muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/882, Karar No: 2019/12161, Tarih: 20.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/882 E.  ,  2019/12161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkidir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki ;

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın belediye sınırları içinde kaldığı, taşınmazın yol ve belediye otobüs hizmetinden yararlandığı, belediye hizmetlerinin tamamından faydalanmasa da su, elektrik kanalizasyon hatlarının taşınmaza 120 metre mesafade olması sebebiyle ve yakın çevresindeki gelişme özellikleri dikkate alındığında talep edildiğinde belediye hizmeti götürülebileceği, ... Belediyesi Mali Hizmetler Müdürlüğünün 13.02.2014 tarih ve 2737 sayılı yazı cevabına göre dava konusu taşınmazın cephe aldığı 1080 sokağın 2014 yılı arsa metrekare birim değeri 30.00 TL/m2 olduğu, aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2017/20727 E. 2017/24204E. sayılı ilamları ile denetiminden geçen dava dosyalarında dava konusu taşınmaz ile benzer özellikte olan komşu taşınmazlara arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 17/04/1998 tarih ve 1998/1 sayılı kararı uyarınca dava konusu taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre usulü kazanılmış haklar gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1421, Karar No: 2021/3559, Tarih: 02.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/1421 E.  ,  2021/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamı, mahkeme kabulüne alınan deliller nazara alındığında; tahribat gücü yüksek olan bomba düzeneğinin patlatılmaya müsait, askeri bölgeye yakın şekilde askeri birliğin geçiş güzergahında olması ve henüz patlatılmadan tespit edilerek imha edilmiş olması, 29.06.2005 tarihli ekspertiz raporuna göre patlaması halinde canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlara da zarar verici nitelikte olması da gözetilerek TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi ile suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesiyle yetinilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, CMK'nın 307/4 maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Van 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1360, Karar No: 2013/565, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1360 E.  ,  2013/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idareye bağlı Tekirdağ Devlet Hastanesine özel güvenlik hizmeti verdiğini, sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve müvekkili şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının Hazinece karşılanacağının belirtildiğini, müvekkilinin 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirdiğini ve ödediğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 8.000,00 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş,ıslah ile talebini 27.180,74 TL.ne yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 8.000,00-TL alacağın 04/10/2010 tarihinden itibaren, 19.180,74-TL alacağın ise 08/03/2012 ıslah tarihinden itibaren olmak üzere toplam 27.180,74-TL'nin (anapara) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının avans faizi talebinin reddine, alınması gerekli 1.614,54-TL olup 118,80-TL peşin harç ve 285,00-TL ıslah harcı olmak üzere toplam 403,80-TL harcın mahsubu ile bakiye 1.210,74-TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yapılan 2013/1360-565

156,10-TL dava açma, 36.00-TL posta, 551.00-TL bilirkişi incelemesi masrafı, 285,00-TL ıslah harcı olmak üzere toplam 1.028,10-TL masrafın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya özel güvenlik hizmeti verdiğini belirterek 27.180,74 TL.nin tahsiline karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne bakiye harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından dava açılırken yatırılan harcın da davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi gereği, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü bentlerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, ikinci bent olarak “Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinin, üçüncü bent olarak “ davacı tarafından yapılan 18.90 TL dava açma, 36.00-TL posta, 551.00-TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 605,90 TL masrafın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına,hüküm fıkrasına 6.bent olarak “ Davacı tarafından yatırılan 422,20 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, kararın değiştirilen ve düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, 15.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12472, Karar No: 2007/13934, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12472 E.  ,  2007/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 31.07.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı 31.07.2006 tarihli dilekçesiyle 19 sayılı kargir ev ve bahçe cinsli taşınmazı lehine davalı kardeşine ait 7048 m2 tarla cinsli 17 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı tesisi istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kadastro paftasında mevcut olan ve davacı 19 sayılı parsele ulaşan yolun 11.05.2007 tarihli ziraat mühendisi ve kadastro teknisyeninin müşterek keşif raporuna ve krokisine göre %45 eyimli olması ve mahkemenin harici gözlemine göre eğimin fazla ve dar olması traktör çıkmasının çok zor kışın daha da güç olduğu nedenleriyle paftadaki bu yolu kullanma imkanı bulunmadığı nedeniyle davanın kabulüne davalı 17 sayılı parselden krokide (A) harfli gösterilen yerden davacı 19 sayılı parsel lehine geçit hakkı tesisine 300,00 YTL tazminatın davalıya ödenmesine ve yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Ancak; Türk Medeni Kanununun 747. maddesine göre dava geçit hakkı tesisi isteğine ilişkin olup geçit yerinin genel yola bağlanması gerekir. Davalı vekilinin temyiz dilekçesine ekli kadastro paftasında davalı 17 sayılı parselin ... Deresine sınır olduğu yazılıdır. Bu durumda paftadaki çıkış yerinin niteliği önemlidir. Tesis edilen geçit güzergahının ulaştığı yerin paftada dere yazılı kesimin genel yol olarak geçişe elverişli olup olmadığı öncelikle uzman bilirkişi dinlenerek denetime elverişli rapor ile keşfen araştırılması gerekir. Diğer yandan geçit genişliğinin yerleşik içtihatlarla oluşan ilkeye uygun olarak 2,5 veya 3 metre genişlikte olması gerekir. Hükümde ve keşif krokisinde bu hususun HUMK. 388 ve 389. maddelerine uygun şekilde belirtilmemiş olması doğru görülmediği gibi geçit bedeli hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmesi ayrıca davanın özelliği gereği davalının yargılama giderlerinden sorumlu bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı bulunduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2009, Karar No: 2018/2494, Tarih: 29.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/2009 E.  ,  2018/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/08/2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/10/2016 günlü karara karşı davalının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne,... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/418-2016/522 sayılı kararının kaldırılmasına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalının çok eskiden tanıştıklarını ancak görüşmediklerini, sosyal medya üzerinden tesadüfen karşılaşan müvekkili ve davalının birkaç defa yüz yüze görüştüklerini, kendi rızaları ile iki kez cinsel birliktelik yaşadıklarını, sonrasında davalının müvekkilini, gerek telefonla gerekse mesajlarla ısrarla ve defaten aramaya başladığını, müvekkil ile tekrar görüşebilmek için mail'lerinde hamile olduğunu belirttiğini, davalının müvekkilinin eşine gönderdiği mail ile aşk yaşadıklarını anlattığını,...Cumhuriyet Başsavcılığına müvekkilinin kendisine zorla tecavüz ettiği, kendisini darp ettiği ve şiddet uyguladığı şeklinde iddialarla müracaatta bulunduğunu ve bu iddiaların birçok basın ve yayın kuruluşunda da yer aldığını,...Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/86572 sayılı soruşturma dosyası ile müvekkili hakkında atılı suçlardan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek herhangi bir yargı kararı ile ispatlanmamış kadına şiddet ve tecavüz iddialarını kamuoyuna yayıp müvekkilini telafi edilmesi imkansız bir şekilde hem şahsi olarak hem de ticari olarak zarara uğratan davalıdan müvekkilinin uğradığı manevi zararının tazminini, ispatlanmamış iddialarının yazılı, görsel ve işitsel iletişim araçları, sosyal medya ve internet üzerinden yayınlamasının önlenmesine karar verilmesini ve önleme kararının basın ve yayın kuruluşları dahil üçüncü kişilere bildirilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; davalının istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.HD'sinin 2017/53 esas 2017/53 karar sayılı kararı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile sübuta yönelen istinaf isteminin reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

TBK 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükmüne göre, kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak gösterilmelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; olay tarihi, olayların gelişim şekli, tarafların konumu ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan tazminat miktarı fazla olup daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilşkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge adliye Mahkemesince; davalının, subuta ilişkin istinaf isteminin reddine, hükmedilen manevi tazminata dair istinaf isteminin ise kabulu ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeni miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Anılan karar, tarflarca temyiz edilmiş olup hükmedilen manevi tazminat miktarının daha alt düzeyde takdiri gerektiğinden bahisle Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, müvekkili davacının ünlü bir işadamı olduğunu, davacının, eskiye dayalı tanıdığı olan davalı ile 25 yıl sonra sosyal medya üzerinden tesadüfen irtibat kurduğunu, yurtdışında yaşayan davalı ile iş seyahatleri esnasında biraraya geldiğini ve rıza ile cinsel birlliktelik yaşadıklarını, davlının evliliğini henüz sona erdirmediğini öğrenen müvekkilinin davalıyı terk ettiğini, bu durumu kabullenmeyen davalının cinsel saldırıya uğradığından bahisle Cumhuriyet başsavcılığına şikâyette bulıunduğunu, ayrıca yaşanılan ilişkiyi müstehcen ifadelerle eşine mesaj atmak suretiyle kişilik haklarına saldırıda bulunduğundan bahisle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin iş dünyasında tanınmış bir aileden geldiğini, davacı ile 25 yıl öncesine dayalı bir tanışmasının olduğunu, o yıllarda davacının evlilik teklifini reddeden davalının, yıllar sonra kendisi ile sosyal medya (facebook) üzerinden irtibat kuran davacıya cevap verdiğini, davalının... şehrinde bir arkadaşının partisine katıldığı sırada davacının da aynı otele gelerek davalının karşısına çıktığını, davacının, davalının kaldığı otel odasına girip, rızası olmadığı halde davalı ile cinsel birliktelik yaşadığını, darp ettiğini, bu nedenle davalının Anayasal şikayet hakkını kulandığını, olayı basına vermediğini, muhtemelen adliye muhabirleri tarfından haber yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır, 25. maddesinde, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı belirtilmiş, BK’nın 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.