muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7988, Karar No: 2023/14101, Tarih: 11.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; husumet itirazının dikkate alınmamasının hukuka aykırı olduğunu, davacının hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi.

3. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

"Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları.

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları.

5. 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçen işçilerin geçiş aşamasındaki ücretlerinin tespiti ile ... ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün ileriye etkisine ilişkin ilke ve esaslar, Dairemizin 03.05.2023 tarihli ve 2023/3001 Esas, 2023/6593 Karar sayılı kararında şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde çerçevesinde sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçiler ile işveren arasında imzalanan ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerinin doğru değerlendirilmesi son derece önemlidir. Dairemiz uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığı kabul edilmektedir. Diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümler ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmeli, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağı kabul edilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk giderinin davalı harçtan muaf olduğundan Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmının (3) ve (4) numaralı paragraflarında yer verilen Kanun hükümleri uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda kısmen kabul kararı verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması yerine yazılı şekilde Hazine üzerinde bırakılması hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan "Davalı Kurum Arabuluculuk ücreti ve harçtan muaf olduğundan bakiye harç ve arabulculuk ücreti alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 305,21 TL harcın talep halinde davacıya iadesine," ibaresinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası gereğince Hazine tarafından arabuluculuk gideri olarak sarf edildiği anlaşılan 680,00 TL'nin kabul ve ret oranına göre hesaplanan 645,35 TL'sinin davalıdan, 34,65 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 305,21 TL harcın kararın kesinleşmesi ve talep hâlinde davacıya iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39670, Karar No: 2017/18785, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39670 E.  ,  2017/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; Devlet Personel Başkanlığı ve ... Bakanlığına müzekkere yazılarak davacının görevi olan şef teknisyen kadrosunda çalışan işçilerin 15/04/2004-2010 yılları arasında denge tazminatı alıp almadıkları, bu işçilere çeşitli adlar altında yapılan ödemeler bulunup bulunmadığı sorularak söz konusu dönemde somut emsal işçiye ait ödeme belgelerinin gönderilmesinin istenmesi ve cevabı yazı ile temin edilecek belgeler eklenerek tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2964, Karar No: 2018/6501, Tarih: 21.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2964 E.  ,  2018/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz, 24.552,66 asıl alacağın % 20'si oranında tazminat ile maktu vekalet ücretine ilişkindir.

İİK'nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun'un ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında, alacaklının temyiz dilekçesi içeriğine göre uyuşmazlık konusu değerin 5.980,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının alacaklı yönünden temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında iştirak nafakasına ilişkin ilama dayalı olarak ilamlı takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; sair itirazlarının yanı sıra, çocuğun 2007 Ocak ayından 2009 Eylül ayına ve 2012 Kasım ayından itiraz tarihine kadar şikayetçi borçlunun yanında kalması nedeniyle, bu sürelere ilişkin nafakanın, yanında bakma suretiyle ifa edilmiş sayılması gerektiğinden bahisle tespit edilecek ödeme tutarı kadar takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, alınan bilirkişi raporunun, alacaklının sunduğu tanık beyanlarına itibar eden kısmı hükme esas alınarak şikayetin kabulü ile takip tarihi olan 16.11.2014 itibariyle dosya borcunun 17.929,83 TL asıl alacak, 3.959,16 TL işlemiş faiz olarak belirlenmesine, fazla talep edilen miktar yönünden icranın geri bırakılmasına karar verildiği görülmektedir.

İcra emrinin incelenmesinde; alacaklının, müşterek çocuk ... için hükmedilen 24.552,66 TL birikmiş nafaka alacağı ve 7.616,29 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 32.168,95 TL alacak ile gelecek aylara dair işleyen nafakaları talep ettiği anlaşılmaktadır.

Şikayetçi borçlu, 2007 Ocak ayından 2009 Eylül ayına ve 2012 Kasım ayından itiraz tarihine kadar boşanma kararıyla velayeti alacaklı anneye verilen müşterek çocuk ...'un kendi yanında kaldığı iddiasında bulunmaktadır. Alacaklı vekili ise 19.01.2015 havale tarihli beyan dilekçesinde; “2007 Mart ayı ile 2009 Ağustos ayı arasında küçük çocuk ...'un şikayetçi babanın yanında kaldığını, 2009 Eylül ayından şikayet tarihine kadar da alacaklı annenin yanında kaldığını” beyan etmektedir.

Duruşmada dinlenilen şikayetçi tanıkları, çocuğun 2009 Eylül ayından itibaren anneyle, 2012 Kasımdan 2014 Aralık ayına kadar babayla yaşadığını, alacaklı tanıkları ise; 2009 Temmuz ayından beri çocuğun annesiyle yaşadığını beyan etmişlerdir.

Duruşmada dinlenilen şikayetçi tanıkları, çocuğun 2009 Eylül ayından itibaren anneyle, 2012 Kasımdan 2014 Aralık ayına kadar babayla yaşadığını, alacaklı tanıkları ise; 2009 Temmuz ayından beri çocuğun annesiyle yaşadığını beyan etmişlerdir.

21.5.2015 havale tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde; müşterek çocuğun şikayetçinin iddia ettiği tarihlerde babanın yanında kaldığı tarihlere itibar edilerek yapılan hesaplamada; talep edilecek asıl alacağın 10.151,34 TL, işlemiş faizin ise 3.251,92 TL, alacaklı annenin iddia ettiği tarihlerde annenin yanında kaldığı tarihlere itibar edilerek yapılan hesaplamada ise; talep edilecek asıl alacağın 17.929,83 TL, işlemiş faizin ise 3.959,16 TL olduğunun tespit edildiği, mahkemece, raporun alacaklı annenin ve tanıklarının beyanlarına itibar eden kısmına üstünlük tanınarak bu kısmın hükme esas alındığı anlaşılmakta ise de; borçlu tarafından dosyaya sunulan ve alacaklının imzasını taşıyan Yenimahalle İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne hitaben yazılmış 11.9.2013 tarihli, " ... öğrencisi kızım Neslinur Akbaba'nın işim gereği 2 yıl ... dışında olacağım için babasının ikametinde bulunacağı nedeniyle naklen öğrenci kaydının ... okuluna yapılması" talebini içerir dilekçesinin mahkemece gerekçe kısmında tartışılmadığı gibi, borçlu babanın 2012 Kasım ayından itiraz tarihine kadar müşterek çocuk Neslinur'un yanında kaldığı iddiasının yerinde olup olmadığının, çocuğun okul çevresinde zabıta araştırması yaptırılması suretiyle, değerlendirilmediği görülmektedir.

O halde, mahkemece, taraf tanıklarının beyanları ile borçlu tarafından sunulan 11.9.2013 tarihli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne hitaben yazılmış belge nazara alınarak, müşterek çocuğun okul çevresinde yaptırılacak zabıta araştırması sonucunda, taraflar arasında ihtilaflı olan 2012 Kasım ayından 2014 Kasım ayına kadar olan zaman aralığında, çocuğun kimin yanında kaldığının tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1931, Karar No: 2017/1762, Tarih: 13.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1931 E.  ,  2017/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılında mahkumiyet2005 takvim yılında beraat

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin 13.08.2012 tarihli temyiz dilekçesinin sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla, temyiz istemi bulunmayan 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlenek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sanığa yüklenen “ 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.01.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7248, Karar No: 2022/82, Tarih: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7248 E.  ,  2022/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2019 tarih ve 2019/72 E. - 2019/190 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kimyasal ürün üretimi ve satışı ile faal olduğunu, ürünlerinin ISO, TSE kalite belgesi bulunduğunu ve "ENTEM" ibareli 198871 nolu marka sahibi olduğunu, davalının ürünlerinde markasını kullandığını, 48. Hudut Tugay Komutanlığı Şırnak Uludere adresindeki birliğe açılan ihalede "ENTEM" markasını taşıyan ürün verdiğini, bunların kalitesiz, vasıfsız ürünler olduğunu, markanın itibarını zedelediğini, davalının eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu iddia ederek 30.000.- TL manevi, 20.000.- TL maddi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin temizlik ürünleri faaliyetini gösterdiğini, ihalelerle iş aldığını ve ürün sattığını, ileri sürülen 03/06/2014 tarih 2014/53421 kayıt numaralı ihaleyi aldığını, 17 kalem temizlik ürünü olduğunu ve ürünleri kaynağını belirttiği firmalardan temin ederek faturası ile sağladığını, faturayı cevap dilekçesine eklediğini, bunlar sahte bile olsa kendisinin bilemeyeceğini, müvekkiline husumet düşmediğini ve davacının maddi zararının kaynağını açıklamadığını, istenen manevi tazminatın da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, marka ihlalinin gerçekleştiği ihalede kullanılan ürünlerden, 2 kalem ürüne ait marka davacı tarafın "ENTEM" markasını takliden taşıdığı, bilirkişi tarafından yaılan hesaplamada davacı tarafın kâr kaybının 2.894,03 TL olduğu, manevi tazminat yönünden de somut olayın özellikleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.894,03 TL maddi, 5.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyen değişen oranlı ticari faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 80,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14943, Karar No: 2014/28309, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14943 E.  ,  2014/28309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2013/465-2014/121

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10653, Karar No: 2021/3319, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10653 E.  ,  2021/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinin düşünülmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)4 nolu bendinde yer alan “son karar tarihi olan 03/12/2019”ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk dairesinin karar tarihi olan 15.03.2021) ibaresinin eklenmesine,

b)6 numaralı bendinde geçen (kesinleşecek karar göre) ibaresini hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.