muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11234, Karar No: 2020/11726, Tarih: 30.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/11234 E.  ,  2020/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ... Belediye Başkanlığı, ..., ...

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, resmi belgede sahtecilik, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgüte üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma ve edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15491, Karar No: 2016/16005, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15491 E.  ,  2016/16005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12982, Karar No: 2013/19637, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12982 E.  ,  2013/19637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.12.2011 gün ve 2011/439-2011/677 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.03.2013 gün ve 2012/5474-2013/5200 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 15.01.2010 tarihinde toplanan ortaklar kurulunda sözlü tartışma nedeniyle karar alınmadan toplantının sona erdiğini, diğer ortağın herhangi bir karar alınmamasına rağmen müvekkilinin yokluğunda sözde bir genel kurul kararı yazarak bu kararı tescil ve ilan ettirdiğini, bu kararla müvekkilinin müdürlük görevinden azledilerek...'ın kendisini tek başına müdür olarak atadığını ve şirket merkezinin nakline karar verildiğini, gündemde yer almayan konuların hukuka aykırı olarak karara bağlandığını, kararın hükümsüzlüğünün tespitini ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, toplantının TTK'nın 538/son kapsamında tüm ortakların hazır bulunduğu umumi heyet toplantısı olarak gerçekleştiğini, böyle bir toplantıda tüm konuların görüşülebileceği, alınan kararlarda bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, %51 oranında pay çoğunluğuna sahip olan ortağın tek başına gündem maddeleri oluşturup, bu konularda tek başına karar almasının mümkün olmadığı, alınan kararların nitelikleri itibariyle de kanuna, esas sözleşmeye ve afaki iyi niyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7018, Karar No: 2024/2389, Tarih: 03.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7018 E.  ,  2024/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2005/43 E., 2021/50 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı ... vekili ve Kaş Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 104 ada 3 parsel sayılı 153,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın murisinden kendisine intikal ettiği ve zilyetliğinde bulunduğu, kök muris adına vergi kaydı olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında ..., taşınmazın ortak kök muris ...'dan intikal edip, taksim edilmediği iddiasına dayanarak, bozma ilamından sonra, Kaş Belediye Başkanlığı da, dava konusu yerin Belediye adına tescili istemi ile davaya katılmışlardır.

Mahkemece, ilk hükümle, davanın reddine, 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 16.05.2005 tarihli ve 2005/6497 Esas, 2005/4219 Karar sayılı ilamı ile, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi, davacı tarafından sunulan vergi kaydının keşifte uygulanması gerektiği belirtilerek, eksik inceleme ve araştırma nedeni ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, taşınmazın içerisinde 2 tanesi çok yaşlı badem ağacı 1 tanesi 35-40 badem ağacı olmak üzere 3 adet badem ağacı bulunduğu, taşınmazın m2 miktarı değerlendirilmek sureti ile ziraat bilirkişisi tarafından bu ağaçlar yeterli görülerek bademlik vasfında görüldüğü imar ihya için bu durum yeterli görülmesi ihtimalinde dahi taşınmaza uzun yıllardır zilyetlik iradesini göstererek kullanımda bulunan bir kimsenin olmamasının alınan beyanlardan anlaşıldığı, müdahil Belediye Başkanlığının talebinde belirtilen hususların değerlendirilmesinde ise taşınmazın öncesinin köy boşluğu olmadığı, sebebinin ise çok önceki yıllardan itibaren vergi kaydına bağlanmış gerçek kişiler tarafından zilyetlik edilerek kullanılan alanlardan olması ve köy boşluğu durumuna haiz olmaması, ayrıca Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereğince bu türlü yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olabileceği gerekçeleri ile, davacı ve müdahil davacıların davalarının ayrı ayrı reddine, dava konusu Antalya ili Kaş ilçesi Bayındır mahallesi cami mahallesi mevkii 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağının iptali ile Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereği bademlik vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan badem ağaçlarından bir tanesinin ... Uysal mirasçıları kullanımında olduğunun yazılmasına karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve Kaş Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacılar vekili ile asli müdahil Kaş Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile asli müdahil Belediye vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Somut olayda, Mahkemece, her ne kadar, taşınmazda uzun yıllardır zilyetlik iradesini göstererek kullanımda bulunan bir kimsenin olmamasının alınan beyanlardan anlaşıldığı, müdahil Belediye Başkanlığının talebinde belirtilen hususların değerlendirilmesinde ise taşınmazın öncesinin köy boşluğu olmadığı, sebebinin ise çok önceki yıllardan itibaren vergi kaydına bağlanmış gerçek kişiler tarafından zilyetlik edilerek kullanılan alanlardan olması ve köy boşluğu durumuna haiz olmaması, ayrıca Kadastro Kanunu 18. maddesi gereğince bu türlü yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olabileceği gerekçeleri ile 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon tutanağının iptali ile Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereği bademlik vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine taşınmaz üzerinde bulunan badem ağaçlarından bir tanesinin ... mirasçıları kullanımında olduğunun yazılmasına karar verilmiş ise de bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, Mahkemece, davacı ve davalıların gerçek kişiler olduğu (asli müdahil Belediye dışında) Hazine tarafından, bu dosyada dava konusu edilen taşınmaz için dava açılmadığı gibi Hazine'nin açılan davaya usulüne uygun olarak katılmadığı, bir başka deyişle davanın kişiler arasındaki kadastro tespitine itirazdan kaynaklandığı gözetilmeden, Hazine'nin resen davaya dahil edilerek, Hazine adına tescil kararı verilmesi doğru olmamıştır. O halde, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, dosya kapsamına göre davacı taraf, davasını ispat edemediğinden, Mahkemece, tespit gibi tescile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ile asli müdahil Kaş Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

(2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

03.04.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16984, Karar No: 2024/6332, Tarih: 11.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16984 E.  ,  2024/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1084 E., 2022/144 K.

SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde

Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafin temyiz sebepleri; Anayasa ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun emredici hükümlerinin ihlal edildiğine, Cumhuriyet savcısının hazır bulunmadığı durumlarda yapılan arama işlemlerinde iki işlem tanığının bulunması gerektiğine, ancak aramada hiçbir işlem tanığının bulunmadığına, tutanakta hazirun olarak imzası bulunan kişinin Avukat olarak görev yapan biri olduğuna ve sanığın iş yerinin bulunduğu yerde ikamet etmediğine, katılan tarafın tanığı olması ya da aramayı yapan kolluğun ricası üzerine arama işleminde bulunduğunun muhtemel olduğuna, anılan işlem tanığının dinlenilmesine karar verilmesine karşın, yargılama aşamasında dinlenilmesinden vazgeçildiğine, delillerin meşruluğu konusundaki itirazların yok sayıldığına, Yargıtay'ın emsal kararları uyarınca Kanun'un amir hükmüne aykırılık taşıyan arama işlemi sonucunda elde edilen bulguların, delil niteliği taşımayacağına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın, iş hayatı boyunca katılan şirketin distribütörlerinden ürün alıp bunları faturalandırdığına, rapor ile sabit olduğu üzere bu ürünlerin hiç bir zaman düşük fiyattan alınmadığına, koliler halinde gelen ürünlerin orijinal olup olmadığını sanığın denetleyemeyeceğine, sanık tarafından ürünlerin ... şirketinden alındığına, daha sonra ürün almak için bu şirkete başvurduğunda, yöneticileri aynı olan ... firmasından ürünlerin geldiğine, iki şirketin yöneticilerinin aynı olması, faturalandırmada usulsüzlük olmaması, aynı ücret üzerinden alınması, tüketicilerden ürünlerin orijinal olmadığına dair şikâyetler de almaması nedeniyle sanığın ürünlerin sahte olduğunu anlama imkânının bulunmadığına, atılı suçun kasten işlenebileceğine, sanığın, suçun maddi unsurunda hataya düştüğüne, Bölge Adliye Mahkemesince sırf, sanığın tacir olması ve ... firmasının yetkililerinden birinin sanığın kardeşi olması nedeniyle ürünün orijinal olmadığını bildiği kanaatine vardığına, ancak bu kabulün hukuka aykırı olduğuna, hata hükümlerine ilişkin bir değerlendirme yapılmayarak eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile sanığın yetkilisi olduğu iş yeri hakkında, hak sahibi olduğu tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.02.2016 tarihli ve 2016/566 değişik iş sayılı kararı uyarınca, sanık hazır bulunduğu halde yapılan aramada, 71 adet içerisinde sıvı bulunan bidon ile 8 adet etikete el konulmuştur.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; iş yerinin kendisine ait olduğunu, ürünleri ... firmasından fatura karşılığı aldığını, taklit ve marka hakkına tecavüz edilecek şekilde ürün alıp satmadığını, ürünlerin piyasa fiyatından, faturalı alıp faturalı satıldığını beyan etmiştir.

... firmasının yetkilisi ... tanık sıfatıyla tespit edilen beyanlarında; sanığın şirketi ile alt bayilik anlaşmaları olduğunu, 27.01.2016 tarihi itibarıyla feshedildiğini, ekte gönderilen faturaların kendi faturaları olduğunu, ürünlerin ... şirketinin distribütörü aracılığıyla ya da doğrudan ... şirketi tarafından şirkete teslim ediliğini, Amerikadaki asıl şirket ile bağları olmadığını ancak ... Anadolu şirketi ile alt bayiliklerinin olduğunu, ürünleri ... şirketinden ya aslen ya da distribütörü vasıtası ile aldıklarını, orijinal şekilde teslim ettiklerini, ancak incelemede olan faturadaki ürünler hakkında fikrinin olmadığını, sözleşmelerinin 27.01.2016 da sona erdiğini ifade etmiştir.

Dosyada mevcut 12.08.2018 tarihli bilirkişi raporunda; faturada yer alan ürünlerin ele geçen ürünler ile aynı olduğu ancak yakalanan ürünlerin faturalar ile alınan ürünler olup olmadığı hususunda yorum yapılamayacağı, suça konu 8 adet etiket üzerinde, katılana ait markanın aynısının iktibas oluşturacak şekilde kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama kapsamında sanığın beyanları tespit edilmiştir.