muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1611, Karar No: 2022/14637, Tarih: 25.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1611 E.  ,  2022/14637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen asıl ve birleştirilen davaların yapılan yargılaması sonucunda; kamulaştırmasız el atmaya dayanan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.10.2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden temyiz eden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili, birleştirilen dava ise, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili ve yol olarak terkinin istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yaparak kamulaştırmasız el atmaya dayanan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi, belgelere ve kararın dayandığı gerekçeye göre, arsa niteliğindeki Aydıncık (Mersin) İlçesi, Aydıncık Mahallesi, 3418 parsel sayılı taşınmazın zeminine değerlendirme tarihi olan 19.01.2018 tarihi itibarıyla emsal incelemesi yapılarak zemine değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru olduğu gibi, bina ve muhtesatlara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmek suretiyle değer biçilmesinde ve asıl davada kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisilin kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11 inci maddesinin 1 inci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11 inci maddesinin 1 inci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Aydıncık İlçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu nedenle farklı bir ilçeden emsal incelenmesi doğru olmadığı gibi değerlendirme tarihi olan 2018 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m² değerinin 35 TL emsal alınan taşınmazın asgari emlak degerinin ise 75 TL olduğu gözetildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz emsalden daha değersiz olduğu halde, ters orantı kurulmak suretiyle ve emsalin emlak vergisine esas değerlerinde 2006 yılından 2010 yılına kadar orantısız artış olduğu gerekçe gösterilerek 2006 yılındaki emlak vergisine esas değerleri esas alınarak dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabulü ile metrekare fiyatı belirleyen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 inci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8739, Karar No: 2011/2349, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8739 E.  ,  2011/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Denizli 5.İcra Müdürlüğünün 2009/6290 Esas sayılı takip dosyasında 16.6.2009 tarihinde haczedilen menkullerin borçluya ait olduğunu, borçlu ile 3.kişinin baba oğul olduğunu, istihkak iddia eden ...'nun gerçekte haciz yapılan işyeri ile bir ilgisinin bulunmayıp Belediye'de işçi olarak çalıştığını ileri sürerek istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, işyerinin müvekkiline ait olduğunu babası olan borçlunun telefon edilerek çağrılması nedeniyle işyerine geldiğini, mahcuzların fason dikilmek üzere müvekkiline teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmada, haciz yapılan işyeri ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davalı borçlu ile 3.kişinin baba-oğul oldukları, haciz yapılan işyerinin daha önce borçlu tarafından işletilmekte iken 3.kişiye devredildiği, devrin muvazaalı olduğu, 3.kişi tarafından sunulan faturaların temininin her zaman mümkün olduğu, 3.kişinin haciz tarihinde başka bir kurumda sigortalı olarak açıldığı, mahcuzların borçluya ait olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmiş, hüküm, davalı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 298,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13598, Karar No: 2011/16450, Tarih: 17.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13598 E.  ,  2011/16450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunula değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Davacının tapulu mülkiyetinde bulunan taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümününde tam bedeline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle değer azalışı verilmek suretiyle bedel belirlenmesi ve üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Kabule göre de;

2-Davalıya bozma öncesi ödenen zemin bedeli ile bozma sonrası hükmedilen zemin bedeli arasındaki farkın 42.848,30-TL olduğu ve davalıya fazladan ödenen bu miktarın davacı idareye iadesi gerekirken, 72.202,33-TL'nin iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8556, Karar No: 2010/10506, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8556 E.  ,  2010/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1745, Karar No: 2025/4009, Tarih: 05.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/1745 E.  ,  2025/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4209 E., 2019/1553 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2018/4209 Esas, 2019/1553 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2018/4209 Esas, 2019/1553 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23105, Karar No: 2015/3448, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23105 E.  ,  2015/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1916, Karar No: 2022/2569, Tarih: 28.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1916 E.  ,  2022/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 34. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idareye ait işyerinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosunda çalıştığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçerken davalı idare ile belirsiz süreli hizmet sözleşmesi imzalandığını, imzalanan sözleşmenin ücret kısmında belirli bir rakam yazılmadığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmeden önceki ücretinin asgari ücretin %36 oranda fazlası olarak belirlendiğini, kadroya geçişten sonra da bu ücretin kabul edilerek söz konusu ücrete Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı zamların yansıtıldığını, 2019 yılında ise davacının rızası hilafına temel ücretinin düşürüldüğünü, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 23. madde gereğince 2018 yılında yapılan ödeme ile davacı lehine kazanılmış hak oluştuğunu, 4857 sayılı yasanın 62. maddesi gereğince ücretin düşürülemeyeceğini, ücretten indirime gidilmesi halinde bunun çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliği taşıdığını, bu değişikliğin işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmesinin yasal zorunluluk olduğunu, işveren tarafından bu kurallara uyulmadığını iddia ederek fark işçilik ücreti, ilave tediye, ikramiye, fark fazla mesai ve fark ulusal bayram genel tatil alacaklarına ilişkin talebin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile sürekli işçi kadrosuna geçirilen personellerin geçiş yapmadan önce sahip oldukları mali ve sosyal hakların kadroya geçtikten sonra da uygulamaya devam edeceğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile geçiş işlemi yapılırken bireysel iş sözleşmesi ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan haklarının ödenmeye deve ettiğini, her 6 aylık dönemde %4'lük zam yapıldığını, davacının 31.12.2018 tarihindeki ücreti korunarak %4 zam yapıldığını, ücretinde herhangi bir indirim yapılmadığını, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı ile davalı idare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının temel ücretinin asgari ücretin %36 fazlası olacağının kararlaştırıldığının belirlendiği gerekçesiyle ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı ile davalı idare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının temel ücretinin asgari ücretin %36 fazlası olacağının kararlaştırıldığının belirlendiği gerekçesiyle ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kamu işçiliğine geçişteki bireysel iş sözleşmesinde ücretinin açıkça asgari ücretin %36 fazlası ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalı kurumun her asgari ücret döneminde bu hükümle bağlı olacağı, davacının ücretinin 2019/Ocak sonrasında da asgari ücretin %36 fazlası ile belirlendikten sonra toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %4’lük artışlar uygulanarak ödenmesi gerektiği, buna karşın sözleşmeye aykırı olacak şekilde davacıya ücretlerinin eksik ödendiği, ilk derece mahkemesinin kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup, maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup, maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından, davalı Bakanlığa bağlı işyerinde ihale ile hizmet alımı yapılan alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesi kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olan davacı işçinin geçiş esnasında tanzim edilen belirsiz süreli iş sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7. maddesinde yazılı bulunan oran dikkate alınmaksızın temel ücretinin 01.01.2019 tarihinden itibaren hatalı belirlenmesinden kaynaklı olarak fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye, fark fazla mesai ve fark ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının eksik ödendiği iddiasıyla arabulucuya başvurulmuş, sürecin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine 27/05/2019 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki hesaplamalar ise 01.01.2019 ile dava tarihi olan 12/06/2019 tarihleri arası dönem esas alınarak yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile 12/06/2019 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3323, Karar No: 2015/22204, Tarih: 23.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3323 E.  ,  2015/22204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/20839 - 2011/31650

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

NUMARASI : 2006/1043 (E) ve 2010/892 (K)

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11.maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, gıyabı kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle yoklukta verilen kararın malen sorumlu S.. Ş.. vekili Av. F. S.'a usulüne uygun tebliği ile kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.