muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/6690, Karar No: 2004/3235, Tarih: 22.03.2004

6. Ceza Dairesi 2003/6690 E., 2004/3235 K.

**6. Ceza Dairesi 2003/6690 E., 2004/3235 K.**

**- ADAM KALDIRMAK

- YAĞMA**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 498 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 499 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ve tutuklu .... ve .... haklarında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetlerine ilişkin (İstanbul üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı ile sanık ... savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 6.2.2003 ve 12.9.2003 tarihli tebliğnameler ile 7.10.2003 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanların küçük çocuğunu kaçırıp alıkoyarak tehditle para isteyen sanıkların eyleminin TCK'nun 499. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle TCK'nun 498, 61. maddeleri ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısı ve sanık .... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi (BOZULMASINA), 22.3.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11156, Karar No: 2012/28298, Tarih: 24.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11156 E.  ,  2012/28298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı Kanunun 62 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanığın, Türk ve İslam Eserleri Müzesi nezdinde koleksiyoner belgesi bulunan sanık ...'e verdiği toplam 258 adet korunması gerekli taşınır kültür varlığının sanık ...'e ait araçta yapılan arama sonucunda ele geçirildiği, sanığın aşamalarda yaptığı savunmalarda, sanık ...'in aracında bulunan kültür varlıklarını üçüncü bir şahıstan aldığını, kendisinin böbrek hastası olup sanık ...'in eşinin ilaç temin etmesi karşılığında anılan varlıkları adı geçen sanığa hediye olarak verdiğini beyan ettiği, buna karşılık sanık ...'in, aracında arama yapılmasından üç gün sonra 30/07/2007 tarihinde Türk ve İslam Eserleri Müzesi'ne 300 adet eser satın aldığına dair bildirimde bulunduğu, sanık ...'in, suça konu eserleri bulmadığı gibi elinde bulundurma şeklinin de hukuka uygun olmadığı, suça konu kültür varlıklarının sayısının çokluğu, sanığın anılan varlıkları üçüncü bir şahıstan alıp müze tarafından ödeme yapılması halinde ödenen parayı kendisine vereceğini sözü edilen şahsa vaat etmesi birlikte değerlendirildiğinde, ticari maksatla hareket edildiğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup;

Mahkemece, suça konu kültür varlıklarının sayısının çokluğu, hacim ve kütle itibariyle kolayca taşınır ve elden çıkarılmaya müsait oldukları gerekçe gösterilerek sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle hüküm tesis edildiği, uygulama yapılırken 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 67/1 maddesi ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/2 maddesi uyarınca asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle belirlenecek temel ceza miktarlarının mukayese edildiği ve adli para cezası yönünden lehe olduğu değerlendirilen 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/2 maddesinin sanık hakkında uygulandığı, bu bakımdan lehe kanun karşılaştırması ile ulaşılan sonuçta isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede lehe kanun karşılaştırmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın eyleminin suç oluşturmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, sanığın eyleminin suç oluşturmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Türk ve İslam Eserleri Müzesi nezdinde koleksiyoner belgesi bulunmakla birlikte suça konu kültür varlıklarının M. Ö. 5. y.y. klasik dönem, Roma, Bizans ve Tunç dönemlerine ait olduğunun dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu ile tespit edilmesi ve 300 adet kültür varlığının satın alındığının anılan müzeye sanık tarafından bildirilmesi karşısında, sanığa ait koleksiyoner belgesinin, kendisinde ele geçirilen kültür varlıklarını bulundurma yetkisini kapsayıp kapsamadığı, sanık tarafından bildirimi yapılan 300 adet kültür varlığı arasında suça konu 258 adet eserin bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın beraatine ya da 2863 sayılı Kanunun 67. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile sanığın aynı Kanunun 70. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2427, Karar No: 2014/4828, Tarih: 03.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2427 E.  ,  2014/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/198010

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2012, 2009/519 (E) ve 2012/106 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Kürşad A. ve Gökhan’ın eylemlerinin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Kürşad A. müdafiinin yasal savunmaya, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin yetersizliğine, sanık Gökhan müdafiinin sübuta, tahrike, teşdiden ceza tayinine Cumhuriyet Savcısının sanık Gökhan yönünden suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanık Kürşad A. ile mağdur arasında okul içerisinde yaşanan tartışmanın etkisiyle, okul çıkışında sanık Kürşad A. ve aralarında sanık Gökhan'ın da bulunduğu tespit edilemeyen arkadaşları ile mağdurun tekrar karşılaştıkları, çıkan tartışma ve kavgada mağdurun sanıklar ve arkadaşları tarafından yerde tekmelendiği aynı zamanda sanık K. A.'in tespit edilemeyen bir vasıta ile mağdurun boyun bölgesine bir kez vurarak olay yerinden kaçtığı, mağdurun raporuna göre; göğsünde künt travmatik lezyonla pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine, boyunda jugular ven dalında kesiye ve çehrede sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı, her ne kadar hüküm gerekçesinde sanık Kürşad A.' in mağdurun boyun bölgesine iki darbe vurduğu kabul edilmiş ise de rapor kapsamına göre darbenin tek olduğu, sanığın olayda kullandığı vasıtanın niteliğinin belirli olmadığı, eyleme devamla sonuç almayı engelleyen harici neden bulunmadığı, taraflar arasında derin bir husumet bulunmadığı, boyna isabet eden kesici alet yarasının hayati tehlike geçirmesine neden olmadığı, her iki sanığın mağdura aynı kavgada ve eşzamanlı olarak saldırıp eyleme hakimiyet kurdukları dikkate alındığında, sanıkların, mağdurun meydana gelen yaralanmasına göre, müşterek fail olarak kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları gerekirken, eylemler bölünüp suç vasfında yanılgıya da düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/11/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11674, Karar No: 2012/9068, Tarih: 10.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11674 E.  ,  2012/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan küçükle baba arasında kurulan kişisel ilişki küçüğün fikri ve bedeni ilişkisinin gelişmesi ile babalık duygularının da tatminini gerektirir. Bu husus nazara alınmadan tarafların ayrı yerde oturduklarından bahisle ayın belli haftası kişisel ilişki kurulmaması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki “farklı şehirlerde oturmaları halinde” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “her ayın 2. haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, her yıl yarı yıl tatilinin ilk Cumartesi günü saat 10'dan takip eden Cumartesi günü saat 17'ye kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10'dan, 30 Temmuz saat 17'ye kadar ve dini bayramların ikinci günü saat 10’dan üçüncü günü saat 17.00’ye kadar müşterek çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına” sözcüklerinin eklenmesine , hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/4041, Karar No: 2011/5461, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4041 E.  ,  2011/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davalı taraf bu kez temyiz isteminin reddine ilişkin kararı da temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4576, Karar No: 2017/1354, Tarih: 14.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/4576 E.  ,  2017/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/2514, Karar No: 2007/4298, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2514 E.  ,  2007/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/04/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4736, Karar No: 2016/5592, Tarih: 31.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4736 E.  ,  2016/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve varsa diğer ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına ilgili bakanlığın katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve ... Genel Müdürlüğü ile ilgili bakanlık olan ...Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada, Hazineye ve adı geçen Bakanlığa hükmün bildirildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün... ile ...Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi, tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7996, Karar No: 2011/29205, Tarih: 29.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/7996 E.  ,  2011/29205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, yaralama, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: 765 Sayılı TCK'nın 516/3, 522, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a) 765 Sayılı TCK'nın 266/2, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) 765 Sayılı TCK'nın 456/4, 271/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (457 TL adli para cezası)

c) 765 Sayılı TCK'nın 516/3, 522,72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Sanığa atılı hakaret suçu için 765 sayılı TCK'nın 266/2. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 322. maddesine istinaden davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE

3-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Mükerrir olan sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi ile indirim yapılmak suretiyle sonuç cezanın eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi ile indirim yapılırken para cezasından indirim yapılmaması ve indirim yapıldığının karar yerinde gösterilmemesi, sanık ... hakkında ise hapisten çevrilen para cezasıyla temel adli para cezasının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesiyle içtima ettirilmemesi,

Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi ile indirim yapılırken para cezasından indirim yapılmaması ve indirim yapıldığının karar yerinde gösterilmemesi, sanık ... hakkında ise hapisten çevrilen para cezasıyla temel adli para cezasının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesiyle içtima ettirilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında hüküm fıkrasının altıncı bendinin beşinci paragrafındaki “TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilen 2804 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ve sanık ... hakkındaki altıncı fıkra ile sanık ... hakkındaki yedinci fıkranın ikinci paragraflarına “TCK'nın 522. maddesi uyarınca belirlenen cezanın 1/3'üne indirilerek 4 ay hapis ve 114 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına”, yine anılan fıkraların dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere “647 sayılı Kanunun 4. maddesi ile hapisten çevrilen 1080 TL adli para cezaları ile tayin edilen 114 TL temel adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi ile içtima ettirilerek sonuç olarak 1194 TL adli para cezası ile cezalandırılması” ibarelerinin eklenip diğer kısımlarının aynen bırakılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4902, Karar No: 2017/1175, Tarih: 20.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4902 E.  ,  2017/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Beraat

Suça konu sahte olarak düzenlenen faturaların basıldıktan sonraki teslim tarihinin 09.05.2005 olduğu, faturaların sözkonusu tarihten sonra 02.03.2004-17.09.2004 arası tarihler atılmak suretiyle geçmişe dönük olarak düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunmakla, suç tarihinin sahte fatura düzenlemek suçu yönünden fatura teslim tarihi olan 09.05.2005 tarihi olduğu kabul edildiğinden, suç tarihinin 2005 yılında üçer aylık muhtasar beyannamelerin ve aylık KDV beyannameleri verilmesi, kurumlar vergisi beyannamesinin ise 03.08.2006 günü verilmesi nedeniyle "03.08.2006 ve öncesi" olduğuna ilişen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/66, Karar No: -, Tarih: 01.04.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/66 E., 2007/4.MD-219 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/66 E., 2007/4.MD-219 K.**

**- GÖREVLİ MEMURA SÖVME

- HUKUKA KESİN AYKIRILIK HALLERİ

- HÜKMÜN AÇIKLAMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık M...... G.....'ün, zincirleme biçimde görevli memura sövme suçundan 765 sayılı TCY.nın 266/1, 251, 80, 272, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuçta 702 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca takdiren birer ay süre ile 5 eşit taksitte alınmasına ve cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesince 31.05.2007 gün ve 31-28 sayı ile verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "hükmün onanması" görüşünü içeren 17.09.2007 gün ve 130550 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık M...... G.....'ün zincirleme biçimde görevli memura sövme suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükmün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile Ceza Yargılaması Yasası'nın 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında gerçekleştirilen değişiklikler sonucunda, bu maddede öngörülen objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde uygulanması olanağı bulunan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun tatbik alanı genişletilmiş ve somut olayda uygulanabilir bir hale gelmiştir. Kurulan hükmün sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmamasına olanak sağlayan ve bu yönüyle sanık lehine sonuç doğurduğunda kuşku bulunmayan bu hukuki kurumun sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı ise öncelikle birinci derece yargılamasını yapan mahkemece ele alınıp değerlendirilmelidir. Bu itibarla, diğer yönlerinin bu aşamada incelenmesine gerek bulunmayan hükmün, öncelikle bu yasal değişikliğin değerlendirilebilmesi için bozulmasına karar verilmelidir.