muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/253, Karar No: 2020/288, Tarih: 12.03.2020

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Düzce 2. Asliye (Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile) Hukuk Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2010/59 E., 2013/256 K. sayılı kararı ile; davacı şirket tarafından sözleşmede öngörülen şekilde 8 cm'lik kilit parke beton bordür ve yağmur oluğu döşenmesi işinin yapılarak teslim edildiği, davalı tarafından kontrolör firmanın onayı, geçici ve kesin kabullerinin yapıldığı, daha sonra 10 cm'lik kilit parke ve beton bordür ile yağmur oluğu döşemesi için sözlü olarak taraflar arasında anlaşıldığı ve davacı tarafından sözleşme kapsamı dışında 10 cm'lik kilit parke taşı döşenmesi ve yağmur oluğu döşenmesi işinin yapıldığı, tarafların ticari defterlerinin incelenmesi sonucunda davacının sözleşme kapsamı dışında yapmış olduğu işler nedeniyle 252.169,71TL alacak talebinde haklı olduğu, bu alacağın davalı tarafından TOKİ'den tahsil edildiği halde davacıya ödenmediğinin bilirkişilerce tespit edildiği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Düzce 2. Asliye (Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile) Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 12.01.2015 tarihli ve 2014/5675 E., 2015/38 K. sayılı kararı ile;

"Dava dilekçesinde sözleşme dışı yaptırılan ada içi yolların 10 cm'lik kilit parke, beton bordür ve yağmur oluğu döşenmesi işleri bedeli ile davacı şirkete ait olup, şantiyede bulunan ve davalı tarafça el konulan Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/160 D. iş sayılı delil tespit dosyasındaki malzeme bedellerinin de tahsilinin talep edildiği, hangi alacak için ne miktarda istemde bulunulduğu belirtilmeksizin toplam 200.000TL'nin tahsilinin istendiği, dava dilekçesinde birden fazla alacak kalemiyle ilgili talepte bulunulduğuna göre mahkemece öncelikle davacı yana her bir alacak kalemi için ne miktarda istemde bulunduğu açıklattırıldıktan sonra işin esası incelenerek davanın sonuçlandırılması gerekirken bu husus üzerinde durulmadan karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

9. Düzce 2. Asliye (Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile) Hukuk Mahkemesinin 02.06.2015 tarihli ve 2015/199 E., 2015/266 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler yanında, dava dilekçesinde davacının sözleşme dışı yapılan işler nedeni ile alacak davası açtığı, davacının talebinin anlaşılabilir nitelikte olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Davacının, dava dilekçesinde sadece sözleşme dışı iş bedelini mi yoksa sözleşme dışı iş bedeli ile birlikte davalı tarafça el konulan malzeme bedelini de talep edip etmediği, sonucuna göre davacının alacak talebinin açıklattırılmasına gerek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Davacının, dava dilekçesinde sadece sözleşme dışı iş bedelini mi yoksa sözleşme dışı iş bedeli ile birlikte davalı tarafça el konulan malzeme bedelini de talep edip etmediği, sonucuna göre davacının alacak talebinin açıklattırılmasına gerek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “Dava dilekçesinin içeriği” başlıklı 119. maddesi;

“ (1) Dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Mahkemenin adı.

b) Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri.

c) Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

2) Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanması halinde dava açılmamış sayılır.”

şeklinde düzenlenmiştir.

14- 6100 sayılı HMK’nın 119/1-ğ maddesine göre, davacının mahkemeden hangi türde bir hukuki koruma istediğini “talep sonucu” kısmında açıkça ve hiçbir şekilde tereddüde yer vermeyecek şekilde ayrıntılı olarak yazması gerekmektedir. Mahkemece davanın kabulü hâlinde talep sonucunu aynen hüküm fıkrası olarak kararına alabilmesi bakımından talep sonucunun çok açık bir şekilde yazılması gereklidir.

15- 6100 sayılı HMK’nın “Hâkimin davayı aydınlatma ödevi” başlıklı 31. maddesi;

“Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir”

şeklinde düzenlenmiş olup, davacının dava dilekçesinde yer alan talep sonucunun açık olmaması durumunda, 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesine göre mahkemece, davacıya talep sonucunun açıklattırılması gerekir.

“Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir”

şeklinde düzenlenmiş olup, davacının dava dilekçesinde yer alan talep sonucunun açık olmaması durumunda, 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesine göre mahkemece, davacıya talep sonucunun açıklattırılması gerekir.

16. Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı dava dilekçesinde, yanlar arasında 01.07.2009 tarihinde imzalanan taşeron sözleşmesinden sonra, ada içi genel ve ara yolların 10cm'lik kilit parke ve beton bordür ile yağmur oluğu döşemesi işini de yaptığını ancak bedelinin ödenmediğini ayrıca çalışma sahasında bulunan malzemesine de haksız şekilde el konulduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep dava hakkı kalmak kaydıyla 200.000,00TL alacağın tahsiline karar verilmesini talep etmiş ancak dava dilekçesinde yer alan iki kalem alacağına ilişkin olarak hangi alacak kalemi için ne kadar talepte bulunduğunu açık şekilde belirtmemiştir.

17. Bu durumda mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesi uyarınca, öncelikle davacıya her bir alacak kalemi için ne miktarda istemde bulunduğu açıklattırıldıktan sonra işin esası incelenerek davanın sonuçlandırılması gerekmekte olup, mahkemece davacının talebinin anlaşılabilir olduğu gerekçesiyle verilen direnme kararı yerinde değildir.

18. Hâl böyle olunca tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

19. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ

Yukarıda (12) nolu ve devamı bentlerde açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. gereğince BOZULMASINA,

Bozma neden ve kapsamına göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının ŞİMDİLİK İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

Aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1112, Karar No: 2011/538, Tarih: 22.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1112 E.  ,  2011/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar, davalı kooperatifin ortağı olduklarını, davacılardan ...'nın 21.06.2008 tarihli genel kurul toplantısında başkanlığa aday olduğunu, yapılan oylamada karşı tarafın lehine oy kullanan kişilerden 25'inin Sandalcık Köyünde ikamet etmemeleri ve dördünün başka Tarımsal Kalkınma Kooperatifi üyesi olmaları nedeniyle üyelik koşullarını haiz olmadıklarını, kooperatif ana sözleşmesi uyarınca alınan kararların mutlak butlan ile malül olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini istemiş; duruşmada Sandalcık köyünde ikamet etmediklerini iddia ettikleri 25 kişiden 21'inin üye oldukları tarih itibariyle aynı köyde ikamet ettiklerini beyan etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin çalışma bölgesinde ikamet etmediği iddia edilen üyelerden 21'inin üye oldukları tarih itibariyle Sandalcık Köyünde ikamet ettikleri, başka Tarımsal Kalkınma Kooperatifi üyesi olduklarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılardan ... temyiz etmiştir.

Karar başlığında davalı olarak ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yazılması gerekirken, kooperatif başkanı ...'ün ismi yazılmış ise de, bu yanlışlığın HUMK'nun 459. maddesi hükmü uyarınca talep halinde herzaman mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılardan ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ...'nın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6884, Karar No: 2011/5510, Tarih: 27.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6884 E.  ,  2011/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/291151

MAHKEMESİ :(NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29/05/2008 -38/180

SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüs

İ.. İ.. ile T.. İ..'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık H.. Ş..'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2008 gün ve 38/180 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlannın sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlannın reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, kardeş olan mağdurlar İsmail ve Tayfur'la sanık arasında arazi uyuşmazlığından kaynaklanan sorunların bulunduğu, olaydan üç gün önce de taraflar arasında aynı sebeplerle karşılıklı kavganın çıktığı, bu olayla ilgili soruşturmanın devam ettiği, olay günü sanığın köy içindeki bakkal dükkanında bulunan mağdur Tayfur'a sataşarak, olay yerinde ele geçirilen bıçağı çektiği, mağdur Tayfur'un sanığın bu hamlesine karşılık dükkanda bulunan demir çubukla karşılık verdiği, buna rağmen sanığın mağdur Tayfur'u sol koltuk altından bıçakla kesi şeklinde yaraladığı, bu sırada olay yerine gelen mağdur İsmail'in, sanıkta bıçak olduğunu görerek eline bir odun parçası aldığı, bunun üzerine sanığın emanette kayıtlı bulunan bıçağı yere atıp meydan okuyarak mağdurları tekrar kavgaya davet ettiği, mağdurların üzerine gelmesi üzerine de çıkardığı ve ele geçirilemeyen ikinci bıçakla önce mağdur İsmail'i göbek bölgesinden yaraladığı, mağdur İsmail'in aldığı bu darbeye rağmen sanığın üzerine yürüdüğü, kaçmaya başlayan sanığın bu kez aynı bıçakla mağdur Tayfur'u sol meme bölgesinden yaralayarak suç yerinden uzaklaştığı, mağdur İsmail'in aldığı isabetin herhangi bir iç organ ya da damar yaralanmasına yol açmadığı, hayati tehlikeye neden olmadığı, mağdur Tayfur'un, göğüs bölgesine aldığı isabetin toraksa nüfuz edip hayati tehlikeye yol açtığı, ancak, iç organ ya da damar yaralanmasına sebebiyet vermediği, koltuk altından aldığı isabetin ise yüzeysel ve kesi niteliğinde olduğu olayda;

Her bir mağdurdaki darbe sayısı ve şiddeti, engel halin bulunmaması, bıçağın her iki mağdura da doğrudan değil, kavga sırasında yere paralel şekilde rastgele havale edilmesi, mağdur Tayfur'a yönelik ilk eylemden sonra elindeki bıçağı yere atan sanığın, mağdurların birlikte üzerine yürümeleri nedeniyle çekip mağdurlara sallaması ve akabinde olay yerinden kaçmış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delillerin bulunmadığı; bu nedenlerle eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığı halde, sanığın mağdurlara karşı ayrı ayrı kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suçların niteliğinde hataya düşülerek, yazılı biçimde öldürmeye teşebbüs suçlarından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak, sanığın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse, derhal serbest bırakılması için Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 27/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26470, Karar No: 2015/23063, Tarih: 02.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/26470 E.  ,  2015/23063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında ilaç teminine ilişkin protokol bulunduğunu, davalının kurumun, provizsyon sisteminin onay vermesi üzerine sigortalısı hastaya teslim edilip kuruma fatura edilen ilaç bedelini ilacın SUT hükümlerine göre ancak 3 hekimden oluşan raporla verilebileceği, tek hekimin yazdığı ilaç bedelinin ödenmesinin mümkün olmayacağı gerekçesi ile ödemediğini, hakedişinden bu sebeple yapılan 8.873,72 TL kesintinin kendisinin kusurunun bulunmaması nedeniyle haksız olduğunu ileri sürerek kesintinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işlemin usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava eczacılık protokolü hükümlerine göre eczanenin hakedişinden yapılan kesinti yönünden muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir. Böbrek hastası sigortalıya tek hekim tarafından yazılan reçetede yer alan ilacın SUT'un 4.5.4.d.2.2. maddesine göre ancak 3 hekimin hazırlayacağı raporla verilebileceğini gözeten kurum eksikliğin ihtara rağmen giderilmemesi üzerine reçete bedeli 8.873,72 TL yi davacının hakedişinden kesmiştir. Davacı, reçete sisteme girildiğinde herhangi bir uyarı çıkmaması üzerine yıllardır aynı tıbbı ürünü kullanan hastaya ilacı verdiğini, sistem uyan vermiş olsaydı kuruma fatura etmesinin mümkün olmayacağını, provizyon sistemindeki teknik aksaklık nedeniyle kendisinin mağdur edildiğini dile getirmiştir. Kesintiye konu ilaçların hastaya teslim edildiği çekişmesizdir. Uyuşmazlık SUT hükümlerine göre 3 hekimin yazacağı ilacın tek hekimin yazdığı reçete ile karşılanamayacağı kararlaştırılmakla birlikte, medulanın işleme onay vermesinden kaynaklanmaktadır. Hükme dayanak bilirkişi raporunda ilaç takip sisteminin tek başına kontrol mekanizması sayılamacağı eczacının da SUT hükümlerine göre reçetelerin yerindeliği kontrol etmesi gerektiği mütalaa edilmiş ise de, kurumun bizzat kendisinin bilgi yükleyerek oluşturduğu ve tek denetleyicisi olduğu sistemin onay vermesi ile hastaya ulaştırıldığı sabit olan ilacın kuruma fatura edilmesinde eczacı davacıya atfı kabil kusur bulunmadığının kabulü gerekir. Mahkemece bu husus gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 2.7.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8744, Karar No: 2016/8221, Tarih: 21.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8744 E.  ,  2016/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52, 53/1, 54, 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 50.000 TL adli para cezası, denetim süresi ile ertelemeye dair

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ...ilinde kuyumcu olduğu, suç tarihinden 1 ay kadar önce...te sanık ...'in yanında kimliği tespit olunamayan başka bir şahısla gelerek katılanla görüştüğü, sanığın elinde bulunan kağıtları yurtdışından getirttiğini söylediği bir kimyasal madde ile Euro'ya dönüştürebileceğini söyleyerek, yanında da kandırmaya yönelik bir adet kağıdı Euro'ya dönüştürdüğü, katılanın da buna inandığı, sanığın davetiyle...'a gelen katılanın buluştuklarında para yapımı için kullanılan, "ilaç" diye tabir ettiği sıvıdan satın alacağı ve yaptığı paradan da vereceği bahanesiyle katılandan 27.000 Avro, bir gün sonrasında 4.900 Avro, para aldığı, 17/08/2011 tarihinde 13.000 Avro daha para verdikten sonra sanığa bir daha ulaşamadığı, bilahare... AVM önünde görerek takip edip adresini öğrenen katılanın sanıktan şikayetçi olduğu ve soruşturma aşaması ile duruşma sırasında kesin olarak sanığı teşhis ettiği bu suretle sanığın hileli hareketlerle menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, sanık savunması, katılan beyanı ve sanığı teşhisine ilişkin işlemler, tanık ve beraat eden diğer sanığın anlatımları, yakalama tutanağı, ev arama tutanağı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez katılandan menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11453, Karar No: 2014/22716, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11453 E.  ,  2014/22716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.