muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10914, Karar No: 2015/2422, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10914 E.  ,  2015/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5279, Karar No: 2022/9367, Tarih: 22.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5279 E.  ,  2022/9367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16.05.2019 tarih ve 2018/169 E. - 2019/256 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.04.2021 tarih ve 2019/1329 E. - 2021/542 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1953 yılından beri ticaret unvanının ayırt edici unsuru olan “BİLİM” ibaresini kullandığını, “BİLİM” markasının “ilaç ve sağlık” sektöründe tanınmış marka olduğunu, müvekkilinin, 2017/16344 numaralı “BİLİMİN DOĞAYLA BULUŞTUĞU NOKTA” ibareli marka başvurusuna 116495 tescil numaralı BİLİM ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesince ve bu karara yaptıkların itirazın ise YİDK kararı ile reddedildiğini, davalı tarafın slogan markasının kendi içerisinde müvekkilinin BİLİM markasını nitelediğini ve vurgunun BİLİM ibaresi üzerinde olduğunu, dava konusu markanın müvekkili şirketin bilhassa 05. sınıf emtiada tanınmış markaları ile iltibas yarattığını ve ilgili tüketici kitlesi bakımından markalar arasında bağlantı kurulması ihtimalini doğurduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili müvekkili şirketin “BİLİMİN DOĞAYLA BULUŞTUĞU NOKTA” markası ile davacı tarafın BİLİM markasının karıştırılmaya neden olacak derecede benzer olmadığını, müvekkilinin dava konusu markasını oluşturan ögelerden birinin alınarak

marka karşılaştırılması yapılmasının doğru olmadığını, markaların bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili şirketin markası ile davalı markasının görsel olarak da tamamen farklı olduğunu, müvekkilinin markasının slogan marka olup, herhangi bir şekil içermediğini, oysaki davacı markasının kelime + şekil markası olduğunu, taraf markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin benzer olmadığını, müvekkili şirketin dava konusu markasının 03 ve 05. sınıf emtiayı, davacı şirketin markasının ise sadece “tıbbi müstahzarları” içerdiğini, davacı markasının 05. sınıf “tıbbi müstahzarlar” emtiası bakımından tescilli olması nedeniyle ilgili tüketici kitlesinin bilinçli tüketici kitlesi olduğunu ve bu tüketici kitlesinin markaları karıştırma ihtimalinin çok düşük olduğunu, davacı tarafın markasının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 2017/16344 sayılı marka başvurusu ile itiraza mesnet gösterilen davacı markası arasında, 05. sınıftaki “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler.” emtiaları bakımından benzerlik bulunduğu, ancak markaları oluşturan işaretler arasında söz konusu sınıfın ilgili tüketici kitlesi yönünden 6769 s. SMK ’nın 6/1 maddesi kapsamında iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı, taraf markaları arasında 6/5 maddesi anlamında iltibas ihtimalinin oluşmadığı, TP YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü taleplerine ilişkin olup ilk derece mahkemesince hedef kitlenin bilinçli tüketici olduğu gerekçesiyle davanın reddine, bölge adliye mahkemesince de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Ancak davacının itirazına mesnet markası “BİLİM” ibaresinden oluşturulmuş olup ve 5. sınıftaki emtialar için tescil edilmiştir. Davalının başvuru markası ise “bilimin doğayla buluştuğu nokta” ibaresinden oluşturulmuş ve 3. ve 5. sınıftaki emtialar için tescil edilmiştir. Taraf markalarının ayırt edici ve baskın unsuru “bilim” ibaresi olup tescil edildikleri sınıflardaki ilaç ve takviyelerde etken madde değildir. Bu nedenle hedef kitlenin doktor ve eczacı gibi bilinçli olduğu şeklindeki gerekçe yerinde olmamıştır. Taraf markalarının ayırt edici ve baskın unsurları “bilim” ibaresi olduğundan tescilli oldukları sınıflar yönünden SMK 6/1 hükmü kapsamında karıştırılma ihtimali de dahil ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebep olabilecek şekilde görsel, işitsel ve sessel olarak benzer markalardır. Hal böyle olunca taraf markalarının iltibas oluşturabilecek şekilde benzer olduğu kabul edilerek karar verilmesi gerekirken mahkemece aksi yönde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1868, Karar No: 2021/1092, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/1868 E.  ,  2021/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KONYA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında davanın reddine ilişkin verilen karar, davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09/02/2021 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalı ile aralarında ... ili ... ilçesi ... mahallesinde bulunan 29863 ada 98 parsel ile 29867 ada 1,2,3 ve 8 nolu parsellerde kayıtlı gayrimenkuller üzerinde 06.06.2015 tarihinde güneş enerjisi santrali arazi kira sözleşmeleri düzenlendiğini, sözleşmenin 2.3 maddesi gereğince kiralanan arazilerin toplam kira bedelinin 67.000 USD olup kiracı tarafından yıllık peşin olarak ödeneceğini, kira bedelinin ilk yıla mahsus olmak üzere banka teminat mektubu verilmek kaydı ile 01.03.2016 tarihine kadar ödeneceğinin kararlaştırıldığını; aynı sözleşmenin 3.6 maddesi uyarınca, arazi üzerinde kurulacak olan santralin işletmeye alınıp alınmamasına bakılmaksızın sözleşme tarihinden başlayarak yaklaşık 6 ay süre ile herhangi bir kiranın ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını; yine, aynı sözleşmenin 3.8 maddesi ile kiracının bu kira sözleşmesi imzalanmasına müteakip 6. aya otuz gün kala kiralayana yazılı ihbarda bulunmak şartı ile sözleşmeyi feshedebilir denilerek kiracıya herhangi bir bedel ödenmeksizin 6 ay içinde sözleşmeyi tek taraflı olarak fesh etme yetkisi tanındığını; buna rağmen, fesih işlemi yapılmadığı gibi 01.03.2016 tarihine gelindiğinde peşinen ödenmesi gereken bedelin ödenmediğini; taraflarınca, Konya 7. Noterliği'nin 20.10.2016 tarihli 39737 sayılı ihtarnamenin çekildiğini, buna rağmen de ödeme yapılmadığını belirterek; 67.000 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya konu taşınmazların, üzerinde güneş enerjisi santrali (GES) tesis etmek üzere kiralandığını, lisanssız GES tesis etme izni için, ilgili yönetmelikte belirlenen şartlardan en önemlisinin; üzerine GES tesis edilecek arazinin marjinal tarım arazisi ve dahi bu bağlamda inşa edilen tesisin idare tarafından kabulü için de enerji sahası olarak imar planı yapılabilmesi olduğunu, kira kontratı tarihinden sonra taşınmazlar ile ilgili imar planı değişikliği ile ilgili olarak çalışma başlattıklarını; ancak, Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından resen yaptırılan imar planı çalışmasının, Belediye Meclisi'nin 12.12.2014 tarih ve 953 sayılı kararı ile kira kontratlarında yer alan tüm taşınmazları da kapsayacak şekilde 1/100000 ölçekte il çevre düzeni planı teklifinin oybirliği ile kabul edildiği bilgisine ulaşıldığını; kira kontratı tarihinden yaklaşık 7 ay önce yapılmış ve kesinleşmiş imar planı değişikliği var iken kiralanan arazilerin enerji sahasına dönüştürülmesinin imkânsız hale geldiğini; her ne kadar, kiralayanların imar çalışması ile ilgili bir yükümlülüğü bulunmamakta ise de, bu kadar büyük bir arazinin sahiplerinin ekonomik hayatlarını yakından etkileyecek bu durumu bilmemelerinin hayatın olağan akışına aykırı olmakla, zaten mazeret olarak kabul edilemeyeceğini; davaya konu sözleşmenin 3.7 maddesinde, kiralayanlara da fesih yetkisi tanınmış olup kiralayanların da bu fesih hakkını kullanmadığını; zira, fesih durumunda anılan taşınmazların asla bu kadar kira değeri getirmeyeceğini bildiklerini, imar dışı arazilerin enerji sahası olarak imar plan değişikliği çalışması görece olarak daha kolay iken, davaya konu taşınmazların kira kontrat tarihinden 7 ay önce Konya Büyükşehir Belediyesi tarafından imar planına dahil edilmesinin, taşınmazın enerji sahası imarı almasını olanaksızlaştırdığını; dolayısıyla mağdur olduğunu, davanın kötüniyetli açıldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile, 67.000 USD'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı TBK.nın 301. maddesine göre; kiralayan kiralananın kullanım amacına uygun tam ve eksiksiz bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti boyunca bu halde bulundurmakla mükelleftir. Kiralayanın bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde kiracı TBK.nın 304, 305 ve 306 maddeleri gereğince akdi feshedebileceği gibi kira bedelinin tenzilini de isteyebilir. Ancak, kiracının kiralanandaki ayıbı, eksikliği TBK.nın 123 ve 125. maddeleri gereğince uygun bir sürede kiraya verene ihbar etmesi gerekir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 06.06.2015 tarihli düzenleme, 01.01.2016 başlangıç tarihli ve 30 yıl süreli kira sözleşmelerinin varlığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava konusu araziler, GES projesi geliştirilmesi ve arazinin tamamı üzerinde GES inşası ve işletilmesi amacıyla davalı şirket tarafından kiralanmıştır. Kira sözleşmesinin 3.7. maddesinde kiracının, işbu sözleşmenin imzalanmasını müteakip 6 ay içerisinde santral için gerekli ruhsatlar ve izinler de dahil olmak üzere tüm hukuksal prosedürü tamamlayacağı, 01.01.2016 tarihine kadar da santralin kurulması için gerekli alt yapı çalışmalarına ve arazi tesviyesine başlayacağı, kiracının bu 6 aylık sürelere uymaması halinde kiralayanın tek taraflı ve haklı olarak hiçbir tazminat ödemeksizin sözleşmeyi feshetme hakkı bulunduğu; kira ödemesi başlatılmış ise, belirtilen şartların yerine gelmiş kabul edileceği; 3.8 maddesinde, kiracının, işbu kira sözleşmesinin imzalanmasını müteakip 6 aya 30 gün kala kiralayana yazılı ihbarda bulunmak şartıyla sözleşmeyi feshedebileceği hükümleri düzenlenmiştir.

Davalı, dava konusu arazilerin kira sözleşmesinin düzenlenmesinden 7 ay önce, 12.12.2014 tarihinde, Konya Büyükşehir Belediyesi tarafından imar planına dahil edilerek taşınmazların enerji sahası imarı almasının olanaksızlaştırıldığını ileri sürerek, kira sözleşmesinin baştan itibaren geçersiz olduğunu; bu itibarla, kira ödeme yükümlülüğü bulunmadığını iddia etmekte ise de; davalı kiracı kendisine kanunen tanınan seçimlik haklarından hiçbirisini kullanmadığı gibi sözleşmenin 3.8. maddesi ile tarafına tanınan fesih hakkını da kullanmamıştır.

Kira sözleşmesi, karşılıklı anlaşma veya bir mahkeme kararı ile feshedilmediğine göre; tüm hükümleri ile geçerli olup tarafları bağlar. Ayakta olan sözleşme gereğince kiracı, kiralananın kiralama amacına uygun kullanılamadığından bahisle kira bedelini ödemekten kaçınamaz. Taraflar arasında 06.06.2015 tanzim ve 01.01.2016 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu, yapılan kira sözleşmesi sonucu dava konusu yerlerin davalı şirkete teslim edildiği, davalı şirketin bu yer üzerinde sözleşmenin imzalanmasına müteakip 6 ay içinde santral için gerekli ruhsat ve izinler dahil olmak üzere tüm hukuksal prosedürü tamamlamayı kabul ettiği ve sözleşmenin 3.8. maddesi gereğince de 6 aylık sürenin bitiminden öncesinde yazılı ihbarda bulunmak kaydı ile davalının kira sözleşmesini feshetmediği, kira sözleşmesinin halen taraflar arasında geçerli olduğu, ilk yıla ait kira bedelinin 01.03.2016 tarihinde ödeneceğinin taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 3.2. maddesinde kararlaştırıldığı; ancak, davalı tarafından bir ödeme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; bölge adliye mahkemesince, yanılgılı değerlendirme ve gerekçeyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3909, Karar No: 2021/236, Tarih: 20.01.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/3909 E.  ,  2021/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma (her iki sanık hakkında üçer kez), özel belgede sahtecilik (sanık ... hakkında üç kez)

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre incelemenin; katılan ... vekilinin sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçlarından kurulan beraat hükümlerine, sanıklar müdafin ise beraat hükümleri yönünden vekalet ücretine hasren vaki temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... bakımından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında beraat hükümleri yanında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının da verilmiş olması nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik yok ise de; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir" biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ... yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendine "Kendisini vekille temsil ettiren sanık ... için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca takdir edilen 2.640 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak adı geçen sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan sanık ... hakkındaki hükümlerin DÜZELTİLEREK, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin ve sanık müdafin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin DOĞRUDAN ONANMASINA 20/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3869, Karar No: 2020/59, Tarih: 14.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3869 E.  ,  2020/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat; mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 152/1-a, 29, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası,

Katılan sanık ... hakkında;

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan TCK'nin 102/2, 35, 62/1, 53, 58/6-7, 54/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; meşru savunma şartları oluştuğundan TCK'nin 25 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraatına ilişkin İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 gün ve 2015/145-2016/25 E-K sayılı hükmünün, katılan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin, 15/10/2019 gün ve 2019/3294-2019/4376 E-K sayılı ilamıyla onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/12/2019 tarihinde "sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği" gerekçe gösterilerek itirazda bulunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308.

maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

1-Dairemizce verilen onama ilamı, suçun vasfı yönünden usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının suçun vasfına dair itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden oy birliğiyle İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın suç vasfı yönünden karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının meşru savunma şartları bulunmadığına dair itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 15/10/2019 tarih ve 2019/3294 esas ve 2019/4376 karar sayılı ilamının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının onanmasına dair kısmının KALDIRILMASINA, ilamın diğer yönlerinin aynen korunmasına,

2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının meşru savunma şartları bulunmadığına dair itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 15/10/2019 tarih ve 2019/3294 esas ve 2019/4376 karar sayılı ilamının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının onanmasına dair kısmının KALDIRILMASINA, ilamın diğer yönlerinin aynen korunmasına,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ve mağdur ...'nin olay günü gece 23:00 sıralarında buluştukları, alkol alarak bir süre ...'nin iş yeri önünde durdukları, bu sırada aracın şöför mahalinde olan ...'nin telefonla internete girip mağdura gay videoları gösterdiği, ...'ın bu durumdan rahatsız olması nedeniyle kapatmasını söylediği, sonrasında polisin aracı görüp ceza yazabilir düşüncesiyle tenha bir yere gittikleri, ...'nin ...'dan şöför mahaline geçmesini istemesi üzerine ...'ın şöför koltuğuna geçtiği, ...' nin torpido da bulunan jel kıvamında bir sıvı içtiği, sıcak olduğunu söyleyerek üzerinde sadece iç çamaşırı kalacak şekilde soyunduğu ve ...'ın iki kolundan tutarak kucağına oturttuğu ve sağ göğsünden emmeye başladığı, ...' ın arka koltukta bulunan montunun cebinden maket bıçağını eline geçirip ...'nin boynuna savurduğu, aldığı bıçak darbesi sonucu ...'nin araçtan indiği, ...'ın da araçtan indiği, ...'nin tekrardan ...'ın üzerine gidip boynunu tutmaya çalıştığı, ...'ın ise bu kez cebinde bulunan bıçağı çıkartarak mağdura savurduğu, bıçağın ...'nin göğsüne isabet ettiği, mağdurun ...'ın üzerine tekrar gelmesi üzerine bıçağı karın boşluğuna savurduğu, ...' ın ...' ye ait araca binerek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda,

Sanık ...’ın mağdur ...’ye yönelik, haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 gününde üyeler ... ve ...' ın meşru savunma bulunduğuna ve itirazın reddi gerektiğine yönelen karşı oyları ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: