muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8097, Karar No: 2012/2028, Tarih: 22.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/8097 E.  ,  2012/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunmadığını ileri sürerek davalı borçlu ... 'ın üzerine kayıtlı taşınmazını mal kaçırma amaçlı davalı ...'a sattığını belirterek tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, tasarrufun borcun doğumundan önce yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı ...'nin borçlunun damadı olduğu, bu derece yakın akrabalar arasında yapılan satışın iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...'nin borçlu ... 'ın damadı olmasına, İİK'nın 278/III-1. bendinde bu derece yakın akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine, buna ilaveten davalı ...'nin, kayınbabası olan borçlu ... 'ın alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (İİK m. 280/II) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekili-

nin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 4.009,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 22.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4178, Karar No: 2013/10196, Tarih: 01.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/4178 E.  ,  2013/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11742, Karar No: 2015/2391, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11742 E.  ,  2015/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29579, Karar No: 2017/13029, Tarih: 01.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/29579 E.  ,  2017/13029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararda, suç tarihinin hatalı olarak 27/01/2014 yazıldığı görülse de; söz konusu tarihin 28/01/2014 olarak mahalinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü güneşin doğuş saatinin 07.11 olduğu, dolayısıyla saat 06.11'den öncesinin gece vakti olduğu, dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtları inceleme tutanağına göre; suçun işlendiği yer olan Derince ile İzmit ilçeleri arasındaki mobese kayıtları incelemesinde, müştekiye ait ... plakalı aracın saat 05.16,52'de plaka tanıma sisteminde İzmit istikametine geçişinin bulunduğunun tespit edildiği, dolayısıyla bu saatten önce aracın çalındığı ve eylemin gece vakti işlendiği tespit edilmekle, suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı Yasa'nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmeyip eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece yargılama gideri olarak hesaplanan 12,00 TL'nin, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Mahkemece yargılama gideri olarak hesaplanan 12,00 TL'nin, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tcbliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yerine"yargılama gideri olarak hesaplanan 12,00 TL'nin, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hâzineye yükletilmesi" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16965, Karar No: 2017/4843, Tarih: 06.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16965 E.  ,  2017/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2013/321 Esas 2013/324 Karar sayılı 30/05/2013 tarihinde kesinleşen kararıyla müşterek çocuk Arda Anıl adına hükmedilen 500,00 TL iştirak nafakasının; değişen koşullar ve ihtiyaçlar nazara alınarak, 2.500,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, boşanma tarihindeki malvarlığı ile işbu dava tarihi arasındaki malvarlığı arasında fark bulunmadığını, müşterek çocuğun Kanada'da okula kaydettirilmesinin davacının kişisel tasarrufu olduğunu, davalının rızasının bulunmadığını, müşterek çocuk için yapılan eğitim, spor, müzik vs. harcamaların evlilik birliği içerisinde yapıldığını savunarak; iştirak nafakasının yasal olarak EFE, TÜFE, TEFE oranlarında artış yapılmasına ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 500,00 TL olan iştirak nafakasının 600,00 TL'ye çıkartılmasına yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilinin temyizi üzerine "Dairemizin 21.05.2015 tarih, 2015/472 Esas-2015/9211 Karar sayılı ilamı ile mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 600,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere iştirak nafaka miktarının 750,00-TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya kapsamından; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Arda'nın 1997 doğumlu Kanada Toronto'da kolej öğrencisi; davalının ise, doktor olup, aylık 6.500,00 TL gelir elde ettiği, ailesine ait evde kaldığı, bir dairesi ve bir aracının bulunduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Arda'nın 1997 doğumlu Kanada Toronto'da kolej öğrencisi; davalının ise, doktor olup, aylık 6.500,00 TL gelir elde ettiği, ailesine ait evde kaldığı, bir dairesi ve bir aracının bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; bozma ilamı ile müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda ilk kararda belirlenen nafakadan fazla miktarda nafaka tayini yoluna gidilmiş ise de, hükmedilen nafaka miktarı çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi ile nafaka yükümlüsünün mali gücü nazara alındığında yine hakkaniyete uygun bulunmamış olup daha uygun bir nafakaya hükmedilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5429, Karar No: 2017/435, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/5429 E.  ,  2017/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydı bulunmadığı ve kolluk tarafından verilen müzekkere cevabında da suça sürüklenen çocuğun vatansız olduğu ve ikamet belgesi bulunmadığının bildirildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada ise suça sürüklenen çocuğun Kırıkkale ilinde ikamet ettiği ve annesi Sultan'ın 23.02.2011 tarihinde nüfusa tescil edilip Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk nüfusa kaydedilmiş ise nüfus kaydının getirtilmesi, kaydedilmemişse Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığına geçip geçmediğinin veya varsa yabancılara mahsus ikamet teskeresinin bulunup bulunmadığının araştırılması, suça sürüklenen çocuk hakkında ikamet tezkeresinin de bulunmaması durumunda yabancılar kütüğüne kaydının yaptırılıp “Türkiyede Vatansız Kişi Kimlik Belgesi” almasının temini ile tespiti sağlanacak kimlik bilgilerine göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24128, Karar No: 2020/12244, Tarih: 02.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/24128 E.  ,  2020/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Kapatılan) 2006/169 esas, 2006/754 karar sayılı kararının, sanık ... müdafinin yargılama aşamasında bildirmiş olduğu adres yerine, ''...'' adresinde, ''aynı konutta oturan ve yeğeni olan ...'' imzasına tebliğ edildiği,dosya içerisinde bulunan emniyet araştırma tutanak içerikleri ve bilgisine başvurulan tebliğ adresindeki konut sahibinin beyanına göre,tebligat adresinde sanık müdafinin hiçbir zaman oturmadığı ve ofis olarak da kiralanmadığı hususları dikkate alındığında, sanık müdafine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine süresinde kararın temyiz edildiği belirlenerek ve temyizin kapsamına göre sanık ... yönünden sınırlı olarak yapılan incelemede,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının, suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2 ve CMK.nın 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11612, Karar No: 2018/2984, Tarih: 12.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11612 E.  ,  2018/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin beyanı ile görgü ve tespit tutanağına göre; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait ikametin dış kapı camını kırarak çatıya çıkıp kümeste bulunan kuşları çalması karşısında, zamanaşımı süresi içerisinde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca dava açılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17313, Karar No: 2015/3664, Tarih: 02.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17313 E.  ,  2015/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı kamyonun 22/11/2011 tarihinde müvekkillerinin desteği yaya ...'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar eş ve çocuk için ayrı ayrı için 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, trafik sigortacısı müvekkilinin araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı sorumluluğu olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre trafik kazasının meydana geldiği orman kesim alanının Karayolları Trafik Kanununun 2. maddesinde sayılan yerlerden olmadığı, buna göre davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının trafik sigortacısından tahsili istemine ilişkindir.

Bir rizikonun meydana getirdiği zararın sigorta kapsamına girebilmesi için, o rizikonun motorlu araç tarafından karayolunda meydana getirilmiş olması zorunludur. Karayolları Trafik Kanunu’nun tanımlarla ilgili 3. maddesinde, karayolu; trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlar olarak tanımlanmıştır.

Aynı Yasa’nın 2/2. maddesinde, aksine hüküm bulunmadığı hallerde, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj yolu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrolü kara yollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımları da bu yasa uygulaması bakımından karayolu olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan jandarma tarafından tanzim edilen olay yeri genel krokisi ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının olay yeri inceleme ve tespit tutanağından kazanın meydana geldiği yerin, orman kesim alanında bulunan tek taraflı, patika olarak tarif edilebilecek eğimli bir yol olduğu anlaşıldığından, bu yolda motorlu aracın işletmesi sırasında meydana gelen kazadan doğan zararın ZMSS kapsamında kaldığı hususu da tartışmasızdır.

Somut olayda, dosya içerisinde bulunan jandarma tarafından tanzim edilen olay yeri genel krokisi ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının olay yeri inceleme ve tespit tutanağından kazanın meydana geldiği yerin, orman kesim alanında bulunan tek taraflı, patika olarak tarif edilebilecek eğimli bir yol olduğu anlaşıldığından, bu yolda motorlu aracın işletmesi sırasında meydana gelen kazadan doğan zararın ZMSS kapsamında kaldığı hususu da tartışmasızdır.

O halde mahkemece, kazanın 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi uyarınca karayolu sayılan yerde meydana geldiğinin kabulü ile uzman bilirkişilerden kusur ve tazminat raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/27129, Karar No: 2024/14456, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27129 E.  ,  2024/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.07.2023

SAYISI : 2022/2957 E., 2022/2164 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.07.2023 tarihli ve 2022/2957 Esas, 2022/2164 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.07.2023 tarihli ve 2022/2957 Esas, 2022/2164 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12237, Karar No: 2010/3153, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/12237 E.  ,  2010/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket davalının velisi olduğu, toplam altı öğrencinin kendi okulunda okuduklarını, öğretim ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenle yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının altı öğrencinin velisi olduğunu, ancak öğretim ücretlerinin ödenmediğini belirterek, itirazın iptali talepli bu davayı açmıştır. Davalı ise tüm çocukların velisi olmadığını savunmuş, icra takibine itiraz dilekçesinde ise, sadece 5000 YTL borcu olduğunu belirterek, takibin geri kalan kısmına itiraz etmiştir. Davalının altı öğrencinin velisi olduğunu ispat yükü davacıdadır. Buna karşılık öğretim ücretlerinin ödendiğini ispat yükü davalıdadır. Davacı okul ücretlerine ilişkin gazete ilanlarını ibraz ederek, davalı ile bu ilanlardaki ücretler üzerinden şifahen anlaştıklarını ileri sürmüştür. Şu halde okul kayıtları bilirkişi vasıtasıyla incelenmeli, davalının kimlerin velisi olarak okul ücretini ödeme yükümlülüğünde olduğu saptanmalı ve o tarihteki yönetmeliğe göre, gazete ilanlarındaki miktarları da geçmemek şartıyla öğretim ücretleri, konusunda uzman bilirkişi tarafından saptanmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.