muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/178, Karar No: 2013/219, Tarih: 30.04.2013

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81, 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95, ile 06.05.2008 gün ve 97-101 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairece, UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 05.08.2010 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için itirazın kısmen kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesinde  bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ölüm nedeniyle düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12345, Karar No: 2013/9713, Tarih: 11.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12345 E.  ,  2013/9713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ         : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ         : 10/05/2012

Yanlar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalı M..Ç..r yönünden davanın kabulüne, davacıların payları oranında tapu iptali-tescile, kalan payın M..Ç..r üzerinde bırakılmasına, diğer davalılar hakkındaki davanın ise husumetten reddedilmesine ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.06.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı M..Ç..r vekili Avukat A..D. ile  temyiz edilenler vekili Avukat H. Ü.. geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz  eden davalılar B..E..vd.vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleştirilerek görülen dava, vekaletnamenin hile ile alındığı ve kötüye kullanıldığı iddiasına dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli 21 sayılı parselin 7/96 payı muris B. adına kayıtlı iken, muris tarafından vekil kılınan k.B.in 21.05.2008 tarihli resmi akitte murise ait bu payı üçüncü kişi konumundaki M..Ç..r'e satış yoluyla devrettiği; murisin 11.06.2008 tarihinde ölümüyle, geride mirasçıları olarak eşi B.., çocukları M. M.., V.ve S.nın kaldığı görülmektedir.

Murisin oğlu M..ile kızları V.ve S. muris B.'nin kandırılmak suretiyle elinden vekaletname alındığını ve 21 sayılı parseldeki payının danışıklı şekilde satıldığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali-tescil isteğiyle M..Ç..r ve kardeşleri Müşfik aleyhine asıl davayı, babaları Behçet aleyhine de birleştirilen davayı davayı açmışlardır.

Mahkemece, davalı M..Ç..r yönünden davanın kabulüne, davacıların payları oranında tapu iptali-tescile, kalan payın M..Ç..r üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; diğer davalılar hakkındaki dava ise husumetten reddedilmiştir.

Somut olayda, muris B.'nin vekil eliyle gerçekleştirdiği işleme karşı dava açıldığına göre, 4721 sayılı TMK'nın 701-703. maddelerinde düzenlenen el birliği halinde mülkiyetin söz konusu olduğu, bu tür davaların ancak tereke adına açılabileceği, bir kısım mirasçının miras payı oranında açtıkları davanın başından beri dinlenme olanağı bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın usûl yönünden reddedilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Somut olayda, muris B.'nin vekil eliyle gerçekleştirdiği işleme karşı dava açıldığına göre, 4721 sayılı TMK'nın 701-703. maddelerinde düzenlenen el birliği halinde mülkiyetin söz konusu olduğu, bu tür davaların ancak tereke adına açılabileceği, bir kısım mirasçının miras payı oranında açtıkları davanın başından beri dinlenme olanağı bulunmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın usûl yönünden reddedilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5650, Karar No: 2021/298, Tarih: 07.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5650 E.  ,  2021/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10/03/2017 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/03/2019 tarih 2017/150 Esas, 2019/106 sayılı Kararının 6100 sayılı HMK'nın 353-(1)-b/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına davanın reddine dair verilen kararı davacılar vekili tarafından temyiz etmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 21/06/2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davacılar vekili, 8.000,00 TL'lik ecrimisil alacağının davalıdan tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 28.04.2021 tarihinde istinaf başvurusunun kabulüne, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.2019 gün ve 2017/150 E. 2019/106 K. sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK'nın 353-1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın reddine 6100 sayılı HMK'nun 362-(1)-a maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.04.2021 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 15.06.2021 tarihli temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı HMK 362-(1)-a maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.04.2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362-(1)-a maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362-(1)-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 21.06.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2221, Karar No: 2019/13168, Tarih: 10.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2221 E.  ,  2019/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik atılı suçtan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın soruşturma evresinde ve görevsiz mahkemede alınan ifadelerinde mağdurenin olay günü kuş sevmek için eve girdiğinde eşinin de evde olduğunu söylemesi karşısında, sanığın eşinin teminiyle tanık sıfatıyla dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik atılı suçtan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalardaki tutarsız ve yan delillerle desteklenmeyen beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3306, Karar No: 2020/2240, Tarih: 13.07.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3306 E.  ,  2020/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar ... İnş. Oto. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... vekili Avukat ..., davalılar ..., ..., ..., ...

..., ... ve asli müdahiller vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... geldi. Davalı asiller ... ve ... geldi. Diğer davalılar gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6360 sayılı Yasa ile tüzel kişiliği kaldırılarak ... Belediyesi’ne devredilen ... ... ile ... ... İnş. Ot. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 26.09.2007 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin geriye etkili feshi ile, ... şirket tarafından diğer davalılara devir suretiyle oluşturulan tapu kayıtlarının iptâl ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda arsa sahibi ve yüklenicinin birbirlerine karşı tazminat talepleri baki kalmak üzere davanın reddine, kapatılan ... Belediye Başkanı ile davalı ... şirket arasında akdedilen 26.09.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin şekil ve yetki yönünden geçersiz olduğunun tespitine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ... Belediyesi’ne devredilen ... Belediyesi ile ... şirket arasındaki sözleşme ve uyuşmazlığın sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler ve özellikle 5593 sayılı Belediye Kanunu hükümlerine göre değerlendirilip, çözümlenmesi gerekir.

Davacı ... Belediyesi’ne devredilen ... Belediyesi ile ... şirket arasındaki sözleşme ve uyuşmazlığın sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler ve özellikle 5593 sayılı Belediye Kanunu hükümlerine göre değerlendirilip, çözümlenmesi gerekir.

1580, 5272 ve 5393 sayılı belediye kanunları ile belediye meclislerinin yetkilerine yorum getiren adli ve idari yargı kararlarında belediye taşınmazlarının alım-satım ve tahsisine karar verme yetkisinin belediye meclislerine ait olduğu benimsenmiş ve yargısal uygulama da bu yönde istikar kazanmıştır (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 12.12.2006 gün 2006/11235 Esas, 2006/12506 Karar, 06.02.2006 gün 2005/13484 Esas, 2006/731 Karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 14.03.2008 gün 2008/240 Esas, 2008/1632 Karar sayılı ilamları). 1580 sayılı Belediye Kanunu’nun 70/11. maddesinde, belediyeye ait taşınmazın satışı, tahsis şeklinin değiştirilmesi ve gelir getiren mülk haline getirilmesi belediye meclisinin görevleri arasında sayılmıştır. 25.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Kanun ile 1580 sayılı Belediye Kanunu kaldırılmış ve 18/e ile 34/g maddelerinde belediyeye ait taşınmazların satışı ve tahsis şeklinin değiştirilmesi yine belediye meclisinin kararına bağlı tutulmuş, aynı ilkeler en son yürülüğe giren ve halen yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/e ve 34/g maddeleri ile de korunmuş ve belediye meclisinin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir.

Belediye meclislerinin kanunda belirtilen ve dava konusu olayla ilgili sayılan görev ve yetkileri bizzat belediye meclisi tarafından kullanılması gereken devredilemeyen görev ve yetkilerdendir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri bedel olarak arsa payı devri ve satış vaadini de içerdiğinden, karma nitelikli sözleşmelerdendir. Bu sözleşme ile arsa sahibi belediye iş bedeli olarak arsa payının bir kısmının tapusunu yükleniciye

devretmek borcu altına girmekte hem de taşınmazın kullanım şeklini değiştirmektedir. Arsa sahibi belediyenin kendisine ait arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalaması, arsanın tahsis şeklinin değiştirilmesi, gelir getiren mülk haline dönüştürülmesi için belediye meclis kararı alınmış olması zorunludur. Belediye başkan ya da encümene bu yetkinin devredilmiş olması hukuki sonuç doğurmaz.

Davacı temyiz dilekçesinde hem belediye meclisi hem de belediye encümeni tarafından inşaat yapımı ve satış ile kullanım şeklinin değiştirilmesine dair karar verildiğini ileri sürerek bu karar suretlerini sunmuştur. Mahkemece bu konunun görevi gereği resen araştırılması gerekmesine rağmen araştırma yapılmamıştır.

Davacı temyiz dilekçesinde hem belediye meclisi hem de belediye encümeni tarafından inşaat yapımı ve satış ile kullanım şeklinin değiştirilmesine dair karar verildiğini ileri sürerek bu karar suretlerini sunmuştur. Mahkemece bu konunun görevi gereği resen araştırılması gerekmesine rağmen araştırma yapılmamıştır.

Mahkemenin kabulünde de olduğu gibi gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda arsa payı devrini de içerdiğinden sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan TMK’nın 706, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 213, 2644 sayılı Tapu Kanunu 26 ve 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılması zorunlu olup, resmi şekilde yapılması geçerlilik koşuludur. Ancak adi yazılı şekilde yapılmış olmakla birlikte bu sözleşmeye dayalı olarak tapuda pay devri yapılması ya da edimlerin büyük oranda tamamlanmış olması halinde şekil eksikliğini ileri sürmek TMK’nın 2. maddesi gereğince hakkın kötüye kullanılması sayılacağından, sözleşmenin geçersizliği iddia veya savunmasına değer verilmeyerek sözleşme geçerli kabul edilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekecektir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 10.06.2003 gün 2003/875 Esas, 2003/3092 Karar, 12.05.2009 gün 2008/2733 Esas, 2009/2766 Karar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.01.2013 gün 2012/13-592 Esas, 2013/65 Karar sayılı ilamları). Somut olayda sözleşme adi yazılı şekilde yapılmakla birlikte, arsa sahibi belediye tarafından davalı yükleniciye pay devri yapıldığı ve davalı yüklenicinin de kat irtifakı tesis ederek diğer davalıların bir kısmına bağımsız bölümleri satarak tapularını devrettiği anlaşılmaktadır.

Dairemiz ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun istikrar kazanan karar ve uygulamalarında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde arsa sahibi tarafından yükleniciye, onun tarafından da üçüncü kişilere pay devri yapılmış olsa dahi bu devirlerin gerçek bir satış olmayıp avans niteliğinde olduğu ve sözleşmenin geriye etkili feshi halinde tapu paylarının talep halinde 818 sayılı BK’nın 108/I. 6098 sayılı TBK’nın 125/son maddeleri gereğince arsa sahibine döneceği, 3. kişilerin iyiniyet savunmalarının dinlenmeyeceği kabul edilmektedir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 10.03.2003 gün 2003/492 Esas, 2003/1152 Karar, 05.03.2009 gün 2008/929 Esas, 2009/1216 Karar, 16.03.2009 gün 2008/2084 Esas, 2009/1530 Karar, 05.05.2011 gün 2010/2052 Esas, 2011/2753 Karar, 28.09.2010 gün 2010/3593 Esas, 2010/4847 Karar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.03.2016 gün 2014/15-605 Esas, 2016/293 Karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 21.06.2018 gün 2018/1025 Esas, 2018/2629 Karar sayılı ilamları).

Anayasa Mahkemesi de 27.09.2017 tarih ve 30193 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 20.07.2017 gün 2014/12321 başvuru numaralı kararında, bu halde 3. kişilerin iyiniyetlerinin korunmamasının hak ihlali olmadığını kabul etmiştir.

Anayasa Mahkemesi de 27.09.2017 tarih ve 30193 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 20.07.2017 gün 2014/12321 başvuru numaralı kararında, bu halde 3. kişilerin iyiniyetlerinin korunmamasının hak ihlali olmadığını kabul etmiştir.

Bu durumda mahkemece gerekirse 6360 sayılı Yasa ile kapatılıp ... Belediyesi’ne devredilen ... Belediyesi’nce davanın konusu ve dayanağı olan taşınmazla ilgili kat karşılığı inşaat yapılması için belediye meclisinden karar alıp alınmadığı araştırılıp belediye meclisinden usulüne uygun dava konusu taşınmazın satım, tahsis-kullanım şekli ve üzerinde kat

karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yapılması kararı alınmış ise, sözleşme adi yazılı yapılmış olmakla birlikte tapuda pay devri yapılmış olmakla geçerli sayılması gerektiğinden, sözleşme hükümlerine göre davalı yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği, ... temerrüdü oluşup oluşmadığının araştırılıp sözleşmenin geriye etkili feshi istemiyle ilgili sonuca uygun bir karar verilmesi, usulüne uygun alınmış belediye meclis kararı bulunmuyor ise yetkisiz başkanın yaptığı arsa payı karşılığı yapım sözleşmesi geçersiz olacağından şimdiki gibi geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Gerek kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin geriye etkili feshi, gerekse bu sözleşmenin geçersizliğinin tespiti halinde tarafların birbirlerine yaptıkları ödeme ve devirler avans niteliğinde olup ... ya da üçüncü kişilere yapılan tapu devirlerinin hukuki dayanağı kalkacağı ve her iki halde de yükleniciden pay devralan üçüncü kişilerin TMK 1023. maddesine dayalı iyiniyet savunmaları dinlenemeyeceğinden ... ve ondan tapu payı devralan 3-4. kişiler yönünden tapu kayıtlarının iptâl ve tesciline takyidatlar yönünden de sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ve davacının diğer taleplerinin reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1128, Karar No: 2013/1412, Tarih: 27.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1128 E.  ,  2013/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çatalca Tapulama Mahkemesi'nin 1979/445 Esas 1980/36 Karar ve 1970/112 Esas - 1971/1 Karar sayılı dava dosyaları ile Büyükçekmece 1989/6 Esas - 1991/7 Karar sayılı dava dosyasının asıllarının bulundukları Tapu Sicil Müdürlüklerinden getirtilerek bu dosya içine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.