muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2779, Karar No: 2010/3347, Tarih: 25.03.2010

Davanın yasal  dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın  11/A maddesinde, iş kazasının,  yasada belirtilen hal ve şartlarda meydana gelen  sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olay olarak tanımlandığı ve bir  olayın ,sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,dolayısı ile emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında meydana gelmesi durumunda iş kazası olarak değerlendirilmesi  gerekeceği açıkça belirtilmiştir .Daha açık bir anlatımla bir olayın iş kazası olarak kabul edilebilmesi için yasada belirtilen hal ve şartlarda meydana gelmesi ve bu olay nedeniyle sigortalının bedence veya ruhça arızaya uğraması gereklidir.Eğer sigortalı meydana gelen olay nedeniyle bedence veya ruhça arızaya uğramamış ise bu olayın işkazası olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Somut olayda, davacının davalı şirketin işçisi olduğu, olayın 14.08.2002 tarihinde elektrik çarpması şeklinde, işverenin işi yapılmakta iken  işyerinde meydana geldiği konularında uyuşmazlık yoktur. Ancak, davacının iş kazası sonucu hemen veya sonradan bedence veya ruhça zarara uğrayıp uğramadığı, zarar var ise bu oluşan zarar ile iş kazası arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş: davacının 14.08.2002 tarihinde elektrik çarpması nedeniyle görmüş olduğu muayene ve tedavi belgelerini getirtmek, bu olay nedeniyle bedence veya ruhça zarara uğrayıp uğramadığını araştırmak ,zarar, yoksa davayı reddetmek, var ise, olay ile zarar arasındaki illiyet bağı bulunup bulunmadığını da gözeterek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi olgular nazara alınmadan yazılı şekilde karar  verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmesi ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan Z.Teks.Tekstil Tic San Aş'ye iadesine 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4269, Karar No: 2016/6086, Tarih: 11.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/4269 E.  ,  2016/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, silahla ve 18 yaşını doldurmamış yakınan ... isimli çocuğa karşı işlendiğinin anlaşılıp, kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (f) bendinin de uygulanması gerekirken, bu bent hükümde gösterilmemiş ise de; temel ceza belirlenirken TCK 61. maddede öngörülen ölçütlerin yeterli gerekçe ile değerlendirilip alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş olması nedeniyle, bu durum sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17325, Karar No: 2011/22135, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/17325 E.  ,  2011/22135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/11875, Karar No: 2014/18758, Tarih: 01.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11875 E.  ,  2014/18758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2012/200-2014/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Teknolojileri San ve Tic AŞ'ye ait klima santralinin davalıya ait ... plakalı araçla ...'den ...'ya nakledildiğini, varış yerinde emtianın hasarlandığını tespit etiklerini, hasar nedeniyle müvekkili sigorta şirketinin sigortalısına ödediği 4326 TL tazminatın tahsili için davalı aleyhine başlattığı icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, yükleme ve boşaltma işinin kendi sorumluluğunda bulunmadığını, hasarın boşaltma işlemi sırasında gerçekleştiğini, emtianın ambalajının yetersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre dava dışı ...Klima A.Ş'nin davalı ile sigorta poliçesine konu emtianın taşınması konusunda anlaştığı, emtianın varış yerinde boşaltma esnasında hasarlandığı, meydana gelen zararın davacı sigortacının dava dışı sigortalısına 4326 TL hasar ödemesi yaptığı, davalı taşıyanın yükleme veya indirme sırasında davalının nezaret görevini gereği gibi yerine getirmediğinden %25 oranında kusurlu olduğu, bu durumda davacının davalıdan talep edebileceği tazminat miktarının 1081,50 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 1081 TL asıl alacak ve 81,33 TL işlemiş faiz üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1242, Karar No: 2019/6524, Tarih: 22.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1242 E.  ,  2019/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 29/06/2011 olan suç tarihinin, 2011 olarak eksik şekilde gösterilmesi mahalline tamamlanabilir yazım eksikliği olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Menemen Koyundere'de inşa edilen Koyundere Toki inşaat yapım işinin ... İnşaat Ltd. şirketine taşeron sözleşmesi ile devredildiği, dosya kapsamına göre sanık ...'ın şirket ortağı olduğu, olay günü katılan ...'ın inşaatın zemin katında bulunan kanalizasyon bacalarına rögar künkünü halat yardımıyla yerleştirmeye çalıştığı sırada, künkün bir ucuna halat bağlandığı ancak diğer ucuna henüz halat bağlanmadan kepçe operatörünün künkü kaldırmaya çalışması üzerine dengesiz kalkan künkün katılanın ayağına çarparak, dördüncü derecede kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık ...'ın taşeron şirketin ortağı olması sebebiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, şirketin diğer ortağı olan ...'nin hem şantiye şefi hem de dosya içerisinde mevcut olan 14/03/2007 tarihli imza sirküleri gereği şirketi münferiden 10 sene temsile yetkili olduğu, 07.02.2012 ve 11.03.2013 tarihli bilirkişi raporlarına göre "malzeme kaldırılması ve taşınması işinin önceden planlanarak uygun ekipmanların temin edilmesi ve uygun iş organizasyonunun sağlanması, bu tür işlemler için operatör ve malzeme bağlayan kişi arasına koordinasyonu sağlayacak işaretçinin görevlendirilmesi, operatöre ve kazalı işçiye kaldırma, yükleme ve taşıma işleri ile ilgili iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmesi, şantiye alanında uyulacak kurallar, yasaklı eylemler, alınacak önlemler konularında gerekli talimatların verilmesi hususlarını yerine getirmemesi" hususlarındaki kusurlu eylemlerin ...'ye ait olduğu ve dosyaya eklenen Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/217 esas - 2014/516 sayılı kararına göre ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararın Dairemizin 2016/6159 esas- 2017/4094 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, böylece dava konusu işin yürütülmesi ile doğrudan ilgili olmayan ve sahada sorumluluğu bulunmayan sanığın yalnızca şirket ortağı olması sebebiyle meydana gelen kaza sebebiyle sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine hatalı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup , sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5256, Karar No: 2013/1839, Tarih: 07.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5256 E.  ,  2013/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/106043

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 14/02/2012, 2011/109 (E) ve 2012/13 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair, katılan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim sebebi bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Sanığın, yanında küçük çocuğu olduğu halde, tek yöne trafiğe açık dar sokakta aracı ile seyir halinde iken, ters yönde seyredip karşıdan motosiklet ile gelen mağdur ile aralarında çıkan tartışmada mağdurun, sanığa hakaret ettiği, aracına tekme atıp, henüz araçtan inmeden yumruk vurduğu, uyarılara rağmen eylemini sürdürdüğü, bunun üzerine aracından inen sanığın, rastgele salladığı bıçakla mağduru göğüs bölgesinden toraksa nafiz, akciğer yaralanmasına, hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine, sağ lomber bölgesinden batına nafiz olmayan derin kesiye neden olan iki bıçak darbesi ile yaralayıp eylemine kendiliğinden son verdiği olayda;

1- Sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, olayın ani gelişen kavga ortamında meydana gelmesi, sanığın eylemine kendiliğinden son verip olay yerinden ayrılması, mağdurun hayati bölgelerini hedef aldığına yönelik kesin deliller bulunmaması dikkate alındığında; sanığın kasten yaralama suçundan, ancak meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın tayinin de alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması ,

2- Haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak 1/4 den 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda indirim yapılması yerine, 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

3- Kabule göre de; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın tutuklu kaldığı süre ve bozma sebebi gözetilerek TAHLİYESİNE başka suçtan tutuklu yada hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 07/03/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15458, Karar No: 2007/15619, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15458 E.  ,  2007/15619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15676, Karar No: 2018/6367, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15676 E.  ,  2018/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 05.06.2018 tarihinde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 4855 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunan ve 10.09.2000 tarih ve 24166 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2000/1127 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kabul edilerek yürürlüğe giren "Türkiye Cumhuriyeti, Azerbaycan Cumhuriyeti ve Gürcistan Arasında Petrolün Azerbaycan Cumhuriyeti, Gürcistan ve Türkiye Cumhuriyeti Ülkeleri Üzerinden, Bakü-Tiflis-... Ana İhraç Boru Hattı Yoluyla Taşınmasına İlişkin Anlaşma"nın, 2 numaralı eki ve ayrılmaz parçası niteliğindeki "Türkiye Cumhuriyeti ile MEP İştirakçileri Arasında Ev Sahibi Hükümet Anlaşması"nın 9. maddesi uyarınca faaliyeti ile ilgili olarak gerçekleştirdiği elektrik hizmet alımları ile her türlü vergiden muaf tutulduğunu, ancak davalı şirketin anlaşma hükümlerine aykırı olarak düzenlediği faturalar ile enerji fonu, TRT payı ve belediye tüketim vergisini tahsil ettiğini, ayrıca davalı şirketin gerek kendi kusuru gerekse 3. kişilerin kusurlu veya kasıtlı davranışlarıyla oluşan kayıp-kaçak bedelini de haksız olarak tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 450.000 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 550.170,65 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili kanun hükümleri ve EPDK kararları çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili kanun hükümleri ve EPDK kararları çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Bakanlar Kurulu tarafından uygun bulunan anlaşmanın, davacı tarafa sözleşme kapsamında Türkiye'de yerine getirdiği işler nedeni ile her türlü vergiden muafiyet tanıdığı, bu nedenlerle davacıdan alınan 76.585,15 TL TRT fon payı, 286.368,83 TL belediye tüketim vergisi ve 38.292,60 TL enerji fonunun iadesinin gerektiği, ayrıca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı ilamı ve Yargıtay 3.Hukuk Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edilen uygulamaya göre, herhangi bir hizmet karşılığı olmayan kayıp-kaçak bedelinin abonelerden tahsil edilemeyeceği, bu nedenle davacının davaya konu dönem içerisinde 16900 nolu abonelik dışında kalan diğer üç abonelik üzerinden yapılan elektrik tüketimi nedeni ile haksız olarak 148.924,07 TL kayıp kaçak bedeli ödediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 550.170,65 TL'nin dava tarihi olan 08.03.2013 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından tahsil edilmiştir.

1-) Davalı tarafın kayıp-kaçak bedeline yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın kayıp-kaçak bedeline yönelen diğer temyiz itirazları ile enerji fonu, TRT payı ve belediye tüketim vergisine yönelen temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25208, Karar No: 2013/21830, Tarih: 09.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25208 E.  ,  2013/21830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'nın, bir sebebe dayan- mayan, sanık ...'un ise suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.