muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9158, Karar No: 2016/5145, Tarih: 28.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9158 E.  ,  2016/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 570 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Somut olayda bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza emsal olarak alınan ... Mahallesi 253 ada 38 parsel sayılı kat irtifaklı taşınmazın 4 numaralı dükkanın 30.12.2008 tarihli satışı olup, kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu yapılardaki bağımsız bölüm satışlarında; binanın niteliği, inşaat kalitesi, bağımsız bölümlerin iç düzeni, cephesi gibi hususlar satış fiyatının belirlenmesinde etkili olup, ortak yerlerden yararlanma oranı dahi satış fiyatında dikkate alındığından bu gibi satışlarda binanın değeri düşülmüş olsa bile yanılgıya sebebiyet verecek nitelikte olduğundan arsa değerlendirmesinde emsal olamaz. Bu nedenle bilirkişi kurulunun emsal seçimlerini isabetli yaptıklarından söz edilemez.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı, ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Buna göre, belirtilen şekilde uygun emsal seçilmeden ve açıklanan yöntemlere uyulmadan ve dosya arasına alınan birden çok bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden değer belirleyen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın değerlendirme tarihi itibariyle ...'nca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Fiyat Listesine göre birim değeri tespit edilip varsa eksik imalat ve belirlenecek yaşına göre yıpranma payı da indirilerek değerinin hesaplanması ile yetinilmesi gerekirken yasal herhangi bir dayanak gösterilmeden yapılar için objektif artış esas alınarak yapılan bedel hesabını esas alan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın değerlendirme tarihi itibariyle ...'nca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Fiyat Listesine göre birim değeri tespit edilip varsa eksik imalat ve belirlenecek yaşına göre yıpranma payı da indirilerek değerinin hesaplanması ile yetinilmesi gerekirken yasal herhangi bir dayanak gösterilmeden yapılar için objektif artış esas alınarak yapılan bedel hesabını esas alan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

3-Mahkeme hükmünde tesbit edilen kamulaştırma bedelinin infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi gereğince acele el koyma dosyasında tespit edilen bedel davalılar adına bankaya yatırıldığından, bu bedelin tesbit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek fark bedele dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken, mahkemece dava tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir,

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21799, Karar No: 2015/17440, Tarih: 24.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/21799 E.  ,  2015/17440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp ve belge inceleme uzmanı bilirkişi ...'in 16.06.2010 tarihli raporunda suça konu "kasa ödeme fişlerinde müşteri ...'ya atfen atılmış olan imzaların,mevcut karşılaştırma belgelerindeki imzalarına kıyasla ...'nun eli ürünü olmadığı, bu imzaların iğfal kabiliyetini haiz olduğu, söz konusu imzaların sanık tarafından taklit edilmiş olduğu " belirlenmiştir.

Emekli kamu bankası başmüfettişi ..., emekli bankacı ..., İstanbul Üniversitesi hukuk Fakültesi öğretim üyesi ...dan oluşan bilirkişi heyetinin düzenlediği 20.06.2011 tarihli raporda da banka mudisi ...'nun hesabından para çekilirken sanık tarafından düzenlenen ödeme fişlerinin üzerinde mudi ... 'ya atfen atılmış imzaların sanık tarafından taklit edildiği ve bu imzaların iğfal kabiliyetini haiz olduğu,tediye fişlerindeki sahte imzaların mudiye ait imzaya benzetildiği ve fiillerin açığa çıkmasını önleyen hileli faaliyet olduğundan nitelikli zimmet suçu kapsamında olduğu bildirilmesi ve mudiler ...'nun banka hesaplarına yatırması için sanığa verdikleri 2.500 YTL paranın 2.000 YTL'si için vadeli hesap açıp, hesaplara geçirmeyip kendi kullandığı 500 YTL için mudilere kayıtlarda olmayan, hesap cüzdanı düzenleyip vermesi ve mudilerin yerine sahte imzalar atması karşısında sanığın eylemlerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde basit zimmet kabul edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20746, Karar No: 2016/1968, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20746 E.  ,  2016/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1434, Karar No: 2017/12564, Tarih: 09.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/1434 E.  ,  2017/12564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız tabanca taşıma ve bıçak bulundurma suçlarından sanık ...’ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1 ve 15/1. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 450,00 Türk lirası adli para, 6 ay hapis ve 450,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2010 tarihli ve 2008/979 esas, 2010/2064 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçirilen ruhsatsız tabanca ve sustalı bıçak ile ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü dikkate alınarak 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3 ve 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurularak tek suçtan ceza verilmesi gerekirken, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 15/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.01.2017 gün ve 12086 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2017 gün ve KYB/2017-2123 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul 27. (... 4.) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.12.2010 gün, 2008/979 esas, 2010/2064 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Yasanın 309/4. madde ve fıkrası uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15676, Karar No: 2014/2815, Tarih: 04.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15676 E.  ,  2014/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2010/198-2013/431

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 19.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, 04.10.1985 tarihli 3645 sayılı tapu tahsis belgesine ve 06.05.2008 tarihli 950 sayılı encümen kararı ile yapılan satışa dayanarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı İ.. B.. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, imar uygulamasıyla 6932 ada 8 parsel sayısını alan 332 m2 yüzölçümündeki taşınmazdaki 293/332 payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarihli ve 1996/14-763-864 sayılı kararında da belirtildiği gibi, tapu tahsis belgesi bir mülkiyet belgesi olmayıp yalnızca fiili kullanmayı belirleyen ve ilgilisine kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir. Tapu tahsis belgesinin varlığı tahsis edilen yerin adına tahsis yapılan kişi veya mirasçıları adına tescili için yeterli değildir. Tahsis kapsamındaki yerin hak sahibi adına tescil edilebilmesi için;

-Hukuki yönden geçerliliğini koruyan bir tapu tahsis belgesinin bulunması,

-Tahsise konu yerde 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca imar planı veya 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasa uyarınca ıslah-imar planlarının yapılmış olması,

-İlgilisine, tapu tahsis belgesi gereğince bir başka yerden tahsis yapılmamış olması,

-Tahsise konu yerin kamu hizmetine ayrılmamış ve imar planına göre konut alanında kalmış olması,

-Tahsise konu yer ile tescili istenilen taşınmazın aynı yer olup olmadığı ve taşınmazın niteliklerinin belirlenmesi amacıyla mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılması,

-Tahsise konu arsa bedelinin ödenmiş olması, ödenmemiş ise taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanarak hükümden önce mahkeme veznesine veya belirlenecek tevdi mahalline depo edilmiş olması.

-İmar parsellerinin oluşturulması sırasında, şuyulandırmaya tabi tutulan parselden 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 18/b-c maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı kesilip kesilmediğinin, kesilmiş ise uygulanan oranın saptanması gerekir,

-Tahsise konu arsa bedelinin ödenmiş olması, ödenmemiş ise taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanarak hükümden önce mahkeme veznesine veya belirlenecek tevdi mahalline depo edilmiş olması.

-İmar parsellerinin oluşturulması sırasında, şuyulandırmaya tabi tutulan parselden 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 18/b-c maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı kesilip kesilmediğinin, kesilmiş ise uygulanan oranın saptanması gerekir,

-Mahkemece, yukarıda belirtilen koşullar doğrultusunda yapılacak inceleme sonucunda, tescil isteğinin kabulü için yasal koşulların oluştuğu kabul edildiği takdirde, 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payının (DOP) davacıyı da bağlayıcı nitelikte olduğu dikkate alınarak tahsis miktarından bu oranda yapılacak indirimden sonra kalan miktarın tesciline karar verilmelidir.

Davacı, dava konusu taşınmazda 63 m2 yerin 2981 sayılı İmar Affı Kanunu uyarınca hak sahibine tahsis edildiğini, tahsis edilen taşınmazı 04.04.1994 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını, 06.05.2008 tarihli 950 sayılı encümen kararı ile ise dava konusu taşınmazda 239 m2 yeri 83650,00 TL bedeli karşılığında satın aldığını belirterek taşınmazın tapusunun iptal edilerek adına tescilini istemiştir.

5393 sayılı Belediyeler Kanununun 18/e maddesine göre “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına, üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi 30 yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek” belediye meclisinin görevleri arasındadır. Taşınmaz satım konusunda belediye meclis kararı olmadan veya belediye meclisi bu konuda işlem yapmak üzere belediye encümeni ya da belediye başkanına yetki vermeden mülkiyeti belediyeye ait bir taşınmazın satışı ve satış ihalesi geçerli olmaz. Mahkemece değinilen bu husus üzerinde durulmamıştır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. 2981 sayılı İmar Affı Kanunu

uyarınca hak sahibi olunduğu iddiası ile dava açılabilmesi için 2981 sayılı Yasa hükümleri gereğince davacı adına düzenlenmiş bir tapu tahsis belgesi bulunması, ayrıca tescile karar verilebilmesi için de, yukarıda belirtilen koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. 22.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda; davacının taşınmazı tahsis sahibinden satış vaadi sözleşmesi ile temlik aldığı hususu gözardı edilerek, davacı İçin 2981 sayılı Kanundan yararlanıp yararlanamayacağı hususu araştırılmıştır. Oysa 2981 sayılı Kanunun 13/a hükmüne göre, arsa tahsis edilecek kimsenin kendisi dışında eşi, varsa reşit olmayan çocuğu yönünden araştırma yapılması gerekmektedir. Davacının bayii yönünden bu husus araştırılmamış, bilirkişi kurulu raporu bu yönüyle eksik inceleme va araştırmaya dayalı hazırlanmıştır.

Ayrıca; davalı Belediyeden dava konusu taşınmazın satışı konusunda meclis kararı bulunup bulunmadığı, meclis kararı varsa meclisin satışa ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediği sorulup saptanmamıştır.

Bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın halli için öncelikle davacının davasına dayanak olan hukuki sebeplerden ilki olan 04.10.1985 tarihli tapu tahsis belgesine dayalı olarak yukarıda açıklanan ilkeler ışığında inceleme ve araştırma yapılmalı, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Davacının davasına dayanak hukuki sebeplerden ikincisi olan, 06.05.2008 tarihli 950 sayılı encümen kararı ile yapılan satış konusunda da davalı Belediyeden dava konusu taşınmazın satışı konusunda meclis kararı bulunup bulunmadığı, meclis kararı varsa meclisin satışa ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediği sorulup saptanarak, bu araştırma yapıldıktan sonra bu yöndeki talep hükme bağlanılmalıdır.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 04.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6539, Karar No: 2015/30826, Tarih: 04.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6539 E.  ,  2015/30826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/74851

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2010/230 (E) ve 2012/906 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : K.. G..

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise, menkul bir malın sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde sahibinin zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.