muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15586, Karar No: 2010/267, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15586 E.  ,  2010/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14929, Karar No: 2015/2577, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14929 E.  ,  2015/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1356, Karar No: 2015/6777, Tarih: 12.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1356 E.  ,  2015/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 38. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/66-2014/38

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2014 gün ve 2013/66-2014/38 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/11/2014 gün ve 2014/11618-2014/18278 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette 20.11.2007-01.11.2012 tarihleri arasında önce teknik personel sonra teknik müdür olarak çalıştığını, 11.04.2012 tarihinde taraflar arasında ''Rekabet Yasağı, Bilgi Koruma ve Gizlilik Sözleşmesi" akdedildiğini, davalının işten ayrılmasından hemen sonra müvekkile ait ticari bilgileri kendine menfaat sağlayacak biçimde kullandığını, tüm müşteri portföyünün iletişim bilgileri, ürünün muhteviyatı, tüm ticari sırları kullanılarak müvekkil şirketin eski çalışanına ait aynı sektörde faaliyet gösteren işyerinde çalışmaya başladığını, rekabet yasağı sözleşmesinin ihlal edilmiş olması sebebiyle sözleşmenin 11. maddesi kapsamında davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini, %20'den az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6298, Karar No: 2018/17125, Tarih: 12.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/6298 E.  ,  2018/17125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : a) Basit yaralama suçundan mahkumiyete dair; Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2018 gün ve 2016/223 Esas, 2018/85 Karar sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; ....Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/03/2018 gün ve 2018/644 Esas, 2018/646 Karar sayılı kararı

c) Temyiz isteminin reddi; ....Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/07/2018 günlü ek kararı

....Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.07.2018 gün ve 2018/644 Esas, 2018/646 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK'nin 296/2. maddesine göre temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz süresi 7 gün olduğu halde 11.07.2018 tarihli ek kararda 15 gün olarak hatalı gösterildiğinden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Basit yaralama suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ....Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2758, Karar No: 2015/14142, Tarih: 15.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2758 E.  ,  2015/14142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/546

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı S.. P.. mirasçıları vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 15.09.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalılar vekili Av. M.. Y.. geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. Z.O.geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müteveffa N. Ş. tarafından, 21.05.1999 tarihinde düzenlenen el yazılı vasiyetname ve aynı tarihli Noter vasiyetname tutanağı ekindeki el yazılı vasiyetname ile, davacı tarafa kazandırmalarda bulunduğunu; vasiyetnamenin açılıp okunduğunu belirterek, vasiyetnamenin tenfizini, muris adına kayıtlı taşınmaz ve para dahil menkullerin davacı adına tescili ve teslimini talep etmiştir.

Davalılar, cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece; Kadıköy 16. Noterliğinin 21.05.1999 tarih ve .... yevmiye nosu ile tutanak altına alınan vasiyet eden N. Ş.'ün 21.05.1999 tarihli elyazısı vasiyetnamesinin tenfizine, vasiyet eden N. Ş. adına tapuda kayıtlı olan Kadıköy .... Mahallesi'nde kain 1112 ada, 235 parsel, zemin 7 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/2 terekesinde tespit edilen muris Neriman Şensöz'e ait paranın davacı kuruma ödenmesine, İstanbul Yapı Kredi Bankası Caddebostan Özel Bankacılık Merkezi Şubesi'ndeki vasiyet eden N. Ş.e ait hesaplardaki paranın davacı kuruma ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı S.. P.. mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı S.. P.. mirasçıları vekili temyiz dilekçesi ile; murislerinin yargılama sırasında 11.08.2013 tarihinde öldüğünü ve ölü kişi hakkında hüküm kurulduğunu bildirmişlerdir.

Yargılama süresince tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip bulunması dava şartıdır. (HMK 114/1-d)

1086 sayılı HUMK 41. ve 6100 sayılı HMK 55. md. gereğince; " Tarafların birinin ölümü halinde mirasçılar, mirası kabul veya reddetmemiş ise, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir.

Ancak, hakim gecikmesinde sakınca bulunan hallerde talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir. Bu hüküm mirasçıların mal varlığını etkileyen davalarda dikkate alınmalıdır. Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde TMK 28/1. maddesi uyarınca ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur.

Ancak, hakim gecikmesinde sakınca bulunan hallerde talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir. Bu hüküm mirasçıların mal varlığını etkileyen davalarda dikkate alınmalıdır. Dava devam ederken taraflardan birinin ölmesi halinde TMK 28/1. maddesi uyarınca ölen kişinin taraf ehliyeti son bulur.

Yargılama sırasında taraflardan birinin ölmesi halinde, ölen tarafın ehliyeti sona ereceğinden, ölen kişinin veya vekilinin davaya devam etmesi mümkün değildir. Ancak, bu kişinin mirasçıları tarafından davaya devam edilebilir.

Davalı S.. P.., yargılama sırasında ölmüştür. Ölü kişi adına hüküm kurulamayacağından mirasçılarının davada yer almaları sağlanıp, HMK 77/1.maddesi uyarınca mirasçıların vekaletnamelerini ibrazı için süre verilmesi gerekir.

Mahkemece; dava sırasında ölen ve taraf ehliyeti son bulan davalı hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı S.. P.. mirasçılarına verilmesine,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6696, Karar No: 2010/9286, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6696 E.  ,  2010/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 2.11.2010 Salı günü davacı ... vekili Av. ...ve davalı ... vekili Av. ... geldi. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalıya satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu, davalı borçlunun diğer davalının 3 yıldır kiracısı olmasından dolayı 3. kişinin borçlunun aciz halini bilebilecek durumda olduğu, taşınmazın üzerinde bulunan takyidatlar nedeniyle 3. kişinin basiretli bir tacir gibi davranmamış olduğu ve 3. kişinin iyiniyetli olduğunun kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...’ın borçlu ...’ın içinde bulunduğu durumu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılmasına, davacı ile borçlu arasındaki alacağın muvazaalı olduğunun yasal ve inandırıcı delillerle ispat edilememesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 750,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Gök'ten alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 18,585,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Gök'ten alınmasına 2.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10754, Karar No: 2023/12741, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10754 E.  ,  2023/12741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2159 Esas, 2023/2066 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.06.2023 Tarihli ve 2023/1159 Esas, 2023/964 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin Topçular Mah. ... Sok. No:27 İç Kapı No:2 İzmit/ Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.10.2023 Tarihli ve 2023/2159 Esas, 2023/2066 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin adresinin ... Mah. ... Sok. (240) No:20 İç Kapı No:1 Nilüfer/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medeni Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Saraybahçe Polis Merkezi Amirliğince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... Sok. (240) No:20 İç Kapı No:1 Nilüfer/Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Bursa 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5659, Karar No: 2014/14189, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5659 E.  ,  2014/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8067, Karar No: 2012/28633, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8067 E.  ,  2012/28633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından az olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Gündüzleyin çocukların okula giriş çıkış saatlerine tekabül eden bir zamanda, meskûn mahalde, 8,5 m genişliğinde, tek yönlü, iki şeritli, sağında 2 m genişliğinde yaya kaldırımı ve solunda ilk öğretim okulu bulunan, görüş alanı açık, düz ve bölünmüş caddede yönetimindeki kamyonetle seyir halinde olan sanığın, “okul geçidi” uyarı, “askeri araç çıkabilir” ve “30 km/saat hız sınırı” bilgi levhaları mevcut olan olay mahalline , ilk öğretim okulu karşısında bulunan okul geçidine geldiğinde, geçitte bulunan özel giysili okul öğrencilerinin ikazlarını da dikkate almayarak ve üstelik bu öğrencinin ikazı üzerine sağında seyir halindeki belediye otobüsünün durmuş olmasına rağmen kamyoneti ile hızını azaltmayıp, mevcut hızıyla seyrine devam ederek, otobüsün durduğunu görünce sanığın istikametine göre yolun sağından kaplamaya girip okul geçidini kullanarak karşıdaki okuluna doğru geçiş yapan birinci sınıf öğrencisi 2002 doğumlu yayaya çarpması sonucu ölümüne neden olduğu olayda, sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin eleştirilen husus dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yola aniden fırlayan maktülün kazaya sebebiyet verdiğine, cezanın ağır olduğuna, lehe yasa maddelerinin uygulanmadığına ve sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15659, Karar No: 2014/11086, Tarih: 02.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15659 E.  ,  2014/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2013

NUMARASI : 2013/128-2013/424

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işverence hiçbir haklı ve geçerli sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, davalı işyerinde Petrol-İş Sendikası Trakya şubesi tarafından örgütlenme çalışması başladığını, davalı işyerinde sendikal çoğunluğu sağlayacak sayıda işçinin sendika üyesi olduğunu, sendikanın yetki için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na başvurusunu müteakip işveren vekillerinin işçiler üzerinde örtülü ve açık baskı uygulayarak sendikadan istifa etmedikleri takdirde iş akitlerine son verileceğini, Diyarbakır, Aydın gibi yerlere sürgün olarak gönderileceklerinin açıkça söylenildiğini, ilerleyen safhalarda bu baskıların bir takım işçiler üzerinde sonuç doğurduğunu, bir kısım işçilerin sendikadan istifa ettiğini, istifa etmeyen bir kısım işçilerin Güneydoğu Bölgesi'ndeki şirkete ait kuyulara gönderildiğini, bir kısmının da küçülme gerekçesi ile işten çıkartıldığını, işyerinde herhangi bir küçülme gerçekleşmediğini, esnek çalışma, vardiya düzenlemeleri, ücretsiz izin, son girenin ilk çıkışı gibi koşulların yerine getirilmediğini, sendikaya üye olmayan veya baskı sonucu sendikadan istifa eden kişilerin çalışmaya devam ettiğini, işverenin bu iş koluna paralel doğal enerji kaynaklarından olan sıcak sudan elektrik üretimi için yeni girişimlerde bulunulduğunu, internet sitesinde işçi ve personel arayışına devam ettiğini, bu nedenlerle davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: