muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8623, Karar No: 2010/12497, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8623 E.  ,  2010/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6702, Karar No: 2016/2863, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6702 E.  ,  2016/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davalı ...'in 24/12/2014 tarihinde temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcı yatırmaksızın, yalnızca maktu temyiz harcı yatırarak hükmü temyiz ettiğinin anlaşılmasına rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada eksik yatırılan nispi temyiz harcı ile yatırılmayan temyiz başvuru harcının yatırıldığına dair makbuza rastlanmaması, harçların yatırılmaması halinde temyiz edene gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın da bulunamaması karşısında, mahkemece varsa yatırılmış temyiz harçlarına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

2-Av....'nın davalı ... adına işlem yaptığı ve süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği, ancak anılan vekil adına davalı ... tarafından verilmiş vekaletnameye dosya içerisinde rastlanılmadığından, vekaletname eksikliğinin giderilmesi, şayet vekaletname ibraz edemez ise, yukarıda açıklanan eksik harç muhtırasının davalı asile yöntemince tebliğ edilmesi ve 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesindeki prosedürün bu doğrultuda işletilmesi için,

Dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3453, Karar No: 2019/12918, Tarih: 18.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3453 E.  ,  2019/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 24/06/2015 havale tarihli şikayet dilekçesinde, alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla borçlu-sanığın adına kayıtlı “... İlçesi, Çalıca Mah. (Tapu kaydında Karaçulha Mah.) 236 Ada 4 Parselde bulunan taşınmazını devrettiği iddiası ile şikayette bulunulduğu ve bu nedenle yapılan şikayetle ilgili somutlaştırmanın yapıldığının anlaşılması karşısında, şikayete konu gayrimenkulün Tapu Sicil Müdürlüğünden satış senedi dosyaya getirtilerek, şikayet süresinde ise taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, taşınmazı satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın halen kimin kullanımında olduğu, satış bedelinin ödenip ödenmediği ve taşınmaz bedelinin bir kısım borçların ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı araştırılmadan, yapılan devrin alacaklıyı zarara uğratma kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3194, Karar No: 2020/6381, Tarih: 20.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3194 E.  ,  2020/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ve mahkeme kararının kaldırılmasına, karar verilmiş, bu kez davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 772,26 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.460,40 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2159, Karar No: 2017/2654, Tarih: 16.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2159 E.  ,  2017/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10502, Karar No: 2014/6471, Tarih: 21.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10502 E.  ,  2014/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.02.2013

No : 2010/953-2013/29

Dava, sürekli iş göremezlik oranının artmasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafında düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu somut olayda; davacıya 2002 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kayıp oranının %15 olarak belirlenmesi neticesinde Kurum tarafından 27.02.2004 tarihinde sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, davacının İzmir 2. İş mahkemesine açmış olduğu tazminat davasında meslekte kazanma gücü kayıp oranının %40 olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğu, söz konusu kararın kesinleşmesi üzerinde davacının kuruma başvurarak sürekli iş göremezlik gelirinin değişen meslekte kazanma gücü kayıp oranı üzerinden yeniden hesaplanmasını ve aradaki fark alacağın tarafına iadesini talep ettiği, Kurum tarafından ret kararı verilmesi üzerine iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 14.06.2012 tarihli raporunda dayanılarak davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %36,2 olduğu ve bu oran üzerinden davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiği kabul edilerek, bağlandığı tarihten itibaren sürekli iş göremezlik oranı arasındaki fark gelir tutarı belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, öncelikli olarak, sürekli iş göremezlik derecesinin ne zaman değiştiği belirlenerek, bu tarihten geçerli gelir tutarı Kurumdan sorulmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9729, Karar No: 2021/7521, Tarih: 02.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9729 E.  ,  2021/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin keşif yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı, virajlı, eğimli, iki yönlü asfalt kaplama karayolunda seyrederken, direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yöndeki yola geçtiği esnada, karşıdan gelen sürücü İbrahim idaresindeki otomobille, karşılıklı çarpışmasının ardından sürücü İbrahim'in hemen arkasında seyreden sürücü Özkan'ın idaresindeki kamyonetle, önündeki otomobile çarpması sonucu sanığın kullandığı araç içerisinde bulunan...'in ölümüyle sonuçlanan olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

3-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin 52/4 maddesi yerine 52/3 maddesi olarak gösterilmek suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

3-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin 52/4 maddesi yerine 52/3 maddesi olarak gösterilmek suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden 5. maddesinin a fıkrası ile 4. maddesinin çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ve hükmün 5.maddesinin b fıkrasında bulunan ''52/3'' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ''52/4'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3711, Karar No: 2009/6341, Tarih: 01.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3711 E.  ,  2009/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 27/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar....ada ..parsel  sayılı taşınmazda  ....nolu  bağımsız  bölümlerin  maliki  olduklarını, komşu  parsel  maliki  olan  davalının  bahçe  duvarına  toprak  dolgu dayaması  neticesinde  duvarının  çatladığını, su kuyusuna yakın  şekilde  davalının  foseptik  çukuru  açtığını,  yaptığı garaj  saçağından  akan   suların da  bahçe duvarlarının  demirlerini  çürüttüğünü, yola da  tecavüzde  bulunduğu ileri sürerek  elatmanın  önlenmesi, yıkım ve  eski  hale  getirilme  isteğinde  bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini  savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin reddine, garaj  çatısından davalı  tarafından  oluklar  monte edilerek  yağmur suları ile  oluşan  saçak   sularının  davacının  taşınmazına  akmasının  önlenmesine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakim 'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı  taşınmaza  elatmanın  önlenmesi; komşu luk hukukundan  doğan  zararın  giderilmesi ve yıkım  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddi ile  davalıya ait  garaj  çatısında  oluklar monte  edilerek yağmur  suları ile oluşan  saçak  sularının  davacının  taşınmazına  akmasının  önlenmesine dair  kurulan  hükümde  bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse  davacıların  öteki  temyiz  itirazları  yerinde değildir.Reddine.

Ne varki , davacının  kayden maliki olduğu ... parsel  sayılı  taşınmazdaki .. ile .. nolu  bağımsız  bölümlerine (komşu parsel maliki  davalı tarafından  yapılan  garaj  saçağından) yağmur  sularının  aktığı. Akan  suların  davacının  taşınmazına  komşuluk  hukuku  açısından  zarar verdiği  anlaşıldığına ve saçak oluk  yapıldığı takdirde  sorunun  çözüleceğinin  keşfen   saptandığına ve bu  hususu da  mahkemesinin kabulünde olduğuna göre,  mahkemece davalı  tarafından saçak  oluklar yapılmak  suretiyle  suların  davacı  taşınmazına  akmasının  önlenmesine şeklinde  karar  verilmesine  karşın, bu yönde  davanın reddine de  denilmek suretiyle   çelişkili  hüküm  kurulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan, davacının su kuyusuna  sızdığı iddia edilen  davalı  tarafından yapılan  foseptik   çukurunun genel  kanalizasyon hattına  bağlandığı  bildirilmiş ise de, mahkemece  bu husus  keşfen  belirlenmemiş, foseptik  çukurunun  davacıya  ne gibi  zarar  verdiği, zarar  veriyor ise hangi  önlem ya da    önlemlerle  zararın  giderillebileceği  araştırılmamış ve   tartışılmamıştır.

Diğer taraftan, davalı  tarafından  yapılan  çevri  duvarının  yola  tecavüzlü  olduğu, davacının  da  bu yola  cepheli  taşınmazının  bulunduğu sabittir.Bu durumda davacının  anılan  yoldan  yararlanma  hakkı   olduğu halde bu hakkına  müdahalenin  bulunulduğunun  gözetilmemesi de  isabetsizdir.

Diğer taraftan, davalı  tarafından  yapılan  çevri  duvarının  yola  tecavüzlü  olduğu, davacının  da  bu yola  cepheli  taşınmazının  bulunduğu sabittir.Bu durumda davacının  anılan  yoldan  yararlanma  hakkı   olduğu halde bu hakkına  müdahalenin  bulunulduğunun  gözetilmemesi de  isabetsizdir.

Hal böyle olunca,  davacıların  bu yönlere  ilişkin  temyiz itirazları  yerindedir. Kabulü ile  hükmün  açıklanan  nedenlerden ötürü HUMK'nun  428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.6.2009  tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19840, Karar No: 2025/16385, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/19840 E.  ,  2025/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/464 E., 2024/644 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/36 E., 2024/146 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyete ilişkin kararının kaldırılarak; TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle ve TCK'nın 314/2, 220/7-2, 221/4-2, 62/1, 221/5, 53, 63, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, CMK'nın 231/5-6 maddeleri uyarınca mahkumiyete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4735, Karar No: 2012/1394, Tarih: 06.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/4735 E.  ,  2012/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-3, TCK'nın 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dava konusu yazıların yazarlarını bildirmemesi ve dosya kapsamına göre suçun işlenişine iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, yazı sahibi gibi sorumlu tutularak 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi uyarınca hapis cezası yerine, anılan fıkranın son cümlesi gereğince adli para cezasına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün taksitlendirmeye ilişkin bölümünün başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.