muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4013, Karar No: 2024/5962, Tarih: 04.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4013 E.  ,  2024/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/499 Esas, 2023/436 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/508 E., 2020/365 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2017/73015 numaralı “şekil+BİLİM OKULU” ibareli markanın tescili için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkilinin 'şekil+BİLİM" ibareli markasını dayanak göstererek marka ilanına yaptığı itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, markaların esaslı unsurunun birebir aynı olup, "OKUL" ibaresinin herkes tarafından kullanılan ayırt ediciliği bulunmayan ibare olduğunu, "BİLİM" markasının ilaç sektöründe ayırt edicilik seviyesinin yüksek tanınmış bir marka olduğunu, müvekkilinin markasının 05. sınıfta yer alan mallarda tescilli olduğunu, davaya konu olan markanın da 35. sınıftaki 5/1. sınıfta tescil edilmek istendiğini ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptaline, tescil edilmişse davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; eğitim ve eğitim teknolojileri alanında üretim ve danışmanlık yaptığını, taraf markalarının benzer olmadığını, firmasının ilaç pazarlaması yapmadığını, sadece tüm pazarlama alanında “bilim okulu” markasının korunması için 35. sınıfta marka başvurusu gerçekleştirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "şekil+BİLİM OKULU" ibareli marka başvurusu ile davacının "şekil+BİLİM" ibareli tescilli markası arasında dava konusu markanın kapsamında yer alan "35. sınıftaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) hizmetleri" yönünden ortalama tüketici kesimi nazarında görsel ve sesçil benzerlik bulunduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas oluştuğu, davacının tanınmışlık iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2018-M-8403 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2017/73015 sayılı markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki ''müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtiler hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog vb. diğer yöntemler ile sağlanabilir.)'' hizmetleri yönünden iptaline, markanın bu hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki taleplerinin sadece 35. sınıftaki 5/1 malların satışının iptaline yönelik olduğunu, başka bir talepte bulunulmadığını, mahkeme kararında kabule konu kısmında tümüyle 35 sınıfın 5/1 malları olduğunu, reddedilen bir talepleri olmadığından davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki taleplerinin sadece 35. sınıftaki 5/1 malların satışının iptaline yönelik olduğunu, başka bir talepte bulunulmadığını, mahkeme kararında kabule konu kısmında tümüyle 35 sınıfın 5/1 malları olduğunu, reddedilen bir talepleri olmadığından davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının karıştırılma ihtimaline yol açacak düzeyde benzer olmadığını, “BİLİM” ibaresinin davacı tarafından yaratılmamış, bir çok sektörde farklı tacirler tarafından yaygın kullanılan ayırt ediciliği görece düşük bir ibare olduğunu, zayıf ibarelerin ayırt edici nitelikleri düşük olduğundan genel izlenide ufak bazı değişikliklerle farklılaşabildiğini, “BİLİM” ibaresinin anlamı herkes tarafından açık ve belirgin şekilde bilinen, oldukça genel, basit ve sıradan bir ifade olduğunu, başvuruda yer alan farklılıklarla birlikte dava konusu markanın genel izleniminin kolaylıkla farklılaştığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkeme kararında beliritlen mallar yönünden taraf markaları arasında görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında bir benzerlik bulunduğu, taraf markalarında yer alan esas unsurların birbiri ile aynı olduğu bu nedenle davalı TÜRKPATENT vekilinin isitnaf itirazlarının yerinde bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesinde mahkemece davanın kabulüne karar verilen 35. sınıftaki malların davacının talebi ile uyumlu olduğu ve davacı tarafın reddedilen bir talebinin bulunmadığı, bu durumda mahkemece davanın kısmen kabulüne dair hüküm verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın tümden kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrarla, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının başvuru markası ile davacının itirazına mesnet markası arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca iltibas ihtimalinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrarla, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının başvuru markası ile davacının itirazına mesnet markası arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca iltibas ihtimalinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2346, Karar No: 2018/13351, Tarih: 10.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/2346 E.  ,  2018/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ın, 84 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümünü, intifa hakkı üzerinde kalmak kaydıyla davalı kızı ...’ye, 82, 238 ve 113 parsel sayılı taşınmazları da davalı oğlu ... temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan adına tescile, olmazsa miras payı oranında adına tescile, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., murisin mal kaçırma amacı bulunmadığını, paylaştırma kastıyla hareket ettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 27.09.2011 tarihinde ölümü ile geriye eşi ..., çocukları davacı ..., ..., davalılar ... ve ...’in mirasçı olarak kaldıkları, çekişme konusu 84 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün 20.04.2004 tarihli akitle mirasbırakan tarafından çıplak mülkiyetinin davalı ...’ye devredildiği, 113 parsel sayılı 6.700m2 miktarlı tarla nitelikli taşınmazın 30.06.2004 tarihli satış akdiyle, 238 parsel 28.340m2 miktarlı tarla nitelikli taşınmazın 21.08.2008 tarihli satış akdiyle ve 98 ada 82 parsel sayılı 314m2 miktarlı ev ve arsa nitelikli taşınmazın 11.04.2003 tarihli satış akdiyle mirasbırakan tarafından davalı ...’e devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda ise, mirasbırakanın dava dışı 98 ada 83 parsel sayılı taşınmazını 15.04.2003 tarihli akitle dava dışı kızı ...'a devrettiği ayrıca dava dışı 84 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölümün davacı ..., 3 nolu bağımsız bölümün de davalı ... adına 04.09.2003 tarihli satış akdiyle kayıtlı olduğu, mahkemece dava konusu taşınmazlarla birlikte davalılar, davacı ve dava dışı ...'a temlik edilen taşınmazlara ilişkin akit tablolarının temin edilmediği, mirasbırakanın gerçek amaç ve iradesinin usulüne uygun olarak saptanmadığı açıktır.

Öte yandan, davacının davalı ... adına kayıtlı traktör, dükkan ve işyerinin bedeli mirasbırakan tarafından ödenmek suretiyle satın alındığı iddiası ile tenkis isteği bulunduğu halde bu hususta olumlu olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

Hal böyle olunca, hem taraflara hem dava dışı ...'a yapılan temliklere ilişkin akitlerin merciinden getirilmesi, taraflarca bildirilen tanıklar yeniden dinlenmek suretiyle mirasbırakanın çocuklarıyla ve özellikle davacı ile beşeri ilişkisinin açıklığa kavuşturulması, mirasbırakan adına kayıtlı halen 13 adet taşınmaz daha bulunduğu da gözetilerek mirasbırakanın iradesinin saptanması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi tenkis isteği bakımından olumlu olumsuz bir hüküm kurulmaması da doğru değildir.

Davalı ...'in yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2022/115, Karar No: 2023/3170, Tarih: 23.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/115 E.  ,  2023/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1789 Esas, 2021/848 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceyhan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/75 E., 2019/198 K.

Taraflar arasındaki patent hakkına tecavüzün tespiti, meni ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı firmanın tarım sektöründe üretilen çırçır makinasının ısınmasını engelleyen ve makinanın ömrünü uzatan pamuk çırçır makinalarının ayna bıçağı yöntemini bulduğunu, davacının bu buluş ile pamuk çırçır ayna bıçağı başlıklı patent belgesini aldığını, davacı firmanın davalı firmaya uzun süre patente konu ürünün satışını yaptığını, pamuk çırçır ayna bıçağının çok rağbet görmesi nedeni ile davalının davacıdan satın aldığı çırçır bıçaklarını taklit etmek suretiyle üretmeye ve satmaya başladığını, görsel ve teknik açılardan birebir benzerlik taşıyan ve satın alıcıyı yanıltacak biçimde kopyası üretilen bu ürünün üretiminin ancak lisans hakkının tanınması ile yapılabileceğini, davalıya bu ürünün üretimine son vermesi adına noter aracılığı ile ihtar çekildiğini ancak davalı tarafından ihtarnameye karşı yapılan cevapta ürettikleri bıçağın farklı olduğunun savunulduğunu ancak davalının eyleminin 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (551 sayılı KHK) gereği davacının patent hakkına tecavüz teşkil ettiğini, hedef kitlenin aynı olması nedeniyle yaşanılan bu durumun kafa karışıklığına neden olduğunu ve davalının haksız kazanç elde ettiğini, ayrıca davacı firmanın ticari itibarına sekte vurduğunu ileri sürerek davalının üretiminin patent hakkına tecavüz olup olmadığının tespiti ile bu üretimin engellenmesine, üretimde kullanılan cihazlara el konulmasına, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; çırçır makinalarının işlevinin pamuk elyafını, pamuğun çekirdeğinden ayırmak olup makinaların icadından beri de elyaf ve çekirdek ayırma işlevini makinanın içinde davacının patentini aldığını iddia ettiği bıçakların yaptığını, davacının patent belgesini ibraz etmesinin zorunlu olduğunu, sunulan faturadan anlaşılacağı üzere fatura tarihi dikkate alındığında davacının patent belgesi tarihinden çok önce piyasada bıçak üretildiğini, davalı şirketin bu bıçakları satın aldığı gibi restore etmek sureti ile yıllarca kullanılmasını da sağladığını, bıçaklarda kullanma hatası olmadığı sürece restorasyana tabi tutularak ömrünü uzatmanın mümkün olup davalı firmanın ithal bıçakları tercih ettiğini, davacının patentini aldığını iddia ettiği bıçakların davalı tarafından imal edilmediği gibi davacıdan alınan bıçakları kalite yönünden beğenmediklerini ve ithal bıçak tercih ettiklerini, davalının sıfırdan fabrika kurmakta olup makinaların bütün parçalarını imal ettiği için işletme içerisinde zaman ve yer kaybını sebebiyet vermemek adına sarf malzemeleri yan sanayiden tedarik ettiğini, imalat bandının içinde bıçaklar olmadığını, yan sanayi olarak ithal bıçakları tercih ettiklerini, bu durumda davacıya herhangi bir zarar verilmesi veya patent hakkına tecavüz edilmesinin söz konusu olmadığını, davalı firmanın davacının ürettiği bıçakları imal veya taklit etmediğini, yerli bıçak olduğu takdirde de yan sanayide bulunan alternatif firmalardan temin ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin patent belgesi ile koruma altına aldığı konunun dava konusu bıçakların özel üretim yöntemi olup bıçakların ebat veya şekli olmadığı, bu anlamda yapılan inceleme ve tespitlere göre de davalının, davacı şirket patent belgesi ile koruma altına alınan üretim yöntemini kullanmadığı, davalının ayna bıçağı malzemesini soğuk madde tipi yüksek karbonlu çelik olarak ithal ettiği bu sebeple davacı yanın kullandığı çelik malzemelere uyguladığı üretim yöntemini uygulama ihtiyacı da duymadığının kesin olarak tespit edildiği, davalı şirket eliyle, davacının patent hakkına vaki herhangi bir tecavüzün bulunmadığının sabit olduğu ve davacının iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda çok temel eksiklikler olup denetime elverişli olmadığını, mahkemenin yeni bir rapor alma yoluna gitmeden denetime elverişli olmadığı açık, çelişkili rapora göre karar oluşturmasının usul, hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu, sundukları özel mütalanın da rapordaki ve hükümdeki eksiklikleri ortaya serdiğini, raporda bıçakların üretim yönteminin karşılaştırılmadığını, raporda malzeme farklılığının müvekkilin usulündeki üretim adımlarından ayrışmaya nasıl yol açtığının izah edilmediğini, davada usul patenti söz konusu olduğu için davalının hangi üretim adımlarıyla kendi ürününü ürettiğini açıklaması ve müvekkilin patentindeki üretim usulünden farklılaştığını kendisinin kanıtlaması gerektiğini, davacı patentindeki üretim usulünün davalı ürününde uygulanıp uygulanmadığı üzerinde yoğunlaşılması gerekirken fiili kullanımların çelik, sertlik, karbon değerleri üzerine yoğunlaşıldığını, usul patentinde ispat yükünün davalıda olduğunu ve davalının farklı usulle üretim yaptığını ispatlayamadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 551 sayılı KHK'nın 84 üncü maddesinin ikinci fıkrasında açıkça, patent konusunun yeni ürün veya maddelerin elde edilmesine ilişkin bir usul olması halinde, aynı özellikleri taşıyan her ürün ve maddenin patent verilmiş buluş konusu usule göre elde edilmiş olduğunun kabul edileceği ve aksini savunan kişinin bunu ispatla yükümlü olduğu ifade edilmiş ve davacı yan bu maddeye dayalı olarak ispat yükünün davalı tarafta olduğunu iddia etse de, 01.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, davacıya ait patent belgesinin pamuk çırçır makinelerinin ayna bıçağı üretim yöntemine ilişkin olup yeni bir ürün ve maddenin elde edilmesine ilişkin olmadığı, bu nedenle ispat yükünün davacıda olup, davacının iddiasını yani davalının pamuk çırçır makineleri ayna bıçağında patentini aldığı üretim yöntemini kullandığını ispat etmesi gerektiği, davacının da, davalının patent hakkına tecavüz ettiğini ispat edemediğinden İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediğe gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme