muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1577, Karar No: 2015/1143, Tarih: 01.04.2015

Yerel Mahkeme, dava konusu olay yönünden ihtarı gerektiren bir durum olmadığından ihtar keşide edilmesinin dava şartı olmadığı; çünkü; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 316/f.1 maddesine göre kiracının, kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmakla yükümlü olduğu, kiracının bu yükümlülüğüne aykırı davranması durumunda, konut ve çatılı işyeri kirasında, kiraya verenin, TBK 316/f.2 uyarınca kiracıya en az otuz gün süre vererek, aykırılığın giderilmesi, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceği konusunda yazılı bir ihtarda bulunacağını, bu ihtara rağmen kiracı borç ihlalini sürdürürse sözleşmeyi feshedebileceği, bununla birlikte, TBK madde 316/f.3'te, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya verene, kira sözleşmesini derhal feshetme hakkı tanındığını; somut olayda, davalının dava konusu 46 nolu mevcut binanın sol ve yan bahçesi üzerinde, 1 jeneratör dairesi, 1 kimyasallar ünitesi, 1 stüdyo mekanı şeklinde ek yapılanmalar yaptığı, binanın arka bahçesini açık otopark şeklinde ticari amaçlı kullandığı, davalının bu işler için belediyesinden alınmış herhangi bir yapım ruhsatı, herhangi bir tadilat projesi bulunmadığının tespit edildiği, davalının bu şekilde ana taşınmazın kendisinde ve ortak sayılan bahçesinde onaylı proje hilafına yaptığı ek yapılanmalar ve tadilatların gerek 3194 sayılı İmar Kanunu ve İstanbul İmar Yönetmeliğine göre gerekse; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’na göre kat maliklerinin muvafakatlerinin alınmasını, proje tanzimini veya ruhsat alınmasını gerektiren işlerden olduğunun yapılan keşif ve bilirkişiler tarafından düzenlenen raporla sabit olduğu, diğer yandan davalı tarafından ana taşınmazın ortak bahçesinde ve müştemilatında 1 jeneratör dairesi, 1 kimyasallar ünitesi, 1 stüdyo mekanı şeklinde ek yapılanmalar yapıldığı, bahçedeki ağaçların kesildiği, otoparkta baraka yapıldığı, jeneratör dairesinin çatısına düşen yağmur sularının ön bahçeye aktığı, kimyasallar ünitesinin çatısına düşen yağmur sularının komşu binanın bahçesine aktığı, baraka duvarının komşu olan Kahraman Deniz'in meskenine taştığının yapılan keşiften ve tanık anlatımlarından anlaşıldığı, davalının bu eylemlerinin, TBK m. 316/f

. 316/f.3 anlamında kiracının kiralanana kasten ağır zarar vermesi halini oluşturduğu ve kiraya verenler ile komşular bakımından çekilmez bir durum yarattığı, bu nedenle, somut olayda kiracıya süre tanınmasına ve bu yönde ihtarda bulunulmasına gerek olmadığı, ihtara gerek olmadığından, ihtarın tüm kiralayanlar tarafından keşide edilip edilmediği hususunun da önem arz etmediği, kiracının kiralananı açıktan fena kullanmak suretiyle akde aykırı davranması halinde kiralayanın kiracıya ihtarname tebliği gerekmeden tahliye davası açma hakkını kazanmış olacağının açıkça belirtildiği, gerçekten davalı kiracının kira sözleşmesini ihlalinin somut olaydaki ağırlığı, TBK 316/f.3'teki yoğunluğa ulaştığından, artık kiracının ihtar ve bununla tanınan süre ile korunmaya değer bir menfaatinin kalmadığı, bu itibarla ihtarın ne şekilde veya kimler tarafından yapıldığının da önem taşımadığı, ihtarın gerekli olduğu kabul edilse dahi, kiralananı açıktan fena kullanmak suretiyle kira sözleşmesinin devamını kendi davranışı ile kiraya veren bakımından çekilmez hale getiren kiracının, ihtarın kiralayanlardan sadece biri tarafından çekildiği hususuna dayanmasının, Medeni Kanun’un 2. maddesine hükmüne aykırı olup, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesi ile önceki kararda direnmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, akdin sona erdirilmesi için davalı kiracıya süreli ihtarname gönderilmesinin dava şartı olduğu benimsenerek, ihtarın tüm kiralayanlar tarafından keşide edilmemesi nedeniyle hukuki sonuç doğurmayacağından davanın reddinin mi gerektiği; yoksa ihtar keşide edilmesi gerekmediğinden, ihtarın dava şartı olmadığı, zira Türk Borçlar Kanunu’nun 316/3. maddesinde düzenlenen kiracının kiralanana kasten ağır zarar vermesi ve kiraya verenler ile komşular bakımından çekilmez bir durum yaratması nedeniyle, kiracıya süre tanınmasına ve ihtarda bulunulmasına gerek olmadığı, bu nedenle ihtarın tüm kiralayanlar tarafından keşide edilip edilmediğinin önem arz etmediği; kaldı ki ihtarın gerekli olduğu kabul edilse dahi, kiracının tüm kiralayanlar tarafından ihtar düzenlenmediği savunmasında bulunmasının Medeni Kanun’un 2. maddesi anlamında hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulünün mü gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, her dava, aksine hüküm bulunmayan hallerde açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre çözümlenir. Mahkemece yargılama sırasında yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanunu’nun 316/3.maddesinden bahisle hüküm kurulmuşsa da, dava tarihi itibariyle somut olayda 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 256.maddesi uygulanmalıdır.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 256/2.maddesi uyarınca kiracı açıktan açığa fena kullanarak kiralanana daimi bir zarar verirse kiralayan kira akdinin hemen feshini talep edebilir.

Somut olayda dosya içeriği ve toplanan delillerden, kiracı şirketin açıktan fena kullanımı belirlendiğinden, kiracıya ihtar koşulu aranmaksızın akdin feshine karar verilmesine ilişkin yerel mahkemenin direnme kararı yerindedir.

Açıklanan değişik nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, yukarıda açıklanan değişik nedenlerle 6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla direnme kararının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (5.815,95 TL) harcın temyiz edenden alınmasına, 01.04.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13722, Karar No: 2011/19280, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13722 E.  ,  2011/19280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17858, Karar No: 2022/2094, Tarih: 19.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/17858 E.  ,  2022/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2018 tarih ve 2018/108 - 2018/320 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1. md, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle, sanık hakkındaki suça ilişkin olarak;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında silahlı terör örgütü üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen 1 yıl 13 ay hapis cezasına yönelik olarak ceza miktarı bakımından yapılan değerlendirmede, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Yapılan Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 286'ıncı maddesine eklenen 3'üncü fıkrada, TCK'nın 314'üncü maddede düzenlenen "silahlı örgüt suçu" kapsamında kurulan "beş yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren mahkumiyet hükümlerinin" temyiz kapsamına dahil olduğu anlaşılmakla, söz konusu yasal düzenlemeden önce 04.03.2019 tarihinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından verilen 2018/3048 esas - 2019/393 karar sayılı temyiz isteminin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, bölge adliye mahkemesinin ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "12.09.2014" yerine “02.03.2018” olarak gösterilmesi ve bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar tarihinin “20.02.2019” yerine “20.02.2018” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/949, Karar No: 2018/2667, Tarih: 30.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/949 E.  ,  2018/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın eşi Mürüvvet'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kurulan hükümlere karşı müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, sanığın cezaevinden gönderdiği 22.05.2017, 28.06.2017, 11.09.2017 ve 07.02.2018 havale tarihli dilekçeleriyle hükümlerin onanmasını talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca bu hususun temyizden vazgeçme olarak kabul edilmesi nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanık ...’ın resmi nikahlı eşik mağdur ...’e yönelik nitelikli şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik nitelikli şekilde öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin teşebbüste indirimin fazla olduğuna, haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1 -) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın maddi sorunlar nedeniyle mağdur ile tartışıp ayrı yaşamaya başladığı, olay günü sanığın mağduru durdurup eve geri dönmek istediğini söylemesi üzerine mağdurun sanığa hakaret ettiği, sanığın da av tüfeği ile mağdurun batın bölgesine bir kez ateş ederek onu yaraladığı, saçma tanelerinin bitişiğe yakın mesafeden mağdurun batın sol alt kadrandan girip doku kaybı oluşturarak sol uyluk üst kısımdan çıktığı, saçma tanelerinin isabeti nedeniyle ayrıca mağdurun sol iliak kemiğinde hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek şekilde kırık oluştuğu, mağdurda oluşan bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmeyecek düzeyde olduğu olayda; teşebbüs nedeniye 13 yıldan 20 yıla kadar indirim öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt sınıra yakın oranda ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan 13 yıl hapis cezası tayini,

2-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11308, Karar No: 2018/7733, Tarih: 18.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11308 E.  ,  2018/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçu yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/620 Esas sayılı dava dosyası ile Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/304 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10684, Karar No: 2010/14271, Tarih: 11.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/10684 E.  ,  2010/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmasında; mağdur ve tanık ... ile alkol aldıklarını, birbirlerine küfrettiklerini, sonra ayrılıp evlerine gittiklerini, mağdurun aldığı bıçakla tekrar yanlarına gelip kendisine küfrettiğini, bıçakla saldırdığını, sopa ile vurduğunu, bunun üzerine kaçtığını, mağdurun elinde bıçakla kendisini kovaladığını, bunun üzerine mağdurun elindeki bıçağı alarak vurduğunu ve sanıkta da yaralamanın oluştuğunu beyan etmesi ve mağdurunda TCK'nun 456/4. maddesinde mahkum olması ve mağdurun sanığın savunmasını doğrulaması tek tanık ...'in olayın başlangıcını görüp saldırının gerçekleştiği anı görmediğini beyanı karşısında; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken yetersiz gerekçeyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2510, Karar No: 2023/5594, Tarih: 18.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2510 E.  ,  2023/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/47 E., 2022/2519 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/598 E., 2020/355 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirkette 2007 yılı Mayıs ayından 2015 yılı Eylül ayına kadar çalışmalarında bildirilmeyen 2007 yılı Mayıs ila 2011 yılı Nisan ayları arasındaki hizmetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne, davacının Kısıkköy ... Cad. No:10 ... adresinde bulunan ... sicil sayılı davalı Karakoç Mobilya İnşaat Tekstil Sanayi Tic. Ltd. Şti.'ne ait Mobilya satış işi işyerinde 15.05.2007-08.04.2011 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 1402 gün çalıştığı, 1402 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın tanıkları komşu işyeri çalışanı olup çalışma hususunun gerçekleştiğini beyan etmiş olsa da taraflarınca gösterilen tanıkların davalı işyerinde çalışan olup tespite konu tarihlerde davacının davalı işyerinde fiilen bulunmadığını beyan ettiklerini, davacı tarafın dayandığı dava dışı sulh sözleşmesinde yer alan davacının geriye dönük bir yıl için fiili çalışmasının bulunduğu hususunun davalı Kurum yönünden bağlayıcı olmadığını, hak düşürücü süre olan 5 yıllık sürenin geçtiğini, Sosyal Güvenlik Denetmeni Ayhan Sağlam tarafından düzenlenen 27.02.2019 tarih, 2019/AS-019 sayılı rapor ile incelemeye konu olan 2010/04-05-06-07-08-09-10-11-12 nci dönem ve 2011/01-02-03-04 üncü dönem yevmiye defterinde ve ücret bordrolarında ve muhtasar beyannamelerde ...’ya ait herhangi bir kayda rastlanılmadığından dilekçe ekinde yer alan ek aylık prim bildirgelerinin işleme alınmaması gerektiğinin belirtildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı yöneltmiş oldukları itirazlarını yinelediklerini, davanın reddinin gerektiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yetersiz tanık anlatımları ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün hatalı olduğunu beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan ve incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede ve özellikle; yargılama aşamasında dinlenen bordro ve komşu işyeri tanıklarının beyanlarında, davacının uyuşmazlık konusu dönemde eylemli ve fiilen çalışmasına yönelik beyanlar verildiği dikkate alındığında, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur" gerekçesine dayalı olarak;

2. "... 12. İş Mahkemesi'nin, 24.09.2020 tarihli, 2016/598 E., 2020/355 K. sayılı kararına yönelik davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar