YIL" ibaresi çıkartılarak yerine "1 YIL 15 GÜN” yazılması, 4) Ertelemeye ilişkin hüküm fıkrasında yer alan “cezanın TCK’nın 51. maddesi uyarınca” ibaresindeki “cezanın” ibaresi çıkartılarak yerine “hapis cezasının” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/971, Karar No: 2019/16318, Tarih: 15.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/971 E.  ,  2019/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmişise de dava değerinin 22.400,00 TL'nin altında olduğundan duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Andırın Kadastro Mahkemesinin 2005/13 Esas sayılı dosyasında ihtilaflı olduğu anlaşıldığından, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca ilgili dava dosyası getirtilip, sözü edilen dosyanın tarafları ile bu davanın taraflarının aynı kişiler olmadığının tespiti durumunda taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün sair hususlar incelenmeksizin açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2361, Karar No: 2010/8213, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2361 E.  ,  2010/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Asliye 3.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.10.2008 tarih ve 2007/463-2008/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 17.01.1995 tarihinde kurulduğunu ve sağlık kuruluşlarına tıbbi ve kimyasal madde pazarladığını, müvekkili firmanın kurulduğu günden beri “Esmed” hizmet markası ile Türkiye genelinde tanınan bir şirket olduğunu, faaliyet konusu hizmetlerin 556 sayılı KHK'nin 24. maddesi ve uluslararası Nice Anlaşması hükümlerine göre yayınlanan Bik/TPE 2002/3 nolu marka tescil başvurularına ait mal ve hizmetlerin sınıflandırılmasına ilişkin tebliğin 35. sınıfın 8. nci grubuna dahil hizmetler olduğunu, ESMED markası üzerindeki öncelik hakkının müvekkilinde olduğunu, ancak davalının ES-MED+şekil ibareli markayı 2003/11785 ve 2005/14010 numaralar ile adına tescil ettirdiğini, 556 sayılı KHK’nın 8/III ve 42/f maddeleri uyarınca davalı markasının terkininin istenebileceğini, müvekkili şirketin 1995 yılında, davalı firmanın ise 13.06.1997 tarihinde kurulduğunu, TTK’nun 47/2, 52,54,57/5. maddeleri uyarınca davalının ticaret unvanında yer alan ESMED ibaresinin müvekkili ticaret unvanı ile iltibas yarattığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2003/11785 nolu ve 2005/14010 nolu şekil+ESMED ibareli markaların 35/8. sınıf yönünden hükümsüzlüğünü, davalının ticaret unvanındaki “ES-MED” ibaresinin silinmesine ve ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili firmanın tescilden yaklaşık 6-7 yıl önce Esmed ibaresini kullanmaya başladığını, 2003 yılında ilk marka tescil belgesini aldığını, her iki firmanın da sektörde 10 yıldan fazla süredir faaliyet gösterdiğini, davalının bu güne kadar ses çıkartmadığını, davacının aradan çok uzun zaman geçtikten sonra bu davayı açmasının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, talebin MK'nun 2. maddesine göre zamanaşımına uğradığını, 2005 yılında müvekkilinin markasından haber olduğunu ancak sessiz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 17.09.1996 tarihinde kurulduğu, davalı firmanın ise 29.05.1997 tarihinde kurulduğu, davacı firmanın vermiş olduğu hizmetlerin müşterilerin malları elverişli şekilde görmesi ve satın alması, malların bir araya getirilmesi hizmetleri olduğu, davalı firmanın da aynı alanda iştigal ettiği, davacının “Esmed” ibaresini davalının markasının tescilinden önce, markanın fonksiyonlarını yerine getirecek şekilde kullandığını ispata yarar bir delil ibraz edemediği, dolayısı ile marka tescil belgesinin hükümsüzlüğünü talep edemeyeceği, davalı firmanın Esmed ticaret unvanını 1997 yılından beri kullandığı ve dosyada mevcut aynı sektöre ait Türkiye Tıp Kataloğunun 2000 yılındaki sayısında her iki firmanın isminin de aynı rehberde çıkmasına karşın bir itirazının olmadığı ve ticaret sicilinden ticaret unvanının silinmesi talebinin zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının daha önceye dayalı ticaret unvanı tescilinden doğan üstün hakkı bulunsa da tarafların uzun yıllardan beri aynı konuda faaliyet göstermesi ve sağlık kuruluşlarına tıbbi ve kimyasal madde pazarlanması işiyle iştigal etmeleri karşısında davalının ticaret unvanın tescilinden 10 yıl sonra “ES-MED” ibaresinin silinmesi isteminin MK’nun 2.maddesine aykırı bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı tarafça, davalı adına tescilli marka tescil belgelerinin hükümsüzlüğüne de karar verilmesi talep edilmiştir. Davacı vekili müvekkili şirketin 17.01.1995 tarihinde ESMED ibaresini taşıyan ticaret unvanının sicile tescil edildiğini, davalı şirketin ise 29.05.1997 tarihinde kurulduğunu ve dava konusu marka tescillerinin 2003 ve 2005 yıllarında gerçekleştirildiğini, müvekkilinin önceye dayalı hakkı olduğunu ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 8/5.maddesine dayanmıştır. Mahkemece, bu kapsamda değerlendirme yapılıp gerektiğinde ek rapor alınması veya yeni bir bilirkişi raporu alınarak davacının bu yöndeki talep ve ciddi itirazlarının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken “davacının ESMED ibaresini markanın fonksiyonlarını yerine getirecek şekilde kullandığını ispata yarar delil ibraz edemediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41, Karar No: 2022/15264, Tarih: 23.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/41 E.  ,  2022/15264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istinaf edilmesi üzerine istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın temyizi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; kuruluşlarına ait tesislerin orman sayılan alanlara rastlaması halinde, üzerinde enerji nakil hattı geçirilen ormanlık alanlar için 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 17. Maddesi gereğince 49 yıl müddetle izin ve irtifak hakkı kullanıldığını ve bedellerinin, Orman Kanunu'nun 17. ve 18. Maddesi gereği çıkartılan yönetmelik ve 04/04/2002 Tarihli protokol gereği ödendiğini, davaya konu 154 kv Kıyıköy-Çerkezköy Brş.N-Kıyıköy RES. TM Enerji Nakil hattının orman sayılan alana isabet eden 33.650,94 m2 kısmı için davalı idare ile aralarında protokol gereği ödenecek ücretlerin ağaçlandırma bedeli, arazi izin bedeli, orman köylüleri kalkındırma geliri, ağaçlandırma ve erozyon geliri olarak belirlendiğini, ancak davalı idare tarafından bu gelir kalemlerine ek olarak gerek yönetmelikte gerek Orman Kanunu'nunda ve gerekse taahhüt senedinde yer almayan ilave ağaçlandırma bedeli adı altında fahiş bir alacak kaleminin kurumlarından talep ve tahsil edildiğini, bu bedellerden sadece arazi izin bedelinin izin süresince her yıl ödendiğini, diğer bedellerin ise sadece bir defaya mahsus olmak üzere izin başlangıcında ödendiğini, ilave ağaçlandırma bedelinin Orman Müdürlüğü'nün ekte sunulan yazısında belirtildiği üzere, rüzgar enerji santrali, biokütle enerji santrali, termik santral yapımı için üretim tesisine ilişkin izinlere konu edildiği takdirde alınan bedeller olduğunu, davacı kuruluşca üretim değil iletim faaliyeti ve tesisi yapıldığını, ilave ağaçlandırma bedelinin iletim tesisi ile hiçbir ilgisinin olmadığını, kurumlarının ana statüsü ve mevzuat gereği üretimin mütemmim cüzü niteliğinde olan iletim tesisi yapmalarının mümkün olmadığını, Orman Kanunu'un 17. ve 18. maddelerinde izin sahibinin ödeyeceği kalemlerin sayıldığını, bu bedeller arasında ilave ağaçlandırma bedelinin olmadığını, davalı idareye itirazlarının kabul görmemesi üzerine ihtizari kayıtla ödeme yaptıklarını belirterek davacının davalı idareye ilave ağaçlandırma bedeli borcunun bulunmadığının tespiti, ihtizari kayıtla ödenen 220.642,07 TL'lik ilave ağaçlandırma bedelinin 16/01/2015 Tarihi'nden itibaren 6183 Sayılı Yasa kapsamında işleyecek kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 23/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3944, Karar No: 2023/6653, Tarih: 31.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3944 E.  ,  2023/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/133 E., 2022/189 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz reddi, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin

onanması

Sanık ... müdafiice, temyiz gerekçelerini bildirmesi hususunda usulüne uygun yapılan tebligata rağmen, temyiz gerekçelerini bildirir dilekçe verilmediği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafii, her ne kadar konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunmuş ise de; anılan hükmün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/6861 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararından önce kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/303 Esas, 2020/57 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d) Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/1708 Esas, 2020/1650 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/6861 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararı ile özetle sanıkların kasten öldürme eylemlerini bir suçu işlemek amacıyla gerçekleştirdikleri ve sanık ... hakkında cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

4. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/133 Esas, 2022/189 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

d) Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik cezalar tayin edildiğine, ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

C. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

İştirak derecesine, suçun işlenmediğine, değer azlığı nedeniyle yağma suçunda indirim yapılması gerektiğine,

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın, temyiz dışı sanık ...'ın işlettiği bara gittiği sıralarda maktulü masasında kadınlarla görmesi sonucu maktulün yüklü miktarda parasının olduğunu sanık ...'tan öğrendiği, sanık...ve .....'ın maktulün parasını ele geçirmek için çeşitli yollar denedikleri, ilk olarak kadın bulup bu işi halletmeye çalıştıkları, işe yaramaması üzerine sanık ...'ın maktulün evine girip parayı alabilecek bir hırsız arayışına girdiği, bu arada bu plana sanıklar ...ve Medeni'nin dahil olmadığı yalnız sanık ...'ın anlattığı kadarıyla bilgilerinin bulunduğu, başarısız denemelerin ardından bu sefer sanıklar Medeni ve...'ın maktulü etkisiz hale getirip anahtarları temin ederek evde sakladığı parasını almak üzere plan yaptıkları, yapılan bu plandan sanık...ve .......,'ün haberdar olmadıkları, sanık ...'ın bu aşamadan sonrasına dahilinin bulunmadığı, maktul ile emlakçı olarak iletişim sağlayan sanık ...'ın 21.01.2019 günü maktulün ikametinin bulunduğu binada yer alan bilardo salonunda maktul ile buluşma sağladığı, hava muhalefeti nedeniyle satılacak dairenin görülmesinin taraflarca başka bir zamana bırakıldığı, maktulün daire alımı konusundan tanık.......,'ya da bahsettiği, ertesi gün sanık ...'ın yine maktulü aradığı ve maktulün evden 22.01.2019 günü saat 11:40 sıralarında ayrıldığı, kamera ve PTS kayıtlarına göre maktul ile sanığın ayrı ayrı araçlarla arkalı önlü şekilde .....,Mahallesi 291. Sokak'a doğru geldikleri, burasının sanık ...'nin evinin bulunduğu sokak olduğu, zaten sanık ...'ın satılık olarak maktule söylediği dairenin de sanık ...'nin evi olduğu, maktul ve sanık ...'ın sanık ...'nin evine girdikleri, ardından sanık ...'nin kafasına çapayla vurmak suretiyle maktulü öldürdüğü, cansız bedenin bodrum katında muhafaza edildiği, maktulün üstünde bulunan 120 TL para, araba ve ev anahtarları, çeşitli kartlarının sanıklarca alındığı; sanık ...'ün maktulün kasadaki yüklü miktar parasının alınması noktasında diğer sanıklar... ve Medeni ile fikir birliğinde olduğu lakin maktulün öldürülmesi eyleminden haberinin olmadığı, bunun sanıklar... ve Medeni tarafından tasarlandığı, bu aşamada sanık ...'ün maktulün öldürülmesi ve sonrasında yağmalanması olayına katılımının bulunmadığı, sanıkların öldürme ve yağma suçlarını işlemelerinden sonra sanık ... ile buluşma sağlayarak durumu ona anlattıkları ve sanığı cesedin bulunduğu bodrum katına götürdükleri, cesedin sanık ...'ün beyanına göre sanıklar... ve Medeni tarafından, sanıklar Medeni ve...'ın beyanlarına göre ise sadece sanık ... tarafından 8 parçaya ayrılarak poşetlere doldurulduğu, maktulün üzerinden çıkan kıyafetler ve kişisel eşyaların da ayrı poşetlere yerleştirildiği, sanıklar... ve Medeni'nin maktulü öldürdükleri gün kasadaki paraları bulmak üzere maktulün ikametine gittikleri fakat evde tanık .........,'nın bulunması sebebiyle içeri giremedikleri, maktulün cep telefonunu bir süre açık bıraktıkları, hatta tanık ......