muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/133, Karar No: 2022/658, Tarih: 17.05.2022

25. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; taraflar 19.06.2012 tarihinde anlaşmalı şekilde boşanmışlar, müşterek çocuğun velâyeti davalı anneye bırakılmış ve davacı babanın (her yıl %10 artışla) aylık 1.000TL iştirak nafakası ödemesine karar verilmiştir. Davalı 23.12.2013 tarihinde Serik İcra Müdürlüğünün 2013/3591 sayılı ilamlı icra dosyasıyla, birikmiş on dört aylık nafaka bedelinin davacıdan tahsil edilmesini istemiş; davacı ise, takibe konu edilen dönemde çocuğunun özel okulda okuyabilmesi ve davalının bu yöndeki talebi üzerine, iştirak nafakası borcundan çok daha fazlasını nafaka borcuna mahsuben ödediğini ileri sürmüştür. Davalı, bu ödemelerin nafaka borcuna mahsuben gerçekleştirileceği konusunda aralarında bir anlaşma olduğu iddiasını kabul etmemiştir. Bu hâlde ispat yükü davacı üzerine olup davacının ilama bağlanan anlaşmayla belirlenen nafaka borcu yönünden, bu anlaşmayla aynı güçte bir delil ile iddiasını ispatlaması gerekir. Ne var ki delil olarak yalnızca dava dışı okul ve servis yetkililerine yapılan, iştirak nafakası borcuyla ilgili herhangi bir açıklama içermeyen dekontlara ve tanık beyanlarına dayanılmıştır. Bu deliller somut olayda ispata elverişli olmadığından Mahkemece davacının dosya kapsamı itibariyle borçsuzluk iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekir.

26. Diğer taraftan dava tarihinin 16.05.2014 olması gerekirken, direnmeye ilişkin gerekçeli karar başlığında 12.12.2017 olarak gösterilmesi, mahallinde her zaman giderilebilir mahiyette maddi hata teşkil ettiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

27. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

28. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1 maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.05.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8805, Karar No: 2015/15139, Tarih: 29.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8805 E.  ,  2015/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :,..........Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20696, Karar No: 2017/13532, Tarih: 22.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20696 E.  ,  2017/13532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Tortum Belediyesinin cevabi yazısında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı ve belediye hizmetlerinden faydalandığının bildirildiği, hükme esas bilirkişi raporunda taşınmazın en yakın meskun mahale 550 metre mesafede olduğu belirtilerek arazi vasfında kabul edilerek değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmazın değeri belirlenirken öncelikle dava konusu taşınmazın arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi gerektiğinden taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19.12.2014 gününde imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılıp hakim gözlemi de zapta yazılarak;

Arsa ise Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca özel amacı olmayan, yakın tarihte satışı yapılan emsallerle mukayese yapılarak, emsal ile dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek,

Arsa olmadığının anlaşılması halinde ise taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu dikkate alınarak,

Sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tespit edilen bedelin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi gerekirken, sadece bedelin tespit edilmesi ile yetinilmesi,

Arsa olmadığının anlaşılması halinde ise taşınmaza ekilebilir ürün gelirine göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu dikkate alınarak,

Sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tespit edilen bedelin hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi gerekirken, sadece bedelin tespit edilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4561, Karar No: 2007/5844, Tarih: 23.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4561 E.  ,  2007/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2006

Taraflar arasında hakem sıfatıyla görülen davada;

Davacı Hazine, kayden maliki bulunduğu ..sayılı parselin TSE.Başkanlığına tahsis edildiğini , ancak davalı Belediyenin yapılanmak suretiyle taşınmazın bir kısmına müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı Belediye, inşaatın kamuya tahsis edilmek üzere yapıldığını, taşınmazın imar mevzuatına göre Belediyeye devredilmesi gereken yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının savunmasına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, taşınmazın aynına yönelik olarak açılan çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılarak istek gibi kabul kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere; 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır.Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1.maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu da sabittir.

Nevar ki 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24.maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4.maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavurturulacağı hükme bağlanmıştır.Görev kurula kamu düzeniyle ilgili ve mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin, özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kurallarının (ayrık durumlar hariç) kesinleşmemiş olan eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; davanın genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazlı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK:'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2764, Karar No: 2015/17579, Tarih: 11.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2764 E.  ,  2015/17579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, şikayetçi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmanın 29.01.2013 tarihli ilk oturumunda katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi nedeniyle CMK'nın 232/2-c maddesi gereğince suçun işlendiği tarihin gerekçeli karar başlığına yazılması zorunluluğu bulunmamasına rağmen 11.06.2011-15.06.2011 olan suç tarihlerinin 14.09.2012 olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına ve aksi kanıtlanamayan savunmaya göre; ... Vergi Dairesi'nde sicil yoklama servis şefi olarak olarak çalışan sanık ...'nin, 2011 yılının Haziran ayında, aracının dikiz aynasına takılı poşet içerisine bırakılan CD'deki ses kaydını dinlediğinde, aynı vergi dairesinde görevli .... isimli arkadaşının eşi ve serbest muhasebeci olan katılan mağdur ....'un kimliği belirlenemeyen bir mükellefe vergi dairesinde çalışan eşi .... ve müdür yardımcısı aracılığı ile beyannamenin zamanında verilmemesinden kaynaklanan cezalarının kaldırılmasını sağlayacağını söylediğini duyması üzerine, vergi dairesi görevlileri hakkında idari soruşturma başlatılması için, 11.06.2011 tarihinde ihbar dilekçesini, 15.06.2011 tarihinde de, söz konusu ses kaydının içeriğini, Vergi Dairesi Başkanı'nın resmi elektronik posta hesabına göndermesi eyleminde, sanık tarafından kaydedildiği tespit edilemeyen konuşmaların, katılan mağdur....'un özel yaşam alanına ilişkin olmaması ve içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişilerin bilgisine de sunulmaması nedeniyle sanık hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının yasal unsurlarının oluşmamasından dolayı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6034, Karar No: 2022/10177, Tarih: 30.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6034 E.  ,  2022/10177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 21. İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; müvekkilinin 15.01.2014 - 21.06.2017 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde Genel Müdür olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiği tarihteki aylık ücretinin net 10.480,00 TL olduğunu, yılda toplam 1 aylık ücreti tutarında ikramiye ödemesi olduğunu, başlangıçta müvekkilinin aylık ücretinin tamamının elden ödendiğini, son yıllarda ise aylık ücretinin asgari ücrete karşılık gelen tutarının bankadan kalanının ise elden ödendiğini, günlük ortalama 12 saat çalışan müvekkilinin asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin 15.01.2014 - 21.06.2017 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde çalıştığının ve prime esas kazançlarının gerçek ücretine göre tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Liman Döviz ve Altın A.Ş. vekili, davacının 29/04/2014 tarihinden 21/06/2017 tarihine kadar müvekkil şirkete ait işyerinde çalıştığını, davacının normal kazancının ücret bordrolarında 1.777,50-TL, net istihkakının 1.444,06-TL olarak yer aldığını, davacının ıslak imzasının bulunduğunu, davacının aylık ücretinin imzalarını havi aylık ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen tutar olduğunu ve bu tutar karşılığı net ücretin banka hesabına yatırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, davacının hizmet tespiti talep ettiğini, dilekçe içeriğinden de anlaşılacağı üzere davacının zaten sigortalı çalışan olduğunu, ücret bordrolarındaki imzalar davacıya ait ise bunun üzerindeki ücret iddialarının dinlenemeyeceğini, davacı belirtmiş olduğu ücret ile çalışmış olsa dahi bu durumda kanuna karşı hile niteliğindeki işlemin tarafı olacağını, hiç kimsenin kendi yarattığı hukuka aykırı işlemden edindiği faydadan dolayı korunmamasının gerektiğinin hukukun genel kuralı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kabulüne,

1-Davacının davalı şirkete ait 1318719.034 sicil numaralı işyerinden kuruma bildirilenler dışında,

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kabulüne,

1-Davacının davalı şirkete ait 1318719.034 sicil numaralı işyerinden kuruma bildirilenler dışında,

04.03.2014 - 31.03.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 5.497,80 TL kazançla,

01.04.2014 - 28.04.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 5.497,80 TL kazançla daha çalıştığının tespitine,

2-Davacının davalı şirkete ait 1094895-034 sicil numaralı işyerinden kuruma bildirilenler dışında,

29.04.2014 - 30.04.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 392,70 TL kazançla,

01.05.2014 - 31.05.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 5.890,50 TL kazançla,

01.06.2014 - 30.06.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 5.890,50 TL kazançla,

01.07.2014 - 31.07.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.237,00 TL kazançla,

01.08.2014 - 31.08.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.237,00 TL kazançla,

01.09.2014 - 30.09.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.237,00 TL kazançla,

01.10.2014 - 31.10.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.237,00 TL kazançla,

01.11.2014 - 30.11.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.237,00 TL kazançla,

01.12.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.237,00 TL kazançla,

01.01.2015 - 31.01.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.608,25 TL kazançla,

01.02.2015 - 28.02.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.608,25 TL kazançla,

01.03.2015 - 31.03.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.608,25 TL kazançla,

01.04.2015 - 30.04.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.608,25 TL kazançla,

01.05.2015 - 31.05.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.608,25 TL kazançla,

01.06.2015 - 30.06.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 6.608,25 TL kazançla,

01.07.2015 - 31.07.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.004,25 TL kazançla,

01.08.2015 - 31.08.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.004,25 TL kazançla,

01.09.2015 - 30.09.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.004,25 TL kazançla,

01.10.2015 - 31.10.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.004,25 TL kazançla,

01.11.2015 - 30.11.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.004,25 TL kazançla,

01.12.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.004,25 TL kazançla,

01.01.2016 - 31.01.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.02.2016 - 29.02.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.03.2016 - 31.03.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.04.2016 - 30.04.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.05.2016 - 31.05.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.06.2016 - 30.06.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.07.2016 - 31.07.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.03.2016 - 31.03.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.04.2016 - 30.04.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.05.2016 - 31.05.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.06.2016 - 30.06.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.07.2016 - 31.07.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.08.2016 - 31.08.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.09.2016 - 30.09.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.10.2016 - 31.10.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.11.2016 - 30.11.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.12.2016 - 31.12.2016 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 9.058,50 TL kazançla,

01.01.2017 - 31.01.2017 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 11.553,75 TL kazançla,

01.02.2017 - 28.02.2017 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 11.553,75 TL kazançla,

01.03.2017 - 31.03.2017 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 11.553,75 TL kazançla,

01.04.2017 - 30.04.2017 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 11.553,75 TL kazançla,

01.05.2017 - 31.05.2017 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 11.553,75 TL kazançla,

01.06.2017 - 21.06.2017 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 7.554,38 TL kazançla daha çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

"1-Davalı Şirketin ve fer'i müdahil Kurumun istinaf istemlerinin reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemi yönünden Mahkemece verilen karar hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemi yönünden Mahkemece verilen karar hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Prime Esas Ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun “Prime Esas Kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayıl Kanunun 86/9. maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77. ve 80. maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde, senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.