muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9725, Karar No: 2025/4651, Tarih: 08.04.2025

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

4. Buna göre, münavebeye esas alınan ürünlerin dava tarihi itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim gideri (gider kalemleri ayrı ayrı gösterilmek suretiyle) İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip; döner sermaye faizi, bilinmeyen giderler, arazi kirası ve genel idarecilik giderlerinin masraflara dahil edilmeyeceği de göz önüne alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken rapordaki verilerin uygunluğu denetlenmeden, resmî verilerden ayrılmayı gerektiren nedenler varsa bunlar açıklanmadan hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

5. Acele kamulaştırma dosyasında ekili ürün kaybı bedeli hesaplandığı hâlde, ürün kaybı bedeli eklenmeden eksik bedele hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17357, Karar No: 2023/10570, Tarih: 25.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17357 E.  ,  2023/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/141E., 2016/411 K.

SUÇLAR :Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkından ayrıca hırısızlık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır

2. İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz istemi, katılanın rızasıyla araca bindiğine, suçun cinsel amaçla gerçekleşmediğine, ...'nin suça iştirak etmediğine, ...'ın katılana müdahalesinin olmadığına, kaçırma kastlarının olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi, katılanın rızaen araca bindiğine, aracın kapılarının kilitlenmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına yöneliktir.

3. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın eyleminin sabit olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların birlikte hareket ederek katılanı zorla araca bindirdiklerine ve katılanın araçtan atlamak suretiyle olayın son bulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ... Deve'nin katılanın aracına zorla binmesi sırasında elinden düşen çanta ve poşeti alıp götürerek hırsızlık suçu işlediğine dair dava açılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1. Katılan ifadesi, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dava dosyası kapsamından, mahkemenin sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine dair gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın eyleminin sabit olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanıklar Hakkında Hürriyeti Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Sanık ...'ın olay öncesinde katılanı evlenmek amacıyla ailesinden istettiği, katılanın kabul etmediği, olay tarihinde sanık ...'nin katılanı hile ile olay yerine getirdiği ve sürücülüğünü sanık ...'ın yaptığı araç içerisine sanıklar ... ve Serdar tarafından katılanın zorla girdirildiği, katılanın bir süre sonra araçtan atlaması üzerine son bulan olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçun sabit olduğuna dair mahkeme kararında isabetsizlik bulunmamış olup, sanıklar ... ve ... müdafinin, katılanın rızasıyla araca bindiğine, suçun cinsel amaçla gerçekleşmediğine, ...'nin suça iştirak etmediğine, ...'ın katılana müdahalesinin olmadığına, kaçırma kastlarının olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik; sanık ... müdafinin katılanın rızaen araca bindiğine, aracın kapılarının kilitlenmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli kararında katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekili ve sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12995, Karar No: 2014/20344, Tarih: 09.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12995 E.  ,  2014/20344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı ... Salih Yazıcıoğlu'na mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçeleri Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebligat geçersizdir. Şöyle ki;

Tebligat Kanununun 21/1 maddesi ile bu kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 30. maddesi gereğince tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azalarından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tebellüğ edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini ve mümkün oldukça en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

Davalı ... Salih Yazıcıoğlu tebliğ çıkartılan adreste bulunmadığından tebliğ evrakı muhtara imzası karşılığında teslim edilmiş ise de, en yakın komşularından birisine veya varsa yönetici ya da kapıcıya bilgi verdiğine dair tebliğ mazbatasında herhangi bir şerh rastlanmamıştır.

Bu nedenle, adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacılar ve davalılardan ...'ın temyiz dilekçeleri usulüne uygun tebliğ edilip, temyiz için geçmesi gereken süre de beklenildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7534, Karar No: 2012/958, Tarih: 01.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/7534 E.  ,  2012/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

2960 sayılı Boğaziçi Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 18/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a maddeleri uyarınca 600,00 ve 450,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 tarihli ve 2007/779 Esas, 2008/573 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12.05.2011 gün ve 27121 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2011 gün ve KYB. 2011-210560 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Sanığın, ... alanında bulunan taşınmazda projeye ve özel idare kayıtlarına aykırı olacak şeklide, izinsiz olarak tadilat ve ilaveler yapmak şeklinde kabul edilen eyleminden dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 64/3. maddesinde yer alan "Kanunların belirli konularda görevlendirdiği resmi bilirkişiler öncelikle atanırlar. Ancak kamu görevlileri, bağlı bulundukları kurumla ilgili davalarda bilirkişi olarak atanamazlar." şeklindeki düzenlemeye rağmen, mahkumiyete esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen ve mahkemece resen bilirkişi olarak atanan inşaat Yüksek Mühendisi ...'in, davaya katılan ... Büyükşehir Belediyesinde Bina İnceleme ve Güçlendirme Müdür Yardımcısı olarak görev yaptığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanunun 64/3. maddesine aykırı olarak verilen kararda isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.06.2008 günlü ve 2007/779 Esas, 2008/573 karar sayılı kararının CMK.nın 309/2-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince düşünülmesine, 01.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa muhalefet ettiği hazırlıkta düzenlenen yapı tatil tutanağı ile sabit olup, duruşma aşamasında alınan bilirkişi raporu sonuca doğrudan etkili olmadığı gibi değerlendirilmesi delil takdirine gireceği delil takdirlerinde kanun yararına bozma talebinde bulunulamıyacağından kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/31157, Karar No: 2014/29738, Tarih: 09.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/31157 E.  ,  2014/29738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2014/129-2014/401

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

. Borçlu vekili, diğer fesih nedenlerinin yanı sıra satış ilanı tebligatının usulsüz olduğunu ileri sürmüş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunun 11. maddesi gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunludur.

Borçlu vekili Av. H. Ö.'in Bursa 7. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 02.07.2013 tarih ve 2013/273-396 sayılı kıymet takdirine itiraz kararında vekillik yaptığı anlaşılmıştır. vekilin satış ilanı tebliğinden önce istifa ettiği veya azledildiğine ilişkin belge ibraz edilmediğinden satış ilanının vekile tebliği yukarıda açıklanan yasa hükmü uyarınca zorunludur.

Satış ilanının vekil yerine asile tebliği usulsüz olup, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebidir. O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14859, Karar No: 2022/1527, Tarih: 16.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14859 E.  ,  2022/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli ve 2020/317 esas, 2021/96 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 07/09/2018 ve 01/12/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2019 tarihli ve 2018/76491 soruşturma, 2019/133 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu,mercii ve 15 günlük itiraz süresinin gösterildiği, kararın 18/10/2019 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Şüphelinin 09/04/2019 ve 11/05/2019 tarihlerinde uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle yürütülen soruşturma evrakının Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/76491 sayılı soruşturma evrakı ile birleştirilmesine karar verildiği, şüphelinin en son 25/06/2020 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine, erteleme kararı kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2020 tarihli ve 2018/76491 soruşturma, 2020/20172 esas, 2020/14387 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüphelinin erteleme süresi içerisinde işlediği 25/06/2020 tarihli eyleminin ihlal niteliğinde olduğu hususunun belirtildiği,

3- Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 27/01/2021 tarihli ve 2020/317 esas, 2021/96 sayılı kararı ile; “… denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından tek tebligat yapıldığı, ikinci tebligatın çıkartılmadığı ve işlemlerin eksik yapıldığı dolayısı ile kovuşturma şartı gerçekleşmediği” gerekçesiyle CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın 04/02/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpehi ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/01/2019 tarihli ve 2018/76491 soruşturma, 2019/133 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde atılı suçu yeniden işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli ve 2020/317 esas ve 2021/96 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.Dosya kapsamına göre, Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararı müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından şüpheliye tek tebliğ yapıldığı, bu sebeple de denetimli serbestlik tedbirinin ihlâli konusunda ısrar şartının gerçekleşmediğinden bahisle durma kararı verilmiş ise de, şüpheli hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/01/2019 tarihli ve 2018/76491 soruşturma, 2019/133 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 18/10/2019 tarihinde şüpheliye usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştiği, şüpheli hakkında usulüne uygun olarak denetimli serbestlik tedbirine başlandığı, denetimli serbestlik tedbirinin devamı sırasında da denetimin ihlâli konusunda ısrar şartının gerçekleşmesi nedeniyle değil, erteleme süresi içerisinde 11/05/2019 tarihinde atılı suçu yeniden işlediğinden bahisle hakkında iddianame düzenlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda mahkemesince yargılamaya devamla esasa ilişkin bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli ve 2020/317 esas ve 2021/96 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında 07/09/2018 ve 01/12/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/01/2019 tarihli ve 2018/76491 soruşturma, 2019/133 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin erteleme süresi içerisinde atılı suçu yeniden işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli ve 2020/317 esas ve 2021/96 sayılı kararı ile, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verilmiştir.

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ve 18/10/2019 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek itiraz edilmeksizin kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüphelinin denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra, şüphelinin 25/06/2020 tarihinde, dosya içerisinde bulunan ekspertiz raporuyla niteliği belirlenen uyuşturucu madde ile yakalandığı, şüphelinin beş yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. fıkrasında yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından; mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle,

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca açılan kamu davasında, yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden durma kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli ve 2020/317 esas ve 2021/96 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.