muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10972, Karar No: 2025/5255, Tarih: 23.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/10972 E.  ,  2025/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1152 E., 2020/838 K.,

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/150 E., 2019/182 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İlk Derce Mahkemesince 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-2 ve 5. fıkraları, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak:

A. Anayasa'nın 138 inci maddesi birinci fıkrasının hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken temel cezanın tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

B. Yargılama aşamasında örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun olarak örgütün yapısı, faaliyetleri ve diğer örgüt mensupları ile ilgili faydalı bilgiler verdiği savunma ve toplanan delillerle de uygun biçimde kabul edilen sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hakkaniyete uygun olarak azami hadde indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi (a) bendi uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19385, Karar No: 2014/14829, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19385 E.  ,  2014/14829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/935, Karar No: 2025/1721, Tarih: 27.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/935 E.  ,  2025/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi; "134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Yukarıda izah edilen sebeplerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 20/11/2024 tarih ve 2024/2742 E. - 2024/3156 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- İstanbul 35. İcra Hukuk Mahkemesinin 22/05/2024 tarih ve 2024/124 E. - 2024/286 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “takdiren %1'ine karşılık 121.934,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9353, Karar No: 2016/1985, Tarih: 10.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9353 E.  ,  2016/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 06.50.2008 tarihli makine - ekipman satımına dair 180.600 Euro bedelli satış sözleşmesi akdedildiğini, satıcı müvekkilinin sözleşmenin kurulmasından bu yana kendi edimini ifaya hazır olmasına rağmen davalı alıcının müvekkilini oyalayarak makine ve ekipmanları satın almaktan vazgeçtiğini, davalıya edimini yerine getirmesini amacıyla noterden ihtarname keşide edildiğini ve 7 gün içinde sözleşmede öngörülen 20.000 Euro miktarlı peşinatın ödenmesi, aksi halde sözleşmede ön görülen 30.000 Euro cezai şartın talep edileceğinin bildirildiğini, davalının ihtarnameye cevap vermediğini, sözleşmenin "koşullar" başlıklı kısmında sözleşmenin alıcı tarafından bozulması, feshedilmesi, iptali veya sözleşmede adı geçen makineleri başka bir firmadan satın alması durumunda müvekkiline 30.000 Euro ceza ödeneceğinin öngörüldüğünü ileri sürerek şimdilik 5.000 Euro'nun faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sunmuş olduğu sözleşmede alıcı kısmında müvekkili şirketin kaşesi bulunmadığını, ayrıca sözleşmenin birinci sayfasında "Not" başlıklı paragrafın 2.cümlesindeki "sözleşmenin yapılması ve peşinatın ödenmesiyle sipariş verilmiş kabul edilir" ibaresi ile 5.cümlesinde "teklif 20 gün geçerlidir" şeklindeki ibarelerin taliki şart niteliğinde olduğunu, taliki şart olarak kabul edilen peşinatın davacıya ödenmediğini, dolayısıyla taliki şart gerçekleşmediğinden sözleşmenin baştan beri hüküm ifade etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki sözleşmenin esaslı noktalarından biri eksik bırakıldığı, bu eksikliğin tamamlanması ve giderilmesi için sözleşmede ön görülen sürelerin hareketsiz geçirildiğinden sözleşmenin baştan itibaren hüküm doğurmadığı, davalının böyle bir sözleşmeyi ihlalinden bahsedilemeyeceği, dolayısıyla davacının dava konusu sözleşmeye dayanarak cezai şart talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının; davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının; davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, harç ikmali yapılan dava değeri üzerinden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen miktar üzerinden vekalet ücreti hesaplamasının yapılması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28987, Karar No: 2015/9904, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28987 E.  ,  2015/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/30-2014/253

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyleki;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların arasında hiçbir değerlendirilme yapılmadan,bölgenin yatırımlarala cazibesinin artmasıve mevcut parselin ilçe merkezine yakın olması ve sunulan emsaller dikkate alınarak, 2013 yılı birim fiyat ve rayiçlerle hak ve nesafete göre taşınmazın m2 birim fiyatının 60,00-TL/m2 kabul edilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazdaki ağaçların değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre resmi veriler İlçe Tarım müdürlüğünden getirtilerek maktuen değer biçilmesi gerekirken, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile ağaçların net geliri üzerinden rant sistemi esas alınıp, enflasyon rakamı ile çarpılarak fazla bedel tespit eden rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2) Dava konusu taşınmazdaki ağaçların değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre resmi veriler İlçe Tarım müdürlüğünden getirtilerek maktuen değer biçilmesi gerekirken, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile ağaçların net geliri üzerinden rant sistemi esas alınıp, enflasyon rakamı ile çarpılarak fazla bedel tespit eden rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2498, Karar No: 2015/13107, Tarih: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2498 E.  ,  2015/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davacı şirket tarafından ... ile sigortalı olan ve ...'ye ait paletli eskavatörün 27.08.2009 tarihinde .. çevre yolu yapımında çalışmakta iken ... Ekspres treni ile çarpışmak suretiyle kullanılamayacak derecede hasarlandığını, bu hasar nedeniyle davacı şirket tarafından sigortalısına 19.11.2009 tarihinde 114.968,00 TL ödeme yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde iş makinesini emir ve talimatları doğrultusunda çalıştıran ... yol inşaatını yapan yüklenici ..'nin tamamen kusurlu ve sorumlu olduklarını, davacı sigorta şirketinin yaptığı ödeme nedeniyle sigortalının halefi olarak ödediği bedeli davalılardan rücuen talep edebileceğini, sovtaj bedeli düştükten sonra geriye kalan 95.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; meydana gelen kaza ile müvekkili şirketin hiçbir ilgisinin bulunmadığını, olayın meydana geldiği yerin şantiye sahası dışında olduğunu, kaza meydana geldiği anda iş makinesinin demiryolu üzerinden geçmek istediğini, araç sürücüsünün de şirketle hiçbir bağının olmadığını, iş makinesinin dava dışı ..'ne ait olduğunu ve makineyi ... isimli bir şahsın kullandığını, kazanın meydana geldiği yerde davalı şirketin herhangi bir çalışması bulunmadığını, bu

nedenle öncelikle davanın husumet nedeniyle reddine, aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; kazaya sebebiyet veren iş makinesi sürücüsünün davalı şirketle herhangi bir irtibatı bulunmadığını, sürücünün dava dışı .... adına çalıştığını, bu nedenle kendileri aleyhine açılan davanın öncelikle husumet nedeniyle reddine karar verilmesini, esasa ilişkin olarak da; kaza ile davalı şirket arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmadığını, kazanın meydana geldiği esnada... adına makine sahibi ...'in talimatı ile makinenin bu bölgede çalışma yaptığını, kazanın olduğu esnada herhangi bir yol çalışması yapılmadığını belirterek davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 36.987,53 TL'nin ödeme tarihi olan 19.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 36.987,53 TL'nin ödeme tarihi olan 19.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ:Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.