muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5290, Karar No: 2023/6179, Tarih: 18.09.2023

3. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/427 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 209 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/427 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2020/5121 Esas, 2021/5239 Karar sayılı kararı ile "...1- Sanığın herhangi bir mal hareketi veya hizmet sunumu söz konusu olmadığı halde tamamen sahte olarak üretip düzenlediği 1.200.000 TL tutarlı senedin icra dairesi kanalı ile tahsile koyulduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın aşamalardaki beyanlarında suça konu senet üzerindeki imzayı reddetmediği anlaşılmakla; İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 tarih ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamı ile Dairemizin istikrarlı kararlarında öngörüldüğü üzere, boş kağıdın anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının yazılı delille ispatı zorunlu olup, bu hususta sunulmuş bir yazılı delil mevcut bulunmadığı gibi yazılı delil başlangıcı kabul edilebilecek bir delil de sunulmadığı; katılanın soyut iddiası dışında, suç konusu belgenin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna ilişkin yazılı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçundan kurulan hükümden sonra, 16/03/2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14/01/2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/332 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/332 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararlarda atıf yapılan İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu kararı uyarınca ispat konusunda hukuk usulü kuralları uygulanacak olmasına göre bu olayda hem 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hem de Hukuk Genel Kurulu kararlarının dikkate alınması gerektiğine, bu nedenle anılan Kanunun cevaz verdiği hallerde yazılı delille ispat şartının uygulanamayacağına, eksik inceleme ve değerlendirme yapılarak hüküm kurulduğuna, sanığın suça konu senedi araç kiralama ilişkisinden bağımsız bir senet gibi göstermeye çalıştığına, toplanan tüm delillere göre atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, senedin gerçek bir borç ilişkisini yansıtmadığına, delillerin takdirinde hata ve bilirkişi raporlarının göz ardı edildiğine, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde katılanın aşamalardaki beyanlarından senet üzerindeki imzayı reddetmemesi karşısında, boş kağıdın anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 tarih ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamı ile de belirtildiği üzere, yazılı delil ile ispatının zorunlu olduğu, dosya kapsamında da katılanın soyut iddiası dışında yazılı delil bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği ve şüphenin giderilemediği, bu durum karşısında "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de nazara alınarak sanığın atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu bono belgesinin örneği, bilirkişi raporları, kurumların cevabi yazıları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup bono aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

4. Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere, sanık hakkında verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere, sanık hakkında verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/332 Esas, 2022/141 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2741, Karar No: 2021/1458, Tarih: 04.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2741 E.  ,  2021/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06/04/2012 gününde verilen dilekçe ile belediyeden satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/02/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, belediyeden taşınmaz satın almaya dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 4300 ve 4302 parsel sayılı taşınmazların 1972 yılında davalı idare tarafından davacıya satıldığını, taşınmazların bedelinin ödendiğini, satış tarihinden beri zilyetliğin davacıda olduğunu, encümen kararına göre satılan toplam 8160 m2 tapunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili ile davalı ... Belediyesi vekili, satışın belediyenin yetkili organı tarafından yapılmadığını, satış ile ilgili belediye meclis kararı bulunmadığını, davacının ibraz ettiği makbuzlardan satış bedelinin ödenip ödenmediğinin anlaşılamadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... Belediyesi vekili ile davalı ... Belediyesi vekili, satışın belediyenin yetkili organı tarafından yapılmadığını, satış ile ilgili belediye meclis kararı bulunmadığını, davacının ibraz ettiği makbuzlardan satış bedelinin ödenip ödenmediğinin anlaşılamadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2016/6268 Esas, 2018/6683 Karar sayılı ilamında, "Davacının istemin dayanağını 06.10.1972 günlü Belediye Encümen Kararı teşkil etmektedir. Zira dava konusu taşınmazın davacıya satışı anılan encümen kararına göre yapılmıştır. Belediyenin 31/03/2015 tarihli yazısında satışa ilişkin belediye meclis kararının bulunamadığı da bildirilmiştir. Gerek 1580 sayılı Belediye Kanununun 70. ve gerekse yürürlükteki 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddeleri hükmünce belediyeye ait taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi belediye encümenine değil, belediye meclisine aittir. Davacıya satış encümen kararı ile yapıldığından bu satışa dayanılarak tescil isteminde bulunulamaz" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili temyiz aşamasında meclis kararının kötüniyetle gizlendiğini, dosyaya sunulmadığını, meclis kararının bulunduğunu iddia ederek 11.08.1967 tarihli meclis zabıt defterinden bir sayfadan ibaret örnek ibraz etmiştir. Dava konusu satışa ilişkin 06.10.1972 tarihli belediye encümen kararında imzası bulunan davacı tanığı encümen üyesi Yusuf Bilgi 08.10.2014 tarihli 11. celse yeminli beyanında "1972-1973 tarihleri arasında Yeşilyurt Belediyesinde encümen üyesi olduğunu, herkesin bağının karşısındaki yeri ihale yapmadan ilgili kişiye sattıklarını, dava konusu taşınmazları ihale yapmadan davacıya sattıklarını, davacının satış bedelini ödediğini, satıştan sonra davacının dava konusu taşınmazlara bağ diktiğini ve satış tarihinden beri davacının zilyetliğinde bulunduğunu" beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece meclis kararı ve dayanak belgelerinin asıllarının davalı belediyeden temini ile tanık sıfatıyla dinlenen encümen üyesinin beyanları ve ödeme makbuzları da dikkate alınarak bir karar verilmesi" gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, 387 ada 1 parsel ile 386 ada 2 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına kayıtlı olan hisselerin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, 387 ada 1 parsel ile 386 ada 2 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına kayıtlı olan hisselerin iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.06.2020 tarihli, 2019/4072 E, 2020/3767 K sayılı ilamındaki, “davacı vekili dava dilekçesinde belediyeden satın aldığını bildirdiği taşınmazların miktarını 8160 m2 olarak belirtmiş ve bu kadar yerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir. Dava konusu taşınmazlardan 4300 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Kanununun 22/A maddesi gereğince yapılan güncelleme sonucunda ada ve parsel numarasının 387 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, yüz ölçümünün 25.114,00 m2 belediyenin payına düşen kısmın 21.106,22 m2 olduğu, 4302 parsel sayılı taşınmazın da Kadastro Kanununun 22/A maddesi gereğince yapılan güncelleme sonucunda ada ve parsel numarasının 386 ada 2 parsel sayılı taşınmaz, yüz ölçümünün ve belediyenin payına düşen kısmın 7334,00 m2 olduğu görülmüştür.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilerek 386 ada 2 parsel ve 387 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de iptal edilen ve davacı adına tescil edilen taşınmazların toplam miktarı 28.440,22 m2 olup, talepten fazlasına hükmedilmiştir. Mahkemece bu husus nazara alınmaksızın talepten fazlasına hükmedilmiş olması doğru görülmemiş,’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, 387 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan davalı ... Belediyesi adına kayıtlı olan 4.933,31 m² kısmı ile 386 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı ... Belediyesi adına kayıtlı olan 2.606,84 m² kısmının ifraz edilerek tapu kaydının iptali ile, davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece davanın kabulü ile 387 ada 1 parsel ve 386 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının ifraz edilerek davacı adına tesciline karar verilmişse de hüküm infaza elverişli değildir.

Mahkemece ifraz kararı verilebilmesi için öncelikle dava konusu taşınmazlarda mahallinde keşif icra edilmeli, 5403 sayılı Kanun gereği dava konusu taşınmazların niteliğinin tarla vasfında olduğu dikkate alınarak ifrazının mümkün olup olmadığı değerlendirilmeli, ifrazının mümkün olması durumunda bilirkişilerce ifraz krokisi hazırlanmalı ve ilgili kurumdan onay alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile “metrekare” üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2015, Karar No: 2012/2984, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2015 E.  ,  2012/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, yargı yolu itirazında bulunmuş, uzun yıllar önce davacıların da katılımıyla açılan boşaltma kanalının yıllar sonra kapatılmak istenmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten “mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı Türk Medeni Kanununun 683.maddesi gereğince bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malına haksız elatma olduğu takdirde bunun giderilmesini dava yolu ile talep edebilir. Ne var ki, mülkiyet hakkına kanunla ve kamu düzeninin gerektirdiği hallerde sınırlama getirilebilir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; gerek davacının maliki olduğu 1575 sayılı parselin ve gerekse davalıların maliki bulundukları taşınmazların çeltik ekim bölgesinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, uyuşmazlığın çözümünde 3039 sayılı Çeltik Ekimi Kanunu ile bu kanunu uygulanması amacıyla çıkartılan yönetmelik hükümleri önem kazanmaktadır. Başka bir deyişle, 3039 sayılı Çeltik Ekimi Kanunu davacıyı maliki olduğu taşınmaz

üzerinden tahliye kanalı geçirilmesine zorlamakta ise ve davacı bu kanun uyarınca taşınmazından kanal geçirilmesine rıza göstermişse, işin mahiyeti gereği sonradan bu rızasını kaldırarak boşaltma kanalının taşınmazdan kal’ini isteyemez.

Mahkemece belirtilen şekilde bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Yapılması gereken iş, çeltik komisyonunda mevcut işlem dosyalarından da yararlanılarak davacı malikinde onay verdiği bir uygulamayla 1575 sayılı parsel üzerinden de kanal geçirilip geçirilmediğini, gerek duyulursa bilirkişiden de yararlanarak tespit etmek, davacı sulama amacıyla taşınmaz üzerinden kanal geçirilmesine onay vermişse bu onayı sonradan kaldırmak hakkın kötüye kullanılması sayılacağından istemi şimdiki gibi reddetmek, davacı onay vermiş olsa bile kanalın varlığı 1575 sayılı parsele zarar vermekte ise bu zararı keşfen saptamak ve zararın hangi yöntemle ortadan kaldırılabileceğini belirlemek, zararın ortadan kaldırılması için davalılar aleyhine hüküm kurmak olmalıdır.

Değinilen yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

Değinilen yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22313, Karar No: 2007/22107, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/22313 E.  ,  2007/22107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4251, Karar No: 2019/1542, Tarih: 26.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4251 E.  ,  2019/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen .../11/2016 tarih ve 2014/1703 E. - 2016/2220 K. sayılı kararın davacı şirket yetkilisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin süre yönünden reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 20/06/2017 tarih ve 2017/777-2017/669 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket yetkilisi, davalı banka tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak şirket aleyhine icra takipleri başlatıldığını, haksız yere gerçekleştirilen hacizler nedeniyle şirketin devamlı icra baskısı altında bırakılarak bir taraftan şirketin ticari faaliyetlerinin kasıtlı olarak engellendiğini, diğer yandan şirket borçlarının oluşmasına sebebiyet verildiğini, şirketin maddi ve manevi yönden zarar gördüğünü ileri sürerek ....500 TL maddi, ....500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, esasa ilişkin olarak da davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, delillerinin davacının iddiasını ispattan uzak olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı şirket yetkilisi tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin gerekçeli kararının davacı şirket yetkilisine ....04.2017 Çarşamba günü tebliğ edildiği, davalı şirket yetkilisinin ise 04.05.2017 Perşembe günü karara karşı istinaf dilekçesi verdiği, aynı gün dilekçesinin harcını yatırıp, kayda alındığı, ....04.2017 Çarşamba günü tebliğ alınan gerekçeli karara karşı iki haftalık istinaf süresinin 03.05.2017 Çarşamba günü dolduğu gerekçesiyle, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca davacı şirketin istinaf başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile HMK'nın 352/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süresinde yapılmadığı yönündeki tespitin usul ve yasaya uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı şirket yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile HMK'nın 352/1. maddesi uyarınca istinaf isteminin süresinde yapılmadığı yönündeki tespitin usul ve yasaya uygun olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı şirket yetkilisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı şirket yetkilisinden alınmasına, .../02/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Dava; davalı bankanın davacı hakkında yaptığı haciz ve icra takiplerinin haksız olduğu gerekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin (As. Tic. Mah. Sıfatıyla) 09/11/2016 tarihli kararıyla davanın reddine, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ... gün içinde istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Gerekçeli karar davacı ... ile davacı Şirkete ....04.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. Aynı zamanda davacı şirketin müdürü ve temsilcisi olan ... 04.05.2017 tarihinde istinaf dilekçesi vererek ve istinaf harcı yatırarak kararı istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin yapmış olduğu istinaf incelemesi neticesinde; davacı tarafın ... haftalık istinaf süresini geçirdikten sonra istinaf dilekçesi verdiğini HMK 352. maddesi gereğince istinaf başvurusunu süre yönünden red etmiştir.

Davacı tarafın vermiş olduğu temyiz dilekçesi ile; ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu kararda istinaf başvuru süresini ... gün olarak gösterdiği bu süre içinde istinaf başvurusunda bulunduklarını, istinaf mahkemesinin süre yönünden red kararının Anayasal haklarını ihlal ettiğini, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesi ile Anayasanın .... 36 ve 40. maddesi gereğince Adli Yargılanma Haklarının ihlal edildiğini, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin emsal kararları gözetilerek ... Bölge Aadliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2017/777 esas 2017/669 karar sayılı kararın bozulmasını talep etmiştir.

Daire çoğunluğu ile oluşan görüş ayrılığının; kanun tarafından tayin edilen istinaf yoluna başvurma süresinin, mahkeme kararında hatalı şekilde daha uzun gösterilmesi halinde; kanunda belirtilen süreden sonra ve mahkeme kararında belirtilen süre içerisinde yapılan istinaf talebinin geçerli olup olmadığına ilişkindir.