muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4949, Karar No: 2015/561, Tarih: 09.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4949 E.  ,  2015/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyada açılan davalar, eser sözleşmesinden kaynaklanan faturaya dayalı iş bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle işin herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin teslim alınmış olmasına, bu aşamadan sonra uyuşmazlık tarihi itibariyle olayda uygulanması gereken 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesi uyarınca cezai şart istenemeyeceğinin tabii bulunması ve davacı taşeronun as-built projeleri teslim ettiğini kanıtlayamadığının anlaşılmasına göre davalı yüklenici şirket vekilinin tüm, davacı taşeron şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 5. maddesinde, taşeronun sözleşme eki yüklenici ile iş sahibi arasında düzenlenen birim fiyat listesinde gösterilen birim fiyatların %15 tenzilatlı şekliyle işi yapacağı kabul edilmiştir. Davalı yüklenici şirket kendisi adına keşide edilen 30.03.2007 tarihli 25.600,10 TL ve 30.05.2007 tarihli 28.199,64 TL bedelli 2 adet faturayı alıp ticari defterlerine de kaydetmiş, faturalara yönelik herhangi bir itiraz ileri sürmemiş hatta ödemeler yapmıştır. Bu nedenle, bilirkişiler kurulu raporunda, bu faturalarda gösterilen bedeller üzerinden % 15 oranında tenzilat yapılması ve mahkemece de bu rapor esas alınarak karar verilmiş bulunması doğru değildir.

Davalı şirketin ticari defterlerinde kayıtlı bulunmayan 20.04.2007 tarihli 35.250,14 TL ve 27.07.2007 tarihli 53.229,80 TL bedelli faturalar bakımından da bilirkişiler kurulu raporunda, bu faturalara konu edilen işler yönünden faturalar düzenlenirken % 15 oranında tenzilat uygulanıp uygulanmadığını belirleyecek herhangi bir araştırma yapılmadan, fatura tutarları üzerinden % 15 tenzilat yapılmıştır. Bu faturaların tenzilat uygulanmış faturalar olması halinde, bilirkişilerce yapılmadan tenzilatın da kabulü halinde, iş bedelinden mükerrer tenzilat yapılmış olacağından, bu faturalar yönüyle de, mahkeme kararı eksik incelemeye dayanmaktadır.

Diğer taraftan; mahkemece .......... 21. katta yer alan ofisle ilgili olarak 06.07.2007 tarihli yazı gerekçe gösterilmek suretiyle 10.781,13 TL eksik iş bedeli kesintisi yapılmışsa da, bu yazıda gösterilen eksiklikler ile yapılan kesintilere ilişkin eksiklikler Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilirkişiler kurulu raporunda mukayeseli olarak gösterilmemiş ve davacı taşeron şirket vekilinin rapora bu yöndeki itirazı karşılanmadan karar verilmiştir.

Son olarak, davalı tarafça dosyaya sunulan sekiz adet faturanın........... 23 numaralı dairede taşeron tarafından eksik bırakılan yerlerle ilgili olarak kullanılan malzemeler olduğu ifade edilmiş ise de; özellikle taşeronun işinin başında olduğu dönemlerde keşide edilen faturalarda gösterilen malzemelerin........... 23. katta yer alan ofiste kullanıldığını gösteren diğer delil ve düşünceler de bilirkişiler kurulu raporunda denetime elverişli olacak şekilde gösterilmiş olmadığından, bu kısımla ilgili yapılan kesintinin de eksik incelemeye dayandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikli olarak, davalı ticari defterlerinde kaydı bulunan ve bir kısmı da ödendiği anlaşılan 30.03.2007 tarihli 25.600,10 TL ve 30.05.2007 tarihli 28.199,64 TL bedelli 2 adet fatura bedellerine herhangi bir tenzilat uygulamamak; bilirkişiler kurulundan alınacak ek raporla davalı şirketin ticari defterlerinde kaydı bulunmayan 20.04.2007 tarihli 35.250,14 TL ve 27.07.2007 tarihli 53.229,80 TL bedelli faturalarda bedel olarak belirlenen tutarların taraflar ve yüklenici şirket ile dava dışı iş sahibi şirket arasında düzenlenen hakedişler ile sözleşme eki birim fiyat listesi dikkate alınarak, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 5. maddesinde gösterilen % 15 oranında tenzilat uygulanmış faturalar olup olmadığı tespit ettirilip, tenzilat yapılan faturalar olduğunun anlaşılması halinde bu fatura bedellerine de tenzilat uygulamamak, aksi halde gerekli tenzilatı yapılarak fatura konusu işler bakımından davacı taşeronun hak ettiği iş bedelini hesaplatılıp; sonrasında, .......... 21. kattaki ofis davacı taşeron tarafından eksik bırakıldığından, davalı yüklenici tarafından yapıldığı ifade edilen eksik işlerle,........... 23. katta kullanıldığı ifade edilen ve sekiz adet faturaya konu edilen malzemelerin kullanım durumlarının özellikle yüklenici ile dava dışı iş sahibi arasında düzenlenen hakediş içerikleri ve tarihleri dikkate alınarak Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde 06.07.2007 ve 14.06.2007 tarihli yazılarla 02.08.2007 tarihli e-mail içeriklerine ve sekiz adet faturanın tarihleriyle taşeronun işten el çektiği tarihlere göre mukayeseli bir şekilde düzenlenecek ek raporla saptanıp sonucuna uygun bir karar vermekten ibarettir.

Belirtilen bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması uygun görülmüştür.

Belirtilen bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici şirket vekilinin tüm, davacı taşeron şirket vekilinin diğer itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı taşeron şirket yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.866,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7168, Karar No: 2014/8314, Tarih: 17.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7168 E.  ,  2014/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/246-2012/947

Davacı, prim ve ferilerinden dolayı davalı Kuruma borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı Mepaş mefruşat AŞ’de şeklen ortak olduğunu, şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadığını, şirketin kamu alacaklarından murahhas müdürün sorumlu olması gerektiğini iddia ederek, davalı Kurumca kendisine karşı yapılan takiplerde 2008 yılı 2,3,4,5, ve 7.aylarına ilişkin prim ve ferileri borçlarından dolayı kuruma karşı borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davacının M Mefruşat Üretim Pazarlama A.Ş.'nin 2008/2, 3, 4, 5, ve 7. dönemlerine ait prim aslı, işsizlik sigortası primi, damga vergisi ve gecikme zamlarından kaynaklanan borçlarının tahakkuk ettiği dönemde şirket yönetim kurulu üyesi olmadığı dolayısıyla bu dönem borçlarından dolayı sorumlu tutulmasının hukuki ve fiili imkan dahilinde olmadığı, ayrıca diğer dönem borçları yönünden asıl borçlu M Mefruşat Üretim Pazarlama A.Ş.'nden kısmen ya da tamamen tahsil olanağının kalıp kalmadığı hususunun davalı kurumca ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile; davacı A.. K..'un davalı kurum nezdinde bulunan 2008/11955 – 11956 – 11957 – 19169 – 19170 - 19171, 2009/10559 – 10560 - 10561, 2010/14066 - 14067 takip nolu dosyalarına konu M Mefruşat Üretim Pazarlama Anonim Şirketinin prim ve ferilerine ilişkin borçları nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 18.8.2008 tarihinde yapılan ve 27.8.2008 tarihinde Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan olağan genel kurul kararına göre , davadışı Mustafa Yaralı'nın münferiden yetkili yönetim kurulu başkanlığına, davadışı Şermin Yaralı ve davacının 3 yıllığına yönetim kurulu üyeliğine seçildikleri ve davacının yönetim kurulu üyeliğinin halen devam ettiği,davacı aleyhine girişilen 2008/11955,11956-11957 ve 2009/010559 sayılı takiplerden davacı adına çıkarılan ödeme emrinin davacıya usulüne uygun tebliğine dair tebligat evrakının bulunmadığı anlaşılmaktadır .

Anonim şirketlerde Yönetim Kurulu üyelerinin kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

Anonim şirketlerde Yönetim Kurulu üyelerinin kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Yapılacak iş; 2008/11955,11956-11957 ve 2009/010559 sayılı takiplerden davacı adına çıkarılan ödeme emirlerinin davacıya usulüne uygun tebliğine dair tebligat evraklarının dosya kapsamına alınarak, davanın süresinde açılıp açılmadığını belirlemek, dava süresinde ise davacının, 18.08.2008 tarihinden başlayıp devam eden yönetim kurulu üyeliği de dikkate alınarak Kuruma karşı prim aslı, işsizlik sigortası primi, damga vergisi ve gecikme zamlarından kaynaklanan borçlardan sorumlu olduğu gözetilerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12161, Karar No: 2010/16730, Tarih: 18.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12161 E.  ,  2010/16730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 25.240,61 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken davalılardan ...'ya gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu Tebligat Kanunu 21 ve Tebligat Tüzüğü 28. maddeye aykırıdır. Zira muhatabın evde bulunmama sebebini bilen kişilere sorulmadığı gibi ilgili kısımların imzalarının alınmadığı, imzadan imtina ettikleride yazılmamıştır. Usulüne uygun tebligat sağlanarak dosyaya konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/568, Karar No: 2022/3136, Tarih: 19.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/568 E.  ,  2022/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.09.2020 tarih ve 2017/978 E. - 2020/598 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından geliştirilen ve ilk olarak piyasaya sunulan saklama kabının aynısının davalı tarafından satışa sunulduğunu, müvekkilinin kısa küt bir forma sahip, üzerinde renkli desenler bulunan, saklama kaplarının desenlerinin rahatça görülebildiği, pencereli tabir edilen ve 6 adet ürünün bir arada ambalaj içinde satışa sunduğunu, davalının da aynı formda ve üzerindeki desenler ve renkleri de dahil olmak üzere birebir aynı ürünü, aynı model ambalaj içinde pazarladığını, müvekkili tarafından daha evvel pazarlanmaya başlanıp, tüketicinin beğenisini kazanan ürünlerin, davalı tarafından satışa sunulan ürünler ile ayırt edilemeyecek kadar aynı olduğunu, bu ürünlerin mağaza, pazar ve satış noktalarında ambalajsız olarak yan yana pazarlandıklarında tüketicinin hangi ürününün müvekkiline hangi ürünün davalıya ait olduğunu anlamasına imkan olmadığını, müvekkili tasarımcılarının emeği ile geliştirilen, yoğun pazarlama ve tanıtım faaliyetleri ile piyasada tutunan, tüketicinin beğenisini kazanan ürünün taklidinin davalı tarafından satışa sunulmasının haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetinin tespiti, men'i, durdurulması, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ürünlerinin tanıtım ve reklamını yaptığı internet sitesinde "mutfak ürünleri/ saklama kapları” bölümüne girildiğinde yuvarlak kapaklı iki farklı saklama kabının görüldüğünü, dava konusu ürünün ne görüntü, ne renk, ne de biçim olarak bunlara benzemediğini, ürünün davacı tarafından münhasıran üretilip pazarlandığının belirsiz olduğunu, ürünün umumen malum bir ürün olduğunu, müvekkilinin haksız rekabet teşkil eden herhangi bir eyleminin bulunmadığını aksine, davacının "cam mamuller” ile ilgili olarak piyasada bulunan hakim durumunu kötüye kullanarak haksız rekabet yarattığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilsiz tasarımı olduğunu iddia ettiği ürünlerin, hak sahipliğinin ispat edemediği ve artık piyasada anonim hale gelmiş yaygın olarak kullanılan ürünler olduğu, bu nedenle davalı tarafından haksız rekabet olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilsiz tasarımı olduğunu iddia ettiği ürünlerin, hak sahipliğinin ispat edemediği ve artık piyasada anonim hale gelmiş yaygın olarak kullanılan ürünler olduğu, bu nedenle davalı tarafından haksız rekabet olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15688, Karar No: 2010/845, Tarih: 21.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15688 E.  ,  2010/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22256, Karar No: 2017/9779, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22256 E.  ,  2017/9779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini, miktarı tam olarak tespit etmelerinin mümkün olmaması nedeniyle davayı belirsiz alacak davası olarak açtıklarını ileri sürerek,dava tarihinden geriye doğru on yıl için kendisinden kayıp kaçak vb. adlar altında tahsil edilen bedellerin tespiti ile şimdilik 10,00 TL’nin yıllara göre değişen oranlarda ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 09.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.130,81 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı,görev itirazları olduğunu, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.