muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2546, Karar No: 2017/797, Tarih: 19.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2546 E.  ,  2017/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.12.2014 gün 2014/305 E., 2014/823 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 25.02.2016 gün 2015/10268 E. 2016/2889 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Mahkemeye hitaben yazılan 23.06.2014 havale tarihli müzekkere cevabında, davacının 24.10.1998 tarihinde vefat eden eşinden ölüm aylığı ve 21.02.1967 tarihinde tutulduğu meslek hastalığı sonucu 06.05.1979 tarihinde vefat eden babasından meslek hastalığı ölüm gelirine hak kazandığı, ancak yapılan hesaplamalarda aylık miktarı daha yüksek olan eşinden hak kazandığı ölüm aylığının tamamını, babasından hak kazandığı meslek hastalığı gelirinin ise yarısının ödendiği belirtilmiştir.

Kurum tarafından gönderilen müzekkere cevabından da anlaşılacağı üzere davacının babasından dolayı hak kazandığı ölüm gelirinin yarısını aldığının belirtildiği, ancak babasından ölüm aylığına hak kazanıp kazanamadığına dair bir bilginin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Sonuç itibariyle Mahkeme dosyasının incelenmesinde davacının babasından dolayı ölüm aylığına hak kazanıp kazanamadığı tespit edilememektedir.

Hal böyle olunca mahkemece davacının babası İsmail Kaşıkçı’nın sicil dosyası ve tüm Kurum kayıtları Sosyal Güvenlik Kurumundan celp edilerek dosyaya eklendikten sonra dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3460, Karar No: 2022/10478, Tarih: 09.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3460 E.  ,  2022/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/148 E– 2021/385 K. sayılı ilamın incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... İli, ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha yüksek oranda değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, yetersiz gerekçe ile dava konusu taşınmazı emsale göre daha düşük oranda değerli kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı olmayıp temyiz edenin sıfatı nazara alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamış ise de yasadaki yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmaz emsal alınarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Mahkemece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Daresi'nin kaldırma kararı öncesi bankaya bloke edilen 331.321,26-TL'ye dava tarihinden dört ay sonrasından ilk karar tarihine, fark 9000 TL’ye ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/148 E - 2021/385 K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18220, Karar No: 2012/17381, Tarih: 04.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18220 E.  ,  2012/17381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :567-553

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan SGK Başkanlığı ve... Üniversitesi ... Hastanesi Başhekimliği avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran davalılardan SGK Başkanlığı ve... Üniversitesi ... Hastanesi Başhekimliği vekillerinin itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

15.08.1991 – 12.09.1991 tarihleri arasında davalı Üniversite Rektörlüğü’ne ait 293193 sicil numaralı işyerinden, 01.02.1992 – 30.04.1992, 19.11.1992 – 07.05.1996 dönemlerinde davalı Üniversite Vakfı İktisadi İşletmeleri’ne ait 317... sicil numaralı işyerinden adına tam gün üzerinden eksiksiz bildirim ve prim ödemeleri gerçekleştirilen, 07.05.1996 – 2007 döneminde ise aynı Üniversite’de bu kez 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümleri kapsamında iştirakçi olarak atama yoluyla kesintisiz çalıştırılan davacı hakkında işe giriş bildirgeleri düzenlendiği, 15.08.1991 ve 18.09.1991 işe giriş tarihli bildirgelerdeki imzanın davacıya ait olduğunun bilirkişi raporu ile saptandığı anlaşılmakta olup, 19.12.2008 günü açılan, 05.04.1990 – 15.08.1991, 12.09.1991 – 01.02.1992, 30.04.1992 – 19.11.1992 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak ara vermeksizin geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin işbu davada mahkemece yapılan yargılama sonunda, 05.04.1990 – 15.08.1991 dönemine ilişkin talep hak düşürücü süre nedeniyle reddedilip, kalan dönemler yönünden istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrasında yer alan hak düşürücü süre uygulamasında, ilgili kişi hakkında işe giriş bildirgesi düzenlenmediği, düzenlenmesine karşın yasal hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmediği, sigortalılık bildirimini içeren dönemsel sigorta primleri bordrosunun/aylık prim ve hizmet belgesinin hazırlanmadığı veya anılan süre içerisinde Kuruma teslim edilmediği, sigorta priminin Kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde Kurum görevlilerince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre içerisinde yargı yoluna başvurması zorunludur. Bununla birlikte önemle vurgulanmalıdır ki, değinilen kuralın istisnası, kamu kurum ve kuruluşlarında gerçekleşen hizmete ilişkin olarak, SGK (SSK) Başkanlığı’na aktarılmasa dahi işveren tarafından ödenen ücret/maaş üzerinden sigorta primi kesintisi yapılması olgusudur. Bir başka anlatımla, sözü edilen niteliğe sahip işyerinde çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin de belgelere dayandırılması asıl olduğundan, yukarıda açıklanan durumların hiçbiri gerçekleşmemiş olsa da SGK Başkanlığı’na aktarılmamasına karşın işverence ilgiliye ödenen ücret/maaş üzerinden sigorta primi kesintisi yapıldığı takdirde ilgili yönünden hak düşürücü süreye ilişkin hüküm uygulanamaz.

Diğer taraftan; işyerinde hizmet akdine dayanılarak zorunlu sigortalı olarak 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında çalıştırılanların, aynı işyerinde ara vermeksizin/kesintisiz 5434 sayılı Kanuna tabi çalışmalarını sürdürmeleri durumunda, 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası gereğince açılan hizmet tespiti davaları yönünden hak düşürücü süre irdelenirken, sosyal güvenlik hakkının anayasal güvenceye sahip, vazgeçilmez temel insan haklarından olması, sosyal güvenlik ile ilgili tüm kurumların 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile tek çatı altında birleştirilmesi olgusu ve “sigortalı yararına yorum” ilkesi birlikte gözetildiğinde, anılan fıkradaki “hizmet” kavramının, “her iki kanun hükümleri kapsamında kesintisiz gerçekleşen çalışma” olarak anlaşılması ve buna göre değerlendirme yapılması, başka bir anlatımla, hak düşürücü süre başlangıcında, 5434 sayılı Kanuna tabi çalışmanın sona erdiği güne ait yıl sonunun esas alınması gerekmektedir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/10-52 Esas - 2011/221 Karar, 28.09.2011 gün ve 2011/10-441 Esas - 2011/574 Karar, 07.12.2011 gün ve 2011/10-641 Esas - 2011/741 Karar, 08.02.2012 gün ve 2011/10-587 Esas - 2012/59 Karar, 08.02.2012 gün ve 2011/10-626 Esas - 2012/61 Karar, 15.02.2012 gün ve 2011/10-751 Esas - 2012/68 Karar, 15.02.2012 gün ve 2011/10-752 Esas - 2012/69 Karar, 21.03.2012 gün ve 2012/10-15 Esas - 2012/228 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında dava değerlendirildiğinde, çalışmaya 5434 sayılı Kanun hükümleri kapsamında kesintisiz devam edilmesi olgusu ile 2007 yılında işten çıkış ve dava tarihi dikkate alındığında 05.04.1990 – 15.08.1991 dönemine ilişkin istem yönünden hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı belirgindir. Bu bakımdan, anılan dönem yönünden yöntemince esasa ilişkin inceleme ve araştırma yapılmalı, özellikle, 15.08.1991 tarihinde işe girdiğine ilişkin bildirgedeki imzanın davacıya ait oluşu, kamu kurum ve kuruluşu niteliğindeki işyerlerindeki çalışmaların kayıtlara geçirilip ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğundan, resmi kayıt ve davacının imzasını taşıyan belge içerikleri ile çelişkili tanık anlatımlarına değer verilemeyeceği dikkate alınmalı ve elde edilecek sonuca hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan döneme ilişkin istemin hak düşürücü süre gerekçesiyle reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14009, Karar No: 2016/10911, Tarih: 07.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/14009 E.  ,  2016/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/90 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında verilen yetkiye istinaden mirasbırakanları . oğlu . . . maliki olduğu 1078 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ".... oğlu . .. ." olarak yer alan kayıtlarının, nüfus kayıtlarına uygun şekilde soyadının ...., baba adının .... olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç tapudaki kayıtların, nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir.

Somut olayda, tapu kaydındaki “.... oğlu, . . ./...” yazılı kaydın, “... oğlu, . . ..” olarak düzeltilmesi istemi kabul edilmiş ise de, dosyada bulunan ... ilçesi, ...., C:33, H:3203, BSN:1’de nüfusa kayıtlı .... ve ...’den olma, ... . .’un, naklen geldiği .... ilçesi, .... Mahallesi C:19, H:1457, ...:2’deki kök kaydında “. ve ....’den olma . . ..” olarak kayıtlı bulunduğu görülmekle nüfus müdürlüğünden gerekli araştırmalar yapılmak suretiyle soyisimleri yönünden kayıtlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm tesisi doğru değildir.

./..

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4404, Karar No: 2023/4205, Tarih: 13.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4404 E.  ,  2023/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1189 E., 2022/1949 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/26074 soruşturma nolu 12.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2020/372 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fııkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1189 Esas, 2022/1949 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fııkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin soyut beyanı dışında delil olmadığına, mağdurenin Bölge Adliye Mahkemesinde çelişkili beyanda bulunduğuna, sanığın suçlamaları kabul etmediğine, tanıklarında görgüye dayalı beyanlarının olmadığına, mağdurenin psikolojik tedaviler gördüğüne, eylemde subutun şüphede kaldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine olmadığı takdirde beden veya ruh sağlığı bozukluğu artırımının yerinde olmadığına bu konuda ek rapor aldırılmasına, koruma ve gözetim artırımınında şartlarının oluşmadığına, zincirleme suç hükümleri artırımının yanlış hesaplandığına, 6545 sayılı Kanun değişikliğinin yanlış tartışıldığına, gerekçesiz teşdit uygulandığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine, zincirleme suç hükümleri gereği yapılan artırımda artırım oranının teşditli yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurenin eteğini ve külotlu çorabını indirerek ve kendi pantolonunu dizine indirmek suretiyle cinsel organını mağdurenin özel bölgesine sürttüğü mevcut eylemlerin 4-5 defa tekrarlandığı sanığın bu eylemleri sırasında mağdurenin ayaklarını yukarıya doğru kaldırdığı etek ve çorabını ayak bileklerinde olmasından ötürü çoğunlukla ne yaptığını mağdurenin görmediği, mağdurenin erkek arkadaşına sanığın eylemlerinden bahsetmesi ve yönlendirmesi ile katılan anneyi bilgilendirmesi üzerine psikologa gittikleri psikolog tarafından intikalin gerçekleştirildiği olayda; dosya kapsamında bulunan deliller;

Mağdurenin aşamalarda alınan özde değişmeyen beyanları,

Katılanların aşamalarda alınan beyanları,

Sanığın aşamalarda alınan savunmaları,

Tanıkların aşamalardaki beyanları,

Mağdure ile sanık eşi tanık arasında gerçekleşen mesajlaşmalar,

Mağdure hakkında aldırılan adli raporlardan ibarettir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği yapılan artırımın yanlış hesaplandığından ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yapılan artırımın suç tarihinde yürürlükte olmadığından bahisle kaldırılarak sanığın mağdurenin eteğini ve külotlu çorabını indirerek ve kendi pantolonunu dizine indirmek suretiyle cinsel organını mağdurenin özel bölgesine sürttüğü mevcut eylemlerin 4-5 defa tekrarlandığının kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalarda alınan özde değişmeyen beyanları, mağdure beyanlarını doğrulayan ve destekleyen katılanlar ile tanıkların anlatımları, mağdure ile tanık N.K arasında gerçekleşen mesajlaşma kayıtları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, sanığın aşamalarda alınan savunması göz önüne alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalarda alınan özde değişmeyen beyanları, mağdure beyanlarını doğrulayan ve destekleyen katılanlar ile tanıkların anlatımları, mağdure ile tanık N.K arasında gerçekleşen mesajlaşma kayıtları, mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, sanığın aşamalarda alınan savunması göz önüne alındığında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1189 Esas, 2022/1949 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22319, Karar No: 2016/1179, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22319 E.  ,  2016/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/157-2014/1434

TALEPTE

BULUNAN : S.. T.. Vek.Av.Pınar Mutlu

İLGİLİ : F.. T..

DAVA : Vasi Tayini

VASİ ADAYLARI : S.. T.. vd.

Dava dilekçesinde, F.. T..'ın kısıtlanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.