muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4918, Karar No: 2022/14522, Tarih: 24.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4918 E.  ,  2022/14522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Ormankadı Mahallesi 1807 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline, ecrimisil isteminin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün vekalet ücreti ve tescile ilişkin bentler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin tüm, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Ecrimisil tazminatı talebinin reddi kararı yönünden davalı idare lehine Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin kararının hüküm fıkrasının; 9 nolu bendinde yer alan (3.400,00) sayısının çıkartılarak, yerine (5.100,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33017, Karar No: 2023/2538, Tarih: 02.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/33017 E.  ,  2023/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2018/340 Esas 2019/333 sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2-... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi, 13.04.2021 tarihli ve 2020/94 Esas, 2021/485 sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3-Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; "sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı... Gazetecilik A.Ş.'de uzun yıllar çalıştığı ve PAK-İŞ Sendikasına tarihinde üye olduğu, sanığın örgütün tepe yöneticilerinden olan H. B. Ö. ile iletişim kaydının bulunduğu, Zaman Gazetesi aboneliğinin bulunduğu, öğrencilik dönemlerinde örgütün evlerinde ve örgütle iltisaklı öğrenci yurdunda kaldığı, terör örgütünün mali kanadını oluşturan ve örgütle bağlantılı ... Katılım Bankası A.Ş.'de hesabının bulunduğu, söz konusu eylemlerin sanığın terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk arz ettiği, dosya kapsamındaki mevcut delillere göre silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübut bulduğu" nedenleriyle atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma iddiasıyla hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince "...sanığa isnat edilen eylemlerin özetle; örgüt elebaşısı ...'in Bank Asyanın kurtarılması amacıyla bankaya para yatırın şeklindeki talimatından sonra Bank ... hesabındaki artış-yeni hesap açtırması, örgütle iltisaklı... Gazetecilik A.Ş. de SGK kaydının bulunması, yine kendi beyanına göre örgütle iltisaklı PAK Medya İş Sendikasına üye olması ve örgütün evlerinde, yurdunda kalması, Zaman Gazetesi aboneliği olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar bilirkişi

sanığın Bank ... hesap hareketlerine ilişkin olarak özetle sanığın Bank Asyaya ait 432744 müşteri nolu TL banka ekstresinde 17.06.2004 tariinden 11.09.2014 tarihine kadar muhtelif tarihlerde ufak meblağlı paralar yatırdığı, bu paralardan kredi kartı ödemleri yaptığı, 09.10.2014 tarihinde 6004327440001 nolu hesabına 9.778,98 TL hurda altın alımı, 16.10.2014 tarihinde 9.964,40 TL katılım hesabı açtığı, muhtelif tarihlerde banka kar payı hesaplayarak sanığın hesabında artış gözüktüğü, 31.12.2015 tarihine kadar hesabında para hareketlerinin devam ettiğinin tespit edildiği ve sanığın Bank Asyanın mevduatını yükseltme amacında olduğuna ilişkin görüşünü içerir bilirkişi raporu düzenlenmiş ise de; sanığın Bank ... hesabındaki artış miktarı ile bu isnada ilişkin aşamalarda ileri sürdüğü savunmalarının hayatın olağan akışına uyduğu, örgütle iltisaklı şirkette SGK kaydı, sendika üyeliği, gazete aboneliğinin bulunmasının, 1974 doğumlu sanığın meslek yüksekokulunda okuduğu dönemde örgütün ev ve yurtlarında kalmasının örgüt üyeliği suçunun sübutu için yeterli olmayışı, bu durumun yerleşik Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği,

sanığın ByLock kullanıcısı olmadığı, devam eden yargılamada sanık aleyhine beyanda bulunan herhangi bir tanık beyanının dosyaya girmeyişi dikkate alınarak; sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına yeter, kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil elde edilemediğinden ve bu itibarla yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçtan beraatine karar vermek gerekmiş..." şeklinde gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, "...sanığın savunmaları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında istinaf başvurusunda bulunan o yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE..." karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

a)Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, S. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir

örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s.280).

örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b)BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, samimi ikrara dayanan savunmaya ve dosya kapsamına göre, üniversite öğrenciliği döneminde 90 lı yıllarda örgüte ait ev ve yurtlarda kalan, bir süre örgüte müzahir kurumlarda çalışan ve aynı özellikteki sendikaya üye olan sanığın, örgüte müzahir gazete aboneliğinin ve ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği de nazara alındığında, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olmak suretiyle müsned suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetini gerektirir yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında ispat edilemeyen suçtan beraatine ilişkin verilen kararda

hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre incelenen kararda hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi, 13.04.2021 tarihli ve 2020/94 Esas 2021/485 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/690, Karar No: 2018/5640, Tarih: 17.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/690 E.  ,  2018/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.11.2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, sınır komşusu olan davalının, sınıra bitişik ve üzeri düz beton olan bir samanlık yaptığını, bu samanlığın üzerinde biriken yağmur sularının bir olukla tahliyesi sonrasında kendi samanlığına geldiğini ileri sürerek davalının samanlığının çatısında toplanan yağmur suyunun durdurulmasını ve samanlığına vaki müdahalenin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; “Davanın kabulüne davalıya ait ... İli, ... İlçesi, ... Mah, ... Mevkii, 112 ada 35 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan meskenin; a-Güneydoğu köşesindeki yağmur oluğundan akan suları kendi parselinin güneyinde bulunan taş duvarın doğu köşesi içerisinde daha önce bırakılmış olan oluk deliğinden pvc boru ile davalıya ait olan 30 ve başkalarına ait olan 31 ve 33 nolu parsellerden geçirmek sureti ile yola tahliye etmesine, b-Kuzeydoğu köşesindeki köşeye yağmur oluğu koyarak akan suları yola tahliye etmesine, Davalı kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren bu işleri 20 gün içinde yapıp bitirmediği taktirde davacı tarafından inşaatçı bilirkişinin ek raporunda gösterdiği 2 işin toplam bedelini ( 310,00 TL ) davalıdan tahsil etmek suretiyle bu işleri yapmasına,...” dair karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir.

TMK’nın 737. maddesine göre, kural olarak elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, zararın doğmuş olması gerekir. Örneğin, davacı davalının taşınmazına diktiği ağaçların ileride kendi taşınmazına gölge yaparak zarar vereceğinden bahisle dava açamaz. Açılan dava reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya TMK’nın 737 ve bu maddenin müeyyidesi olan 730. maddesi uyarınca zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir. Örneğin, davalı kendi taşınmazında kar ve yağmur sularının doğal mecrasını değiştirmiş, bu hal yağacak bir yağmurla davacıya zarar verecekse, davacının davası kabul edilmelidir.

TMK’nın 737. maddesinden sonra gelen ve 762. maddesine kadar devam eden maddelerde de, yine komşuluk hukukuna ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Bunlardan 738. madde ile 737. maddeye en çok benzeyen bir hüküm getirilmiştir.

Ancak, 737. maddede aşırı taşkın kullanma aranırken, 738. maddede aşırılık ve taşkınlık aranmaz. Keza, 738. maddede zararın doğması beklenemez. Tehlike yaratılması yeterlidir.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporları denetime elverişli değildir.

Bu nedenle, davacının komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi talebinin karşılanması için mahallinde yeniden keşif yapılmalı, davacının zararının oluşup oluşmadığı yukarıda belirtilen ilkelere göre araştırılıp, komşuluk hukukuna aykırılık var ise nasıl ve ne şekilde giderileceği uzman bilirkişi raporu ile tespit edilmeli, ondan sonra işin esasına yönelik olarak infaza elverişli bir karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de, dava dışı komşu 31 ve 33 parsel sayılı taşınmazlardan pvc borusu geçirilmesi suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesi de doğru değildir.

Mahkemece, açıklanan bu hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile infaza elverişsiz şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10514, Karar No: 2025/1315, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/10514 E.  ,  2025/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.01.2024

SAYISI : 2023/124 E., 2023/2418 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.01.2024 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/2418 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.01.2024 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/2418 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30349, Karar No: 2014/16188, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30349 E.  ,  2014/16188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/210864

MAHKEMESİ : Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2009

NUMARASI : 2007/1502 (E) ve 2009/944 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Varlığı dosya kapsamından anlaşılmayan 2003 takvim yılına ait defter ve belgelerin 19.08.2005 tarihli yazı ile istenildiği, VDENR-2006-1706/2 sayılı vergi suçu raporunda kendilerinde olmadığı şeklinde beyanda bulunduğunun tespit edildiği, bu raporun atıfta bulunduğu 05.01.2006 tarih ve VDENR-2006-1706/1 sayılı vergi inceleme raporu ve eklerinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, anılan vergi inceleme raporu ve ekleri getirtilip, suçun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.