muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4308, Karar No: 2016/13220, Tarih: 23.11.2016

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1680, Karar No: 2017/2211, Tarih: 27.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1680 E.  ,  2017/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'nın paydaşı olduğu 185 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki 223/10920 payını davalı kardeşleri ... tarafından emekli maaşını çekmek üzere vekaletname düzenleneceği bahanesiyle notere götürülüp kandırılmak suretiyle ölünceye kadar bakma akdi yapılarak adı geçen davalıya temlikinin sağlandığını, bilahare, davalı ...'in de çekişme konusu taşınmazdaki payı danışıklı biçimde ve bedelsiz olarak diğer davalı ...'e devrettiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescile; olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muris muvazaası iddiasının ispatlanamadığı, tenkis davasının da süresinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 17.40 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5657, Karar No: 2010/905, Tarih: 08.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5657 E.  ,  2010/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesiyle, davalıların sürücü, işleten ve zorunlu mali sorumluluk sigortası olduğu LPG tankerinin yaptığı trafik kazası sonucu LPG tankerinin patlaması ile çıkan yangında davacının yol kenarında bulunan evi ile kendisinin zarar gördüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.700,00 TL.tedavi gideri, 2.320,00 TL.ilaç gideri, 2.868,00 TL.eşyaların yanması ve kullanılamaz hale gelmesinden dolayı meydana gelen hasar, 3.000,00 TL.iş ve güç kaybı tazminatı, 200,00 TL.fazla ödenen kira bedeli, 177,00 TL.tespit gideri ve 5.000,00 TL.Manevi tazminat olmak üzere toplam 15.265,00 TL. Tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ... verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... Şti vekili cevap dilekçesiyle, meydana gelen olayda kusurlarının bulunmadığını, kazanın aracın freninin boşalması sonucu meydana geldiğini,talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...‘a usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davacının Maddi Tazminat talebinin kısmen kabul ile, 2.255,49 TL iş ve güçten kalma tazminatı ile 4.020,00 TL:tedavi gideri ve 2.868,00 TL.eşyaların hasar görüp kullanılamaz hale gelmesinden doğan zarar olmak üzere toplam 9.143,49 TL Tazminatın kaza tarihi 04.12.2005 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının davalılar Ünal Nakliyat Ltd. Şti ve ... aleyhlerine açmış olduğu Manevi Tazminat davasının kabulü ile 5.000.00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 04.12.2005 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalılar Ünal Nakliyat Ltd. Şti ve ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının Ak ... aleyhine açmış olduğu Manevi Tazminat talebinin reddine ... verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ve davalı .... Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı .... Şti vekiline Mahkeme ilamı 12.5.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, ... bu davalı vekili tarafından HUMK`nun 432/1 nci madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 29.05.2009 günü temyiz edilmiştir. 1.3.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 ... sayılı ... İçtihatları Birleştirme Kararında, bu gibi hallerde ... tarafından da bir ... verilebileceği öngörüldüğünden, HUMK.nun 432/4 ncü maddesi uyarınca davalı .... Şti. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ... vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve kazanın oluş şekli itibari ile zararın ... kapsamında bulunmasına göre, davalı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... Şti vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 352,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ak ... A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ....Şti'ne geri verilmesine 8.2.2010 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17748, Karar No: 2014/19719, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17748 E.  ,  2014/19719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın taraf vekillerine tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın seri haldeki dosyaların herbiri için ayrı ayrı taraf vekillerine tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2195, Karar No: 2021/2807, Tarih: 24.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2195 E.  ,  2021/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.11.2019 tarih ve 2017/184-2019/1081 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkette genel müdür yardımcısı olarak iş sözleşmesine göre çalışan davalının, istifa etmek suretiyle işten ayrıldıktan sonra, hizmet sözleşmesinin 9. maddesindeki rekabet yasağına ilişkin düzenlemeye aykırı olarak müvekkili şirket ile aynı sektörde faaliyette bulunan dava dışı firmada çalışmaya başladığını ileri sürerek rekabet yasağı sözleşmesine aykırı davranışının tespiti ile bu aykırılık nedeniyle oluşan cezai şartın şimdilik 10.000.- TL’sinin tahsiline, haksız rekabet eyleminin tespitine ve men'ine karar verilmesini istemiş, 16.01.2018 tarihli ara karara istinaden 162.739,44 TL üzerinden harcı ikmal etmiş, 12.04.2019 tarihli delikçe ile talep edilen miktar ıslah edilerek 152.299,92 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesindeki rekabet yasağı maddesinin geçersiz olduğunu, TBK 444/2’deki şartların oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesindeki rekabet yasağı maddesinin geçersiz olduğunu, TBK 444/2’deki şartların oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacı şirkette kurumsal satış genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı ve pozisyonu gereği davacı şirkete ilişkin birçok önemli bilgiye vakıf olması ve davacı şirketten istifa ile ayrılıp, aynı faaliyet alanında başka bir şirkette çalışmaya başladığı gözetildiğinde TBK'nın 444/2. maddesi koşullarının bulunduğunun kabulü gerektiği, taraflar arasındaki rekabet yasağı düzenlemesinin TBK'nın 445/2. maddesindeki hüküm ve koşullar bakımından da geçerli olduğu ve davalı tarafından rekabet yasağı düzenlemesinin ihlal edildiği, cezai şart tutarının 152.299,92 TL olarak hesap edildiği, davacı vekili ıslah dilekçesi sunmuş olsa da ara karar gereği harcı tamamlamış olaması nedeniyle ıslahın yapılmasına gerek olmadığı, bu nedenle davalı vekilinin ıslah edilen kısma yönelik zamanaşımı definin reddi gerektiği, davalının işçi olduğu, işverenin sözleşmede karşı bir edim üstlenmediği olguları ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, TBK'nın 182/2. maddesi uyarınca cezai şart tutarında takdiren 7/10 oranında indirim yapılarak 45.689,98 TL üzerinden hüküm kurulması gerektiği, tenkis edilen miktardan dolayı davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, ancak hesaplanan cezai şarttan fazlasının talep edildiği, bu miktar bakımından vekalet ve yargılama giderinden davacının sorumlu tutulması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 45.689,98 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı işçinin iş sözleşmesini tek taraflı olarak sonlandırdıktan sonra dava dışı rakip şirkette işe giriş tarihi gözetildiğinde TBK’nın 445/2. maddesi kapsamında rekabet yasağı için öngörülen sürenin sınırlandırılmasının gerekli olmadığının anlaşılmasına ve her ne kadar Mahkemenin TBK’nın 20 vd. maddelerine ilişkin yapılan değerlendirmesi yerinde değil ise de iş sözleşmesinin sonunda davalı tarafça el yazısı ile sözleşme içeriğinin taraflarca müzakere edilerek kararlaştırıldığı yazılarak iş sözleşmesini imzalaması karşısında TBK’nın anılan maddelerinde öngörülen genel işlem koşulu olduğu anlaşılan sözleşme maddelerinin yazılmamış sayılmasına ilişkin yaptırımın uygulanmasına yer olmadığının anlaşılmasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.340,59 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.03.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, işçinin rekabet etme yasağına aykırılığa dayalı cezai şart istemine ilişkindir.

Ceza koşulunun kendisi başlı başına bir borcun konusu değildir. Ceza koşulu, daima ifası gereken bir asıl borcun varlığını arar. Zira ceza koşulu, borçlunun borca uygun davranmasını temin eden bir tür güvencedir. Yine ceza koşulu asıl borca bağlı (fer'i) nitelikte bir borç doğurur.

Ceza koşulu TBK. m. 179'da düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, ceza koşulunun türleri, seçimlik, ifaya eklenen ceza ve ifa yerine cezadan (Dönme cezası) ibarettir. Bu genel düzenlemenin yanında TBK. m. 444/2'deki dönme cezası özel olarak düzenlenmiştir. Bu TBK. 444/2 maddesi aynı Yasa'nın TBK. m. 179 maddesine bir aykırılık oluşturur. Sözleşme cezası burada da madde TBK. m. 179 olduğu gibi, kural olarak ödenmesi ile akitten cayma hakkını verir. Ne var ki madde TBK. m. 179'un aksine, TBK. m. 444/2 gereğince ifayı ya da sözleşme cezasını talep etmek isteyip istemediğini alacaklı seçemez. Aksine işçi sözleşme cezasını ödeme ile rekabet yasağından kendisini kurtarabilir (Becker, Herman, İsviçre Borçlar Kanunu Şerhi, Yargıtay Yayınları, sayfa 577). İşveren ancak, işçinin kusurunu ve uğradığı zararı kanıtlayarak TBK. m. 444 uyarınca zararının tazminini isteyebilir.

Türk Hukukunda işçinin rekabet etmeme borcuna karşılık, işverenin karşı edim yükümlülüğü üstlenmesi geçerlilik şartı olarak düzenlenmemiştir. Bununla birlikte TBK. m. 445/2'de hakimin, rekabet yasağının kapsamı ve süresini karşı edim dikkate alarak sınırlayabileceği belirtilmiştir. Bu durum karşısında somut olayda davacı işverenin üstlendiği bir karşı edimin bulunmadığı, Türk Anayasasının çalışma özgürlüğünü güvence altına alındığı, işçinin konumu ve hakkaniyet kümülatif olarak gözönüne alındığında, davalı işçinin yeni işte göreve başladığı tarihte rekabet yasağının süre olarak sonra erdiğinin kabulü gerek.

Tüm bu nedenlerle davacının cezai şartı isteyemeyeceği ve davanın reddine karar verilmesi görüşünde olduğumdan davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı onayan çoğunluk düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/8427, Karar No: 2024/9881, Tarih: 10.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8427 E.  ,  2024/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2299 E., 2024/685 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/28 E., 2021/183 K.

Taraflar arasındaki temsil ve görev tazminatı ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin serbest meslek faaliyeti nedeniyle Bağ-Kur sigortalısı iken ve aynı zamanda Beyşehir Belediye Meclisi üyesi iken belediye başkanlığının boşalması üzerine o dönemdeki belediye meclisleri arasında yapılan seçim sonucunda belediye başkanlığına seçilerek 12.08.2002 tarihinden 03.2004 tarihine kadar belediye başkanlığı görevini yaptığını, temsil-görev tazminatı ödenmesi için 24.07.2017 tarihinde davalı kuruma başvurduğunu ve 29.09.1980 den bu yana hesaplanacak ek göstergenin yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep ettiğini, davalı kurumun 14.08.2017 tarihli yazısı ile talebin reddedildiğini belirterek davalı kurumun 14.08.2017 tarihli işleminin iptaline davacının belediye başkalığı görevini ifa etmiş olması nedeniyle temsil ve görev tazminatı ödenmesine talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 01.10.2008 tarihinden önce SSK, Bağ-Kur ve Emekli Sandığından emekli olanlardan belli şartlan taşıyanlara da makam, temsil ve görev tazminatından faydalanma ... tanındığını, bu haktan yararlanabilmek için 5434 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinde aranan şartları taşımalarının gerektiğini, buna göre kadının 58, erkeklerin 60 yaşını doldurmaları ve 25 fiili hizmetlerinin bulunması (9000 gün) bulunması veya kadın ve erkeğin 61 yaşını doldurmaları 15 yıl fiili hizmetlerinin bulunması (5400 gün), 01.10.2008 tarihinden önce belediye başkanı olarak görev yapması, belediye başkanlığı görevinde 2 yılını tamamlamasının gerektiğini, görev ve temsil tazminatı için kamu kesiminde görev yapmamalarının şarta olduğunu, bu şartlan taşıyanlara yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden, taşımayanların ise şartları taşımaya başladıkları tarihten itibaren emsali belediye başkanının almakta olduğu makam tazminatı ile temsil ve görev tazminatının ödeneceğini ancak davacının ilgili şartları taşımadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI