muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4792, Karar No: 2018/19274, Tarih: 11.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4792 E.  ,  2018/19274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ...'ın 16.07.2010 tarihli cezaevinde alınan ifadesinde sanığın boncuk örmede kullandığı tığ ile sol gözünün altına vurduğunu beyan etmesine ve hakkında ....Devlet Hastanesi'nce olay tarihinde tanzim edilen 14.07.2010 tarihli adli rapor formunda; "sağ ve sol temporal bölgede yüzeyel ödem, sol zygomatik kemik hizasında 0,5x0,5 cm lineer yırtık (yüzeyel deri) olduğu" şeklindeki yaralanmasından bahsedilmesine rağmen, ....Devlet Hastanesi plastik cerrahi uzmanınca verilen 21.06.2012 tarihli adli raporda; "plastik cerrahi muayenesinde sağ malar bölgede yaklaşık 1 cm lik skarın çehrede sabit esere neden olduğu" tespiti yapılarak, bu raporun 12.03.2012 tarihinde aynı hastanenin beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen ve içeriğinde bir patoloji tespit edilemediğini bildiren rapor bulgularına göre yapıldığının belirtildiği, bu haliyle olay tarihli ilk raporun plastik cerrahi uzmanınca değerlendirilmediği anlaşıldığından, mağdurun tüm raporları, tedavi evrakları ve varsa grafileri ile birlikte en yakın adli tıp kurumuna gönderilerek, yaralanmasının yüzünde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı ile TCK'nin 86 ve 87. maddesindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alınmaksızın, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede ve görevsizlik kararında yazılı bulunmayan cezayı artıran 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

-1-

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2020/5108, Karar No: 2021/6723, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5108 E.  ,  2021/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/658 E. - 2018/1621 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/658 E-2018/1621 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama ceviz bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi 2755 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenmeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4771, Karar No: 2015/19349, Tarih: 08.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4771 E.  ,  2015/19349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak

Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmetmek suretiyle TCK'nin 53/4. maddesine aykırı karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün 1 A -7 maddesinde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına dair paragrafın çıkartılması diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10567, Karar No: 2013/5838, Tarih: 26.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10567 E.  ,  2013/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, iş kazasında yaralanan sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımlarının, 5510 sayılı Kanunun 21.maddesince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

10.04.2012 tarihli hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 1.001,16 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .

.....
Yargıtay — Esas No: 2009/15610, Karar No: 2010/753, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15610 E.  ,  2010/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2959, Karar No: 2012/125, Tarih: 18.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/2959 E.  ,  2012/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın Akrabayı Öldürme, izinsiz silah taşıma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanması

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün eşi olan maktüle ...'ü kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasya aykırılık suçlarının sübutu kabul edilmiş, sanıkta paranoid sendrom denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32/1. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına ve 57. maddesi uyarınca güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olduğundan müdahillerin eksik incelemeye, sanığın ceza ehliyetine sahip olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/22109, Karar No: 2011/6111, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22109 E.  ,  2011/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10600, Karar No: 2014/8730, Tarih: 25.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10600 E.  ,  2014/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/95, Karar No: 2014/2029, Tarih: 31.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/95 E.  ,  2014/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanığın nüfus kaydında 15.5.1992 olan doğum tarihinin 10.3.1992 olarak düzeltilmesine,

2- TCK.nun 82/1-d, 35/2, 29, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın yakın mesafeden tabancayla ateş edip sırt bölgesine bir kez isabet sağladığı eşi olan mağduru, akciğer hasarına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

13 ile 20 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı biçimde 13 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ’in “eşini öldürmeye teşebbüs” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1849, Karar No: 2015/3024, Tarih: 05.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1849 E.  ,  2015/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/12/2012 tarih ve 2011/121-2012/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tüm mali ve bağlantılı hakları müvekkili şirkete ait bulunan “... ...” dizisinde canlandırılan ..., ... ..., ..., ... ... karakterinin oyuncuları olan ..., ..., .. ve ..’in yer aldığı bir posterin davalılar tarafından çıkartılan haftalık dergisinin ücretsiz eki olarak dağıtılmak suretiyle kazanç elde edildiğini, oysa sözleşmeler çerçevesinde oyunculuk- icracılık haklarının tam ruhsat halinde kısıntısız olarak yapımcı şirkete devredildiğini, çekilen ihtarname ile keyfiyetin davalılara bildirilmesine rağmen ... Poster dergisi tarafından herhangi bir cevap verilmediğini, diğer davalının da istemleri kabul etmeyerek posterin haber ve bilgilendirme kapsamında kullanıldığını savunduğunu ileri sürerek, tüm hakları müvekkiline ait ... dizisi oyuncularının canlandırdığı karakterlerin yer aldığı dev poster vasıtasıyla müvekkilinin haklarına olan vaki tecavüzün ref’i ile men’ine, 50.000,00 TL maddi 10.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08.02.2007 tarihli celsede fotoğrafların müvekkilinin izni dahilinde çekildiğini ancak, haber amacının dışında kullanıldığı için işbu davanın açıldığını beyan etmiştir.

Davalılardan ... vekili, dava konusu posterin derginin 13-19 Nisan 2005 nüshasında ücretsiz olarak yayınlandığını ancak, muhtelif basın organlarında ve internette dizi oyuncularının ve dizi setinin görüntülerinin yer aldığını, davacının müvekkili şirketin fotoğrafçıları tarafından özel olarak çekilmiş ve muhtelif basın organlarında müteaddit defalar yayınlanmış fotoğraflar nedeniyle aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, fotoğrafların eser niteliğinin olmadığını, oyuncuların muvafakatı alınarak çekilen fotoğrafların yayınlanmasında yasaya ve hukuka aykırılığın bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ...yönünden dava atiye terk edilmiştir.

Diğer davalı ...yönünden dava atiye terk edilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 58. maddesine göre, haksız rekabet söz konusu olduğunda, kusur varsa zarar ve ziyanın tazmini gerektiği, hakimin haksız rekabet neticesinde davalının elde etmesi mümkün görünen menfaatin karşılığına da hükmedebileceği, manevi tazminatın ise, BK'nın 49. maddesinde gösterilen şartların mevcudiyeti halinde gündeme gelebileceği, TTK'nın 58/2 maddesi uyarınca, miktarının tespit edilebilmesi bakımından .. ekinde dağıtılan poster nedeniyle anılan derginin tirajının artıp artmadığının değerlendirilmesi gerektiği, ...tarafından gönderilen bilgiye göre, derginin 104. sayısında 6610 adet, posterin dağıtıldığı 105. sayısında ise satış rakamının düşüş göstererek 6289 adet satıldığı, bu durumda başlı başına posterin derginin satışına bir katkısının bulunmadığı ancak, BK'nın 42 ve 43. maddeleri uyarınca davalının basiretli bir tacir gibi davranmaması, posteri yayınlamak için davacıdan izin almaması nedeniyle hatalı olduğu gerekçesiyle, davalı ... hakkında verilen hüküm ile manevi tazminat isteminin reddine ilişkin karar bozma ilamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve takdiren 15.000,00 TL maddi tazminatın 13.05.2005 tarihinden itibaren Merkez Bankası'nca 1 yıllık mevduata uygulanan en yüksek avans faiziyle birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9787, Karar No: 2014/15430, Tarih: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9787 E.  ,  2014/15430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/941-2014/59

Taraflar arasında görülen yoksulluk ve iştirak nafakasının kaldırılması ile karşı davada ise, yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması davasının; yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkilinin, astım hastası olduğu için çalışamadığını, hastanede tedavi gördüğünü, müvekkilinin vesayet altına alındığını; bu nedenle, davanın kabulü ile hükmedilen nafakaların kaldırılmasını, karşı davanın da reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı- karşı davacı vekili; davacının, daha önce müşterek çocuğun velayeti yönünde dava açtığını, söz konusu davada davacının ruh sağlığının bozuk olduğu ve ayrıca bir çok yere borcu olması sebebiyle sigortasız çalıştığının belirlendiği, bu nedenle, davasının reddedildiğini; davacının kayıt dışı çalıştığını, nafakaları ödemediğinde icra ceza mahkemesine dava açılması durumunda topluca nafaka borcunu ödediğini, davacının davasının reddi ile hükmedilen nafakanın yeterli olmaması sebebiyle yoksulluk nafakasının ve müşterek çocuklar için belirlenen iştirak nafakasının da ayrı ayrı 500,00'er TL'ye yükseltilmesini, hükmedilecek nafakaların TÜFE oranında arttırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; nafaka yükümlüsü davacı-karşı davalının hastalığı nedeniyle kısıtlanması, çalışamayacağından nafaka ödeme imkanı kalmaması ve geçimini temin edecek mal varlığının bulunmaması nedeniyle, iştirak ve yoksulluk nafakasının kaldırılmasına ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacının iştirak ve yoksulluk nafakalarının artırılması talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm davalı karşı davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk ve iştirak nafakasının kaldırılması; karşı dava ise, yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılmasına ilişkindir.

1-Yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözönüne alındığında yoksulluk nafakasına yönelik verilen kararlarda bir isabetsizlik bulunmamakta olup, davalı- karşı davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile yoksulluk nafakasının kaldırılması ve yoksulluk nafakasının artırılması isteminin reddine ilişkin verilen hükmün ONANMASINA,

2- İştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TMK.nun 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.