muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7929, Karar No: 2015/19197, Tarih: 02.11.2015

fiyatlarına göre bedelinin 187-TL olarak tespit edilmesi suretiyle taşınmaza değer biçilerek hüküm kurulmasi mümkün değildir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise, satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın, imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare birim fiyatları ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu bedelinin tespiti için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4656, Karar No: 2014/8862, Tarih: 02.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4656 E.  ,  2014/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tomarza Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/40-2013/122

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.03.201 gününde verilen dilekçe ile mera sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı köy vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadim mera iddiasına dayalı sınırlandırma istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı köy tüzel kişiliği vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Tomarza ve Sarız ilçelerinin belediyelerine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve katıldıkları ilçe belediyeleri taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerin katıldıkları belediyelere iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6024, Karar No: 2014/2862, Tarih: 20.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6024 E.  ,  2014/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2007/235-2012/467

Davacı H.. A.. ve diğeri vekili Avukat S. Ş.. tarafından, davalı ... İnşaat San ve Tic. Ltd. Şti ve diğeri aleyhine 23/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ile davalılardan ... İnş. San ve Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan K.. M..'nün temyiz itirazına gelince:

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı K.. M.. tarafından davalı yüklenici ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’ye yaptırılan yol genişletme çalışmalarında, davalılarca gerekli güvenlik önlemlerinin alınmadığını ve dere yatağının sürekliliğini sağlamak amacıyla inşa edilen menfezin çıkış bölümündeki su dolu çukura, davacıların 3 küçük çocuğunun düşerek boğulduğunu belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmışlardır. Davalı K.. M.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, (HMK 114/1-c) kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı K.. M.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı K.. M.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davacılar ile davalılardan .. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2810, Karar No: 2024/6862, Tarih: 27.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2810 E.  ,  2024/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/334 E. 2016/193 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanıklar ..., ...,... ve ... müdafii, sanık ... ile sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden ise 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanıklar ..., ...,... ve ... müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur durumunun hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Sanık ...'nın temyiz sebepleri;kusur durumunun hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

C.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.02.2010 günü saat 16.00 sıralarında Bursa İli, Osmangazi İlçesi Doğanbey Mahallesi'ndeki TOKİ tarafından yaptırılan Kentsel Dönüşüm Projesi'ndeki inşaatın B4 bloğunun 14.katında tünel kalıp çalışması öncesi kuyu tabi edilen iskeleyi asansör boşluğuna monte etmeye çalışan işçi ...'ın, iskelenin duvarlara monte edildiği yerden kayarak 54 metre yükseklikten düşmesi neticesinde öldüğü,

...'ın Elbistan - Elta inşaat firmasında tünel kalıp işçisi olarak çalıştığı, .... San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin, .... San. Ve Tic. A.Ş.'nin taşeron firması olduğu, TOKİ tarafından yaptırılan Kentsel Dönüşüm Projesi'nde .... San. Ve Tic. A.Ş.'nin de yüklenici firma olduğu, sanıklardan ...'ın ... San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin inşaattan sorumlu ve yetkili müdürü olduğu, ...'nın yüklenici firma olan .... San. Ve Tic. A.Ş.'de şantiye şefi olarak çalıştığı, ... Malz. San. Ve Tic. A.Ş.'de proje koordinatörü ve saha mühendisi olarak çalıştığı, ...'in .... San. Ve Tic. A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olduğu, ... ile ...'ın ise ... San. Ve Tic. A.Ş.'nin yönetim kurulu üyesi oldukları olayda,

Hükme esas alınan İş Güvenliği Uzmanı, Makine Mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 22.04.2013 tarihli raporda; asıl işveren ... San ve Tic. A.Ş.nin temsil ve ilzama yetkili olmaları sebebiyle yönetim kurulu başkanı ..., yönetim kurulu başkan yardımcısı ... ve yönetim kurulu üyesi ... 'in; ölen işçinin iş güvenliğini kendi dikkat, tecrübe ve görgüsüne bırakmaları, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için yeterli her türlü önlemin alınmasını sağlamamaları, araç ve gereçleri noksansız olarak bulundurmamaları, işlerin güvenli bir şekilde yapılmasını sağlamak üzere gerekli organizasyonları yapmamaları, işlerin yürütülmesi sırasında gerekli ve yeterli düzeyde uygulama ve koordinasyonu sağlamamaları, iş disiplini ve iş güvenliği bilincini sağlamamaları sebebiyle asli kusurlu, olay yeri inşaatın taşeronu alt işveren .... San ve Tic. Ltd. Şti. Temsil ve ilzama yetkisi sanık ...'ın; ...'in iş güvenliğini kendi dikkat, tecrübe ve görgüsüne bırakması, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli ve yeterli her türlü önlemi almaması, araç ve gereçleri noksansız olarak bulundurmaması, ölen işçinin kişisel koruyucu donanımların kullanmasının sağlamaması, işlerin güvenli bir şekilde yapılmasını sağlamak üzere gerekli organizasyonları yapmaması, işlerin yürütülmesi sırasında gerekli ve yeterli düzeyde uygulama ve koordinasyon sağlanmaması, ölen işçinin yapmış olduğu işle ilgili gerekli ve yukarıda belirtilen yasaların emrettiği güvenlik tedbirlerin alınmasını sağlamaması, iş disiplini ve iş güvenliği bilincini sağlamaması sebebiyle asli kusurlu, sanık ...'ın dosya içerisinde bulunan iş veren ... San ve Tic. A.Ş. Ne ait teşkilat şemasında proje koordinatörü olduğu, ancak TOKİ Başkanlığının 19.12.2011 tarih ve 41306 sayılı yazısında saha mühendisi olarak görevli olduğu belirtildiği, dolayısıyla sanığın resmi görevi saha mühendisliği olduğu, saha mühendisi olarak meydana gelen olayda herhangi bir sorumluluğunun bulunmaması sebebiyle kusursuz olduğu, ancak savcılık soruşturması aşamasında alınan 08.03.2010 tarihli bilirkişi raporunun tespit edilen hususlar başlıklı bölümünde, ilgili sözleşmenin 24, maddesinde yüklenici firmanın teknik personel bulundurma yükümlüğünün yer aldığı, anılan inşaatın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişlerince muhtelif tarihlerde iş sağlığı ve güvenliği yönünden denetlenmesi esnasında sağlık ve güvenlik koordinatörü olarak atanan şahıs ... olarak beyan edildiği dolayısıyla sanığın aynı zamanda sağlık ve güvenlik koordinatörü olduğu tespit edildiği, sanık ... sağlık ve güvenlik koordinatörü olması dolayısıyla olay yeri inşaata güvenli bir çalışmanın yapılmasını sağlamak üzere gerekli kontrollerin yapılmasını koordine etmemesi asıl iş veren ile alt işverenin çalışanların iş sağlığı ve iş güvenliklerine yönelik çalışmaların koordine etmemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, inşaatın şantiye şefi ..

... olarak beyan edildiği dolayısıyla sanığın aynı zamanda sağlık ve güvenlik koordinatörü olduğu tespit edildiği, sanık ... sağlık ve güvenlik koordinatörü olması dolayısıyla olay yeri inşaata güvenli bir çalışmanın yapılmasını sağlamak üzere gerekli kontrollerin yapılmasını koordine etmemesi asıl iş veren ile alt işverenin çalışanların iş sağlığı ve iş güvenliklerine yönelik çalışmaların koordine etmemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, inşaatın şantiye şefi ... sorumluluğunda bulunan inşaatların projeye uygun olarak inşa edilmesi yanı sıra çalışanların güvenli olarak çalışmalarından sorumlu olduğu, bu bağlamda, yüksekte yapılan ve hayati önem taşıyan alışmalara nezaret etmemesi ve nezaret edilmesini sağlamaması, çalışanların özellikle emniyet kemerlerini kullanmaları durumunda gerekli ikaz ve uyarılarda bulunmaması, çalışanların güvenliksiz çalışmalarına göz yumması iş güvenliğinin yetersizlikleri durumunu sağlık ve güvenlik koordinatörü ile asıl işveren ve alt işverene sorumluluklarını bildirmemesi sebebiyle tali kusurlu, ölen ...'ın ise inşaatta tünel kalıp ustası olarak çalıştığı, ölenin tecrübeli ve bilgi birikimli olduğu, ölenin almış olduğu iş sağlığı ve iş güvenliği eğitimlerinin gereklerini yerine getirmemesi çalışan olarak dikkatli ve tedbirli olmaması, genel kurallara uygun hareket etmemesi, kendi sağlığı ve güvenliği için her türlü şartlara rağmen alabileceği tedbirleri almaması ve ihmalkar davranması ,güvenli çalışmaması, emniyet kemerini kullanmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece kusurlu kabul edilen sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'in 04.10.2020 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

B.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'ın 25.10.2016 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

C.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

D.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

D.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

E.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

F.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olayda, sanık ...'in yüklenici firma olan ... San ve Tic. A.Ş.nin yönetim kurulu başkanı olduğu, kazanın meydana geldiği şantiye sahasında dosya içerisinde bulunan organizasyon şemasına göre ehil ve yetkili kişileri tayin ettiği anlaşılmakla, kazanın meydana gelmesinde kusur ve sorumluluğu bulunmayan sanık ...'in beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/113, Karar No: 2014/20289, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/113 E.  ,  2014/20289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.