muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3450, Karar No: 2010/9441, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3450 E.  ,  2010/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18916, Karar No: 2015/7310, Tarih: 30.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18916 E.  ,  2015/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/299178

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2015/117 (E) ve 2015/104 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sağlık güvencesi olmayan sanığın tedavi için başvurduğu acil servise katılana ait kimlik ile kayıt yaptırarak tedavi giderlerinin karşılanmasını sağlamak suretiyle kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sağlık Bakanlığı'nın 11/05/2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği'nin 37. maddesi; "yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkanları çerçevesinde tahsil ederler.",

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi'nin;

Birinci maddesi; "Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleye kayıtsız-şartsız ve geçikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır."

Dokunzuncu maddesi; "Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf

başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanun'unun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanun'unun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanun'unun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır." şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp kara yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6064, Karar No: 2018/356, Tarih: 06.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/6064 E.  ,  2018/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, hakaret

HÜKÜM : ...'ı öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan CMK'nun 223/2-e. maddesi uyarınca beraatına,

- Hakaret suçundan açılan davanın TCK'nun 73. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine

TÜRK MİLLETİ ADINA

Şikayetten vazgeçmekle katılan sıfatı kalmayan mağdurun gerekçeli karar başlığında mağdur yerine katılan olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın mağduru boynunda 1 adet, sırtında 3 adet, göğsün sol üst kısmında 1 adet, sol omuzda 3 adet olmak üzere 8 bıçak darbesi ile, pnömotoraksa, kot kırığına, torokkostomi uygulanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 11 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini, ayrıca olayın başlangıcının kesin ve net olarak tespit edilemediğinden bahisle soyut gerekçe ile tahrik nedeniyle sanığın cezasında 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve takdirin indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya, teşebbüs nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 06/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10880, Karar No: 2018/8343, Tarih: 18.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10880 E.  ,  2018/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 52/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 52/1. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1.215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1718, Karar No: 2018/1028, Tarih: 19.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/1718 E.  ,  2018/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasıyla; TCK 155/2, 168/2, 62, 52, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın dericilik işiyle uğraştığı, bununla ilgili işyerinin olduğu, sanığı ve temyiz dışı sanık ...'yi uzun bir süredir tanıdığı, sanıkların birlikte katılanın yanına gelerek kalacak yerleri olmadığını söyleyerek, bir ev ve iş bulana kadar katılandan yardım istemeleri üzerine katılanın sanıkları iş yerinde barındırmaya başladığı ve işyerinin anahtarlarından bir tanesini de sanıklara verdiği, suç tarihinde katılanın işyerinde bulunmamasından yararlanan sanık ...'in işyeri içerisinde bulunan ve katılana ait ... Deri dikiş makinasını aldığı ve tanık ...'a suça konu makineyi sattığı, sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsımından anlaşıldığı, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın tanık ...'a sattığı suça konu dikiş makinesini kolluk birimlerine tanık ...'ın teslim etmiş olması sebebiyle, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın etkin pişmanlığa ilişkin 168.maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "10 gün", "9 gün" ve "180 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "1 gün", " 1 gün" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2057, Karar No: 2006/7953, Tarih: 16.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2057 E.  ,  2006/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tasarrufu kısıtlı bulunan taşınmazını davalıya satıp tapuda devrini gerçekliştirdiğini, aralarında düzenledikleri 12.12.2003 tarihli sözleşme hükmü gereğince taşınmazın ertelenen geçmiş yıllar vergi borcundan davalı sorumlu olmasına rağmen borcunu ödemediğini, icra tahtidi altında kendisinin ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 424.731.435.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 12.12.2003 tarihli sözleşmenin (VERGİLER) başlıklı bölümünde açıkca "Satışa konu taşınmazın ... bu sözleşme tarihine kadar olan ... vergi borcu satıcıya, bu tarihten sonraki vergi borçlarının alıcıya ait olduğu" yazılıdır. Davaya konu taşınmazın vergi borçlarının sözleşme tarihinden önceki döneme ait olduğunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Her ne kadar aynı bölümünün üçüncü bendinde "2003 yılından önce taşınmaza ait tasarrufu kısıtlı arazi olarak mal sahibi tarafından yatırılmış olan ... verigileri ile ilgili (tasarrufu kısıtlama konusu) doğabilecek tüm sorumluluklar tapu devrinden itibaren alıcıya aittir" hükmü mevcut ise de bu sözleşmenin bu hükmü de davalı alıcıya tapu devrinden sonraki dönemin vergi borcu yönünden sorumluluk yüklemektedir.

Hal böyle olunca davacının geçmiş yıllara ait ödediği vergi borcunun davalıdan istemesine olanak bulunmamaktadır. Öyle ise mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı geriktirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 450 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 16.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5977, Karar No: 2019/252, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5977 E.  ,  2019/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dosya davacıları ve davalı-karşı davacı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacılar ile davalının ... ... mahallesi 2911 ada 7 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan bağımsız bölüm ve mesken ile dükkanların sahipleri ve hissedarları oldukları, davalı ...'in zeminde ... dükkan ve zemin üstü tapuda mesken olan taşınmazların sahibi olduğu, davalının meskenin pencerelerini imara aykırı olarak değiştirdiği, duvarlarını yıktığı ve aşağıda ... ve mesken girilecek şekilde merdivenler açtığı ve bu şekilde apartman boşluğuna müdahalede bulunduğu ve ortak mülkiyet olan arkadaki apartman boşluğuna müdahalede bulunduğu ve ortak olan merdiven boşluğuna kilit vurulduğu, bazı müdahalelerinin de net olarak bilinmediği, davalı tarafından imar planına aykırı olarak yapılan tadilatların, binanın statiğini bozduğu, yine yaptığı tadilatların müşterek mülk olan alanların kapısının kilitlenmesi ve ortak mülk olan arka sahanlığa da kapı açılmış olduğundan binanın statiğinin bozulduğu, davalının müdahalelerinin ve binanın daha fazla zarar görmemesi için davalının müdahalesinin önlenmesi, davalının yapmış olduğu imara ait tadilatların imar planındaki eski hale getirilmesi yine ortak mülkiyete ait yerlerinde imar planına göre eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Karşı dava dilekçesinde; davalıların imara ve projeye aykırılıkları şeklindeki müdahalelerinin men'i ile taşınmazın projeye uygun eski hale getirilmesi talep edilmiştir.

Karşı dava dilekçesinde; davalıların imara ve projeye aykırılıkları şeklindeki müdahalelerinin men'i ile taşınmazın projeye uygun eski hale getirilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; 10 nolu bağımsız bölümün bir bütün haline getirilmesinin sebebinin işyeri olarak kullanılması için olduğu mahkemenin 2011/1166 Esas sayılı dosyasının dahili davalı dilekçesi ve ...'in 13/10/2011 tarihli dilekçesinden anlaşılmıştır. 10 nolu bağımsız bölümün davalının davacı vekili tarafından itiraz edilmemiş beyanına göre 25 yıl, mahkeme dosyasına göre 5 yıldır bilinmesine rağmen dava edilmemiş olması ve yapılan değişikliklerin 2011 yılında davacı ... tarafından bilindiği aşikardır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde "Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz" ve aynı kanunun 3. maddesinin .... fıkrası "Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır." hükmü yer almaktadır. Projeye aykırı olarak yapılan tadilatların binanın statiğine zarar vermemesi 2 nolu bağımsız bölümden bodruma merdiven açılması davacılar tarafından da gerçekleşmesi ve davanın açılış tarihi de göz önüne alındığında TMK'nın 2. ve 3. maddesindeki dürüstlük ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak meni müdahale davacı açılmış olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davadaki davacılar vekili ve davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava ve karşı dava müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesine göre kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler. Öte yandan aynı Kanunun 19. maddesinin ikinci fıkrasında da kat maliklerinden birinin anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yapması diğer kat maliklerinin rızasının bulunması koşuluna bağlanmış, kendi bağımsız bölümlerinde ise anayapıya zarar vermemek kaydı ile diğer kat maliklerinin rızasına gerek olmadan onarım, tesis ve değişiklik yapması mümkün kılınmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, ...) Mahkemece anataşınmaza ait onaylı mimari proje getirtilerek yerinde uygulanmak suretiyle asıl ve karşı davadaki taleplerin neler olduğu öncelikle net olarak açıklattırılmalı sonrasında taleplerin mimari projeye uygunluğu araştırılmalı, müdahale edilen yerler ayrıntılı olarak tespit edilerek krokiye de bağlanmak suretiyle hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenmeli, eski hale getirme konusundaki taleplerin hangilerinin ortak alana müdahale niteliğinde olduğu, hangi taleplerin bağımsız bölümlerin iç mekanında yapılan değişiklikler olduğu infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde uzman bilirkişiden rapor aldırılmak suretiyle tek tek açıklanmalıdır. Mahkemece yapılacak inceleme sonucu mimari projeye aykırı imalatların tespiti halinde müdahalenin men'ine ve eski hale iadesine karar verilmesi konusunda bu aykırılıklar hakkında kat malikleri kurul kararı olup olmadığı ve anataşınmaza ait yönetim planı hükümleri de dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, ayrıca bağımsız bölümlerin iç mekanında yapılmış olan tesis ve değişikliklerin saptanması halinde ise yukarıdaki kanun hükmü de dikkate alınıp anataşınmazın statiğini etkileyip etkilemediği, sağlamlığına zarar verip vermediği hükme ve denetime elverişli bilirkişi raporu ile tespit ettirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Mahkemece karşı dava hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 21/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6691, Karar No: 2022/19718, Tarih: 24.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6691 E.  ,  2022/19718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı sanık ... ile birlikte müştekinin işlettiği okul kantininden bozuk para ve yiyecek içecek malzemeler çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 142/2-h maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-a, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen ceza miktarından aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21456, Karar No: 2016/12594, Tarih: 13.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21456 E.  ,  2016/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

... Mensupları ...'nın tüzüğü istenilerek gelen yazı cevabı da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.