muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6078, Karar No: 2024/8753, Tarih: 17.10.2024

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 29.05.2024 tarihli ve 2023/2564 E.-2024/1292 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “3” numaralı bendinde yer alan “%1'i oranında belirlenen 5.510,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3097, Karar No: 2012/4950, Tarih: 07.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/3097 E.  ,  2012/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Finike Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.09.2011
Yargıtay — Esas No: 2016/29608, Karar No: 2017/7204, Tarih: 04.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/29608 E.  ,  2017/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 11.05.2016 tarih, 2016/2087 E. - 2016/13869 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 04.05.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Karşı Oy

Alacaklı kooperatif, eczacı olan borçlu ...'in üçüncü kişi olan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nda doğan hak ve alacaklarına müzekkere ile haciz koymuştur. 5510 sayılı Kanunun 93/1 maddesi sadece eczacı olan borçlunun kurum nezdinde doğan alacaklarının devir ve temlik edilemeyeceğini düzenlemekte olup aynı maddenin ikinci fıkrasında haczedilemeyeceği yazılı olan gelir, aylık ve ödenekler kapsamına borçluya sağlık hizmeti sunucusu olarak sigortalı hastalara temin ettiği ilaçlara ilişkin ...'na düzenlediği, faturalardan kaynaklanan alacaklar girmez. Bu alacaklar 5510 sayılı Kanun kapsamında bağlanan emekli aylığı olarak nitelendirilemez. Bu alacaklar borçlu eczacı ile ... arasındaki borçlar hukuku sözleşmesinden doğan alacaklar olup, 28.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5838 sayılı Kanun 32. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 93. maddesine eklenen cümle ise, aylık, gelir ve ödeneklerin haczinin, hacizden önce borçlunun muvafakatının bulunması halinde söz konusu olacağını düzenlediğinden somut olaya uygulanamaz. Başka bir anlatımla şikayete konu alacakların haczi için borçlunun muvafakatı gerekmez.

Dairemizin 07.04.2011 tarih 2010/24645 E. - 2011/5835 K. sayılı bozma kararı da bu yöndedir.

Mahkemece öncelikle duruşma açılarak borçlunun ...'dan aldığı maaş olup olmadığı var ise bu maaşa haciz konulup konulmadığının tespitinden sonra yukarıda belirtilen ilkelere göre karar verilmesi gerekirken mahkemenin haczin kaldırılması kararının bu gerekçe ile bozulması yerine karar Dairemizce onandığından, onama kararının kaldırılarak yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulması görüşünde olduğumdan Dairemizin sayın çoğunluğunun alacaklının karar düzeltme isteminin reddi yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4216, Karar No: 2014/467, Tarih: 27.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/4216 E.  ,  2014/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2008/739-2011/699

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.10.2012 gün ve 2012/2133 Esas, 2012/5721 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar kooperatif, H.. Ç.., H.. Ç.., A.. Ö.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR –

Davacı vekili, müvekkilinin ev sahibi olma ümidiyle davalı kooperatif yönetim kurulu üyesi olan A.. E.. vasıtasıyla kooperatife başvurduğunu, davalı kooperatifin davacıya antetini ve kaşesini taşıyan, A.. E.. tarafından imzalanan bir ortaklık senedi verdiğini, bu senede göre kooperatif ortağı olduğunun karar altına alındığını, davalı A.. E..'nin 02.06.2000-17.04.2004 tarihleri arasında davalı kooperatif yönetim kurulu üyeliği yaptığını, davacının üye giriş beyannamesini de imzaladığını, üyeliğe kabul edilen davacının kendisinden talep edilen 30.000,00 USD için kooperatif lehine davacının annesinin imzalamış olduğu 10.09.2002 vade tarihli, 30.000,00 USD bedelli ve kooperatif antetli bir adet bonoyu davalı kooperatife verdiğini, bu bono verilirken davalı A.. E.. tarafından imzalanan ve kooperatifin kaşesinin bulunduğu 05.09.2002 tarihli çek-senet alım bordrosunun düzenlendiğini, 30.000,00 USD bono tutarının ödendiğini, karşılığında A4 blok 18 no'lu dairenin müvekkiline tahsis edildiğini, kendisinden inşaatların bitirilerek ferdi mülkiyete geçiş anına kadar başkaca bir ek bedel, aidat, arsa bedeli vs. talep edilmeyeceğinin taahhüt edildiğini ve bu konuda davalı A.. E..'nin protokol imzaladığını, bu taahhüde rağmen müvekkilinden çeşitli adlar altında paralar talep edildiğini ve müvekkilinin de ev sahibi olma ümidiyle bu ödemeleri yaptığını, bu çerçevede davacının tüm edimlerini yerine getirmesi üzerinden 5 yıl geçmesine rağmen dairenin davacı adına tescil edilmediğini, yapılan başvuru üzerine davalı A.. E..'nin 2006 yılı aidatlarını ödemesi halinde tescilin gerçekleşeceğini bildirdiğini, müvekkilinin yine iyiniyetle talep edilen 10.000,00 TL’nin ödediğini, davalının oyalama politikasının bir parçası olarak, davacıya verileceği taahhüt edilen A4 blok 18 no'lu dairenin A Blok havuz manzaralı ön daireyle değişimi yapılacağına dair protokol başlıklı belgenin düzenlenip verildiğini, davalı A. E. ve diğer davalı

kooperatif yöneticilerinin ortak bilinçle hareket ederek daha önce hazırladıkları hukuka aykırı senaryoyu hileli işlemlerle uygulayarak davacıya zarar vermek istediklerini, sadece A.. E.. imzasını taşıyan ortaklık senedi verilmesinin hileli planın bir parçası olduğunu ve ileride üyeliğin inkârının amaçlandığını, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirip dairenin tescili istediğini, yaptığı başvuru üzerine A.. E..'nin imzalayıp verdiği ve 26.12.2007 tarihli bir belgeyle A4 blok 18 no'lu dairenin davacıya devredildiğinin beyan edildiğini, yine A.. E..'nin imzaladığı 29.12.2007 tarihli belgeyle tapu devrinin gerçekleşeceğinin taahhüt edildiğini, müvekkilinin 6 yıldır oyalandığını, 02.07.2008 tarihinde keşide edilen ihtarla anılan dairenin tescili, bunun mümkün olmaması halinde rayiç bedelinin ödenmesinin istendiğini, davalı kooperatifin ihtara cevap vermeyerek hileli organizasyonun içerisinde olduğunu gösterdiğini, davalı A.. E..'nin ise cevabi ihtarname ile davacının ödediği paraları geri vereceğini, ancak bunu da yıllarca süren uzun bir ödeme takvimi içinde gerçekleştirebileceğini bildirdiğini, yaptıkları araştırmada davacıya verileceği taahhüt edilen dairenin tapu kaydının davalı kooperatif adına olmadığını belirlediklerini, davalı yöneticilerin bu yola haksız kazanç sağlamak amacıyla başvurduklarını, BK’nun 41, ve TTK’nun 309, 336. maddeleri uyarınca davacı zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, davacının müspet zararı ve daire değeri karşılığı şimdilik 300.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif, A.. Ö.., H.. Ç.. ve H.. Ç.. vekili, gerçek kişi olan müvekkilleri aleyhine açılan davanın husumetten reddi ve davanın sadece kooperatife karşı açılması gerektiğini, davalılar A.. Ö.., H.. Ç.. ve H.. Ç..'in kooperatif yönetimine 09.03.2008 tarihinde getirildiklerinden davacı ile ilgili hiçbir işlem yapmadıklarını, bu nedenle de gerçek kişi müvekkilleri yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının üyelik kaydına rastlanmadığını, sunulan belgelerin A.. E.. tarafından imzalandığını, o tarihte yönetim kurulu üyesi olan bu şahsın tek başına temsil yetkisinin bulunmadığını, davacının ortaklığa kabulüne dair yönetim kurulu kararının bulunmadığını, davalı A.. E..'nin davalı kooperatifin antetli kağıtları ve kaşesini kullanarak tek başına attığı imzalarla kooperatifi bağlayıcı işlemler yapamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. E.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı K.. T.., davacının kooperatif üyesi olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, üye giriş beyannamesi, ortaklık senedi ve çek senet alım bordrosuna göre, davacının davalı kooperatifin üyesi olduğu, kendisine A4 Blok 18 no'lu dairenin verileceğinin taahhüt edildiği, belgelerin kooperatif antetli kağıtlara düzenlendiği, kaşesini taşıdığı, o tarihte yönetim kurulu üyesi olan tek kişinin imzasının bulunduğu, "Protokol” başlıklı belgenin kooperatif adına imzalandığı, bu belgede kooperatife ait A4 Blok 18 no'lu dairenin 30.000,00 USD bedelle davacıya peşin olarak verildiği ve bu bedel dışında ferdi mülkiyete geçiş anına kadar başka bedel alınmayacağının yazılı olduğu, senet bedelinin ödendiği, tüm dosya kapsamına göre, yönetim kurulu üyesi A.. E..'nin kooperatifi tek başına temsil ve ilzam yetkisi bulunmamakta ise de, bu durumun kooperatifin üçüncü şahıslara karşı borç ve yükümlülük altına sokulması ile ilgili olduğu, kooperatif merkezine gelip oradaki yönetim kurulu üyesine üyelik başvurusu yapan ve kendisine kooperatif yönetim kurulu üyesi tarafından üyelik belgeleri verilen bir şahsa karşı birlikte temsil itirazının ileri sürülemeyeceği, davalı kooperatifin yönetim kurulu üyesi tarafından düzenlenen üyelik işlemlerinin kooperatifi bağlayacağı, kooperatif yönetim kurulu üyesinin kooperatif adına tahsilat yaptığı, davacıya tahsis edilen dairenin verilmediği, kendisine daire verilmeyen kooperatif üyesinin daire bedelini talep hakkının bulunduğu, davacının yaptığı ödemenin genel kurul kararlarına göre ödenmesi gereken tüm aidat tutarlarından daha fazla olduğu, dairenin dava tarihi itibariyle rayiç değerinin 275.000,00 TL olduğu, davalı gerçek kişilerin kooperatif yönetim kurulu üyeleri oldukları, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyelerinin kendi kusurlarından doğan zararlardan sorumlu bulunduğu, TTK’nun 309, 336. maddeleri uyarınca yönetim kurulu üyelerinin kooperatif üyelerine karşı sorumluluk ve tazminat davalarına muhatap olabileceği, bu nedenle de davalılar vekilinin husumet itirazının yerinde görülmediği, davacının zarar iddiasının dairenin verilmemesi nedenine dayandığı, ancak davacının daire bedelinin kooperatiften tahsil edilememesi halinde kooperatif yöneticilerinin sorumlu tutulabileceği bir zararının varlığından söz edilebileceği, bu aşamada böyle bir zararın doğup doğmayacağının henüz belli olmadığı, bu sebeplerle da, davalı kooperatif yöneticileri aleyhine açılan davada davacı zararının henüz gerçekleşmediği gerekçesiyle, davalılardan A.. E.., O.. E.., D.. E.., A.. Ö.., K.. T.., H.. Ç.. ve H.. Ç.. aleyhine açılan davanın reddine, davalı kooperatif aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 275.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline dair verilen karar davacı vekilinin ve davalılar kooperatif, H.. Ç.., H.. Ç.., A.. Ö.. vekili temyiz istemi üzerine Dairemizin 2012/2133 Esas, 2012/5721 Karar sayılı ve 04.10.2012 tarihli ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalılar kooperatif, H.. Ç.., H.. Ç.., A.. Ö.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar kooperatif, H.. Ç.., H.. Ç.., A.. Ö.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22289, Karar No: 2024/16243, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22289 E.  ,  2024/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.01.2023

SAYISI : 2022/2628 E., 2022/3514 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.01.2023 tarihli ve 2022/2628 Esas, 2022/3514 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/2628 Esas, 2022/3514 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9702, Karar No: 2012/15927, Tarih: 10.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9702 E.  ,  2012/15927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20688, Karar No: 2011/5243, Tarih: 24.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20688 E.  ,  2011/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın el atılmadığı halde imar planında park ve yolda kaldığı için yararlanma olanağı kalmadığından bedeline hükmedilen bölümünün yüzölçümü 111 m² olduğu halde, yazım hatası sonucu 110 m²'lik bölümün tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yazım hatasının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde geçen (110) rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine (111) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24509, Karar No: 2014/407, Tarih: 16.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24509 E.  ,  2014/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gebze 1. İş Mahkemesi

Tarihi :20.10.2011

No :2009/922-2011/588

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan A.. Ö.., Ç..Ç.. Mam. ve Paz. A.Ş ve Y.. B.. ve P.. E... A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 506 sayılı Kanunun 87.maddesi hükmünde tanımlandığı üzere taşeron; bir işte ya da bir işin bölüm veya eklentilerinde asıl işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3.kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde, ya da, bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenlerde asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş yada işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

2- 506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.