muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23873, Karar No: 2015/26852, Tarih: 16.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23873 E.  ,  2015/26852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında "mala zarar verme" suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen Geçici madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 27/11/2013 havale tarihli dilekçesiyle vaki anılan suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2)Suça Sürüklenen çocuk ... hakkında bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, lastikleri kesmek için kullandığı bıçağın ... Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğü'nün 24/09/2012 tarihli raporuna göre 6136 Sayılı Kanunun 4.maddesinde belirtilen yasak nitelikteki bıçaklardan olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen Hasan'ın bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3908, Karar No: 2017/7807, Tarih: 30.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/3908 E.  ,  2017/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.09.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 378 ada 9 parsel sayılı taşınmazın maliki iken imar çalışması neticesinde paydaş olan davalı Belediyenin payını, 06.09.2013 tarihli ve 8 sayılı Belediye Meclis Kararı, 18.03.2014 tarihli ve 141 sayılı Belediye Encümen Kararı ve 26.03.2014 tarihli ve 166 sayılı Belediye Encümen Kararıyla satın aldığını, satış bedelinin tamamını ödemesine rağmen tapusunun verilmediğini belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davalıya ait payın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, bu mümkün olmazsa satış için ödenen bedel ile uğranılan zararın şimdilik 4.222,20 TL’lik kısmının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesinin resmi şekle uyulmadığından geçerli olmadığını, yapılan satışla edimler arasında aşırı dengesizlik oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesinin resmi şekle uyulmadığından geçerli olmadığını, yapılan satışla edimler arasında aşırı dengesizlik oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere, mülga 1580 sayılı Belediye Kanunu’nun 70 ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/e maddesinde Belediye Meclisi’nin “…Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisi…” konularında karar vereceği düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra 5393 Sayılı Yasanın 34/g maddesinde de “…Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına…” Belediye Encümeni tarafından karar verileceğini belirten hüküm uyarınca, Belediye Meclisi taşınmaz satımında Belediye Encümeni’ne yetki verebilir. 1580 Sayılı Belediye Kanunu’nun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek adli gerekse idari yargı kararlarında belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama istikrar kazanmış iken bu defa 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasa ile 1580 sayılı Belediye Kanunu iptal edilmiş ve 5393 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir. Buna göre, belediye encümeni tarafından yapılan Belediye’ye ait taşınmaz mal satışlarının geçerli olması için, belediye meclisi tarafından Belediye Encümeni’ne yetki verilmesi gerekmektedir. Ne var ki, bu konuda alınacak meclis kararlarının hangi unsurları kapsaması gerektiği hususu önem taşımaktadır. Gerçekten, belediye meclislerinin "…Belediyenin taşınmazlarının satışına…" ya da "…Belediye başkanınca veya Belediye Encümenince uygun görülen taşınmazların satışına…" şeklindeki genel nitelikte olan ve yetki devri anlamına gelen kararları, hukuki sonuç doğuramaz ve geçerli kabul edilemez. Öyle ise, belediye meclis kararlarına, satılacak taşınmazların ada ve parsel numaraları, mevkii ve yüzölçümleri ile tahmini rayiç bedelleri yazılmalıdır.

Somut olayda, Belediye Encümeni’nin 18.03.2014 tarihli, 141 sayılı kararı uyarınca çekişmeli taşınmazın davacıya satışının yapılmasına, 26.03.2014 tarihli, 166 sayılı kararı ile borcu kalmadığından tapusunun verilmesine, tapuda ferağ vermek üzere Belediye Başkanı ...’a yetki verilmesine karar verildiği, mahkemece, anılan encümen kararlarının Yeşilyurt Belediye Meclisi’nin 06.09.2013 tarihli, 8 sayılı kararına dayalı olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır. Anılan Belediye Meclisi kararı;

Somut olayda, Belediye Encümeni’nin 18.03.2014 tarihli, 141 sayılı kararı uyarınca çekişmeli taşınmazın davacıya satışının yapılmasına, 26.03.2014 tarihli, 166 sayılı kararı ile borcu kalmadığından tapusunun verilmesine, tapuda ferağ vermek üzere Belediye Başkanı ...’a yetki verilmesine karar verildiği, mahkemece, anılan encümen kararlarının Yeşilyurt Belediye Meclisi’nin 06.09.2013 tarihli, 8 sayılı kararına dayalı olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır. Anılan Belediye Meclisi kararı;

“…Gündemin 5. maddesinde bulunan mülkiyeti Belediyemize ait gayrimenkullerin satışının yapılması için görüşülmeye geçildi;

Meclis Başkanı ... arkadaşlar mülkiyeti Belediyemize ait bulunan arsa- arazi- dükkanların ve hisseli parsellerin satışı talep edilmektedir. 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesi e fıkrası gereğince Belediye mülkiyetinde bulunan gayrimenkullerin satışına Belediye Meclisi karar verir denilmektedir. Bunun üzerine yapılan oylamada Belediyemiz mülkiyetinde bulunan arsa-arazi-dükkan ve hisseli parsellerin satışının yapılmasına, satışın 2886 sayılı yasanın 45. maddesi uyarınca Kıymet Takdir Komisyonunun belirlediği bedel üzerinden açık arttırma ile yapılması, belirlenen satışı yapmak üzere Belediye Encümenine yetki verilmesine oybirliği ile karar verildi.” şeklindedir.

Yeşilyurt Belediye Encümeni’nin 21.10.2014 tarihli, 499 no’lu kararında ise kamu yararına uygun olmadığı tespit edildiğinden, borcu kalmadığından davacıya tapusunun verilmesine ilişkin ve yukarıda sözü edilen 26.03.2014 tarihli, 166 sayılı Encümen Kararı’nın iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki, eldeki davada dayanak kabul edilen anılan Belediye Meclisi kararında, satışa çıkarılacak taşınmazlar tek tek sayılmamış, nitelikleri belirtilmemiştir. Kaldı ki, Belediye Meclisi kararının 2. bendinde gündemin 5. maddesine atıf yapılmakta ise de, bahsi geçen gündeme rastlanılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazın satışının da açıkça Meclis Kararı’nda belirtilmediği görülmektedir.

O halde, davacıya satış kararı veren Belediye Encümeni kararları, Belediye Meclisi Kararına dayanmadığına göre, satışa ilişkin idari işlem yeterli olmadığından, yapılan satışın geçerli olduğundan bahsedilemez.

Bu durumda, mahkemece, davacının tapu iptali tescil talebinin reddedilmesi, ancak ikinci kademedeki tazminat talebinin değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemişi, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteğinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8250, Karar No: 2010/10498, Tarih: 23.09.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/8250 E.  ,  2010/10498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, tehdit ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sevkteki eylem tanımına, temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay Yüksek (4.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 23.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11302, Karar No: 2015/8190, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11302 E.  ,  2015/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin ".../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin “..., ... No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının ikamet adresinin “... Köyü .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla ikamet adresinin .../... olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce “... Köyü .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2049, Karar No: 2024/12112, Tarih: 20.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2049 E.  ,  2024/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/126 E., 2023/1822 K.

SUÇLAR : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca vermiş olduğu istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararların aynı maddenin son cümlesine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve anılan kararların itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması ve alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken eksik ceza tayin edilmiş olması nedeniyle sanık aleyhine hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiin temyiz isteği, hukuka aykırı olarak yapılan arama sonucu ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağı, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, 05.09.2013 tarihinde sanığa ait tezgâhta yapılan denetimde 114 adet bandrolsüz ve 23 adet sahte bandrollü kitap ele geçirildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, borçları artınca korsan kitap almak zorunda kaldığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, usulsüz arama sonucu elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığa ait tezgahta yapılan işlem nedeniyle arama kararına gerek bulunmadığı, sanığın sahte bandrollü ve bandrolsüz kitap satma eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmak suretiyle yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığa ait tezgahta yapılan işlem nedeniyle arama kararına gerek bulunmadığı, sanığın sahte bandrollü ve bandrolsüz kitap satma eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18989, Karar No: 2019/8151, Tarih: 17.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18989 E.  ,  2019/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından ... Sigorta Poliçesi ile 14/08/2013-14/08/2014 tarihleri arasında sigortalı bulunan dava dışı ...'e ait dairenin 31/07/2014 tarihinde yağan şiddetli yağmur sırasında şehir kanalizasyon sisteminin yağmur sularını tahliyede yetersiz kalması sebebiyle pis suların sigortalı daireye sirayeti nedeniyle konut genelinin hasara uğradığını, sigortalı dairede meydana gelen 5.731,71 TL miktarındaki hasarı müvekkili şirketin dava dışı sigortalıya 01/09/2014 tarihinde ödediğini, davalının zararı tazminle mükellef olduğunu belirterek 5.731,71 TL sigorta rücu tazminatının sigortalıya ödeme tarihi olan 01/09/2014 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile 5.610,00 TL'nin 01/09/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre,

davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 287,41 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1737, Karar No: 2014/7970, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1737 E.  ,  2014/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2010/370-2013/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...’ta faaliyet gösteren ... Koleji adlı İlköğretim Okulu'nun tüm servis işini, 2008-2009 yılı yaz ayı dahil olmak üzere 2009-2010 eğitim öğretim yılında kiraladığı ve kendisine ait olan 14 aracı ile taşıma yapmak üzere davalı ile anlaşma yaptığını, servis ücretleri konusunda esasen öğrenci velilerinden alınacak kısım ve okul idaresinden alınacak kısım olarak ikiye ayrıldığını, velilerin ödemeleri karşıladığını, okul idaresi tarafından eğitim-öğretim döneminde çocukların tüm şehir içi ve dışı etkinliklere 189 defa araç tahsis edildiğini, hiçbir ücretin ödenmediğini, okul idarecilerinin servisi, öğretmenlerin servisi, insan kaynaklarının servis işini ücretsiz yapmak zorunda kaldığını, okul idaresi tarafından verilecek ....400,00 TL mazot destek bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya dair her türlü hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 20.130,00 TL alacağın şimdilik ....000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın tanık ile ispat sınırlarının dışında olduğunu, taşıma sözleşmesi Özel ... ... Koleji Servis Şartnamesi'nin müvekkiline herhangi bir yükümlülük getirmediğini, taşıma işinin taşıyıcı ile veli arasında hak ve borç yüklemekte olduğunu, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme ve servis şartnamesine göre davacının davalı şirkete ait okula devam eden öğrencilerin taşıma işini üstlendiği, taşıma ücretlerinin öğrenci velilerince karşılanacağı, okul faaliyetinden dolayı yapılan taşıma işlerinden dolayı davalı şirketten herhangi bir bedel talep edilemeyeceğinin servis şartnamesinde açıkça belirtildiği, şartname dışında davacı alacağının bulunup bulunmadığı, miktarı hususunda bilirkişi incelemesine yönelik kesin süreye rağmen davacı tarafça ticari defter ve kayıtları sunulmayıp, bilirkişi ücreti de ikmal edilmediği gerekçesiyle, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7245, Karar No: 2022/10672, Tarih: 20.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/7245 E.  ,  2022/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, sanıklar ... ve ... haklarında zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre incelemenin; sanıklar ... ve ... müdafilerin müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, katılan Hazine vekilinin ise sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü ile sanıklar ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümleri açısından vekalet ücretine hasren vaki temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizin 07/03/2013 tarihli ve 2012/3903 Esas, 2013/1653 Karar sayılı bozma ilamında sanık ... yönünden sair temyiz itirazları reddedilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24/01/1983 tarihli ve 8-486/6 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, bozma ilamına konu hüküm ya da hükümlerle ilgili olarak açıkça onama kararı verilmedikçe sair temyiz itirazlarının reddedilmesinin kesin ve mutlak bir bağlayıcılığının bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan verilen düşme hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;