muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5685, Karar No: 2024/205, Tarih: 11.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5685 E.  ,  2024/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1169 E., 2022/1786 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hem hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla koşulları oluşmadığından, hem de kanuni süresinden sonra ileri sürülmesi sebebiyle 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2020/686 Esas, 2020/1374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2020/686 Esas, 2020/1374 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/4750 Esas, 2022/4668 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1169 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, sanığın atılı suçtan beraati gerektiğine, sanığın eylemini silahtan sayılan cezve ile gerçekleştirdiğine dair yeterli delilin bulunmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve hakkında verilen düşme kararı kesinleşen kardeşi ... Ağa ile katılan arasında suç tarihinde alacak borç meselesi nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve kavga sırasında sanık ...'un silahtan sayılan demir cezveyi katılanın yüzüne doğru atarak katılanı yüzde sabit ize neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımları, katılanın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 16.11.2011 tarihli ve 09.12.2020 tarihli raporları, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin 24.12.2020 havale tarihli dilekçesiyle dinletmek isteyip, bozma öncesi Mahkemece bu hususta bir karar verilmeyen ancak sanık müdafii tarafından bozma sonrası 06.12.2022 tarihli oturumda hazır edilen tanık İlkim Hira Ağa'nın 5271 sayılı Kanun'un 177 nci ve 178 ... maddeleri uyarınca dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden tanık dinletme isteminin reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre de sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile son cümlesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1169 Esas, 2022/1786 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklandığı üzere hazır edilen tanık İlkim Hira Ağa'nın dinlenmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 177 nci ve 178 ... maddelerine muhalefet edilmesi ve kabul ve uygulamaya göre de hesap hatası yapılarak eksik ceza tayini nedenleriyle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22907, Karar No: 2014/8587, Tarih: 17.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22907 E.  ,  2014/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/07/2013

Numarası : 2012/720-2013/466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının Üniversite hastanesinde taşeron firmada işçi olarak çalıştığını, ÇSGB tarafından davalı ile taşeron firma arasında yapılan sözleşmelerin muvazzalı olduğuna dair rapor düzenlendiğini, rapora itiraz olmaması sebebiyle raporun kesinleştiğini, davacının asıl işveren işçisi sayılması ve buna göre de 6772 sayılı Yasa kapsamında ilave tediye ücretlerinin ödenmesinin gerektiğini belirterek alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, 657 sayılı Yasanın 36. maddesi gereği hastanenin hizmet alımı yapabileceğini, düzenlenen müfettiş raporunun 31/12/2010 tarihi itibari ile sona eren sözleşmeye ilişkin olduğunu, 4857 sayılı Yasanın 2/8 maddesi gereği davacının talepte bulunamayacağını, talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı Ç.Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı olarak taşeron firma nezdinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, davacının yaptığı işin davalı Üniversiteye bağlı hastanenin asıl işlerinden olduğu, bu nedenle 4857 sayılı Yasanın 2. Maddesi uyarınca alt işverene verilemeyeceği, kaldı ki ÇSGB raporu ile saptanan muvazaanın taraflarca itiraz edilmeyerek kesinleştiği, bu itibarla baştan beri kamu ve davalı işçisi sayılan davacının 6772 sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediye ücret alacağına hak kazandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işyerinde elektrik teknisyen olarak çalışmıştır. Elektrik teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılan davacının bu ihalelerin hangisinde ve hangi dönemde ne tür iş yaparak çalıştığı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra eğer çalışması destek hizmet alım sözleşmesi kapsamında geçmiş ise mevzuata ve usulüne uygun bir ihale aşamasından geçerek çalıştırılmış olması nedeniyle ilave tediye istenen dönem itibariyle herhangi bir muvazza olgusundan bahsedilemeyeceğinden bu döneme ilişkin ilave tediye alacağına yönelik talebin dolayısıyla davanın reddine karar vermek gerekecektir. Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12473, Karar No: 2022/11961, Tarih: 17.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/12473 E.  ,  2022/11961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-) Mahkûmiyet; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi

12.01.2021 tarihli 2020/294 esas ve 2021/14 karar

2-) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 17.03.2021 tarih, 2021/652 esas ve 2021/722 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15301, Karar No: 2016/17077, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15301 E.  ,  2016/17077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli, Sayaç Okuma Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli , iletim , dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 62.993,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında abonelerden tahsil edilen bedellerin hukuki olmadığı ve bu bedellerin iadesine ilişkin talebin haklı olduğu; gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ,sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ve iletim ve dağıtım bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4796, Karar No: 2021/21015, Tarih: 16.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4796 E.  ,  2021/21015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve ... müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar, işletmeciliğini yaptıkları okul servis aracının önünü keserek durdurmalarının ardından mağdur çocuğu servisten indirip, ödenmeyen servis ücreti davalarından dolayı, zorla kendi araçlarına bindirdikleri ve annesinin nerede olduğunu sordukları sırada, aracın kavşaktan dönüş nedeni ile hızının yavaşlamasını fırsat bilerek mağdur çocuğun araçtan inip hızla kaçmaya başladığı ve sanıkların da çocuğun arkasından koştuğu ve çocuğu yakalayıp kollarından tutmak sureti ile tekrar araca bindirmeye çalıştıkları sırada, çocuğun bağırması ile etraftaki kişilerin müdahale ettiği olayda sanıkların eyleminin, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4514, Karar No: 2016/9752, Tarih: 06.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/4514 E.  ,  2016/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2010 yılında davalı bankadan kredi kullanarak 2011 model araç satın aldığını, bu araca bankaca kasko poliçesi düzenlenerek bedelinin bankada bulunan hesabından ödendiğini, aracın kasko süresi bittiği zaman yeni bir kasko poliçesini ... Sigorta'ya yaptırdığını ancak bu dönem içinde davalı bankaca kasko poliçesinin yenilendiğinin yazı ile tarafına bildirildiğini bunun üzerine kendi yaptırdığı kasko poliçesini iptal ettirdiğini, daha sonra ki yılda bankanın kasko poliçesini yeniliyeceği düşüncesi ve güvenle poliçe bitim tarihinde kasko yaptırmadığını, 07.05.2013 tarihinde tek taraflı trafik kazası meydana gelince aracın bakım ve onarımını yaptırmak istediğini, kaskonun yenilenmediğini öğrendiğini araç için 20.000,00 TL onarım bedeli çıktığını ileri sürerek bankanın poliçeyi yenilememesi nedeniyle araçta meydana gelen hasarın onarımı ve hasar tutarı miktarın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, ıslah dilekçe ile de araçta meydana gelen değer kaybının tazminini istemiştir.

Davalı, yenilenmeyen poliçelerden dolayı meydana gelen zarardan sorumlu tutulamayacağını, poliçenin yenilenmesinin müşterinin sorumluluğunda olduğunu, bu hususun banka ile davacı arasında imzalanan Bireysel Kredi Sözleşmesinin 15. maddesinde düzenlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 12.500,00TL tazminatın dava tarihinden işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 149,97TL araç çekici ücretinden doğan tazminatın dava tarihinden işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere kaza sonrası araçta meydana gelen değer azalışından kaynaklı tazminat talebine ilişkin ıslah isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 12.500,00TL tazminatın dava tarihinden işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 149,97TL araç çekici ücretinden doğan tazminatın dava tarihinden işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere kaza sonrası araçta meydana gelen değer azalışından kaynaklı tazminat talebine ilişkin ıslah isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı aracın kasko poliçesinin bankaca yenilenmemesi nedeniyle meydana gelen zararın tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, kredi süresi içerisinde sigorta poliçesini yenileme sorumluluğu kredi kullanana ait olmakla birlikte, yenilemeye ilişkin bildirim yapma ve bilgilendirme sorumluluğunun da kredi veren bankaya ait olduğu; davalı bankanın 24.08.2011-24.08.2012 tarihlerini kapsayan poliçeyi re'sen yenilemekle davacı üzerinde bir güven oluşturduğu; kaldı ki davalının dilerse poliçeyi yenileyebileceğinin sözleşme ile hüküm altına alındığı, davalı bankanın 4671075 nolu teklif poliçeyi almakla poliçe düzenleme yükümlülüğünü üzerine aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş isede; araca kasko sigorta yaptırılması, poliçenin yenilenmesi bankanın sorumluluğunda değildir. Taraflar arasında düzenlenen Bireysel Kredi Sözleşmesinin 15. maddesinde banka kredi kullanan tarafa sigorta yaptırmayı mecbur kılmış ancak bunun yenilenmesi hususunda bankaya bir zorunluluk yüklenmemiştir. Hal böyle olunca araca kasko sigortasının yapılmasında davalı bankanın bir sorumluluğu bulunmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 6.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.