muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30500, Karar No: 2014/5848, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30500 E.  ,  2014/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

...5. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1439 esas sayılı dosyası içerisindeki Adana Ticaret Sicil Memurluğunun 01.12.2011 gün ve 45547 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, icra takip dosyası sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği cihetle, ...1. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1438, ...2. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1443, ...3. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1448, ...4. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1457, ...5. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1439, 2011/1440 esas sayılı dosyalarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından söz konusu dava dosyalarının mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyadan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesinin gerekmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3904, Karar No: 2014/8154, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3904 E.  ,  2014/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26847, Karar No: 2018/6525, Tarih: 05.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26847 E.  ,  2018/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 273 ada 64 ve 65 parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4544, Karar No: 2023/14398, Tarih: 21.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4544 E.  ,  2023/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/192 E., 2016/394 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Beraat etmesi gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Beraat etmesi gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü gece saat 23.00 sıralarında mağdurun ikamet etmiş olduğu evin önündeki park halindeki diğer mağdur ...'ye ait motorsiklete binmek için motorsikletine doğru yürüdüğü sırada cadde üzerinde yüksek sesle telefonla konuşan sanıkla karşılaştığı, sanığa biraz yavaş konuşurmusun diyerekten tepki gösterdiği, sanığın o sırada aşırı alkollü olduğu, ne yaptığını bilmediği, bıçağı çıkararak mağdurun arkasından kovalamaya başladığı, ancak alkollü olmasından dolayı mağdurun daha atik davranarak sanıktan kaçtığı, sanığın tekrar geri döndüğü, mağduru kovalamasına rağmen yakalayamamasından dolayı daha evvelinde mağduru başında gördüğü motosikletin tekerini kestiği, tekerlerine zarar verdiği, sanığın suçlamaları kabul ettiği, atılı silahla tehdit suçunu ise reddettiği, mağduru bıçakla kovalamadığını beyan ettiği, mağdur ... ise alınan beyanında "sanığın bıçak çıkararak bıçakla üzerine gelmeye başladığını, bunun üzerine motosikleti olay yerine bırakarak kaçmaya başladığı sırada sanığın motosiklete zarar verdiğini gördüğünü" beyan ettiği, sanığın ise duruşmada vermiş olduğu savunmasında "benim kafam o kadar güzeldi ki motorun tekerini kestikten sonra mı şahsı kovaladım, yoksa şahsı kovaladıktan sonra motorun tekerini kestim bunu hatırlamıyorum" dediği, mağdur ...'in hazırlık ifadesinde de sanığın bıçağı çıkararak eliyle ağız kısmını açıp üzerine doğru gelmeye başladığını, elinde bıçak olduğundan motosikleti olay yerine bırakarak kaçtığını, geriye doğru baktığında sanığın bıçakla motosikletinin lastiğini bir kaç kez sokup kestiğini gördüğünü beyan ettiği, bu beyanlara göre sanığın olay günü ilk olarak cebinden çakı bıçağını çıkardığı, eliyle ağzını açtığı, akabinde mağdurun üzerine doğru yürüdüğü, mağdurun sanığın üzerine doğru bıçakla geldiğini görmesi üzerine binmek üzere olduğu motosikleti elinden bırakarak kaçmaya başladığı, ancak sanığın alkollü olmasından dolayı mağduru yakalayamadığı, tekrar geri döndüğü bu sefer motosikletin tekerini bıçağıyla birkaç kez soktuktan sonra kestiği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan düşme kararı verilmiş ve temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan düşme kararı verilmiş ve temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6223, Karar No: 2022/15709, Tarih: 09.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6223 E.  ,  2022/15709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Islahiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/603 Esas, 2019/239 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Sulumağara Mahallesi 733 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen fark kamulaştırma bedeli olan 94.609,91 TL'ye, kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 No.lu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (94.609,91 TL fark bedele 19.10.2016 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5616, Karar No: 2023/10536, Tarih: 25.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5616 E.  ,  2023/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/174 E., 2016/97 K.

SUÇLAR : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2014 tarihli iddianamesi ile;

Sanıklar hakkında Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun (2683 sayılı Kanun) 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ayrıca sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli kararı ile;

Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında 2683 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz isteği; cezalandırılmaları için yeterli delil elde edilmediğine ilişkindir.

2. Sanıklar ... ile ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediklerine, kastlarının ve iradelerinin olmadığı, bölgenin sit alanı olmadığına, idari işlem hatası olup 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine, delil olmadığı ve alt sınırdan uzaklaşma sebebinin gerekçeli kararda olmadığı gibi sebeplere ilişkindir.

3. Sanıklar ... ile ...'in temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil olmadığına, sabıka kayıtlarının olmadığına ve olayı bilmedikleri gibi sebeplere ilişkindir.

3. Sanıklar ... ile ...'in temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil olmadığına, sabıka kayıtlarının olmadığına ve olayı bilmedikleri gibi sebeplere ilişkindir.

4. Sanık ...'in temyiz isteği; suçun sübutuna, yeterli delil olmadığına, olay yerinde olmadığına ele geçirilen maddelerde patlayıcı özelliğinin olmadığına, suç vasfının 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında kaldığına, eksik araştırma yapıldığına, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, savunma hakkının ve delil gösterme hakkının ihlal edildiğine, cezanın fazla olduğu gibi sebeplere ilişkindir.

5. Sanık ...'in temyiz isteği; delillerin hukuka aykırı olduğuna, sübuta, bilirkişi raporunun yeterli olmadığı ve itirazlarının dikkate alınmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

6. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

7. Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz isteği; eksik araştırma ile karar verildiğine, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, suç tarihinde suça konu yerin kültür varlığı olmadığı ve 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine, aynı maddenin birinci fıkrası uygulansa dahi ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

8. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sübuta, suça konu yerde başka bir soruşturma yapılıp yapılmadığının sorulması gerektiğine, teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesine, sit alanı olarak sonradan karar verildiğine ve cezada indirim yapılması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmemesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay tarihinde sanıkların define aramak amacıyla iş makinası ve kazıda kullanılacak diğer eşyaları temin ederek suça konu yere geldikleri ihbar üzerine olay mahallinde yakalandıkları, ayrıca ihbara konu araçta sanıklar ... ile ...'in bulunduğu ve araçta patlayıcı maddenin ele geçirildiği bu suretle sanıkların atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Müze Müdürü ...ve Müze Araştırmacısı ... tarafından hazırlanan 24.02.2014 tarihli raporda; kaçak kazı yapılan alanda korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan su yolunun tahrip edildiği ve kazı yapanlar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci cümlesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği tarafından yapılan incelemeler sonucu düzenlenen 24.02.2014 tarihli raporda, araçta ele geçirilen malzemeler kullanılarak hazırlanacak el yapısı bir bombanın patlaması neticesinde canlılar üzerinde öldürücü, yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özellikler taşıdığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Tekirdağ İl Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği tarafından yapılan incelemeler sonucu düzenlenen 24.02.2014 tarihli raporda, araçta ele geçirilen malzemeler kullanılarak hazırlanacak el yapısı bir bombanın patlaması neticesinde canlılar üzerinde öldürücü, yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özellikler taşıdığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2014 tarihli Arama Tutanağına göre yakalanan araçların aramasında ön ve arka paspaslarının üzerinin toprak ve kumlu olduğu tespit edilmiştir.

5. Tekirdağ Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 21.02.2012 tarihli İmha Raporu ile ele geçirilen patlayıcı maddelerin emsallari gibi patladığı tespit edilmiştir.

6. Kültür ve Turizm Bakanlığı Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından düzenlenen 05.12.2014 tarihli karar ile suça konu yerin 3. Derece arkeolojik sit alanı ilan edildiği anlaşılmıştır.

7. Arkeolog tarafından düzenlenen 30.06.2015 tarihli Bilirkişi Raporu ile kazı yapılan alanın Geç Roma/Bizans dönemine ait o bölgenin su ihtiyacını karşılamak amacıyla yapılmış su kemerlerinin olduğu, su kanalları ve su deposu yollarının 2863 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

8. Olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre; Jandarma görevlileri tarafından kazı yapılan bu yere gidildiğinde 1 adet JCB marka kepçenin olay yerinde kazı işlemine devam ettiğinin görüldüğü ve olay yerinde sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in kazı işleminin yapıldığı yerde bulunduklarının ve kepçe operatörü olan sanık ...'nun kazı işlemini sürdürdüğünün ve olay yerinde kazı için gerekli malzemelerin olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Sanık ...'ın tüm aşamalardaki savunmalarında ele geçirilen bu eşyaların kendisine ait olduğunu avda kullanmak maksadıyla satın aldığına dair tevilli ikrarı, sanığın aracında ele geçirilen patlayıcı maddelerin sayısı ve rapordaki tespitler ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, sanığın mahkumiyetine yeterli delil elde edildiği, suç vasfının rapor içeriğine uygun tayin edildiği ve ele geçirilen maddelerin emsalleri ile eş değer patladığı anlaşılmıştır.

Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını gerektirir bir hususun olmadığı, ihbar tanığın dinlenip dinlenmemesinin ele geçirilen deliller dikkate alındığında sübuta bir etkisinin olmadığı ve sanığın savunma hakkının ihlal edildiğine dair iddiasının soyut nitelikte olduğu anlaşılmıştır.