muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/428, Karar No: 2012/29, Tarih: 20.01.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/428 E.  ,  2012/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca ayrı ayrı 3'er ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kararın yasal süresi içerisinde sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Antalya 2. İcra Müdürlüğünün 2007/3057 esas sayılı dosyasında, ödeme emrinin sanıkların yetkilisi olduğu borçlu ... Gıda Unl. Mam. Hay. İnş. Tur. Tic. San. Ltd. Şti.'nin ticaret sicili memurluğundaki kayıtlı adresinde bulunamamaları nedeniyle 12 Mayıs 2007 tarihinde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre borçlu şirketteki adrese tebliğ edilip, aynı adrese bu defa duruşma davetiyesinin de Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilerek sanıkların yokluğunda yargılama yapılarak üzerlerine atılı ticareti usulüne aykırı terk suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de, sanıkların üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanıkların terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanıkların eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı göz önünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca tespit edilecek adreslerine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında

mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye

gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı göz önünde bulundurulmadan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanıkların nüfus ve sabıka kayıtları getirtilip dosya içerisine konulmadan mahkumiyetlerine hükmolunması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, sanıklardan ...'ın halen bu suçtan dolayı verilen hükmün infazı nedeniyle Antalya E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşıldığından, başka suçtan hükümlü ve tutuklu olmadığı takdirde tahliyesine, tahliyesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 20.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/933, Karar No: 2015/1937, Tarih: 27.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/933 E.  ,  2015/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, ilçesinde bulunan evini sanığa kiraya verdiği, kira sözleşmesinde yazılı buzdolabı, çamaşır makinası, vitrin ve bir takım mutfak eşyalarının da kiralanan ev içerisinde sanığa teslim edildiği, sanığın birbuçuk yıla yakın süre evde oturduğu ancak evi boşaltmasından sonra kira sözleşmesi ile kendisine teslim edilen eşyaları katılana iade etmediğinin anlaşılması karşısında güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10613, Karar No: 2016/10487, Tarih: 11.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10613 E.  ,  2016/10487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ... 2. Aile Mahkemesinde açılan nesebin reddi davasında küçük ...'e kayyım atanması istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince; kayım atanması istenen küçüğün .../... adresinde ikamet ettiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise yapılan kolluk araştırmasında kendisine kayyım atanması talep edilen ...'in MERNİS adresi olan... Cad. No:... İç kapı No:.. ... /... adresinde ikamet etmediği, davacının beyanından da ...'de ikamet ettiği anlaşıldığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise, "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." düzenlemesi getirilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kayyım talep edilenin ikamet adresinin kolluk araştırması ile tespit edilemediği, MERNİS adresinin ise "...Cad. No:... İç kapı No.../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1683, Karar No: 2018/15478, Tarih: 12.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1683 E.  ,  2018/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.07.2014 gün ve 2011/682 Esas - 2014/324 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 13.12.2017 gün ve 3455-7312 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 696 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 24.05.1929 tarihinde ... Vakfı adına tescil edildiğini, vakfın mütevellisinin...olduğunu, ... İl Özel İdaresinin 341 senesi Evkaf Bütçe Kanunu'nun 4. maddesi gereğince açtığı dava sonucunda hanın yönetiminin davalı ... İl Özel İdaresine geçtiğini, daha sonra idari yoldan taşınmazın ... İl Özel İdaresi adına tescil edildiğini, son olarakta davalı ...'nün 7044 ve 3533 sayılı Kanunlar gereğince ... İl Özel İdaresi aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davasının sonucunda; 5 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tescil edildiğini, Vakfa ait taşınmazın uzun yıllar Vakfın amacına uygun olarak kullanıldığını, ancak dava konusu taşınmazın yolsuz ve hukuksuz tesciller sonucu Vakfın elinden alınarak amaç dışı kullanıldığını ileri sürerek davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile ... Vakfı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı patrikhanenin hükmi şahsiyetinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın ilk maliki ...Vakfının T.C. Vakıflar ... Müdürlüğü İdare Meclisinin 18.11.1936 tarih ve 835/759 sayılı idari kararı ile mazbut vakıflar arasına alındığını, idari karar iptal edilmedikçe genel mahkemelerin idari kararı inceleme ve karar verme görevinin bulunmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı İl Özel idaresi, vakfın mazbut ... olduğunu, ... Patikhanesinin dava ehliyetinin bulunmadığını, mülkiyet hakkının mahkeme kararı ile son bulması ve tapu kayıt maliki olmaması nedeniyle, pasif husumet ehliyeti yoklugundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İl Özel idaresi, vakfın mazbut ... olduğunu, ... Patikhanesinin dava ehliyetinin bulunmadığını, mülkiyet hakkının mahkeme kararı ile son bulması ve tapu kayıt maliki olmaması nedeniyle, pasif husumet ehliyeti yoklugundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ... vakfının, vakfın mazbut vakıflar arasına almasına ilişkin idari kararın halen geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; "...20.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Yeni Vakıflar Kanunu'nun 2.maddesi ile cemaat vakıfları ayrı bir ... türü olarak benimsenmiş ve gösterilmiş, böylece cemaat vakıfları mülhak ... statüsünden çıkarılmış, keza, aynı yasanın 12. maddesinin 1. fıkrası ve geçici 7. maddesi ile ayrıca, 22.08.2011 tarihli 651 sayılı KHK'nın 17 maddesi ile 5737 sayılı kanuna eklenen geçici 11. madde ile cemaat vakıflarına yeni haklar tanınmıştır. Ne var ki, mahkemece davacı vakfın cemaat vakfı olduğu ve yukarıda sözü edilen kanun maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gözardı edilerek sonuca gidilmiştir. Hal böyle olunca, belirtilen yasal düzenlenmeler çerçevesinde toplanan ve toplanacak taraf delillerinin değerlendirilmesi hasıl

./..

olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle davanın reddedilmesi doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya karşı davalılar ... ve ... (İl Özel İdaresi) vekilleri kararın düzeltilme isteminde bulunmuşlardır.

Bu kez karar düzeltme istemi üzerine; vakfın kurucusu, vakfiye, vakfiye zeyil ve tapu kayıtları üzerinde vakfın türünün tespitine ilişkin olarak yapılan incelemelerde;

Vakıflar Genel Müdürlüğünün, ... vakfına ait 26 ... 1319 H. ( 10 Ekim 1901 M. ) tarihli kayıtlarına göre;... Vakfının, ...... adına vesayet yoluyla vasisi İngiltere Devleti tebasından ve muteber tüccardan... oğlu ... tarafından kurulduğu, vasiyet yoluyla kurulmuş ... olduğu tespit edilmiştir.

Vakfın kurucusu ...'ın ... Devleti tebasından olup, ... Devleti sınırları içinde ticaret yapma imtiyazına sahip olduğu, 1319 H. ( 1901 M.) tarihli Vakfiye'ye göre Vakfın kuruluş mütevellisi olarak ... Devleti tebasından ...'da ... Türkçe başkatibi olan ... oğlu ... Efendi'nin mahkeme huzurunda tayin edildiği ve ...'de bulunan niteliği belirtilen... İş Hanı'nın mütevelli eliyle kiraya verilerek; elde edilen gelirden tamir, termim ve gerekli yerlere harcamalar yapıldıktan sonra hasıl olan gelirin ... kurucusunun sağlığında ... vilayetinde 7 Mart 1899 tarihli ruhsatla açılan... Mektebinde okuyan " Kadim Ermeni milletinin fakir çocuklarının tedris ( okuma ), terbiye, yemek ve giyim masraflarına harcanmasını şart koştuğu" yine mahkemeye sunulan 12 Aralık 1899 tarihli fermanda yazılı ...'daki okulda okuyan çocuklar için de gelirin nakledilmesini vasiyet ettiği belirlenmiştir.

Vakfın mahkemece tesciline ilişkin kararda; Vakfiyede, vakfın tevliyetinin İstanbulda kadim Ermeni Patriği olan zata meşruta olması, patriğin ölümü veya ayrılması halinde; yeni patrik seçilene kadar patrik kaymakamanın mütevellilik yapması gerektiği,... Mektebinin her türlü işlerinin ...'daki heyetin görüşü alınmak suretiyle icra olunması, şartlar da asla tebdil, tağyir olunmaması şart koşulmuş, mürafaadan sonra vakfın sıhhatine ve lüzumuna geri dönülmemek ve iptal edilmemek üzere hükmedilmiştir.

Vakfa ait 15 Safer 1328 ( 26 Şubat 1910 ) tarihli zeyil Vakfiyesin'de; ... kurucusunun amacının belirtildiği, zeyil Vakfiye ile 1901 yılında kurulan vakfın şartlarında değişiklik yapılmadığı tespit edilmiştir.

Dava konusu, ... İlçesi, Şeyh ... Mahallesi 969 ada 5 parsel sayıl, ... Mağazaları Müştemil... Hanı Demekle ... Han nitelikli taşınmazın, 1929 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, 26.05.1929 tarihinde... Vakfı adına tescil edildiği, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla, taşınmazın idaresinin ... İl Özel İdaresine bırakıldığı, bu karara dayalı olarak da, idari bir kararla (Tashih) taşınmazın mülkiyetinin 10.06.1952 tarihinde ... İl Özel İdaresine geçtiği, Vakıflar İdaresinin ... Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesinde, ... İl Özel İdaresi aleyhine açtığı dava sonucunda da ; 7044 sayılı yasa uyarınca, İl Özel İdaresi adına kayıtlı 5 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaline karar verildiği, hükmen taşınmazın 31.12.1987 tarihinde ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu belgeler ışığında... Vakfının, Vakfiyesi bulunan 10 Ekim 1901 tarihinde Mahkemece tescil edilen, eğitime destek amaçlı bir yardım vakfı olduğu ve vakfın tüzel kişilik kazandığı, Vakfiyesine göre de; vakfın mütevellisinin, ...'da kadim Ermeni Patriği ( ölümü veya ayrılması halinde yeni patrik seçiline kadar patrik kaymakamı ) olduğu açıktır.

Vakıfların hukuki durumunun belirlenmesi amacıyla 05.06.1935 tarihinde kabul edilen, 2762 sayılı Vakıflar Kanunu'nun, Vakıfların idari uzuvları ve kontrol merciilerini düzenleyen 1. maddesinde, Medeni Yasa'nın yürürlüğe girdiği 4 Ekim 1926 tarihinden önce mevcut vakıflardan, "daha önce zapt edilmiş, idaresi zapt edilmiş mütevelliliği bir makama şart edilmiş, mütevelliği vakfedenlerin ferilerinden başkalarına şart edilmiş ve kanunen veya fiilen hayri bir hizmeti kalmamış olan vakıflar" mazbut vakıflar olarak tanımlanmış, bu tür vakıfların idaresinin Vakıflar ... Müdürlüğüne bırakıldığı, aynı yasanın 1. maddesinin 2. fıkrasında da "cemaatlerce idare olunan vakıfların mütevellileri tarafından yönetileceği ve bu vakıflara da "mülhak ..." denileceği belirtilmiştir.