muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6044, Karar No: 2023/5982, Tarih: 18.10.2023

D. (İkinci) Bozma Kararı

Dairemizin 25.12.2013 tarih, 2013/7819 E., 2013/23504 K. sayılı kararıyla, hükümsüzlüğün oluştuğuna dair ispat külfetinin karşı davacının davacısında olduğundan bilirkişi ücreti yatırması için asıl davanın davalısına süre verilerek bilirkişi ücreti yatırması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.12.2015 tarih, 2014/138 E., 2015/504 K. sayılı kararı ile, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile, Dekoratif Cam Pazarlama adına TÜRKPATENT nezdinde kayıtlı, 2022/00238 ve 2002/02139 tescil numaralı çoklu tasarımlardan ''ASMA, ÇİZGİ, PUNTO, VOLKAN, SAMANYOLU, VİTRAY, PAPATYA, İNCE ÇİZGİ'' tasarım modellerinin hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine, davalı/karşı davacının ''YAĞMUR DAMLASI'' tasarım modeli ile ilgili davasının reddine karar verilmiştir.

F. Üçüncü Bozma Kararı

Dairemizin 24.01.2019 tarih, 2018/5535 E., 2019/701 K. sayılı kararıyla, bilirkişi raporunun tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünden denetime elverişli olmadığını, hangi çoklu tasarım tescil belgesinin hangi numarasında yer alan tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiğinin anlaşılamayacak şekilde hüküm tesis edildiğini, dava konusu tasarımlarla ilgili bir uzmanın bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla inceleme yapılarak davacı tasarımlarının 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararnane'nin (554 sayılı KHK) 6 ve 7 inci maddeleri uyarınca ''yenilik'' ve ''ayırt edicilik'' vasıflarını taşıyıp taşımadığının söz konusu KHK'nın 8 inci maddesi de gözetilerek belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir.

G. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı/karşı davalı tarafından açılan davanın reddi ile ilgili bozma öncesinde karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı/karşı davalı tarafından açılan karşı davanın kısmen kabulü ile, davacı/karşı davalı adına kayıtlı 2002/00238/8 sıra nolu VOLKAN isimli tasarımın, 2002/02139/1 sıra nolu NOKTA isimli tasarımın ve 2002/02139/3 sıra nolu PIRILTI isimli tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer talepler ile ilgili karar verilmesine yer olmağına, karşı davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı/karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının tecavüzünün açık ve kesin olduğu, ''ASMA'' isimli desen bağlamında tecavüzün gerçekleştiğinin İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinde açılan tespit davasında alınan bilirkişi raporu ile sabit olduğu, bu nedenle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın hukuka aykırı olduğu, davalının pırıltı isimli tasarımla ilgili hükümsüzlük talebi olmadığı, taleple bağlılık ilkesi gereği kararın hatalı olduğu, karşı davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve ret verilen kısım için lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti hesaplanması gerektiği, en son alınan bilirkişi raporunda ''VOLKAN, PIRILTI, NOKTA'' isimli tasarımlar haricinde diğer tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığına dair bir kanıt bulunamadığının belirtildiğini, ''ASMA, ÇİZGİ, PUNTO, YAĞMUR DAMLASI, SAMANYOLU, VİTRAY, PAPATYA, ÇİZGİ'' isimli tasarımlar yönünden herhangi bir delil bulunmadığından bu tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın kabulü ile karşı davanın tamamen reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada dayanılan tasarımlar kapsamında davalının mal üretip üretmediği, ürettiyse davalının ürettiği malların tasarıma tecavüzünün olup olmadığı, birleşen dava yönünden ise, hükümsüzlüğü istenen tasarımların yeni ve ayırt edici olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

554 sayılı KHK'nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43, 48, 49, 50 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla bozulan karar ortadan kalktığından yeniden verilen kararda hem asıl hem karşı dava yönünden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesine uygun olarak, her talep yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, hem asıl ve hem de birleşen dava da bazı talepler yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Diğer taraftan asıl davada, yeni ve ayırt edici olduğu saptanan davacının 33137 nolu PETEK, 33138 nolu DÖVME, 33134 nolu PAPATYA, 33133 nolu SAMANYOLU, 33135 nolu YAĞMUR DAMLASI, 33132 nolu VİTRAY tasarımlarına davalının tecavüzünün olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmemesi de doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bozma sebebi ve şekline göre davacı/karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

2.Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1116, Karar No: 2023/3915, Tarih: 20.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1116 E.  ,  2023/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2139Esas, 2021/1392 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

( Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla )

SAYISI : 2016/49 E., 2019/196 K.

Taraflar arasındaki tasarım hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket adına tescilli 2012/03734 numaralı endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olmadığını, söz konusu tasarıma konu römorkların ayırt edilemez derecede benzerinin 2004 yılından bu yana dava dışı Nur-Ak...Ltd. Şti. tarafından üretildiğini ileri sürerek davaya konu tasarımın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili adına tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait tasarıma katkı sağlayan en belirgin özelliğin sağ ve sol kısımlardaki bükümler olduğu, bu bükümlerin tasarımın tamamına hakim olduğu, davalıya ait tasarımın, daha önce piyasaya sürülen ve satışı yapılan tasarımlar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, dolayısıyla tasarımın ayırt edici bir özelliğinin bulunmadığı, öte yandan daha önce dava dışı Nur- Ak ... Ltd. Şti. tarafından üretilerek piyasaya arz edilen tasarımları ile davalı tasarımlarının çok benzer olduğu, bu halde davalı tasarımının, daha önce bilinenlerden mutlak olarak yeni ve ayırt edici bir özelliği bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından dilekçeler teatisinden sonra yeni deliller sunulduğunu, bu delillerin sunulmasına muvafakat etmedikleri halde incelenmelerinin doğru olmadığını, kaldı ki sözü edilen delillerin kendilerine tebliğ de edilmediğini, davacı yanın, dava konusu tasarımın tescil başvuru tarihinden daha önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulduğunu usulüne uygun olarak belgeli bir şekilde ispat edemediğini, davacının dava dilekçesinde delil olarak dayandığı Nur-Ak firmasına ait teknik çizim ve resimler müvekkili şirketin sahip olduğu endüstriyel tasarımından açıkça farklı olduğunu, benzer olmadığını, müvekkili tasarımının geleneksel römork formlarından farklı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik ciddi mahiyetteki itirazlarının karşılanmadığını, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin, davalı tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekilince, davacı yanca sunulan delillerin kendilerine tebliğ edilmediği iddia edilmiş ise de davalı vekilinin, 22.12.2016 tarihli celsede, davacı delillerini tebliğ aldıklarını beyan etmesi karşısında bu iddiaya itibar edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, bunun yanında, Bölge Adliye Mahkemesin, davacı delillerinin tebliğ edildiğinin bizzat davalı vekili tarafından kabul edildiği şeklindeki gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını, tebliğ edilmediğini iddia ettikleri delillerin 22.12.2016 tarihinde yapılan celseden sonra 11.01.2017 tarihinde dosyaya sunulduğunu, bu celsede tebliğ aldıklarını beyan ettikleri delillerin dava dilekçesi ekinde dosyaya sunulan ve hiç bir görsel içermeyen bir takım belgeler olduğunu, olmayan delilleri tebliğ almalarının mümkün olmadığını, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, davacı yanca sonradan sunulan delillere muvafakat etmedikleri halde itibar edilmesinin doğru olmadığını, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5, 6 ncı ve 7 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6481, Karar No: 2021/6609, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6481 E.  ,  2021/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaza uygulanacak objektif değer artışının % 250 oranında kabul edilmek suretiyle, HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, 2303 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/648E.-2018/254K. sayılı kararının kaldırılarak, dava konusu taşınmaza uygulanacak objektif değer artışının % 250 oranında kabul edilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Davacı idarenin kıymet takdirinde belirlediği bedel ilk derece mahkemesince belirlenen bedelden fazla olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Davacı idarenin kıymet takdirinde belirlediği bedel ilk derece mahkemesince belirlenen bedelden fazla olmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/2363 Esas – 2020/405 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a-3 nolu bendinin 2. fıkrasında yer alan (İdarenin belirlediği rakam mahkemece tespit edilen bedelden fazla olduğundan) cümlesinin çıkarılmasına,

b-3 nolu bendinin 4. fıkrasının hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9171, Karar No: 2012/12013, Tarih: 20.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9171 E.  ,  2012/12013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davasında yapılan yargılama sırasında; 03.03.2009 tarihli oturuma tarafların gelmemeleri nedeni ile mahkemece dosya 1. kez işlemden kaldırılmıştır. Davacı tarafından yenilenen dosyanın 08.03.2011 tarihli oturumuna tarafların gelmemeleri nedeni ile bu kez dosya 2. kez işlemden kaldırılmıştır. Davacı tarafından bir kez daha yenilenen dosyanın 14.07.2011 tarihli oturumunda davacı vekili gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiştir. Mahkemece mazeretin kabulüne,davacı vekilinin duruşma gününü kendi imkanlarıyla öğrenmesine karar verilmiş, duruşma ise 29.09.2011 tarihine ertelenmiştir. 29.09.2011 tarihinde yapılan oturumda tarafların duruşmaya gelmemeleri nedeni ile dosyanın 3. kez işlemden kaldırılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili, 29.09.2011 tarihindeki oturuma katılamayacağını bildirir mazeret dilekçesini Kartal 3.Sulh Hukuk Mahkemesi Hakimliğinden 14.09.2011 tarihinde havale ettirmek suretiyle Mahkemeye göndermiş,ancak Mahkemece 29.09.2011 tarihli oturumda mazeret dilekçesi değerlendirilmeye alınmamıştır. Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesi Hakimliğinden 14.09.2011 tarihinde havale edilen mazeret dilekçesi değerlendirilmeden,mazeret konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15470, Karar No: 2017/8982, Tarih: 09.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15470 E.  ,  2017/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 20/04/1982-04/10/2000 tarihleri arası sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının vergi mükellefiyeti bulunması nedeniyle 04/10/2000 tarihine kadar 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 05/12/1988-31/07/2007 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 01/10/2003 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi ile 04/10/2000 tarihi itibariyle tescilinin yapıldığı, davacının 1479 sayılı Yasaya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. madde kapsamında 04/10/2000 tarihi öncesi vergi kaydı süresini borçlanma talebinde bulunduğu ancak söz konusu borçlanma kapsamındaki primlerini kanunda belirtilen süre içinde ödemediği anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunligortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlusigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

.../...

.../...

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının 05/12/1988 tarihinde başlayan vergi mükellefiyeti nedeni ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 02/08/2003 tarihine kadar zorunlu sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesi kapsamında vergi borçlanması bedelini süresinde ödemediği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.