muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10148, Karar No: 2022/4912, Tarih: 21.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10148 E.  ,  2022/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili ve davalılardan ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Sakarya İli, Adapazarı İlçesi, Mithatpaşa Mahallesi, 376 ada, 21 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili ve davalılardan ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6228, Karar No: 2016/12023, Tarih: 01.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6228 E.  ,  2016/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; Davalı ... şirketinin ...Müdürlüğü Tesis Servisi emrinde 2009 yılı başından beri ve halen ... uzman teknisyeni olarak çalıştığını, iş yerinde geçerli toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, ancak aylık ücret bordrolarında fiili ünvanının "proje etüt teknisyeni" olarak gösterildiğinden ...'in 98. maddesinde verilmesi öngörülen % 20 oranındaki "işgüçlüğü tazminatının" eksik verildiğini, 99. maddesinde verilmesi gereken % 14 oranındaki "bakım tazminatının" hiç verilmediğini iddia ederek bakım tazminatı ve işgüçlüğü tazminatı alacağını talep etmiştir.

Davalı; davacının, ... Kanunu kapsamında ... uzman kadrosunda bulunduğunu, fiilen proje etüt başteknisyeni, mesul teknisyeni, ... uzman teknisyeni, ve ... teknisyeninin yapması gereken görevler olan enerji talepleri proje, etüt ve planlama işlerinde çalıştığını davacının fiili görevine göre....nin 98 maddesinde öngörülen % 15 oranında işgüçlüğü tazminatı verildiğini, diğer taraftan davacı, alçak ve ana gerilim altında, yani iş riskinin yüksek olduğu ortamda yapılan arıza-bakım ve onarım çalışması yapmadığından, sürekli olarak aslen ve fiilen saha işi yapmadığından....'nin 99. maddesi kapsamına girmediğini, bakım tazminatından yararlanmayacağını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında... gereği işçiye ödenen bakım tazminatı ve iş güçlüğü tazminatı miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında... gereği işçiye ödenen bakım tazminatı ve iş güçlüğü tazminatı miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı taraf davalı işyerinde.... uzman teknisyeni olarak çalıştığını, iş yerinde geçerli toplu iş sözleşmesinin 98. maddesinde verilmesi öngörülen % 20 oranındaki "işgüçlüğü tazminatının" %15 olarak verilmesi suretiyle eksik ödendiğini, 99. maddesinde verilmesi gereken % 14 oranındaki "bakım tazminatının" hiç verilmediğini iddia etmiş, davalı taraf ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmayıp hüküm kurmaya yeterli değildir. Örneğin bilirkişice “dosya içerisinde bulunan görev emirleri gözönüne alındığında” denildiği halde dosya içerisinde herhangi bir görev emri bulunmamaktadır. Tanık beyanlarına itibarla da davacının görev tanımı hususunda hüküm kurulamaz. Davalıdan davacıya ait iş emirleri de getirtilerek davacının ne iş yaptığı tam olarak belirlenmeli, buna bağlı olarak ta ...nin 98. maddesindeki hangi grubun hangi bendine girdiği tesbit edilmeli ve bu tespitten sonra iş güçlüğü tazminatı zammına hak kazanıp kazanmayacağı belirlenmeli, ayrıca 99. maddedeki bakım tazminatına da hak kazanıp kazanmayacağı da belirlenmelidir. Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/903, Karar No: 2019/4247, Tarih: 06.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/903 E.  ,  2019/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Müştekinin okul kantinini cuma günü 15:30 sıralarında kapattığını ve pazartesi günü sabah 7:30 sıralarında okula geldiğinde kantinden hırsızlık olduğunu anladığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğun olayın oluş saatine ilişkin bir beyanının olmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143, 31/2 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 20 gün hapis cezası yerine 11 ay 10 gün hapis cezasına, 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20 TL den paraya çevrilirken 7000 TL yerine 6800 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12173, Karar No: 2017/12363, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12173 E.  ,  2017/12363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 1014 ada 179 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2979, Karar No: 2024/5133, Tarih: 24.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2979 E.  ,  2024/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/862 Esas, 2023/423 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/355 E., 2020/293 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde 06, 07, 19 ve 37. sınıflarda ilki 2006/58182 tescil no.lu muhtelif "YAPEKSAN" asıl unsurlu markalarının bulunduğunu, davalının müvekkili şirkete ait YAPEKSAN hakim unsurlu markalar ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde "YAPELSAN" ibaresi ile kullanımlarının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının müvekkili markalarına vaki tecavüzünün tespitine, men'ine ve önlenmesine, davalının haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespitine, men'ine ve önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin YAPELSAN ibaresini içeren ticaret unvanını 07.08.1989 tarihinde tescil ettirdiğini, ticaret unvanının çekirdek kısmını oluşturan YAPELSAN unvanını markasal etki oluşturacak şekilde 1995 yılından beri kesintisiz şekilde aralıksız olarak kullandığını, bu kullanımın davacının unvanının, markalarının tescil tarihinden önce olduğunu, davacının, müvekkilinin 1995 yılından beri ticaret sicilinde tescilli, tüketiciler nezdinde maruf meşhur olan YAPELSAN ticaret unvanı ve bu ticari unvanın markasal etkisinden haberdar olmasına rağmen bu davayı açmasının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davalının "Yapelsan Yapı Elemanları İnşaat Endüstri Profilleri San. ve Tic. A.Ş." ticaret unvanı ile 14.09.1995 tarihinde ana sözleşme tescili yolu ile kurulduğu, davacının ise 24.04.2009 tarihindeki şirket nev'i değişikliğinden itibaren "YAPEKSAN" ibaresini ticaret unvanında kullanmaya başladığı, ancak davacının bu tarih öncesinde "YAPEKSAN” ibaresini markasal yolla kullandığını gösteren bir belgeyi dosyaya sunamadığı, davalının "YAPELSAN" asli unsurunu ticaret unvanında davacıya kıyasen daha önceden kullanmaya başladığı, davalının "YAPELSAN" ibaresine ilişkin davacıdan önceki kullanımlarının "unvansal" niteliğinin yanında pek çok evrakta ve ticari belgede "markasal" vasıfta olduğu, bu markasal kullanımların davacının "YAPEKSAN" ibaresinin tescili için TÜRKPATENT'e ilk başvuru tarihi olan 2006'dan önce olduğu, davalının "YAPELSAN" ibaresi üzerinde davacıya kıyasen mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları gereği öncelik hakkına sahip olduğu, bu ibareyi içeren ticaret unvanını 14.09.1995 tarihinde tescil ettirdiği, davalının delil olarak sunduğu19.09.1995, 11.09.1995, 09.08.1996, 11.01.1999, 26.07.1999, 03.05.2002 (3 adet), 18.10.2003, 30.10.2003, 30.04.2004 (2 adet), 29.04.2004 ve 26.03.2004 tarihli faturalarda, davalının imzaladığı 30.03.2004, 21.01.2004, 12.07.2005 ve 26.09.2005 tarihli kira sözleşmelerinde, davalının 12.12.2005 ve 01.03.2006 tarihli iş başvurusu formlarında, 30.09.2003 tarihli Türk Telekom faturasında, 06.09.2003 tarihli Telsim telefon faturasında, 20.09.2003 tarihli Turkcell telefon faturasında, 09.10.2003 tarihli Anadolu Sigorta poliçesinde, 15.12.1998 ve 02.02.1999 tarihli işe giriş bildirgelerinde, Ege Bölgesi Sanayi Odası tarafından 26.09.1996 ve 01.02.2001 tarihlerinde davalıya verilen kapasite raporlarında, 12.02.1999 tarihli Türk Standartlarına uygunluk belgesinde, davalı şirket tarafından Emek İnşaat ve İşletme A.ş, Narlı Dere Dinlenme ve Bakım Evi İnşaat Şantiye Şefliğine ithafen yazılan 23.10.1998 tarihli iş programı ve 04.12.1998 tarihli revize iş programı bilgilendirme yazılarında davalının YAPELSAN ibaresini büyük harflerde koyu puntolu olarak antet biçiminde ve markasal olarak kullandığı ayrıca CNR 2009, CNR 2010, CNR 2011, CNR 2012 ve CNR 2013 tarihli fuarlarda davalının aynı ibareyi markasal biçimde kullandığı ve alan adı olarak tanıtım tabelalarında yer verdiği, 28 Kasım 2002 tarihinde "yapelsan.com" internet alan adını aldığı 18.07.2004 tarihinde yapelsan.com ibaresinin yani alan adının DNS adı olarak davalı tarafından alındığı ve yapelsan.com alan adının oluşturma tarihinin 28.11.2002 tarihi olduğu, tüm bu deliller birlikte değerlendirildiğinde davalının davacının tescil tarihinden çok önceye dayalı markasal kullanımının bulunduğu ve üstün hakka sahip olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin marka başvurularından evvel markasal kullanımları yönünden herhangi bir inceleme yapılmadığını, bilirkişi raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ve seri markalar olduğunu, YAPEKSAN ibaresi bakımından markasal kullanımların gerçek ve tek hak sahibi olduğunu, davalıya ihtarname tebliğ edilmesine rağmen ihtarnamenin kabul edilmediğini, kullanımın sürdürüldüğünü, nihai tüketici nezdinde markalar arasında iltibas oluştuğunu, davalının marka korumasına haiz olmaksızın hak sahibi olduğu ticaret unvanı dışında müvekkiline ait seri markaların yazım şekli kullanılan font, renkler vb tüm karşılaştırma unsurları bakımından tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verdiğini, müvekkilinin markalarının kullanımı bakımından bir inceleme yapılmadığını, davalının kötüniyetli olduğunu, markanın asli fonksiyonu köken gösterme olsa da günümüzde artık markanın iletişim ve reklam fonksiyonunun köken gösterme fonksiyonunun önüne geçtiğini, müvekkilinin maddi, manevi emek ve sermaye sarfı ile söz konusu ibareyi sıradan bir ibare iken bilinir hale getirdiğini, davalı söz konusu markayı sadece ticaret ünvanında daha önce kullanmasıyla ve ticaret ünvanı ile fatura kesmesiyle markasal olarak kullandığı iddiasında bulunmasının kötü niyetli olduğunu, YAPELSAN ibaresinin tescilli marka olmadığını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi kapsamında kullanım olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dava tarihi itibarı ile 556 sayılı KHK hükümlerinin somut olaya uygulanması gerektiği, davalının 19.09.1995, 11.09.1195, 09.08.1999, 26.07.1999, 03.05.2002, (3 adet), 29.04.2004, 26.03.2004 tarihli faturalarda YAPELSAN ibaresini markasal olarak kullandığı, faturaların muhtelif inşaat malzemelerine ilişkin olduğu, davalının www.yapelsan.com.tr şeklindeki alan adının davacının marka başvuru tarihinden ve davacının alan adından önce 28.11.2002'de oluşturulduğu, rapordaki görsellere göre davalının web sitesinin 02.02.2006 tarihli arşiv kaydında davacının marka başvuru tarihinden önce YAPELSAN ibaresinin markasal kullanımının bulunduğu, davacı şirket 15.12.2000'de ticaret sicile tescil edilmiş ise de ilk ticaret unvanının Yılmazlar İnşaat Nakliyat Turizm ve Makine Sanayi Tic. Ltd. Şti. olup 24.04.2009 tarihinde ticaret unvanının Yapeksan Yapı Ekipmanları San. Tic. A.Ş. olarak değiştiği; davalı şirketin ise Yapelsan Yapı Elemanları İnşaat Endüstri Profilleri San ve Tic. A.Ş. olarak 14.09.1995'te tescil edildiği, davalı şirketin iştigal alanının "her türlü yapı elemanları imalatı, montajı, alım satım, her türlü inşaat komple sanayi tesisi kurmak.." olduğu, davacı vekili istinafında davacı şirketin öncelik hakkına ilişkin iddia ve delillerinin incelenmediğini ileri sürmüş ise de davacının, önceye dayalı tescilsiz kullanım iddiasını ispatla yükümlü olduğu, dosyada mevcut delil durumuna göre; davacının en eskisi 29.11.2006 başvuru tarihli olan 2006/58182 numaralı YAPEKSAN + şekil markasının tescil başvuru tarihinden önce YAPEKSAN ibaresinin markasal kullanımına ilişkin delil ibraz edilmediği, davacı iddiasında 2000 yılından beri ticari faaliyetin sürdürüldüğü belirtilmiş ise de davalı tarafça 2000 yılından öncesine ait inşaat malzemeleri satışına ilişkin YAPELSAN marka kullanımını içeren birçok faturanın ibraz edildiği, davacının diğer istinaf itirazının, davalının ticaret unvanı dışında müvekkilinin seri markalarının yazım şekli, kullanılan font, renkler vb unsurlar yönünden iltibas oluşturduğuna yönelik olduğu, bu iddianın bilirkişi raporunda değerlendirilerek davalının iltibasa sebebiyet verecek kullanımı olmadığının belirtildiği, dosyadaki belgelere göre davalının önceye dayalı kullanımında da yazım şeklinin ve benzer logonun yer aldığı, davalının kullanımını davacıya yaklaştırdığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin marka başvurularından evvelki tescilsiz markasal kullanımları yönünden inceleme yapılmadığını, müvekkilinin YAPEKSAN esas unsurlu markalarının seri marka niteliğinde olduğunu, seri markalardan dolayı markasal kullanım hususunda müvekkilinin gerçek ve tek hak sahibi olduğunu, davalının tescilli herhangi bir markasının olmadığını, müvekkili şirkete ait tescilli markalar ile iltibasa sebebiyet verecek şekilde markasal kullanımı sürdürmelerinin marka hakkında tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, davalının sahip olduğu ticaret unvanı dışında, müvekkilinin seri markalarındaki yazım şekli, font, renk, vs bakımından kullanımın müvekkili şirkete ait markalarla iltibas edecek şekilde markasal kullanım olduğunu, bilirkişi raporunda, müvekkilinin marka kullanımı ile davalının marka kullanımı bakımından inceleme yapılmadığını, müvekkilinin YAPEKSAN ibaresini tüketici nezdinde bilinir hale getirdiğini, davalı kullanımlarının kötü niyetli olduğunu, markanın asıl fonksiyonu köken gösterme olsa da günümüzde reklam ve iletişim fonksiyonunun öne geçtiğini, ticaret unvanı kullanma zorunluluğunun, bu unvandaki ibarenin marka olarak kullanılabileceği olarak değerlendirilmesinin marka hukukuna aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/488, Karar No: 2023/3643, Tarih: 15.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/488 E.  ,  2023/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/993 E., 2022/1551 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddine dair ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.10.2022 tarihli ve 2021/993 Esas, 2022/1551 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yokluğunda verilen ve 10.06.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli ve 2021/993 Esas, 2022/1551 Karar sayılı hükmü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 17.10.2022 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine ilişkin 26.10.2022 tarihli ve 2021/993 Esas, 2022/1551 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.