muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/270, Karar No: 2011/8268, Tarih: 29.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/270 E.  ,  2011/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ... köyü 102 ada 16 parsel sayılı taşınmaza komşu olan, 102 ada 15, 17, 18 ve 21 parsellere ait kesinleşme şerhli kadastro tespit tutanak suretleri ile eğer itirazlı iseler ve haklarında açılan davalar derdest olmaları halinde dava dosyalarının, kesinleşmiş olmaları halinde, onaylı ilam ve tapu kayıt örneklerinin, temyiz incelemesine gönderilmiş olmaları halinde onaylı ilam örneklerinin,

2) Davalıların dayandığı Haziran 1979 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm geldi ve gittileri ve ifrazen oluşan kayıtları varsa, ifrazen oluşan diğer tüm tapu kayıtları ile birlikte ve revizyon gördüğü parseller olup olmadığı sorularak, revizyon gördüğü parseller varsa tüm parsellerin tutanak örnekleri Tapu Sicil Müdürlüğünden (elle yazılmak suretiyle, tapu defteri fotokopisi değil) sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2456, Karar No: 2024/113, Tarih: 10.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2456 E.  ,  2024/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/23 E., 2023/144 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/211 E., 2021/321 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, kurumun 01.04.2016 tarihli yazısı ile Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Protokolünün 5.3.10., 4.3.6., 5.3.8. ve 5.3.5. maddeleri uyarınca yersiz ödeme bedeli ve cezai şart bedeli olarak toplamda 2.787.472,23 TL'nin davacının hak edişinden kesilmesine karar verildiğini, kesinti işleminin taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu belirterek kurum işleminin iptaline, çekişmenin giderilmesine ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu tahrifat ve sahtecilik eylemleri nedeniyle, davacı eczacının yargılandığı Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/254 E. 2018/433 K. sayılı kararı ile, 415 reçeteyi sahte olarak oluşturmak, 3975 reçetede ise tahrifat yapmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, kararın, istinaf aşamasından gereçerek 17.01.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen Ceza Mahkemesi kararındaki maddi olguya ilişkin tespitlerin hukuk hakimini bağlayacağı, ceza mahkemesindeki tespitler gereğince davacı eczacının reçetelerde sahtecilik ve tahrifat yaptığının sabit olduğu, bilirkişi heyetinden alınan raporda da Kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak, davacının eczanesinin yine eczacı olan eski eşinin kontrolünde olduğunu, davacıya baskı kurarak usulsüzlükleri baskıyla yaptırdığını, ortaya çıkan usulsüzlüklerle ilgili olarak davacının menfaatinin ve sorumluluğunun bulunmadığını, suç işleme kastı olmadığını, davacı eczacının incelemeye konu 4 yıllık süreçte yaklaşık 5.741.759,86 TL ciro yaptığını, reçetede sahtecilik yapılması veya tahrifat yapılmasının söz konusu olmadığını, ilaçların hak sahiplerine teslim edildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin tek taraflı düzenlenmiş olduğunu, cezai şarta ilişkin hükmün geçerli olmadığını, geçerli olsa bile TBK'nın 182/3 üncü maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının yargılandığı ceza davasında 415 reçeteyi sahte olarak oluşturmak ve 3975 reçetede ise tahrifat yapmak eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık, belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın aşamalardan geçerek kesinleştiği, TBK'nın 74 üncü maddesi gereğince; hukuk hakiminin, maddi olaylara ve özellikle fiilin hukuka aykırılığına ilişkin olarak ceza hakimi tarafından yapılan tespitlerle bağlı olduğu, Kurum işleminin taraflar arasındaki 2016 yılı Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol ve yürürlükteki mevzuata uygun olduğu, davacı eczacının tacir olduğu ve istinaf dilekçesindeki beyanından denetim yapılan 4 yıllık dönemde cirosunun 5.740.759,86 TL olduğunun anlaşılması nedeniyle TTK'nın 22/1 inci maddesi gereğince cezai şarttan indirim yapılmasının gerekmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekil; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.10., 4.3.6., 5.3.8. ve 5.3.5. maddelerini ihlal ettiği gerekçesiyle, uygulanan cezai şart ve yersiz ödeme bedelinin tahsiline ilişkin işlemin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.10., 4.3.6., 5.3.8. ve 5.3.5. maddelerini ihlal ettiği gerekçesiyle, uygulanan cezai şart ve yersiz ödeme bedelinin tahsiline ilişkin işlemin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.10., 4.3.6., 5.3.8. ve 5.3.5 . maddeleri, 2020 yılı protokolünün aynı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Davalı Kurum tarafından davacıya karşı yazılan 01.04.2016 tarihli yazıda, davacı eczacının, 6 adet reçete içeriğindeki ilaçların hasta veya hasta yakınına teslim edilmediği halde kuruma fatura edildiği gerekçesiyle 2016 yılı protokolünün, 4.3.6. Maddesi gereğince 191,25 TL yersiz ödeme bedeli ve 5.3.5. maddesi gereğince reçete bedelinin 5 katı tutarında 1.634,90 TL cezai şart bedelinin hak edişlerden tahsil edileceği, 415 reçeteyi sahte olarak oluşturmak fiilini işlediği gerekçesi ile sahtecilik yapılarak kuruma fatura edilen reçete bedelinin 27.883,68 TL olduğu gerekçesiyle 2016 yılı protokolünün, 4.3.6 ncı maddesi gereğince 27.883,68 TL yersiz ödeme bedelinin ve 5.3.10. maddesi gereğince reçete bedelinin 10 katı tutarındaki 283.609,80 TL cezai şart bedelinin hak edişlerden tahsil edileceği, 3.975 reçetede tahrifat yapmak fiilini işlediği gerekçesi ile tahrifat yapılan reçetelerin bedelinin 65.841,06 TL olduğu gerekçesiyle 4.3.6. maddesi gereğince 65.841,06 TL yersiz ödeme bedeli ve 5.3.8. maddesi gereğince reçete bedelinin 10 katı tutarında 2.408.311,54 TL cezai şart bedelinin hak edişlerden tahsil edileceğinin bildirildiği, anlaşılmakla, 191,25 TL fatura bedelinin 5 katı olarak uygulanan 1.634,90 TL cezai şart bedeli ve 65.841,06 TL fatura bedelinin 10 katı olarak uygulanan cezai şart bedeli hesaplamalarında tutarsızlık bulunmaktadır.

2. Hükme esas alınan 18.05.2021 tarihli bilirkişi raporunda davacı tarafından hasta ve hasta yakınına teslim edilmeyen reçeteler ile, sahtecilik ve tahrifat yapılarak kuruma fatura edilen reçete bedellerinin hesaplanarak kurum zararının tespit edilmesi ve yukarıda ayrıntılı bahsedilen protokol maddelerine ve bu maddelere denk gelen sonraki protokolün lehe düzenlemeler içeren maddelerine göre uygulanması gereken cezai şartın belirlenerek, Kurum işleminin protokol hükümlerine uygun olup olmadığının denetlenmesinin sağlanması gerekirken, hasta ve hasta yakınına teslim edilmeyen reçeteler ile sahtecilik ve tahrifat yapılan reçete bedellerinin toplamda 93.915,99 TL olduğu tespitinin yapıldığı halde bu bedele ilişkin 191,25 TL yönünden 5 kat geri kalan bedel yönünden 10 kat uygulanan cezanın ne şekilde 2.693.556,24 TL bulunduğunun nedeni açıklanmadan ve hesaplama yapılmadan Kurum yazısındaki cezai şart bedelinin aynen rapora alındığı anlaşılmıştır.

3. Bu durumda Mahkemece; davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı anlaşıldığından davalı Kurum tarafından davacıya cezai işlem uygulanmasının yerinde olduğu, ancak Kurum tarafından yapılan incelemeler sonucunda düzenlenen raporun bir çok eczacıya ilişkin düzenlendiği dikkate alınmak suretiyle, yeniden denetime uygun bilirkişi raporu alınarak; davacı eczacının hasta ve hasta yakınına teslim edilmeyen reçeteler ile, sahtecilik ve tahrifat yaparak kuruma fatura ettiği reçete bedellerinin kurum yazısındaki sayı ve bedele bağlı kalınmaksızın hesaplanarak kurum zararının tespit edilmesi ve 2016 yılı sonrası yürürlüğe giren Protokollerin lehe hükümlerinin de dikkate alınarak yersiz ödeme bedeli ve cezai şartın ne kadar olması gerektiğinin hesaplama yaparak belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1 inci maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4936, Karar No: 2014/9499, Tarih: 02.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4936 E.  ,  2014/9499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/109525

MAHKEMESİ : Mihalıççık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2010/54 Esas, 2010/129 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mihalıççık Özel İdare Müdür vekili olarak görev yapan sanığın, Nallıhan İcra Müdürlüğü tarafından S.. B.. isimli borçlu hakkında maaşın ¼ ü oranındaki kesinti yapılmasının istenmesine rağmen, yasal kesinti miktarının üzerinde kesinti yaptığı ve kesilen miktarları gecikmeli olarak İcra Müdürlüğüne göndermesinden dolayı müştekinin zarara uğramasına neden olmak biçiminde gerçekleştiği iddia olunan eylemin TCK'nın 257/1. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve suç niteliğini tayin görevinin iddianame tarihi de gözetildiğinde üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükme varılması,

Kabule göre de;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı eylemi birden fazla kez işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işlemesine rağmen, sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

Kanuna aykırı, sanığın ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5795, Karar No: 2023/11109, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5795 E.  ,  2023/11109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/350 Esas, 2023/334 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/178 Esas, 2021/322 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Kocaeli ili, İzmit ilçesi, ... Mahallesi, 781 ada 4 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafla yapılan anlaşma görüşmelerinde teklif edilen bedel ile Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/10 Değişik iş sayılı dosyası ile tespit edilen bedelin gerçek bedelin altında olduğunu, dava konusu taşınmazın Alikahya yerleşim sınırları içinde kaldığını, şehir merkezine çok yakın olduğunu, Yeni Kocaeli Spor Stadına, Asım Kibar Organize Sanayi Bölgesine komşu konumda olduğunu, tüm alt yapı hizmetlerinin tamamlandığını, ulaşım, eğitim, sağlık, haberleşme, iletişim imkanları ile sosyal ve kültürel faaliyetlerden kolayca yararlanma imkanı bulunduğunu, taşınmaza emsal olan diğer taşınmazların değerlerinin tespiti halinde kurumun çok düşük teklifte bulunduğunu, davacı taraf her ne kadar bedel tespiti ile kamulaştırma talebinde bulumakta ise de yasal şartları taşımayan davanın reddini, gerçek kamulaştırma bedelinin tespitine ve müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda tespit edilen bedel ile Kıymet Takdir Komisyonu tarafından tespit edilen bedel arasındaki farkın gerekçeli olarak açıklanmadığını, tespit edilen bedelin taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli bilimsel araştırma yapılmaksızın düzenlendiğini, hattın değer düşüklüğüne yol açtığı tespitinin kabulünün mümkün olmadığını, raporda belirtilen emsallerin dava konusu taşınmaza kıyasen uygulanma imkanı bulunmadığını, mevki olarak birbirlerine uzak olduğunu ve benzer özelliklerinin bulunmadığını, bilirkişi raporunda tespit olunan taşınmazın m² birim fiyatının çok yüksek olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun emsal bilirkişi raporları ve mahkeme kararları ile aykırılık gösterdiğinden taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, bedel yönünden hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiklerini, hükmün ilk sayfasında maddi hatalar olup dava konusu taşınmazın ada ve parsel ile ilgili olmayan verilerin bulunduğunu, yerel mahkeme kararında hiçbir gerekçeye dayanmadan lehlerine avukatlık ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmaza çok yakın bulunan taşınmazlara daha yüksek bedel belirlenirken dava konusu taşınmaza daha düşük bedele belirlenmesinin hatalı olduğunu, bu kadar yakın taşınmazlara belirlenen bedellerin arasında fahiş farklar olmasının yanlış olduğunu, bilirkişiler tarafından kıyasi emsal olarak değerlendirilen taşınmazların davaya konu taşınmaza göre eksik ve üstün yönlerinin belirtilmediğini, emsal alınan taşınmaz ile davaya konusu taşınmazın birbirinden uzak mesafede olduklarını, taşınmazın tamamı üzerinde irtifak kamulaştırılması yapıldığını, irtifak kamulaştırması sonrasında değer düşüklüğü hesabı yapılmışsa da taşınmazın değerinin eksik hesaplama sonucunda değer düşüklüğünün de eksik hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın tamamının yüzölçümü ile enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak belirlenen değer düşüklüğü oranının makul olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Kocaeli ili, İzmit ilçesi, ... Mahallesi, 781 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.