muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7497, Karar No: 2018/18361, Tarih: 11.09.2018

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6153, Karar No: 2024/16119, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6153 E.  ,  2024/16119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/233 E., 2023/581 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

SUÇ TARİHLERİ : 2012, 2013

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve Mahkemenin dosyadan el çektikten sonra verdiği 31.07.2023 tarihli vekâlet ücreti ile ilgili ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tanzim edilen ve dava şartı olan Vergi Denetim Kurulunun 16.04.2014 tarihli ve 2014/27 sayılı komisyon mütalaası ile ekindeki vergi suçu raporunun, "2012 ve 2013 takvim yılları sahte belge düzenleme" suçuna ilişkin olmasına karşın, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2014 tarihli ve 2014/4319 Soruşturma, 2014/1743 Esas sayılı iddianamesiyle mütalaaya kısmen uygun olarak hem "2012 ve 2013 takvim yılları sahte belge düzenleme" hem de "2012 ve 2013 takvim yılları sahte belge kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkemece bozma öncesi yapılan yargılamada 2012 takvim yılı sahte belge düzenleme suçundan mahkûmiyet, 2013 takvim yılı sahte belge düzenleme suçundan ise beraat hükümleri kurulduğu, 2012 ve 2013 takvim yılları sahte belge kullanma suçuna ilişkin olarak ise hüküm kurulmadığı, Dairemizin 30.11.2022 tarihli ilamıyla 2012 ve 2013 takvim yılları sahte belge kullanma suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde karar verilebileceği mümkün görülerek, 2013 takvim yılı sahte belge düzenleme eyleminin sübut bulduğu bu eylem yönünden mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği belirtilip 2012 ve 2013 takvim yılları sahte belge düzenleme suçundan kurulan hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle her iki takvim yılından kurulan hükümlerin bozulduğu, bozma sonrası Mahkemece 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca araştırma ve lehe kanun değerlendirmesi yapılmadan ve hükmün gerekçesinde 2012 takvim yılı sahte belge düzenleme eylemi anlatılmadan sadece 2013 takvim yılı sahte belge düzenleme suçunu işlediği kabul edilip hüküm fıkrasında hangi yıl olduğu belirtilmeksizin "sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suretiyle" denilerek hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6897, Karar No: 2017/2018, Tarih: 13.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6897 E.  ,  2017/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında akdedilen 26.01.2010 tarihli sözleşmenin 5.maddesi gereğince, davalı şirkete dava konusu 66.000.-USD meblağlı çekin teminat olarak verildiğini, buna rağmen çekin davalı tarafça bankaya ibraz edildiği, teminat olarak verilen çek bedelinden borçlu olmadıklarının tespitini ve %20 kötü niyet tazminatı ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket sözleşme gereği üstlendiği edimleri zamanında yerine getireceğinin teminatı olarak dava konusu çeki verdiğini, üstlendiği edimleri zamanında ve gereği gibi yerine getirmediği için müvekkil firmayı zarara uğrattığını, sözleşmenin 3.maddesinde düzenlenen cezai şart gereğince borçlandığını, davacı şirkete gecikme cezasına istinaden fatura kesilip noter kanalıyla tebliğ edildiğini, teminat olarak verilen çekin de karşılıksız çıkması edeniyle zararlarının karşılanmadığını, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi kurul raporuna göre, taraflar arasındaki sözleşme kapsamındaki zayıf akım sistemlerinin eksiksiz olarak davalıya teslim edildiği; ancak, merkezi saat sisteminin diğer sistemlere göre 3 ay gecikmeli olarak 18/10/2010 tarihinde teslim edildiği; eksik ve kusurlu iş bulunmadığı; sözleşmenin, teminatı olarak düzenlenen dava konusu çekin davacı tarafından sözleşme konusu işin garantisi olarak davalıya verilmiş olduğu; işin süresinde bitirilmesi amacıyla düzenlenen cezai şartın teminat mektubu kapsamında değerlendirilemeyeceği; sözleşmede bunun aksine bir düzenlemenin de olmadığı; bu kapsamda, dava konusu çek bedelinin tahsili için taliki şart gerçekleşmediğinden davacının 66.000,00.-USD bedelli teminat çeki dolayısıyla davalıya borçlu olmadığının tespitine, İİK'nun 72/5 maddesi uyarınca, davalının bedelsiz dava konusu çeke dayalı olarak davacı hakkında haksız ve kötüniyetli olarak icra takibi yaptığından takip tutarı üzerinden %20 kötüniyet tazminatı tutarı 23.364,00.-TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çek nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine ilişkindir. Taraflar arasında dava konusu olan çekin, taraflar arasında düzenlenen 26.01.2010 tarihli, ...400 yataklı eğitim ve araştırma hastanesine zayıf akım sistemleri satış sözleşmesinin 5. maddesi gereğince uyarınca teminat olarak verildiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, sözleşme uyarınca davalının herhangi bir zararının bulunup bulunmadığı, cezai şart talep edip-edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava, çek nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine ilişkindir. Taraflar arasında dava konusu olan çekin, taraflar arasında düzenlenen 26.01.2010 tarihli, ...400 yataklı eğitim ve araştırma hastanesine zayıf akım sistemleri satış sözleşmesinin 5. maddesi gereğince uyarınca teminat olarak verildiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, sözleşme uyarınca davalının herhangi bir zararının bulunup bulunmadığı, cezai şart talep edip-edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bilirkişi kurulu raporunda, sözleşmeye konu mallardan bir kısmının süresinde teslim edilmediği, üç ay gecikmeli olarak teslim edildiği belirtilmiştir. Sözleşmenin 3. maddesinin 5. bendinde “...satıcı yükümlülüklerini verilen süre içerisinde ve tamamını yerine getirmez ise geciken her gün için toplam sözleşme bedelinin yüzde 1,5 oranında cezai şart ödemeyi kabul eder” hükmüne yer verilmiş olup, mahkemece söz konusu madde uyarınca, davalının cezai şart talep hakkı bulunup bulunmadığı hususunda hiç bir değerlendirme yapılmaksızın bilirkişi kurulunun hatalı hukuki değerlendirmesi neticesi düzenlenen rapor esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1628, Karar No: 2015/6082, Tarih: 19.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1628 E.  ,  2015/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki soy bağının düzeltilmesine ilişkin davada .... Aile Mahkemesi ile ..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı ...'in nüfus kayıtlarındaki anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

.... Aile Mahkemesince, HMK'nın ilgili maddeleri gereği mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, davalı ...'nın dava tarihindeki yerleşim yerinin "......." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usûllerine dair Kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK'nın 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

Diğer yandan; 4721 sayılı TMK'nın 283. maddesine göre, “Soybağına ilişkin davalar, taraflardan birinin dava veya doğum sırasındaki yerleşim yeri mahkemesinde açılır." şeklinde düzenleme getirilmiştir. Bu nedenlerle, tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'in güncel nüfus kayıtlarına göre ".... "......'da" ikamet ettiği, ...'nın ".....'ta" ikamet ettiği, ...'in ...'de" ikamet ettiği anlaşılmıştır. Buna göre, davalılardan ...'in .....'da ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7489, Karar No: 2021/4163, Tarih: 30.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7489 E.  ,  2021/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANAVGAT 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

1-05/09/2012 tarihinde, sanık ...’ın uyuşturucu madde sattığı iddia olunan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’dan ele geçirilen maddenin Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Polis Laboratuvarından alınmış analize ilişkin ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, bu maddenin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu var ise aslı ya da onaylı örneği, yok ise maddenin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin ekspertiz raporu alınarak dosya arasına getirtilmesi,

2-Hükme esas alınan ve dosya içinde bulunan iletişimin tespiti tutanaklarının, sanığa okunarak diyeceklerinin sorulması, iletişim tespit tutanaklarında geçen görüşmelerin kendisine ait olmadığını söylemesi durumunda ses örneği alınarak telefon konuşmalarının sanığa ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması, gerektiğinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’nın duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulması,

3-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "05/09/2012" yerine "2012, 13/12/2012, 21/09/2012" olarak yazılması,

4-Antalya Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğü’nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Adli Emanetin 2013/72 sırasında kayıtlı iletişimin tespitine ilişkin görüşmeleri içeren 3 adet DVD'nin, dosyada delil olarak saklanması yerine, uygulama yeri olmayan TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

6-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

1-Sanık ...’in duruşmada alınan savunmasında; suçlamayı kabul etmediğine, kendisinde herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçmediğine ve kendisinin kimliğinin suçu işleyen kişi tarafından olayda kullanılmış olabileceğine, hükme esas alınan telefon hattını kendisinin kullanmadığına ve ... isimli birini tanımadığına dair beyanları da gözönüne alınarak;

21/09/2012 tarihli arama ve yakalama tutanağında, aynı tarihli muhafaza altına alma tutanağında ve yine aynı tarihli sanık ...'e ait olduğu belirtilen şüpheli ifade tutanağında ... adına atılmış imzalar ile kovuşturma aşamasındaki sanık ...'in imzalarının olduğu belgelerdeki imzaların farklı olması da dikkate alınarak, soruşturma aşamasındaki belgelerdeki sanık ... adına atılmış imzaların, sanık ...'e ait olup olmadığı hususunda resmi kurumlardan olay tarihi öncesi ve sonrası tarihli mukayeseye elverişli belgeler temin edilerek, uzman bir kurum veya kuruluşa yöntemine uygun şekilde imza incelemesi yaptırılması, gerekli görülmesi halinde, 21/09/2012 tarihli arama ve yakalama tutanağı ile aynı tarihli muhafaza altına alma tutanağını düzenleyen tutanak görevlilerinin tanık olarak dinlenip teşhis işlemi yaptırılması,

2-Sanık ...’in kullandığı değerlendirilen ancak ... tarafından kabul edilmeyen 0553 ... numaralı telefon hattının olay tarihinde kimin adına kayıtlı olduğunun araştırılması ve hat sahibinin tanık olarak dinlenmesi, kendisinden olay günü bu hattı veya hattın bulunduğu telefonu sanık ...’e verip vermediğinin veya olay tarihinde bu hattı kimin kullandığının sorularak sanık ...’in fotoğrafı gösterilip teşhis işlemi yaptırılması,

Sanık ...’in kullandığı değerlendirilen 0553 ... numaralı telefon hattı ile hakkında beraat kararı verilen ...’in kullandığı 0545 ...nolu hatlar arasındaki görüşmelere dair iletişimin tespiti tutanaklarının, sanığa okunarak diyeceklerinin sorulması, iletişim tespit tutanaklarında geçen görüşmelerin kendisine ait olmadığını söylemesi durumunda ses örneği alınarak telefon konuşmalarının sanığa ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulması,

3-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "21/09/2012" yerine "2012, 13/12/2012, 21/09/2012" olarak yazılması,

4-Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Adli Emanetin 2013/72 sırasında kayıtlı iletişimin tespitine ilişkin görüşmeleri içeren 3 adet DVD'nin, dosyada delil olarak saklanması yerine, uygulama yeri olmayan TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "21/09/2012" yerine "2012, 13/12/2012, 21/09/2012" olarak yazılması,

4-Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Adli Emanetin 2013/72 sırasında kayıtlı iletişimin tespitine ilişkin görüşmeleri içeren 3 adet DVD'nin, dosyada delil olarak saklanması yerine, uygulama yeri olmayan TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

6-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35583, Karar No: 2013/24521, Tarih: 08.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35583 E.  ,  2013/24521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan, yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMA- SINA), 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13254, Karar No: 2013/15862, Tarih: 19.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13254 E.  ,  2013/15862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, bedelsiz olarak yola terk ettiği taşınmazın yol güzergahının değişmesi nedeniyle 48 ada 35 parsel olarak ihdas suretiyle belediye adına tescil edildiğini ve belediye encümenin 20.02.2007 tarihli kararı ile kendisine satılmasına karar verildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediyeler Kanununun 18/e maddesine göre “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına, üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi 30 yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek” belediye meclisinin görevleri arasındadır. Taşınmaz satım konusunda belediye meclis kararı olmadan veya belediye meclisi bu konuda işlem yapmak üzere belediye encümeni ya da belediye başkanına yetki vermeden mülkiyeti belediyeye ait bir taşınmazın satışı ve satış ihalesi geçerli olmaz. Mahkemece değinilen bu husus üzerinde durulmamıştır.

Yapılması gereken iş, davalı Belediyeden dava konusu taşınmazın satışı konusunda meclis kararı bulunup bulunmadığını, meclis kararı varsa meclisin satışa ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediğini sorup saptamak, davayı bu araştırma yapıldıktan sonra hükme bağlamak olmalıdır.

Açıklanan bu husus araştırılmadan davanın kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 19.12.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.