muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13850, Karar No: 2010/15304, Tarih: 27.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/13850 E.  ,  2010/15304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :9.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Koca, soybağının reddi davasını, doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıl içinde açmak zorundadır. Dava açmaktaki gecikme haklı bir sebebe dayanıyorsa, bir yıllık süre bu sebebin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar. (TMK.m.289)

Davacı, davalı Ayşe ile 12.4.2001 tarihinde evlenmiş, 30.1.2002 tarihinde boşanmıştır. Soybağının reddi istenilen küçük Fatma 23.5.2001 tarihinde doğmuş ve 25.5.2001 tarihinde davacının kızı olarak nüfusuna kaydedilmiştir. Davacı, 14.11.2001 tarihli boşanma dava dilekçesinde; çocuğun başka erkekten doğduğu halde kendi nüfusuna kaydettirildiğini belirterek, kendisinden omayan çocuğun velayetinin anneye verilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi davacı; soybağının reddini istediği 23.5.2001 doğumlu Fatma'nın doğumunu ve kendisinin baba olmadığını en geç boşanma davasını açtığı 14.11.2001 tarihinde öğrenmiştir. Temyize konu dava ise yasada öngörülen süreler geçtikten sonra 27.4.2009 tarihinde açılmıştır. Davacı tarafından bu bir yıllık süre içinde dava açmakta gecikmeyi haklı kılan herhangi bir nedenin varlığı da ortaya konmamıştır. Soybağının reddi davası için yasada öngörülen süreler kamu düzeniyle ilgili olup "hakdüşürücü" niteliktedir, yargılamının her aşamasında mahkemelerce "kendiliğinden" gözetilmek zorundadır. Davanın süresinde açılmamış olması nedeniyle reddi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2010 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4400, Karar No: 2021/4868, Tarih: 23.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4400 E.  ,  2021/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK'nın 87/4, 29, 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca; 5 yıl 10 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan yapılan yargılama sonunda verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusu sonucu, Dairemizin 06/03/2019 tarih ve 2018/4428 E. ve 2019/1386 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bu karara karşı İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesince direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca direnme hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen bozma kararının usul ve yasaya uygun olup, direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere

Yargıtay Ceza Genel Kuruluna TEVDİİNE, 23/03/2021 gününde Üye ...'in direnme kararının doğru olduğuna dair karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...’in maktul ...’in ölümüne sebebiyet verdiği dosyada; yerel mahkemece sanığın eyleminin TCK 87/4. md gereği neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğu kanaati ile verilen kararın Dairemizce eylemin kasten adam öldürme olduğundan bahisle bozulduğu, ancak yerel mahkemece bu kararda direnildiği anlaşılmış olup yerel mahkemenin direnme kararının doğru olduğunu düşündüğümden Dairemiz çoğunluğunun direnme kararının bozulmasına dair görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

TCK. 87/4. md’de yaralama kastı ile hareket edildiği halde neticesinde ölümün meydana gelmesi düzenlenmiş olup bu maddenin uygulanabilmesi için sanığın öldürme değil yaralama kastı ile hareket ettiği ve ancak eylemin ölümü netice verdiğinin sübuta ermesi gerekir.

Dosya kapsamına bakıldığında olayın oluşuna dair kamera kayıtları bulunduğu anlaşılmaktadır.

TCK. 87/4. md’de yaralama kastı ile hareket edildiği halde neticesinde ölümün meydana gelmesi düzenlenmiş olup bu maddenin uygulanabilmesi için sanığın öldürme değil yaralama kastı ile hareket ettiği ve ancak eylemin ölümü netice verdiğinin sübuta ermesi gerekir.

Dosya kapsamına bakıldığında olayın oluşuna dair kamera kayıtları bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre; sanık ...’in olayın öncesinde maktul ile tanışmadığı husumetinin olmadığı, sanığın dosyanın ikinci mağduru ...’a araç sattığı, parasının bir kısmını alamadığı, bu nedenle aracın devrini vermediği, ...’ın da bu aracı maktule sattığı, ancak devrini alamadığı için maktule devredemediği, bu nedenle maktul ve mağdur ...’ın sanığın işyerine görüşmek için geldikleri, burada çıkan tartışmada sanığın çıkardığı tabanca ile aracını sattığı ancak parasını alamadığı ...’ın ayak bölgesine bir kez, yine maktulün de sol femur 1/3 üst dış tarafına bir kez ateş ettiği, maktulün yaralanmasının büyük damar yarası olması ve kan kaybı nedeniyle hayatını kaybettiği sabittir.

Dairemizin yerleşik uygulamalarında tabanca veya bıçak ile diz üstü bölgeye bir kez ateş edilmesi halinde, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir olay öncesinde bir husumet olmaması, tekrar ateş etme imkanı olduğu halde bir daha ateş etmemesi, öldürme iradesini gösterir başkaca bir hareket veya söz bulunmaması halinde ölüm

neticesi oluşursa bu suçun TCK 87/4. md de düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama sonucu ölümün meydana gelmesi olarak kabul edilmektedir.

Dosyamızdaki asıl tartışma, sanığın hareketlerinin ve konumunun öldürme kastını mı yoksa yaralama kastını mı gösterdiğinin belirlenmesinde toplanmaktadır. Dosyadaki kamera kaydı incelenecek olursa bu husus açıklığa kavuşacaktır.

Kamera kayıtlarının incelenmesinden önce bazı tesbitlerin yapılması gereklidir.

a)- Sanığın olayda toplam iki el ateş ettiği başkaca da bir atış yapmadığı dosya kapsamından tartışmasızdır. (Olay yerinde iki boş kovan vardır, olay mahallinde dolu fişek bulunmamıştır.)

b)- Olayda kullanıldığı Kriminal raporlarla anlaşılan tabancanın herhangi bir arızası olmadığı, atışa salih olduğu belirlenmiştir.

c)- Kamera kayıtlarında, sanık maktule bir el ateş ettiği, bu sırada maktul ve sanığın yanında 2 kişinin daha olduğu, ancak sanığın yaptığı atışlardan korkarak korunma refleksiyle geriye çekildikleri bu sırada sanık ile maktul arasında sanığın maktule sıkmasını önleyen engel olmadığı halde sanığın 2-3 metre ötedeki maktule ateş eymeyip durduğu ve maktulün uzaklaşmasına izin verdiği görülmektedir.

c)- Kamera kayıtlarında, sanık maktule bir el ateş ettiği, bu sırada maktul ve sanığın yanında 2 kişinin daha olduğu, ancak sanığın yaptığı atışlardan korkarak korunma refleksiyle geriye çekildikleri bu sırada sanık ile maktul arasında sanığın maktule sıkmasını önleyen engel olmadığı halde sanığın 2-3 metre ötedeki maktule ateş eymeyip durduğu ve maktulün uzaklaşmasına izin verdiği görülmektedir.

d)- Sanığın tabancasını bir eliyle tutarken diğer eli ile sıkışan tabanca mermisini çıkarıp tabancayı tekrar kurduğu, bunun da sanığın öldürme kastını gösterdiği düşünülse dahi kamera kayıtlarından sanığın tabancayı kurduğunun görülmediği gibi sıkışan merminin tekrar kurulan tabancadan dışarı atıldığı teknik olarak bilindiği halde olay mahallinde kolluk kuvvetlerince dolu fişek’in bulunmaması tabancada teknik bir arızanın olmaması tabancanın sıkıştığı için sanığın eylemlerine devam edemediği varsayımını çürütmektedir. Kaldı ki olay mahallinde olan tanıklardan da sanığın sıkışan tabancasını yeniden kurmaya çalıştığını söyleyen bulunmamaktadır.

e)- Sanığın mermisi bittiği için atışlarına devam edemediği düşünülse dahi mermisi biten tabancaların şarjörünün namluyu geri çekmesi nedeniyle parlak metalden imal edilen fişek yatağının görüleceği teknik olarak bilinmekle, kamera kayıtlarında sanığın elinde açıkça görülen tabancanın namlusunun geride olmadığı namlu yatağının görülmediği yani halen namlusunda mermi olduğu görülmekle, mermi bitti bu nedenle sanık atışlarına devam edemedi varsayımı da karşılıksız kalmaktadır.

f)- Maktulün yaralandıktan sonra kamera görüntülerine göre, kaçtığı aracın arkasından tekrar görüntüye girerek, sanığın bulunduğu yere gelmeye çalıştığı, sanığın da maktule doğru yöneldiği, iki kişinin hem sanığı hem de maktulü engellemeye çalıştıkları gözlemlenmiş olup sanığın maktulün diz kapağı üst kısmına bir kez ateş edip başkaca ateş etmemesi şeklindeki eylemi nedeniyle olay öncesi husumeti olmayan ve ilk defa karşılaştığı maktulü yaralama kastı ile hareket ettiği öldürme kastı ile hareket ettiğine dair delil olmadığı tarafımızdan kabul olunmuştur.

Tüm bu tesbitler birlikte değerlendirildiğinde ve yine sanığın asıl husumetlisi ...’ı da ayağından bir kez silahla yaraladığı, maktulle olay öncesi tanışıklığı ve husumeti de bulunmadığı dikkate alınmakla, sanığın yaralama kastıyla hareket ettiğini yerel mahkemenin direnme kararının doğru olduğunu düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2014/11805, Karar No: 2015/14471, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11805 E.  ,  2015/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11909, Karar No: 2022/7135, Tarih: 07.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11909 E.  ,  2022/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuran vekili; Davalı tarafından Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ile teminat altına alınmış olan ..... plakalı aracın, 03/03/2012 tarihinde karıştığı kazadan dolayı aleyhe açılan dava neticesinde verilen kararın Tekirdağ 1.İcra Müd. 2019/888 sayılı takibine konu olduğunu ve 100.235,76 TL ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeninin 46.163,97 TL'nin poliçe gereği davalı ... şirketinin sorumluluğunda olduğu halde talebe rağmen ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; Başvurunun kabulüne 46.163.97 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine

dair verilen karara yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından; İtirazın reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklı bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" hükmü eklenmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 17/2. maddesinde ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir" düzenlemesi yapılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 3. bendindeki "6.275.64 TL" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine " 3.400.00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15821, Karar No: 2013/14082, Tarih: 02.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15821 E.  ,  2013/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Söke Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2010 tarih ve 2010/993-2010/1276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı 14.100 kg mısır emtiasının nakliyesi için müvekkilinin sigortalısının, davalı ile anlaştığını, davalının ...plakalı araç ile dava dışı sürücü...'nu görevlendirdiğini, emtianın yerine ulaşmaması üzerine çalınan emtia ile ilgili olarak 3.355,80 TL hasar tazminatının müvekkilince sigortalıya ödendiğini, müvekkilinin hasar bedelinin rücuen tahsili için davalı hakkında başlattığı takibe davalının itiraz ettiğini, takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu olaya sebep olan nakliye anlaşmasıyla bir ilgisinin bulunmadığını, sigortalıyla herhangi bir hukuki ilişkisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının, davalı ile sigortalı arasında nakiliye anlaşmasının varlığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nın 1301'inci maddesi gereğince nakliyat emtia sigorta poliçesine istinaden yapılan ödemenin taşıyıcıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ile davacının sigortalısı olan Agrita Tarım firması arasında akti ilişki bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de davalı getirtilen ceza dosyasındaki 01.05.2005 tarihli beyanında, yük soran Özen Çobanoğlu'nu sigortalı Agrita A.Ş.'ne yönlendirdiğini ve yükleme fişini kestiğini bildirmiş olup ayrıca yine dosya içinde bulunan 08.10.2005 tarihli kamyon yükleme fişi de davalı ...'ın antetini taşımaktadır. Bu durumda, mahkemece dosya içindeki bu deliller değerlendirilmeksizin, davacının akti ilişkiyi ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2961, Karar No: 2023/4525, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2961 E.  ,  2023/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/184 E., 2022/589 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun şekilde gürültü seviyesi ölçümleri yapıldığını, ilk olarak Mart 2016 tarihinde yapılan ölçümden sonra gürültü düzeyi limitinin üzerinde çıkan fabrika ve atölyelerinin incelenerek düzenlemeye gidildiğini, gürültü çıkaran tezgahlar aynı anda çalıştırılmayacak şekilde ... planlaması yapıldığını, akabinde 21 Ekim 2016-11 Kasım 2016 tarihleri aralığında ikinci defa gürültü ölçümlerinin gerçekleştirildiğini, her iki ölçüm neticesinde de gürültü seviyesi sınır değerinin üzerine çıkan yerlerde çalışanların Mart 2017 tarihinden itibaren 7,5 saat çalıştırılmaya ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre kısa çalışma primi ödenmeye başlandığını, davacının çalıştığı işyerinde gürültü seviyesinin sınır değerlerin altına düştüğünün tespit edildiğini, buna göre davacının Yönetmelik kapsamında olmadığını ve alacak taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, işyerinde gemi mühendisi, fizik mühendisi ve uzman doktorun bulunduğu heyet eşliğinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli kararı ile yapılan keşif sonucu bilirkişi heyetince düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirlendiğinden Yönetmelik kapsamında kabul edilerek toplu ... sözleşmesi gereği fazla çalışma ve kısa çalışma prim alacağının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği ve tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.