muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/444, Karar No: 2022/423, Tarih: 08.06.2022

Maktuller ve mağdurlar ile sanığın aynı mahallede ikamet ettikleri, aralarında önceye dayanır bir husumet bulunmadığı, hadise gecesi saat 00.55 sıralarında sanığın aracı ile evine giderken katılan ...'in evinin yakınındaki sokakta durakladığı, bu sırada araçta yüksek sesle müzik çalmakta olduğu, katılan ...'in almış olduğu alkolün de etkisiyle "burada neden duruyorsun sinkaf ettiğinin çocuğu" şeklinde hakarette bulununca, tarafların tartışmaya ve karşılıklı olarak küfürleşmeye başladıkları, katılanın eşi ... ile kayınvalidesi ...'nin kavga çıkmasını önlemek için aralarına girmelerine rağmen başarılı olamadıkları, katılan ...'in eşi ve kayınvalidesini eve gitmeleri hususunda uyardığı, kabul etmeyen eşine bir ... vurduğu bunun üzerine katılan ...'in olay yerinden biraz uzaklaşıp orada beklediği, katılan ...'in kayınpederi olan ve o sırada evde olan ... ...'nin kavgayı engellemesi için torunu tarafından olay mahalline çağrıldığı, geldiğinde katılan ...'i azarladığı, sanığa hitaben "Sen büyüksün. Gençliğine ver onun, adına ben özür dilerim." diyerek ortamı yatıştırmaya çalıştığı, ...'nin ise damadına "Ne yapıyorsun bu ......'nin babası" dediği, bu tavır karşısında yatışan sanığın aracı ile olay yerinden ayrılacağı sırada, katılan ...'in "Bin arabaya, nerede kavga edeceksek oraya gidelim" diyerek aracın hareketini engellemek istediği, sanığın "Araçtan elini çek" şeklinde çıkışması üzerine taraflar arasında tekrar kavganın alevlendiği, araçtan inen sanığın katılan ...'e doğru silahını doğrultup ateş ettiğini gören maktul ...'nin sanığın elinden tutarak silahı almak istediği, aynı zamanda maktul ... ile katılan ...'in de sanığa müdahale edip hep birlikte etkisiz hale getirmeye çalışırken maktul ...'den kurtulan sanığın yakın mesafeden ... ..., ... ve ...'in bulunduğu yöne doğru birden çok kez ateş ederek, ... ... ve ...'nin ateşli silah yaralamasına bağlı olarak ölümüne, katılan ...'in ise omuzundan yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanığın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda; katılan ...'in almış olduğu aşırı alkolün etkisiyle de sanığın evlerinin yakınlarında aracı ile duraklamasına yanlış anlam yükleyerek hakaret etmesi ve üzerine saldırması nedeniyle çıkan kavgada sanığın öldürmeye elverişli silahla önce katılan ...'e daha sonra kendisinden silahı almaya çalışan maktuller ve katılana yakın mesafeden ateş ederek ölüm ve yaralanmalarına sebebiyet verdiği, her ne kadar başlangıçta sanık ile katılan ... arasında husumet oluşmuş ise de maktuller ve katılan ...'in taraflar arasındaki kavgayı yatıştıramayınca sanığı etkisiz hale getirmek için birlikte saldırdıkları, polis memuru olan sanığın yakın mesafeden hayati bölgelere yönelik ateş etmesi halinde ölüm neticesinin muhtemel değil, muhakkak olacağı, sanığın da objektif olarak bu neticenin gerçekleşebileceğini bilebileceği gözetildiğinde, kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs fiilinin gerçekleştiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden itirazın reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "...Sanık ...’ın, ateşli silahla ateş etmesi sonucunda maktül ...”ın ölmesi, katılan ...”in ise yaralanması ile sonuçlanan eylemlerini kasten adam öldürmek ve kasten adam öldürmeye teşebbüs olarak niteleyen Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için öncelikle "doğrudan kast ve olası kast" hükümleri irdelenerek, somut olayda yargılamaya konu edilen eylemden dolayı TCK'nın 21/2. maddesinde tanımlanan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin doktrinde benimsenen görüşlerden yararlanılarak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu ve çeşitli dairelerin benzer olaylardaki içtihatları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza hukukunda sanığın suçu işlerken zihninde geçirdiği aşamaları kavramak ve gerçekte sanığın eylemlerinden neyi amaçladığının tespiti ispat hukukuna ilişkin bir sorundur. Faillerin ruhi durumunun doğrudan bilinebilmesi mümkün olmadığından, onları tanımak ve amaçlarını tespit için elle tutulur verilere dayanmak gerekmektedir. Eylemin doğrudan kastla mı? Yoksa olası kastla mı? gerçekleştirildiği, somut olayda harici deliller olan olay yeri krokileri, inceleme raporları, mağdurun veya müştekinin ifadeleri, kamera kayıtları, bilimsel ve teknik bulgularla tespit edilebileceği gibi, harici delillerden tamamen bağımsız olan kanıtla, örneğin ikrar yoluyla da tespit edilebilir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kast" başlıklı 21. maddesi;

"1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kasıt vardır" şeklinde düzenlenerek birinci fıkranın ikinci cümlesinde doğrudan kasıt tanımlanmış, ikinci fıkrasında; öğreti ve uygulamada "dolaylı kast, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast, olursa olsun kastı" olarak da adlandırılan "olası kast" tanımına yer verilmiştir.

Buna göre, doğrudan kasıt; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail, hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi hâlinde doğrudan kasıtla hareket etmiş olacak, buna karşın işlediği fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kasıt söz konusu olacaktır.

Olası kasıt ile doğrudan kasıt arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail, hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kastla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kasıtla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasıttan ayıran diğer ölçüt; suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp, muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta; neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kasıtta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

Kasıt ve olası kasıt arasındaki ilişkiyi kısaca özetlemek gerekirse; gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin failce bilinmesi ve istenmesi hâlinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast söz konusu olacaktır.

Suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

Uyuşmazlığın konusunu teşkil eden doğrudan kast ve olası kast kavramları hakkında doktrinde benimsenen görüşleri aşağıdaki şekilde özetlemek mümkündür.

Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ;

Doğrudan KAST;

Fail, işlediği suçun maddi unsurlarının bütününü düşünmüş, öngörmüş ve dolayısıyla, bütün bunlar hakkında bilgiye sahip olmuş ise, doğrudan kast söz konusudur. Bir suçun işlenmesi kararlaştırılmış, bu suçun maddi unsurları ve özellikle işlenen fiilin günlük hayat tecrübelerimize göre muhakkak surette sebebiyet vereceği neticeleri öngörülmüş ise, fail doğrudan kastla hareket etmiş olur.

Belli bir neticenin gerçekleştirilmesi amacına yönelik olarak işlenen fiilin diğer bazı neticeleri de meydana getireceği muhakkak ise, fail bu neticeler açısından da doğrudan kastla hareket etmiştir. Pencere camının arkasında bulunan kişiyi yaralamak için atılan taş ile pencere camının muhakkak surette kırılacağı öngörülmüştür.

Belli bir neticenin gerçekleştirilmesi amacına yönelik olarak işlenen fiilin diğer bazı neticeleri de meydana getireceği muhakkak ise, fail bu neticeler açısından da doğrudan kastla hareket etmiştir. Pencere camının arkasında bulunan kişiyi yaralamak için atılan taş ile pencere camının muhakkak surette kırılacağı öngörülmüştür.

İşaret etmek gerekir ki; icra edilen fiilin günlük hayat tecrübelerimize göre muhakkak surette sebebiyet vereceği neticeler, öngörülmüş olmasına rağmen her nasılsa gerçekleşmemiş olabilir. Örneğin, sigorta şirketinden para almak için batırılan gemide bulunan kişilerin boğulabileceği muhakkak olmasına rağmen, bölgeden geçmekte olan başka bir gemide bulunanlar tarafından kurtarılmış ise, bu durumda gemiyi batırma fiilini gerçekleştiren şahısların ayrıca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulmaları gerekir.

Olası KAST;

Olası (muhtemel, gayrimuayyen) kast halinde; bir suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceği fail tarafından öngörülmektedir. Bu öngörme olgusu itibariyle olası kast, bilinçli taksirden ayrılmaktadır. Buna karşılık, doğrudan kasttan farklı olarak, olası kast halinde, somut olayda suçun maddi unsurlarının gerçekleşmesi, fail tarafından muhakkak değil, muhtemel addedilmektedir.

İşlenmesi kararlaştırılan fiilin, kanunen tarif edilen muayyen bir neticenin gerçekleşmesine sebebiyet vereceği muhtemel telakki edilmiş olmasına rağmen; bu neticenin gerçekleşmesi kabullenilmiştir. Olası kast halinde, kanuni tarife uygun neticenin gerçekleşmesi, olayın seyrine bırakılmaktadır. Kişi neticenin gerçekleşmesine muhtemel addetmekle birlikte, bunun gerçekleşmemesi için özel bir çaba göstermemektedir –(Türk Ceza Hukuku-Genel Hükümler-15. Bası, Sayfa: 253-254-255).

Prof. Dr. Kayıhan İÇEL - ( ... Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Yıl:6 Sayı:12 Güz 2007/2 s. 61-70 ).

Çağdaş ceza hukukunun temel kavramı niteliğine sahip bulunan “kusurluluk” bir bakıma kast kavramı ile bütünleşmiştir. Bunun nedeni, diğer kusur türlerinin ceza hukukundaki sorumluluk sisteminde ancak istisnai durumlarda dikkate alınabilmeleridir. Bu yönden, çağdaş ceza hukukunun suç ve ceza politikasında “eylemin kusurlu olması” ilkesi istisnai durumlar dışında “eylemin kasten işlenmiş olması” ilkesi şeklinde anlaşılır. Kastın dışındaki kusur türleri ceza sorumluluğunda istisnai olduğu içindir ki, bunların uygulamasında genişletici yorumlardan kaçınılması gerekir.

Fail, düşündüğü, öngördüğü ve dolayısıyla bildiği sonucu aynı zamanda isteyerek gerçekleştirmişse, gerçekleşen bu sonuç bakımından “doğrudan kast” söz konusu olur (Dönmezer ve Erman, 1999: 930; Öztürk, 1994: 207). Buna karşın, failin gerçekleştirmek istediği sonuç gerçekleşmemişse, suçun teşebbüs durumunda kaldığından söz edilir.

Fail, düşündüğü, öngördüğü ve dolayısıyla bildiği sonucu aynı zamanda isteyerek gerçekleştirmişse, gerçekleşen bu sonuç bakımından “doğrudan kast” söz konusu olur (Dönmezer ve Erman, 1999: 930; Öztürk, 1994: 207). Buna karşın, failin gerçekleştirmek istediği sonuç gerçekleşmemişse, suçun teşebbüs durumunda kaldığından söz edilir.

Burada esas sorun, failin iradesinin yöneldiği asıl sonucun dışında olayda başka sonuçların (ikinci derece sonuçların) da gerçekleşmesinde ortaya çıkar. Bu soruna ilişkin birinci olasılık; failin, gerçekleşen sonuçların tamamını öngörmesine karşın, sadece hedefini oluşturan esas sonucu istemesi, buna karşılık ikinci derece sonuçları istememesidir. İşte burada bir ayırım yapmak gerekir: Failin hedefinin dışında kalan ikinci derece sonuçlar, asıl sonucun gerçekleşmesi bakımından zorunlu nitelikte iseler, failin bu ikinci derece sonuçları da istediğini kabul etmek gerekir ve bu tür kast, “ikinci derecede doğrudan kast” olarak isimlendirilir (Dönmezer ve Erman, 1999: 930). Örneğin, (A)’yı öldürmek amacıyla ona ateş eden kişi, (A)’nın önüne geçip ona kalkan olan (B)’yi de zorunlu olarak öldürebileceğini veya yaralayabileceğini düşünmüş ve öngörmüştür. Yine, Thomas Olayı olarak anılan olayda görüldüğü gibi, sigorta tazminatını alabilmek için bir gemiye bomba koyan kişi veya Amerika’da meydana gelen başka bir olayda olduğu gibi mirasına konmak için annesinin bindiği uçağa bomba yerleştiren kişi, gemi adamlarından veya uçak yolcularından bazılarının öleceğini kesinlikle öngörmüştür. Bu nedenledir ki, bu ikinci derecedeki kesin sonuçların da fail tarafından istendiği kabul edilerek, ikinci derecede doğrudan kast’tan dolayı failin kasten sorumlu olduğu sonucuna ulaşılır.

Kanımızca, ikinci derecede doğrudan kast durumunda zorunluluk ilişkisi bulunan ikinci derecedeki sonuçlar fiilen gerçekleşmemişse, aşağıda göreceğimiz “olası kast”tan farklı olarak failin teşebbüsten dolayı sorumlu tutulması gerekir. Zira, failin hedefini oluşturan asıl sonuçta zorunluluk ilişkisi, doğrudan kast ile ilgili kuralların ikinci derecede doğrudan kast’ta da uygulanmasını gerektirir (Karşı görüş: Dönmezer ve Erman, 1999: 930). c).

Olası (Belirli Olmayan) Kast Failin hedefi olan asıl sonuç dışında oluşan ikinci derecede sonuçlar yönünden karşılaşılabilecek başka bir durum, bu sonuçların gerçekleşmesinde bir zorunluluğun bulunmaması, sadece bir olasılığın söz konusu olmasıdır. İşte bu olası sonuçların gerçekleşebileceğini öngören fail, bunları önlemek için bir çaba göstermemiş, bunlara önem vermeyerek adeta kayıtsız kalmışsa, “olası kast” veya “belirli olamayan kast” (Dolus Eventualis) söz konusu olur (Önder, 1992: 303–304).

Olası kast bakımından iki noktanın vurgulanması gerekir:

Bunlardan birincisi, ikinci derece sonuçlar konusunda failin kayıtsızlığının olası kastın önemli özelliğini oluşturması,

Olası kast bakımından iki noktanın vurgulanması gerekir:

Bunlardan birincisi, ikinci derece sonuçlar konusunda failin kayıtsızlığının olası kastın önemli özelliğini oluşturması,

İkincisi ise; öngördüğü, fakat kayıtsız kaldığı sonuçların gerçekleşmemesi halinde, failin sorumluluğuna gidilememesidir. Diğer deyişle, olası kastta “sonuç kastı belirler” (Dolus Indeterminatus Determinatur Ab Eventu) kuralı uygulanır ve teşebbüsten dolayı sorumluluk söz konusu olmaz (Karşı görüşler için bkz. Özgenç, 2005: 435; Demirbaş, 2006: 408).

Araştırma Görevlisi;... KARAKEHYA;

Doğrudan kastın iki temel çeşidi bulunmaktadır: Birinci derecen doğrudan kast ve ikinci dereceden doğrudan kast. Amaçlama olarak da ifade ettiğimiz birinci dereceden doğrudan kastın öngörme ve isteme olmak üzere iki unsuru bulunmaktadır.

Birinci Dereceden Doğrudan Kast (Amaçlama);

Genel Olarak Birinci dereceden doğrudan kastla işlenen suçlarda fail, neticeyi amaçlayarak davranışını gerçekleştirmektedir. Bir başka deyişle meydana gelecek netice failin davranışı gerçekleştirmesindeki asıl amaçtır. Fail neticeyi istemekte ve o neticeyi oluşturacak uygun bir davranış yapmak suretiyle fiili oluşturmaya çalışmaktadır.

Birinci Dereceden Doğrudan Kastın Unsurları;

1-) Öngörme; Failin davranışına bağlı olarak neticenin gerçekleşme ihtimalini tasavvur etmesidir. Bu ihtimalin çok büyük ya da çok küçük olmasının bir önemi yoktur. Bu bağlamda örneğin, çok kötü nişancı olan birisi 100 metre uzağındaki kişiye ateş ettiği zaman, %1 ihtimal de olsa onun ölümüne neden olabileceğini tasavvur edebiliyorsa, bu bilince sahip olması birinci dereceden doğrudan kastın öngörme unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterlidir. Buna karşın fail, bomba koyduğu arabada bulunan kişinin, bombayı patlattığı zaman öleceğini bilmektedir. Burada artık öngörmeden değil, bilmeden söz edilir. Çünkü davranışa bağlı olarak sonucun meydana gelmesi muhtemel değil; mutlak veya mutlaka yakındır. Bilme, öngörmeye oranla daha kuvvetli bir tasavvur derecesi olduğundan, birinci dereceden doğrudan kast bakımından ilk unsurun oluşmasına evleviyetle yeterlidir.

İsteme; Failin neticeye ilişkin iradesini ifade eden unsurdur. Eğer fail öngördüğü veya bildiği neticenin gerçekleşmesini irade ediyorsa; bu durumda kastın ikinci unsuru olan isteme gerçekleşmiş olacaktır.

İsteme; Failin neticeye ilişkin iradesini ifade eden unsurdur. Eğer fail öngördüğü veya bildiği neticenin gerçekleşmesini irade ediyorsa; bu durumda kastın ikinci unsuru olan isteme gerçekleşmiş olacaktır.

Kastın isteme unsurunun gerçekleştiği hallerde, zihinsel açıdan failin neticeyi öngörmesinin veya bilmesinin herhangi bir önemi yoktur. Her ikisinde de fail birinci dereceden doğrudan kasttan sorumlu olacaktır. Ancak isteme unsurunun gerçekleşmediği hallerde bu iki tasavvur derecesinden hangisinin gerçekleştiği büyük önem arzeder. Eğer fail neticeyi istemiyor ama biliyorsa, bir başka deyişle gerçekleştirdiği davranışa bağlı olarak neticenin meydana gelmesi muhakkak veya muhakkaka yakınsa bu durumda fail ikinci dereceden doğrudan kasttan sorumlu olur.Bu durumda fail neticeyi istemese bile istemiş gibi kabul olunur. Ancak failin davranışına bağlı olarak neticenin meydana gelmesi ihtimal dahilindeyse, bir başka deyişle netice, davranışın zorunlu sonucu değilse; bu durumda fail sadece olası kast veya bilinçli taksirden sorumlu tutulabilecektir. Genel Olarak ikinci dereceden doğrudan kastın söz konusu olduğu hallerde fail davranışına bağlı olarak meydana gelecek neticeyi amaçlamamaktadır. Ancak neticenin meydana gelmesi davranışının zorunlu sonucudur. Bu durumda fail neticeyi istemese de istemiş gibi kabul olunur ve ikinci dereceden doğrudan kast sorumluluğu doğar. Dolayısıyla bu doğrudan kast türünün gerçekleşebilmesi için failin, davranışa bağlı zorunlu neticeyi istememesi ama bilmesi gerekir. Eğer zorunlu sonucu isterse, zaten birinci dereceden doğrudan kast sorumluluğu doğacaktır. Bu anlatılanlardan da anlaşılacağı üzere ikinci dereceden doğrudan kast, daima failin amaçladığı hukuki öneme sahip olsun veya olmasın istenilen asıl amaç dışında, davranışa bağlı olarak ortaya çıkacak, zorunlu bir ikincil neticeye ilişkindir. Çünkü failin amaçladığı (ve dolayısıyla istediği) neticelere ilişkin olarak ortaya çıkacak kast, her zaman için birinci dereceden doğrudan kast kapsamında değerlendirilecektir.

Birkaç örnekle konuyu netleştirmek ve ikinci derecen doğrudan kastı birinci dereceden doğrudan kasttan ayırmak gerekirse şu örnekler verilebilir: Failin öldürmek istediği kişinin içinde bulunduğu uçağı düşürmesi halinde, asıl öldürmek istediği kişi bakımından birinci dereceden doğrudan kastı söz konusudur. Çünkü fail bildiği bu neticeyi aynı zamanda da istemektedir. Buna karşın fail uçaktaki diğer yolcuların ölmesi konusunda bir isteğe sahip değildir, ancak asıl gerçekleştirmek istediği amaca bağlı olarak davranışını gerçekleştirdiğinde, uçaktaki diğer yolcuların da muhakkak olarak (zorunlu sonuç olarak) öleceğini bilmektedir. İşte bu durumda failin diğer yolcuların ölümü bakımından da ikinci dereceden doğrudan kastı söz konusudur. Burada gerek asıl amaçlanan neticeye bağlı olarak oluşacak gerekse bu fiilin yanında meydana gelecek ikincil neticeye bağlı olarak oluşacak fiillerin her ikisi de, ceza normu tarafından yasaklanmış fiillerdir. Bununla birlikte karadan oldukça uzakta, ıssız bir yerde eğlenmek amacıyla gemisini batıran alkollü gemi sahibinin, kendisiyle birlikte gemide bulunan ve kendisinin aksine yüzme bilmeyen arkadaşının ölümü bakımından da ikinci dereceden doğrudan kastı söz konusudur. Nitekim failin burada arkadaşını öldürmek gibi amacı yoktur. Zaten asıl amacının arkadaşını öldürmek olduğunun ortaya konulması halinde, failin birinci dereceden doğrudan kastı söz konusu olacaktır. Ancak her ne kadar arkadaşını öldürmek amacıyla hareket etmese de, amaçladığı fiile bağlı olarak arkadaşının öleceğinin de bilincindedir. Burada yukarıdaki örnekten farklı olarak sadece ikincil zorunlu neticeye ilişkin fiil ceza normu tarafından yasaklanmıştır. Buna karşın asıl amaçlanan neticeye ilişkin fiilin ceza normuna veya başkaca bir hukuk kuralına aykırılığı söz konusu değildir. Çünkü kişinin kendi malına zarar vermesi, kural olarak hukuka uygun bir davranıştır. Biz failin zorunlu ikincil neticeyi tasavvur etmesini ifade etmek için bilme terimini kullanmayı uygun buluyoruz. Nitekim bilme neticenin meydana gelmesi bakımından bir muhakkaklığı ifade etmektedir. İkinci dereceden doğrudan kastın tek temel unsuru da zorunlu neticeye ilişkin bu bilmenin gerçekleşmiş olmasıdır. Bununla birlikte bizim de kabul ettiğimiz üzere hukuk doktrininde, zorunlu sonucu bilme, ikinci dereceden doğrudan kast adı altında, bir doğrudan kast türü olarak kabul edilmesine rağmen; bunun kanundaki tanımlamayla bire bir uyuşmadığı da aşikardır. Nitekim kanun koyucu, karma teoriyi kabul ederek, kanun metninde “bilerek ve isteyerek” demek suretiyle, doğrudan kast bakımından bilme ve istemenin her ikisinin de birlikte olmasını zorunlu kabul etmiştir. Her ne kadar doktrinde eğer netice davranışın zorunlu sonucuysa fail bunu istemiş gibi kabul edilmelidir denilmekteyse de, bu husus son derece eleştiriye açıktır. Çünkü bir çok olayda, fail çok istediği birinci neticeye bağlı olarak hiç istemediği zorunlu ikinci neticelerin meydana gelmesini de kabul edebilmektedir

. Her ne kadar doktrinde eğer netice davranışın zorunlu sonucuysa fail bunu istemiş gibi kabul edilmelidir denilmekteyse de, bu husus son derece eleştiriye açıktır. Çünkü bir çok olayda, fail çok istediği birinci neticeye bağlı olarak hiç istemediği zorunlu ikinci neticelerin meydana gelmesini de kabul edebilmektedir. Bu zorunlu neticeleri, failin her durumda istediğini söylemek, bazı yazarlarca isteme kavramının içeriğine ve dolayısıyla pozitif metne uygun görülmeyebilecektir. Nitekim isteme, çoğu kez meydana gelen neticeden memnun kalmayı en azından hoşnut olmayı gerektirir. Ancak örneğin çok öldürmeyi istediği hasmını öldürmek için büyük uğraşlar veren bir kimse, sonunda zor da olsa hasmının aracına bomba koymayı başardığında, arabaya hasmıyla birlikte binen tanımadığı bir kimsenin ölmesini amaçlamamaktadır. Ancak bir daha hasmını öldürmek için uygun fırsat bulamayacağını düşünen fail, arabayı havaya uçurduğunda hasmıyla birlikte ölen tanımadığı kişinin ölümünden hiç de hoşnut değildir ve bu sonucu istememektedir.