muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20771, Karar No: 2014/1354, Tarih: 10.02.2014

b) Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıktan yıldan başlanarak hesaplanır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden başvurunun kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/08/2013 gün ve 2013/396 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5719, Karar No: 2015/3416, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5719 E.  ,  2015/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3870, Karar No: 2018/312, Tarih: 31.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/3870 E.  ,  2018/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 07.03.2013 tarihli sözleşme ile davalıya 450 metre derinliğinde derin su kuyusu açılması ve 2200 metre isale hattı yapım işini üstlenip yaptığını, bu işten kaynaklanan 267.000,00 TL alacağının ödenmediğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı idare savunmasında mahkemenin görevli olmayıp ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, esasa ilişkin olarak ise davacıya borçlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalının göreve yönelik itirazı nedeniyle ticaret mahkemesi sıfatıyla davaya devam olunarak davacının sözleşmede belirlenen edimini yerine getirdiği, kuyunun açımı esnasında karşılaşılan formasyonların akifer olma özelliklerine göre verebileceği ortalama debinin 31.155 lt/sn değerinin üzerine çıkamayacağının bilirkişi raporuyla anlaşıldığı, ancak şartnamenin 9. madde F/a bendinde yer alan hükme göre davacının bedeli hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... Belediyesi 6360 sayılı Yasa'nın 2. maddesine göre ... merkez ilçesi olarak kurulmuş olup aynı Kanun'un 1. maddesine göre ... ili de Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürülmüştür. Davalı belediyenin su işleri ile ilgili bölümünün ... Su ve Kanalizasyon İşleri Müdürlüğü'ne (...) devredildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın ... yöneltilerek yürütülmesi ve bundan sonra davalı tarafça sözleşmenin 16. maddesine dayalı olarak bilirkişi raporuna teknik içerikli itirazda bulunduğu gözetilerek bu itirazları karşılayacak biçimde gerekçeli ve denetime açık rapor alınıp davanın sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de davalı ... tacir olmadığı için davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması da doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 31.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29767, Karar No: 2013/28348, Tarih: 06.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29767 E.  ,  2013/28348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 24.08.2006-02.10.2011 tarihleri arasında çalıştığını yapıldığını, sigortasız çalıştığı döneme ilişkin taleblerinin bulunmadığını, iki vardiya halinde günde en az 12 saat çalıştığını, ayda iki defa hafta tatili iznini kullandığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, işine haksız bir şekilde son verildiğini, iş nedeniyle sağlığını kaybettiğini, istifa dilekçesi imzalamasını istediklerini ancak imzalamadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.02.2009-17.10.2011 tarihleri arasında müvekkili işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini, davacının astım ve kemik erimesi gibi bir takım rahatsızlıkları olduğunu belirterek işyerinde çalışmayacağını beyan ettiğini, davacıya daha uygun ortamda farklı biçimde çalışabileceğinin söylendiğini, ancak davacının 03.10.2011 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını, 07.10.2011 tarihinde devamsızlığa ilişkin ihtarname gönderildiğini, bu ihtarname tebliğ edilmesine rağmen davacının işe gelmediğini ve iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının karşılığı ödenmemiş fazla çalışma, hafta tatili veya genel tatil alacağı bulunduğu, davacının anılan çalışma karşılıklarının ödenmemesi veya çalışılan işin davacının sağlığı için tehlikeli olduğu ve bu nedenle işyerini terk ederek eylemli ve haklı fesih yoluna gittiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanacağını, ancak haklı da olsa iş sözleşmesini kendisi sona erdirmekle ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshi noktasındadır.

Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshi noktasındadır.

4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde, "Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri: a) İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması. b) İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnadlarda bulunması. c) İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması. d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması veya 84 üncü maddeye aykırı hareket etmesi. e) İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması. f) İşçinin, işyerinde, yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi. g) İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi. h) İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi. ı) İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işyerinin malı olan veya malı olmayıp da ... altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması." hallerinde iş akdinin işverence haklı nedene dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının 03.10.2011 tarihinden itibaren işyerine gelmediğini, devamsızlığına ilişkin ihtarnamenin tebliğine rağmen davacının işe başlamadığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini beyan etmiştir. Dosyada davacının 03.10.2010-05.10.2010 tarihleri arasında devamsızlığına ilişkin tutanak bulunmaktadır. Davalı işyerinin davacıya devamsızlığına ilişkin 07.10.2011 tarihinde ihtarname gönderdiği ve bu ihtarnamenin davacıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları beyanlarında davacının işten çıkarıldığını duyduklarını beyan etmişlerdir. Davalı tanıkları ise davacının kemik erimesi hastalığı olduğu için artık çalışmayacağını belirterek işi kendisinin bıraktığını beyan etmişlerdir. Davacı tanık beyanları duyuma dayalı olup görgüye dayalı doğrudan bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı dikkate alındığında her ne kadar mahkemece davacının ödenmemiş fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağının bulunduğu ve çalışılan işin davacının sağlığı için tehlike oluşturduğu gerekçesiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatına hükmedilmiş ise de davacının belirtilen nedenlerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği iddiasında bulunmadığı anlaşılmakla, aksi ispatlanmayan devamsızlık tutanaklarına göre davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle işverence haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece bu gerekçe ile davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekli iken kabulüne ilişkin kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9344, Karar No: 2018/923, Tarih: 22.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9344 E.  ,  2018/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilin belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmaya başladığını davalı tarafından iş akdinin 31.03.2012 tarihi itibari ile son bulduğunun bildirilmesine kadar davalı şirkette ... Bölge Müşteri Hizmetleri Sorumlusu olarak çalıştığını, ... 3. İş Mahkemesinde 19.04.2012 tarihinde 2012/252 esas nolu işe iade davası açıldığını, davacının davasının kabul edilerek işe iade edildiğini, 4 aylık boşta geçen süre ücreti ile işe başlatılmaması halinde 4 aylık işe başlatmama tazminatına karar verildiğini, bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2013/23444-2013/19465 esas, karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğini ancak işverence işe başlatılmayarak kendisine bir miktar kıdem tazminatı, 4 aylık boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatına yönelik ödemeler yapıldığını ancak ödemelerin eksik yapıldığını, 4 aylık sürenin eklenmesi ile davacının hizmet süresinin 1 yıl 3 ay 25 gün olacağını ve yıllık izin ücretinin de ödenmesi gerektiğini iddia ederek kıdem tazminatı farkı ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı farkı, 4 aylık boşta geçen süre ücret farkı ve yıllık izin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davacının işe iade başvuruna karşı işe alınmayacağının bildirildiğini ve alacaklarının davacının hesabına yatırıldığını, davacının 06.04.2011-31.03.2012 tarihleri arası çalışmasının olduğunu bu sebeple iş akdinin feshinde davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını, davacının işe iade kararından sonra kıdem tazminatı ödendiğini, 31.03.2012 tarihli ibraname ile ihbar tazminatı ve diğer hak ve alacaklarını aldığını açıkça ifade ettiğini, bu sebeple ihbar tazminatı isteyemeyeceğini, beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davaya konu talepler bakımından, dava belirsiz alacak olarak açılmasına rağmen kısmi dava olarak görülmüş ise de, aşağıda açıklanan nedenlerle, kısmi dava olarak görülmesi yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davaya konu talepler bakımından, dava belirsiz alacak olarak açılmasına rağmen kısmi dava olarak görülmüş ise de, aşağıda açıklanan nedenlerle, kısmi dava olarak görülmesi yerinde değildir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.