muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2258, Karar No: 2020/7768, Tarih: 28.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2258 E.  ,  2020/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yol ve yemek yardımlarının prime esas kazanca eklenmemesi gerektiğinin tespiti ve ayni yardım niteliğindeki bu yardımlar için ödenen primlerin faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu talebin 01.01.2008-29.02.2008 tarihleri arası için ödenmiş yol ve yemek yardımlarının istirdadına ilişkin olması nedeniyle, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 4958 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 77. maddesi olup, anılan maddede; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında:

a)Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin,

b)Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin,

c)İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır.

Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur…” denilmektedir. “Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur” bölümü 4958 sayılı Kanun ile anılan maddenin ikinci fıkrasına son cümle olarak eklenmiştir.

Görüldüğü gibi, anılan madde hükmünde hangi kazançların prim hesabına esas alınamayacağı sayma yöntemiyle belirlenmiş olup, Türk hukukunda egemen olan kurala göre, ayrık hükümler genişletici değil, daraltıcı yoruma tabidirler ve anılan kural, 23.05.1960 tarihli 11/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulanmıştır.

Bu kararda sigortalılara ödenen yol ve yemek paralarının ayni yardım niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmış ve prime esas kazancın belirlenmesinde dikkate alınamayacağı görüşü benimsenmiştir. Bunun dışında Yargıtay uygulamasında bazı kararlarda, teknik personele ödenen şantiye ve arazi zammını, hasta sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği, toplu iş sözleşmesi gereğince sigortalıya ödenen araç ücreti, çiğden verilen erzak, elbise dikiş ücreti, yakacak ve yakıt parası ve toplu iş sözleşmesi gereğince sigortalıya ödenen yemek parası aynî yardım niteliğinde görülmüştür. Anılan nitelikte ödemelerde, ödeme yapılan süreye ilişkin herhangi bir ayrım yapılmamıştır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere ücret, görülen bir işin karşılığında çalışana işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve nakden ödenen meblağdır. Bu duruma göre işverence ödenen yol ve yemek yardımı parasını, görülen bir işin karşılığı değil, 506 sayılı Kanun'un 77/2. maddesinde sayılan istisnalar kapsamında ücrete dâhil edilmeyecek ödemeler arasında yer alan" ayni yardım" olarak tanımlamak ve yol, yemek yardımı yerine bedelinin verilmiş olması nedeniyle bu yardımların niteliğini değiştirmemek gerekir.

Somut olay bakımından ise, mahkemece yol yardımlarının sigorta primine esas kazanç matrahına dâhil edilmemesi gerektiğine dair yaklaşım isabetli ise de, yol yardımlarının yapılıp yapılmadığı ile Kuruma fazladan ödenen prim miktarının yöntemince belirlenmesi gereklidir. Bu kapsamda, mahkemece, Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü tarafından dosya arasına sunulan ve Kurumca doğrulanıp doğrulanmadığı anlaşılmayan bordro icmallerinde yer alan tutarlar esas alınarak kurumdan sorulmaksızın hesap yapılmak suretiyle ödendiği belirtilen yol yardımı başlığı altındaki tutarlar dikkate alınmış olup, dosya arasındaki belgelerden davalı kurumdan gelen ve yol yardımlarının sigorta primine esas kazanç içerisinde değerlendirildiğine dair herhangi bir bordro veya belge bulunmaması karşısında, Mahkemece, öncelikle davalı kuruma verildiği esnada bordrolarda hak edilen ücret dışında ayrıca belirtilen yol yardımlarına dair yardımların varlığı araştırıldıktan sonra, dava konusu dönem içinde, ödenen sigorta primi ve işsizlik sigortası prim tutarları, ait oldukları dönemler ve ödeme tarihleri üzerinden, konusunda uzman bilirkişi marifetiyle, çalışan her bir sigortalı bazında ödenen yol yardımı tutarları tespit edilmeli ve iadesi gereken tutarın kurum verileri ve ihale makamından alınabilecek belgeler ile doğrulandıktan sonra usulünce belirlenmesi gerekirken, teyit edilmemiş belgeler üzerinden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/928, Karar No: 2015/958, Tarih: 27.05.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/928 E.  ,  2015/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma ( Kullanmak için

uyuşturucu madde bulundurma)

Hüküm : Mahkûmiyet

2-Sanık ... müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İhbar üzerine yapılan aramada, karı-koca olan sanıkların müşterek olarak kullanmakta oldukları bahçe içerisinde ekili vaziyette 252 kök hint keneviri bitkisi ile kurutulmaya bırakılmış net 1.237,500 gram kubar esrar maddesinin yakalandığı, arazideki kenevir bitkilerinin bir kısmının başının kopartılmış olduğu hususunun tutanağa bağlanmış olması, kenevir bitkilerinin bulunduğu arazi ile hemen yanda bulunan kubar esrar serili alan arasında yerlere dökülmüş kenevir parçalarının bulunduğu, bu durumun da koparılan kenevir bitkilerinin serilmek için götürülürken bir miktarının döküldüğünü gösterdiği, dolayısıyla sanıkların arazilerinde yetiştirilen kenevir bitkileri ile hemen birkaç metre ilerisinde serili vaziyette bulunan kubar esrar maddesi arasında illiyet bağının bulunması, sanık ... "amacım bu kenevir bitkilerini yetiştirip satmaktı." şeklindeki savunması, sanıkların savunmalarında kenevirleri içmek amacıyla ektikleri yönünde herhangi bir beyanlarının bulunmaması nedeniyle; eylem bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların ticari amaçla uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık Cemil müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32778, Karar No: 2012/16066, Tarih: 17.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32778 E.  ,  2012/16066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.'nin 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olması halinde hak yoksunluklarına ilişkin 53/1. maddesi hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından hak yoksunluklarına ilişkin kısmın çıkarılıp sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.4.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1090, Karar No: 2018/2002, Tarih: 01.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/1090 E.  ,  2018/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Kanun ile 4447 sayılı Yasa'nın geçici 10. maddesindeki pirim teşvikinden geçmiş dönemler için yararlanmaya yönelik başvurusunun hukuka uygun olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava geçmiş dönemlere ilişkin 4447 sayılı kanunun geçici 10. Maddesi ile getirilen sosyal sigorta prim teşvikinden yararlanma hakkına ilişkin başvurusunun hukuka uygun olduğunun tespitine ve bunu reddeden kurum cevabının ortadan kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu (Davalı Sıfatı) nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun geçici 10. maddesinde düzenlenen prim teşviği uygulaması 6111 s. Kanunun 74.maddesi ile eklenmiş olup 01/03/2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 s. Kanun'un 81/1-(ı) bendinde düzenlenen prim teşviği ise, 5763 s. Kanun'un 24.maddesi ile eklenmiş olup 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, davacı şirketin, 6111 sayılı Kanun ile 4447 s. İşsizlik Sigortası Kanunu’na eklenen Geçici 10. madde hükümlerine dayanarak, geçmiş dönemlere ilişkin olarak aylık prim uygulamasını düzelterek 6111 sayılı kanuna dayalı sigorta prim teşvikinden yararlanmak için yapılan başvurunun, Davalı Kurum tarafından 22.12.2015 tarih ve 2015/10 sayılı İç Genelgesi gerekçe gösterilerek red edilmesi nedeniyle, davalı Kurum kararının ortadan kaldırılması ile davacı şirketin anılan yasa ve yönetmelik hükümleri çerçevesinde ilgili sigorta prim teşviki uygulamasından geçmiş dönemler bakımından yararlanma hakkı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar özel bir yasa ile düzenleme getirilmişse de, bu yasadan yararlanma şartlarını belirleme ve bu hususta işlem tesis etme yetkisi Kuruma bırakılmış olup, teşvik başvurusunun reddi ile Kurum yeni bir muaraza çıkartmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilip davacı işverenin prim teşvikinden yararlanma talebinin davalı Kurum tarafından işleme alınıp alınmaması hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile pasif husumet (davalı sıfatı) yokluğundan davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilip davacı işverenin prim teşvikinden yararlanma talebinin davalı Kurum tarafından işleme alınıp alınmaması hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile pasif husumet (davalı sıfatı) yokluğundan davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10028, Karar No: 2015/2281, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10028 E.  ,  2015/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6332, Karar No: 2014/13252, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/6332 E.  ,  2014/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/41728

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli A.. A.. Satış ve Dağıtım Paz. A.Ş hakkında, anılan Kanun'un 15. maddesi uyarınca 1.464,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü'nün 25/04/2013 tarihli ve 62 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun reddine ilişkin Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/09/2013 tarihli ve 2013/1288 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 21/01/2014 gün ve 5247 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2014 gün ve KYB. 2014/41728 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Muayeneler” kenar başlıklı 9. maddesinde, ölçü ve ölçü aletleri hakkındaki muayene türlerinin gösterildiği ve bu muayenelerin usul ve esasları ile kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumluluktan ile tabi olacakları yasakların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterileceğinin belirtildiği,

Bu madde hükmüne göre çıkarılan Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliğinin “Periyodik muayenelerin ilanı, müracaat zamanı ve sorumluluklar” kenar başlıklı 6. maddesinde, “Bakanlık, periyodik muayene müracaatlarının her yıl Ocak ayı başından Şubat ayının son gününe kadar, ölçü ve ölçü aletlerinin cins ve özelliklerine göre hangi mercilere yapılacağını, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu kanalıyla radyo ve televizyondan hükümet bildirisi olarak belli aralıklarla ilan eder.

Damga süresini doldurmuş ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri için ilgililerce, sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son gününe kadar, Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı veya Grup Merkezi Belediye Ölçüler ve Ayar Memurluklarına müracaat edilmesi gerekir.

Şubat ayının son gününün tatile rastlaması halinde müracaat, sonraki ilk iş gününün mesai bitimine kadar yapılabilir. Periyodik muayene için zamanında müracaat etmeyenler hakkında, daha sonra müracaat etmiş olsalar dahi, damga süresi dolmuş ölçü aleti kullanma fiilinden dolayı, 3516 sayılı Kanun hükümlerine göre idari ve cezai işlem uygulanır.

Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında Ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletlerinden;

Periyodik muayenelerin yaptırılması sorumluluğu gaz, elektrik ve su sayaçlarında; bu sayaçları dağıtım ağında kullanan dağıtım şirketine veya dağıtımdan sorumlu işletmeye, dağıtım ağı dışında kullanılanlar ile diğer ölçü ve ölçü aletlerinde ise, 3516 sayılı Kanun kapsamında Ölçü ve ölçü aletinden sorumlu kullanıcıya aittir.”

Yine aynı Yönetmeliğin “Periyodik muayene” kenar başlıklı 9. maddesinde, “Ölçü ve ölçü aletlerinden;

a)Hassas kütle ölçüleri, 5 kg’dan yukarı kütle ölçüleri, hassas mekanik tartı aletleri, okuma, çıktı verebilme veya başka elektronik cihazlarla bağımlı çalışabilme özelliğine sahip elektronik tartı aletleri, maksimum kapasitesi 2000 kg'dan fazla olan tartı aletleri, hububat muayene aletleri, demir yolu yük ve sarnıçlı vagonları, taksimetre, naklimetre, akaryakıt ölçek ve sayaçları ile likit petrol gazı (LPG) sayaçlarının periyodik muayenelerinin iki yılda bir,

b)Elektrik, su ve gaz sayaçlarının periyodik muayenelerinin on yılda bir yaptırılması zorunludur.

Birinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayeneleri ilgililerin müracaatı üzerine Bakanlık Ölçüler ve Ayar Teşkilatı tarafından yapılır.

Bu ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri, damgalandıkları yıldan başlanarak hesaplanır.”

Şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, muteriz firmanın işlettiği akaryakıt istasyonunda bulunan sayaç ve ölçüm aletlerinin 2011 yılında damgalandığı ve damga süresinin 2 yıl olduğu, ölçü aleti sahibi firma yetkililerinin, bu sürenin dolduğu yılı izleyen Ocak ayının başından Şubat ayının son günü mesai bitimine kadar muayene gününü belirleyen belgeleri alabileceklerinin anlaşılması karşısında, anılan sürenin 2014 yılı Şubat ayının son mesai gününde dolacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2013 gün ve 2013/1288 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/888, Karar No: 2024/1776, Tarih: 19.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/888 E.  ,  2024/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/350 Değişik iş

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17.05.2022 tarihli ve 2022/44001 Soruşturma, 2022/18172 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/380 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/350 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 01.06.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli ve 2022/21461 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165560 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB-2022/165560 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2022 tarihli kararı ile 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 213 sayılı Kanunun 359. maddesine eklenen fıkralar ile yine aynı Kanunun 6. maddesi ile 213 sayılı Kanuna eklenen geçici 34. madde uyarınca 15/04/2022 tarihinden sonra açılan soruşturma dosyalarında koşulları bulunduğu takdirde şüpheli hakkında uygulanacak etkin pişmanlığa ilişkin cezada indirim oranları ile kovuşturma aşamasındaki indirim oranlarının birbirinden farklı olması nedeniyle soruşturma aşamasında öncelikle vergi ziyaanın bulunup bulunmadığının araştırılması; vergi ziyaanın tespiti halinde tarh edilen verginin gecikme faizi ve gecikme zammının tamamıyla kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammı hususunda vergi dairesinden bilgi alınarak tespit edilen tutara ilişkin sanığın usulüne uygun bir şekilde bilgilendirilmesi, ödeme için sanığa 15/04/2023 tarihine kadar süre verilmesi, bu süre sonunda ayrıca vergi mahkemesinde de açılmış bir davanın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise şüphelinin davadan feragat edip etmediği hususları araştırılarak iddianamenin düzenlenmesi gerektiğinden bahisle iddianame iade edilmiş ise de;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır..." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında, vergi inceleme tutanağı, vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve komisyon mütalaasının tanzim edildiği nazara alındığında, iddianame düzenlenmesine yeterli delillerin toplandığı ve suçun işlendiği hususunda yeterli şüphenin de oluştuğu, uyuşmazlığa konu suçun soruşturmasının devam ettiği aşamada 15/04/2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine fıkralar eklendiği; yine aynı Kanun ile Vergi Usul Kanunu'na geçici 34. maddenin eklendiği, 359. maddeye eklenen fıkraların bu yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra işlenen suçlar bakımından uygulanması gerektiği, geçici 34. maddenin ise bu yasal düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarihte soruşturma ve kovuşturması devam eden suçlar yönünden uygulanması gerektiği, bu kapsamda soruşturmanın devam ettiği sırada kanun değişikliği yapılmış olması sebebiyle somut olayda geçici 34. maddenin dikkate alınması gerektiği, gerekli şartların varlığı halinde hem soruşturma aşamasında hem de kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık indirim oranının 1/2 olduğu, mahkemece etkin pişmanlık şartlarının değerlendirilebileceği ve bu hususun iddianamenin iadesini gerektirmeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE