muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/30, Karar No: 2005/43, Tarih: 19.04.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4-30 E., 2005/43 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4-30 E., 2005/43 K.**

**- FAZLA CEZA TAKDİRİ

- TEKERRÜR**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 17 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın hafif haksız tahrik altında iki kişiye etkili eylemde bulunmak suçundan;

1-TCY.nın 456/4. maddesi uyarınca ikişer kez 91.260.000 lira ağır para cezası,

2-TCY.nın 51/1. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapılarak ikişer kez 68.445.000 lira ağır para cezası,

3-Tekerrür nedeniyle cezasının TCY.nın 81/1. maddesi uyarınca 1/10 oranında arttırılarak ikişer kez 75.289.500 lira ağır para cezası,

4-Eski hükümlülüğü nedeniyle en fazla 1.716.666 lira arttırım yapılabileceğinden, ikişer kez 70.161.666. lira ağır para cezası,

5- Aynı neviden cezalarının toplanması ile 140.323.332 lira ağır para cezası,

İle cezalandırılmasına,

TCY.nın 17. maddesinin infazda değerlendirilmesine ilişkin, Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 1.10.2001 gün ve 374-387 sayılı hüküm, sanık ve müdahil vekillerinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.11.2003 gün ve 20686-11175 sayı ile;

"Sanığın tekerrüre esas alınması gereken Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.9.1998 gün ve 182-366 esas ve karar sayılı ilamındaki cezası yerine, tekerrüre esas olmayan anılan mahkemenin 19.1.1995 gün ve 392 esas, 9 karar sayılı ilamı ile verilip ertelenmiş ve hüküm tarihi ile sonraki suç tarihi arasında 5 yıldan fazla süre geçmiş olan 1.716.666 lira ağrı para cezasına ilişkin önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması suretiyle fazla ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 23.3.2004 gün ve 61-93 sayı ile; "Sanık Ali Ören hakkında 19.1.1995 tarih ve 392-9 sayılı ilam ile 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesine muhalefet suçundan verilen 1.716.666 TL. ağır para cezası ertelenmiş ise de; sanığın 23.06.1998 tarihinde işlemiş olduğu suç nedeniyle, 24.9.1998 tarih ve 182-366 sayılı ilam ile 19.01.1995 tarih ve 392-9 sayılı ilamının TCK.nun 95/2. maddesi gereğince aynen infazına karar verilip, bu kararın kesinleşmesi üzerine erteli 1.716.666 TL. ağır para cezası 27.12.1999 tarihinde infaz edilmiştir.

Sanığın, aynen infazına karar verilen mahkûmiyet ilamının suç tarihi 22.1.1994, karar tarihi 19.1.1995'tir. Sanık bu erteleme kararının verildiği tarihten itibaren henüz 5 yıllık süre geçmeden 10 ay hapis ve 1.266.666 TL. ağır para cezasına konu suçu işlemiş, sonraki mahkûmiyetine konu ilamdaki 1.266.666 TL. ağır para cezası infaz edilmiş ancak hapis cezası henüz infaz edilmeden yargılamaya konu suçu işlenmiştir.

Sanığın, aynen infazına karar verilen mahkûmiyet ilamının suç tarihi 22.1.1994, karar tarihi 19.1.1995'tir. Sanık bu erteleme kararının verildiği tarihten itibaren henüz 5 yıllık süre geçmeden 10 ay hapis ve 1.266.666 TL. ağır para cezasına konu suçu işlemiş, sonraki mahkûmiyetine konu ilamdaki 1.266.666 TL. ağır para cezası infaz edilmiş ancak hapis cezası henüz infaz edilmeden yargılamaya konu suçu işlenmiştir.

24.9.1998 tarih ve 182-366 sayılı mahkûmiyet ilamındaki hapis cezası infaz edilmediğinden, bu mahkûmiyetin TCK.nun 81. maddesi uygulamasında esas alınması mümkün değildir." gerekçeleriyle ilk hükümde direnilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının düzeltilerek onama istekli 10.2.2005 gün ve 84847 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca konu müzakere edilip, aşağıdaki karar verilmiştir.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın, hafif haksız tahrik altında iki kişiye etkili eylemde bulunmak suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında sübut ve nitelendirmede herhangi bir uyuşmazlık bulunmayıp çözümlenmesi gereken sorun, tekerrüre esas alınması gereken mahkûmiyetin saptanması, dolayısıyla tekerrür nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Sanık Ali Ören'in;

a) 22.11.1994 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesince 19.1.1995 gün ve 392-9 sayılı ilam ile 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCY.nın 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 1.716.666 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilip, 2.11.1995 tarihinde kesinleşen bu hükümdeki erteli 1.716.666 lira ağır para cezasının, sanığın 23.6.1998 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.9.1998 gün ve 182-366 sayılı ilamı ile aynen infazına karar verilerek, 27.12.1999 tarihinde infaz edildiği,

b) 23.6.1998 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ise, Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesince 24.9.1999 gün ve 182-366 sayılı ilam ile 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCY.nın 59. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1.266.666 lira ağır para cezası verildiği, 22.11.1999 tarihinde kesinleşen bu hükümdeki ağır para cezasının 27.12.1999 tarihinde infaz edildiği, hürriyeti bağlayıcı cezanın ise henüz infaz edilmediği,

Anlaşılmaktadır.

Bir suçtan dolayı kesin olarak mahkûm olan bir kimsenin, cezasının infaz edildikten veya yasal nedenlerden biri ile düşmesinden sonra yasada belirtilen süre içerisinde yeni bir suç işlemesi olarak tanımlanan tekerrür TCY.nın 81. vd. maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan hükümler uyarınca cezanın arttırılabilmesi için;

Anlaşılmaktadır.

Bir suçtan dolayı kesin olarak mahkûm olan bir kimsenin, cezasının infaz edildikten veya yasal nedenlerden biri ile düşmesinden sonra yasada belirtilen süre içerisinde yeni bir suç işlemesi olarak tanımlanan tekerrür TCY.nın 81. vd. maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan hükümler uyarınca cezanın arttırılabilmesi için;

Önceki suçtan dolayı hükmedilmiş olan cezanın tamamen infaz edilmiş olması veya bu cezanın yasal nedenlerden biri ile düşmüş bulunması, infaz veya düşmeden itibaren belirli bir süre geçmeden yeni bir suçun işlenmesi gerekmektedir.

Özel Dairece; her ne kadar Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 24.9.1998 gün ve 182-366 sayılı ilamındaki cezanın tekerrür uygulanmasına esas alınması yerine, tekerrüre esas olmayan 19.1.1995 gün ve 392- 9 sayılı ilam ile verilip ertelenmiş ve hüküm tarihi ile sonraki suç tarihi arasında 5 yıldan fazla süre geçmiş olan 1.716.666 lira ağrı para cezasına ilişkin önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle, Yerel Mahkeme hükmü bozulmuş ise de, 24.9.1998 gün ve 182-366 sayılı ilamla 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık hakkında 10 ay hapis ve 1.266.666 lira ağır para cezasına hükmedildiği, ilamdaki ağır para cezası infaz edilmiş ise de, hürriyeti bağlayıcı cezanın henüz infaz edilmemiş olduğu, bu nedenle anılan hükmün tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı, tekerrüre esas alınan erteli hükmün ise 24.9.1998 gün ve 182-366 sayılı ilamla aynen infazına karar verilerek, 27.12.1999 tarihinde infaz edildiği, dolayısıyla bu ilam açısından tekerrür koşullarının oluştuğu saptanmakla, Yerel Mahkeme direnme hükmü bu yönüyle isabetlidir.

Ancak, Yerel Mahkemece direnme kararında 10.2.2003 gün ve 25020 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4806 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCY.nın 30. maddesinin 2. fıkrası hükmü dikkate alınarak uygulama yapılmış ise de; sanık hakkında, 140.322.000 lira ağır para cezası yerine, 140.323.000 lira ağır para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edildiğinden, Yerel Mahkeme hükmünün bu nedenle bozulmasına ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Direnme hükmünün tekerrür uygulaması yönünden İSABETLİ OLDUĞUNA,

2-Sanık hakkında fazla para cezası tayin edilmiş olması isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında hükmolunan sonuç ağır para cezasının 140.322.000 liraya indirilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan direnme hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, tebliğnamedeki isteme uygun olarak 19.4.2005 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28672, Karar No: 2022/5794, Tarih: 08.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/28672 E.  ,  2022/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2017 gün ve 2018/827 Esas, 2019/1218 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 31.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 02.05.2019 gün ve 2018/827 Esas, 2019/1218 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1603, Karar No: 2014/3113, Tarih: 14.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1603 E.  ,  2014/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İki kişiyi tasarlayarak öldürmeye yardım

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 39/1-2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca; (iki kez) 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktuller ... ve ...’i tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9487, Karar No: 2009/7480, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9487 E.  ,  2009/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,SSK ... sigortalılığı hariç ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ...

sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren SSK ve ... sigortalı olduğu dönemler dışında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamda belirtildiği gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’nın 6 /b maddesi hükmüne göre; diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıkları sona ereceği öngörülmektedir. Bu nedenle Tarım ... Sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 ve 1479 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10 maddesindeki şartların varlığı halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olduğunun kabulünün gerekeceği; 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36 maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 01.04.2003 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasaya tabi tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, SSK. hizmet cetvelinden davacının 1997 yılında 70 gün, 09.06.1998-23.06.1999 tarihleri arasında kesintisiz 374 günlük zorunlu sigortalı olarak çalışmasının bulunduğu ayrıca 11.02.1999-28.01.2001; 01.01.2002-31.07.2002; 01.03.2003-30.09.2003 ile 01.02.2006-28.02.2006 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı ... sigortalı hizmetinin bulunduğu, 1998 yılı nisan ayında ve 2000 yılı nisan ayında teslim ettiği ürünlerden prim tevkifatının yapıldığı, 01.06.1993 tarihinden itibaren Ziraat Odası, 05.06.1999 tarihinden itibaren Kooperatif kaydının bulunduğu ve adına kayıtlı zirai arazilerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda mahkemece davacının ilk prim kesintisini takip eden ay başı olan 01.05.1998 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmaya başladığı (374 günlük Uzun süreli Çalışma) 08.06.1998 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında çalışmasının sona erdiği 23.06.1999 tarihinden sonraki ilk prim kesintisinin yapıldığı Nisan 2000 tarihini takip eden ay başı olan 01.05.2000 tarihinden tekrar sigortalılığı başlatılarak 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olarak tescilinin yapıldığı 01.04.2003 tarihine kadar sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,Öte yandan HUMK’nın 74. maddesine göre ‘hakim iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup istekten başka bir şeye hükmedemeyeceğinden ve somut olayda talep ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren SSK ve ... sigortalı olduğu süreler dışında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkin olup her ne kadar isteğe bağlı sigortalılıkla zorunlu sigortalılığın çakışması halinde aslolan zorunlu sigortalılık olup isteğe bağlı sigortalılığın iptali gerekirsede 1479 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalılık statüsü önceden oluştuğundan ve davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında İsteğe Bağlı ... sigortalılığının iptali yönünde istemi bulunmadığı halde, talep aşılarak 11.02.1999-28.01.2001; 01.01.2002-31.07.2002 ile 01.03.2003-01.04.2003 tarihleri arasındaki çakışan İsteğe bağlı ... sigortalılığının iptaline karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş;davacının 1.5.1998-8.6.1998 ve 1.5.2000-1.4.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu 1.5.2000-28.1.2001,1.1.2002-31.7.2002,1.3.2003-1.4.2003 tarihleri arasındaki süre dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14026, Karar No: 2016/16424, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14026 E.  ,  2016/16424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İstirdatı Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini 07.03.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 80.137.16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.