muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13477, Karar No: 2010/10547, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13477 E.  ,  2010/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Dora Otomotiv ....San.Tic.A.Ş. vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat Yusuf Kabakçı aralarındaki tespit davası hakkında ... 18. İş Mahkemesinden verilen 1.7.2009 gün ve 537-529 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, Kurum tarafından tahakkuk ettirilen 418.56 TL lik prim borcunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

HUMK.'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.07.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00.-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00.-TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle, 21.07.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir.

HUMK.’na 5236 sayılı Yasa’nın 19. maddesi ile eklenen Ek-4. maddeye göre ise, “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00.-TL ve 2007 yılında 1.170,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250,00.-TL’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 418.56 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı Kurumun temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30882, Karar No: 2016/6452, Tarih: 12.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30882 E.  ,  2016/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Silahla tehdit, Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın miktarına göre, sanıklar ..., sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ...'ın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 21.12.2010 tarihli duruşmada Cumhuriyet savcısının mütalaa ve talebi üzerine mahkemenin ara kararı ile sanık ...’u TCK’nın 149/1-a, c, d, h maddelerinin 2 kez uygulanmasına binaen savunmasını almak için çağırdığı, 21.04.2011 tarihli sanık ...’in geldiği oturumda iddianamenin okunduğu, mütalaada TCK 149/1-a, c, d, h maddelerinin 2 kez uygulanmasına ilişkin talep belirtilmediği gibi sanığın da usulüne uygun ek savunma hakkı tanınmadan hakkında 2 kez TCK’nın 149/a, d, h maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Mağdur ... 05.05.2009 tarihli kolluk beyanında; ... ilindeyken aynı mahalleden tanıdığı sanık ...'ın, bir arkadaşını dolandırdığı ve kendisinin de bu olayla ilgili tanıklık yapmasından dolayı sanığın daha önce de kendisini tehdit ettiğini, diğer mağdurlar ile öğrenci evinde bulunduğu sırada 3 erkek şahıs ve bir bayanın eve geldiğini, sanık ...'ın elindeki bıçakla ‘mahkemede istediği şekilde ifade vermediği’ için bağırıp suratına yumrukla vurduğunu, yanındaki şahsın da yüzüne yumruk attığı sırada telefonunun çaldığını, telefona bakmak isterken “ver ulan telefonu” deyip elindeki bu telefon ile masa üzerinde bulunan ikinci bir telefonu da aldığını, sanık ... tarafından elinden alınan Nokia 8800 marka telefon ile masa üzerinden alınan Philips marka telefonun arkadaşı ...a ait olduğunu, aynı tarihli ek beyanında ise, üç adet telefonun zorla alındığını belirttiği, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.03.2010 tarihli talimat duruşmasında da, sanık ... ve yanındaki şahısların üç arkadaşına ait telefonları toplayıp yanlarına aldıklarını, bir hafta sonra telefonları iade ettiklerini ifade ettiği,

Mağdur ... 05.05.2009 tarihli kolluk beyanında, içeriye bıçaklarla giren üç erkek şahıstan gri takım elbiseli olanın bıçağı sallayarak “verin lan telefonları” dediğini,kendisine ve yanında bulunan arkadaşlarına ait telefonları topladığını, kendisinin Nokia 8800 marka telefonunun alındığını,

Mağdur ... 05.05.2009 tarihli kolluk beyanında, içeriye bıçaklarla giren üç erkek şahıstan gri takım elbiseli olanın bıçağı sallayarak “verin lan telefonları” dediğini,kendisine ve yanında bulunan arkadaşlarına ait telefonları topladığını, kendisinin Nokia 8800 marka telefonunun alındığını,

...7.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2010 tarihli talimat duruşmasında ise; “bizim telefonlarımızı topladılar” demekle birlikte mağdur ... ve kendisinin telefonunu aldıklarını belirttiği,

Mağdur ...’nin 05.05.2009 tarihli kolluk beyanına göre, mağdur ...’in telefonunun çalması üzerine eşgalini verdiği 2. şahsın “telefonu aç, belli etmeden konuş” talimatı üzerine mağdur ...’in konuşması bittikten sonra elinden alıp kendi cebine koyduğu,

22.05.2009 tarihli “Fotoğraf Teşhis Tutanağı”nda, mağdurlar ... ve...'ın, sanıkların Polnet ortamından fotoğrafları temin edilerek toplam 6 kişi arasından teşhis ettikleri, sanık ...'i de telefonları alan kişi olarak gösterdiklerinin tespit edildiği,

Hiçbir aşamada suçlamayı kabul etmeyen sanıkların, Nevşehir'e gelmediklerini ve mağdurlarla yüzleştirilmek istediklerini belirttikleri, ...'den talimatla ifadelerine başvurulan mağdurlar ... . ile aynı ilde tutuklu bulunan sanık ...'nin yüzleştirilmesi mahkeme tarafından 23.03.2010 tarihli duruşmanın ara kararında istenmiş ise de sanığın tahliye olması gerekçesiyle bu işlemin gerçekleştirilemediği, bunun dışında da herhangi biri yüzleştirme yapılmadığı,

Sanıkların suç teşkil eden eylemleri olup olmadığı, herbir mağdura karşı yönlendirilen eylemin hukuki nitelendirilmesinin ne şekilde yapılacağı konusunda sorun toplanmaktadır.

Hal böyle olunca,

Mağdurların beyanlarının birbirleri ve kendi içerisindeki açık aykırılıkların giderilerek suça konu telefonlardan herbirinin hangi mağdura ait olduğu hat numaraları ile saptanıp bu numaralardan hareketle telefonların IMEI numaraları belirlenip olaydan sonra telefonlar ve/veya hatlar vasıtasıyla kullanım olup olmadığı, var ise mağdur veya sanıklarla irtibatı tespit edilip, mağdurların sanıklarla yüzleştirilmesi olanaklı olmaz ise sanıkların teşhise elverişli fotoğrafları ile 22.05.2009 tarihli “Fotoğraf Teşhis Tutanağı”nda kullanıldığı belirtilen sanıkların Polnet ortamındaki fotoğrafları temin edilip bir kez daha bunun üzerinden teşhis yaptırılarak olay sonrası mağdurların verdikleri eşgal bilgilerinin mahkeme tarafından gözlemlenip denetime olanak verecek şekilde tutanaklara yansıtılıp sonucuna göre bir bütün halinde delillerin takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de,

3- Kabule göre de,

a- Sanık ...'ın önceye dayalı husumeti bulunduğu mağdur ...'in evine arkadaşları olan diğer sanıkları da alarak ellerinde bıçaklarla gittiği, sanık ...'ın mağdur ...'i darp edip tehdit ettiği sırada sanık ...'in de aynı ortamda suça konu telefonları aldığının anlaşılması karşısında; sanıklar ...'nin diğer sanık ...'in eylemine etkin bir müdahalede bulunacak bir konumda olmaları, yağma eyleminin tamamlanması süresince olay yerinde kaldıkları dikkate alındığında suç teşkil eden eylemlerinin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Mağdur ...'in talimatla alınan beyanında, olaydan bir hafta sonra telefonların iade edildiğini, mağdur...'ın da talimatla alınan beyanında telefonunun iade edildiğini belirtip herhangi bir süre belirtmediğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin hangi gerekçe ile zararın kovuşturma aşamasında giderildiğini kabul edip 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi delaletiyle 168/2. maddesi ile indirim yapması,

c- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 12.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8756, Karar No: 2018/1868, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8756 E.  ,  2018/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2017 gün ve 2016/142 Esas, 2017/175 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ondördüncü celseye ait duruşma tutunağında üye hakim Mehmet Deniz'in onaltı-onyedi-onsekizinci celselere ait duruşma tutanaklarıyla gerekçeli kararda ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlanmasının ardından hükmün 16.10.2017 havale tarihli dilekçeyle sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesine rağmen 12.11.2017 günlü, 2017/61205 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan temyizle ilgili ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14234, Karar No: 2012/13723, Tarih: 10.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14234 E.  ,  2012/13723 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... 3-... İnş. Tur. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında Atabey (Kapatılan) Asliye Hukuk(İş) Mahkemesinden verilen 23.07.2010 günlü ve 49/63 sayılı hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin geri çevirmeye ilişkin önceki kararının gereği yerine getirilmemiştir. Zira, temyiz dilekçesini harçlandırmadığı belirtilen davacı için çıkarılan muhtıranın kim tarafından ve kime tebliğ edildiği yazılmaksızın tebliği usulsüz olup, bu durumda muhtıranın tebliği geçersiz olduğundan, yasal süreç tamamlanmamıştır. Mahkemece, davacı vekiline eksik harçla ilgili muhtıra usulünce tebliğ edilmelidir.

Yine, davalılar vekilinden, temyiz dilekçesi ile ödenen harcın hangi davalı için ödendiği sorulmaksızın; Mahkemece, resen değerlendirme yapılarak, ödenen harcın davalılardan Atabey Belediye Başkanlığına ilişkin olduğunun belirtilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinde belirtilen prosedürün mahkemece işletilmesi gerekir. Buna göre, muhtıraya rağmen yeterli temyiz harcının süresinde ödenmemesi durumunda, mahkemece, anılan yasa maddesindeki prosedür işletilerek, ek karar ile, temyiz harcını eksik ödeyen veya hiç harç ödemeyen taraf yönünden temyiz itirazının reddine karar verilip; ek karar ilgilisine usulünce tebliğ edilmelidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesi gereği temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın 7 gün içinde temyiz edilebileceği gözetilmeli; sonrasında, esas kararı başkaca usulünce temyiz edenin bulunması veya ek kararın süresinde temyiz edilmesi halinde, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Yargıtay’a gönderilmelidir. Temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın süresi geçtikten sonra temyizi halinde, yeniden verilecek ek karar ile temyiz itirazı bu sefer temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle reddedilerek, tebliği ile yasal süreç işletilmelidir. Hükmü başkaca temyiz edenin bulunmaması durumunda, ilgilisinin talebi üzerine hüküm kesinleştirilmelidir.

Sonuç olarak, Mahkemece, davacı vekiline muhtıra usulünce tebliğ edilmeli; Yine, davalılar vekilinden, ödenen önceki harcın hangi davalı için ödendiği sorularak, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereği, gerektiğinde ek karar ile temyiz itirazı reddedilip, ayrıntısı yukarıda açıklanan yasal prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/980, Karar No: 2015/3289, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/980 E.  ,  2015/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24065, Karar No: 2013/7260, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24065 E.  ,  2013/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında “dolandırıcılık” suçundan kurulan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Dair Karara yönelik yapılan incelemede;

5271 Sayılı CMK'un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan inceleemde;

Sanığın Yapı Kredi Bankası ...,... ikinci şubesine müracaat ederek kredi talebinde bulunduğu, bu talep sırasında bilgisayarda sahte olarak düzenlediği vergi levhasını ilgili bankaya ibraz ettiği, banka tarafından ibraz edilen vergi levhasından şüphelenilerek durumun vergi dairesinden sorulduğu, vergi dairesi tarafından yapılan incelemede sanığın vergi mükellefi olmadığı ve söz konusu vergi levhasını sahte olduğunun tespit edildiği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın bilgisayarda düzenlemiş olduğu

vergi levhasından bir çıktı alarak bankaya ibraz ettiği, kredi başvurusu sırasında bu belgenin sahteliğinden şüphelenilmesi üzerine yapılan araştırmada sahte olduğunun ... tarafından bildirildiği, belgenin ilk görüşte sahteliğinin anlaşıldığı, iğfal kabiliyeti bulunmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8889, Karar No: 2007/11933, Tarih: 10.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8889 E.  ,  2007/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile 1-... Yapım Televizyon ve Filmcilik A.Ş vekili avukat ... ... 2-... (... Haber ve Görsel Yayıncılık A.Ş) vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.7.2006 tarih ve 89-350 sayılı hükmün Dairenin 6.4.2007 tarih ve 15945-4671 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, yapımcılığını davalılardan ... Yapım A.Ş’nin yayıncılığını da diğer davalının üstlendiği “Kim 500 Milyar İster” yarışmasına katıldığını, yarışmanın 64.000.000.000 TL’sine tekabül eden 12. sorusunun “hükümetlerce hazırlanan bütçenin TBMM’de kabul edilmemesi durumunda ne olur” şeklinde olduğunu, cevap olarak da (a) yeniden hazırlanır, (b) hükümet istifa eder, (c) yeniden görüşülür, (d)gensoru verilir şeklinde sunulduğunu, kendisinin bütçenin de bir kanun olduğunu düşünerek doğru şıkkın (a) şıkkı olduğunu söylediğini, spikerin doğru cevabın (b) şıkkı olduğunu söyleyip, yarışmadan elediğini, sadece 16.000.000.000 TL’sine hak kazandığını, onu da alamadığını ileri sürerek yarışmada verdiği cevabın doğru olduğunun tespiti ile 64.000.000.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bir sonraki sorudan itibaren yarışmaya katılmasının sağlanmasına, 50.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... A.Ş.davanın reddini dilemiş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacı yarışmacının soruya verdiği yanıtın doğru olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, 64.000.000.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının kaldığı yerden yarışmaya katılmasının teminine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2007/8889-11933

4.10.2005 tarih ve 2005/12718 esas, 2005/14492 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 64.000.000.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının kaldığı yerden yarışmaya katılmasının teminine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 6.4.2007 tarih ve 2006/15945 esas, 2007/4671 karar sayılı ilamı ile hükmedilen miktara dava tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesi gerektiği açıklanarak hükmün faiz yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davalılar karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2020/197, Karar No: 2020/2787, Tarih: 04.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/197 E.  ,  2020/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2018/180-2019/242

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....mahkemece, 28.03.2007 - 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinde keşif yapılamaması sebebiyle eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2015/693 E. – 2016/148 K. sayılı dosyası ve Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2015/691 E-2016/146 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren bilirkişi kurulundan davacının talebe konu dönem yönünden çalıştığı birim, yaptığı iş somutlaştırılmak ve davacı yönünden bireyselleştirilmek suretiyle düzenlenecek ek rapor alınmalı; alınan rapor ve emsal dosyalarda alınan raporlar mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV. bendin (1. 2. 3. 4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.