muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10575, Karar No: 2016/15200, Tarih: 19.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4237, Karar No: 2019/5098, Tarih: 18.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/4237 E.  ,  2019/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamı ve müştekinin aşamalardaki beyanına göre, sanıkların müştekiye ait kapıları kilitli olmayan ve kontak anahtarı üzerine olan kamyonetini çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların müştekinin iş yerine gelerek önce yağ alımı için anlaşıp yağları müştekinin kamyonetine yükledikleri sonra da yağları Ars Taş kooperatifine boşaltıp, kilitli olmayan kamyoneti de orada bırakıp ödeme işlemi için Akbank'a gittikleri ve bu sırada sanığın müştekinin arkasını dönmesinden yararlanarak çekle birlikte kaçması şeklindeki eylemlerinin sırasıyla hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu ve bu şekildeki eylemlerine uyan TCK'nın 141/1. ve 157/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarının uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2812, Karar No: 2024/5690, Tarih: 09.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2812 E.  ,  2024/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1214 Esas, 2023/55 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1583 E., 2021/464 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin son hamili davalı banka olarak görülen 23.02.2016 keşide tarihli, 41.000 euro bedelli, 31.03.2016 keşide tarihli 89.850,00 TL bedelli ve 20.04.2016 keşide tarihli 74.750,00 TL bedelli çeklerden harici olarak haberdar olduklarını, çeklerde müvekkili şirketler adına atılı gözüken imzaların müvekkili şirketlerin yetkililerine ait olmadığını, bunun yanında davalıyla müvekkilleri arasında çek düzenlenmesini gerektirir bir hukuki ilişki de bulunmadığını ileri sürerek müvekkillerin davaya konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların bu konu ile ilgili çalıntı veya kayıp ilanı vermemiş olmasının ve özellikle aynı vekil aracılığı ile ve aynı iddiaları içeren davayı daha önceden de ikame etmelerinin keşideci ile birlikte hareket ettikleri hususunu açıkça ortaya koyduğunu, davacıların imzaya itirazının afaki olup ifayı geciktirme amacını taşıdığını, davacı şirketlerin aynı imza kombinasyonlarıyla keşide edilmiş yüzlerce çeki herhangi bir itirazda bulunmaksızın ödediklerini, bu hususta araştırma yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketlerin imza inkarında bulunması nedeniyle çeklerde şirketlere atfen atılan imzalar konusunda imza incelemesi yapılması gerektiği, dava konusu çeklerin sırasıyla 05.11.2015, 06.07.2015 ve 05.11.2015 tarihlerinde davalıya tevdi edildiği gözetildiğinde, davacı şirketlerin bu tarihteki yetkililerinin belirlenmesi gerektiği, davacı ... şirketinin 09.06.2014-16.11.2015 tarihleri arasında ..., ... ve ... tarafından çift imza ile; 16.11.2015-10.12.2015 tarihleri arasında ... ve ... tarafından çift imza ile; 10.12.2015-10.10.2017 tarihleri arasında ... ve 10.10.2017 tarihinden sonra ... ... ... tarafından temsil edildiği ve çek tevdi tarihi esas alındığında imza incelemesinin ..., ... ve ... bakımından yapılması gerektiği, diğer davacının ise 09.06.2014-02.12.2015 tarihleri arasında ... ve ... tarafından münferiden; 02.12.2015 tarihinden sonra ... tarafından temsil edildiği ve imza incelemesinin çek tevdi tarihi esas alındığında ... ve ... bakımından yapılması gerektiği, Jandarma Kriminal Labaratuvarının 10.06.2020 tarihli raporunda, çeklerde davacı .....A.Ş adına ve kaşe üzerinde atılan soldaki imzanın ... eli ürünü olduğunun ve yine aynı kaşe üzerinde sağdaki imza ile .....Ltd. Şti. adına atılar imzaların basit tersimli olduğunun mütala edildiği, daha sonra Üniversitelerden akademisyen heyetten alınan raporda ise, .....A.Ş adına ve kaşe üzerinde atılan soldaki imzanın ..., sağdaki imzanın ... eli ürünü olduğu ve .....Ltd. Şti. adına atılan imzanın da ... eli ürünü olduğunun tespit edildiği, her ne kadar bu rapora itiraz edilmiş ise de yapılan itirazların somut bir olguya dayanmaması ve raporların denetime elverişli olması nedeniyle ilk raporda ... ve ikinci raporda bütün imzalar bakımından yapılan değerlendirmelerin esas alındığı, yine ilk raporda ... İnşaat... Ltd. Şti. ibareli kaşe üzerindeki imza ile ... Plast. ...A.Ş'ye ilişkin kaşede sağ tarafta atılı bulunan imzaların basit tersimli olduğu, bu nedenle imzaların aidiyetine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı gözetildiğinde iki rapor arasında bir çelişki bulunmadığı, ... bakımından benzer tespitler yapıldığı, davacı tarafın imza inkarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin son celse bildirdikleri ve gerekçelendirdikleri mazeretlerini reddetmesi doğru olmadığı gibi sözlü yargılama duruşması yapılmadan karar verilmesinin de doğru olmadığını, davalı yanın cevap dilekçesinde, çeklerin ileri keşide tarihli olduğuna dair bir savunmada bulunmayıp bu savunmasını ilk defa tahkikat aşamasında dile getirdiğini, bu hususun savunmanın genişletilmesi niteliğinde olduğunu, açıkça muvafakat etmedikleri halde bu savunmaya itibar edilmesinin doğru olmadığını, kaldı ki davalı tarafından sunulan çek çıkış belgelerindeki imzaları da kabul etmediklerini, ancak belirtilen belgelerde yer alan imzaların müvekkillerine ait olup olmadığının araştırılmadığını, imza incelemesine ilişkin olarak ayrı heyetlerden alınan iki rapor arasında çelişki bulunduğunu, çelişki giderilmeden karar verildiğini, sözü edilen raporlarda imza incelemesinin de yöntemince yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacılar vekili İlk Derece Mahkemesine hitaben sunduğu dilekçeyle, 08.07.2021 tarihinde yapılacak olan duruşmaya aynı gün Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesinde yapılacak olan duruşmaya katılacak olmasından dolayı katılamayacağını bildirerek mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir tarihe ertelenmesini talep etmiş, dilekçe ekinde anılan Mahkemenin 29.04.2021 tarihli duruşma zaptını ibraz etmiştir. Sözü edilen duruşma zaptı incelendiğinde, Şanlıurfa Asliye Ticaret Mahkemesinin, bir sonraki duruşmanın 08.07.2021 tarihinde yapılmasına karar verdiği görülmektedir.

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesince, davacının adil yargılanma hakkını ihlal eder şekilde, belgelendirilmiş mazeretin reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi yazılı yargılama usulüne tabi olan davada sözlü yargılama duruşması yapılmadan karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesince, davacının adil yargılanma hakkını ihlal eder şekilde, belgelendirilmiş mazeretin reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi yazılı yargılama usulüne tabi olan davada sözlü yargılama duruşması yapılmadan karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2292, Karar No: 2010/3639, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2292 E.  ,  2010/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Vergi Dairesine KDV'nın geç ödenmesi nedeniyle ödenen gecikme faizi, vergi ziyai cezası ve ek gecikme zammı nedeniyle tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı iş sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 13.05.2002 tarihli “Yangın Sistemi Revizyonu Sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin “fiyat ve ödeme” başlıklı bölümünde iş bedeli götürü olarak 258.900 USD olarak kararlaştırılmıştır. Sözleşmede davalı iş sahibinin ayrıca KDV ödeyeceğinden sözedilmemiştir. İş bedeli götürü olarak kararlaştırıldığına göre, Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre KDV bu bedelin içerisinde sayılmaktadır. Böyle bir sözleşmeye dayanarak yüklenicinin iş sahibinden ayrıca KDV istemesi mümkün değildir. Davacı yüklenici dosyada bulunan işle ilgili 6 adet faturayı KDV'siz olarak düzenlemiştir. Faturalar 2002 ve 2003 yıllarına aittir. Fatura bedelleri davalı iş sahibi tarafından ödenmiştir. Daha sonra denetim elemanlarının yaptığı denetim sırasında faturaların KDV'siz olarak düzenlenmesi yasaya aykırı bulunmuş, bunun üzerine davacı yüklenici şirket 54.223,58 TL KDV ile davaya konu yaptığı gecikme faizi, vergi ziyaı cezası ve ek gecikme zammını Vergi Dairesi'ne ödemiştir. Davacı yüklenici şirket tarafından kesilen 19.06.2007 tarihli KDV faturasının davalı iş sahibi şirkete gönderilmesi üzerine davalı iş sahibi şirket tarafından 06.07.2007 tarihinde KDV faturasında yazılı olan 54.223,58 TL davacı şirkete ödenmiş, davalı şirket gecikme faizi, vergi ziyaı cezası ve ek gecikme zammı gibi KDV'nin davacı tarafça geç ödenmesinin sonuçlarından sorumlu olmayacağını bildirmiş, bunun üzerine davacı yüklenici şirket tarafından bu dava açılmış, bilirkişi raporuna göre davalı iş sahibi şirketin %75 oranında sorumlu olduğunun bildirilmesi üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede iş bedeli götürü olarak belirlendiğine ve ayrıca davalı iş sahibi şirketin KDV ödeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığına göre, davalı şirketin aslında KDV ödeme yükümlülüğü dahi bulunmamaktadır. Bilirkişi raporunun sonuç bölümünde davacı tarafından davalıya satılan yangın söndürme cihazı sabit kıymet olmakla birlikte, üretimde kullanılmadığından KDV istisnasından istifade edemeyeceği görüşüne yer verilmiştir. Davacı yüklenici şirket işin ve konunun uzmanıdır. Böyle bir durumda faturaları KDV'li olarak düzenlenip KDV tutarını da Vergi Dairesine süresinde ödemekle sorumludur. Davacı şirket faturaları KDV'siz olarak düzenlediğinden ve daha sonra yapılan denetimde bu yasaya aykırılığın belirlenmesi üzerine KDV ile faiz ve cezalarını ödendiğine göre, kendi kusurundan kaynaklanan gecikme faizi, vergi ziyaı cezası ve ek gecikme zammını davalı şirketten isteyemez. Davalı iş sahibi şirketin KDV'nin geç ödenmesinde herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Davalı şirketin kendisinden istenmesi üzerine 19.06.2007 tarihli faturanın gönderilmesiyle 06.02.2007 tarihinde KDV fatura tutarının ödenmesi, KDV'nin geç ödenmesi nedeniyle ortaya çıkan sonuçlardan sorumlu olmasını gerektirmez.

Mahkemece bu nedenlerle davalı şirketin sorumluluğu bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, olayın oluş şekline ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere uygun olmayan bilirkişi görüşüne dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi şirketin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.06.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY YAZISI -

Davacıya, davalı tarafından yaptırılan “yangın sistemleri” işinin Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı Yabancı Sermaya Genel Müdürlüğü tarafından verilen 16.04.1999 tarih ve 3240 sayılı teşvik belgesine istinaden yaptırıldığında bir uyuşmazlık yoktur. Teşvik belgesi kapsamındaki yatırım davacı şirket tarafından tamamlanmış, işlemler usulüne uygun bulunduğundan TC Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı tarafından 21.12.2005 tarih, 69506 sıyı ile kapatılmıştır.

Davacı yapmış olduğu işin teşvik belgesi kapsamıda ve KDV'den istisna olduğu gerekçesi ile davalı adına düzenlendiği satış faturalarında (20.09.2002 -25.10.2002-12.12.2002-18.12.2002-01.04.2003-30.05.2003) KDV göstermemiş ve davalıdan KDV tahsil etmemiştir. İş bitirildikten sonra konu vergi incelemesine alınmış 04.04.2007 tarihinde düzenlenen vergi inceleme raporuna göre davacının davalıya yaptığı işlemin KDV'sine tabi olduğu açıklanmış, davacı tarafından düzenlenen 19.06.2007 tarihli faturaya istinaden daha önce düzenlenen ve KDV gösterilmeyen faturalar için 54.223,28 TL KDV bedeli davalı tarafından ödenmiştir.

Bu arada vergi incelemesi sonuçlanmış İzmir Hasan Tahsin Vergi Dairesi Müdürlüğü davacı adına vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatı yapmış 82.813,12 TL tutarındaki gecikme faizi vergi ziyaı cezası ve ek gecikkme zammı davacı tarafından vergi dairesine ödenmiştir.

Davacının düzenlediği faturalarda KDV gösterilip gösterilmeyeceği 3065 Sayılı Yasanın 13/d maddesi ile 69 seri sayılı KDV genel tebliğinde düzenlemeye tabi tutulmuştur. 3065 Sayılı Yasanın 13/d maddesinde yer alan istisnadan yararlanabilmek için ilk şart yatırımcının yatırım teşvik belgesi almış olması gerekmektedir. Yatırım teşvik belgesi sahibi mükelleflere belge kapsamındaki makine ve techizatların yuriçi teslimler ile ithali 01.08.1998 tarihinden itibaren KDV'den istina edilmiştir. İstinadan yararlanmak isteyen yatırımcılar teşvik belgesini ve eki listenin aslını satıcıya ibraz ederek istina uygulanmasını talep edeceklerdir. Yasal düzenlemeye göre istinadan yararlanabilmenin bir koşulu da satılan sabit kıymet'in üretimde kullanılması olup davacının davalıya satmış olduğu sabit kıymet üretimde kullanılmadığından KDV'ye tabidir. Davalı iş sahibi daha önce düzenlenen ve KDV gösterilmeyen faturalar işin 54.223,28 TL KDV bedelini itirazsız ödediğinden sözleşmede götürü bedel kararlaştırıldığı ve ayrıca KDV istenemeyeceği görüşü kabul edilemez.

Davacının 82.813,12 TL tutarındaki gecikme faizi, vergi ziyaı cezası ve ek gecikme zammını vergi dairesine ödemesinden husule gelen zarar ile davalıya ait teşvik belgesinin 69 Sayılı KDV Genel Tebliği hükümlerine uygun olarak satıcıya ibraz edilmemiş olması keyfiyeti arasında illiyet bağı bulunduğundan alınan uzman bilirkişi raporu doğrultusunda davalıya %75 oranında kusur izafe edilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın onanması gerektiği götürü ile sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/2443, Karar No: 2025/267, Tarih: 28.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/2443 E.  ,  2025/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/215 E., 2022/1796 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/12 E., 2018/145 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından davalılar ... ve ... vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.01.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davalılar ... vd. vekili Av.... ile temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davacı ... ve davalı ... vekilleri gelmedi.Yokluklarında duruşmaya başlandı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; 984 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacı Belediyeye aitken, belediye meclisince alınan 06.07.2009 tarihli karar ile yapılan ihale neticesinde davalı ...’a satış suretiyle temlik edildiğini, satışa dayanak belediye meclis kararının kesinleşen idare mahkemesi ilamıyla iptal edildiğini, taşınmazı sonradan edinen diğer davalılar Zeki, Ahmet ve Bekir Mahmut’un, iptal kararının sonuçlarını bertaraf etmek amacıyla kötüniyetli olarak hareket ettiklerini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; idare mahkemesi kararını bilmediklerini, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldıklarını, iyi niyetli olduklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Silivri 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/12 E., 2018/145 K. sayılı kararıyla; çekişme konusu taşınmazın satışına dayanak belediye meclis kararının idare mahkemesince iptal edilip kesinleştiği, davalı ... adına oluşan tescilin yolsuz hale geldiği, ancak taşınmazı sonradan edinen diğer davalıların iyiniyetli olmadıklarının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç