muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2642, Karar No: 2015/14141, Tarih: 15.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2642 E.  ,  2015/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/703-2014/377

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 15.09.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar ile dava dışı Fikri ve Burhan'ın birlikte inşaat yaptıklarını, taraflar arasında düzenlenen 06.01.1997 tarihli protokole göre, 3 parselde davalı adına kayıtlı 25 nolu dükkanın satışından elde edilecek paranın yarısının davacıya ait olacağının kararlaştırıldığını, buna ilişkin talepte bulunulduğunda, davalının sürekli müvekkilini oyaladığını, bu nedenle 25 nolu dükkanın dava tarihi itibariyle rayiç değerinin yarısı olan 80.000 TL'nin (ıslah ile 147.500 TL) faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının kötüniyetli olduğunu, protokolde paylaşımın eşit yapılmadığını, bu hususun müvekkilinin Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava ile (2012/241 E.) giderildiğini dolayısıyla alacak borç ilişkisi kalmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki protokole göre, 25 nolu dükkanın satışının yapılarak net parasının davacıya verileceğinin kararlaştırıldığı, bunun için teminat senedi verildiği, ancak, bu güne kadar davalının sözleşme gereği edimlerini yerine getirmediği, sözleşme davalı tarafça inkar edilmediği gibi hükümleri yerine getirilmediğinden halen ayakta olduğu, davalının ilanihaye sözleşme gereğince dükkanlarının satışını beklemesi kabul edilemeyeceği gibi, davalının satış yapmamak suretiyle edimini yerine getirmesinin iyiniyetle bağdaşmayacağı, belirlenen rayiç değerinin yarısının davacıya verilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, hükme esas alınan bilirkişi raporuna, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, hükme esas alınan bilirkişi raporuna, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7.575,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.09.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3820, Karar No: 2007/3188, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3820 E.  ,  2007/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8117, Karar No: 2007/1620, Tarih: 14.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8117 E.  ,  2007/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava sözleşmenin haksız feshi nedeniyle uğranılan kâr kaybının ödenmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemece kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 21.09.1995 günlü sözleşmeyle davacı 61.512.000.000 TL bedelle İ.T.Ü. ... Kampüsü Yabancı Diller Yüksekokulu II.kısım ikmâl inşaatının yapımını yükümlenmiştir. 01.11.1999 tarih ve 18 nolu hakedişe kadar işe devam edilmiş ve iş bedeli de davacıya ödenmiştir. Ancak DPT’nin bu projeye harcama yapılamayacağına dair kararı üzerine ödeneği kalmayan işin yapımı davalı tarafından durdurulmuştur. Davacı bunun haksız fesih olduğu iddiasıyla kalan bedel üzerinden kâr mahrumiyeti istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı ise ortada fesih bulunmadığını, projenin yatırım programına dahil edilmemiş olmasında kusurlu olamayacağını savunmaktadır. Gerçekten dosyaya giren DPT yazısıyla sözleşme konusu projenin yatırım programından çıkarıldığı, ödeme yapılamayacağı sabittir.

Sözleşmenin hakedişler ve ödeme başlıklı 9/A maddesinde ödemelerin Muhasebe-i Umumiye Kanunu, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, Devlet Harcamaları Belgeleri Yönetmeliği 1994 yılı Bütçe Kanunu ile Maliye ve Gümrük Bakanlığı’nın yayınlayacağı serbest bırakma yönergelerine bağlı olacağı hükmüne yer verilmiştir. Bu haliyle davacı yüklenicinin ödeneğin ne şekilde serbest bırakılacağını, ödenek durumuna göre işe devam edilebileceğini bilerek işin yapımını yükümlendiği ortadadır. Ödeneği kalmayan işe devama davalı zorlanamayacağına göre haksız fesihten söz etmek mümkün değildir. Zira, davacı ödenek yetersizliğinde işin durdurulabileceğini bilerek sözleşmeyi imzalamıştır. Müdebbir tacir olan yüklenici sözleşme hükümlerinin sonuçlarına katlanmak zorundadır (T.T.K.24.madde). O halde kâr mahrumiyeti istemiyle açılan davanın tümüyle reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 14.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35375, Karar No: 2021/4687, Tarih: 21.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/35375 E.  ,  2021/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkla katılanın ortak oldukları, sanığın ortaklıktan dolayı şirket kaleminden aldığı 120.000 TL karşılığında 9 adet karşılığı olmayan çekleri verdiği, çekleri verirken de piyasada güvenilir isimlerin adını yazıp, kendisinin imzaladığı, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın suça konu çekleri mevcudiyetini ispat edemediği ...isimli birisinden aldığını söylediği ve ticarete ilişkin belge de sunamadığı, çekleri katılana neden dolayı verdiği konusunda aşamalarda farklı ve çelişkili beyanlarda bulunduğu, 13/07/2009 tarihli temyiz dilekçesinde ilk beyanlarından farklı olarak "benim ortak olduğumuz şirketten para çekip de sonra çekleri katılana verdiğim yalandır, çünkü katılanın şirketteki payı sadece %1 dir dediği, ilk beyanında çeklere ..., isimli iş adamının adını yazıp ciroladım derken, sonraki beyanlarında sahtelik ortaya çıkınca katılan beni adamlarına darp ettirdi, dağa kaldırdı, zorla ciro yaptırdı, bu konuda katılan ceza aldı dediği, ancak buna ilişkin ispat sunmadığı, daha sonraki beyanında katılanın Bağ-Kur ödemesi için şirkete göstermelik % 1 oranında bir ortaklığı olduğunu, susam alımını katılan aracılığı ile yaptığını, çeklerin bir kısmını mal alsın diye bir katılana verdiğini, bir kısmını da kendisinin kullandığını söylediği, anlaşıldığından, sanığın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/10/2017 tarih, 2016/15-753 Esas, 2017/468 Karar, 2015/164524 itiraz sayılı kararında açıklandığı üzere şirket ortağı ve şirketi temsil etme yetkisi olan sanığın, hizmet ilişkisi nedeniyle bağlı bulunduğu şirket aleyhine hizmet ilişkisiyle bağdaşmayan tasarruflar yapmak suretiyle menfaat elde etmesi şeklinde gerçekleşen eylemi sebebiyle 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15119, Karar No: 2015/2653, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15119 E.  ,  2015/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7640, Karar No: 2014/20209, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7640 E.  ,  2014/20209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23711, Karar No: 2015/6038, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23711 E.  ,  2015/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... ve ... yönünden husumetten reddine ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... ve ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Tedaş vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6612, Karar No: 2016/13500, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6612 E.  ,  2016/13500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri

çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8173, Karar No: 2022/9093, Tarih: 14.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8173 E.  ,  2022/9093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.11.2019 tarih ve 2017/53 E. - 2019/753 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetim A.Ş. vekili ile davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Gökler Narenciye ... Ltd. Şti.'nin müvekkili banka ile imzaladığı genel kredi sözleşmesinin borçlusu olduğunu, diğer davalıların müşterek borçlu müteselsil kefil olduklarını, üç kredi taksidinin süresinde ödenmemesi nedeniyle hesabın katedildiğini, borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini, davalıların itirazında alacak temliki nedeniyle tahsil edilen alacak miktarı kadar davalı borçluların borçtan kurtulacaklarını belirttiklerini, adı geçen temlikte müvekkilince tahsil edilen miktar mahsup edildiğinde 22.254,83 TL alacak yönünden davalıların itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, takipten önce yapılan 30.358,00 USD miktarlı temlik nedeniyle müvekkillerinin borçlarının bulunmadığını, davacı bankanın alacağını takip etmediğini, müvekkili şirketin temlik edilen alacak üzerinde tasarruf hakkı kalmamasına rağmen müvekkilinin borçlu bulunduğu takip dosyalarına bildirim yaptığını, davacının bu nedenle alacağının bir kısmını tahsil ettiğini, davacının alacağını takip etmemesinden kaynaklanan kusurundan müvekkilllerinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.