muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/240, Karar No: 2025/957, Tarih: 11.02.2025

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Yukarıda izah edilen sebeplerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 03.12.2024 tarih ve 2024/1706 E.-2024/674 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Doğubeyazıt İcra Hukuk Mahkemesinin 21.03.2024 tarih ve 2024/10 E.-2024/10 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “%1’i (6.412,90 TL) oranında” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14704, Karar No: 2015/3481, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14704 E.  ,  2015/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16111, Karar No: 2017/18480, Tarih: 16.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16111 E.  ,  2017/18480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve sosyal yardım ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini i...emiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İ...eminin Özeti:

Davacı vekili, 02.11.2011 ile 31.12.2013 tarihleri arasında davalı ... Grup A.Ş de satış temsilcisi olarak çalıştığını, ... Grup A.Ş.’nin diğer davalı şirkete devredildiğini ve 09.12.2013 tarihi itibariyle bu şirketin adresine taşınıldığını, adres değişikliği ve iş yükünün artmasına rağmen çalışmaya devam ettiğini, ancak davacıya i...ifa dilekçesi yazması konusunda baskı ve dayatma yapıldığını ve kıdem tazminatının ödeneceği sözünün verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsilini i...emiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... Grup A.Ş ile diğer davalı şirketin birleştiğini ve artık ... Grup A.Ş. diye bir şirketin kalmadığını, dolayısıyla bur şirket yönünden husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya baskı ve dayatma ile i...ifa dilekçesi imzalatıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının firma değişikliği ve iş şartlarının ağırlaşması nedeniyle ve tüm haklı saklı kalmak kaydıyla bir dilekçe verdiğini, şirketin değişmeyip birleştiğini ve iş koşullarında ve özlük haklarında hiçbir değişiklik olmadığını savunarak, davanın reddini i...emiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işveren her ne kadar davacının i...ifa ederek ayrıldığını ileri sürmüş ise de, davacının 26/12/2013 tarihli dilekçe içeriğinde "davacının firma değişikliği ve iş şartlarının ağırlaşması sebebiyle anlaşmamı feshediyorum özlük haklarımın tarafıma ödenmesini rica ediyorum (tüm haklarımın saklı kalması dahilinde)" şeklinde beyanda bulunduğu, işverenin bu dilekçeyi işleme koymak suretiyle davacıdan 31/12/2013 tarihi itibariyle eşyalarını teslim aldığı bu yönüyle kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle iş akdinin sonlandığı hususunda tarafların mutabık kaldığı, zira şartlı halde yapılan i...ifanın işveren tarafından eşyaların teslim alınmış olması nedeniyle kabul edildiği olgusunu ortaya çıkardığı, işyeri şirket birleşmesi neticesinde ...'den ...'ya taşınmış olup davacıya da başından beri araç tahsis edildiğinden çalışma koşullarında esaslı bir değişikliğin bulunduğunun kanıtlanamadığı, bu itibarla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Gerekçe ile hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. Maddesinde de, tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçinin imzasını havi, el yazılı ve 26.12.2013 tarihli fesih dilekçesinde davacının “firma değişikliği ve iş şartlarının ağırlaşması sebebi ile” iş akdini feshettiğinin yazılı olduğu, Mahkemece hükmün gerekçesinde bir yandan, “… işyeri şirket birleşmesi neticesinde ....'den....'ya taşınmış olup davacıya da başından beri araç tahsis edildiğinden çalışma koşullarında esaslı bir değişikliğin bulunduğunun kanıtlanamadığı …” denirken, diğer yandan davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı belirtilerek anılan tazminat alacaklarının hüküm altına alınması suretiyle gerekçe-hüküm çelişkisine neden olunmuştur.

Sonuç olarak, hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının i...ek halinde davalıya iadesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2170, Karar No: 2007/15004, Tarih: 29.11.2007

4. Hukuk Dairesi 2007/2170 E., 2007/15004 K.

**4. Hukuk Dairesi 2007/2170 E., 2007/15004 K.**

**- AV VE YABAN HAYVANLARININ KORUNMASI VE KORUMA ALANLARI

- AVDAN MEN ETME**- 4915 S. KARA AVCILIĞI KANUNU [ Madde 4 ]

- 4915 S. KARA AVCILIĞI KANUNU [ Madde 28 ]

- 4915 S. KARA AVCILIĞI KANUNU [ Madde 29 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı İl Çevre ve Orman Müdürlüğü vekili Avukat Emel tarafından, davalı Erhan ve diğerleri aleyhine 21/02/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/11/2005 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4915 Sayılı Kara Avcılığı Yasası'na aykırı avlanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların içinde bulunduğu araçta kolluk kuvvetleri tarafından yapılan aramada ağ kullanılarak avlanan 60 adet saka kuşu, 1 adet florya kuşunun canlı olarak yakalandığını belirterek 2004-2005 Av Dönemi Merkez Av Komisyon Kararının 39. maddesi uyarınca tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davaya konu kuşların sağ olarak ele geçirildiği ve doğaya salındıkları, bu haliyle doğal hayata her hangi bir zarar verilmediği gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 4915 sayılı Kara Avcılığı Yasasının 4/1 maddesi ve 2004- 2005 Merkez Av komisyonu Kararı'nın 2. maddesine göre saka ve florya kuşları bakanlıkça koruma altına alınmış olup, avlanmaları, ölü ya da canlı bulundurulmaları ve nakledilmeleri yasaktır. Adı geçen kanunun 28/3 maddesine göre "bu kanun hükümlerine aykırı olarak avlanan, öldürülen veya yaralanan hayvanlar müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat av hayvan türlerine göre bakanlıkça tespit edilen değerler üzerinden, zehirle avlanmalarda ise beş misli fazlasıyla hesaplanır ve tahsiline mahkemece karar verilir." hükmü yer almaktadır. Somut olayda davalıların dava konusu kuşları usulsüz şekilde ve avlanması yasak olan hayvanları canlı olarak yakaladıkları sabittir. Her ne kadar canlı olan bu hayvanlar doğaya salınmış iseler de yukarıda açıklanan yasa maddeleri gereğince yasak olan eylemleri nedeniyle davalıların doğaya verdikleri zararın tazmini gerekmektedir. Mahkemece, tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına 29/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1430, Karar No: 2024/8032, Tarih: 02.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1430 E.  ,  2024/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1054 Esas, 2022/2594 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1285 Esas, 2020/556 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, miktar veya değeri her paydaş için 107.090 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davalı ... aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, gerekli şartları taşıdığı anlaşılan davacı, davalı Bursa ...ve davalı ... vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Bursa ili, ..., ......., Mahallesi 3351 parsel sayılı taşınmaza davalı idareler tarafından yol ve dere yapımı suretiyle fiilen el atıldığını, el koymanın kamusal hizmete tahsis amaçlı ve kalıcı nitelikte olduğunu, dava konusu taşınmazın el atılan kısmı dışında kalan, fiilen kullanımı mümkün olmayan ve imar planı gereği davalı idarelerin sorumluluğunda bulunan kısımlarından da yararlanmanın mümkün olmadığını belirterek taşınmazın bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza müvekkili idare tarafından el atılmadığını, dava konusu taşınmaza müvekkili idarece el atıldığı sabit olursa ve bu el atma kamu yararı doğrultusunda kalıcı bir nitelik taşıyorsa taşınmazın ... adına tapuya tescilinin gerektiğini, öte yandan tazminat miktarını da kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza müvekkili idare tarafından el atılmadığını, dava konusu taşınmaza müvekkili idarece el atıldığı sabit olursa ve bu el atma kamu yararı doğrultusunda kalıcı bir nitelik taşıyorsa taşınmazın ... adına tapuya tescilinin gerektiğini, öte yandan tazminat miktarını da kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediklerini, davacının tazminat talebinin iyiniyet kuralına aykırı olduğunu, zira idarelerince kamulaştırma işlemi yapılmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

3. Davalı Bursa ...vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul etmediklerini, yapılan kamulaştırma işlemini müvekkili idarenin yapmadığını, bu nedenle bir sorumluluğunun olmadığını, işbu davada davalı olarak gösterilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminat bedelinin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı Bursa ...vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili idareye husumet yöneltilemeyeceğini, el atmalarının olmadığını, proje bütünlüğünün söz konusu olmadığını ileri sürmüştür.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili idarece dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığını, müvekkili idareye husumet yöneltilemeyeceğini, uzlaşma dava şartının yerine getirilmediğini, tazminat miktarının yüksek olduğunu, emsal seçiminin ve emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, fen raporunda (E) harfi ile gösterilen kısımdan Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu tutulması gerektiğini, (D) harfli kısma dere ıslah çalışmaları kapsamında ... tarafından el atıldığını ileri sürmüştür.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı idarece dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığını, fiili el atılmayan, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın uygulama imar planı kapsamında dere alanında kalmasından dolayı müvekkili idarenin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, bu kısım için idari yargının görevli olduğunu, tazminat miktarının yüksek hesaplandığını, emsal seçiminin ve emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı idarece dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığını, fiili el atılmayan, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın uygulama imar planı kapsamında dere alanında kalmasından dolayı müvekkili idarenin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, bu kısım için idari yargının görevli olduğunu, tazminat miktarının yüksek hesaplandığını, emsal seçiminin ve emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında park ve yolda kaldığı, fen bilirkişi raporuna göre (D) harfi ile gösterilen kısma asfalt dolgu, (E) harfi ile gösterilen kısma stabilize dolgu yapmak suretiyle fiilen el atıldığı, arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve buna göre tespit edilen tazminat bedelinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminat bedelinin düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Bursa ...vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

4. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştrma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelin proje bütünlüğü ilkesi de gözetilerek davalılardan tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı ... Vekilinin Temyizi Yönünden;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Vekili ile Davalı ... Dışındaki İdareler Vekillerinin Temyizi Yönünden;

Davacı davalı Bursa ...ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı kalan harçların ilgili davalı idarelerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.