muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2781, Karar No: 2022/4452, Tarih: 16.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2781 E.  ,  2022/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusur daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK m. 175). Dosya içindeki 15.10.2019 tarihli belgede kadının Atlas Medical isimli firmada çalıştığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları davalı-davacı kadın yararına gerçekleşmemiştir. O halde, kadının yoksuluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.16.05.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/219, Karar No: 2021/8929, Tarih: 15.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/219 E.  ,  2021/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan İnceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir İsabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı İle 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı İse bedele İlişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü İle yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak temyiz ednin sıfatına göre, fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. Bendinde yazılı (kararın kesinleşmesine ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere) ibaresinin çıkartılmasına devamında yazılı, Ziraat Bankası ...Şubesine müzekkere yazılmasına ibaresinden sonra gelmek üzere (derhal ödenmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11182, Karar No: 2015/1833, Tarih: 09.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11182 E.  ,  2015/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/519-2014/288

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının azaltılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin iştirak nafakasının belirlendiği dönemde çalıştığı halde, artık emekli maaşı ile geçindiğini; o dönemde özel okula giden ortak çocuğun ise artık devlet okuluna gittiğini; davacının, öğrenci olan kızının masraflarını da karşıladığını ileri sürerek, aylık 750.00 TL olan iştirak nafakasının 250.00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iştirak nafakasının aylık 350.00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın, 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda; davalı annenin bankada çalıştığı, kendi evinde kaldığı, aracı ve taşınmazı olduğu; davacı babanın ise, emekli olduğu, kira ödediği, aracı ve taşınmazı olduğu, önceki evliliğinden de 1991 doğumlu bir kızı olduğu; ortak çocuğun ise, 1997 doğumlu olduğu anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine; özellikle, davalı annenin yanısıra, üniversiteye hazırlanan ortak çocuğun bakım ve eğitim masraflarına davacı babanın da katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece, iştirak nafakasından yapılan indirim çok fazla olup; TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, ödenmekte olan nafaka miktarından daha makul bir miktarda indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11926, Karar No: 2022/3098, Tarih: 19.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/11926 E.  ,  2022/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay tarihinde İzmir Bozyaka Çevik Kuvvet Şube müdürlüğünde polis memuru olan sanık ..., 13/12/2014 günü mesai bitimi eve geldiğinde, kardeşi olan ...'in kendisine hitaben, kız arkadaşının temyiz dışı sanık ... tarfından taciz edildiğini ve ...'in yanlarına gelerek bıçak çektiğini söylediği sırada, evde bulunan sanık ...'in eniştesi olan ...'un, daha önce işçi olarak çalıştırdığı ...'in babası ...'i tanıdığını ve arayabilceğini söylemesine üzerine, konuya ilişkin olarak konuşmak üzere...'i aradığı ve...'in konuşmak amacıyla kendilerini çağırdığı, sanık ..., kardeşi ... ve eniştesi tanık ...'un, ...'in evlerinin önüne giderek burada babası ... ile konuştukları esnada babasının çağırdığı ...'in olay yerine gelmesiyle ... ile aralarında sözlü tartışma başladığı, tartışmaya temyiz dışı sanık ...'in ağabeyi ölen ...'in de katıldığı akabinde tartışmanın arbedeye dönüşmesiyle ...'in olay yerinden ayrılarak eve gidip kendisine ait olan ve dışarıdan niteliği ayırt edilemeyen kuru sıkı tabancayı (ses-gaz fişeği atan yarı otomatik tabanca) aldığı ve sanık ...'e doğru koşmaya başladığı bunu gören sanığın aşamalardaki beyanları ile sabit olmak üzere, üzerine zimmetli yarı otomatik tabancasını çıkararak, ucu sağ tarafa aşağıya bakacak şekilde doldur boşalt yapmak suretiyle mermiyi tabancanın ağzına verdiği, bu aşamadan sonra yanına gelen temyiz dışı sanık ...'in elindeki dışarıdan niteliği ayırt edilemeyen kuru sıkı tabancayı sanık ...'in başına doğrulttuğu, tanık ...'un ani bir hareketi ile ...'i iterek sanık ...'in başına doğrulttuğu kuru sıkı tabancayı ...'in elinden aldığı anla aynı sırada ölen ... ve yakınlarının ise sanık ...'in elindeki silahı almak için çekiştirdikleri esnada, 06/02/2015 tarihli Ankara Jandarma Genel Komutanlığı Uzmanlık Raporunda sağ ve sol el parmaklarında atış artığı tespit edildiği bildirilen, ölen ...'in, sanıktaki silahı almak amacıyla eğilerek iki eliyle kavradığı silahı kendine doğru çekiştirmesi üzerine silahın patlaması sonucu ...'in ambulansla hastaneye kaldırılırken yolda öldüğü olayda,

İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 29.12.2014 tarihli otopsi raporunda "Göğüs sol tarafta midklaviküler hatta 4. Kaburga seviyesine uyan yerde 9-10 mm. çapında etrafı kontüzyon halkası ile çevrili, çevresinde is, yanık, yanmamış barut taneleri bulunmayan ateşli silah mermi giriş deliği, sırtında skapüler hatta lumbal 1. omur seviyesinde 8-9 mm. çapında doku uçları dışa dönük ateşli silah mermi çekirdeği çıkışı tespit edildiğinin", "kişinin vücudunda bir adet ateşli silah giriş yarası olup müstakilen öldürücü nitelikte olduğunun" ve "kişinin ölümünün ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ harabiyeti ile birlikte kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"nun belirtildiği anlaşılmakla;

Adli Tıp Kurumu İstanbul 1. İhtisas Daire Kurulunun 30/03/2016 tarihli raporunda, "dış muayenede göğüs sol tarafta midklaviküler hatta 4. kaburga aralığından göğüs boşluğuna giren mermi çekirdeğinin, sol akciğer ve kalpte harabiyet oluşturduktan sonra diafragmayı delerek batın boşluğuna geçtiği, dalak ve barsak mezenterlerinde harabiyet oluşturarak, bel bölgesinden sol skapüler hatta lumbal 1. omur seviyesinden vücudu terk ettiği, mermi çekirdeğinin vücut içerisindeki seyrinin önden arkaya, yukarıdan aşağıya seyirli olduğu", "İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Kimyasal İnceleme Şube Müdürlüğünün 22.12.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; belirtilen delinme etrafında atış artıklarının dağılım yoğunluğuna göre atışın bitişik atış mesafesinden yapılan atış neticesinde oluşmadığı ancak uzak atış veya yakın mesafesinden yapılan atış neticesinde meydana gelip gelmediği hususunda kanaate varılamadığı dikkate alındığında; ateşli silah mermi çekirdeği giriş deliği cilt cilt altı bulguları ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Kimyasal İnceleme Şube Müdürlüğünün raporuna göre; atışın bitişik atış mesafesi dışından yapılmış olduğu, ancak mevcut verilerle kesin atış mesafesinin belirlenemediği", "Adli dosyada kayıtlı bilgiler, olay yeri inceleme bulguları ve otopsi bulguları birlikte değerlendirildiğinde kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu", "Adli dosyada kayıtlı bilgiler, olay anında kişinin üzerinde bulunan elbiselerin atış mesafesi yönünden incelenmesi sonucu elde edilen bulgular, otopsisinde tespit edilen ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarasının atış mesafesi yönünden değerlendirme bulguları dikkate alındığında; mevcut verilerle kesin atış mesafesinin belirlenemediği, kişiler hareketli olduklarından ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarasının lokalizasyonu, vücuttaki seyri dikkate alınarak eteş eden ve ateş edilenin yer ve pozisyonlarının tespitinin mümkün olmadığı"nın mütalaa edildiği göz önünde bulundurularak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa ve fazla ceza ile sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,19/04/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17327, Karar No: 2017/1342, Tarih: 21.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17327 E.  ,  2017/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada mahkemece ilk kez verilen 21.03.2012 tarihli karar, Dairemizin bozma ilamı ile “Davacının, davalının çiftliğinde çalıştığını iddia etmesi nedeniyle davalıya ait çiftlikte ne gibi ürünlerin yetiştirildiği, bu ürünlerin hangi kuruma teslim edildiği ve davacı tarafından teslim edilen ürünler nedeniyle müstahsil makbuzlarının veya tesellüm fişlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, dosya arasında davalıya ait 4 adet traktörün bulunduğu anlaşılmasına göre, bu traktörlerin kim tarafından kullanıldığı, traktöre alınan yakıtların kim tarafından alındığı ve davacının bu alım fişlerinde adının geçip geçmediği, yine davalı adına 500 dönümlük bir arazinin olduğu iddia edildiğine göre bu arazilerin ekim, dikim, bakım ve hasat dönemlerinde başka çalışanların olması gerekeceği, bu kapsamda davacıdan başka davalının çiftliğinde çalıştığı anlaşılan kişilerin bulunup bulunmadığı kolluk aracılığıyla tespit edilmeli, ayrıca dönemin uzunluğu dikkate alındığında davacının talep ettiği dönem içerisinde hangi sosyal güvenceden faydalandığı, hayatın olağan akışı içerisinde davacının hastalanmaması ihtimali bulunmadığından hangi kurumdan faydalandığı sorulmalı, yine, davacının ikametinin nerede olduğu muhtarlıktan sorulmalı ve yetiştirilen ürünlerin ekim ve hasat dönemlerinin hangi tarihler arasında olduğu ... odasından sorularak, davacının çalışmalarını bilebilecek durumda olan komşu çiftlik işveren veya çalışanlarının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi ”gereğine işaret edilerek, bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Eldeki davada ise bozma gereklerinin yerine getirildiğinden bahsedilmesi mükün değildir.

Mahkemece, davacının ikametgâhının Tekirdağ'da olması ve nasıl davalıya ait çiftliğe geldiği hususu ile komşu çiftlikte 2003 yılından bu yana 1 sigortalının davalı kuruma bildirildiği hususunun dikkate alınması ile davalının teslim ettiği ürünlere dair belgelerin varlığı araştırılmalı, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunmsı nedeniyle, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurularak, resen belirlenecek tanıkların beyanlarının da alınması ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26752, Karar No: 2013/3819, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26752 E.  ,  2013/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18409, Karar No: 2023/4228, Tarih: 07.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18409 E.  ,  2023/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2- Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli kararı ile "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında 5271 sayılı kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar vererek, 16.09.2021 tarihinde tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık suç işleme kastının olmadığını, denetimli serbestlik kurallarına uyduğunu ve cezasının haksız yere verildiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü 06.11.2015 tarihli yazısı ile, hakkında verilen denetimli serbestlik kararı ile cezaevinden tahliye edilen sanık hakkında, denetimli serbestlik planına uymaması nedeniyle Bursa 1. İnfaz Hakimliği'nin 20.10.2015 tarihli kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verildiğini belirterek, Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunmuş, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında incelemeye konu bu dava açılmıştır.

2. Sanık savunmasında hakkında verilen kapalı cezaevine iade kararından haberdar olmadığı için , teslim olmadığını belirtmiştir.

3. Dosya içinde sanığa ait infaz dosyası örneği bulunmamaktadır. Ancak Mahkeme tarafından 04.05.2015 tarihli celsede, getirtilen infaz dosyası üzerinde yapılan inceleme tutanağa geçirilmiştir., Buna göre, Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 20.10.2015 tarihli iade kararına karşı sanık, 23.10.2015 tarihinde itirazda bulunmuş, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazının reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Dosya içinde sanığa ait infaz dosyası örneği bulunmamaktadır. Ancak Mahkeme tarafından 04.05.2015 tarihli celsede, getirtilen infaz dosyası üzerinde yapılan inceleme tutanağa geçirilmiştir., Buna göre, Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 20.10.2015 tarihli iade kararına karşı sanık, 23.10.2015 tarihinde itirazda bulunmuş, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazının reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; uygulama maddesinin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrasının olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasın aykırı davranılması,'' hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un

322 nci maddesi gereği hükmün 1 inci fıkrasında yer alan " eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin sekizinci fıkrası delaleti ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.