muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6917, Karar No: 2016/9681, Tarih: 22.06.2016

./..

-2-

Hemen belirtmelidir ki, yetkili makamlar tarafından bir takım hukukî işlemlerin, bunların hukukî sonuçlarından etkilenmeleri amaçlanan kimselere kanuna uygun şekilde bildirimi ve bu bildirimin de usulüne uygun şekilde yapıldığının belgelenmesi olarak tanımlanan tebligat, Anayasa ile güvence altına alınan iddia ve savunma hakkının, daha da özelde hukukî dinlenilme hakkının tam olarak kullanılması ve bu suretle adil bir yargılamanın yapılmasını sağlayan çok önemli bir araçtır.

Bir dâvada dâvalının, dâvacının açmış olduğu dâvadan haberdar olması, dâvaya cevap vermesi ve hatta cevap süresinin işlemeye başlaması için dâva dilekçesinin tebliğ edilmesi gerekir. Aksi durumun, ilgilinin hak arama hürriyetini kısıtlayacağına şüphe yoktur. Aslında hemen her hukuksal işlemin tebligat ile sonuç doğuracağını söylemek mümkündür.

Mahkeme iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Taraflara hukukî dinlenilme hakkı verilmesi anayasal bir haktır. 1982 Anayasası'nın 36. maddesine göre teminat altına alınan iddia ve savunma hakkı ile adil yargılanma hakkı, hukukî dinlenilme hakkını da içermektedir. Yine ....'nde de hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmü:

"(I) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini,içerir".

Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde ve .... Sözleşmesi’nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira, insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gerekir.

Hukukî dinlenilme hakkı olarak maddede ifade edilen ve uluslararası metinlerde de yer bulan bu hak, çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Hukukî dinlenilme hakkı olarak maddede ifade edilen ve uluslararası metinlerde de yer bulan bu hak, çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Bu hak, yargılamanın tarafları dışında, müdahiller ve yargılama konusu ile ilgili olanları da kapsamına almaktadır. Ancak, her yargılama süjesi kendi hakkıyla bağlantılı ve orantılı olarak bu hakka sahiptir. Hakkın temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

./..

-3-

Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak yokluğunda karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu hakkın ikinci unsuru, açıklama ve ispat hakkıdır. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahiptirler. Her iki taraf da bu haktan eşit şekilde yararlanırlar. Bu durum "silahların eşitliği ilkesi" olarak da ifade edilmektedir.

Bu hakkının üçüncü unsuru, tarafların iddia ve savunmalarını yargı organlarının tam olarak dikkate alıp değerlendirmesidir. Bu değerlendirmenin de, kararların gerekçesinde yapılması gerekir (bkz. 6100 sayılı ...nun Hükümet Gerekçesi madde 32).

Yargılama bakımından, sadece bir tarafın dinlenmesi, başka kimsenin dinlenmemesi, tek yönlü karar verilmesi demektir. Yargılamada yer alan taraflar, yargılamanın objesi değil, süjesidir. Hukukî dinlenilme hakkı, doğru karar verilmesinin garantisidir; bu nedenle, haksızlığa karşı koyabilme imkânı tanır. Bu hak, hukuk devletinin, insan onurunun korunması ve eşitlik ilkesinin, hak arama özgürlüğünün, adil yargılanma hakkının bir gereğidir.

Hukukî dinlenilme hakkı yargılamanın süjesi olan herkese aittir. Dava sonunda hukukî durumu etkilenecek olan kişilere, yargılamadaki durumlarına uygun şekilde bu hak tanınmalıdır. Tanık ve bilirkişilerin kendileri ile ilgili bir sonuç doğması halleri dışında, hukukî dinlenilme hakkı bulunmamaktadır. Davada taraflar, çekişmesiz yargı işlerinde ilgililer bu hakka sahip oldukları gibi, fer'i müdahilin de kendi hakkıyla bağlantılı olarak hukukî dinlenilme hakkı bulunmaktadır.

Hukukî dinlenilme hakkı, sadece belli bir yargılama için ya da yargılamanın belli bir aşaması için geçerli olan bir ilke değildir. Tüm yargılamalar için ve yargılamanın her aşamasında uyulması gereken bir ilkedir. Bu çerçevede gerek çekişmeli ve çekişmesiz yargı işlerinde gerekse bu yargılamalarla bağlantılı geçici hukukî korumalarda, icra takiplerinde, tahkim yargılamasında, hatta hukukî uyuşmazlıklarla ilgili yargılama dışında ortaya çıkan çözüm yollarında, her bir yargılama, çözüm yolu ve uyuşmazlığın niteliğiyle bağlantılı şekilde hukukî dinlenilme hakkına uygun davranılmalıdır.

Hukukî dinlenilme hakkına aykırılık istinafa başvuru için bir gerekçe ve temyizde de bozma sebebidir. Hakkın ihlâlinin niteliğine göre, yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak kabul edilebilir. Ayrıca adil yargılanma ihlâli çerçevesinde de ...ne başvurulabilir. (26.09.2012 Tarih 2012/12-....r Sayılı HGK. İlamı da bu yöndedir.)

Tebligat Kanunun 21. Maddesi ve Tebligat Tüzüğü 28. maddesine göre muhatap adreste bulunduğu halde tebligatın yapılacağı sırada adreste hiç kimse bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması, sonra da tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar azasından birine veya zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim ederek tesellüm

./..

-4-

edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır.

Tebligat Yönetmeliği madde 30/1, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını araştırma görevini yüklemiştir. Muhatabın adreste bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği belgelenmeden Tebligat Kanunu madde 21'e göre yapılan tebligat işlemi geçersiz olur.

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma günü tebligatı davalıya Tebligat Kanunu 21. maddesine göre yapılmışsa da, muhatabın adreste bulunmama sebebi yukarıda anılan yasa ve tüzük hükümlerine göre tahkik ve tespit edilmemiştir. Bu şekilde usulüne uygun tebligatın yapıldığının kabulü mümkün değildir. .... yapılan bu adreste davalının sosyal ekonomik durumunun tespiti için yapılan kolluk araştırmasında davalının bu adreste ikamet etmediği, .... isimli şahsın ikamet ettiği, davalıyı çevreden araştırıldığında tanıyan ve bilen olmadığı ve şahsın...sisteminde kayıtlı bir adresinin olmadığı tespit edilmiştir.

Olayımızda, dava dilekçesinin ve duruşma gününün bildirilmesi için çıkartılan tebligatın davalıya tebliği usulüne uygun olmayıp, davalının savunma hakkının kısıtlandığı anlaşıldığından bozulması gerekmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davalıya, bilinen en son adresine davetiye çıkartılıp, usule uygun şekilde tebliğ yapılarak, taraf teşkili sağlanmalı; bundan sonra, taraf delilleri toplanıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurmak olmalıdır.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davalıya, bilinen en son adresine davetiye çıkartılıp, usule uygun şekilde tebliğ yapılarak, taraf teşkili sağlanmalı; bundan sonra, taraf delilleri toplanıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurmak olmalıdır.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/291, Karar No: 2015/18286, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/291 E.  ,  2015/18286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2012/240-2014/155

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının, kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, tahakkuk ettirilen 5.354,14TL kaçak bedelini ödemediğini, yapılan takibin, davalının itirazıyla durduğunu belirterek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; kaçak elektrik kullanmadığını, meskeninin bulunduğu sitede ana sayaç üzerinden elektrik kullandığını, kendi dairesinin payına düşen miktarı site yönetimine ödediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; dosya kapsamına göre, bina yapım sorumlusu adına tutanak düzenlenmesi gerektiği, davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Elektrik kullanımdan dolayı fiilen kullanan kişinin haksız fiilden kaynaklanan sorumluluğu bulunmaktadır. Ancak, bu sorumluluk abonenin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini ortadan kaldırmamaktadır. Fiilen elektrik kullanan şahsın haksız fiil hükümleri uyarınca, abonenin de sözleşmeden doğan sorumluluğunun bulunduğu, bu durumda kullanımdan her ikisinin de müteselsilen sorumlu oldukları belirgin olmasına göre; alacaklının alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi bunlardan biri veya birkaçından da isteyebileceğinin kabulü gerekir. Nitekim, aynı ilkeler HGK 27.04.2011 tarih ve 2011/19-104 E.-239 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Öte yandan, BK.nun 41.vd.(TBK.nun 49.vd.) maddeleri gereğince kaçak elektrik kullanmak haksız fiil niteliğindedir. Haksız fiilin borç doğurması, taraflar arasındaki bir muameleye (işleme) dayalı olmamasına bağlıdır. Haksız fiil yapma ya da yapmama şeklinde gerçekleşebilir.

Somut olaya gelince, kaçak elektrik borcundan kaynaklanan alacağının tahsili amacıyla davacı tarafından davalı aleyhine takip başlatılmıştır. Davalının elektrik abone sözleşmesi yapma yükümlülüğü bulunmasına rağmen, abone kaydı olmadan elektrik kullanması haksız fiil niteliğindir. Davalının eyleminin usulsüz elektrik kullanımı veya kaçak elektrik kullanımı kapsamına girip girmediğinin yönetmelik hükümlerine göre uzman bilirkişi tarafından değerlendirilip, davalının sorumlu olduğu elektrik bedelinin yönetmelik hükümlerine göre hesaplanması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında ve dava konusunda uzman mühendis başka bir bilirkişiye verilmesi, bilirkişi tarafından davalının eyleminin usulsüz elektrik kullanımı veya kaçak elektrik kullanımı kapsamına girip girmediği Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre değerlendirilip, davacının davalı taraftan isteyebileceği bedelin hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2747, Karar No: 2009/1983, Tarih: 09.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2747 E.  ,  2009/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulancak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8040, Karar No: 2012/15237, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8040 E.  ,  2012/15237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin personelinin davalının işlettiği otelde konaklamaları nedeniyle düzenlenen ve bedeli ödenen faturaların KDV mahsubunda kullanılmak üzere vergi dairesine verildiğini, davalının kötü mali sicili nedeniyle vergi dairesiyle çekişme yaşadığını, müvekkilinin vergi dairesine vergi farkı, gecikme cezası ve faiz ödemek zorunda kaldığını, zararın tanzimi için davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının vergi dairesi nezdinde düzeltme talebini kendi isteğiyle yerine getirdiğini, KDV ödemesinin davalı şirketten talep edilmesinin hiçbir yasal dayanağının olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların usulüne uygun tutulmuş ticari defterlerinin karşılıklı olarak birbirini teyit ettiği, uyuşmazlığın davalının faturada gösterdiği KDV’nin davacı tarafından indirime konu edilememesinden kaynaklandığı, vergi dairesinin yazılarında davalı şirketin 2008-02 dönemi için olumsuzluk beyan edildiği, vergi dairesinin idari işlemi üzerine davacının düzeltme vermek zorunda kaldığı, davacının 6 faturadaki toplam 1.727,88 TL. KDV tutarının tahsilini talep edebileceği davalının takip ile temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptaliyle takibin 1.727,88 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6113, Karar No: 2021/366, Tarih: 19.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6113 E.  ,  2021/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; davada kabul edilen miktar itibarıyla duruşma sınırı aşılmadığından 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesi ile davalılardan eşi olan ... tarafından alınıp harcanarak iade edilmediğini iddia ettiği 22 adet çeyrek, 3 adet yarım, 2 adet tam altın ve ortak olarak açtırdıkları banka kasasına konulan 20 adet bileziklerin değerinin iadesi için davalı eş ve ilgili banka şubesi aleyhine Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/438 E. sayılı dosyasında açılan davada mahkemece davacının davasının kısmen kabulü ile "Banka kasasına konulan" ziynet eşyalarından 10 adet 18gr 22 ayar adana burma bilezik, 8 adet 22 ayar hediyelik bileziklerin değeri olan 22.068,96 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, "Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir. Aynı kararın gerekçesinde ... tarafından alındığı ve iade edilmediği iddia edilen, çeyrek, yarım ve tam altınlar yönünden açılan davanın ispatlanamadığından reddine karar verildiği açıkça yazılmıştır. Kararın davalılarca kabul edilen ziynet eşyası alacağına yönelik temyizi üzerine incelemeyi yapan Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 29.05.2018 tarih 2016/12615 E., 2018/4072 K. sayılı kararı ile davacının evlilik birliği içinde davalı ...’a verdiği ziynet eşyalarının iadesi istemine ilişkin davasının 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi gereğince Aile Mahkemelerinde, diğer talebinin ise bankacılık işlemlerinden kaynaklanmakta olup dava tarihi olan 24.07.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu gereğince Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği, mahkemece, farklı mahkemelerin görev alanına giren davalarla ilgili öncelikle tefrik kararı verilerek, ayrı ayrı görevsizlik kararı vermesi gerekirken esasa girilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkeme tarafından taleplerin tefriki ile görevsizlik kararı verilmiş, davacının eşi tarafından alınıp harcanarak iade edilmediği iddia edilen 22 adet çeyrek, 3 adet yarım, 2 adet tam altının değerinin iadesi için yapılan yargılama neticesinde Antalya 4. Aile Mahkemesi’nin 06.03.2020 tarih ve 2018/100 E., 2020/215 K. sayılı kararı ile davanın kabulü ile ziynetlerin aynen olmadığı takdirde bedeli olan 14.899,32 TL'nin iadesine karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bu davanın konusu sadece banka kasası dışında kalan ve davalının alıp da davacıya iade edilmediği ileri sürülen tam, yarım ve çeyrek altınlar oluşturmaktadır. Ancak bu altınlarla ilgili dava daha evvel reddedilmiş, karar davacı tarafça temyiz edilmemiştir.

Şu halde Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.2016 tarih ve 2014/438 E., 2016/282 K. ilk kararla davacı kadının davalı ... tarafından alındığı ve kendisine iade edilmediği iddia edilen 22 adet çeyrek, 3 adet yarım, 2 adet tam altının aynen olmadığı takdirde bedelinin iadesi talebinin reddine yönelik karar, davacı kadın tarafından daha önce temyiz edilmemesi nedeniyle, davanın reddi yönünde davalı erkek yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Davalı erkek yararına oluşan usuli kazanılmış hak sebebiyle davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.01.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/3481, Karar No: 2021/19171, Tarih: 09.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3481 E.  ,  2021/19171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğun okul bahçesi içerisindeki kantinden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde unsurları belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: Suça sürüklenen çocuğun okulun bahçesinde bulunan müştekinin işlettiği kantine zarar vererek hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 152/1-a, 62. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu ve bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 12/04/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.