muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1333, Karar No: 2025/6978, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1333 E.  ,  2025/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3071 E., 2024/3734 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/217 E., 2024/212 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Talazoparibe etken maddeli Talzenna ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Talazoparibe etken maddeli Talzenna ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Talazoparibe etken maddeli Talzenna ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5070, Karar No: 2006/6488, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5070 E.  ,  2006/6488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.2.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Yapılan yargılamaya,toplanan kanıtlara ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı, murisine ait olduğunu iddia ettiği 354 ve 571 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adı ve doğum tarihinin düzeltilmesini istemiş,Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hükmü davalı temyiz etmiştir.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğü’nün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler;malikin adı,soyadı,baba adı,edinme nedeni ile tarihi ve yevmiye numarasından ibarettir.Bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez.Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa,bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir.Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş,kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de,yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının bir numaralı bendinin üçüncü satırında yer alan “ ayrıca 571 sayılı parsel tapulama tutanağında ... ...’in doğum tarihinin 1332 olarak“ sözlerinin ve rakamlarının hükümden çıkarılmasına, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 06.06.2006 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/53796, Karar No: 2010/7343, Tarih: 10.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/53796 E.  ,  2010/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-b, 52. maddeleri gereğince 3.600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Çanakkale Sulh Ceza Mahkemesinin 05/06/2008 tarihli ve 2007/1015 esas, 2008/560 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip infazı sırasında, adı geçenin para cezasını ödememesi sebebiyle 180 gün hapis cezasına çevrilen cezasının konutta çektirilmesi talebinin kabulü ile, cezanın konutta çektirilmek suretiyle infazına ilişkin aynı Mahkemenin 16/01/2009 tarihli ve 2007/1015 esas, 2008/560 sayılı ek kararına karşı itirazın reddine dair ÇANAKKALE 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2009 tarihli ve 2009/45 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23.10.2009 gün ve 2009/12382-60047 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2009 gün ve 2009/248742 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Özel İnfaz Usulleri" başlıklı 110/2. maddesinde yer alan, "Mahkûmiyete konu suç nedeniyle doğmuş zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine dair hukukî sorumlulukları saklı kalmak üzere; a) Kadın veya altmışbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları altı ay, ... veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebilir." hükmü karşısında, mahkemece doğrudan adlî para cezası ile cezalandırılan sanığın, mahkûm olduğu adlî para cezasını ödememesi sebebiyle Cumhuriyet başsavcılığınca hapis cezasına çevrilerek infaz edilen cezasının konutta çektirilmek suretiyle infaz edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Çanakkale 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2008 gün 2007/1015, 2008/560 sayılı hükmü ile kasten yaralama suçundan 3,600,00 TL. adli para cezası ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın, adli para cezasını ödememesi üzerine, Çanakkale Cumhuriyet Savcılığının, 19.11.2008 günlü kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106.maddesinin 3.fıkrası uyarınca adli para cezasının hapse çevrildiği, hükümlünün başvurusu üzerine Çanakkale 1.Sulh Ceza Mahkemesince, 5275 sayılı Yasanın 110.maddesinin 2.fıkra (a) bendi uyarınca hapis cezasının konutta çektirilmek suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmıştır.

5275 sayılı Yasanın 106.maddesinin 3.fıkrası uyarınca adli para cezasından çevrilen hapis cezasının, aynı maddenin 9.fıkrası uyarınca infazının ertelenememesi, infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamaması ve hak yoksunlukları bakımından adli para cezasının esas alınacak olması, hükümlünün adli para cezasını ödemesi halinde her zaman infazın sonlandırılabilmesi karşısında, infaz hukukuna ilişkin, para cezasının ödenmesini sağlama amacına yönelik olması nedeniyle, bu tür hapis cezaları yönünden anılan yasanın 110.maddesinde öngörülen özel infaz usullerinin uygulanması olanağı bulunmadığından, Çanakkale Sulh Ceza Mahkemesinin, adli para cezasından çevrilen hapis cezasının konutta çektirilmesi kararına yönelik C.Savcılığının itirazı üzerine, itiraz merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmakla, yasa yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ÇANAKKALE) 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.01.2009 gün ve 2009/45 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 10.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14967, Karar No: 2017/7681, Tarih: 13.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14967 E.  ,  2017/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde Davalı ... vasisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri şirkete mecburi mali mesuliyet poliçesi ile sigortalı ... plakalı vasıtanın 25/04/2012 tarihinde davalı ... idaresinde iken ... plakalı vasıtaya çarparak hasara sebebiyet verdiğini, ehliyetsiz davalı ...'ın sevk ve idaresindeki... plakalı aracın neden olduğu 5.967,00 TL hasar tazminat bedelinin ödendiğini ve şirketlerinin TTK md. 1301 gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu, poliçe umumi şartlarını ihlal ettiğinden toplam 5.967,00 TL'nin müvekkili şirketçe mali mesuliyet poliçesinin 4. Maddesine göre sigortalısından geri isteme hakkının doğduğunu beyanla açılan davanın kabulü ile 5.967,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiz, masraf ve vekalet ücreti ile birlikde davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

Davalıya usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği, davalının cevap dilekçesi sunmadığı katıldığı yargılamada; kaza günü annesini hastaneye bırakmaktan döndüğünü, sis olduğunu, kavşakta kaza meydana geldiğini, kendisinin kazada kusurunun olmadığını, parasızlık nedeni ile ehliyet alamadığını, kaza nedeni ile ayağına platin takıldığını beyanla açılan davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece toplanan delillere göre; davalı araç sürücüsü, işleteni ve sigortalısı ...'in %75 oranında kusurlu olduğu ve yine alınan bilirkişi raporuna göre meydana gelen kaza neticesinde davacı ... şirketi tarafından sigortalı olan aracın zararının tazmin edildiği, kusur oranına göre davalı sürücünün bu miktarın 4.475,25 TL'sinden sorumlu olacağı, davacının davalıdan rücu hakkının olduğu anlaşıldığından davacının davasının kısmen kabulüne, 4.475,25 TL tazminatın dava tarihi 23/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm, Davalı ... vasisi ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, Davalı ... vasisi ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 230,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15373, Karar No: 2014/882, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2012/15373 E.  ,  2014/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.04.2012

No : 2009/1139-2012/316

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan B.. Orman Ürünleri Tic. Ve Sar. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı Kurumun temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava; 31.01.2009 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek rapor tarihi itbariyle bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara ve rapor tarihindeki yaşlarına göre, eğitim durumları araştırılarak, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, davalıların tazminle sorumlu olduğu miktarı eksik belirleyen 25.01.2012 tarihli hesap raporunun hükme dayanak yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9497, Karar No: 2016/12799, Tarih: 21.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9497 E.  ,  2016/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 17/10/2014

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 17.10.2014 gün, 2013/173 E-2014/225 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 21/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2138, Karar No: 2025/1540, Tarih: 13.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2138 E.  ,  2025/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/823 E., 2022/865 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2019 tarih, 2017/457 Esas, 2019/667 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Hükmün katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılarak, 21.04.2022 tarih, 2020/823 Esas, 2022/865 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2023 tarih, 2022/96705 Nolu bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçlamayı kabul etmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; erteleme hükümleri uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR