muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/613, Karar No: 2023/6725, Tarih: 25.10.2023

3. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/240 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğine ve sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma Üzerine Yapılan Yargılama Sonucu Mahkeme Kabulü

Mahkemesince; " Her ne kadar sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte çocuğa karşı cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın aralarında duygusal arkadaşlık bulunan mağdurenin kendi rızası ile evlerine gelip kaldığına, suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğunu söylediğine ve aralarında cinsel ilişki gerçekleşmediğine ilişkin savunması, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu'nun 16/05/2022 tarihli kararında "yapılan radyolojik kemik yaşı değerlendirmesinde; genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme farklılıkları gibi etkenlere bağlı olarak değişkenlik göstermekle birlikte Gök ve Grevlich& Pyle atlasları referanslarına göre Kazım ve Nimet kızı 11/06/1997 doğum kayıtlı ...'ın grafik çekim tarihinde (09/03/2022) -25 yaş civarı ile uyumlu olduğu, geriye dönük bir değerlendirme ile olay tarihindeki (14/03/2012 ile 12/04/2012) tarihindeki yaşı hususunda tıbbi yorum yapılamadığı, gerçek yaşının adli tahkikat ile aydınlatılabileceğinin belirtilmesi, mağdure'nin suç tarihine göre 14 yıl 10 aylık olması, nüfus kayıt örneğine göre 11/06/1997 doğumlu gözükmekle birlikte 10/02/2000 tarihinde nüfusa tescil edilmesi, sanığın savunmalarını doğrulayan tanık beyanları, TCK'nun 26/2 maddesinde "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" şeklindeki düzenleme, mağdurenin suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğunun kesin olarak tespit edilememesi, 15 yaşını doldurduğunun kabulü halinde de mağdurenin rızasının sanığın fiilini hukuka uygun hale getireceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair mağdurenin hayatın olağan akışına ve dosya içeriğine uygun olmayan soyut beyanları dışında sanığın suçu inkara yönelik savunmalarının aksine cezalandırılmasına yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosya kapsamında araştırılacak başka bir delilde olmadığı ve olayın şüphe aşamasında kaldığı anlaşılmakla ceza muhakemesi'nin en önemli ilkelerinden biri olan ve Latince "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçesiyle hüküm kurmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/240 Esas, 2022/344 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14176, Karar No: 2018/7640, Tarih: 11.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14176 E.  ,  2018/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki diğer davalı ...'a ait ...plaka sayılı kamyonla davacının kullanmakta olduğu ... plaka sayılı aracın çarpışması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davalı araç sürücüsü ...'ın tam kusurlu olduğunu, davalı ...'ın ise ...plakalı aracın maliki ve işleteni sıfatıyla talep edilen miktarın tamamından sorumlu olduğunu, davalı ... şirketinin ise zorunlu mali sorumluluk poliçesi kapsam ve sınırında maddi tazminattan ve aracın değer kaybından sorumlu olduğunu, kaza sonucu davacılardan ...'ın ayaklarının kırıldığını ve ameliyat olduğunu, sol gözünde cam kırıklarından kesiler meydana geldiğini, davacı ...'ın ise kafasında kesiler meydana geldiğini, sol kol dirseğinin yerinden çıktığını, kolun tendom ağının koptuğunu ve omurgasında kırık meydana geldiğini, diğer davacı ...'ın alnında 15 cm yırtık meydana geldiğini, karın bölgesinde yırtık meydana geldiğini, iç kanama geçirdiğini, dalağının alınarak organ kaybına uğradığını, kaburgalarında

kırıklar meydana geldiğini, bu davacının Üniversite öğrencisi olup derslerine gidemediğini 1 dönem kaybettiğini, davacıların kaza nedeniyle tedavi gideri ve kazanç kaybına uğradıklarını, çok büyük ızdıraplara maruz kaldıklarını, kazanın etkisinden kurtulamadıklarını belirterek, fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak kaydı ile davanın kabulüne davacı ... için 1.000,00 TL maddi tazminat (maddi zararlar, araçta meydana gelen hasar ve aracın değer kaybı için) 40.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 1.000,00 TL maddi 40.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davalı ... şirketi yönünden zorunlu mali sorumluluk ... poliçesi kapsam ve sınırında maddi tazminattan ve aracın değer kaybından ticari kasko ... poliçesi kapsamında zorunlu ... poliçesine ek olarak ... poliçesi limitinde maddi tazmittan sorumlu tutulmasını talep ve dava etmiş, davacılar vekili 27.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile ıslah harcını ikmal ederek maddi tazminat taleplerini davacı ... yönünden 151.984,39 TL, davacı ... yönünden 84.930,22 TL olmak üzere toplam 236.914,61 TL'ye yükseltmiş, 16.12.2014 tarihli son duruşmada davacı ... hakkındaki maddi tazminat davasını atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı ...vekili, davacının tedavi giderleri, araç hasarı ile ilgili tüm zararı karşılandığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...vekili, davacının tedavi giderleri, araç hasarı ile ilgili tüm zararı karşılandığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, öncelikle kaza sonrası tanzim edilen kaza tespit tutanağını, içeriğini ve davalıya ait aracı sevk ve idare eden sürücüye atfedilen kusur oranını kabul etmediklerini, davalı hakkında haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı ...'ın maddi tazminat talebine ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... ile ...'ın maddi tazminat taleplerinin kabulü ile ... için 152.984,39 TL,... için 85.930,22 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden ... poliçesindeki limit dahilinde ve dava tarihinden itibaren diğer davalılar yönünden ise olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 1.000,00 TL davacı ... için 1.500,00 TL davacı

... için 2.000,00 TL manevi tazminat taktirine, toplam 4.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ile ...'dan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılara takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 11/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4246, Karar No: 2016/16907, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4246 E.  ,  2016/16907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı idarenin 21.05.2014 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmaz üzerinden geçici kabul tarihi 17.06.2001 olan Sürmene - Yemişli Mahallesi, OG Swallow enerji nakil hattının geçtiği belirtildiğinden;

a) Dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığı taraflardan sorularak, el atma tarihine ilişkin tüm belgeler getirtildikten,

b) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların hangi tarihte yapıldığı inşaat ruhsat tescili; ilgili belediyeden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3147, Karar No: 2013/12882, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3147 E.  ,  2013/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine Yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki ilk mühürleme belgesine göre suça konu sayacın 31/12/1981 tarihinde mühürlenmesi sonrasında düzenlenen 15/03/2010 tarihli sayaç ayar raporuna göre, sayacın akım bobininin sayaç içerisinden kısa devre yapılmış olduğunun anlaşılması ve yine alınan bilirkişi raporuna göre de tutanak sonrası dönemde tüketimin 5,5 kat arttığının anlaşılması karşısında; sanığın, mührün konuluş amacına aykırı davrandığı anlaşıldığı halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10979, Karar No: 2015/10820, Tarih: 06.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10979 E.  ,  2015/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/231-2014/283

Davacı M.. B.. tarafından, davalı E.. T.. aleyhine 17/01/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından kimyasal madde sürülmek suretiyle aracının boyasına zarar verildiğini belirterek, oluşan zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı hakkında Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/53 esas, 2013/116 karar sayılı dosyasında sanık sıfatıyla mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, ceza mahkemesince mahkumiyet kararı verildiği ancak kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 53. maddesi ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı T.B.K.'nun 74. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul olunmaktadır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10065, Karar No: 2019/5349, Tarih: 29.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10065 E.  ,  2019/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .....sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı tarafın 25/02/2015 tarihli yazısı ile 2012 ...... 5.3.14 maddesi gereği üç ay süreyle fesih, reçete arkasındaki imzanın hastaya ait olmadığı gerekçesi ile 5.3.2 maddesine istinaden uyarı ve 6.973,40 TL cezai şart, reçetede yazılı ilaçların hastaya teslim edilmediği gerekçesi ile 5.3.5 maddesine istinaden uyarı ve 363.393,65 TL cezai şart ve son olarak da 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.14 maddelerine istinaden 73.865,49 TL reçete bedeli tahsil işlemi uygulanacağının bildirildiğini, bunun üzerine ... Mahkemesinin 2015/20 D. İş sayılı dosyası üzerinden ihtiyati tedbir kararı aldıklarını ve söz konusu cezai işlemi durdurduklarını, uygulanan uyarı, 3 ay süreli fesih, toplamda 370.367,05 TL cezai şart ile 73.865,49 TL reçete bedeli tahsili işlemlerinin hukuka aykırı olduğundan iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, eczacı ve kalfası tarafından bakım merkezi yetkilileri ve doktorlarla işbirliği yapılarak bakım merkezinde kalan hastalar adına hastanın ihtiyacı olmadığı halde veya fazladan ilaç yazdırıldığının ve bu ilaçların hastalara teslim edilmediğinin tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, "Davanın kısmen kabulüyle, davalı kurumun davaya konu olan işlemindeki "davalı kurum tarafından sözleşmenin üç ay süre ile feshine, sözleşmenin 5.3.5 maddesine istinaden davacının ödemesi gereken cezai şart miktarının 18.089,30 TL olduğuna ve 3.617,86 TL ilaç bedelini davacının davalıya ödemesine" kısmı dışındaki işleminin haksızlığının tespiti ile önlenmesine ve iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, ..... tarafından sözleşmenin 5.3.14., 5.3.2, 5.3.5 ve 4.3.6 maddeleri uyarınca uygulanan 3 ay süreli fesih, ceza ve reçete bedellerinin tahsili kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda reçete içeriğinin teslim edilmediği kesin olan reçete bedelinin 3.617,86 TL olduğu bunun için yalnızca reçete bedelinin 5 katı olan 18.089,30 TL kadar ceza uygulanabileceği ve davacı eczaneye bakım evinden sıkça reçete fakslandığının ve aradaki işbirliğinin davacı çalışanı ......tarafından da kabul edildiğinin anlaşılması karşısında sözleşmenin eczanenin işbirliği yapamayacağını, faks telefon vb yollarla gelen ilaç taleplerinin karşılanmayacağını aksi halde sözleşmenini 3 ay süreyle feshedileceğini öngören 5.3.14. Maddesine aykırı davrandığı kanaatine varılarak kısmen kabul kararı verildiği görülmektedir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 31/12/2015 tarihli ilaç alım protokolünün 3.17.maddesinde, 2012 protokolünün 5.3.14. maddesindeki 3 ay süreyle fesih yaptırımına yer verilmeyip, hükme aykırılığın .....tarafından tespiti halinde 6197 sayılı yasanın 24.maddesine göre işlem yapılması için.... Müdürlüğüne bildirimde bulunulacağının belirtilmesine, 6.12.maddesiyle protokolün yürürlüğe girmesinden önce herhangi bir nedenle kurumca sözleşmesi feshedilen eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve davanın henüz kesinleşmemiş olması halinde eczacının talebi üzerine feshe konu olan fiil için bu protokolde düzenlenen hükümlerin uygulanacağının düzenlenmesine rağmen mahkemece bahsedilen yeni protokol ve kanun hükümleri değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2011/3964, Karar No: 2011/5195, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3964 E.  ,  2011/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davacılar tapulama tespitinden önce noterde 09.04.1956 tarih 328 yevmiye numarası ile düzenlenen "re'sen gayrimenkul satış vaadi senedine" dayanmışlardır. Anılan satış vaadi senedi zilyetliğin devri niteliğinde olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13302, Karar No: 2014/22789, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13302 E.  ,  2014/22789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.