muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6455, Karar No: 2024/1070, Tarih: 20.02.2024

...’nın beyanına göre “maktulenin telefonu açtığında nefes nefese olduğunu, nedenini sorduğunda pazardan yeni geldiğim, yorulduğum için bu şekilde konuşuyorum şeklinde cevap verdiğini” beyan ettiği, her ne kadar iddia makamı mütalaasında sanığın 10:30 itibariyle maktul ile buluşamadığını ve 12:30 itibariyle buluşma sağladıklarını, cinsel ilişki kurduklarını ve 12:38 itibariyle tanık ...’nın aradığını, maktulün sesinin cinsel ilişkiye girdiği için nefes nefese olduğunu, sanık ...’in de savunmasında bahsetmiş olduğu telefon görüşmesinin bu olduğunu iddia etmiş ise de, sanık ...’in sonuçta maktulün müşterisi olduğu eğer o sırada sanık ile cinsel ilişkiye giriyor olsa idi maktulün tanık ...’nın telefonunu açmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağının sabit olduğu, telefonu açsa dahi evde müşterisi varken 370 saniye yani “6 dakika 10 saniye” telefon görüşmesi yapmasının yine hayatın olağan akışına uygun olmadığı, kaldı ki sanığın bu süreçte maktulün evinde olduğuna ya da maktulün evinin yakınında olduğuna dair bir delilin bulunmadığı, söz konusu hususların tamamen varsayıma dayalı olduğu, saat 16:40 civarında maktulün oğlu olan katılan ...’in eve geldiği, kapının aralık olduğunu gördüğü, maktulü alt tarafı çıplak ve yerde cansız yatarken bulduğu hemen akabinde kolluk kuvvetlerine durumu haber verdiği, maktulden alınan 2 adet vajinal sürüntü örneğinde sperm hücresi görüldüğü; vajinal sürüntü örneğinden erkek cinsiyetli DNA profili tespit edildiği; 2 adet anal sürüntü örneğinde sperm hücresi görülmediği; ancak, menide ve idrarda bulunan prostat spesifik antijen (PSA) tespit

edildiği, anal sürüntü örneğinde birden çok kişiye ait DNA profilinin bir arada karışık elde edildiği, erkek cinsiyetli profil ile maktulün DNA profilini bir arada içerdiğinin tespit edildiği, kişinin ölümünün bağla boğmaya bağlı mekanik akfiksiden ileri geldiğinin bildirildiği, maktulün vajinal sürüntü örneğinden elde edilen DNA profilinin sanığın DNA profili ile uyum sağladığı, anal sürüntü örneğinden elde edilen birden fazla şahsa ait DNA profili bir arada karışık DNA profilinin de sanığın DNA profilini içerdiğinin belirtildiği, olay yerinde bulunan peçete parçasından elde edilen örneklerde sanığın kan örneğinden elde edilen genotipinin uyumlu olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, yapılan değerlendirmede maktulün vücudunda sanığa ait sperm hücresinin görülmesi, yine olayın gerçekleştiği evde yerde bulunan peçetelerde sanığa ait spermlerin tespit edilmiş olmasının sanığın “maktule ile cinsel ilişkiye girdiklerine ve evden çıkıp gittiğine” dair savunmasının aksine bir delil oluşturmadığı, sanığın bütün aşamalarda cinsel ilişkiye girdiklerini kabul ettiği, kaldı ki maktulün vücudunda birçok erkeğe ait DNA’nın tespit edildiği, maktulün her ilişkiden sonra yıkandığı dile getirilerek bu sebeple maktulün vücudunda sanığın sperminin çıkmaması gerektiği yönündeki iddianın yine varsayıma dayalı olduğu, sanığın maddi durumunun kötüye gitmesi nedeniyle maktulün altınlarını yağmalamak için maktulü öldürdüğü, hatta olaydan sonra altın sattığına ilişkin tanık ifadelerinin bulunduğu iddia edilmiş ise de, öncelikle olay anında maktulün üzerinde iddianamede belirtilen miktar kadar bilezik ve para olduğuna ilişkin somut bir delilin bulunmadığı, tanık ... Salih’in olaydan 10 ay sonra vermiş olduğu ifadesinde "eniştem ... 2017 yılı Kasım ya da Aralık ayları içerisinde kendisine altın bozduracağını, ihtiyacı olduğunu bir akrabasının evine soba alması gerektiğini, altını ablan ...’dan aldığını söylediğini, yarım altın olduğunu söyledi” şeklinde beyanda bulunduğu, olaydan yaklaşık 7 ay sonra soba için yarım altın bozduracak olmasının sanığın bu altını maktulden yağmaladığına delil olmayacağı, yine soruşturma aşamasında ... Bankalar Birliği’nin cevabi yazısında sanığın olay tarihinde bir kredisinin bulunduğu bu kredinin taksitlerini düzenli ödediği, olay tarihinden sonra bu krediyi toptan kapatmak gibi bir durumunun da bulunmadığı, yine bu olaydan sonra maddi varlığının olağanüstü arttığına ilişkin bir saptamanın ya da iddianın bulunmadığı sabit olmakla, sanığın maktulü öldürdüğü ve yağmaladığı iddialarının şüpheden ve varsayımdan öteye gitmediği, bu sebeple sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasına itibar edilmesi gerektiği vicdani kanısına varılarak sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, tanıkların anlatımları, ... Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 05.06.2017 tarihli otopsi raporu, Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 30.10.2017 tarihli rapor, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, tutanaklar, HTS kayıtları, görüntü izleme tutanakları, müzekkere cevapları, sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve

takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunmasında 10:01'de telefonda görüşmek suretiyle cinsel ilişkiye girmek üzere anlaştığı, maktulle evinde iki kez ilişkiye girdiğini, ikinci ilişkinin hazırlık aşaması sırasında maktulün cep telefonu ile kısa bir görüşme yaptığını duyduğunu, ikinci ilişkiden sonra banyoda duş alarak evden ayrıldığını belirtmesi, sanığın 10:32'den 10:54'e kadar aldığı mesajlar nedeni ile sinyal aldığı bazın maktulün evi olduğunun anlaşılması ve maktulün tanık ... ile 12:38'de yapmış olduğu görüşme esnasında sanığın maktulün evinde olduğuna ve üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında oluşan şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/3111 Esas, 2019/3142 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22425, Karar No: 2011/7453, Tarih: 27.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22425 E.  ,  2011/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ile pilon yeri bedeli vee irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35279, Karar No: 2013/25647, Tarih: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35279 E.  ,  2013/25647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/23468

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2009

NUMARASI : 2006/49 (E) ve 2009/59 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza Kanununda, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, kanunda, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez. (5237 Sayılı TCK.nun 50/2. maddesi). Bu durumda, kanunda yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında hüküm kurulurken özel tahrik maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 129. maddesi yerine, aynı Kanunun 29/1. maddesi ile uygulama yapılması,

5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında hüküm kurulurken özel tahrik maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 129. maddesi yerine, aynı Kanunun 29/1. maddesi ile uygulama yapılması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği katılan ve müştekilerin herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmayan sanık hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sırasında “Sanığın duruşmadaki iyi hali, lehine indirim sebebi olarak değerlendirilip” ve yine aynı Kanunun 50. maddesinin uygulanması sırasında gösterilen “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işleniş özelliği dikkate alınarak” biçiminde gösterilen gerekçelerle çelişki oluşturularak “Suçun 5237 sayılı TCK.ndaki düzenleniş şekli, sanığın kişiliği, duruşmadaki tutum ve davranışları, sanığa verilen ceza hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce tam bir kanaat oluşmadığından” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12414, Karar No: 2023/8743, Tarih: 21.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/12414 E.  ,  2023/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/882 E., 2023/1030 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2022 tarihli ve 2022/9-466 Esas, 2022/747 Karar sayılı kararına uyulmasıyla önceki hükümlerin ortadan kalkması ve Mahkemenin direnme ilamında yeni gerekçelere yer vermesi nedeniyle söz konusu kararın direnme mahiyetinde olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı gözetilerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

...

1. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2018/2667 Esas, 2018/1595 Karar sayılı direnme kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2022 tarihli ve 2022/9-466 Esas, 2022/747 Karar sayılı kararı ile özetle, bozma ilamı ile önceki hüküm ortadan kalktığından Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurulması gerektiği ayrıca Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşü alınmadan ve hazır olan suça sürüklenen çocuğa esasa ilişkin savunma yapma imkanı tanınmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/882 Esas, 2023/1030 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; alt sınırdan ceza verilmesinin, zincirle suç gereği arttırımın alt sınırdan yapılmasının ve iyi hal indirimi uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; alt sınırdan ceza verilmesinin, zincirle suç gereği arttırımın alt sınırdan yapılmasının ve iyi hal indirimi uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mahkumiyet kararının dosya kapsamına, usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanı dışında delil bulunmadığına, mağdurenin intikam almak istediğine ve beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığına, direnme kararının gerekçesinin yerinde olmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

''Dairemizce yapılan yargılamada toplanan deliller,S.S.Ç'nin aşamalardaki savunmaları, mağdurun aşamalardaki anlatımları,tutanaklar,Doktor,Hastane ve S.İ.R raporları ve tüm dosya kapsamının incelenmesi ile delillerin değerlendirilmesi neticesinde;

Dairemizin Direnme kararı Ceza Genel Kurulunun 2022/9-466 esas 2022/747 karar ve 29.11.2022 tarihli ilamı ile: 'İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi ise 15.10.2018 tarih ve 2667-1595 sayılı mahkûmiyet hükmünün, Özel Dairece bozma kararı verildikten sonra bozmanın niteliğine göre bozma üzerine yeniden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince TCK'nın 61. maddesine göre hüküm kurulmasının gerekmesi, Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü alınmadan ve hazır bulunan suça sürüklenen çocuğa esasa ilişkin savunma yapma imkânı tanınmadan yargılamaya son verilmesi isabetsizliklerinden' gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararı gereğince taraflar duruşmaya davet edilmiş ve diyecekleri sorulduktan sonra Cumhuriyet Savcısının esas hakkindeki mütalaasına karşı savunmaları da alınarak Ceza Genel Kurulunun bozma kararı gereğince hüküm kurulmuştur.

Hükmün Gerekçesi:

Bozma kararı gereğince taraflar duruşmaya davet edilmiş ve diyecekleri sorulduktan sonra Cumhuriyet Savcısının esas hakkindeki mütalaasına karşı savunmaları da alınarak Ceza Genel Kurulunun bozma kararı gereğince hüküm kurulmuştur.

Hükmün Gerekçesi:

Mağdurenin 14 SSÇ'nin ise 16 yaşında olduğu dönemde,SSÇ ve mağdurenin sosyal medya uygulaması olan instagram üzeriden tanışıp bir süre karşılıklı yazıştıktan sonra sevgili oldukları,birbirlerine çıplak fotoğraf gönderdikleri, ilki Ocak 2017 ayı içerisinde olmak üzere, birden fazla yüzyüze buluşarak arkadaşlıklarını ilerlettikleri, bu buluşmalar sırasında cinsel ilişkiye varmayacak şekilde el ele gezip, öpüştükleri birbirlerinin çeşitli yerlerine dokundukları, okulların ara tatilinin olduğu 06.02.2017 tarihinde dördüncü buluşmalarında mağdure ve SSÇ'nin günlük bir ev kiralayarak orada bir gece kaldıkları sırada SSÇ'nin anal yoldan mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği,SSÇ'nin tutuklu bulunduğu sırada cezaevinden mahkemeye hitaben yazdığı el yazısı beyanında belirttiği üzere mağdurun videolarını da çektiği, mağdurenin eve döndüğünde durumu annesine anlatmasına rağmen annesinin sadece ... verip yaptığının yanlış olduğunu söyleyerek herhangi bir şikayette bulunmadığı, daha sonra ki tarihlerde SSÇ'nin mağdureye soğuk davranmaya başladığı, mağdurenin başından geçenleri okul arkadaşına anlattığı, okul arkadaşının olanları okulda anlatması üzerine durumun okula yayıldığı, okul idaresi tarafından 30.03.2017 tarihinde durumun mağdurenin ailesine bildirerek şikayetçi olmalarını istemesine rağmen ailesinin şikayetçi olmaması üzerine 03.04.2017 tarihinde bir tutanak tutarak durumu polise intikal ettirdikleri, olayların büyümesi üzerine mağdurenin ilaç içerek intihar girişiminde bulunduğu, annesinin durumu fark edip hastaneye mağduru götürmesi ile mağdurenin kurtarıldığı, mağdurenin olay tarihinden 3 ay sonra alınan anal muayene raporunda raporunda olayın üzerinden oldukça fazla zaman geçmesi sebebiyle her hangi bir emareye rastlanılmadığının belirtildiği,

SSÇ'nin son olayda bir gece kaldıkları kiralık evde yaşanan anala yoldan cinsel ilişki hariç mağdurenin anlattığı tüm olayları doğruladığı,

SSÇ'nin son olayda bir gece kaldıkları kiralık evde yaşanan anala yoldan cinsel ilişki hariç mağdurenin anlattığı tüm olayları doğruladığı,

Olayın doğal yoldan(okul idaresinin kendiliğinden ortaya çıkan durum sebebiyle tutanak tutup durumu polise bildirmesi sebebiyle) ortaya çıkması, bu nedenle mağdurenin SSÇ'ye iftira atmasını gerektirecek bir hususunun olmaması, mağdurenin ve annesinin ifadelerinin birbirini doğrulaması, mağdurenin aşamalardaki anlatımlarının çelişkili olmaması sebebiyle beyanlarının sadece anal ilişkiden 3 ay sonra alınan raporda belirlenen bulgulara göre bölünerek bir kısmının kabul edilmesinin mümkün olmaması ve SSÇ'nin tutuklu bulunduğu dönemde cezaevi idaresi aracılığı ile dosyaya göndermiş olduğu 18.04.2018 tarihli el yazılı savunma dilekçesinde ki '...suç tarihinde ben 16 yaşındaydım.Ayrıca benimle bir pansiyon odasında gecelemeye istekli ve razı olan ve ailesine annesine annemde veya babamda kalacağım gibi bahane yaratan ve benimle otel odasında sabahlamaya razı olan mağdureye nasıl ve hangi komik olayla cinsel saldırıda bulunabilirim.zaten her türlü seksüel gelişmeye göze almış ve memnuniyetle de kabul etmiş bir kıza nasıl cinsel saldırıda bulunabilirim...' şeklindeki kaçamaklı ikrarın da olduğu bölümde dikkate alınarak mağdurun beyanlarını Dairemizce üstünlük tanınarak;

06 Şubat 2017 tarihinde ki son olayda 15 yaşından küçük olan mağdure ile anal yoldan hukuken geçersiz olan rıza ile cinseli ilişkiye giren SSÇ'nin eyleminin 103/2 madde kapsamında kaldığı önceki tarihlerde gerçekleşen öpüşme ve cinsel ilişkiye varmayan eylemlerin ise TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında temel cezadan arttırım sebebi sayıldığı, SSÇ'nin suç tarihlerinden 15-18 yaş grubu içerisinde olması sebebiyle hakkında TCK'nın 31/3 maddesinin uygulanması gerektiği, SSÇ'nin gerek kendi yaşı gerek ise mağdurenin bulunduğu durumu bilmesi sebebiyle mağdurun yaşının 15 den küçük olduğunu bildiği ve bilmesi de gerektiği, tek seferlik anal yönden yapılan cinsel ilişkide, ilişkiden aylar sonra yapılan anal muayenede, ilişkiye girilen organın anüs olması sebebiyle herhangi bir izin tespit edilememesinin normal olduğunun herkesçe bilinen bilimsel bir gerçek olduğu sonucuna Dairemizce varılarak aşağıdaki mahkumiyet hükmü kurulmuştur...''

Şeklindedir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Olayın intikal zamanı, suça sürüklenen çocuğun savunması, 08.04.2017 tarihli adli rapor içeriğine göre mağdurede fiili livata bulgularının olmadığının tespiti ile tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin mevcut haliyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine eylemin vasıflandırılmasında hataya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2023/882 Esas, 2023/1030 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.