muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/751, Karar No: 2023/3975, Tarih: 21.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ...'nın bir yakını lehine senet düzenleyerek yetkili olduğu davalı şirket aleyhine icra takibi yaptırarak şirkete ait tırları haczettirilmesinin dava açılmasına dayanak olduğunu, icra takibine konu senede ilişkin davalı şirketin ticari defterlerinde herhangi bir kayıt bulunmadığının bilirkişi raporuyla tespit edildiğini, bu şekilde şirketin zarara uğratıldığını, davalı ...'nın yönetiminde davalı şirketin borç batağına girdiğini, kendi menfaatlerine yönelik işlerini büyüttüğünü, bu hususlara ilişkin kararda herhangi bir değerlendirme yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket tarafından dava dışı ...'ya verilen 120.000,00 TL bedelli senedin davalı şirket kayıtlarında bulunmadığı, senedin tanzim tarihinden öncesinden başlayıp senedin vade tarihinden sonraki tarih esas alınmak suretiyle, 01.01.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında senedin borçlusu davalı şirket ile lehtarı ... arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığının bilirkişi raporları ile tespit edildiği, davalı şirket müdürü olan ...'nın davalı şirket ile herhangi bir ticari ilişkisi bulunduğunun defter kayıtlarıyla ispatlanamadığı ve soyadı kendi soyadıyla aynı olan dava dışı ...'ya senet vermek suretiyle davalı şirketi borçlandırdığı, bu durumun davalı müdürün şirketi kötü yönettiğinin delili olduğu gözetilerek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'un (6102 sayılı Kanun) 630 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü maddeleri gereğince davalı müdürün şirket müdürlüğünden azline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği, davacı vekili reddedilen tazminat ve defter teslimine yönelik karara ilişkin gerekçelendirilmiş bir istinaf itirazı ileri sürmediği, anılan kalemlere ilişkin talep hakkında verilen kararda kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin davanın reddi yönündeki kararında kısmen isabet görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı ...'nın davalı şirket müdürlüğünden azline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, 01.01.2011 tarihi itibarıyla şirket envanterinde 06 AS 2903 ve ... plakalı iki adet çekici ile..., ..., ... plakalı 3 adet Y.Römork ve ... plakalı Megan aracın bulunduğu, 31.12.2011 tarihi itibarı ile sadece ... plakalı Y.Römorkun 15.254,24 TL bedelle Karacadağ...Ltd.Şti'ye satıldığı, bedelinin ticari defterlere gelir olarak kaydedildiği, davalı şirketin Kurumlar Vergisi Beyannamelerine göre 2008 yılında 40.047,67 TL kâr, 2009 yılında 55.010,54 TL zarar, 2010 yılında 34.337,85 TL kâr, 2011 yılında 56.690,39 TL kâr ettiği, her iki taraf ortağın da davalı şirketten kâr payı almadığı, 2011 yılı ticari defter kayıtlarında davalı tarafından davalı şirket içerisinin boşaltıldığına dair somut bir bilgiye ulaşılamadığının açıkça tespit edildiğini, dolayısıyla yönetim hakkının ve temsil yetkisinin kaldırılmasını veya sınırlandırılmasını gerektiren haklı sebeplerin varlığının ispatlanamadığını ileri sürerek davanın kısmen kabulü kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirket müdürünün yetkisinin kaldırılması, şirkete ait defterlerin teslimi ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1596, Karar No: 2014/6273, Tarih: 13.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1596 E.  ,  2014/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18440, Karar No: 2008/2368, Tarih: 18.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18440 E.  ,  2008/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Uyuşmazlık 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Ödeme emri haciz uygulanan iş yeri adresinde tebliğ edilmiştir. Bu adreste davacının 15.07.2003 tarihinden itibaren, borçlu davalının ise 1998 yılından itibaren vergi kaydı mevcuttur. Borçlunun vergi kaydının 31.05.2005 tarihinde silindiği anlaşılmakta ise de haciz iş yerinde borçluya ait belgelerin bulunduğu, bu belgelerden birinin vergi kaydının sona erdiği tarihten sonra ve hacizden 4 gün önceki 20.08.2005 tarihini taşıyan borçluya ait sipariş fişi olduğu görülmektedir. Tanık anlatımları ve diğer belgelerden bu iş yerini davacı ile kardeşi borçlunun birlikte işlettikleri açıkça  anlaşılmaktadır. Bu nedenle İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen  yasal mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu  açıktır. Ancak bu yasal karinenin aksinin davacı tarafından kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerekir.

Davacı tarafından sunulan 16.06.2005 tarihli sevk irsaliyesi ve 18.05.2005 tarihli fatura hacizli iş yeri ile ilgisi bulunmayan Tabakhane Sk. No:24 adresine ait olduğundan delil olarak değerlendirilmesi ve kabul edilmesi mümkün değildir. Ayrıca dosyada fotokopisi bulunan 14.10.2004 tarihli fatura fotokopinde iş yeri adresi açıkça okunamamaktadır.  Bu bakımdan adı geçen faturanın aslının davacıya ibraz ettirilmesi, bu faturanın 24. Tabakhane Sk. No:11 de bulunan haciz uygulanan iş yerine ait olduğunun saptandığı takdirde, haciz tutanağında yazılı koyun derilerine ait olup olmadığını uzman bilirkişi ile birlikte keşif yapılarak saptamak, özellikle faturada sadece koyun derisi dendiği halde haciz tutanağında 2996,20 ayak işlenmiş koyun derisi denilmiş olması nedeni ile bu farklılık üzerinde durulması, ayrıca fatura tarihi ile haciz tarihi arasındaki zaman farklılığı da gözetilerek bu malların hacizli mallar olup olamayacağının değerlendirilmesi, faturaların hacizli malları uygunluğunun tespiti halinde ise fatura dip koçanlarının faturayı kesen firmadan getirtilmesi, faturayı düzenleyen şirket yetkilisinin tanık sıfatıyla dinlenmesi,  faturanın şirketin ticari defterlerinde kayıtlı olup olmadığı üzerinde  durulması ve delillerin bir bütün olarak değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklı)'ya iadesine, 18.02.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15440, Karar No: 2012/5295, Tarih: 04.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15440 E.  ,  2012/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.10.2010 tarih ve 2009/449-2010/520 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı sigortacı şirkete işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 14.07.2009 tarihinde fabrikanın bulunduğu hava sahasında 8 bofor şiddetinde meydana gelen fırtına sırasında havalandırma pencerelerinden rüzgarın sürüklediği suyun içeride bulunan palet üzerindeki 150 ton ham maddenin 50 tonluk kısmının hasar görmesine sebep olduğunu, zararın davalı tarafından ödemediğini ileri sürerek, 15.000,00 TL nin zararın meydana geldiği 14.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen zarardan müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, talepte fırtına klozunun uygulanabilmesi için belli bir şiddetin üzerinde esen rüzgarın sürüklediği veya attığı şeylerin çarpması neticesi sigortalı şeylerde doğrudan bir zararın doğması gerektirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tarafların hasarın oluşumunda %50-%50 kusurlu oldukları, hasar miktarının 15.000,00.TL olduğu, hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; 7.500,00 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 15.8.2009 tarihinden itibaren talep dikkate alınarak uygulamada mevduat faizlerinin gerek Merkez Bankasının belirlediği kısa vadeli krediler için öngörülen avans faizi, gerekse yasal faizden daha düşük olması nedeniyle kamu bankalarınca 1 yıllık vadeli mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı ... tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalanan iş yerinde meydana gelen hasar bedelinin davalı ... şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

Yangın Sigortası Genel Şartları Dahili Su Klozunun 2. maddesinde, yağmur sularının çatı ve saçaktan sızması, su olukları veya yağmur yataklarının tıkanması veya taşması sonucu binaya giren suların doğrudan doğruya verdiği zararlar teminat altına alınmıştır. Somut olayda; rüzgarlı yağmur nedeniyle açık olan yan pencerelerden gelen yağmur suyundan zarar meydana gelmiştir. Bu nedenle, hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/433, Karar No: 2025/4157, Tarih: 21.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/433 E.  ,  2025/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1694 E., 2020/4130 K.

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 250,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 24.08.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın 500,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; Davacının zabıt katibi olarak görev yaparken görevi başında haksız olarak gözaltına alındığına, atılı suçun niteliği de dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/34 Esas – 2019/211 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.08.2016-29.08.2016 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.05.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16636, Karar No: 2025/3371, Tarih: 24.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2022/16636 E.  ,  2025/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Hukuka aykırı olarak yapılan arama ve el koyma neticesinde elde edilen delilin hükme esas alınamayacağına,

3. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,

4. Yeterli delil bulunmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna,

5. Non bis in idem kuralı ve fikri içtima hükmüne aykırı olarak karar verildiğine,

6. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2880, Karar No: 2023/2407, Tarih: 04.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/2880 E.  ,  2023/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/237 E., 2016/912 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan Tübitak vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesi ile;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; Tübitak ve vekilinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan ve katılan vekili sıfatının bulunmadığı yapılan ön inceleme sonucu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ... ile ... müdafiinin ve katılanlar Gül Demirci ile ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi ile;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/07/2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/912 Karar sayılı kararı ile ;

A. Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

B.Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan,