muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/546, Karar No: 2007/2750, Tarih: 25.04.2007

Anılan sözleşme hükümleri bir bütün olup, davacı arsa sahiplerine ait 177 ada 11 parselin yükleniciye verilmesi karşılığında, davacılara verilecek bağımsız bölümlerin diğer arsa sahibi ...’a ait 352 ada 1 parsel üzerine yapılacak binadan verileceği sözleşmede yazılıdır. Aynı şekilde davacılara ait arsa üzerine yapılacak binadaki bağımsız bölümlerde arsa sahibi ... ile davalı kooperatif arasında paylaşılacaktır. 352 ada 1 parselin maliki davalı ... ile yüklenici kooperatif arasında daha sonra düzenlenen 08.02.2002 tarihli asıl ve 14.03.2002 tarihli ek sözleşmelerle anılan parsel üzerinde yapılan inşaattaki bağımsız bölümlerin paylaşılması, davacılar ile davalı kooperatif arasında geçerliliğini sürdüren 20.02.1998 tarihli sözleşme gereğince, davalı kooperatifi 352 ada 1 parsel üzerindeki binadan 14, 15 ve 16 nolu bağımsız bölümleri davacılara verme yükümlülüğünden kurtarmaz.

Dava konusu dairelerden 14 nolu bağımsız bölümün davalı ..., 15 nolu bağımsız bölümün davalı ... , 16 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ... 15 nolu bağımsız bölümü kooperatif üyesi olan kocası ...’ın payı olarak tapuda devralmıştır. Bu durumda dosyadaki 27.04.2002 tarihli Samsun 5. Noterliği’nce düzenlenmiş “Düzenleme Kura Tesbit Tutanağı”da dikkate alındığında, davalılar ... ve ...’in kooperatif ortaklığı nedeniyle bağımsız bölümlerin tapularını edindikleri sonucuna varılmaktadır. Davacılarla yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı ...’un arsa sahibi olarak imzasının bulunduğu ve davalı kooperatifin de yüklenici olduğu dikkate alındığında, davalı ... ve kooperatif halefi olarak baımsız bölüm tapusunu edinen davalılar ... ve ...’ın iyiniyetli olduklarından sözedilemez.

O halde, davacıların kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davalı kooperatife vermeyi kabul ettikleri 177 ada 11 parsel numaralı taşınmaz halen davacılar adına kayıtlı ise, davacıların kat karşılığı inşaat sözleşmesini sürdürme iradeleri de dikkate alınarak, 177 ada 11 parselin davalı kooperatif adına tescili karşılığı –birlikte ifa suretiyle- kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacılara verilmesi gereken 352 ada 1 parsel üzerindeki yapının 14, 15 ve 16 nolu bağımsız bölümlerinin dava dilekçesindeki istemleri doğrultusunda davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken, tek taraflı irade beyanı ile ve mahkeme kararı olmaksızın kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilemeyeceği gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın reddedilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davacılar adına kayıtlı olduğu iddia edilen ... Köyü 177 ada 11 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydı getirilerek, bu taşınmaz davacılar adına tapuda kayıtlı ise birlikte ifa kuralı gereği kooperatif adına tescili ile birlikte dava dilekçesindeki istem doğrultusunda dava konusu ... Köyü 352 ada 1 parsel numaralı taşınmaz üzerindeki yapının 14, 15 ve 16 numaralı bağımsız bölümlerinin de davalı hakiki şahıslar adına kayıtlı olan tapularının iptâl edilerek davacılar adına tapuya kayıt ve tescilinden, şayet 177 ada 11 parsel numaralı taşınmaz davacılar tarafından elden çıkarılmış ve bu nedenle davacılar adına kayıtlı değilse davanın reddedilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 25.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2335, Karar No: 2011/827, Tarih: 31.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2335 E.  ,  2011/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mah.sıfatıyla)

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı ile resmi nikah işlemi yapılmaksızın birlikte yaşadıklarını, daha sonra davalı ile birlikte yaşadıkları evi terk etmek zorunda kaldığını ileri sürülerek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, 18.06.2009 günlü oturumda, görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu gerekçeyle davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması yönünde ara kararı verilerek istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, taraflar arasında Medeni Yasa'nın 134 ve izleyen maddelerinde öngörülen yöntem ve koşullara uygun bir ilişkisi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının maddi tazminat ile ilgili savı mülkiyet hakkına; manevi tazminat istemi ise, haksız eyleme ilişkin kurallara dayandığından, uyuşmazlığın evliliğin hukuki niteliğine ve sonuçlarına ilişkin Medeni Yasa'nın İkinci Kitabında yer alan düzenlemelere göre aile mahkemesinde değil genel hukuk mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16704, Karar No: 2014/30719, Tarih: 18.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16704 E.  ,  2014/30719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12293, Karar No: 2024/4893, Tarih: 07.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12293 E.  ,  2024/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1439 E., 2022/1752 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde iş yerine kaçak sigara getirildiği ihbar üzerine Cumhuriyet savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeni ile alınan arama kararına istinaden sanığın işlettiği ... isimli iş yerinde gerçekleştirilen aramada, 240 paket kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; kaçak sigaraları içmek için aldığını beyan ederek atılı kaçakçılık suçunu inkar ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla satın alarak bulundurmak suretiyle kaçakçılık suçunu işlediği kabul edilerek, sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mesai saatleri içerisinde gecikmesinde sakınca bulunan halin nedeni belirtilmeksizin Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş arama kararının usulüne uygun olmadığı, hukuka aykırı arama kararı ve arama işlemi sonucu ele geçen eşyaların yasak delil niteliğinde olduğu, inkara yönelik savunmaları da değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılmasına yeterli başkaca delil bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III.KARAR

Dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde Cumhuriyet savcısınca 17.02.2016 günü “yürütülmekte olan soruşturmaya esas olmak üzere olayın aydınlatılması ve suç delillerinin kaybolmadan ve yok edilmeden ele geçirilmesi amacıyla gecikmesinde sakınca bulunması nedeniyle aynı gün ve saat 15.15 – 16.15 arası sanığın üzerinde ve iş yerinde bir defa arama yapılmasına dair karar kurulmuştur. Arama sonucu 240 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, ilk derece mahkemesince sanığın mahkûmiyetine yönelik karar verilmiştir.

Olay tarihinde Cumhuriyet savcısınca 17.02.2016 günü “yürütülmekte olan soruşturmaya esas olmak üzere olayın aydınlatılması ve suç delillerinin kaybolmadan ve yok edilmeden ele geçirilmesi amacıyla gecikmesinde sakınca bulunması nedeniyle aynı gün ve saat 15.15 – 16.15 arası sanığın üzerinde ve iş yerinde bir defa arama yapılmasına dair karar kurulmuştur. Arama sonucu 240 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, ilk derece mahkemesince sanığın mahkûmiyetine yönelik karar verilmiştir.

Kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince 27.09.2022 gün, 2022/1439 Esas, 2022/1752 sayılı kararı ile; Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 04/10/2019 tarih, 2015/13675 Esas, 2018/9967 Karar sayılı ilamı; "5271 sayılı CMK'nun 116. ve 119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanığa ait işyerinde sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen arama kararı neticesinde suça konu kaçak sigaralar ele geçirilmiştir. Mesai saatleri içerisinde gecikmesinde sakınca bulunan halin nedeni belirtilmeksizin savcı tarafından verilmiş arama kararının usulüne uygun olmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı", elde edilen hukuka aykırı delillerin yargılamada sanık aleyhine kullanılamayacağı, sanığın soruşturma sırasında ve ilk derece mahkemesindeki savunmasında suçlamaları kabul etmeyip, inkara yönelik savunmaları da değerlendirildiğinde ve hukuka aykırı şekilde elde edilen deliller de değerlendirme dışı tutulduğunda, sanığın cezalandırılmasına yeterli başkaca delil bulunmadığından mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat hükmü kurulmuştur.

Karar heyetimizce oy çokluğuyla onanmıştır.

Beraat kararının atıf yapıldığı Dairemize ait Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 04/10/2019 tarih, 2015/13675 Esas, 2018/9967 Karar sayılı ictihadı ve verilen beraat kararı ile onama hükmü kuran çoğunluk görüşü hukuka ve kanuna aykırıdır.

Cumhuriyet savcısının yetki ve görevleri Ceza Muhakemesi Kanunu 160/1 ve 2, 161/1,2 maddelerinde yazılmıştır.

Cumhuriyet savcısı ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar ve emrindeki kolluk güçleri marifetiyle delilleri toplar.

“CMK’nun en önemli özelliklerinden birisi muhakeme sürecinde soruşturma evresine ağırlık vermesi ve bu evrede Cumhuriyet savcısını öne çıkarmasıdır. CMK savcı merkezli düzenlenmiştir. Cumhuriyet savcısı soruşturmanın en başından itibaren yönlendiricisi, sevk edicisi ve idarecisidir.” ŞAHİN Cumhur, GÖKTÜRK Neslihan, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınları, 14. Bası, sayfa 121.

“CMK’nun en önemli özelliklerinden birisi muhakeme sürecinde soruşturma evresine ağırlık vermesi ve bu evrede Cumhuriyet savcısını öne çıkarmasıdır. CMK savcı merkezli düzenlenmiştir. Cumhuriyet savcısı soruşturmanın en başından itibaren yönlendiricisi, sevk edicisi ve idarecisidir.” ŞAHİN Cumhur, GÖKTÜRK Neslihan, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınları, 14. Bası, sayfa 121.

Yine Yargıtay CGK’nun 04.12.2007 tarih ve 2007/2-247-257 sayılı ictihadında “Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır. Ancak soruşturma sırasında maddi gerçeğe ulaşmak için nasıl bir yol izleyeceğine ve hangi kanıtların toplanması gerektiğine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Aslında suçların çeşitliliği ve toplumsal yaşamın karmaşıklığı göz önüne alındığında böyle bir düzenlemenin çok ta isabetli olmayacağı kuşkusuzdur. Cumhuriyet savcısının maddi gerçeğin ortaya çıkartılması amacına yönelik olarak hangi tür olaylarda hangi yolları takip edeceğine ilişkin mevzuatta bir açıklık bulunmamakla birlikte bu husus tamamen bilinmeyen bir konu da değildir. Daha önce karşılaşılan benzer olaylardaki hareket tarzı yoluyla kazanılan ve mesleki birikim olarak isimlendirilebilecek tecrübe, yargısal kararlar ve öğreti, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için Cumhuriyet savcısının yolunu aydınlatmaktadır.”

CMK 119. maddesinde “Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının emriyle kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde veya kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama Hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapabilirler.

Sonuç olarak, ceza soruşturmasının yürütülmesi, delillerin toplanması Cumhuriyet savcısının yetkisindedir. Arama kararı bir delil toplama faaliyetidir. Gecikmesinde sakınca bulunan hali zamanla sınırlamak mümkün olamayacağı gibi mesai saatlerini gecikmesinde sakınca bulunan hal dışında tasavvur etmek ve bu zaman diliminde yukarıda belirtilen kanunlarla Cumhuriyet savcısına münhasıran verilmiş yetkiyi yok saymak kanuna aykırıdır.

Yine kanuna uygun şekilde gerekçeli biçimde Cumhuriyet savcısınca verilmiş arama kararını sırf mesai saatlerinde verildiğinden bahisle yasak delil kabul etmek ceza hukuku mantığına da aykırıdır. Kanunları ilk elden uygulayan Cumhuriyet savcılarının somut olaya uygulama konusunda bir takdir aralıkları vardır, bu takdir aralığının aşıldığı açıkça anlaşılamadığından, Cumhuriyet savcısının verdiği arama kararını yasak delil olarak kabulü asla düşünülemeyeceği gibi hukuka aykırı da kabul edilemez. İnceleme konusu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının mahkûmiyet gerektirdiğinden bozulması gereğiyle onama hükmü kuran sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2014/6738, Karar No: 2016/8629, Tarih: 20.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/6738 E.  ,  2016/8629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20901, Karar No: 2013/15988, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20901 E.  ,  2013/15988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile, sanık ...'ın, aynı Kanun'un 151/1, 31/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, netice adli para cezalarının taksitlendirilmelerine ve süresinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine ilişkin ... 2. Çocuk Mahkemesi'nin 24/03/2011 tarihli ve 2010/690 esas, 2011/183 sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/07/2013 gün ve 2011/257861 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanıkların, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmalarına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince, hükmolunan adli para cezalarının ödenmemeleri halinde hapse çevrilmelerine karar verilmeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocukların suç tarihi olan 15/06/2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 24.03.2011 gün ve 2010/690 esas, 2011/183 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 28.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11839, Karar No: 2022/2780, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11839 E.  ,  2022/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2013 tarih, 2013/7905 Esas ve 2013/2599 sayılı iddianamesiyle, dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve aynı takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının biri diğerine dönüşmeyen, ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, aynı takvim yılındaki sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2013 tarih, 2013/7905 Esas ve 2013/2599 sayılı iddianamesiyle, dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve aynı takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının biri diğerine dönüşmeyen, ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, aynı takvim yılındaki sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.