muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17904, Karar No: 2021/5002, Tarih: 20.09.2021

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat davalarında davalılar, desteğin ölümü nedeni ile ortaya çıkan gerçek zarardan sorumludur. Aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda belirlenen zarardan yetiştirme giderinin anne ve babadan eşit şekilde düşülmesi, ardından olayın oluşuna etki eden ölenin kusurunun indirilmesi, en son zarar sorumlusunun (sigortacı, işleten, haksız fiil faili) bir ödemesi var ise yapılan bu ödemenin düşülmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı anne ve babanın destek tazminatının hesaplanması bakımından alınan ve hükme esas kabul edilen 19/03/2018 tarihli bilirkişi raporunda, davacıların destekten yoksun kalma zararları belirlendikten sonra kusur indirimi yapılmış, daha sonra sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme güncelleştirilerek mahsup edilmiş, % 15 oranında yetiştirme gideri ise bundan sonra anne babanın payından yarı yarıya düşülmüştür. Ancak, hesap bilirkişisinin yaptığı hesaplama yöntem ve sırası ile yetiştirme gideri oranı hatalı olmuştur. Şöyle ki;

a) Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde 13 yaşında olan desteğin ölümü sebebi ile hem anne hem de baba yönünden hesaplanacak tazminattan, asgari ücretin %5'i oranında yetiştirme giderinin indirilmesi gereklidir.

Somut olayda; davacı anne ve baba yönünden yetiştirme giderine ilişkin desteğin 19 yaşın ikmaline kadar asgari ücretin % 15’i pay ayrılacağı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu oran hatalı (fazla) olup, bölge adliye mahkemesince bu husus belirlenmesine rağmen bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, belirsiz alacak davası olarak açılan davada davacıların bu şekilde elde edeceği fazla miktarın davacıların ıslah istemi bulunmadığı ve ek davada gözetilebileceği yönündeki hatalı gerekçe ile nazara alınmayarak hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Bu nedenle bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

b) Dosyada mevcut aktüer raporunda davacı anne babanın destekten yoksun kalma zararları belirlendikten sonra kusur indirimi yapıldığı, daha sonra davacılara yapılan ödemenin tenzil edildiği, ardından yetiştirme giderinin düşüldüğü anlaşılmaktadır. Ancak hesap bilirkişisinin yaptığı bu hesaplama yöntem ve sırası, yukarıda açıklanan indirim sıralamasına uygun değildir.

b) Dosyada mevcut aktüer raporunda davacı anne babanın destekten yoksun kalma zararları belirlendikten sonra kusur indirimi yapıldığı, daha sonra davacılara yapılan ödemenin tenzil edildiği, ardından yetiştirme giderinin düşüldüğü anlaşılmaktadır. Ancak hesap bilirkişisinin yaptığı bu hesaplama yöntem ve sırası, yukarıda açıklanan indirim sıralamasına uygun değildir.

Bu halde destek paylarına denk gelen destek zararı belirlendikten sonra öncelikle yetiştirme giderinin düşülmesi, bundan sonra bulunan rakam üzerinden kusurun indirilmesi, daha sonra sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin düşülmesi ve bu suretle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bölge adliye mahkemesince bu husus belirlenmesine karşın bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle dvalı belediye vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2-a,b) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulüyle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak

duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 8.690,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına, peşin alınan harcın istek haline temyiz eden davacılara verilmesine 20/09/2021 gününde Başkan ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

(Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin kararlılık kazanmış uygulamasına göre yetiştirme gideri %5 oranında zarardan indirilmeli, anne çalışmıyorsa anneden yetiştirme gideri düşülmemelidir. Diğer yandan ...'da ikamet eden ve tahsiline devam eden desteğin gelirinin asgari ücret üzerinden hesap edilmesi de doğru olmamıştır. Davacı vekilinin gelire yönelik temyizinin ret edilmesi ve anne ve babadan ayrı ayrı yetiştirme gideri düşülmesi görüşüne de katılmıyorum.

Sayın çoğunluğun bozma ilamında gerekçelendirildiği 2/a bendindeki bozma nedenine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/12108, Karar No: 2014/12853, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12108 E.  ,  2014/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kuzey ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi uyarınca evini konut karşılığında davalıya devrettiğini, sözleşmenin eki olan analiz raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 7303 TL olmasına rağmen kendisine eksik ödeme yapıldığını, eksik ödenen kısmın tahsili için icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davacının davasının kısmen kabulüne, 6.173,10 TL asıl alacak yönünden itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına,icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk

bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine, iki numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci fıkrasının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine,HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11393, Karar No: 2011/9240, Tarih: 02.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/11393 E.  ,  2011/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/14835

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2006

NUMARASI : 2006/496 Karar - 2004/872 Esas

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Yokluğunda verilen ve 18.09.2006 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.09.2006 tarihinde temyiz eden sanık A.. E..’in temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)-Sanık N.. Y..’ın yüzüne karşı verilen hükümde kararın tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük süre içinde temyiz edilebileceği belirtilerek bu sanık yanıltıldığından öğrenme üzerine 19.09.2006 tarihinde hükmü temyiz eden sanık N.. Y..’ın temyiz isteminin de yasal süresinde olduğu kabul edilerek sanıklar N.. Y.. ve E.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık E.. Y..’ın şikayetçiler Şerafettin ve Derya Yılmaz’a hakaret ettiği kabul edildiği halde, 765 sayılı TCK.nun 482/3. maddesi uyarınca iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hangi şikayetçiye karşı eyleminden dolayı cezalandırıldığı de belirtilmeden bir kez mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)-5237 Sayılı TCK.nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıkların hakaret suçundan eylemlerinin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK. ve 5237 sayılı TCK.nun tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar

./...

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2011/11393

Karar No : 2011/9240

Tebliğname No : 4 - 2007/14835

-2-

belirlenmesi, bu şekilde belirlenen sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde cezalar hesaplanıp sonuçlar belirlenmeden; 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde veya hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle aynı kanunun 129. maddesine göre, ceza vermekten vazgeçilmesi halinde 5237 Sayılı TCK hükümlerinin sanıklar lehine olacağı gözetilmeden ve bu hususlar tartışılmadan sanıklar hakkında hakaret suçundan 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)-Kabule göre de:

aa)-Sanıkların geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimlerini içeren yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden cezalarının 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b)-Kabule göre de:

aa)-Sanıkların geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimlerini içeren yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden cezalarının 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

bb)-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar N.. Y.. ve E.. Y..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15695, Karar No: 2016/16820, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15695 E.  ,  2016/16820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 40.842,50 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedellerini elektrik abonesi olan davacı taraftan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8374, Karar No: 2012/3080, Tarih: 03.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/8374 E.  ,  2012/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin 08.12.2010 tarihinde temyiz harcını yatırarak kararı temyiz etmesinden sonra, mahkemece 25.01.2011 tarihli ek karar ile müşteki vekiline temyiz posta masraflarını yatırmasını içeren muhtıra tebliğine rağmen verilen sürede masrafın yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, müşteki vekilinin süresinde temyiz posta masraflarını yatırdığı anlaşılmakla, mahkemenin 25.01.2011 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesi sonunda,

1- Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve ... Ticaret Sicili Memurluğunun 15.02.2010 tarih ve 21137 sayılı yazısına göre sanıklardan ...'nın şirketin yetkili temsilcisi olmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklardan ... ve ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve sanıkların savunmaları doğrultusunda cezai sorumluluğunun hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, şirket anasözleşmesi getirtilip, idare ve temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak, suçun oluşumunda rolü olan temsilciler belirlendikten sonra hukuki durumun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26749, Karar No: 2015/4466, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26749 E.  ,  2015/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,