muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/50, Karar No: 2019/176, Tarih: 07.03.2019

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2015 tarihli ve 56-197 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın eyleminin gürültüye neden olma kabahatini oluşturduğu gözetilmeden genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Ancak, sanığın eylemine ilişkin olarak Kabahatler Kanunu’nun 20. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen soruşturma zamanaşımının, Ceza Genel Kurulu inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşıldığından ve yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarı ile uygulanması gereken 322 maddesi ile Kabahatler Kanunu’nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, Kabahatler Kanunu’nun 20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Adli emanetin 2013/21313 sırasında kayıtlı bir adet “5-04553” numaralı ses ve gaz fişeği atabilen silah ve dört adet ses fişeği kovanının 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun’un 4. maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca gereğinin takdiri için İDAREYE TESLİMİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.03.2019 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla, ikinci ve üçüncü uyuşmazlıklar yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25910, Karar No: 2024/15138, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25910 E.  ,  2024/15138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.04.2023

SAYISI : 2023/1125 E., 2023/985 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.04.2023 tarihli ve 2023/1125 Esas, 2023/985 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/1125 Esas, 2023/985 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6988, Karar No: 2016/1676, Tarih: 17.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6988 E.  ,  2016/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak, Silahlı terör örgütlerinin açıklamalarını yayınlamak, Suçu ve suçluyu övmek

Hüküm :1-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; Beraat

2-Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak, silahlı terör örgütlerinin açıklamalarını yayınlamak, suçu ve suçluyu övmek suçlarından; 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak, silahlı terör örgütlerinin açıklamalarını yayınlamak, suçu ve suçluyu övmek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan beraat hükme yönelik temyize gelince;

Sanık müdafiinin temyizinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında aynı davada silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak, silahlı terör örgütlerinin açıklamalarını yayınlamak, suçu ve suçluyu övmek suçlarından 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrasında belirtilen şartlar oluşmadığından, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14654, Karar No: 2018/5801, Tarih: 27.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14654 E.  ,  2018/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/.../2009 tarih ve 2009/214-2009/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin yetkili hamili olduğu ... Bankası ... Şubesi'ne ait 13051 ve 13052 nolu hesaplara bağlı çek karnelerinin ilgili şirketin sahibi ve yetkilisi ...'un evrak çantasında iken ...-20 Mart tarihleri arasında işleri nedeniyle bulunduğu ... da... plakalı aracından çalındığını, bu konuda ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, sözkonusu çeklerin bankaya ibraz edilmediklerini şifahi olarak öğrendiklerini, sahte imzalar ile .... kişilerin elinde olabileceklerini, hırsızlık nedeniyle elden çıkmış çek yapraklarının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; davacılar vekilinin çek yapraklarının zayi nedeniyle iptalini talep ettiği, zayi nedeniyle iptalini talep ettiği çek yapraklarının ...'nın ilgili maddeleri gereğince çek niteliğinde olmadığı, ...'ya göre unsurları taşıyan çeklerin iptalinin mümkün olduğu, davacının talep ettiği çek yapraklarının çek niteliğinde olmadığı sebebiyle sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24763, Karar No: 2015/15147, Tarih: 26.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24763 E.  ,  2015/15147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4491, Karar No: 2020/11749, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4491 E.  ,  2020/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26/02/2020 gün ve 2019/11679 Esas – 2020/3428 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

a-) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; münavebeye alınan ürünlerin üretim masraflarında değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait İl Tarım Müdürlüğü verileri dikkate alınarak hesaplama yapılan 24.04.2019 tarihli bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınması gerekirken, üretim masraflarını brüt gelirin 1/3'ü oranında alarak fazla bedel hesaplayan rapora göre hüküm kurulduğu,

b-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmediği,

Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığı gibi;

c-) Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla değişik 10. maddesinin 8.fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26/02/2020 tarihli ve 2019/11679 Esas - 2020/3428 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, .... İlçesi, ... ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede; münavebeye alınan ürünlerin üretim masraflarında değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait İl Tarım Müdürlüğü verileri dikkate alınarak hesaplama yapılan 24.04.2019 tarihli bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınması gerekirken, üretim masraflarını brüt gelirin 1/3'ü oranında alarak fazla bedel hesaplayan rapora göre hüküm kurulması,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-) Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla değişik 10. maddesinin 8.fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27045, Karar No: 2013/3809, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27045 E.  ,  2013/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20747, Karar No: 2025/4944, Tarih: 19.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/20747 E.  ,  2025/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/335 E., 2023/151 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk maddeleri arasında yer alan mala zarar verme suçu yönünden hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Dosya kapsamına göre sanık ile birlikte hareket eden inceleme dışı sanık ...'nın mağdura ait sokak üzerinde girişi bulunan işyeri girişinin camını ayağıyla kırdığı ancak çıkan ses üzerine içeri giremeden kaçtıkları ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35. maddesine indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Hükmün gerekçe kısmında eylemin mağdurun iş yerinde gerçekleştiği belirtildiği hâlde hüküm kurulurken suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10872, Karar No: 2023/1927, Tarih: 31.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/10872 E.  ,  2023/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/546 E., 2020/2312 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2018 tarihli ve 2018/7 Esas, 2018/76 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., Bülent ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası,22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 63 üncü maddesi gereğince ayrı ayrı 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir

B.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11.Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2019/546 Esas, 2020/2312 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., Bülent ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık ... müdafii ve sanıklar...... ile ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonucu, sanıklar ..., Bülent ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası,22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi gereğince ayrı ayrı 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir

C. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.12.2021 tarihli ve 2020/80584 sayılı, " Esastan Reddi " görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

1.Olayda kusurunun bulunmadığına,

2.Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine,İlişkindir.

B.Sanıklar...... ile ... müdafiinin temyiz sebepleri;

1.Olayda kusurunun bulunmadığına,

2.Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1. Sanıklar ... ve ...'nın Şarkikaraağaç ilçesi Salur köyünde faaliyet gösteren Gürma Madencilik isimli iş yerinin sahibi oldukları, sanık ...'nın şirket müdürü olduğu ve maden ocağında sürekli olarak bulunduğu, sanık ...'nın ise şirket müdürü olan kardeşi...ile aynı konumda, şirket ortağı olduğu ve maden ocağına zaman zaman gidip geldiği, sanık ...'ın maden mühendisi olduğu, maden ocağında olay tarihinden yaklaşık 2 ay önce daimi nezaretçi olarak işe başladığı, kaza sonucu vefat eden ... ve kaza sonucunda ağır şekilde yaralanan ...'ın ise maden ocağında işçi olarak çalıştıkları, olayın gerçekleştiği maden ocağında normal şartlarda "sac balon yöntemiyle" mermer üretilirken, zaman zaman "sodyum klorat" maddesi kullanılarak mermer bloğunun kesilmesi amacıyla patlatma yapıldığı, olay günü olan 09/10/2016 günü saat 10:00 sıralarında ölen ... ile mağdur ...'ın birlikte "sodyum klorat " maddesini kullanarak patlatma yapmak suretiyle mermer çıkarmaya çalıştıkları, bu esnada ...'nın elinde sigara olduğu, mağdur ...'a telefon geldiği esnada mağdurun, ...'nın yanından bir kaç adım uzaklaştığı anda patlama meydana geldiği ve bu patlama sonucunda ...'nın olay yerinde kafasının koptuğu, mağdur ...'nın da ağır şekilde yaralandığı olayda, şirket müdürleri olan işveren sanıklar ... ve ...'nın talimatları doğrultusunda sodyum klorat maddesinin satın alındığı ve maden ocağına getirildiği, bu durumun tanık ...'un beyanında açıkça belirtildiği, yine şirket müdürleri olan işveren sanıkların talimatları doğrultusunda ve işçi konumunda olan daimi nezaretçi sanık ...'ın bilgisi dahilinde ve yönlendirmesiyle maden ocağında sodyum klorat maddesi kullanılarak patlatma yapıldığı, bilirkişiler Endüstri Mühendisi A sınıf İş Güvenliği Uzmanı Doç. Dr. ..., Kimya Mühendisi Doç Dr. ..., maden mühendisi C Sınıfı İş Güvenliği Uzmanı Prof Dr...... tarafından ibraz edilen 16.05.2018 havale tarihli bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, Sodyum Klorat NaCIO3 kimyasal formülüne sahip, bilinen kuvvetli oksitleyici bir madde olduğu, yangına veya patlamaya yol açabileceği, temas ettiği yanıcı maddenin yanma hızında ciddi miktarda artış sağlayan veya ısıya maruz kalma ve kirlenme dolayısıyla kuvvetli bir bozunma gösteren oksitleyici maddelerden olduğu, bu maddeyi kullanan işçilerin patlayıcı hazırlama ve kullanma işleminin ateşleme ehliyetinin olmadığı, maden ocağından izinsiz patlayıcı madde üretilmesi ve kullanılması işlemi ilkel ve hayati risk taşıyan bir işlem olup, işletmenin istatistik olarak yürüttüğü bir çalışma olmadığı, yasa dışı bir şekilde patlayıcı madde üretilmeye ve kullanılmaya çalışıldığı, Mermer ocaklarında çalışan herkesin patlayıcı madde kullanımın hayati risk taşıyan bir işlem olduğunu bildiği, 6331 sayılı kanun iş verene de yükümlülükler yüklemekte olup, Kanun'un 4