muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/31353, Karar No: 2023/1393, Tarih: 20.02.2023

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine (Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 06.12.2013 tarihli ve 2013/940 Esas, 2013/579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 23.10.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 23.10.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 05.11.2018 tarihinde dolandırıcılık suçunu işlediğinin Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve 2019/237 Esas, 2019/475 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/403 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin açıklanması geri bırakılan 06.12.2013 tarihli ve 2013/940 Esas, 2013/579 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Daha önceki bir tarihte nöbet kulübesinin camını kırdığından, cam bedelini ödemek için paraya ihtiyacı bulunan sanığın, 06.06.2011 tarihinde mağdur J.Er Mehmet Akif ...’ın dolabında bulunan pantolonundan 50,00 TL parasını çaldığı, mağdurun kendisinden şüphelenip, sorması üzerine parayı çaldığını ikrar ederek, geri verdiği maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

2.Sanık 19.09.2011 tarihinde alınan savunmasında özetle; olaydan bir gün önce nöbet kulübesinin

camını kırdığını, kırılan camı yaptırmak için paraya ihtiyacı olduğunu, parası olmadığından arkadaşının ceplerini karıştırarak para almaya karar verdiğini, ilk cebini karıştırdığı elbiseden 50,00 TL çıktığını, para aldığı kıyafetin Mehmet Akif ...'a ait olduğunu öğrendiğini, akşam Mehmet Akif ...'ın

2.Sanık 19.09.2011 tarihinde alınan savunmasında özetle; olaydan bir gün önce nöbet kulübesinin

camını kırdığını, kırılan camı yaptırmak için paraya ihtiyacı olduğunu, parası olmadığından arkadaşının ceplerini karıştırarak para almaya karar verdiğini, ilk cebini karıştırdığı elbiseden 50,00 TL çıktığını, para aldığı kıyafetin Mehmet Akif ...'a ait olduğunu öğrendiğini, akşam Mehmet Akif ...'ın

parasının çalındığını söylemesi üzerine kendisinin aldığını, iade ederek özür dilediğini, pişman olduğunu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rızasının olduğunu beyan etmiştir.

3.Bozma sonrası alınan 03.10.2013 tarihli beyanında; Yargıtay Bozma ilâmına uyulmasını, lehe olan hükümlerin uygulanmasını, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını veya cezasının ertelenmesini talep etmiştir.

4.Sanık 22.06.2021 tarihli savunmasında özetle; askerdeyken psikolojik sorunlarının olduğunu, kesinlikle o arkadaşın hiç bir şeyini çalmadığını, Komutanının doğulu olduğu için kendisine "ben seni sürüm sürüm süründüreceğim" dediğini, arkadaşına durumu anlattığını ve kendisinden özür dilediğini, onun da ben senden zaten şikayetçi değilim dediğini daha sonra kendisini psikiyatriye sevk ettiklerini, 6-7 ay nöbet tutmadığını, nöbet kulübesinin camını kırdığı için silahını aldıklarını, komutanının iftira atması nedeni ile böyle bir ceza aldığını, beraatimi talep ettiğini, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini ve kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

5.Olay tarihinde nöbetçi astsubay olarak görev yapan tanık Şevket Tanrıverdi mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak alınan yeminli beyanında sanığın kendisine arkadaşının parasını çaldığını ve daha sonra kendisine iade ettiğini söylediğini ifade etmiştir.

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinde “çalma” suçunun bir tanımının yapılmaması ve üstünün, astının veya

arkadaşının bir şeyini çalma suçunun unsurlarının gösterilmemesi nedeniyle suçun unsurlarının genel

hükümlere göre saptanması gerekmektedir.1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinde düzenlenen suç tipinin 5237 sayılı Kanun'un 141 inci

maddesinde düzenlenen “hırsızlık” suçunun asker kişiler tarafından işlenen bir benzeri olduğu ve

"çalmak" teriminin "hırsızlık" terimi ile eş anlamlı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, üstünün, astının veya arkadaşının

bir şeyini çalmak suçunun oluşabilmesi için;

(A) Failin, kendisinin üstü, astı veya arkadaşı statüsünde olan bir asker kişinin menkul malını

rıza olmaksızın alması,

(B) Failin üstünün, astının veya arkadaşının menkul malını alma eylemini bu malın başkasına ait

olduğunu bilerek kendisine veya başkasına bir yarar sağlama amacıyla gerçekleştirmesi, zorunludur.

bir şeyini çalmak suçunun oluşabilmesi için;

(A) Failin, kendisinin üstü, astı veya arkadaşı statüsünde olan bir asker kişinin menkul malını

rıza olmaksızın alması,

(B) Failin üstünün, astının veya arkadaşının menkul malını alma eylemini bu malın başkasına ait

olduğunu bilerek kendisine veya başkasına bir yarar sağlama amacıyla gerçekleştirmesi, zorunludur.

Olay tarihinde sanığın, J.Er statüsünde olan mağdurun cebinden rızası dışında bir miktar parayı aldığı ve durumun farkedilmesi üzerine suçunu itiraf ettiği, sanığın aşamalardaki beyanları ve tanık beyanıyla ortaya konarak mahkemece arkadaşının bir şeyini çalmak suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde

belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

4.İş bu temyize konu mahkûmiyet hükmünde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine yalnızca 62 nci maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/403 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan takdiri indirim uygulanmasına ilişkin paragrafa; "TCK'nın 62" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 62 nci maddesinin birinci fıkrası" ifadesinin eklenerek diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42146, Karar No: 2016/3485, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/42146 E.  ,  2016/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı üniversitede 16.10.2007 tarihinden itibaren biyokimya bölümünde çalıştığını, fakat sigorta bildirimlerinin diğer davalı taşeron firma tarafından yapıldığını, aynı işyerinde çalışan kadrolu personel ile müvekkili arasında yapılan iş yönünden hiçbir farkın bulunmadığını, ... Bakanlığı'nın şikayetler üzerine rapor tanzim ederek muvazaalı işlem tespiti yaptığını, bu rapora itiraz eden davalı üniversitenin ... İş Mahkemesine açtığı davanın reddedildiğini, karar üzerine üniversiteye haklarının ödenmesi için başvuran davacının taleplerinin kabul edilmediğini, ... İş Mahkemesi'nin kararına rağmen ücretinin düşük olarak yatırılmaya devam etmesi ve diğer kadrolu haklarının verilmemesi nedeniyle davacının haklı nedenle iş akdini feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret farkı alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Üniversite vekili, diğer kamu kurumlarında olduğu gibi üniversite hastanesinde hizmet alımı suretiyle taşeron şirketler tarafından yürütülen ve bu kapsamda özel hukuk hükümlerine tabi olarak çalıştırılan işçilerin hizmet akdi dışında başka bir statüde çalıştırılma imkanının yasa gereği bulunmadığını, yine işçilerin mali ve sosyal haklarına ilişkin düzenlemelerin tamamen İş Kanunu hükümleri kapsamında değerlendirildiğini savunarak davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin alt işveren elemanı olup üniversitede çalışan kadrolu işçilerle aynı hakları istemesinin asıl işverenin bazı işleri taşeron alt işverene gördürmesi uygulamasını anlamsız bıraktığı, davacının taşeron firma elemanı olup imzalanan sözleşme uyarınca haklarını aldığı, üniversitede çalışan işçi ile aynı işi gördürdüğü gerekçesiyle o işçinin fazladan aldığını belirttiği hakları istemesinin sözleşme yapma ilkesine aykırılık teşkil ettiği, davacı işçi ile yapılan sözleşmenin iş mevzuatına uygun olduğu, davacının kadrolu işçiye ödenen hakları talep ederek ödenmemesi nedeniyle sözleşmeyi feshetmesinin ve buna bağlı olarak kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer yasal hakları talep etmesinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün verilmesinde verilen bölümün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davalı Üniversite ile dava dışı ...Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bil. Danş. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşmenin konusunun "Malzemeli Genel Temizlik Hizmetleri" hizmet alım ihalesi işi olduğu, 830 adet vasıfsız, 270 adet vasıflı olmak üzere toplam 1100 kişi ile Malzemeli Genel Temizlik Hizmetleri hizmet alım ihalesi yapıldığı, ancak vasıflı olarak tanımlanan işçilerden 116 tanesinin acil tıp teknisyeni, 40 tanesinin sağlık memuru, 15 tanesinin ebe, 24 tanesinin hemşire, 3 tanesinin anestezi teknisyeni, 6 tanesinin tıbbi laborant, 25 tanesinin biyolog, 1 tanesinin fizik terapisti, 2 tanesinin kimyager, 11 tanesinin laborant, 16 tanesinin laboratuvar teknisyeni, 17 tanesinin sağlık teknisyen yardımcısı, 40 tanesinin sağlık teknisyeni olmak üzere 316 işçinin sağlıkla ilgili işlerde, diğer işçilerin ise temizlik işlerinde çalıştırıldığı, işin başlama tarihinin 01.05.2009, bitim tarihinin ise 31.12.2010 tarihi olduğu anlaşılmaktadır.

Hizmet döküm cetvelinde de davacının 01.05.2009-31.12.2010 tarihleri arasında dava dışı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bil. Danş. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığı, iş akdinin sonlandığı 10.02.2014 tarihine kadar olan süreçte değişik taşeronlar bünyesinde olmak üzere kesintisiz olarak çalışmasına devam ettiği görülmüştür.

Hizmet döküm cetvelinde de davacının 01.05.2009-31.12.2010 tarihleri arasında dava dışı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bil. Danş. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığı, iş akdinin sonlandığı 10.02.2014 tarihine kadar olan süreçte değişik taşeronlar bünyesinde olmak üzere kesintisiz olarak çalışmasına devam ettiği görülmüştür.

... Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişlerince, davalı Üniversite ile dava dışı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bil. Danş. Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen hizmet alım sözleşmesinin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılan işçiler yönünden muvazaalı kabul edilmesi ve bu işçilerin ilk işe giriş tarihinden itibaren asıl işveren olan üniversitenin işçileri sayılarak işlem görmeleri gerektiğinin belirlenmesi üzerine davalı Üniversite tarafından bu tespitin iptali talebiyle dava açılmıştır. ... İş Mahkemesinin 2010/662 E-2012/600 K sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş olup Dairemiz'in 03.09.2013 tarih ve 2013/20219 E-2013/13717 K sayılı kararı ile verilen karar kesin olduğundan Üniversitenin temyiz talebi reddedilmiştir.

Yani davalı Üniversite ile dava dışı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bil. Danş. Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen ve işçi temini niteliğinde bulunan söz konusu hizmet alım sözleşmesinin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılan işçiler yönünden muvazaalı olduğu somut olarak ortaya çıkmıştır.

Buna rağmen mahkemece, gerekçede davacının taşeron firma elemanı olup imzalanan sözleşme uyarınca haklarını aldığı, üniversitede çalışan işçi ile aynı işi gördürdüğü gerekçesiyle o işçinin fazladan aldığını belirttiği hakları istemesinin sözleşme yapma ilkesine aykırılık teşkil ettiği şeklinde gerekçe belirtilmesi hatalı olmuştur.

Hal böyle olunca davacının Biyokimya bölümünde 16.10.2007 tarihinden itibaren teknisyen olarak çalıştığı, davalı Üniversite ile dava dışı ... Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bil. Danş. Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen ''Malzemeli Genel Temizlik Hizmetleri İhalesi'' sözleşmesi kapsamında işe alınan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmasının muvazaalı işlem olduğunun mahkeme kararıyla sabit olduğu değerlendirildiğinde, davacının 16.10.2007 tarihinden itibaren davalı Üniversitenin işçisi olduğu anlaşılmakla davacı işçinin davalı Üniversite nezdindeki emsali işçi ve ücreti tespit edilmeli ve buna göre davacının dava konusu ettiği ücret farkı alacağı hakkında hesap raporu alındıktan sonra iş akdini davacı işçinin haklı nedenle feshedip feshetmediği konusunda da değerlendirme yapılarak çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4556, Karar No: 2014/3030, Tarih: 12.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4556 E.  ,  2014/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 35, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık...hakkında mağdur eşi ...’yi kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, verilen cezada TCK'nın 29 ve 62. maddeleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanığın, olay sırasında... Restorant isimli işyerinde bulunan adli emanetin 2012/498 nolu sırasında kayıtlı ekmek bıçağı ile eylemini gerçekleştirdiği sabit ise de, bıçağın kendisine ait olmaması nedeniyle müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-) T.C. Anayasası’nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

3-) Yargılama giderinin tahsiline karar verilirken sanık adının yanlış yazılması,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında; müsadere ile ilgili bentteki “suçta kullanıldığı anlaşıldığından, TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin, “sahibine iadesine" olarak değiştirilmesine, sanık...'tan tahsiline karar verilen “533,00.TL. müdafii ücretinden” ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılmasına, yargılama giderinin tahsili ile ilgili kısımdaki “sanık ...'den” ibaresinin “sanık ...'dan” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1935, Karar No: 2014/3162, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1935 E.  ,  2014/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içerisindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgâhı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya Kapsamındaki, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde adresinin ... olduğu belirtilmiş ise de; kolluk araştırmasında belirtilen adreste .....Aile Mahkemesinde kısıtlı adayı ile boşanma davası devam eden ...’un ikamet ettiği ve kısıtlı adayının kendisini terk ederek anesinin yanında ikamet ettiğini beyan ettiği ve ...Sulh Hukuk Mahkemesinde 22.08.2013 tarihli önincele duruşmasında ...’un kısıtlı adayının .... adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle uyuşmazlığın ...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3860, Karar No: 2021/7822, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3860 E.  ,  2021/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.