muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/19476, Karar No: 2020/13012, Tarih: 10.06.2020

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1. maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesinde yer alan “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 10.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2015/14690, Karar No: 2016/1643, Tarih: 22.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14690 E.  ,  2016/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu malı hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 142/1-a, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası; TCK'nın 116/2, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000 TL adli para cezası, TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri 4.000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 28.12.2009 günü arkadaşları ile birlikte ... Belediye İlköğretim Okulunda gerçekleşen hırsızlık olayı nedeniyle kolluk görevlilerinden kaçmaya çalıştıkları, suça sürüklenen çocuğun kovalamaca sonucu yakalandığı, kaçarken giymiş olduğu spor ayakkabını düşürmesi üzerine olay yeri inceleme ekiplerinin söz konusu ayakkabıyı alarak daha önceki olaylarda elde ettikleri ayakkabı izleri ile karşılaştırdıkları, bu araştırmalar neticesinde; 26.12.2009 günü ... Lisesi’nde meydana gelen hırsızlık eyleminde olay yerinde elde edilen ayak izi ile uyum gösterdiğinin tespit edildiği,

26.12.2009 tarihinde, suça sürüklenen çocuğun... Lisesi’nin pencere demirlerine tırmanarak okula girip, müdür odasının kapısını kırdığı ve okuldan iki adet bilgisayar, bir adet monitör ile bir adet yazıcıyı çaldığı iddia ve kabul olunan olayda;.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizen incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve kamu malı hakkında hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyizen incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin kamu malına zarar verme ve kamu malı hakkında hırsızlık suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27677, Karar No: 2020/384, Tarih: 07.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27677 E.  ,  2020/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'ın savunmasında, mağdurlar evinden ayrıldıktan sonra eline bıçak aldığını ve bıçağı mağdura teşhir etmediğini beyan etmesi, mağdurlar ... ve ...'ın soruşturma aşamasında, sanık ile tartıştıktan sonra kendi evlerine çıktıklarını, sanığın eline iki tane bıçak alıp kendi evlerine doğru gelmeye çalıştığını sonradan öğrendiklerine dair şikayetleri, olay tarihli polis tutanağının, sanığın eline iki bıçak alıp üst kata mağdurların evine doğru yöneldiğini, ancak kendileri tarafından ikna edilerek bıçakların elinden alındığına ilişkin anlatımı karşısında; mağdurların yokluğunda gerçekleşen eylemin ne şekilde silahla tehdit suçunu oluşturduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28473, Karar No: 2015/14202, Tarih: 28.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28473 E.  ,  2015/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hırsızlık suçundan mahkumiyet, resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafi ile katılan .... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Müştekiye ait cep telefonu hattına ilişkin ... Alışveriş Merkezi ... bayiinden yeni sahte sim kart çıkartılmak suretiyle internet bankacılığı işleminin yapıldığının iddia edildiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu hattın çıkartılmasının ne şekilde yapıldığının araştırılması, burada kullanılan belgelerin ve belge altındaki yazı ve imzaların sanıklardan alınacak yazı ve imza örnekleri ile karşılaştırılmasının yapılması ile sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16050, Karar No: 2024/21939, Tarih: 04.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/16050 E.  ,  2024/21939 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.04.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7530, Karar No: 2017/401, Tarih: 06.02.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7530 E.  ,  2017/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım, Terör örğütü propagandası yapmak

Hüküm : 1-TCK'nın 220/7 maddesi atfıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-3713 sayılı Kanunun 7/2-b, 7/2-2. cümle, TCK'nın 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım ve terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2511, Karar No: 2015/3507, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2511 E.  ,  2015/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4336, Karar No: 2015/4169, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/4336 E.  ,  2015/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephe ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması aranır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmazın değerlendirilmesi için ... Mahallesi ... ada ... parselin emsal alındığı, ancak bu emsalin 22/02/2011 tarihli akit tablosunun incelenmesinde ...'nun taşınmazın hissedarlarından olup, diğer hissedarların payını da almak suretiyle taşınmazın tamamına malik olduğu

böylece emsal satış işleminin hissedarlar arası satış olduğu, özel amaçlı satış olduğundan yanıltıcı olabileceği gibi mahkemece 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekip 2013 yılında dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 32,09 TL, emsal alınan ... ada ... parselin değeri ise 49,37 TL olduğundan emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın daha değerli kabul edilmesi de emsalin dava konusu taşınmaza uygun emsal olmadığını gösterdiğinden bu emsale göre değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2164, Karar No: 2006/7858, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2164 E.  ,  2006/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ankara 8.İş Mahkemesi

Tarih               :  01.12.2005

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.5.1998-11.8.1998 tarihleri arası çalıştığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Davalı SSK. vekili temyiz isteminden vazgeçme ile ilgili davalı Kurumdan usulüne uygun şekilde olur almadığından davalı Kurumun geçerli bir temyiz istemi bulunduğunun kabulüyle dosyadakı yazılara, toplanan delillere göre davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı TRT’ye ait işyerinde yapım ve yayın elemanı olarak 1.8.1995-10.8.1998 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri  sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara  geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.Tespiti istenen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır. Öte yandan 506 sayılı yasanın 79/10. maddesi gereği bu tür davaların 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekir ise de, dinlenen tanıklar, davacının  1995 yılından  itibaren  başka bir işverenin işyerinde çalışmaksızın 1998 yılına  kadar sözleşmeli personel olarak, 1998 yılından itibaren ise, kadrolu personel olarak halen davalı işverene ait işyerinde kesintisiz çalıştığını beyan etmişlerdir. Davacının iddiası da bu olduğuna göre, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir,  müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek aynı işverene ait işyerindeki  çalışmanın 1995 yılından itibaren kesintisiz olarak devam ettiği kanıtlanırsa, hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz  edilemeyeceğinden işin esasına girip tüm delilleri değerlendirerek ve bu arada  hizmet akdinin unsurlarının varlığını da tartışarak  bir sonuca ulaşmak  gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16930, Karar No: 2013/10477, Tarih: 09.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/16930 E.  ,  2013/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanığın temyiz istemine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın cep telefonuna gönderilen “ , ... kardeşim bende sana bir mektup yazacağım inan Allahına ömrünün sonuna kadar hafızandan silinmeyecek” şeklindeki sözlerin ne şekilde tehdit içerdiği karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9410, Karar No: 2020/1308, Tarih: 03.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9410 E.  ,  2020/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalılardan ... ile ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilleri ile davalılardan ... ile ...'ın aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Objektif değer artışının %250 oranında uygulanması gerektiği yönünde bozma yapıldığı ve fark bedelde buna göre depo edildiği halde, %150 oranında objektif artış uygulayan 04/02/2019 havale tarihli 1. ek rapor doğrultusunda az bedele hükmedilmesi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri ile davalılardan ... ile ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20212, Karar No: 2014/10369, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20212 E.  ,  2014/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın Tatvan İlçesi İstasyon İlköğretim okulunda müdür olarak görev yaptığını, olay tarihinde okulun diğer binasından sesler gelmesi üzerine dışarı çıktığında isminin sonradan ... olduğunu öğrendiği çocuğun başka çocuklara kaçmaları şeklinde bağırdığı, diğer üç çocuğun kapıdan çıkarak kaçmaya başladığı, yaptığı incelemede okul içindeki ve laboratuardaki bir kısım camların ve dolap kapaklarıyla kilitlerinin kırılmış olduğunu ve laboratuardaki terazi, ağırlık ve bir kısım kimyasal maddelerin zarar görmüş olduğunu tespit ettiği, olay yerinde 12 adet parmak izi elde edildiği, laboratuar sınıfının arka bahçeye bakan kırık pencere camı iç yüzeyinden, aynı camın dış yüzeyinden, laboratuar içerisindeki sürgülü dolap camından, koridorda sol tarafta bulunan kırık dolap camı üzerinde bulunan parmak izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edildiği olayda, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nın 150/2.maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekâlet ücreti alınmasına karar verilmesi,