muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29604, Karar No: 2014/28025, Tarih: 24.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/29604 E.  ,  2014/28025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2010/1041-2012/401

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili özetle; müvekkilinin, davalı işyerinde 26.11.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 20.12.2006 tarihinde emekli olmasına rağmen hiç ara vermeden çalışmasına devam ettiğini, işverenin N.. 209.Sk. Nilüfer/BURSA adresindeki işyerini Yeniceköy Belediyesi Dere Mah. 287. Sk. No: Inegöl/BURSA adresine taşıdığını, davacının yeni adreste çalışmayacağını bildirmesi üzerine İşten çıkarıldığını, tır şoförü olarak aylık net ücretinin 900,00 TL olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının, 26.11.2004 tarihinden itibaren müvekkili şirkette şoför olarak çalışmaya başladığını, 20.12.2006 tarihinde de emekliliği nedeniyle hak ettiği tüm alacakları ödenmek suretiyle işten ayrıldığını, daha sonra 30.01.2007 tarihinde tekrar aynı görevle çalışmaya başladığını ve 15.09.2010 tarihinde de işyerini terk etmek suretiyle haklı neden olmadan işten ayrıldığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Mahkeme gerekçesinde “ çalışma koşullarında yapılan esaslı değişiklik nedeniyle, davacının işten ayrıldığı anlaşılmaktadır “ denildikten sonra devamında “ davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği anlaşılmıştır “ yazılmak suretiyle çelişki meydana getirildiği anlaşılmaktadır. Bu sebeple tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı, tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1064, Karar No: 2010/6004, Tarih: 15.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1064 E.  ,  2010/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına mahkeme kararı tebliği ... Sokak, ... Emlak, no: 543 Dudullu, Ümraniye, ... adresinde ikamet eden davalı ...'a yapılmış olup; hükmü temyiz eden davalı ... temyiz dilekçesinde, mahkeme kararının kendisi ile farklı yerde ikamet eden davalı ...'a tebliğ edilmiş olması nedeniyle tebliğin usulsüz olduğunu beyan etmiş olmakla; adı geçen davalıların davalı ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta marifeti ile araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmediklerinin anlaşılması halinde davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a mahkeme kararının yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1971/103-177 Esas-Karar sayılı dosyasının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11231, Karar No: 2012/17540, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11231 E.  ,  2012/17540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu (Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/03/2011 tarih ve 2010/92-2011/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının eczacılık ve kimyasal alanda faaliyet gösteren dünyanın en eski şirketlerinden biri olduğunu, dünya çapında ulusal ve uluslararası bir çok marka tescili bulunduğunu, davacının “PYRISMA” ibareli markasının dünyada bir çok ülkede tescil edildiğini ve kullanıldığını, Türk Patent Enstitüsü’nde "PYRISMA" ibareli marka başvurusunun davalının "PRİZMA ŞEKİL" ibareli markası nedeniyle reddedildiğini, oysa, davalı markası PRİZMA’nın ülkemizde kullanılmadığını, markalar sicilini haksız yere işgal ettiğini ileri sürerek, davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 14 ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne ve terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, 556 sayılı KHK'nin 63/3. fıkrası uyarınca davaya bakmakla davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olması nedeniyle davalı vekilinin yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın Bursa 3. Nolu Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, 1.650 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11680, Karar No: 2021/10350, Tarih: 16.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11680 E.  ,  2021/10350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, hizmet süreleri ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16538, Karar No: 2011/17023, Tarih: 21.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/16538 E.  ,  2011/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada korkutmak amacıyla silah boşaltma ve kasten yaralama

HÜKÜM : -...'nın kasten yaralama suçundan;

-...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada korkutmak amacıyla silah boşaltma ve kasten yaralama suçlarından hükümlülüklerine ve müsaderesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hüküm- lerine yönelik temyiz incelemesinde;

Tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

B- Sanık ... hakkında ruhsatsız tabanca taşımak ve kavgada silah boşaltmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27230, Karar No: 2013/18584, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27230 E.  ,  2013/18584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilleri ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ...'ın Samsun Toplum Merkezinde müdür vekili, sanıklar ...'nın aynı kurumda sosyal çalışmacı, ...'un da çocuk eğiticisi olarak çalışmakta oldukları, Samsun İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne tahsisli kamp alanına günü birlik piknik organizasyonu planlanarak, sanık ...'ın söz konusu organizasyon planıyla, gezinin diğer sanıklar ... ve ...'un sorumluğununda gerçekleştirilmesine dair yazıyı olaydan bir gün önce valilik makamına fakslayıp, onay evrakı gelmeden organizasyonu başlattığı, gezi ve kamp alanının deniz kenarında bulunduğu ve geziye katılan bir kısım çocukların aileleriyle birlikte geldiği, sanıklar ... ve ...'un olay günü fiilen gezinin başında oldukları, bir kısım çocukların denize girdikleri sırada büyük bir dalganın gelerek çocukları denize çektiği, üç çocuğun boğularak öldüğü olayda; ölen çocuklardan ikisinin annesinin aynı gezide bulunduğu ancak ölenlerden 1993 doğumlu ...'nun anne ya da babasının yanında bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'un herhangi bir güvenlik tedbirinin ve cankurtaranın bulunmayan denize giren çocuklara can yeleği veya can simidi sağlanmadan, yüzme bilip bilmediklerini öğrenmeden denize girmelerine müsaade ettiklerinin iddia edilmesi, sanık ...'ın da, 18 yaşından küçük çocukların da katıldığı kamp alanının deniz kenarında bulunduğunu göz önünde bulundurarak yeterli güvenlik tedbirleri bulunmayan yerde gezi

yapılmasına ilişkin izin talebinin sonucu beklenmeden organizasyonu başlatıp görevlendirme yapması karşısında sanıkların kusur oluşturabilecek hukuka aykırı davranışlarının tespiti için bir kez de teknik üniversitelerin konusunda uzman öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde tüm sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10990, Karar No: 2017/3107, Tarih: 10.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/10990 E.  ,  2017/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde 1996-16.04.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece. davanın kabulü ile 01.07.1996-16.04.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor ve dosya okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı SSK m. 79/10 hükmüne uygun olarak açılmış; bildirimsiz geçen hizmetlerin tespiti hakkındadır. Bu tür davaların kamusal niteliği nedeniyle, çalışma iddiasının gerçeğe uygun olup olmadığının, mahkemelerce özel bir duyarlılıkla araştırılması gereklidir.

İnceleme konusu davada; davacı hem İlçe Emniyet Müdürlüğünde çaycılık ve temizlik yaptığını hem de polislerin ikamet ettiği lojmanın merdiven temizlik işlerini yaptığını, lojman yönetiminden ücretini aldığını iddia etmiş, davacı vekili 10.02.2016 tarihli celsede sadece ilçe emniyet müdürlüğünde geçen çalışmaların tespitini istediğini belirtmiştir. Emniyet Genel Müdürlüğü cevap dilekçesinde ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün temizlik işleriyle 12.12.1985 - 15.02.2011 tarihleri arası teknisyen yardımcısı ...'ın, 10.11.2010 - 23.06.2011 tarihleri arasında teknisyen yardımcısı ...'nin, 16.11.2011 tarihinden sondra teknisyen yardımcısı ...'in görevli olduğu, 03.03.2010 tarihinden itibaren ... İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan hizmet alımı ihalesini kazanan ... Turizm Ltd. Şti. çalışanı ...'ün temizlik görevlisi olarak çalıştığı, davacının polis lojmanlarında bir saat merdiven temizliği yaptığı ve karşılığında ücretini aldığı, bu hususda lojman yönetim kurulu karar defteri bulunduğu iddia edilmiş, dosya içerisinde ise 1996 yılına ait 6, 1999 yılına ait 4, 1998 yılına ait 3, 1997 yılına ait 6 adet gider pusulasının bulunduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu somut olayda; davacının, davalı işyerinde çalıştığının ve eksik bildirilen günlerin tespitine yönelik Mahkeme kabulü, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, lojman yönetiminden bütün defter ve kayıtlar istenilerek davacının hangi tarihlerde lojmanda hangi tarihlerde emniyet müdürlüğünde çalıştığınını, bu yerlerde günde kaç saat çalıştığının, lojmanın ve emniyet müdürlüğünün temizlik işlerinin ihale ile başka şirketlere verilip verilmediği hususları ile dosya içerisinde yer alan gider pusulalarının doğruluğunun araştırılması, Emniyet Genel Müdürlüğü 3152 sayılı İçişleri Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 29. maddesi gereğince İçişleri Bakanlığı'nın bağlı kuruluşu olup, ayrı tüzelkişiliği bulunmadığından husumetin İçişleri Bakanlığı'na yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6244, Karar No: 2016/10317, Tarih: 12.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/6244 E.  ,  2016/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, iftira

HÜKÜM : 5187 sayılı Yasanın 26/1 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya görüşüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; sanık hakkında düzenlenen iddianame, mahkeme kararındaki nitelendirme ve temyizin kapsamı ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 26.02.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı kararının "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelenmesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır" ve "Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesinin suçlardan en ağın olanına bakmakla görevli dairece yapılır" şeklindeki, Ceza Daireleri İşbölümü ortak hükümlerinin 7. ve 9. fıkraları uyarınca, temyiz inceleme görevi temyize konu edilen dava açan belgede en ağır yaptırım öngören suçu incelemekle görevli Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 12.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20239, Karar No: 2018/1465, Tarih: 13.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20239 E.  ,  2018/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve 05.06.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.06.2017 tarihinde temyiz eden katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Mera, 4342 sayılı Mera kanununun "Tanımlar" başlıklı 3.maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera kanunun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera,yaylak ve kışlaklara kural olarak ev,ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla,demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın suça konu yaylada çatısı çinko ile duvarları ise sıva harcı kullanılarak yapılan kalıcı nitelikteki evi kullandığı anlaşılmakla; atılı suçun temadi özelliği de dikkate alınıp suçun unsurlarının oluştuğu gözetilip sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16963, Karar No: 2007/15636, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16963 E.  ,  2007/15636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pınarhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3966, Karar No: 2014/11823, Tarih: 11.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3966 E.  ,  2014/11823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi (Kapatılan ... 1.Çocuk Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17.07.2007 gün 2005/612 esas ve 2007/802 sayılı kararla verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karar için 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden oldukları 15,00 TL Adli Tabip Raporu, 5 adet davetiye gideri 22,50 TL, 3 adet müzakere gideri 1,95 olmak üzere toplam 39,45 TL Mahkeme masrafının, sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...