muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26856, Karar No: 2019/22796, Tarih: 19.12.2019

B) Davalı -Birleşen Dosya Davacısının Cevabının Özeti:

Davalı - birleşen dosya davacısı işveren vekili; müvekkil şirketin 1985 senesinden beri asansör firmaları içerisinde saygın bir ada sahip olduğunu, teknik olarak pek çok ilki üretip piyasaya sunduğunu, firmada çalışanların hemen hepsinin çok uzun yıllar çalışmakta, hatta emeklilikten sonra da çalışmaya devam etmiş olduklarını, şirket sahibinin bizzat teknik üretimin başında olduğunu, emek verdiği ürünlere ait meslek sırrı kabul edilecek bilgilerin yanında uzun yıllar çalışmış ve çalışmakta olan davacı tarafından kopyalandığını ve bu belgelerle yeni bir yapılanmaya girdiğini, davacının sakladığı belgeleri bulup tutanak altına aldıklarını, firmanın TS EN ISO 9001:2008 Kalite Yönetim Standartlarında işletilen bir firma olduğunu, teknik bilgilerin "kontrollü belge" olarak adlandırıldığını, dokümanların kontrolü prosedürü başlıklı belgede kontrollü dokümanın hazırlanması, onayı, yayımlanması, dağıtımı, revizyonu, iptali ve saklanması kontrol altında bulundurulan belgeler olarak tarif edildiğini, kontrollü kopyaların kimlere dağıtılacağı konusunda karar yetkisinin genel müdürde olduğunu, üzerinde kontrollü doküman kaşesi bulunan kopyaların ilgili bölüm ve kişilere imza karşılığı teslim edildiğini, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiş, birleştirilen 2014/97 Esas sayılı dosyada davalının doğruluk ve bağlılık kuralına uymayan sadakat borcuna aykırı davranışları nedeni ile 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalı işverenden tahsiline, birleşen davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı - birleşin dosya davacısı işveren vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı - birleşen dosya davacısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı işveren, davacının yetkisi olmadığı halde iş yerine ait belgelerin bir kısmının fotokopisini izinsiz çekmesi nedenine dayalı haklı fesih savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, "... sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşup oluşmadığının tespiti açısından üçlü bilirkişi heyetinden rapor alınmış, alınan rapor doğrultusunda davacıya istinat olunan iddiaların yerinde olmadığı..." gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Mahkemece, "... sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşup oluşmadığının tespiti açısından üçlü bilirkişi heyetinden rapor alınmış, alınan rapor doğrultusunda davacıya istinat olunan iddiaların yerinde olmadığı..." gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi dava dilekçesinde, feshe dayanak yapılan evrak fotokopilerini zaten kendisinde var olan evrakları güncellemek amacıyla çektiğini ileri sürmektedir. ... davacı tanığı olarak alınan beyanında, ".. Bu kontrollü belgeler işveren tarafından sadece sorumlu kişilere verilmektedir. Ben de o sorumlu kişilerden biri olduğum için bu belgeler bende de mevcuttu. Bu belgeleri ben odamda saklıyordum. Benim ve davacının bu belgeleri izinsiz olarak dışarıya çıkartıldığı yönündeki iddia gerçek değildir. Bu belgeler davacı tarafından davalı iş yerinde herkesin huzurunda kopyalandığı hususu doğrudur. Davacı benden izin almadan bu evrakları kopyalamaması gerekirdi. Kendisine sorduğumda evrakları güncellemek amacıyla kopyaladığını söyledi. Dediğim gibi bu evraklar benim odamda idi. Ancak davacı yanımda çalıştığı için rahat bir şekilde odaya girerek bu belgeleri ulaşabiliyordu. Ayrıca bu belgelerin kopyalanmaması gerektiği yönünde tüm çalışanlara sözlü olarak uyarı yapılmıştır...." demiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının işyerinde çalışırken işverene ait belgeleri fotokopi çekmek suretiyle kopyaladığı, bu belgelerin fotokopilerinin çekilmesinde yetkisi ve izni bulunmadığının bizzat davacı tanığı Murat G. tarafından ifade edildiği, davacının bu eyleminin doğruluk ve bağlılığa aykırı olduğu anlaşıldığından mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2620, Karar No: 2019/10349, Tarih: 25.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/2620 E.  ,  2019/10349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, maluliyet oranı tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26760, Karar No: 2015/4481, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26760 E.  ,  2015/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-''Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer olan muhdesat bilgisini gösterir şerhin dikkate alınmaması,''

Doğru görülmemiştir.

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-''Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer olan muhdesat bilgisini gösterir şerhin dikkate alınmaması,''

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24605, Karar No: 2014/4435, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24605 E.  ,  2014/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 28.03.2013

No : 2012/162-2013/219

Rucüan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı Avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. F.. A.. ile karşı taraf adına Av. B. U. K. geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 19.04.2000 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Anılan maddeden doğan rücu hakkı, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayanmaktadır. Kurum, iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı olarak, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü kişilere rücu etmektedir.

İş kazası ya da meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya veya bunların ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurumun sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönünün, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi ise, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, iş kazasına uğrayan sigortalıya % 35,2 sürekli iş göremezlik derecesine göre 16.07.2007 başlangıç, 25.10.2010 onay tarihli gelir bağlandığı, bağlanan gelirin, sigortalının 01.12.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanması nedeniyle, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca yarıya indirildiğinin anlaşılması karşısında davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının tespitinde de, anılan indirimin gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli iş göremezlik gelirinin yarıya indirildiği durumlarda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle %50 üzerinden belirlenmesi, bu oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin %50 fark oranına karşılık miktarının ilavesi gerekecektir. Ayrıca, başlangıçtaki gelir onay tarihinin esas alınması gereği de bulunmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak, davalının tazmin ile sorumlu olduğu miktar belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı Avukatı yararına takdir edilen 1.100 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17904, Karar No: 2021/5002, Tarih: 20.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17904 E.  ,  2021/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından talep edilmiş, davacı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16/03/2021 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalılardan ... vekili Av.... geldiler. Diğer davalılardan gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar ile davalı ... vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davalı sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki özel halk otobüsünün davacıların çocuğu/kardeşine çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, otobüs şoförünün asli kusurlu olduğunu, davalı araç maliki şirketin mesleki yeterliliğe sahip olmayan sürücüyü işe alması ve davalı belediyenin ise gerekli denetimi yerine getirmemesi nedeniyle sorumlu olduklarını, HMK’nın m. 107 maddesi uyarınca destekten yoksun kalma tazminat tutarlarının belirlenmesini talep ettiklerini, sorumluluğun derecesi ve maddi zararın kapsamına göre şimdilik her bir davacı için 40.000,00’er TL maddi tazminatın ve yine 60.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince; ... Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda davalı sürücünün % 25, davacılar desteğinin % 75 oranında kusurlu bulunduğu, davalı belediyenin otobüs güzergahını diğer davalı şirkete tahsis etmek dışında somut olayla başkaca bir bağlantısı bulunmadığından belediye yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği, destek tazminatının hesabı için aktüer bilirkişiden alınan

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince; ... Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda davalı sürücünün % 25, davacılar desteğinin % 75 oranında kusurlu bulunduğu, davalı belediyenin otobüs güzergahını diğer davalı şirkete tahsis etmek dışında somut olayla başkaca bir bağlantısı bulunmadığından belediye yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği, destek tazminatının hesabı için aktüer bilirkişiden alınan

raporun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, davacıların bedel artırım talebinde bulunmadığı, bu nedenle maddi tazminat yönünden hüküm kurulurken taleple bağlılık ilkesine uyulduğu, davacı kardeşlerin maddi zararı bulunmadığından maddi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, manevi tazminat yönünden kusur durumu ve davacıların murisle yakınlığının dikkate alındığı gerekçesiyle; taleple bağlı kalınarak davacı anne ... için 40.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacı baba ... için 40.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeşler ... ..., ... ve ... ... için 10.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve davalı ... Ulaşım Hizmetleri ve Tic. A.Ş den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı kardeşlerin maddi tazminat taleplerinin reddine, davanın davalı ... Belediyesi yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hükme karşı davacılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince; davacıların kusur oranına yönelik itirazının yerinde bulunmadığı, davacı kardeşler yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, tazminat hesabında davacı baba yönünden %5 yerine % 15 oranında yetiştirme gideri düşülmesinin yerinde olmadığı, ayrıca öncelikle yetiştirme giderinin daha sonra kusur oranının indirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek daha az tazminata hükmedilmesinin doğru görülmediği, ancak bu husus ve davacı baba yönünden yetiştirme giderinin %5’e düşülmesi ile elde edilecek fazla miktarın davacının ıslahı da olmadığı nazara alınarak bu hususun ek davada nazara alınması gerektiği, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu belirtilerek davacılar vekilinin diğer istinaf istemleri reddedilmiş, davalı belediyenin sorumluluğuna yönelik yapılan incelemede esasen toplu taşımacılık yetkisinin belediyeye ait olması, hizmetin belediye adına yapılması, halk otobüsü üzerinde belediyenin yazı ve ambleminin bulunması, belediyenin özel halk otobüsünün işletilmesi, denetlenmesi konusunda yetkili olması göz önüne alınarak bu motorlu araçların verdiği zararlar nedeniyle belediyenin de KTK’nın 85. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacı anne baba yönünden taleple bağlı kalınarak 40.000,00’er TL maddi ve 15.000,00’er TL manevi tazminatın, davacı kardeşler yönünden 10.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı kardeşlerin maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve özellikle HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık hâlleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı belediyenin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalmaya dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.