muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13675, Karar No: 2015/42414, Tarih: 08.07.2015

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık C.. E.. hakkında yakınan İ.. D..'ye yönelik tehdit suçundan kurulan hükümde, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hükmedileceği, adli para cezası verilmesi durumunda uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanması,

2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle,

savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklar R.. G.., G.. D.., Ş.. Z.., N.. G.. ve M.. K..’e yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar R.. G.., G.. D.., Ş.. Z.., C.. E.. ve N.. G.. savunmanları ile sanık M.. K..’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık C.. E.. hakkında yakınan İ.. D..'ye yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile, “Yargılama giderlerinden olan 462 ve 561’er TL zorunlu müdafi ücretlerinin R.. G.., G.. D.., Ş.. Z.., N.. G.. ve M.. K..’e yüklenmesine” ilişkin kısımların çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Sanıklar B.. G.., R.. G.. ve E.. K.. hakkında yakınanlar N.. Ö.. ve D...Ö...'e yönelik tehdit; sanık C.. A.. hakkında yakınan Y.. U..'a yönelik tehdit; yakınan F.. G..'e yönelik eylemleri nedeniyle sanıklar B.. G.., M.. G.., T.. G.., H.. Ö.. ve E.. E.. hakkında yağma ile sanıklar U.. E.., T.. G.. ve A.. K.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarına gelince;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık H.. Ö.. hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

1-) Sanıklar E.. K.. ve H.. Ö..'e yüklenen eylemlerin, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesine göre, kısa kararın açıklandığı 20.01.2014 tarihli karar oturumunda da savunmanların hazır bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Yasanın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

1-) Sanıklar E.. K.. ve H.. Ö..'e yüklenen eylemlerin, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesine göre, kısa kararın açıklandığı 20.01.2014 tarihli karar oturumunda da savunmanların hazır bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Yasanın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

2-) Sanık C.. A..’ın, M.. U..'dan alacağını almak amacıyla suç örgütü ile ilişkiye girdiği ancak, yakınan Y.. U..'a yönelik tehdit eylemine katıldığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; eşi M.. U..'dan ayrı yaşayan yakınan Y.. U..'u diğer sanıkların tehdit etmeleri eylemini onlarla birlikte gerçekleştirdiğine veya diğer sanıkları azmettirdiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu gösterilip açıklanmadan, yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. G.., R.. G.., E.. K.., C.. A.., M.. G.., T.. G.., H.. Ö.., E.. E.., U.. E.., T.. G.. ve A.. K.. savunmanları ile sanık M.. G..’in temyiz dilekçelerinde; sanık H.. Ö.. savunmanının ayrıca duruşmada ileri sürdüğü itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık H.. Ö.. hakkında duruşmalı temyiz incelemesi yapılan sanıklar B.. G.., R.. G.., E.. K.., M.. G.., T.. G.., H.. Ö.., E.. E.., U.. E.., T.. G.. ve A.. K.. hakkında kurulan hükümlerde diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin sanıklar C.. A.., E.. K.. ve H.. Ö.. yönünden açıklanan nedenlerle, sanıklar B.. G.., R.. G.., M.. G.., T.. G.., E.. E.., U.. E.., T.. G.. ve A.. K.. yönünden ise, bağlantı nedeniyle BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 08.07.2015 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ......’ın katıldığı oturumda, sanıklar savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/200, Karar No: 2013/4115, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/200 E.  ,  2013/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için tahliye talepli başlatılan takibe davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne,kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 1.1.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının 2012 Mayıs-Haziran ayları kira bedelini ödemediğini, sözleşmenin 4 maddesinde yazılı muacceliyet şartının gerçekleştiğini, ödenmeyen 2012 Mayıs\_Haziran ayları kira bedeli ile muaccel olan dönem sonuna kadar kira bedellerinin tahsili için icra takibi yaptığını,davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve %40 icra inkar tazminatı verilmesini istemiştir.Davalı ise kiraları iki aylık olarak oturduğu ayı takip eden ayın sonunda ödediğini bu konuda teamül oluştuğunu, muacceliyet şartının gerçekleşmediğini, kaldı ki 6098 SK 346 maddesine göre muacceliyet şartının geçersiz olduğunu, Mayıs Haziran ayları kira bedelinin de ödeme süresi içinde ödendiğini bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara

ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen 1.1.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde kiralananın iş yeri olarak kiralandığı belirtilmiştir. kira sözleşmesinin 4 . maddesinde .”aynı dönem içerisinde kira bedellerinin iki ay ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan,dönem kirasının sonuna kadar olan kira bedelleri muacceliyet kesbeder” koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12297, Karar No: 2012/19644, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12297 E.  ,  2012/19644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kredi kartı borcunu ödememesi üzerine davalı aleyhine icra takibinde bulunduklarını ancak davalının haksız yere takibe itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü ile ... “.İcra Müdürlüğü' nün 2009/19 Esas sayılı takip dosyasına davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 4.198.25..TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması

gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra - inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün 3. paragrafında yer alan “Davalının itirazı üzerine esasa yönelik inceleme yapılmadığından İcra inkar tazminatı talebinin reddine” cümlesinin hükümden çıkarılmasına ve yerine “Asıl alacak olan 3.405.25.TL' nın %40' ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 12.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/402, Karar No: 2015/3345, Tarih: 26.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/402 E.  ,  2015/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/41493

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/11/2013, 2013/372 (E) ve 2013/446 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. K..'in, yaşı küçük maktül ... kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafıinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

A-Dosya içeriğine göre, sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamalarında, psikolojik sorunları nedeniyle tedavi gördüğünü beyan etmesi karşısında, varsa tedaviye ilişkin belgelerin sanıktan sorulup ilgili yerlerden getirtilmesinden sonra sanığın dava dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahade altına aldırılması, suçu işlediği tarihte ve halen akli durum ve cezai ehliyeti konusunda TCK'nun 32.maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Daİresi'nin raporu ile 4. İhtisas Kurulu'nun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanığın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek, muayenesi yapıldıktan sonra Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın kusurluluk durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32073, Karar No: 2021/570, Tarih: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32073 E.  ,  2021/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ...'in Beyoğlu'nda bulunan Atlas Yapı Hırdavat Nalburiye Ve Tem Mad San Tic Ltd Şti nin muhasebecisi olduğu, sanık ...'ın 2008 ve 2009 yıllarında Atlas Yapı Hırdavat Nalburiye Ve Tem Mad San Tic.Ltd Şti'nde hiç çalışmadığı halde, sanık ...'in, ...'ın 2008 ve 2009 yıllarında bu şirkette çalıştığına dair sigorta kurumuna bildirimlerde bulunduğu iddia edilen olayda; sanıkların savunması, katılan, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanıklara atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanıkların beraatlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12097, Karar No: 2025/1423, Tarih: 04.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12097 E.  ,  2025/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1011 E., 2024/2311 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/64 E., 2022/52 K.

Bölge Adliye Mahkemesi fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işverene ait işyerinde 10.04.2018 - 20.07.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile sigortalılık başlangıç tarihinin 10.04.2018 olarak tespitine ve bu süreler içerisinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili işverenin İzmir İli ... İlçesi'nde bulunan "...." isimli işyerinde faaliyet gösterdiğini, işyerinin kahve dükkanı olarak hizmet verdiğini, söz konusu işletmede çalışan personelin sigorta kayıtlarının yapıldığını, davacının 10.04.2018 - 20.07.2018 tarihlerinde, Ege Üniversitesi'nde Matematik Bölümü öğrenci olduğunu, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin 30 metrekarelik küçük bir alanda faaliyet gösterdiğini, bu alanın iki kişinin çalışması ile hizmet sunabildiğini, davacının çalıştığı dönemde hissedar (müvekkilinin eski eşi ...) ve bir çalışan ile faaliyetine devam ettiğini, davacının, hangi gün ve saatlerde çalıştığına ilişkin iddialarını somutlaştırmadığını, HMK'nin 31. madde hükmü uyarınca davacının haftada kaç gün, saat ve hangi gün/saatlerde çalıştığına ilişkin iddiaların somutlaştırılması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle müvekkili Kuruma yapılmış herhangi bir çalışma bildirimi bulunmadığından davacının çalışma iddiasını resmi ve yazılı belgeler ile ispatlaması gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Davanın kısmen kabulü ile 14707547140 TC Nolu 0701201145467 s.nolu ...’in davalı .... Kimyasal Maddeler ve Metal San. Tic. Ltd.Şirketine ait .... işyeri s.nolu “... ... Cad. No:40/A .../İzmir” adresinde kurulu “Kafe ve Kafeterya” işyerinde; 10.04.2018-20.07.2018 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 100 gün çalıştığının ve 100 günlük hizmetinin SGK'na bildirilmediğinin tespitine, davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 10.04.2018 tarihi olduğuna yönelik talebinin talebinde hukuki yarar bulunmaması nedeniyle reddine," şeklinde karar verişmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

''A-) Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine,

B-) Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; izmir 16. İş Mahkemesi'nin 25.01.2022 tarih, 2019/64 Esas ve 2022/52 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

1-Davanın kabulü ile;

Davacının, davalı ..... Kimyasal Maddeler ve Metal San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait 1510154.35 sicil sayılı Kafe ve Kafeterya işyerinde; 10.04.2018 - 20.07.2018 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle ve sürekli 100 gün çalıştığının ve 100 günlük hizmetinin Kuruma bildirilmediğinin tespitine '' şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil temyiz dilekçesinde:

a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu,

b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini, beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, tanıkların beyanlarının birbiri ile uyumlu olduğu, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3989, Karar No: 2020/1910, Tarih: 24.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3989 E.  ,  2020/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/12/2017 tarih ve 2016/82 E- 2017/426 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/06/2019 tarih ve 2018/1279 E- 2019/690 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, “Doğa” esas unsurlu markalarının sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan, 2014/50130 sayılı, “ doğalina yöresel tatlar” ibareli marka başvurusuna, iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapılan itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.