muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24858, Karar No: 2017/504, Tarih: 16.01.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24858 E.  ,  2017/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1580 Esas ve 2006/1280 Karar sayılı kararıyla, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen ve 23.12.2009 tarihinde kesinleşen ve 29.01.2011 tarihinde infaz edilen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Müştekinin 14.06.2010 günü saat 23.00 sıralarında aracını cadde üzerine park ettiği, aynı günün devamında saat 03.00 sıralarında geri geldiğinde aracın ön kaputunun yerinde olmadığını gördüğü, müracaatta bulunduğu ancak faile ilişkin herhangi bir delil elde edilemediği, soruşturma devam ederken olaydan yaklaşık 1,5 yıl sonra müştekinin yanına gelen ... isimli şahsın aracın kaputunu arkadaşı olan sanık ...’nin çalarak kaza yapması nedeniyle hasar gören aracına taktığını beyan ettiği ve sanık hakkında kamu davası açıldığı olayda, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, sanığın kullandığı araç ile müştekinin kullandığı araçtan alınan boya numuneleri arasında benzerlik olup olmadığının tespiti açısından yapılan inceleme sonucu tanzim edilen ekspertiz raporu ile her iki boya numunesinin fiziksel ve kimyasal özellikler bakımından farklı olduğunun tespit edildiği, sanık aleyhine olabilecek parmak izi, DNA analiz raporu, kamera görüntüsü gibi herhangi bir delil elde edilmediği, sanığın olay yerinde yakalanmadığı ve üzerinden herhangi bir suç eşyasının ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, tanık ...’nın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık ...’nin beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2-Açıkta park halindeki aracın ön kaputunun çalınması eylemi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerekirken aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9817, Karar No: 2013/12619, Tarih: 12.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9817 E.  ,  2013/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; internet vasıtası ile tanıştığı davalıya 1.000YTL ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine babasına ait kredi kartını gönderdiğini, davalının bu karttan 4.130YTL çektiğini, tekrara ödemediğini, bu konuda davalı hakkında ceza davası açıldığını belirterek 4130YTL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın 2. kez 06.09.2012 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 6100 sayılı HMK'nun 150/6 maddesi gereğince 2. kez yenilenemeyeceği belirtilerek davanın HMK'nun 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, 13.10.2011 tarihli 14. celsede "Takip edilmeyen dosyanın HMK 150.maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına" karar verilmiş, 17.10.2011 tarihinde mahkemece resen celse açılarak "Her nekadar dosya 13.10.2011 günü 150. madde gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ise de, davacının davacının mazeret dilekçesi bugün mahkememize gelmiş olup, dilekçenin incelenmesinde 10.10.2011 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığı ile göndermiş olduğu anlaşıldı" şeklinde karar verilerek davacının mazereti kabul edilmiş ve yeniden duruşma günü verilmiştir. 06.09.2012 tarihli 20. celsede; dosyanın HMK 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı tarafından 22.10.2012 tarihinde yenileme talebinde bulunulmuş, mahkemece 07.11.2012 tarihinde yenileme tensip zaptı ile davanın kaldığı yerden devamına duruşmanın 07.02.2013 tarihine bırakılmasına karar verilmiş, belirlenen duruşma günü taraflara tebliğ edilmiştir. Davacı ...Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığı ile duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi göndermiştir. Mazeret dilekçesi mahkemeye 30.01.2013 tarihinde ulaşmıştır. Mahkemece 07.02.2013 tarihli celsede, "Davanın 2. kez 06.09.2012 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 6100 sayılı HMK'nun 150/6 maddesi gereğince 2. kez yenilenemeyeceği belirtilerek davanın HMK'nun 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına" yönünde hüküm tesis edilmiştir.

Usulüne uygun biçimde çağrıldıkları halde, taraflardan hiç biri duruşmaya gelmezse veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirirlerse, mahkemece dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilir.(HMK mad.150/1) Duruşmaya gelmeyen taraflardan biri, mahkemeye bir mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de mazeret yerinde görürerek kabulüne karar verilmişse, yeni bir duruşma günü belirlenerek tarafların bu duruşmaya davet edilmelerine karar verilir. Mazeret kabul edilmez ise, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Dosyası işlemden kaldırılan bir dava, işlemden kaldırılma tarihinden itibaren üç ay içerisinde yenilenebilir. Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır. (HMKm. 320/4). Dosya 06.09.2012 tarihli celsede bir kez işlemden kaldırılmış, davacı tarafından dosya bir kez yenilenmiştir. Mahkemece 07.07.2013 tarihli celsede davacının mazereti değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, mazerete hiç değinilmeden davanın 2. kez 06.09.2012 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildiğinden bahisle davanın 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17874, Karar No: 2019/15643, Tarih: 10.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/17874 E.  ,  2019/15643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

EK KARAR : 21.03.2014

KATILAN SANIKLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret,

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza vermekten vazgeçilmesi, temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... müdafii, katılan sanık Sabahat Kuş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararına ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 26/12/2017 tarih ve.... Karar sayılı karar içeriğinde, "İtiraz yoluna tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve benzeri kararların mercide yanılma suretiyle ya da sehven temyizi halinde inceleme, bu suçlara bakmakla görevli dairece yapılır. Ancak aynı dosyada itiraz yoluna tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve benzeri kararlar, diğer suçlarla birlikte temyiz edilmiş olsa bile görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." hükmü gereği tehdit suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyizi kabil olmadığı, yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek kararlar temyize tabi olduğu, işin incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11490, Karar No: 2008/5010, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11490 E.  ,  2008/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, kredi kartı sözleşmesine dayanarak yapılan takip sonucunda davalının faiz ve diğer fer’i alacaklara itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline ve %40 oranında inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, âmâ olması nedeniyle yapılan sözleşmenin kendisini bağlamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sözleşmenin düzenlendiği 24.3.2005 tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 14,III hükmü uyarınca, davalının akit yapıldığı zaman sözleşme metnine vakıf olduğunun ispatlanamadığı, bu nedenle sözleşmenin bağlayıcı olmadığı, davacı Bankanın Türk Ticaret Kanununun 20,II hükmü uyarınca basiretli bir ... adamı gibi davranması gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, âmâ olan davalının, kredi kartından doğan borcundan dolayı sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır. Davalı, kredi kartı sözleşmesinin altındaki imzanın, imza tarihindeki Borçlar Kanunu'nun 14,III hükmüne göre geçersiz olduğunu, hukuken yok hükmünde olan sözleşmeye dayanan kredi kartı borcunun da yok hükmünde sayılması gerektiğini belirterek borca itiraz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 2’nci maddesinin 1’nci fıkrasına göre, “ Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.” Dürüstlük kuralı, bütün hakların kullanılmasında ve borçların yerine getirilmesinde hukuka, bir toplumda benimsenen ahlâk anlayışına, örf ve adet kurallarına ve doğruluk ilkelerine uygun davranma, kullanılan hakla ilgili diğer hak sahiplerinde veya borç ilişkisinin diğer tarafında bulunanlarda varlığı olağan olan güven duygusunu zedelememeyi öngören kural olarak nitelendirilebilir (Bkz. Arslan, R.: Medeni Usul Hukukunda Dürüstlük Kuralı, ... 1989, s.23).

Türk Medeni Kanunun 2’nci maddesinin 2’nci fıkrasına göre, “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” Hakkın kötüye kullanılması, dürüstlük kuralının ihlalinin özel bir uygulanma örneğidir. Hakkın kötüye kullanılmasından söz edilebilmesi için hukuk kurallarının tanıdığı bir hakkın bulunması ve bu hakkın dürüstlük kuralına göre belirlenen içeriği, kapsamı ve sınırları aşılarak kullanılması gerekir. Daha açık bir anlatımla bir hakkın hukuk düzeni tarafından belirlenmiş olan sosyal ve ekonomik amacından saptırılarak kullanılması, hakkın kötüye kullanımı niteliğindedir. Nitekim 9.3.1955 gün ve 22/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği gibi mümeyyiz olmayan kimse, temyiz kudretini haiz olsa idi aynı surette hareket edecek, yani normal zekalı bir insan dahi aynı tarzda muamele edebilecek idi ise ehliyetsiz olduğundan bahisle muamelenin hükümsüzlüğünü ileri sürememelidir.

5378 sayılı ve 1.7.2005 tarihli Özürlüler ve Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 50’nci maddesinin (c) bendi ile yürürlükten kaldırılan Borçlar Kanunu'nun 14’üncü maddesinin 3’üncü fıkrasının amacı, görme yeteneğinden tamamen yoksun kişilerin, imzaladıkları sırada içeriğini bildiklerinin ispat edilmesine gerek olmaksızın, kendilerini borç altına sokan hukukî işlemler karşısında korunmasız bırakılmalarının önlenmesidir. Daha açık bir anlatımla Borçlar Kanunu'nun 14,III hükmünün sosyal ve ekonomik amacı, âmâların görme yeteneğinden yoksun olmaları nedeniyle sömürülmelerine engel olmak, içeriğini bilmedikleri hukukî işlemlerle ekonomik çıkarlarının tehlikeye girmesini ve adalet duygularıyla bağdaşmayacak sonuçları önlemektir.

Somut olayda davalı bir kamu idaresinin avukatlığını yapmakta olup, almış olduğu eğitim ve ifa ettiği meslek dolayısıyla, kredi kartı kullanmanın sorumluluğunu, en az günlük hayatta kredi kartı kullanan diğer bireyler kadar bilen veya bilmesi gereken bir konumdadır. Kendisiyle ilgili yaptığı hukukî işlemlerin içeriği hakkında fikir ve bilgi sahibi olmanın ötesinde, bir kamu idaresinin tarafı olduğu hukukî işlemlerin dahi takibini yapmakta ve sorumluluğunu üstlenmekte olup, bu işi de meslek edinmiştir. Bu nedenle bir avukatın, kullandığı kredi kartından doğan borçtan sorumlu olmayacağını ileri sürmesi, hakkın kötüye kullanılmasının tipik bir örneğidir.

Öte yandan Borçlar Kanunu'nun 61-66’ncı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalının, davacının aleyhine olacak şekilde kendi malvarlığında meydana gelen sebepsiz zenginleşme oranında sorumlu olacağı kuşkusuzdur. Sebepsiz zenginleşme hükümleri gözetildiğinde iade borcunun doğması için sözleşmenin geçersiz veya geçerli olmasının da bir önemi bulunmamaktadır.

Öte yandan Borçlar Kanunu'nun 61-66’ncı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalının, davacının aleyhine olacak şekilde kendi malvarlığında meydana gelen sebepsiz zenginleşme oranında sorumlu olacağı kuşkusuzdur. Sebepsiz zenginleşme hükümleri gözetildiğinde iade borcunun doğması için sözleşmenin geçersiz veya geçerli olmasının da bir önemi bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak, gerektiğinde banka kayıtları da dahil olmak üzere tarafların delilleri üzerinde uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılıp, davalının kredi kartı harcamaları sebebi ile sorumlu olacağı miktar konusunda ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçelerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.05 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2149, Karar No: 2012/28121, Tarih: 03.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2149 E.  ,  2012/28121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz dilekçeleri kapsamından hükümlerin sanık sıfatıyla temyiz edildiği değerlendirilerek bu kapsamda yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ..., ...'in suçu aleyhine işledikleri ...'ın isminin ... olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

1) Sanıklar ..., ... hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan mağdur ... hazırlık beyanında önce sanık ...'ın iş yerinde kendine vurduğunu sonrasında karakol önünde her iki sanık ... ve ...'nın kendine vurduğunu belirtmesine göre mağdurun beyanındaki çelişki giderilmeden hangi sanığın mağdur ...'nın burnuna vurduğunun tesbitinin yapılmaması,

2-) Kabule göre, nitelikli yaralama suçundan sanık ... hakkında belirlenen cezadan TCK'nin 62 maddesi uyarınca indirim yapıldığında 1 yıl 8 ay yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 Sayılı TCK'nin 61/9. maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin ... biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 Sayılı Kanunla yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 Sayılı TCK.nin 52/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 ... olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşıldığına dair herhangi bir gerekçede gösterilmemek suretiyle, seçimlik hapis cezasının alt sınırına eşit bir uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

4) Sanıklar ..., ...'ın, müştekiler ..., ..., ...'e yönelik basit yaralama eyleminde mağdur sayınca üçer defa yerine yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sanıklar ..., ...'ın, müştekiler ..., ..., ...'e yönelik basit yaralama ve sanık ...'nın ...'e yönelik nitelikli yaralama suçundan CMUK'un 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2116, Karar No: 2010/6894, Tarih: 26.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2116 E.  ,  2010/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dahili davacı ...'ün yurtdışında ikamet ettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmakla, mahkeme kararının adı geçene yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Davacı ...'ın ... ile, davacı ...'ın ... ile, dahili davacılar ..., ... ve ...'in ...ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta marifeti ile araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmedikleri takdirde mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin yöntemine uygun şekilde adı geçenlere tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi,

3- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/53 Esas sayılı dosyasının getirtilerek dosya içine konulması,

4- 31.03.1987 tarih 14 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin ve tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon gördüğü taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile kadastro tespitleri kesinleşmiş ise oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21302, Karar No: 2007/8042, Tarih: 15.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21302 E.  ,  2007/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ilamından belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve yeraltı maden işçilerinin zararlarının tesbitinde 50 yaşın ikmaline kadar yeraltındaki koşullar nazara alınarak yapılan ücretlerle, 50 ile 60 yaşları arasında yer üstünde tüm yıl asgari ücretle çalışıp gelir elde edeceği, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.