muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6592, Karar No: 2023/1272, Tarih: 02.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6592 E.  ,  2023/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/795 Esas, 2021/934 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/374 E., 2021/124 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının boşandıklarını, müvekkilinin serbest eczacı olarak çalıştığını, davalının eczacı olarak çalıştığı hastaneden istifa edip serbest çalışmaya başladığını, davacının serbest eczacı olması nedeniyle daha fazla kazandığını, açılacak yeni eczanenin açılış masraflarını karşıladığını, davalının bu destek ile istifa ettiğini, davalının eczanesinin faaliyetleri için müvekkili tarafından keşide edilen çeklerin davalıya verildiğini, davalının 140.000,00 TL'lik çekleri emanet almasına rağmen vermediğini ileri sürerek çekler ile ilgili olarak müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkilinin 31.05.2018 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, davacının ekonomik olarak zor durumda olduğunu, davalıdan borç aldığını, davacının bu çekleri borcuna istinaden verdiğini savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çeklerin bedelsiz kaldığına yönelik iddianın yazılı delil ve belgelerle ispat edilmesi gerektiği ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca boşanmış eşlerin evlilik birliğinin devam ettiği süre içerisinde yaptıkları hukuki işlemlerin her türlü delille ispat olunabileceği, tarafların bildirmiş oldukları tüm tanıkların dinlendiği, davacının ekonomik olarak zor durumda olduğu bir dönemde davalıya teminat çeki vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacı vekiline yemin deliline dayanıp dayanmayacağı hususunda 1 aylık kesin süre verildiği, süresi içerisinde de yemin deliline dayanmadığı, davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının hiçbir gelirinin olmadığını, davacının yardımı olmadan o kadar borcun altından kalkamayacağını, evlilik birliği içerisinde satılan evin kredisinin halen davacı tarafından ödendiğini, davalı tanıklarının dinlenmesine muvafakatları olmadığı halde davalı tanıklarının dinlendiğini, borçlu olmadığını iddia eden kişinin yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, senede karşı tanık dinlenemeyeceğini, davalı tanıklarının dikkate alınmaması gerektiğini, bu nedenle mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çeklerden kaynaklanan borcun bulunup bulunmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7939, Karar No: 2015/42846, Tarih: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7939 E.  ,  2015/42846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/189580

MAHKEMESİ : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2011

NUMARASI : 2007/212 (E) ve 2011/11 (K)

SUÇ : Yağma suçundan dönüşen tehdit, özel belgede sahtecilik

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar G.. D.., H.. Ç.. ve E.. Y.. hakkında TCK'nın 150/1. maddesinin yollaması ile sair tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıklar G.. D.., H.. Ç.. ve E.. Y.. hakkında TCK'nın 150/1. maddesinin yollaması ile sair tehdit suçlarından 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, temyizi olanaklı bulunmadığından sanık E.. Y.. ile sanıklar G.. D.., H.. Ç.. ve E.. Y.. savunmanının bu konudaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 231/12 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık İ.. S.. hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Kararda teşdiden uygulama yapıldığı belirtilmesine rağmen, temel ceza TCK'nın 207/1. maddesinde öngörülen asgari cezanın da altında kalacak şekilde 3 ay hapis cezası olarak belirlenerek eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık

İ.. S.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık A.. T.. hakkında TCK'nın 150/1. maddesinin yollaması ile sair tehdit suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, alacağını tahsil etmek amacıyla yakınanı birden fazla kişi ile birlikte tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 106/2-c maddesi yerine TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

b- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün son fıkrasında sanık A.. T..'dan tahsiline karar verilen yargılama giderleri arasından zorunlu savunman ücreti çıkartılarak ve hükümdeki “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümleleri yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6044, Karar No: 2011/12584, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6044 E.  ,  2011/12584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11898, Karar No: 2021/2370, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11898 E.  ,  2021/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 933 ada 15 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5 numaralı bendindeki ( kesinleşen karara göre) kelimelerinin çıkarılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5 numaralı bendinde yer alan (karar kesinleştiğinde ) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/72, Karar No: 2008/286, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/72 E.  ,  2008/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5907, Karar No: 2010/8065, Tarih: 08.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5907 E.  ,  2010/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 1807 parsel sayılı taşınmazın Tuzla Belediyesi Encümen kararı ile imar uygulamasına tabi tutulduğunu, imar uygulamasının İstanbul 5. İdare Mahkemesinin 2001/452 Esas, 2004/272 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğini ileri sürerek, taşınmazın eski hale iadesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Hazine, husumet itirazında bulunmuş, davalı belediye ise davacıların idare mahkemesinde dava açmadıklarını, davacılar yönünden imar işleminin geçerli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, imar işleminin idare mahkemesince iptal edildiği gerekçesiyle taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar Hazine ve Belediye vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilmesi nedenine dayalı eski halin iadesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 1807 parsel sayılı taşınmazın Tuzla Belediyesi Encümen kararı ile imar uygulamasına tabi tutulduğu,yapılan bu imar uygulamasının dava dışı S. Ç. tarafından İstanbul 5. idare mahkemesine açılan 2001 / 452 Esas, 2004/272 Karar sayılı ve 27.02.2004 tarihli davası ile davacı S.parseli ile sınırlı olarak iptaline karar verildiği ve iptal kararının derecattan geçerek kesinleştiği görülmektedir.

2577 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince İdari Mahkemelerinin açılacak olan davalar neticesinde genel olarak tüm parselleri kapsayacak şekilde idari karar ve işlemin iptaline karar verilebileceği gibi dava açan kişiye özgü subjektif nitelikte karar  vermesi de olanaklıdır.

Somut olayda, değinilen iptal kararı genel nitelikte bir iptal kararı olmayıp iptal davası açan davacının parseline ilişkindir. Öte yandan davacılar tarafından idare mahkemesine imar işleminin iptali için açılan dava bulunmamaktadır. Bu durumda imar işleminin davacılar yönünden ayakta olduğu ve imar parsellerinin hukuki geçerliliğini koruduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  08.7.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4337, Karar No: 2007/6350, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4337 E.  ,  2007/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ...Köyü 101 adanın tamamının Hazine tarafından Ağaçlandırma Genel Müdürlüğüne ağaçlandırma sahası olarak tahsis edilip edilmediğinin sorularak, edilmişse buna ilişkin tüm belge, yazı, karar ve varsa tahsis haritasının istenerek,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 101 ada 101 ve 79 no’lu parsellerin davalı oldukları anlaşıldığından kesinleşmiş olanların tapu kaydı örneği, kesinleşmemiş olanların dava dosyaları aslının dosya arasına konulması,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu en yakın kadastro parselleriyle irtibatlı şekilde haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak (1/5000 ve1/25000 ölçekli haritalarda ... parsellerle birlikte aplike edilerek daha geniş olarak gösterilmesinin istenmesi),

dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2358, Karar No: 2013/1890, Tarih: 30.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2358 E.  ,  2013/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı beş yıl süreyle kariyer programı adı altında desteklenen 104K069 nolu Birinci ... Atlası Projesi kapsamında, ödenmesi gereken Proje Teşvik ikramiyesinin ödenmemesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş ve ayrıca davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar kesinleştiğinde istek halinde dosyanın yetkili Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu, belirtilmiştir ki, bunlar da özel yetkiye ilişkin düzenlemelerdir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Dava konusu olayda davacı, davalı kurumun ödemesi gereken poje teşvik ikramiyesinin ödenmemesi iddiasıyla alacağının tahsili için takip başlatmış, başka bir ifade ile sözleşmeden kaynaklanan para alacağının ödetilmesini talep etmiştir. Türk

2013/2358-1890

Borçlar Kanunu'nun 89.maddesinin 1.fıkrasına göre sözleşmeden doğan para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında takip başlatıp dava açabilir. Dava konusu olayda da alacaklı davacı para alacağının ödetilmesi için ikametgahı olan Antalya İcra Dairesi'nde takip başlatmış olup, Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinde itirazın iptali davasını açmıştır, söz konusu icra dairesi ve mahkeme sözleşmeden doğan para alacağının tahsili amacıyla yapılan takip yönünden yetkili icra dairesidir. Bu nedenle mahkemece yapılan yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.