muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5154, Karar No: 2022/14620, Tarih: 25.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5154 E.  ,  2022/14620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kocaeli İli, Gebze İlçesi, Tavşanlı Köyü 204 sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucu oluşan yeni kadastro krokisi ilgili Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilip, yeni duruma göre kamulaştırma konusu daimi irtifak alanının ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi için fen bilirkişisinden, kamulaştırma bedelinin yenileme sonrası oluşan yüzölçümüne göre yeniden tespiti için ise bilirkişi kurulundan ek rapor alınması sağlanmadan, eksik incelemeyle karar verilmesi,

2- 4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kanunu'nun 5784 sayılı Kanun'la değişik 15. maddesi uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan irtifak hakkının davacı idare adına tapuya tescili gerekirken, hazine adına tesciline karar verilmesi,

3- Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, mahkemece gerekçesi açıklanmadan tespit edilen bedelin bedelin üçer aylık vadeli hesaba dönüştürülerek ileride hak sahipliğini belgeyelenlere ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19367, Karar No: 2014/14811, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19367 E.  ,  2014/14811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7720, Karar No: 2023/7255, Tarih: 07.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7720 E.  ,  2023/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 06.07.2023 tarih ve 2023/1261 E. - 2023/1537 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 06.07.2023 tarih ve 2023/1261 E. - 2023/1537 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 14.02.2023 tarih ve 2022/103 E. - 2023/89 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5'i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/7851, Karar No: 2016/4580, Tarih: 24.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7851 E.  ,  2016/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.03.2016 gün ve 2014-KYB sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/04/2016 gün ve KYB.2016/135788 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/03/2012 tarihli ve 2011/74404 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii... Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 29/08/2012 tarihli ve 2012/402 değişik iş sayılı kararı üzerine, yeni delillerin ortaya çıkması sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/6. maddesi gereğince yeniden soruşturma yapılması talebinin reddine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli ve 2014/1132 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28/05/2013 tarihli ve 2013/3603 numaralı uzmanlık raporunda; 4 adet kredi sözleşmesi aslının 1, 24 ve 26. sayfalarında halen mevcut yazıların, evvelce aynı yerlerdeki kurşun kalemle yazılmış ibarelerin fiziksel yolla silinmelerinden sonra yazılmış olduğunun, 4 adet kredi sözleşmesi aslında tespit edilen bir kısım yazı dışında kalan el yazılarının, -sözleşme fotokopilerine atfen- sözleşmelerin ilk tanziminde yazılmayıp mevcut yerlerine sonradan yazılmış bulunduğunun, sözleşme asıllarındaki el yazılarıyla 1 adet senet aslındaki "..." ibareleri haricinde kalan el yazıları arasında uygunluk bulunduğunun ve yazıların aynı elden çıktığının, 04/12/2008 düzenleme 25/12/2008 ödeme tarihli 3.700.000,00 Türk lirası bedelli senetteki düzenleme ve ödeme tarihi, meblağ ve adres bilgilerine ilişkin el yazılarının aynı mürekkep özelliğine sahip kalemle yazıldığının belirtilmiş olması, söz konusu senedin aradaki hukuki ilişki ve anlaşmaya aykırı surette ve alacak miktarından fazla olarak doldurulmuş bulunması ve ...Şirketi Merkez Şube Müdürü...’nın 04/02/2013 tarihli yazılı ifade tutanağı karşısında, şüphelilerin resmi belgede sahtecilik ve açığa imzanın kötüye kullanılması eylemleri ile ilgili ve... Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2011 tarihli ve 2010/48802 soruşturma, 2011/11829 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda, şüpheliler hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan da kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olmasına, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2012 tarihli ve 2011/74404 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/11829 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararından bahsedilerek, şikayetçinin aynı konulardaki iddiaları ile ilgili olarak kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olmasına ve mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli ve 2014/1132 değişik iş sayılı, yeni delillerin ortaya çıkması nedeniyle kamu davası açılması talebinin reddine ilişkin kararının "nitelikli dolandırıcılık" suçunu da kapsamasına göre, şüpheliler hakkında resmi belgede sahtecilik ve açığa imzanın kötüye kullanılması eylemleri yanında, "nitelikli dolandırıcılık" suçu yönünden de delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, kanun yararına bozma istemine konu olan "nitelikli dolandırıcılık" suçu için kanunda öngörülen cezanın, diğer suçlara nazaran daha ağır bir müeyyide içermesine, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11837, Karar No: 2014/3779, Tarih: 26.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11837 E.  ,  2014/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2009/168-2012/443

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava kiraya veren tarafından açılan kiralanan taşınmaza verilen zarar ve eski hale getirme bedelinin tazmini, tamir süresince kira kaybı nedeniyle tazminat, ödenmeyen kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davacı alacağından sözleşme gereğince alınan depozitoyu mahsup ettikten sonra kalan alacağının tahsilini istemiştir. Karşılık dava ise ödenmeyen kira bedelinin mahsubundan sonra kalan depozito bedelinin iadesi istemine ilişkidir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşılık davanın ise reddine karar verilmiş hüküm davalı karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı dava dilekçesinde, davalının 15.11.2006 tarihli kira sözleşmesi ile kiracısı iken kira sözleşmesini tek taraflı feshederek 07.04.2009 tarihinde kiralananı tahliye ettiğini, Kiralanana zarar verilmesi nedeniyle Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/38 D.İş dosyasında delil tespit talebinde bulunduğunu, İnşaat Bilirkişisi tarafından 13.280,00 TL, elektrik işlerine yönelik olarak da Elektrik Bilirkişisi tarafından 1.347,75 TL zarar tespit ediliğini ve hasarın 30 gün içerisinde giderilebileceğini tespit ettiklerini ve delil tespiti içinde 350,00 TL masraf yaptığını, ayrıca davalının 2009 Mart ayı kirasını da ödemediğini belirterek, bilirkişiler tarafından tespit edilen hasar kalemleri toplamı (14.627,75 TL), mart ayı kirası (1900,00 TL), 30 günlük tamirat süresi (1900,00 TL) ve delil tespiti masrafı (350,00 TL) olmak üzere toplam 18.777,75 TL den davalı tarafından verilen depozito bedeli olan 5000,00 TL nin mahsubundan sonra bakiye 13.777,75 TL nin tahslini istemiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 15.11.2006 tarihli kira sözleşmesinde kiralananın eski haline getirilmesi yükümlülüğüne ilişkin hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı ancak kiralananın hor kullanılması nedeniyle verilen zararları talep edebilir. Kaldı ki davalı karşı davacı tarafından delil tespiti sırasında eski haline getirilmesi gerektiği belirtilen hususların bir kısmının da davacı tarafından benimsenerek, teslim edildiği haliyle kiraya verildiği iddia edilmiştir. Her ne kadar mahkemece yargılama sırasında mahallinde yeniden keşif yapılmışsa da, kira sözleşmesinde kiralananın eski hale getirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması ve davalının kiralananda yapılan bir kısım değişikliklerin benimsenerek bu haliyle kiraya verildiğine ilişkin itirazları değerlendirilmeyerek, delil tespiti doğrultusunda davacının talep ettiği hor kullanma ve eski hale getirme maliyetlerinin hesaplanması ile yetinilmiştir. Bu nedenle mahkemece alınan bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece mahallinde yeniden uzman bilirkişi veya heyeti ile keşif yapılarak davacı tarafından talep edilen zararların hangilerinin olağan kullanım, hangilerinin hor kullanmadan kaynaklandığı ve hangilerinin eski haline getirilmesine ilişkin olduğu, davacının hangi hasarların tazminini sözleşme çerçevesinde talep edebileceği ve kira kaybına neden olacak tamirat süresine ilişkin Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacı yukarıda belirtilen beş kalem halinde belirttiği ( Tespit masraflarının yargılama giderlerine dahil edilmesi gerekirken alacağa dahil edilmesi doğru değil ise de) taleplerine ilişkin 13.777,75 TL talep etmesine rağmen mahkemece gerekçesinde söz konusu beş kalem yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapmaksızın sadece kira alacağı ile hor kullanma ve eski hale getirme bedelleri toplamından 5000,00 TL düşülmesi halinde davacının 13.730,00 TL alacaklı olduğuna karar verilmiş olması, talep edilen alacak kalemi içinde talep edilen delil tespitinin yargılama gideri olması nedeniyle dava konusuna dahil edilmeyeceğinden, toplam alacaktan düşülmesi ve davacının talepleri arasında 30 günlük kira kaybının da bulunduğu gözden kaçırılarak bu konuda değerlendirme yapılmadan karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3634, Karar No: 2021/521, Tarih: 08.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3634 E.  ,  2021/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Kendi adlarına asaleten ... adına velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (Mülga Erzurum İl Özel İdaresi) ve ... aleyhine 20/07/2019 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/07/2020 günlü kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı ... ve ... (Mülga Erzurum İl Özel İdaresi) vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davalılardan ...’ın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ...’nın (Mülga Erzurum İl Özel İdaresi) temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılardan ...’ın temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/95 esasına kayden dava açtıklarını, bu dosyada alınan 22.04.2009 tarihli bilirkişi raporuyla bakıcı giderinin 207.625,00 TL olarak belirlendiğini, taleplerinin ise 114.500,00 TL olduğunu, eksik bakiye bakıcı giderinin tahsili için ek dava açtıklarını belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.