muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/42595, Karar No: 2017/12281, Tarih: 07.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/42595 E.  ,  2017/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile aralarında kurum mensuplarına ilaç temini konusunda sözleşme imzaladığını, ... müfettişerince yapılan denetimde reçetedeki ilaçların hasta yada yakınına teslim edilmediği iddiası ile 129.402,24 TL para cezası kesildiğini ve aynı zamanda uyarıldığını yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek borçlu olmadığının tespiti ile işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmeye aykırı davrandığını, yapılan uygulamanın doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak açılan cezai işlemin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin 2013/32043 E. ve 2014/13221 K.sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada soruşturma aşamasında ifade veren ve dinlenmeyen tanıklar dinlenilmiş, bu tanıklardan ... ilaçları teslim aldığını ancak imzanın kendisine ait olmadığını, diğer tanık ... kendisi ve eşi adına verdiği ifadede ilaçlarını teslim almadığını, imzanın da kendisine ait olmadığını belirtmiştir. Bozma öncesi dinlenen tanıklar ... ve ... da duruşmada ilaçları aldıklarını, imzayı hatırlamadıklarını belirtmişlerdir. Her ne kadar mahkemece, tanık beyanları esas alınarak eczacının gerekli kimlik kontrolerini yapmadan ilaçları teslim etmesinin kusurlu davranış olduğu gerekçesiyle davanın redine karar verilmiş ise de, kurumca yapılan denetimde cezalar herbir hasta ve her bir eylem için ayrı ayrı kesilmiştir.Duruşmada dinlenen tanıklardan bir kısmı imzayı inkar edip ilaçları teslim aldıklarını kabul ettiklerine göre bu hususların uzman kişilerden rapor alınarak mahkemece her bir hasta için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla, taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde dikkate alınarak içerisinde eczacı, hukukçu ve mali işlerden anlayan uzmanın bulunduğu bir kuruldan taraf ve Yargıtay denetimine uygun rapor alınarak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9903, Karar No: 2014/22128, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9903 E.  ,  2014/22128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2911, Karar No: 2020/11706, Tarih: 29.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2911 E.  ,  2020/11706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ...Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2018 tarihli ve 2018/10224 soruşturma, 2018/684 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/01/2019 tarihli ve 2018/38644 soruşturma, 2019/51 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/11/2019 tarihli ve 2019/1071 soruşturma, 2019/3584 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ...Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2019/1910 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04/01/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/01/2019 tarihli ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı ... ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü fadeli 16/04/2020 gün ve ... -Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28/11/2019 tarihli ve 2019/1910 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7825, Karar No: 2014/16316, Tarih: 10.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7825 E.  ,  2014/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SORGUN 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/325-2013/398

Taraflar arasında görülen çeyiz eşyaları ve ziynet eşyalarının iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; ziynet ve eşya alacağına ilişkin olup, mahkemece,tarafların boşanmalarına ilişkin ilamın 12.03.2011 tarihinde kesinleştiği, iş bu davanın ise TMK 178.maddesi gereğince boşanma ilamının kesinleşmesinden itibaren 1 yıl içerisinde açılması gerekirken 12.07.2012 tarihinde açıldığı, 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kişisel malların davalıda kalması nedeniyle bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu 226/1.maddesi gereğince eşler her zaman birbirlerinde kalan kişisel eşyalarının iadesini isteyebilirler.

Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların; aynen iadesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Dava konusu eşyaların mevcut olduğu tespit edilmiş ise uyuşmazlık mülkiyet hakkına dayandığından olayda zamanaşımı söz konusu olamaz. Dava konusu eşyaların var olduğu tespit edilemez ise istem tazminata ilişkin olduğundan Borçlar Kanununun 125.maddesinde belirlenen on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması ve karı koca arasındaki davalarda Borçlar Kanununun 132.maddesinin dikkate alınması gerekir.

Uyuşmazlığın çözümüne "Mülkiyet Hakkı'nın konumu, doğrudan etkili olması nedeniyle ilkin bu hakkın ve bu hakka dayanan davaların hukuki statüsünü belirlemekte yarar görülmüştür.

Mülkiyet hakkı ayni hakların en önemli tipi olup, en geniş yetkileri kapsayanıdır ve devamlı haktır. Anayasanın "Temel Haklar ve Ödevler" başlığını taşıyan ikinci kısmın, "Kişinin Hakları ve Ödevleri" başlığı altında, ikinci bölümde yer alan 35.maddenin 1.fıkrasında herkesin mülkiyet ve miras-hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra, ikinci fıkrada, bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabileceğine yer verilmiştir.

Malik, mülkiyete konu olan şeyde dilediği gibi tasarrufta bulunabilir, şeyi haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabilir ve her türlü haksız müdahalelerden korunmasını isteyebilir. (MK. md. 618)

Görüldüğü üzere, bu hüküm, tasarruf özgürlüğünün, 3.kişilerde ihlal edilmesi halinde uygulanacak yaptırımın bir ifadesidir.

Malik, mülkiyete konu olan şeyde dilediği gibi tasarrufta bulunabilir, şeyi haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabilir ve her türlü haksız müdahalelerden korunmasını isteyebilir. (MK. md. 618)

Görüldüğü üzere, bu hüküm, tasarruf özgürlüğünün, 3.kişilerde ihlal edilmesi halinde uygulanacak yaptırımın bir ifadesidir.

MK. 618/2 maddesi mülkiyet hakkının yaptırımı (müeyyidesi) olarak iki dava türünü öngörmüştür.

1-İstihkak davası

2-Müdahalenin men'i davası

İstihkak davası, malın vasıtasız zilyetliğine sahip olmayan malikin, doğrudan doğruya mülkiyet hakkına dayanarak, şey üzerindeki zilyetliğin haklı bir nedene dayanmayan kimseye açtığı hakedişi belirleyen bir eda davasıdır. Davanın sonunda, menkul mallarda teslime, taşınmaz mallarda ise tahliyeye bağlanan edaya karar verilir.

İstihkak davası bir ayni hakka ( mülkiyete ) dayandığı için tipik bir aynı davadır. O nedenle, zamanaşımına uğramayacağından asla duraksanamaz.

Bir davada dayanılan maddi olguların hukuki nitelendirilmesini yapmak, uygulanacak yasa maddeleri bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir. ( HUMK. 76 ) Davada asıl talep dava konusu eşyaların aynen iadesidir. Daha sonra belirtilen "aynen olmadıkları takdirde dava tarihindeki bedellerinin tahsili" sözcüğü asıl talep olan, aynen iadenin bir uzantısı ve ikamesi konumundadır. Öyle ki, bu sözcüğün kullanılması aynen iade isteminin başka bir söyleyişle "Ayın talebinin" hukuki niteliğini etkileyip onu ortadan kaldırıcı, bölücü bir sonuç yaratıp ayrı bir istem şekline dönüştürmez.

İİK. 24. maddesince, hükmolunan menkul malın değeri ilamda yazılı ise bu değer ayrıca icra emri tebliğine lüzum olmaksızın haciz yoluyla borçludan tahsil edilir. Hükmolunan menkul malın değeri ilamda yazılı değilse, o zaman malın değeri icra müdürü tarafından tespit ve takdir edilir. Daha sonra alacaklı, borçlu ve diğer ilgililerin bu kıymet takdirini şikayet haklarına ilişkin prosedür devreye girer ve tetkik mercii hakimliğince karar verilir. Arkasından temyiz aşaması gündeme gelir. Görülüyor ki, mülkiyet hakkına sahip davacı ( alacaklı) isteminde; hakkının bir an önce sağlanması amacını düşünerek, salt malın değerinin ilamda belirlenmesini istediği, böylece ilamda malın değerinin yazılmaması durumunda, anılan hüküm gereği icra müdürünün malın değerini tesbit işlemine başvurmamasını önleyerek, alacağın kolaylıkla tahsil edilmesini; diğer bir anlatımla İİK. 24.maddesi anlamında bir uygulama amaçladığının kabulü gerekir. Esasen bu tür davalarda, asıl olan borçlu (davalı) için, malı teslim suretiyle borcundan kurtulmasıdır. Gerçekten de; İİK.24.maddesi hükmünce asıl olan davacının aynen tahsil isteme olanağının varlığı gözden kaçıramadığında, aynen iadeye yönelik amaç ve istem dışına çıkılarak mülkiyet hakkını örseleyici hukuki sonuçlara yönelinmesi kabul edilemez.

Yapılan açıklamaların ışığında kısaca denilebilir ki dava da, asıl talep aynen iadedir.

Yapılan açıklamaların ışığında kısaca denilebilir ki dava da, asıl talep aynen iadedir.

O nedenle, dava hukuksal nitelikçe mülkiyet hakkına dayalı istihkak davasıdır ve zamanaşımı sözkonusu değildir.

Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların; aynen iadesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Dava konusu eşyaların mevcut olduğu tespit edilmiş ise uyuşmazlık mülkiyet hakkına dayandığından olayda zamanaşımı söz konusu olamaz. Dava konusu eşyaların var olduğu tespit edilemez ise, istem tazminata ilişkin olduğundan Borçlar Kanununun 125.maddesinde belirlenen on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması ve karı koca arasındaki davalarda Borçlar Kanunu'nun 132.maddesinin dikkate alınması gerekir.

Olayımıza gelince; taraflar arasındaki boşanma davasının 12.03.2011 tarihinde kesinleştiği ve iş bu davanın ise 12.07.2012 tarihinde açıldığı, davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davanın Türk Medeni Kanunu'nun 178.maddesi gereğince boşanmanın feri olarak nitelenmesi ve zamanaşımı süresinin 1 yıl olarak kabulü doğru değildir. Zira, bu tür davalar yukarıda açıklandığı üzere istihkak davası niteliğindedir.

Bu durumda,mahkemece; işin esasına girilerek, tarafların tüm delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir. (H.G.K.31.05.2000 gün ve 2-911 E.-941 K.), (6. H.D. 02.05.2011 gün ve 2010/12982 E.-2011/5634 K.),(3.HD.22.05.2014 gün ve 2013/20740 E-2014/8048 K)

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3770, Karar No: 2011/3355, Tarih: 25.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3770 E.  ,  2011/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/99122

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ... 'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, kavgada silah boşaltmaktan zamanaşımı nedeniyle açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına ilişkin (KARŞIYAKA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2010 gün ve 359/295 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil ... vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Müdahil-sanık ... hakkında Karşıyaka 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.03.2002 tarih ve 2001/1174-130 sayılı kararı ile müdahil-sanık ... ’i yaralamaktan 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1, 51/1, 59. maddeleri uyarınca 88.978.500-TL.ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olduğu anlaşılmakla, müdahil-sanık ... vekilinin sanık vekili sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ’in kasten insan öldürmeye teşebbüs ve kavgada silah boşaltma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, kavgada silah boşaltma suçu yönünden 765 sayılı TCK.nun 102/4-104/2.maddeleri uyarınca bu suçla ilgili dava genel zamanaşımı süresi olan 7 yıl 6 aylık sürenin suç tarihi olan 28.11.2001 tarihi de dikkate alındığında hüküm tarihi olan 08.11.2010 tarihi itibariyle dolduğu anlaşılmakla, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçların sübutuna, suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraat etmesi

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/99122

.../...

s-2-

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/99122

gerektiğine, tahrikin varlığına, cezanın üst sınırdan verilmesinin hatalı olduğuna, cezanın ertelenmesi gerektiğine vesaireye ilişen, müdahil ... vekilinin 62. Maddenin uygulanma şartlarının oluşmadığına, verilen cezanın az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kavgada silah boşaltma suçu yönünden 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca ortadan kaldırma kararı bozmayı gerektirmekte ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının “sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. Maddeleri ile 5271 sayılı CMK.nun 223/8. Maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14999, Karar No: 2015/32247, Tarih: 16.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14999 E.  ,  2015/32247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/368773

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 23. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2010/1225 (E) ve 2013/345 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kovuşturma aşamasındaki "..aramızda tartışma çıktı, o bana yumrukla vurdu, ben de ona bıçakla vurdum" şeklindeki ikrarını içerir savunmalarına, mağdurun talimatla yoluyla Gaziantep 9. Sulh Ceza Mahkemesinde alınan ifadesindeki "..bıçakla beni vurdu, vücudumda çizik oluştu..." şeklindeki anlatımlarına, mağdurun adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde aralarında çıkan bir tartışma sonucu adli emanette kayıtlı silah niteliğindeki bıçak ile mağdura vurarak yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddesi kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olmadığı gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle eylemin bıçakla gerçekleştirilmediği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11227, Karar No: 2010/10632, Tarih: 28.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/11227 E.  ,  2010/10632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.