muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3814, Karar No: 2023/2695, Tarih: 18.05.2023

II. CEVAP

Davalı, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının hukuki yararı bulunmadığını, taşınmaz satışının resmi ve gerçek bir satış olup hile ve yanıltmanın söz konusu olmadığını, gerçekleştiği ileri sürülen görüşmelerin kendisi ile ilgisi bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin, 19/02/2020 tarihli 2018/539 Esas, 2020/124 Karar sayılı kararı ile; davanın muvazaa iddiasına dayalı olarak açıldığı gerekçesiyle 6098 sayılı TBK’nın 19. ve 4721 sayılı TMK’nın 1023. maddeleri gereğince davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli 2020/303 Esas, 2020/425 Karar sayılı kararı ile; davada açıkça hile hukuki nedenine dayanıldığı halde muvazaaya ve iyiniyete ilişkin değerlendirmelere yer verilerek karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararı sonrası yeniden yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu taşınmazın bedelini ödediğini ispat edemediği ve davacının dava dışı ... ... ve ... ... ile dava konusu taşınmazın devri ve taşınmazın bedelinin ödenmemesi ile ilgili mesajlaşmaları dikkate alındığında, davacının, davalı ... ve dava dışı kardeşler ... ... ve ... ...'ın ortak aldatıcı hareketleri sonucu iradesi yanıltılarak taşınmazı devrettiği ve hileye maruz kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, resmi satışın 09.05.2017 tarihinde yapıldığını, davanın 02.10.2018 tarihinde açıldığını, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, satış bedeli ödendiğine dair herhangi bir dekontun sunulmaması nedeni ile davalının üçüncü kişilerle birlikte hareket ettiğinin kabulünün yerinde olmadığını, davacının hileli davranışlar sonucu taşınmazı devrettiğini desteklediği yönündeki gerekçelerin kanuni dayanağı bulunmadığını, dava dışı kişiler ve davacı arasındaki mesajlaşmalar dikkate alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; temlikin iradi olarak gerçekleştirildiği, kural olarak iradi şekilde gerçekleştirilen temliklerde satış bedelinin ödenmemesinin de tek başına tapunun iptaline sebep teşkil etmeyeceği, iradeyi bozan bir nedenin bulunmadığı, uyuşmazlığın bedelden kaynaklandığı, bu hususun davacının kendi sunduğu mesaj kayıtları ile de sabit olduğu, davacının davada bedel isteği de bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi karar kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek ve davalı ...’in dava dışı ... ve ... ...’dan alacağını tahsil etmek amacı ile dava dışı kardeşlerle birlikte hareket ettiğini ve davacıyı kandırdığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hile hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hatada yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 s. ... Borçlar Kanunu’nun (TBK) 36/1. (818 s. Borçlar Kanunu’nun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

2. Hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

3. Değerlendirme

2. Hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının maliki olduğu dava konusu 18 ada 25 parsel sayılı taşınmazdaki (1) nolu bağımsız bölümü 09/05/2017 tarihinde 77.185,00 TL bedelle davalıya satış suretiyle temlik ettiği sabit olup, yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere taraflardan biri diğer tarafı hileyle sözleşme yapmaya yöneltmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı hâlinde aldatılan taraf, hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırılabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Ancak, hile üçüncü bir kişi tarafından da yapılabilir. Böyle bir durumda kural olarak aldatılan taraf sözleşme ile bağlı ise de üçüncü kişinin hilesini karşı taraf sözleşmenin yapıldığı sırada biliyor ya da bilmesi gerekiyor ise aldatılan taraf sözleşmenin iptalini isteyebilir.

Öte yandan, aldatmayı (hileyi) ispat yükü aldatılan tarafa aittir. Hile bir haksız fiil olduğundan her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Sözleşme resmî senetle yapılmış olsa dahi 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun "Resmî belgelerle ispat" kenar başlıklı 7. maddesi "Resmî sicil ve senetler, belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı, kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça, her hangi bir şekle bağlı değildir." hükmünü içermekte olduğundan, hile olgusu tanık dâhil olmak üzere her türlü delille ispatlanabilir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08/07/2020 tarih, 2017/1-1831 Esas, 2020/549 Karar sayılı kararı)

2. Somut olaya gelince; davacı tanıklarının beyanlarından dava dışı ... ve ...’in dava konusu taşınmazı satın almak istedikleri, devir tarihinde dava dışı ...’in davalı ... ile birlikte Tapu Müdürlüğü’ne geldiği, dava dışı ...’in borçları nedeniyle dava konusu taşınmazın davalıya devredilmesini istediği, satış bedelinin devirden hemen sonra ödeneceğini belirttiği ancak devir işlemi tamamlandıktan sonra davalı ve dava dışı ...’in satış bedelini getireceklerini söyleyerek Tapu Müdürlüğü’nden ayrıldıkları ve geri gelmedikleri anlaşılmakta olup, davalının dava dışı kişilerin hilesini sözleşmenin yapıldığı sırada bildiği; diğer taraftan cevap dilekçesinde ve aşamalarda temlikin gerçek satış olduğunu savunduğu ancak satış bedelinin ödendiğine dair bir delil sunmadığı ve temlikin gerçek satış olduğuna yönelik savunmasını kanıtlayamadığı, davacının kandırılmak suretiyle satış işlemi yapmaya yönlendirilerek iradesinin sakatlandığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA,

HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

18/05/2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/479, Karar No: 2013/18160, Tarih: 11.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/479 E.  ,  2013/18160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2012 tarih ve 2011/495-2012/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının iş yerinde üretmiş olduğu kimyasal temizlik ürünlerinde TSE marka ve amblemini müvekkilinden izin almadan kullandığını, bu hususun Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/48 D.iş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, davalının sözleşme akdetmeksizin marka kullanarak müvekkilinin manevi itibarını zedelediğini, haksız rekabet ortamı yarattığını, TSE marka ve ambleminin Devlet garantisi diye güvenen vatandaşı yanılttığını, TSE ürün belgelendirme yönergesinin 10,2 maddesine göre sözleşme akdetmeksizin TSE marka ve ambleminin kullanılmasının buna göre bir yıllık emsal belge kullanma tavan ücreti tutarının 2. katından az olmamak üzere maddi tazminat, kamuoyunu yanıltmak ve haksız rekabete sebep olmak yoluyla TSE yi kamu ve tüketici nezdinde güven kaybı nedeniyle, talep edilen maddi tazminatın 5 katından az olmamak üzere de manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğunu ileri sürerek, 17.500 TL maddi ve 87.500 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının ürünlerinde kullanmış olduğu ve delil tespiti dosyasında tespit edilen TSE markalı her türlü evrak, ambalaj, broşür, ve ürünün toplatılarak muhafaza altına alınmasına, iş yerinde yazılı TSE marka ve ambleminin silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının, davacı kurumun izni ve bilgisi olmaksızın TSE marka ve amblemini ürünlerinde kullandığı, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; davalının, TSE marka ve amblemini davacının izni ve bilgisi olmaksızın kullanmasının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile 17.500 TL maddi ve 30.000 TL manevi olmak üzere toplam 47.500 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3419, Karar No: 2012/10847, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3419 E.  ,  2012/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle: Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle: Beraat

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar hakında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... müdafiinin “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’e yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek''; sanıklar ... ve ...’a yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içinde bulunan vergi tekniği raporuna göre, şirketin 2005 takvim yılı Şubat ayında KDV beyannamesi verdiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21028, Karar No: 2012/38316, Tarih: 15.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21028 E.  ,  2012/38316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın savunmasında, 'kiracıları olan katılanın annesine sarkıntılık ettiğini annesinden duyduğunu, bu meseleden katılanı çağırıp evi boşaltmasını istediğini, sanığın da sakat olmasına rağmen kendisini ittirdiğini' beyan etmesine, sanığın da olayda yaralandığının adli raporundan anlaşılması ve bu beyanlarının tanık... tarafından doğrulanması karşısında, bu konuda sanığın annesi de dinlenerek sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/21305, Karar No: 2024/4064, Tarih: 04.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21305 E.  ,  2024/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3251 E., 2023/3601 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 60. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/664 E., 2023/248 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğu, davalı Kuruma bağlı işyerinde işe alındığı ve 3 aylık deneme süresinden sonra 1 (bir) üst derece ile kesin kabulünün yapıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılıp yapılmayacağı yönünde olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ticaret meslek liselerinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul statüsünde olduğu gerekçesiyle davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe girerken ibraz ettiği diplomasının çalışacağı meslek kolu ile bağlantılı olmadığını, 09.12.2016 tarihi öncesinde ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin (davacının bu tarihten önce işe başladığını), işe başladığı tarihte teknisyen ünvanında olmadığını, dolayısıyla bu işçilerin işe başlangıç tarihinde lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılmaması gerektiğini ve buna bağlı olarak da deneme süresi sonunda bu işçilere teknik öğrenim veren okul mezunlarına verilen ilave bir üst ücret derecesi verilmesine yer olmadığını, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, belirlenen temerrüt tarihleri ve alacaklara işletilen faizin türü ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu, İdarenin temerrüdünün söz konusu olmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işe yeni alınan işçilerin 3 aylık deneme süresi sonunda kesin kabullerinin yapılacağı, kesin kabul yapılırken lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarının 2 (iki) derece alacağının düzenlendiği, davacının işe giriş tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde de aynı yönde düzenleme bulunduğu, davalı Kurum tarafından 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yapılan değişiklik ile bu okullardan mezun olanlara teknisyen ünvanının verileceği savunulmuş ise de işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri incelendiğinde, mezun olunan alan ile ilgili bir iş ve meslek kolunda çalışma zorunluluğunun getirilmediği, başka bir deyişle kesin kabul esnasında davacının mezun olduğu teknik lise bölümü ile aynı doğrultuda bir işte ve meslek kolunda çalışma şartının getirilmediği, bu nedenle işçinin mezun olduğu alanda çalışıp çalışmadığına bakılmaksızın lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olunmasının kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alınmasına yeterli koşul olduğu, toplu iş sözleşmesinin kesin kabul sırasında verilecek derece uygulamasında, 3795 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin sonucu değiştirecek nitelikte olmadığı, davacının mezun olduğu okulun lise muadili teknik öğrenim veren okul olduğu ve davacının 2 (iki) derece almaya hak kazandığı, davanın kısmi dava olarak açıldığı, ileri sürülen zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, alacaklara işletilen faiz türü ve başlangıç tarihlerinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olup olmamasına göre kesin kabul esnasında 2 (iki) derece almaya ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile hükmedilen faiz hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 3795 sayılı Kanun’un "Unvanlar" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi şöyledir: