muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4969, Karar No: 2014/8169, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4969 E.  ,  2014/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31669, Karar No: 2013/6160, Tarih: 21.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31669 E.  ,  2013/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yeni Asır Gazetesinin 11.05.2012 tarihli nüshasında yayımlanan "Nazilli Belediyesine gelen ekipler bazı belgelere el koydu" şeklindeki haber nedeniyle ilgilisi ... vekilinin cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair Nazilli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 07.06.2012 tarihli ve 2012/277 değişik iş sayılı kararına karşı Turkuvaz İzmir Gazete Dergi Basım A.Ş. vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin NAZİLLİ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2012 tarihli ve 2012/229 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.11.2012 gün ve 67443 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2012 gün ve KYB. 2012-304612 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14.maddesinin 1.fıkrasında yer alan "Süreli yayımlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayımlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayımın yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerektiği cihetle, somut olayda tekzip metninin ilgili gazetenin sorumlu müdürüne gönderilmesi yerine, gazetenin merkezinin bulunduğu adrese, gazete tüzel kişiliği adına gönderilmiş olduğunun gözetilmemesi sebebiyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Nazilli 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2012 gün ve 2012/229 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme metninin yayımlanmamasına, 21.03.2103 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5545, Karar No: 2019/1518, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5545 E.  ,  2019/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine

Nitelikli dolandırıcılık suçundan Sanık ...’ın beraati ile resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...’ün beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... hakkında kovuşturma aşamasında katılma kararı verildiği ve katılan sıfatına haiz olduğu halde gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yenişehir İlçesi ...Köyü eski muhtarı olan sanık ...'ın köy muhtarı olarak görev yaptığı tarih aralığında köy tüzel kişiliğine ait bir kısım arazileri sahte kira sözleşmeleri ile eşi sanık ... ve kendi adına kiralanmış gibi göstererek ayrıca aza ... adına da imza atarak sahte belgeler düzenleyip, suç tarihi olan 2006, 2007 ve 2008 yılarında İlçe Tarım Müdürlüğüne müracaat edip, ekim yapılmadığı halde köy tüzel kişiliğine ait araziler üzerinden sanıkların doğrudan gelir desteği aldıkları, köy tüzel kişiliğine ait tarlalardan alınan desteklemelerin köy bütçesine aktarılmadığı ve bu surette sanıkların üzerlerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; katılan beyanı, müşteki beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından, sanıkların eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak nitelikli dolandırıcılık suçu olarak nitelendirilemeyeceği ve resmi belgede sahtecilik suçundan ise; atılı eylemin sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması, gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olup, hukuki sebeplerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6825, Karar No: 2014/12727, Tarih: 12.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6825 E.  ,  2014/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2007/246-2012/74

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 03/04/2007 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali ile davacı adına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/03/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera komisyon kararının iptali ile dava konusu taşınmazın davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı Van İli Merkez İlçesi Ortanca Köyü'nün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Van Büyükşehir Belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4188, Karar No: 2024/8107, Tarih: 30.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4188 E.  ,  2024/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/913 E,203/657 K.

SUÇ : Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2018 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında bilişim sistemine veri yerleştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli kararıyla; sanık hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği;

Atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerinde Y.A., L.C., E.O. isimli şahısları gerçekte fiilen çalışmaları olmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek ve Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenleyerek bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerinde Y.A., L.C., E.O. isimli şahısları gerçekte fiilen çalışmaları olmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek ve Sosyal Güvenlik Kurumuna ait elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenleyerek bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 15.10.2015 tarihli araştırma ve inceleme raporunda; ... Medikal İnşaat Nakliye Tem, Gıd. Ltd. Şti isimli işyerinde; çalışmadığı halde adına çalışıyormuş gibi belge düzenlenen ...'nın 10.07.2014 ile 05.09.2014 tarihleri arasında ve 18.09.2014 ile 24.09.2014 tarihleri arasında şoför olarak; Y.A.'nın 10.07.2014 ile 31.08.2014 tarihleri arasında şoför olarak; L.C.'nin 08.09.2014 tarihli şoför olarak, E.O.'nun 02.10.2014 ile 10.10.2014 tarihleri arasında şoför olarak işyerinden bildirilen sigorta hizmetlerinin tamamının ve adlarına düzenlenen sigortalı işe giriş çıkış bildirgelerinin iptal edilmesi gerektiği iptal edilmesi gerektiği bildirilmiştir.

3. Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 06.08.2018 tarihli yazısında; sanığın haricen muhasebe işlerini yürüttüğü işyerine ait sigorta hizmetleri internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi başvuru formu ve e-sigorta sözleşmesi sunulmuş, internet kullanıcı kodu ve kullanıcı şifresi hususunda yetki verilen kullanıcının ... olduğu, kod ve kullanıcı şifresinin 11.07.2014 tarihinde temyiz dışı sanık ...'a teslim edildiği tutanakta belirtilmiş, ..., Y.A., L.C. ile E.O.'nun sigortalı işe giriş ve çıkış bildirgelerinin, aylık pirim ve hizmet belgelerinin, e-bildirge üzerinden yapıldığı bildirilmiştir.

4. Tanık L.C. işyerinde çalışmadığını, sanığın kendisini arayarak iş yerinde sigortasını yapacağını söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini beyan etmiştir. Tanık E.O. kollukta şüpheli sıfatı ile alınan ifadesinde iş yerinde çalışmadığını, iş başvurusu yapmadığını, sanıktan kendisine iş bulmasını istediğini, ancak iş bulamadığından çalışmadığını, hiç kimseden para karşılığında ya da öylesine bir işyerinde sigortalı gösterilmesini istemediğini, mahkemede tanık sıfatı ile alınan beyanında ise iş yerinde çalıştığını beyan etmiştir. Tanımadıkları gibi Antalya ilinde hiçbir çalışmalarının olmadığını belirtmişlerdir. Tanık Y.A.'ya ulaşılamadığından beyanı alınamamıştır.

5. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... kollukta müdafisi olmadan alınan ifadesinde özetle; ... ... Medikal İnşaat Nakliye Tem. Gıd. Ltd. Şti. ünvanlı işyerini 2005 yılında eşi ... ile birlikte kurduklarını, iş yerinin temizlik işi yaptığını, halen faal olduğunu, iş yerinin kuruluşunu muhasebeci sanık ...'nın yaptığını, 2015 yılına kadar da muhasebeci olarak devam ettiğini, iş yeri şifresini muhasebeci ...'ya vermediğini, işçilerinin SGK bildirimlerini ön muhasebeye bakan Günnür isimli işçisinin kendisinin talimatı ile yaptığını, iş yerinin tüm işleri ile kendisinin ilgilendiğini, Y.A., L.C. ile E.O.'nun firmanın hisselerini devretmeden önce çalıştıklarından şuan ki hisse sahipleri ... ve Sertan bu şahısları tanımadığını, 2014 yılı Temmuz ayında Adana ili Yumurtalık Belediyesinin temizlik işlerini aldığını, 100 (yüz) kişi çalıştırması gerektiği için, iş başvurularını değerlendirerek karar verdiği 100 kişilik çalışan dosyasını iş yerinin ön muhasebesine bakan şuan iş yerimde çalışmayan soy ismini hatırlamadığı Günnür isimli çalışanına bildirdiğini, onun da işçilerin SGK bildirimlerini kendisinin talimatı ile yaptığını, SGK bildirimleri yapıldıktan birkaç gün sonra kontrol ettiğinde iş yerinde 103 çalışan gözüktüğünü gördüğünü ve araştırması sonucunda evrakta isimleri geçen Y.A., L.C. ile E.O. isimli şahısların iş yerine başvuru dosyalarının olduğunu ancak çalışmadıklarını tespit ettiğini ve bu şahısların sigorta bildirimlerini iptal ettiğini, bu konu ile ilgili olarak SGK'dan çağrıldığını ve müfettişe ifade verdiğini, iş yerinin ön muhasebesine yanlışlık ile bu şahısların dosyalarını da verdiğini ve durumu sonradan fark ettiğini, ön muhasebeye bakan çalışanı Günnür'un da bu konuda kusuru olmadığını, bu şahısların iş yerinde çalıştı gözükmesinin kendisinin sehven yaptığı bir hatadan kaynaklandığını bunda kesinlikle bir kasıt olmadığını zaten durumu fark ettiği anda bu şahısların çıkışını yaptığını beyan etmiştir.

Temyiz dışı sanık ... mahkemedeki savunmasında özetle; E.O., L.C. ve Y.A. isimli şahısları da tanımadığını, iş yerinde çalışmadıklarını, Sosyal Güvenlik Müfettişi kendisini çağırdığında bu şahısların şirketinde çalıştırılıyormuş gibi gösterildiğini öğrendiğini, ...'nın mali müşaviri olduğunu, ayrıca firmasında muhasebecilerin çalıştığını, işçilerin giriş ve çıkışlarına ilişkin bildirgileri bazen kendi muhasebecisinin bazen de ...'nın yaptığını, ..., ... ve ... yönünden kesinlikle kendi muhasebecisi tarafından bildirimde bulunulmadığını, kolluktaki ifadesi yerine huzurdaki ifadesinin doğru olduğunu, iş yeri şifresi dediği şifrenin sisteme girip bordro düzenleme şifresi olduğunu, o gün o şifreyi vermediğini ancak sanık ...'nın bildiğini savunmuştur.

6. Sanık aşamalardaki savunmasında; ... ... Medikal İnşaat Nakliye Tem. Gıd. Ltd. Şti. ünvanlı işyerinin sahiplerinin temyiz dışı sanık ... ile eşi ... olduğunu, bu iş yerinin mali müşavirliğini iş yeri kuruluşundan 2015 yılına kadar ... ile anlaşarak yaptığını, iş yeri şifresini SGK'dan iş yeri sahiplerinin aldığını, bu şifreyi kendisine vermediklerini, işe giren ve işten çıkan şahısların SGK bildirimlerini iş yeri sahiplerinin yaptığını, iş yerinin temizlik işi yaptığını, Yumurtalık Belediyesinin Temizlik işlerini aldığını, Y.A., L.C. ile E.O. isimli şahısları tanıdığını, iş yeri sahibi ...'ın kendisinden temizlik işlerinde ve şoförlükte çalıştırmak üzere işçiler istediğinde bu şahısları önerdiğini, ancak şahısların ...'ın iş yerinde çalışıp çalışmadığını bilmediğini, kesinlikle bu iş yerinde çalışan işçilerin SGK bildirimlerini yapmadığını, faturaların maliye yönünden işlem yaptığını, kendisinde şifre olmadığını savunmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

Sanık ...'ın ... Medikal İnşaat Nakliye Tem. Gıda Ltd.Şti'nin işletmeciliğini yaptığı, sanık ...'nın muhasebeciliğini yaptığı, sanıklar ... ve ...'nın iştirak halinde ... ..., ..., ... isimli şahısları işyerinde çalışmadıkları halde çalışıyorlarmış gibi sahte sigortalılık bildiriminde bulundukları, sanıklar ... ve ...'nın Sosyal Güvenlik Kurumu'nun bilişim sistemine bu şekilde gerçeğe aykırı veri yerleştirdiği ve bu yöntemle gerçekleştirilen eylemin 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sisteme veri yerleştirme suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

Sanığın muhasebeciliğini yaptığı işyerinde gerçekte çalışmayan kişileri işyerinde çalışıyor gibi e-bildirge vermek suretiyle internet ortamında SGK'ya bildirme fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle, beraatine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçe ile sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüş, sanığın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından; öncelikle bilişim sistemine veri yerleştirme,değiştirme,verileri bozma ve yok etme suçlarını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesi ve resmi belgede sahtecilik suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesi üzerinde durularak yapılan değerlendirmede;

A. "Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme " suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 244 üncü maddesinde;

"(1) Bir bilişim sisteminin işleyişini engelleyen veya bozan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile

cezalandırılır.

(2) Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.