muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/223, Karar No: 2005/238, Tarih: 06.04.2005

**B-DAVALININ CEVABININ ÖZETİ:** Davacı, taşınmazın babalarından kalma bir yer olduğundan elbirliği ortaklığının söz konusu olduğunu, aralarında bir kira sözleşmesinin bulunmadığını, bu yerde kendisinin de hakkının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

**C-YEREL MAHKEMENİN KARARININ ÖZETİ:** Mahkemece; taşınmazın tarafların babalarından kalma bir yer olduğu, davacının içinde davalının da bulunduğu diğer tüm mirasçıların noterden verdikleri muvafakate dayanarak ev yaptığı, önce davacının kendisinin bu evde oturduğu, tayini çıkınca kardeşi olan davalıya kiraya verdiği, taraflar arasında sözlü kira sözleşmesinin varlığının tanık beyanları ile sabit olduğu, kira sözleşmesinin geçerli olması için kiralayanın malik olmasının da gerekmediği, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiği anlaşılarak, davalı kiracının icra takibine yaptığı itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatı hükmedilmesine ve taşınmazın tahliyesine karar verilmiştir.

**D-TEMYİZ EVRESİ BOZMA VE DİRENME:** Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece; yukarıda açıklanan biçimde kira sözleşmesinin yazılı delille kanıtlanması gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkeme; yanların kardeş olmaları nedeniyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 293/1 maddesi gereğince kira ilişkisinin tanıkla kanıtlanabileceği gerekçesi ile önceki hükümde direnmiştir.

**E-UYUŞMAZLIK:** Kardeşler arasındaki kira sözleşmesinin tanıkla kanıtlanıp kanıtlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

**F-GEREKÇE:** Kural olarak, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 17.4.2004 tarih ve 5219 sayılı Kanunun 2.maddesi ile değişik 288.maddesine göre; yapıldıkları zamandaki miktar ve değeri 400.000.000 TL.yi geçen hukuki işlemler ancak senetle ispat olunabilir.

Ne var ki, kural böyle olmakla birlikte Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 293/1.maddesinde yazılı yakın akrabalar arasındaki hukuki işlemlerin tanıkla ispat edilebileceği kabul edilmiştir. Anılan maddede yazılı yakın akrabalar arasında senet (yazılı belge) alınmasındaki manevi imkansızlık kanun ile varsayılmış ve böyle bir istisnai düzenlemeye gerek görülmüştür.

Yakın akrabalar arasındaki hukuki işlemlerin tanıkla ispat edilebilmesi için miktar ve değer bakımından bir sınırlandırma getirilmediği gibi, manevi imkansızlığın da ayrıca iddia ve ispat edilmesine de gerek yoktur.

Ancak, yakın akrabalar arasındaki bir hukuki işlem senede bağlanmış veya yazılı delil sözleşmesi yapılmışsa, artık manevi imkansızlıktan söz edilemeyeceğinden, senedin aksinin tanıkla ispatlanmasına imkan tanınmamaktadır. Bunun dışında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 293/1 maddesinde belirtilen yakın akrabalar arasındaki hukuki işlemlerin miktar ve değeri ne olursa olsun tanıkla ispatı olanaklıdır.

Ancak, yakın akrabalar arasındaki bir hukuki işlem senede bağlanmış veya yazılı delil sözleşmesi yapılmışsa, artık manevi imkansızlıktan söz edilemeyeceğinden, senedin aksinin tanıkla ispatlanmasına imkan tanınmamaktadır. Bunun dışında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 293/1 maddesinde belirtilen yakın akrabalar arasındaki hukuki işlemlerin miktar ve değeri ne olursa olsun tanıkla ispatı olanaklıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun istikrar kazanmış uygulaması da bu yoldadır. (Y.HGK.nun 19.3.2003 gün 2003/13-174-181 sayılı ilamı, YHGK.nun 9.10.1985 gün ve 1984/13-255 E. 1985/797 K.sayılı ilamı ; YHGK.nun 23.1.1985 gün ve 1983/3-25 E. , 1985/34 K. sayılı ilamı).

Somut olayda, davacı ile davalı kardeş olup, davacı aralarında şifahi (sözlü) kira sözleşmesinin varlığını iddia etmiş ve bu iddiasını destekleyen tanık beyanlarına dayanmıştır.

Açıklanan nedenlerle davacının iddiasını tanıkla kanıtlayabileceğinden mahkemenin bu yöne ilişkin direnmesi yerindedir.

Ne var ki, işin esasına yönelik davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmediğinden dosyanın Özel Dairece gönderilmesi gerekir.

**SONUÇ:** Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı yerinde olup, davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **YARGITAY 6.HUKUK DAİRESİNE** gönderilmesine 6.4.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13702, Karar No: 2010/9467, Tarih: 30.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13702 E.  ,  2010/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaretç Mahkemesi’nce verilen 17.04.2008 tarih ve 2007/735 - 2008/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.09.2010 gününde davacı-karşı davalı avukatı ... ile davalı-karşı davacı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisinin davalı bankanın Kızılay Şubesi nezdinde vadesiz mevduat hesabı bulunduğunu, ayrıca iki ayrı menkul kıymet hesabından İMKB'de işlem gören hisse senetleri alım yapılarak bu hesaplar için ayrıca kredi sözleşmesi imzalandığını, 06.03.2000 tarihinde bankaya gittiğinde portföyündeki hisse senetlerinin sözleşmenin 4. maddesine aykırı olarak talimat dışı biçimde 24.02.2000 tarihinde 71.652.600.000 TL bedelle satılarak kredi borcuna mahsup edildiğini öğrendiğini, oysa 06.03.2000 tarihinde portföyün değerinin 86.248.850.000 TL olduğunu, kredi borcu bildirilip ödeme olanağı tanınmadan yapılan satış ve mahsup işleminin zarar doğurduğunu, böyle bir işlemin sadece müşterinin teslim etmediği menkul kıymetler için yapılabileceğini ileri sürerek, işlemin sözleşmeye aykırılığının tespitini ve satılan hisse senetlerinin aynen iadesini veya hisse senetlerinin anılan iki tarih arasındaki farkı 14.632.250.000 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, anılan tutarın kredi borcundan mahsubu ile müvekkilinin borcunun 4.843.150.000 TL olduğunun tespitini ve 10.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsilini, 10.05.2000 tarihli ıslah dilekçesiyle de hisse senetlerin satılması nedeniyle dava tarihi itibariyle oluşan zararın, davalı bankaca uygulanan kredi faiz oranları ile komisyon ücretlerinin olağan olup olmadığının ve bunlardan doğan zararın tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada ise, bankanın aracılık sözleşmesi ve kredi sözleşmesi hükümleri uyarınca 06.03.2000 tarihinde 22.366.085.249 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek, bu meblağın reeskont oranının iki katı tutarında temerrüt faizi, KKDF, BSMV ve diğer fer'ileriyle birlikte tahsilini, asıl alacağın %10'u ceza faizinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada ise, bankanın aracılık sözleşmesi ve kredi sözleşmesi hükümleri uyarınca 06.03.2000 tarihinde 22.366.085.249 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek, bu meblağın reeskont oranının iki katı tutarında temerrüt faizi, KKDF, BSMV ve diğer fer'ileriyle birlikte tahsilini, asıl alacağın %10'u ceza faizinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalı bankaya 06.03.2000 tarihi itibariyle 8.281.194.935 TL kredi borcu bulunduğunun tespiti ile bu meblağın aynı tarihten itibaren temerrüt faiziyle birlikte asıl davanın davacısından tahsiline dair verilen karar Dairemizin 10.10.2007 gün ve 2006/4413 E, 2007/12681 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle taraflar yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı, Ak Menkul Değerler A.Ş. arasında üç ayrı sözleşme imzalandığı, dava tarafları arasında bir kredi sözleşmesi bulunmamakla birlikte anılan şirketin acentesi olan banka şubesi aracılığı ile davacının hisse senedi alım satımı yaptığı, gerekli finansmanın bankaca kullandırılan kredilerle sağlandığı, taraflar arasındaki bu ilişkinin SPK mevzuatına aykırı ve atipik nitelik taşıdığı, davalı bankanın talimat olmaksızın davacıya ait hisse senetlerini satması sözleşmeye aykırı olsa da satış bedelinin müşterinin kredi borcundan mahsubunun taraflar arasındaki ilişkinin gereği olarak kabul gördüğü, davacı ...’in portföyündeki hisse senetlerinin müşterinin talimatı alınmadan 24.02.2000 tarihinde davalı banka tarafından satılarak (T+2) kuralına göre nakde çevrildiği ve davacının kredi borcundan mahsup edilerek bakiye kredi borcu için ihtarname keşide edildiği, davacı ...’in hisse senetlerinin usulsüz olarak nakde çevrildiği günü 06.03.2000 tarihinde öğrendiğini bildirmiş olmakla, değerlendirmenin bu tarih esas alınarak yapılması gerektiği, davalı bankanın 24.02.2000 tarihinde herhangi bir talimatı olmaksızın davacıya ait hisse senetlerini satmasının taraflar arasındaki sözleşme ilişkisine aykırı olduğu, ancak bankanın satış hasılatını müşterisinin kendisine olan kredi borcundan mahsup hakkını esasen taraflar arasındaki ilişkinin bir gereği olarak daha önceki işlemlerle karşılıklı kabul görmüş olduğu, bu itibarla davacının satışı öğrendiği 06.03.2000 tarihi itibariyle satılan hisse senetlerinin ağırlıklı ortalama satış değerinin 83.936.191.000 TL tutarında olduğu, hisselerin satış bedeli olan 71.667.600.000 TL’nın bu tutardan düşüldüğünde asıl davada davacı ...’in 12.268.591.000 TL zararının oluştuğu, birleşen davada ise aynı tarih itibariyle davacı bankanın davalıdan alacağının ise 20.549.794.935 TL olduğu, bu bedelin taraflar arasındaki sözleşmenin 13/a maddesi uyarınca bankanın reeskont faizine 10 puan eklenmek suretiyle hesaplanan temerrüt faizini de talep edebileceği sonucuna varılarak, asıl davada davanın kısmen kabulü ile 12.268,59 YTL’nın 06.03.2000 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont oranında faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline, manevi tazminat ile fazlaya ilişkin istemin reddine; birleşen davada 18.038,03 YTL asıl alacak, 2.392,15 YTL işlemiş faiz, 119,60 YTL BSMV olmak üzere toplam 20.549,79 YTL’nın birleşen davanın davalısından tahsiline, 18.038,03 YTL asıl alacağa 06.03.2000 tarihinden tahsil tarihine kadar değişen reeskont faiz oranının 10 puan ilavesi ile bulunacak olan oran üzerinden hesaplanacak faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Asıl dava, davalı bankanın kredi alacağı nedeniyle davacı talimatı olmadan davacıya ait hisse senetlerini sattığı ve bu şekilde davacının zarara uğratıldığı iddiasına dayanarak, hisse senetlerinin aynen iadesi, olmadığı takdirde zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafın öncelikli talebi, davacı tarafın bir talimatı olmadan davalı banka tarafından sözleşmeye aykırı olarak satılan hisse senetlerinin aynen iadesi istemidir. Yargılama sırasında alınan ve mahkemece de benimsenen 12.08.2003 tarihli bilirkişi raporunun 17.sayfasında “hisse senetlerinin davacıya aynen iadesinin gerektiği, ancak Aktaş hisse senetlerinin borsa kaydının kapatılması nedeniyle aynen iadesinin mümkün olmadığı, esasen davacıya ait hisse senetlerinin aynen iadesinin Aktaş hisse senetlerinde olduğu gibi pratikte pek uygun ve kolay olamayacağı” belirtildikten sonra tarafların alacak ve borçlarının hesabı yapılmıştır. Mahkemece, borsada işlem gören hisse senetlerinin davacı tarafa aynen iadesinin mümkün olup olmadığı hususları tartışılarak, hangi hukuki nedenle aynen iadenin mümkün olmadığı kanaatine varıldığının açıklanması gerekirken, “davacıya ait hisse senetlerinin aynen iadesinin Aktaş hisse senetlerinde olduğu gibi pratikte pek uygun ve kolay olamayacağı” şeklinde gerekçe içeren bilirkişi raporuna atıf yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, asıl davada verilen kararın bu nedenle davacı ... yararına bozulması gerekmiştir.

2-Akbank TAŞ tarafından açılan birleşen davada verilen hükme yönelik davalı ... vekilinin temyizine gelince; Birleşen davanın davacısı olan Akbank TAŞ, dava dışı aracı kurum olan Ak Menkul Değerler ve Yatırım A.Ş’nin acentesidir. Davalı ... ile Ak Menkul Değerler ve Yatırım AŞ arasında 14.04.1998 tarihinde imzalanan “Sermaye Piyasası Araçlarının Saklanmasına İlişkin” sözleşmeye davacı ... taraf olmayıp, sözleşmede Ak Menkul Değerler ve Yatırım A.Ş’nin acentesi sıfatı ile yer almıştır.

Davalı ...’a kredi kullandıran ve Sermaye Piyasası Araçlarının Saklanmasına İlişkin 14.04.1998 tarihli sözleşmede taraf olmayan davacı ... yararına, 14.04.1998 tarihli sözleşmenin 13/a maddesinde yazılı temerrüt faiz oranının uygulanması da doğru görülmemiş, birleşen davada verilen kararın bu nedenle davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı (birleşen davanın davalısı) ... vekilinin sair, davalı (birleşen davanın davacısı) Akbank TAŞ vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı (birleşen davanın davalısı) ... vekilinin sair, davalı (birleşen davanın davacısı) Akbank TAŞ vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdan açıklanan nedenlerle ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl davada verilen kararın (1) numaralı bentte, birleşen davada verilen kararın (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı(birleşen davanın davalısı) ... vekilinin sair, davalı (birleşen davanın davacısı) Akbank TAŞ vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7938, Karar No: 2007/10343, Tarih: 21.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7938 E.  ,  2007/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dinar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9013, Karar No: 2016/15794, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9013 E.  ,  2016/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulübe yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ve bu bedeller üzerinden KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL'nin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 23/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 323.036,51 TL' ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketlerinin, kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4081, Karar No: 2014/5983, Tarih: 09.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4081 E.  ,  2014/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/285819

MAHKEMESİ : Kozan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/09/2012, 2011/181 (E) ve 2012/198 (K)

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükmedilen ceza miktarına göre, sanık Ç.. Ç.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar M.. Ö.., Ç.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk M.. C..’ın "mağdur Mahmut’u kasten yaralama" suçundan kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar M.. Ö.., Ç.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk M.. C..’ın mağdur Mahmut’a karşı eylemlerinin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıklar Çağrı ve Murat ile suça sürüklenen çocuk Mehmet’in, Çağrı’nın kız arkadaşını rahatsız ettiğini düşündükleri, aynı zamanda mağdurla da aynı okula giden Vural isimli şahsı aradıkları, bu amaçla okula gelerek önceden kendisini tanımadıkları mağdura Vural’ın nerede olduğunu sordukları, ardından da suça sürüklenen çocuk ve sanıkların niyetlerini anlayıp kendilerine olumsuz cevap veren mağduru darp etmeye başladıkları, akabinde Murat’ın bıçak çekmesiyle birlikte mağdurun kaçmaya başladığı, bir süre yaşanan kovalamacanın ardından, Çağrı ve Mehmet’in mağduru yakalayarak kollarından tuttukları, Murat’ın da 6136 sayılı Kanuna kapsamında bulunan bıçağıyla, sol omuz üstü ve sol karın bölgelerine iki kez vurduğu mağduru, ince bağırsak delinmesine ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, aldığı darbeler üzerine yere yığılan mağdurun, yapılan acil ameliyat sonucu hayatta kaldığı olayda,

Suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, sol karın bölgesindeki darbenin şiddeti ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında, eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan ve mağdur ile eylem üzerinde tam bir fiili hakimiyet sağlayan sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek "öldürmeye teşebbüs" suçundan makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.