muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35620, Karar No: 2014/14676, Tarih: 27.05.2014

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20986, Karar No: 2010/646, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20986 E.  ,  2010/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde ll.2.2000 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle gerçek beden güç kayıp oranının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Dosyadaki yazılara,toplanan delillere,hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı SGK vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacı, 05.07.2007 tarihli dilekçesi ile davalı işyerinde ll.2.2000 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle SGK Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü ve SGK Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen % 0 beden gücü kaybı oranlarının gerçeği yansıtmadığını belirterek gerçek beden güç kayıp oranının tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle % 4,2 oranında beden güç kaybına uğradığının tesbitine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek ATK Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek ATK Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olaya gelince;dosyada mevcut SSK Okmeydanı Eğitim Hastanesinin 31.01.2005 tarih ve 1281 sayılı raporuna dayanarak SGK Tahsisler Dairesi tarafından % 0 beden güç kaybı oranı tesbit edilmiş, kazalının itirazı üzerine SGK Yüksek Sağlık Kurulu’nun 07.03.2006 tarihli raporu ile de bu oranının değiştirilmesine gerek bulunmadığı tesbit edilmiştir.

Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nin 08.08.2008 tarih ve 6083 sayılı raporu ile 11.02.2000’de geçirilen iş kazası ile ilgili olarak sol el 2. parmak hareket kısıtlılığın arızasının kazalının % 4,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybedilmiş sayılmasına neden olacağı belirtilmiş, mahkemece bu rapora dayalı olarak da davanın kabulüne karar verilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3. ihtisas dairesinin anılan kararı ile SGK Tahsisler Dairesi tarafından ve SGK Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen oranlar arasında açık aykırılık ortaya çıkmış ve bu aykırılık mahkemece giderilmemiştir.

Hal böyle olunca çelişkinin giderilmesi için bu kez Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerekirken eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Usta Örme San.Ltd.Şti.'ne iadesine, 26.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5591, Karar No: 2017/8445, Tarih: 02.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/5591 E.  ,  2017/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu, durakta bekleyen davacının ayağını ezdiğini, 1 yıl boyunca tedavi gören davacının ayağında tam iyileşme sağlanamadığını, kalıcı uzuv zaafiyetine yol açan kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, davacının manevi olarak da zarar gördüğünü belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 160.000,00 TL. maddi tazminat ile 50.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davaya konu kazaya ilişkin olarak davacıya toplam 32.716,58 TL. tedavi gideri ödeyip ibraname aldıklarını ve sorumluluklarının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davalı sürücülerinin kazada kusuru olmadığını, istenen tazminatların fahiş olduğunu, tedavi giderleri için devlet hastanesi fiyatlarının esas alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davaya konu kazada davalının kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davalı sürücülerinin kazada kusuru olmadığını, istenen tazminatların fahiş olduğunu, tedavi giderleri için devlet hastanesi fiyatlarının esas alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davaya konu kazada davalının kusuru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının maddi tazminat talebinin reddine; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte ... şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemiz'in 25.11.2013 tarih ve 2012/14599 Esas- 2013/16507 Karar sayılı ilamı ile; "davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı; ancak, davacının 13.02.2006 tarihli ibranamede, davalı ...Ş'den 16.108,93 TL. aldığını ve poliçede yazılı maddi hasar azami mesuliyet miktarı kadar ... ...'yı ibra ettiğini, diğer davalılar hakkında ise tazminat alacağının devam ettiğini ve dava açma hakkını saklı tutuğunu bildirdiği, davalıların zarardan müteselsilen sorumlu oldukları, ...'nun 111. maddesi gereği, bu kanunda öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmaların geçersiz olduğu ve 2 yıl içinde iptal edilebileceği, bu yasal düzenlemeler gözetilerek davalılar tarafından yapılan ödemeler güncellenip düşülerek zararın belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davacıya tazminat ödenip zararın alındığı gerekçesiyle davanın bu yönden reddinin hatalı olduğu; ayrıca, olay tarihinde peyzaj mimarlığı 1. sınıf öğrencisi olan ve yargılama sırasında okulu bitirip peyzaj mimarı olarak çalışmaya başlayan davacının ortalama gelirinin ilgili meslek kuruluşlarından sorulup araştırılmasından sonra, davacının mezun olduğu tarihe kadar asgari ücret üzerinden daha sonrasında da tesbit edilen gelir üzerinden tazminat hesabı yapılması için ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, asgari ücret üzerinden düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 95.273,42 TL. maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminata davalı sigortacı yönünden dava tarihinden ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden faiz işletilmesine, davalı sigortacının sorumluluğunun poliçe limiti olan 50.000,00 TL. ile sınırlı tutulmasına; davalı ... tarafından yargılamanın devamı sırasında davacıya ödenen 40.000,00 TL'nin güncellenmiş değeri olan 64.726,58 TL. yönünden dava konusuz kaldığından bu miktara ilişkin hüküm tesisine yer olmadığına; manevi tazminata ilişkin daha önceki hüküm kesinleştiğinden bu hususta yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılan yargılamada toplanan delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, davalı ... şirketi tarafından davacıya ödenen 32.716,58 TL'lik bedelin, davacının tedavi giderlerine ilişkin olduğunun, dosya kapsamındaki ibranamelerle sabit olmasına ve bu bedelin işgöremezlik tazminatından düşülmeyişinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davacının eğitimi ve işine göre elde edebileceği gelirin, bozma ilamına uygun biçimde saptanmış ve saptanan bu gelir üzerinden tazminat hesabı yapılmış olmasına göre; davalı ... vekilinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının, kaza tarihinde üniversite birinci sınıf öğrencisi olduğu ve yargılamanın devamı sırasında okulu bitirip peyzaj mimarı olarak mezun olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda, davacının okuldan mezun olduğu 14.10.2009 tarihine kadar asgari ücret üzerinden, sonrasında ise, ilgili meslek odası tarafından eğitimi ve işine göre elde edebileceği bildirilen gelir üzerinden hesaplama yapılmasında bir usulsüzlük yoktur. Ne var ki, anılan raporda davacının okuldan mezun olur olmaz peyzaj mimarlığı mesleğini ... edip gelir elde edeceği kabulü ile mezuniyet tarihinden itibaren odanın bildirdiği gelirden hesaplama yapılması doğru değildir. Zira, okuduğu okuldan mezun olan davacının, eğitimini aldığı işi bulabilmesi için belli bir süre iş aramasının gerekeceği aşikardır. Bu yönü dikkate almadan hesaplama yapan bilirkişi raporu yetersiz olduğundan eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece; davacının mezun olduğu okul ve eğitimine göre ortalama iş bulma süresinin ilgili meslek odasından sorulması, ayrıca davacının ilgili meslek odasındaki kaydı vs. dikkate alınarak ortalama iş bulma süresinin tespiti ile, bu sürede mesleğine bağlı gelir elde edemeyeceği de gözetilerek hesaplama yapılması konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan

harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ne geri verilmesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11372, Karar No: 2023/42, Tarih: 09.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11372 E.  ,  2023/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden karar verilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile kamu düzenine ilişkin nedenler resen gözetilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 706 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın sanayi arsası olduğunu ve niteliğine uygun bir değerlendirme yapılması gerektiği, acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin gerçeği yansıtmadığı belirterek, taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; faiz başlangıç tarihi ve faizin niteliğine itiraz ettiklerini, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda karar kesinleşene kadar davalı tarafa ödeme yapılmamasını ve faiz hükmü kurulmaması gerektiğini, taşınmazın tapu kaydında yer alan şerhlerin değere etkisinin yapılacak hesaplamada yansıtılmasını, aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, bilirkişi raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporlarının hükme esas alınabilecek yeterlilikte olmadığını, kapitalizasyon faiz oranının düşük alındığını, objektif değer artışı oranının yüksek olduğunu, münavebeye esas alınan ürünlerin uygun olmadığını, irtifak nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer düşüklüğü çok az olmasına rağmen değer düşüklüğünün fazla hesaplandığını, terkin sınırı altındaki bakiye harca hükmedilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tespit edilmesinde usûl ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzenine ilişkin nedenler resen gözetilerek kamulaştırma bedelinin derhâl ödenmesi ve faiz yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri