muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/423, Karar No: 2009/504, Tarih: 11.11.2009

TEMYİZ EDEN : Davacı  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı Hazine, çekişme konusu taşınmazın 6831 Sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi uygulaması sonucunda Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasına rağmen, kadastro sırasında davalının bayii adına tespit edildiğini ileri sürerek,tapu iptali tescil ve beyanlar hanesine 2/B şerhi konulmasını istemiştir.

Davalı ise, çekişmeli taşınmazı tapu kaydına güvenerek iyi niyetle edindiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Öncelikle Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında mahkemece verilen temyize konu kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, yani ortada bir direnme kararı bulunup bulunmadığı ön sorun olarak görüşülmüştür.

Buna göre, yerel mahkemece ilk olarak davalının bayii ile Hazine arasında görülen zilyetliğe dayalı tescil davasının eldeki dava yönünden kesin hüküm niteliğinde bulunduğundan davanın reddine karar verilmiş; Özel Dairece ormanın yasal hasım olmasına rağmen davada yer almadığı, davacı Hazine ile davalının bayii arasında görülen davanın, eldeki dava ile hukuki sebebinin farklı olduğu, bu nedenle ortada kesin hüküm bulunmadığı, davanın esası hakkında hüküm kurulması gerektiği bildirilerek bozulmuştur. Yerel mahkemece, bu kez çekişmeli taşınmazın tespitinin, 04.11.1987 tarihinde yürürlükte bulunan 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın kadastro tespitinin yapıldığı 31.7.1986 tarihinde yürürlükte bulunan 45/3.maddesi uyarınca tapu kaydı maliki adına yapıldığı ve anılan yasa maddesinde “Orman sınırları içerisinde kalan veya orman dışına çıkarılan alanlarda tapulu yerler ile iskan suretiyle veya toprak tevzi yoluyla verilen yerler başka bir şart aranmadan hak sahipleri adına tespit ve tescil edilir" hükmünün mevcut olduğu, bu hükmün tapulu yerler ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 01.06.1988 tarih ve 1987/37 E ve 1988/13 K sayılı ilamıyla iptal edildiği ve iptal kararının Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe girdiği, ancak tespitin yapıldığı tarihte anılan yasanın yürürlükte olduğu ve idari işlemin usul ve yasaya uygun bulunduğu, sonradan yasa hükmünün iptal edilmiş olmasının,Anayasa Mahkemesi kararları asla geriye yürümeyeceğinden, sonuca etkili olmadığı, yasayla verilmiş bir hakkı sonradan oluşan bir iptal kararıyla yok saymanın mümkün bulunmadığı, kazanılmış hakkın ortadan kaldırılmasının kamu düzeni ve hukuk güvenliğini derinden sarsabileceği gerekçesi ile  direnme kararı verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere;yerel mahkeme, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 45/3.maddesini irdeleyerek önceki hükümden farklı, yeni bir hüküm tesis etmiştir. Dolayısıyla ortada bir direnme kararı bulunmadığı için, böylesi bir hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kurulu'na değil, ilgili Özel Daireye ait olacaktır.

Yukarıda açıklandığı üzere;yerel mahkeme, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 45/3.maddesini irdeleyerek önceki hükümden farklı, yeni bir hüküm tesis etmiştir. Dolayısıyla ortada bir direnme kararı bulunmadığı için, böylesi bir hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kurulu'na değil, ilgili Özel Daireye ait olacaktır.

Bu nedenle,dosyanın, temyiz incelemesi yapılmak üzere 20.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 20.Hukuk Dairesine gönderilmesine,  11.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3820, Karar No: 2012/18853, Tarih: 09.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/3820 E.  ,  2012/18853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların suç ortağı yaşı büyük sanık... hakkındaki Şişli 8. Asliye Ceza mahkemesinin 2006/1056 Esas sayılı dava dosyasında, müşteki, tanıklar Ahmet Gök ve Murat Gök'ün dinlendikleri, sanık ...'nün mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla bu dava dosyası getirtilerek dosya içerisindeki delillerle birlikte sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken sadece sanıkların savunmalarına ve sanıkların yer almadıkları teşhis tutanağına itibar edilerek ve sanıklardan ...’nün soruşturma aşamasında müdafii huzurunda verdiği ifadesinde açıkça, şikayetçiye bıçakla vurduğunu ikrar etmesine rağmen beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17239, Karar No: 2014/23162, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17239 E.  ,  2014/23162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16779, Karar No: 2022/12868, Tarih: 24.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16779 E.  ,  2022/12868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Haksız fiil nedeniyle doğan maddi zararın tazmini davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davacının kiracısı bulunduğu Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde bulunan 361 parselde kayıtlı taşınmazda davacı tarafından yetiştirilmekte olan gül, armut, kiraz, ayva, erik ve elma olarak yaklaşık 55.000 adet fidanın bulunduğu tarlaya 23/06/2014 tarihinde Barakfakih Sanayi Bölgesinde bulunan sanayi tesislerinden kaynaklanan evsel ve endüstriyel atık sularının taşması sonucu söz konusu ürünlerin zarar gördüğünü, zarara SS.Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi ile Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresinin neden olduğunu belirterek müvekkilinin kiracısı olduğu Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkindeki 361 parselde meydana gelen zararın tespiti ve uğranılan zararın fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tazminine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı BUSKİ vekili cevap dilekçesinde, dava konusu olayın müvekkili idareden kaynaklanmadığını, söz konusu yerde BUSKİ kanalizasyon hatlarına bağlanmış herhangi bir atık su bulunmadığından kimyasal nitelikli atık suyun kaynağı olmasının mümkün olmadığını, Barakfakih Sanayi bölgesindeki yapılardan Yeşil Çevre Arıtma tesisine giden Yeşil Çevre Kooperatifine ait atık su hattının kapasitesinin yetersiz kalması nedeniyle taşmaların meydana geldiğini, Yeşil Çevre terfi merkezinin yetersizliği nedeniyle atık suların şişerek geri tepme yaşandığını, söz konusu hatların sorumluluğunun Yeşil Çevre Kooperatifinde olduğunu, Yeşil Çevre Arıtma Tesisinin hattının taşmasıyla gelen pis suların cenup kanalının taşkın suları ile karışarak tarlalara yayıldığını, iddia olunan taşkının nedeninin Buski olmadığını, Yeşil Çevre Arıtma Kooperatifi ve 6200 Sayılı Yasa gereği Cenup Kanalını işleten DSİ Genel Müdürlüğü ve karayollarının geçişindeki menfezlerin yetersizliği nedeni ile Karayolları Genel Müdürlüğü olduğunu, Buski'nin bölgede arıtma tesisi bulunmadığını, davacının tek taraflı olarak düzenlediği tutanakları kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kooperatifin dava konusu olayla hiçbir bağlantısının bulunmadığını, alınan rapor ve tutanaklarda kooperatifin bu zarar ile bağlantısı olabileceğine dair bir açıklama bulunmadığını, davacı tarafın kullandığı arazide oluşan zarar ile davalı arasında illiyet bağı kurulamayacağını, davacı yanın kiracı olduğu taşınmazda kirli su baskını nedeniyle meydana gelen zararının BUSKİ tarafından yapılan kollektör hattı ile ilgili olduğunu, bu hattın imalatı esnasında yapılan kazıların zarara sebebiyet verdiğinin DSİ tarafından yapılan inceleme sonucunda açıklığa kavuştuğunu, buna rağmen davacı tarafın kooperatife davayı yöneltmesinin anlaşılamadığını, dava konusu olayda kooperatifin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkiline bu dava ile husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, davalı BUSKİ’ye yönelik davanın reddine, davalı Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi yönünden kabulüne, 140.000,00 TL’ nin, 5.000,00 TL’ sinin faizsiz, 135.000,00 TL’ sinin ise 01.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kooperatiften tahsiline dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş; karar, davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-Davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Huzurdaki davada, dava konusu olay nedeniyle oluşan zararın davalılardan müşterek müteselsil tahsili talep edilmiştir. Bu durumda müşterek müteselsil sorumluluğu bulunduğu bildirilen davalı S.S. Yeşil Çevre Kooperatifinin müşterek müteselsil sorumluluğu bulunduğu iddia edilen davalı Buski’ nin sorumluluğu bulunmadığı yönündeki kararı temyiz yetkisi bulunduğu kabul edilmiştir. Mahkemece davacının taşınmazında ekili bulunan fidanların kimyasal atık içeren su baskını sonunda telef olması nedeniyle açtıkları davada mahkemece davalı Buski’ nin işletmelerden kaynaklanan evsel ve endüstriyel atıksu deşarjı için yeterli kanalizasyon sistemi mevcut olduğundan dava konusu olay nedeniyle kusuru bulunmadığı kabul edilmiştir. Ancak dava konusu bölgede bu tip su baskınlarının olduğu, başkaca tarla sahipleri tarafından da davalar açıldığı, söz konusu dosyalarda ilk derece mahkemelerince verilen kararların Bölge Adliye Mahkemelerince incelendiği ve Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararların temyizi üzerine Dairemizce 2021/733, 2021/751, 2021/758 esas sayılı dosyalarından temyiz incelemesi yapıldığı görülmüştür. Huzurdaki dosya ve anılan Dairemiz dosyalarında bulunan bilirkişi raporlarından bölgenin özelliklerinin, Buski ve arıtma tesisinin sorumluluğunda olan boru hatları, arıtma tesisi, Buski tarafından oluşturulmuş terfi istasyonlarının incelendiği, boru hatlarının taşıyabileceği atıksu kapasitesi, terfi merkezinin pompalama kapasitesi, arıtma tesisinin kapasitesinin belirlendiği ve mevcut atıksu hatlarına Buski tarafından ayrı bir yağmursuyu toplama hattı yapılmamış olması nedeniyle yağışlı dönemlerde temiz su karıştığı böyle dönemlerde atıksu kanallarına daha fazla yüklenme olması ve su baskınlarının daha sık görülmesi daha kuvvetle muhtemel olmasına rağmen, atıksu taşıma hatlarının kapasitesinin mevcut haliyle dahi yetersiz olduğu, atıksuyun yağışlı dönemler dışında da taşmasının mümkün olduğu belirlenmiştir. Nitekim çevrede Buski’ nin bu baskınlar sonrası yaptığı atıksu hat çalışmalarının ardından kimyasal atık içeren su baskınlarının durduğu da görülmektedir. Bu durumda davacının zararına katkı eden eylemlerden biri de Buski’ nin yeterli atıksu hattı yapmaması olup bu haliyle davalı Buski’ nin de zarardan müteselsil sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Tesisi İşletme Kooperatifi yararına BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ne geri verilmesine 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3610, Karar No: 2022/3362, Tarih: 26.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3610 E.  ,  2022/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : 1- Sanık ... için; beraat

2- Sanık ... için; CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

3- Sanık ... için; CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

4- Sanık ... için; CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

5- Sanık ... için; CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında verilen beraatine ilişkin hüküm ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında üzerlerine atılı taksirle öldürme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle, CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

II- Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

TÜBİTAK Gebze Yerleşkesi Marmara Araştırma Merkezi Lojman Tesislerinin market işletmesini üstlenen ... Turizm Nak. İnş. Spor Tes. Sosyal Hizm. San. Tic. Ltd. Şti.'nin sahibi olan temyiz dışı sanık ...'ın aşamalardaki beyanları ile sabit, kendisinin satın alarak kurulumunu yaptırdığı sanayi tipi buzdolabının market dışında bulunan, etrafına insanların ya da diğer canlıların korunması adına herhangi bir düzenek tertip edilmeyen, çalışır vaziyette olduğundan bahisle rutin bakımı yaptırılmayan buzdolabının soğutucu fan ve motor düzeneği üzerinde, 30/05/2012 tarihli olay yeri inceleme esnasında Cumhuriyet savcısı huzurunda elektrik teknisyeni bilirkişi tarafından yapılan incelemede, pens ampermetre ile yapılan ölçümde 200-210 voltaj arası elektrik kaçağının bulunduğunun saptandığı, market çalışanı Sevdiye Güler'in 05/06/2012 tarihli Cumhuriyet savcılığı tarafından alınan ifadesinde olay tarihinde küçüğü, soğutucu fan ve motorun bulunduğu kısım tarafında yer alan tahta paletler altındaki kedi yavrularını sevmeye çalışırken gördüğünü belirttiği ve aynı gün küçük ...'nin, aşamalarda dinlenen tanık ...'in beyanlarına göre, market dışında yer alan soğutucu fan ve motor ekipmanlarının yan tarafında kafası motor düzeneğine yaslı şekilde cansız vaziyette bulunduğu olayda; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 13/12/2012 tarihli otopsi raporunda "kişinin ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucunda meydana gelmiş olduğu"nun belirtildiği anlaşılmakla;

İlgili bakkaliyenin işletilmesine ilişkin, işletmenin kira sözleşmesi, şartname, teknik şartname ve kurum kurallarına uyup uymadığını denetlemek hususunda yükümlülüğün İdari ve Sosyal İşler Biriminde olduğu ve bu birim bünyesinde çalışan sanık ...'ın, TÜBİTAK Gebze Yerleşkesi Marmara Araştırma Merkezi Lojman Tesislerinde Yemekhane, Sosyal Tesis, Kantin Hizmetleri Memuru olarak görev yaptığı, 14/12/2012 tarihli TÜBİTAK iç denetim raporunda Marmara Araştırma Merkezi üst yönetiminin değiştiği bu nedenle yönetimsel boşluk oluştuğundan olay tarihinde söz konusu görevlerin sanığa ait olmadığının ancak market dışına çıkarılan soğutucu fan ve motorun dışarı taşınması sırasında görevli kişinin muhtemelen ... olduğunun bildirildiği bununla birlikte işletmeci tarafından taşıma işlemine ilişkin idareye bildirim yapıldığına dair dosya kapsamında evrak olmadığı,

TÜBİTAK MAM Yapılanma El Kitabında, Yemekhane, Sosyal Tesis, Kantin Hizmetleri Memurunun Görev ve Sorumlulukları başlıklı kısım altında sıralanan görevler içerisinde sanığın kantine ilişkin görevlerinin "Kantinlerin temizlik ve hijyen kurallarına uygunluğunu kontrol etmek, kantinlerin eksiksiz personelle hizmet vermesini sağlamak, kantinlerde satılan ürünlerin kalitelerini ve fiyatlarını kontrol etmek, kantinlerde çalışan personelin portör muayenelerinin yapılmasını sağlamak ve kontrol etmek" olduğunun belirtildiği, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 22/12/2014 ve 27/05/2015 tarihli üçlü heyetten oluşan bilirkişi raporlarında "... meydana gelen olayın TÜBİTAK tarafından kendisine tevdi edilen görevlerle ilgili olmadığı anlaşıldığından" denilmekle sanığın kusursuz olduğunun bildirildiği göz önüne alınarak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin kusura ve sair nedenelere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil elde edilmediği ve bu yönde tam bir vicdani kanı oluşmadığından CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerekirken, dayanak madde gösterilmeksizin sanık hakkında beraat hükmü kurulması sonucu CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (E) harfi ile gösterilen sanık ... hakkındaki bölümünün 1. parağrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil elde edilmediği ve bu yönde tam bir vicdani kanı oluşmadığından CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraatine" cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.