muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5078, Karar No: 2012/5527, Tarih: 04.07.2012

a)Sanığın tartıştığı ve asıl hedefi olan Gazi'ye etkin ve elverişli silah olan bıçakla saldırdığı sırada, salladığı bıçağın Gazi'nin hemen solunda bulunan maktul Ender'e isabet ederek yaralanabileceğini, ölebileceğini öngörebilir durumda bulunması nedeniyle, müdahil Gazi'nin geri çekilmesi sonucu bıçağın maktule isabet ettiği olayda, olası kastla hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden kasten adam öldürme suçundan hüküm kurulması,

b)Kabule göre; maktulden kaynaklanan sanığa yönelik haksız söz ve eylemlerin bulunmadığı ve olası kast altında işlenen suçlarda, tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı düşünülmeden, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, tahrik nedeniyle indirime gidilmesi,

2-Sanık hakkında müdahil Gazi'yi öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık Hüseyin'in bıçak ile saldırısında asıl hedefin Gazi olması, maktul yaralandıktan sonra kaçan müdahili bıçakla "öldüreceğim" diyerek 150 m. kadar kovalaması hususları dikkate alındığında, sanığın müdahil Gazi'ye yönelik ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek silahlı tehdit suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve müdahiller Hüseyin ve Hatice vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına CMUK.nun 326. maddesi uyarınca sanığın müdahil Gazi'ye yönelik eyleminde ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 04/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10558, Karar No: 2016/15188, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10558 E.  ,  2016/15188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000.00.- TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 02/02/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 23.136.31.- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1604, Karar No: 2024/3523, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1604 E.  ,  2024/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/499 E., 2024/125 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Osmaneli Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2021/172 E., 2022/174 K.

- K A R A R -

1- İlk derece mahkemesince, kayıt kabul davasında davalı şirketin iflas talebinin reddine dair karar verildiği; gerekçesi ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle davalı şirket hakkındaki iflas talebinin reddine ilişkin kesinleşmiş karar dikkate alındığında davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14912, Karar No: 2016/8276, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/14912 E.  ,  2016/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın Miras Hukuklu başlıklı 3. Kitabında yer alan vasiyetname hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25401, Karar No: 2018/3802, Tarih: 05.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25401 E.  ,  2018/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların mağdur ...'a yönelik eylemine ilişkin olarak, dosya kapsamından mağdura ait kredi kartı bilgilerini kullanarak değişik zamanlarda mail order yöntemiyle harcama yapan sanıklar hakkında hükmolunan cezadan TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanıklara TCK'nun 245/1. maddesi gereğince verilen 3'er yıl hapis ve 30'ar gün adli para cezası üzerinden, TCK.nun 62. maddesi uygulanırken adli para cezasından indirim yapılmaması,

3- Sanıklara hapis cezası yanında hükmedilen 30 birim gün para cezasının karşılığı adli para cezasının gösterilmeyerek eksik hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca verilen hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi gereğince 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince mahkemenin takdirine bağlı kalınarak günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/46194, Karar No: 2013/5738, Tarih: 18.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/46194 E.  ,  2013/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, 13. dereceden başlatılması gerektiğini iddia ederek tespit ve fark ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı işçi 22.08.2008 tarihinde tank teknisyeni olarak 9. dereceden işe başlatıldığını, ancak işyerinde uygulanmakta olan TİS'in 38/a maddesi gereğince; Endüstri Meslek Lisesi mezunu olması ve aynı işlerde 6 yıldan fazla çalışması olması nedeniyle 13. dereceden başlatılması gerektiğini iddia ederek tespit ve fark ücret ve ikramiye alacak isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren yapılan uygulamanın TİS'e uygun olduğunu savunmuştur.

Hükme esas alınan avukat bilirkişi raporunda; yine davalıya bağlı ANT işyerindeki motor teknisyeni işinin TİS 38/a maddesine göre tank teknisyenliği için gerekli aynı işte üç yıl çalışmak koşulunu gerçekleştirmiş sayılacağı belirtilerek davacının fark alacakları hesaplanmış ve mahkemecede kabulüne karar verilmiştir

Türkiye İş Kurumunun Meslekler Sözlüğü ve TİS eki Meslek ve Sanat Cetvellerine göre TİS 38/ a da belirtildiği şekilde; "mesleğinde çalışmış olmak" koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğini avukat bilirkişinin bilmesi mümkün değildir. İş ve iş güvenliği uzmanı ve makine mühendisi uzman bir bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ile bu koşulun gerçekleştiğinin kabul edilmesi hatalıdır.

2- Yine TİS 38/a da Teknik Lise ve dengi okullar için mesleğinde çalışmak için 3 yıl yeterli olmakta iken Endüstri Meslek Lisesi mezunları ve dengi teknik okul mezunları için 4 yıl koşulu aranmaktadır. Davacı üç yıllık Endüstri Meslek Lisesi mezunudur.

Böyle olunca davacının 38/a daki koşullardan hangisine uyduğu, Milli Eğitim Bakanlığına yazı yazılarak sorulup belirlenmeden eksik inceleme ile bitirdiği okul nedeniyle üç yıl mesleğinde çalışma koşulu gerektiğinin kabul edilmesi yerinde değildir.

3-İlave Tediye alacağı 6772 sayılı yasadan kaynaklandığı böyle olunca da yasal faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, en yüksek mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi isabetsizdir..

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/149, Karar No: 2013/194, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-149 E.  ,  2013/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2007/239451

Yargıtay Dairesi :  8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık T.T..'ın aynı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, Çardak Asliye Ceza Mahkemesince  verilen 18.04.2007 gün ve 183-31 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 05.01.2012 gün ve 13657-18 sayı ile; TCK'nun 53. maddesi uygulaması yönüyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.03.2012 gün ve 239451 sayı ile; Özel Dairece düzeltilerek onama kararının verildiği tarihten önce sanığın ölmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ve müsadereye karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 18.12.2012 gün ve 27170-38624 sayı ile; "Sanığın 28.10.2009 tarihinde öldüğü nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmekle (bozulmasına), düşme ve müsadere kararı verilmediğinden bu konuda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine" karar verilmesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde  yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Yargıtay C.Başsavcılığınca  UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 28.10.2009 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81, 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95, ile 06.05.2008 gün ve 97-101 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairece, UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 28.10.2009 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için itirazın kısmen kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesinde  bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ölüm nedeniyle düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/873, Karar No: 2010/4885, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/873 E.  ,  2010/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava Türk Medeni Kanununun 314. maddesine göre açılan evlatlığın anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkin olup karar Aile Mahkemesi tarafından verilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8261, Karar No: 2020/18607, Tarih: 24.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/8261 E.  ,  2020/18607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdure...'in suça sürüklenen çocuk ...'ten ayrılmak istediğini beyan etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdurenin okumuş olduğu okula izinsiz girip, üzerinde taşıdığı bıçakla mağdurenin sınıfına gittiği, mağdurenin yanına oturup bıçağı sıranın üzerine koyarak ''bugün benim hayatım bitecek seninkini de bitireceğim'' şeklinde tehditte bulunduğu, mağdurenin bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun yanından kalkmak istemesine rağmen suça sürüklenen çocuğun mağdurun yanından kalkmasını engellediği ve yaklaşık 5 dakika boyunca yanında tuttuğu somut olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin kül halinde TCK'nın 109/2, 109/3-a-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.