muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12534, Karar No: 2018/1730, Tarih: 26.02.2018

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bunun yanında, bakıcı gideri hesaplanırken PMF yaşam tablosu kullanılmaktadır. Kazalının, iş kazası nedeniyle uğradığı gelir kaybının hesabının sözü edilen tabloya göre yapılması, geleceğin varsayıma göre belirlenmesi yönünden yerindedir. Ancak işgücünü kaybeden kazalının sağlıklı bir insan için geçerli olan PMF yaşam tablosuna göre belirlenen bakiye ömrü boyunca bakıcı giderinin bulunacağının kabulü yerinde değildir. Ayrı bir bakiye ömür belirlenmesi de mümkün olmadığına göre davacının halen ve bakiye ömrü içerisinde de sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağı da gözetilerek hakim, burada hakkaniyet indirimi ile uygun bir bakıcı giderine hükmetmelidir.

Somut olayda; kararın gerekçe bölümünde, bakıcı giderinden %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı yazılmasına karşın hükme esas alınan 26/08/2015 tarihli bilirkişi hesap raporunda bakıcı gideri olarak belirlenen 338.649,07 TL'nin indirim yapılmaksızın aynen hüküm altına alınması sonucu gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki meydana getirilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş 26/08/2015 tarihli bilirkişi hesap raporunda belirlenen bakıcı gideri tazminat alacağından, davacının aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağı gözetilerek uygun bir miktar hakkaniyet indirimi yaparak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1024, Karar No: 2018/5298, Tarih: 14.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1024 E.  ,  2018/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... ve ... ile birlikte malik olduğu taşınmaza ilişkin arsa ayı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması amacıyla diğer davalı ...'a vekalet verdiğini, davalı ... ile yüklenici davalı ... arasında sözleşme imzalandığını, kendisininin sözleşmenin içeriğini bilmediğini, sonradan sözleşmeyi incelediğinde aleyhine hükümler olduğunu gördüğünü, davalılar tarafından kötü niyetle hareket edildiğini öne sürerek sözleşme uyarınca yüklenici adına tescil edilen 10 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline ve davacıya verilen 1 no.lu bağımsız bölümün değerinin tespit edilerek aradaki tahsiline ayrıca davalılar adına kayıtlı bağımsız bölümler üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde davacının tüketici olarak sayılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-)Mahkemece, taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmişse de, 6502 sayılı Kanun'un 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında, kanunda ifade edilen eser sözleşmelerinden maksadın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanunu madde 470. (mülga BK madde 355 vd.) ve devamında düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmlerde arsa sahibinin, 6502 sayılı Kanun bakımından ifade edilen tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanun'da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında, 6502 sayılı Kanun'da, kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutafak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir. Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun'a göre Tüketici Mahkemelerinde değil, genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemelerinde çözümlenmesi gerekirken, hatalı gerekçeyle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

2-) Kabule göre de, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c ve 115/2 madde hükümleri gereğince anılan yasal düzenleme göz önünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "Mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2676, Karar No: 2010/107, Tarih: 19.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/2676 E.  ,  2010/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, 25.05.2006 tarihinde meydana gelen kaza sonucu araçtaki hasarın sigortalıya ödendiğini, ancak davacının kazadan bir yıl sonra aracını bakım için servise götürdüğünde önceki kaza sırasında motor bloğunun çatladığının tespit edildiğini, ... şirketi tarafından bir kısım hasar bedelinin ödendiğini belirterek 2.800,00 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen hasarın kaza ile ilgili olmadığını,hatalı onarım yapıldı ise onarımı yapan servisin sorumlu olduğunu, hasar bedelinin yarısını ödediklerini ve davacıdan 13.6.2007 tarihli taahhüdü aldıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre kasko ... poliçesi kapsamında sigortalı tarafından verilen 13.6.2007 tarihli ibranamenin ihtirazı kayır konulmadan imzalandığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine ... verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıya ait davalı şirkete kasko sigortalı araçta 25.5.2006 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle araçta meyda-

na gelen hasar bedeli belirlenmiş ve sigortalı davacıya ödenmiştir.Ancak kazadan bir yıl sonra aracın motor bloğunda meydana gelen hasarın 25.5.2006 tarihinde meydana gelen kaza sonucu oluştuğu bilirkişi raporları ile belirlenmiş, ... şirketi hasar bedelinin 1.786,23 YTL.lık kısmını ödemiştir. Davacı tarafından imzalanan 13.6.2007 tarihli belgede davalı ... ... ... A.Ş.den hasarın yarısını aldığı, üretici firma ve tamir servisi hakkında yasal haklarını saklı tutmuş, ancak miktar belirtilmemiştir. Davacı vekili müvekkilinin müzayaka halinin bulunması nedeniyle belgeyi imzaladığını savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise hasarın 4.498,53 TL olduğu belirlenmiş,... şirketi tarafından yapılan ödeme mahsup edilerek 2.712,00YTL. Zarar belirlenmiştir.Hasarın daha önce meydana gelen kaza nedeniyle oluştuğu ve ödenen miktar ile hasar bedeli arasında açık nispetsizlik bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece bilirkişi raporu ile belirlenen tazminat miktarına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.1.2010 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3510, Karar No: 2017/11717, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/3510 E.  ,  2017/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

09.12.2015 tarihli duruşmada taraflarca takip edilmeyen davanın işlemden kaldırılmasına, 3 aylık süre içerisinde yenilenmediğinden dolayı da 11.03.2016 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı idare adına davanın Av.... ve Av.... tarafından takip edildiği, Av.... tarafından mahkemeye verilen 11.05.2012 havale tarihli dilekçe içeriğinde davayı takip eden Av....’nun sözleşmesinin idarece feshedildiği, bundan sonraki işlemleri takip etmek üzere kurumun kadrolu vekili olarak kendisinin yetkilendirilmesini talep ettiği, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin KHK’nın 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu KHK’ya dayanılarak Av....’nun sözleşmesine 31.12.2011 tarihinde son verildiği, bu tarihten sonra davaya ilişkin tüm işlemlerin Av.... tarafından takip edildiği anlaşıldığından, bozma sonrası Av....’na tebligat çıkarılması gerekirken sözleşmesi feshedilen Av....’na çıkarılan tebligat geçersizdir.

Bu durumda; mahkemece, usulüne uygun olmayan tebligata dayanılarak davanın davacı idare tarafından takip edilmediği gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16346, Karar No: 2017/23974, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16346 E.  ,  2017/23974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 924 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20940, Karar No: 2015/3490, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20940 E.  ,  2015/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11356, Karar No: 2013/14860, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11356 E.  ,  2013/14860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece vasi tayin edilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... 23.01.2013 tarihli ihbar yazısında, ...'nun rahatsızlığı sebebiyle Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca kısıtlanmasını istemiş, mahkemece kısıtlı adayı hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporu içeriğine göre kendisine vasi tayin edilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

1-Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı Konya Numune Hastanesinin 04.02.2013 tarih ve 411 sayılı sağlık kurulu raporunda, kısıtlanması istenilen ... için remisyonda bipolar mizaç bozukluk tanısının düşünüldüğü, akli dengesinin yerinde olduğu ve normal yaşama izin verdiği, kendi işlerini görecek güce sahip bulunduğu, sürekli yardıma muhtaç olmadığı, başkalarının emniyetini tehdit etmediği bu hali ile remisyonda olduğundan vasi tayini gerekmediği ancak akut durumda gerekebileceği belirtilmiş ise de raporda hastalığın tam olarak teşhisinin yapılmadığı gibi bu hastalığın sürekli olup olmadığı, iyileşmesinin mümkün bulunup bulunmadığı hususları da açıkça belirtilmediğinden; bu hususların giderilmesi için alınmış rapor da eklenerek ilgilinin Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesinin yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebeplerinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuç yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Mahkemece hükme esas alınan raporda hastanın mahkemece dinlenilmesinde yarar bulunduğu belirtilmiş olmasına rağmen, kısıtlı adayının da dinlenilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28209, Karar No: 2022/8681, Tarih: 09.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28209 E.  ,  2022/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kolluktaki ifadesinde güvercin beslediği ve güvercinlere merakı olduğunu beyan ettiği, savunmasında ise müştekinin iş yerinin yanında güvercin satışı yapan bir iş yerine sık sık gidip geldiğini, müştekinin yanına da yem sormak için gittiğini ifade ettiği, müştekinin duruşmadaki beyanında “ ...bazen müşterilerim merak eder depodaki kuşları müşterilerime gösterdiğim olur. Ben iş yerinde aynı zamanda kuş yemi ve malzemeleri satışı da yaparım, iş yerimin bitişiğinde dernek gibi güvercin alım satımı yapılan bir yer de vardır. Ben sanığı tanımıyorum önceden hiç görmedim, bakkalımdan alış veriş yapan bütün müşterileri tanıma imkanım yoktur, sanık daha önce benden alış veriş yapmışsa da bunu hatırlamam mümkün değildir. Ayrıca gelen müşteriler meraktan da bazen kuşlara baktıkları oluyor, çünkü kuşlar deponun camlarından gözükür, ayrıca sesleri de geliyor” şeklinde dediği, dosya içeriğine göre, sanığın atılı suçu işlediğine dair başkaca bir delil veyahut görgü tanığı olmadığının anlaşılması karşısında; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8756, Karar No: 2014/24075, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8756 E.  ,  2014/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2014

NUMARASI : 2012/380-2014/65

Davacı, 01/11/1995-21/03/2011 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/11/1995-21/03/2011 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Yasadan faydalanması istemine ilişkindir.

Dairemizin 11/09/2012 tarih ve 2012/13054-14244 E. K. sayılı bozma ilamı üzerine, mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/11/1995-21/03/2011 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasadan faydalanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davalarında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması yada ürün tesliminin olması tek başına davanın kabulü için yeterli değildir. Tarım Bağ-Kur sigorta sigortalılığının tespiti için öncelikle bir prim kesintisinin (tevkifat) bulunması gerekir. Yine bu prim kesintisini (tevkifatı) takip eden yıllarda, tarımsal faaliyete ilişkin olarak, hangi tarımsal ürünlerin yetiştirildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği, bu ürünlerden prim kesintisinin yapılıp yapılmadığı gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 21/03/2011 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, teslim ettiği ürünlerden ilk defa Ağustos/1995 tarihi olmak üzere takip eden 1997 yılında prim kesintisinin yapıldığı, 2006, 2009 ve 2010 yıllarında ürün tesliminin bulunduğu, 1991 yılında ziraat odası kaydının başladığı, tanık beyanlarında tarımla uğraştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece kayıtlarına göre davacının, 01/11/1995-31/12/1997 tarihleri arası sigortalı olduğunun tespitine ve 6111 sayılı Yasadan faydalanmasına karar verilmesi doğrudur. Ancak verilen karar 01/01/1998—21/03/2011 tarihleri arası dönem yönünden hatalı olmuştur. Yukarıda belirtildiği gibi prim kesintisine dayalı tespit davalarında, ilk prim kesintisinin yapıldığı yılı takip eden yıllarda da, prim kesintisinin veya ürün tesliminin yani tarımsal faaliyetin sürekli olması gerekir. Sürekli prim kesintisi ve ürün tesliminden amaç, bunun her yıl yapılabileceği gibi, prim kesintisi veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında devam ettiği durumlarda da tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilir. Uyuşmazlık konusu olan 01/01/1998—21/03/2011 tarihleri arası dönemde, herhangi bir prim kesintisi ve ürün tesliminin bulunmadığı, 2006, 2009 ve 2010 yıllarındaki ürün tesliminin tek başına sigortalılığı sağlamayacağı, dolayısıyla sigortalılık koşullarının oluşmaması nedeniyle bu dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacının bu dönemdede sigortalı olduğunun kabulü hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.