muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11009, Karar No: 2016/7786, Tarih: 12.05.2016

...

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınarak incelenen .... parsel sayılı taşınmazın 12/05/2011 tarihli akit tablosundan satış işleminin hissedarlar arası satış olduğundan özel amaçlı satış izlenimi uyandırmaktadır.

Mahkemece taraflardan istenecek ve re'sen yapılacak araştırma sonucu bulunacak emsallere ait (emsallerin satış tarihi, satış bedeli ve satışın taraflarını gösteren) tapu kayıtları dosyaya getirtildikten sonra, bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınmak suretiyle yeniden değerlendirme yapan ek rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2014 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak bedelin tespiti gerekirken, el koyma dosyasındaki ağaç bedelini esas alan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

3-..... Bölümünün 19.12.2013 tarih ve .... sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin .... 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile .... Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar acele el koyma bedeli ile tespit edilerek davalılar adına yatırılan miktarın kararda hüküm altına alınan miktardan mahsup edilerek tespit edilen fark bedele faiz uygulanması gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4582, Karar No: 2017/7480, Tarih: 27.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/4582 E.  ,  2017/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, dini, milli bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... Yapı ve Mermer ve madencilik Tur. San. Ltd. Şti.nde ... Elektrik Üretim Barajı yapımı işinde iş makinası operatörü olarak 23/09/2008 ila 30/04/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacı işçinin iş akdinin davalılar tarafından çalışmaların bittiğinden bahisle tek taraflı olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, haftanın yedi günü (Cumartesi Pazar dinlenme olmaksızın) diğer işçilerle beraber yaz aylarında sabah 08:00 den akşam 18:00'a kadar kış aylarında ise sabah 07:00' den akşam 17:00' a kadar normalin çok üstünde mesai yaparak çalışmasını sürdürdüğünü, yıllık ücretli izinleri ve fazla çalışma mesai ücretlerinin ödenmediği gibi son bir yıllık maaşlarının ödenmediğini, hafta sonu, genel tatil, dini ve milli bayramlarda da çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, İlk Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekili, asıl işveren, alt işveren işçilerine karşı bu kanundan doğan yükümlülüklerden alt işveren ile birlikte sorumlu olduğunu, buna karşın bir işin bütünüyle devri durumunda veya anahtar teslimi ile ve ihale ile bütünüyle verilmesi durumunda işi devreden kişinin işverenlik sıfatı kalkacağından sorumluluğu cihetine gidilemeyeceği ve dolayısıyla husumet yöneltilemeyeceğini, davacının taleplerinin müvekkiline yöneltme imkanının bulunmadığını, davacının, müvekkili şirketin çalışanı olmadığını bu yönü ile de davacıya borcu bulunmayan müvekkilinin iddia edilen hususlar hakkında da bir bilgisi bulunmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı İlk Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı İlk Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı İlk Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı İlk Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde kış sezonunda çalışmasını sabah 07.00 akşam 17.00 saatleri arasında, yaz sezonunda çalışmasını ise sabah 08.00 akşam 18.00 olarak belirtip, yaz-kış tüm yıl ara dinlenme düşülmeksizin 10 saat günlük çalışma iddiasında bulunmuş, zaman zaman bu çalışmasında aşıldığını belirtmiş ancak açıklanan çalışma saatleri dışındaki çalışmayı somutlaştıramamıştır. Bilirkişi ise günlük çalışmayı yaz-kış ayrımı yapmaksızın sabah 07.00 akşam 18.00 üzerinden günlük 11 saat olarak kabul edip buna göre hesap yapmış, Mahkeme de bu hesaplamaya itibar edilerek karar vermiştir.

Davacının günlük çalışmasını kural olarak 10 saat olarak açıklamasına rağmen, bilirkişi ve Mahkemenin günlük çalışmayı 11 saat olarak kabul ederek sonuca gitmeleri talep aşımı olup HMK'nun 26. maddesine aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12889, Karar No: 2013/3222, Tarih: 12.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/12889 E.  ,  2013/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın Diş Protez Teknisyeni olması sebebiyle 1219 sayılı yasanın Ek-7.maddesi delaletiyle 41.madde uyarınca cezalandırılması gerekirken, doğrudan 41.madde ile ceza tayini sonuça etkili olmadığından bozma sebebi yapılmayarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2159, Karar No: 2012/5337, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2159 E.  ,  2012/5337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu taşınmazı eşiyle birlikte 30.01.1995 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalılara devrettiklerini, davalıların sözleşmenin gereklerini yerine getirmediklerini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile tapu kaydının iptaline ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, sözleşmenin gereklerini yerine getirdiklerini, davacının, yanında kalan ve 2003 yılında evlat edindiği F. isimli kadının telkiniyle davayı açtığını, bu kişinin davalıların davacıyla görüşmesini de engellediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının eşinin vefatından uzun bir süre sonra ve ömrünün sonlanmasına az bir zaman kala davayı açtığını, davalıların bakım borcunu yerine getirmediklerinin kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değer yönünden reddedilerek gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ölünceye kadar bakım sözleşmesine aykırılık iddiasıyla açılan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, yargılama sırasında 29.10.2010 tarihinde vefat etmiş ve fakat avukat M.. S.'e verilen vekaletnamedeki açık hüküm nedeniyle davaya devam edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm vekile tebliğ edilerek onun tarafından temyiz edilmiştir.

Oysa, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının dava dışı iki evlatlığı, diğer bir deyişle mirasçısının bulunduğu görülmektedir.

Hal böyle, olunca davacının mirasçılarına tebligat yapılarak onların huzuru ile yargılamanın yürütülmesi, böylece taraf teşkilinin sağlandıktan sonra işin esası hakkında tüm deliller değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, anılan usul kuralı gözardı edilerek davanın reddedilmesi doğru olmadığı gibi, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı vekiline yükletilmesi de isabetsizdir.

Davacı vekilinin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  08.05.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11057, Karar No: 2020/4299, Tarih: 07.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11057 E.  ,  2020/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yapılan yol kontrolünde 1,44 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 ile numaralandırılan 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21648, Karar No: 2011/5676, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21648 E.  ,  2011/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4, Karar No: 2023/839, Tarih: 20.09.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/4 E.  ,  2023/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2015/486 E., 2015/634 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.02.2015 tarihli ve

2014/9608 Esas, 2015/989 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili ile davalı ... ve ... İnşaat Ltd. Şti. arasında imzalanan 30.11.2005 tarihli satış sözleşmesi ile müvekkilinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin yaptığı inşaattan 3. kat 12 numaralı daireyi satın aldığını, sözleşme gereğince ödenmesi gereken 60.000,00 TL daire bedelinin 20.000,00 TL’sinin peşin, kalanının da taksitler hâlinde olmak üzere tamamının ödendiğini, dairenin fiilen müvekkiline teslim edildiğini ve hâlihazırda müvekkilinin zilyet olduğunu, ancak son ödemenin yapıldığı 2007 yılının Ekim ayından itibaren talep edilmesine rağmen davalıların bağımsız bölümün tapusunu müvekkiline devretmediklerini ileri sürerek davalı arsa sahibi ... ... adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiş; yargılama aşamasında dosyaya sunduğu 25.05.2010 havale tarihli dilekçesinde ve 27.07.2010 tarihli duruşmada alınan beyanında ise dava konusu bağımsız bölümün 11 numaralı daire olduğunu belirtmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... ... (...) vekili 01.02.2011 tarihli duruşma alınan beyanında; müvekkilinin davacı ile diğer davalılar arasında imzalanan satış sözleşmesinde taraf olmadığını belirterek davanın husumet yönünden reddini savunmuş; 20.11.2013 havale tarihli dilekçesinde ise müvekkilinin davacı ile 04.12.2012 tarihinde anlaşma protokolü imzaladığını, ancak davacının protokolde belirtilen taahhütlerini yerine getirmediğini, bu nedenle protokol uyarınca müvekkilinin daireyi davacıya devretme yükümlülüğünün kalmadığını, öte yandan davalı ... Ltd. Şti.’nin de dava konusu daire yönünden müvekkilinden hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını belirten bir yazı vererek müvekkilini ibra ettiğini, davacının daireyi müvekkilinden değil yükleniciden satın aldığını, yüklenicinin hakkı olmayan daireyi davacıya sattığını, hem yüklenicinin hem de davacının müvekkilinden herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalılar ... ve ... İnş. Müt. Tic. ve San. Ltd. Şti. usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamışlardır.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı

7. Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 19.12.2013 tarihli ve 2010/164 Esas, 2013/615 Karar sayılı kararı ile; somut olayda, davalı ... ... (...) ile ... İnşaat Müt. Tic. ve San. Ltd. Şti. arasında 15.06.2005 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, davacının da dava konusu 3. kat 11 No.lu bağımsız bölümü 30.11.2005 tarihli adi yazılı satış sözleşmesi ile davalı ... ve ... İnşaat Müt. Tic. ve San. Ltd. Şti.’den 60.000,00 TL bedelle satın aldığı ve satış bedelinin tamamını peşin ve taksitler hâlinde ödediği, dava konusu bağımsız bölümün tapuda davalı ... ... adına kayıtlı olduğu, davalı arsa sahibi ... ... tarafından davalı ... ile dava dışı diğer kişiler aleyhine evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan şikâyette bulunulduğu, Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/44 Esas, 2013/312 Karar sayılı kararı ile şüphelilerin özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın dava dışı şüpheliler hakkında kesinleştiği, davalı ... yönünden ise temyiz edilmesi nedeniyle henüz kesinleşmediği, ceza dosyasında bulunan ve savcılık aşamasında temin edilen polis kriminal laboratuvarının ekspertiz raporu ile inşaatın paylaşım şekline ilişkin 15.06.2005 tarihli belgedeki imzanın davalı arsa sahibi ... ...’ye ait olmadığının belirlendiği, dolayısıyla 15.06.2005 tarihli belgenin davalı arsa sahibi ... ... yönünden bağlayıcı olmadığı, ceza dosyasında verilen kararın davalı ... yönünden kesinleşmesinin beklenilmesine gerek görülmediği, yüklenicinin ve ondan kişisel hakkını yazılı olarak temellük ederek halefi olan üçüncü kişinin, bu hakkı arsa sahibine karşı ileri sürebilmesi için yüklenicinin sözleşmenin kendisine yüklediği edimini tam olarak yerine getirmiş olması ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin ihtilâfsız olmasının zorunlu olduğu, ancak davacının 30.11.2005 tarihli adi yazılı satış sözleşmesinde 12 No.lu olarak gösterilen tapuda ise 11 numaralı olarak kayıtlı olan bağımsız bölümün kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicilere bırakılan daire olduğunu ispat edemediği, yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi konumundaki davacının bu hakkını yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme imkânının bulunmadığı, sadece aralarındaki 30.11.2005 tarihli sözleşmeye istinaden ödediği satış bedelini davalılardan ... ile ... Ltd. Şti.’den geri isteyebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.02.2015 tarihli ve 2014/9608 Esas, 2015/989 Karar sayılı kararı ile;