muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2475, Karar No: 2007/7029, Tarih: 26.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/2475 E.  ,  2007/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih : 28.11.2006

Davacılar, meslek hastalığı sonucu malüliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %.6  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M. Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 28.09.2006 gün ve 1648 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre,1981 tarihinde %.0, 1988 tarihinde %.26,2,  1997 tarihinde %.13,1 olarak belirlenen işgöremezlik oranının, 2006 tarihinde  %.32,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5059, Karar No: 2015/6784, Tarih: 07.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5059 E.  ,  2015/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/278336

MAHKEMESİ : İskenderun(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2012

NUMARASI : 2011/756 (E) ve 2012/1059 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalardaki, “bir başka olay nedeniyle tanık dinletmek için mahkeme kaleminde bulunduğu sırada dosyasını incelemek istediğinde, katılan zabıt kâtibinin “sen sanıksın” diyerek dosyayı incelettirmediği” şeklindeki savunması ve bu hususun da tanıklar Fulya Akın, F.. S.., E.. B.. ve B.. Ş..’in anlatımları ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. A.. ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1450, Karar No: 2020/6586, Tarih: 30.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/1450 E.  ,  2020/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ... 'a yönelik hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında katılan ... 'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında bozmadan önce 11.03.2008 tarihli oturumda sanıklar hakkında TCK'nın 39/2-c maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı, 06.05.2008 tarihli oturumda ise Cumhuriyet Savcısının sanıklar hakkında 142/2-d maddesinin uygulanması mütalaasına yönelik savunmasının tespit edildiği ve bu işlemlerin ek savunma yerine geçeceği anlaşılmakla,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında katılan ... 'a yönelik mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında bozmadan önce 11.03.2008 tarihli oturumda sanıklar hakkında TCK'nın 39/2-c maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı, 06.05.2008 tarihli oturumda ise Cumhuriyet Savcısının sanıklar hakkında 142/2-d maddesinin uygulanması mütalaasına yönelik savunmasının tespit edildiği ve bu işlemlerin ek savunma yerine geçeceği ancak Cumhuriyet Savcısının sanık ...'un katılan ...'e yönelik cezalandırılması yönünde bir mütalaada bulunmadığı, 14.11.2018 tarihli oturumda sanığın 142/2-d maddesi yerine 142/1- d maddesi gereğince ek savunma hakkı tanındığı ancak hem yanlış maddeden ek savunma sorulduğu ve iki kez cezalandırılması hususunda savunmasının alınmadığı anlaşılmakla, sanık ...'un katılan ...'a yönelik mahkumiyet hükmünde, CMK'nın 226. maddesi uyarınca usulüne uygun ek savunma hakkı tanınmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/345, Karar No: 2017/345, Tarih: 20.06.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/345 E.  ,  2017/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanık ...'ın tehdit suçundan 5237 sayılı TCK’nun 106/1, 62, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.11.2010 gün ve 151-185 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 25.02.2014 gün ve 984-1075 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre; kardeş olan sanık ile mağdur arasında mal paylaşımı nedeniyle ihtilaf bulunduğu, İstanbul'da ikamet eden mağdurun geldiğini gören sanığın 'Buradan git, seni keserim, öldürürüm' dedikten hemen sonra bıçakla mağduru yaraladığı olayda; sanığın sarf ettiği sözlerin yaralama kastını gösterdiği, bu sözleri söylemesinin hemen ardından mağdura bıçakla vurmak suretiyle kastını ortaya koyduğu ve kastın yenilenmesinin de söz konusu olmadığı, sanığın bu eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, unsurları oluşmayan tehdit suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.04.2014 gün ve 51144 sayı ile;

“... Maddi olayda, müşteki ... ile sanık ...'ın kardeş oldukları, 16.06.2009 tarihinde müşteki ...'ın İstanbul ilinden Düziçi ilçesine gelmesi üzerine, buna karşı çıkan sanık ...'ın müştekiye hitaben 'Buradan git, seni keserim, seni öldürürüm' diyerek elinde bulunan bıçak ile müştekiyi tehdit ettiği ve bıçakla göğüs sol kısmından yaraladığı, müştekinin alınan adli raporunda, 'Göğüs sol kısmında 3 cm uzunluğunda, 2 cm derinliğinde delici kesici alet yaralanmasının bulunduğu, sanığın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir' nitelikte müştekiyi yaraladığı, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, müştekiyi korkutmak amacıyla yaraladığını ikrar etmesi ve tanık anlatımları göz önüne alındığında, sanığın yaralama kastıyla hareket etmeyip tehdit kastıyla eylemi gerçekleştirdiği ve sanık hakkında TCK'nun 106/3. maddesi kapsamında yaralama suçunun yanında, tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediği halde, Yüksek Dairece sanığın sarf ettiği sözlerin yaralama kastını gösterdiği, bu sözleri söylemesinin hemen ardından mağdura bıçakla vurmak suretiyle kastını ortaya koyduğu ve kastın yenilenmesinin de söz konusu olmadığı, sanığın bu eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, bu nedenle tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 28.04.2014 gün ve 2173-2644 sayı ile, itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece TCK'nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında kasten yaralama suçu yanında, tehdit suçunun da oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

16.06.2009 tarihli tutanakta; 14.35 sıralarında Düziçi Adliyesine gelen sanığın, ağabeyini bıçakladığını beyan ederek, suçta kullandığını belirttiği bıçağı görevlilere teslim ettiği ve mağdur ...'ın göğüs cebinde bulunan nüfus cüzdanında 1,5 cm, plastik banka kartında ise 0,5 cm kesi bulunduğu bilgilerine yer verildiği,

Mağdur hakkında düzenlenen adli raporda; göğüs sol kısımda 3 cm uzunluğunda ve 2 cm derinliğinde cilt kesisi bulunduğunun, mevcut yaranın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun, sanık hakkında düzenlenen adli raporda ise; vücudunda darp ve cebir izine rastlanılmadığının ifade edildiği,

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık raporunda; suçta kullanılan 8 cm uzunluğunda tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt, susta kilidi bulunan bıçağın, 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu tespitine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ...; olay günü İstanbul'dan ailesinin ikamet ettiği Düziçi'ne geldiğini, kardeşi olan sanığın ortada hiçbir neden yokken “Sen bana silah çektin, beni dövdün” diyerek elinde bulunan bıçağı üzerine doğru salladığını, sanıktan şikâyetçi olmadığını,

Tanık ... kollukta; mağdur ile sanığın annesi olduğunu, mağdurun olay günü İstanbul'dan geldiğini, valizlerini henüz eve taşımadan, sanığın mağdurun valizlerini tutarak “Buradan git, seni keserim, seni öldürürüm” dediğini, mağdurun ise sanığa herhangi bir şey söylemediğini, bıçaklama anını göremediğini, ancak mağdurun göğsünün sol tarafından kan geldiğini fark ederek bağırdığını, sanığın olay yerinden kaçtığını, sanığın sorunlu bir kişi olduğunu, kardeşleri ile geçinemediğini, onların Düziçi'ne gelmelerini istemediğini,

Kovuşturma evresinde ise; olay günü kendisini ziyarete gelen mağdurun evin balkon kısmına girdiği sırada, alt katta oturan sanığın mağduru tutup aşağı indirdiğini, elinde tuttuğu bıçağı mağdurun göğsüne sapladığını, mağdurun eline kürek alarak kendini savunmaya çalıştığını, küreği gören sanığın “Tamam tekrar bıçaklamayacağım” dediğini, olay sırasında sanığın “Seni keserim, seni öldürürüm” şeklinde sözler söyleyip söylemediğini hatırlayamadığını, olayın başından beri sanığın elinde bıçak bulunduğunu, sanığın bıçağı yumruk yaptığı avucunun içine sakladığını, zaten sanığın hep bıçakla dolaştığını, kendilerine de “Sizi keserim, öldürürüm” diyerek şaka yaptığını, mağdurun kendisini ziyaret etmemesi için sanığın bu işi yapmış olabileceğini, oğlunun sağlığının iyi olmadığını, olaydan hemen sonra verdiği ifadesinin doğru olduğunu,

Tanık ...; sanık ve mağdurun kız kardeşi olduğunu, olayı görmediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; mağdurun ağabeyi olduğunu, olay günü evine gelen mağdurun “Sendeki paramı ne yaptın” diye sorması üzerine “Benim sana borcum yok; senden alacağım var” dediğini, bunun üzerine mağdurun “Seni de, çocuklarını da öldürürüm” diyerek elini beline attığını, mağdurun silah taşıdığını bildiği için üzerinde kılıf içerisinde taşıdığı bıçağı çıkarıp, korkutmak maksadıyla mağdura salladığını, “Can alırım demeyle can alınmaz, bak şimdi sen benim elimdesin” dediğini, bu sözleri söylerken bıçağı hafifçe mağdurun göğsüne doğru götürdüğünü, amacının bıçak dayayıp mağduru karakola götürmek olduğunu, suç işleme kastının bulunmadığını, korkutmak için bıçağı salladığını savunmuştur.

Tehdit suçu 5237 sayılı TCK'nun 106. maddesinde;

“(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b)Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğü’ne göre, “gözdağı verme” anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır. (M.Emin Artuk, A.Gökcen, A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, Ankara, 6. bası, s.100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili “korkutmak amacıyla” yapmış olmasıdır. (MAJNO, Ceza Kanunu Şerhi, Sevinç Matbaası, Ankara 1978, C.II, s.127; A.Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, s.517 ve 873)

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar 5237 sayılı TCK’nun 106. maddesinin gerekçesinde; “tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat, tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir” şeklinde açıklanmıştır.

TCK’nun 106. maddesinin üçüncü fıkrasında tehdit suçuyla ilgili özel bir içtima kuralına yer verilmiş, bu fıkraya ilişkin madde gerekçesinde; “...tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya mala zarar verme suçunun işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı cezaya hükmedileceği belirtilmiştir. Kişi tehdidinin ciddiliğini vurgulamak için, bir başkasını öldürmüş veya yaralamış ya da malına zarar vermiş olabilir. Bu gibi durumlarda gerçek içtima hükümleri uygulanarak ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmedilmelidir” şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Fail, tehdidin ciddiliğini göstermek için bir başkasını öldürebilir, yaralayabilir ya da malına zarar verebilir. Bu gibi durumlarda fail sadece gerçekleşen bu araç suçlardan değil gerçek içtima hükümlerince hedef suç olan tehditten dolayı da cezalandırılacaktır. (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökçen-Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 15. Bası, Ankara, 2015, s.362) Örneğin; A, komşusu B’nin evini kendisine satmak üzere boşaltmasını istemektedir. Bu nedenle korkup kaçsın diye av tüfeğiyle evinin duvarlarına ve pencerelerine ateş etmiştir. Bu durumda fail hem silahla tehdit suçundan, hem de mala zarar verme suçundan cezalandırılacaktır. Yine bir kimse, geceleyin mağduru korkutmak için evine ateş ettiğinde hem mala zarar verme, hem de silahla tehdit suçunu işlemiş olacaktır. Aynı durum, tehdit amacıyla topuktan vurma olaylarında da uygulanacak, eylemin tehdit amacıyla gerçekleştirildiği ispat edilirse fail kasten yaralama suçunun yanı sıra silahla tehdit suçundan da cezalandırılacaktır. (Osman Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Adalet Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2014, s.3580)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile mağdur ...'ın kardeş oldukları, sanıkla kardeşleri arasında geçimsizlik bulunduğu, tanık Melek'in beyanlarına göre sanığın, kardeşlerinin Düziçi ilçesindeki eve gelmelerine karşı çıktığı, İstanbul'da ikamet eden mağdurun olay günü Düziçi'ne gelmesi üzerine sanığın mağdurla tartışmaya başladığı, belinden çıkardığı sustalı çakıyı mağdura doğru sallayarak “Buradan git, seni keserim, seni öldürürüm” dedikten sonra çakı ile mağdurun göğsüne vurarak yaraladığı, sanığın korkutmak maksadıyla mağduru yaraladığını ikrar ettiği olayda; sanığın, tehdidinin ciddiliğini vurgulamak amacıyla mağduru yaralaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 106. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kasten yaralama suçunun yanı sıra tehdit suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "İtirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.02.2014 gün ve 984-1075 sayılı tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/194, Karar No: 2020/2784, Tarih: 04.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/194 E.  ,  2020/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2018/181-2019/243

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2015/693E – 2016/148 K. Sayılı dosyası ve Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2015/691E-2016/146K sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, üretici tarafından teslim edilen tütünün temizlenmesi, ayıklanması, istiflenmesi ve zararlı böcek, haşere, mantar vs popülasyona karşı ilaçlanması işlerinin yapıldığı işyerine ilişkin olarak dosya kapsamına göre bilirkişi kurulu raporunda belirtilen 6 aylık dönem yönünden verilen karar isabetli isede kabule konu dönem dışında, tüm yıl boyunca bakım ve ilaçlama faaliyetinin devam edip etmediği araştırılmaksızın iş ve iş kolu bakımından dosya ile emsal teşkil etmeyen Yargıtay kararı esas alınarak 28.3.2007-30.9.2008 dönemi yönünden tüm bildirim yapılan süre yönünden itibari hizmet süresinin tespitine karar verilmesi eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozma nedenidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; mahkemece, uyuşmazlık konusu 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında dönem yönünden bakım ve ilaçlama faaliyetinin aynı şekilde tüm yıl boyunca devam edip etmediği davalı işyerinden sorulmalı ayrıca tüm yıl aynı şekilde bakım ve ilaçlama faaliyetinin devam edip etmediği hususunda işveren ile davalı olmayan bordro tanıkları tespit edilerek beyanlarına başvurularak sonucuna göre tüm dönem yönünden davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Holding A.Ş.'ye iadesine, 4.6.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.