muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/425, Karar No: 2022/2399, Tarih: 16.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/425 E.  ,  2022/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Hükmen Tespiti, Nafaka İstemi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13.11.2019 tarihli ve 2018/12447 Esas, 2019/10257 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, evlilik dışı doğan davacı 22.04.1995 doğumlu Zeynep Seda'nın babasının davalı ... olduğu ileri sürülerek, davalı ...'ın davacının babası olduğunun tespiti ile aylık 1.500,00 TL nafakaya hükmedilmesi istenmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar, taraf teşkilinin sağlanması, nafaka yönünden araştırma yapılması ve babalık iddiasına dair DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile davalının davacının babası olduğunun tespiti ile açık lisede okuyan ergin davacı lehine aylık 600,00 TL nafakaya hükmedilmiş, davalı vekilinin temyiz isteği üzerine Dairemizce sair temyiz itirazları reddedilerek "ergin olan ve örgün eğitime devam etmeyen davacının devam mecburiyeti ve okulu bitirmek için belli bir süre şartı olmayan açık liseye kayıt yaptırması, iki buçuk yılda bitirilebilecek okula yaklaşık yedi yıla yakın süre kayıt yenileyip kaydın açık tutulması, bu okul için somut olarak ne tür giderlerin yapıldığı ileri sürülmediği gibi bu yönde davacı yanca delil sunulmaması, bu okula kayıtlı olmanın çalışmaya engel olmaması, davacının belli bir dönem çalışıp işten ayrılması gibi olgular dikkate alındığında, mevcut koşulların TMK'nin 328/2. maddesi kapsamında nafaka isteme hakkı vermeyeceği ve hakkın kötüye kullanımı mahiyetinde olduğu kabul edilerek davacının nafaka isteminin tümden reddine karar verilmesi gereği ile hükmün bozulmasına karar verilmiş; davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, babalığın tespiti ile davacının geçinmesi için gerekli olan ve karşı tarafın malî gücüne uygun bir yardıma hükmedilmesi istemlerinden ibarettir.
Yargıtay — Esas No: 2013/13430, Karar No: 2014/1731, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13430 E.  ,  2014/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/224683

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

NUMARASI : 2010/675 (E) ve 2011/298 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, K..Z..1... S.. No: .. sayılı yerde bulunan evin kapısının camını taş atmak suretiyle kırdığının iddia edildiği olayda;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; söz konusu mala zarar verme eyleminin, C.. Ş.. isimli kişinin annesi Ş..Ş..ın oturduğu ikametin kapısına yönelik olarak işlendiği, dolayısı ile başka bir ikamette oturan ve bu nedenle doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan C.. Ş.. isimli kişinin olay nedeni ile şikayet hakkının bulunmadığı ve kapısının camı kırılarak zarar gören ikameti kullanan ve bu nedenle olaydan doğrudan zarar gören Ş..Ş.. isimli kişinin yaşlı ve hasta olması gerekçesiyle şikayet hakkını kullanmayarak oğlu olan C.. Ş..'ın şikayetçi olduğu; ancak soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan mala zarar verme suçunda şikayet hakkının ikameti kullanan kişiye ait olduğu, ev sahibinin fiili ve faili öğrendikten sonra şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçtan zarar gören kişinin hasta ve yaşlı olduğu gerekçesiyle söz konusu evde ikamet etmeyen oğlunun şikayette bulunması üzerine mahkumiyet hükmü kurularak 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesi hükmüne aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1647, Karar No: 2019/1926, Tarih: 11.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1647 E.  ,  2019/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan ...şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28.08.2018 tarih ve 2018/135192-64405 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 9. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.10.2018 tarih ve 2018/5040 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23.01.2019 gün ve 94660652-105-34-16325-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2019 gün ve 2019/11015 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müştekinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu şikâyet dilekçesinde, internet aracılığıyla ECA yetkili servisinden kombisinde bulunan arızanın giderilmesi için randevu aldığını, tamir için gelen kimliği belirsiz şahsın kombinin ana kartının bozuk olduğu gerekçesiyle tamiri için kendisinden 520,00 Türk lirası ücret aldığını, ancak kombinin halen düzelmediği, söz konusu internet sitesinde belirtilen telefon numarası ile tamir için gelen şahsın telefonunu aradığını ancak ulaşılamadığını, bunun üzerine ECA genel merkezinden tamir için talepte bulunduğunu, gelen teknik ekibin, bozukluğun ana karttan kaynaklanmadığını, kendisini yetkili servis olarak tanıtan dolandırıcılar olduğunu belirtmeleri üzerine, ECA yetkili servisi olarak tanıtan şahısların kendilerini dolandırıldığından bahisle şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma neticesinde; suçun hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan bahisle takipsizlik kararı verilmiş ise de, söz konusu şikayet dilekçesinin ekinde sunulan internet sitesinin sayfasındaki iletişim bilgilerinin ve servis formunda imzası bulunan teknisyen hakkında araştırma yapılarak, iletişim bilgilerinde belirtilen telefon numarası ile teknisyenin telefon numarasının kime ait olduklarının tespit edilmesi, bu olaya ilişkin ifadelerinin alınarak söz konusu şahısların müştekiye teşhis ettirilmeye çalışıldıktan sonra, şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine

karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikayetçinin ECA yetkili servisi olarak aradığı ve dilekçe ekinde sunmuş olduğu internet sitesi sayfasındaki iletişim bilgileri ile servis formunda imzası bulunan teknisyen hakkında araştırma yapılarak, şikayetçinin dilekçesinde belirtmiş olduğu telefon numaralarının kimlere ait olduğu tespit edilip, bu kişilerin ifadeleri alınmadan ve usulüne uygun teşhis işlemi yaptırılmadan, yine tespiti yapılacak işyerinin ECA’nın yetkili servisi olarak faaliyet gösterip göstermediği ve benzer soruşturma dosyalarının bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmiş olması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul 9. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.10.2018 tarih ve 2018/5040 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13220, Karar No: 2022/13103, Tarih: 28.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/13220 E.  ,  2022/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin bozma sonrası, basit yargılama kapsamına giren suç yönünden, Anayasa Mahkemesi’nin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 sayılı iptal kararı doğrultusunda, "sanık hakkında yakalama emrinin çıkarılmasının gerekmesi, usul ekonomisi ilkesi, sanığın savunmasının daha önce alınmış olması" gerekçeleri ile, 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verdiği görülmekle, tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

5275 sayılı Kanun'un 105/A-8. maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmayan hükümlülerin TCK.nın 292. ve 293. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği; somut olayda sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Bergama İnfaz Hakimliği'nin 17.11.2014 gün ve 2014/518 D.İş sayılı kararını usulüne uygun olarak tebliğ aldığı ancak 2 gün içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiğini belirtir evrakın sanığa tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla, söz konusu tebligatın yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2595, Karar No: 2020/40, Tarih: 23.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2595 E.  ,  2020/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı, davalılar vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalılardan ... ve ... Taşıt San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davacılar ... ve ...'in sahibi oldukları Alman tabiyetindeki ...GMBH şirketinin Türkiye'de uçak ikmal tankerleri yedek parçaları satış işleri yaptığını, müvekkillerinin Türkiye'deki faaliyetlerini davalı ... ve ...'in büyük hissedarı ve müdürü olduğu davalı şirketler aracılığı ile yürüttüğünü, taraflar arasında 1992'de başlayan ilişkide davalılara gönderilen yedek parçaların önemli bir kısmının bedellerinin geri ödenmediğini, davalıların talebi ile davacılar tarafından gönderilen paraların iade edilmediğini, Nisan 1998'de toplam borcun 400,000 DM olduğu konusunda mutabakata varıldığını ancak borç ödenmediği için tarafların tekrar bir araya gelerek 18.10.2005 tarihli sözleşmeyi yaptığını, bu sözleşmeyle 400.000 DM (=204.516,75 Euro) olan bu borcun ödeme miktar ve tarihleri ile uygulanacak gecikme faizinin yeniden belirlendiğini ileri sürerek davalıların ödemek zorunda oldukları asıl borç ile gecikme faizlerinin şimdilik 10.000 TL olduğunun ve bu borcun ödenme tarih ve miktarlarının tespitine, tespit edilen borcun ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi üzerinden davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili yargılama sırasında taleplerini ıslah ederek asıl borcun 404.588,13 TL gecikme faizi (bileşik faizli) miktarının 90.676,13 TL, temerrüt faizi miktarının 142.331,30 TL olduğunu belirtmiştir.

Davalı şirketlerin müdürü sıfatı ile kendi adına cevap veren ..., iddiaya konu 18.10.2005 tarihli sözleşmeyi takiben aynı gün içerisinde bir kısım tahsilatlar ve ek sözleşme yapıldığını, 18.10.2005 tarihli sözleşmenin manevi baskı altında imzalandığını, aynı gün yapılan ek sözleşme ile borcun 130,000 Euro olduğuna karar verildiğini ve elden 90,000 Euro ödenerek kalan 40,000 Euro'nun ise yıllık %5 faiziyle 30.12.2008 tarihine kadar ödenmesi yönünde anlaşmaya varıldığını ve 30.12.2008 tarihinde de kalan 40.000 Euro borcun faiziyle birlikte 46.396 Euro'nun davacı ...'e ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacılar ... ve ... yönünden davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine, davacı şirketin açtığı davanın kısmen kabulüne, 130,000 Euro'nun TL karşılığı olan 245.629,00 TL'nin davalılardan tahsili ile davacı şirkete verilmesine, sözleşme gereğince muaccel olmayan bakiye alacak, faiz isteminin reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/7828 esas, 2014/5662 karar sayılı 24.03.2014 tarihli ilamı ile "1) Davacılar 18.10.2005 tarihli sözleşmeye dayalı olarak, alacak talebinde bulunmuştur. Anılan sözleşmede imzaları bulunan ..., ..., ...GMBH'nin aktif dava ehliyeti bulunduğu halde aksine düşüncelerle ... ve ...'in açmış olduğu davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddinde isabet bulunmamaktadır. 2) Savunmaya konu aynı gün imzalanan ek anlaşmadaki imzanın ...'e ait olup olmadığının saptanması için, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/74077 sayılı dosyasında grafoloji ve sahtecilik uzmanı ...dan alınan 09.09.2009 tarihli raporda, belgedeki imzanın ... elinden çıkmayıp, adı geçenin örnek modeline benzetilme gayretiyle takliden atıldığı bildirilmiş, Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1107 E. sayılı dosyasında alınan 20.05.2010 tarihli Jandarma Genel Komutanlığı bilirkişi kurulu uzmanlık raporunda, imzanın ... eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu belirtilmiş, yine aynı ceza dosyasında alınan 30.11.2010 tarihli Adli Tıp Raporunda ise “...tanı unsuru içermeyen, karalama tarzında çizgilerden ibaret basit tersimli olması nedeniyle ... eli ürünü olup olmadığı tespit edilemediği” bildirilmiştir.Mahkemece alınan bilirkişi Dr. Yasin Ataç'ın 04.07.2011 tarihli raporunda ise, belgedeki imzanın ...'in eli ürünü olmayıp adı geçenin hakiki imzalarının model alınması suretiyle adına sahte olarak atıldığı kanaatine varılmıştır. Davalı tarafın özel başvurusu ile Ulusal Krımınal Büro'dan alınan 28.01.2010 tarihli raporda incelenen emsal belgeler detayları ile belirtilmemiş sonuç olarak imzanın ...'e ait olduğu belirtilmiştir. Davalı tarafın yine aynı bürodan aldığı 22.10.2012 tarihli raporda da imzanın kuvvetle muhtemel ...'in eli ürünü olduğu belirtilmiş ancak rapor içeriğinden 18.10.2005 tanzimli ek anlaşma belge fotokopisi üzerinde inceleme yapıldığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan raporlar arasındaki çelişki gözetilerek Güzel Sanatlar Fakültelerinden seçilerek oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden incelenmesi gereken belgenin ve emsal belgelerin aslı üzerlerinde inceleme yapılıp rapor alınarak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olmalıdır." gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 18/10/2005 tarihli ek sözleşmede Hans Schneıder atılı imzanın Hans Schneıder eli ürünü olduğu, ek sözleşme içeriğine göre taraflar arasında 18/10/2005 tarihli ilk sözleşmenin imzalandığı, ilk anlaşmada belirtilen 400.000 DM tutarındaki kredinin ...'in isteği üzerine yeniden gözden geçirildiği, ...'in peşin ödemesinden sonra ek bir protokolün imzalandığı, iş bu anlaşmaya göre davalı ...'in 18/10/2005 tarihi itibari ile borcunun 130.000 Euro olduğu, ...'in Hans Schneıder'e 90.000 Euro peşin ödeme yaptığı, kalan 40.000 Euro tutarındaki borcun yıllık % 5 oranında faizlendirileceği, Makine İkmal Ofisi ve ... Taşıt San. Tic. Ltd. Şti.'nden ...'in kalan 40.000 Euro tutarındaki meblağ 30 Aralık 2008 'e kadar ödemeyi kabul ettiği, davalı yanın davacının iddia ettiği 18/10/2005 tarihli ilk sözleşmenin aynı tarihli ek sözleşme ile tadil edildiği ek sözleşme ile 40.000 Euronun 30 Aralık 2008'e kadar ödenmesinin kararlaştırıldığı, 28/11/2008 dava tarihi itibari ile ek sözleşmede ödenmesi kararlaştırılan alacağın muaccel olmadığı gerekçesiyle (Yargıtay ilamında kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla) davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacılar vekili tarafından davalılar aleyhine açılan dava hakkında mahkemece verilen 2008/668 esas, 2013/15 karar sayılı 21.01.2013 tarihli karar ile davacı şirketin açtığı davanın kısmen kabulüne, 130,000 Euro'nun TL karşılığı olan 245.629,00 TL'nin davalılardan tahsili ile davacı şirkete verilmesine karar verilmiş, davalı Makine İkmal Ofisi Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmediği için bu davalı yönünden kesinleşmiştir. Bu kararın davacı vekili ile davalılardan ... ve ... Taşıt San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/7828 esas, 2014/5662 karar sayılı 24.03.2014 tarihli ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ve yapılan tahkikat sonunda (Yargıtay ilamında kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla) davanın reddine karar verilmiş ise de bu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, buna bağlı olarak yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden de yanlış karar verilmiştir. Mahkemece 130,000 Euro'nun TL karşılığı olan 245.629,00 TL'nin davalı Makine İkmal Ofisi Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. 'den tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine ilişkin ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Davalılar ... ve ... Taşıt San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebine gelince, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkeme tarafından dava tarihi itibariyle muaccel olmadığı için reddedilen 40.000 Euro alacağın dava devam ederken davacı ... Schneıder'a ödendiği hususunun bu davacının 09.06.2009 tarihli celsede tercüman aracılığıyla alınan beyanından anlaşılıyor ise de davanın red sebebi dikkate alındığında bu ayrıntının gerekçede yer almamasının bir eksiklik olmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar ... ve ... Taşıt San. Tic. Ltd. Şti.’den alınarak davacıya ödenmesine, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 23.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2067, Karar No: 2023/5167, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2067 E.  ,  2023/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1688 E., 2022/1988 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Batı 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/345 E., 2021/546 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine, kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin ağza alınmayacak küfür ve hakaretlerde bulunduğunu, hakaret ve tehditler sonucu kadının suç duyurusunda bulunduğunu, açılan ceza davasında erkeğin adli para cezası aldığını, bu cezadan sonra hakaret etmeyeceğine söz vermesine rağmen hiçbir şeyin değişmediğini, kadının 24.06.2020 tarihinde tekrar suç duyurusunda bulunduğunu, erkeğin sık sık alkol alarak aile huzurunu bozduğunu, yatak odası mevzularını ailesine ve abisine anlattığını, kadının ailesine de hakaretler ettiğini, kadına "sen kadın değilsin, kadınlık mı yapıyorsun, ben başka kadınlara gideceğim, bu çocuk benden değil, orospu" şeklinde onur kırıcı cümleler kurduğunu, kadını hep yalnız bıraktığını, ortak çocuğun sünnetinde bile kadının yalnız olduğunu, ortak çocuğun astım hastası olması nedeni ile hastanede yattığı sürede erkeğin ailesinin yanında olmadığını, hastaneye alkollü şekilde gelerek hakaret ve tehdit ettiğini, evin ve çocuğun giderlerine katılmadığını, 24.06.2020 tarihinde koruma kararı verildiğini, bu kararın aile konutu için verildiğini, ancak aile konutunda erkeğin ilk evliliğinden olan çocuğunun oturmaya başladığını, kadını eve almadığını, bu nedenle kadının kendi ailesinin evine dönmek zorunda kaldığını iddia ederek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP