muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21808, Karar No: 2015/9451, Tarih: 25.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21808 E.  ,  2015/9451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2011/959-2014/502

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacı lehine aylık 2.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini ve nafakanın her yıl TÜFE oranından az olmayacak şekilde artırılmasına, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece;davalının 28/10/2013 tarihindeki ölümü ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına,karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından;yargılama sırasında davalının 28/10/2013 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde, ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur. Taraf ehliyeti dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; yargılama sırasında vefat eden davalının mirasçıları tespit edilip, bu kişiler davaya dahil edilerek; taraf teşkili sağlandıktan sonra, davanın esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma ilamı doğrultusunda sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11397, Karar No: 2009/16631, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11397 E.  ,  2009/16631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Binta İnş.A.Ş. ve Akat İnş. A.Ş. vekilerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, verilen kararın bozma ilamına uygun bulunmasına göre, davalılar Binta İnşaat Anonim Şirketi ile Akat İnşaat Anonim Şirketi vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 25.12.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının uğramış olduğu zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacının maddi tazminat talebinin reddine, davalılar Binta ve Akat Anonim Şirketleri yönünden ise manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 17.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

2-Dava, 25.12.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 100 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının uğramış olduğu zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacının maddi tazminat talebinin reddine, davalılar Binta ve Akat Anonim Şirketleri yönünden ise manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 17.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Maddi tazminat davalarında tazminat miktarı işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise 60 yaşa kadar yıllık olarak % l0 artırılıp, % l0 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonra da bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden, yaşlılık aylığını aldığı dönemde de deva edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta, tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar asgari ücret esas alınarak hesaplama yapılması gerekir. Ayrıca % l00 oranında malul kalınması halinde bakıcı giderinin de hesaplanması gerekir.

Mahkemenin yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda düzenlenmeyen yetersiz bilirkişinin raporu ile sonuca gittiği, yapılan hesaplamanın açıklanan unsurları içermediği ortadadır.

Yapılacak iş, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişiler ile taraflarca özel olarak görüşüne başvurularak alınan raporları dosyaya sunulan bilirkişiler dışındaki maddi tazminat hesabından anlayan uzman bilirkişi görüşüne başvurmak, verilen raporu kontrol etmek, hesaplanan miktardan en son peşin sermaye değerinin düşünülmesi gerektiğini dikkate almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişiler ile taraflarca özel olarak görüşüne başvurularak alınan raporları dosyaya sunulan bilirkişiler dışındaki maddi tazminat hesabından anlayan uzman bilirkişi görüşüne başvurmak, verilen raporu kontrol etmek, hesaplanan miktardan en son peşin sermaye değerinin düşünülmesi gerektiğini dikkate almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Manevi tazminat yönünden ise, Borçlar Kanununun 47. maddesinde bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özellikleri gözönünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktarın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verileceği öngrülmüştür. Bedensel bütünlük fiziksel bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığı da kapsadığı tartışmasızdır. Olayın özelliklerinin neler olduğu 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmaştır. Bunlar her olayda değişebilir bu nedenle hakimin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de, hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici nitelikte olması gerekir. Takdir hakkı kullanılırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satınalma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacıdaki sürekli iş göremezlik oranı, yaşı, olay tarihi gibi özelliklerin gözönünde tutulması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıracak oranda olması gerektiği dikkate alınmalıdır.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın az olduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 67.20-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6880, Karar No: 2010/7083, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6880 E.  ,  2010/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hayatını kaybeden kişinin yakınlarına maddi tazminat ödendiğini, sigortalı aracın alkollü sürücü tarafından kullanıldığını ileri sürerek, ödenen tazminatın davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Trafik Sigortası Genel Şartlar’ın B.4-d bendinde sürücünün alkollü olması nedeni ile gerçekleşen kaza sonrasında, sigortacı tarafından hak sahiplerine ödenen tazminatın, sigortalı araç işleteninden rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki, rücu koşullarının oluşabilmesi için, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması gerekir. Bu nedenle, sürücünün aldığı alkol düzeyi de tek başına belirleyici olmayıp, her olayın somut koşullarının değerlendirilmesi gerekir.

Kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağına göre, kaza gece saat 00.30 civarında, yağmurlu bir havada ve tehlikeli bir virajda meydana gelmiştir. Mahkemece hükme esas

alınan bilirkişi kurulu raporunda, kazada başka kusurlu bir kişinin bulunmadığı bu nedenle kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Oysa, sadece başka bir kişinin kusuru değil, alkol dışında başka bir etkenin kazaya neden olması halinde de, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğinden söz edilemez. O halde, mahkemece, aralarında nöroloji ve trafik alanında uzman kişilerden oluşacak başka bir bilirkişi heyetinden, kazanın meydana gelmesinde etken olan tüm hususların değerlendirildiği yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme içeren bilirkişi raporu hükme esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4016, Karar No: 2023/8253, Tarih: 09.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4016 E.  ,  2023/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.03.2023

EK KARAR SAYISI : 2013/292 E., 2016/404 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

EK KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2013/292 Esas, 2016/404 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2013/292 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37, 157, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,03.03.2023 tarihli ve 2013/292 Esas, 2016/404 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, ret kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gerekçeli kararın adresine tebliğ edilmemesinden dolayı temyiz hakkını kullanamadığına, dosyasının yeniden ele alınıp incelenmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,03.03.2023 tarihli ve 2013/292 Esas, 2016/404 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, ret kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gerekçeli kararın adresine tebliğ edilmemesinden dolayı temyiz hakkını kullanamadığına, dosyasının yeniden ele alınıp incelenmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen kararın, daha önce 16.06.2014 tarihinde usulüne uygun tebligat yapılan adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35 inci maddesine göre 10.10.2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ yapıldığı gibi, diğer sanıklar ... ve ... haklarındaki hükümlerin Dairemizin 22.09.2021 tarihli ve 2021/32482 Esas, 2021/6978 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/814 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada sanığın 20.12.2022 tarihli duruşmasında "...Benim daha önce Mahkemenizin 2013/292 Esas sayılı dosyasından ceza aldığım ve cezamın kesinleştiği doğrudur...." şeklindeki beyanı da dikkate alınarak karara muttali olduğu kabul edilerek sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığının anlaşılması karşısında, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, temyiz isteminin reddine dair 03.03.2023 tarihli ek karar sonucu itibarıyla doğru olmakla birlikte, kararın kanuni dayanağı olarak 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin gösterilmesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,03.03.2023 tarihli ve 2013/292 Esas, 2016/404 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 01.12.2022 tarihli ek kararın karar bölümünden "5271 sayılı CMK'nın 296/1" ibaresi çıkartılıp yerine "1412 sayılı Kanun’un 315 inci" ibaresinin eklenmesi suretiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12644, Karar No: 2012/4042, Tarih: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12644 E.  ,  2012/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2010 tarih ve 2008/347 - 2010/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete “Tüm İşyeri Sigorta Poliçesi” ile sigortalı ...'ye ait işyerinde 20.03.2008 günü çıkan yangın sonucu hasar meydana geldiğini, 08.04.2008 tarihli ekspertiz raporuna istinaden yangının şehir şebeke elektrik kablosunda meydana gelen kısa devre sonucu başladığının anlaşıldığını, hasarın meydana gelmesinde davalı ...'ın şehir şebeke elektrik tesisatının bakım ve onarımı gereği gibi yerine getirmemesinden kaynaklanan sorumluluğu bulunduğunu, tespit edilen 30.796 TL hasar bedelinin 22.04.2008 tarihinde ibraname karşılığında sigortalıya ödenerek halef olunduğunu ileri sürerek 30.796,00 TL tazminat alacağının ödeme tarihi olan 22.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının meydana geldiği yer itibariyle Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu, esasa ilişkin olarak da sorumluluğun İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 30.796 TL nin ödeme tarihi 22.04.2008 den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, İstanbul Valiliği Avcılar İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün düzenlemiş olduğu tutanaklardan şehir şebeke elektrik kablosunda meydana gelen kısa devre sonucu kablo izolelerinin tutuşması ile yangının başladığının tespit edilmesi gerekçesi ile ihbar edilen hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.371,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3598, Karar No: 2021/1620, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/3598 E.  ,  2021/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19/12/2013, 03/08/2017” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19/12/2013, 03/08/2017” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığının 14/10/1978 tarih ve A-1362 sayılı kararı ile tescil edilip, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 03/07/1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile tescilinin devamına karar verilen ve Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 27/03/2004 tarih ve 3225 sayılı kararı ile de koruma amaçlı imar planı onaylanan 3. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki suça konu taşınmaz üzerinde inşai faaliyette bulunmayı, 02/08/2012 tarihli “düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi” ile müteahhit olarak üstlendiği, taşınmazda, 05/11/1999 tarih ve 658 sayılı arkeolojik sitlerin koruma ve kullanma koşullarına ilişkin ilke kararı gereği müze uzmanlarının denetiminde sondaj kazısına başlanıldığı, sanık hakkında, hava koşulları nedeniyle kazıya ara verildiğinde, Müze Müdürlüğünün bilgisi ve izni dışında iş makinesi kullanılarak sondajların derinleştirildiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmasında Gebze'deki işlerinin başında olduğundan, inşaat faaliyetine yeğeni ...'ın nezaret ettiğini, Müze Müdürlüğünün kontrolünden çıkmamasını yeğenine tembihlediğini, izinsiz çalışmadan bilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, ...’ın sanık ... hakkındaki ilk hükümden sonra mahkemeye ibraz ettiği 22/07/2014 havale tarihli dilekçe ile, sanığın Gümüşlük'teki inşaatını kendisinin takip ettiğini, müze yetkililerinin kuyu açarak incelemelerde bulunduklarını, yağmur nedeniyle çalışmalara ara verildiğinde, çok fazla yağmur yağmasından dolayı kuyulardan çıkarılan toprağın tekrar içeri dolduğunu, çalışmaların boşa gitmemesi için kuyulara dolan toprağı çıkartmak istediğini, bu amaçla kepçe getirterek, yağmurun sürüklediği toprağı çıkarttırıp, kuyuların yanındaki alanı da düzelttirdiğini, korktuğundan ve dayısı olan sanıktan çekindiğinden kepçe çalıştırdığını söyleyemediğini, sanığın durumdan bilgisinin olmadığını bildirdiği, bozma ilamı doğrultusunda ... hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açılması sonrasında davaların birleştirildiği, temyiz dışı sanık ...’ın beyanında gerekli izinleri alarak anıtlar kurulu görevlileri ile birlikte kuyuları kazdıktan sonra yağmur yağınca kuyuların su dolması üzerine kuyu içinde biriken toprağı da küçük iş makinesi kullanarak çıkardıklarını kabul ettiği, sanık ...’ın suç tarihinde Gebze ilçesinde ikamet ettiği ve yetkilisi bulunduğu şirket merkezinin de aynı ilçe olduğu dosya kapsamından anlaşıldığı dikkate alınarak sanığın yapılan fiilden haberdar olmadığı, sondaj çukurlarının Müze Müdürlüğünün bilgisi dışında derinleştirilmesi konusunda bilgi ve talimatının bulunmadığı yönündeki savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli delil elde edilememesi karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.