muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/69, Karar No: 2007/957, Tarih: 26.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/69 E.  ,  2007/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve dava konusu taşınmazın bu çalışmalarda ne gibi işlem gördüğünün kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ve tüm çevresini gösteren kadastro paftası örneğinin dosyaya konularak, bundan sonra dava dosyasının ... bilirkişi ... 'a verilerek dava konusu taşınmazın kadastro paftasındaki konumunu göstereceği krokili ek rapor alınması,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı sorularak: yapılmış ise işe başlama, çalışma, işi bitirme, souçlandırma, sonuçların ilanına dair askı ilan tutanağı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle ilgili tahdit haritasının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5382, Karar No: 2024/8853, Tarih: 11.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/5382 E.  ,  2024/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/395 Esas, 2021/92 Karar

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümde kanun yolu gösterilirken, temyiz süresinin on beş gün olarak belirtilmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığı anlaşıldığından temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın hükümden sonra 29.03.2024 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21388, Karar No: 2015/7465, Tarih: 21.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21388 E.  ,  2015/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Olay tarihinde katılana ait yaklaşık 42.340 kğ buğdayın bulunduğu yer ile buğdayların alınmasından sonra boşaltıldığı yer itibariyle, 42.340 kğ buğdayın taşınmasının ne şekilde mümkün olduğu, kamyon ile taşındığının kabulü halinde kamyona yükleme ve boşaltmanın ne şekilde yapıldığı, helezon makinesi ile yükleme yapıldığı takdirde ne kadar sürede yükleme ve boşaltmanın yapılacağı, ayrıca helezon makinesinin ne ile çalıştırıldığı, çalıştığı sırada ses çıkarıp çıkarmadığı, olay yerinde bulunan yazıhanede uyuyan bekçi ...'in bu sesi kolaylıkla duyup duymayacağı hususlarının tespiti amacıyla olay yerinde alanında uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... ile katılan arasında husumet olup olmadığının tarafsız tanıklar dinlenerek tespitinden sonra, sonucuna göre tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12938, Karar No: 2014/22783, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12938 E.  ,  2014/22783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6094, Karar No: 2021/9373, Tarih: 30.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6094 E.  ,  2021/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ÜNYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 06.07.2021 günlü ek kararla temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu defa verilen ek kararı davalının temyiz etmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili tarafından hüküm temyiz edilirken nispi temyiz karar harcı yerine maktu temyiz karar harcı yatırılması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafa 1.674,70 TL nispi temyiz karar harcınının yatırılması için bir haftalık kesin süre verildiği, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, 06.07.2021 tarihli ek karar ile de eksik harcın verilen kesin süre içerisinde tamamlanmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür. Temyiz edenin verilen kesin süre içinde temyiz harcını tamamlamadığı Bölge Adliye Mahkemesince saptanmış olup, bu nedenle, ek karara ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 1.615,40 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10148, Karar No: 2008/9287, Tarih: 01.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10148 E.  ,  2008/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararın 1.maddesi gereğince, çekişmenin (İİK.nun 10.bab’ında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle, Dairemizin görev alanı dışında kalıp Yargıtay 6.Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 01/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5758, Karar No: 2022/5896, Tarih: 29.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5758 E.  ,  2022/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama ve bu suça yardım etme

HÜKÜMLER :1)Sanık ... hakkında; Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçuna yardım etmeden 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 39/1-c, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 31/3, 62/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca erteli 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'ye nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik nitelikli kasten yaralamaya yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin; zamanaşımı sebebiyle davaların düşürülmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ...'in savunma hakkının kısıtlandığına, sübuta, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19385, Karar No: 2016/674, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19385 E.  ,  2016/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2015

NUMARASI : 2015/92-2015/245

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/932, Karar No: 2010/3838, Tarih: 26.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/932 E.  ,  2010/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının aracının zorunlu mali sorumluluk sigortasının müvekkilince yapıldığını, aracın alkollü sürücü tarafından kullanıldığı sırada meydana gelen kazada üçüncü kişinin öldüğünü, ölenin yakınlarına 27.477,00 TL tazminat ödendiğini, ancak bu zararın teminat dışı olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araç sürücüsünün alkollü olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre, kaza sırasında davalının almış olduğu alkolün kanunda öngörülen sınırın altında kaldığı, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigortası sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. Maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol

miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. Maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde,yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasayağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır.Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

Hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. Maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip

gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, mahkemece üçlü heyetten rapor istenilmiş ise de; alınan bilirkişi raporunda esas itibarıyla “davalının aldığı alkolün 0,409 promil olduğu, bu oranın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve yönetmeliği hükümlerinde öngörülen 0,50 promilin altında kaldığı için kazanın sırf alkolün etkisi altında meydana gelmediği, hız ve dikkatsizlik nedeniyle meydana geldiği” belirtilmiştir. Oysa yukarıda açıklanan ilkeye göre, alınan alkol oranı, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile olup olmadığının ölçüsü değildir. Ayrıca, meydana gelen kaza tek taraflı olup, sürücü yolun kenarındaki bariyerlere çarparak yoldan çıkmış ve kazaya neden olmuştur. Bu nedenle, kazanın münhasıran alkolün etkisi olmaksızın meydana geldiğinin daha açık ve somut açıklamalarla ortaya konulması gereklidir.

Bu itibarla mahkemece, bir trafik uzmanı ile iki nörologdan oluşan üçlü bir bilirkişi heyetinden, açıklanan ilkelere göre yeni bir rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19465, Karar No: 2013/17960, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19465 E.  ,  2013/17960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11.Sulh Hukuk ve Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adayı ...'un " ... 4 Mahallesi, ... ... Han ..., Gök ... Blok, No:35/36 .../ ..." adresinde vasi adayı ablası ... ile birlikte kaldığı, ... Polis Merkezi Amirliğinin 02.10.2013 günlü adres araştırma tutanağı ile anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.