muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6334, Karar No: 2024/2628, Tarih: 01.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6334 E.  ,  2024/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1317 Esas, 2022/838 Karar

HÜKÜM :Davanın reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/277 E.,2018/406 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Flo” ibareli markaların sahibi olduğunu, ayakkabı, bot, çizme, patik, kemer, çanta ve benzeri birçok ürün sattığını, dünya çapında 33 ülkeye ihracat yaptığını, markasının tanınmış marka olduğunu, davalı şirketin 01 ve 35 inci sınıflarda "TECH-FLO" markası için başvuruda bulunduğunu, başvuruya yapılan itirazın nihai olarak 1 inci sınıf mallar bakımından kısmen reddedildiğini, anılan mallar yönünden başvurunun devamına karar verildiğini, davaya konu marka başvurusunun müvekkilinin markası ile iltibas oluşturacağını ileri sürerek davalı YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket temsilcisi cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket temsilcisi cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "TECH-FLO" ibareli başvuru markasıyla davacının "FLO" ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki markada "FLO" ibaresinin baskın olarak öne çıktığı, diğer yönden davalının markasının kapsamındaki 1 inci sınıftaki "Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Gübreler ve topraklar. İşlenmemiş suni reçineler ve işlenmemiş plastikler. Yangın söndürücü maddeler. Kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar." mallarının, davacının 2010/48427 sayılı markasının kapsamındaki 5 inci sınıf (kimyasal ürünler, kimyasal elementler), 31 inci sınıf (Tarım, bahçecilik ürünleri ve tohumlar, ormancılık ürünleri) ve 45 inci sınıf (yangın söndürme hizmetleri) mal/hizmetlerle ilişkili, birbiri ile bağlantılı emtialar olduğundan ortalama düzeydeki tüketici kesimi nazarında markalar arasında ilişkilendirme/karıştırılma ihtimalini ortaya çıkabileceği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 282 inci maddesinde belirtilen "hakim bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir." hükmünden hareketle bilirkişi raporundaki iltibas yoktur şeklindeki görüşe itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını, mahkemenin uzmanlık gerektiren emtia benzerliği konusundaki değerlendirmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığını, mahkemenin uzmanlık gerektiren emtia benzerliği konusundaki değerlendirmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler yönünden markalar arasında görsel, sesçil ve kavramsal olarak, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca benzerlik bulunduğu, ancak başvuru kapsamında kalan 1 inci sınıf malların, davacının itiraza mesnet markalarında yer almadığı, davacının markalarının kapsamındaki emtialar, davalının marka tescil başvurusunun kapsamındaki 1 inci sınıf mallarla bağlantılı veya ilişkili olmadığı gibi, birbirlerine gönderme yapan, birbirini hatırlatma veya çağrıştırma yeteneği olan veya birbirinin yerine ikame özelliği bulunan emtialar da olmadığı, bu itibarla tarafların markaları arasında, kapsamlarında bulunan mal ve hizmetler yönünden, anılan KHK hükmü uyarınca iltibas tehlikesi bulunması koşulu gerçekleşmediği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin davacının itiraza dayanak markalarını, ibarelerin benzer görüldüğü hallerde, 1. sınıf mallar yönünden benzer görmeyen, benzer uyuşmazlıklarda verdiği 07.01.2019 tarih, 2017/2620 E., 2019/65 K. ve 04.02.2019 tarih, 2017/3798 E., 2019/791 K. sayılı ilamlarının da aynı yönde olduğu, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının davacı yararına oluşmadığı, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda belirtildiği gibi, farklı mal ve hizmetler yönünden davacı markasının aynı nedenlerle tescil engeli oluşturmayacağı, Yargıtay 11. HD.'nin 03.06.2015 gün ve 2015/2863 E., 7598 K. ve 02.11.2015 gün ve 2015/4471 E., 11398 K. ve 07.01.2019 tarih, 2017/2620 E., 2019/65 K. sayılı ilamları ile kabul edildiği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesinin değerlendirmesinin hatalı olduğunu, markaların benzer olduğunu, markasının tanınmış marka olduğunu, sınıflar benzerlik göstermese dahi tam korumadan yararlanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesinin değerlendirmesinin hatalı olduğunu, markaların benzer olduğunu, markasının tanınmış marka olduğunu, sınıflar benzerlik göstermese dahi tam korumadan yararlanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19345, Karar No: 2014/14789, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19345 E.  ,  2014/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5490, Karar No: 2025/3228, Tarih: 08.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5490 E.  ,  2025/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1097 Esas, 2024/1333 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/82 E., 2021/315 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015 yılından beri www.yolcu360.com alan adı üzerinden çevrimiçi araç kiralama rezervasyon/aracılık hizmeti verdiğini, bu kapsamda 2018/32509 sayılı ses markasının tescili için davalı Kurum'a başvurduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2016/10701 sayılı "yolcu 360" ibareli markaya dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç maddesi hükmü uyarınca müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara yönelik itirazının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) tarafından reddedildiğini, ret kararına mesnet marka hakkında devam eden bir hükümsüzlük davası bulunduğunu, bu davada alınan bilirkişi raporunun müvekkili lehine olduğunu, YİDK tarafından anılan dosyaya yaptıkları bekletici mesele taleplerinin reddedildiğini, somut olayda SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmü şartlarının oluşmadığını, redde dayanak “yolcu360” markası ile müvekkili markasının aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, müvekkili markasının bir ses markası olarak başvuru konusu edildiğini, müvekkili başvurusu ile 2016/10701 sayılı markanın nevilerinin farklı olduğunu, dava konusu markanın ayırt edici unsurunun tek başına yolcu360 olarak tespitinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili markasının özgün bir melodi olduğunu, müvekkili markasının asli unsurunun notalarla ifade edilen özgün melodiden oluştuğunu, başvuru konusu markanın 2015 yılından beri radyo ve televizyon reklam filmlerinde, internet reklamlarında kullanılan bir jingle olduğunu ileri sürerek YİDK'in 2018-M-9669 sayılı kararının iptaline, müvekkili başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Cansız ... vekili cevap dilekçesinde; TÜRKPATENT tarafından alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Cansız ... vekili cevap dilekçesinde; TÜRKPATENT tarafından alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki taraf markasında da “yolcu360” ibaresinin ortak unsur olarak yer aldığı, bununla birlikte dava konusu markada “araç kiralamak ne kolaymış” şeklinde ek bir sözcük grubunun daha mevcut olduğu, bu sözcük grubunun slogan niteliğini haiz bulunduğu ve ayırt edicilik taşıdığı, bu hâliyle markaların SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmü anlamında aranılan aynı ya da ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olma kriterinden asgari anlamda uzaklaştığı, markaların tereddütsüz bir şekilde birbirlerinin aynısı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları yönünde bir algı yaratmayacakları, eldeki davanın mutlak ret nedenine dayalı YİDK kararının iptali davası olması nedeniyle redde mesnet marka sahibine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın TÜRKPATENT yönünden kabulü ile YİDK'in 2018-M-9669 sayılı kararının iptaline, davanın davalı ... yönünden pasif dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Yolcu 360 araç kiralamak ne kolaymış" şeklindeki ses markası ile redde mesnet "yolcu 360" ibareli kelime markası arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmü anlamında bir benzerliğin bulunmadığı, başvuruya anılan madde kapsamında yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, mutlak ret nedenlerine dayalı olarak başvurunun reddine ilişkin Kurum kararının iptali için açılacak davalarda, redde mesnet markanın malikine husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince redde mesnet markanın maliki yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, her ne kadar Mahkemece pasif husumet yokluğunun dava şartı olarak değerlendirilmesi doğru değil ise de bu yönden kararın yalnızca davacı tarafından istinaf edildiği gözetildiğinde, gelenin sıfatına göre bu yanlışlığın hükmün kaldırılmasını gerektirmediği, davacı tarafça YİDK kararının iptali ile birlikte, dava konusu marka başvurusunun tescili yönünde de karar verilmesinin talep edildiği, SMK kapsamında mahkemelere tescil isteminin kabulü ya da reddi yönünde de tanınmış bir yetkinin bulunmadığı, tescil işlemi idari nitelikte bir işlem olup Kurul kararının kabulüne bağlı doğal bir sonuç olduğu, dolayısıyla markanın tescili talebinin ayrı bir talep olarak değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla davacının tescil talebi hakkında bir karar verilmemesinin de İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması nedeni olmayacağı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 08.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7312, Karar No: 2013/9908, Tarih: 14.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7312 E.  ,  2013/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2009/321-2012/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının kardeş olup, davalının, tarafların yarı yarıya hissedarı oldukları ... Ofset Ltd. Şti'nin tek başına temsile yetkili müdürü olduğunu, tarafların üyesi oldukları dava dışı kooperatifin tüm giderlerinin şirket gelirlerinden yarı yarıya karşılandığını, şirketin mali sıkıntıya düşmesi nedeniyle, tarafların kooperatif hisselerini sattıklarını, satış sonucu ödemelerin davalıya yapıldığını, davalının, şirketin borçlarını kapatmadığını, müvekkiline sadece 48.875,00 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, davalının kooperatif hissesi satışından elde ettiği 408.000,00 TL'den şirketin hangi borçlarını ödemiş bulunduğunun ve davalının zimmetinde kalan paranın ve bunların banka faizlerinin ne miktara baliğ olduğunun tespitiyle, tespit edilen bu miktarın yarı hissesini teşkil eden kısmından şimdilik 50.000,00 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satılan gayrımenkul bedelinin şirketin borçları ve giderleri ile davacının özel borçları için harcandığını, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını, davacıdan alacağı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalıdan talep edebileceği bir alacağı bulunduğuna ilişkin dosyada bir kanıta rastlanamadığı, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif hisse satışından elde edilen paranın şirket borçlarının ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile arta kalan paranın iadesi istemine ilişkindir.

Davacı taraf, tarafların yarı yarıya hissedarı oldukları şirket gelirlerinden ödedikleri davalı ve davacı adına olan kooperatif hisselerinin satışından elde edilen gelirin şirket temsilcisi olan davalıya verildiğini ileri sürerek, bu paranın şirket borçlarının kapatılmasında kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile davalının zimmetinde kalan paranın yarı hissesini

Davacı taraf, tarafların yarı yarıya hissedarı oldukları şirket gelirlerinden ödedikleri davalı ve davacı adına olan kooperatif hisselerinin satışından elde edilen gelirin şirket temsilcisi olan davalıya verildiğini ileri sürerek, bu paranın şirket borçlarının kapatılmasında kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile davalının zimmetinde kalan paranın yarı hissesini

teşkil eden miktarın tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı taraf, kooperatif hisse satışlarından elde edilen parayı aldığını kabul etmesi nedeniyle artık, davalının, taraflar arasındaki sözleşmeye göre harcama yaptığını ispat etmesi gerekmektedir. Davalı tarafın dosyaya sunduğu deliller doğrultusunda bilirkişi incelemesi yapılmış, 12.01.2011 tarihli ek bilirkişi raporunda, davalının sunduğu harcama belgelerindeki eksiklikler belirtilerek, bu eksikliklerin tamamlanması gerektiği ifade edilmiş, ayrıca davalının şirket borcu kapsamında Garanti Leasing'e yaptığını iddia ettiği 90.000 Euro'luk ödemenin davacı ve davalı tarafından kasaya konulan paradan ödendiği belirtilmiştir. Mahkemece, davalı tarafa, ek bilirkişi raporu doğrultusunda eksik belgeleri tamamlayıp sunması için kesin süre verilmiş olup, davalı tarafça bu hususta her hangi bir delil sunulmamıştır. Bu durumda, ispat külfeti davalı tarafta olduğuna göre, mahkemece, davalı tarafa verilen kesin süreye uyup uyulmadığı ile mevcut delil durumuna göre bunun sonuçları değerlendirilerek, ayrıca Garanti Leasing'e yapılan 90.000 Euro'luk ödemenin davacı ve davalı tarafından kasaya konulan paradan ödendiği şeklindeki belirlemenin davalı tarafca yapılan bir ödeme olarak kabul edilip edilmeyeceği hususu açıklığa kavuşturularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak ispat yükü ters çevrilmek suretiyle, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.