muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11927, Karar No: 2018/1311, Tarih: 26.02.2018

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle başvuru sahibi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden başvuru sahibine geri verilmesine 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/83, Karar No: 2024/8252, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/83 E.  ,  2024/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/88 Esas, 2023/1611 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/185 E., 2021/200 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ait 2017/119199 başvuru numaralı marka başvurusunun, müvekkili şirketin markalarına dayanılarak yapılan itiraz sonucu Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) tarafından markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesi ile reddine karar verildiğini, anılan markanın müvekkilinin itirazı üzerine reddedilmiş olmasına karşın, tescili talep edilen marka örneğinden de çok daha fazla benzer şekilde kullanılmaya devam edildiğini, bu nedenle Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde 2018/227 D.İş dosyası üzerinden delil tespiti talep edildiğini, bilirkişi raporunda davalı tarafa ait kulanım ve müvekkili markasına benzerliğinin açıkça görüldüğünü, markanın çeşitli platformlardaki kullanımı devam ettiğini, davalı, müvekkilinin tanınmış "..." markası ile iltibas yaratır nitelikteki markalı ürünlerin müvekkilinin tescilli ve tanınmış markalarından doğan haklarına tecavüz teşkil ettiğini ve kötü niyetli olduğunu, markasının tertip tarzı ve kullanım şekli itibari ile kelimenin anlamı olmadığını, bir markayı oluşturan kelimenin anlamının önceki markadan çok farklı da olsa, kelimeler fonetik ve görsel olarak benziyor ise sonraki markanın tescilinin mümkün olmadığını, müvekkili adına tescilli markalarına kelime, genel görünüm, estetik, grafik, renk, kompozisyon, boyut, biçim ve tertip tarzı bakımından ayırt edilemeyecek, iltibasa neden olacak nitelikteki marka ile üretim ve satış yapmak, tecavüz teşkil eden markayı taşıyan ürünlerini kataloglarında, web sitesinde, instagram, facebook gibi sosyal medya hesaplarında vs..yayınlamak/yayınlatmak suretiyle gerçekleştirdiği tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden davalı fiillerinin tespiti ile tecavüz ve haksız rekabetin durdurulması ve men'ine, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, markadan doğan haklara tecavüz suretiyle üretilen, satılan veya ithal edilen ürünlere ve üretimde kullanılan araçlara Türkiye sınırları içinde veya gümrük ve serbest liman veya bölge gibi alanlar dahil, bulundukları her yerde el konulmasına, dergilerde, kataloglarda, instagram, facebook vs..mevcut tüm yayınların durdurulmasına/toplatılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde tescilli birden fazla markasının mevcut olduğunu, bu markalardan bir tanesinin de 8 yıldır kullanmış olduğu 2012 07162 başvuru numarasıyla "... ..." markası olduğunu, 30 yıldan fazladır tekstil alanında üretim yapıp satışını yaptığını, yerinde inceleme esnasında, uyuşmazlık konusu markanın bulunduğu bir ürüne rastlanmadığını, müvekkilinin kütü niyetli olmadığını, "..." markasının görselinde "..." veya "By" kelimesinin yer almadığını, kullandığı markanın "... ..." olduğunu, "..." markasının sade bir "..." yazısından ibaret olduğunu, tüketicinin, görselin sağında solunda herhangi bir ekleme olmadığını bildiğini, marka hakkına tecavüzden söz edilebilmesi için davalının ürün ambalajında ve etiketlerinde kullandığı görselin, ürünün tüketiciler tarafından davacı markası ile iltibasa neden olacak şekilde düzenlenmiş olması gerektiğini, "NAVİ" sözcüğü müvekkilin doğmuş olduğu Malatya'da ve o yörelerde kullanılan Kürtçe bir sözcük olduğunu, Navi kelimesinin açılımı yapıldığında "NAV=isim veya içinde-arasında" anlamına geldiğini, görsel, işitsel ve anlamsal farklılıkların bariz olduğunu, "N" harfi ile ... kelimesi arasında marka görselinde herhangi bir bağlantı yapılmadan kullanıldığını, pano tarzına yerleştiriliş biçimi, tekstil alanında faaliyet gösteren herhangi bir mağaza gibi genel bir formatta olduğunu, renk benzerliği noktasında, kot pantolonu üzerine üretim yapan bir firmanın ... renk kullanması kadar doğal bir husus olmaması gerektiğini, Facebook, İnstagram üzerinde paylaşılan sosyal medyada kullanılan fotoğrafların delil olarak kullanılması hukuka aykırı olacağını, açıklanan nedenlerle haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının davasının kabulü ile: davalının davacıya ait "..." esas unsurlu markalardan doğan haklarına tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, men'ine, tecavüz oluşturan, davalı yana ait "..." ibaresine havi ürünlere ve münhasıran bu ürünlerin üretiminde kullanılan araçlara, bu ürünlerin yer aldığı kataloglara el konulmasına, sosyal medya hesaplarının yayından kaldırılmış olduğu anlaşıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,1.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hüküm özetinin masrafı davalı yanca karşılanmak suretiyle ulusal çapta yayın yapan tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde ilanına" karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerek davadan önce yapılan delil tespiti sırasında, gerekse yargılama sırasında internet üzerinde yapılan incelemelerde; davalının ürünleri üzerinde "... JEANS" ibarelerini marka olarak kullandığı, bu kullanımlarında "..." ibaresinin daha küçük harflerle yazıldığı, "NAVİ" ibaresinin ön plana çıktığı, bazı kullanımlarda "NAVİ" kelimesinin başında yer alan "N" harfinin üst kenarından sola doğru bir çıkıntı yapılarak "M" harfine benzetildiği, ilk bakışta "..." şeklinde algılanabilecek şekilde kullanıldığı, markaların hitap ettikleri ortalama tüketici kesimi tarafından markaların karıştırılabileceği, davalının tanınmış marka olan davacı markasının tanınmışlığından haksız olarak yararlanabileceği, davalının marka kullanımının kendi adına tescilli 2012/07162 numaralı markasından çok farklı olduğu, bu farklılığın marka kullanım kılavuzunda tanımlanan küçük değişiklikler kapsamında olmadığı, bu durumun davacının marka haklarına tecavüz teşkil ettiği, bu nedenle davacının maddi ve manevi tazminat ile hükmün ilanını da talep edebileceği, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 50, 51, 55/2 maddesi, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7,29 ve 149. maddeleri

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4886, Karar No: 2023/4278, Tarih: 04.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/4886 E.  ,  2023/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1844, Karar No: 2016/5306, Tarih: 09.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1844 E.  ,  2016/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1951 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında; Hazine vekili davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 19.12.2013 havale tarihli rapor ve eki haritasında (A) harfi ile gösterilen 31.703,95 metrekare, (B) harfi ile gösterilen 31.049,09 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 3.531,51 metrekare, (D) harfi ile gösterilen 15.040,84 metrekare ve (E) harfi ile gösterilen 37.134,29 metrekare yüzölçümündeki toplam 118.459,68 metrekare yüzölçümündeki alanın davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz bölümü, 1951 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ziraate gayri salih arazi niteliği ile tespit harici bırakılan yerlerdendir. Mahkemece, dava konusu taşınmazların davacı ve asli müdahilin babalarından kaldığı, terekeye dahil taşınmazda 3. kişiye karşı hak talebi ile tek başına dava açılamayacağı ve davacının dava konusu taşınmazda tek başına zilyet olduğunu ispat edemediği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz içerisinde yaklaşık 40-50 dönüm miktarındaki kısmın zilyetliğinde bulunduğu iddiası ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Yargılama sırasında davacının kardeşi ..., dava konusu taşınmazın 1974 yılından itibaren kendi zilyetliğinde bulunduğu iddiası ile davaya katılmıştır. Kural olarak; TMK'nın 640/2 ve 702/2. maddelerine göre; Medeni Kanun'un yürürlük gününden sonra ölenlerin terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Murisin terekesi üzerinde mirasçıların TMK'nın 701 ve 702. maddelerine göre belirlenmiş payları olmayıp, her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. TMK'nın 702. maddesi uyarınca tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olduğundan tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişi durumunda bulunan davalılara karşı dava açmaları zorunludur. Dinlenen yerel bilirkişi Asım Yıldırım dava konusu taşınmazın

davacı ve müdahilin babasına ait olduğunu, yaklaşık 50 yıl önce öldüğünü, taşınmazları davacı ve müdahile bıraktığını, yerel bilirkişi ... dava konusu taşınmaz bölümlerinin davacı ve müdahilin babasına ait iken davacıya kaldığını, davacı tanığı ... dava konusu taşınmazı davacı ve müdahilin kullandığını, öncesinde ise babalarının kullanımında olduğunu, davacı tanığı ... dava konusu taşınmazların davacı ve müdahilin kullanımında iken 1980'li yıllarda ayrıldıklarını, bu tarihten sonra davacının kullandığını, öncesinde ise babalarının kullandığını beyan etmiştir. Bu beyanlar karşısında davacıya taşınmaz bölümlerinin ne şekilde (taksim, bağış, satış vs.) kendisine intikal ettiği açıklatılmamış ve çekişmeli taşınmaz bölümlerinin davacıya babasından ne şekilde intikal ettiği, satış, bağış ya da murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında yapılan paylaşım sonucunda davacıya kalıp kalmadığı net olarak ortaya konulmamıştır. Diğer taraftan taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından da yöntemince yararlanılmamış, yalnızca dava tarihine göre zilyetlik süresinin belirlenmesinde yetersiz kalan 1991 tarihli hava fotoğrafı üzerinde inceleme yapılmış, 1991 yılından önce hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, öncelikle, taşınmaz bölümlerinin ne şekilde (taksim, bağış, satış vs

. Diğer taraftan taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından da yöntemince yararlanılmamış, yalnızca dava tarihine göre zilyetlik süresinin belirlenmesinde yetersiz kalan 1991 tarihli hava fotoğrafı üzerinde inceleme yapılmış, 1991 yılından önce hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, öncelikle, taşınmaz bölümlerinin ne şekilde (taksim, bağış, satış vs.) kendisine intikal ettiği davacıya açıklattırıldıktan sonra el birliği mülkiyetine tabi terekeye dahil taşınmazlarla ilgili olarak bir mirasçının tek başına adına tescil isteminde bulunamayacağı göz önüne alınarak davacının aktif dava ehliyetinin olup olmadığı üzerinde durulmalı; dava ehliyeti bulunduğu sonucuna varılması halinde öncelikle çekişmeli taşınmaz bölümlerinin dava tarihinden en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya arasına konulmalı, ardından taşınmaz başında ziraat, fen bilirkişileri ile jeodezi ve fotogrametri mühendislerinden oluşturulacak heyet huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yansız yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, hava fotoğraflarının fotogrametri ve jeodezi uzmanı olan bilirkişi tarafından stereoskop aleti ile incelenmesi suretiyle hava fotoğraflarının çekildiği tarihlere göre dava konusu taşınmaz bölümlerinin kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, ziraate gayri salih olarak tescil harici bırakıldığından imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmış ise taşınmazın hangi tarihte tarım arazisi haline gelmiş olduğu konusunda; ziraat bilirkişisinden taşınmazın niteliği konusunda ayrıntılı rapor alınmalı; imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar yirmi yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığı belirlenmeli, 1991 yılından öncesine ait hava fotoğrafı bulunamaması halinde bu tarihten önceki zilyetliğin ispatı bakımından mahalli bilirkişi, tanık beyanları ve ziraat bilirkişi beyanları dikkate alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2144, Karar No: 2010/5394, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2144 E.  ,  2010/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 44.163 YTL. asıl alacak ile işlemiş 17,931,84 YTL. faizin asıl alacağa 29.06.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulaması suretiyle ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...’ın Harp Okulu öğrencisi iken 29.06.2006 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, yükümlüye eğitimi boyunca 44.163 YTL masraf yapıldığını, bu masrafların ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin ise 37.931,84 YTL olduğunu, işlemiş faizle beraber asıl alacağın 29.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davacı vekili dava dilekçesinde yükümlüye öğrenciliği döneminde yapılan masraflarla, bu masrafların sarf tarihlerinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin ve asıl borcun ilişik kesme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise yüklenme senetleri hükümlerine uygun olarak asıl borç ve bu borcun sarf tarihlerinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizi hesap edilmiştir. Bu durum karşısında mahkemece, hüküm altına alınan asıl alacağın tahsiline kadar işleyecek faizin başlangıç tarihinin ilişik kesme tarihi olan 29.6.2006 tarihi olması gerekirken daha sonraki dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi suretiyle, ilişik kesme tarihi ile dava tarihi arası için faiz işletilmemiş olması,

2-Dosya içerisinde bulunan ve harp okuluna girerken davalılar ... ve ... tarafından da imzalanan Nazilli ...... Noterliğince 21.09.2004 tarih ve 05859 yevmiye ile düzenlenen yüklenme senedinde, yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizi başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse, faizin başlangıç tarihi eğitim ve öğretim dönemi sonunun yada masrafın yapıldığı yılı takip eden yıl başı olarak kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2004 yılı Eylül ayında harp okulunda eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...’ın akademik başarısızlık nedeniyle 29.06.2006 tarihinde ilişiğinin kesildiği masraf çizelgesinden, harp okulu dönemi için yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılın sonu itibarıyla tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, harp okulu dönemine ilişkin olarak yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren işlemiş faizinin hesap edilip buna göre borçlu olduğu miktarın tespiti gerekirken, eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması,

3-Dosya içerisinde bulunan ve davalı ... tarafından yükümlünün harp okulunda eğitime başlarken vermiş olduğu kefalet senedinde, yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde kendisine yapılan masraflarla bu masrafların sarf tarihlerinden tahsil tarihine kadar işleyecek faiziyle beraber 43.592.138.000 TL’sine kefil olmuştur. Bu durum karşısında, davalı ...’ın yükümlü ...’a harp okulunda yapılan masraflarla beraber bu masrafların sarf tarihlerinden tahsili tarihine kadar işleyecek faiziyle birlikte kefaletnamedeki miktarla sınırlı sorumlu tutulması gerekirken sadece, harp okulu masraflarının aslından sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/113, Karar No: 2011/7965, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/113 E.  ,  2011/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.