muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19436, Karar No: 2016/689, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19436 E.  ,  2016/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/69-2015/284

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/240, Karar No: 2009/3370, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/240 E.  ,  2009/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 4.264.04 YTL’sı tazminatın, 9.2.2007 tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alkollü olarak araç kullanması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile; 4.264.04 YTL’si tazminatın, 27.3.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir TTK'nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281. maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840 sayılı ilamı, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamı, Y.11.HD'nin 23.2.2004 gün ve 2004/7094-1654 sayılı ilamı)

Davacı tarafından dava konusu kazaya ilişkin olarak düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ve diğer belgelerin davalı ... şirketine bildirilmesinden sonra davalı ... tarafından sigorta teminatının ödenmemesi üzerine işbu dava açılmıştır. Davalı vekili, dava konusu kazanın sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiğinin iddia etmiştir.Bu konudaki ispat külfeti TTK'nun 1281/2.maddeleri uyarınca davalı ... şirketine aittir. Hasarın teminat dışı sayılabilmesi için kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmiş olması gerekir. Somut olayda kazanın oluş şekli, tarihi ve yeriyle ilgili hususlarda bir çekişme bulunmamaktadır. Dosya içeriğine göre davacının kazadan sonra alınan alkol raporunda 0.33 promil alkollü olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, aralarında iki nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzmanın bulunduğu bilirkişi heyetine birlikte inceleme yaptırılıp, olayın oluş şekli, ..., yol durumu gibi unsurlar bir bütün olarak değerlendirilip, rizikonun sadece alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da etkili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediğinin, rizikonun teminat içinde kalıp kalmadığının tespitiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.’ne geri verilmesine 20.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22662, Karar No: 2021/19485, Tarih: 15.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/22662 E.  ,  2021/19485 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1)Müştekinin soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında; saat 17:40 sıralarında ikametinden ayrıldığını, saat 18:30 sıralarında ikametine geri döndüğünü, kovuşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında ise; saat 05:45 sıralarında ikametinden ayrıldığını, saat 06:45 sıralarında ikametine geri döndüğünde hırsızlığın gerçekleşmiş olduğunu beyan ettiği, sanığın ise soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında; müştekinin ikametine saat 17:45 sıralarında girdiklerini beyan ettiği, 06.01.2016 tarihli görüntü izleme tutanağına göre sanık ve suç arkadaşının saat 17:39'da ikametin bahçesine girdiklerinin belirtildiği, suç tarihi itibarıyla ... ilinde saat 16:47'de güneşin battığının anlaşılması karşısında, suç saati müşteki ve sanıktan tekrar sorularak kesin olarak tespit edilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kabule göre de;

2)Suç tarihi itibariyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının 1/2 oranında olması gerekirken, yazılı şekilde 1/5 oranında artırım yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3)Hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kast yoğunluğu ve suç vasfı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1)Müştekinin soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında; saat 17:40 sıralarında ikametinden ayrıldığını, saat 18:30 sıralarında ikametine geri döndüğünü, kovuşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında ise; saat 05:45 sıralarında ikametinden ayrıldığını, saat 06:45 sıralarında ikametine geri döndüğünde hırsızlığın gerçekleşmiş olduğunu beyan ettiği, sanığın ise soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında; müştekinin ikametine saat 17:45 sıralarında girdiklerini beyan ettiği, 06.01.2016 tarihli görüntü izleme tutanağına göre sanık ve suç arkadaşının saat 17:39'da ikametin bahçesine girdiklerinin belirtildiği, suç tarihi itibarıyla ... ilinde saat 16:47'de güneşin battığının anlaşılması karşısında, suç saati müşteki ve sanıktan tekrar sorularak kesin olarak tespit edilmeden sanık hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Sanık hakkında hükmedilen 10 aylık hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yasal engel bulunmadığı gözetilmeden, "Ceza miktarı göz önünde bulundurularak CMK. 51. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ilgili maddenin uygulanmaması,

4)Sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemiş olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

III-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemiş olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 50, 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

III-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemiş olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 50, 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2518, Karar No: 2021/10182, Tarih: 22.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2518 E.  ,  2021/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1- Davacı idare tarafından fazla bloke edilen bedelin, davalı tarafa ödeme yapılmış ise bankadan çekilmesine kadar işlemiş faizi ile davalı taraftan alınarak davacı kuruma ödenmesine, ödeme yapılmamış ise davacı kuruma iadesine karar verilmesi, gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4909, Karar No: 2013/4184, Tarih: 21.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4909 E.  ,  2013/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih ve cezai işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından kuruma sahte reçete fatura edildiğinden bahisle sözleşmenin iki yıl süreyle feshedildiğini ve 44.893,25 TL cezai işlem uygulandığını belirterek uygulanan fesih ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HMK.nun 150.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, eczacı olduğunu, davalı kurum tarafından kuruma sahte reçete fatura edildiğinden bahisle sözleşmenin iki yıl süreyle feshedildiğini ve cezai işlem uygulandığını belirterek uygulanan fesih ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ve 600, 00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesine göre; (1) Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.” Buna göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına 1.200, 00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle gerekçeli kararın hüküm başlıklı bölümünün dördüncü fıkrasında yer alan “600, 00” rakamının “1.200, 00” olarak değiştirilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12454, Karar No: 2014/22762, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12454 E.  ,  2014/22762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.