muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24517, Karar No: 2014/3772, Tarih: 25.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24517 E.  ,  2014/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.10.2013

No : 2012/5-2013/568

Davacı : H.. S.. adına Av. F.. H..

Davalı : S.. B.. adına Av. O.. K..

Dava, tıbbi malzeme bedelinden ödenmeyen bakiye 1.854 TL’nin fatura tarihi olan 17.06.2009 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozma öncesi hüküm aynen ve yeniden tesis edilerek davaya konu 1.854 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinden, SSK sigortalısı olan davacının, bakmakla yükümlü olduğu kız çocuğu için Z..K.. K. ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 20.04.2009 tarihli reçete ve aynı tarihli Sağlık Kurulu raporunda “idrar kaçırma” tanısı konulup, bir adet femiscan multi trainer FS-MTR-1-10 TR adlı tıbbi malzemenin kullanılması gerektiğinin belirtildiği, söz konusu malzemenin 17.06.2009 tarihli fatura ile 1.944 TL bedelle dışarıdan temin edildiği, 10.06.2009 tarihli başvuru üzerine Kurumca 90 TL ödeme yapıldığı, eldeki davanın ise bakiye bedelin tahsili amacıyla açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın kabulüne dair önceki hüküm Dairemizin 22.11.2011 Tarih 2011/14366-15862 Sayılı İlamıyla ve özetle; “...davaya konu tıbbi malzemenin kullanılmasının gerekliliğine dair 20.04.2009 tarihli reçete ve Sağlık Kurulu raporu ile, 17.06.2009 tarihli tıbbi uygunluk belgesinin dosya içinde mevcut bulunduğu anlaşılmaktadır....malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda Sağlık Bakanlığından, SGK.'dan, ticaret odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Yapılan bu araştırmalardan sonra; ayrıca, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmalıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, eczacı bilirkişiden rapor alınmadığı gibi, rayiç bedelin araştırılması yönündeki bozma gereklerinin yeterli derecede ikmal edilmediği görülmektedir. Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre bozma gereklerine uygun yargılama yapma ve hüküm verme zorunluluğu doğar. Yapılacak iş, hükmüne uyulan 22.11.2011 Tarih 2011/14366-15862 Sayılı bozma İlamında belirtilen; rayiç bedelin araştırılmasına ilişkin bozma gerekçelerini karşılayacak biçimde yargılama ve araştırma yapıp sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12200, Karar No: 2013/13286, Tarih: 23.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12200 E.  ,  2013/13286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... iptali ve tescil davasından davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 01.04.2013 gün ve 2013/3347-4940 Esas, Karar sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava konusu taşınmazın ... Belediye Encümeninin 18.06.1979 tarihli ve 770 no'lu kararı ile satışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Belediye encümeninin satış kararının dayanağı bir meclis kararının mevcut olup olmadığı araştırılarak mevcut ise Belediye Meclis Kararının temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 23.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6930, Karar No: 2025/1675, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6930 E.  ,  2025/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2087 Esas, 2024/414 Karar

vekili Avukat ...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/352 Esas, 2022/44 Karar

Taraflar arasındaki kat mülkiyeti kurulu olmayan yapının 03.02.2013 tarihli paydaşlar genel kurul toplantısının iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davacı ... yönünden dosyanın tefrikine davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin de kat maliki olduğu sitede 03.02.2013 tarihinde yapılmış olan genel kurul toplantısında alınan kararların taşınmaza ve kat maliklerine fayda sağlamayacağını, sitenin kaçak yapı niteliğinde olduğunu, kentsel dönüşüm alanında kaldığını, söz konusu taşınmazda 94 daire olmasına rağmen, sadece 25-30 dairede oturulduğunu, toplantıda alınan kararların tahmini bütçede büyük zararlara yol açacak nitelikte olduğunu, aidatların yükselmesine neden olduğunu ileri sürerek alınan kararların ve tahmini bütçenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı site yönetimi vekili davaya karşı cevap dilekçesinde özetle;davacılardan ...'ın 22.02.2009-19.09.2010 tarihleri arasında yaklaşık 20 ay yöneticilik yaptığını, taşınmazda kat mülkiyeti kurulu olmaması ve kentsel dönüşüm kapsamında bulunmasının paydaşların yapılan masraflara katılmayacağı anlamına gelmediğini, sitede halen 70 dairenin dolu olduğunu, dava tarihi itibarıyla 12 katlı ve 2 Bloktan oluşan sitede asansörlerin kullanılmak zorunda olduğunu, ilk kurulduğu 2002 yılından bu yana geçen sürede asansör bakımı yaptırılmadığını, yangın merdivenlerinin mevzuata uygun hale getirilmesi gerektiğini, alınan kararların yerinde olduğunu, gider kalemleri ve harcamaların, aidat artışının yerinde ve makul olduğunu, kendilerine yapılan çağrıya rağmen davacıların genel kurula katılmadıklarını, süresinden sonra dava açtıklarını savunmuş, davanın usul ve esastan reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin davanın reddine dair gerekçesinde görüleceği üzere 03.01.2022 tarihli heyet raporunda yer alan tespitlerin dikkate alındığını, heyet raporunun gerçeklerden uzak hatalı ve eksik tespitler içerdiğini, davaya konu kararların olağan değil türü ve maliyet miktarı itibarıyla olağanüstü nitelikteki işlere ilişkin kararlar olduğunu, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 692/1 maddesi hükmünün açık olduğunu, buna göre paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesinin olağanüstü yönetim işleri; paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerin yapılmasının ise tasarruf işlemi olarak nitelendirildiğini, bilirkişi raporunda toplam 70 daire olup 50 kişinin katılmış olduğu belirtilmişse de taşınmazda 90 daire olup fiili olarak oturum sayısının 25-30 arasında olduğunu, raporda fiili durumu yansıtmadığını, bilirkişinin yüksek maliyetli işlerle ilgili olumlu ya da olumsuz bir araştırma yapmadığını, yine bilirkişi heyetince ibra edilen 08.11.2011-25.01.2013 tarihli bilanço ile işletme defterlerinin kontrolünün yapılmadığını, sadece defterdeki usulsüzlüklerle ilgili bilgi geçildiğini, yapılan harcamaların belgesiz ve sahte belgeler düzenlenerek üyelerin zararının tespit edilmediğini,yönetim maaşının 600TL'den 800TL'ye usulsüz olarak çıkarıldığının tespitinin yapılmadığını, hidrafor ve asansörle ilgili harcamaların belgesi bulunmadığını, bunlarla ilgili ceza davalarının nazara alınmadığını, trafo için gösterilen ödemenin esasen olmadığını,'tan alınan bedava malzeme ile yapıldığını, yine ceza davasıyla üyelerin zarara uğratıldığının anlaşıldığını, keza doğalgaz iç tesisat hizmet bedeli ile ilgili üyelerin zarara uğratıldığının da belirtilmediğini, üstelik ibra edilen bilançonun gelirler bölümünde bulunan kasa mevcudu 33.190,00TL olup daha düşük olan hizmet bedelinin yüksek meblağlı fatura düzenlenerek üyelerden tahsil edildiğini, dosya kapsamındaki dilekçelerde de ayrıntılı olarak belirttiği üzere bütün bu hususlar değerlendirildiğinde davaya konu toplantıda alınan kararların iptali gerekeceğinin açıkça ortada olduğunu, bilirkişi raporunun karara esas alınacak hukuki niteliğe ve yeterliliğe sahip olmadığını belirterek kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davacı tarafın; İstanbul ili, ..., ... 196 ada 9 parsel üzerinde bulunan sitedeki bazı bağımsız bölüm maliklerinin 03.02.2013 tarihinde genel kurul adı altında yaptıkları toplantıda alınan kararların iptalini talep etttiği; 9 parselin 13.241,80 m² alanlı arsa niteliğinde olduğu, paylı mülkiyet esasına göre kayıtlı olduğu, taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti tesis edilmemiş olduğu; bu durumda, 4721 sayılı Kanun'un paylı mülkiyet ile ilgili 688 ve diğer maddeleri ile yine taraflar arasında akdedilen ve sözleşme niteliğine bürünen yönetim planına veya (işletme projesine) göre çözümlenmesi gerektiği; Mahkemece, Dairenin 13.03.2017 tarihli ve 2017/479 Esas, 2017/691 Karar sayılı kararı uyarınca eksiklikler tamamlanmak suretiyle, mali müşavir ve bağımsız denetçi-hukukçu bilirkişi tarafından düzenlenen 03.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda; davaya konu 03.02.2013 tarihli toplantıda alınan kararların müşterek yaşama dair acil ihtiyaçlar ile olağan yönetim işleri kapsamında olduğu, bu nedenle kararların oy çokluğu ile alınmasının yeterli olacağı, alınan kararların müşterek malikleri zararlandırıcı nitelikte olmadığı, müşterek yaşamdan kaynaklanan ihtiyaçları karşılamaya yönelik ve menfaatlere uygun olduğu, müşterek malikler bakımından geçerli ve bağlayıcı olduğu değerlendirilmiş olup dolayısıyla, davaya konu toplantıda alınan kararların 4721 Sayılı Kanun'un 690 ıncı maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, kararların yeter çoğunlukla alındığı, alınan kararların iptalini gerektirir bir husus bulumadığı sonucuna varılmıştır. Davacı tarafın paydaşlardan fazla tahsilat yapıldığı iddiasıyla ilgili varsa zararının tazmini için vekaletsiz işgörme hükümlerine göre talepte bulunmasının ihtiyarında bulunduğu gerekçesiyle davacı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kat malikleri kurulu kararının iptali ile tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4721 sayılı Kanun'un paylı mülkiyet ile ilgili 688 ve diğer maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık kat malikleri kurulu kararının iptali ile tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4721 sayılı Kanun'un paylı mülkiyet ile ilgili 688 ve diğer maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5608, Karar No: 2019/686, Tarih: 06.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5608 E.  ,  2019/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dava konusu taşınmazın para ve emek sarfedilmek suretiyle ihya edilerek kültür arazisi haline getirildiği belirtilerek, taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, kalıyorsa hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı hususlarının belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ..., ... İlçesi, ... bulunan ve karara ekli fen bilirkişisi ... ... tarafından düzenlenmiş 18.11.2004 tarihli krokili raporda mavi boyalı ve (A) harfi ile gösterdiği, doğusu yol, kuzeyi 396 parsel, güneyi dere, batısı ... taşınmazı ile çevrili 2926 metrekare miktarındaki taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. TMK'nın 713. maddesinin 3. fıkrasında tescil davasının, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılacağı belirtildiğine göre açılan davada Hazine ve taşınmazın bulunduğu Köy ya da Belediye Tüzel Kişiliğinin davalı olarak gösterilmesi gerekir. Her ne kadar davacı tarafından dava tarihi itibariyle davalı olarak yalnızca Hazine ve Konyaaltı Belediyesi doğru olarak yasal hasım gösterilmiş ise de karar tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış olduğu halde ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yöntemince davaya dahil edilmemiş; savunma ve delilleri sorulmamıştır. Taraf hususu kamu düzeninden olup yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerektiği tartışmasızdır. Hal böyle olunca mahkemece öncelikle yasal hasım niteliğinde bulunan ... Büyükşehir Belediyesi Tüzel Kişiliği'ni davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmeli, taraf teşkilinin sağlanması halinde tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,06.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3964, Karar No: 2017/13757, Tarih: 25.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3964 E.  ,  2017/13757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı alacaklı 15.09.2000 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 27.05.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2013 yılı bakiye kira alacağı 550,00 TL ve aylık 800,00 TL’den 2014 yılı Eylül ayından 2015 yılı Mayıs ayına kadarki kira alacağı toplam 7.750,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 15.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı kiracının takibe itiraz etmemesi üzerine takip kesinleşmiştir. Mahkemece, borçlu takibe itiraz etmediği gibi 30 günlük yasal süre içerisinde takip konusu kira borcunu da ödemediği, bu nedenle temerrüt şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

HMK nın 322 maddesi delaletiyle basit yargılama usulüne tabi olan davalarda da uygulama imkanı olan ve HMK nın 150. maddesi “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” düzenlemesine yer verilmiş olup, ilgili hüküm gereğince tarafların mazeret bildirerek duruşmaya gelememesi halinde mahkemece öncelikle mazeretin geçerli bir mazeret olup olmadığı hususu değerlendirilerek, mazeretin kabul edilip edilmeyeceğine ilişkin bir karar verilmesi ve mazeretin geçerli görülmemesi halinde hazır bulunan tarafın davayı takip edeceğini beyan etmesi halinde davaya devam edilir.

Somut olayda, davalı vekili 15.12.2015 tarihli celseye katılarak vekaletnamesini dosyaya sunmuş ve vekaletnamesini harçlandırmak için süre talep etmiştir. Mahkemece bir nolu ara karar ile davalı vekiline vekaletini harçlandırmak ve davaya ilişkin beyanda bulunmak, delilleri varsa delillerini sunmak üzere 7 günlük süre verilmesine karar verilmiştir. Bunun üzerine davalı vekili tarafından 16.12.2015 tarihinde vekaletname harçlandırılmış ve harç sureti dosya arasına alınmıştır. Davalı vekili 29.12.2015 tarihli celsede mesleki mazereti nedeniyle hazır bulunamayacağını belirterek mazeret dilekçesini ve buna ilişkin belgeleri dosyaya ibraz etmiştir. Bu durumda öncelikle davalı vekilinin mazeretinin geçerli bir mazeret olup olmadığı değerlendirilerek, HMK nın 322 ve 150 maddesi hükümleri çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, davalı vekilinin vekaletnamesini süresinde harçlandırmasına ve mazeretini belgelendirmesine rağmen, davalı vekilinin kendisine verilen yasal süre içerisinde vekaletnamesini harçlandırmadığı gerekçesiyle mazeret talebinin reddi ile davalı vekilinin yokluğunda davaya devam olunması ve davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK nın 428. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7173, Karar No: 2017/2017, Tarih: 20.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7173 E.  ,  2017/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın suçlamayı kabul etmemesi, 23.10.2008 tarihli vergi tekniği raporunda sahte fatura düzenlendiğine ilişkin tespitlerin bulunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve sahte olarak düzenlendiği iddia olunan son fatura tarihinin dava zamanaşımı yönünden de önemli bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; suça konu fatura asılları veya onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullananların tespiti ile sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın işletmenin faaliyetleriyle ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge ve fatura asıllarındaki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.