muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18313, Karar No: 2015/14447, Tarih: 17.09.2015

İtiraz, perakende satış lisansı sahibi tüzel kişi tarafından başvuru tarihini izleyen en geç on iş günü içerisinde incelenerek sonuçlandırılır.

İtirazın dağıtım şirketini ilgilendiren hususlarla ilgili olduğunun tespit edilmesi halinde, itiraz geliş tarihinden itibaren perakende satış lisansı sahibi tarafından iki iş günü içerisinde dağıtım şirketine iletilir. Dağıtım şirketi itirazın kendisine ulaştığı tarihten itibaren on iş günü içerisinde inceleme sonuçlarını perakende satış şirketine bildirir. İnceleme sonuçları perakende satış şirketi tarafından en geç üç iş günü içerisinde müşteriye yazılı olarak bildirilir.

İnceleme sonucuna göre itirazın haklı bulunmaması halinde, itiraza konu tüketim bedelinin eksik tahsil edilen kısmı, müşteriden tahsil edilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu iki madde birlikte değerlendirildiğinde; anılan hükümlerin, yanlış çarpım faktörü uygulanması sonucu dağıtım şirketi lehine doğan alacaklarda, tüketimin hesaplanacağı süre konusunda bir sınırlama getirmediği, dolayısıyla gerek önceki yönetmelik gerekse de yürürlükte olan yönetmeliğe göre ödeme bildirimine ilişkin bu ve benzeri hatalar açısından, hatanın başlangıç tarihi itibariyle tüketimin hesaplanması gerektiği ortadadır.

Ancak, davacı şirketin endeks okumalarında çarpan farkını yanlış uygulaması nedeniyle (50 çarpan yerine 20 çarpan olarak uygulanması )davaya konu uyuşmazlığın doğduğu dosyadaki belgelerle sabittir. Bu nedenle kural olarak; davacı idarenin kendisine düşen edimi ifada ihmal gösterdiği, dolayısıyla TBK 114 (BK.nun 98/2'nci) maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken TBK 52 (BK.nun 44.) maddesi uyarınca müterafik kusurlu olduğu açıktır (HGK.'nun 22.05.2002 günlü ve 2002/19-340 E.-2002/420 K., 13.Hukuk Dairesinin 19.01.2003 günlü ve 2003/321 E.- 2003/72 K. sayılı ilamlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.)

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda konusunda uzman (üçlü) bilirkişiden rapor alınarak, belirlenecek tüketim bedelinden, (davalılar yanında) davacının da müterafik kusuru nedeniyle TBK 114. (818 sayılı BK'nun 98/2.) maddesi delaletiyle TBK 52. (BK 44.) maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09. 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14080, Karar No: 2015/12265, Tarih: 03.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14080 E.  ,  2015/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011

NUMARASI :2010/86-2011/445

Davacı T.. A... vekili Avukat M.. O.. T..tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 14/01/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının personel müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı ile birlikte görev yapan dava dışı kişilerin 24/06/2008 tarihinde yayınlanan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile ilgili 267 seri no'lu tebliğinin uygulanmaması nedeniyle, çalışanların ücretlerinden hesaplanan gelir vergisi üzerinden tebliğe aykırı olarak fazla miktarda terkin yapıldığını, eksik vergi ödendiğini, vergi dairesine pişmanlık cezası ödenmek zorunda kalındığını, bu cezanını ödenmesine kusurlu hareketleriyle sebebiyet veren kişilerden birinin de davalı olduğunu belirterek, davalının payına düşen kurum zararının ödetilmesini istenmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları da nazara alınarak davaya konu zararda personel biriminin dolayısıyla davalının sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından aynı dava sebebine dayanılarak davacı fabrika tarafından muhasebe ve personel servisinde görev yapan kişilere ayrı ayrı dava açıldığı ve paylarına düşen zararın ödetilmesinin istendiği, davacı fabrikanın “görev ve yetki talimatı”nın bulunduğu, dosya içerisinde bu talimatın tamamının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davaya konu zararın oluştuğu dönemde yürürlükte olan “fabrikanın yetki ve görev talimatı” getirtilip, muhasebe ve personel servislerinin yetki, görev ve sorumlulukları ile bu servislerdeki hangi görevlilerin zarardan sorumlu oldukları ve zararın miktarı net olarak belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4262, Karar No: 2010/6979, Tarih: 10.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/4262 E.  ,  2010/6979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCY'nın 158/1-j, 62 md.leri uyarınca dört kez 2 yıl 6 ay hapis ve 39.167 YTL adli para cezası,

2-5237 sayılı TCY'nın 204/1, 62 md.leri uyarınca dört kez 1 yıl 8 ay hapis cezası,

3-5237 sayılı TCY'nın 158/1-j, 35, 62, 52 md.leri uyarınca iki kez 10 ay hapis ve iki kez 400 YTL adli para cezası

4-5237 sayılı TCY'nın 204/1, 62 md.leri uyarınca iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın sahte belgelerle katılan Vakıfbank ve Akbank’ın değişik şubelerinden tüketici kredisi almak şeklindeki eylemlerinin her bir banka sayısınca teselsül eden tek dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Finasbank’tan alınan 12.09.2008 günlü cevabi yazıda sanığın ... sahte kimliğiyle bankalarına yapılmış bir kredi başvurusunun bulunmadığının bildirilmesi karşısında anılan bankaya yönelik suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3-5237 Sayılı TCK. nun 52. maddesinin 1.fıkrasında “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklinde adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında da“kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir” ve aynı kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” Hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklamalardan sonra TCK. nun 158.maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde anılan yasanın TCK. nun 61. maddesi hükmü de göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden varsa artırım uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20-100 YTL arasında takdir edilecek miktarın çarpılarak bulunan miktar, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise; adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden varsa indirimler yapılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, somut olayda her bir dolandırıcılık suçundan elde olunan haksız menfaat miktarları toplanıp iki katı esas alınmak suretiyle nisbi para cezasına hükmolunması,

4-Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçlarından her bir fiilden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hangi eylem nedeniyle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği de açıklanmadan denetime olanak vermeyecek şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4341, Karar No: 2019/4544, Tarih: 30.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4341 E.  ,  2019/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Sanık hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK’nın 158/1-d, 52 ve 53. maddeleri gereğince, özel belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 207/1 ve 53. maddeleri gereğince, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan TCK’nın 268/1 yollaması ile TCK’nın 267/1 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, askerlik arkadaşı olan ve bir süre aynı evi paylaştığı müşteki ...’ın ehliyetini bir şekilde ele geçirerek, üzerine kendisinin fotoğrafını yapıştırdıktan sonra, araç kiralama işi yapan müşteki ...’ün iş yerine gidip kendisini ... ismiyle tanıtıp, üzerinde kendisinin fotoğrafı olan ehliyet fotokopisini ibraz ederek ... plakalı aracı kiraladığı ve ... adına düzenlenen kira sözleşmesi ile yasal unsurları mevcut olmayan senedi imzaladığı, ancak kira süresi bitmesine rağmen aracı getirmediği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın ikrar içeren savunması, müşteki beyanları, kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık tarafından kullanılan suça konu ehliyet aslının Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/156 E. sayılı dosyası içerisinde bulunması, bu dosyada alınan kriminal rapora göre de iğfal kabiliyetinin olması ve ehliyet fotokopisinin de dosya içerisinde bulunması, dolayısıyla kamu kurumunun maddi varlığından sayılan ehliyetin inceleme konusu olayda kullanılması nedeniyle tebliğnamede nitelikli dolandırıcılık suçundan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçların yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçların yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanarak başkası hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlaması gerektiği, somut olayda ise sanığın, başkasına ait kimlik bilgilerini adli veya idari bir makam önünde kullanmadığı, müşteki Ahmet’i kandırmaya çalışırken diğer müşteki ...’in kimlik bilgilerini kullanması eyleminin, dolandırıcılık suçunun hile unsuru olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla menfaat temin etmek amacıyla başkası adına düzenlenmiş ehliyeti kullanarak araç kiralaması şeklindeki eyleminin nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarına vücut verdiği ve bu suçlardan da hüküm kurulduğu, bu nedenle sanık hakkında yasal unsurları oluşmayan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14216, Karar No: 2022/6951, Tarih: 19.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14216 E.  ,  2022/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce kısmen kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin derhal ödenmesi yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, Bornova İlçesi, Işıklar Mahallesi, 11117 ada, 14 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik durumu ve dava konusu pilon yeri kamulaştırması nedeniyle arta kalan alanda yapılaşma yönünden kısıtlama getirilmediği dikkate alındığında bu kısımda değer azalışı olamayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2020/144 E. - 2021/2236 K. sayılı hükmünün HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6373, Karar No: 2025/212, Tarih: 08.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/6373 E.  ,  2025/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/815E., 2017/1439K.

SUÇLAR : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2023/10142 Esas, 2024/11580 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.12.2024 tarihli ve 2021/86052 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2023/10142 Esas, 2024/11580 Karar sayılı kararında yer alan "05/05/2017" ile "2017/1419" ifadelerinin çıkartılması ve yerine "08/05/2017" ve "2017/1439" ifadelerinin eklenmesi suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi, talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2023/10142 Esas, 2024/11580 Karar sayılı kararında yer alan "05/05/2017" ile "2017/1419" ifadelerinin çıkartılması ve yerlerine "08/05/2017" ve "2017/1439" ifadelerinin eklenmesi suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi," suretiyle hatanın düzeltilmesine,

Dava dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10755, Karar No: 2021/3710, Tarih: 18.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10755 E.  ,  2021/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/984 E. - 2020/103 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... mahallesi 157 ada 17 ve 59 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen bedele 07.06.2019 tarihinden karar tarihine fark bedele ise karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/984 E. - 2020/103 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/984 E. - 2020/103 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a-4 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine (Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedelinin davacı idare tarafından takdir edilen 58.096,42- TL'lik kısma 07/06/2019 tarihinden karar tarihi olan 11.03.2020 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine, Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 76.128,58.- TL'lik kısma 07/06/2019 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek faizin, derhal davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-Ayrı bir bent olarak (Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden 3400,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalıya verilmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı kalan temyize başvurma harcının alınmasına, 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.