muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9370, Karar No: 2009/185, Tarih: 13.01.2009

Hemen belirtilmelidir ki, vekaletin hile ile alındığı iddiası, aynı zamanda vekaletin kötüye kullanıldığı iddiasını da içerir

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne varki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde bir araştırma yapılmadığı sabittir.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde bir araştırma yapılmadığı sabittir.

O halde, vekalet görevinin kötüye kullanılması ile ilgili iddia bakımından tarafların delillerinin eksiksiz olarak toplanması, soruşturmanın tamamlanması, belirtilen ilke ve yasal düzenlemeler de dikkate alınmak suretiyle delillerin değerlendirilmesi, ondan sonra hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan hedene hasren HUMK.' nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2465, Karar No: 2014/4738, Tarih: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2465 E.  ,  2014/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/175120

MAHKEMESİ : Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013, 2012/31 (E) ve 2013/37 (K)

SUÇ : Tasarlayarak insan öldürmeye teşebbüs etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz edenlerin sıfatı ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanıklar Yunus ve Gülseren hakkında mağdur Sermet'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanıklar Mustafa, Nurettin ve Özgür hakkında mağdur Sermet'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların, mağdura yönelik eylemlerinin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Yunus ve Gülseren müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede; eksik soruşturmaya, sübuta, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanıklar Mustafa, Nurettin ve Özgür müdafıinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı

incelemede; eksik soruşturmaya, sübuta, teşebbüs nedeniyle cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)O1uşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar Yunus ve Gülseren'in azmettirmesi üzerine sanıklar Mustafa, Nurettin ve Özgür'ün araçla mağdurun kaldığı evin bulunduğu yere geldikleri, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurup, mağdura bıçaklarla vurarak hemopnömotoraksa ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak şekilde yaraladıkları ve geldikleri araçla olay yerinden ayrıldıkları olayda; sanıklar ile mağdur arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, mağdurda bulunan yaralardan sadece bir tanesinin göğse nafiz olması, diğer yaraların nitelikli olmaması ve ciddi bir engel hal bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların kasten yaralama suçundan, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenip cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b)Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıkların 5271 sayılı CMK'nun 150/2-3 maddesi gereğince kendilerine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma haklan bulunduğu halde, müdafii ücretlerinin yargılama gideri olarak sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Yunus ve Gülseren müdafiileri ile sanıklar Mustafa, Nurettin ve Özgür müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin, kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ve farklı gerekçelerle (BOZULMASINA), bozma nedenlerine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık Özgür müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 22/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/10/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar N.. E.., G.. O.., Y.. O.., M.. K.., Ö.. T.. müdafiileri, Avukatlar M. T., M. Ç., S.r I..'ın yokluklarında 23/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/11577, Karar No: 2016/16930, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11577 E.  ,  2016/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 2.100,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 18.02.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 11.793,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 11.793,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3682, Karar No: 2019/3755, Tarih: 27.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3682 E.  ,  2019/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların şikayetçinin işlettiği okul içinde bulunan kantinden yiyecek malzemelerini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması her iki bendde düzenlenen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması sebebiyle sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1043, Karar No: 2014/11502, Tarih: 06.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1043 E.  ,  2014/11502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanete kayıtlı sahte paranın müsaderesine karar verilirken uygula- nan kanun maddesi gösterilmemiş ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'nin, bir sebebe dayan- mayan; sanık ...'ın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 06.05.2014 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/999, Karar No: 2010/4846, Tarih: 18.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/999 E.  ,  2010/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.03.2009 gün ve 638/208 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar ..., ... ve ...vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... ve arkadaşları vekili, dava konusu 103 ada 1112, 1115, 1119, 1404, 1424, 1425, 1434, 1440, 1447, 1449 parseller ve 103 ada 1089, 1307, 1312, 1384, 1410, 1417, 1418, 1420, 1489, 1494, 1497, 1503 ve 1565 parseller ile 106 ada 35 parselin kadastro çalışmalarında taraflar adına yapılan hisse tespitinin hatalı olduğunu, taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ... oğlu ... ağadan kaldığını, kök murisin eşi olan ...'nın eşinden gelen payını 1941 tarihli noter senediyle vekil edenlerinin yakın miras bırakanı ile davalılara hibe ettiğini, bu tarihten sonra mirasçıların taksimi sonucunda tarafların taşınmazları paylaştıklarını ve yarı yarıya zilyetliklerinde olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında noter senedi ve taksim hususunun dikkate alınmadığını iddia ederek tapu kayıtlarının iptaliyle ½ payın vekil edenleri ve ½ payın da davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve arkadaşları vekili, dava konusu taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ... oğlu ... ağadan geldiğini, eşi ...'nın hissesinin hibe edildiği iddiasının doğru olduğunu ve kadastro tespiti sırasında bu durumun dikkate alındığını, vekil edenlerinin kök murisin bir kuşak daha yakın mirasçılarından olduğu için davacılardan hisselerinin fazla olduğunu, mirasçılar arasında geçerli bir taksim bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... ve arkadaşları vekili, dava konusu taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ... oğlu ... ağadan geldiğini, eşi ...'nın hissesinin hibe edildiği iddiasının doğru olduğunu ve kadastro tespiti sırasında bu durumun dikkate alındığını, vekil edenlerinin kök murisin bir kuşak daha yakın mirasçılarından olduğu için davacılardan hisselerinin fazla olduğunu, mirasçılar arasında geçerli bir taksim bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazların tarafların kök murisi ... ağadan oğlu yakın muris ... Bozkurt'a kaldığı, Devrek Noterliğinin 23.09.1941 tarih ve 72 yevmiye numaralı hibe senedinin 103 ada 1424, 1425, 1434, 1447, 1489, 1494, 1497, 1503 ve 1565 parselleri kapsadığı, davacı ve davalıların dava konusu 103 ada 1404, 1425, 1434, 1440, 1447 ve 1449 parselleri zeminde fiilen iki parça halinde kullandıkları, diğer parsellerde ise, bu şekilde ayrılmış sınırların bulunmadığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulüyle dava konusu 103 ada 1404, 1425, 1434, 1440, 1447 ve 1449 parsellerde davacılar ve davalıların hisselerinin iptal edilerek Fen bilirkişi tarafından düzenlenen 17.11.2008 tarihli krokide A harfiyle gösterilen yer ve miktarlar üzerinden ayrı bir parsel numarası verilmek ve dava konusu parsellerden ifraz edilmek suretiyle davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide B harfiyle gösterilen bakiye yer ve miktarların 103 ada 1404, 1425, 1434, 1440, 1447 ve 1449 parseller olarak davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline, diğer parseller yönünden açılan davanın reddine, karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü davalılardan Müzeyyen, Bilgehan ve ... vekili, hükmün redde ilişkin bölümü de davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların yapılan kadastro çalışmalarında; senetsizden ve tapu kayıtlarına dayalı olarak kök muris ... ağadan mirasçılarına kaldığı ve mirasçıların kendi aralarında pay temlikleri yaptıkları ve Devrek Noterliğinin 23.09.1941 tarih ve 72 yevmiye numaralı hibe senedi ile ... eşi ...'nın payını taraflara hibe ettiği,... ağa mirasçılarının 100'den fazla olan parselleri 1974 tarihinde aralarında ifraz ve taksim ettikleri belirtilerek taraflar ve dava dışı 3. kişiler adina paylı mülkiyet şeklinde 28.11.1996 tarihinde tespit ve tescil edildikleri anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ... ağa oğlu ...'den kaldığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.Dosya arasında mirasçılık belgesi veya nüfus kayıt aile tabloları bulunmamakta ise de, dava konusu parsellerin kadastro tutanaklarında yazılı olan bilgilere göre, kök muris ... 1338 tarihinde ölmüş, çocuklarından ve tarafların yakın miras bırakanı olan ... ise, 16.11.1948 tarihinde ölmüş olup, dosya içinde bulunan mirasçılık belgesine göre tarafları ve davada yer almayan diğer mirasçılarını bırakmıştır.Kök muris ...'nin ölüm tarihine göre, terekesi paylı mülkiyet hükümlerine tabi ise de, ...'nin ölümünden sonra geriye kalan mirasçıları açısından ve bu arada tarafların yakın murisi ... mirasçıları açısından terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi bulunmaktadır.

Taraflar arasındaki ihtilaf, kadastro tespitindeki pay dağılımının hatalı yapılıp yapılmadığı, Devrek Noterliğinin 23.09.1941 tarih ve 72 yevmiye numaralı hibe senedinin kadastro çalışmaları sırasında uygulanıp uygulanmadığı ve dava konusu taşınmazların taksim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahallinde yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıklarının beyanlarına göre;dava konusu taşınmazların tarafların kök murisi ...'den oğlu ...'e kaldığı, ...'in ölümünden sonra davacılardan ... ile davalılardan ... ve ...'un kendi aralarında taşınmazları yarı yarıya taksim ettikleri bu taksime göre de eşit olarak 45 yıldır taşınmazları kullandıkları anlaşılmaktadır. Kök muris ...'nin mirasçılarının ve oğlu ...'un terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olup, yukarıda açıklanan beyanlara göre, tüm mirasçıların katılımıyla yapılan geçerli bir taksim olgusu davacılar tarafından kanıtlanamamıştır. Bir kısım mirasçıların kendi aralarında yaptıkları taksim geçersiz olduğu gibi, kadastro tespitleri sırasında tarafların iddia ettikleri Devrek Noterliğinin 23.09.1941 tarih ve 72 yevmiye numaralı hibe senedinin de dava konusu parsellerin pay dağılımında dikkate alındığı kadastro tutanaklarından anlaşıldığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken usul ve yasa ile dosya kapsamına uymayan düşüncelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, hükmün redde ilişkin bölümünün ONANMASINA, davalılardan..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları ise yukarıda açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden hükmün kabule ilişkin bölümünün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’ nin temyiz eden davacılardan alınmasına ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi