muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1679, Karar No: 2018/3700, Tarih: 26.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1679 E.  ,  2018/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, cinsel saldırı, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal.

HÜKÜM : Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/08/2016 gün ve 2015/97 Esas-2016/200 Karar tarihli kararıyla kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mübbet hapis cezasına yönelik istinaf talebinin kabulüyle,

TCK'nun 81/1, 29, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezasına,

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına yönelik istinaf talebinin CMK'nun 276/1. maddesi uyarınca reddine,

Cinsel saldırı suçuna yönelik istinaf talebinin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararları ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararları CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca temyizi kabil olmadığından katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin CMK'nun 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında elde edilen delillerin hükümlülüğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, katılan Bakanlık vekilinin cinsel saldırı suçunun sabit olduğuna, sanığa üst sınırlardan ceza verilmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A)- Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan esastan red kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin ESASTAN REDDİNE,

B)- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

A)- Sanık ... hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan esastan red kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin ESASTAN REDDİNE,

B)- Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; olay günü gündüz vakti maktulün sanık ile tartışarak sanığa, eşi ve kendisi hakkında hakaret içeren sözler söylediğine ilişkin sanık savunmasının aksi sabit olmadığı kabul edilmiş ise de; sanık ve eşi ile maktul arasında olaydan önce bir anlaşmazlık ve tartışma bulunmadığına ilişkin tanık beyanları, sanığın eşinin sanık ve yakınları ile irtibatlaşmadan alınan ilk beyanında maktulle hiç bir sorun yaşamadıkları yönündeki beyanı, bu tartışmaya diğer komşuların tanık olmaması, olaydan sonra sanık ve yakınlarının buluşup birbirlerini yönlendirdiklerinin anlaşılması, olayın gece geç saat beklenerek gerçekleşmesi, sanık ve yakınlarının bu yöndeki beyanlarının çelişkili olması birlikte değerlendirildiğinde, maktulün sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan bir söz ve davranışta bulunduğuna dair bir delil bulunmadığı, sanık ile görgüye dayalı bilgileri bulunmayan ablası, anne ve babasının olaydan hemen sonra buluşup oluşturdukları anlaşılan savunma ve bu yöndeki çelişkili beyanlarına itibar edilerek, sanık hakkında uygulanma olanağı bulunmayan TCK’nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4102, Karar No: 2017/7957, Tarih: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4102 E.  ,  2017/7957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere 2004 sayılı İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen” ticareti usulüne aykırı terk etmek “suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle;ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Şikayete dayanak icra takip dosyasında borçlu şirket hakkında, takip hukukuna ilişkin bir kısım işlemler yapılmasına karşın, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adresinde fiili haciz işlemi yapılmamıştır. Bir başka anlatımla borçlunun ticareti terk edip etmediği belirlenmemiştir. Bu durumda mahkeme tarafından yargılamaya devamla, öncelikle şikayet tarihi itibariyle sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı bağlı bulunduğu Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorularak, yetkilisi olması halinde borçlu şirketin fiili durumunun araştırılarak, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin ticareti fiili olarak terk edip etmediği yönünde tescil adresinde ve tespit edilen diğer adreslerde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak şikayetin süresinde olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26746, Karar No: 2015/4469, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26746 E.  ,  2015/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12403, Karar No: 2015/3477, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12403 E.  ,  2015/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35280, Karar No: 2022/1933, Tarih: 11.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35280 E.  ,  2022/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/419 esas, 2015/463 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 28/09/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25/05/2016 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, hüküm açıklanarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli ve 2019/266 esas, 2020/508 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

İstem yazısında;

" Dosya kapsamına göre her ne kadar .... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli kararında kendisini vekil ile temsil eden katılan lehine 3.400,00 Türk lirası vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Ceza davalarında ücret” başlıklı 14. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, “Ceza hükmü taşıyan özel yasa, tüzük ve kararnamelere göre yalnız para cezasına hükmolunan davalarda tarifeye göre belirlenecek avukatlık ücreti hükmolunan para cezası tutarını geçemez.” şeklindeki düzenleme değerlendirildiğinde, "ceza hükmü taşıyan özel yasa, tüzük ve kararnameler" uygulamasıyla hükmolunan para cezaları nedeniyle, takdir edilen vekalet ücretinin para cezası miktarını geçemeyeceği, ancak 5237 sayılı Kanun'un ceza hükmü taşıyan özel yasa mahiyetinde olmadığı, bu sebeple de 5237 sayılı Kanun ile hükmolunan adli para cezalarında vekalet ücretine karar verilirken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/2. maddesinin uygulamayacağı düşünülebilirse de, söz konusu daraltıcı yorumun sanık aleyhine olacağı gibi, mahkemesince ceza hükmü taşıyan özel yasa uygulamasının yapıldığı yargılama sonunda karar verilen para cezası miktarının maktu vekalet ücretinden az olması halinde, katılanın vekil ile temsil edilmesi nedeniyle, ancak para cezası miktarı kadar vekalet ücretine karar verilebilecek iken, aynı mahkemede görülmekte olup, 5237 sayılı Kanun uyarınca hüküm kurulması halinde katılanın vekil ile temsil edilmesi nedeniyle, hükmolunan para cezasını geçecek şekilde yüksek miktarda maktu vekalet ücretine karar verilmesi durumunda, aynı mahkemede biri ceza hükmü taşıyan özel kanunların, diğeri 5237 sayılı Kanun'un uygulamasıyla yalnız adli para cezasına karar verilmiş iki farklı dosyada vekaletname ile aynı işi gören katılan vekili/vekilleri yönünden iki farklı vekalet ücreti sonucunu ortaya çıkarmakla eşitsizliğe neden olacağı, belirtilen nedenle anılan hükmün, 5237 sayılı Kanun uygulaması nedeniyle yalnız adli para cezasına hükmedilmesi halinde vekalet ücretine takdir edilmesi durumunda da uygulanması gerektiği, bu halde mahkemesince takdir edilen vekalet ücretinin incelemeye konu para cezasının miktarı olan 1.500,00 Türk lirasından fazla olamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “Olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay tarafından incelenmesini sağlamak suretiyle ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Hukuksal Değerlendirme:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “Olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay tarafından incelenmesini sağlamak suretiyle ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26/10/1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve özel dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hâkim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile delillerin değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/06/1971 gün ve 497-209, 07/02/1972 gün ve 447-72, 24/02/1975 gün ve 37-32, 14/06/2005 gün ve 66-65, 07/02/2006 gün ve 172-10, 22/10/2013 tarih ve 2012/11-1322-2013/421 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olması şahsi hak olma niteliğini değiştirmeyeceğinden ve kişisel hakka ilişkin olarak yapılan aykırılıklar nedeniyle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 11/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4766, Karar No: 2007/7632, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4766 E.  ,  2007/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalılardan balkonlarında kuş beslememeleri ve balkonlarına koydukları kuş yemliklerinin kaldırılması için gerekli önlemlerin alınması ve davalıların gürültü yapmamaları için hakim müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı asillerden ... ile ... . geldiler. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen asillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1828, Karar No: 2023/2215, Tarih: 08.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1828 E.  ,  2023/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/30 E., 2022/2042 K.

...

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/151 E., 2021/339 K.

Taraflar arasındaki 3713 sayılı Kanun kapsamında Vazife malulü sayılması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, askerlik görevinin sebep ve tesiriyle malul hale geldiğinden hareketle 3713 sayılı Kanun kapsamında vazife malulü olduğunun tespitini, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile davacının 3713 sayılı kanun uyarınca vazife malulü sayılması gerektiğinin tespitine aksi yönde kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davacının maluliyetinin 21.06.2018 tarihinde meydana gelen yaralanma olayından kaynaklanıp kaynaklanmadığının Adli Tıp Kurulundan alınacak bir rapor ile tespiti gerekirken mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, mahkemece verilen kararın kaldırılarak, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretini davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Somut olayda; davacının terör eylemi neticesinde yaralandığı sabit olup, 3713 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak sonuca gidilen mahkeme kararı yerinde olmuştur." gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 3713 sayılı Kanun kapsamında vazife malulü sayılıp sayılamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayıl Kanun'un 25, 47 nci maddeleri, 3713 sayılı Kanun'un 21 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, 21.06.2018 tarihinde meydana gelen askeri konvoyun gidişi esnasında terör olayı nedeniyle sigortalının içinde bulunduğu aracın nehire düşmesi sonucu yaralandığı ve "Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapamaz" hale geldiği iddiasıyla 3713 sayılı Kanun hükümlerine göre vazife malulü emekli aylığı bağlanmasının talep edildiği anlaşılmaktadır.

2.Davalı Kurum, davacının yaralanmadan sonra tedavi edilip görevine devam ettiği ve 30.10.2018 tarihinde kendi isteğiyle sözleşmesi feshedildiği gibi 5510 sayılı Kanun'un 4/1-c maddesi kapsamındaki görevinden ayrıldıktan sonra 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olarak çalıştığından aynı Kanunun 53 ncü maddesi gereğince de malullük, dolayısıyla da vazife malullüğü durumunun incelenmesine imkan bulunmadığı gerekçesiyle talebi reddettiği, davacının 2011-10.01.2015 tarihleri arası 5510 sayılı Kanun kapsamında 4/1-a, 11.07.2015-30.10.2018 tarihleri arasında 4/1-c kapsamında, sonraki çalışmalarının ise yine 4/1-a kapsamında hizmetleri olduğu belirgindir.

3.Olaydan sonra 02.07.2018 tarihli hastane kayıtlarına göre davacıya bel ağrısı tanısı konulduğu, beyin ve göğüs cerrahisine sevki yapıldığı ve 10 günlük istirahat verildiği, Akhisar Devlet Hastanesinin Kasım 2020 tarihli raporunda, sol ayak bileği kemikte ödem bulunması nedeniyle askerliğe elverişli olmadığı, 21.06.2018 tarihli kaza ile tam olarak ilişkilendirilmese de, olay günü ayak grafisinin çekilmesi, bu lezyonun olay günü olabileceğini düşündürdüğünü, daha sonrada ayak bilgisi MR görüntülerinde evre 4 lezyon saptandığı, kıkırdak yaralanması söz konusu olduğu için araz bırakacak tarzda olduğunun belirtildiği, ... Devlet Hastanesi'nin 03.06.2021 tarihli raporunda 21.06.2018 tarihli yaralanma sonucu bu arazın meydana geldiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Vazife Malullüğü, 5510 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre, aynı kanunun 25 nci maddesinde belirtilen malullüğün, sigortalıların vazifelerini yaptıkları sırada veya vazifeleri dışında idarelerince görevlendirildikleri herhangi bir kamu idaresine ait başka işleri yaparken bu işlerden veya kurumlarının menfaatini korumak maksadıyla bir iş yaparken ya da idarelerince sağlanan bir taşıtla işe gelişi ve işten dönüşü sırasında veya iş yerinde meydana gelen kazadan kaynaklanmış olması durumunda söz konusu olabileceği belirtilmektedir.