muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4016, Karar No: 2025/1960, Tarih: 17.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4016 E.  ,  2025/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1638 Değişik İş

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2022/490 Esas, 2023/817 Karar sayılı uyarlama kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2024 tarihli ve 2023/1638 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 20.02.2024 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 2024/9896 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67273 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67273 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir... " şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler ile,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28/12/2021 tarihli ve 2019/766 esas, 2021/13907 sayılı ilamında yer alan, "Sanık hakkında soyut tehlike suçu niteliğinde olan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; ... somut bir zararın bulunmadığı gözetilmeden,.. " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28/12/2021 tarihli ve 2019/766 esas, 2021/13907 sayılı ilamında yer alan, "Sanık hakkında soyut tehlike suçu niteliğinde olan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; ... somut bir zararın bulunmadığı gözetilmeden,.. " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, anılan Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere, sanığa yüklenen suçun soyut tehlike suçu olduğu dikkate alınarak, sanığın hukuki durumunun 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile değişik yukarıda belirtilen 213 sayılı Kanun'un 359-a ve geçici 34. maddeleri kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle cezasında indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca, hükümlü hakkında belirlenecek temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim uygulanması hususunun değerlendirilmesi bakımından uyarlama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşısında; itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2024 tarihli ve 2023/1638 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26713, Karar No: 2015/9405, Tarih: 06.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26713 E.  ,  2015/9405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı annenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile, davalı baba arasında yarı yıl tatili ve dini bayramlar ile resmi bayramlara ilişkin olarak düzenlenen kişisel ilişki fazla olup, davalı annenin velayet görevlerini gereği gibi yerine getirmesine engel olacaktır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. 6. 7. ve 8. paragraflarının hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine "her yıl yarı yıl tatilinin 2.günü saat 10.00'dan 7.günü saat 17.00'ye kadar", "her yıl 1 Temmuz saat 10.00'dan 30 Temmuz saat 17.00'ye kadar", "Ramazan Bayramının 2.günü saat 10.00'dan 3.günü saat 17.00'ye kadar, Kurban Bayramının 3.günü saat 10.00'dan 4.günü saat 17.00'ye kadar görüşmek ve yanına almak suretiyle şahsi ilişki tesisine, sahsi ilişki masraflarının davacı baba tarafından karşılanmasına" cümlelerinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer temyiz itirazlarının ise l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2015(Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/6479, Karar No: 2021/10504, Tarih: 14.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6479 E.  ,  2021/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 27/11/2019

MAKTUL : ...

SUÇ : Kasten öldürme.

HÜKÜMLER :1)Sanık ... hakkında; maktül ...'a karşı kasten öldürme suçundan, TCK'nin 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair;... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarih, 2018/240 Esas ve 2019/76 Karar sayılı kararı.

2) İstinaf talebinin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarih, 2019/4477 Esas ve 2019/2797 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktül ...'e karşı kasten öldürme suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarih, 2018/240 Esas ve 2019/76 Karar sayılı kararıyla TCK'nin 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara karşı mahkemenin bir üyesi tarafından sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönünde muhalefet şerhi yazıldığı, duruşma savcısının da aynı doğrultuda sanık ... hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiği yönünde mütala beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece verilen bu hükmün yasal süresi içinde sanık, katılan sanıklar müdafileri, Cumhuriyet Savcısı ve katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarih, 2019/4477 Esas ve 2019/2797 Karar sayılı kararıyla istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf mahkemesinin esastan red kararının sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarih 2020/1552 Esas ve 2020/3225 Karar sayılı kararıyla istinaf mahkemesinin esastan red kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bu karara dairenin iki üyesi tarafından sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiği görüşüyle muhalefet şerhi yazılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 07.12.2020 tarih 2020/1552 Esas ve 2020/3225 Karar numaralı karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14/06/2021 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere;

Sanık ... ile katılan ... arasında kız meselesinden dolayı husumet bulunduğu, ...’in sürekli olarak ...’ı tehdit ettiği, bir süre sonra ...’ın yanında çalıştığı ...’ü de hedef almaya başladığı ve ikisini de tehdit ve hakaret ettiği, şikayet üzerine bu tehdit eylemleri nedeniyle ... hakkında soruşturma başlatıldığı.

Her iki tarafı da tanıyan ve olay çıkmaması için çaba sarf eden tanık ...’e ... tarafından olay günü gönderilen mesajda “... ile geliyorum, 5 dk’ya ordayım, Allah rızası için karışma” dediği ve ...’ın çalışmakta olduğu ...’e ait kafeye gelerek ...’la tartıştığı ve ...’a “açık açık söylüyorum ya sen beni öldürürsün ya da ben ikinizi öldürürüm” diye tehditte bulunduktan sonra çıkan tartışmada ...’ın tabanca ile ...’i ayaklarına ateş ederek yaraladığı ve kaçtığı, bu arada ...’in ...’la buluşmaya gittiğini öğrenen ...’in ...’in kardeşleri olan ... ve ...’a haber vermesi üzerine, ...’in tabanca, ...’ın ise tüfek alarak her üçünün araçla olay yerine geldikleri, silah sesini duyan sanık ...’ün olay yerine doğru yürüdüğü, aynı anda olay yerine gelen ..., ... ve ...’le karşılaştığı, ...’ın elinde tüfekle ...’in ise tabanca ile araçtan indiği, tanık ...’in araya girerek olay çıkmaması için çaba gösterdiği, ancak ... ve ...’in kardeşlerinin yerde yaralı yattığını görmeleri üzerine ...’e ateş etmeye başladıkları ve ...’ü kafasından yaraladıkları, ...’ün de üzerinde taşıdığı tabancayı çıkartarak onlara doğru ateş ederek karşılık verdiği, ...’in aldığı isabetle öldüğü sübut bulmuştur.

Sayın çoğunluk maktul ...’in haksız tahrik altında kasten öldürülmesine ilişkin sanık ...’ün TCK.nin 81, 29. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına ilişkin hükmün isabetli olduğuna karar vermiş ise de bu karara iştirak etmiyoruz, şöyle ki;

Sayın çoğunluk maktul ...’in haksız tahrik altında kasten öldürülmesine ilişkin sanık ...’ün TCK.nin 81, 29. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına ilişkin hükmün isabetli olduğuna karar vermiş ise de bu karara iştirak etmiyoruz, şöyle ki;

Gerek dosyada bulunan mesaj kayıtlarından, video kayıtlarından ve tanık anlatımlarından anlaşılacağı üzere sanığın, ...’in yoğun tehditlerine maruz kaldığı, sanığın adli merciilere başvurmasına rağmen ...’in tehditlerine devam ettiği, gerek sözlü, yazılı olarak ve gerekse iş yeri etrafında dolanıp silah göstermek suretiyle tehditlerine devam ettiği, tehditlerden korkan sanık ... ve ...’ın bir saldırı olması durumunda kendilerini korumak için birer adet silah temin ederek silah taşımaya başladıkları, olay günü de ...’in yanına bir av tüfeği alarak işyerine geldiği ve ...’ı arabaya bindirip götürmek istediği, ancak ...’ın arabaya binmeyi kabul etmemesi üzerine, ...’ı yine tehdit ettiği, yaşanan tartışmada ...’ın korkup ...’in ayaklarına doğru ateş ettiği, ...’ın ... tarafından vurulduğunu düşünerek olay yerine giden sanık ...’ün, başka bir araçla olay yerine gelen araçtan silahlarla inen mağdurlarla karşılaştığı, mağdurların tehditlerine rağmen henüz silahını kullanmadığı, ancak kardeşlerinin ... tarafından yaralandığını düşünen mağdurlar ... ve ...’in tabanca ve tüfekle ...’ü hedef alarak ateş etmeye başlamaları üzerine sanığın da silahla karşılık vermekten ibaret eyleminde, daha önce yapılan tehditler hemen öncesinde yaşanan olay ve mağdurların kendisini öldürecekleri korkusu ile devam eden saldırıyı başka türlü def etme imkanı olmadığından, saldırı ile orantılı olarak ateş etmesinin TCK.nin 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunma hali olduğu ve bu nedenle itirazın kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/17977, Karar No: 2015/18077, Tarih: 28.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17977 E.  ,  2015/18077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ve yaptığı işin itibari hizmet kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Davalı işveren vekili tarafından, duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verilerek işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İtibari hizmet süresinden faydalanma sağlayan düzenleme, 506 sayılı Kanun'a 2098 sayılı Kanunla Ek 1. madde olarak eklenmiş, 09.07.1987 tarihinde resmi gazetede yayımlanan 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanunun 13. maddesi ile kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Kanunla Ek 5. madde olarak numaralandırılmıştır. Davalı işyeri basım işyeridir, 3395 sayılı Kanunla genişletilen düzenleme içerisinde basım işyeri 506 sayılı Kanun kapsamında itibari hizmet süresinden faydalanmaya olanak sağlanmıştır. 3395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesini düzenleyen 18. maddesinde “Bu Kanunun; (8) inci ve (13) üncü maddeleri yayım tarihini takibeden dönem başından, diğer maddeleri yayım tarihinde yürürlüğe girer” şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece, 3395 sayılı Yasa'nın 13. maddesi ile 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesine eklenen 4. fıkrasının yürürlük tarihinin 01.09.1987 tarihi olduğunun ve öncesinde geçen çalışmaların itibari hizmete tabi olmadığının gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 numaralı beninde yer alan, “02.12.1985” tarihinin silinerek, yerine “01.09.1987” tarihi yazılmasına, aynı bentte yer alan, “4430" rakamı silinerek, yerine, “3836” rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/61, Karar No: 2022/53, Tarih: 25.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2018/61 E.  ,  2022/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Bankacılık zimmeti suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanık 5411 sayılı Kanun'un 160/2-son, TCK'nın 43, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 1.751.497.48 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve suç nedeniyle bankanın uğradığı zararın 5411 sayılı Kanun'un 160/1. maddesi uyarınca sanıktan tazminine ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.05.2012 tarihli ve 21-29 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılan Banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 12.11.2012 tarih ve 22825-27519 sayı ile;

''Bilirkişi raporunda, ... adlı mudinin hesabından 27.12.2010 tarihinde zimmete geçirilen 10.238,10 Euro'nun bu tarihteki T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrildiği halde 26.10.2009 tarihli kurun esas alındığının yazılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1) Banka zararının tespiti ile ilgili olarak;

a) Sanık hakkında ... Bankası Teftiş Kurulu tarafından düzenlenen soruşturma raporunda, sanığın zararın ödenmesinde kullanılmak üzere, banka emanet kasasında bulunan ziynet eşyalarının kullanılmasına muvafakat ettiğinin ve bankadaki mevduat hesaplarına bloke konulduğunun bildirilmesi karşısında, ziynet eşyaları ile hesaplardaki paranın zararın tazmininde kullanılıp kullanılmadığı hususu araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Bilirkişi tarafından tespit edilen zarar miktarının 560.516,99 TL olduğu gözetilmeden 560.016,99.-TL'nin zarar miktarı olarak belirlenmesi,

2- 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde, adli para cezasının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağı şeklindeki düzenleme karşısında; takdir edilecek gün para cezasının, (teselsül hariç) artırım ve indirime tabi tutulduktan sonra 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesindeki esaslara göre tayin edilecek sonuç adli para cezasının nitelikli zimmet suçu nedeni ile oluşan net banka zararının 3 katına çıkartılması gerekirken, sanığın iade ettiği miktar düşülmeden zimmetine geçirdiği kabul edilen 700.598,99 TL üzerinden hesaplama yapılması ve yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararının ödettirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hukuk mahkemelerinde dava konusu olabileceği de gözetilmeden, banka zararının katılma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sanıktan tazminine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hükmün gerekçesinde sanığın zimmetine geçirdiği tutarın adli para cezasının tespitinde esas alındığı bildirilmesine karşın, kısa kararda bankanın uğradığı zararın esas alındığı bildirilerek çelişkiye düşülmesi ,

2-Adli emanetteki eşya hakkında bir karar verilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 20.06.2013 tarih ve 105-46 sayı ile;