muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26950, Karar No: 2013/5095, Tarih: 12.03.2013

Mahkemece, taraflar arasında kesin hüküm niteliğinde olan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin işe iade kararma göre dava dışı... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, bu sebeple davacının... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. işçisi olarak kabul edilemeyeceği, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti ile Nakliyat-İş Sendikası arasında yapıldığı, davalı ...Ş.'nin faaliyet alanı metal iş olup, davalı metal iş kolunda örgütlü sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalandığı, davacının işçisi olmadığı bir şirketin farklı iş koluna ait bir sendika ile imzaladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu karar süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiş ve yapılan inceleme sonucunda; Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 16.03.2012 tarih 2012/1143 esas, 2012/4495 karar sayılı ilamı ile davalı ...Ş. ile dava dışı alt işveren... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile belirlendiği, davacının üyesi olduğu Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlükte olduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununda kabul edilen temel esaslara uygun görülmekte ise de, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerektiği, öte yandan, toplu iş sözleşmesi baştan itibaren hükümsüz kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanamayacağı, bu durumda, davacının Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda 13.09.2012 tarihli ilam ile davanın kabulü yönünde hüküm oluşturulmuştur.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe iade kararı sonrasında davacının işe başlatılmadığı tarih itibari ile toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hak kazandığı ücret miktarı denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. Ayrıca bilirkişi tarafından uyuşmazlık konusu kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret fark alacaklarının hesaplanmasında izlenen yöntemde doğru değildir. Davacının işe başlatılmadığı tarihte hak kazandığı kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret alacağı, tabi oldukları hukuki düzenlemelere göre ayrı ayrı hesaplanmalı, davalı tarafından bu alacaklara ilişkin yapılan ödeme miktarları mahsup edildikten sonra bakiye alacak miktarları belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Hatalı hesap yöntemi ile denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/560, Karar No: 2022/9691, Tarih: 18.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/560 E.  ,  2022/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 5/d maddesine muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 15/03/2021 tarihli ve 2021/713 sayılı kararı ile uygulanan 7.178,00 Türk lirası idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 07/04/2021 tarihli ve 2021/1759 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2021 tarihli ve 2021/2928 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.11.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2021 tarihli ve KYB. 2021/134232 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme ile aynı maddenin 4. Fıkrasında yer alan "Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar." şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, somut olayda idari para cezası tutanağından idarî para cezasını gerektiren fiilin 06/01/2018 tarihinde işlendiği ve idari para cezası tutanağının 15/03/2021 tarihinde düzenlendiği, bu tarih itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliğinin 05.05.2021 tarih, 2021/2928 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli hakkında uygulanan idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11227, Karar No: 2021/16399, Tarih: 27.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11227 E.  ,  2021/16399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanların ikametlerinin eklentisi niteliğinde olan bahçelerinde bulunan garajdan 560 kg (On dört çuval) haşhaş tohumlarının çalınması olayında; Burdur ili Yeşilova ilçesinde ... isimli şahsın haşhaş tohumlarının benzer şekilde çalınması üzerine yakalanan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın fotoğrafları temin edilerek katılanlara gösterilmesi üzerine her iki katılanın da kolluk tarafından yaptırılan teşhis işleminde, sanıklar ..., ... ve ...'ı olaydan iki-üç gün kadar önce ikametlerine gelerek kendileriyle haşhaş pazarlığı yapan kişiler olarak teşhis ettikleri, katılan ...’in kovuşturma aşamasında görme problemi olduğundan sağlıklı teşhis yapamadığını beyan ettiği ve söz konusu sağlık probleminin Mahkeme heyetince gözlem olarak tutanağa geçilmiş olduğu, katılan ...’in ise kovuşturma aşamasında,... ve ...’ı bu kez olaydan iki-üç gün kadar önce ikametlerine gelerek kendileriyle haşhaş pazarlığı yapan kişiler olarak teşhis ederken, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’ı teşhis edemediği, haşhaş satın almak isteyen şahısları katılanların ikametine götüren tanık ...’in ise, ..., ... ve ...’nin fotoğrafları gösterilmek suretiyle Mahkemece yaptırılan teşhiste haşhaş pazarlığı yapmaya gelen şahısların..., ... ve ... olduklarını teşhis ederken, sanıkları teşhis edemediği, tanıklar ... ve ...'in olay günü katılanların ikametlerinin önünden bir aracın gittiğini gördükleri ancak bu araçta kimlerin bulunduğunu ve kim olduklarını görmediklerini beyan ettikleri, katılanların da hırsızlık amacıyla ikametlerine giren şahısları bizzat görmedikleri, sanık ...’ın suça konu haşhaşların yüklendiği aracın ... plakalı ...’ın kullandığı araç olabileceğine yönelik beyanlarından yola çıkılarak sanık ...’ın aracı kiralayan şahıs olduğu belirlenmiş ise de; 12.04.2013 tarihli ... Jandarma Genel Komutanlığı’nın uzmanlık raporuna göre; olay tarihi ve saatinde yolda seyir halinde olduğu değerlendirilen suça konu haşhaşların yüklendiği aracın kamera görüntülerinin incelenmesi sonucu kamera görüntülerinin iyi olmaması sebebiyle plakasının “??ES? 32” olduğu belirtilmekle suça konu aracın plakasının kesin olarak belirlenemediği, sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları tüm aşamalarda reddettikleri anlaşılmakla; tüm bu hususlar dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği tüm sanıkların hükümlülüklerine yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilerek, tebliğnamede sanıklar ..., ... ve ... yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 27.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/974, Karar No: 2007/1084, Tarih: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/974 E.  ,  2007/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14921, Karar No: 2016/7188, Tarih: 21.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14921 E.  ,  2016/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Ayrıca, her iki davalının vekillerinin temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harçlarını yatırarak hükmü temyiz ettiklerinin anlaşılmasına rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada nisbi temyiz harçlarının yatırıldığına dair makbuzlar dosya arasında bulunmadığı gibi temyiz eden davalıların vekillerine gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış muhtıraların olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Her ne kadar UYAP'tan yapılan araştırmada gerekçeli kararın tebliği için mahkemece kapalı tebligat zarflarının hazırlandığı anlaşılıyor ise de dosya kapsamında kararın davanın taraflarına tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları bulunmadığı anlaşılmaktadır. PTT gönderi sorgulama ekranından yapılan araştırmada da gerkçeli kararın taraflara tebliğ edilmediği görülmektedir. Bu nedenle gerekçeli kararla birlikte taraflarca sunulan temyiz dilekçelerinin taraflara karşılıklı olarak yöntemince tebliğ edilip, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmesi,

2-Mahkemece varsa temyiz eden davalıların vekillerinin temyiz taleplerine ilişkin yatırılmış nispi temyiz harçlarına dair makbuzların dosyaya eklenmesi suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9384, Karar No: 2023/3639, Tarih: 24.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9384 E.  ,  2023/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesine, aksi halde hükmolunan cezanın ertelenmesine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın 15.02.2016 günü akşam 19:00 sıralarında İstanbul ili Kadıköy ilçesinde bulunan bir sokak üzerinde kardeşinin çocuğu olan 28.08.2006 doğumlu Yağmur Kaya'ya dilencilik yaptırdığı sırada kolluk görevlilerince yakalanmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Yaşı küçük mağdur Yağmur Kaya'ya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince zorunlu vekil atanmadan yargılamaya devam edilmesi suretiyle, mağdurun kanuni haklarını kullanmasının kısıtlanması,

2. Kabule göre de;

Sanığın, kardeşinin çocuğu olan mağdur Yağmur Kaya'yı dilendirmek suretiyle yüklenen suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, taraflar arasındaki kan hısımlığını gösterir aile nüfus kayıt tablosu dosya içerisine alınmadan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1191, Karar No: 2015/7106, Tarih: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1191 E.  ,  2015/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/906, Karar No: 2024/5830, Tarih: 04.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/906 E.  ,  2024/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayet eden/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun, haline münasip evi olduğunu belirterek taşınmazı üzerine konulan haczin kaldırılması istemiyle İcra Mahkemesine başvurduğu, mahkemece, verilen kesin sürede delil avansı yatırılmadığından dava kanıtlanamamış olduğu gerekçesiyle haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

"Delil ikamesi için avans" başlıklı HMK'nın 324. maddesinin birinci fıkrasında; "Taraflardan herbiri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin sürede yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler" hükmü düzenlendikten sonra, ikinci fıkrasında; tarafların bu yükümlülüğü yerine getirmemesinin hukuki sonucu olarak anılan delil ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağı belirtilmiştir.

Yasal düzenleme ile her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın, avans olarak davacı tarafından dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiştir. Bu avansın yetmemesi durumunda ise tamamlanması için davacıya kesin süre verileceği öngörülmüştür.

6100 Sayılı HMK'nın 94. maddesi uyarınca, kesin süre verilmesi halinde, kesin süreye ilişkin ara kararının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması, taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması ve nereye yatırılacağının belirtilmesi gerekir. Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı meskeniyet nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde, ispat külfeti borçluya ait olup, ispat ise mahallinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile mümkündür.