muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28221, Karar No: 2018/279, Tarih: 18.01.2018

Davalı, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı,eldeki dava ile davalı Kurum tarafından aralarındaki .... lün 5.3.14 maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile uygulanan sözleşmenin feshi işleminin ve cezai şartın iptalini istemiş, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. 2012 .... lünün 5.3.14 maddesinde; ".... , kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer .... kurum ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla kurye şirketleri ile açık veya gizli işbirliği yapamaz,.... .... elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, .... toplama ve yönlendirme yapamaz. .... .... .... ve benzeri yollarla.... lere gelen .... ler kabul edilmez. .... a bu yolla gelen ilaç talepleri karşılanmaz. Bu durumun tespit edilmesi halinde sözleşme feshedilir ve 3 (üç) ay süre ile sözleşme yapılamaz " düzenlemesi mevcuttur. Ancak .... ve.... ler hakkındaki 6197 sayılı Kanunu'nun 6514 sayılı kanunun 36 maddesi ile 2.1.2014 tarihinde değiştirilen 24/2. maddesinde ".... kendilerine .... gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer .... kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye, elamanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, .... toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen .... leri kabul edemez. Bu fiilerin tesbiti halinde eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beşbin Türk Lirasından elli bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. .... tekrarı halinde idari para cezası daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır." düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 .... lü ile, davaya konu 5.3.14 maddesi .... lün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla beraber 6.12 maddesi ile “Bu .... lün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın .... lün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu .... lün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu .... lden önceki .... llerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu .... lde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu .... lden önceki .... llerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu .... lde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu .... lün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan.... lerin yazılı talebi üzerine, bu .... ldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." düzenlemesi getirilmiştir. Hal böyle olunca, 2016 yılı .... lünün de mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gereklidir. O halde, mahkemece, gerek 6197 sayılı Kanunu'nun gerekse 2016 .... lünün anılan hükümlerinin değerlendirmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13961, Karar No: 2012/2289, Tarih: 20.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13961 E.  ,  2012/2289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için ;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu 2261 parselin hükmen mahkeme kararı ile tapuya tescil edildiği anlaşıldığından bu parsele ait tapu kaydı ile hükmen tescile ilişkin asliye hukuk mahkemesi dosyasının.

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 363 ve 364 parselle ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman tahdidi yapıldığı anlaşılmakta olup 71, 72, 73 ve 74 nolu orman tahdit noktalarını birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve hangi tarihlerde ilan edilerek kesinleştiği kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/465, Karar No: 2013/4771, Tarih: 03.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/465 E.  ,  2013/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 425 parsel sayılı taşınmaza davalının taşkın yapılandığını, ahırından akan yağmur sularının da kendi binasına zarar verdiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım, ahırdan gelen yağmur sularını önleyecek ve zararı ortadan kaldıracak tedbirlerin alınmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece, "davalının samanlığına yönelik elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin reddedilmesi, ahırdan dolayı davacının evinde oluşan zararın ise bilirkişi raporunda belirtilen önlemlere hükmedilmek suretiyle giderilmesi" gereğine değinilerek bozulması üzerine mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen önlemlerin alınması şeklinde verilen ikinci kararın temyizi üzerine bu kez Dairece, bilirkişi raporuna atıfta bulunarak karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyalarak yapılan yargılama sonucunda, yıkım isteğinin reddine, bilirkişi raporunda değinilen önemler açıklanmak suretiyle zararın giderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/9685, Karar No: 2011/16116, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9685 E.  ,  2011/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19615, Karar No: 2015/26687, Tarih: 11.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19615 E.  ,  2015/26687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme (Nitelikli mala zarar verme)

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

...Jandarma Karakol Komutanlığı görevlilerinin Önleyici Kolluk Devriyesi faaliyeti sırasında ... plakalı aracın şüphe üzerine durdurulması üzerine, şikayetçi-katılan J.Bşçvş. ...'un, hırsızlık suçları sabıkalısı, önceden tanıdığı sanığı görünce (kullandığı aracın BTİK sorgulamasının da yapılabilmesi için) 735370 plakalı devriye minibüsüne davet edip, arka koltuğuna oturttuğunda, kendisine sorulan sorulara ve orada bulunan arkadaşından sigara isteyip, içmesine izin verilmemesine sinirlenen sanığın, devriye komutanı-katılanı "...ben sadece sigara istedim, niye üzerime geliyorsunuz, beni hırsız yaptınız..." diyerek el ve ayaklarıyla itekleyerek araçtan inmesi, "...siz bana zarar vermeden ben kendime zarar vereceğim..." diyerek, devriye aracının kapısına, tavanına kafasını vurması, aracın sol ön kapı kaportasına yumruklarını vurması (06.04.2011 tarihli tutanağa göre; araçta herhangi bir bükülmeye ve zarar-ziyana neden olmaması) direnişinin devam etmesi üzerine kendisine kelepçe vurulmak istendiğinde ellerini kaçırması eylemlerinin "Görevi yaptırmamak için direnme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

29.04.2011 tarihli iddianameyle "Görevi yaptırmamak için direnme" suçundan dava açıldığı, Mahkemece "Nitelikli mala zarar verme" suçundan hüküm kurulduğu, her iki suçun, birbirlerinden bağımsız suçlar olup, birinin diğerine dönüşmeyeceği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.01.2004 tarih ve 2003/8-313- 2004/6 sayılı kararı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylem olduğu gözetilmeden, "Görevi yaptırmamak için direnme" suçundan "beraat" kararı verilirken, kapsam dışına çıkılarak dava açılmayan "nitelikli mala zarar verme" suçundan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 225.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan "Görevi yaptırmamak için direnme" suçundan "beraat", "Nitelikli mala zarar verme" suçundan "mahkumiyet" hükümlerinin (sair yönleri incelenmeksizin) bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12366, Karar No: 2010/11313, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12366 E.  ,  2010/11313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının, iş kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi zararlarınn giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece,istemin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden, yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan malüliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta, tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır.Bu nedenlerle, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararı Sosyal Sigortalar Kurumunca sigortalılara bağlanacak asgari ve azami yaşlılık aylığı ortalaması esas alınmak suretiyle hesaplanma yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararı Sosyal Sigortalar Kurumunca sigortalılara bağlanacak asgari ve azami yaşlılık aylığı ortalaması esas alınmak suretiyle hesaplanma yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Öte yandan davacının iş kazası sonucu % …22.2….. oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % ……20…, davalı işverenin % …80…… oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde .davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1174, Karar No: 2010/12135, Tarih: 02.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/1174 E.  ,  2010/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müessir fiil,kayıp eşya da mülkiyet iddiası

HÜKÜM : ...: BERAAT

...: .fiil suçundan 5237 sayılı TCK.nun 25.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

Kayıp eşyada mülkiyet iddiası ile ilgili suçtan BERAAT,

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "kayıp eşya üzerinde mülkiyet iddiası ve basit müessir fiil" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan sanıklarınsorgularının yapıldığı 20.04.2005 ve 06.07.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 02.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13493, Karar No: 2012/378, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/13493 E.  ,  2012/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin aynı Kanunun 4/1-a-2. maddesi gereğince ayrı ayrı 622 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının anılan Kanunun 5/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 933, 4/3. maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 466 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, katılanın zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına dair Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2008 tarihli ve 2007/104 Esas, 2008/93 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.10.2010 gün ve 65263 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2010 gün ve KYB. 2010-275430 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-Sanıkların üzerlerine atılı suçu birlikte işlediklerinin kabul edildiği ve mülga 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 28/son maddesinde de "Birlikte kaçakçılık yapanlardan veya kaçakçılığa yardım edenlerden alınacak para cezasının tahsilinde, bunlardan her biri müteselsilen sorumludur" şeklinde yer alan hükme rağmen sanıkların ayrı ayrı cezalandırılmasında,

2-Sanıklar hakkında üzerlerine atılı suçtan dolayı verilen 622 yeni Türk lirası adli para cezasından 4926 sayılı Kanunun 5/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığında 933, aynı Kanunun 4/3. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 311 yeni Türk lirası adli para cezası olarak hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2008 gün ve 2007/104 E. - 2008/93 K. sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, sanıkların 4926 sayılı yasanın 4/a-2 maddesi gereğince gümrüklenmiş değerin 3 katı olan 622 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, eylem toplu olarak işlendiğinden cezanın anılan yasanın 5/3 maddesi gereğince yarısı kadar artırılarak 933 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, gümrüklenmiş değer pek hafif olduğundan anılan yasanın 4/3 maddesi uyarınca cezanın 2/3 oranında indirilerek 311 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, buna bağlı olarak nisbi harcın 16 TL'ye indirilmesine, hükmolunan adli para cezası, nisbi harç ve vekalet ücretinin sanıklardan müteselsilen tahsiline, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1276, Karar No: 2007/1072, Tarih: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1276 E.  ,  2007/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.