muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1670, Karar No: 2025/3694, Tarih: 22.04.2025

3. Bilirkişi raporunda, önceki ölçümlerle teknik ve bilimsel bakımdan eşdeğer düzeyde tekrarlanarak sağlaması yapılmış veriler bulunmadığını,

4. Cevap dilekçesi ve istinaf başvuruna dilekçesinde ileri sürülen itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda davacının çalışması sürecinde elektronikçi olarak lehimleme işleri yaptığının tespit edildiği, lehimin metal parçaların tutturulması işlemlerinde kullanılan kalay ve kurşun alaşımlarının genel adı olduğu, lehimlemenin ise iki veya daha fazla metalin birleştirilmesi işlemi olduğu, lehimleme işlemi yapılırken, lehim çubuğu yüksek sıcaklıkta eritilerek birleştirme veya kaynak yapıldığı, iletken bir alaşım olan lehimin gözler, burun veya solunum yollarında, ciltte tahrişe veya yanmaya sebep olabileceği, kurşunun 350 derecede dumanlara eklenerek buharlaşmaya başlaması nedeni ile buharı solumanın zararlı olup zehirleyici ve kanserojen sonuçların ortaya çıkabileceği, yapılan değerlendirmelere göre davacının 67-C fabrika müdürlüğünde, elektronikçi olarak yaptığı işlerinin, aynı zamanda Yönetmelik'in 4. maddesinde bahsi geçen hususlardan olması sebebiyle, davacının yaptığı işinin anılan Yönetmelik kapsamında yer aldığının düşünüldüğü, ayrıca, tehlikeli olabilecek sınırda kurşun-kalay ve diğer kimyasal ve metallere maruz kalıp kalmadığının tespiti ile ilgili olarak yapılan keşif sonucunda işyerinde yapılan çalışmalar değerlendirildiğinde, tamir gerektiren elektronik kartlar, sarılan motor bobinlerin sayısı ve yanan motorların büyüklüğü dikkate alındığında maruz kalınan kurşun kalay ve diğer kimyasal metallerin tehlike sınırının altında olduğu kanaatine varıldığı yönünde değerlendirmelerde bulunulmuştur.

Bilirkişi heyet raporunda davacının elektronikçi olarak lehim işi yaptığı belirtilmekle yetinilmiş olup davacının yaptığı fiilî işe ilişkin herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle davacının aktif olarak süreklilik arz edecek şekilde kalay ve kurşuna maruz kalıp kalmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece makine mühendisi, elektrik mühendisi, iç hastalıkları uzmanı ve iş güvenliği uzmanından oluşacak bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılmak suretiyle, davacının çalışmakta olduğu 67-C fabrika müdürlüğünde elektronikçi sıfatını haiz işçilerin bizzat yaptıkları fiilî işler belirlenerek (örneğin montaj ve bakım onarım işlemi mi, kart onarım atölyesinde aktif olarak sürekli çalışma mı, sevk ve idare mi), davacının fiilen yaptığı işin lehim işlemi yoğunluğunda gerçekleşen işlerden olup olmadığı, maruziyet oranı ile süreklilik arz edip etmediği hususlarının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre karar verilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21893, Karar No: 2013/11018, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21893 E.  ,  2013/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin devamsızlığı sebebiyle iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı işçinin çalışma koşullarında aleyhine yapılan esaslı tarzda değişiklik sebebiyle iş sözleşmesini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin II-f bendi uyarınca haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini haklı nedenle feshederek işyerinden ayrılan işçi hakkında, tutulan devamsızlık tutanaklarının hukuken geçerliliği bulunmamaktadır. Hal böyleyken, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8183, Karar No: 2012/4147, Tarih: 22.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8183 E.  ,  2012/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’in “mağdur ...’ı kasten yaralama” ve “6136 sayılı Kanuna Muhalefet”; sanık ...’in “mağdur ...’ı kasten yaralama” suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş; temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...’ün “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...’yı kasten yaralama”, “mağdur ...’ı kasten yaralama”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık ...’in “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...’yı kasten yaralama”; sanık ...’in “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...’yı kasten yaralama” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Sanık ...'un, soruşturma sırasında ölen ... ile birlikte, yanında TCK'nun 37. maddesi kapsamında diğer “failler” ... ve ...'de olduğu halde tabancalarıyla ateş ederek, batın, kasık, diz ve ayak bölgelerine toplam sekiz kez isabet sağladıkları mağduru, hayati tehlikeye yol açmaksızın, yumuşak doku yaralanmalarına neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda;

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve özellikle tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, sanıklar ..., ... ve ... hakkında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde ayrı ayrı 12 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...’yı kasten yaralama”, “mağdur ...’ı kasten yaralama”, “6136 sayılı Kanuna Muhalefet”; sanık ...’in “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...’yı kasten yaralama”; sanık ...’in “mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs”, “mağdur ...’yı kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydı ile bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanıklar ... ve ... müdafiilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25912, Karar No: 2011/17436, Tarih: 12.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/25912 E.  ,  2011/17436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçların oluştuğu 28.04.2003 tarihine göre temyiz süreci içinde 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26913, Karar No: 2016/3961, Tarih: 16.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/26913 E.  ,  2016/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

. : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlular, sair itirazları ile birlikte imzaya itirazda bulunmuş, mahkemece; Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında dosyanın 2. kez takipsiz bırakılması nedeniyle HMK'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlular vekilinin 28.05.2015 tarihli son duruşmadan önce mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçesinde .... Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşma nedeni ile duruşmaya katılamayacağını ve mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep ettiği, mahkemece gerekçeye ve belgeye dayanmayan mazeret dilekçesinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlular vekili mazeret dilekçesinde .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/171 E. sayılı duruşmasını gerekçe olarak göstermiş olup, temyiz dilekçesi ekindeki duruşma tutanağı suretinden de borçlular vekilinin aynı tarihteki bu duruşmaya katıldığı, mazeretinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece borçlular vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşmanın ertelenmesi gerekirken, mazeretin reddi ile HMK'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GB
Yargıtay — Esas No: 2010/11812, Karar No: 2010/16078, Tarih: 07.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11812 E.  ,  2010/16078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira sözleşmesinin tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili tarafından 6.3.2008 tarihinde Encümen kararı ve ihale ile bir yıl için kiraladığı arsa kira sözleşmesinin süresinin sona ermesi nedeniyle dönem sona ermeden müracaatı üzerine Belediye meclisi kararı ile kira süresi iki yıl için uzatıldığı halde, davalı tarafından meclis kararının iptali için idare mahkemesine dava açılarak tahliye talep edilmesinden dolayı kira sözleşmesinin devam ettiğinin tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2886 sayılı yasanın 75. maddesi uyarınca tahliye talebinde bulunulduğunu, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

5393 Belediye Kanunu’nun 17/g maddesine göre: “Taşınmaz mal satımına, trampasına ve tahsisine ilişkin meclis kararlarını uygulamak; süresi üç yılı geçmemek üzere kiralanmasına karar vermek.” Belediye encümenin, 18/e maddesine göre ise: “ Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması hâlinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisine karar vermek.” Belediye meclisine görev olarak verilmiştir.

Üç yıldan az kira sözleşmelerinin yapılmasına karar vermek, Belediye encümeninin görevinde olup, kendisi de Belediye meclis üyesi olan davacı bu durumu bilmekle, ilk kira sözleşmesini encümen kararı ile yapmıştır. Davacı ile davalı idare arasında bulunan ilişki özel hukuk ilişkisidir. Süresi sona eren kira sözleşmesini ihale yapmaksızın uzatmak şeklinde belediye meclisince alınan kararın hukuksal değeri bulunmayıp yok hükmünde olması itibariyle kiraya veren belediyenin sözleşmeyi uzatma iradesinin varlığından sözedilemez. Taraflar arasında kira sözleşmesinin devam ettiği yolundaki hüküm doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16816, Karar No: 2017/18177, Tarih: 25.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16816 E.  ,  2017/18177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet-çeyiz eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine;temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan ... ile 2007 yılında evlenip 2013 yılında boşandıklarını, mahkemeye sunacakları fotoğraflardan anlaşılacağı üzere kendisine 24 adet burma bilezik, 1 adet (üzerinde 22 adet küçük altın olan) kolçak bileklik ve yüklü miktarda para takıldığını, tüm para ve ziynet eşyalarını davalı tarafa verdiğini,davalının da kendisine bir minibüs ile bir adet üzerinde yapı bulunan arsa aldığını, bu yatırımları yapan davalı tarafın kendisine hiçbir açıklama yapmadığını, bu malların kimin üzerine yapıldığını bilmediğini,davalının üzerine olmasa bile diğer davalılar olan annesi ... ve babası ...'ın üzerine tapulandığını, evlilik sırasında takılan ziynet eşyalarının kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılacağını ileri sürerek, davaya konu edilen ziynet eşyaları ile çeyiz eşyalarının tarafına aynen iadesini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;29.06.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 63.613 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar,eldeki davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını,yine davalılardan ... ve ... davalılardan ... baba ve annesi olup davaya konu ziynet ve çeyiz eşyaları ile paraların bu kişilere teslim edilmediği gibi taraflar arasında bu konuda düzenlenen bir çeyiz senedinin de bulunmadığını,yine bu davalıların kendi müstakil evlerinde oturduklarını,bu nedenle davalılardan ... ve ...a yönünden husumetten ret gerektiğini,esas yönünden ise,davacının davaya konu ettiği çeyiz eşyalarını dava dilekçesinde açıklamadığını,davacının müşterek konuttan davalının izni ve bilgisi olmadan tüm ev eşyalarını ve ziynetlerini de alarak baba evine gittiğini,davalı ...'da ziynet,çeyiz eşyası ve

para bulunmadığını,ilgili arsanın davalılardan ... adına kayıtlı olup babası olan davalı ... tarafından alındığını,diğer bahsi geçen minibüsün de davalılardan ... ve ... verdiği paralarla davalı ... tarafından satın alındığını ve kısa süre sonra da davalı ... tarafından satıldığını,taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığından davacının avans faizi talebinin de yerinde olmadığını savunarak,davanın reddini istemişlerdir.

para bulunmadığını,ilgili arsanın davalılardan ... adına kayıtlı olup babası olan davalı ... tarafından alındığını,diğer bahsi geçen minibüsün de davalılardan ... ve ... verdiği paralarla davalı ... tarafından satın alındığını ve kısa süre sonra da davalı ... tarafından satıldığını,taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığından davacının avans faizi talebinin de yerinde olmadığını savunarak,davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile;2 adet 30 gr. bilezik(4.860 TL),5 adet 20 gr. bilezik (8.100 TL), 3 adet 15 gr. bilezik (3.645 TL),1 adet 7 gr. bilezik (567 TL),20 adet çeyrek altın (2.840 TL),2 adet yarımlık altın (1.136 TL) nitelikte ziynet eşyasının davalılardan alınarak davacıya aynen iadesine, bu mümkün olmadığı takdirde toplam bedeli olan 21.148,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine;ziynet eşyasında fazlaya dair talebin para ve çeyiz eşyası taleplerinin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafça davaya konu ettiği ziynet ve çeyiz eşyalarının davalı tarafından kendisinden alındığı ve iade edilmediği,söz konusu ziynet eşyaları ile davalılardan ... üzerine bir minibüs ve bir adet daire satın aldığı iddia edilerek eldeki dava açılmış ve mahkemece ziynet eşyasının düğünden sonra davacı tarafından davalıya verildiği, davalı ve diğer davalılar olan anne ve babası tarafından bozdurularak taşınmaz ve minibüs alındığı ve davacıya iade edilmediği gerekçesiyle tüm davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de,dosya kapsamında yer alan boşanma dosyasının da incelenmesi ile, davacı ve davalılardan ... ayrı bir bağımsız konutta ikamet ettikleri,davacı ve davalılar arasında herhangi bir çeyiz senedi ya da mehir senedinin de tanzim edilmediği sabit olmakla, davalılardan ... ve ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, bu davalılar yönünden de kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bundan ayrı olarak,davacı taraf dava dilekçesinde faiz talebinde de bulunmasına rağmen mahkemece hüküm altına alınan miktar için faize hükmedilmemesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bundan ayrı olarak,davacı taraf dava dilekçesinde faiz talebinde de bulunmasına rağmen mahkemece hüküm altına alınan miktar için faize hükmedilmemesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar ... ve ... yararına bozulmasına,üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15160, Karar No: 2024/279, Tarih: 10.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/15160 E.  ,  2024/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/222 E., 2016/43 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

SUÇ TARİHLERİ : 05.03.2015, 10.03.2015

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/222 Esas, 2016/43 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın, infaz koruma memuru olan mağdura 05.03.2015 tarihinde "Sen müdür yalakasısın." dediği, 10.03.2015 tarihinde de koğuşta sayım yaptırmak istemeyip mağdura yönelik "Bu adamı bir daha sayıma getirmeyin, yoksa çok kötü şeyler olur, bu adam hasmımdır, yavşak, müdür yalakasıdır, bir daha bunu görürsem yapacaklarımdan siz mesulsünüz." diyerek hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği, sanık savunması, mağdur beyanı, tanıklar M.B., M.Y. ve M.Ö.'nün anlatımları, 10.03.2015 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, mağdur beyanı, tanıklar M.B., M.Y. ve M.Ö.'nün anlatımları, 10.03.2015 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Yerel Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmayıp, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.