muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5320, Karar No: 2022/6129, Tarih: 17.05.2022

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasını gerektiren şartlara haiz olmadığını, zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının 16.09.2006 tarihi itibarıyla elektrik mühendisi olarak çalışmaya başladığını, 01.09.2014-01.02.2016 tarihine kadar Türkmenistan'da görev aldığını, sonrasında ... merkez ofise çekildiğini, 13.06.2016 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, davacının elektrik mühendisi olarak çalışmasına rağmen yıl içinde çok büyük yükselişle koordinatörlüğe terfi ettirildiğini, davacının ücretinde de bu aşamada çok büyük değişiklik olduğunu, işyerinde herhangi bir prim uygulamasının bulunmadığını, Şirketin Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet Çalık'ın Şirketin herhangi bir projesinde kârlılık gerçekleştiğinde projeye katkısı olduğunu düşündüğü kişilere herhangi bir oran olmadan adına fazla jest denilebilecek küçük bedeller dağıtılmasına göz yumduğunu, davacıya verilen primlerin gösterildiğini, davacıya ödenen yüksek montanlı jestlerin şirket yetkilisi ve Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet Çalık'ın onayı olmadan davacının fikir ve eylem birliği içerisinde olduğu üst yönetimce Şirketin zararına ve gerçeğe aykırı bütçeler oluşturularak ödendiğini, Mary projesinin başlangıcının 01.07.2015, bitiş tarihinin 31.12.2018 olduğunu, davacının bu projede bulunduğu sürenin sadece 7 ay olduğunu, proje bitimine göre hâlen çalışmanın devam ettiğini, fesih tarihinde projenin %8'lik kısmının bittiğini, projeden alındığı 01.02.2016 tarihinde ise %4 lük bölümünün bittiğini, Ahal 2 projesinin başlangıç tarihinin 12.07.2013, bitiş tarihinin 31.12.2014 olduğunu, ancak bu bitişin sahada bitiş olduğunu, gerçek teslim tarihinin 20.09.2016 olduğunu, davacının projeye dâhil olduğu 01.09.2014 tarihinde projenin %80'lik bölümünün bitmiş olduğunu, Şirket zararına olarak ve haksız kazanç elde edebilecek şekilde projeye atandığını, Derweze projesinin başlangıç tarihinin 12.07.2013, bitiş tarihinin 31.12.2015 olduğunu, bu bitişin saha bitişi olduğunu, işin idareye teslim edilemediğini, davacının iş sözleşmesinin sona erdiği tarihte bitmediği için bitmiş gibi talepte bulunmasını kabul etmediklerini, kaldı ki davacının 01.09.2014 tarihinde projeye dâhil olduğunu, Watan projesinin başlangıç tarihinin 22.01.2015, bitiş tarihinin 08.07.2016 olduğunu, fesih tarihi itibarıyla henüz devam eden ve kâr elde edip edilmediği belli olmayan bir projeden prim talebinin yerinde olmadığını, projelerde kârdan zarar edildiğini, iddianın yerinde olmadığını, finansal giderlerde bahsedilen bütçeler ile gerçekleşen bütçeler arasında fark olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işyerinde iş alma primi, evre primi ve iş bitirme primi adı altında üç farklı prim uygulamasının bulunduğu, dağıtılacak prim oranlarının onaylı bütçede belirlenen kâr oranı, proje büyüklüğü ve işin alım şekline bağlı olarak belirleneceğinin düzenlendiği, dağıtılacak toplam prim miktarının beklenen kârdan ve beklenen kâr üzerinde oluşan kârdan olmak üzere iki kalemden oluşacağı, beklenen kârdan oluşan prim miktarının 7 nci maddede belirtilen yüzdeler üzerinden hesaplanacağı, beklenen kâr üzerinde oluşan kârdan oluşan primin ise oluşan ek kârın büyüklüğüne bağlı olarak kademeli olarak belirleneceği, ancak ek kâr prim oranlarının proje büyüklüğü, risk ve olası kârlılık dikkate alınarak genel müdür tarafından 0-4 puan arasında düşürülebileceğinin düzenlendiği, davacının çalıştığı projelerin ayrı ayrı irdelenmek sureti ile davacıya ödenen miktarlar ve prime hak kazanma durumunun ayrı ayrı tespit edildiği, davacının kesin kabulleri ve iş bitimi yapılmayan projelerden dahi prim aldığının belirlendiği, iş yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 08.08.2018 ve 28.02.2020 tarihli mali müşavir bilirkişi raporları doğrultusunda prim alacağı olmadığının belirlendiği, işyeri e-posta yazışmalarının mali kayıtlar karşısında ispata yarar nitelikte olmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; özetle prim talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının hak kazanmasına rağmen ödenmeyen prim alacaklarının bulunduğunu, ödenen prim miktarlarının talep edilen projelere ait olmadığını, başka projeler sebebiyle anılan miktarların ödendiğini iddia etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;

"...

Davacının davalıya ait yurt içinde ve yurt dışında bulunan işyerlerinde 16.09.2006-13.06.2016 tarihleri arasında en son proje koordinatörü olarak çalıştığı, davacının ücret miktarı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı saptanmıştır.

Tarafların iddia ve savunmalarından, tanık anlatımlarından ve tüm dosya kapsamından, mahkemece iki ayrı mali müşavirden, davalının defter ve kayıtları üzerinde yaptırılan inceleme ile aldırılan kök ve ek raporlarda belirtildiği üzere, davacının talep edilen bazı primlere hak kazanmadığı, hak kazandığı primlerin ise işveren tarafından eksiksiz olarak ödendiği, bu kapsamda davacıya çalışma süresi boyunca 514.179,01 USD + 98.251,20 TL prim ödendiği, davacının prim alacağının bulunmadığı, davacının prim alacağına hak kazanmasının mümkün olmadığı açıkça anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacı vekili ödenen prim miktarlarının, talep edilen projelere ait olmadığını, başka projeler sebebiyle anılan miktarların ödendiğini iddia etmişse de, iki ayrı mali müşavir tarafından hazırlanan kök ve ek raporlarda, davacının hak kazandığı talep edilen projelere ait primlerin işveren tarafından ödendiği belirtilmiştir. Dolayısıyla, davacıya ödenen primlerin, talep edilenlerden başka projelere ait olduğuna yönelik davacı iddiasının yerinde olmadığı anlaşılmıştır." şeklindeki gerekçe ile davacı vekilinin istinaf başvusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; özetle prim talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının hak kazanmasına rağmen ödenmeyen prim alacaklarının bulunduğunu, ödenen prim miktarlarının, talep edilen projelere ait olmadığını ve başka projeler sebebiyle anılan miktarların ödendiğini iddia etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının prim alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu’nun "Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi" başlıklı 22 inci maddesi ve "Ücret ve ücretin ödenmesi" başlıklı 32 nci maddesi

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, davacının hak kazandığı primlerin ödendiği, talep edilen bazı primlere ise hak kazanmadığı anlaşılmakla; ilâmın (IV/C) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4219, Karar No: 2013/2991, Tarih: 22.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/4219 E.  ,  2013/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 06.05.1992-05.11.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4/l-b bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7. maddesi gereğince mülga 1479 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, söz konusu mevzuat hükümlerine göre yapılan inceleme sonucunda; davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 26. maddesi ile, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğu, aksi durumda, Kurumca re'sen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Buna karşın, 1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler de yer almaktadır. Bunlardan ilki, "Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler" başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış, ancak, sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.04.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK'nin Geçici ı. maddesi hükmünde ise; "Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalı1arın sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.04.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir." denilmekte olup, 04.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

Bu konuda benzer düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde; "Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişicin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir." hükmünü içermekte olup, söz konusu düzenleme Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 02.11.2010 tarihli giriş bildirgesine istinaden 01.10.2010 tarihi itibarıyla tescil edildiği, davalı Kurum'a 30.07.2003 tarihli başvurusu ile vergi kaydına istinaden tescilini talep ettiği, Kurumun ise 27.01.2005 tarihli cevabi yazısıyla talebi reddettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 4956 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanuna eklenen geçici 18. madde hükmünde belirtilen sürede müracaatının olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş olup, davacının sigortalılık tesciline ilişkin giriş bildirgesinin 30.07.2003 yılında tanzim edilerek kuruma ibraz edilmiş olması karşısında geçici 18. madde hükmünün Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmasına göre; somut olayda uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddeleri çerçevesinde ve yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacının, ihtilaf konusu dönemde zorunlu sigortalılık şartlarını taşıyıp taşımadığı irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5065, Karar No: 2024/2174, Tarih: 18.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5065 E.  ,  2024/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/193 E, 2023/242 K.

DAVALILAR : 1.Naturmed İlaç Kimya ve Kozmetik Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/16344 numaralı “BİLİMİN DOĞAYLA BULUŞTUĞU NOKTA” ibareli marka başvurusuna ''BİLİM'' ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın nihai olarak reddedildiğini, davalı tarafın slogan markasının kendi içerisinde müvekkilinin BİLİM markasını nitelediğini ve vurgunun BİLİM ibaresi üzerinde olduğunu, dava konusu markanın müvekkili şirketin bilhassa 05 ... sınıf emtialarda tanınmış markaları ile iltibas yarattığını, ilgili tüketici kitlesi bakımından markalar arasında bağlantı kurulması ihtimalini doğurduğunu belirterek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde özetle; kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde özetle; kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; markaların karıştırılmaya neden olacak derecede benzer olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu markasını oluşturan ögelerden birinin alınarak marka karşılaştırılması yapılmasının doğru olmadığını, markaların bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili şirketin markası ile davalı markasının görsel olarak da tamamen farklı olduğunu, müvekkili şirketin markasının slogan marka olup, herhangi bir şekil içermediğini, oysaki davacı markasının kelime+şekil markası olduğunu, taraf markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin benzer olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu markasının 03 üncü ve 05 ... sınıf emtiaları, davacı şirketin markasının ise sadece “tıbbi müstahzarları” içerdiğini, davacı markasının 05 ... sınıf “tıbbi müstahzarlar” emtiaları bakımından tescilli olması nedeniyle ilgili tüketici kitlesinin bilinçli tüketici kitlesi olduğunu ve bu tüketici kitlesinin markaları karıştırma ihtimalinin çok düşük olduğunu, davacı tarafın markasının tanınmış olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2019 tarih, 2018/169 E. ve 2019/256 K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.04.2021 tarih, 2019/1329 E. ve 2021/542 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.04.2021 tarih, 2019/1329 E. ve 2021/542 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.12.2022 tarih, 2021/5279 E. ve 2022/9367 K. sayılı kararıyla davacının itirazına mesnet markası “BİLİM” ibaresinden oluşturulmuş olup ve 5 ... sınıftaki emtialar için tescil edildiği, davalının başvuru markası ise “BİLİMİN DOĞAYLA BULUŞTUĞU NOKTA” ibaresinden oluşturulduğu ve 3 üncü ve 5 ... sınıftaki emtialar için tescil edildiği, taraf markalarının ayırt edici ve baskın unsurunun “BİLİM” ibaresi olduğu, tescil edildikleri sınıflardaki ilaç ve takviyelerde etken madde olmadığı, bu nedenle ... kitlenin doktor ve eczacı gibi bilinçli olduğu şeklindeki gerekçenin yerinde olmadığı, taraf markalarının ayırt edici ve baskın unsurlarının “BİLİM” ibaresi olduğundan tescilli oldukları sınıflar yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında karıştırılma ihtimali de dahil ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebep olabilecek şekilde görsel, işitsel ve sessel olarak benzer markalar olduğu, hal böyle olunca taraf markalarının iltibas oluşturabilecek şekilde benzer olduğu kabul edilerek karar verilmesi gerekirken mahkemece aksi yönde karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/16344 sayılı marka başvurusu ile itiraza mesnet gösterilen davacı markası arasında, 05 ... sınıftaki “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler.” emtiaları bakımından benzerlik bulunduğu, markaları oluşturan işaretler arasında söz konusu sınıfın ilgili tüketici kitlesi yönünden 6769 Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında iltibas ihtimalinin mevcut olduğu, taraf markaları arasında anılan maddenin beşinci fıkrası anlamında iltibas ihtimalinin oluştuğu, YİDK kararının kısmen yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının 5 ... sınıf "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda(besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler" emtiaları bakımında iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın neden tam olarak değil de kısmen kabul edildiğinin açıklanmadığını, mahkemece bozma kararına uygun şekilde aynı gerekçelerin kabul edildiğini, ancak sonuç kısmında kısmen kabule karar verildiğini belirterek mahkeme kararının hüküm kısmının davanın kabulüne şeklinde düzeltilerek onanmasına ve ''davalı kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ... 15.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine'' kısmının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece değerlendirme yapılırken bütüncül değerlendirme yapılması gerektiğini, işitsel, görsel ve kavramsal benzerliklerin ve işaretlerinin bütün olarak bıraktıkları izlenimleri de dikkate alması gerektiğini,''BİLİM'' ibaresinin 5 ... sınıf emtialar yönünden zayıf bir ibare olduğunu, ve ilgili tüketici tarafından ''tıp bilimi'', ''sağlık bilimi'' olarak anlaşılacağını ve anılan ibarenin başvuru konusu markada hiçbir şekilde ön plana çıkarılmasının da söz konusu olmadığını, zayıf ibare üzerinde kimseye tekel verilmesinin de mümkün olmadığını, markanın tescil edilmek istendiği sınıfın hitap ettiği tüketicilerin ağırlıklı olarak sağlık çalışanlarından oluştuğunu, bilinç düzeyi yüksek olarak sayılan bu kişilerin markalar arasında herhangi bir bağlantı veya ilişki kuramayacaklarının açık olduğunu, ayrıca bilinç düzeyi yüksek kişilerin dışında kalan ortalama tüketicilerin de makul seviyede bilgilenmiş, özenli ve dikkatli olduklarını, bu nedenle markalar arasında karıştırılma ve iltibas ihtimalinin mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının markasının kapsamında sadece 5 ... sınıf olmakla birlikte 5 ... sınıf mal ve hizmet listesi tıbbi müstahzarlardan ibaret olduğunu, oysa müvekkilin markasının kapsamında aynı zamanda 3 üncü sınıf mal ve hizmetlerin bulunduğunu, 5 ... sınıf mal ve hizmet listesinde ise davacıdan farklı birçok mal ve hizmet bulunduğunu, müvekkile ait marka ile davacı markasının birbirini ikame edebilecek ürünler olmadığını, tarafların çalışma alanlarının birbirinden farklı olduğunun açık olduğunu, bilirkişi raporu müvekkili lehine iken yerel mahkemece ... bir rapor tanzim edilmeden bozma kararına uyularak kısmen kabule karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının ortalama tüketiciye hitap etmediğini, doktor, eczacı gibi sağlık sektöründe çalışan ve bu alandan eğitim almış kişilere hitap ettiğini, tarafların markaları incelendiğinde görsel, fonetik ve anlamsal benzerliğin bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.6769 Kanunun 6 ncı maddesinin birinci ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.