muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6760, Karar No: 2015/11972, Tarih: 29.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6760 E.  ,  2015/11972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar İ.. Ö.. vd. ile davalı S.. S.. aralarındaki alacak davasına dair Çorlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.04.2014 günlü ve 2011/233 E.- 2014/232 K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 09.12.2014 günlü ve 2014/12338 E. - 2014/16121 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4640, Karar No: 2010/10973, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4640 E.  ,  2010/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/992, Karar No: 2011/10226, Tarih: 12.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/992 E.  ,  2011/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 tarih ve sayılı 2008/229-2009/283 kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı vakıf arasında imzalanan yayım sözleşmesine göre müvekkilinin, davalı vakfın kurucusunun makalelerinin toplanması, çevirilerinin yapılması ve yayıma hazırlanması hususlarını yükümlendiğini ve eseri davalı vakfa teslim ettiğini, ihtarlara rağmen vakfın eserin basımından önceki son halinin kendilerine gönderilmediğini ve eseri müvekkilinin derlediği biçimin dışında basarak umuma arz ettiğini, mahsulün işlenme eser mahiyetinde bulunup sahibinin de müvekkili olduğunu, eserin yayımlanma tarzının eser sahibinin şeref ve itibarını zedeleyecek mahiyete bulunduğunu, FSEK 14. maddedeki umuma arz ve 16. maddedeki eserde değişiklik yapılmasını men etme manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, FSEK 77/1. madde gereğince hatalı basılan kitabın eldeki mevcuduna, ihtiyati tedbir niteliğinde el konulmasını ve bu kitapların imhasını, kararın ilanını, eserin eser sahibi tarafından vakfa teslim edilen şekilde düzeltilecek yeni baskısının yasaya ve sözleşmeye uygun bir biçimde yeniden yapılmasının sağlanmasını, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yayın sözleşmesinin 5 ve 6.maddelerinde, davacının kitabı yayına hazırlayan veya yayına hazırlama komisyonu başkanı şeklinde tarif edildiğini, sayfa düzenlemesi, grafik çalışmasının proje ve yayın sorumlusu vakıf başkanı tarafından yapılacağı hükmünün öngörüldüğünü, sözleşmede kitabın hazırlığı veya baskıya verilmeden önce kontrol edilmesi amacıyla davacıya verilmesi ile ilgili hüküm bulunmadığını, davacının hazırladığı eserde önemli yazım hatalarının düzeltildiğini, bu görevin Vakıf Başkanı’na verildiğini, yapılan düzenlemenin olması gereken bilimsel bir çalışmadan doğan eksikliğin düzeltilmesi niteliğinde olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki sözleşmenin eser sahibinin bütün veya aynı cinsten eserlerinin külliyat haline konulması mahiyetindeki bir derleme eser hazırlama sözleşmesi olarak nitelendirilebileceği, hazırlanan işlenme eserin sahibinin davacı olduğu, sözleşmede eserin konusu olan

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki sözleşmenin eser sahibinin bütün veya aynı cinsten eserlerinin külliyat haline konulması mahiyetindeki bir derleme eser hazırlama sözleşmesi olarak nitelendirilebileceği, hazırlanan işlenme eserin sahibinin davacı olduğu, sözleşmede eserin konusu olan

makalelerin toplanması, üzerinde gerekli çalışmaların yapılması, düzenlenmesi, tashihlerinin tamamlanarak yayıma hazır hale getirilmesi, çeviri ve ihtiyaç duyulacak bilimsel değerlendirmelerin yapılması sorumluluğunun davacıya bırakıldığı, sayfa düzenlemesi,

grafik çalışması, proje ve yayın sorumlusunun vakıf başkanı olduğunun hüküm altına alınmasının, vakıf başkanını eser sahibi veya eser sahiplerinden biri konumuna getiremeyeceği, eserin malî haklarının davalı vakfa ait bulunmasının davacının anılan eserin sahibi olmasını değiştirmeyeceği, davacının eserden doğan eser sahipliği yetkilerini ve bu arada manevî haklarının tamamını kullanabileceği, davalı vakfın kendilerine teslim olunan eserde yanlışlıklar yapıldığı hususunda bir kanaate varır ise bunu davacı eser sahibine bildirmesi gerektiği,ancak bunu yapmadığı, BK'nun 376. maddesi gereğince davalının davacı eser sahibine ait eseri hiç bir suretle kısaltma, ekleme ve değiştirme yapmaksızın münasip biçimde çoğaltmak zorunluluğunun bulunduğu, eserin eksik ve yanlışlıklarının yine davacı eser sahibi tarafından giderilebileceği, davalı vakfın davacı eser sahibinin hazırlayıp vakfa teslim ettiği esere ilişkin metni değiştirerek çoğaltıp yaydığı, bu suretle davacıya ait eserin bütünlüğünü koruma ve eseri bütün halinde umuma arz edebilme biçimindeki manevî hakların ihlale uğradığı, esere ad koymak hakkının eser sahibine ait bulunduğu, sözleşmede müstakil madde halinde eserin adı için açık bir nitelendirme yapılmasa da eserin adını belirleme yetkisinin her halde davacı eser sahibine ait bulunduğu, eser hazırlama sözleşmesi uyarınca hazırlansa ve malî hakları davalı vakfa ait dahi olsa da eser basılmadan evvel sahibi tarafından esere ad konulmamış olması durumunda bu yetkinin asla davalıya geçmeyeceği, davalının bu konuda davacıdan belirlemeyi yapmasını istemesinin gerektiği, oysa böyle bir istem olmadan eserin doğrudan mevcut adıyla çoğaltılıp umuma arz olunduğu, davacı eser sahibinin, eserine ad koyma biçimindeki manevî hakkının da ihlale uğradığı ve davacı eser sahibinin eserinin umuma arz biçimini belirleme yetkisinin çiğnendiği, FSEK 70/1. maddesi uyarınca davacının manevî tazminat talep hakkının doğduğu gerekçesiyle 4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, kararının ilanına, davacının tecavüzün ref'i istemini müstakil bir talep olarak getirmemesi nedeniyle bu şekilde karar verilemeyeceği, eserin, eser sahibi tarafından vakfa teslim edilen şekilde düzeltilecek yeni baskısının yasaya ve sözleşmeye uygun bir biçimde yeniden yapılmasının sağlanması talebinin de bu biçiminde bir karar verilmesi mümkün olmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 183,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, alınmadığı anlaşılan 67,20 TL temyez başvuru ve 18,40 TL temyiz ilam harcının davacıdan alınmasına, 12/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3530, Karar No: 2010/4899, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3530 E.  ,  2010/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 100 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde sanık ... vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanığa isnat edilen suçun yaptırıma bağlandığı İİK’nun 5358 sayılı Yasanın 1.maddesi ile değişik 331.maddesinin birinci fıkrası, "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında; borçlu sanığın 22.8.2005 havale tarihli mal beyanı dilekçesinde bildirdiği Tekirdağ Merkez, Barbaros Köyü 4957 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtları getirtilip, taşınmazın kendisine ait olduğunun anlaşılması halinde borcu karşılamaya yeterli olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre suçu işleme kastının bulunup bulunmadığının takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında uygulanan yasa maddesinin CMK’nun 232/6.maddesi gereğince hükümde gösterilmemesi,

3- Borçlu sanığın mal beyanı dilekçesinde yeni adresini de bildirdiği göz ardı edilerek, eski adresine duruşma davetiyesinin tebliği ile yokluğunda yargılama yapılarak cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

4- 5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3.maddesinde yer alan "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında, "suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2004 sayılı İİK'nun 4949 sayılı Yasa'nın 89.maddesi ile değişik 331.maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın birinci maddesi ile değişik İİK’nun 331.maddesinin birinci fıkrası ile 765 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunlarının ilgili hükümleri olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması, cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hükümlerin de kararın gerekçe bölümünde tartışılıp sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm tesisi,

5-30.07.2003 gün ve 25184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’nunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 99.maddesi ile İİK’nun 352.maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK’nun 354.maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

6-Cezanın bireyselleştirilmesine yönelik uygulamada alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren sebeplerin kararın gerekçesinde gösterilmemesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 12.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9520, Karar No: 2023/19464, Tarih: 06.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9520 E.  ,  2023/19464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/504 E., 2016/105 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüphe ve delillerin bulunması nedeniyle suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, bu nedenle verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na bağlı ekipler tarafından olay tarihinde ... Otomotiv Yan San. ve Tic. A.Ş. adlı iş yerinde yapılan denetim sonucunda ... tutanak nolu raporu ile işletmede oluşan üretim artıkları ve ambalaj atıklarının işletme sahası dışında ...'den kiralanan alanda biriktirildiği ve çevre kirliliğine neden olduğunun tespiti üzerine sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada, atıkla ilgili kimyasal ve biyolojik analiz yapılmadığından, niteliğinin tespit edilememesi dolayısıyla sanık tarafından atılı suçun işlenip işlenmediğine dair mahkûmiyeti yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı bu nedenle atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. 17.12.2014 tarihli tutanak, 29.05.2015 tarihli bilirkişi raporu, ... Serbest Bölge Kurucu ve İşleticisi A.Ş. (BUSEB) ile yapılan sözleşme örneği, tutanak tanıkları G.K. ile M.Ö. nün beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Tüm dosya kapsamına, 29.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna, sanığın aşamalardaki savunmaları ile dosyaya sunulan sözleşme ve eklerine göre atıkla ilgili kimyasal ve biyolojik analiz yapılmadığından, sanığın beraatine dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Tüm dosya kapsamına, 29.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna, sanığın aşamalardaki savunmaları ile dosyaya sunulan sözleşme ve eklerine göre atıkla ilgili kimyasal ve biyolojik analiz yapılmadığından, sanığın beraatine dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10628, Karar No: 2013/19729, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/10628 E.  ,  2013/19729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre, davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; 200.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01.10.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda ise; 12.10.2012 havale tarihli hesap raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı, hatalı yorum ve hesap hatasına dayalı olduğu gibi Dairemizin yerleşik içtihatlarına da aykırı olduğu görülmektedir.

Yapılacak iş, yukarı da açıklandığı şekilde davacının maddi zararını uzman aktüerya bilirkişisine yeniden yöntemince hesaplatmak ve çıkacak sonuç gereğince bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, yukarı da açıklandığı şekilde davacının maddi zararını uzman aktüerya bilirkişisine yeniden yöntemince hesaplatmak ve çıkacak sonuç gereğince bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1251, Karar No: 2014/22731, Tarih: 26.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1251 E.  ,  2014/22731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ün 18 yaşını doldurmamaları nedeniyle kapalı yapılması gereken bazı celselerin, açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Müştekinin, cebindeki parayı alarak kaçan suça sürüklenen çocuk ...'ü kesintisiz takip etmek suretiyle yakalamaya çalıştığı sırada diğer suça sürüklenen çocuğun müştekiye ayağı ile çelme atarak yere düşürmesi şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin bütünüyle yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.