muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15073, Karar No: 2015/21929, Tarih: 07.12.2015

İnceleme konusu kararda öncelikle halledilmesi gereken uyuşmazlık davacı kazalının “yardıma muhtaç” olup olmadığı ve giderek kendisi lehine bakım giderine hükmedilip hükmedilemeyeceği hususlarında toplanmaktadır.

./..

Kazalı sigortalı, bazen iş kazası nedeniyle bakıma muhtaç hale gelebilir. Bu durumda SGK kazalıya bağlayacağı geliri %50 artırımlı olarak bağlar. SGK gelir bağlama evrakından sigortalının bakıma muhtaç olduğu anlaşılıyor ve sigortalı somut olayda aile içinde bakılıyor ise kazalının bakıcılık giderlerinin net asgari ücrete göre bakiye ömrü süresince hesaplanması gerekir. Eğer sigortalının somut olarak aile içi bakım içinde olmadığı anlaşılıyor ise bu durumda sigortalıya sürekli çalışan bakıcı tutulması gerekeceğinden hesaplamanın bu kez bürüt asgari ücretten yapılması gerekir. Fakat her iki durumda da SGK gelir bağlama evrakından sigortalının bakıma muhtaç olduğu anlaşılması gerekmektedir.

Bunun yanında sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (maddi tazminat davaları) öncelikle mükerrer ödemenin önüne geçebilmek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin hesaplanan tazminattan düşülmesi gerekir. Bu husus Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Yukarıda değinildiği üzere iş kazası nedeniyle bakıma muhtaç hale gelen kazalıya SGK iş kazası sigorta kolundan bağladığı bu geliri %50 artırımlı olarak bağlar. Kurumun sigortalıya bağladığı bu gelirler rücuya tabi olup Kurum iş kazasında kusur ve sorumluluğu bulunanlara bağladığı bu gelirin ilk peşin sermaye değerini rücu edebilir.

Değinilmesi gereken diğer bir husus da kazalının muhtemel yaşama süresinin nasıl tespit edileceğinine ilişkindir. Bu noktada Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarında bir değişiklik bulunmayıp muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde PMF 1931 yaşam tablosuna itibar edilmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar sonrasında davacının bakıcılık giderlerine dair istemi bakımından yapılan incelemede:

Mahkemece davacı sigortalının yardıma muhtaç olduğu kabulüne göre neticeye varılmıştır. Mahkemenin bu kabulü Tıp Merkezinin sağlık kurulu raporuna dayanmaktadır. Oysaki SGK Başkanlığı davacının yardıma muhtaç olmadığı tespitinde bulunmuş ve sigortalıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlarken bu tespitini dikkate almıştır. Bu durumda sigortalının yardıma muhtaçlığı noktasında ihtilaf doğduğu açıktır. Eldeki dava kazalının bakım ve tedavi giderlerinin(protez dahil) tahsiline ilişkin olup SGK Başkanlığı işbu davada taraf değildir. Bu sebeple Mahkemenin Tıp Merkezinin sağlık kurulu raporunu dikkate alarak davacının yardıma muhtaç olduğu kabulünün SGK Başkanlığı için bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Böylesi bir kabulün(yardıma muhtaçlık) Kurumun hak alanını ilgilendirdiği ise açıktır. Zira davacının “yardıma muhtaç” olduğunun tespiti halinde iş kazası sigorta kolundan kendisine bağlanan gelir artırılacaktır.

Bu noktada yapılması gereken iş; öncelikle davacının maluliyet oranına göre yardıma muhtaç olup olmadığının yeniden belirlenmesi için Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaatını sağlamak, buradan olumsuz cevap alınması durumunda Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı işverenleri aleyhine yaralanmasının niteliği ile maluliyet oranı gözetilerek yardıma muhtaç olduğunun tespiti davası açması için davacıya önel verilip tespit davasını işbu dava için bekletici mesele yapmak, davacının yardıma muhtaç olduğunun kesin olarak belirlenmesi durumunda bu kez kazalının bakiye ömrünün TRH 2010 yaşam tablosu değil Dairemizce kabul gören PMF yaşam tablosuna göre belirlendiği yeni bir hesap raporu alıp neticesine göre tüm delilleri bir arada değerlendirerek yeni bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemenin husumetten reddine karar verdiği davacının protez bedeline ilişkin davası bakımından yapılan incelemede ise:

./..

Karar tarihinde geçerli olan AAÜT'nin 7/2 maddesine göre husumet nedeniyle davanın reddi halinde davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir. Hal böyle iken Mahkemece karar yerinde maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücretine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonucu gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/212, Karar No: 2019/880, Tarih: 11.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/212 E.  ,  2019/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... vekili ile ... temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanuna göre yapıldığı anlaşılan ilk ... tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme tutanakları (76, 77 ve 78 poligon numaralı iç parselleri de gösterir tutanaklar dahil) ile sonuçlarının ilanına ilişkin askı ilan tutanaklarının, taşınmazın bulunduğu yeri ... tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösteren renkli orijinal ilk ... tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Davacıların ileri sürdüğü dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin ve kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin ilgili yerlerden sorularak, ilgili kayıtların ve yazı cevaplarının dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3459, Karar No: 2014/9455, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3459 E.  ,  2014/9455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/592-2013/753

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15949, Karar No: 2015/3540, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15949 E.  ,  2015/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/232, Karar No: 2024/8858, Tarih: 10.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/232 E.  ,  2024/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/506 Esas, 2023/1383 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/725 E., 2020/524 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde: ... ile davalı arasında 28.09.2015 tarihli aracılık sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin bu aracılık sözleşmesinden kaynaklanan alacağı temlik aldığını, temlik aldığı alacağının tahsili amacıyla Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2018/10368 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ...'in davalı firma yetkilisini alkollü bir ortama davet ettiğini ve elindeki matbu sözleşmeyi doldurmasını ve imzalamasını aksi halde iki firmayla asla ticari iş yapmayacağını beyan ettiğini, ...'in zorlaması ile davalının sözleşmeyi el yazısıyla yazdığını, ancak imzaladığını hatırlamamakta olduğunu, sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığını, imzaya açıkça itiraz ettiklerini, sözleşmenin kelepçeleme sözleşmesi olduğunu ve ahlaka aykırılık nedeniyle geçersiz olduğunu, ayrıca irade sakatlığı nedeniyle geçersiz bir sözleşme olup geçersiz sözleşmeye dayalı olarak bir alacağın varlığından da söz edilemeyeceğini, davacının bu sözleşme gereğince ücrete hak kazanmadığını, talep edilen miktarın fahiş ve hatalı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile 28.09.2015 tarihli sözleşme başlıklı belge aslı üzerinde ... Ltd. Şti adına atfen atılan imzanın şirket yetkilisi olan ...'nin eli ürünü olmadığının tespit edildiği, aracılık hizmeti alacağı iddiasına dayanak olan 28.09.2015 tarihli sözleşmenin davalı yönünden bağlayıcı olmadığı, bu kapsamda 28.09.2015 tarihli sözleşmeden kaynaklanan alacağı temlik alan davacının davalıdan bu sözleşmeye dayalı olarak aracılık hizmetine ilişkin alacak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalı yanın hükmün tamamlanmasına ilişkin talebi yönünden ise 27.01.2021 tarihli ek karar ile davalı tarafça cevap dilekçesinde ve ön inceleme aşamasında dilekçe teatisi tamamlanıncaya kadar kötü niyet tazminatı talebinde bulunulmadığı, bilirkişi raporuna beyan dilekçesi içeriğindeki kötü niyet tazminatı talebi savunmanın genişletilmesi niteliğinde olduğu, davalının 12.11.2020 tarihli dilekçesi ıslah dilekçesi niteliğinde bulunmadığı ve bu talebe davacı yan açıkça muvafakat etmediği belirtilerek davalının HMK 305/A maddesi kapsamında kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2018/10368 E. sayılı takip dosyasında, alacaklı ... Grup Mimarlık Emlak İnş. Gıda Oto. San ve Tic. Ltd. Şti tarafından borçlu ... hakkında 28.09.2015 tarihli aracılık sözleşmesine dayalı olarak 460.112,38 TL alacak talebi ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun itirazı üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, davaya esas olan ... Ltd.Şti ile ...'in imzasını içeren 28.09.2015 tarihli sözleşme başlıklı belgenin ikinci maddesinde birinci maddede belirtilen firmalara satımı yapılan ürün ve hizmetler için kesilen fatura bedelinin KDV hariç %12,5 kadar tutarının aracılık hizmeti ücreti olarak ...'e ödeneceğinin ifade edildiği, davacı yanın sunmuş olduğu 01.08.2017 tarihli temlik sözleşmesinin tetkikinde ... tarafından 28.09.2015 tarihli aracılık sözleşmesinden kaynaklanan 550.000,00 TL tutarındaki alacağın ... Grup .. Ltd. Şti'ne temlik edilmiş olduğu, davalı tarafça davanın ve icra takibinin dayanağı olan 28.09.2015 tarihli sözleşmede davalıya atfen atılan imzaya itiraz edilmiş olmakla grafolog bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora göre 28.09.2015 tarihli sözleşme başlıklı belge aslı üzerinde ... Ltd.Şti adına atılı bulunan imzanın mevcut mukayese imzalarına kıyasen ... elinden çıkmadığı kanaatine varıldığı, bu rapora yönelik itirazlar değerlendirilerek Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora göre de inceleme konusu sözleşmede ... Ltd.Şti kaşe izi üzerine atılı imzalı ile ...'nin mukayese imzaları arasında ...'nin eli ürünü olmadığının belirtildiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunması ve icra takip dayanağının 28.09.2015 tarihli sözleşme olması ile davalı yanca süresi içerisinde ya da usulüne uygun şekilde kötü niyet tazminatı talep edilmemiş olması gerekçesiyle davacı vekilinin asıl karara karşı, davalı yanın 27.01.2021 tarihli ek karara ve karşı istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dışı ... ile davalı arasında düzenlendiği iddia edilen 28.09.2015 tarihli sözleşme kapsamındaki aracılık ücretinin tahsilinden kaynaklanan alacağı temlik alan davacı tarafından başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacının temlik aldığı aracılık sözleşmesi kapsamında davalıdan talep edilebilir bir alacağın bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.