muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1266, Karar No: 2022/755, Tarih: 01.02.2022

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında 13/05/2013 tarihinde "Tezgahüstü Türev Araçlarına İlişkin Çerçeve Sözleşmesi" isimli bir vadeli döviz işlem anlaşması düzenlendiğini, bankanın 4721 sayılı TMK'nın 2. ve 3 maddeleri ile 6098 sayılı TBK'nın 20 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş genel işlem koşullarına aykırı davrandığını, zira toplu teyitler alarak döviz alım/satım işlemleri yapmasının, yaptığı işlemlerle ilgili yasal ve sözleşmesel yazılı bildirimlerde bulunmamasının doğru olmadığını, sözleşmenin 2.1 ve Tebliğ'in 5. ve devamı maddeleri gereğince, davalı bankanın her bir vadeli döviz işlemi için müvekkilinden ayrık bir yazılı teyit almasının zorunlu olduğunu, belli bir zaman aralığı belirlenip bu aralıkta yapılacak onlarca vadeli döviz işlemlerinin tek bir toplu teyitle yapılmasının sözleşme ve Tebliğ hükümlerine açıkça aykırı olduğunu, müşteri ile yapılacak sözleşmelerde bu hükümlerin aksinin kararlaştırılamayacağının açıkça hüküm altına alınmış olduğunu, Tebliğ'in 39/son maddesinde özetlenen bilgi ve belgelerin gönderilmesinin zorunlu olduğunu ve ancak müşteri ile banka arasında münhasır bir sözleşme yapılması halinde bahsi geçen rapor ve ekstrelerin gönderilmeyebileceğinin hükmü altına alındığını, 27/03/2004 tarihli Yönetmeliğin 19/1-a maddesinde de müşteriler ile yapılacak sözleşmelere konulacak hükümlerle, ilgili mevzuata öngörülen sorumlulukların kısıtlaması ya da kaldırılmasının mümkün olmadığının vurgulandığını, davalı bankanın bildirim ve açıklama yapmamak suretiyle sözleşmesel edimlerini ihlal edip kendisinden beklenen özen ve ihtimamı göstermediğini, kötüniyetli olduğunu, sözleşmedeki genel işlem niteliğindeki hükümlerin geçersiz olduğunu, sözleşmenin davalı banka tarafından tek taraflı olarak ve müvekkiliyle asla müzakere edilmeden hazırlanıp yürürlüğe sokulduğunu, tip sözleşme olduğunu, davalı Banka'nın Bursa Şubesindeki yetkililerinin müvekkili şirketin Yönetim Kurulu Başkanı'nı bir şekilde ikna ettiklerini ve söz konusu sözleşmeyi imzalattırdıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak, 10.000,00 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeye, bankacılık uygulamalarına ve hukuka aykırı hiçbir eylem ve işlemin mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 2010 yılından itibaren opsiyon işlemleri yaptığı, davacının tacir olup yapılan işlemlerde muhtemel zarar riskinin öngörülmesi gerektiğinden bu bağlamda davacının ileri sürdüğü genel işlem şartı iddiasının yerinde olmadığı ve davalı bankanın sözleşmeye uygun olarak türev işlemleri gerçekleştirdiği gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Mahkemece, davacının 2010 yılından itibaren opsiyon işlemleri yaptığı, davacının tacir olup yapılan işlemlerde muhtemel zarar riskinin öngörülmesi gerektiğinden bu bağlamda davacının ileri sürdüğü genel işlem şartı iddiasının yerinde olmadığı ve davalı bankanın sözleşmeye uygun olarak türev işlemleri gerçekleştirdiği gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, banka tarafından davacıya türev işlemlerin riskinin bildirildiği, piyasalarda meydana gelebilecek dalgalanmalar neticesinde büyük zararlar edilebileceğinin kabullenildiği, dava konusu opsiyon teyidinde yer alan koşul ve tutarların taraflar arasındaki anlaşma kapsamında tanzim edilmiş olduğu nazara alındığında, opsiyon sözleşmesindeki koşulların genel işlem şartı niteliğinde bulunduğu söylenemeyeceği, davacının daha önce de uyguladığı türev ürünlerine yönelik olarak davalı banka ile imzaladığı sözleşmenin parçası niteliğindeki opsiyon teyitleri ile yapılan işlemler neticesinde zarar etmiş olduğu, davacının sözkonusu zararının davalı banka tarafından giderilmesi gerektiğinden bahisle eldeki davayı açmış olduğu anlaşılmakta ise de, davacının işbu davada hukuka aykırılığını ileri sürdüğü işlemler gerçekleştirilirken herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmemiş olduğu, sözleşmeye ek belgeler ve özellikle davacı tarafça imzalanan risk bildirim formlarında açık ve anlaşılır bir dille yapılan işlemlerin büyük risk taşıdığına yönelik uyarıların banka tarafından yapılmış olduğu, davacının bir kısım işlemden kâr bir kısmından zarar etmiş olduğu, bu husustaki riskini ve opsiyon işlemlerinin kapsamını ve niteliğini bilebilecek durumda bir tacir sıfatına haiz olduğu gibi, daha öncesinde de aynı tür sözleşme ve opsiyon işlemleri yapmış olması karşısında tezgahüstü türev araçlarına ilişkin bilgi sahibi olmadığına ve banka tarafından yeterince bilgilendirilmediğine ilişkin iddiasının dosyadaki bilgi ve belgelerle göre ispat edilememiş olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

01/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13869, Karar No: 2012/15520, Tarih: 20.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/13869 E.  ,  2012/15520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, ... ait 864 (19) nolu kök parselin içinde bulunduğu alanda ... Belediyesi ile ... Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan imar düzenlemelerinin idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, kadastral parselin ihyası ile ... adına tesciline, mümkün olmaz ise tazminata karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar ile dahili davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeye konu yerin idari tasarrufla ... Belediyesi sınırlarından ... Belediyesine dahil edildiği gerekçesiyle ... Belediyesi yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise ... Belediyesi'nin yapmış olduğu dayanak imar uygulamasının ayakta olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası, mümkün olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan inceleme, araştırma ve özellikle uygulama neticesinde, çekişmeli taşınmazın ... Belediyesi'nin 38 nolu imar düzenleme bölgesinde kaldığı ve buna dair idari işlemin hukuki varlığını koruduğu gözetildiğinde, işin esası bakımından yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğundan hüküm altına alınması gerekli avukatlık ücreti maktu olması gerekirken nispi olarak tayin edilmiş olması doğru değildir.

Ne Var ki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6. maddesindeki " Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş bulunduklarından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı Hazinenin harçtan muaf olması nedeniyle taşınmazın keşif esnasında belirlenen imar parsel arsa değeri olan 157.920,00 TL üzerinden hesaplanan 13.175,00 TL nispi vekalet ücretinin davacı Hazineden alınarak vekili bulunan davalılara verilmesine '' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; " Davalılar ..., ... ve dahili davalı ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.000.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., ... ve dahili davalı ... Başkanlığına verilmesine, '' ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nın 436/2 (6100 sayılı HMK'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16877, Karar No: 2014/13340, Tarih: 14.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16877 E.  ,  2014/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline evim ... poliçesi ile sigortalı taşınmazın kiracısı olan davalının kullanımındayken çıkan yangında hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, yangına davalının buzdolabının kısa devre yapmasının sebep olduğunu belirterek, 15.344 TL hasarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek; evde kaçak akım rölesinin bulunmaması nedeniyle yangının çıktığı, olayda sigortalı ev sahibinin kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 14.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1431, Karar No: 2014/6896, Tarih: 26.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1431 E.  ,  2014/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye İş Mahkemesi

Tarihi : 09/10/2013

Numarası : 2012/847-2013/570

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı şirketin Osmaniye E.. Boru Fabrikasında Koil İmpeder İmalat işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin Çelik İş Sendikasına üye olması nedeniyle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının işverenin yönetim hakkı kapsamında İskenderundaki fabrikada görevlendirildiğini, davacının görevlendirmeyi, çalışma koşullarının esaslı bir şekilde değiştirdiğini ileri sürerek kabul etmediğini ve iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Davalı Tosçelik firmasının davacının uzun yıllardır çalışmış olduğu Osmaniye Organize Sanayisinde ve Osmaniye'ye yakın İskenderun ilinde faaliyet gösteren merkezi şirketleri olduğu, davacının çalışmış olduğu ve ikametine yakın şubeden buraya oldukça uzak bir yerde bulunan İzmir ilinde Aliağa ilçesinde bulunan şirketin başka bir şubesine atanmak istediği, davacının bu görev değişikliğini kabul etmediği ve fesih yazısını imzalamaktan imtina ettiği, davalı şirketçe bu görev değişikliğinin işletme gerekleri ile yapıldığına ilişkin her hangi bir haklı gerekçe ileri sürülmediği gibi bu yönde de mahkememize her hangi bir delil ibraz edemediği, davacının iş koşullarında esaslı değişiklik nitelikte olduğu iş yeri değişikliğini davacının kabul etmek zorunda olmaması ayrıca davacının sendika üyeliğinden kısa bir süre sonra görev yerinin değiştirilmek istenmesi hususları da dikkate alındığında; iş akdinin feshinde 4857 sayılı Yasanın 25. maddesinde düzenlenen "işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı" şartlarının bulunmadığı ve işveren tarafından aynı yasanın 18 ve 19. maddesindeki feshin geçerli sebebi dayandırılması ve sözleşmenin feshinin usul şartlarına uyulmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine ve sendikal tazminat talebinin de kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. (Eski 1086 sayılı HUMK 388.mad.) maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut olayda, 24.07.2012 tarihli görevlendirme yazısında davacının Osmaniyedeki fabrikadan , İskenderun Sarıseki Organize Sanayinde bulunan Fabrikaya atandığı ancak davacının görevlendirmeyi iş değişikliğinin çalışma şartlarını esaslı şekilde değiştirdiğinden kabul etmediği ve kıdem tazminatının ödenerek iş akdinin feshini kabul ettiğine dair şerh düştüğü anlaşılmıştır. Mahkeme gerekçesinde yer alan davalı T.. Firmasının davacının uzun yıllardır çalışmış olduğu Osmaniye Organize Sanayisinde ve Osmaniye'ye yakın İskenderun ilinde faaliyet gösteren merkezi şirketleri olduğu, davacının çalışmış olduğu ve ikametine yakın şubeden buraya oldukça uzak bir yerde bulunan İzmir ilinde Aliağa ilçesinde bulunan şirketin başka bir şubesine atanmak istediği,şeklindeki gerekçesi davacının zaten ikametine yakın olan İskenderundaki fabrikada görevlendirilmiş olması nedeniyle çelişkili olmuştur. Gerekçenin dosya kapsamına uygun ve denetlenebilir olması gerekmektedir. Görevlendirmenin gerçekten ihtiyaç nedeniyle yapılıp yapılmadığı,kabul etmeyen davacı ile aynı görevde işçi alım için görevlendirilen fabrikanın nitelikli işgücü ihtiyacı nedeniyle İşkur'a talepte bulunup bulunmadığı ve yeni işçi alımı olup olmadığı, davacının çalışma şartlarında ne ölçüde esaslı değişiklik teşkil ettiği, davalının kötüniyetli olup olmadığı hususları duraksamaya yer vermeyecek şekilde kararda belirtilmesi gerekirken, başka dosyalardan alıntı yapılan gerekçenin bu şekilde karara yazılması suretiyle hüküm kurulması kararın denetimine imkan vermediğinden HMK 297/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; Bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8805, Karar No: 2012/10261, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8805 E.  ,  2012/10261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 453 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “... oğlu Şakir” şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin “... oğlu ... ” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nın 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak mahalli bilirkişiler, tanıklar ve varsa tespit bilirkişleri taşınmaz başında dinlenilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 13.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24495, Karar No: 2018/16906, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24495 E.  ,  2018/16906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın el atılan bölümünün bedeli ile 5 yıllık ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın el atılan bölümünün bedeli ile 5 yıllık ecrimisil bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde, alınan rapor uyarınca taşınmaz bedelinin tahsili ecrimisil istemlerinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.