muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10340, Karar No: 2024/6784, Tarih: 01.07.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvurunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, maluliyet raporu ve kusur oranının hatalı olduğunu, davalının geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, aktüer bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğunu, işlemiş dönem hesabında geçmiş dönem ücretlerinin kullanılmasının hatalı olduğunu, raporda hesaplamaya başlama yaşının yanlış belirlendiğini, bu nedenle fazla miktarda tazminata hükmedildiğini, avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, yasal faize hükmedilmesi, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 17 nci maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda hükme esas alınan 24.10.2021 tarihli aktüer bilirkişi raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de raporun içeriğinden davacının bakiye ömrünün rapor tarihine göre belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömrünün belirlenmesi suretiyle tazminatın hesaplanması için ek rapor alınarak (davalının usuli kazanılmış hakları da dikkate alınmak kaydı ile) hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3. 5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3365, Karar No: 2024/10082, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3365 E.  ,  2024/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1269 Esas, 2023/337 Karar

DAVA TARİHİ : 23.11.2020

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/862 Esas, 2021/168 Karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’un (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, ..., ... Mahallesi 1515 parsel sayılı taşınmazın idarece kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin yatırıldığını ve noter tebligatının çekildiğini, taşınmaz malikince Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/623 Esas, Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/656 Esas ve 1996/610 Esas sayılı dosyaları ile davacı idare aleyhine tezyidi bedel davası açıldığını, mahkeme kararı ile hükmedilen bedelin de ödenmesine rağmen tapu malikinin ferağ işlemini yaptırmadığını taşınmazın davacı idare adına tescilinin mümkün olmadığını beyanla, söz konusu taşınmazın her türlü takyidattan arındırılmış olarak davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle idare tarafından işlemlerin usulüne uygun olarak yerine getirilmediğini, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalılar ..., ... ve ... vermiş oldukları cevap dilekçesinde özetle davayı kabul ettiklerini, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerinden dava sonunda taraflarına avukatlık ücreti ve mahkeme masraflarının yükletilmemesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın bir kısım davalılara ait tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın bir kısım davalılara ait tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare istinaf dilekçesinde özetle; tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, taşınmazın usulüne uygun olarak kamulaştırıldığını, bedelin ödendiğini, tezyidi bedel davası açıldığını, davacı idareye vekâlet ücreti verilmesi gerekirken, aksi yönde davalılar lehine vekâlet ücreti verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, takyidatlardan ari olarak hüküm kurulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... ve ... payının kamulaştırılmasına yönelik noter tebligatı bulunmadığı gibi ödeme belgesinin de olmadığı, bu davalı tarafından tezyidi bedel davası da açılmadığı bu nedenle davacı idarenin 17 nci madde uyarınca tapu iptal ve tescil talebinde bulunulamayacağından bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi uygun bulunduğu, tapu kaydı malikleri davalıların davadan önce tapuda ferağ için davet edilmedikleri, ancak davalılardan ..., ...'ın ilk duruşmadan önce dilekçe ibraz ederek davayı kabul ettiklerini bildirdikleri, bu davalılar yönünden davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğundan adı geçen davalılar yönünden davacı idare vekilinin istinaf istemi yerinde olmadığı; ancak diğer davalılara usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup, davayı kabul ettiklerine dair beyanda bulunmadıkları gibi tapuda tescil için ferağ da vermedikleri anlaşıldığından, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davayı kabul etmeyen davalılar yönünden davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, taşınmazın takyidatlardan ari olarak tesciline karar verilmesi gerektiği hâlde, yazılı şeklide tescil hükmü kurulması, doğru görülmediğinden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kamulaştırma işlemi usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinden davanın ... ve ... yönünden de kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanunu’nun mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kamulaştırma işlemi usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinden davanın ... ve ... yönünden de kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanunu’nun mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalılardan ... ve ... payının kamulaştırılması için kendilerine yapılmış noter tebligatı ve ödeme belgesinin olmadığı, davalılar tarafından tezyidi bedel davası da açılmadığından kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminden söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Diğer davalılar yönünden yapılan incelemede; dava konusu İstanbul ili, ..., ... Mahallesi 1515 parsel sayılı taşınmazın idarece kamulaştırıldığı, kamulaştırma bedelinin yatırıldığını ve noter tebligatının çekildiği, taşınmaz maliklerince Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/623 Esas, 1997/405 Karar ve Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin1996/656 Esas, 1997/319Karar Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/610 Esas, 1997/344 Karar sayılı dosyaları ile davacı idare aleyhine tezyidi bedel davası açıldığı ve Mahkeme kararı sonucu hükmedilen bedelin idarece ödendiği, böylece kamulaştırmanın kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3696, Karar No: 2018/8700, Tarih: 28.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/3696 E.  ,  2018/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Gök ve ... müdafii

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve vekalet ücretiyle sınırlı olmak üzere sanıklar ... ile ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan 'ün, Tas. ve Tic. San. Ltd. Şti'nin ortağı olduğu, sanık ...'ün ise bu şirketin muhasebecisi, sanık ...'ın da şirket muhasebecisinin vekili ve kızı olduğu, belirtilen şirkette hiçbir çalışmaları bulunmadığı halde sanıklardan ...'ın 01.01.2008-30.09.2009 tarihleri arasında, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın ise 01.06.2009- 30.09.2009 tarihleri arasında şirkette sigortalı olarak çalışıyormuş gibi gösterildikleri, sahte bildirim nedeniyle ...'ün katılan kurumu 63,09 TL,'ün ise 942,65 TL zarara uğrattıkları ,diğer sanıkların ise herhangi bir kurum zararına neden olmadıkları iddia edilen olayda;

1- Sanıklar , ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların inkara yönelik savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilgili kısmına "sanıklar ... ve ...'ın kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanıklara verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 07/05/2018 tarihinde öldüğünün UYAP üzerinden MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2450, Karar No: 2016/846, Tarih: 10.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/2450 E.  ,  2016/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine kısmî itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, davalının icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmasına dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmeler ve dava tarihinde yürürlükte olup somut olayda uygulanması gerekli 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 474. maddesinin 1. fıkrasında açık ayıplarda, iş sahibinin eserin tesliminden sonra işlerin olağan akışına göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve ayıplar varsa bunu uygun bir süre içinde yükleniciye bildirmek zorunda olduğu, 477. maddesinin son fıkrasında da gizli ayıplarda ortaya çıkması üzerine iş sahibinin gecikmeksizin durumu yükleniciye bildirmek zorunda olduğu, bildirmez ise eseri kabul etmiş sayılacağı hükmü getirilmiştir. Ayıbın varlığı halinde de iş sahibinin seçimlik hakları aynı Yasa'nın 475. maddesinin 1, 2 ve 3. bentlerinde gösterilmiştir. Bunlar eserin iş sahibinin kullanamayacağı veya hakkaniyet gereği kabule zorlanamayacağı ölçüde ayıplı ya da sözleşme hükümlerine aynı ölçüde aykırı olursa sözleşmeden dönme, ayıp oranında bedelden indirim ve eserin ücretsiz onarılmasını isteme haklarıdır. Az yukarıda açıklandığı üzere iş sahibinin bu seçimlik hakları kullanabilmesi için süresi içinde ayıp ihbarında bulunması ya da ayıpların garanti süresi içerisinde ortaya çıkmış olması gereklidir. Maddi vakıa niteliğinde olduğundan ayıp ihbarının yapıldığının tanık dahil her tür delille kanıtlanması mümkündür.

Somut olayda davacı tanıklarından ...'ın 07.11.2014 tarihli keşif sırasında, davalı tanığı proje müdürü ...'ın 21.01.2015 tarihli duruşma, davalı tanığı ...'ın 10.12.2014 tarihli duruşmada alınan yeminli beyanları ile sunulan davalı şirketin proje müdürü ve davacı şirket yetkili elemanının imzasını taşıyan yazı ve tutanaklardan ayıplarla ilgili işin devamı sırasında ve teslimden sonra ihbarda bulunulduğu

Somut olayda davacı tanıklarından ...'ın 07.11.2014 tarihli keşif sırasında, davalı tanığı proje müdürü ...'ın 21.01.2015 tarihli duruşma, davalı tanığı ...'ın 10.12.2014 tarihli duruşmada alınan yeminli beyanları ile sunulan davalı şirketin proje müdürü ve davacı şirket yetkili elemanının imzasını taşıyan yazı ve tutanaklardan ayıplarla ilgili işin devamı sırasında ve teslimden sonra ihbarda bulunulduğu

anlaşılmaktadır. Keşife dayalı olarak 08.12.2014 tarihli raporu düzenleyen inşaat bilirkişileri de sözleşmelerin konusu işin yapıldığı otelde ayıplı imalâtların bulunduğunu tespit etmişlerdir. Bunun yanında davacı tanığı proje müdürü ..., hatalı imalât sebebi ile hakedişlerden nefaset indirimi yaptığını, eksik montaj nedeni ile de hakedişlerin üzerine doğru metrajları kırmızı kalemle yazıp imzaladığını da beyan etmiştir.

Bu durumda mahkemece öncelikle davalının şantiye şefi ve proje müdürü olarak görev yapan tanığı ...'ın ifadesinde belirttiği ayıplar nedeni ile nefaset kesintisi yaptığı ve eksik montaj nedeniyle düzelttiği hakedişler davalı iş sahibine ibraz ettirilerek, 08.12.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunu düzenleyen inşaat bilirkişilerinden ayıbın varlığı ve süresinde ayıp ihbarında bulunulduğu sabit olduğundan ayıpların niteliğine göre kabule icbar edilmeyecek nitelikte olup olmadığı, eserin reddini gerektirip gerektirmediği, bedelden indirim gerekip gerekmediği, onarım sureti ile giderilmesinin mümkün olup olmadığı ve miktarları konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp daha önce düzenlenen ve celp edilen hakedişlerde kusur ve eksik imalât nedeni ile eksik ödeme yapılıp yapılmadığı da değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi, bu halde alacağın varlığı ile miktarı yargılama ile belirlenmiş olacağı ve borçlu itirazda tamamen haksız sayılamayacağından davalının icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmamasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan dava itiraz edilen 68.600,00 TL asıl alacak ve 6.736,42 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 75.336,42 TL üzerinden açılmış olup, dava kabul edildiğine göre takibin 68.600,00 TL asıl alacak ve 6.736,42 TL işlemiş faiz üzerinden ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanarak devam ettirilmesine ve icra inkâr tazminatının asıl alacak miktarı üzerinden tahsiline karar verilmesi gerekirken faize faiz uygulaması sonucunu doğuracak biçimde itirazın iptâline ve işlemiş faizi de kapsayacak biçimde davalının icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmesi de kabul şekli itibarı ile usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.