muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6371, Karar No: 2021/10472, Tarih: 21.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6371 E.  ,  2021/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

ANKARA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen cezai şart ve reçete bedeli tahsili ile uyarı cezası işlemlerinin iptali - menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, bölge adliye mahkemesince direnilmesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu reçetelerin karşılandığı tarihte eczacıların SUT’un 67/3 ve 71. maddeleri gereğince reçete muhteviyatı ilaçları almaya gelen kişilerin kimlik kontrolünü yaparak ve taraflar arasında yürürlükte olan Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2007 Yılı Protokolünün eczacı tarafından ilaçların nasıl teslim edileceğine ilişkin 3.2.3. maddesinde yer alan “Reçetelerin arka yüzünde; ilacı/ilaçları alan kişinin adı, soyadı ve “.... kalem .... kutu ilacı aldım” ibaresi, hastanın veya birinci derece yakınının telefon numarası ve/veya adresi, imzası, ilacın/ilaçların reçete sahibi veya birinci derece yakını dışındaki kişilerce alınması halinde ise ayrıca T.C. kimlik numarası, T.C. kimlik numarası olmaması halinde ibraz edilen kimlik belge numarası yer alacaktır.” hükmüne uygun şekilde ilacı alan kişinin ismini reçetenin arkasına yazdıktan sonra imzasını almaları, ilacı alan kişi hastanın birinci derece yakını değilse T.C. kimlik numarası da yazmaları gerekirken, davacının bu yükümlülüklerini yerine getirmeyerek ilaçların hastalar dışında başka kişilere teslim edilmesine sebebiyet vermesi nedeniyle 2012 protokolünün 5.3.5. maddesine aykırı

davrandığına göre Dairemizce verilen 21/12/2020 tarihli ve 2020/1530 esas 2020/8018 karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, bölge adliye mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine, 21/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3819, Karar No: 2014/24215, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3819 E.  ,  2014/24215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321. maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, kararı temyiz edenin temyiz harcı yatırması gerekmektedir. Davacı vekilinin, Mahkeme kararını katılma yolu ile temyiz ettiğine dair gerekçeli temyiz dilekçesi vermesine rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada davacı tarafından maktu temyiz karar harcının ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair makbuza rastlanmadığı, harcın yatırılmaması halinde temyiz edene yazılan gerekli harç ve giderleri yatırması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın bulunamadığı anlaşıldığından;

1-Mahkemece varsa davacı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek,

1-Mahkemece varsa davacı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek,

2- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

3-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'un 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/837, Karar No: 2016/4845, Tarih: 20.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/837 E.  ,  2016/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminin kabulü ile eski hale getirme bedelinin tahsiline, manevi tazminat isteğinin reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, muhtesatın yıkılması suretiyle eski hale getirilmesi, ecrimisil, manevi tazminat ve eski hale getirme bedelinin tahsili isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 178 parsel sayılı taşınmaza davalı şirketin hayvan çiftliğine ait dışkı, kimyasal içerikli bir kısım maddeler, hayvan leşleri ve karışık gübre benzeri maddeleri dökmek suretiyle tecavüz ettiğini, davalıya yapılan ihtara rağmen tecavüzün sona erdirilmediğini, taşınmazı tasarruf edemediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve muhtesatın yıkılması suretiyle eski hale getirilmesine, ecrimisile, manevi tazminata ve eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminin kabulü ile eski hale getirme bedelinin tahsiline, manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile davalı şirketin çekişme konusu 178 parsel sayılı taşınmaza haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın hayvan gübresi ve benzer maddeler dökmek suretiyle müdahale ettiği keşfen saptanarak el atmanın önlenmesi ve bilimsel verilere uygun olarak hesaplanan ecrimisil isteğinin kabulüne, manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, eski hale getirme bedeli infaz aşamasında gözetilecek bir husus olup, üstelik davacının öncelikli isteğinin eski hale getirme olduğu da göz önüne alınarak mahkemece el atmanın önlenmesi ile birlikte eski hale getirilmesi yönünde karar verilmesi gerekirken infaz aşamasında belli olacak eski hale getirme bedelinin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25532, Karar No: 2009/21226, Tarih: 02.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/25532 E.  ,  2009/21226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2009
Yargıtay — Esas No: 2019/25775, Karar No: 2022/19020, Tarih: 13.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/25775 E.  ,  2022/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanığın aşamalarda değişmeyen atılı suçu işlemediğine ve suça konu bıçakların bulunduğu işyerinin hakkında beraat kararı verilen ... tarafından işletildiğine ilişkin savunmaları, temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... Set'in söz konusu işyerini çalıştırmak üzere ...'a devrettiğine ilişkin aşamalarda değişmeyen beyanı, yine temyiz incelemesine gelmeyen ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...'ın işyerinin yetkilisinin ... olduğuna ve kendisi ile sanık ...'ın ara sıra sanık ...'a yardım ettiğine ilişkin beyanları ile ...'ın bahsi geçen işyerini işlettiğine, dava konusu bıçakları kendisinin satın aldığına, suç olduğunu bilmediğine ve diğer sanıkların bıçaklarla ilgili bilgilerinin bulunmadığına, bıçakları depoda tuttuğuna ilişkin kabulü karşısında; sanık ...'ın mahkumiyetine; sanık ...'ın beraatine karar verilmesi gerekirken işyerinin sanık ... tarafından işletildiği şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeye dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16249, Karar No: 2014/17719, Tarih: 04.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16249 E.  ,  2014/17719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava dosyası merci tayini incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

İncelemeye konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan incelemesinde dosya içeriğindeki belgelerin okunamadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Bu nedenle Mahkemesince dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7326, Karar No: 2016/17282, Tarih: 20.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/7326 E.  ,  2016/17282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, İcra Dairesi'nden icranın geri bırakılması kararı getirmek üzere teminatsız olarak mehil verilmesinin talep edildiğini, mehil talebinin reddedildiğini alacaklının talebi üzerine, Hanak Ziraat Bankası Şubesi'ndeki kamu hesabına haciz konulduğunu belirterek kamu hizmetinin aksamaması için, banka hesabına konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, İcra İflas Kanunu'nun 36/2. maddesi ile borçlunun Devlet veya adli yardımdan yararlanan kimse olması halinde teminat gösterme zorunluluğunun bulunmadığının hükme bağlandığı, borçlunun ... Köylere Hizmet Götürme Birliği olarak Kaymakamlık makamını temsil ettiği, İİK’nun 36/2 maddesinin somut olayda uygulanması gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Köylere Hizmet Götürme Birliği 53155 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu 18. madde ve devamında düzenlenmiş olup, yargı harç ve teminatlarından muaf olduğuna dair bir düzenleme bulunmadığı gibi, genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında da yer almadığından, teminatsız olarak mehil ve tehiri-icra kararı verilmesi mümkün değildir. Bu nedenle şikayetin reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

Kaldı ki; borçlu vekilinin talebi banka hesaplarına konulan haczin kaldırılmasına ilişkin olup, talep aşılarak takibin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 29,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/504, Karar No: 2016/15562, Tarih: 20.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/504 E.  ,  2016/15562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen 20.12.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14:00' e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; 12.12.2014 tarihli dilekçesi ile de talebini 400.360 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 354.872,17 TL nin dava tarihinden işleyecekyasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 354.872,17 TL nin dava tarihinden işleyecekyasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygn bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı için takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3816, Karar No: 2023/11424, Tarih: 20.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3816 E.  ,  2023/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/246 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki

geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin 06.06.2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 264 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.