muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6311, Karar No: 2018/3787, Tarih: 19.04.2018

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

Bu kapsamda, davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan "bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine" aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08.2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır.

Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

... 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek: 3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434, ve babadan 1479 sayılı Yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiş ve düzenleme uyarınca 04.10.2000-07.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, ... Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Gerçekten, davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak ... kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2017 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.

Davanın reddine karar veren mahkemece, 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 46/2 maddesine göre hem kocadan hem ana veya babadan aylığı hak kazanılması durumunda fazla ödeneceği gerekçesine dayanmaktadır.

5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı ayrı ayrı tüzel kişiliğe sahip ayrı ayrı yasalara göre sosyal güvence sağlayan Kurumlardır. Her bir Yasa kendi sigortalıları açısından hüküm ifade eder. Açıkça atıf yapılmadıkça diğer yasa hükümleri dikkate alınamaz. Zira 45/3. maddedeki "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağı ifadesi bu niteliktedir. Bu ifade dahi kız çocuklarının, diğer sosyal güvenlik kurumlarından kendi çalışmaları dışında (kocalarından- çocuklarından) aylık almalarını 1479 sayılı Yasaya tabi ana veya babadan ölüm aylığı bağlanmasına engel olarak kabul etmemektir. Özetle, 1479 sayılı Yasanın 46/2. maddesi hükmü sadece 1479 sayılı Yasaya göre hem kocadan hem ana veya babadan ölüm aylığına hak kazanılması halinde uygulanabilir. Öteyandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre, ölüm aylıklarının bağlanmasında vs..yürürlükten kalkan 1479, 506, 2926, 2925 sayılı Yasa hükümleri uygulanacağından, 5510 sayılı Yasanın 54. maddesinin de somut uyuşmazlıkta uygulama yeri yoktur.

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Kurumun, yukarıda sözü edilen genel yazı ile hak sahiplerine sonraki bir tarihte aylık bağlaması uyuşmazlığı sona erdirmemektedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadsine, 19.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/46, Karar No: 2016/1307, Tarih: 21.04.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/46 E.  ,  2016/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 14/01/2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıkların müdafileri ile sanık M..

Temyiz incelemesi, sanık M....müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, diğer sanık hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Olay tutanağında sözü edilen Gaziosmanpaşa Sulh Ceza Hakimliği'nin 2015/194 değişik iş sayılı arama kararının dosyada bulunmadığı dikkate alınarak; bu arama kararının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek duruşmada okunup sanıklardan ve müdafilerden diyeceklerinin sorulması,

2- İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 21/01/2015 ve 29.01.2015 tarihli ekspertiz raporlarında; ele geçirilen maddelerin uyuşturucu maddelerden eroin ve 6-MAM ihtiva ettiklerinin belirtildiği, ancak eroin ve 6 MAM'ın miktarlarının ya da oranlarının gösterilmediği anlaşıldığından; suç konusu maddelerden, sanık M..tan elde edilen ve emanette mevcut olan ile her iki sanıktan elde edilen ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından alınan tanık numunelerin, Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek;

a) İçerdiği kimyasal maddelerin miktarları ile oranları,

b) Eroin ve 6-MAM içerdiğinin belirlenmesi halinde, bunların oranının 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde “morfin ve milhleri”için öngörülen binde 2 oranından fazla olup olmadığı,

c) Mevcut haliyle kullanıldığında uyuşturucu etki yapıp yapmayacağı,

Konularında rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz raporlara dayanılarak hüküm kurulması,

3- Kabule göre;

a) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanık M..'un durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) 09.10.2015 tarihli kısa kararda, adli emanetin 2015/272 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'ndaki şahit numunenin müsaderesine ve miktarları belirtilmeden yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline; gerekçeli kararda ise adli emanetin 2015/3493 sırasındaki 245 TL para, 2015/3493, 2015/9523 ve 2015/4553 sırasında kayıtlı cep telefonları ve eroinin müsaderesine ve 151 TL yargılama giderinin sanık M..ten tahsiline karar verilerek, hükümde çelişki oluşturulması.

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafileri ve sanık M...'in temyiz itirazları ile sanık M..müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmamasına ve tutuklama tarihine göre sanık M...hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

21.04.2016 tarihinde saat: 14.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı M...K...ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Y.. müdafii Avukat L...İ...'ın yüzüne karşı 21.04.2016 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/8605, Karar No: 2010/1668, Tarih: 25.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8605 E.  ,  2010/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın davalının maliki ve sürücüsü olduğu ... plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davalının trafik sigortasından 5.000,00 TL alındıktan sonra kalan 5.840,00 TL tazminatın 30.09.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunup, kusur oranı ile hasar miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekilinin duruşmadan haberdar olduğu halde davayı takip etmediği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış, yasal üç aylık süre içinde de yenilenmediğinden söz edilerek davanın HUMK’nun 409/1-5.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK 409.madde hükmüne göre, oturuma çağrılmış olan tarafların hiç biri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilebilir.

Mahkemece 01.07.2008 tarihli celsede davacı vekilinin mazereti kabul edildiği halde, duruşma gününün davacı

vekiline bildirimi konusunda bir karar verilmeden oturumun 21.10.2008 gününe ertelendiği, bu tarihte de duruşmaya gelmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına, 27.01.2009 tarihinde de yenileme talebinde bulunulmaması gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, ancak mazeret dilekçesi göndermiş ve mahkemece bildirilen mazeret kabul edilmiş ise mazeret bildiren tarafa belirlenen duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Mahkemece usul hükümleri dairesinde mazeret dilekçesi kabul edilen davacı vekiline duruşma günü davetiye ile tebliğ edilmeden duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Sonuç :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'ye geri verilmesine 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9172, Karar No: 2016/2112, Tarih: 18.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9172 E.  ,  2016/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7558, Karar No: 2014/12016, Tarih: 24.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7558 E.  ,  2014/12016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2013 gün ve 2011/308-2013/208 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.03.2014 gün ve 2014/14256 - 2014/4010 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 24, 25 ve 26. sınıflarda tescilli .... ibareli markanın tescil edildiği 25. sınıftaki bir kısım emtia yönünden hiç kullanılmadığını ileri sürerek, 25. sınıftaki ''Ayak giysileri: Ayakkabılar, çizmeler, botlar, terlikler, patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları ve bunların çivileri, ayakkabı parçaları yani pençeler, topuklar, konçlar, sayalar... Başlıklar, şapkalar, bereler, kepler, kasketler... Bebekler için bu sınıfa dahil özel eşyalar: Bebekler için tekstilden bezler, bebekler için tekstilden kundak bezleri, zıbınlar, naylon donlar, mama önlükleri (kağıt mama önlükleri hariç), kravatlar, papyonlar, fularlar, şallar, başörtüleri, pareolar, geçme elbise yakaları, bandanalar, manşonlar, kol bantları, baş bantları, bileklikler...'' emtiaları yönünden, 556 sayılı KHK.'nin 14 ve 42/1-c maddeleri uyarınca kullanmama nedeniyle kısmen hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, haklı nedenlere dayandığını usulünce ispat edemediği, davalının delil olarak süresi geçtikten sonra dosyaya sunduğu markanın kullanımına ilişkin katalog, ürün, fatura, tanıtım malzemelerinin dikkate alınmadığı, 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42/1-c maddeleri uyarınca hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2108, Karar No: 2024/1835, Tarih: 18.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2108 E.  ,  2024/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2013/1203 E., 2013/806 K.

DAVA TARİHİ : 08.11.2013

KARAR : Davanın kabulü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davalı erkek vekili

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı erkek vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; uzun yıllardır süre gelen anlaşmazlıkları olduğunu, birbirlerini daha fazla yıpratmamak için ekte sunulan protokol hükümlerine göre boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmesi gerektiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, protokol kapsamında fer'îlerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamış, duruşmada ki beyanı ile davayı kabul ettiğini, protokol kapsamında boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi sunmamış, duruşmada ki beyanı ile davayı kabul ettiğini, protokol kapsamında boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ortak hayatı birlikte sürdürmeleri kendilerinden beklenilmeyecek derecede sarsıldığı, taraflar arasında düzenlenen 08.11.2013 tarihli protokolün 1.2 maddesinin çıkarılarak diğer hükümlerinin mahkememizce onaylanması, çocukla baba arasında kişisel ilişki tesisi, taraflarca talep edilmediği belirtilmekle tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat hususlarında karar verilmesine yer olmadığı doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına dava tarihinden itibaren aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasına, nafakanın her ayın 15 inde davacı tarafından gösterilecek bir banka hesabına davalı tarafından yatırılmasına, nafakanın TÜİK'in öngördüğü enflasyon oranında arttırılmasına, halen Özel İTÜ Beylerbeyi İlkokulu 1. Sınıfa giden çocuk Mehmet Kayra'nın okula devam ettiği sürece eğitim,servis,yemek giderlerinin davalı baba tarafından karşılanmasına, kadının eşinin soyadı olan ÇELİK soyadını kullanmasına izin verilmesine, tarafların evlilik birliği içerisinde edindikleri malları iş bu protokolde paylaşmaları nedeniyle mallara katılma rejimi kapsamında yukarıda belirtilen şekilde anlaşmaları ve birbirlerinden talepleri olmadığından ve birbirlerini karşılıklı olarak gayri kabili rücu olmak üzere ibra ettiklerini beyan, kabul ve taahhüt etmeleri nedeniyle bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına,taraflarca talep edilmediği belirtilmekle tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat hususlarında karar verilmesine yer olmadığına, evlilik birliği içinde edinilen malların paylaşımına dair protokol hükümlerine göre karar verilmiştir.

2.Davacı kadın vekilince tavzih talep edilmesi üzerine Mahkemece 08.11.2023 tarihli tavzih kararı ile, Mahkeme kararının 2-c maddesinin "dava tarihinden geçerli olmak üzere, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar kesinleştikten sonra bu nafakanın iştirak nafakası olarak ödenmeye devam edilmesine, bu nafakanın her ayın 15 inde davacı tarafından gösterilecek bir banka hesabına davalı tarafından yatırılmasına, nafakanın her yıl TÜİK'in ön gördüğü enflasyon oranında arttırılmasına" şeklinde değiştirilerek tavzihine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri