muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1821, Karar No: 2014/20689, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1821 E.  ,  2014/20689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen ... İletişim Tek. ve Bilgisayar Hiz.San.Tic.Ltd.Şti.'ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14722, Karar No: 2018/6434, Tarih: 17.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14722 E.  ,  2018/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(FİKRİ VE SINAI HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2016 tarih ve 2007/56-2016/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ... Teknik Hizmetler Ltd. Şti. olarak 1997 yılında ... Gıda Sanayi ve Pazarlama Ltd. Şti.' ne ... 'nde bir idari bina ve bir ... fabrikası projesi hazırladıklarını, henüz proje hazırlama aşamasında iken ... Gıda Sanayi ve Pazarlama Ltd. Şti. ile davalıların yetkilisi oldukları yüklenici firma arasında inşaat sözleşmesi yapılarak inşaata başlandığını, yapılmakta olan inşaat ile uyuşmayan projelerinin de bu inşaatları ruhsatlandırmak için kullanıldığını, ayrıca başka bir firma tarafından hazırlanan ... Depo Binası projesinin de kendileri tarafından hazırlanmış gibi gösterildiğini, ruhsattaki bina tanıtım bilgileri ile projeleri örtüşmediğini, yüklenici vasıtasıyla belediyeden yargıya intikal eden projelerin ve hesaplamaların da eksik olduğunu, yapı ruhsatı ve yapı kullanma izinlerinde imzalarının bulunmadığını, mimari projede de mimar ...'nın imzası ve meslek mührü ile belediye onayının bulunmadığını, kaçak olarak yapımına başlanan ve hazırladıkları projeyle örtüşmeyen, teknik olarak yetersiz ve güvensiz binanın 17/08/1999 tarihinde meydana gelen depremde yıkılarak biri iş sahibinin oğlu olmak üzere sekiz kişinin hayatını kaybettiğini ve haklarında ... Ağır Ceza Mahkemesinde "Genel Tehlike Doğuracak Şekilde Bina Yıkılmasına ve Ölüme Neden Olma" suçundan yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine karar verildiğini, mesleki

yönden büyük bir itibar ve gelir kaybına uğradıklarını, çevrelerinde oluşan intiba nedeniyle manevi yönden de kayba uğradıklarını, ayrıca yıllarca açılan davalarla uğraşmak zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 35.000,00 TL tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekili, öncelikle husumet ve zamanaşımı itirazlarında bulunmuş, davacıların ... Ağır Ceza Mahkemesindeki dava dosyasında verdikleri ifadelerinde bu inşaatın projelerini kendilerinin yaptıklarını, hatta zemin etüdünü de kendilerinin yaptıklarını kabul ve beyan ettiklerini, bu beyanlarının açılan davadaki iddiaları ile çeliştiğini, başlamış ve bitmiş bir inşaatın zemin etüdünü yapmanın mümkün olmadığını, müvekkillerinin bir kusuru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar vekili, öncelikle husumet ve zamanaşımı itirazlarında bulunmuş, davacıların ... Ağır Ceza Mahkemesindeki dava dosyasında verdikleri ifadelerinde bu inşaatın projelerini kendilerinin yaptıklarını, hatta zemin etüdünü de kendilerinin yaptıklarını kabul ve beyan ettiklerini, bu beyanlarının açılan davadaki iddiaları ile çeliştiğini, başlamış ve bitmiş bir inşaatın zemin etüdünü yapmanın mümkün olmadığını, müvekkillerinin bir kusuru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, yapılan inceleme ve değerlendirmede dava konusu inşaat ruhsatının 02/09/1997 tarihinde alındığı halde sözleşmenin 16/04/1997 tarihinde düzenlendiği, idari binanın zemin artı üç katı ve 13,47 m yüksekliğinde olduğu, oysa imar paftasında yüksekliğin 6,5 m olarak yapılması gerektiği ve mer-i imar planına aykırı yapılaşma bulunduğu, projesi hazırlanmadan yapım işine başlandığı, projeye aykırı olarak yük asansörü ve yükleme rampası ilavesi olduğu, ayrıca binaya ilave çatı katı yapıldığı, fındık fabrikası binasına ait mimari projenin proje çizim tarihindeki mimari proje düzenleme esaslarına genelinde uyduğu, idari binaya ait projenin ise uygulamaya esas proje olmayıp ön proje/avan proje niteliğinde çizildiği, dolayısıyla Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 1. maddesi uyarınca davacı ... tarafından çizilen mimari projenin ve davacı ... tarafından çizilen statik projenin fikir ve sanat ürünü olduğu, kişinin projeyi çizmekle odaya ve belediyeye onaylatmadan telif hakkı sahibi olacağı, mevcut davada da mimari statik proje antetleri ile inşaat ruhsatı ve yapı kullanma izin belgelerinde arsa parsel numaraları ve mahalleri konularında farklılıklar bulunduğu, inşaat ruhsatında mimari ve statik proje hazırlayan yerleri bulunduğu halde imza yerleri bulunmadığı, davacıların haklarının binaların müteahhidi olan davalılar tarafından ihlal edildiği gerekçesiyle maddi tazminat talebi açısından sadece davacı ... tarafından çizilen mimari proje dosyaya sunulduğundan, bilirkişi raporunda hesaplandığı şekilde davacı ...'nın maddi tazminat talebi kısmen kabul edilmiş, statik projeyi çizen ...'nın statik proje dosyaya sunulmadığından ispat edilemeyen maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davalı tarafça zamanaşımı def’inde bulunulduğu halde, mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin işin esası hakkında hüküm tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davalı tarafça zamanaşımı def’inde bulunulduğu halde, mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin işin esası hakkında hüküm tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

2- Ayrıca kabule göre de, davalı tarafça davacıların proje müelliği sıfatıyla yargılandıkları ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/7 Esas sayılı dosyasında verilen ve kesinleşen karar ile dava konusu projeler nedeniyle kusurlu bulundukları savunulduğuna göre, anılan ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararının dava tarihi itibariyle yürürlükteki 818 sayılı BK 53. maddesi kapsamında işbu davaya etkisinin de değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi de isabetli değildir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2286, Karar No: 2023/1871, Tarih: 25.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2286 E.  ,  2023/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki yönünden yeniden hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili lehine yasal faiziyle birlikte 150.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli ve 2017/424 Esas, 2020/696 Karar sayılı kararıyla; erkeğin kadına şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, kadının ise yabancı erkeklerle çok sayıda telefon görüşmesi olması sebebiyle sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılmasına, tarafların tazminat taleplerinin yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı kadın vekili erkeğin davasının kabulü, kusur belirlenmesi, iştirak nafakasının miktarı, tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı- davacı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlenmesi, velâyet, düzenlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.05.2022 tarihli ve 2021/353 Esas, 2022/1086

Karar sayılı kararıyla; erkeğin fiziksel şiddet ve hakaret kusurunun yanında aşırı kıskanç davranma kusurunun da olduğu, kadının ise başka bir erkekle gece geç saatlerde çok sayıda mesajlaşma ve telefon görüşmesinin olması nedeni ile güven sarsıcı davranış içinde olduğu, ayrıca erkeğe hakaret ettiği ve birlik görevlerini ihmal ettiği bu şekilde evlilik birliğinin sona ermesinde tarafların yine de eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların kusur belirlemesine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile kararın kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine, kadının geliri olmadığı, 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi koşullarının yararına oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına ve aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı kadın vekili; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlenmesi, nafakaların miktarı, tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı- davacı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlenmesi, nafakalar, velâyet düzenlemesi, kişisel ilişki, tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı kadın vekili; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlenmesi, nafakaların miktarı, tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı- davacı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlenmesi, nafakalar, velâyet düzenlemesi, kişisel ilişki, tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 02.11.2022 tarihli ve 2022/6453 Esas, 2022/8739 Karar sayılı kararıyla; Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, özellikle erkeğe yüklenen eşine fiziksel şiddet uyguladığı kusuru da dikkate alındığında, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına oranla ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle hükmün kusur yönünden bozulmasına, erkeğin ağır kusurlu olması ve kusurlarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olması nedeniyle kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının oluştuğu, kadının maddî ve manevî tazminat isteklerinin reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına, çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki süresinin babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini tatmasına da yeterli olmadığı, ayın belirli hafta sonları çocuk baba yanında yatılı kalacak şekilde ve yarı yıl tatili ve yaz tatili döneminde de yatılı olacak şekilde uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının kusur belirlemesine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile erkeğin fiziksel şiddet, hakaret, aşırı kıskanç davranma kusurunun olduğu, kadının ise başka bir erkekle gece geç saatlerde çok sayıda mesajlaşma ve telefon görüşmesinin olması nedeni ile güven sarsıcı davranış içinde olduğu, erkeğe hakaret ettiği ve birlik görevlerini ihmal ettiği bu şekilde evlilik birliğinin sona ermesinde erkeğin kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü ile kararın kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine, kadın yararına 30.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminata, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın birinci ve üçüncü Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü 18.00'a kadar, dini bayramların birinci günü saat 10.00'dan, ikinci gün saat 18.00'a kadar, her yıl öğrenciler için ön görülen yarı yıl tatilinin birinci günü saat 10.00'dan yedinci günü saat 18.00'a kadar ve her yıl Temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan Temmuz ayının otuz birinci günü saat 18.00'a kadar çocuk baba yanında kalacak şekilde kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu, müvekkilinin ağır kusurlu kabul edilerek kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin usule, kanuna ve dosya kapsamına aykırı olduğunu, kadının tam kusurlu olduğunu, velâyetin anneye verilmesinin ve müvekkilinin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, müvekkilinin tazminat taleplerinin reddi, velâyet düzenlemesi, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarı ile kişisel ilişki süresinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi, 323 üncü maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu , kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2861, Karar No: 2017/196, Tarih: 26.01.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2861 E.  ,  2017/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.09.2013 gün ve 2013/5031 Esas, 2013/5624 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2006/5686 E. sayılı dosyasında tanzim olunan 02.04.2012 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., cevap vermemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelini düzenleyen İcra Müdürlüğü'nce ...'nce yapılan takip dosyasının celp edilerek incelendiği, dosya kapsamında şirket yönünden acz halinde bulunup bulunmadığı hususunda gerekli araştırmanın yapıldığı, Vergi Dairesi haczinin 17.06.2003 tarihli olduğu, vergi alacağı yönünden 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi kapsamında takibe geçildiği, dolayısıyla Vergi Dairesi tarafından vergi alacağının şirketten tahsil imkanının kalmadığı hususunun yöntemine uygun olarak saptandığı, şikayet olunan Vergi Dairesi haczinin şikayetçinin haczinden önce olduğu, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiği, şikayet olunan ... yönünden ise, bu şikayet olunana herhangi bir pay ayrılmadığı, bu nedenle pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 20.09.2013 tarih ve 5031 E., 5624 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunan Boğaziçi Vergi Dairesi alacağının dava dışı Halil Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin vergi borcundan kaynaklandığı, TTK'nın 269. maddesi hükmüne göre, sermaye ortaklığı niteliğindeki anonim şirketlerde, ortakların sorumluluğunun koymayı taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlı olduğu, sermaye borçlarını ödeyen ortakların gerek şirkete ve gerekse şirketin alacaklılarına karşı herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığı, kişisel yönden takip ve dava olunamayacakları, bu durumda, mahkemece şikayet olunan Vergi Dairesi yönünden şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, limited şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğunu düzenleyen 6183 sayılı Kanun'un 35. ve mükerrer 35. maddesi ile Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesine dayalı olarak şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

../..

S.2.

Bu kez, şikayet olunan Boğaziçi Vergi Dairesi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, şikayet olunan ... Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'un 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.