muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10053, Karar No: 2024/1220, Tarih: 26.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10053 E.  ,  2024/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2706 E., 2023/1544 K.

DAVA TARİHİ : 21.07.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/458 E., 2023/252 K.

Taraflar arasındaki vasinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ...'ün eşi olduğunu, tarafların evlilik tarihi 18.03.2015 olduğu ve bu birliktelikten (doğum tarihi : 16.09.2004 ) Hilal Naz Ergün ve ( doğum tarihi: 19.09.2008 ) Gülizar Ergün doğduklarını, ...ilk eşi ... 'ün 12.03.2015 tarihinde boşandıklarını ve bu eşinden de 4 tane çocuğu olduğunu, müvekkilinin eşi ..., İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/1137 Esas sayılı dava dosyasından 19.03.2020 tarihli kararı vesayet altına alınarak kısıtlandığını ve kendisine kızı ...'in atandığını, diğer davalı ...'in 29.04.2020 tarihinde vasi ... tarafından ...vekili olarak atandığını, ...ile müvekkilin de hak sahibi olduğu evlilik içi edinilmiş mal niteliğindeki İstanbul İli, Şişli İlçesi, İnönü mahallesi, 52 pafta, 535 ada, 33 parselde kain Hastane Binası kullanımlı taşınmazın 1/2 hisse maliki olduğunu, bu taşınmazın Taksim Acıbadem Hastanesine kiralandığı, bugün itibari ile ...'ün hissesine düşen kira geliri aylık yaklaşık 2 Milyon Türk Lirası civarında olduğunu, vasinin talebi üzerine defalarca vesayet makamından para talep edildiğini, vasi harcamalarını inceleyen bilirkişi raporunda vasinin bütçesinin dışına çıkıldığının tespit edildiğini, kısıtlı ...'ün Vesayet Hesabına verilen zararın tespiti ile şimdilik bilirkişi incelemesinden sonra arttırılmak kaydı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 492 maddesi gereğince davasının kabulüne, 100.00,00 TL maddî tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak ...'ün Vesayet Hesabına ödenmesine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalılara tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının vasinin görevini yerine getirmediği ve müvekkilin de kısıtlıya zarar verdiği iddialarının kabul edilemeyeceğini, davacının şikayetleri neticesinde Cumhuriyet Başsavcılığının vasiyi denetleyen ve izin ve yetki merci vesayet mahkemesinden bilgi sorduğunu, yapılan tüm işlemlerin yasal olduğunu, açılan davanın öncelikle aktif husumet yokluğu pasif husumet yokluğu, hukuki yarar yokluğundan davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkilinin babası ...ile evli olduğunu, babasının İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2018/1137 Esas sayılı dosyası kapsamında kısıtlandığını, vasi olarak öz kızı olan müvekkilinin atandığını, ...'ün unutkanlıkları sebebiyle malvarlığını idare edemeyecek durumda olmasını gerekçe göstererek söz konusu dosyayı ikame ettiğini, vasi tayini dosyasının davacı olarak tarafı ...'ün, kısıtlı adayı ...'ün hastalığının başladığı günden beri ...'ün malvarlığına ilişkin birçok tasarrufta bulunan ve dolandırıcılık suçu teşkil eden eylemleri gerçekleştiren ..., vasi tayini dosyasında vasi olarak atanmayacağını anladığı günden itibaren bu eylemlerini hızlandırarak kendi yararına birçok menfaat elde ettiğini, müvekkil ...'in hukuka aykırı, zararlandırıcı eylemleri ile kısıtlı ...'ün vesayet hesabının zarara uğratıldığı iddiası ile vesayet hesabına ödenmek üzere maddî tazminat talepli huzurdaki davayı ikame ettiğini, vesayet makamlarınca tesis edilen kararlar incelendiğinde de görüleceği üzere davaya konu tüm işlemler vasi eliyle sunulan taleplerden ve vesayet makamı tarafından tesis edilen ek kararlardan sonra usulüne uygun bir şekilde gerçekleştirildiğini, vasi olan müvekkilin onaysız ve izinsiz herhangi bir işlemi olmadığını, müvekkilinin her türlü işlemi mahkemece de gözetilmekte ve incelenmekte olduğunu, davacı tarafından müvekkil hakkında birçok haksız cezai takibat talebinde bulunulduğunu, soruşturmalar, kovuşturmaya yer olmadığı kararıyla sonuçlandığını beyan ederek haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraf dava dışı üçüncü kişinin mal varlığı iyi yönetilmediğinden dolayı dava dışı üçüncü kişi adına bu davayı açtığı anlaşılmakla dava açarken sunulmuş bir yetki belgesi olmadığı gibi vasi olduğuna ilişkin herhangi bir belge de ibraz edilmediği, 4721 sayılı Kanun’un 469 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan davalarda tazminat isteme hakkı kısıtlı adına vasi veya yasal danışmana ait olduğu, eş olmak bu davayı açabilmek için yeterli olmadığı, burada yapılacak işlem üçüncü kişi tarafından vesayetin kaldırılması sağlandıktan sonra bu davanın açılabileceği gerekçesi ile davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; vasi tarafından kısıtlının mal varlığına açıkça zarar verildiğini, bütçe dışı harcamalar yapıldığını, bu haliyle vesayet hesabında bulunan mallar evlilik birliği içinde edinilmiş mallar olduğundan, kısıtlının eşi olan müvekkilin, huzurdaki davayı açmakta hukuki yararının bulunduğunu, vesayet makamını denetleme misyonu da bulunan asliye hukuk mahkemesinin, vasi tarafından verilen zararın tespiti için davanın esas incelemesine girmesinin zaruri olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile henüz vasinin görevinin sona ermediği ve ilgililere tazminat davası açma hakkının bulunduğu bildirilmediği, 4721 sayılı Kanun’un 491 inci madde hükmü uyarınca bu kişilerin tazminat davası açma hakkının bulunmadığı,böylece davacının, kısıtlı vefat etmediğinden mirasçı olarak dava açamayacağı gibi vasi olarak atanmadığı için yeni vasi olarak dava açması da mümkün olmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamakla birlikte vasi tarafından kısıtlının mal varlığına açıkça zarar verildiğini, bütçe dışı harcamalar yapıldığını, bu haliyle vesayet hesabında bulunan mallar evlilik birliği içinde edinilmiş mallar olduğunu, kısıtlının eşi olan davacının huzurdaki davayı açmakta hukuki yararı bulunduğunu, davalının vesayet hesabı üzerinden muvazaalı işlemler doğrultusunda haksız kazanç elde etmekte ve sebepsiz zenginleştiğini, verilen kararın hak arama hürriyetinin ihlali niteliğinde olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat alacağı davasının usulden reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 467 nci maddesi, 491 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 467 nci maddesi, 491 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8901, Karar No: 2010/9814, Tarih: 03.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8901 E.  ,  2010/9814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde müdahalenin önlenmesi, 8.400,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ecrimisil talebi yönünden reddi, müdahalenin önlenmesi talebi konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin noterde düzenlenen devir senedi ile kooperatif üyesi olan ... ...’dan 10 numaralı bağımsız bölümün ve 11.8.2006 tarihinde 3/5 hissesini, 9.11.2007 tarihinde de kalan hissesini diğer hissedarlardan tapuda devir aldığını, kooperatifte hiç bir üyeliği olmayan davalının taşınmazı işgal etmesi nedeniyle kendisine ihtar çekilerek taşınmazı boşaltmasının istendiğini, ecrimisil davası açılacağının ihtar edildiğini, taşınmazı işgale devam eden davalının müdahalesinin önlenmesi ve 28.8.2006 tarihinden itibaren aylık 400,00 TL den toplam 8.400,00 TL ecrimisil ve 660,50 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin bu daireyi ... ...’tan kiraladığını, 6.000,00 TL masraf yaptığını, davacının boşaltma için verdiği 6 aylık süre sonunda 4.8.2008 tarihinde ona teslim ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, müdahalenin önlenmesi davası konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, davalının 5.12.2007 tarihinde gönderdiği ihtarname ile boşaltma için verdiği 6 aylık süre öncesi için ecrimisil isteyemeyeceği kabul edilmekle, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil, iyi niyetli malik veya zilyedin, haksız müdahalede bulunan kimseden istediği tazminattır.

Dosyaya alınan tapu kaydının incelenmesinde, D Blok 10 numaralı bağımsız bölümün 3/5 hissesinin 11.8.2006 tarihinde ... ...’nın satışı nedeniyle davacı adına tescil edildiği, 9.11.2007 tarihinde kalan payları ... ve ... ...’dan satın almak suretiyle taşınmazın tamamının davacı adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Davacının, kira alacağı ve tahliye talebiyle Sulh Hukuk Mahkemesine açtığı dava, aralarında kira akdi bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş, o da bu mülkiyet hakkına dayalı olarak, haksız işgal nedeniyle ecrimisil talep etmiştir.

Davalı ise, dava dışı ... ...’tan 1.6.2005 tarihinde 5 yıl için kiraladığına dair kira sözleşmesi sunmuştur. Ancak, kayıtlara göre ... ..., dava konusu bağımsız bölüm maliki olmadığı gibi, sözleşmesel veya yasal kullanım ... (kiraya vermeye yetkisi de) yoktur. Bu nedenle davalının sunduğu kira sözleşmesi davacı yönünden bağlayıcı olmadığı gibi, davacı taşınmazın boşaltılması veya kira ödenmesi için 2.11.2006 ve 23.2.2007 tarihlerinde ihtarname göndermiş, kira ödenmemesi ve teslim edilmemesi nedeniyle 5.12.2007 tarihinde ihtiyaç nedeniyle 6 ay içinde boşaltılması için son ihtarnameyi göndermiştir. Davacı son ihtarnamede öncesi için ecrimisil veya kira talebinden vazgeçtiğini belirtmediği gibi, yeniden ecrimisil talebinde bulunmaması da zımni vazgeçme anlamında değildir.

O halde, bilirkişi incelemesi ile ilk ihtarname tebliğ tarihinden dava tarihine kadar dava konusu taşınmazın getirebileceği ecrimisil belirlenerek, sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6218, Karar No: 2018/6985, Tarih: 22.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/6218 E.  ,  2018/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.11.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 380 ada 8 parsel sayılı taşınmazın maliki iken imar çalışması neticesinde paydaş olan davalı Belediyenin payını, 06.09.2013 tarihli ve 8 sayılı Belediye Meclis Kararı, 20.03.2014 tarihli ve 149 sayılı Belediye Encümen Kararıyla ve 26.03.2014 tarihli ve 164 sayılı Belediye Encümen Kararıyla satın aldığını, satış bedelinin tamamını ödemesine rağmen tapusunun verilmediğini belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davalıya ait payın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, bu mümkün olmazsa satış için ödenen bedel ile uğranılan zararın şimdilik 6.420,60 TL’lik kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesinin resmi şekle uyulmadığından geçerli olmadığını, yapılan satışla edimler arasında aşırı dengesizlik oluştuğunu ve kamu zararına sebebiyet verecek şekilde kıymet takdirinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, satış sözleşmesinin resmi şekle uyulmadığından geçerli olmadığını, yapılan satışla edimler arasında aşırı dengesizlik oluştuğunu ve kamu zararına sebebiyet verecek şekilde kıymet takdirinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere, mülga 1580 sayılı Belediye Kanunu’nun 70 ve 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 18/e maddesinde Belediye Meclisi’nin “…Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisi…” konularında karar vereceği düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra 5393 Sayılı Yasanın 34/g maddesinde de “…Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına…” Belediye Encümeni tarafından karar verileceğini belirten hüküm uyarınca, Belediye Meclisi taşınmaz satımında Belediye Encümeni’ne yetki verebilir. 1580 Sayılı Belediye Kanunu’nun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek adli gerekse idari yargı kararlarında belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama istikrar kazanmış iken bu defa 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasa ile 1580 sayılı Belediye Kanunu iptal edilmiş ve 5393 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir. Buna göre, belediye encümeni tarafından yapılan Belediye’ye ait taşınmaz mal satışlarının geçerli olması için, belediye meclisi tarafından Belediye Encümeni’ne yetki verilmesi gerekmektedir. Ne var ki, bu konuda alınacak meclis kararlarının hangi unsurları kapsaması gerektiği hususu önem taşımaktadır. Gerçekten, belediye meclislerinin "…Belediyenin taşınmazlarının satışına…" ya da "…Belediye başkanınca veya Belediye Encümenince uygun görülen taşınmazların satışına…" şeklindeki genel nitelikte olan ve yetki devri anlamına gelen kararları, hukuki sonuç doğuramaz ve geçerli kabul edilemez. Öyle ise, belediye meclis kararlarına, satılacak taşınmazların ada ve parsel numaraları, mevkii ve yüzölçümleri ile tahmini rayiç bedelleri yazılmalıdır.

Somut olayda, Belediye Encümeni’nin 20.03.2014 tarihli, 149 sayılı kararı uyarınca çekişmeli taşınmazın davacıya satışının yapılmasına, 26.03.2014 tarihli, 164 sayılı kararı ile borcu kalmadığından tapusunun verilmesine, tapuda ferağ vermek üzere Belediye Başkanı....’a yetki verilmesine karar verildiği, mahkemece, anılan encümen kararlarının ... Belediye Meclisi’nin 06.09.2013 tarihli, 8 sayılı kararına dayalı olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır. Anılan Belediye Meclisi kararı;

“…Gündemin 5. maddesinde bulunan mülkiyeti Belediyemize ait gayrimenkullerin satışının yapılması için görüşülmeye geçildi;

Meclis Başkanı ...arkadaşlar mülkiyeti Belediyemize ait bulunan arsa- arazi- dükkanların ve hisseli parsellerin satışı talep edilmektedir. 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesi e fıkrası gereğince Belediye mülkiyetinde bulunan gayrimenkullerin satışına Belediye Meclisi karar verir denilmektedir. Bunun üzerine yapılan oylamada Belediyemiz mülkiyetinde bulunan arsa-arazi-dükkan ve hisseli parsellerin satışının yapılmasına, satışın 2886 sayılı yasanın 45. maddesi uyarınca Kıymet Takdir Komisyonunun belirlediği bedel üzerinden açık arttırma ile yapılması, belirlenen satışı yapmak üzere Belediye Encümenine yetki verilmesine oybirliği ile karar verildi.” şeklindedir.

... Belediye Encümeni’nin 21.10.2014 tarihli, 499 no’lu kararında ise 26.03.2014 tarihli, 164 sayılı Encümen Kararı’nın kamu yararına uygun olmadığı tespit edildiğinden, borcu kalmadığından davacıya tapusunun verilmesine ilişkin söz konusu kararın iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki, eldeki davada dayanak kabul edilen anılan Belediye Meclisi kararında, satışa çıkarılacak taşınmazlar tek tek sayılmamış, nitelikleri belirtilmemiştir. Kaldı ki, Belediye Meclisi kararının 2. bendinde gündemin 5. maddesine atıf yapılmakta ise de, bahsi geçen gündeme rastlanılamadığı gibi, çekişmeli taşınmazın satışının da açıkça Meclis Kararı’nda belirtilmediği görülmektedir.

O halde, davacıya satış kararı veren Belediye Encümeni kararları, Belediye Meclisi Kararına dayanmadığına göre, satışa ilişkin idari işlem yeterli olmadığından, yapılan satışın geçerli olduğundan bahsedilemez.

Bu durumda, mahkemece, davacının tapu iptali tescil talebinin reddedilmesi, ancak ikinci kademedeki tazminat talebinin değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteğinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11474, Karar No: 2014/22722, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11474 E.  ,  2014/22722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.