muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4231, Karar No: 2015/29633, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4231 E.  ,  2015/29633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan suça sürüklenen çocukların kaldıkları koğuşta yapılan genel kontrolde, iki adet yatağın kesik, bir adet plastik masa ile iki adet plastik sandalyenin kırık, üç adet nevresim takımının deforme olduğu ayrıca yatakhane, yemekhane ve bahçe duvarlarında yazılar bulunduğunun tespit edildiği, bu suretle suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31/03/2009 tarih ve 2008/6-256 Esas ve 2009/79 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “şüpheden sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olan olaylar ve iddiaların, sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, ceza mahkumiyetinin, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiği, bu ispatın, hiçbir kuşku ve başka bir türlü oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerektiği, yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmanın, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına geleceği dikkate alınarak; somut olayda, suça sürüklenen çocukların suçlamaları kabul etmemeleri ve koğuşta bulunan eşyalara suça sürüklenen çocuklardan hangisinin zarar verdiğini gören tanık beyanı ile somut delil bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında, ödenmeyen adli para cezasının hapse veya diğer tedbirlere çevrilmesinin olanaklı olmayıp, anılan maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kararda suça sürüklenen çocuklar hakkındaki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” denilerek hüküm kurulması,

3- Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- 5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından para ödemeksizin yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince atanan müdafiye bu kapsamda ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar İ.. Y.., Aykut Karadağ, Ş.. C.., U.. Y.., S.. B.., B.. D.. müdafi, suça sürüklenen çocuklar B.. D.. ve H.. A..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5649, Karar No: 2016/11131, Tarih: 13.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5649 E.  ,  2016/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17.10.2012 tarihli kaçak elektrik tutanağında düz bağlantı yapılarak elektrik kullanıldığının belirtildiği, abonelik sözleşmesine göre suça konu ikametin sanık tarafından 10.04.2012 tarihinde kiralandığı, sanık iki ay oturup taşındığını savunmuşsa da mal sahibi tarafından ikameti boşaltması için 16.08.2012 tarihinde ihtarname gönderildiğinin anlaşılması karşısında, tutanağın düzenlendiği tarihte suça konu ikamette sanığın oturup oturmadığı kolluk araştırması yoluyla tespit edilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13348, Karar No: 2020/5855, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/13348 E.  ,  2020/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Korucuk köyü 297 ada 62 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek bozma öncesi depo edilen kısmın hükmün kesinleşmesi beklenmeden, 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin ise kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

5 numaralı fıkrasında yer alan (23.09.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14648, Karar No: 2015/18981, Tarih: 26.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/14648 E.  ,  2015/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/311342

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/454 (E) ve 2014/231 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tutanağında, kayıtlı sayacın ölçü akım trafoları boş alınıp sayacın devre dışı bırakıldığının tespit edilmiş olması karşısında, sanığın usulsüz olarak elektrik kullandığının anlaşıldığı, ancak sanığın savunması gözetilerek karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediğinin tespiti açısından suç tutanağına konu sayaca ait tutanak öncesi ve sonrası en az birer yıllık tüketimler getirtilip, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, her iki dönem tüketimleri arasında bariz fark bulunup bulunmadığının normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp, sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11160, Karar No: 2014/627, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11160 E.  ,  2014/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2009/120-2012/525

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2012 tarih ve 2009/120-2012/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı C.. D.. vekili, davalı S.. B.. vekili, davalı H.. K.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinin Ulus Şubesi'nde çalıştıkları dönemde T.Tekstil Deri Sek. İş. Ar. Yatırım San. Tic. A.Ş. firmasının da aralarında bulunduğu grup firmalara kredi mevzuatına aykırı bir şekilde kullandırdıkları ticari kredilerin ödenmediğini, icra takibinden sonuç alınamayınca borçlu hakkında borç ödemeden aciz belgesi düzenlendiğini, usulsüz kredi verilmesi nedeniyle doğan zarardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek 65.083,20 TL banka zararının dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı C.. D.. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kredi verilmesinde banka görevlilerinin kasıt, kusur ve ihmallerinin bulunmadığını, KDV iadesinin kredi teminatı olarak temlik alındığını, 671.000 USD ihracat bedelinin davacının Bahçeşehir Şubesi tarafından borçlu firmaya ödendiğini, haksız fiil sebebiyle ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz verilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. B.. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, temerrüde düşen borçlu hakkında icra takibinin geç başlatıldığını, borçlu mallarının yeterince araştırılmadığını, 10 yıl süre ile icra dosyasının takipsiz bırakıldığını, bu sebeplerle banka alacağının zamanında ve gereği gibi takip edilmediğini, müvekkilinin hiç bir usulsüz kredi işleminin bulunmadığını, şef pozisyonu ve yetkisizliği nedeniyle kredilere onay veremeyeceğini, sicil amiri de olan müdür H.. K..'nın talimatlarını uyguladığını, şube müdürünün önceki yolsuzluklarına rağmen işlem hacmi çok yüksek olan Ulus Şubesi'ne atandığını, bu şubede de bir çok usulsüz kredi verdiğini, 12 yıl aradan sonraki talebin iyi niyetle bağdaşmadığını, faize itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. K.. vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, BK'nın 60'ncı maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin dolduğunu, kredinin niteliği itibariyle derhal tahsili gerekmekte olduğu halde, yapılan ihracat nedeniyle davacı nezdindeki bir hesaba gelen 671.000 USD'nin alacağa mahsubu yerine borçluya ödendiğini, davacının dayandığı soruşturma raporunun gerçekleri yansıtmadığını, KDV iade alacağının kredi teminatı olarak temlikinin, birçok belge ile mali tabloların dikkate alınmadığını, kredi verilmeden önce şube yetkisinde düzenlenen istihbarat raporundaki olumlu bilgilere binaen kredi kullandırıldığını, kredi öncesi gerekli evrakların toplandığını, tüm işlemlerin yerine getirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 14.07.2008 tarihli borç ödemeden aciz vesikası ile alacağının tahsil edemeyeceğini görmesi üzerine 27.02.2009 tarihinde davayı açtığı, ayrıca suç oluşturan eylem sebebiyle davanın, ceza zamanaşımına tabi olduğu gözetildiğinde süresinde açıldığı, davalılardan oluşan kredi değerlendirme kurulunun, Bankalar Kanunu ve davacının iç mevzuatındaki düzenlemelere aykırı olarak, kredi borçlusu ve kefiller hakkında mali tahlil ve istihbarat raporu düzenlenmeden, Merkez Bankası risk santralizasyonu mevcut risk sorgulamasını yapmadan, yetkililerine ait noter onaylı imza sirküleri alınmadan, hesap vaziyetleri temin edilmeden, firmaya ait bilanço ile gelir tablolarının onaylı ve imzalı nüshaları getirtilmeden, firma kredisinin kefaleti alınan firmaların yeni müşteri olmasına karşılık Başkent 1. Bölge Baş Müdürlüğü'nden izin alındığına dair yazı almadan, grup firma kefaleti ile kredi teminat vasfının zayıflayacağı gözetilmeden, teminat olarak alınan 98.046,10 TL KDV alacağının doğup doğmadığını araştırmadan firmaya 04.02.1998 tarihinde kredi kullandırıldığı, davalıların tahsil edilemeyen krediden müteselsilen sorumlu bulundukları, T Holding A.Ş.'nin davacı bankanın Bahçeşehir şubesinde 671.000,00 USD'yi bozdurması işleminin firmanın hesaplarının kat tarihi olan 22/07/1998 tarihinde önce gerçekleştiği, bu hali ile banka şubesinin her döviz bozduran firmanın borcu olup olmadığını tarih itibari ile takip etmesinin mümkün bulunmadığı gözetildiğinde davalıların bu savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile; 54.324,09 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, bu tutarın 10.000 TL'sine dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı C.. D.. vekili, davalı S.. B.. vekili, davalı H.. K.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı C.. D.. vekili, davalı S.. B.. vekili, davalı H.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı bankanın icracı müdürü ile diğer personeli aleyhine açılan sorumluluk davasıdır. Dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 342. maddesi uyarınca icracı müdürler bakımından da yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna dair hükümler uygulanacağından davacı Banka tarafından aynı Yasa'nın 341. maddesi uyarınca böyle bir davanın açılabilmesi için genel kurulca dava açılması yolunda alınmış bir karar olmalıdır. Davada alınmış böyle bir genel kurul kararı sunulmamış ise de bu eksiklik sonradan tamamlanabileceğinden davacı tarafa dava açılması yönünde genel kurul kararı alınması ve ibrazı için süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle işin esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmişti

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13874, Karar No: 2010/21443, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13874 E.  ,  2010/21443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/504, Karar No: 2015/1111, Tarih: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/504 E.  ,  2015/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

1- Sanık .. hakkında, mağdur ..'i kasten yaralama suçundan verilen karar yönünden yapılan incelemede; CMK.nun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu kararın itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ..'in olay gecesi alkollü olduğu, tekel bayii işleten ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ..i'yi telefonla arayarak büfeyi açmasını istediği, sanık ..'nin dükkanı açmayıp evinin önüne geldiğinde mağduru gördüğü, ikili arasında tartışma çıktığı, mağdurun ..'ye küfretmesi üzerine ..'nin mağdura elindeki şişeyle vurduğu, bu nedenle kavgaya başladıkları, kavgayı gören ve ..'nin kardeşi olan sanık ..’nın olay yerine gelerek kavgaya dahil olduğu, yanındaki bıçakla mağduru göğüs ön duvarda göğse nafiz sol hemitoraks oluşacak ve hayati tehlike geçirecek, sol arcu costa üzerinde yüzeysel kesi oluşacak şekilde yaraladığı, daha sonra mağdurun olay yerinden ayrıldığı olayda, olayın oluş şekli, yaraların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca, TCK'nun 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda, 1 ile 3 yıl arası neticeye etkili olacak şekilde makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’nın, mağdur ..’i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17448, Karar No: 2012/20354, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17448 E.  ,  2012/20354 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.3.2012 gün ve 408-111 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu belirtip, davalı kurumun sözleşmenin feshine dair kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda davanın reddine dair mahkeme kararı davacı vekili tarafından 17.4.2012 tarihli dilekçe ile temyiz edilmişse de, davacı vekili 16.8.2012 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirmiş olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.