muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5351, Karar No: 2014/12597, Tarih: 29.09.2014

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, 1997, 2000 ve 2004 doğumlu çocukların okula devam ettikleri, çocuklardan birinin sağlık sorunu olup tedavi gördüğünün ifade edildiği; annenin ev hanımı olduğu, herhangi bir gelirinin olmadığı, babasına ait evde yaşadığı; davalının bir şirkette işçi olarak çalıştığı, 1062 TL maaşının olduğu, 70 TL kira verdiği, tek başına yaşadığı, üzerine kayıtlı araç ve taşınmazlar bulunduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece babanın ekonomik sosyal durumu, müşterek çocukların ihtiyaçlarında meydana gelen artış ve çocuklardan birinin sağlık sorunu nedeniyle tedavi görüp görmediği ayrıntılı olarak araştırıldıktan sonra, tarafların ekonomik sosyal durumları, halen ödenen nafaka miktarı nazara alınarak TMK. 4. maddesi gereğince nafakanın hakkaniyete uygun bir miktarda artırılması hususunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiş; davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22029, Karar No: 2018/2816, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22029 E.  ,  2018/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 3103 ada 10 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7141, Karar No: 2014/22333, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7141 E.  ,  2014/22333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27872, Karar No: 2019/11288, Tarih: 16.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27872 E.  ,  2019/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanık hakkındaki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına neden olan 29/03/2013 tarihli suç nedeniyle verilen ve temyiz edilmeden kesinleşen İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/10/2013 tarih, 2012/2019 Esas ve 2013/1185 Esas sayılı davasında, günlüğü 20 TL’den olmak üzere 5 ay hapis cezasından çevrilen 3.000 TL adli para cezasının hükmolunan hapis cezasından 5 ay olarak, aynı davada verilen 80 TL adli para cezasının ise iş bu davadaki adli para cezasından mahsubu ile sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken kesinleşmiş 80 TL adli para cezasının yeniden hapse çevrilerek mahsubu suretiyle 1 yıl 7 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

2-Davaya katılmasına karar verilen Tarım ve Orman Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili keşif yapılarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,

2-Davaya katılmasına karar verilen Tarım ve Orman Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili keşif yapılarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca hükmün mahsuba ilişkin bölüm karardan tamamen çıkartılarak yerine “Sanığın; zincirleme olarak işlemiş olduğu suç nedeniyle İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2013 tarih ve 2012/2019 Esas, 2013/1185 Karar sayılı kararıyla verilen 5 ay hapis cezasından çevrilmiş 3.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezalarının kesinleştiği anlaşılmakla bu cezalardan 3.000 TL adli para cezasının 5 ay hapis cezası olarak, 80 TL adli para cezasının ise doğrudan verilen adli para cezasından olmak üzere dosyamızdan verilen 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezasından mahsubu ile neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 20 TL para cezası ile cezalandırılmasına,” yazılmak, yargılama giderine ilişkin bölümdeki “509,40 TL” ibaresinden sonra gelmek üzere “yargılama giderinden sanığın sebep olmadığı toplam 298 TL keşif ve bilirkişi ücretleri düşüldükten sonra kalan 211,40 TL” ibaresi eklenmek ve karara “Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre uygulanan 4733 sayılı Kanun kapsamında davaya katılmasına karar verilen Tarım ve Orman Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 2.725 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine, ibaresi eklenmek suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8622, Karar No: 2022/2208, Tarih: 10.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8622 E.  ,  2022/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın karşı taraf(davalı) vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Başvuru sahibi(davacı) vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp toplam 68.051,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (davalı) vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 68.051,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiş, karar, karşı taraf (davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacıda oluşan maluliyetin tespitine yönelik olarak alınan raporda, travma sonrası stres bozukluğu nedeni ile davacının %21 oranında malul kaldığı bildirilmiş, anılan rapor tazminata esas alınarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Maluliyet raporunda travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği, belirlenen oranın davacının bakiye ömrü boyunca devam edip etmeyeceğine, kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağına ilişkin ayrıntılara yer verilmediği gibi rapor, kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmeliğe de uygun değildir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesince muayenesi yapılarak(sadece bu somut olaya münhasır olmak üzere maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesince muayenesi yapılarak(sadece bu somut olaya münhasır olmak üzere maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas

Dairesince düzenlenmesi), Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere, itiraz hakem heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacının başvurusunun kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam nisbi vekalet ücretine karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine(maktu ücretin altında kalmamak kaydı ile) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı taraf (davalı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18243, Karar No: 2013/13984, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18243 E.  ,  2013/13984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK. md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK. md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın suç tarihinde gece saat 03:30 sıralarında ... İlçe merkezinde bulunan ... İlköğretim Okuluna bodrum katta bulunan pencereyi kırarak girdikten sonra birinci katta bulunan müdür yardımcısı odasının kapısını tekme ile kırarak odada bulunan ... ML 2040 marka yazıcıyı ve masanın sol üst çekmecesindeki 10-15 TL bozuk parayı aldıkları, odayı dağınık halde bırakıp 4. kata çıktıkları, bu katta bulunan sinema odasının kapısını da kırarak içeride bulunan Yamaha marka ses sistemini aldıkları, daha sonra okulun alt katında bulunan kantininin asma kilidini kırmak suretiyle kantine girip, içeriden bir miktar bozuk para aldıkları ve okuldan ayrıldıkları iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın kovuşturma aşamasında 18 yaşından büyük olmalarına rağmen, diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın hüküm tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması karşısında, yargılamanın kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken oturumların açık yapılması ve hükmün aleni okunması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. Maddesine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, uygulama maddelerinin sırasıyla “142/1-a” ve “152/1-a” olarak gösterilmesi gerekirken, “142/1-b” ve “151/1” şeklinde gösterilmesinin yazım hatası olduğu değerlendirilerek, bu hususun mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmalarında suçlamaları kabul etmedikleri, 21/02/2012 tarihli ekspertiz raporunda, olay yerinden alınan vücut izlerinin sanık ve suça sürüklenen çocuğu ait olmadığının bildirildiği, okulun güvenlik kamerasında teşhise elverişli görüntüler bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'un soruşturma aşamasındaki beyanı dışında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçları işlediklerini gösteren, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatları yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...’ün SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü ya da tutuklu değil ise derhal serbest bırakılması için ilgili C. Başsavcılığına yazı yazılmasına 24/09/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21631, Karar No: 2017/21836, Tarih: 11.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/21631 E.  ,  2017/21836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 101 ada 6 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.