muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/33, Karar No: 2022/366, Tarih: 22.03.2022

15. Somut olaya gelince, davalı .... adına orman nitelikli arazi üzerinde Hazine tarafından 288 yatak kapasiteli 5 yıldızlı otel yapılmak üzere 16.01.1985 tarihinde kesin tahsis yapılmış, ancak Arazi Tahsis Komisyonu’nun 28.10.2004 tarih ve 18 sayılı kararı ile tesisin 5 yıldız yerine 4 yıldızlı olması ve yatak kapasitesinin de 392’ye çıkartılmasının uygun bulunduğu belirtilerek Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından tesis kapasitesinin arttırılmasına ilişkin yapı kullanım izin belgesinin tevdii için süre verilmiştir. Davalı ....’nin verilen süreye rağmen izin belgesini tevdii etmemesi üzerine de hakkında üç kez para cezası uygulanmış ve en sonunda tesis belgesi 09.03.2005 tarihli makam Olur’u ile iptal edilmiştir. Bu durum karşısında 4916 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinden yararlanmak isteyen davalı ....’nin talebi Arazi Tahsis Komisyonu’nun 19.10.2005 tarih ve 16 sayılı kararı ile uygun görülmüştür. Bunun üzerine Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından Maliye Bakanlığına gönderilen 31.10.2005 tarihli yazı ile geçici 2. maddenin yürürlük kazanabilmesi için davalının ödemesi gereken bedeller ve koşullar belirtilmiş, davalı ....’de bu koşulları kabul ettiğine dair taahhütte bulunmuştur. Bu aşamadan sonra da davalı .... adına 4 yıldızlı ve 392 yatak kapasiteli otel olarak 11.10.2006 tarihli turizm işletme belgesi verilmiştir.

16. Davalı ...., 4916 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinden faydalanmak suretiyle yeniden işletme belgesi alarak faaliyetine devam ederken yapılan teftişler sonucunda maddede belirtilen cari yıl proje maliyet bedelinin tahsis şartlarını taşıdığı 5 yıldızlı otel yerine yeni belgede belirtilen 4 yıldızlı otel bedeli dikkate alınarak eksik hesaplama yapıldığı ve bu sebeplerle kamu zararı oluştuğu belirlenmiştir.

17. Kamu zararının tahsili istemi ile açılan eldeki davanın yargılaması sırasında, bir kısım davalılar vekilince kamu zararının yasal faizi ile birlikte tahsiline ilişkin olarak davacı idarenin 20.02.2009 tarih ve 34787 sayılı işleminin iptali için idare mahkemesinde dava açıldığı ve bu davanın bekletici sorun yapılması gerektiği belirtilmiştir.

18. Bu noktada 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Bekletici Sorun” başlığını taşıyan 165. maddesine değinilmelidir.

HMK 165. madde;

(1) Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir.

18. Bu noktada 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Bekletici Sorun” başlığını taşıyan 165. maddesine değinilmelidir.

HMK 165. madde;

(1) Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir.

(2) Bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir davanın veya idari makamın çözümüne bağlı ise mahkeme, ilgili tarafa görevli mahkemeye veya idari makama başvurması için uygun bir süre verir. Bu süre içinde görevli mahkemeye veya idari makama başvurulmadığı takdirde, ilgili taraf bu husustaki iddiasından vazgeçmiş sayılarak esas dava hakkında karar verilir.” hükmünü içermekte olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere, bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukukî ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir. O davanın sonuçlanmasını kendi bakmakta olduğu dava için bekletici sorun yapabilir. Davaların aynı sebepten doğması veya biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması hâlinde iki dava arasında bağlantı var sayılır.

19. Bu nedenle davalı .... tarafından Kültür ve Turizm Bakanlığı aleyhine Antalya 1. İdare Mahkemesinin 2011/548 E. sayılı dosyasında, ilgili tesisin proje maliyet bedelinin hesaplanmasında tahsis ve mevcut sınıfı yerine 5 yıldızlı otelin dikkate alınması nedeniyle oluştuğu ileri sürülen 223.570TL kamu zararının yasal faizi ile birlikte tahsil edilmesine ilişkin davalı idarenin 20.02.2009 gün ve 34787 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava, 6100 sayılı HMK'nın 165/1. maddesi gereğince görülmekte olan bu dava için bekletici mesele teşkil eder. Ancak, dosya içerisine sunulan belgelerden Antalya 1. İdare Mahkemesinin 2011/548 Esas sayılı dosyanın 06.07.2011 tarihli ve 2011/948 Karar sayılı karar ile hükme bağlandığı, mahkemece davaya konu işlemin davacıya verilen turizm tesis belgesinde belirtilen tür ve kapasite üzerinden hesaplanan bedelin davacı tarafından ödendiği görüldüğünden, bu usul ve esaslara aykırı olduğu, söz konusu miktarın tahsis şartlarında yer alan 5 yıldızlı otel tesisi üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle yeniden belirlenen miktara göre bedel istenilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı ve davaya konu işlemin iptaline karar verildiği görülmüştür. Antalya 1. İdare Mahkemesince iptal edilen karar aslında eldeki davada talep edilen zarara ilişkin idari işlemin iptali niteliğinde olduğundan iki dava arasında bağlantı bulunduğu açıktır. Bu durumda mahkemece sözü geçen dava bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

20. Ancak eldeki dosyanın temyizi aşamasında; Antalya 1. İdare Mahkemesinin davaya konu işlemin iptaline dair verdiği karar Danıştay 14. Dairesinin 26.03.2013 tarihli kararı ile onanmış ise de, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, aynı Dairenin 12.06.2014 tarih, 2013/7176 E., 2014/6717 K. sayılı kararı ile “…dava konusu işlemin, kamu zararına neden olunduğundan bahisle ödenmesi istenen bedelin adli yargı yerinde yapılacak takip ve tahsilat öncesi rızaen veya sulh yoluyla tahsili için yapılan hazırlık işlemi niteliğinde olduğu, idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi zorunlu bir idari işlem niteliği taşımadığı anlaşıldığından İdare Mahkemesince davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekirken, işlemin iptaline karar verilmesinde hukuki isabet görülmemiştir…” gerekçesi ile bozulmuş, bozma sonrası Antalya 1. İdare Mahkemesinin 05.09.2014 tarihli, 2014/1147 E., 2014/1014 K. sayılı kararı ile bozma gerekçelerine dayalı davanın reddine karar verilmiş, verilen karar Danıştay 14. Dairesince onanarak 07.12.2017 tarihinde kesinleşmiştir. UYAP sorgusu sonucu anlaşılan bu durum nedeniyle dava konusu zararın tahsilinin talep edildiği idari işlemin iptaline yönelik derdest bir davanın olmadığı, başka bir ifade ile Antalya 1. İdare Mahkemesinin kesinleşen kararına göre ortada bir idari işlemin bulunmadığı gözetildiğinde, usul ekonomisi ilkesi gereğince direnme kararının bu değişik gerekçe ile yerinde olduğu kabul edilmiştir.

21. Hâl böyle olunca, bekletici mesele yapılması gereken Antalya 1. İdare Mahkemesi kararının eldeki dosyanın temyizi aşamasında kesinleştiği anlaşılmakla, usul ekonomisi ilkesi gereği mevcut durum itibariyle ilk derece mahkemesince verilen direnme kararı, yukarıda anlatılan değişik gerekçe ve nedenlerle yerindedir.

22. Özel Daire bozma kararının esas ve karar numarası 2015 yılına ait olmasına, karar evrakının da UYAP ekranında 19.11.2015 tarihinde oluşturulmasına rağmen kararda 09.11.2012 olarak yazılmış ise de bu husus esasa etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

23. Ne var ki, işin esasına yönelik temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup, davacı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince kararın taraflara tebliğine ilişkin işlemlerin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan Özel Daireye gönderilmesine,

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup, davacı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince kararın taraflara tebliğine ilişkin işlemlerin yerine getirilmesine, karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan Özel Daireye gönderilmesine,

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3639, Karar No: 2012/3872, Tarih: 22.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/3639 E.  ,  2012/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : Zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca davanın ortadan kaldırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, Halo kod ... ile irtibatlı olarak, kırsaldan gönderilip bombalı eylemler gerçekleştiren iki örgüt mensubunu ve eylemlerde kullanılan nitelik ve nicelik olarak fazla miktardaki patlayıcı maddeleri evinde saklayan, eylemlerden sonra kaçıp başkasına ait kimlikle yakalanan ve hakkında daha önceden silahlı örgüte yardım suçundan dava açılan sanığın örgütün hiyeraşik yapısı içinde gerçekleştirdiği eylem ve faaliyetlerinin örgüt üyeliği suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde zamanaşımından düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3471, Karar No: 2014/9467, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3471 E.  ,  2014/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/595-2013/756

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13). Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13). Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5668, Karar No: 2012/7413, Tarih: 17.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5668 E.  ,  2012/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/3439 sayılı dosya ile başlattıkları takip üzerine borçluya ait... plaka sayılı aracın hazcedilerek satıldığını, satış bedelinin paylaşımına esas sıra cetvelinde ...'in ilk sırada gösterildiğini, müvekkilinin 2.sırada yer aldığını, ...'in takip dosyasından ilk haczin 30.06.2010 tarihli olduğunu, 05.05.2011 tarihli satış talebinin reddedildiğini, red kararı ile ilk haczin hükümsüz olduğunu, fiili haciz tarihi olan 10.11.2011 tarihinin ilk haciz sayılması gerektiğini, kendi hacizlerinin ise daha önce olduğunu ileri sürerek, 16.05.2012 tarihli derece kararının iptaline, 10.11.2011 tarihinin ise şikayet olunanın ilk haciz tarihi olarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, bir yıl içerisinde avans yatırılarak satış talebinde bulunulduğunu, avansın alınmasına rağmen satış talebinin reddedilmesinin fiili imkansızlıktan kaynaklandığını, hacizlerinin geçerliliğini koruduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın haczinin daha önce olduğu, haczin düşmemesi için yeniden talepte bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Şikayet olunan vekili tarafından borçlu hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/173 sayılı dosyası ile takip başlatılmıştır. Bu takip kapsamında bedeli paylaşıma konu ... plaka sayılı araç 30.06.2010 tarihinde kayden haczedilmiştir. 05.05.2011 tarihinde, alacaklı vekilince satış talebinde bulunulmuş ve aynı tarihte 600,00 TL satış avansını yatırılmıştır. İcra Müdürlüğünce aynı tarihte, satışı istenilen aracın fiilen haczedilip kıymet takdiri yapılamadığından alacaklı vekilinin satış talebinin reddine karar verilmiştir. Bu red kararına karşı şikayetçi icra tetkik merciine şikayet yolu ile başvurarak ret kararının iptali talep etmemiştir. Şikayetçi alacaklının ilk haciz tarihi ise 02.06.201 olup, araç 30.03.2012 tarihinde satılmıştır.

Şikayet olunan vekilinin, satış talebi reddedilmiş ve bu red kararına karşı şikayet hakkının kullanılmamış olmasına göre İcra Müdürü kararı kesinleşmiştir. 05.05.2011 tarihli talebi, geçerli bir satış talebi olarak kabul etmek mümkün değildir. İİK'nun 106 ve 110. maddelerine göre, menkullerde haciz tarihinden itibaren bir yıl içinde satış talep edilmezse o ../..