muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1683, Karar No: 2014/4876, Tarih: 10.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1683 E.  ,  2014/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :22.12.2012

Numarası :2011/185-2012/483

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat M. K. S. ile davalı-k.davacı vekili Avukat O.T.geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı taşeron tarafından açılan asıl davada, sözleşme kapsamında verilen teminat çekinin iadesi, davacının sözleşme konusu iş ile ilgili yaptığı masraflar ile yaptırdığı projeler için ödediği bedelin tahsili ve mahrum kalınan kârın tahsili istenmiş, yüklenici tarafından açılan birleşen davada ise gecikme cezası ile işin davalı taşeronun nam ve hesabına bir başka firmaya yaptırılması nedeniyle uğranılan zararın tahsiline karar verilmesi istenmiş, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık “Lübnan Üniversitesi Kuzey Yerleşkesi projesi muhtelif işler kapsamında olan mekanik tesisat işlerinin” yapımından kaynaklanmaktadır. Asıl davada davacı taşeron, davalı yüklenicidir. Yanlar arasındaki 30.04.2010 tarihli taşeron sözleşmesi uyuşmazlık konusu değildir.

Taşeron sözleşmesinin “taşeronun yükümlülükleri” başlıklı 12. maddesinin j bendinde “Taşeron kendisine verilen mimari ve mekanik avon projelerini inceleyerek ilgili imalât projelerini (shop drawings) hazırlayacak, işverenin (davalının) onayını müteakiben ilgili teknik şartnamelere uygun olarak sahada imalâtını yapacaktır” hükmüne, “proje ve resimler” başlıklı 15. maddesinin c bendinde ise, “İşlerin yapılabilmesi için gerekli olabilecek imalât projeleri taşeron tarafından kendisine verilecek mimari ve mekanik avon projelerine uyumlu olacak şekilde üretilecek, onay için işverene sunulacak, onayına müteakiben imalât için kullanılacaktır.” hükmüne yer verilmiştir.

Asıl davada davacı taşeron diğer talepleri yanında sözleşmenin feshi nedeniyle, üçüncü kişiye yaptırdığı ve davalıya teslim ettiği mekanik tesisat projelerinin bedelini de davalıdan talep etmiştir. Mahkemece alınan 25.05.2012 tarihli asıl bilirkişi raporunda davacı

Asıl davada davacı taşeron diğer talepleri yanında sözleşmenin feshi nedeniyle, üçüncü kişiye yaptırdığı ve davalıya teslim ettiği mekanik tesisat projelerinin bedelini de davalıdan talep etmiştir. Mahkemece alınan 25.05.2012 tarihli asıl bilirkişi raporunda davacı

taşeronun yaptırdığı 280 adet makine tesisat projesinden 216 adedinin onaylanmış olduğu dikkate alınarak Makine Mühendisleri Odasınca yayınlanan Serbest Müşavirlik ve Mühendislik Hizmetleri asgari ücretleri listesine göre proje bedeli 89.921,54 TL olarak hesaplanmış, davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenici, dava dışı idareye verilen ve onaylanan mimari pafta sayısının fesih tarihi itibariyle 472 olduğunu, 472 pafta üzerinden sözleşmenin 12/j ve 15/c bendi uyarınca hesaplama yapılması gerektiğini belirterek rapora itiraz etmiştir. Davalı yüklenicinin 06.07.2011 tarihli delillerini sunduğu dilekçede de “idareye verilen ve tasdik edilen pafta sayısının 472 adet olduğu” belirtilerek dilekçe eki “Ek 9”da buna ilişkin “S.D. S.” başlıklı tablo ile yabancı dilde düzenlenmiş tabloya ilişkin ekler sunulmuştur. Mahkemece taraf vekillerinin itirazları üzerine alınan 05.09.2012 tarihli ek bilirkişi raporunda davalı yüklenici vekilinin itirazları üzerine, davalının delil listesine ilişkin dilekçesi ekinde yeralan “Ek 9”da ki pafta sayısının 472 olduğu gerekçesiyle yeniden hesaplama yapılarak davacının yaptığı/yaptırdığı projeler nedeniyle alacağı 46.178,48 TL olarak hesaplanmıştır. Davacı taşeron ek bilirkişi raporuna itiraz ederek, davalı yüklenicinin delil listesi dilekçesine “Ek 9” olarak eklediği belgenin “mimari projelerin haftalık onaya sunum raporu” olduğunu, bilirkişilerce bu liste içeriğinin incelenmediğini, liste eki incelendiğinde mimari kesitlerin, dış görünüşlerin, merdivenlerin ve benzeri mimari projelerin defalarca tekrar tekrar onaya sunulduğunu, taşerondan revize edilen her proje, her mimari kesit, her korkuluk projesi, ve her asma tavan tespit detayı için mekanik tesisat projesi yapılması beklendiğini, 472 proje sayısının bu şeklide bulunduğunu belirterek bilirkişilerin gerekçesinin ve uygulanmasının bilimsellikle ve mühendislik ilkeleri ile alakası olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece davacı vekilinin ek bilirkişi raporuna yaptığı teknik nitelikteki bu itirazlar yönünden bilirkişilere inceleme yaptırılmadan hükme varılması doğru olmamıştır. 6100 sayılı HMK'nın 223. maddesinde yabancı dilde yazılmış belgeye dayanan taraf tercümesini de mahkemeye sunmak zorundadır. Mahkeme kendiliğinden veya diğer tarafın talebi üzerine belgelerin resmi tercümesini de isteyebilir” hükmüne yer verilmiştir.

O halde mahkemece davalı ve birleşen dosya davacısı yüklenicinin delil listesi ekinde “Ek 9” olarak sunduğu yabancı dilde yazılmış belgelerin tercümesi istenerek, türcüme belgeler de eklendikten sonra bilirkişilerden davacı taşeronun ek bilirkişi raporuna yaptığı teknik nitelikteki itirazları cevaplandırır biçimde ve denetime elverişli ek rapor alınması, oluşacak sonuca uygun hüküm kurulması gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile verilen karar usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 990,00'er TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1305, Karar No: 2015/2531, Tarih: 03.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1305 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “....”adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vasi adayının beyanına göre “...”adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “...adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de, kısıtlı adayının bu adreste bulunmadığı, “3....” adresinde kızı ile birlikte ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5971, Karar No: 2012/7083, Tarih: 17.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5971 E.  ,  2012/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2011 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, su yolu mecrası kurulması istemi ile açılmıştır.

Davacı, 1626 parsel sayılı taşınmazda paylı malik olduğunu,taşınmazda kar ve yağmur suları ile biriken suyun taşınmaza zarar verdiğini belirterek fazla suyun davalılara ait 1625, 1623, 1624 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçirilmesini istemiştir.

Davalılar ..., ..., , ..., davanın reddini savunmuşlar diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır. Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ..., ... temyiz etmiştir.

Bilindiği gibi Türk Medeni Kanununun 742. maddesi uyarınca, taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan suların ve özellikle yağmur, kar ve tutulmamış kaynak sularının akışına katlanmak zorundadır. Komşulardan hiçbiri, suların bu akışını diğerinin zararına değiştiremez. Aynı yasanın 743. maddesinin l.ve 2.fıkrası gereğince de "bir arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise, alt taraftaki arazi maliki, üst taraftaki araziden fazla suyun boşaltılması sırasında da bu suları kabul etmek zorundadır. Alt taraftaki arazi maliki boşaltma

dolayısıyla akan sulardan zarar görmekte ise gideri üstteki arazi malikine ait olmak üzere, kendi arazisinden yapılacak mecra ile suyun akıtılmasını isteyebilir."

Mahkemece her ne kadar davacının talebi doğrultusunda uyuşmazlık mecra hakkı tesisi olarak nitelendirilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de taraflar arasındaki çekişmenin yukarda sözü edilen yasa hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gereklidir.

Hal böyle olunca, uzman (ziraatçı veya jeolog) bilirkişiler aracılığı ile, yerinde yeniden keşif yapılarak davacının taşınmazında biriken kar ve yağmur sularının "öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akma" durumunun söz konusu olup olmadığı, alt taraftaki taşınmazların zarar görüp görmediği, zararın varlığının belirlenmesi halinde hangi önlemlerin alınmasının gerektiğinin saptanması ve suların ne şekilde tahliyesinin gerektiğinin araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 17.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4096, Karar No: 2021/20336, Tarih: 23.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4096 E.  ,  2021/20336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kararın yazımı sırasında “değer azlığı nedeni” ile uygulama yapılırken TCK'nın 145. maddesinin hükümde gösterilmemesi, yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur tarafından dosyaya sunulan 17.11.2014 tarihli dilekçede suça sürüklenen çocuğun zararın soruşturma aşamasında giderdiği anlaşılmakla, zararın soruşturma aşamasında giderildiği kabul edilip suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 145. maddesinin uygulanmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11692, Karar No: 2011/5230, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11692 E.  ,  2011/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın seyir halindeyken altının yoldaki taşa çarpması nedeniyle hasar gördüğünü, sigorta şirketinin karterde meydana gelen hasarı ödediği halde aracın motor kısmında meydana gelen hasarı ödemediğini belirterek 12.000 TL. hasar bedelinin 30.9.2008 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen hasar bedelinin ödendiğini, motor hasarının davacının araç hasar gördükten sonra hareket ettirmesi nedeniyle oluştuğunu, davalının bu hasardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının koruma ve kurtarma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek hasarın artmasına neden olduğu, aracın motor kısmında meydana gelen hasardan davalı ... şirketinin sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 24.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11302, Karar No: 2013/1459, Tarih: 29.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/11302 E.  ,  2013/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 128.949,64-TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı ... davalı ...Ş. vekillerince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/01/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı ... adına ... ile davalılardan....vekili Avukat.... geldiler. Diğer davalı .... adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 19.04.2009 tarihli iş kazası sonunda % 90 oranında işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda ise; 14.12.2011 tarihli hesap raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı, hatalı yorum ve hesap hatasına dayalı olduğu gibi bilirkişinin de aktüerya uzmanı olmadığı görülmektedir.

Somut olayda ise; 14.12.2011 tarihli hesap raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı, hatalı yorum ve hesap hatasına dayalı olduğu gibi bilirkişinin de aktüerya uzmanı olmadığı görülmektedir.

Gerçekten, hükme esas alınan bu raporda davacının işlemiş dönem hesabının olay tarihine göre başlangıç ve bitiş tarihi alındığı,davacının işleyecek dönem hesabının da süre yönünden hatalı hesaplandığı ve rapora karşı ileri sürülen itirazların değerlendirilmediği gibi bu raporun denetime elverişli olarak düzenlenmediği de ortadadır.

Yapılacak iş, yukarı da açıklandığı şekilde davacının maddi zararını uzman aktüerya bilirkişisine yeniden yöntemince hesaplatmak ve çıkacak sonuç gereğince bir karar vermekten ibarettir.

3-Maddi tazminat davalarının yasal dayanaklarından birini oluşturan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 43.maddesi tazminatın belirlenmesinde hakime kimi görevler yanında geniş bir takdir hakkı tanımıştır. Böylece gerçekci ve adil bir sonuca ulaşmak amaçlanmıştır. Uygulamada kabul edildiği üzere maddi tazminat hesapları, bilinen bir takım doneler yanında varsayımlara da yer vererek bir sonuca ulaşır. İnsan yaşamının kutsallığı beden ile ruh sağlığının korunması ve bu alanda uğranılan zararların hiç bir şekilde para ile karşılanmasının mümkün olmadığı düşünülebilirse de hukuk sisteminin başka bir giderim yöntemi öngörmemiş olması karşısında zorunlu bu tür hesaplama yolu ile zarara uğrayanın tatmini sağlanmaya çalışılmaktadır.

Bu tür davalarda, sonuca ulaşırken hesaplamaya ilişkin maddi unsurları, tarafların kusur durumlarına, sorumluluğa ilişkin temel hukuk ilke ve esasları yanında, tarafların sosyal ve ekonomik koşullarını hep birden değerlendirmek zorundadır. Maddi tazminatın zenginleştirme aracı olmadığı ve özendirici nitelik göstermemesi gereği gözardı edilmemeli ve bu arada sözü edilen tazminatın bir tarafın zararını karşılarken, diğer tarafında ekonomik ve ticari hayatını etkilemeyecek oranda olması dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, bu olgular gözönünde tutulmaksızın belirlenen maddi zarar miktarından Borçlar kanunun 43. maddesi gereğince hakkaniyet indirimi yapılması da isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, davacı ile davalılardan.... Yararına takdir edilen 990.00-TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5414, Karar No: 2009/821, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5414 E.  ,  2009/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından trafik sigortası ile sigortalanan aracın, alkollü sürücü tarafından kullanılması nedeni ile meydana gelen kazada diğer araçta oluşan 5.750,00 YTL tutarında maddi hasarın müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, ödenen tazminatın sigortalı davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, rücu koşulları oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada 2/8 oranında, dava dışı diğer araç sürücüsünün 6/8 oranında kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve her ne kadar kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında kazanın oluş biçimi yönünden çelişki bulunmakta ise de, bilirkişi raporu, her iki araç sürücüsünün kazanın meydana geliş şekli ile ilgili olarak birbiri ile benzer beyanları dikkate alınarak düzenlenmiş olduğundan, maddi vakıa doğru değerlendirildiğinden, anılan raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 1.60.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11669, Karar No: 2015/2384, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11669 E.  ,  2015/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.