muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19275, Karar No: 2014/22593, Tarih: 02.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19275 E.  ,  2014/22593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/61-2014/87

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3697, Karar No: 2021/7818, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3697 E.  ,  2021/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1505, Karar No: 2021/5428, Tarih: 12.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1505 E.  ,  2021/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 956 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davacı Belediyeye ait iken, 06.07.2009 tarih ve 53 sayılı Belediye Meclis kararına istinaden, Belediye Encümenince yapılan ihale ile davalı ...’a satıldığını, ancak satışa dayanak Belediye Meclis kararının ... 5. İdare Mahkemesinin 2009/1410 Esas 2010/942 Karar sayılı hükmü ile iptal edildiğini, satış işlemine dayanak meclis kararının iptal edilmesi nedeni ile davalı ... adına oluşan kaydın yolsuz hale geldiğini, taşınmazın sonradan diğer davalı ...’e devredildiğini, kayıt malikinin iyi niyetli olmadığını ileri sürerek tapu iptali ve adına tescil istemiştir.

Davalı ..., taşınmazı ihaleden satın aldıktan sonra ihtiyaç nedeniyle satışa çıkardığını; davalı ..., çekişmeli taşınmazı yatırım amaçlı olarak emlakçı aracılığıyla 152.000,00 TL bedel üzerinden satın aldığını, temlik tarihinde taşınmaz üzerinde takyidat olmadığını ve iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, davalı ihale alıcısı Lokman adına oluşan kaydın yolsuz hale geldiği, ihalenin iptal kararının kesinleştiği tarihten kısa süre sonra diğer davalı ...’e devredildiği, satış bedeli ile gerçek değer arasında fahiş fark olduğu, davalı kayıt malikinin iyi niyetli sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalıların istinaf başvuruları ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12/10/2021 Salı günü saat 09:45'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 20.493,00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 12/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/312, Karar No: 2010/10008, Tarih: 31.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/312 E.  ,  2010/10008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/103941

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2007

NUMARASI : 2007/540

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetinin 24.04.1998 tarihinde infaz edildiğinden tekerrür uygulamasına engel oluşturmadığı ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil ettiğinden tebliğnamedeki 2 ve 3 nolu bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır. Ancak;

Sanık savunmasında suç tarihinde tutanak tutulan yerde oturmadığını, Erzurum Veysiefendi mahallesi Kurtoğlu sokak..nolu yerde ikamet ettiğini beyan etmesi, katılan kurum görevlileri tarafından düzenlenen 31.01.2003 tarihli kaçak elektrik kullanımı tespit tutanağında tutanak tutulan yerde Y..Ö..'in ikamet ettiğinin tutanağı eşi S.. Ö..'in imzalamadığının belirtilmesi karşısında, konutu kiraya verenden ve muhtarlık kayıtlarından adı geçen kişilerin kimlik ve adresleri araştırılıp dinlenmeden ve sanığın savunmasında bildirdiği adreste suç tarihi itibariyle ikamet edip etmediği araştırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1195, Karar No: 2022/2244, Tarih: 19.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1195 E.  ,  2022/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 19.04.2022 duruşma için tayin olunan günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmamış, davacı vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi verdiği, mazeret dilekçesi ekinde iş görmezlik raporu sunduğu ve yeni duruşma günü verilmesini talep ettiği görüldü. Davacı vekilinin mazeret dilekçesine ekli raporu uygun görülmedi ve dosyanın da safahatı göz önünde bulundurularak davacının mazeretinin reddine, temyiz incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan taraflar yararına vekalet ücreti takdrine yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 19.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2068, Karar No: 2024/4411, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2068 E.  ,  2024/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/666 Esas, 2023/279 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/372 E., 2019/959 K.

Taraflar arasındaki tazminat-alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.05.2024 günü hazır bulunan davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 17.02.2016 tarihinde ön protokol imzalayarak protokolün 2. maddesi çerçevesinde bayii adayı olan müvekkili şirketin bayilik öncesi yerine getirmesi gereken taahhütler ile tarafların hak ve yükümlülüklerinin düzenlendiğini, davalının, Nissan hariç aynı binada ... ve ...markalarınında satış-servis hizmetlerinin verileceğini bildiğini, özellikle müvekkiline ait binaya, Nissan'ın talepleri doğrultusunda bir çok ilave imalat ve inşaat yapıldığını, davalı şirketin 14.11.2016 tarihli ihtarname ile 17.02.2016 tarihli ön protokolü fesh ettiğini, feshi sözleşmenin 3.1 maddesine dayandırdığını, feshin akabinde bayilik anlaşmasını başka bir şirket ile gerçekleştirdiğini, haksız fesih nedeniyle müvekkilinin ciddi zarara uğradığını, müvekkiline ait taşınmaz üzerine davalının talebi ile yapılan tüm imalatlara ilişkin olmak üzere şimdilik 100.000,00 TL'nin dava tarihinden, davalı tarafından haksız alıkonulan 250.000,00 TL bayilik ödemesinin temerrüt tarihinden itibaren, tahkikat sırasında tespiti mümkün olacak "işe yaramayan ve sökülecek imalat için" fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini, pazarlık imkanı verilmeden imzalanan ön protokolün 3.6 maddesinin yazılmamış sayılmasına ve iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların 17.02.2016 tarihli ön protokole göre "Nissan logolu dış cephe tabelasını binanın Eskişehir yoluna bakan ön cephesine asacağını" kabul ve taahhüt ettiğini, davacının bu tabelayı ön protokole uygun şekilde asmış iken daha sonra taahhüdüne uymayarak tabelayı kaldırdığını ve yan cepheye astığını, davacının ana yükümlülüğe uymadığı için müvekkilinin de ön protokolü haklı nedenle fesh ettiğini, kusurun davacıda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ön protokolün 3.1 maddesinde: "...Nissan operasyonunu yürüteceği katın üstünde, Nissan logolu dış cephe tabelası dışında başka bir tabela veya görseli, hiçbir şekilde binanın Eskişehir yoluna bakan ön cephesine asmayacağını...kabul ve taahhüt eder." hükmünün düzenlendiği, davacının başta ön cepheye astığı tabelayı daha sonra kaldırarak yan cepheye astığı, davacı taraf; binanın konumu itibarıyla tabela asılan kısmın .... Koleji tarafı olduğu ve caddeye baktığı, girişte yer aldığı ve davacının başka markalara ait bayiliklerinin de bulunduğu gerçeği karşısında bu yönde bir sınırlandırmanın hayatın olağan akışına uymayacağını ileri sürmüş ise de davacının başka marka otomobil bayiliklerinin olması, basiretli bir tacir olarak imza altına aldığı protokol hükümlerine aykırı hareket etmesine cevaz vermeyeceği, davacının iddiasının protokolde dış cephe tabelasına ilişkin olarak belirlenen şarta uygun olmadığı, tarafların protokol ile dış cephe tabelasının Nissan girişi değil, ön cepheye asılması konusunda vardıkları anlaşmanın davacı tarafça ihlal edildiği, davalının ön protokolü feshinin haklı olduğu, davalının haklı feshinden sonra tarafların 09.02.2017 tarihli "Ön Protokolün Feshine İlişkin Mutabakat Protokolü"nü imzaladıkları, mutabakat protokolü ile bayilik sözleşmesinin imzalanmaması sebebiyle yasal yollara müracaat edilmeyeceğini de kabul ettikleri, alınan teknik bilirkişi raporunun yapılan işler ve bunların bedellerinin belirlenmesine ilişkin bulunduğu, davacı tarafça bu miktar üzerinden dava değerinin arttırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının, müvekkilinin diğer bayiliklerinden haberdar olduğu halde bayilik teklifi yaptığını, davalının, müvekkilinin aynı binada....ve .... markalarının da satış ve servis hizmetlerinin verileceğini bildiğini, mahallinde keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini, yargılama aşamasında feshin haksız olup olmadığı konusunda araştırma ve değerlendirme yapılmadığını, davalı tarafça feshin protokolün 3.1 maddesine dayandırıldığını, Nissan bölümünün girişi ... Koleji tarafı olup bu cephenin de Eskişehir yoluna baktığını, Nissan logoları ve yazılarının istenildiği şekilde binaya monte edildiğini, davalının başka bir şirketle gecikmeksizin anlaşma yapmasının iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, bayilik bedeli olarak davalı tarafından alıkonulan bedelin iadesi gerektiğini, sözleşme hükümlerine müdahale imkânına sahip olmadan müvekkilinin ön protokolü imzalamak zorunda kaldığını, mahkemenin hatalı uygulaması nedeniyle davanın ıslahına neden olup bu nedenle davalı taraf lehine haksız olarak fazla vekâlet ücretine karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile feshin haklılığının belirlenmesi hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konular olup bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekmediği, Mahkemece teknik bilirkişi raporunun yapılan işler ve bunların bedelinin belirlenmesine ilişkin bulunduğu açıklanarak fesih sebebinin Mahkemece değerlendirildiği, protokolün 3.1 maddesi ve ibraz edilen ihtarname ile fotoğraflar incelendiğinde Nissan logolu dış cephe tabelasının binanın Eskişehir yoluna bakan ön cephesine asılması gerektiği, Nissan bölümünün girişinin önem arz etmediği, sözleşmede özellikle ön cepheye vurgu yapıldığı, davacının da tabelayı ön cepheye asmışken sonradan kaldırdığı, bu husus protokole aykırı olup fesih haklı nedene dayandığından davacının zararların tazminini talep edemeyeceği, ön protokolün 3.6 maddesinde davalının sözleşmeyi feshi halinde bayilik yatırım bedeli 250.000,00 TL'nin iade edilmeyeceği kararlaştırılmış olup genel işlem şartı taşıyan ve müzakere edilmeden imzalanan bir sözleşme söz konusu olmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin uygulama alanı bulunmadığı, fesihten sonra imzalanan 09.02.2017 tarihli “Mutabakat Protokolü”n 1. maddesinde de bayilik yatırım bedeli olarak ödenen 250.000,00 TL + KDV’nin Ön Protokol hükümlerine uygun şekilde iade edilmeyeceğinin taraflarca kabul edildiği, davacı taraf Ön Protokol'ün müzakere edilmeden ve baskın konumda olan davalı tarafın zorlaması ile imzalandığını ve iptali gerektiğini ileri sürse de fesihten sonraki uzlaşma aşamasında ve mutabakat protokolünde de aynı hükümleri kabul ettiği gözetildiğinde davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf nedenin yerinde görülmediği, davacı tarafça bilirkişi incelemesinden sonra talep artırımı iradi olarak yapılmış olup ıslah edilen değer üzerinden takdir edilen vekalet ücretinde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki protokolün feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, davacının talep ettiği tazminat ve alacak kalemlerinin tazmini koşullarının bulunup bulunmadığı, sözleşme hükümle hükümlerinin haksız şart niteliğinde olup olmadığı ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 20 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 20 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/149, Karar No: 2016/5572, Tarih: 31.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/149 E.  ,  2016/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 52 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, www.ıntaka.kijiji.com isimli internet sitesine, 500 TL karşılığında laptopunu satmak istediğine dair ilan verdiği, ilanda irtibat telefonu olarak adına kayıtlı... numaralı telefonu belirttiği, müştekinin ilanda belirtilen numarayı arayıp, laptopu almak istediğini belirttiği ve alım satım hususunda anlaştıkları ve müştekinin, sanığın kızı ... adına olan hesaba 500 TL’yi yatırdığı halde sanık ...'in laptopu müştekiye göndermediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadelerinin yerine, “5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 50 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20 TL'den olmak üzere sonuç olarak 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık sanığın eyleminin bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu mu, yoksa basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğu noktasında toplanmaktadır.