muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8752, Karar No: 2014/12462, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/8752 E.  ,  2014/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sözcü Gazetesinin 10/12/2013 tarihli nüshasında yazılan "RTÜK'e 7 milyon liralık borç taktı" başlıklı yazı nedeniyle ilgilisi ... ...Televizyon Prodüksiyon A.Ş. vekili tarafından yapılan tekzip, düzeltme ve cevap metnini yayımlanması talebinin reddine dair ... 32.Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2013/599 değişik sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2014 tarihli ve 2014/6 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07/02/2014 gün ve 9572 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 gün ve KYB. 2014-64745 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Anayasa'nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3.maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun'un 14.maddesinde yer alan, "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndeceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, "RTÜK'e 7 milyon liralık borç taktı" başlıklı yazının ilgilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici ve kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2014 gün ve 2014/6 Değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4468, Karar No: 2014/7954, Tarih: 23.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4468 E.  ,  2014/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, kasten öldürmeye teşebbüs, patlayıcı madde bulundurma, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 82/1-c, 35/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 151/1, 152/2-a, 43/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK'nın 174/1-2, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- TCK'nın 314/2, 31/3, 62, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kasten öldürmeye teşebbüs ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Kasten öldürmeye teşebbüs suçunun tasarlayarak işlenmiş olmasına rağmen, uygulama yapılırken TCK'nın 82. maddesi 1. fıkrasının “a” bendinin uygulanmaması sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Silahlı terör örgütüne üye olma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a- Mala zarar verme suçu yönünden;

Bomba patlatmak şeklindeki bir fiil ile, kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarının oluşmasına neden olan sanıkların, TCK'nın 44. maddesi hükmü karşısında sadece daha ağır cezayı gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları ile yetinilerek, mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Bomba patlatmak şeklindeki bir fiil ile, kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarının oluşmasına neden olan sanıkların, TCK'nın 44. maddesi hükmü karşısında sadece daha ağır cezayı gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları ile yetinilerek, mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

TCK’nın 302/1. maddesinde düzenlenen Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun; faili, mağduru, izlediği süreci, ihlal ettiği hukuki yararı aynı olan ve daha hafif neticesi kendi neticesiyle birlikte aynı kasta bağlı harekete tek bir nedensellik bağı ile bağlı bulunan silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından geçitli bir suç olduğu gözetildiğinde; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduklarına dair delil bulunmayan sanıkların, silahlı terör örgütü PKK/KCK'nın almış olduğu eylem kararları doğrultusunda 10.07.2012 günü saat 05:30 sıralarında mağdur ...'in resepsiyon görevlisi olarak çalıştığı otelin yan tarafına 08.11.2012 tarihli inceleme raporunda belirtildiği üzere, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yangın çıkarıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip el yapımı parça ve basınç etkili bomba bırakmak ve fitilini ateşleyerek mağdur ... ...'i öldürmeye teşebbüs etmek suçunu işledikleri amaç suçu işlemeye elverişli vahamet arz eder nitelikteki bu eylemin TCK’nın 302/1. maddesine uygun suçu oluşturduğu ve iddianame kapsamına göre sanıklar hakkındaki fiilin bu şekilde anlatıldığı gözetilmeden, hukuki nitelendirme ile bağlı kalmaksızın iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil nedeniyle sanıklara CMK'nın 226. maddesince ek savunma verilmek suretiyle TCK'nın 302/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar vermek yerine örgüt üyeliği suçundan mahkumiyete, TCK'nın 302/1. maddesi uyarınca dava açılmak üzere de suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, her iki suça ilişkin hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca örgüt üyeliği suçundan tayin olunan hapis cezasının, TCK'nın 302/1. maddesi uyarınca tayin olunacak sonuç ceza bakımından kazanılmış hak olarak saklı tutulmasına, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2264, Karar No: 2015/3495, Tarih: 23.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2264 E.  ,  2015/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/08/2010 gününde verilen iki ayrı dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen dosya davalısı ... Anonim Şirketinin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Asıl dosya ve birleşen dosya davalısı ...'in temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Şirketi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'in Cezaevi eski savcısı olduğunu, diğer davalı şirketin yayımladığı ... Gazetesinin 02/08/2009 günlü sayısının 1. ve 10. sayfalarında yayımlanan "..." ve "... Seçilmiş Birisi" başlıklı haberlerde davacının derin devlette görevli ajan ve görevini kötüye kullanan biri olarak aktarıldığını, bu durumun kişilik haklarına haksız saldırı teşkil ettiğini beyanla, uğranılan zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, yayının röportaj mahiyetinde bilgi aktarımı olduğunu ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığını beyanla açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...'in basına vermiş olduğu röportaj ve ... Gazetesinde yayımlanan haberle basın özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşıldığı, davacının yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle tazminata hükmedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı ...'in ...Haber Ajansına vermiş olduğu röportajın çeşitli yayın kuruluşlarına dağıtılması sonucu bu kuruluşlarca haberleştirildiği anlaşılmaktadır. Davalının eylemi tek bir eylemdir. Buna rağmen davacı tarafça davalı hakkında haberi yayınlayan her gazete ile birlikte davalı sıfatı ile ayrı ayrı davalar açılmıştır. Bu durumda; mahkemece eylemin tekliği gözönüne alınarak ilgili diğer dava dosyaları da getirtilip incelenerek gerekirse dosyalar birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, her bir dava için davalı yönünden ayrı ayrı tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalı ... Şirketinin temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17899, Karar No: 2012/13090, Tarih: 15.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17899 E.  ,  2012/13090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ:Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki "kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine" ilişkin dava ile "velayetin değiştirilmesine" ilişkin davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.05.2012 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekili gelmediler. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... Berrin Mutlu vekili Av. .geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (baba)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Tarafların müşterek çocuğu ., 2002 doğumlu olup, ...’da yabancı özel okulda okuduğu, babanın ise Avusturya’da oturduğu anlaşılmaktadır. Çocuğun okuduğu yabancı özel okulun öğretim takvimine göre; öğretim ve eğitim yılının 1 Eylül’de başlayıp 30 Haziran’a kadar devam ettiği, birinci dönem sonunda kış tatili (24 Aralık-2 Ocak), Mart ayının son haftasında ise bahar tatili (23-27 Mart) uygulamasının olduğu görülmektedir. Sömestr tatili bulunmamaktadır. Bu sebeple çocukla baba arasında sömestr tatilinin ilk haftasında tesis edilen kişisel ilişkinin infazı mümkün değildir. Bu husus gözetilmeden “sömestr tatilinin ilk haftası kişisel ilişki tesisi doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün “kış tatili” olarak düzeltilmesi uygun görülmüştür (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkarsının 2. bendindeki "sömestr tatilinin ilk haftası" sözcüklerini çıkartılarak yerine "çocuğun öğrenim gördüğü okulun kış tatilinin ilk 7 günü" sözcüklerinin eklenmek suretiyle, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.05.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3235, Karar No: 2018/3312, Tarih: 02.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3235 E.  ,  2018/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada sanığın istinabe yoluyla savunmasının alınmasına ilişkin Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 2010/738 Talimat sayılı, 06.10.2010 tarihli duruşma tutanağında hakim ve zabıt katibinin, Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/680 Talimat sayılı, 11.01.2013 günlü duruşma tutanağında hakimin, hakkında yakalama kararı çıkartılan sanığın savunmasının alındığı Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.07.2011 günlü, 2011/162 Değişik iş sayılı duruşma tutanağında ise hakimle zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzaları bulunmadığı gibi 25.07.2011 tarihli duruşma tutanağının UYAP ortamına da kaydedilmediği anlaşılmakla, söz konusu imza ve sisteme aktarım eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1091, Karar No: 2024/15293, Tarih: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1091 E.  ,  2024/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/432 E., 2023/675 K.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden

Suç tarihinin, en son düzenlenen fatura tarihi olan 31.10.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu sahte fatura düzenleme eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, 31.10.2012 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nunı 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23581, Karar No: 2017/13487, Tarih: 18.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/23581 E.  ,  2017/13487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve 5 yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“ 2-Davalı ... Harçlar Kanununun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Harçlar Yasasına göre alınması gereken 2.181,06 TL. harçtan, toplam 582,72 TL. peşin harç ile ıslah harcının mahsubu ile kalan 1.362,67 TL. harcın davalı şirketten alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Davacı tarafından yatırılan toplam 607,92 TL. harç masrafının davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 117,00 TL. tebligat gideri, 43,00 TL. posta gideri, 60,00 TL. tanık gideri, 250,00 TL. bilirkişi gideri ve 12,00 TL. havale gideri olmak üzere toplam 482,00 TL. yargılama giderinin kabul ve ret oranları dikkate alınarak 380,92 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,“ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4280, Karar No: 2014/11168, Tarih: 08.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4280 E.  ,  2014/11168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü ve 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.