muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34657, Karar No: 2021/102, Tarih: 12.01.2021

5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9.madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun kanunda gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tâbi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, şikayet tarihi olan 31.07.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında mağdur ... ’ye karşı işlediği resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın iş yaptırdığı mağdura iş bedeli olarak sahte olarak oluşturulduğunu bildiği Yapı kredi Bankası 10.04.2009 keşide tarihli 13.000TL bedelli çeki verip resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamalarında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık hakkında katılan ...’a yönelik zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığın aynı inşatta iş yaptırma karşılığında katılanla 2 defa sözleşme imzalayarak bir seferde 4 adet sahte çek vermiş olması karşısında tek bir dolandırıcılık suçu oluşacağı, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, suça konu çeklerin katılana aynı anda ibraz edilmek suretiyle kullanıldığı, farklı zamanlarda düzenlendiklerine dair delil de bulunmadığı cihetle; zincirleme suç hükmünün uygulanma olanağının bulunmadığı; ancak, mahkemenin takdirine göre sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçunun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5374, Karar No: 2019/1544, Tarih: 18.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/5374 E.  ,  2019/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

İncelemesi gerekli bulunduğunda; aynı Mahkemede derdest olup birleştirilmesine karar verilen 2015/261 Esas sayılı dosyasında inceleme konusu olan ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9483 sayılı dosyasında 06.02.2015 tarihinde yapılan hacizde mahcuz kitap ve şahsi eşyalara kıymet takdiri kıymet takdirlerinin yapıldığına dair bir tespit veya raporun dosya içeriğinde bulunmadğı anlaşılmakla, İcra Müdürlüğü aracılığıyla mahcuzların kıymet takdirlerinin yaptırılması ve buna ilişkin raporun gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5434, Karar No: 2017/3718, Tarih: 26.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5434 E.  ,  2017/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı, Adli Emanet Memurluğu’nun 2006/175 sırasında kayıtlı olan bir adet bıçağın müsaderesi konusunda bir karar verilmemiş ise de, mahkemesinden her zaman bu konuda bir karar alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile YapılacakÖdemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm (177,97 TL) çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5221, Karar No: 2024/1608, Tarih: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5221 E.  ,  2024/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 Esas, 2023/210 Karar

Bozma üzerine, sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Menderes Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır.

2. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli ilamı ile ''Oluşa ve dosya kapsamına, mağdure çocuğun samimi anlatımlarına göre, site görevlisi olan sanığın mağdure çocuğu okula götürme bahanesi ile önce kendi evine götürdüğü ve burada cinsel organını çıkarıp göstermesi üzerine, mağdurenin çığlık atması nedeniyle panikleyen sanığın mağdure çocuğu evden çıkarıp okuluna götürüp bıraktığı olayda, eylemin TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddesi kapsamında hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK.nın 109/1. maddesinin tatbik edilmesi, sanığın hürriyetini yoksun kıldığı mağdureye karşı cinsel istismar suçunu işlemiş olması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 110. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini '' bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve cinsel taciz suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, müvekkilinin okuldan önce eve uğramasında ani gelişen bir durum olduğuna, hile olarak kabul edilip cezasının ağırlaştırılmasının hukuka aykırı olduğuna, savunma tanıklarının beyanlarına itibar edilmediğine, etkin pişmanlıktan faydalanılması gerektiğine ve sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, site görevlisi olan sanığın mağdure çocuğu okula götürme bahanesi ile önce kendi evine götürdüğü ve burada cinsel organını çıkarıp göstermesi üzerine, mağdurenin çığlık atması nedeniyle panikleyen sanığın, mağdure çocuğu evden çıkarıp okuluna götürüp bıraktığı ve bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, site görevlisi olan sanığın mağdure çocuğu okula götürme bahanesi ile önce kendi evine götürdüğü ve burada cinsel organını çıkarıp göstermesi üzerine, mağdurenin çığlık atması nedeniyle panikleyen sanığın, mağdure çocuğu evden çıkarıp okuluna götürüp bıraktığı ve bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kamera kaydı inceleme ve araştırma tutanağına göre, olay günü saat 13:10'da annesi ile evinden çıkarak otopark alanına doğru gittiği, saat 13:11-13:12'de mağdurun annesi ile site bekçisinin bir süre ayakta konuştuktan sonra, Aleyna'nın bekçi ile birlikte sanığa ait motorsiklete doğru ilerlediği, saat 13:13:55 itibariyle mağdure çocuğun, sanığın motorsikletin arka kısmında siteden çıkış yaptığı, site ile mağdure çocuğun okulunun arasındaki mesafenin yaklaşık 3 dk olduğu, mağdurenin okula geliş saatinin 13:22:50 olduğu, okul ile ev arasındaki 3 dakikalık mesafede dikkate alındığında arada 7 dakika bir zaman dilimi boşluğu olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık, mağdure çocuğu okuluna götürürken, evine tuvalet ihtiyacı için gittiğini, çocuğa motorda beklemesini söylediğini, kendisine iftira atıldığına beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Mağdure çocuk beyanında, Yaşar abi olarak tanıdığı sanığın olay günü kendisini okul yerine evine götürdüğünü, cinsel organını kendisine gösterdiğini, ellemesini istediğini, kendi cinsel organını da görmeyi istediğini ancak kabul etmediğini, çığlık attığını, okula götür demesi üzerine okula götürdüğünü beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarını

işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Menderes 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12680, Karar No: 2013/6606, Tarih: 01.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/12680 E.  ,  2013/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın saat 15.30 sıralarında yakınanın iş yeri önüne park ettiği otomobilin camını kırıp araçtaki siyah deri el çantasını çaldığı, yolun karşısına geçip, orada bulunan site duvarından atladıktan sonra, elindeki çantayla kaçarken tesadüfen iş

yerine gelmekte bulunan güvenlik görevlisi tanık ... tarafından şüphe

üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılması ve “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” cümlelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27762, Karar No: 2021/1265, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/27762 E.  ,  2021/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, vekalet ücreti talebi ile sınırlı olarak sanık müdafii tarafından ve esasa ilişkin olarak ise, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın Konden İnş. Turz. Petrol San. ve Tic. A.Ş.’nin sahibi ve yetkilisi olduğu, bu şirketin yönetim kurulu başkanlığını sonradan yanında çalışan tanık ...'ye devrettiği, suç tarihinde de bu görevin yine yanında eleman olarak çalışan tanık...'e sanığın talebi doğrultusunda devredildiği, aslında şirketi sanığın idare ettiği, katılan banka ile sanığın şirketi olan ve temsile yetkili bulunduğu Eterno İnş. Filtre ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti. arasında kredi sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin teminatı olarak, Konden İnş. Turz. Petrol San. ve Tic. A.Ş.'nin yetkilisi tarafından keşide edilen, Halkbank İvedik Organize San. Şubesine ait, 17/08/2007 tarihli, 26.300YTL bedelli, 7211711 numaralı suça konu çekin verildiği, bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı, 22/04/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu 26.300YTL'lik çekteki yazı, rakamlar ve keşideci imzasının sanık ..., tanıklar ... ve...’in elinden çıkmadığı, çekteki birinci ciranta "Etorna İnşaat Filtre ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti." kaşesi üzerine atılı ciro imzasının sanık ...’in eli mahsulü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılan bankayla kredi sözleşmesi yaptığı ve kredi kullandığı, suça konu çekin katılan bankaya kredilerin teminatı olarak, kredi kullanılmasından yani borcun doğumundan sonra verildiği anlaşılmakla, önceden doğan borç için verilen sahte belgenin dolandırıcılık suçunun unsurlarını oluşturmayacağı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve yine 1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca, sadece beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilebileceği cihetle, bozma öncesi ilk kararda sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyete hükmedildiği ve kararın kesinleştiği, temyiz edilen iş bu kararda ise, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine hükmedildiği anlaşılmakla, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin, vekalet ücretiyle sınırlı temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22541, Karar No: 2014/343, Tarih: 16.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/22541 E.  ,  2014/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2005/173-2012/836

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle sigortalılık başlangıç tarihinin 01/09/1997 olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 01/09/1997-15/03/2005 (dava tarihi) tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istem gibi davanın hükümde yazılı şekilde kabulüne karar verilmişse de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş; davalı işyeri kamu kuruluşu olduğundan, davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşunun kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, imzalı ücret bordrolarını, işçiyle imzalanan hizmet akdini, işe başlatılmasına ilişkin makam olurunu, işyeri şahsi sicil dosyasını getirtmek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini, ücretin nasıl ödendiğini araştırmak, ancak davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceğinden, işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinleyerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde tanık anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10546, Karar No: 2022/10085, Tarih: 10.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10546 E.  ,  2022/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AFYONKARAHİSAR 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesinde, “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” hükmü ile erata, yapılacak tebligatın şekli belirtilmiş olup, söz konusu hüküm gözetilmeden, sanığın yokluğunda verilen 10/07/2014 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararını, asker olan sanığın kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstü yerine sivil memura tebliğ edildiği, dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşıldığından; kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz olduğu; sanığın 18.09.2015 tarihli temyiz isteminin 10/07/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar "Durma" kararı niteliğinde olup itiraz yasa yoluna tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.