muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18285, Karar No: 2016/18373, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18285 E.  ,  2016/18373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15748, Karar No: 2017/17276, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15748 E.  ,  2017/17276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada 184 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16243, Karar No: 2016/16815, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16243 E.  ,  2016/16815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, dağıtım ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 04/05/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 786.339,33 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, dağıtım ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35971, Karar No: 2014/21340, Tarih: 16.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35971 E.  ,  2014/21340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/202520

MAHKEMESİ : İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/1969 (E) ve 2013/88 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut 18.04.2011 tarihli kolluk araştırma tutanağında sanığın suça konu yerde 20.04.2006 ila 21.05.2009 tarihleri arasında ikamet ettiği yönünde tespit bulunması karşısında, sanığın kiraladığı bu yerin malikinin veya tespit edilecek komşuların tanık sıfatıyla “sanığın tutanak konusu yerde ne kadar süre ikamet ettiği” konusunda beyanlarının alnması, sanığın bu adreste su, doğalgaz veya internet aboneliği bulunup bulunmadığı araştırılarak ikamet süresinin tespitine çalışılması ve tutanak mümziilerinin detaylı beyanları alınarak tutanağı tuttukları anda bahsedilen müdahalenin mevcut olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5993, Karar No: 2024/7487, Tarih: 23.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5993 E.  ,  2024/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1599 Esas, 2023/1644

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/260 E., 2022/294 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin dava dışı ... Belediyesi'ne ait olduğunu, şirketin 27.04.2022 tarihinde olağan genel kurulunun yapıldığını, ..., ... , ... yönetim kurulu üyesi seçildiğini, genel müdür olarak da yönetim kurulu üyelerinden ... seçildiğini, Türk Ticaret Kanunu ve diğer ilgili mevzuat uyarınca gerekli evraklar hazırlanarak tescil için davalı ... Sicil Memurluğu'na başvurulduğunu, davalının 06.05.2022 tarih, 2022-GD-4333 sayılı yazısı ile tescil talebinin reddedildiğini, Ticaret Sicil Memurluğu'nun kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek dava konusu red işleminin iptaline, temsilci değişikliğinin ve genel müdürün tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; T.C. Ticaret Bakanlığı'nın 15.05.2019 tarih ve 50035491 - 431 . 04 - E - 00044345462 sayılı genelgesi ile uyulması talimatlandırılan T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yasağı gereğince, belediyelerin ortak olduğu şirketlerin genel kurullarında belediyeyi temsil eden kişinin ve belediye tüzel kişiliğinin yönetim kurulu üyesi olarak seçilmesi halinde, tüzel kişi temsilcisinin belirlenmesine dair belediye meclis kararına başvuru evrakları arasında rastlanılmadığını, dava konusu işlemin bu nedenle yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, ... Belediye Başkanlığı'nın davacı şirketin %100 hissesine sahip olduğu, şirket yönetim kurulu üyelerinin seçimine dair 27.04.2022 tarihli olağan genel kurul toplantısı yapıldığı, genel kurulda toplantı ve karar nisaplarının mevcut olduğu, genel kurulda alınan kararın tescil ve ilan başvurusunun belediye meclis kararı olmadığı gerekçesiyle davalı Sicil Müdürlüğünce reddedildiği, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38. maddesinde belediye başkanının görevlerinin sayıldığı buna göre "kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararını gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak" denmek sureti ile Belediye Meclisi'nin görev ve yetkileri arasında açıkça sayılmayan işleri yapmak görev ve yetkisinin Belediye Başkanı'na verildiği, Belediye Başkanının Belediye İdaresi'nin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olduğu, aynı Kanunu'un 18/i maddesinde "bütçe içi işletme ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na tabi ortaklıklar kurulmasına veya bu ortaklıklardan ayrılmaya, sermaye artışına ve gayrimenkul yatırım ortaklığı kurulmasına karar verme" yetkisinin Belediye Meclisinde olduğu açıkça düzenlenmişken, bu şirketlerin genel kurulda alacağı kararlarda belediye meclisine bir yetki verilmediği, genel kurulda yönetim kurulu üyesi seçiminde kime oy verilmesi gerektiğine dair karar almak yetkisi şeklinde bir yetkinin açıkça sayılmadığı, kanunda açıkça belediye meclisine görev ve yetki verilmeyen hallerde, belediye başkanının görevli ve yetkili olduğunun 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38/p maddesinde hükme bağlandığı, bunun için Belediye Meclisinden ayrıca bir karar almasına gerek olmadığı, davalının tescil ve ilan talebinin reddi kararında dayanak yaptığı T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğü'nün 14399437- 622.02-E.103708 sayılı yazısı değerlendirildiğinde normlar hiyerarşisi çerçevesinde sonraki normların önceki normlara uygun olmak zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tescil red işleminin iptaline, temsilci değişikliğinin tesciline ve tescilinin Ticaret Sicili Gazetesinde ilanına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ticaret sicil memuru kararına itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 17, 18, 37, 38 nci maddeleri.

3.6102 sayılı Türk Ticaret kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ticaret sicil memuru kararına itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 17, 18, 37, 38 nci maddeleri.

3.6102 sayılı Türk Ticaret kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

23.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1475, Karar No: 2010/1484, Tarih: 21.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1475 E.  ,  2010/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9273, Karar No: 2014/7022, Tarih: 02.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9273 E.  ,  2014/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın niteliği ve dosya kapsamından taraflar arasında ... Belediyesi içme suyu, yağmur suyu ve atık su şebekelerinin yenilenmesi işlerinde ortak çalışma protokolünün imzalandığı ve bu protokol uyarınca uyuşmazlığın çözümü yoluna gidildiği anlaşılmakla, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 02/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11435, Karar No: 2019/9133, Tarih: 10.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11435 E.  ,  2019/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... Nalbant hakkında: Mahkumiyet

Katılan vekilinin 09/01/2015 tarihli dilekçesinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünde katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A- Sanık ... hakkında, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin mütalaa alınmadan dava açıldığı dikkate alınarak; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

B- Şirket yetkilisi olan sanık ... hakkında, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte müstahsil makbuzu düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında, şirket işleri ile diğer ortak olan sanık ...’nın ilgilendiğini, kendisinin ayağında rahatsızlığı olması nedeni ile şirketle ilgilenemediğini, sahte belge düzenlemediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait müstahsil makbuzlarının araştırılarak dosyaya getirtilmesi, müstahsil makbuzlarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını diğer ortak ...’ya ait olduğunu söylemesi halinde; müstahsil makbuzlarının ...’ya gösterilmesi ile ona ait olup olmadığını sorulması,

2- ...’nın da kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, müstahsil makbuzlarındaki yazı ve imzaların sanığa veya diğer ortağa ait olup olmadığının konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ...’a ya da ...’ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı yetkilileri ya da vergi dairesi tarafından müstahsiller nezdinde herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığının ve rapor düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Müstahsil makbuzu düzenlenen kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de;

b) Müstahsil makbuzu düzenlenen kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de;

a) İddianamede sanıklar hakkında 213 sayılı VUK’nin 359/a maddesinden iki kez cezalandırılması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 359/b maddesinin iki kez uygulanması yönünden sanık ...’a ek savunma hakkı tanınmadan, 11.12.2014 tarihli duruşma zaptında “5237 sayılı TCK’nin... maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen” denilerek, 2010 ve 2011 yılları için iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş,

d) Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine, CMK'nin 325/1. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanık ...’ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.