muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14875, Karar No: 2018/27188, Tarih: 13.12.2018

İŞGÜM’nün 25.09.2014 tarihli önceki görüşünde “... iç mekan, dar mekan, sağlığa uygun havalandırılmayan mekanlardan çalışılan ortam havasında söz konusu işyerinde sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiği, bunların tespitinde de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının belirleyici olacağı” ibaresi geçtiğinden ortamda zararlı maddelerin olması durumunda bu mekanın da 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamına girdiği düşünülebilir.

Ayrıca, İzmirdeki gemi boyama atölyesinde başka bir dosyadan yapılan keşif ve bilirkişi raporlarında da her türlü önlem alınsa dahi ortamdaki tehlikenin mevcut bulunduğu ve söz konusu tedbirlerin tehlikenin varlığını değiştirmediği görüşüne varılmıştır. Boyacılıkta kullanılan boya, reçine, astar v.b maddelerin vücuda zararlı olan bir çok kimyasal bileşikten oluştuğu, uygulama sırasında zehirli-uçucu gazlar çevreye yayıldığından ortamda zarar riskinin mevcut olduğu, sınır değerlerin altında kalması durumunda yasal olarak çalışmanın yapılabileceği sınırı aşan değer mevcutsa işyeri kapatılmasına kadar giden yaptırım uygulanacağı göz ardı edilemez.

Dairemizden geçen emsal dava dosyalarında da davacı ile aynı işi yapan işçiler bakımından yaptıkları işin bu Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği kabul edilmiştir.(Dairemizin 2015/23996 2015/24002 2015/24003... esas sayılı dosyalar)

Bu nedenle davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması/Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği, fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

2-Uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi olan 24. ve 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinde tüm primler düzenlenmiş ve maddenin ğ-(4) bendinde “Bu maddede sayılan primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenemez” denilerek tüm primler bu kapsama alınmıştır.

24. ve 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

24. ve 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinin (c) bendinde “Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödeneceği,aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için işbaşında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği düzenlenmiştir.

Bu düzenleme dikkate alındığında Mahkemece belirlenen fazla çalışma ücretinden, toplu iş sözleşmesi uyarınca bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsup edilmesi gerekmektedir.Açıklamak gerekirse toplu iş sözleşmesinde “Fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için belirtilen primler ödenmez” denildiği dikkate alındığında, belirlenen fazla çalışma ücretinden mahsup yapılırken ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin bütünü değil sadece fazla çalışma süresine isabet eden saatler için ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma priminin mahsubu gerekir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre fazla çalışma olarak değerlendirilen yedi buçuk saat üzeri çalışmalar için varsa ödenen verimliliği teşvik primi ve kısa çalışma primi belirlenerek fazla çalışma ücretinden mahsubu gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya göre karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3127, Karar No: 2016/1421, Tarih: 23.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3127 E.  ,  2016/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli öldürme, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan .. müdafiinin, sanık. mağdur

. kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı da temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Dairemizin 18.06.2013 tarihli, 2013/674 esas, 2013/4487 karar sayılı ilamıyla kararın itiraza tabi bulunması nedeniyle inceleme dışı bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan . vekilinin temyiz talebi ile katılan sanık .müdafilerinin sanık . görevli memura direnme suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkileri bulunmadığından bu suçtan kurulan hükme yönelen temyiz taleplerinin reddine karar verilmiş, katılan sanık .. müdafilerinin, sanık. müdafiinin ve sanık . temyiz dilekçeleri içeriklerine göre; sanık. maktul.yönelik nitelikli öldürme, sanıklar .,., mağdurlar .,.,.,.,., yönelik kasten yaralama, sanık . mağdur .yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-) Sanık .mağdurlar .,.,.,.,., yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası öngören TCK.nun 86/2. maddesinin uygulanması sırasında, sanığın 18 yaşından küçük olması ve verilen cezaların bir yılın altında kalması nedeniyle TCK.nun 50/3. maddesi gereğince hapis cezalarının adli para cezalarına zorunlu olarak çevrilmesi gerektiği düşünülerek, hapis cezası yerine direkt para cezası uygulaması yapılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de; mağdurlar .,.,.,.,., bozma öncesinde sanık aleyhine temyizlerinin bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık. maktul . yönelik nitelikli öldürme, sanıklar .,., mağdurlar .,.,.,.,., yönelik kasten yaralama, sanık . mağdur . yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik ...

görülmemiş olduğundan, katılan sanık.müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, TCK.nun 25 ve 27. maddelerindeki koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, sanıklar .,., verilen ceza miktarının az olduğuna vesaireye ilişen, sanık . müdafiinin sübuta, teşdide, hükümde çelişki bulunduğuna, CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişen, sanık .sübuta, teşdide, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, TCK.nun 51 ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık . nitelikli öldürme, sanık . kasten yaralama suçları ve görevli memura direnme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,

B-) Sanık . nitelikli öldürme, sanık . kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, yargılama gideri dükümünden müdafii ücretlerinin çıkarılarak sanık . yargılama gideri toplamının "105,98", sanık .yargılama gideri toplamının "115,51" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, sanık .. hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin reddine, 23/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

23/03/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukatlar .,.,yokluklarında 24/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/15968, Karar No: 2017/8008, Tarih: 06.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15968 E.  ,  2017/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 25/06/2014 tarihli duruşmada bildirdiği adresine yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğinin yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre işlem yapılarak sanığın en yakın komşularından birine, yönetici veya kapıcıya bildirilmeden 10/09/2014 tarihinde doğrudan muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 27/10/2014 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11961, Karar No: 2010/9941, Tarih: 12.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/11961 E.  ,  2010/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Kavgada korkutmak amacıyla silah boşaltma, tehdit, yasak silah taşıma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Düşme, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Kavgada korkutmak amacıyla silah boşaltma suçunun son kesme nedeninin oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından Üst C.Savcısının temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Öbür suçlara ilişkin hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve Üst C.Savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1334, Karar No: 2018/7376, Tarih: 26.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1334 E.  ,  2018/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/03/2016 tarih ve 2013/551-2016/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ... şirketi nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile teminat altına alınan inşaat malzemesinin, davalı tarafça ... ... taşındığını, taşınan emtianın bir kısmının eksik olduğunun varış yerinde tutanakla tespit edildiğini, meydana gelen zararın sigortalı şirkete ödendiğini, meydana gelen hasardan taşımayı gerçekleştiren davalının sorumlu bulunduğunu, sigortalıya ödenen bedelin tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazının iptalini ve asıl alacağın %40'a tekabül eden icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilince taşımanın gerçekleştiği vagonun muntazam olarak ... Demiryolları İdaresi'ne teslim edildiğini, burada vagon kapısının tamir için açıldığının ve daha sonra yeniden mühürlenerek ... Demiryolları İdaresi'ne itirazsız olarak teslim edildiğinin bildirildiğini, Türkiye sınırlarında meydana gelen bir düzensizlik bulunmadığını, ... Sözleşmesi'ne dahil parkurda herhangi bir aksaklık meydana gelmediğini, ... sonra yükün ... Sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, dolayısıyla meydana gelen zarardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in emtiayı .../... Sözleşmesi kapsamında 566 Avro navlun bedeli karşılığında ... ...- ... kadar taşıma sorumluluğunun bulunduğu, ... arası taşıma yönünden davalıya etfedilebilecek bir sorumluluk bulunmadığı, davacı tarafça emtiadaki eksilmenin davalının sorumlu olduğu parkurda meydana geldiğine ilişkin delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve takip konusu alacağın %40'ı oranında 7.322,46-TL inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Dava, icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine ve takip tarihi itibariyle asıl alacağın % 40’ı olan 7.322,47 TL kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir. İİK’nun 67/2. maddesinde, alacaklının takibinde haksız ve kötü niyetli görülmesi halinde diğer tarafın talebi üzerine reddedilen meblağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminatla mahkum edileceği düzenlenmiştir. Somut olayda, mahkemece davacının emtiadaki eksilmenin davalının sorumlu olduğu parkurda meydana geldiğine ilişkin yeterli delil sunamadığı gerekçesiyle takibinde haksız olduğu kanaatine varılmışsa da, dosya kapsamında kötü niyetli olarak takibe geçtiğine ilişkin somut bir kanıt bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece kötü niyet tazminatından sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekse de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün belirtilen husus yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasında geçen “Takip konusu alacağın %40’ı oranında 7.322,46 TL inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” kısmının hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2431, Karar No: 2011/1377, Tarih: 09.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/2431 E.  ,  2011/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/75658

... ve Erdinç Kuş'u tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten sanık ..., işbu öldürmeye teşebbüs suçlarına azmettirmekten, suç işlemek için örgüt kurup yönetmekten, tehditten, korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanık ..., işbu suç örgütüne üye olmaktan sanıklar ..., ..., ..., ..., korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten adıgeçen sanıklar ... ile .... ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İSTANBUL) Ondördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2009 gün ve 55/154 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'in kendisine tebligat yapılan 12.10.2009 tarihinden önce 08.10.2009 tarihinde temyiz dilekçesi gönderdiği, sanık ...'nun savcılık sorgusunda bulunan müdafiinin kendisine yapılan tebligat sonucu temyiz dilekçesi verdiği, yokluğunda verilen kararın sanık ...'e tebliğ edilmediği anlaşılmakla, her iki sanık yönünden dosyanın temyize geldiği kabul edilmekle; tebliğnamede hakkında görüş bulunmayan bu sanıklarla ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7730, Karar No: 2023/1923, Tarih: 29.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/7730 E.  ,  2023/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuş ise de Bölge Adliye Mahkemesince 07.09.2021 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl ve ek kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 117,960 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin sigortalısının Fildişi Sahillerinde kakao çekirdeği satın aldığını, emtianın Türkiye'ye nakliyesinin müvekkili tarafından sigorta edildiğini, davalı taşıma şirketi 770539857 numaralı konişmento tahtında M/V Westermoor isimli gemiye yüklendiğini, Kumport Limanına gelmesi beklenen 58 konteynerden GESU 576421-7 no.lu konteynerin gelmediği, yapılan incelemeler sonucu yükün bulunduğu konteynerin 01.07.2018 tarihinde Felixstowe, İngiltere aktarma limanında hasar görmesi nedeniyle yüklenilmesine izin verilmediğini, Kumport Limanına ancak 02.10.2018 tarihinde yaklaşık 2 ay gecikmeli geldiğini, sigortalı şirkete ait kakao çekirdeklerinde nem ve küflenme meydana geldiğini, emtianın kısmen kullanılmayacak hale geldiğini, hasar kapsamında müvekkilinin sigorta hissesi olan %30'a isabet eden 3.908,38 euro sigorta tazminatının 28.03.2019 tarihinde sigortalıya ödediği ve böylece sigortalının haklarına halef olduğunu, faizi ile birlikte toplam 3.996,95 euro tutarında icra takibine iraz edildiğinden takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali, tahsilde tekerrür olmamak ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bedelin rücuen tazmini ile icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP