muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19269, Karar No: 2010/1590, Tarih: 08.02.2010

743 sayılı MK’nun 501/1 maddesinde “iptal davası, müddeinin tasarrufu ve butlanın sebebine muttali olduğu günden itibaren bir sene ve herhalde vasiyetnamenin açılması tarihinden itibaren beş sene geçmekle mürunu zamana uğrar” denilmiştir.

Bu durumda kural olarak vasiyetnamenin açılmasından (MK.536) başlayarak beş yıl içinde dava açılmaz ise artık ölüme bağlı tasarrufun iptali istenemeyecektir. Hak sahibinin vasiyetnamenin açılmasını öğrenememiş olması zamanaşımını etkilemez. Dava açacak kişi öğrenmeme hususunda ister kusurlu, isterse kusursuz olsun süre herhalde vasiyetnamenin açıldığı günden başlayacaktır.

Ancak 743 sayılı MK’nun 501/1.fıkrasının son cümlesinde ”Tasarrufun butlanı gerek kanuna muhalefet ve adabı umumiyeye aykırılıktan gerek ehliyetsizlikten neşet etsin, sui niyet sahibi olan davalıya karşı iptal davası, ancak otuz senenin geçmesi ile sakıt olur” hükmü getirilmiştir.

Bu hükmün uygulanabilmesi için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekir. İptal sebebi ehliyetsizliğe (MK.499/1) veya hukuka ya da ahlaka aykırılığa (MK.499/3) dayanmalı, davalı da kötü niyetli olmalıdır. Öğretide bir kimsenin ölüme bağlı tasarrufta bulunanın ehliyetsiz olduğunu bildiği veya bilmesi gerektiği halde ölüme bağlı tasarruftan yararlandığı takdirde kötü niyetli sayılması gerektiği görüşü büyük bir çoğunlukla benimsenmektedir.

Davacı davasında; vasiyetname düzenlediği esnada murisin ehliyetsiz olduğunu, davalı tarafından kandırıldığını ve dolayısı ile vasiyetname düzenlenmesinde davalının kötü niyetli olduğunu iddia ettiği halde; mahkemece bu yönde taraf delilleri toplanmamış araştırma ve inceleme yapılmamış ve dolayısı ile MK.nun 501/1.maddesi son cümlesi doğrultusunda bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece noksan tahkikatla davanın MK.nun 501/1.maddesinde öngörülen bir ve beş yıllık zamanaşımı süresinin, dava tarihi itibariyle geçirildiğinden bahisle davanın reddedilmesi doğru olmamış, mahkeme hükmünün bu nedenlerle bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenlerle kabulü ile, Dairemizin yerel mahkeme hükmünün Onanmasına ilişkin 14.07.2009 gün ve 2009/5890-12420 sayılı kararının kaldırılmasına, kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: yukarıda belirtilen nedenlerle davacı vekilini karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin 14.07.2009 gün ve 2009/5890-12420 esas ve karar sayılı kararının kaldırılmasına yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/21715, Karar No: 2016/3162, Tarih: 07.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21715 E.  ,  2016/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın gerekçeli kararın tebliği sırasında cezaevinde olmasına rağmen tebliğ işleminin ikamet adresinde yapıldığı görülmekle temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürülüğe giren 08.10.2015 gün ve 2010/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirildiğinin kabulüne karşın TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Sanık ...'ın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas en ağır cezaya ilişkin Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2009 gün ve 2007/416 Esas 2009/66 Karar ve 26/02/2009 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, hataya düşülerek diğer sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/480 Esas, 2006/666 Karar sayılı, 10 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,

2)-)Sanık ...'in ise adli sicil kaydına konu tekerrüre esas en ağır cezaya ilişkin Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2006 gün ve 2004/480 Esas, 2006/666 Karar sayılı ve 14/11/2007 tarihinde infaz edilen 10 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2007 gün ve 2005/729 Esas 2007/343 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

2)-)Sanık ...'in ise adli sicil kaydına konu tekerrüre esas en ağır cezaya ilişkin Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2006 gün ve 2004/480 Esas, 2006/666 Karar sayılı ve 14/11/2007 tarihinde infaz edilen 10 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2007 gün ve 2005/729 Esas 2007/343 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar sanık ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık ...'a ilişkin hüküm fıkrasındaki TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda belirtilen diğer sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/480 Esas, 2006/666 Karar sayılı ilamı çıkarılarak yerine Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2009 gün ve 2007/416 Esas 2009/66 Karar ve 26/02/2009 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınan ilam olarak gösterilmesi; sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişikin hüküm fıkrasının çıkarılıp; yerine “Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2006 gün ve 2004/480 Esas, 2006/666 Karar sayılı ve 14/11/2007 tarihinde infaz edilen 10 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin şartları oluştuğundan sanığın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına, ancak, karşı temyiz olmadığından infazda 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek lehe olan ve hükümden çıkarılan ilamdaki 900 TL. adli para cezasının esas alınmasına" yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18289, Karar No: 2016/18377, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18289 E.  ,  2016/18377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8808, Karar No: 2015/11847, Tarih: 25.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8808 E.  ,  2015/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/224225

MAHKEMESİ : Erdek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2011

NUMARASI : 2010/27 Esas, 2011/52 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5393 sayılı Belediye Kanununun 20/1. maddesi gereğince her ayın ilk haftasında mutad olarak yapılması gereken belediye meclis toplantısında, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca meclis üyelerinin belediyeye ait işlerle ilgili konuların gündeme alınmasını önerme yetkisinin bulunması karşısında, sanığın toplantı yapmayarak meclis üyelerinin bu yetkiyi kullanmalarını engellediği ve mağduriyetlerine neden olduğu, bu suretle objektif cezalandırma şartının gerçekleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1024, Karar No: 2010/1119, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1024 E.  ,  2010/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/839, Karar No: 2025/150, Tarih: 09.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/839 E.  ,  2025/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1754 E., 2023/1376 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/635 E., 2022/307 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Yağmur Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurumca taraflar arasında imzalanan ilaç teminine ilişkin sözleşmenin 07.01.2017 tarihi itibariyle feshedildiğinin bildirildiğini, fesih işleminin iptali istemiyle açtıkları davanın ise reddedildiğini ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, 21.06.2021 tarihinde de Medula ekranının kapatıldığını, ancak müvekkili hakkında açılan ceza davası sonucunda beraatine karar verildiğini ve hükmün 15.03.2018 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilinin 10.06.2021 ve 15.06.2021 tarihli dilekçelerle Kuruma başvurarak yeniden sözleşme yapma talebinde bulunmuş ise de olumlu ya da olumsuz bir cevap verilmediğini, bu durumun zımni ret olarak değerlendirilmesi gerektiğini, sözleşme yapılmaması halinde müvekkilinin ekonomik olarak zor duruma düşeceğini ileri sürerek; davalı Kurumca sözleşme yapmama şeklinde yaratılan muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurumca taraflar arasında imzalanan 2016 yılı Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.1.) maddesi uyarınca bir ay önceden bildirim yapılmak suretiyle davacı ile yapılan sözleşmenin feshedildiğini, davacı tarafından fesih işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddine dair verilen kararın ise derecattan geçerek kesinleştiğini, davacının başvurusu sonrasında kendisiyle yeniden sözleşme yapılıp yapılamayacağı noktasında tereddüt hasıl olduğunu, bunun üzerine yapılacak işlemler hakkında talimat almak için durumun 22.06.2021 tarihli yazıyla Genel Sağlık Sigortası Genel Müdürlüğüne bildirildiğini, söz konusu yazıya henüz bir cevap verilmediğini, davacı tarafın iddia ettiği gibi Kurumun işlem yapmama veya cevap vermeme durumunun zımni ret olarak değerlendirilemeyeceğini, bu aşamada fesih işleminin ortadan kalkmasını gerektiren herhangi bir sebep bulunmadığını, Kurumun sözleşme yapıp yapmama konusunda serbestiye sahip olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 2020 yılı Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (7.1.) maddesinde yer alan "Kurum protokol hükümlerini kabul eden ve başvuru formunu getiren eczacı ile sözleşme yapar." şeklindeki düzenleme ile davalı Kurumun başvuru yapan bir eczacıyla sözleşme yapmama serbestisine sahip olmadığının açıkça belirtildiğini, yine Protokolün (6.3) maddesinde; "Bu protokol hükümleri ile ilgili olarak hakkında suç duyurusunda bulunulan ve açılan kamu davası sonunda ceza mahkemesi tarafından beraat kararı verilen eczacının beraat kararından sonra talebi halinde sözleşme yapılır." düzenlemesinin yer aldığı, davacı hakkında terör örgütüne üye olmak suçundan açılan ceza davası sonucunda ise Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesince beraatine karar verildiği ve kararın 15.03.2018 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar davalı Kurumun özel hukuk işlemleri kapsamında eczaneler ile yaptığı sözleşmelerde sözleşme serbestliği ilkesi geçerli olsa da bu serbestliğin sınırsız olmadığı ve hakkın kötüye kullanılamayacağı, davalı Kurumun alanında tekel konumunda olup sözleşme yapmama iradesini haklı bir nedene dayandırması gerektiği, asıl olanın sözleşme yapma mecburiyeti olduğu, görüş yazısının cevabının beklendiğine yönelik savunmanın ise hukuki temelinin bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacı ile davalı Kurum arasındaki muarazanın giderilmesine ve taraflar arasında Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine ilişkin sözleşme akdedilmesine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapmamaya yönelik işleminin hukuksal niteliği itibariyle sözleşme ilişkisinin kurulması aşamasında yaratılmış bir muaraza (sataşma) olup davadaki istemin de bu muarazanın önlenmesine ilişkin olduğu, davalı Kurumun Protokolün (5.1.) maddesine dayanarak sözleşme yapmamasına gerekçe olarak gösterdiği tarafların bir ay öncesinden bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi feshetme hakkının, ilgili mevzuat hükümleri ve protokol kapsamında sözleşmenin yapılmamasını gerektiren bir durum olmadığı, bu suretle davalı Kurumun sözleşme yapmama yönündeki davranışının haklı ve hukuka uygun olduğunu ispatlayamadığı, ne var ki Mahkemece açıklanan gerekçelerle davalı Kurum tarafından yaratılan sözleşme yapmama şeklindeki davranışın hukuka uygun olmadığının tespiti ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapmasına şeklinde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, ancak yapılan hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle; başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı Kurum tarafından yaratılan sözleşme yapmama şeklindeki davranışın hukuka uygun olmadığının tespitine ve taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava konusu fesih işlemin gerçekleştirildiği tarih itibariyle yürürlükte olan 2016 yılı Protokolün (5.1.) maddesinde; "Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir." hükmünün bulunduğunu, Kurumun bu maddeye dayalı olarak 06.12.2016 tarihli yazısıyla davacı ile yapılan sözleşmeyi 07.01.2017 tarihi itibariyle feshettiğini, fesih işleminin iptaline ilişkin davanın ise reddedildiğini ve kararın derecattan geçerek kesinleştiğini, davacının yeni sözleşme yapmak için başvuru yaptığını ve bu talebe henüz cevap verilmeden eldeki davanın açıldığını, kesinleşen Mahkeme kararı ile Kurumun fesih işleminin geçerli hale geldiğini, işlemin ortadan kalkmasını gerektiren herhangi bir sebep bulunmadığını, ayrıca Borçlar Hukukuna hakim olan ilkelerden olan sözleşme özgürlüğü ilkesi uyarınca Kurumun sözleşme yapıp yapmama hususunda tam bir serbestiye sahip olduğunu, 2020 yılı Protokolünün (10.1.) maddesinin 2016 yılı Protokolünün (5.1.) maddesiyle aynı şekilde düzenlenmiş olup bu düzenlemenin sözleşme imzalama noktasında Kuruma takdir yetkisi tanıdığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün (7.1.) ve (6.3.) maddeleri uyarınca Kurumun davacı ile sözleşme yapması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün (7.1.) ve (6.3.) maddeleri uyarınca Kurumun davacı ile sözleşme yapması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve Protokolün yukarıda belirtilen (7.1.) maddesi uyarınca davalı Kurumun, Protokol hükümlerini kabul ederek başvuru formunu getiren davacı eczacı ile sözleşme yapmaktan kaçınamayacak olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4217, Karar No: 2015/29510, Tarih: 06.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4217 E.  ,  2015/29510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ... ile katılan ...'nin Alsancak Mah. ... Bulv. No:14'teki apartmanda dairelerinin olduğu, sanık ...'nun da aynı binanın kapıcısı olarak çalıştığı, katılanın dairesinin boş olduğu, suç tarihinde katılanın dairesinden sanık ...'ın dairesine yağmurdan su sızması nedeni ile ...'nın talimatı ile diğer sanık ...'ın daire kapısına zarar vererek kapısını açtıklarından dolayı sanıkların cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmışsa da, katılana ait kullanılmayan dairede balkonda biriken yağmur sularının sanık ...'nın oturmuş olduğu daireye zarar vermiş olması, bunun önlenmesi amaçlı kullanılmayan katılana ait daireye diğer sanığın girmesine ve bu suların akmasını önlemesini isteyen sanık ...'nın talebi ile suların tahliye edilmesinden ibaret davranışlarında katılana yönelik olarak ızrar kastı ile hareket ettiklerini gösterir savunmalarının aksine delil olmadığı gibi sanıkların da kabullendiği bu davranışlarının taraflar arasında hukuk mahkemelerinde tazminata konu edilebilecek hususlardan olması da göz önünde bulundurularak kasıt unsuru yönünden oluşmayan atılı suçtan sanıkların beraatlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.