muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1398, Karar No: 2016/9071, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1398 E.  ,  2016/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/911-2014/102

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı M.. A.. vd.vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan M.. A.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılardan M.. A.. vd. vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca faizin karar tarihine kadar geçen süre için uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde faize karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin 5. bendindeki (tarihinden itibaren) kelimelerinden sonra gelmek üzere (karar tarihine kadar geçen süre için) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı M.. A..'tan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3211, Karar No: 2024/2732, Tarih: 22.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3211 E.  ,  2024/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1972/282 E., 2001/9 K.

KARAR : Davanın reddine

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu 198, 199, 200, 201, 210, 211, 212, 3901, 3903 ve 3904 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak asılları, kadastro tespitlerine karşı yapılan itiraz dilekçeleri ile varsa taşınmazların kadastro tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların ve eldeki dava dosyasının Yargıtay bozma ilamından önceki 1960/113 Esas sayılı dava dosyası ile birleşen Şarkışla Tapulama Mahkemesinin 1960/120 Esas, 1960/1823 Esas ve 1960/1825 Esas sayılı dava dosyalarının dava dosyası içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/560, Karar No: 2014/19583, Tarih: 11.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/560 E.  ,  2014/19583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/190-2013/113

Taraflar arasında görülen davada Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/11/2013 tarih ve 2013/190-2013/113 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.12.2014 günü hazır bulunan davacı asil H.. A.. ile davalı vekili Av. A.. S.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Bilir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ortaklarından olan muris Ö..A..ın 13/11/2009 tarihinde ölmesi nedeniyle müvekkilinin oldukça zor günler yaşadığını, eşinin ölümünün üzerinden henüz bir ay dahi geçmeden 05/12/2009 tarihinde aile büyüklerinin de baskısıyla firmaya dair tüm yetkilerini ortağı olan A.. A..'a şirketin vergi ve sigorta borçlarının, aile geçimlerinin ve kızının üniversite masraflarının karşılanması şartlarıyla verdiğini, imza yetkilerinin devrinden sonra 4-5 ay müvekkilime hiç bir ödeme yapılmadığını, ancak davalının müvekkiline hiçbir ödeme yapmadığı gibi şirketin ödemesi gereken veraset ve intikal vergilerini geciktirilmesi nedeniyle ceza ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin yıllardır bu tutuma ses çıkarmadığını, çünkü bir yandan da vergi borçları ödendiği için şirketin durumunun zorda olduğu düşüncesiyle hareket ettiğini, kendisine para yok borç ödüyoruz dediklerini, ancak davalının üzerine gayrimenkuller aldığını, şirketin oldukça yüklü vergi borcu olup halen K.. Tüp ve D.. Oil'e benzin mazot anlaşması yapılmış olup ticari ilişkilerin devam ettiğini, bu durumda müvekkilinin şirketin feshini talep etmesinin söz konusu olamayacağını ileri sürerek davalının imza yetkilerinin alınarak müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirketi maksat ve mevzuuna uygun olarak yönettiğini, davacıya her zaman yapılan işler ile ilgili bilgi verildiğini, davacının yönetimle ilgilenmediğini, sürekli para istemesi nedeni ile müvekkilinin şirketin vergi borçlarını dahi ödeme imkanını bulamadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirketi maksat ve mevzuuna uygun olarak yönettiğini, davacıya her zaman yapılan işler ile ilgili bilgi verildiğini, davacının yönetimle ilgilenmediğini, sürekli para istemesi nedeni ile müvekkilinin şirketin vergi borçlarını dahi ödeme imkanını bulamadığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre limited şirketler her ne kadar sermaye şirketi iseler de 2 ortaklı bir limited şirkette ortaklar arasında güven ve itimat duygularının bulunmasının esas olduğu, tarafların bir araya gelmedikleri ve güven duygusunun ortadan kalktığı, böylece şirketi temsile tek yetkili, aynı zamanda şirketin %50 hisseyi temsil hakkı (çocuklar ve kendi hesabına) bulunan davacının bu şekilde ortaklığı sürdürmesinin mümkün olamayacağı kanaatine varıldığından, davacının istemi doğrultusunda haklı sebebin varlığı kabul edilerek, davalının Petrol ve İnş. Ltd. Şti'ndeki yönetim, temsil ve imza yetkisinin kaldırılmasına, .. Petrol ve İnş. Ltd. Şti. adına davacı tarafça verilmiş olan imza yetkilerinin davacıya iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haklı nedene dayalı limitet şirketin müdürünün azli ve davalıda olan imza yetkilerinin davacıya iadesi istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haklı nedene dayalı limitet şirketin müdürünün azli ve davalıda olan imza yetkilerinin davacıya iadesi istemine ilişkindir.

Tarafların .... Petrol ve İnş. Ltd. Şti.nin ortakları oldukları, davalının bu şirketin müdürü olduğu ve halen görevine devam ettiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Çekişme, müdür olan davalının bu görevinden azlini gerektirir haklı nedenin var olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mülga 6762 sayılı TTK’nın 543. maddesinde, ortaklara ait idare ve temsil yetkisinin kaldırılması hakkında, kolektif şirketlere dair 161. ve 162. madde hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Başka bir anlatımla, haklı sebeplerin varlığının iddia ve ispat edilmesi halinde, mahkemece müdürün yetkisinin sınırlandırılması veya tamamen kaldırılması mümkündür. Haklı sebep, kanunda tanımlanmamıştır. Somut olayın özelliğine göre hakim haklı sebebin varlığını takdir edecektir. Haklı sebep, genel olarak limitet şirketin idare ve temsil yetkisinin kullanılmasında basiretsizlik, ağır ihmal ve benzeri haller olarak sayılabilecektir. Bu nedenle davacı, öncelikle azli veya temsil yetkisinin sınırlandırılmasını gerektiren haklı sebeplerin varlığını ispat etmek zorundadır. Mahkemece tanıklar dinlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme karar vermeye yeterli değildir. Zira, davacı vekilince dava dilekçesi ve ekinde sunulan, davadan önce davalıya çekilen 08.02.2012 tarihli ihtarda; 05.12.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalının 10 yıl süre ile şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili kılınmış ise de, o tarihten bu yana şirket işleyişine ilişkin bilgi vermediği, şirketin karının yüksek olmasına rağmen şirketin vergi ve sigorta borçları dahil borçlarının ödenmediği, şirket varlığında artış olmadığı, şirketin gelirlerinin davalı tarafından şahsi harcamalarında kullanıldığı, davacıya şirketin geliri fazla olmasına rağmen ödemeler yapılmadığı iddia edilmiş ve iddialar dava dilekçesinde tekrar edilerek dava açılmıştır. Bu itibarla mahkemece, dava dilekçesindeki ve 08.02.2012 tarihli davacı ihtarında belirtilen iddialar üzerinde durulmak, şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak ve sonuçta davalının vazifenin yerine getirilmesinde basiretsizlik, ağır ihmal veya idarede iktidarsızlık gibi muhik sebeplerin gerçekleşip gerçekleşmediği tesbit edilmek, sonucuna göre karar verilmek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Ayrıca, mahkemece davanın subut bulup bulmaması doğrultusunda davalının azli yada davanın reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, mahkemece müdür atanacak şekilde davalıda olan imza yetkilerinin davacıya iadesi şeklinde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca, mahkemece davanın subut bulup bulmaması doğrultusunda davalının azli yada davanın reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, mahkemece müdür atanacak şekilde davalıda olan imza yetkilerinin davacıya iadesi şeklinde karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6340, Karar No: 2019/6952, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6340 E.  ,  2019/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... vekili; itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı işveren vekili; şirketin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece; davalıya ait işyerinin basım işyeri olduğu ve 506 sayılı Yasanın 5/II. maddesinin a alt bendinde belirtilen solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz ve diğer zehirleyici maddelerle çalışan bir işyeri olduğu, bu nedenle davacının çalışmalarının itibari hizmetten yararlanmayı gerektirir işyerinde geçtiği, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gereken her iki şartın birlikte gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince, kesinleşen mahkeme kararları uyarınca matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken işyeri kapalı alanında, ekstruder, matbaa, kesme, laminasyon bölümlerinin bulunduğu ve bilirkişi raporundaki tespit uyarınca % 90-95 oranında sadece baskılı ambalaj malzemesi üretildiği; çeşitli gıda malzemelerinin değişik ebatta ambalajlanmasını sağlayan metaryaller üzerine baskı ve laminasyon işi yapılması esnasında, mürekkep, etil alkol, izopropil alkol, etil asetat, etilen glikol, metoksi ve etoksi propil alkol, laminasyon tutkalı, selülozik ve sentetik lak gibi kimyasallar kullanıldığı; baskı işinin gravür tekniği ile silindir üzerine uygulandığı, makina temizliğinin solventle yapıldığına ilişkin tespitler ışığında; davacının, solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu bu nedenle mahkeme kararının doğru bulunduğu ancak, 5502 sayılı Yasanın 36/1. maddesi uyarınca harçtan bağışık olan SGK Başkanlığına harç yüklenmesine ilişkin hatanın giderilmesi gerektiği gerekçesi ile SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne,ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

E) Temyiz ;

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu, 506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde silindir hazırlama bölümünde çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda işyerinde baskı makineleri ile plastik ve kağıt ambalaj malzemesi üzerine basım yapıldığı,makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

İtibari hizmetten bir sigortalının yararlanabilmesi için sigortalının Ek 5.maddenin alt bendinde sigortalılar bölümünde gösterilen sigortalılardan olması ve hizmetin geçtiği yer olarak belirtilen iş yerlerinde çalışmış olması gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi’ne yasanın kapsamının genişletilmesi ve bu amaçla yasada yer alan ve iş kolunu veya ‘sigortalılar’ı gösteren ibarelerin iptal etmesi gerektiği ileri sürülerek yapılan başvuru üzerine Yüksek Mahkeme, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

Görüldüğü üzere yasanın açıkça ve tadadi biçimde belirlediği ve itibari hizmetten yararlanmasını öngördüğü ‘sigortalılar’ kapsamını yorum yoluyla genişletmek yasanın amacına uygun düşmemektedir.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde sigortalının Basım ve gazetecilik işyerlerinde çalışması ve II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşmesi halinde itibari hizmetten yararlanılacağı belirtilmiştir. II. bentte yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,davacının , ambalaj sektöründe, plastik veya kağıt deterjan ya da gıda ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinde çalıştığının dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen, davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesi II bendi kapsamına giren işyeri kabul edilerek itibari hizmet koşullarının oluştuğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,davacının , ambalaj sektöründe, plastik veya kağıt deterjan ya da gıda ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinde çalıştığının dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen, davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesi II bendi kapsamına giren işyeri kabul edilerek itibari hizmet koşullarının oluştuğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilince, aynı kimyasal maddelerin ve aynı baskı makinelerinin kullanıldığı bir işyerinin mevkute çıkarıldığı bölüm ile ambalaj üzerine baskı yapılan bölümünün itibari hizmet süresi açısından farklı değerlendirilmesinin hukuka ve eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, yukarıda da değinildiği gibi 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesinin II bendinin sadece belirli iş kolunda çalışan sigortalılara uygulanması yönündeki düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olmadığı belirtilmiştir. Kanunun bahşetmediği hakkın içtihat yoluyla verilmesi mümkün olmadığı gibi itibari hizmet süresinin ,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanlar için kanun koyucu tarafından belirlenmiş bir düzenleme olduğu ve bu düzenlemeden sadece yasada açıkça sayılı işyerlerinde çalışan ve sadece yasada sınırlı şekilde belirtilen sigortalıların yararlanacağı düşünüldüğünde, sigortalıların veya işyerinin kapsamının sigortalılar lehine yorum yoluyla genişletilemeyeceği, deterjan , bebek bezi vs. poşeti, bisküvi,makarna vs. gibi gıda ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinin ‘basım ve gazetecilik’ işyeri olarak kabul edilemeyeceği açıktır.

Davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.