muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11382, Karar No: 2006/17468, Tarih: 12.12.2006

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

-2-

2006/11382 - 17468

Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapılacak bozuk koru ve bozuk baltalık ormanlarda da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu yasada yer alan hususi ormanlara ait hükümlere göre yürütülür. .... uygulama usul ve esasları ... Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.”

Yasanın 59. maddesinin birinci fıkrasında “57’nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar, ilgili kamu kuruluşuna teslim edilir ve bunlar hakkında bu yasanın hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara ilişkin hükümleri uygulanır.

Kendi arazilerinde ağaçlandırma yapmak isteyen gerçek kişilerle özel hukuk tüzelkişilere, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde; plan ve proje yapımında ve bunların uygulamalarında, orman idaresince teknik yardım yapılabilir, plan ve projeleri Orman Genel Müdürlüğünce tasdik edilmiş sahaların fidan ihtiyaçları parasız karşılanır. Bunlar hakkında hususi ormanlara ilişkin hükümler uygulanır.”

Aynı Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrasında da “...Ağaçlandırma planları ve ağaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman idaresince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur.” hükümleri bulunmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ağaçlandırma yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür. (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararları)

Davacı Hazine, Hazine payına ilişkin olarak orman kadastrosunun iptali ile orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.

Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür. (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararları)

Davacı Hazine, Hazine payına ilişkin olarak orman kadastrosunun iptali ile orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.

Uzman bilirkişi raporunda, imar planında ağaçlandırılacak alan olarak ayrılan çekişmeli taşınmazın tamamının, 25 yaşlı karaçam, sedir ve az miktarda yapraklı türlerden oluşan orman ağaçlarıyla kaplı olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece de, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek, orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verildiği halde, dava dışına çıkılarak Hazineye ait payın Hükmi Şahsiyeti Haiz ... Üniversitesi Ormanı-2 Sayılan Yerlerden Olduğunun Tespitine karar verilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 4. maddesinde ormanlar mülkiyet ve idare bakımından; a)Devlet ormanları, b) Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine ait orman, c) Hususi ormanlar olarak üçe ayrılmakta ve aynı yasanın 1. maddesinde de; tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleri ile birlikte orman sayılacağı belirtilmektedir. Kamu yararı amacı ile ağaçlandırma alanı olarak kamu tüzel kişisi olan Yüksek Öğretim Kurulu'na tahsis edilen ve tahsis tarihinde dahi üzerindeki ağaçların yaşına göre ağaçlandırılmış bulunan taşınmaz üzerinde tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ormanın (tesis edilen orman) Devlet Ormanı olarak kabul edileceğinden orman kadastrosu sırasında

-3-

2006/11382 - 17468

Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması yasaya uygundur. Açıklanan nedenlerle; mahkemece, Hazinenin davasının reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, H.Y.U.Y.'nın 74. maddesinde sözü edilen isteğe bağlılık ilkesine uyulmadan ve davanın reddine ilişkin olarak verilen 1. bendi ile bağdaşmayacak şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 2. bendinde "Dava konusu ... İlçesi, ... Köyünde yer alan 27592 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait hissesinin Hükmi Şahsiyeti Haiz ... Üniversitesi Ormanı-2 Sayılan Yerlerden olduğunun tespitine" denilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin karardan tamamen çıkartılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1827, Karar No: 2014/8907, Tarih: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1827 E.  ,  2014/8907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4435, Karar No: 2012/10796, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4435 E.  ,  2012/10796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2007 gün ve 2005/657 Esas, 2007/888 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, müşteki annenin ifadeleri, sanık savunması, tanık ...’in beyanları, Mersin Devlet Hastanesinin 25.11.2005 tarihli mağdurenin el sırtında tramvatik alan saptandığına ilişkin raporu ve tüm dosya içeriğinden, sanığın mağdurenin dayısı olup, mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirir bir husumetlerinin bulunmadığı, olay günü sanığın aracı ile ilköğretim okulu 8. Sınıfa giden mağdurenin okuduğu okulun önüne gelip, okulun önünde yalnız olan mağdureyi elinden tutup aracına bindirdiği, bu esnada mağdurenin elinin aracın kapısına çarpması sonucu tramvatik alan oluştuğu, sanığın aracı ile olay yerinden uzaklaştığı esnada, sanığın daha önce mağdure ile çok ilgilenmiş olması ve bir önceki gece de İstanbul’a gideceğini beyan etmesi karşısında kardeşinin bu hareketlerinden şüphelenen müşteki ...’nin kızının okulda olmadığını öğrenmesi üzerine kardeşi olan sanığın cep telefonunu arayıp, mağdurenin yanında olup olmadığını sorduğu esnada sanığın mağdurenin kendi yanında olmadığını beyan ettiği, bu sırada telefonda annesinin sesini duyan mağdurenin bağırmaya başladığı, bunun üzerine sanığın mağdureyi tekrar okul önüne getirip bıraktığı, sanığın mağdurenin annesine mağdureyi görmediğini beyan etmesine rağmen soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadeleri içeriğinden mağdureyi aracına aldığını ikrar ettiği ve tanık ...’in de mağdureyi sanığın aracında görmüş olması, mağdurenin aşamalardaki beyanlarında küçük farklılıklar var ise de beyanlarının özde değişmediği, samimi olduğu ve olay günü sanık hakkında şikâyetin vuku bulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin sabit olmasına rağmen mahkûmiyeti yerine soyut gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27110, Karar No: 2016/18911, Tarih: 09.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27110 E.  ,  2016/18911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, feshin geçersiz olduğunu öne sürerek davacının işe iadesini istemiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini talep etmişlerdir.

Somut olayda, mahkemece feshin geçersizliğinin tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; davalı idare harçtan muaf olmasına rağmen hüküm fıkrasında yargı harçlarından sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının 6 nolu bendi olan, "6-Davacı tarafından yapılan, peşin yatırılan 29,20 TL harç, 5 tebligat için 50,00 TL bir yazı için 4,50 TL toplam 83,70 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine," rakam ve sözcüklerinin hüküm yerinden tamamen çıkarılmasına, yerine," 6-Davacı tarafından yapılan, peşin yatırılan 29,20 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı... Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak, 5 tebligat için 50,00 TL bir yazı için 4,50 TL olmak üzere toplam 54,50 TL yargılama giderinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09/11/2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24076, Karar No: 2013/24542, Tarih: 07.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/24076 E.  ,  2013/24542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Tacir olan davacı eczacı ile davalı Anonim Şirket arasındaki uyuşmazlık ticari satımdan kaynaklanmakta olup temyiz incelenmesi görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14612, Karar No: 2016/3049, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14612 E.  ,  2016/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

NUMARASI : 2006/168-2009/403

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaz mala net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılması yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % binde bir’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15187, Karar No: 2012/6419, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15187 E.  ,  2012/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2010 tarih ve 2008/230-2010/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “YAĞMUR” ibareli markalarını tanınmış marka statüsüne alınması amacıyla TPE’ne yaptığı başvurunun TPE-YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa “YAĞMUR” ibaresinin müvekkili şirketle özdeşleştiğini, tüketicilerin bu ibareyi duyduklarında müvekkili şirketi anımsadığını, müvekkiline ait bu markanın Türkiye’de ve dünyanın çeşitli ülkelerinde adına tescilli olduğunu ileri sürerek, TPE-YİDK kararının iptali ile, müvekkilinin “YAĞMUR” ibareli markalarının 556 sayılı KHK’nin 7/1-ı anlamında tanınmışlığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı tarafın “YAĞMUR” ibareli markalarının 556 sayılı KHK’nin 7/1-ı ve 8/4 maddeleri uyarınca tanınmışlık düzeyine ulaştığına dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı tarafca TPE nezdindeki başvuruda tescilli "Yağmur" ibareli markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-(i) ve 8/4. maddeleri anlamında tanınmış olduklarının tespiti istenilmekle birlikte, huzurdaki davada TPEYİDK kararının iptali ile aynı KHK'nın 7/1-(i) bendi uyarınca tanınmış marka olduğunun tespitinin istenilmiş bulunmasına ve mahkemece de benimsenen bilirkişi raporu itibariyle davacı markalarının 556 sayılı KHK'nin 7/1-(i) bendi anlamında tanınmışlığının kanıtlanamamış bulunmasına göre, adına tescilli “Yağmur” ibareli markanın 556 sayılı KHK’nin 7/1-ı bendi anlamında tanınmışlığını talep etmesine ve davacının markasının anılan KHK’nin 7/1-ı bendi anlamında tanınmış olduğunun kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22919, Karar No: 2014/9838, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22919 E.  ,  2014/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/436-2013/22

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davacı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Arsalara değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, Şavşat İlçe merkezinde, taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü bir satıştır. Bütün bunlar dikkate alındığında söz konusu satışın dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu Meydancık Beldesi’nden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle

dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Mahkeme kararı bozulmakla önceki hüküm ortadan kalktığından, dava konusu taşınmazın davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, buna yönelik herhangi bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.