muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35813, Karar No: 2024/1440, Tarih: 12.02.2024

.788.899,78 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 31.437.882,6 TL borcu bulunduğundan hazine zararına sebebiyet vermemek adına teyit alınmadan herhangi bir teminat çözüm işleminin yapılmaması hususunun bildirildiği, bunun üzerine yapılan araştırmada...Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünce yazılmadığı belirtilen suça konu yazı ve eklerinin asılları temin edilip ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 01.12.2014 tarihli uzmanlık raporunda, belgelerde yer alan mühür izlerinin İstanbul...Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğüne ait mühür ile oluşturulmadığı, mühür üzerindeki şikâyetçi adına atılı bulunan imzaların da şikâyetçinin elinden çıkmayıp şahsın hakiki imzası model alınmak suretiyle adına takliden sahte olarak atıldığının belirlendiği, her ne kadar adli tıp ve grafoloji uzmanı bilirkişiden alınan raporda, şikâyetçinin imzaları model alınmak suretiyle atılan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği yönünde görüş bildirilmiş ise de, yapılan işlemde sanığın yönetim kurulu başkanı ve en büyük hissedarı olduğu şirketin menfaatinin bulunduğu, sanığın söz konusu belgeleri bizzat imzalamasının gerekmediği, suça konu belgeler nedeniyle teminat çözüm işlemi yapılacak olduğundan bu işlemden menfaati olan kişinin sanık olması nedeniyle sanığın suç ve cezadan kurtulmayı amaçlayan savunmasına itibar edilmediği, suça konu sahte belgelerin aldatma kabiliyetini haiz olduğu, böylece atılı suçu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu belgelerin asılları, kurumların cevabi yazıları, ... Kriminal Polis Laboratuvarının uzmanlık raporu, bilirkişi raporu, şikâyetçinin ve tanıklar E.T., M.T., A.E.nin beyanları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden; Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; lehe olan hükümlerin uygulanmamasına ilişkin temyiz isteği yönünden; Mahkemece sanık lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, bu cihetten olmak üzere, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına ilişkin "Sanığın getirtilen adli sicil kaydından anlaşılan sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde sanığın cezasının yasadaki özel indirim nedenleri dışında daha da indirilmesi bir neden bulunmadığı mahkememizce kabul edildiğinden..." şeklindeki, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ilişkin "Dosya kapsamı ve yargılama safahatından elde edilen kanaat, mahkumiyetine karar verilen sanığın kişilik özellikleri ile hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmış olmasına rağmen denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği hususu ve 6545 sayılı yasa ile değişik CMK 231. maddesi nazara alındığında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce olumlu kanaat edinilmediğinden..." şeklindeki ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin "Dosya kapsamı ve yargılama safahatından elde edilen kanaat, mahkumiyetine karar verilen sanığın kişilik özellikleri ile suç sonrası davranışları birlikte nazara alındığında sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesi halinde pişmanlık duyarak yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce olumlu kanaat edinilmediğinden..." şeklindeki yerinde, yeterli ve yasal gerekçelerle lehe olan hükümlerin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Suça konu belge sayısı, belgelere konu parasal miktar ile sanığın kastının yoğunluğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Suça konu belge sayısı, belgelere konu parasal miktar ile sanığın kastının yoğunluğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, eleştirilen husus dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/580 Esas, 2016/168 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen husus dışında, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2904, Karar No: 2017/4801, Tarih: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2904 E.  ,  2017/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, "eşit olarak" alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm ile "yargılama giderlerine" ilişkin bölümden "eşit olarak alınmasına" ibaresinin çıkartılması ve yargılama giderlerine ilişkin bölüme "sorumlu oldukları oranda ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2119, Karar No: 2025/7008, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2119 E.  ,  2025/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1304 E., 2024/3469 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/304 E., 2023/44 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin sut kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu ağır büyüme geriliği (Akondroplazi) hastalığına yönelik SUT kapsamında karşılanan ilaç/ilaçların olup olmadığının sorularak, Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı çocuk hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19370, Karar No: 2014/10813, Tarih: 02.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19370 E.  ,  2014/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesine aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasannı 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükümden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 53.maddesine ilişkin bendin çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1771, Karar No: 2025/146, Tarih: 15.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1771 E.  ,  2025/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 18.01.2024

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/99 E., 2021/185 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “sinupret” markalarını çok uzun süredir kullanmakta olduğunu, yine ürün içeriğinin geliştirilerek “sinupret forte” şeklinde de piyasaya sürüldüğünü, müvekkilinin 95/003862 ve 2019/100569 sayılı markalarının mevcut olduğunu, davalı yanın kötü niyetli olarak müvekkili markalarını tescil ettirmeye çalıştığını, 2019/13652 sayılı “as sinopret” ve 2019/10482 sayılı “sinopret forte” markalarının açıkça müvekkili markaları ile benzer olduğunu ve aynı malları kapsadığını, Kurum nezdindeki itirazlarının kısmen kabul edildiğini, markalardaki diğer unsurların markaları farklılaştırmadığını, reddedilmeyen malların da müvekkilinin markaları kapsamındaki mallar ile benzer olduğunu, müvekkili markaları herhangi bir etken maddeyi çağrıştırmadığı gibi dünya genelinde de tanınmış olduğunu, davalının kötü niyetli olarak müvekkili markalarının birebir aynısını dahi başvuru konusu ettiğini, ayrıca müvekkilinin kullanım biçimini taklit ederek müvekkilinin tanıtım görsellerini dahi kullandığını ileri sürerek 2020-M-3256 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline, 2019/10482 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işbu davanın YİDK kararının iptali istemi açısından Mahkemenin 2020/254 E. sayılı davasından tefrik edildiği, yargılama konusu YİDK kararının 04.05.2021 tarihinde tesis edildiği, kararın itiraz sahibi vekiline 07.05.2020 tarihinde tebliğ edildiği, yasal iki aylık dava açma süresinin 07.07.2020 tarihinde son bulduğu, oysa 31.08.2020 tarihinde işbu davanın açıldığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu uyuşmazlığa uygulanması gereken 5000 sayılı Patent ve Marka Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un 15/C maddesinde, TÜRKPATENT'in nihai kararının YİDK tarafından tesis edilen karar olduğu, bu kararlara karşı, kararın bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde dava açılabileceğinin düzenlendiği, burada öngörülen süre hak düşürücü nitelikte olduğu gibi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 10.03.2014 gün ve 2014/3072 E.-4547 K. sayılı, 01.06.2015 gün ve 2015/2531 E.-7355 K. sayılı emsal kararlarından anlaşılacağı üzere bu hususun dava şartı olduğu, buna göre, iptali istenen YİDK kararının davacıya 07.05.2020 tarihinde tebliğ edildiği, 25.03.2020 tarihli 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile dava açma sürelerinin 13.03.2020 tarihinden 30.04.2020 tarihine kadar durdurulduğu, daha sonra 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren "Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair" 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi birinci fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01.05.2020 tarihinden 15.06.2020 tarihine kadar uzatıldığı, 7226 sayılı Kanun ile pandemi dolayısıyla uzayan süreler dikkate alındığında dava açmak için hak düşürücü sürenin 15.06.2020 tarihinde başlayıp 17.08.2020 tarihinde dolduğu, eldeki davanın ise iki aylık hak düşürücü süre ile pandemi nedeniyle uzayan süreler dolduktan sonra 31.08.2020 tarihinde açıldığı, öte yandan iki aylık hak düşürücü dava açma süresinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun tayin ettiği bir süre olmadığı, bu nedenle adli tatil de dahil olmak üzere sürenin işleyeceği ve uzamayacağı gözetildiğinde, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6448, Karar No: 2023/1736, Tarih: 21.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6448 E.  ,  2023/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/772 Esas, 2021/853 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/817 E., 2018/1269 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 21.03.2023 günü hazır bulunan davacılar vekili Av...... ile davalı vekili Av......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ...'ın eş oldukları ve davacı şirketin yetkilisi bulunduklarını, 11.05.2009 tarihinde işyerine hacze gelindiğini, müvekkillerinin araç muhafazasını önlemek için borcu ödemek istediğinde davalı bankada bulunan tüm hesaplarının sıfırlandığını öğrendiklerini, davacıların muhasebecisi ...'in sorgulanması üzerine, ...isimli kişi ile birlikte şirketin ve müvekkillerinin hesaplarını boşalttıklarını itiraf ettiğini, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/26250 soruşturma dosyasında düzenlenen iddianame ile Kadıköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/185 E. sayılı dosyasında dava açıldığını, adı geçenlerin sahte talimatlar yazdırıp şirket çalışanlarına para tahsilatı yaptırdıklarını, davalı bankanın bu işlemleri yaparken müvekkillerini aramadığını, ödemeler yapılırken imza karşılaştırması dahi yapılmadığını, ayrıca sahte çekler düzenlendiğini, bu çeklerin karşılığının olmaması üzerine muhtelif icra takipleri yapıldığını, müvekkillerinin icra tehdidi altında kaldıklarını belirterek davalı bankanın ağır kusuru nedeni ile çekilen 5.591.928 TL den şimdilik 20.000,00TL ile ... için 15.000,00 TL ... için 15.000,00 TL toplam 50.000,00 TL maddi tazminat ve usulsüz olarak verilen çek karneleri nedeni ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 700.000,00 TL'den şimdilik 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte tahsili ile davacı ... ve Çamoğlu Mimarlık'a verilmesini, davacıların uğradığı manevi zararlar için Çamoğlu Mimarlık için 100.000,00 TL ... için 100.000,00 TL ve ... için 50.000,00 TL toplam 250.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP