muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16875, Karar No: 2023/1471, Tarih: 21.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine ve kendisine iftira atıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay; Akhisar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın ... gövdesinin üst kısmı eritilerek yaklaşık 7,7 cm uzunluğunda kesici özelliği bulunmayan, küt ... metal yerleştirmek suretiyle oluşturulmuş aleti cezaevinde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, telefon biriminde ailesiyle görüştükten sonra sinirlendiğini, arka bel kısmından pantolonun içinden kesici aleti çıkartarak kendisini kestiğini beyan etmiştir.

3. ... ... Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 16.08.2019 ... ve 2019/3605348 sayılı uzmanlık raporunda, incelemeye konu 6,8 cm uzunluğunda ... gövdesinin üst kısmı eritilerek yaklaşık 7,7 cm uzunluğunda kesici özelliği bulunmayan, küt ... metal yerleştirmek suretiyle oluşturulmuş, toplam uzunluğu 14,5 cm olan aletin nitelikleri itibariyle 6136 Sayılı Kanun hükümlerine tabi olmadığının bildirildiği, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin (f) fıkrasının 4 üncü bendinde belirtilen fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli silah olarak sayılması hususunda rapor düzenlenmiştir.

4. İlk derece mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilmiş ve 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Kararın sanık lehine Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 10. Ceza Dairesinin kararıyla ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın kabulüne, olay tutanağına ve suç eşyasının niteliği konusundaki ... ... Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 16.08.2019 tarihli kriminal rapora göre sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Yerel mahkemenin 27.02.2020 tarihli kararında sanığın 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve karar aleyhe istinaf edilmediği halde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkeme kararı kaldırılarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesine aykırı davranılması yasaya aykırıdır.

V. KARAR

2. Yerel mahkemenin 27.02.2020 tarihli kararında sanığın 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve karar aleyhe istinaf edilmediği halde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkeme kararı kaldırılarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesine aykırı davranılması yasaya aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarih ve 2020/1792 Esas, 2020/2489 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hüküm fıkrasına; “5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince sanığın cezasının 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine” cümlesinin eklenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5362, Karar No: 2016/2349, Tarih: 14.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5362 E.  ,  2016/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tebliğname düzenlenme tarihinden sonra, ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli müzekkeresi ekinde gönderilen, sanık ...'ın temyiz talebinin reddine dair 05.04.2013 tarihi ek kararın, 10.04.2013 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21263, Karar No: 2010/6260, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21263 E.  ,  2010/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/4260, Karar No: 2022/5219, Tarih: 29.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4260 E.  ,  2022/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesi uyarınca fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, sanığın ifadesinin sonuca etkili olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, savunma alınmadan yokluğunda yargılama yapılarak savunması alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılmış olduğu gösteri sırasında "... ... ... Başkan ..." şeklinde slogan attığı somut olayda;

Ayrıntıları Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 esas 2016/1025 sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan slogan dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde TCK'nın 215. maddesinde yazılı "suç ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı gözetilip, atılan slogan dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkıp çıkmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5422, Karar No: 2014/9802, Tarih: 30.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5422 E.  ,  2014/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Türk harflerinin kabul ve tatbiki hakkındaki Kanun'a muhalefet

Hüküm : TCK'nın 222, 62, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa karar ile sanığın sorgusunun yer aldığı 02.06.2011 tarihli duruşma tutanağının 1. ve 2. sayfaları ve gerekçeli kararın elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP'ta yapılan kontrolde gerekçeli kararda ... sicil numaralı katip, kısa kararda ... sicil numaralı katip, sorgunun yer aldığı duruşma tutanaklarında ise ... sicil numaralı katip ile ... sicil numaralı hakim tarafından elektronik olarak imzalanmadığı anlaşılmakla, bu eksiklikliğin aynı zabıt katipleri ve hakim tarafından giderilmesi ve buna dair tutanağın düzenlenmesinden sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/921, Karar No: 2024/6828, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/921 E.  ,  2024/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1319 Esas, 2023/2366 Karar

DAVA TARİHİ: 21.12.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/600 Esas, 2021/394 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan daimi ve geçici irtifak hakkı tesisi ile bu hakların davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ...,... Mahallesi 161 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 660,82 m²lik kısmının daimi, 208,72 m²lik kısmının 2 yıllık geçici irtifak kamulaştırma bedelinin tespitine ve bu hakkın (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedelin davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın hükme esas fen raporunda IR harfiyle gösterilen 660,82 m²lik kısmında (ağaç dikmemek, bina vb. gibi sabit yapı yapmamak şartıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı, (G) harfiyle gösterilen 208,72 m²lik kısmında davacı idare lehine 2 yıl süre ile geçici irtifak hakkı tesis ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; değer düşüklüğü oranının çok yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranının da yüksek uygulandığını, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; değer düşüklüğü oranının çok yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranının da yüksek uygulandığını, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; arta kalan kısım yönünden değer düşüklüğü verilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu konum itibarıyla objektif değer artış oranının en az %200- %400 oranında belirlenmesi gerektiğini, İlçe Tarım Müdürlüğünden alınan resmî veriler dikkate alınmak suretiyle, tarım arazisinde yapılması gereken 4'lü münavebe planının esas alınmak suretiyle değerlendirme yapılması gerektiğini, davalı lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artırıcı unsur oranının uygun düştüğü, seçilen münavebe ürünlerinin bölge sistemine uygun ve resmi verilerle uyumlu bulunduğu, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Davalı vekili vekâletnamesini İlk Derece Mahkemesi kararından sonra 16.07.2021 tarihinde dosyaya sunduğundan davalı lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2855, Karar No: 2018/10179, Tarih: 11.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2855 E.  ,  2018/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyizinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru hükmün ONANMASINA, 11.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7227, Karar No: 2018/1284, Tarih: 24.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/7227 E.  ,  2018/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının emeklilik için yaş dışında diğer koşulları sağladığına dair Sosyal Güvenlik Kurumundan aldığı belgeyi sunduğunu, şirket mali yetkilisinin bunun üzerine yönetime haber vermeden kıdem tazminatı ödemesi yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Açılan karşı dava ile davacının, kendi adına iş kurması nedeni ile sözleşmeyi feshettiği belirtilerek ödenen kıdem tazminatının iadesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davacının emeklilik için yaş dışında diğer koşulları sağlaması nedeni ile işten ayrıldığı, kendi adına iş kurmasının kıdem tazminatı almasına engel olmadığı belirtilerek asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, çözümlenmesi gereken ilk uyuşmazlık, asıl dava ile istenen kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin davanın belirsiz alacak davası türünde açılıp açılamayacağı noktasındadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.