muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7681, Karar No: 2016/9905, Tarih: 22.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7681 E.  ,  2016/9905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık ...'a ait yeşilkartın 15. sayfasına 30 adet Dostineks isimli ilacın yazıldığı, bu ilacın sanık ...'in sahibi olduğu... Eczanesinden sahte reçete ile alındığı, karşılığında... Eczanesine katılan kurum tarafından 1.825,80 TL ödeme yapıldığı, bu suretle sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükümler açısından; katılan kurum tarafından suça konu reçete aslının depoda çuvallardan birinin içinde bulunması nedeniyle fiziken ve güvenlik açısından bulunmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle dosyaya sunulmamasının haklı bir gerekçe olmaması karşısında, katılan kurumdan suça konu reçetenin sunulmaması halinde görevi kötüye kullanma ve suç delillerinin gizlenmesi suçlarından suç ihbarında bulunulacağı ihtarı yapılarak tekrar istenmesi, geldikten sonra reçete üzerinde imza ve yazı incelemesi yapılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümler açısından ise; UYAP'tan alınan 15/11/2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 02/07/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 22/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7453, Karar No: 2014/3206, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7453 E.  ,  2014/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16896, Karar No: 2010/2156, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16896 E.  ,  2010/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11388, Karar No: 2015/20817, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11388 E.  ,  2015/20817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması,ve temyiz süresinin beklenmesi,

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması,ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9926, Karar No: 2017/394, Tarih: 19.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9926 E.  ,  2017/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların.2011/604 esas, 2011/6832 karar sayılı boşanma ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuk .. velayetinin davacıya verildiğini, . için aylık 1.000 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, karar tarihinde okula gitmeyen çocuğun okula başladığını ve nafakanın yetersiz kaldığını belirterek takdir edilmiş olan nafakanın 1.000 TL daha arttırılmak suretiyle aylık toplam 2.000 TL’ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23/02/2016 tarihli duruşmada arttırılan nafakanın üfe-tüfe artış oranları ortalamasına göre arttırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri cevap dilekçelerinde; müşterek çocuk lehine, taraflar arasındaki boşanma ve ferilerine esas protokol gereğince, taktir edilen nafakanın sözleşme içeriğine göre müteakip her yıl için yıllık enflasyon oranında arttırılacağının hüküm altına alınmış olduğunu, yaşam koşullarının davalı için de zorlaşmış olduğunu, davalının görüşü alınmadan müşterek çocuğun özel okula başlatılmış olduğunu, boşanma tarihinden bu yana davalının zenginleşmesinin söz konusu olmadığını, davacının fakirleştiği kabul edilse bile bunun sorumluluğunun kendisine ait olduğunu savunarak davanın reddini olmazsa nafakanın hakkaniyete uygun olarak arttırılmasını dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, hükmedilen aylık 1.000 TL nafakanın dava tarihinden geçerli olmak üzere takdiren aylık 450 TL arttırılarak müşterek çocuk . iştirak nafakasının aylık 1.450 TL’ye yükseltilmesine, hükmedilen nafakanın talep doğrultusunda kesinleşme tarihi baz alınarak ÜFE-TÜFE artış oranları ortalamasına göre resen arttırıma tabi tutulmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak tarafından açıklanan " oranında artışına hükmedilmesi gerekmektedir.

.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak tarafından açıklanan " oranında artışına hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; mahkemece hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak " tarafından açıklanan" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken artış oranları ortalamasına göre artırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından, hükmün HUMK.'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin kısmındaki “..ÜFE-TÜFE artış oranları ortalamasına göre” ifadesinin çıkartılarak, yerine "… tarafından açıklanan oranında…" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/13265, Karar No: 2020/10431, Tarih: 25.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/13265 E.  ,  2020/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2802 sayılı Hakimler Savcılar Kanunun 76. maddesindeki Hakim ve Savcılara yönelik disiplin cezasını gerektirecek mahiyette olan ihbar ve şikayetin kötü niyetle yapıldığı veya delillerin uydurulduğu anlaşılan hallerde TCK.nın 267/1. maddesinin uygulanacağı, ancak kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olduğu, izin verilmesi halinde, kovuşturmanın şikayet olunan hakim ve savcının mensup olduğu mahkemeye en yakın Ağır Ceza Mahkemesi merkezindeki Cumhuriyet Savcısının ve yargılaması o yer Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı hükmü karşısında; sanığın, mağdurun (Cumhuriyet Savcısının) kadastro teknikerinin raporunu çarpıtarak iddianame düzenlediği, muhtar tarafından yönlendirilmesi sonucu kasıtlı hareket ettiği, muhtar ve başkalarının tecavüzlerini görmezden gelerek görevini kötüye kullandığı iddiasıyla Adalet Bakanlığı, Teftiş Kurulu Başkanlığı'na hitaben yazdığı 09.07.2012 tarihli dilekçesi içeriğinin iftira suçu kapsamında değerlendirilmesine göre; söz konusu iddialara ilişkin olarak mağdur (Cumhuriyet Savcısı) hakkında soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılıp, sonucuna göre 2802 sayılı Kanunun 76/3. maddesinde yazılı şekilde, sanık hakkında kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olduğu, izin verilmesi halinde ise görevli mahkemenin, şikayet olunan Cumhuriyet Savcısının mensup olduğu mahkemeye en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9785, Karar No: 2014/14156, Tarih: 15.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9785 E.  ,  2014/14156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/72-2014/75

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece;İ.İ.K.nun 135. maddesi uyarıca tahliye emrinin davalıya tebliğ edildiği tarihten itibaren ecrimisille sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; ecrimisil isteğine konu 1 parsel sayılı taşınmazdaki 14 numaralı bağımsız bölümü cebri ihaleden satın alarak davacının kayden malik olduğu, önceki malikin kardeşi olan davalının icra dairesince tebliğ edilen tahliye emrine karşın taşınmazı kullanmaya devam ederek fuzuli şagil durumuna düştüğü saptanmak ve böylece tahliye emrinin tebliğ tarihinden itibaren davalının ecrimisille sorumlu olacağı benimsenmek suretiyle, haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin temyiz itirazları ile davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davaya konu taşınmazda birden çok imalat eksikliğinin bulunması, su ve doğal gaz bağlantısının olmaması, kalorifer petekleri ve camlarının takılmaması gibi sebeplerle mevcut hali ile kiraya verilmesinin ve mesken olarak kullanılmasının mümkün olmadığının saptandığı, tespit edilen eksikliklerin tamamlanması halinde taşınmazın aylık 500,00 TL kira getirebileceğinin rapor edildiği anlaşılmakta olup, ek raporda da bu miktar esas alınmak suretiyle davalının sorumlu olacağı ecrimisil miktarı belirlenmiştir.

Mahkemece, ek raporda aylık 500.00 TL tutar üzerinden belirlenen ecrimisil hüküm altına alınmış ise de ,ecrimisil hesap yönteminin isabetli olduğunu söyleme imkanı yoktur.

Şöyle ki, konut olarak inşa edilen taşınmazda birden çok imalat eksikliği bulunmakta olup, taşınmazın mevcut bu hali ile getireceği ecrimisilin tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken, henüz imalat eksiklikleri giderilmeyen taşınmazın tamamlanması halinde getirebileceği kira bedeli üzerinden ecrimisil hesabı doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece taşınmazın mevcut hali ile getireceği ecrimisil tutarının davalının kullanım şekli de gözetilmek suretiyle saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hükme yeterli olmayan rapor esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1947, Karar No: 2016/2130, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1947 E.  ,  2016/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle; ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince de, yapılan araştırmaya ve davacının beyanına göre küçüğün nüfus kaydına belirtilen adreste ikamet etmediği, uzun yıllardır davacı vasi adayının yanında ikamet ettiği, ikametgahının .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, mahkemece küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinde mi yoksa davacının belirttiği adreste mi ikamet ettiği hususunda kolluk araştırması yapılmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinde mi yoksa davacının belirttiği adreste mi ikamet ettiğinin tesbiti için kolluk gücü ile araştırma yapılması, küçüğün açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18565, Karar No: 2015/41047, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18565 E.  ,  2015/41047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/352411

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2011/161 (E) ve 2011/327 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık Y.. D.. hakkında, Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 gün 2007/330 E. ve 2007/352 karar sayılı kararla verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karar için 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Y.. D.. ve H.. G.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanıklara daha önce baro tarafından tayin edilen müdafii için ödenen 462'şer TL müdafiilik ücretinin bu sanıklardan ayrı ayrı tahsiline,” ilişkin ibarenin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6584, Karar No: 2017/7296, Tarih: 14.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6584 E.  ,  2017/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/01/2016 tarih ve 2014/455-2016/49 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/12/2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... davalı şirket temsilcisi ...davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, sigortalı ...Ltd. Şti. adına kayıtlı, ... isimli ... 37 tip çift makineli motor yatın müvekkili şirket tarafından yatım paket poliçesiyle sigortalandığını, ...Balıkçı Barınağı'nda kıçtan kara deniz de bulunan motorlu yatın 02.07.2013 tarihinde demirli bulunduğu yerde üst güverte kısmına kadar battığını, hasarın azaltılması için aynı gün dalgıç vinç ve diğer imkanlar kullanılarak kurtarma çalışması yapıldığını, yatın bulunduğu yerde yüzdürüldüğünü ve deniz suyunun tahliye edildiğini, hasar sonrası yapılan incelemelerde motor turbolarının bakımı için Volvo yetkili servisi ...Motorları Ltd. Şti. tarafından söküldükten sonra boşta kalan egzoz hortum ağzının yukarıya doğru olacak şekilde bağlanması gerekirken tekne sintine içeriye doğru bırakılması nedeniyle egzoz içerisinden giren deniz suyunun içeriye sızması nedeniyle önce makine dairesinin, daha sonra teknenin su dolduğunu, teknenin bulunduğu yerde battığını, yat kurtarıldıktan sonra boşta olan iki adet egzoz hortumunun ağızları yukarıya doğru yönlendirildiğini ve sabitlendiğini, stabil hale geldiğini, deniz suyundan soğutma yapan egzoz hortumlarının kusurlu ve hatalı olarak boşta bırakılmalarından dolayı yatın battığını ve hasarın meydana geldiğini, sigortalı teknenin pert kabul edilmekle 67.000,00 Euro hasar tutarının 31.01.2014 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 67.000 Euro’nun ödeme tarihi olan 31.01.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun m. 4/a gereğince işleyecek faizi ile TBK m. 99 gereğince fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.