muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3340, Karar No: 2008/10401, Tarih: 06.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/3340 E.  ,  2008/10401 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık ve kavgada korkutmak maksadıyla silah boşaltma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (SAMSUN) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 3.10.2006 gün ve 167 esas, 557 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 28.3.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamdeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık hakkında kavgada korkutmak maksadıyla silah boşaltma suçundan kurulan hükme ilişkin sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu suçtan kurulan hükmün oybirliği ile (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine; ancak,

İlk hükmün Yargıtay tarafından "Sanığın hukuki durumunun 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesi ile bozulması üzerine duruşma açılıp bozmaya uyulduğu halde;

Özel yasadan kaynaklanan temel ceza normu dışında, 5237 sayılı TCK. nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükümleri uyarınca; 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre lehe erteleme koşulları taşıdığı gözönüne alınıp, 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 6.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21983, Karar No: 2017/874, Tarih: 01.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21983 E.  ,  2017/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın konusuz kalması sebebi ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... mükellefi olan davalı ... vergi borcunu zamanında ödemediğini, ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen sonuçsuz kaldığını, haciz amacıyla şirket adresine gidildiğinde, şirketin bilinen adresinde bulunmadığının ve esasen borcunu karşılayacak malının da bulunmadığının belirlendiğini, şirketin 3 ortağı olduğunu, %69 pay sahibi ortak ...'ın 27/01/2006 tarihinde vergi dairesine verdiği dilekçe ile ortaklıktan 12/03/2004 tarihinde ayrıldığını beyan ettiğini, pay devrine ilişkin kararların kanuna aykırı olarak yapıldığını ve İzmir 14. Noterliği'ne onaylatıldığını, davalıların kamu alacağının tahsiline olanak bırakmamak için hareket ettikleri açık olduğundan, hükümsüz pay devirlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalı vekilleri tarafından verilen cevap dilekçelerinde davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

../...

2014/21983 -2-

2017/874

Yargılama safhasında 6111 sayılı Kanun yürürlüğe girmiş, vergi borçlarının yeniden yapılandırılmasına imkan sağlanmış, bu doğrultuda vergi borcu bulunan davalı...Yatırımları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vergi borçlarını yeniden yapılandırmış ve yeniden yapılandırma doğrultusunda tüm vergi borçlarını ödemiştir. Mahkemece, borçlu firmanın herhangi bir vergi borcu kalmaması sebebi ile dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dosyada davalı borçlu... ve ... ile ilgili geçerli bir ödeme emri bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10316, Karar No: 2025/882, Tarih: 21.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2023/10316 E.  ,  2025/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1644 E., 2023/1870 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/31 E., 2023/26 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı ve emekli ikramiyesinin tespiti ve fark tutarların tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle yaşlılık aylığı tutarı yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ikramiye tutarı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 16.07.2019 tarihinde Pamukkale Üniversitesine emeklilik dilekçesi vererek emekli olduğu, aynı tarihte davacı ile birlikte çalışma arkadaşlarından ...'in de emeklilik dilekçesi verdiği, davacının çalışma arkadaşı olan ...'in davacıdan sonra işe başladığı gibi tahsil olarak da davacıdan alt kademede olduğu, hatta çalıştıkları dönemde davacının maaşını ve diğer haklarını bu kişiden fazla aldığı, aynı şartlara sahip olan, hatta tahsil ve işe giriş gibi bazı konularda daha önde olan davacıya aynı gün emeklilik dilekçesi verdiği arkadaşından daha düşük emeklilik aylığı bağlandığı ve ikramiyelerinin eksik hesaplandığı, dilekçe ekinde sunulan emeklilik dilekçelerinden görüleceği üzere, ...'in 20 yıllık hizmeti bulunurken davacının 25 yıllık hizmetinin bulunduğu, bunun yanı sıra davacı Endüstri Meslek Lisesi yapı bölümü mezunu olup davacının ustalık belgesinin mevcut olduğu, yani Anayasa'da karşılığını bulan eşit durumdaki kişilere eşit davranma yükümlülüğüne aykırı olarak davacının maaşının ve ikramiyesinin eksik hesaplandığı, hatta davacının dava dışı çalışma arkadaşı ...'in, gerek hizmet yılı gerekse de tahsili, maaşı vb. davacıdan düşük olmasına rağmen adı geçenin davacıdan daha fazla emekli maaşı almakta olduğu, bunun yanı sıra daha fazla ikramiye de aldığı, davacının Pamukkale Üniversitesinde sigortalı olarak çalışmasına rağmen sigortası yapılmayan 01.05.2003 ila 15.11.2003 tarihleri arasındaki sigortalılığını da Mahkemenin 2018/119-222 Esas ve Karar sayılı ilamıyla ispatladığı, davacının emekli aylığı ve ikramiyeleri hesaplanırken daha üstün şartlarda olduğu çalışma arkadaşı dava dışı ...'in emeklilik ve sicil dosyasıyla karşılaştırılarak SGK mevzuatı, kesinleşen mahkeme kararı ve re'sen göz önüne alınacak nedenler bir bütün olarak göz önünde bulundurulmak suretiyle rapor aldırılmasını talep ettikleri, davacının kıdeme esas süresi eksik hesaplandığı için dolayısıyla kademe ve derece gibi nedenlerden kaynaklı olarak emekli maaşının da eksik ve hatalı hesaplandığı, çünkü örneğin davacı 2017 yılında çalışırken 12 yıllık kıdemi olduğu kabul edilse alacağı maaşla 15 yıllık kıdemli olarak kabul edilmesi arasında derece ve kademe farkı nedeniyle hem maaş hem de emekli maaşı farkının bulunduğu, davacının hatalı olarak hesaplanan emekli maaşı ve ikramiyelerinin tespiti ile düzeltilmesi, emekli aylığının ve ikramiyesinin yeniden hesaplanarak farklarının faiziyle birlikte ödenmesi için bu davayı açma zaruretinin hasıl olduğu, davacının talepleriyle ilgili olarak 21.09.2020 ve 08.12

.09.2020 ve 08.12.2020 tarihlerinde başvuru yapıldığı, daha önceden de davacının yanlışlığın düzeltilmesi için talepte bulunmuş ise de SGK Başkanlığının hiçbir inceleme ve araştırma yapmadığı, davacının haklı taleplerini incelemeksizin reddettiği iddiasıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacının fark yaşlılık aylıklarının ve ikramiyelerinin tespiti ile 50,00 TL emekli maaş farkı alacağının, bilirkişi raporundan sonra artırılmak üzere, hakkın doğum anından itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve mesnetten yoksun bir dava olup taraflarınca kabulünün mümkün olmadığı, Kurumun kesinleşmiş mahkeme kararı olmaksızın işlem tesis etmesinin mümkün olmadığı, bu sebeple bu davanın öncelikle, hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği, davanın açılmasına davalı Kurumun sebep olmadığı, bu sebeple yargılama giderlerinin davacının üzerinde bırakılmasını talep ettikleri, asla kabul anlamına gelmemekle birlikte fark maaş alacağının ortaya çıkması halinde kesinleşme tarihinden önceki maaşlar bakımından işlem uygulanamayacağından faiz hesaplanmaması gerektiği, fark alacak talebiyle birlikte faiz talebine de itiraz ettikleri, bu sebeplerle Kurumun işlemlerinin hukuka ve mevzuata uygun olup bunların iptalini gerektirecek bir husus bulunmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; bilirkişi raporunda belirtilen davacının fark aylık alacağına ilişkin husus davalı Kuruma sorulmuş olup Kamu Görevlileri Emeklilik Daire Başkanlığının 02.12.2022 tarihli cevap yazısında, davacı sigortalıya 2.071,68 TL aylık bağlandığı, bilahare yapılan incelemede davacının aylıklarının hatalı gittiği anlaşıldığından 16.03.2022 tarihli tadil işlemi ile ödenen aylık tutarının 2.081,91 TL olarak tadil edildiği, buna göre bilirkişi raporunda hesaplanan aylık tutarı ile davacı sigortalıya ödenen aylık tutarları arasında herhangi bir fark bulunmadığı bildirildiği, belirtilen tespitler karşısında, yargılama sırasında davacıya ödenen aylıklar, bilirkişi raporuna göre ödenmesi gerektiği saptanan tutara göre düzeltilerek davacının buradan doğan fark aylık alacakları ödenmekle, fark aylık alacağının tespiti ile tahsili talepleri yönünden dava konusuz kalmış olup davanın esası hakkında karar verilmesinde her iki tarafın da hukuki yararı kalmadığı, buradan hareketle, davacının fark aylık alacağının tespiti ile tahsili talepleri yönünden, 6100 sayılı Kanun'un 331. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, takdiri ile tahsili gereken yargılama harç ve giderleri ile avukatlık ücretlerine ilişkin olarak yapılan değerlendirmede hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacıya yaşlılık aylıkları eksik ödenmiş olup bu husus davalı Kurumun da kabulünde olduğu, ancak davanın açılmasından önce davacının ve avukatının Kuruma yaptığı başvurulara rağmen davacının fark aylık alacağı tespit edilerek kendisine ödenmediği, şu halde belirtilen talepler yönünden davanın açıldığı tarih itibarıyla davacı davasında haklı olup davanın açılmasına davalı SGK'nın sebebiyet verdiği kabul edilmei gerektiği, davacının emekli maaşı (yaşlılık aylığı) fark alacağının tespiti ile tahsili talepleri yönünden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının emeklilik ikramiyelerinin tespiti ile tahsili talepleri yönünden ise davanın reddine karar vermek gerektiği davacının emekli maaşı (yaşlılık aylığı) fark alacağının tespiti ile tahsili talepleri yönünden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının emeklilik ikramiyelerinin tespiti ile tahsili talepleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açıldığı tarih itibariyle davacının davasının haklı olduğu, davaya Kurumun sebep olduğu, vekalet ücreti takdirinin yerinde olmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açıldığı tarih itibariyle davacının davasının haklı olduğu, davaya Kurumun sebep olduğu, vekalet ücreti takdirinin yerinde olmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; 4/1-a kapsamındaki çalışmaların emekli ikramiyesinde nazara alınamayacağı, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı ve emekli ikramiyesinin tespiti ve fark tutarların tahsiline ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10721, Karar No: 2014/24331, Tarih: 28.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10721 E.  ,  2014/24331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz dere koruma alanı olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olduğundan, yargılama giderlerinin tarafların kendi üzerlerinde bırakılması ve davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından;

a) Yargılama giderlerine ilişkin 3. bendin çıkartılmasına, yerine (Bu dava için davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b) Vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından;

a) Yargılama giderlerine ilişkin 3. bendin çıkartılmasına, yerine (Bu dava için davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b) Vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9911, Karar No: 2022/18961, Tarih: 21.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9911 E.  ,  2022/18961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı sonrası verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Özel amaçlı satış olduğu gerekçesiyle bozmaya konu edilen Torbalı Mahallesi 972 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, bozma sonrası yine emsal alındığı gibi, emsal taşınmazın hisse satışı olduğu, aynı orandaki payların farklı bedellere satıldığı ve dava konusu Torbalı Mahallesi 50 ada 22 parsel sayılı taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz bu yönden karşılaştırılmadan hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmazlar ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibarıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hükme esas alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Tespit edilen bedele 24.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 18.09.2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi,

b-Fazla depo edilen bedel 43.108,23 TL olduğu halde hükümde 39.855,74 TL olarak gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19788, Karar No: 2010/31888, Tarih: 28.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19788 E.  ,  2010/31888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.