muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/931, Karar No: 2012/3642, Tarih: 08.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/931 E.  ,  2012/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hollanda Adalet Bakanlığı'nın 26/01/2009 tarih ve WTS-U-2008004622 sayılı yazıları ile; "05/05/1999 tarihinde taammüden adam öldürme" iddiasıyla Hollanda ... Mahkemesi Ceza Hukuku Bölümü Çok Hakimli Ceza Dairesi tarafından yapılan yargılama sonucunda ... hakkında verilen 18 yıl hapis cezasının Ceza Yargılarının Milletlerarası Değerine İlişkin Avrupa Sözleşmesine göre infaz edilmesine yönelik T.C. Adalet Bakanlığının talebi üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24/11/2011 tarih ve 2011/715 değişik iş sayılı kararın hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun Birinci Kitap Birinci Kısım İkinci Bölümünde Kanunun Uygulama Alanı düzenlenmekle, Yasanın 13. maddesinde vatandaş veya yabancı tarafından, yabancı ülkede işlenen hangi suçlara Türk Kanunlarının uygulanacağının sayıldığı, kasten öldürme ve nitelikli hallerin düzenlendiği İkinci Kitap İkinci Kısım Birinci Bölümün Yasanın 13. maddesi kapsamı dışında kaldığı, yabancı devlet tarafından verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmündeki müeyyidenin yerine getirilebilmesi amacıyla Ceza Yargılarının Milletlerarası Değeri konusunda Avrupa Sözleşmesi kabul edilmiş olmakla, bu sözleşmeyi imzalayan Avrupa Konseyi Devletler arasında Türkiye Cumhuriyeti ve Hollanda'nın da bulunduğu, sözleşmenin uygulanabilirliği için, Türk vatandaşları hakkında yabancı devlet mahkemelerinden verilen ceza mahkumiyetlerinin Türkiye'de, yabancılar hakkında Türk Mahkemelerinden verilen ceza mahkumiyetlerinin de hükümlünün uyruğu bulunduğu devlette yerine getirilmesine dair usul ve esasların 15/05/1984 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3002 sayılı Türk Vatandaşları Hakkında Yabancı Ülke Mahkemelerinden ve Yabancılar Hakkında Türk Mahkemelerinden Verilen Ceza Mahkumiyetlerinin İnfazına Dair Kanun ile düzenlendiği ve 3002 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca, verilen karara karşı aynı Yasanın 7. maddesi uyarınca "acele itiraz" yoluna gidilebileceğinin belirtilmiş olduğu anlaşılmakla, verilen kararın temyiz yeteneği bulunmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz talebinde bulunmak suretiyle yasa yoluna başvururken merciide hata yaptığı kabul edilerek, dosyanın itiraz merciine gönderilmek üzere incelenmeksizin mahalline iadesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4044, Karar No: 2025/692, Tarih: 17.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4044 E.  ,  2025/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2137 E., 2024/989 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/613 E., 2023/387 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.06.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasçılar arasında pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre davacının ve davalının kardeş olduğu, tarafların kök murisi ... ...'nin fiil ehliyetinin bulunmadığı bir dönemde davalı tarafından kandırılmak suretiyle mirasçılarından mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak dava konusu 1132 ada 16 parsel sayılı taşımazda bulunan 94 numaralı bağımsız bölümün 1/2 payını ve 115 ada 11 parsel sayılı taşınmazda bulunan 10 numaralı bağımsız bölümün tamamını ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle davalıya devrettiği iddiasıyla miras payı oranında tapu iptali ve tescil, mümkün değilse tenkis davası açıldığı, dava konusu bağımsız bölümlerin dava tarihindeki keşfen belirlenen toplam değerinin 481.483,09 TL, davacının miras payına (1/4) isabet eden değerin 120.370,77 TL olduğu anlaşılmıştır.

Reddedilen ve temyize konu edilen miktar 120.370,77 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6717, Karar No: 2013/4647, Tarih: 09.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6717 E.  ,  2013/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... arasındaki davadan dolayı ...Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.03.2012 gün ve 2007/125-2012/153 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası kapağındaki nottan, dosyanın 5 klasör eki bulunduğu anlaşıldığı halde dosyada bu eklere rastlanmadığından belirtilen 5 klasör ekin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3999, Karar No: 2014/13972, Tarih: 10.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3999 E.  ,  2014/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Düşme

Sanıklara yüklenen suçun takibi şikayete bağlı olup, yargılama giderlerinin suçüstü ödeneğinden karşılanacağına ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı, şikayetçi vekilinin beş celseden dördüne katılmayıp üçüne UYAP üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiği, duruşma günlerinin ayrıca tebliğ edilmediği, şikayetçi vekili 09.01.2012 tarihli mazeret dilekçesini de UYAP üzerinden gönderip mazeretin kabulü ile duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece aynı tarihli duruşmada mazeretin kabulü ile talep gibi karar verildiği halde şikayetçi veya vekilinin ertelenen 17.04.2012 günlü duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadıkları cihetle; tebliğnamedeki hükmün bozulmasına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Şikayet hakkının düştüğü dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13651, Karar No: 2007/214, Tarih: 18.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13651 E.  ,  2007/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.5.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı ... Encümeninin tahsisine dayalı tapu iptali ve tescil istemiyle açılmıştır.

Mahkemece davacı kooperatife yapılan tahsis yine Belediye Encümen kararı ile iptal edildiğinden dava reddedilmiş,

Hükmü davacı kooperatif temyiz etmiştir.

Davacı kooperatifin tahsis tarihi olarak bildirdiği tarihlerde 1580 sayılı Belediye Kanunu yürürlüktedir. Anılan Yasanın 70/11.maddesine göre belediyeye ait bir taşınmaz malı tahsisinde tahsisin değiştirilmesinde karar verecek olan Belediye Meclisidir. Benzeri hüküm halen yürürlükte olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesinde de yer almış, “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine ve herhangi bir nedenle kaldırılmasında” belediye organlarından olan Belediye Meclisi görevlendirilmiştir. Açıkçası davacı kooperatifin tahsise ilişkin encümen kararına dayalı olarak tescil istemesi olanaklı değildir. Ancak;

Davacının dayandığı encümen kararı ile yapılan tahsis Belediye Meclisinin verdiği bir yetkiye dayanmakta ise tahsise encümence değil Belediye Meclisince karar verilmiş olacağından bu şekildeki tahsise değer tanımak gerekir. O yüzden mahkemece davacının yapıldığını bildirdiği tahsis işleminin aslında Belediye Meclisinin encümene verdiği yetki üzerine yapılıp yapılmadığı sorulup saptanmalı, istem sonucu dairesinde hüküm altına alınmalıdır.

Değinilen yön göz ardı edilerek davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11911, Karar No: 2017/8852, Tarih: 14.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11911 E.  ,  2017/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik incelemeye,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine dayanak teşkil eden yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 ile numaralandırılan bölümünün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4782, Karar No: 2012/9835, Tarih: 24.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/4782 E.  ,  2012/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : TCK'nın 297/1, 62, 53/1, 58/6, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 26.09.2009 tarihinde hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde müşahede altına alınacağı sırada yapılan üst aramasında sigara paketinin içinde uyuşturucu madde niteliğinde esrar maddesi bulunduğu ve bu eylemi nedeniyle Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinde 2000/717 Esas sayılı kamu davası açıldığı, yine 28.09.2009 tarihinde bu kez kaldığı koğuşta yapılan aramada kuş kafesi içinde esrar maddesi ele geçirildiği, bu eylem nedeni ile de aynı mahkemede 2009/699 Esas sayılı kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, öncelikle bu iki kamu davası arasında sanık ve fiiller yönünden bağlantı bulunması nedeniyle her iki davaya ilişkin yargılamanın birleştirilerek, sanığın uyuşturucu madde bulundurma eylemlerinin tek veya çok suç oluşturup oluşturmayacağı ve suçun özel görünüş biçimlerinin somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, ayrıca TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığı hususları da tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26506, Karar No: 2017/17836, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/26506 E.  ,  2017/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konusu kısmen kapama meyve bahçesi kısmen arazi niteliğindeki ... İlçesi, .... Mahallesi ... ada 16 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10246, Karar No: 2022/1969, Tarih: 09.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10246 E.  ,  2022/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 21/03/2018 gün, 2015/15222 E- 2018/2819 K sayılı ilamında; “.. dava dışı borçlu şirketin takibe esas borcun doğumunun hangi tarihte olduğu, ödeme emrine esas alınan borcun ilk hangi dönemden kaynaklandığının tespiti yapıldıktan sonra, tasarruf tarihleri olan 15/11/2007 ve 15/04/2009 tarihi itibari ile doğmuş vergi borcunun tespiti yapılarak, tasarrufun borcun doğumundan sonra olduğu ve diğer 6183 sayılı Yasa'nın 24 ve devamı maddelerine ilişkin iptal koşullarının varlığının tesbiti halinde tasarruf tarihi itibari ile doğmuş olan vergi aslı ve ferileri üzerinden iptal kararı verilmesi “ gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne, yapılan bilirkişi incelemesi ile ... Tekstil Deri San. Tic. Ltd. Şti.'nin tasarruf tarihi olan 15/11/2007 tarihi itibariyle doğmuş vergi borcu tutarının 546,98 TL olduğu anlaşıldığından, toplanan deliller, tüm dosya kapsamına göre, davalıların kardeş oldukları, iptali istenen tasarrufların kardeşler arasında gerçekleştiği 6183 Sayılı Yasanın 28/1 maddesine göre bu tasarrufun bağışlama hükmünde bulunduğu, yasanın 27 ve 30. maddelerine göre borçlunun maksadını bilen veya bilmesi lazım gelen kimselerle yapılan bütün muameleler hükümsüz sayılacağından, kardeşlerin borçlunun maksadını bilen veya bilmesi lazım gelen kimselerden olması nedeniyle de tasarrufun, satış tarihi itibariyle doğmuş olan 546,98 TL asıl alacak ve ferileriyle sınırlı olmak üzere iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...’nin davalı borçlunun yeğeni olduğunun anlaşılmasına, davalı borçlunun durumunu bilen ve bilmesi gereken kişilerden olmasına göre, davalı Nuhan Alaşehirli vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu Uşak ili, Merkez ilçesi, Bozkurt Mahallesi 929 ada 134 parseldeki 1/3 hisse davalı borçlu adına kayıtlı iken 15/11/2007 tarihinde yapılan satış işlemi ile davalı ...’ye devredilmiştir.

Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden alınan raporda, tasarruf tarihi olan 15/11/2007 tarihi itibari ile vergi borcunun tespiti yapılmıştır. Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporundaki bilgilere göre alacağın dayanağı borcun kaynaklandığı dönemlerin belirlendiği,

Dava konusu Uşak ili, Merkez ilçesi, Bozkurt Mahallesi 929 ada 134 parseldeki 1/3 hisse davalı borçlu adına kayıtlı iken 15/11/2007 tarihinde yapılan satış işlemi ile davalı ...’ye devredilmiştir.

Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden alınan raporda, tasarruf tarihi olan 15/11/2007 tarihi itibari ile vergi borcunun tespiti yapılmıştır. Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporundaki bilgilere göre alacağın dayanağı borcun kaynaklandığı dönemlerin belirlendiği,

15/11/2007 tarihli tasarrufa kadar olan vergi borçlarına bakıldığında;

01/2006-01/2006 dönem, 0015 vergi türü, 544,88 TL

01/2006-01/2006 dönem 1048 vergi türü, 2,10 TL

10/2007-10/2007 dönem, 0015 vergi türü, 3.423,65 TL,

10/2007-10/2007 dönem, 1048 vergi türü 14,10 TL olduğu, toplamda; 3.984,73 TL olduğu, ancak kararda 01/2006 dönemi hariç vergi dönemlerinin dahil edilmediğinin anlaşıldığı, tasarruf tarihine kadar olan toplam vergi borcu 3.984,73 TL olmasına rağmen davacının talebinin 3.447,75 olduğu gözönüne alınarak, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ancak yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. bendindeki “546,98 TL” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine “3.447,75 TL” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8893, Karar No: 2011/6460, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8893 E.  ,  2011/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek, ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi ve sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-onama-bozma-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçuna yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelemesi sonunda;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.