muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16106, Karar No: 2023/2889, Tarih: 30.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikameti ile işlettiği bakkal dükkanında uyuşturucu madde satışı yaptığı, uyuşturucu maddeleri ise annesi olan ve hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ...'ün ikametinde sakladığına dair alınan istihbari bilgi üzerine, Keşan Sulh Ceza Hâkimliği'nce usulune uygun verilen arama kararı neticesinde; sanığın ikametinde yapılan aramada 20 adet amfetamin ve MDMA etken maddesini içeren hap ile sanığın ikametinde bulunan ve sanığın kızı olup uyuşturucu madde ticareti suçundan açılan davada değişen suç vasfı ile suç delillerini gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...'ün üst aramasında 17 paket eroinin ele geçirildiği; temyiz dışı sanık ...'ün ikametine ait kömürlükte yapılan aramada ise 83 adet MDMA etken maddesini içeren haplar ve 144 parça 105,81 gr eroin ve 6- Mam içeren maddelerin ele geçirildiği olayda; sanık ve temyiz dışı sanıkların savunmaları, istihbari bilginin içeriği, sanığın aylık geliri ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ikametinden, temyiz dışı sanık ...'ün üzerinden ve temyiz dışı sanık ...'ün ikametine ait kömürlükten ele geçen suç konusu uyuşturucu maddelerin tamamının sanığa ait olduğunun anlaşılması, ele geçen uyuştucu maddelerin çeşitliliği, satışa hazır vaziyette oluşları ve miktarlarının fazlalığı gözetildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine, suçun işleniş şekli, ele geçen uyuşturucu madde miktarı ve çeşitliliği göz önüne alınarak sanığın teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın "Yeni Mescit Mahallesi Şehit Piyade Er ... .... Caddesi No:23 Keşan/Edirne" sayılı ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve uyuşturucu maddeleri annesi olan ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ...'ün "Yeni .... Mahallesi Huzur Sokak No:45 Keşan/Edirne" sayılı ikametinde sakladığına dair alınan istihbari bilgi üzerine, Keşan Sulh Ceza Hâkimliği'nin 17.02.2020 tarihli 2020/211 D.iş sayılı arama kararına istinaden sanığın belirtilen ikametinde yapılan aramada, amfetamin ve MDMA etken maddesini içeren haplar ile arama esnasında sanığın ikametinde bulunan ve sanığın kızı olan temyiz dışı sanık ...'ün üst aramasında eroinlerin ele geçirildiği; yine anılan hâkim kararına istinaden temyiz

dışı sanık ...'ün bahsi geçen ikametine ait kömürlükte yapılan aramada, MDMA etken maddesini içeren haplar ile eroinlerin ele geçirildiği; her iki ikamet araması sırasında hazirun olarak kimsenin bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur." şeklinde düzenleme bulunduğu, dolayısıyla arama sırasında ihtiyar heyeti azalarından veya komşularından hiç kimsenin bulundurulmamış olmasının kanuna aykırılık teşkil ettiği ve delillerin sıhhatini şüpheli hale getiren bir durumun söz konusu olduğu, bu arama sonucu bulunan uyuşturucu madde hem "suçun maddî konusu" hem de "suçun delili" olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamayacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2015 tarih 2013/464 Esas 2015/132 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller değerlendirme dışı tutulduğunda sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin başkaca delil de bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.06.2021 tarihli ve 2021/1433 Esas, 2021/1677 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23495, Karar No: 2014/30164, Tarih: 11.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23495 E.  ,  2014/30164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/1273-2014/510

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.(Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5727, Karar No: 2010/7336, Tarih: 28.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/5727 E.  ,  2010/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Görgü tanığı bulunmayan olayla ilgili olarak, sanık ... aşamalarda değişmeyen ve aksi kanıtlanamayan savunmalarında ;olay günü komşusu olan katılan ile birlikte sohbet ederek eve gittikleri sırada kuş meselesi yüzünden tartıştıklarını, tartışma sırasında katılanın kendisine “Ağzına sokturma”şeklinde sövdüğünü ve yumrukla başına vurduğunu,bundan sonra bıçakla katılanı yaraladığını belirttiği,bu savunmanın sanık hakkında Buca Seyfi Demirsoy ... Hastanesi tarafından düzenlenen 26.11.2005 tarihli adli rapor ile doğrulanmış bulunmasına göre, katılan ve sanığın birbirleriyle çelişen anlatımları dışında ilk saldırının hangisi tarafından yapıldığının kesin bir biçimde saptanamadığı, bu nedenle gerek Ceza Genel Kurulu'nun, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen durumlarda, şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle yaralama eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, olay ve oluşa uymayan gerekçe ile sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28 / 04 /2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/4538, Karar No: 2021/6142, Tarih: 28.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4538 E.  ,  2021/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/432, Karar No: 2021/9251, Tarih: 23.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/432 E.  ,  2021/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli,... İlçesi,... Mahallesi, 1050 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

3 nolu bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Depo edilen bedelin işlemiş neması ile birlikte derhal ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31607, Karar No: 2021/6160, Tarih: 03.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/31607 E.  ,  2021/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nın 13.10.2015 tarihli dilekçesinin kanun yoluna başvurma iradesi içermediği ve temyiz dilekçesi mahiyetinde bulunmadığı belirlenerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait kitap satış büfesinde bandrolsüz ve sahte bandrollü kitapların ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi gereğince 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu ve anılan maddede cezai yaptırım olarak üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası öngörüldüğü anlaşılmakla, yetersiz gerekçe ile temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlendiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2869, Karar No: 2012/543, Tarih: 31.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2869 E.  ,  2012/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dosyanın incelenmesinde 10.06.2009 tarihli duruşma tutanağının 1 numaralı bendinde bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verildiği, 04.11.2009 tarihli oturumda raporun taraflara tebliği yazılı bulunmasına rağmen dosyada ek rapor bulunmadığı görülmekle, ek raporun aslının dosyaya konulduktan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE. 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7300, Karar No: 2022/14486, Tarih: 12.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7300 E.  ,  2022/14486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 10/09/2013 tarihli kararında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı 3.000 TL adli para cezasına hükmedilip bu miktarın 24 taksitte tahsiline karar verildiği ve kararın sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle taksit sayısının kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma üzerine verilen kararda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının 20 taksitte ödenmesine karar verilmesi,

2) Dairemizin 23.11.2017 günlü ve 2015/7536 E., 2017/12345 K. sayılı bozma ilamından önceki hükümler suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 3.000 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından "cezanın önceki gibi 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesine" ibaresi ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve 20 taksitte tahsiline ilişkin fıkralar çıkarılarak yerlerine "tayin olunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 3.000 TL adli para cezası üzerinden infazına ve adli para cezasının 24 eşit taksitle tahsiline" ibareleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12359, Karar No: 2018/19199, Tarih: 25.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/12359 E.  ,  2018/19199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında, Mahkemesince, Avukat ... Akın'ın sanık ...'a, Avukat ...'ın ise sanık ...'a zorunlu müdafii olarak görevlendirildiği, sanıkların kovuşturma aşamasında Salihli ilçesinde cezaevinde başka suçtan tutuklu/hükümlü olarak bulunduğu, adı geçen ilçe mahkemesine talimat yazılması üzerine sanıkların Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinde sorgusunun yapıldığı, sorgusu sırasında sanıkların her iki için zorunlu müdafii olarak Avukat ...'in görevlendirildiği, Mahkemenin 27/06/2007 tarihli hüküm sanıkların yokluğunda sanık ... müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı tefhim olunduğu, sanık ... müdafii Avukat ... Akın'ın ise yokluğunda karar verilip, gerekçeli kararın müdafiiye 07/08/2008 tarihinde tebliğ edildiği; her iki sanık ve müdafiilerinin de hükümleri temyiz etmediği,

Mahkemesince, sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi dosya üzerinden yapılarak, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına ilişkin talebin reddine dair 24/3/2008 tarihli sanık ... hakkında ek karar verildiği ve bu ek karar sanığa cezaevinde 01/04/2008 günü tebliğ edildiği, sanık ve müdafiinin bu karara karşı da itiraz yasa yoluna başvurmadıkları, sanık ... hakkında 15.04.2008 tarihinde verilen ek kararın ise sanığa 02.05.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve bu karara karşı sanık tarafından 06.05.2008 tarihli dilekçe ile itiraz edildiği, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2008 günlü ve 2008/416 değişik iş sayılı kararı ile sanığın itirazının reddine karar verildiği,

Anılan işlemlerden sonra sanık ... 16/02/2018 işlem tarihli ve daha sonra gönderdiği dilekçeler, sanık ... 23/03/2018 ve önceki tarihli dilekçeleri ile kendilerine temyiz hakkı verilmesi istemini ileri sürerek eski hale getirme talebinde bulundukları olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih, 2008/9-7 Esas - 2008/56 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere “kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar olmadığı durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı” hükmü gereğince, yine sanıklara tebliğ edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair ek kararlarda, mahkemece yalnızca hüküm açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin somut olayda uygun olup olmadığının değerlendirildiği, gerekçeli karar dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı ve bu haliyle sanıklara tebliğ edildiği anlaşıldığından, sanıkların eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;