muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/906, Karar No: 2024/5830, Tarih: 04.06.2024

İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı meskeniyet nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde, ispat külfeti borçluya ait olup, ispat ise mahallinde yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile mümkündür.

Somut olayda, karara dayanak ihtarın incelenmesinde; mahkemece şikayet eden borçlu vekilin hazır bulunduğu celsede ‘‘gayrimenkul değerleme uzmanı bilirkişi için 1.000,00 TL, mimar ya da inşaat mühendisi bilirkişi için 1.000,00 TL, kadastro bilirkişi için 750,00 TL ve ESAS NO : 2024/906

yol giderini karşılamak üzere toplam 3.250,00 TL kanıt avansı ile 571,90 TL keşif harcının iki haftalık kesin süre içerisinde davacı tarafça mahkememiz veznesine yatırılmasına, keşif harcı ve kanıt avansının süresi içinde yatırılmaması durumunda, yeniden keşif kararı verilemeyeceği ve taşınmazların konusunda davacı vekilinin uyarılmasına, (davacı vekili duruşma sırasında uyarıldı)’’ şeklinde ihtarat yapıldığı görülmüştür.

Öte yandan, delil avansı ödeme ihtarının 21.04.2022 tarihli celsede yapıldığı, ihtardan sonra yapılan 03.05.2022 tarihli adli yardım talebi konusunda öncelikle bir karar verilmesi gerekirken 10.05.2022 tarihinde ret kararı verildiği, adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz üzerine 30.05.2022 tarihinde itirazın reddine kesin olarak karar verildiği, bu süreçten sonra 13.06.2022 tarihinde delil avansının yatırıldığı anlaşılmaktadır. Yönetmeliğinin 45. maddesinin, 2.fıkrası gereğince taraflarca adli yardım talebinde bulunulduğunda, adli yardım konusunda bir karar verilinceye kadar harç, gider ve delil avansı alınmaz. Delil avansının yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir. Adli yardım talebinin kabulü halinde mahkemece gider avansı ödemesine yönelik yapılan ihtarın hükümsüz kalacağı açıktır. Davacı bir tarafta mahkemece verilen kesin süre dururken diğer tarafta adli yardım talebi konusunda henüz kesin bir karar verilmemiş olması nedeniyle iki haftalık süre içerisinde ne şekilde hareket edeceğini bilemeyeceğinden bu durum tek başına davacının kötü niyetli olduğunu göstermez.

Kaldı ki; ihtarda kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık ve net olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi gerektiği halde bu hususların açıkça belirtilmediği de görülmüştür. Kesin sürenin sonuç doğurabilmesi için ihtarın usulünce ve eksiksiz olması gerekir (Hukuk Genel Kurulunun 12.12.2012 tarih ve 2012/9-1202-1218 Esas-Karar sayılı ilamı)

O halde mahkemece, yatırılan delil avansı yeterli ise keşif yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi, masrafların güncellenmesi gerekli ise ve delil avansının yeterli olmadığının tespit edilmesi halinde usulüne uygun ihtar çıkartılarak sonuca gidilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, yatırılan delil avansı yeterli ise keşif yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi, masrafların güncellenmesi gerekli ise ve delil avansının yeterli olmadığının tespit edilmesi halinde usulüne uygun ihtar çıkartılarak sonuca gidilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 14.12.2023 tarih ve 2022/3762 E.-2023/4153 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.07.2022 tarih ve 2022/137 E.-2022/465 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10224, Karar No: 2023/10650, Tarih: 12.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/10224 E.  ,  2023/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2017/2505 E., 2020/152 K.

HÜKÜM/KARAR : Davacı İstinafının Esastan Reddi / Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/525 E., 2017/272 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya yangın sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı şirkete ait işyerinde 14.07.2013 tarihinde meydana gelen yangın sonucu uğranılan hasar nedeniyle sigortalıya KDV dahil toplam 121.357,00 TL ödeme yapıldığını, yangının davalıya ait trafodan kaynaklandığını belirterek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangının, davacının sigortalısına ait binadaki kısa devre, aşırı akım gibi korumaların olmaması ya da çalışmamasından kaynaklandığını, iç hat nedeni ile oluşabilecek kusurun müvekkili şirkete ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda meydana gelen yangında ve sonrasında oluşan zararda davalıya atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda meydana gelen yangında ve sonrasında oluşan zararda davalıya atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece gerekli ve yeterli inceleme yapılmadan hüküm tesis edildiğini, tanıkların dinlenmediğini, yangın hadisesiyle doğrudan ilgili hasar dosyasının celp edilmediğini, iddia ve savunma hakkının kısıtlandığını, dava konusu hasarın davalı Bedaş'a ait elektrik trafosunda çıkan yangın sonucunda meydana geldiği hususunun ekspertiz raporu ve 21.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, 21.11.2013 tarihli bilirkişi tespit raporunda meydana gelen olayda hadisenin kofra girişi öncesi meydana gelmiş olması nedeniyle Bedaş'ın sorumlu olduğu tespiti yapıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yargılama öncesi alınan 21.11.2013 tarihli bilirkişi tespit raporu ile çelişkili olduğunu, bu çelişki giderilmeden davanın reddine karar verilmesinin içtihatlara ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yangın raporunda belirtildiği üzere yangının, 4. bodrum katında bulunan jeneratör odasında, otopark bölümünden geçiş kapısının üst kısmına denk gelen bölümden geçmekte olan kablo kanalında besleme kablolarında herhangi bir sebeple meydana gelen kısa devre sonucu başladığı, bu bölüme ait sorumluluk ilgili yönetmeliklerle de açıklandığı gibi tüketici tarafından tesis edilen ve mülkiyetinde olan dava dışı sigortalı şirkete ait olup gerekli tedbirlerin dava dışı sigortalı şirket tarafından alınması gerektiği, bu sebeple meydana gelen yangın olayında davalı ... şirketinin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece gerekli ve yeterli inceleme yapılmadan hüküm tesis edildiğini, tanıkların dinlenmediğini, yangın hadisesiyle doğrudan ilgili hasar dosyasının celp edilmediğini, iddia ve savunma hakkının kısıtlandığını, dava konusu hasarın davalı Bedaş'a ait elektrik trafosunda çıkan yangın sonucunda meydana geldiği hususunun ekspertiz raporu ve 21.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, 21.11.2013 tarihli bilirkişi tespit raporunda meydana gelen olayda hadisenin kofra girişi öncesi meydana gelmiş olması nedeniyle Bedaş'ın sorumlu olduğu tespiti yapıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yargılama öncesi alınan 21.11.2013 tarihli bilirkişi tespit raporu ile çelişkili olduğunu, bu çelişki giderilmeden davanın reddine karar verilmesinin içtihatlara ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... tarafından Yangın Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle sigortalı dava dışı şirkete ödenen hasar tazminatının rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 1472 nci maddesi, Yangın Sigortası Genel Şartları, Elektrik İletim ve Dağıtım Sistemlerine Bağlantı ve Sistem Kullanımı Hakkında Yönetmelik, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19208, Karar No: 2015/38210, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/19208 E.  ,  2015/38210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/197900

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık D.. Ç..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-(2.cümle), 125/1,43/2,62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.800 Türk lirası adli para cezası(iki kez) ile cezalandırılmasına dair, Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 28/02/2014 tarihli ve 2013/345 esas, 2014/89 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2015 gün ve 197900 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı kanun'un 49/1. maddesinde "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az yirmi yıldan fazla olamaz", yine aynı Kanun'un temel cezanın belirlenmesi başlıklı 61/9. maddesinde "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki düzenlemeler ile sanığa atılı suçun düzenlendiği 106/l-2.cümlede yer alan "Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." hükmü ile dosya kapsamına göre Mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edildiği nazara alındığında, sanık hakkında temel cezanın 30 gün karşılığı adli para cezası olarak tayini yerine yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 43.maddeleri uyarınca belirlenen 112 tam gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 93 gün adli para cezası yerine 94 gün adli para cezası hükmedilmesi ve 52.maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak belirlenen 20 Türk lirası ile çarpılması neticesinde 1860 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması yerine, hesap hatası yapılmak suretiyle 1880 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin, sanık D.. Ç.. hakkında basit tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlere ilişkin olması ve hakaret suçu için maddede öngörülen cezanın, basit tehdit suçu için öngörülen cezadan fazla olması karşısında, iddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1116, Karar No: 2007/1070, Tarih: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1116 E.  ,  2007/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10782, Karar No: 2017/6313, Tarih: 25.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10782 E.  ,  2017/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/07/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ... İli ... İlçesi ... mevkiindeki 259 ada, 31 parsel, 141 ada, 10 ve 12 parsel sayılı kavun ve ayçiçeği ekili taşınmazlarına, davalının sorumluluğunda bulunan kanalın gerekli bakımının yapılmaması sonucu atık su boşaltma kanalından taşan yağmur sularının zarar verdiğini, meydana gelen zararın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/10 ...sayılı dosyası ile tespit edildiğini belirterek tespit edilen ürün kaybından kaynaklı zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, kanalın mülkiyetinin ... Genel Müdürlüğüne, işletmesinin müvekkiline ait olduğunu, zararın olay tarihinde yağan yoğun ve hızlı yağmurlar neticesinde meydana geldiğini, yağan aşırı yağmurların, kooperatifin işlettiği sulama kanalına da zarar verdiğini, kooperatifçe bırakılan sudan kaynaklanmadığını, sulama kanalından kaynaklanan değil sel suyu nedeni ile zararın meydana geldiğini, olay ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı bulunmadığını, dava konusu taşınmazın taban arazisinin çeltik arazisi olduğunu, uzun yıllar üzerinde çeltik ekili olduğunu, araziyi ıslah etmek amacı ile kuru tarım yapıldığını, bu durumdaki arazide ilk yıl çeltik haricinde ekilen ürünlerin ilaç kalıntısı, taban suyunun yükseliği nedeni ile gelişim gösteremeyeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; zararın oluşmasında davalının kusur durumunu belirtir bir uzman bilirkişi raporu alınmadığı gibi mahkeme tarafından da bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, meteoroloji müdürlüğünden olay günü meydana gelen yağış oranının diğer yıllara göre karşılaştırmasını da içerir şekilde verilerin dosya içerisine alınması ve ardından dosyanın tarafların kusur oranının belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek bilirkişi raporu düzenletilmesi ve dosya kapsamı ile rapor sonucuna göre belirlenen maddi zararın tazminine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25221, Karar No: 2013/4276, Tarih: 25.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25221 E.  ,  2013/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme gereğince davalının ödemesi gereken telsiz ruhsat ve kullanma bedellerinin ödenmediğini, bu nedenle başlattığı icra takibine vaki haksız itirazin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazı ile zamanaşımı definde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, sözleşme gereğince ödenecek bedel belirlenebilir bir miktardır. Bu nedenle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra - inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin rededilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün (1) nolu bendinin son cümlesinde yer alan “icra inkar tazminatı talebinin reddine " cümlesinin hükümden çıkarılmasına; yerine "Kabul edilen asıl alacak miktarı olan 1.165,75 TL değer üzerinden % 40’ı oranında icra inkar tazminatının davalı-borçludan alınarak davacı-alacaklıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 131.75 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.