muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5541, Karar No: 2019/6957, Tarih: 18.11.2019

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

Görüldüğü üzere yasanın açıkça ve tadadi biçimde belirlediği ve itibari hizmetten yararlanmasını öngördüğü ‘sigortalılar’ kapsamını yorum yoluyla genişletmek yasanın amacına uygun düşmemektedir.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde sigortalının Basım ve gazetecilik işyerlerinde çalışması ve II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşmesi halinde itibari hizmetten yararlanılacağı belirtilmiştir. II. bentte yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde,davacının , ambalaj sektöründe, kağıt ,karton sigara kutusu , ambalajı üzerine baskı yapılan işyerinde çalıştığının dosya içeriğinden anlaşılmasına rağmen, davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesi II bendi kapsamına giren işyeri kabul edilerek itibari hizmet koşullarının oluştuğuna hükmedilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilince, aynı kimyasal maddelerin ve aynı baskı makinelerinin kullanıldığı bir işyerinin mevkute çıkarıldığı bölüm ile ambalaj üzerine baskı yapılan bölümünün itibari hizmet süresi açısından farklı değerlendirilmesinin hukuka ve eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, yukarıda da değinildiği gibi 506 sayılı yasanın Ek 5 maddesinin II bendinin sadece belirli iş kolunda çalışan sigortalılara uygulanması yönündeki düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olmadığı belirtilmiştir. Kanunun bahşetmediği hakkın içtihat yoluyla verilmesi mümkün olmadığı gibi itibari hizmet süresinin ,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanlar için kanun koyucu tarafından belirlenmiş bir düzenleme olduğu ve bu düzenlemeden sadece yasada açıkça sayılı işyerlerinde çalışan ve sadece yasada sınırlı şekilde belirtilen sigortalıların yararlanacağı düşünüldüğünde, sigortalıların veya işyerinin kapsamının sigortalılar lehine yorum yoluyla genişletilemeyeceği, davalı işyerinin ‘basım ve gazetecilik’ işyeri olarak kabul edilemeyeceği açıktır.

Davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılması, ilk derece mahkemesinin kararının bozulması gerekmiştir.

G)Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29316, Karar No: 2016/4978, Tarih: 18.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29316 E.  ,  2016/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılar ile imzalanan 22.09.2006 tarihli Sözleşme uyarınca davalılara 8.644,00 TL kredi kullandırıldığını, davalıların ödeme planına uymadıklarını ve bu nedenle davalılar hakkında icra takibi başlatıldığını ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Nazilli 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2483 esas sayılı dosyasında davalının alacağın 3.250,12 TL'lik kısma itirazının iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmişir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2. fıkrası hükmünce, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm bölümünün (1) numaralı fıkrasında yer alan “İcra inkar tazminatı talebinin REDDİNE,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak miktarı üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6010, Karar No: 2014/8170, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6010 E.  ,  2014/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3051, Karar No: 2010/10256, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3051 E.  ,  2010/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş isede miktar yönünden duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Orman idaresinden, linyit kömürü çıkarmak için taahhüt senedi düzenlenip davalıya verdiğini, bu taahhüt nedeniyle orman irtifak hakkına sahip olduğunu, taahhütname gereği, irtifak hakkı süresi boyunca geçerli olmak üzere irtifak hakkı bedelinin peşin ödendiğini, ancak davalının Medeni Kanunu ve Orman Kanununda yapılan değişiklikleri gerekçe göstererek 2006 yılları için yıllık izin bedeli, gecikme zammı ve KDV istediğini, bu talebin sözleşmeye ve kazanılmış haklara aykırı olmasına rağmen işlerin aksamaması için ihtirazi kayıtlı toplam 7.901,93 YTL olarak ödediklerini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Ç.. B.. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, Orman Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne dair verdiği karar Orman Genel Müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Katma Değer Vergisi Kanunu 8/2 maddesi "Vergiye tabi bir işlem söz konusu olmadığı veya KDV fatura veya benzeri vesikalarla göstermeye hakkı bulunmadığı halde düzenlendiği bu tür vesikalarda katma değer vergisi gösterenler bu vergiyi ödemekle mükelleftir. Bu husus kanuna göre borçlu oldukları vergi tutarlarından daha yüksek bir meblağı gösteren mükellefler içinde geçerlidir. Bu gibi sebeplerle fazla ödedikleri vergilerini, indirim hakkına sahip olmayanlara iadesi konusunda Maliye ve Gümrük Bakanlığı yetkilidir." hükmünü getirmiştir. Yasanın bu hükmü karşısında davalı davacıdan tahsil ettiği KDV vergi dairesine ödemekle yükümlüdür. Davalı yasa gereği tahsil etmemesi gereken KDV' yı tahsil etmiş ancak vergi dairesine ödemişse herhangi bir sebepsiz zenginleşmesi olmayacaktır. Bu durumda davacı vergi dairesine ödenen KDV 'yi davalıdan isteyemez. Hal böyle olunca davacının davalıya ödediği KDV davalı tarafça vergi dairesine ödenip ödenmediği konusunda gerekli inceleme yapılıp, vergi dairesine ödendiği anlaşıldığı takdirde KDV alacağına ilişkin davalıya husumet yöneltilmeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar ittihazı usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 106.70 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3327, Karar No: 2018/5278, Tarih: 11.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3327 E.  ,  2018/5278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ... ... hakkında; TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

3- Sanık ..., ... hakkında; TCK’nın 158/1-k, 168/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 . maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ... ve sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı o yer Cumhuriyet savcısı tarafından, sanıklar ... sanık ... ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümler o yer Cumhuriyet savcısı tarafından,sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri sanık ... müdafii tarafından, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık ... müdafii, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilikten kurulan mahkumiyet hükmü sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık Uzman Jandarma ...' nün 28/10/2010 günü diğer sanık ... ile birlikte sanık ...’e ait araçla Restorana gittikleri, sanık Uzman Jandarma ...' ın da geldiği, geç saatlere kadar alkol aldıkları, daha sonra sanık ...’ın sanık ...’in kullandığı Honda Civic marka araca bindiği, sanık ...’in alkollü olarak kullandığı aracıyla Mat Deresi Mevkiinde tek taraflı trafik kazası geçirdiği, aracın çalışır durumda olduğu, sanığın trafik ekiplerine haber vermeden olay yerinden ayrıldığı, sabah saatlerinde sanık ...’ın Jandarma Komutanlığında nöbeti devraldığı,sanık ...’in sanık ...’den sahte kaza tutanağı düzenlenmesi için yardım talebinde bulunduğu, sanık ...' ın da kendisinin astı konumda bulunan sanık ...’ı arayarak ve yanına giderek sahte rapor düzenleme husunda sanık ...’ı ikna ettiği,sanık ...’in aynı gün akşam saatlerinde Sart Jandarma Karakolu'nu arayarak kaza ihbarında bulunduğu, sanık ...’ın da Jandarma Karakol Komutanı tanık ...'a durumu bildirerek devriye aracıyla olay yerine gittiği, Artemis Tapınağı civarında arazi içinde trafik direğine çarpmış görünen Honda Civic Marka aracı gördükleri, trafiğe açık alan olmadığı için sanık ...’ın ayrıca trafik ekibini haberdar etmediği, sanık ...'ın 29/10/2010 tarihli saat:19:15'te düzenlenen sahte "Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı'nı" düzenlediği, resmi belgeye sanık ...’in de araç sahibi olarak imza attığı, bu şekilde sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Mahkeme tarafından İlçe Jandarma Komutanlığına yazılan müzekkerede sanık ...’ın trafik görevinin bulunup bulunmadığının sorulması ve 02.04.2013 tarihli ilçe Jandarma Komutanlığınca gelen cevabi yazıda; sanığın geçici olarak Asayiş Tim Komutan yardımcısı olarak görevlendirildiği ve trafik zabıtası görevinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında; suça konu belgenin ...’ın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi belge olmadığı anlaşılmakla; sanık ...'ın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu trafik kazasıyla ilgili belgeleri gerçeğe aykırı olarak düzenlemesi ve bu özgü suça sanık ... ve ...'nün de azmettiren olarak katılması karşısında; her üç sanığın 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği yönünde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; 5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından; temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, TEVDİİNE,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunmaları, tanık beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin atılı suçların sübut etmediği ve o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında CK'nun 204/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanıkların savunmaları ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 gün ve 2012/15-1351 Esas ve 2013/328 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken cezanın alt sınırdan tayin edilmesi karşısında, sanıklar hakkında, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yetersiz gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılması ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler somutlaştırılmadan ve bu kriterler esas alınmadan, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezalarının alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1398, Karar No: 2015/10659, Tarih: 15.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1398 E.  ,  2015/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2009/462-2012/397

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sebebiyet verdiği ve kusurlu oldukları kazada müvekkilinin yaralandığını ve aracının hasarlandığını, müvekkiline ait aracın sürücüsünün olayda öldüğünü, Ankara 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/401 esas sayılı dosyasında davalılar İlhami ve Celal hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, müvekkilinin kaza nedeniyle çehresinde sabit iz kaldığını, epilepsi hastası olduğunu, en yakın arkadaşının ölümü nedeniyle telafi edilemez şekilde derinden acılar yaşadığını, yeni aldığı aracının kullanılmaz hale geldiğini belirterek 4.819,00 TL araç hasarının tüm davalılardan (sigorta şirketleri poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere) olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle 20.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı A.. A.. vekili, sigortalının kusuru oranında gerçek zarardan azami poliçe limitine kadar sorumlu olduklarını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Çimento Paz. Nakl. Tic. Ltd. Şti vekili davanın zamanaşımına uğradığını, kusur ve tazminatı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı C.. C.. davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar A.. A.., G.. A.. ve .... Çimento Paz. Nakl. Tic. Ltd. Şti hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, davalılar İ.. C.. ve C.. C.. aleyhindeki davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL araç zararı tazminatı ile 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle bu davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 75,30 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.