muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5698, Karar No: 2021/7608, Tarih: 30.06.2021

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hasta...'ın 05/06/1950 doğumlu olup 17/05/2013 yılında hastaya Akut Miyeloid Lösemi M5 tanısı konulduğu, tıbbi tedavi yaklaşım sürecinde doktor tedavisi yönünden herhangi bir eksiklik saptanmadığı, uygulanan tüm tedavi yaklaşımlarına rağmen yanıt alınmamasının kemik iliği naklini gündeme getirdiği, hastanede kök hücre nakli konsey kararının 25/02/2014 tarihinde alındığı, Sağlık Bakanlığı Bilim Kurulu'ndan izin almak için 07/07/2014 tarihinde başvurulduğu, hastanenin izin için 5 ay sonra işlem yaptığı, iznin 08/07/2014 tarihinde verildiği, ancak hasta...'ın 01/08/2014 tarihinde vefat ettiği, hastalığın seyri ve tipinin kötü seyirli olduğu, tedavinin zamanında uygulanmasının yaşam süresi üzerindeki etkileri konusunda yorum yapmanın mümkün olmadığı, bu tedavinin hiç uygulanmamasının söz konusu olduğu, hastaya kemik iliği nakli zamanında yapılabilseydi müteveffanın hayatta kalma şansını önceden belirlemenin mümkün olmadığı, bu nakil sonrasında hastaların enfeksiyon kapması, kanama, naklin reddi gibi olayların olabileceği, hastanın tedaviye başlayabilmesi için gerekli izin alınmasında yaşanan gecikmenin tedavi şansının denenmesini engellendiği, yaşam hakkının kutsallığı ilkesi gereğince bu şansın hastaya verilmesi gerektiği mütalaa edilmiştir. Davalı, bu rapora itirazında; bilirkişinin yanlış tespitler yaptığını, çelişkili yorumlarla kanaat bildirdiğini, özellikle 55 yaş üstü hastalarda nakil için kurumdan izin alınması SGK ve Sağlık Bakanlığının yayınladığı kemik iliği nakil yönetmeliğine göre yaş sınırı nedeni ile mümkün olmadığını bildirmiştir. Mahkemece, davalının bilirkişi raporuna yaptığı bu itirazları karşılamaya yönelik başka bir heyetten rapor alınmadığı gibi bu itirazları karşılayacak şekilde mahkeme kararında bir gerekçe ve değerlendirmeye yer verilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davalının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları da karşılayacak şekilde, konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak 3 kişilik bir heyetten taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve delillerini de incelenmek suretiyle oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6906, Karar No: 2007/8446, Tarih: 17.09.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/6906 E.  ,  2007/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMEREK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/10/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu ..parsel sayılı taşınmaza, davalının ekmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu ..parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, taşınmazını davalının sürüp, ekmek suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Ne varki, mahkemece hükme yeterli bir araştırmanın yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olaya gelince; mahallinde yapılan keşif sonucu dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından çekişmeli taşınmazı halen kimin kullandığı açıklıkla anlaşılamamaktadır. Bu kişiler 10 yıl öncesi davalının kullandığını bildirmişlerdir.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler gözetilerek davalının taşınmaza elatıp, atmadığının, elatma olgusunun devam edip etmediğinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.9.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20014, Karar No: 2020/15814, Tarih: 09.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/20014 E.  ,  2020/15814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin; Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2018 gün ve 2017/337 Esas, 2018/161 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/05/2018 gün ve 2018/1220 Esas, 2018/1191 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.05.2018 gün ve 2018/1220 Esas, 2018/1191 Karar sayılı kararının sanık müdafi ve katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.05.2018 gün ve 2018/1220 Esas, 2018/1191 “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine” ilişkin hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10601, Karar No: 2018/13945, Tarih: 20.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/10601 E.  ,  2018/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İtirazın ... Tekstil Kimyasalları San. Ve Tic. A.Ş. tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin karar başlığında ... ve ...'nun gösterilmesi maddi hataya müstenit olup mahkemece mahallinde düzeltilebilir olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK'nin 366. ve HUMK'nin 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16554, Karar No: 2015/13201, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16554 E.  ,  2015/13201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2014/34-2014/260

Davacı S.. Ö.. vekili Avukat E.. S.. tarafından, davalı A.. D.. aleyhine 22/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24226, Karar No: 2017/3523, Tarih: 29.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24226 E.  ,  2017/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, velayet, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, ve birleşen nafaka davası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, boşanma davası, kusur belirlemesi, ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27, HMK m. 297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Davalı-davacı kadın tarafından 14.01.2014 taraihinde açılan bağımsız tedbir nafakasının davacı-davalı erkek tarafından açılan boşanma davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.Mahkemece kurulan hükümde davalı-davacı kadının birleşen davasının kabulüne dair karar verilmiş ve fakat bu davaya ilişkin talep , boşanma davasının fer'ileri hakkında verilen nafaka içinde değerlendirilmiştir.Birleştirilen dava bağımsız olma özelliğini koruduğu gibi her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm tesisi zorunludur (TMK m.297/2). Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/26514, Karar No: 2015/32030, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26514 E.  ,  2015/32030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... Müdürlüğünden yemek hizmeti işini alan diğer davalı ......... nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının yeni ihaleyi alan alt işveren nezdinde çalışması durumu ihtilaflıdır. Davalı yüklenici firma ile olan iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı .........'nden çıkışı 31.12.2013 tarihinde yapılmış olup kaydın dayanağı bulunmamaktadır. Dava dışı ..... firmasında 02.01.2014 tarihinde işe girişi görünmektedir. ...........'nin yeni ihaleyi alan şirket olup olmadığı mevcut delil durumundan anlaşılamamaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda 31.12.2013 tarihine kadar dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Dosyada davalı .........'ne ait 01.01.2013-31.12.2013 arası süreli hizmet alım sözleşmesi mevcut olup, sonrasında ihaleyi hangi firmanın aldığı da araştırılmamıştır. Her iki davalının itirazının da işçinin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği yönünde olduğu dikkate alınarak, mahkemece davalı kurumda yeni ihaleyi alan firmanın unvanı araştırılmak, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu dayanak kayıtları getirtilerek yukarıda açıklandığı şekilde işyeri devri ve hizmet akdinin feshedilip edilmediği hususu aydınlatılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15076, Karar No: 2010/22464, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15076 E.  ,  2010/22464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6344, Karar No: 2011/4166, Tarih: 29.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/6344 E.  ,  2011/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Eşi .....,'i öldürmeye teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne,tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaktan beraatine ilişkin (MUĞLA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/09/2008 gün ve 79/233 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten eşini öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, delillerin takdirinde hata yapıldığına, tahrikin varlığına ilişen, müdahil vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından da cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1)Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2)Kasten eşini öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanığın mağdur-müdahili, karında batına nafiz ve her iki elde derin kesi olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, V.porta, Venca, retrohepatik ven, düodenum 1.kısımda perforasyon, kolon mezo rüptürü nedeniyle acil operasyona alındığı, büyük damar onarımı, koledok onarımı, retrohepatik ven onarımı, vena porta onarımı yapılan mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun

35.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık ve müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 29/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22446, Karar No: 2015/3445, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22446 E.  ,  2015/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.