muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10847, Karar No: 2010/12985, Tarih: 25.10.2010

b) Keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

c) Davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra Hazine yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi yazılı kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli,

3402 Sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, zeytin ağaçlarının dikim yolu ile mi yoksa delicelikten aşılanmak suretiyle mi yetiştirildiği, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 Sayılı Yasanın 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, eğimi % 12'yi aşan makilik ve fundalık yerler bilimsel ve teknik olarak toprak muhafaza karakteri taşıyacağından 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşı kavramından orman sayılacağı gözetilmeli, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 25/10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23731, Karar No: 2013/15651, Tarih: 02.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/23731 E.  ,  2013/15651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : ,Hırsızlık, Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

1-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Dairemiz Üyesi ... ve ...'ün karşı oyu ve oyçokluğu ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ...'ün hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçları ile sanık ...'ün hırsızlık suçu için kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

2-Sanık ...'ün hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçları ile sanık ...'ün hırsızlık suçu için kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Hırsızlık suçunun işlendiği tarih olan 15.04.2005 ile inceleme tarihi arasında sanıklar hakkında uygulanan ve zamanaşımı süresi bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması ve sanık ...'ün 6136 sayılı Yasaya muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçlarından eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 258/1-2, 456/2, 457/1, 271, 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 265/1-4, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 86/1, 3/c-e, 87/3, 66/1-e, 67/4.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.madeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 15.04.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Olay tarihinde polise, sokak üzerinde bir aracın plakasının değiştirildiğinin ihbar edilmesi üzerine polis aracının belirtilen yere gittiği, aracı kullanan şahısların kaçmak istedikleri ancak başka bir araca çarparak durmak zorunda kaldıkları, sanık ...'ın araçtan inerek kaçmaya başladığı, müşteki ...'nın 04.08.2005 tarihli duruşma ifadesine göre “ben silahımı çekerek ...'ı kovalamaya başladım, durması için havaya iki el ateş etmek istediysem de silahım ateş almadı, sanığa yetiştim, üzerine atladım, boğuşma esnasında sanık sağ parmağımı ısırınca elimdeki silah düştü, sanık silahı aldı, ben sanığa arkadan sarılmış vaziyette iken sanık eğilerek silahı sağ elinde tutar vaziyette iken iki ayağı arasından arkaya yani bana doğru ayaklarıma doğru bir el ateş etti, fakat isabet almadım, "abi beni bırak ben zaten bitmişim", diye söyledi, bırakmayınca "seni vururum" diyerek ikinci kez ateş ederek beni sol femur kemiğimden yaraladı, ben yere yıkıldım sanık silahı alıp kaçtı” şeklindeki beyanı ve olayın oluş şekli dikkate alındığında, hırsızlık şüphelisi olan sanığın yakalanmamak için görevli polis memuruna direndiği, bu arada yere düşen silahı alarak müştekiyi yaralayıp silahla birlikte olay yerinden kaçtığı, ertesi gün silahı iade ettiği, olayda yağma suçunun unsurlarının olmadığı, eylemin bir bütün halinde silahla görevli memura mukavemet ve yaralama suçunu oluşturduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.02.2010 tarih ve 2010/1-238-16 karar sayılı ilamının da benzer yönde olduğu, bu nedenle yağma suçundan kurulan hükmün bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanması şeklindeki kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/10842, Karar No: 2014/17418, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10842 E.  ,  2014/17418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAYKÖY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2013/29-2013/386

Taraflar arasında görülen davada Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2013 tarih ve 2013/29-2013/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin esnaf olup “... Büfe” unvanı ile esnaf siciline kayıtlı olduğunu, davalının ise 16.12.2009 tarihinde “... Tekel Bayii “olarak ticaret siciline kendini kaydettirdiğini, müvekkilinin “M...” ibaresi üzerinde öncelik ve üstünlük hakkının söz konusu olduğunu, tescilde öncelik ilkesi gereği Meydan unvanının müvekkilinden sonra tescil ettiren davalının Meydan unvanının kullanmaktan yasaklanmasını ve ticaret sicilinden silinmesi gerektiğini, Sarayköy'de ... Tekel Büfe denince herkesin aklına müvekkilinin işyerinin geldiğini, davalının bunu bildiği için bu ismi seçtiğini ,tanınmışlıktan istifade etmek istediğini, davalının müvekkilinin unvanını haksız bir şekilde kullandığını ileri sürerek, müvekkilinin Meydan ibaresini kullanmakta öncelikli hak sahibi olduğunun tespitine, meydan ibaresinin davalının ticaret unvanından silinmesine, davalının meydan ibaresini kullanmasının önlenmesi ve yasaklanmasına, giderleri davalıya ait olmak üzere gazetede yayınlanmasına karar verilmesinin talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili, müvekkilinin 16.02.2009 tarihinden bu yana H.. S..-... Tekel Bayii unvanı ile kayıtlı tacir olduğunu, yöre halkınca Sarayköy meydanı olarak bilinen mevkide perakende bakkaliye işi ile uğraştığını, müvekkilinin ticari unvanının usulünce ilan edilip tescil edildiğini, ... Tekel Bayii markasını adına tescil ettirmek için 31.08.2012 tarihinde Türk Patent Enstitüsü'ne 2012/7413 sayı ile başvurulduğunu, müvekkilinin üç yıla yakın bir zamandır meydan sözcüğünü kullandığını, bu süre zarfında davacının buna ses çıkarmadığını ancak Türk Patent Enstitüsü'ne marka başvurusunda bulunması üzerine bu davayı açtığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu büfelerin bulunduğu yerin meydan olduğu, bu durumun tanık anlatımları ile de umuma mal olduğu, meydan denilince bunun anlaşıldığı gibi tanık beyanlarından da dükkan isimlerinden çok dükkanların sahiplerinin ismiyle anıldığı, dolayısıyla ismin umuma ait bir isim olduğu ve ismin kullanılmasından kaynaklı bir karışıklık olmadığı grekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasındaki dava, Türk Ticaret Kanunu'nun 52. maddesine dayalı olarak açılan ticaret ünvanına tecavüzün önlenmesi ve davalı ünvanının ticaret sicilinden terkini istemine yöneliktir. Davacı, 5846 sayılı FSEK’ten kaynaklanan eser sahipliği haklarına ya da 551, 554 ve 556 sayılı KHK’lardan kaynaklanan tescilli sınai mülkiyet haklarına dayalı bir hak iddiası ile talepte bulunmamıştır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflarca ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilir.

Bu durumda, uyuşmazlığın TTK’nın 52 ve devamı maddelerinde düzenlenen ticaret ünvanına tecavüzün önlenmesi ve sicilden terkin davası niteliğinde bulunması nedeniyle, davaya bakmak genel mahkemelerin görevi dahilinde bulunduğu halde, mahkemece ihtisas mahkemesi sıfatıyla işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4919, Karar No: 2021/7399, Tarih: 01.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4919 E.  ,  2021/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1011, Karar No: 2025/6378, Tarih: 22.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1011 E.  ,  2025/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/2099 E., 2023/1804 K.

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.03.2024 tarihli ve 2023/2099 Esas, 2023/1804 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, hüküm fıkrasının son paragrafında ve ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tutanakta cezaevinde olan taraflarca ne şekilde temyiz hakkının kullanılacağının belirtilmemiş olması nedeniyle sanığın temyiz talebinin öğrenmeyle süresinde kabul edilerek temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.03.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13280, Karar No: 2013/12832, Tarih: 19.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13280 E.  ,  2013/12832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Orhangazi Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.06.2012 tarih ve 2009/586-2012/467 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Yapı Malz. Proje ve Müh. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, İznik Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından yapılan ihalede parke taşı vs. malzemeleri temin etme edimini üstlendiklerini, bu taşların bir kısmının müvekkili tarafından taşındığını, 4.248,00 TL taşıma ücretinin ödenmediğini, bunun üzerine davalılardan ...Yapı Malz. Proje ve Müh. Tic. Ltd. Şti.'ne fatura gönderdiklerini, davalı tarafından faturanın iade edildiğini ileri sürerek 4.248,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 02.07.2009 tarihinde işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Yapı Malz. Proje ve Müh Tic. Ltd. Şti. vekili, davacı ile müvekkili arasında taşıma sözleşmesi yapılmadığını, müvekkilinin aldığı ihale kapsamında parke taşı temini işini üstlendiği, parke taşlarını Malıçok Tic A.Ş.'den aldığını, taşların taşıma işinin de Malıçok Tic A.Ş tarafından üstlenildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalılardan ...Yapı Malz. Proje ve Müh. Tic. Ltd. Şti.'nin İznik Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından yapılan ihalenin üstlenicisi olduğu ve bu iş nedeniyle yine davalı olan Malıçok Tic A.Ş.'den kilitli parke taşı aldığı, bu parke taşlarının da davacı tarafından taşındığı, BK'nın 186. maddesinde de aksi bir düzenleme olmadığı takdirde nakil masraflarının alıcıya ait olacağının, teslimin masrafsız yapılacağı konusunda bir açıklık getirilmiş ise, teslim masraflarının satıcıya ait olacağının düzenlendiği, davalılar arasında yapılan taahhütnamede satılan malın nevi, teslim süresi konusunda bir açıklığın getirildiği, ancak tahliye masrafları konusunda masrafsız tesliminin öngörülmediği bu durumda nakliye masrafının alıcıya ait olacağı, TTK'nın 792. maddesi gereğincede taşıma ücretinin gönderilen olan davalı ...Yapı Malz. Proje ve Müh. Tic. Ltd. Şti.'nin sorumlu olacağı, davacının hak ettiği taşıma ücretinin 3.776,00 TL olduğu gerekçesiyle davalı ...Yapı Malz. Proje ve Müh. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın 03/07/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline, diğer davalı aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Yapı Malz. Proje ve Müh Tic Ltd Şti vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ...Yapı Malz. Proje ve Müh Tic Ltd Şti vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dosya içerisinde bulunan ve davalı ...Yapı Malz. Plan Proje ve Müh Tic Ltd Şti'nin antetini taşıyan sevk fişlerine göre davacının akidinin anılan davalı olmasına göre mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacının davalıya fatura tebliğ etmesi temerrüdün oluşması için yeterli bulunmadığından ve dosya kapsamına göre davadan öncede ayrı bir temerrüt ihtarı gönderilmediği anlaşıldığından, mahkemece dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmetmek gerekirken, faturanın tebliğ tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmişse de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7.maddesi gereği hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, mümeyyiz davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, mümeyyiz davalı vekilin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. bendinde yer alan “23/07/2009” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihi olan 03/09/2009” ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2058, Karar No: 2006/4715, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2058 E.  ,  2006/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ile davacı ... ve arkadaşları tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-