muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/60, Karar No: 2009/127, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/8-60 E., 2009/127 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/8-60 E., 2009/127 K.**

**- GÖÇMEN KAÇAKÇILIĞI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 79 ]

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı suçundan, sanık N...C...’ın 5237 sayılı TCY’nın 79/1-a ve 35/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis ve 150 gün karşılığı 3000 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte tahsiline, hakkında 53. maddenin uygulanmasına, adli sicil kaydında yer alan E...1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/236-536 sayılı infaz edilmiş ilam nedeniyle TCY’nın 58. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, suç semeresi olan emanette kayıtlı 120 YTL’nin TCY’nın 54. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin, E....4. Asliye Ceza Mahkemesince 12.11.2007 gün ve 671-624 sayı ile verilen kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 22.05.2008 gün ve 3987-6035 sayı ile;

“Sanığın yasa dışı yollardan Türkiye’ye giriş yapan üç yabancı uyruklu şahsa otogarda bisküvi vermek ve şehir içi minibüsünde birlikte olmaları dışında Edirne’den İstanbul’a götüreceği ve menfaat karşılığı Türkiye’de kalmalarına imkan sağlayacağına ilişkin mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde, atılı suçtan beraatı yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi”

” isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş, Daire Üyelerinden H...A... ise, “

“Sanığın suçunun ‘

‘imkan sağlamak’ biçiminde tamamlandığı”

” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise, 27.10.2008 gün ve 300-457 sayı ile;

” isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş, Daire Üyelerinden H...A... ise, “

“Sanığın suçunun ‘

‘imkan sağlamak’ biçiminde tamamlandığı”

” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel Mahkeme ise, 27.10.2008 gün ve 300-457 sayı ile;

“Olay tarihinde sanığın üç yabancı uyruklu şahsı İstanbul’a göndermeye çalıştığı, bu şekilde yurtta kalmalarına imkan sağladığından bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış, sanık savunmasında atılı suçlamayı kabul etmediğini, İstanbul’a gitmek amacı ile terminale geldiklerinde üç yabancı uyruklu şahsı gördüğünü, aç olduklarını anlayınca acıyıp bisküvi aldığını ve verdiğini, onları İstanbul’a götürmek gibi bir niyetinin olmadığını beyan etmiş ise de, Jandarma tutanağının incelenmesinde sanığın, yabancı uyruklu şahıslar ile terminalde karşılaşmadığı, bilakis terminale hep birlikte geldiklerinin anlaşıldığı, keza yabancı uyruklu şahısların avukat huzurunda alınan beyanlarında, sanık ile kendilerini İstanbul’a götürmesi karşılığı 100 YTL’ye anlaştıklarını ifade ettikleri, sanığın yakalandığı esnada cebinden bir para makbuzu çıkardığı ve yırtmaya çalıştığı esnada elinden alındığı, incelenmesinde Y...Devletinden S... S... isimli kişi tarafından gönderildiğinin anlaşıldığı ve sanığın bu para makbuzu ile ilgili olarak kaynak açıklayamadığı ve paranın kendisine niçin ve kim tarafından gönderildiğini bilmediğini beyan ettiği, bir kimsenin üstelik de yabancı bir ülkeden kendisine para gönderen kişiyi ve sebebini bilmemesinin hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı ve sebepsiz yere hiç kimsenin tanımadığı bir kişiye para göndermeyeceği, keza sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan dolayı sabıkalı kimliğinin bulunduğu ve atılı suçun dosya delilleri ile sübut bulduğunun anlaşıldığı”

” gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“onama”

” istekli 05.03.2009 gün ve 30629 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa yüklenen göçmen kaçakçılığı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

“onama”

” istekli 05.03.2009 gün ve 30629 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa yüklenen göçmen kaçakçılığı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

01.10.2007 tarihinde Jandarma tarafından düzenlenen olay tutanağında; saat 16.30 sıralarında E... Şehirlerarası Otobüs Terminalinde yapılan devriye sırasında yabancı uyruklu 3 kişinin yanlarında sanık N...C... ile birlikte terminale girdikleri, sanığın büfeden bisküvi türü yiyecekler alarak yabancı kişilere verdiği, daha sonra yabancı kişilerin bir masaya oturduklarının görüldüğü, jandarma devriyesini fark eden yabancı uyruklu kişilerin uzaklaşarak şehiriçi minibüsüne bindikleri, sanığın da aynı minibüse bindiği, araç durdurularak yapılan aramada Moritanya uyruklu kişilerin pasaportlarının bulunmadığının tespit edildiği, bu kişilere sorulduğunda sanık ile 100 YTL karşılığında kendilerini İstanbul’a götürmek üzere anlaştıklarını ve söz konusu paranın aileleri tarafından sanığa banka aracılığıyla gönderildiğini söyledikleri, bu sırada sanığın cebinden bir belge çıkararak yırtmak istediği, elinden alındığında banka dekontu olduğu ve S...S... adlı kişi tarafından sanığa 100 Euro gönderildiğine ilişkin olduğu görülerek el konulduğu belirtilmiştir.

Sanık aşamalardaki ifadelerinde tutarlı bir şekilde, yüklenen suçu kabul etmediğini, terminalde yabancı uyruklu kişileri görüp aç olduklarını fark edince onlara acıyıp bisküvi aldığını, bu sırada jandarmaların kendilerini yakaladığını, bu kişilerle para karşılığında İstanbul’a göndermek için anlaşmadığını, yakalanan banka dekontu ile kendisine para gönderildiğinin doğru olduğunu ancak kim tarafından gönderildiğini hatırlamadığını, arkadaşı aracılığıyla olabileceği gibi yurt dışında yaşayan kız kardeşi tarafından da gönderilmiş olabileceğini, daha önce göçmen kaçakçılığı yaptıysa da 4-5 senedir bu işlerden uzak durduğunu söylemiştir.

Pasaport Yasasına aykırılık suçundan kolluk tarafından ifadeleri alınan Moritanya uyruklu M...R..., A...M... ve A....E... adlı kişiler ise, birbirinin aynı olan ifadelerinde 14.09.2007 tarihinde İstanbul’a geldiklerini ve 29.09.2007 tarihine kadar burada kaldıktan sonra otobüsle Edirne’ye geldiklerini, kendi olanakları ile sınırı geçmeye çalıştıklarını ancak bunda başarılı olamayınca İstanbul’a dönmeye karar verdiklerini, terminalde tanıştıkları sanık N... ile kendilerini 100 YTL karşılığında İstanbul’a göndermesi karşılığında anlaştıklarını, fakat daha parayı veremeden yakalandıklarını beyan etmişlerdir.

Tutanak tanıkları Jandarma Astsubayı H...K... ile erler F...K... ve H...B.... ise tutanak içeriğinin doğru olduğunu belirtmişlerdir.

Tutanak tanıkları Jandarma Astsubayı H...K... ile erler F...K... ve H...B.... ise tutanak içeriğinin doğru olduğunu belirtmişlerdir.

Dosyada fotokopisi bulunan banka dekontunun incelenmesinde, W...U.... acentası olarak Z....Bankası tarafından sanığa 01.10.2007 tarihinde 100 Euro ödendiği, göndericinin Yunanistan’dan S....S....adlı bir kişi olduğu anlaşılmaktadır.

Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde;

Söz konusu olayda yakalanan kaçak göçmenlerin, kolluk tarafından Pasaport Yasasına aykırı davranmak suçundan şüpheli sıfatıyla alınan ifadeleri, tamamıyla birbirinin aynı olup, herhangi bir müdafii yardımından yararlanmadıkları da nazara alındığında, hükme esas alınabilecek nitelikte tanık beyanı olarak değerlendirilmelerine olanak bulunmamaktadır.

Öte yandan, her ne kadar sanığın üzerinde, kendisine bir başka ülkeden para gönderildiğine ilişkin banka makbuzu elde edilmiş ise de, dosya kapsamında bu paranın kaçak göçmenlerin ülkede kalmalarının sağlanması için gönderildiğine ilişkin herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Varsayıma dayalı olarak, bu paranın kaçak göçmenlerin ülkede kalmalarının sağlanması karşılığında gönderildiğinin kabulü de olanaksızdır.

Bu nedenle, dosya kapsamında sanığın, tesadüfen karşılaştığı kaçak göçmenlere aç olmaları nedeniyle yiyecek almaktan başka bir eyleminin bulunmadığına ilişkin savunmasının aksine kanıt bulunmadığından, beraatı yerine, varsayıma dayalı değerlendirmeler ile unsurları oluşmayan göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Bu itibarla, isabetsiz olan Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyeleri ise, Yerel Mahkemenin direnme gerekçeleri isabetli olduğundan, hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- E....4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2008 gün ve 300-457 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2009 günü yapılan müzakerede, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1245, Karar No: 2024/3642, Tarih: 05.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1245 E.  ,  2024/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1127 E., 2023/1549 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama

I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/1127 Esas, 2023/1549 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Manisa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/454 Esas ve 2023/360 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl hapis cezası ve mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kurulan 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin tanık M.K'nin kendisini arayarak çiftlikteki evine gelmesini istediğine, gittiğinde de kendisine dükkanında kuşları olduğunu ve onları çiftliğe getirmesi konusunda yardımcı olmasını istediğine, onun isteği üzerine kuşları alıp çiftliğe götürdüğüne; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın tanık olarak dinlenilen M.K.'nin kendisini ilgili iş yerine yönlendirdiğini ve kuşların kendisine ait olduğunu o kuşları alması gerektiğini söylediğini beyan ettiğine, müvekkilinin ilgili dükkana M.K.'ye ait olduğu bilgisi ile gittiğine ve kuşları alıp kendisinin çiftliğine götürdüğüne, bu olayda müvekkilinin sanık değil mağdur olduğuna, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın müvekkili lehine bozulması için kararı temyiz ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği, bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “... cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2328, Karar No: 2024/3059, Tarih: 10.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2328 E.  ,  2024/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 07.06.2022

EK KARAR TARİHİ : 14.06.2022

SAYISI : 2021/1865 E., 2022/1563 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 14.06.2022 tarihli ve 2021/1865 Esas, 2022/1563 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9899, Karar No: 2023/3003, Tarih: 16.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9899 E.  ,  2023/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2017 tarihli ve 2016/227 Esas, 2017/166 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.09.2018 tarihli ve 2018/1079 Esas, 2018/1729 sayılı Kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.05.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1. Tanık beyanlarına göre, sanığın eylemlerinin suç olmadığının anlaşıldığına;

2. Sanığın Bank Asyaya örgüt liderinin talimatıyla para yatırmadığına;

3. Sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına;

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

Sanığın ilk derece mahkemesince oy çokluğu ile tahliyesine karar verildiği, 20.03.2017 tarihli duruşmada üyelerden birisinin ıslak imzasının bulunmadığı, Dairece bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekirken esastan red kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

Sanığın ilk derece mahkemesince oy çokluğu ile tahliyesine karar verildiği, 20.03.2017 tarihli duruşmada üyelerden birisinin ıslak imzasının bulunmadığı, Dairece bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekirken esastan red kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY terör örgütünü kapsamında yapılan sohbet toplantılarına katılmak, örgüt lideri ...'in 17/25 Aralık 2013 süreci içerisinde yapmış olduğu çağrısından sonra çağrı dönemine denk gelecek şekilde FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı bulunan Bank Asyaya gerek kendi adına gerekse eşinin adına katılım hesapları açtırmak ve söz konusu bu hesaplara yüklü miktarda para yatırmak sureti ile üzerine atılı silahlı terör örgütü kabul edilen FETÖ/PDY terör örgütüne üye olmak suçunu işlemiş olduğu kanaatine varılarak, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde, gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 31.07.2016 olarak gösterilmesi gerekirken suç tarihinin 15.07.2016 ve öncesi olarak gösterilmesi dışında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi kısmından “15.07.2016 ve öncesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “31.07.2016" yazılması suretiyle sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı yasanın 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

20.03.2017 tarihli duruşma tutanağı 150947 sicil numaralı üye hakim tarafından, ıslak imza ile imzalanmamış ve bu suretle 5271 sayılı Kanun'un 219 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılmış ise de, zaptın mahkeme başkanı ve diğer üye hâkim ve zabıt katibi tarafından imzalanarak tutanak içeriğinin doğruluğunun tasdik edildiği, tutanağın UYAP ortamında başkan, iki üye hâkim ve zabıt katibi tarafından onaylanmak suretiyle dosya içerisine belge olarak kaydedildiği, duruşma tutanaklarının içeriğine yönelik herhangi bir itiraz ileri sürülmediği hususları birlikte gözetildiğinde, yasanın aradığı ve amaçlanan tutanağa güveninin kâfi derecede korunduğu anlaşılmış, mevcut imza eksikliğinin mahallinde tamamlanması olanaklı bulunduğu gözönüne alındığında, kararın bu yönden bozulmasına ilişkin Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.