muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/254, Karar No: 2022/632, Tarih: 12.10.2022

Şeklinde savunmada bulunmuştur

Kasten öldürme suçunun temel şekli; 5237 sayılı TCK’nun 81. maddesinde;

“Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiş, suçun nitelikli hâlleri ise aynı kanunun 82. maddesinde onbir bent hâlinde sayılmış, 82. maddenin birinci fıkrasının "h" bendinde suçun "bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak, işlenmesini kolaylaştırmak, ya da yakalanmamak için" işlenmesi de nitelikli hâl olarak kabul edilmiştir.

82. maddenin 1. fıkrasının (h) bendinin gerekçesinde;

"İşlenmiş olan bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmekte olan bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla, kişi öldürüldüğünde, amaç suç ... suç ilişkisi söz konusudur. Suçun bu nitelikli hâlinin oluşabilmesi için, belirtilen amaçlarla bir kişinin öldürülmesi yeterlidir; öldürmek suçuyla amaçlananın gerçekleşmesi gerekmez" açıklamalarına yer verilmiştir.

Bu suç tipinde kasten öldürme “... suç”, işlenmesi kastedilen diğer suç ise “amaç suç” niteliğindedir. Anılan bentte, “amaç suç” açısından belirli bir suç açıkça öngörülmediğinden, bileşik suç söz konusu değildir. Fail, diğer suçu gizlemek, işlenmesini kolaylaştırmak, yakalanmamak veya diğer suçun delillerini ortadan kaldırmak için birini öldürürse, amaç suç bağımsızlığını korur. Bu hâlde fail, her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılır.

Bu bendin uygulanabilmesi için, amaç suçun tamamlanması gerekmediği gibi, suçun teşebbüs derecesinde, hatta hazırlık hareketleri aşamasında kalmış olmasının da önemi yoktur. Failin öldürme eylemini, “amaç suçu” gizlemek, suçun işlenmesini kolaylaştırmak, delillerini ortadan kaldırmak veya yakalanmamak için gerçekleştirilmesi yeterlidir.

Yağma suçu ise, 5237 sayılı TCK'nın 148 ila 150. maddelerinde düzenlenmiş olup, 148. maddenin 1. fıkrasında suçun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddesinde de hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla yağma ile yağmada değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Yağma suçunun basit şekli 5237 sayılı TCK'nun 148/1. maddesinde;

"Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceğinden ya da malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması" biçiminde tanımlanmıştır. Buna göre kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit edilerek veya cebir kullanılarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur.

765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda "gasp" olarak tanımlanan yağma, cebir veya tehdit kullanmak suretiyle yapılan cebri bir hırsızlıktan ibaret olup, bir kimsenin taşınabilir bir malını cebir veya tehdit kullanarak almaktır. Hırsızlık ile yağma suçları ortak unsurlara sahip olmakla birlikte yağmanın hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanılarak işlenen hırsızlık suçu ise 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde; "Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanarak,…İşlenmesi hâlinde, üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" şeklinde hüküm altına alınmıştır. Anılan Kanun’un 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde hırsızlık suçunun iki ayrı nitelikli hâli düzenlenmiş olup buna göre, suçun kişinin "malını koruyamayacak durumda olmasından" veya "ölmesinden" yararlanılarak işlenmesi bu bent kapsamında yaptırıma bağlanmıştır.

TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen nitelikli hâllerden birincisi olan, hırsızlık suçunun kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından yararlanılarak işlenmesine ilişkin hükmün uygulanabilmesi için, kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir.

Anılan bentte düzenlenen nitelikli hâllerden ikincisi olan, hırsızlık suçunun kişinin ölmesinden yararlanılarak işlenmesi hâlinde, kural olarak ölümün nasıl gerçekleştiğinin önemi bulunmamaktadır. Nitekim failin herhangi bir nedenle kişiyi öldürmesinden sonra oluşan yeni bir kastla kişinin malını alması hâlinde de bu nitelikli hâl uygulanacaktır. Ancak failin, malını almak amacıyla kişiyi öldürmesi hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 82/1-h maddesi uyarınca nitelikli kasten öldürme suçunun yanı sıra hırsızlık suçundan değil, aynı Kanun’un 148/3. maddesi uyarınca yağma suçundan da cezalandırılması yoluna gidilecektir. Dolayısıyla bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için failin hırsızlık kastının ölümden sonra ortaya çıkması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Hurdacılık yaparak geçimini sağlayan 25 yaşındaki sanık ...’ün olaydan bir gün önce 90 yaşındaki dedesi katılan ...’ın ... ili,...ü ilçesindeki evine gelerek para istediği, katılanın bir miktar para vererek sanığı gönderdiği, sanığın ertesi gün, ... namazının kılınacağı vakte yakın...ü’ne yeniden aracıyla geldiği, araçta bir süre bekledikten sonra, katılan ... ile birlikte yaşayan maktul ...’ın yalnız olduğu sırada eve girdiği, bıçakla maktule saldırdığı, bıçağın eğilerek kullanılamaz hâle gelmesi üzerine başını mutfak tezgâhına defalarca vurduğu maktulün, küt kafa travmasına bağlı kafa ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu ölümüne neden olduktan sonra maktulün kolundaki bilezikler ve kulağındaki küpeleri alarak olay yerinden ayrıldığı, kuyumcuya satmak üzere götürdüğü bileziklerin sahte olduğunun söylenmesi üzerine bilezikleri satamadığı ancak maktulden aldığı küpelerden tekini satarak aldığı parayla aynı akşam ...’a kaçtığı, yakalanarak getirildiği ...’da Kollukta müdafisi huzurunda “...Ben samimi olarak olayı itiraf etmek istiyorum, olay günü sabah evden çıktım, işe gittim, akşam ...'a gideceğim için bende para yoktu, dedemden para alırım ümidi ile...ü'ne geldim, ölen ...'ın evine giden sokağa arabayla girdim, yürüyerek dedemin evine gittim, kapı açıktı, içeriye girdim, ölen ...'tan su istedim ve "Karnım aç" dedim. Bana sert bir hâlde ne için geldiğimi sordu, ben de dedemden para almaya geldiğimi söyledim, bana şu anda hatırlamadığım ağza alınmayacak hakaretler etti hatta uzman ... dayımı ima ederek "Bitirdiniz bizi" dedi. Bu duruma çok kızdım. Tüm bunlar mutfakta oldu, bana böyle konuştuğu için sinirlendim, ölen ...’ın yüzü tezgâha doğru arkası bana dönük idi, başında eşarp bağlı idi, saçından kavrayarak tezgâha kafasını defalarca vurdum o anda yere düştü ve her taraf kan oldu, yere düştü, kulağından küpeleri ve kolundan bir tane bilezik aldım.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılan olayda; hırsızlık suçunun kişinin ölmesinden yararlanılarak işlenmesinden veya sanığın maktulü öldürmesinden sonra oluşan yeni bir kastla kişinin malını alması hâlinden bahsedilemeyeceği, bizzat sanığın Kollukta ve Cumhuriyet Başsavcılığında müdafisi huzurunda verdiği ifadelerinde, başından beri para bulmak maksadıyla maktulün yaşadığı eve gittiğini ikrar ettiği, sanığın ... suç niteliğinde bulunan maktulü öldürme eylemini, amaç suç niteliğindeki yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak, suçu gizlemek ve yakalanmamak amacıyla gerçekleştirdiği, maktulün öldürülmesi sayesinde sanığın maktulün bilezik ve küpelerini gasbettiği, bu şekilde sanığın eylemlerinin nitelikli öldürme ve nitelikli yağma suçlarını oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/860, Karar No: 2024/686, Tarih: 20.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/860 E.  ,  2024/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın dahili davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle dahili davalılar vekilinini istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, dahili davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.01.2024 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle dahili davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar dahili davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın miktarının veya değerinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 36 ncı Hukuk Dairesinin 12.01.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı 238,730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam dava değeri, 40.877,92 - TL olup, bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.01.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan dahili davalılar ... ve ... vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... bölge Adliye Mahkemesi 36 ncı Hukuk Dairesi'nin 12.01.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8663, Karar No: 2016/5171, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8663 E.  ,  2016/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın ... adına düzenlenmiş 27.01.2008 tarihli yardım çekindeki ay hanesini 08 olarak değiştirerek fotokopisini çekip mühür vurmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; suça konu olup, aslı dosya içerisinde bulunan yardım çekinin aslı ve onaylı fotokopisi üzerinde heyet olarak yapılan incelemede, belge üzerindeki tarih değişikliğinin ilk bakışta farkedilebildiği ve belgenin aldatma yeteneğinin bulunmadığı cihetle, yasal unsurları itibarıyla oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3861, Karar No: 2016/7977, Tarih: 26.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3861 E.  ,  2016/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılan şirkette satış elemanı olarak çalıştıkları dönemde tahsil ettikleri bedelleri şirkete yatırmadıkları, bir kısım ürünlerin ambalajlarını değiştirip satıp mal edindikleri, çek bedellerini tahsil ettikleri ve şirkete ait bir kısım mobilyaları alıp kaçtıkları iddia edilen olayda; sanıkların savunmalarının aksine delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemenin beraate ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun oluştuğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21460, Karar No: 2014/17662, Tarih: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21460 E.  ,  2014/17662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma, muhafaza görevini kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

20.03.2012 tarihli temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen katılan vekiline, tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12029, Karar No: 2013/1253, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12029 E.  ,  2013/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - Kömürcü K. TK

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesiyle Kömürcü Köyünde Hazine adına ham toprak niteliğiyle tapuda kayıtlı olan 101 ada 20, 21, 23, 36, 37 ve 38 sayılı parsellerin zilyetliğinde bulunan yerlerden oldukları iddiasıyla tapularının iptaliyle adına tescilini istemiş; keşif sırasında, 101 ada 20 ve 38 parseller yönünden davasından feragat etmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve 101 ada 23, 36 ve 37 sayılı parsellerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tescillerine, 101 ada 20 ve 38 sayılı parseller yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 101 ada 21 sayılı parsel dosyadan tefrik edildiğinden bu parsel yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından kabul edilen taşınmazlar yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli 101 ada 23, 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafı incelenmediği gibi ekli memleket haritasında kısmen yeşil renkli alanda görüldükleri halde, açık alanda kaldıklarını açıkladığı çelişkili raporu hükme esas alınmış, krokiye göre batılarında dere olduğundan jeolog bilirkişiden rapor alınmamış, keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, tarım arazisi olarak kullanıldıkları açıklandığından çelişki nedeniyle tutanak bilirkişiler dinlenilmemiş, dava konusu taşınmazların içinde bulunduğu geniş pafta örneği ile komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilerek bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırmaya, çelişkili bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrometri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları, geniş pafta örneği ile komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi, bir jeoloji mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan

toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüsü ve çevreleri incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, çekişmeli taşınmazların, özellikle 101 ada 23 sayılı parselin miktarı ve konumuna göre 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilmeli; taşınmazların dere yatağı olup olmadığı yönünden jeolog bilirkişiden, zilyetlikle kazanılacak kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı yönünden ziraatçı bilirkişiden rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tutanak bilirkişileri ve zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de ilgili tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin dava konusu 101 ada 23, 36 ve 37 sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 14/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9651, Karar No: 2016/14810, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9651 E.  ,  2016/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan davacı şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000,00 Tl kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, sonraki dönemlere ilişkin muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiş, 26/10/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 9.209,10 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin EPDK'ya yönlendirilmesi gerektiğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.