muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6596, Karar No: 2023/7951, Tarih: 11.09.2023

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan raporda davacıda meydana gelen kırığın bir stres kırığı olduğu ve bu tür kırıkların kemiklerin aşırı kullanımından kaynaklanabildiği, zamanla kemiklerde çatlak oluşumuna yol açabileceğinin belirtildiğini, dolayısıyla, davacının kemiklerinde meydana gelen kırığın anlık gelişen bir rahatsızlık olmadığını, kaldı ki, raporda aynı zamanda femur kırığının davacının sürekli ve tekrarlanan ağır kaldırma işleri sonucunda meydana geldiğinin belirtildiği, ancak davacı, kaza tarihinde söz konusu iş yerinde deneme sürecinde olup, buradaki çalışma süresinin oldukça kısa olduğunu, davacıda meydana gelen kırığın bir stres kırığı olduğu ve bu tür kırıkların kemiklerin aşırı kullanımından kaynaklanabildiği göz önünde bulundurulduğunda; davacının femur kırığının diğer davalı iş yerindeki çalışmaları sebebi ile oluşmuş olmasının pek muhtemel olmadığını, bu anlamda hükme esas alınan raporda davacının çalışma süresi ve meydana gelen kırık arasındaki ilişkinin yeterli şekilde değerlendirilmediğini, kararın bu hali ile eksik incelemeye dayandığını, Mahkemece hükme esas alınan tanık beyanlarına göre de iş kazası gerçekleştiği kanaatine varıldığı belirtilmiş ise de; dosya kapsamında dinlenen tanıkların bizzat görgü ve bilgi sahibi olmadıkları gibi, davacının bu iş kazasını geçirdiğine dair beyanda dahi bulunamadıklarını, bu nedenle olayın varlığı dahi ispatlanamamış iken, gerçekleştiği iddia edilen olayın iş kazası olduğu sonucuna varılmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'u 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2017 yılı Ocak ayı içerisinde meydana gelen ve davacının yaralanması ile sonuçlanan kazanın iş kazası sayılmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1090, Karar No: 2013/13992, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1090 E.  ,  2013/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ..., resmi belgede sahtecilik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2008 gün ve 2008/294 Esas, 2008/913 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa göre sanıkların eylemi müstakil kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturup dosya kapsamı suçun sübutuna yeterli olduğundan, sanıklar hakkında tefrik edilen yağma dosyası ile birleştirilmesinde hukuki yarar görülmediğinden bu suç yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bilgi edinen sıfatıyla dinlenen ... ve ...'in beyanları, mağduru korkutmak için araziye götürüp, pantolonunu çıkarıp dövdüklerini müdafii huzurunda ikrar eden ... ve ...'in beyanları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların hırsızlık yapacakları bahanesi ile arabaya bindirdikleri sanığı boş araziye götürüp darp ettikleri, mağduru kazak, pantolon ve ayakkabısından tecrit ettikleri, yarı çıplak kalan mağdurun el ve ayaklarını bağlayıp görünmemesi için etrafını taşla ördükten sonra olay yerinde bırakıp gittikleri bu suretle, sanıkların birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyettinden yoksun kılma suçunu işledikleri, oluşa göre bu şekilde kabul edilen suçun tefrik edilen yağma suçunun unsuru olmayıp, müstakil suç oluşturduğu gözetilmeden sanıkların bu suçtan mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Tüm sanıkların resmî belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'in müdafii huzurunda verdiği 02.02.2008 tarihli beyanında sahte plakalı olan otoyu, ...'ndan aldıklarını, ...'in de ...'den 9000 TL'ye satın alıp 1000 TL kapora verdiği, ancak, devir işlemlerine ilişkin evrak gelmeyince çalıntı olduğunu bildikleri bu aracı ...'den 1000 TL'ye

satın aldıklarına dair beyanı, sanık ...'in ...'den aracı emaneten aldıklarına dair beyanları karşısında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2008 tarihli ayırma kararı gereğince Şüpheli ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan evrakın tefrik edildiği anlaşılan soruşturmanın akibeti araştırılıp, dava açılmışsa dosyası getirtilip incelendikten ve henüz derdest ise bağlantı sebebiyle bu davayla birleştirilmesi, sonuçlanmış ise asıl veya onaylı suretinin dosyaya konulması cihetine gidilerek, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hükme varılması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3282, Karar No: 2013/4960, Tarih: 13.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3282 E.  ,  2013/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../09/2012 tarih ve 2012/445-2012/391 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette yönetim kurulu üyesi olarak işe başladığını, ilerleyen dönemlerde ise genel müdür sıfatıyla görevini devam ettirdiğini, kendisine vaat edilen maaşının düzenli ödenmediği ve iş akdinin haksız ve mesnetsiz bir biçimde ihbar önellerine uyulmaksızın feshedildiğini öne sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ücret alacağı, fazla mesai alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve kıdem tazminatı alacağı olmak üzere toplam 5000 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Davanın açıldığı ... 6. İş Mahkemesi’nce tüm dosya kapsamı uyarınca, davacının davalı şirkette denetim kurulu üyesi olduğu, şirkette hissesi bulunduğu ve davacı ile davalı şirket arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisine dayalı olmadığı gerekçesiyle davanın iş mahkemesinin görev alanına girmediği, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; temyiz olunmaksızın kesinleşen işbu karar uyarınca dosyanın gönderildiği ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, dosyada mevcut delil ve belgelere göre, davacı, davalı şirketin hissedarı ve denetçisi olsa da davacının davalı şirket ile arasındaki iş aktinden ve akdin haksız feshinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini talep ettiğinden bahisle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, kararın temyiz olunmaksızın kesinleşmesi halinde dava dosyasının merci tayini için görevli Yargıtay dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin olup, mahkemece iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. Davalı şirkete ait 28.12.2008 tarihli olağanüstü genel kurul toplantı tutanağından davacının denetim kurulu üyeliğine seçildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya bakmak ticaret mahkemelerinin görevine girdiğinden davanın esasına girilip bir karar vermek gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeye göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, .../03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/611, Karar No: 2017/478, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/611 E.  ,  2017/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/12781, Karar No: 2010/26676, Tarih: 11.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12781 E.  ,  2010/26676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11168, Karar No: 2012/3308, Tarih: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11168 E.  ,  2012/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2010 tarih ve 2007/46-2010/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ''atlasjet INTERNATIONAL AIRWAYS'' ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere yaptığı başvurunun bir kısım mal ve hizmetler yönünden TPE YİDK tarafından davalı şirkete ait ''A Atlas Havacılık Turizm ve Tic. A.Ş. +Şekil'' ibareli markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, müvekkili marka başvurusu ile davalı markasının aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını belirterek 2007-M-2201 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı marka başvurusu ile davalı markasının ayırtedilemeyecek kadar benzer olup, aynı sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacı taleplerinin haksız, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, bir bütün olarak dikkate alındığında taraf markalarının aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları, her iki markanın sesçil ve anlamsal olarak birbirinden farklı olduğu, marka başvurusunun mutlak sebebe dayalı olarak resen reddedilmiş olması karşısında davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı şirket yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, TPE yönünden davanın kabulü ile 2007-M-2201 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 06/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2124, Karar No: 2015/3845, Tarih: 15.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2124 E.  ,  2015/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamak

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....'nin maktül ...'ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekili ile katılan ...'nın sanık hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece verilen 17.06.2011 tarihli hükmün Dairemizin 20.12.2013 gün, 2012/691 esas ve 2013/7984 karar sayılı ilamıyla "Maktülden sanığa yönelen haksız eylemlerinin ulaştığı boyut gözetilerek haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari indirime yakın oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde üst sınırdan indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini" gerekçesiyle bozulmasına karar karar verildiği, ancak yerel mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı kısmen etkisiz kılınacak şekilde haksız tahrik nedeniyle asgari orana yakın oranda bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ile katılan Nazlı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8544, Karar No: 2010/11995, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8544 E.  ,  2010/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38861, Karar No: 2015/32932, Tarih: 11.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38861 E.  ,  2015/32932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten fatura taahhütlü olarak satın aldığı ..... marka/model telefonu su geçirmez özelliği nedeniyle edindiğini, telefonun bu özelliğini 6 ay sonra denediğinde su geçirdiğini farkettiğini, servis tarafından telefondaki hasarın "sıvı teması ve oksitlenmeden" kaynaklandığı saptanıp, garanti kapsamı dışında olduğunun bildirildiğini ileri sürerek, anılan marka/model telefonun ayıpsız misli ile değiştirilmesine (yenisinin verilmesi) karar verilmesini istemiştir.

Davalı, telefondaki hasarın kullanıcı hatasından kaynaklandığını beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ayıplı ürünün yenisiyle değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan telefonun ayıplı olduğu iddiasına dayalı yenisiyle değiştirilmesine ilişkindir. Mahkemece, 24.04.2014 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmı dışındaki bölümlerine itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, sözü edilen bilirkişi raporunun diğer kısımlarıyla çelişki içermeyen sonuç kısmında " telefonun kulaklık girişini kapatan kapakta sıvı temasından kaynaklı hasar olduğu ... güç ve simkart girişlerini kapatan kapakların sıkı bir şekilde kapatalılıp kapatılamadığının bilinemediği ... kullanım kulavuzunda; cihazın okyanus suyunda, yüzme havuzunda, dalışta, sıcak su, kum/çamur ve diğer sıvı kimyasallarda kullanılmaması gerektiğinin yazdığı, bu koşullara uyulup uyulmadığının bilinemediği, .... ile uyumlu bir şekilde 1 metrelik tatlı suda 30 dakikaya kadar durabilir, koşuluna uygun davranılıp davranılmadığının bilinemediği " saptaması yapılarak 4077 sayılı Tüketicinin korunması hakkındaki kanunun 4. maddesine göre dava konusu telefonun kulaklık girişini kapatan kapakta hasar olduğu, bununda kullanıcıdan kaynaklı olması nedeniyle cep telefonunun ayıplı mal olmadığı açıkça belirtilmiştir. Uyuşmazlığın içeriği teknik hususlar içermektedir.Bu noktada mahkemece, teknik hususlar içeren ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddi yönünde karar tesisi gerekirken, aksi düşüncelerle bilirkişi raporunun bir kısmına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: yukarıda bahsi geçen nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.