muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8888, Karar No: 2024/916, Tarih: 13.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8888 E.  ,  2024/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2019 tarihli ve 2018/645 Esas, 2019/423 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'ya yönelik taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (d) bentleri, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2020/948 Esas, 2022/616 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile; ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suç vasfına, suç kastının bulunmadığı’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suç vasfına, suç kastının bulunmadığı’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'nın arkadaşları olan suça sürüklenen çocuk ..., tanıklar ..., ..., ... ve hakkında aynı suç ile ilgili kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilen ... ile birlikte ... Mahallesi ... civarında bulunan eski bir su deposu üzerinde buluşarak sohbet ettikleri sırada ...'nın cebinden olay sonrasında ele geçerilen ve adli emanetin 2018/301 sırasında kayıtlı olan bıçağı çıkardığı, suça sürüklenen çocuk ...'nın ise bu bıçağı alarak sağa sola salladığı, daha sonra katılan ...'in üzerine giderek bıçağı kendisine doğru sallarken, katılan ...'in de suça sürüklenen çocuğun bıçağı elinden bırakması için direnmesi sırasında bıçağın bir anda gözüne isabet ettiği ve katılanın mağdurun ... Devlet Hastanesine götürüldüğü düzenlenen kati hekim raporuna göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez derecede yaralandığının, mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. ... ... Devlet Hastanesince tanzim olunan 20.09.2018 tarihli; katılanın yaralanmasının "vücudunda acı veren, sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan bir durum olduğu, uyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine sebep olduğu, yüzünün sürekli değişikliğine sebep olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez olduğu" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, adli raporlar, uzmanlık raporu ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, adli raporlar, uzmanlık raporu ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

22.06.2018 tarihinde saat 23.00 sıralarında, arkadaş olan suça sürüklenen çocuk ..., katılan ..., tanıklar ...,, ... ve ...'ın ... ilçesi ... mahallesinde bulunan su deposunun üzerinde birlikte alkol aldıkları, ...'nın cebinden çıkardığı adli emanete kayıtlı bıçağı bakması için suça sürüklenen çocuğa verdiği, suça sürüklenen çocuğun bıçağı incelediği, açmaya çalıştığı, ancak açamadığı, katılan ...'in açmak için suça sürüklenen çocuk ...'dan bıçağı istediği, suça sürüklenen çocuğun alkollü oluşunun da etkisiyle bu duruma kızarak bıçağı açıp önce sağa sola sallamaya başladığı, ardından bıçağı bir çok kez savurarak katılan ...'in üzerine doğru geldiği, katılanın kendisini savunmak ve suça sürüklenen çocuğa engel olmak için elini bilek kısmından tuttuğu, suça sürüklenen çocuğun elini hızlı bir biçimde çekmesiyle bıçağın katılanın sağ gözüne isabet ettiği, katılanın sağ gözünün görme işlevini yitirecek ve yüzde sabit iz oluşacak nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk savunmasında bıçağı çıkardığını, bakması için katılana vermek istediği sırada gözüne isabet ettiğini savunmuş ise de; katılan ...'in olayın hemen akabinde sıcağı sıcağına alınan beyanları, tanıklar ..., ..., ...'ın ilk derece duruşmasındaki beyanları da gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksi kanıtlanmış ve savunmaya itibar edilmemiştir. Somut olayın kabulünde ise; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre aralarında daha önceden husumet bulunmayan katılan ... ile suça sürüklenen çocuğun yanında arkadaşları da olduğu halde su deposunun olduğu yerde alkol almaya başladıkları, suça sürüklenen çocuğun arkadaşından aldığı bıçağı açmaya çalıştığı, açamaması üzerine katılan tarafından istenmesine sinirlenen suça sürüklenen çocuğun bıçağı katılanın üzerine giderek ona doğru sallamaya başladığı katılanın bıçak darbelerinden korunmak için suça sürüklenen çocuğun elinden tuttuğu, suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan bıçakla katılanın gözünden yaraladığı, suça sürüklenen çocuğun yaralama meydana gelmeden önceki davranışları ve meydana gelen netice nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu sonucuna varılmış, olay öncesinde veya olay sırasında katılandan suça sürüklenen çocuğa veya yakınlarına yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığı dolayısıyla somut olayda haksız tahrik koşullarının bulunmadığının Bölge Adliye Mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suça sürüklenen çocuğun iradi olarak

savurduğu bıçağın isabetiyle katılanın gözünden yaralanması karşısında eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2020/948 Esas, 2022/616 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16598, Karar No: 2024/10628, Tarih: 24.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16598 E.  ,  2024/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/214 E., 2015/1 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı CMK'nın 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması ve infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hâllerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise aynı Kanun'un 52 nci maddesi de gözetilmek suretiyle haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52 nci maddenin ikinci fıkrası hükmü gereği 20,00 TL ile 100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı üzerinden indirim yapılmak suretiyle sonuç para cezasının 1.420,00 TL yerine 1.444,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının belirlenmesine ilişkin kısımlarının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve aynı fıkranın son cümlesi gereği 260 gün gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 168 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezasından (2\3) oranında indirim yapılarak 86 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 71 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü takdiren 20,00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.420,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği mahkemece belirlenen 60 gün üzerinden hapse çevrilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,24.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1571, Karar No: 2010/2112, Tarih: 15.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1571 E.  ,  2010/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı (birleşen dosyada davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Asıl davada; aylık 150 TL olan yardım nafakasının kaldırılması, birleşen davada ise; yardım nafakasının 150 TL den 500 TL ye artırılması talep edilmiştir.

Mahkemece; asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile yardım nafakasının 250 TL ye artırılmasına karar verilmiş, hüküm; davacı (birleşen dosyada davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasa ile değişik 427/2 maddesine göre miktar ve değeri 1.400 TL nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin olarak verilen kararlar kesindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.4.2005 tarih ve 2005/3–169 E- 235K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.

Temyize konu edilen karar 5219 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 21.07.2004 tarihinden sonra verilmiş olup yıllık nafaka (farkı) miktarı 1.400 TL nı lirayı geçmediğinden 01.06.1990 ... ve 1989/3-E, 1990/4-K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 15.2.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10276, Karar No: 2022/17575, Tarih: 06.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10276 E.  ,  2022/17575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Alaşar Mahallesi 4491 ada 46 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 55 parsel sayılı taşınmaz ile 4491 ada 51 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 57 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazda oluşan irtifak değer düşüklüğü oranı yeniden belirlenmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29305, Karar No: 2014/5902, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29305 E.  ,  2014/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adana Ticaret Sicil Memurluğunun 01.12.2011 gün ve 45546 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, icra takip dosya sayısı birden fazla olsa dahi, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceği cihetle; yapılan temyiz incelemesi sırasında sanık hakkında Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1782, 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1443, 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1447 ve 2011/1448, 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/1457 ve Mahkemenin 2011/1439 Esas sayılı dosyaların da bulunduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırmaya neden olunmaması açısından söz konusu dava dosyalarının mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesinin gerekmesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son verdiği beyanname örnekleri getirtilip, ticari faaliyetinin devam edip etmediği tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9654, Karar No: 2013/3216, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9654 E.  ,  2013/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2009 gün ve 2008/191 Esas, 2009/83 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Diyarbakır Şube Müdürlüğünün 26.09.2008 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuk ...'ın, işlediği cinsel istismar fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği belirtilmiş ise de, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi ile Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2-3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını takdir yetkisinin münhasıran mahkemeye ait olduğunun ve bunun takdiri bakımından da suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporunun aldırıldığının anlaşılması ve aynı yönetmeliğin 20/4. maddesinde ise hakimin bu konuda tam kanaat sahibi olamadığı durumlarda adli tıp uzmanı, psikiyatrist yada zorunlu hallerde uzman hekimden görüş alınacağının belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın ortaya çıkış şekline, tanık Mücahit'in anlatımlarına, sanıkların cebir ve tehdit olmadan mağdura yönelik cinsel istismar eyleminde bulunduklarına dair ikrarı içeren savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre, aynı okulda okuyan ve beden eğitimi dersi nedeniyle boş olan sınıfta oturan mağdurla okul tuvaletine giderek burada basit cinsel istismar eyleminde bulundukları anlaşılan sanıkların eylemlerini cebir veya tehditle işlediklerine dair mağdur beyanı dışında her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden cezalarının TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca artırılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.