muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10039, Karar No: 2021/1525, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/10039 E.  ,  2021/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/02/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi 686 ada 9 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması nedeniyle ve emsal alınan

... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

... Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akıt tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının zemin ve 1.katında doğalgaz tesisatının bulunması yapının degerini artırıcı bir unsur olduğu gözetildiğinde bu hususta bilirkişi heyetinden ek rapor alınma dan eksik inceleme ile yapıya daha az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

3)... İnsan Hakları Mahkemesinin ..../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9631, Karar No: 2023/2420, Tarih: 15.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/9631 E.  ,  2023/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/358 E., 2015/580 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye

bedelinin Hazineye irat kaydına, tasfiye edilmemiş ise müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/358 Esas, 2015/580 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, ikinci cümlesi, 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü maddesinin yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 18 ... hapis ve 200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşya

tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazineye irat kaydına, tasfiye edilmemiş ise müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın hükmü sebep göstermeden temyiz ettiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.13.01.2015 tarihinde saat 12.00 sıralarında Suriye ülkesinden, Akçakale ilçesi Buket Köyüne, sınırdan çok sayıda hayvan geçişi olduğu, sınırdan geçen hayvanların Akçakale ve Şanlıurfa istikametine transit marka açık kasa araçlar ile sevk edildiği yönündeki telefon ihbarı üzerine, kolluk görevlilerince saat 13.30 sıralarında Buket Köyü'ne intikal edildiği, köy arazisi üzerinde Türkiye-Suriye sınır tellerinin yaklaşık 500-600 metre Türkiye istikametinde çok sayıda büyükbaş hayvan ve 8-10 kişilik grubun görülerek gruba müdahale edildiği, gruptakilerin kaçmaya başladıkları, sanık ... Aslantay'ın bu esnada görevlilerden birini darp ettiği, diğer şahısların da taş ve sopalarla kolluk görevlilerine karşı direndikleri, görevlilerce havaya uyarı ateşi açılması üzerine, gruptakilerin hayvanları bırakarak kaçmaya başladıkları, bu esnada Suriye uyruklu Murhaf ...ve sanık ...'nın yakalandıkları, olay yeri çevresinde kulak küpesiz 68 adet sığır ve 3 adet deve ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Murhaf El Mitar'ın soruşturma evresindeki beyanlarında Suriye ülkesindeki iç ... nedeniyle Türkiye'ye iş bulmak amacıyla geçtiğini, sınıra yakın bir yerde durduğu sırada askerlerin kendisini yakaladığını, hayvan kaçakçılığı olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını ifade etmiş, soruşturma evresinde Suriye uyruklu Murhaf El Mitar'a ilişkin evrakın tefrik edildiği belirlenmiştir.

3.Sanığın aşamalardaki savunmasında; olay günü otlamakta olan hayvanlarının yanına gitmekte olduğu sırada Suriye ülkesinden bir grup kaçakçının yanından geçip gittiklerini, onların ardından ise askerlerin geldiğini, askerleri görünce korkup kaçtığını, hayvan kaçakçılığı olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını ifade ettiği belirlenmiştir.

4.Tutanak tanıkları olan H.T., S.S. ve H.K.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

5.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosyada bulunmaktadır.

6.Dava konusu hayvanlar hakkında Akçakale Sulh Ceza Hakimliğinin 23.02.2015 tarihli, 2015/80 Değişik İş sayılı kararı ile tasfiye kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın 8-10 kişiden oluşan bir grupla birlikte Suriye ülkesinden Türkiye'ye kaçak hayvan sokmakta olduğu sırada ihbar üzerine görevlilerce suçüstü yakalandığı, savunma içeriğinin de tutanak tanıkları tarafından doğrulanmadığı anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği belirlenmiş olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Toplu suç hükümlerinin uygulanabilmesi için kaçakçılık suçunun ''üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi'' gerektiği, sanığın, hakkındaki evrak soruşturma aşamasında tefrik edilen Murhaf ...ve dosya kapsamına göre kimliği tespit edilemeyen ve yakalanamayan diğer kişilerle birlikte fikir

ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde hareket ettiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden eylemin ferdi kaçakçılık yerine toplu kaçakçılık olarak değerlendirilmesi suretiyle sanık hakkında tayin edilen cezada 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince arttırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

3.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasına yapılan ekleme uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/358 Esas, 2015/580 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26887, Karar No: 2011/7412, Tarih: 25.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26887 E.  ,  2011/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür.  Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;  İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,  İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV’nin en geçe ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV’nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.   Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13787, Karar No: 2011/16441, Tarih: 27.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/13787 E.  ,  2011/16441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :

Gerekçeli kararda sanık hakkında TCY.nın 251.maddesinin uygulandığının belirtilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararda bu hususta karar verilmeyerek, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafii ile Üst C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21512, Karar No: 2021/20632, Tarih: 24.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/21512 E.  ,  2021/20632 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetlerine ve sanık ... hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21/06/2018 tarih ve 2016/660 esas, 2018/424 karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafisi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 24/12/2020 tarih ve 2020/19383 esas, 2020/21690 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin ve sanıklar ... ve ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 24/12/2020 tarihinde, oy birliğiyle karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2021 tarih ve KD-2021/22004 Karar Düzeltme sayılı yazısı ile;

“Sanıklar müdafisinin temyiz talebinin süresinde olduğuna ilişkindir.

Sanıklar müdafisi 04/02/2021 tarihli dilekçesi ile, gerekçeli kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterildiği ve temyiz talebinin süresinde olduğunu belirterek, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna başvurulmasını talep etmiştir.

Hüküm sanıkların yokluğunda verilmiş olmakla, gerekçeli karar sanık ...'e 11/09/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Sanıklar vekilinin dosyaya sunduğu temyiz dilekçesi ise 05/09/2018 havale tarihli olup, sanık ...'e gerekçeli kararın tebliği, temyiz dilekçesinin dosyaya sunulmasından sonra yapılmıştır. Bu çerçevede, sanıklar vekilinin temyiz talebi sanık ... yönünden süresindedir.

Söz konusu karar, sanık ...'e ise adli tatil içerisinde 27/08/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Diğer taraftan, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/06/2018 tarihli ve 2016/660 E., 2018/424 K. sayılı kararında temyiz süresi "7 gün" yerine "15 gün" olarak yanıltıcı şekilde gösterilmiştir. Bu durumun sanıklar lehine kabul edilmesi gerektiği, temyiz dilekçesinin de 05/09/2018 havale tarihli olduğu gözetildiğinde, sanık ...'in temyiz isteğinin de süresinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde; sanıkların yokluğunda verilen kararın sanık ...'e 11/09/2018 tarihinde yapıldığı, sanık ...'e ise adli tatil içerisinde 27/08/2018 tarihinde yapıldığı, kararda temyiz süresinin "15 gün" olarak yanıltıcı şekilde gösterildiği, sanıklar vekilinin 05/09/2018 tarihli temyiz talebinin her iki sanık açısından da süresinde olduğu gözetilerek, Yüksek Dairenizin 24/12/2020 tarihli ve 2020/19383 E., 2020/21690 K. sayılı temyiz isteklerinin REDDİ kararına yönelik itiraz yoluna başvurulmuştur.

SONUÇ VE İSTEM : Yüksek Dairenizin 24/12/2020 tarihli ve 2020/19383 E., 2020/21690 K. sayılı temyiz isteklerinin REDDİNE dair kararının kaldırılması ile dosyanın esastan incelenmesine,

“İtiraz yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, İtirazen arz ve talep olunur.” denilerek, itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

Sanıkların yokluğunda verilen hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak yanıltıcı şekilde belirtilmesi nedeniyle temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 24/12/2020 tarih ve 2020/19383 esas, 2020/21690 karar sayılı, sanıklar Canip As ve ... müdafisinin temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21/06/2018 tarih ve 2016/660 esas, 2018/424 karar sayılı hükümlerin yeniden incelenmesi sonucu;

1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32784, Karar No: 2015/19308, Tarih: 17.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/32784 E.  ,  2015/19308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Dairemizin süre gelen uygulamalarına göre sanığın işyerinde ele geçen sustalı bıçakların 100 ve daha az olması halinde 6136 sayılı Yasanın 15/1, 101 ve üzeri olması halinde ise 15/2. madde ve fıkrasına uyan suçun oluşacağı gözetilerek, suça konu 103 adet sustalı bıçağın sağlam ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığının saptanması gerektiği gözetilmeden, bıçaklardan sadece 9 adedinin inceletilmesi suretiyle rapor düzenletilmesi ile yetinilmesi,

2- Kabule göre de, oluşa ve dosya içeriğine göre; av bayisi olan sanığın, işyerinde ele geçen suça konu 103 adet sustalı bıçaktan 9 adedinin 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak bıçaklardan olduğunun tespit edilmesi karşısında, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, kasıt yokluğundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.