muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32511, Karar No: 2016/4788, Tarih: 12.05.2016

TCK.nun 158/1-g madde ve bendinin uygulanabilmesi için hileli hareketlerin bizzat basın ve yayın araçlarının kullanılması suretiyle gerçekleştirilmesi şart değildir. Basın ve yayın araçlarının hilenin desteklenmesinde kullanılması halinde de bu bent uygulanacaktır. Basın ve yayın araçlarıyla failler aynı anda farklı yerlerdeki mağdurlara ulaşabilmekte ve bu araçların kitlelere ulaşımda sağladıkları kolaylıktan yararlanarak dolandırıcılık eylemlerini gerçekleştirmektedirler.Ancak bu tür suçlarda mağdurla fail arasında irtibat sağlanmakta ve fail mağdurla iletişime geçerek mağdurun iradesini sakatlayan hileli hareketleri bu iletişim sırasında gerçekleştirmektedir. Basın ve yayın araçlarıyla yapılan ilanlardaki hile başlıbaşına mağdurun iradesini etkilememekte ve bu haliyle fail başkaca hileli harekette bulunmaksızın haksız menfaat elde edememektedir.

Kanun koyucu bilinçli bir tercihle söz konusu maddenin f bendinde “araç olarak kullanma”, g bendinde ise “kolaylıktan yararlanma” ibarelerini kullanmasına rağmen, uygulamada bu ayrıma dikkat edilmediği görülmektedir.

CGK.nun 02.04.2013 gün ve 2012/1293 E ve 2013/111 K. sayılı kararında bilişim sistemlerinin aynı anda birçok kişiye ulaşmadaki çabukluk ve sağladığı kolaylık nedeniyle dolandırıcılık suçunda araç olarak kullanıldığı kabul edilmiştir. Burada “araç olarak kullanma” ve “kolaylıktan yararlanma” kavramlarının karıştırıldığı, bu nedenle yanılgılı bir uygulama içine girildiği görülmektedir.

Somut olayda satma niyetinde olmadığı anakart ve işlemcinin internet üzerinden satış ilanını veren sanık, bu amaçla kendisini arayan müştekiyle pazarlık yapıp satış fiyatı üzerinde anlaşmış ve müştekiden bedelini göndermesini istemiş; bu şekilde ikna olan müştekiden satış parasını alarak kendisine haksız menfaat sağlamıştır. Burada hileli hareketler doğrudan doğruya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle gerçekleşmemiş; internetten verilen satış ilanı tek başına müştekinin satış parasını gönderme iradesini etkilememiştir.Sanığın satma niyetinde olmadığı anakart ve işlemcinin resimlerini koyup fiyatını da cazip gösterir şekilde internetten satılık ilanı vermesi ve bu şekilde müştekiye ulaşması;ayrıca ilandaki resimlerini gören ve fiyatı cazip bulan müştekiyi etkilemesi eylemleri başlıbaşına sonuca götürmeye elverişli hareketler değildir. Katılanların iradelerini etkileyen hareket, sanığın telefon görüşmesinde pazarlık yapıp satış fiyatı üzerinde anlaşması şeklinde gerçekleşen eylemleridir. Pazarlık sonucu anakart ve işlemciyi aldığına inanan müşteki satış bedelini sanığa göndermiş ve bu şekilde haksız menfaat temin edilmiştir.

Sonuç olarak somut olayda iradeyi etkileyen ve sonuca götürücü hileli hareketlerde basın ve yayın araçları kullanılmamış; ancak bu araçlar aynı anda birçok kişiye ulaşmadaki çabukluk ve sağladığı kolaylık nedeniyle sanığın başka şekilde gerçekleştirdiği söz konusu hileli hareketlerin desteklenmesinde kullanılmıştır.

Sonuç olarak somut olayda iradeyi etkileyen ve sonuca götürücü hileli hareketlerde basın ve yayın araçları kullanılmamış; ancak bu araçlar aynı anda birçok kişiye ulaşmadaki çabukluk ve sağladığı kolaylık nedeniyle sanığın başka şekilde gerçekleştirdiği söz konusu hileli hareketlerin desteklenmesinde kullanılmıştır.

Bu nedenle sanık ...'nun eyleminin TCK.nun 158/1-g maddesi kapsamında kaldığı ve mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun farklı gerekçe dayalı bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/30821, Karar No: 2013/24068, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30821 E.  ,  2013/24068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, izin ücreti, fazla mesai, genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... A.Ş.’ye ait ... plaka sayılı yolcu otobüsünde 1984’te işe başladığını, 1987’ye kadar 3 yıl sigortasız şoför olarak çalıştırıldığını, 2989’da yine ... ...’nin sahiplerinden olan ...’a ait ... plaka sayılı araçta 1991’e kadar çalıştığını, 1991’de davalı şirkete ait ... plakalı arabada da çalıştığını, 1991 Ağustosunda davalı şirketin otobüslerinin bakım, onarım ve tamiratlarının yapıldığı ...’deki atölyeye müdür olduğunu, bu tarihten 1999 yılına kadar davalı şirketin ..., ... köy, ... ve Işıkkent’teki bakım atölyelerinde müdürlük yaptığını, 1999’da emekliliğe hak kazandığını, emekli olduğunda kendisine herhangi bir tazminat ödenmediğini, şirkette müdürlüğe devam etmesinin istendiğini ve müvekkilinin de devam ettiğini, çeşitli defalar kıdem tazminatını istemesine rağmen hep oyalandığını, hala davalı şirkette çalıştığı için ses çıkarmadığını, bu arada müvekkilinin aynı aileye ait bir başka şirket olan ... Limited Şirketinde de sigortalı olarak gösterildiğini, zaten her iki şirketin işleyiş ve ... bakımından aynı aileye ait ve iç içe olduğunu, 15.02.2008 tarihinde müvekkili ve davalıların müvekkilinin geçmiş kıdem tazminatı için bir araya geldiklerini, işverenin davacıya tüm işçilik alacakları için 39.372 TL vereceklerini söylediğini ve verdiklerini, müvekkili müdür olarak çalışmaya devam ettiği halde 01.08.2008 tarihinde haksız ve gerekçesiz olarak işten çıkarıldığını, bunun üzerine müvekkilinin alması gereken işçilik haklarını içerir tazminatın daha yüksek olacağından bahisle 18.10.2008’de davalı şirketlerin yetkili genel müdürü ile bir araya geldiğini, davacının davalı şirketlerden kıdem, ihbar, mesai, izin vs. toplam alacağının bizzat şirket muhasebe müdürünce hesaplanarak 142.500 TL olarak belirlendiğini, bizzat ellerinde mevcut davalı şirket genel müdürü tarafından dökümü yapılarak davacıya bir örneğinin verildiğini, buna göre daha önceden ödenen 39.372 TL, toplam işçi alacağı 142.500 TL’den düşülerek 103.128 TL daha verileceğinin müvekkiline söylendiğini, ancak ödenmediğini, davacının en son müdür olarak maaşının net 2.750,00 TL olduğunu, aynı zamanda hem bakım atölyesi

müdürü, hem de diğer davalı ...’un her türlü işlerinden sorumlu müdürü durumunda olduğunu, davacının haftada en az beş kere işyerinde yatılı kalmak da dahil her gün 08.00-20.00 çalıştığını, hatta bazen ... yoğunluğu sebebiyle haftalarca evine gidemediği olduğunu, bu çalışmaların Cumartesi-Pazar, dini-milli bayramlarda da kesintisiz sürdüğünü, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, cumartesi Pazar çalışmaları, dini milli bayram çalışmaları, asgari geçim indirimi ve tasarrufu teşvik fonu olmak üzere toplam 5.000,00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının ... ... şirketinde çalıştığını, diğer firmada çalışmasının olmadığını, bu müvekkilleri açısından husumet itirazında bulunduklarını, ... karayolu yolcu taşımacılığı yapmakta iken, ...’un taşıyıcı firma olmayıp, araçlarını ... A.Ş.’ye kiraya veren firma olarak kaldığını, firmaların kuruluş aşamasından itibaren ortaklarının ve tüzel kişiliklerinin ayrı olduğunu, bu sebeple davacının her iki şirketin birbirinin devamı mahiyetinde olduğu iddiasının kabul edilemez olduğunu, davacının fiilen ortağı bulunduğu ve müvekkili ... A.Ş.’nin taşıyıcı firma olarak kiralamış bulunduğu araçta kendi nam ve hesabına çalıştığını, müvekkili firmada çalışıyor gibi değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, daha sonra davacının müvekkili ... A.Ş.’de ... tamir ve bakım atölyesinde araç tamir işinde çalışmaya başladığını ve bu çalışması sırasında da sigorta girişinin yapıldığını, işyerinin kurulum amacının ... unvanı ile çalışan araçların bakımının yapılması olduğunu ve davacı da bu işte görevlendirildiği için işvereninin sadece ... A.Ş. olarak kabulü gerektiğini, davacının ... A.Ş.’de çalıştığı dönem itibariyle tüm özlük haklarını aldığını ve müvekkilini bu hususta ibra da ettiğini, davacının asgari ücret aldığını, çalışmaların günde sekiz saat yapıldığını, işyerinde gece mesaisi yapılmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı her iki şirketin birlikte sorumluluklarının bulunduğu, ... sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan ve bildirim sürelerine uyulmadan davalı tarafından 01.08.2008 tarihinde feshedildiği, bu itibarla ihbar ve kıdem tazminatı alacaklısı olduğu, 15.02.2008 tarihinde avans mahiyetinde ödenen tutarın kanuni faizi ile birlikte mahsubundan sonra bakiye tutarda kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının bilirkişice raporda olduğu gibi gösterildiği, davacı vekilinin davasını 08.07.2010 tarihli dilekçesi ile ıslah ettiği ve ıslah harcını 13.07.2010 tarihinde yatırdığı, davalılar vekiline gerekli tebligatın yapıldığı, davalılar vekilinin ıslah üzerine verdiği dosyadaki 15.07.2010 tarihli dilekçesi ile ibranamenin gözönünde bulundurulmasını bildirmiş olduğu, başkaca bir defide bulunmadığı, bu konuda bilirkişiden ek rapor aldırıldığı, ek raporun da yerinde olduğu ve itirazların yerinde olmadığı, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davanın kısmen kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 10.04.2013 tarih 2011/3679 esas ve 2013/11697 karar nolu ilamıyla "...Davalı vekili, 29.07.2010 tarihli dilekçesinde davacıya yapılan ödemeler, senetler ve ibranameye ilişkin yemin teklif ettiklerini bildirmiş, ancak mahkemece bu konuda bir işlem yapılmamıştır. Cevap ve delil listesi dilekçelerinde sair delillere dayanan davalının yemin teklifi ile ilgili işlem yapılmadan karar verilmesi hatalıdır..." denilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve 29.07.2010 tarihli dava dilekçesine binayen davacıya yemin ettirilmiş, tekrar bozmadan önceki gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 233. maddesi uyarınca;

a)Yemin, mahkeme huzurunda ... olunur.

b)Hâkim, yeminin icrasından önce yemin edecek kimseye, hangi konuda yemin edeceğini açıklar, yeminin anlam ve önemini anlatır ve yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı hususunda dikkatini çeker.

c)Yemin edecek kimse, yemin konusunun yeterli açıklıkta olmadığını ileri sürerse; hâkim, karşı tarafın görüşünü aldıktan sonra derhâl bu konuda kararını verir.

d)Sonra "Size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz, şerefiniz ve kutsal saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?" diye sorar. O kimse de "Bana sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum." demekle yemin ... edilmiş sayılır.

e)Yemin ... edilirken, hâkim de dâhil olmak üzere hazır bulunan herkes ayağa kalkacağı belirtilerek yeminin şekli anlatılmıştır.

6100 sayılı Kanun'un 238. maddesi uyarınca yemin tutanağı düzenlenir. Hâkim, yemin eden kimsenin beyanını dinleyip tutanağa geçirir ve yazılanları yüksek sesle huzurunda okur; beyanında ısrar edip etmediğini sorar ve verilen cevabı tutanağa kaydeder.

Yemin, davadaki bir olayın ispatı için tarafın teklif ettiği bir doğrulatma beyanıdır. Yeminin konusu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekilmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalardır. Yemin teklif edilen kimse yemini ... etmeye hazır olduğunu bildirdikten sonra diğer taraf teklifinden vazgeçerek başka bir delile dayanamaz ve yeni bir delil gösteremez. Yemin mahkeme huzurunda ... olunur ve yemin ... edilirken hakim dahil hazır bulunan herkes ayağa kalkar. Hakim, yeminin icrasından önce yemin edecek kimseye hangi konuda yemin edeceğini açıklar,yeminin anlam ve önemini anlatır, yalan yere yemin etmesi halinde cezalandırılacağı hususunda dikkatini çeker.

Hakim yemin edecek kimseye,"size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz,şerefiniz ve kutsal saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?" diye sorar. Yemin edecek kimse "Bana sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum." şeklinde beyanda bulunduğu takdirde yemin ... edilmiş olur. Yemin şekli yöreye, taraflara, örf ve adete göre değiştirilemez.

Hâkim, yemin eden kimsenin beyanını dinleyip tutanağa geçirir ve yazılanları yüksek sesle huzurunda okur; beyanında ısrar edip etmediğini sorar ve verilen cevabı tutanağa kaydeder. Yemin eden sebat ettiğini bildirirse yemin metni kendisine imzalattırılır ve yemin işlemi tamamlanmış olur. Sebat etmediğini bildirirse yalan yere yemin etme suçu oluşmaz.

Somut olayda; mahkeme bozma ilamına uyarak 04.07.2013 tarihli celsede davacı asile yemin ... ettirilerek dinlenmiştir. Davacıya yeminin anlam ve önemi anlatılmamış ve yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı hususu açıklanmamıştır. Davacı asil yemin edeceği hususda dinlenmeden önce değil dinlendikten sonra yemin ... ettirilmiştir. Davacı asillin beyanında ısrar edip etmediği sorulmadan yemin merasimi bitirilmiştir. Mahkemece yemin merasiminin şekil şartlarına uygun yapılmaması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14263, Karar No: 2018/8215, Tarih: 20.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14263 E.  ,  2018/8215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/06/2009 (asıl)-27/05/2010 (birleşen) günlerinde verilen dilekçeler ile Taş Ocakları Nizamnamesinden kaynaklanan kaçak kum boşaltma cezası ile kum bedelinin ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/05/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalılara yükletilmesine 20/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2102, Karar No: 2010/6344, Tarih: 01.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2102 E.  ,  2010/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :4.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2011/4583, Karar No: 2011/8916, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4583 E.  ,  2011/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-) İstanbul 2.İcra Müdürlüğünün 2009/28751 E.sayılı takip dosyasının aslının ya da eksiksiz, onaylı ve okunaklı suretinin,

2-) Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, davacı 3.kişiler ... ile ...'nın 2007 yılında da vergi mükellefi oldukları anlaşıldığından, bu kişilerin Vergi Dairesi kayıtlarına göre; ilk defa işe başladıkları tarih ile mükellef olarak vergide kayıtlı oldukları işyeri adreslerinin, adres değişikliklerinin, ticari ünvanlarının, iş konularının, işe başlama ve terk tarihlerinin,

3-) Takip borçlusu ...'in halen ve önceki tarihlerde vergi mükellefi olup olmadığının, varsa; ilk defa işe başladığı tarih ile mükellef olarak vergide kayıtlı olduğu işyeri adreslerinin, adres değişikliklerinin, ticari ünvanlarının, iş konularının, işe başlama ve terk tarihlerinin,

4-) Dava dışı olup, borçlu ...'in ortağı olduğu düşünülen “...Giyim Mağazaları Gıda İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.” ve “...Giyim Mağazaları Züccaciye Bijüteri San.ve Tic.Ltd.Şti.” nin (Karatay/KONYA) bağlı bulunduğu Ticaret Sicil Memurluğunun tespiti ile adı geçen şirketlerin ilk kuruluşundan günümüze kadar, kurucularını, tüm ortaklarını, ortak değişikliklerini yetkililerini, merkez ve şube adreslerini ve adres değişikliklerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin, bulunduğu yerden getirtilip evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5833, Karar No: 2021/4827, Tarih: 07.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5833 E.  ,  2021/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27/06/2019 tarih ve 2018/1042 E- 2019/658 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.06.2020 tarih ve 2019/3131 E- 2020/1131 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirket tarafından İskenderun Organize Sanayi Bölgesinde bulunan, Atlas Enerji Üretim A.Ş.'ye ait Termik Santral, 23012909 numaralı, tüm fiziksel kayıp ve iş durması risklerini kapsayan Geniş Kapsamlı İşletme Sigortası Poliçesi ile sigortalandığını, davalı şirketin poliçe ile toplam riskin %10,5'ini üstlendiğini, sigortalı santralin ana buhar hattında 14.01.2017 tarihinde patlama meydana geldiğini, bu patlama nedeniyle oluşan hasarın teminat kapsamı dahilinde olduğu sonucuna varılarak toplam 4.329.800,58 USD sigortalı zararının müvekkili şirket tarafından karşılandığını, davalı şirket hasar tazminatının %10,5’i olan 454.629,06 USD'den sorumlu olmasına rağmen müvekkiline sadece 210.000 USD ödediği gibi ödenen 210.000 USD'nin de geri istenmesi üzerine, 244.629,06 USD bakiye hasar alacağı ile ekspertiz ücreti ve rücu işlemleri için sarf edilen toplam tutarın %10,5'i de dahil edilmek suretiyle işbu davayı açma zorunluluğunun doğduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmakla 256.188,96 USD ve 2.646,85 TL rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödeme yapılan 27.12.2017 tarihinden itibaren Türk Lirası alacaklar için avans faizi ve döviz cinsi alacaklar için Devlet Bankalarının 1 yıl vadeli döviz hesabına işlettiği en yüksek döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; MÖHUK madde 46 uyarınca Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisi bulunmadığından yetkisizlik kararı ittihaz edilerek müvekkilinin mukim bulunduğu Viyana Mahkemelerinin yetkili olduğunu, haksız ve mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; MÖHUK madde 46 uyarınca Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisi bulunmadığından yetkisizlik kararı ittihaz edilerek müvekkilinin mukim bulunduğu Viyana Mahkemelerinin yetkili olduğunu, haksız ve mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; yetki şartında yetkili mahkemenin somut olarak belirlenmesi gerekirken taraflar arasındaki sözleşmedeki yetki şartının bu gerekliliği karşılamadığı ve geçersiz olduğu, MÖHUK 46. madde gereğince sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda, sigortacının esas işyeri veya sigorta sözleşmesini yapan şubesinin ya da acentasının Türkiye'de bulunduğu yer mahkemesi yetkili olup, somut olayımızda reasürans sözleşmesi şube veya acenta aracılığıyla da yapılmadığından yetkili mahkemenin reasürans sigortacısının esas işyeri mahkemesi Viyana/Avusturya olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; taraflar arasında akdedilen reasürans sözleşmesinde yer alan yetki şartında, Türk Mahkemelerin yetkili olduğu düzenlenmiş ise de Türkiye'deki hangi mahkemenin yetkili olduğu kararlaştırılmadığı, 6100 sayılı HMK’nın yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları başlıklı 18. maddesi karşısında, yetki sözleşmesinde kararlaştırılan yetkili mahkemenin somut olarak belirlenmemiş olması nedeniyle taraflar arasında düzenlenen yetki sözleşmesi geçerli olmadığının anlaşıldığı, 5718 sayılı MÖHUK'un 46. maddesi hükmü uyarınca da, söz konusu sözleşmenin sigortacısı davalının şubesi veya acentası aracılığı ile imzalanmadığı bizzat davalı şirket tarafından akdedildiği, sigortacının esas işyeri mahkemesi Viyana Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, 5718 sayılı MÖHUK’un 46. maddesi uyarınca Türk Mahkemelerinin yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5694, Karar No: 2013/7491, Tarih: 16.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5694 E.  ,  2013/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava konusu taşınmazın davacıya satışına ilişkin 01.03.1994 tarihli belediye encümeni kararının dayanağı belediye meclis kararı var ise onaylı bir suretinin temin edilerek Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 16.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.