muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3248, Karar No: 2023/4508, Tarih: 21.06.2023

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanık hakkında tasarlayarak, yangın, su baskını, tahrip, veya bombalama ya da nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanmak suretiyle kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükmü ile buna bağlı hak yoksunlukları ve tekerrür kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Hakkında 16.03.2016 Tarihli Eylemi Nedeniyle Tasarlayarak, Yangın, Su Baskını, Tahrip, veya Bombalama ya da Nükleer, Biyolojik veya Kimyasal Silah Kullanmak Suretiyle Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

16.03.2016 tarihli olaya ilişkin tanzim edilen olay tutanağında ek görevlendirme ile gelen personelin görevli olduğu okullar bölgesi olarak adlandırılan yere Esentepe Mahallesinde bulunan Yüksekova Belediye binası arka kısmından roketatarlı saldırı gerçekleştirildiği, atılan roketin havada infilak ettiği tespitlerine yer verilmişse de, mezkur olayla ilgili bir olay yeri inceleme raporu ile bu rapor doğrultusunda olayda kullanıldığı iddia edilen roketatarla ilgili inceleme ve uzmanlık raporunun dosyada bulunmadığı, yine olayda saldırıya uğrayan polis memurlarının ifadelerinin de dosyada bulunmadığı görülmekle söz konusu raporların temin edilerek, olayda yer alan polis memurlarının mağdur sıfatıyla beyanlarına başvurulmak suretiyle tüm deliller bir arada değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilgi ve belgelere dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Sanık Hakkında Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

Sanık hakkında kısa kararda söz konusu suçtan dolayı mahkumiyet hükmü kurarken TCK'nın 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan zincirleme suç hükümlerini uygulayarak cezayı

artırmasına rağmen gerekçeli kararda sanığın sadece 12.03.2016 tarihli eylemden dolayı TCK'nın 174 üncü maddesinden cezalandırıldığını belirtmesi karşısında hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Sanık hakkında kısa kararda söz konusu suçtan dolayı mahkumiyet hükmü kurarken TCK'nın 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan zincirleme suç hükümlerini uygulayarak cezayı

artırmasına rağmen gerekçeli kararda sanığın sadece 12.03.2016 tarihli eylemden dolayı TCK'nın 174 üncü maddesinden cezalandırıldığını belirtmesi karşısında hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Devletin Birliğini ve Ülke Bütünlüğü Bozma ve Katılanlar ... ve ...'ya Yönelik 12.03.2016 Tarihli Eylemi Nedeniyle Tasarlayarak, Yangın, Su Baskını, Tahrip veya Bombalama ya da Nükleer, Biyolojik veya Kimyasal Silah Kullanmak Suretiyle Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2020/141 Esas, 2020/201 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında 16.03.2016 Tarihli Eylemi Nedeniyle Tasarlayarak, Yangın, Su Baskını, Tahrip, veya Bombalama ya da Nükleer, Biyolojik veya Kimyasal Silah Kullanmak Suretiyle Kişiyi Yerine Getirdiği Kamu Görevi Nedeniyle Öldürmeye Teşebbüs ve Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) ve (D) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2020/141 Esas, 2020/201 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2008/129, Karar No: 2010/11058, Tarih: 12.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/129 E.  ,  2010/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2001-2002-2003-2004 takvim yıllarına ait bir kısım faturalarla 2004 yılına ait envanter defterini gizlediklerinden bahisle açılan davada,Vergi Suç Raporu'nda belirtilen 2003 ve 2004 yıllarına ilişkin Vergi Suç- İnceleme Raporlarının aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi gerektiği ve Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 273/288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, belgelerin kaybolması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 139.maddesine göre tebligat yapılmasına gerek bulunmadığı gibi yapılan tebligatın usulüne uygun olmasının aranmayacağı ve "işyerinin müsait bulunmayıp firma yetkilisinin incelemenin vergi dairesinde yapılmasını"istediğine dairVergi İnceleme raporuna ekli tutanaklar ile sanıkların aşamalarda istenen suça konu belgelerin kaybolduğuna ilişkin beyanları gözetilmeden yazılı şekilde şirketin faal olduğu ve tebligatların usule uygun olmayıp suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20970, Karar No: 2014/4657, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20970 E.  ,  2014/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/37-2013/314

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M.K., Av. M. K. ve Av. F. E.’in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4898, Karar No: 2010/11723, Tarih: 10.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4898 E.  ,  2010/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21.12.2009 tarih, 27608/25687 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

818 Sayılı Borçlar Kanunu 114.maddesine göre borcun yenilenmesi (tecdit) "yeni bir borcun ihdası suretiyle eski bir borcun ıskatıdır. Tecditte borçlu kendisi borçlu kalır ancak borcu eski borç ilişkisine değil yenisine taalluk eder". Aynı kanunun 114/2.maddesindeki karineye göre ise bir tecdit iddiasında olan kimse tarafların bu husustaki anlaşmasını ıspat ile mükelleftir. Kural olarak açık bir anlaşma olmaksızın salt yeni bir senet düzenlenmesi tecdit anlamına gelmemektedir. Kambiyo senedine bağlı bir borcun süresi salt yeni bir senetle uzatılırsa bu yenileme değildir. Ne varki eski kambiyo senedinin iadesi karşılığında daha uzun süreli yeni bir kambiyo senedi verilmesi yönünde anlaşma yenileme mahiyetindedir. (HGK.nun 30.03.2005 gün 2005/12-188 E. - 2005/204 K.) Bu açıklamalar ışığında somut olayın incelenmesinde taraflar arasında yapılan 23.11.2007 tarihli borç tasfiye ve taksitlendirme protokolünün 3.maddesi "22.11.2007 tarihi itibariyle 5.461.699,69.YTL. olan borcunun 3.921.550,00.YTL.lik kısmının aşağıda belirtilen vade ve miktarlarda ödemeyi beyan, kabul ve taahhüt etmiş....ek-3'deki listede belirtilen (ek-2'de belirtilmiş) bankaya ibraz ile karşılığının olmadığı sabit olan veya Faktor'a Atlas tarafından tebliğ edilen ve iş bu protokol hükümleri çerçevesinde Atlasa iade edilecek olan çeklerin yerine ek-1'de ödeme tablosunda anılan ödeme, vade miktarlarına göre ödeme vastaları olarak senet, bono ve müşteri çekleri teslim ve tebliğ edilecektir...." hükümlerini taşımakta olup, bu hükümlere göre 3.921.550,00.YTL.lik liste-3'deki çeklerle ilgili borcun yenilendiği buna göre bu çeklerin iade edileceği anlaşılmaktadır. Takip dayanağı çekte söz konusu listede yer aldığından ve yenileme gereği bu çeklerle ilgili borcun sona erdiği düşünülmesi gerektiğinden takibin iptali yönündeki istemin kabulü gerekir.

Şikayetin çek tazmitanı ile sınırlı olarak kabulü, sair yönlerden reddi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken, onandığı görülmekle karar düzeltme isteminin kabulü yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz 21.12.2009 tarih, 2009/27608 E. - 200925687 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7112, Karar No: 2019/1120, Tarih: 05.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7112 E.  ,  2019/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Müşteki ...'un evinden cep telefonu, fotoğraf makinası ile çatısında bulunan kuşlarının çalındığı olayda, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın yakalandıkları yer olan müştekinin ikametinin bitişiğindeki binanın çatı katında yapılan incelemede fotoğraf makinası ile cep telefonuna ulaşılmış ise de kuşların ele geçirilememiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'ın eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, hakkında TCK'nun 35. maddesinin uygulanması ve 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi cezanın doğrudan sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören bir kişiselleştirme müessesidir. TCK'nun 51. maddesi uyarınca iki yıl veya daha az süreli hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Erteleme kararı verilebilmesi için kişinin,daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması ve suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir. Suça sürüklenen çocuk ...’ın adli sicil kaydında incelemeye konu olaydan önce gerçekleştirmiş olduğu eylemleri nedeniyle üç aydan fazla hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmasından dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 51. maddesi uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7706, Karar No: 2015/8613, Tarih: 23.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/7706 E.  ,  2015/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/227-2014/37

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/03/2014 tarih ve 2013/227-2014/37 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/05/2015 günü hazır bulunan davalı vekili Av. S. B. ile davacı vekili Av. E. A. K. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankanın müşterisi olduğunu, müvekkilinin çalışanı olan dava dışı Ö.. Y.. tarafından müvekkili şirket yöneticisinin imzası taklit edilmek suretiyle davalı Bankadan kredi kullanıldığını, bu kredilerin çalışan Ö.. Y.. tarafından zimmete geçirildiğini, davalı Bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 95.150,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışanını özenle seçmediğini, zarardan kendisinin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce “mahkemece, davacıya ait hesaba aktarılan kredilerin davacı şirket adına bir ödemede kullanılıp kullanılmadığının ve gerçekten davacının çalışanı tarafından zimmete geçirilip geçirilmediğinin belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, sahte talimatlar ile davacı hesabına aktarılan kredilerin 114.030,00 TL’lik kısmının davacı çalışanı Ö.. Y.. tarafından zimmete geçirildiği, davacının talebinin ise 95.150,00 TL olduğu, buna göre meydana gelen zararda davacının %50 oranında mütereafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davnaın kısmen kabulüne, 47.575,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.436,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/06/2015 tarihinde oyçoluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.436,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/06/2015 tarihinde oyçoluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, bankanın sahte talimatla kullandırdığı kredi sebebiyle davacı hesap sahibinin zararının tahsili istemine ilişkindir.

2- Somut olayda, davacı şirketin davalı banka nezdinde 950.000 TL limitli çerçeve kredi sözleşmesi imzaladığı, davacı şirket çalışanı Özlem’in ise, kredi sözleşmesi kapsamında şirket yetkililerinin sahte imzalarını içeren talimatları faksla bankaya göndererek 31.12.2003 ve 07.03.2008 tarihlerinde davalı bankadan toplam 133.700 TL kredinin şirket hesabına ödenmesini sağlaması, akabinde de hesaptaki 95.150 TL’sinin internet bankacılığı yetkisi ve şifresi şirketçe kendisine verilmiş bulunan Özlem tarafından kendisiyle birlikte hareket eden üçüncü kişilere eft olarak gönderilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar davalı banka tarafında ıslak imza olmadan ve imzalar kontrol edilmeden kredi açılması işleminde kusurlu ise de, çekilen kredi bankaca davacı şirketin hesabına yatırılmış olmakla, şirket hesabında bulunan paranın denetimini sağlama yükümünün davacı şirkete ait olduğu, kendi çalışanı Özlem’e internet şubesi tek kullanıcısı yetkisi ve hesap şifrelerini vermiş olması nedeniyle, şirketin kendi hesabındaki paranın çalışanı tarafından zimmetine geçirilmesi olayında davalı bankanın zarara yol açmamış olması nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığı kanaatinde olduğumdan, yerel mahkemenin aksi yöndeki kararını onayan Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/4979, Karar No: 2019/7344, Tarih: 01.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4979 E.  ,  2019/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Uyuşmazlık; davacı (eczacı) ile davalı kurum arasındaki protokol hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine 01/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1102, Karar No: 2020/7223, Tarih: 22.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1102 E.  ,  2020/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : a)Sanığın mağdurlar ... ve ...’ye yönelik basit kasten yaralama suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine dair; Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2019 gün ve 2018/350 Esas, 2019/196 Karar sayılı kararı

b) Buse’ye yönelik eylem için istinaf başvurusunun esastan reddine, ...’ye yönelik eylem için istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ve sanığın beraatine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/07/2019 gün ve 2019/1829 Esas, 2019/1874 Karar sayılı kararı

c)Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 19/09/2019 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.09.2019 gün ve 2019/1829 Esas, 2019/1874 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararların türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.09.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Susurluk Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Ankara Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.