muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7348, Karar No: 2014/15266, Tarih: 09.10.2014

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, ticari paket sigorta poliçesi ile sel ve su basması rizikolarına karşı teminat altına alınan işyerinin bitişiğinde davalıların inşaat yaptıkları, bu inşaatın temel çukuruna dolan yağmur sularının davalılarca gerekli önlemlerin alınmaması sonucu sigortalı işyerine dolarak hasara neden olduğu ve hasardan dolayı sigortalısına tazminat ödenmek zorunda kalındığını iddia etmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda ise hasarın davalılara ait inşaatın temel çukurunda biriken suların sızmasından kaynaklanmadığı, aksine dava dışı İSKİ'ye ait atık su kanalının yağan şiddetli yağmurdan dolayı yeterli gelmeyip şişerek geri tepmesi ve hasar gören binanın parsel bacasına dolması, parsel bacasına dolan pissuların hasar gören binanın bodrumunda bulunan rögarlardan ve WC'den geri tepmesine neden olduğunun belirtilmesi üzerine; davacı vekili tarafından verilen 20.07.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesi ile sigortalı binayı da davalıların yaptığı, projeye aykırı olarak atık su ve yağmur suyu borularının aynı rögara bağlandığı ve geri tepmeyi engelleyici sistemin atık su bina bacasına konulmadığı, dolayısı ile davalıların binayı inşaa eden olarak sorumlu oldukları ileri sürülmüştür. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce davacı vekilinin bu şekilde iddiasını genişletmesine davalılar vekilinin derhal itiraz etmemesi sebebiyle iddianın genişletilmesine zımnen muvafakat edildiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu itibarla da davacı tarafın genişletmiş olduğu iddiası hakkında gerekli araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş ise de, davacı vekilince iddianın genişletilmesine dair verilen 20.07.2011 havale tarihli dilekçe davalılar vekiline tebliğ edilmediği gibi bir sonraki 27.10.2011 tarihli celsede de (hüküm celsesi) duruşma zaptından anlaşıldığı üzere davalılar vekiline verilmemiştir. Bu itibarla, davalı tarafın zımni muvafakatından bahsedilemeyecektir. 27.10.2011 tarihli celseden önce 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK’nun “İddia ve Savunmanın Genişletilmesi veya Değiştirilmesi” başlıklı 141. maddesinde ise iddianın genişletilmesi veya değiştirilmesi için açık muvafakat aranmıştır. Davalı tarafın açık muvafakatı da bulunmadığından, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın onanması gerektiğinden davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizce verilen bozma kararının kaldırılarak mahkemece verilen kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin Dairemizin 22.10.2013 tarihli, 2012/2148 Esas-2013/ 18502 Karar sayılı bozma ilamına yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile anılan bozma kararının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının istekleri halinde karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, önceki bozma nedeniyli iade edildiği anlaşılan 25,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4023, Karar No: 2010/10364, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4023 E.  ,  2010/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2008 tarih ve 2007/66-2008/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya akaryakıt servis istasyonu poliçesi ile sigortalı müvekkiline ait iş yerinin her türlü riske karşı sigortalı olduğunu, iş yerinin faaliyete geçmesinden kısa bir süre sonra yer altı tanklarının birisinde meydana gelen arıza nedeniyle, sigorta şirketi tarafından gerekli inceleme ve tutanaklarının tutulduğunu, eksper tarafından verilen talimat gereğince tamirat işlemlerinin yaptırıldığını, davalı şirketin yakıt sızması ile ilgili teminatın olmadığının gerekçe göstererek meydana gelen hasarı ödemediğini ileri sürerek, 35.771,00 YTL' nin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın sigortalı istasyonun inşai çalışmaları sırasında ve poliçe tanzim tarihinde önce meydana geldiğini, bu nedenle müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı asilin dosyada mevcut davalıya yazdığı 29.08.2006 tarihli dilekçesinde davaya konu işletmenin yakıt tanklarındaki zararın, benzinliğin inşa çalışmaları sırasında ve geçmiş dönemde kazıcı kepçe tırnağının boruyu yırtması sonucunda meydana geldiğini beyan ettiği, davalının savunma olarak ileri sürdüğü hasarın poliçe tanziminden önceki dönemde meydana geldiği vakıasını kabul ettiği, dava konusu hasarın teminat dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, esasen davanın dayanağı olan akaryakıt servis istasyonu poliçesi özel şartında teminatların yanlızca inşaatı tamamlanmış ve akaryakıt istasyonu olarak kullanılan bina ve içindeki muhtaviyatı kapsadığının anlaşılmış olmasına nazaran davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18495, Karar No: 2011/16275, Tarih: 20.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18495 E.  ,  2011/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şarköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçluların temyiz itirazlarına gelince :

Takip dayanağı ilamda 13.332 Euro'nun 19.11.2008'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının tahsiline hükmedilmiştir. İlamda yabancı para alacağının yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş olup, yabancı para alacağına uygulanması gereken yasal faiz, 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesinde öngörülen faizdir. Bir diğer ifade ile ilamda yazılı yasal faiz ibaresinden anlaşılması gereken anılan maddede düzenlenen faizdir.

Borçlar Kanunu’nun 83/son maddesi gereğince, alacaklı tahsil tarihindeki kur üzerinden paranın tahsilini istemez ise; 3095 Sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince, vade tarihinden takip tarihine kadar, devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işlemiş faiz talep edebilir. Ayrıca bu durumda takip tarihinden tahsil tarihine kadar da değişen oranlara göre reeskont faiz oranının aşamalı olarak uygulanmasını isteyebilir (3095 Sayılı Kanunun 2. maddesi).

Alacaklının, Borçlar Kanunu’nun 83 ve TTK'nun 623. maddesi uyarınca seçimlik hakkını, fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden ödeme yapılması yönünde kullanması halinde ise, takip konusu alacak tahsil tarihine kadar yabancı para alacağı olarak değerlendirileceğinden, alacaklı bu alacağa 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince vade tarihinden fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının o para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranına göre faiz isteyebilir.

Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde:

Alacaklı takip talebinde asıl alacağı yabancı para olarak belirtmiş ve asıl alacağa işlemiş faizi de, %9 oranı üzerinden hesaplayarak yabancı para olarak göstermiş, fiili ödeme günündeki kur üzerinden de ödeme yapılmasını talep etmiştir.

Bu durumda; alacaklı, yabancı para alacağı olan asıl alacak için 3095 Sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince vadeden (19.11.2008 tarihinden), fiili ödeme tarihine kadar devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işlemiş faiz talep edebilir. İcra mahkemesince borçlu itirazının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, takip tarihine kadar yasal faiz istenebileceği kabul edilerek bu yöne ilişkin şikayetin reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12444, Karar No: 2021/10608, Tarih: 14.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/12444 E.  ,  2021/10608 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında; sanık hakkında beraat kararı verilmesine karşılık 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç tarihinin yazılması, suç adının "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" şeklinde yazılması, karar tarihinin yazılmaması ve bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında yeniden yargılama yapılması karşısında kararı kaldırılan ilk derece Mahkemesi bilgilerine yer verilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen suç açısından, sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçe

gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14203, Karar No: 2016/3228, Tarih: 23.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14203 E.  ,  2016/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kısmen kamulaştırılan taşınmazdaki kamulaştırma alanı dışında kalan binada yol yapım çalışmaları sırasında meydana gelen zararın tazmini ve kamulaştıma dışında kalan alanda meydana gelen değer azalışının tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kısmen kamulaştırılan taşınmazdaki kamulaştırma alanı dışında kalan binada yol yapım çalışmaları sırasında meydana gelen zararın tazmini ve kamulaştırma dışında kalan alanda meydana gelen değer azalışının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümü satın alma yoluyla idareye devredildiğinden, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında ki değer azalışına yönelik istemin reddinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın 82,38 m²'lik bölümü satın alma yoluyla idare tarafından kamulaştırıldıktan, ve tapuda devir işlemi sağlandıktan sonra idare tarafından kamulaştırma planına uygun olarak yol yapılırken kamulaştırma alanı dışında kalan davacıya ait bağımsız bölüme zarar verildiğinden haksız eylem sonucu verilen bu zararın tazmini gerekir.

Açıklanan nedenle; dava konusu taşınmazın bitişiğinde bulunan binanın yıkımı nedeniyle dava konusu taşınmazdaki binada meydana gelen zararın niteliği, kapsamı ve zararın ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra, teknik bilirkişilerle mahallinde keşif yapılıp, yandaki binanın yıkılması nedeniyle mevcut bina duvarının

normal dış cephe haline getirilmesi ve binanın statiği açısından yapılması gereken masrafların tespiti bakımından bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alındıktan sonra, davacı payı yönünden zararın belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9035, Karar No: 2021/7367, Tarih: 27.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/9035 E.  ,  2021/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.09.2020 tarih ve 2019/459 E- 2020/300 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.09.2021 tarih ve 2020/1846 E- 2021/1439 K. sayılı kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2021 tarih ve 2020/1846 E- 2021/1439 K. ve ek kararın temyiz edilmesi üzerine verilen ek kararın yapılmamış sayılmasına dair 26.11.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından bu karara karşı temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de, Bölge Adliye Mahkemesince 05/11/2021 tarihli ek kararla, usulüne uygun muhtıranın tebliğine rağmen harçlar ikmal edilmediğinden temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu kararın davalı vekilince temyizi üzerine ise bu kez 26/11/2021 tarihli ek kararla yine usulüne uygun muhtıranın tebliğine rağmen harçlar ikmal edilmediğinden temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin 05/11/2021 tarihli ek kararın temyizine ilişkin başvurusu maktu harca tabidir. Somut olayda ise Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekiline gönderilen 11/11/2021 tarihli muhtırada nispi temyiz karar harcının yatırılmasının istendiği görülmekte olup, muhtıranın bu hali ile usulüne uygun düzenlenmediği anlaşılmıştır. Muhtıranın usulüne uygun düzenlenmemesi sebebiyle 26/11/2021 tarihli ek kararla temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru olmamış, bu nedenle davalı vekilinin 26/11/2021 tarihli ek kararın temyizi isteminin kabulü ile anılan ek kararın kaldırılarak davalı vekilinin 05/11/2021 tarihli ek karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesi gerekmiştir.

2-Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan temyiz başvurusu üzerine HMK'nın 344 maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilen muhtıra kapsamında 1 haftalık kesin süre içerisinde gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 366/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 344/1 maddesi uyarınca davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen 05/11/2021 tarihli ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi 05/11/2021 tarihli ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin 26/11/2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile 26/11/2021 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin 05/11/2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05/11/2021 tarihli ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/12/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, nispi değere tabi bulunan ve kabulüne karar verilen davada, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi durumunda alınması gerekli temyiz peşin harcının maktu mu yoksa nispi mi olacağına ilişkindir.

Yargıtayca, verilecek kararlardan temyize başvuran davalının en fazla aleyhine sonuç doğuran karar, HMK 370 maddesinde ifade edilen temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasıdır.

Temyiz başvurusu üzerine alınacak peşin harcın, temyiz başvurusunun reddi ile onanacağı ihtimaline göre alınması gerekir.

Bu halde Yargıtayca temyiz başvurusunun reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi durumunda alınacak onama harcı maktu mu yoksa nispi mi olmalıdır?

T.C. Anayasasının 73/3 maddesinde "Vergi, resim, harç vb. mali yükümlülüklerin Kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı",

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 2. maddesinde "Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tabi olacağı",

(1) sayılı Tarifenin III karar ve ilam harcı başlıklı 1/a madddesinde "Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68.31 oranında nisbi harç alınacağı",

1/e maddesinde "yukarıdaki nisbetlerin Bölge Adliye Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri, Danıştay, ve Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde aynen uygulanacağı"

2.a maddesinde de "1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlarla, davanın reddi kararı ve icra tetkik merciilerinin 1. fıkra dışında kalan kararlarında" maktu harç alınacağı düzenlenmiştir.

1/e maddesinde "yukarıdaki nisbetlerin Bölge Adliye Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri, Danıştay, ve Yargıtay'ın tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde aynen uygulanacağı"

2.a maddesinde de "1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlarla, davanın reddi kararı ve icra tetkik merciilerinin 1. fıkra dışında kalan kararlarında" maktu harç alınacağı düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemelerinde işin esasını hüküm altına aldığı kararlar, ilk derece mahkemesinin yerine geçerek verdiği ve icrai kabiliyeti söz konusu olan kararlardır. Bu kararlar ise, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak 6100 sayılı HMK 353/1-b-2,3 maddelerine göre davanın kabulü veya reddi yönünde verilen kararlardır. İlk Derece Mahkemesi Kararının İstinaf incelemesi sonucunda doğru bulunarak verilen "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararı davanın esası hakkında verilen ve işin esasına bölge adliye mahkemesince girilip verilmiş ve icra edilecek bir karar değildir. İlk Derece mahkemesi kararı geçerliliğini sürdürmektedir. Bu itibarla konusu belli bir değere ilişkin davada, davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı 1 sayılı Tarifenin III-1-a maddesinde ifade edilen "esas hakkında" karar niteliğinde bulunmadığından Bölge Adliye mahkemesince nisbi değil, maktu karar ve ilam harcının alınması gerekmektedir.

Başvurunun esastan reddinde, aslında davanın esasına girilmemekte, ilk derece mahkemesi kararı doğru bulunduğundan dava hakkında ayrıca karar verilmemektedir. Kanun koyucunun buradaki "esastan" ifadesini, istinaf başvurusu sırasında dilekçeye, harca, süreye vb. şekli hususlara ilişkin bir eksiklik olmaması, istinaf sebeplerinin incelenerek ilk derece kararında usul veya esas yönünden hukuka aykırılık bulunmamasıdır. (Pekcanıtez-Usul-Medeni Usul Hukukun Sh. 2270 vd)

Keza İstinaf başvurusunun reddine ilişkin karar temyiz incelemesi olmadığı için onama kararı niteliğinde de değildir. (Pekcanıtez-Atalay-Özekes Sh. 583, Konuralp, Uluslararası Toplantı Sh. 260, Özekes-100 soruda İstinaf ve Temyiz sh. 99)

1) Sayılı Tarifenin III-1-e maddesi tasdik (onama) edilen kararlar için nisbi karar ve ilam harcı alınacağını düzenlemiş olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin kararı niteliğine göre nisbi karar ve ilam harcına hükmedilmesi mümkün olmayıp bu nedenle de maktu harç alınmalıdır. Aksi düşüncenin kabulü T.C. Anayasası'nın 73/3 maddesindeki "Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağına" ilişkin temel hükme de aykırılık teşkil edecektir ki vergi ve harç yükümlülüğü konusunda kıyas veya yorum yoluyla yükümlülük getirilmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta, nisbi değere tabi bulunan davada, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi kararı aleyhinde davalıca istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddi ile nisbi karar ve ilam harcına hükmedilmiş temyiz kanun yoluna başvuran davalının temyiz dilekçesinde temyiz peşin harcını yatırmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince çıkarılan 22.10.2021 tarihli muhtıra ile temyiz peşin harcının nisbi oranda yatırılması gerektiği ihtar edilmiş, ihtarname gereğinin davalı tarafından yatırılmaması nedeniyle 05.11.2021 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalardan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle alınması gereken harç maktu olması gerektiğinden, temyiz peşin harcının davalı tarafından maktu olarak yatırılması gerekmektedir. 22.10.2021 tarihli muhtıra ile nisbi oranda harç istenmesi ve bu muhtıraya dayalı olarak 05.11.2021 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu halde davalı tarafından maktu temyiz harcının 01.12.2021 ve 13.12.2021 tarihlerinde yatırıldığı gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ek kararının kaldırılması ile 13.09.2021 tarihli istinaf kararının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde geçersiz muhtıraya istinaden tesis edilen 05.11.2021 tarihli ek kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.