muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3956, Karar No: 2025/275, Tarih: 15.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3956 E.  ,  2025/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/54 E., 2024/1182 K.

Taraflar arasında görülen mirasçılık belgesi verilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili (... oğlu) ...'nun dedesinin adının da ... olduğunu, müvekkilinin dedesi olan ...’nun babasının adının ise ...olduğunu belirterek müvekkilinin dedesinin babası olan mirasbırakan ...’in mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 28.10.2021 tarihli ve 2018/966 Esas, 2021/1511 Karar sayılı kararıyla; davanın kabülüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 28.10.2021 tarihli ve 2018/966 Esas, 2021/1511 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.12.2022 tarih ve 2022/3744 Esas, 2021/7434 Karar sayılı ilamında; davacının mirasbırakanı ...ile mirasçılık belgesi isteğinin ilişkilendirildiği Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, ... Mahallesi, 348 ada 8 parsel ve 347 ada 21 parsel sayılı taşınmazların maliki olan ...’in aynı kişi oldukları hususunun yeterli delillerle ispatlanmadığı, söz konusu taşınmazları ve mirasbırakanı bilebilecek mahalli bilirkişilerin tespit edilmesi, taşınmazlar başında keşif yapılarak taşınmazlardaki zilyetliğin sürdürülüş biçiminin geriye doğru tespiti ile davacıdan başka taşınmazda zilyetliği olan yahut hak sahipliği iddia eden kişilerin bulunup bulunmadığının araştırılması, tapu maliki ...’in, davacının mirasbırakanı olan ...ile aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın niteliği itibariyle kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle Mahkemece resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda net ifadeler kullanılmadığını ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın niteliği itibariyle kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle Mahkemece resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda net ifadeler kullanılmadığını ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8481, Karar No: 2010/10446, Tarih: 14.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8481 E.  ,  2010/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, tarafların kayden paydaş oldukları 2, 14 ve 21 parsel sayılı taşınmazların 20 yılı aşkın süredir zora dayalı olarak davalılar tarafından tasarruf edildiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, çiftçi destekleme bedeli ile ecrimisil isteklerinde bulunmuşlar, bilahare bozma sonrası ecrimisil istemlerini açıklamışlardır.

Davalılar Yağmur ve Refik, çekişmeli taşınmazlarda davacıların kullanımlarını engellemediklerini, diğer davalı ... ise, dava konusu taşınmazları tasarruf etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;" öncelikle davacılara çekişme konusu 2 ve 14 nolu parseller yönünden hangi dönemler için ne miktarda ecrimisil talebinde bulunduklarının açıklattırılması, dava dilekçesinde talep ettikleri miktarı ve 2 ile 14 nolu parsellerdeki payları ile bağlı kalınarak hesaplanacak ecirimisile hükmedilmesi gerekirken, dava değerinin 5.100.-YTL olduğundan bahisle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, 2 ve 14 nolu parseller için davacıların payına elatmanının önlenmesine karar verilmesi gerekirken m² olarak belirlenen bölüme elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması da isabetsizdir..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar Yağmur ve ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalılar Yağmur ve ...'ün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 577.82.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12899, Karar No: 2020/9917, Tarih: 12.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12899 E.  ,  2020/9917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/312 E. - 2019/129 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelden, 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince acele el koyma dosyasında tespit edilen bedel mahsup edildikten sonra fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7597, Karar No: 2016/9039, Tarih: 16.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/7597 E.  ,  2016/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde 13.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 05.02.2016 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemenin 19.02.2016 tarih ve 2015/729 Esas, 2015/962 Karar sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine, temyiz talebinin reddi kararının temyiz olarak kabulü ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2016 tarihli yazısı ile temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin bir kayıt olmadığı gibi ek karar ile temyiz talebinin reddi halinde ek kararın da temyiz edilmesi gerektiği, ek karara yönelik yasa yolu şekli usulünce tebliğ edilerek verildiği taktirde temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın gönderilmesi için iade edildiği, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın meşruhat içermeyen davetiye ile 24.02.2016 tarihinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2016 tarihli iade yazısı sonrası ise meşruhatlı davetiye ile 01.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ise 18.03.2016 tarihinde “eski hale getirme” talebinde bulunduğu olayda,

Gerekçeli kararın, cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde 13.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 05.02.2016 tarihinde kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme isteminin ve temyiz talebinin REDDİNE, usul ve kanuna uygun bulunan 19.02.2016 tarih, 2015/729 Esas, 2015/962 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3390, Karar No: 2024/5010, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3390 E.  ,  2024/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1264 E., 2024/1413 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/1136 E., 2024/460 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; konkordato projesinin tasdiki talebinde, talepçi şirketin borçlarının kaynağının grup şirketlerin lideri konumundaki Altıgen Ambalaj'a finansman sağlamak amacıyla kullanılan çek karneleri olduğu, piyasada tedavüle konulan kambiyo evrakının ne miktarda olduğunun tespitinin mümkün olmadığı, talepçinin nasıl bir borç yükü altında bulunduğunun belirlenemediği, kayda değer bir işletmesel faaliyetinin bulunmadığı, süreçten tek başına çıkmasının mümkün olmadığı, projesinin de lider firmanın projesine bağlı olduğu, ancak bu firmanın iflasına karar verildiğinin tespit edildiği belirtilerek, borca batık olmadığı anlaşılan talepçi şirket ile ortağının konkordato istemlerinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı talep edenler vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, şirket ortağı adına kayıtlı gayrimenkullerin 39.832.000,00 TL'lik değerinin şirket aktifinde gösterilmesinin hatalı olduğu, bu değer gözetilmeksizin yapılacak tespitte şirketin özvarlığını kaybettiği anlaşıldığından iflasına hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden esas hakkında karar verilmesine, tasdik taleplerinin reddine ve talepçi şirketin iflasının açılmasına karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde talep edenler vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; talepçi projesinin bağlı olduğu lider firma Altıgen Ambalaj ve diğer grup şirketlerin borca batık durumda oldukları, talepçinin kayda değer faaliyet geliri bulunmadığı ve rayiç değer bilançosuna göre özvarlığını kaybettiği anlaşıldığından, talep edenler vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin talep edenler vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde talep edenlere iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16063, Karar No: 2024/9039, Tarih: 02.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/16063 E.  ,  2024/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından e-tebligat usulüyle sanık müdafiine 30.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 26.07.2021 tarihinde temyiz başvurusunu yaptığı, bu bağlamda sanık müdafi tarafından yasal süresinden sonra temyiz isteminde bulunulduğu, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli 2019/29 Esas, 2021/114 sayılı kararı ile sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 kez müebbet hapis cezası, katılan ...'a karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası, katılan ...'ya karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası, mağdur ve katılanlar ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...'a karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 6 kez 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur ... ... karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan atılı suçu sanığın işlemediğinin sabit olması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan atılı suçu sanığın işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, maktuller ..

... ... karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan atılı suçu sanığın işlemediğinin sabit olması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan atılı suçu sanığın işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, maktuller ... ve kimliği tespit edilemeyen iki şahsa karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürme suçundan atılı suçu sanığın işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ...,..., ..., ... Ve ...'ya karşı kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan atılı suçu sanığın işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan atılı suçu sanığın işlediğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli 2021/361 Esas, 2021/793 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik o yer cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin yapmış olduğu istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 06.09.2021 tarihli ve ret, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Katılanlar ve mağdurlara yönelik eylemleri nedeniyle "Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Tasarlayarak Kasten Öldürme" (4 kez) ve "Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Teşebbüs" (8 kez) suçlarından asli fail olarak ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerekir iken aleyhe istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usul ve esasa aykırı olduğuna,

2-Brüsk Azman Kod ...'nun soruşturma aşamasında "...'un beyanı doğruları yansıtmamaktadır, olay olduğu an olay yerinde değildim, Biz Ağrı Dağı kırsalında ... ve ve ...Kod isimli örgüt mensupları otururken yanımıza ... Kod, ..., ... ve ... Kod geldiler, sivil elbise giymişlerdi, bize göreve gideceklerini söyleyip yanımızdan ayrıldılar, aradan bir saat geçtikten sonra silah sesleri geldi, biz silah sesi duyar duymaz çatışma olduğunu zannederek bulundukları yere koşmaya başladık, biz gittiğimizde aracı da göremedik, sadece söylediğim 4 kişiyi gördük, örgüt mensupları bize vurdukları aracın polis veya istihbarat aracı olduğunu söylediler, bizde kendilerine burdan hergün kaçakçıların geçtiğini, kaçakçıların siyah filimli araç kullandıklarını söyledik, daha sonra ... olup olmadıklarını sorup bulunduğumuz yere dönüp gittik, kendileri de bulundukları yere gittiler, araca bakmaya gitmediler, çünkü araç çok uzaklaşmıştı, ... köyüne yaklaşmıştı, o yüzden aracın içine bakmaya gitmediler, ben ve benimle birlikte gelen örgüt mensupları hiçbir şekilde silah kullanmadık, olayı anlatan ... Kod ... aracın 10 metre önünde araca ateş eden kişidir, olayı farklı anlatmıştır." şeklindeki beyanı dikkate alındığında eylemin planlanarak gerçekleştiği ve sanığın eyleme asli fail olarak iştirak ettiği, bu haliyle mevcut deliller kapsamında sanığın yabancı uyruklu maktul ve mağdurlara yönelik eylemleri nedeniyle "Kişiyi Tasarlayarak Kasten Öldürme" (3 kez) ve "Kişiyi Tasarlayarak Kasten Öldürmeye Teşebbüs" (17 kez) suçlarından asli fail olarak ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerekir iken aleyhe istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usul ve esasa aykırı olduğuna,