muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2450, Karar No: 2006/4755, Tarih: 08.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2450 E.  ,  2006/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Hatay  İş Mahkemesi

Tarih               : 28.12.2005

Dava, iş kazası sonucu  ölüm nedeniyle hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, karşılıklı kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan Zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı veya hak sahiplerinin ölüm aylığı alması durumunda da pasif dönemin zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan bu tür aylıklarda meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta, tamamen uzun vadeli sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif dönemin de zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda pasif dönemin hesaba dahil edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin ve çocuklarının destek süresinin işçinin bakiye ömrü ile sınırlı olacağı hukuksal gerçeği ortadadır.

Özellikle kız ve erkek çocuklarının destek görecekleri süre yönünden 506 Sayılı Yasanın 23.maddesindeki yaş sınırlarının esas alınması Anayasa’nın eşitlik ilkesi, Sosyal Devlet İlkesi ve bu ilkelerin Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına yüklediği işlevin gereğidir. Gerçekten 506 Sayılı Yasanın 23/I-C-a maddesi uyarınca; “iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde 18 yaşını, orta öğrenim yapması halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurmamış olan veya çalışamayacak durumda malül bulunan ve Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan çocuklarla yaşları ne olursa olsun  evli olmayan, evli olmakla beraber  sonradan boşanan veya dul kalan ve Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan kız çocuklarına   gelir bağlanacağı, 23/1- sonuncu maddesinde ise  sigortalının ölümü tarihinde 18 veya 20 yaşını doldurmuş olup, gelire hak kazanmamış durumda olan erkek çocuklar, sonradan öğrenim yaparlarsa (a) fıkrasındaki haklardan yararlanacakları, 23/V maddesinde de uyarınca “Sigortalının erkek çocuklarına bağlanan gelirlerin çocuğun 18 yaşını,orta öğrenim yapması halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını dolduracağı tarihe kadar devam edeceği, çalışamayacak durumda malül olan  erkek çocukların gelirlerinin bu yaşlara vardıktan sonra da kesilmeyeceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacı çocuklardan G. olay tarihinde 13, H. E.11,  T. 5 yaşında olup  halen G. 16 yaşında, H.E. 14 yaşında T. 8 yaşındadır. Yapılacak iş  G. ile H.E.'nin rapor tarihindeki  öğrenim durumlarını tesbit etmek, halen orta öğrenime devam  ettiklerinin anlaşılması halinde bütün il  ve ilçeler de yüksek öğrenim kurumları yaygın bir şekilde bulunduğundundan ve yüksek öğrenim yapmaları asıl olduğundan  ilerde yüksek öğrenim  yapacaklarını varsayarak G., H. E. ve T.'nin 25 yaşını  dolduracakları tarihe kadar destek  olabileceklerinin kabulü ile, orta  öğrenimlerinin sona bulduğunun  ve yüksek öğrenime  devam  etmediklerinin  tesbit edilmesi  halinde T.'nin 25 yaşını dolduracağı, G.'nin  evlenebileceği yaş varsayılan 22 yaşına, H. E.'nin   18 yaşını  ikmal ettiği tarihe kadar  destek  alabileceğinin kabulü ile hesaplama yapılması  gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan  9.6.2005 tarihli hesap raporunda pasif dönem hesaba dahil edilmediği gibi davacı  G. K.'nın  22 yaşına , H. E.'nin 18 yaşına,  T.'nin ise 22 yaşına kadar destek alabileceğinin kabulü ile  hesaplama yapıldığı  görülmektedir.

Hal böyle olunca, hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme   sonucunda  yetersiz hesap raporu hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.5.2006 gününde oyçokluğuyla  karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

İş kazası  sigorta  kolundan gelir  bağlamanın koşulları ile uzun  vadeli sigorta  kollarından olan  ölüm  sigortasından aylık bağlamanın koşulları farklıdır.  Her iki sigorta kolunun kapsamında  olan riskin  gerçekleşmesi  durumunda meydana gelen zararın her iki sigorta  kolundanda giderilmesi esastır. Nitekim 506 sayılı  kanunun 92. maddesined uzun vadeli sigorta  kolundan bağlanan aylığın kısa vadeli sigorta kolundan bağlanan  gelirle birleşmesi halinde  bunlardan  sadece birinin  ödenmesine dair bir hükme yer  verilmeyerek  hem aylık ve hemde gelirin   miktarları esas alınarak hükümde  belirtilen  şekilde bağlanacağı öngörülmüştür. Hak sahiplerinin destek  göreceği süreler ölen sigortalının bakiye ömrü ile sınırlı  olup bakiye  ömrün ise  ölenin aktif hayat bakiyesi  ile emeklilik  devresinden ( pasif hayat bakiyesinden) oluştuğuna ve iş kazası  sonucu ölümün yol açtığı zararın her iki  devre bakımındanda söz konusu  olduğuna  göre iş kazası sonucu ölüm nedeniyle  uğranılan zararın pasif devre (bakiye pasif hayat)  yönünden de  hesaplanması gereği açıktır.  Bu nedenle,  pasif devre yönünden  de  hesap  yapılmasını  öngören bozmaya  katılıyorum.

Çoçukların  destek süreleri yönünden  yapılan bozmaya gelince;

Çoçukların  destek süreleri yönünden  yapılan bozmaya gelince;

Yargıtay'ın  yerleşik görüş ve uygulamalarında  erkek çocukları için genel olarak destek  görecekleri sürenin  sonu 18 yaşını ikmal edildiği tarih, kız çocuklar için kırsal yörelerde yaşayanlar bakımında   destek sonu 18 yaş, kentsel yörelerde yaşayan kız çocukları için desteğin son bulduğu yaş 22 olarak kabul edilmektedir.  Genel ilke böyle olmakla beraber çocukların  yüksek tahsil yapması yada  yapacağına ilişkin somut ve  inandıcı olguların bulunması halinde 506 sayılı yasadaki  düzenlemeye  parelel olarak destek süresi 25 yaşına kadar  uzatılabilmektedir. Somut olayda   çocukların yüksek tahsil yapacaklarının  varsayılmasını ve giderek destek sürelerinin 25 yaşını doldorucakları tarihe   kadar sürdürülmesini gerekli kılarak delil  bulunmamaktadır.  Öte yandan yaşları ve bulundukları durumu böyle bir varsayımın kabulüne elverişli de değildir.  Diğer yandan  uygulamada, çocukların destek sürelerine ilişkin kural  mutlak şekilde  uygulanmayıp somut olayın özellekleri gözönünde bulundurulduğu halde sayın  çoğunluk tarefından çocukların mutlaka yüksek tahsil  yapacağı  varsayılarak  destek sürelerini 25 yaşını ikmal ettikleri tarihe kadar  uzatılmasını ve giderek  her davada çocuklar  yönünden  zararın 25 yaşın dolduğu  tarihe kadar hesaplanmasını öngören bozma gerekçesi tazminat hukukunun genel  ilkeleriyle başdaşmamaktadır.  Açıklanan  bu nedenlerle iş kazalarında destek kaybı nedeniyle zarara uğrayan çocukların destek  süreleri yönünden ilke olacak şekilde oluşturulan bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/7247, Karar No: 2025/7354, Tarih: 11.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/7247 E.  ,  2025/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/81 E. - 2024/175 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/99 E. - 2023/360 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İkametinde yapılan aramada ele geçirilen patlayıcı yapımında kullanılan malzemeler ile hakkında DEAŞ içerisinde bomba yapımında üst düzey sorumlu olarak görev aldığına ilişkin tanık beyanları ile kollukta müfaii huzurunda Türkiye'ye gelmeden 2017 yılı öncesi DEAŞ üyesi olarak terör örgütü içerisinde silah nakli, altın arama ve bombadan sorumlu olarak faaliyet gösterdiği, kod adı kullandığı, çocuklarını da örgüte isim olarak yazdırdığı, Türkiye'ye geldikten sonra da bomba düzeneğinde kullanılan malzeme ve bir takım kimyasalları evinde bulundurduğu, eğitim içeriklerini izlediği, örgütle irtibatlı olduğu, örgüt talimatı ile kod adı kullanmaya devam ettiği, bunu da örgüt talimatıyla yaptığı, kamufle olabilmek için sahte kimlik kullandığına ilişkin ifadeleri de gözetildiğinde;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18461, Karar No: 2016/13059, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18461 E.  ,  2016/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı elektrik şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 27.10.2014 tarih 2014/3060 karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. Bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19586, Karar No: 2016/11982, Tarih: 03.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19586 E.  ,  2016/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Kuruma bildirilmeyen çalışmaları ile eksik bildirilen prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 15 Ocak 2004 tarihinde el işçisi olarak haftalık 100 TL ücretle çalışmaya başladığını ve 30.12.2010 tarihinde işten çıkartıldığını beyanla davalı Kurum’a bildirilmeyen çalışmaları ile eksik bildirilen prime esas kazançlarının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davacının 01.09.2004 – 04.10.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde, davalı Kurum'a bildirilen süreler dışında asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; deri fabrikasında el işçisi olarak çalıştığını beyan eden davacının 02.09.2008 – 31.12.2008 ve 17.07.2009 – 31.12.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, davacının 05.10.2010 tarihinden itibaren dava dışı işyerinde çalışmasının bulunduğu, bordro tanıkları tarafından davalı işyerinin yılın her ayı çalıştığının beyan edildiği, ancak; davacı ve davalı tanıklarının davalı işyerindeki çalışmanın mevsimlik olduğu yönünde beyanlarda bulundukları, bu itibarla tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, davalı işyerindeki çalışmanın mevsimlik olup olmadığı hususu tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; dosyada mevcut bordrolarda hem yılın her ayı bildirimi bulunan hem de dönemsel olarak bildirimi bulunan kayıtlı çalışanlar arasından re'sen seçilecek tanıkları dinlemek, özellikle tanıkların davalı işyerinde hangi işi yaptıkları ve çalışmanın mevsimlik olup olmadığı yönünde beyanlarını almak, talep edilen dönemde davalı işyerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerindeki çalışmaları kayıtlara geçmiş kişileri tespit ederek dinlemek ve böylece toplanan deliller ışığında sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan ... San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine

03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35794, Karar No: 2020/3494, Tarih: 09.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/35794 E.  ,  2020/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 158/1-d, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ...,..., ... müdafiileri, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın borçlu, ... Ltd. Şti. alacaklı olarak gösterildiği faturaya istinaden İzmir 2. İcra Müdürlüğünün 2004/2076 E. sayılı icra takip dosyasından katılan aleyhine ilamsız icra takibi yapıldığı ve ödeme emrinin Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kesinleştirilerek katılana ait İzmir ili Konak bölgesi 4. Tapu Sicil Müdürlüğünün Bozyaka Mah. 30411 ada, 1 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın zemin katının sanık ...'ye ihale suretiyle satışının yapıldığı, ancak taşınmazın vasfından kaynaklanan farklılık nedeniyle sanığa tescil ve devrinin gerçekleştirilememesi üzerine sanık ... tarafından İzmir 2. İcra Müdür yardımcısı tanık ... tarafından düzenlenmiş gibi gösterilen ve taşınmazın sanık ...'a satıldığını içeren İzmir 4. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne hitaben yazılan 02/02/2006 tarihli ve 2004/2076 E. sayılı yazının tanzim edilerek sanık ...'a verildiği, İzmir 4. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünce taşınmazın sanık ... adına tescil ve devrinin gerçekleştirildiği, taşınmazın bir süre sonra sanık ...'ye ondan da sanık ...'a devrinin gerçekleştirildiği, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar ...,..., ... müdafiileri, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 02/02/2006 ile inceleme tarihleri arasında 02/02/2018 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar ...,..., ... müdafiileri, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;