muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16262, Karar No: 2017/3814, Tarih: 02.05.2017

. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilmeli; taşınmazların dere yatağı olup olmadığı yönünden jeolog bilirkişiden, zilyetlikle kazanılacak kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı yönünden ziraatçı bilirkişiden rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalılar yanında, (murisler) yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır'' şeklinde gereğine değinilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazlardan 106 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tefrikine, dava konusu 106 ada 16 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü ile kadastro tespitinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanuna değişik hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ...'den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1020, Karar No: 2018/3247, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1020 E.  ,  2018/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20277, Karar No: 2014/36076, Tarih: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20277 E.  ,  2014/36076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin TCK'nin 53/4. maddesine aykırı hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık  hakkındaki  hükümde bulunan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına paragrafın hükümden çıkartılmasına ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/1269, Karar No: 2012/3332, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1269 E.  ,  2012/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin geçersiz olması nedeniyle, sanık müdafiinin 18/02/2011 tarihli dilekçesinin süresinde verilmiş temyiz talebi kabul edilerek yapılan temyiz incelemesi sonunda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmektedir.

Sanığın üzerine atılı ticareti terk suçunun özelliği dikkate alındığında, bu suçtan dolayı yapılan yargılamada duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği, zira terk edilen adrese bu şekilde yapılan tebligatın zaten sanığın eline geçmeyeceğinin şikayetçi ve hatta mahkeme tarafından da öngörülmekte olduğu, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun benzer bir olay nedeniyle verdiği 18.3.2008 tarih ve 2008/7-56 sayılı kararında da savunma hakkının öneminin vurgulandığı, Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının Tebligat Kanununun 35. maddesine göre terk ettiği ileri sürülen adresine yapılan tebliğinin savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağı, hal böyle olunca, tespit edilecek adresine usulüne uygun olarak (Tebligat Kanununun 35. maddesi dışında) duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3969, Karar No: 2020/5148, Tarih: 30.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3969 E.  ,  2020/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... vekili , Ankara-İstanbul Hızlı Tren Projesi Eskişehir Gar Geçişi Altyapı İnşaatı işi kapsamında yapımı tamamlanan kapalı kesit imalatları esnasında, kapalı kesit çalışmalarına engel teşkil eden Muttalip Köprüsünün projeye engel teşkil etmemesi için birlikte çözüm bulunması ve gerekli çalışmaların yapılması hususunun davalı ... Başkanlığına bildirilmesine rağmen herhangi bir cevap verilmediğini, Eskişehir Valiliği tarafından davalıya yazılan 21.12.2010 tarihli yazı ile Eskişehir Büyükşehir Belediyesinin sözkonusu köprüyü bir an önce yıkması gerektiği, aksi takdirde çalışmaların ilerleyemediği ve çevre yapıların risk içerisinde bulunduğu, köprünün büyükşehir belediyesince yıkılmadığı takdirde TCDD Genel Müdürlüğü tarafından yıkılıp, yıkım masraflarının büyükşehir belediyesinden tahsilinin TCDD tarafından yerine getirileceğinin belirtildiğini, köprünün yıkım işlemlerine başlanılmaması halinde davalı ile imzaladıkları 12.05.1997 tarihli sözleşmenin 17. maddesi gereğince köprünün yıkılarak tüm masrafların belediyelerine fatura edileceğinin 28.12.2010 tarihli yazı ile davalı belediyeye bildirildiğini, belediye nezdinde yapmış oldukları girişimlere rağmen olumlu bir sonuç alınamadığından 12.05.1997 tarihli sözleşmenin 17. maddesi gereğince Muttalip Köprüsünün yüklenici firmaya yıktırılmak zorunda kalındığını ileri sürerek, yıkım maliyeti olarak yüklenici firmaya ödenen 715.792,26 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; hakem sıfatı ile davanın kısmen kabulü ile, 715.792,26 TL’nin 03.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunu’nun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur.

Davacı ... ise, 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, ve 233 sayılı kanun hükmünde kararnamenin 2. maddesinin 3. bendi ile kararnamenin ekindeki listeye göre, ..., Ulaştırma Bakanlığı'na bağlı bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde de, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tâbi, ancak genel muhasebe kanunu ile devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tabi değildir. Ana statüsünün 3. maddesinin 2. ve 3. bentlerinde, kuruluşun kanun hükmünde kararnamenin ana statü hükümleri saklı kalmak üzere, özel hukuk hükümlerine tâbi olduğu, genel muhasebe kanunu, devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tâbi olmadığı belirtilmiştir. 5018 sayılı kanuna ekli genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini gösteren (1) sayılı cetvelde de TCDD Genel Müdürlüğü gösterilmemiştir. O halde, davacı ...'nin, 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, uyuşmazlığın çözümünde de hakem sıfatı ile mahallin yüksek dereceli hukuk hakimi görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Kural olarak, 3533 sayılı yasaya göre verilen kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz, ancak kararı veren hakeme itiraz edilebilir ise de, görev kamu düzenine ilişkin olup bu konuda kazanılmış hakta olmaz yargılamanın her safhasında re'sen nazara alınması gerekir. Hakemin, görevini aşarak yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nin 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan 12.223,45 TL harcın temyiz edene iadesine, 2 .bentte gösterilen nedenlerle davalının temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7425, Karar No: 2023/3056, Tarih: 11.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7425 E.  ,  2023/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı ve mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2020/353 Esas, 2021/464 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Sanık ... hakkında;

Maktul ...'e karşı olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/491 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme, sanık ... hakkında olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

b. İlk Derece Mahkemesince kurulan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçuna ilişkin olarak katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

b. İlk Derece Mahkemesince kurulan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçuna ilişkin olarak katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle kasten yaralama suçundan karar verilmesi gerektiğinden, hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan ceza miktarına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... hakkında maktule karşı öldürmeye iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastının olmadığına, illiyet bağının olmadığına, sanığın yaralama kastının olduğuna 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasından mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın katılan ...’e yönelik öldürme kastının olmadığına, silahın kendiliğinden patladığına, sanığın kendini korumak maksadı ile hareket ettiğine, olası kastla yaralamanın varlığına,suç vasfına,sanık hakkında ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde aralarında daha önceden husumet bulunan ve aynı köyde ikamet eden ... ve ... aileleri arasında kurban bayramının 1.günü çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, arkasından gerçekleşen olayda silah, sopa ve taşların kullanıldığı, ..., ..., ..., ... ve ... arasında gerçekleşen tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu esnada maktul ...'in tartışmanın gerçekleştiği yere yaklaşık 8-10 metre mesafede bulunduğu, tartışma üzerine ...'ın belinde bulunan tabancasını ... ve ...'in engellemesine rağmen çıkartıp ...'e doğru sıktığı, ancak isabet ettiremediği, tabancayı ikinci kez ateşlemeye çalıştığı sırada ...'in elindeki tüfekle olay yerine doğru yönelirken tüfekle ateş ettiği, ...'ın bir daha ateş etmemesi için oğlu ... ve orada bulunan kişiler tarafından engellenmeye çalışıldığı esnada tekrar onlardan kurtularak ...'e ilk attığı mesafeden daha fazla mesafeden ateş ettiği, bunun üzerine orada bulunan ... ve ... 'in ...'a tepki gösterdiği, ...'ın ...'u sertçe ittirip yerden eline sopa alıp karşı tarafa yürüdüğü, akabinde 1952 doğumlu dede ...'in ...'ın yanına gelerek tartışmaya başladığı, ... ve ...'in 1952 doğumlu ...'i oradan uzaklaştırmaya çalıştıkları, ...'ın arkası dönük olarak ... ve dede ...'i kavgadan uzaklaştırmaya çalışan ...'e sopa ile saldırdığı, bu aşamadan sonra ..., ..., ...'in ellerindeki sopa ve çapaya benzer cisimle saldırmaya başladıkları, kavganın bu şekilde şiddetinin artması üzerine maktul ...'in olay yerine geldiği, ...'in elindeki sopa ile iki kere ...'e vurduktan sonra ...'in kafasına sertçe sopayı arkadan vurduğu, ...'in bu anda yere düştüğü, yerden bir daha kalkamadığı, ...'in ...'ın elindeki sopayı tutup bırakmadığı, birbirleriyle yumruklaştıkları, ... ile ...'ın boğuştukları, akabinde ...'ın belinden silahını çıkartarak ...'e doğru ateş ettiği, topraktan seken kurşunun toprağı havaya kaldırdığının görüldüğü, daha sonra ...'ın sağ elindeki tabanca ile ...'i sol tarafından vurduğu, ... 'in kısa bir süre duraksaması üzerine ...'ın tabancayı iki eline alarak ... 'e ateş ettiği, ...'in hemen arkasında bir kaç metre geride yerde yatmakta olan maktul ...'e bu tabancadan çıkan merminin denk geldiği, daha sonra ...'ın ...'ten sopayı aldığı, ...'nin ...'ı boynundan tutarak yere yatırıp etkisiz hale getirdiği, yere düşerken yerde yatan ...'e takıldıkları, yere düşen ...'i ..., ..., dede ... ve ...'in darp etmeye başladıkları, torun ...'in ise elindeki bıçakla ...'e yardım etmeye gittiği, bıçağı ...'e doğru savurduğu, ... ve ...'in de birbiriyle boğuştukları, ..., ..., ... ve dede ...'in sopa ve tekmelerle yerde savunmasız yatan ...'i darp ettikleri, ...'in bunu görmesi üzerine ...'i bırakıp ...'ye saldırdığı, o arada ...'in ellerinden kurtularak eve girdiği, ... ile ...'ın boğuşmaya başladıkları, ...'in ...'ın kafasını dirseğiyle sıkıştırıp boğuşmanın devam ettiği, torun ...'in ...'e yardım etmek amacıyla ... ve ...'e vurduğu, ...'in ... ve torun ...'e vurduğu, ...'in uzaklaşarak evine sığındığı, ...'in hem ..., hem ..

..., ..., ... ve dede ...'in sopa ve tekmelerle yerde savunmasız yatan ...'i darp ettikleri, ...'in bunu görmesi üzerine ...'i bırakıp ...'ye saldırdığı, o arada ...'in ellerinden kurtularak eve girdiği, ... ile ...'ın boğuşmaya başladıkları, ...'in ...'ın kafasını dirseğiyle sıkıştırıp boğuşmanın devam ettiği, torun ...'in ...'e yardım etmek amacıyla ... ve ...'e vurduğu, ...'in ... ve torun ...'e vurduğu, ...'in uzaklaşarak evine sığındığı, ...'in hem ..., hem ... hem de dede ... ile kavga ederken bir kaç sopa darbesi aldığı, ... ve ...'in ...'in olduğu yere geldikleri, ...'nin ...'a müdahale ederek kolundan tutup ittirmeye başladığı, torun ...'in ise elindeki bıçağı ...'e savurduğu, ...'in ise sopa ile ...'in kafasına vurduğu, bu darbeden sonra ...'in ...'in yanına gittiği, ... ile ...'nin ...'ı ittirerek kapısının önüne düşürdükleri, ...'in de ... ve ... olduğu yerden uzaklaşarak evinin olduğu yere geldiği, elinde bulunan çapa ile torun ...'in sırtına vurduğu, sonra ...'e savurduğu, ... ile ...'nin ...'ı düşürdükten sonra oradan uzaklaştıkları, ..., ... , dede ...'in yerde yatan ...'in olduğu yere geldikleri, ... , ..., ... ve ...'in de ...'in olduğu yere gittikleri, dede ...'in torununun öldüğünü görünce ...'a tepki göstererek elindeki bastonla Esas No : 2022/7425