muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3905, Karar No: 2014/10172, Tarih: 30.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/3905 E.  ,  2014/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2008/179-2012/4

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2012 tarih ve 2008/179-2012/4 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. B.. U.. ile davalılardan Çekirdek Film ve U.. G.. vekili Av. B.. A.. ve diğer davalı K.. D.. vekili Av. A.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Sen Ağlama” isimli dizinin senaryosunu yazmak üzere davalılarla anlaştığını, anlaşmaya göre müvekkilinin alması gereken senaryo bedelinin bölüm başına 10.000 TL olduğunu, müvekkilinin anlaşma doğrultusunda kendisine düşen görevi yerine getirerek dizinin 60 sayfa tutan 1. bölümü ile 61 sayfa tutan 2. bölümlerini yazarak elektronik posta ile göndermek suretiyle teslim ettiğini, buna karşılık davalılar tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenle davalılar hakkında İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2007/21685 Esas sayılı takip dosyası ile ilamsız icra takibi başlattıklarını, davalıların ise icra takibine hiçbir borçları olmadığı gerekçesiyle itirazları üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptali ile takibin devamına, kötü niyetli olarak borca itiraz ettiklerinden davalılar hakkında % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davaya konu senaryoyu sipariş üzerine yazmadığını, senaryoyu, herhangi bir TV kanalında TV dizisi olarak yayınlatmak amacı ile kendi arzusu ve iradesi ile yazdığını, müvekkiline gönderdiğini, davacı ile davalılar arasındaki sürecin iş ilişkisi olmadığını, bunun, sunum ya da teklif olduğunu, davacının, bu süreçte davalı müvekkillerinin bu senaryonun kabulü ve hayata geçirilmesi için çaba, emek ve zaman harcadıklarını, buna karşılık senaryonun Tv kanallarınca kabul edilmemesi sonucunda müvekkilinin de bir kazancı olmadığını, davacının, taleplerinde haksız ve kötüniyetli olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiş, ayrıca davalılardan K.. D.. vekili müvekkilinin ne yapımcı ne de yönetmen olduğunu, müvekkili ile davacı arasında herhangi bir görüşmenin bulunmadığını, müvekkilinin şirketi temsile yetkili olmadığını bu nedenle müvekkili yönünden pasif husumet nedeniyle de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bir senaryo hazırlanmasına ilişkin sözleşmenin ilke olarak BK. 355 vd. maddelerinde düzenlemiş eser sözleşmesi olduğu, eser sözleşmesinin özel bir şekil kuralına tâbi olmadan akdedilebileceği, sözleşmenin sözlü, yazılı, hatta örtülü irade beyanlarıyla (veya delâlet edici fiillerle) dahi kurulabileceği, yazılı bir delil yoksa da, taraflar arasında bir sözleşmenin

bulunduğu, fakat senaryonun yazılması ve yapımcıya teslimi karşılığında ödenmesi gereken bedelin ne kadar olduğu hususunun dosyada yer alan belge ve delillerden anlamanın mümkün olmadığı, bu hususta, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288. maddesinin de dikkate alınmasının gerektiği, söz konusu senaryonun bedeli hakkındaki iddianın HUMK 288 hükmüne uygun biçimde ispatlanmasının zorunlu olduğu, ancak dosyada bu hususu ispata yarar herhangi bir belge bulunmadığı, piyasa rayiçlerine göre, talep edilen 10.000 TL. tutarındaki bedelin makul olduğu anlaşılıyorsa da, mevcut ispat kurallarına göre bu hususun, davacı tarafından senetle belgelenmesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, senaryo yazım ücretinin ödenmediği iddiası ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, senaryo yazım ücretinin ödenmediği iddiası ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin "Sen Ağlama” isimli dizinin senaryosunu yazmak üzere davalılarla anlaştığını, anlaşmaya göre müvekkilinin alması gereken senaryo bedelinin bölüm başına 10.000 TL olduğunu, müvekkilinin anlaşma doğrultusunda kendisine düşen görevi yerine getirerek dizinin 2 bölümünü yazarak teslim ettiğini, buna karşılık davalılar tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, yukarıda değinilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında yazılı bir sözleşme yoksa da televizyon kanallarında yayınlanamayan dava konusu dizi film senaryosunun yazımı konusunda şifahi anlaşma bulunduğu, bu hususun mahkemenin de kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, taraflar arasında yapılan şifahi sözleşme uyarınca, davacı senaryo yazma edimini yerine getirmiş ve yazmış olduğu iki bölüm karşılığında belirli bir ücrete hak kazanmıştır. Nitekim bu hususta, 5846 Sayılı FSEK kapsamında bir açıklık bulunmasa dahi sözleşme tarihi itibari ile yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun İstisna Akdini düzenleyen 11. Bab içinde yer alan 366. maddesi, “Evvelce kararlaştırılmamış veya takribi bir surette kararlaştırılmış olan bedel, yapılan şeyin kıymetine ve müteahhidin masrafına göre tayin edilir.” hükmünü içermekte olup, yapılan bu açıklamalar ışığında mahkemece, davacı tarafça yazılan senaryo yazım rayiç değeri bulunmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekmektedir. Esasen, mahkemece yapılan inceleme kapsamında, gerek bilirkişi raporunda gerekse senaryo yazarları derneği yazısı itibarıyle dava konusu senaryonun rayiç değeri belirlenmiştir. Bu durumda, davacı tarafından üzerine düşen edimin yerine getirildiği hususunun kanıtlandığı göz önüne alınmak suretiyle, dava konusu senaryo yazım bedelinin rayiç değerler göz önünde bulundurulmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak, HUMK'nın 288inci maddesine yanlış anlam verilmek suretiyle, senaryo yazım bedelinin ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29172, Karar No: 2012/13403, Tarih: 19.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29172 E.  ,  2012/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz iiK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

iiK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "imza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır" denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; "Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde, medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde, ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur" düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin, inkar ettiği imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK 309/3 maddesinde; "ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir." şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir(Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda imza incelemesine esas teşkil eden 9. Noterlikçe düzenlenen genel vekaletname ve imza tasdiknamesinin fotokopileri üzerinden inceleme yapılarak karar verildiği görülmüştür. Oysa ki fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılmayacağından söz konusu belge asılları celp edilerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2071, Karar No: 2015/3555, Tarih: 02.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2071 E.  ,  2015/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, suçluyu kayırmak

1-a) Sanık .... müdafiinin yasal süreden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin,

b)Katılan ...'nın Sanık .... hakkkında suçluyu kayırma suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından vekilinin, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin,

CMUK’nun 317 ve 318.maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....'ün maktul .....'i "nitelikli kasten öldürme" ve "nitelikli yağma" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin yer aldığı hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve sonuç olarak "2.188,86 TL" olarak belirlenen yargılama giderinin "2028,86 TL " şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık ..... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 02.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8050, Karar No: 2011/5840, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/8050 E.  ,  2011/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tesciline konu davada Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyarak verilen karar 7.3.2011 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Dosyada verilen karara yönelik taraflarca yeniden temyiz ve karar düzeltme isteminde bulunulduğuna dair yapılmış bir başvuru bulunmadığı halde sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 20.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/453, Karar No: 2018/340, Tarih: 28.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/453 E.  ,  2018/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Eskişehir 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.01.2014 gün ve 2013/386 E., 2014/11 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.04.2014 gün ve 2014/9971 E., 2014/10683 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, çalıştığı sürelerin usulüne uygun şekilde resmi kayıtlarda gösterildiğini, davacının iş sözleşmesinin müvekkilince feshedilmediğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesaplamasında nazara alınması gerekli kanuni kesintilerin belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.