muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4941, Karar No: 2021/6246, Tarih: 06.04.2021

Katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriğine göre; sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik bir temyiz itirazları bulunmadığı anlaşıldığından, bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.07.2017 tarih ve 2017/389 Esas, 2017/1114 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ..., sanık ... müdafileri, katılanlar ..., ... ve Özdemir vekili ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında hükmedilen kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında hükmedilen kasten öldürme suçlarına ilişkin hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle CMK 286/2.b maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk ... hakkında isnat edilen suçun alt sınırının 10 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK 286/2.g maddesi gereğince ve katılan ... vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralamadan verilen hükme karşı suç vasfının öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelik temyiz itirazında bulunduğu anlaşıldığından, verilen kararların temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmünün hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in elinde bulundurduğu tabanca ile mağdur ...'yı sağ ayak bileğinden sol tibia ve fibula kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

Sanığın hedef gözetme imkanı varken mağdur ...'nın ayaklarına doğru ateş etmesi, meydana gelen yaralamanın boyutu, eylemine engel bir hal ile son verdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, bu nedenle silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince "... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12677, Karar No: 2014/18212, Tarih: 22.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12677 E.  ,  2014/18212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2014/17-2014/185

Davacı, 13/06/1994 tarihinde Türk vatandaşlığından çıkma izni belgesi ile çıkış zamanına kadar yurtdışında 18 yaşını doldurmasından itibaren çalıştığı bütün sigortalılık sürelerini borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 3201 sayılı Kanun gereğince yurtdışı çalışmalarının borçlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının Adana İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 ve 15. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Şube, bir kurum veya kuruluşa bağlı olarak etkinlikte bulunan alt mevkilerdeki iş yerlerinden her biri olarak tanımlanabilir. Şube, hukuken ve mali olarak merkeze bağlı olmakla birlikte merkezin yapmakta olduğu işlemler türünden işlemler yapma yetkisine de haizdir.

Tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir.

Gerçekten davalı Kurumun şubesinin bulunması şartıyla ve o şubenin yapmış olduğu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, şubenin bulunduğu yer mahkemeleri yetkili olacaktır. Bu husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.04.2008 tarih ve 2008/10-329-334 Esas- Karar sayılı kararında belirtilmiştir.

Gerçekten davalı Kurumun şubesinin bulunması şartıyla ve o şubenin yapmış olduğu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, şubenin bulunduğu yer mahkemeleri yetkili olacaktır. Bu husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.04.2008 tarih ve 2008/10-329-334 Esas- Karar sayılı kararında belirtilmiştir.

“Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, doğrudan o şubenin yapmış olduğu işlemlerden veya Kurumun davacıya ait işlemlerinin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır.

Öte yandan 01.10.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Taşra Teşkilatı Kuruluş ve Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile Kurumun taşra teşkilatının kuruluş, çalışma usul ve esasları ile personelin görev, yetki ve sorumluluklarını düzenlenmiştir. Sosyal güvenlik merkezleri idari işlemler açısından, sosyal güvenlik merkezi, sağlık sosyal güvenlik merkezi ile mali hizmetler sosyal güvenlik merkezi olarak üç kategoriye ayrılır. Yönetmeliğin 11.maddesi ile sosyal güvenlik merkezlerinin görevleri belirtilmiş olup sosyal güvenlik merkezlerinin bulundukları yerde Kurumun başta 5502 sayılı Yasa olmak üzere mevzuattan kaynaklanan görevleri doğrultusunda hizmet verdikleri ve yaptıkları işlemlerin sigortalılar ve Kurum yönünden bağlayıcı olduğu anlaşılmakla sosyal güvenlik merkezlerinin 6100 sayılı HMK'nın 14/1 maddesine göre şube niteliğinde oldukları açıktır.

Somut olayda, Kurum adına işlemleri takip eden, davacının borçlanma istemini Unkapanı Sosyal Güvenlik Merkezi'ne yaptığı ve aynı şube tarafından isteminin reddedildiği, eldeki uyuşmazlığın çözümünde şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu anlaşılmakla mahkemece işin esasına girilerek olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3168, Karar No: 2017/5319, Tarih: 19.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3168 E.  ,  2017/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 1.167,16 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının adı - soyadı ve sicilinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, ''dava'' yerine ''suç'' yazılması ise mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş, yasal faizin tutuklama tarihinden itibaren talep edildiği dikkate alınmadan, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğuna, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, tazminat miktarına, vekalet ücretine ve sair nedenlere, davacı vekilinin manevi tazminat miktarına ve davacının zilyetliğinde bulunan ve davacıya ait olan kamyonetin 1 yıl 2 ay süre ile haksız yere müsadere altında kaldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/146, Karar No: 2018/833, Tarih: 06.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/146 E.  ,  2018/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, kayıtsız sayaçtan elektrik kullandığından bahisle kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenmesi, sanık savunmasında iş yerini Kasım 2008’de işletmeye başladığını belirtmesi, 24.12.2018 tarihli kaçak tespit tutanağında da iş yerinin 31.10.2008 tarihinde faaliyete geçtiği ve devreden geçen akımın miktarınında tutanakta belirtilmesi karşısında; 31.10.2008 tarihinden suç tarihine kadar olan tüketimin vergisiz ve cezasız miktarı tespit edilerek, sanığın 04.06.2011 tarihinde ödemiş olduğu 1191.06 TL’nin bu miktarı karşılayıp karşılmadığı belirlenerek zararı karşılaması halinde sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, karşılamaması halinde ise sanığa tesbit edilen kaçak kullanım bedelini ödemesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceği ihtarında bulunulup, ödemesi için makul bir süre de verilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/551, Karar No: 2006/2280, Tarih: 18.04.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/551 E.  ,  2006/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... A.Ş.(TMSF) ile davalılar ... Tekstil Koll.Şti. vs. arasındaki davadan dolayı İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.12.2004 ... ve 1067-1089 sayılı hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteği reddedilerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Tasarrufun iptâli davasına konu olan 67 parsel nolu taşınmazla ilgili olarak davanın kabulü ile, borçlu ... tarafından 3. kişi ...’e, ... tarafından davalı ...’a ve ... tarafından da davalı ...’ya yapılan tasarrufun da iptâline karar verildiğinden mahkeme kararının dahili davalı ...’ya usulen tebliği ile temyiz süresinin dolması da beklenerek davacı ve diğer bir kısım davalılar temyizi yönünden inceleme yapılmak üzere dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22253, Karar No: 2017/9790, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22253 E.  ,  2017/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini, miktarı tam olarak tespit etmelerinin mümkün olmaması nedeniyle davayı belirsiz alacak davası olarak açtıklarını ileri sürerek, dava tarihinden geriye doğru on yıl için kendisinden kayıp kaçak vb. adlar altında tahsil edilen bedellerin tespiti ile şimdilik 10,00 TL’nin yıllara göre değişen oranlarda ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 09.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 21.979,44 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, görev itirazları olduğunu, kayıp-kaçak vb. Bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. ./..

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere ,12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10225, Karar No: 2010/19214, Tarih: 04.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10225 E.  ,  2010/19214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3835, Karar No: 2020/2335, Tarih: 25.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/3835 E.  ,  2020/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/11/2013 gününde verilen adli yardım talepli dilekçe ile cinsel saldırıdan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vasisi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10266, Karar No: 2020/2296, Tarih: 13.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10266 E.  ,  2020/2296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 855 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Bozma ilamı öncesi dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde herhangi bir değer azalışına hükmedilmediği ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı anlaşıldığı halde, bozma ilamı sonrası davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek, kamulaştırmadan arta kalan bölümde %10 oranında değer azalışı hesaplanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.