muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5129, Karar No: 2024/1520, Tarih: 27.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davalı - birleşen davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davalı - birleşen davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl davada davacının 2015/08721 numaralı tasarıma yönelik talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmesine rağmen bu talep yönünden lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediğini, davacının tecavüz iddiasında bulunduğu Elazığ Belediyesi 2017 yılı 2703 sayılı ihalesini takip eden, her ihaleye giren, tasarım takibi yapan bir firma olarak ihaleye çıkan tasarımları bildiği halde ses çıkarmadığı için sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleştiğini, müvekkilinin sırf idareye duyulan güvene istinaden ihale teknik şartnamesinde istenilen ürünleri birebir üretip satışını yaptığını, husumetin idareye yöneltilmesi gerektiğini, davadaki taleplerin ihale aşamasında ileri sürülmemesine rağmen yıllar sonra ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, asıl davada müvekkili ürünleri ile davacı tasarımları arasındaki farklılıklar belirtildiği halde benzer olduğunun tespit edildiğini, birleşen davada sadece 2015/08721 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada endüstriyel tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, ref'i istemine, birleşen davada haksız rekabetin tespiti, men'i, tasarımın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 56 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davalı - birleşen davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6421, Karar No: 2019/11651, Tarih: 23.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6421 E.  ,  2019/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenlemek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama neticesinde, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesinde 6728 sayılı Yatırım Ortamının İyileştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişikliğin 31/12/2017 tarihinde yürürlüğe gireceği dolayısıyla görevli merciin Cumhuriyet Başsavcılığı olduğundan bahisle şikâyet dilekçesinin reddine dair İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2016/899 esas, 2016/519 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/04/2017 tarihli ve 2017/290 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 27.09.2018 gün ve 2017/10961 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2018 gün ve KYB. 2018/79834 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5941 sayılı Çek Kanunu'nun "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5. maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İtiraz" başlıklı 353. maddesi uyarınca İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarih, 2016/899 Esas ve 2016/519 Karar sayılı kararı ile şikâyet dilekçesinin reddine dair verilen karara karşı başvurulabilecek kanun yolunun itiraz kanun yolu olarak belirlenmiş olmasına rağmen, anılan karar içeriğinde karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulabileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle yapılan istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli kararına karşı ancak İzmir Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden bahisle istinaf incelemesi talebinin itiraz mahiyetinde kabulü ile dosyanın İzmir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere mahal mahkemesine iadesine dair 27/02/2017 tarihli ve 2017/473 esas, 2017/317 sayılı kararını müteakip, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesince "dosyanın görevli ve yetkili itiraz merciine gönderilmesine" dair karar verilmesi gerekirken, "itirazın reddine" dair karar verilmesinde,

Kabule göre de; benzer bir uyuşmazlıkta Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 30/03/2017 tarihli ve 2017/1189 esas, 2017/2913 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; 6728 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile değiştirilen 5941 sayılı Kanun’un 5. maddesinin “Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hâmilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur…Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer ya da hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür.” şeklinde düzenlenerek, bu suçtan dolayı açılan davaların icra mahkemelerinde görüleceği, 2004 sayılı Kanun’un 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usûlüne ilişkin hükümlerin uygulanacağının açıkça hükme bağlandığı ve şikâyetlerin doğrudan icra mahkemelerine yapılması gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı karşılıksız çek keşide edilmesine sebebiyet vermek suçuna konu edilen 09.09.2016 günlü eyleminden ötürü, şikayetçi vekilinin 13.10.2016 tarihli şikayet dilekçesiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına başvurması ve dilekçesinin İcra Ceza Mahkemeleri ön bürosunca havale edilmesiyle birlikte sanık hakkında; İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2016/899 E. Sayılı dosyasında dava süreci başlamış, tensiple belirlenen duruşma günü beklenmeksizin, mahkemenin 11/11/2016 tarihli ve 2016/519 sayılı kararıyla "5941 sayılı Kanun'un 6728 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinin henüz yürürlüğe girmediği, dolayısıyla bu madde yürürlüğe girene kadar karşılıksız çek suçu nedeniyle yapılacak şikayetler hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame düzenlenmesi gerekeceğinden bahisle" "şikayet dilekçesinin reddine" istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili tarafından süresi içinde yapılan istinaf başvurusu üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 11. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarihinde verilen 2017/473 E. 2017/317 K. sayılı kararda; "İcra Ceza Mahkemesince verilen dilekçenin reddine dair kararın usulen verilen bir red kararı olduğu, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 23.11.2006 tarihli, 2006/4248 E., 2006/7432 K. Sayılı emsal kararında bu tür kararların bir "durma" kararı mahiyetinde olduğu ve bu kararlara karşı ancak "itiraz" kanun yolunun açık olduğu, emsal Yargıtay kararlarında İcra Mahkemelerinin Asliye Ceza Mahkemesiyle denk olduğu ve sonuç olarak CMK'nin 268/3. maddesinde öngörülen itiraz kanun yoluna göre dilekçenin reddine dair kararlara karşı Ağır Ceza Mahkemesinde itiraz incelemesi yapılacağından" bahisle "istinaf isteminin incelenmeden Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere idesine" karar verilmiştir.

İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin merci olarak kendisini görevli ve yetkili görmesi üzerine, 08.04.2017 tarihinde verdiği 2017/290 D.İş. sayılı kesin kararda; "6728 sayılı Kanunla değişen 5941 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 31.12.2017 tarihinde yürürlüğe gireceği, bu tarih öncesinde yapılacak şikayetlerin ancak Cumhuriyet Başsavcılıklarına yapılması gerekeceği, bu nedenle 13.10.2016 tarihli şikayet dilekçesi hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının iddianame hazırlaması gerektiğinden" bahisle yerel mahkemece verilen dilekçenin reddine dair kararda bir usulsüzlük olmadığından "şikayetçinin itirazının reddine" karar verilmiştir.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemiyle başlayan süreçte, Adalet Bakanlığının 08.01.2018 tarihli istemiyle, anılan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2017 tarihli 2017/290 D.İş. sayılı kararının, şikayetin doğrudan icra ceza mahkemesine yapılması gerekeceği nedeniyle kanun yararına bozulması istenmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2018 tarihli kanun yararına bozma talepli dosyada Dairemizin 07.05.2018 tarihli 2018/667 E. 2018/5626 K. sayılı ilamıyla; İcra Ceza Mahkemesince verilen "dilekçenin reddine" dair karara karşı itiraz kanun yolunun açık olması, öte yandan 2004 sayılı İİK 353. maddesi uyarınca "itiraz" kanun yolunda inceleme yapmakla görevli merciin Ağır Ceza Mahkemesi olamayacağından bahisle bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin sorulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gidilmesi sonucunda her iki neden yönünden de dosya üzerinde yapılan incelemede;

Şikayet tarihinde yürürlükte bulunan 5941 sayılı Kanun'un 3/(6). maddesi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu hususta da kanun yararına bozma yoluna gidilmesi sonucunda her iki neden yönünden de dosya üzerinde yapılan incelemede;

Şikayet tarihinde yürürlükte bulunan 5941 sayılı Kanun'un 3/(6). maddesi;

"(6) Muhatap bankanın üçüncü fıkraya göre ödemekle yükümlü olduğu tutar dahil kısmî ödeme hâlinde, çekin ön ve arka yüzünün onaylı fotokopisi ücretsiz olarak hamile verilir. Çek hamili, bu fotokopiyle müracaat borçlularına veya kambiyo senetleri hakkındaki takip usullerine başvurabileceği gibi, Cumhuriyet başsavcılığına (Değişik ibare : 6273 - 31.1.2012 / m.2) “talepte” bulunurken dilekçesine bu fotokopiyi ekleyebilir ve bunu icra daireleri ile mahkemelerde ispat aracı olarak kullanabilir. Mahkeme veya icra dairesinin istemi hâlinde çekin aslı bu mercilere gönderilir." iken,

09.08.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmış olan, şikayetten ve yerel mahkemenin "dilekçenin reddi" yönündeki (11.11.2016 tarihli) kararından hemen sonra 31.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6728 sayılı Kanunun 62. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "İbraz, ödeme, çekin karşılıksız olduğunun tespiti ve gecikme cezası" başlıklı 3/(6). maddesi;

"(6) Muhatap bankanın üçüncü fıkraya göre ödemekle yükümlü olduğu tutar dahil kısmî ödeme hâlinde, çekin ön ve arka yüzünün onaylı fotokopisi ücretsiz olarak hamile verilir. Çek hamili, bu fotokopiyle müracaat borçlularına veya kambiyo senetleri hakkındaki takip usullerine başvurabileceği gibi, icra mahkemesine şikâyette bulunurken dilekçesine bu fotokopiyi ekleyebilir ve bunu icra daireleri ile mahkemelerde ispat aracı olarak kullanabilir. Mahkeme veya icra dairesinin istemi hâlinde çekin aslı bu mercilere gönderilir." şeklinde değiştirilmiştir.

Madde metninde değişiklik yapan 6728 Kanun'un 62. maddesinin gerekçesi ve komisyon raporu incelendiğinde; "...bu suçla ilgili yargılama görevi, doğrudan icra mahkemelerine verildiğinden, uygulamada tereddüte neden olmaması amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığına talepte ibaresinin icra mahkemesine şikayette şeklinde değiştirilmesi suretiyle..." tasarı metninin kabul edildiği, yürürlük maddesinde ise bu değişiklikten sonra bir uyarlama yapılmadığı görülmektedir.

Şikayet tarihi olan 13.10.2016 tarihinde ve karar tarihi olan 11.11.2016 tarihinde yürürlükte bulunan, 6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

Şikayet tarihi olan 13.10.2016 tarihinde ve karar tarihi olan 11.11.2016 tarihinde yürürlükte bulunan, 6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

"(1) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (“...çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından...” ibaresi, 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/7/2017 tarihli ve E.: 2016/191, K.: 2017/131 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.) az olamaz. Mahkeme ayrıca, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına; bu yasağın bulunması hâlinde, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının devamına hükmeder. Yargılama sırasında da resen mahkeme tarafından koruma tedbiri olarak çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi, bu tüzel kişi adına çek keşide edenler ve karşılıksız çekin bir sermaye şirketi adına düzenlenmesi durumunda ayrıca yönetim organı ile ticaret siciline tescil edilen şirket yetkilileri hakkında uygulanır. Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer yada hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür." şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre; kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6728 sayılı Kanunla birlikte "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan dolayı 09.08.2016 tarihinden itibaren açılan davaların tümünün İcra Mahkemesinde görüleceğini düzenlemeyi hedef aldığında bir tereddüt bulunmamaktadır. Kanun yararına bozma dosyasındaki şikayet tarihinin 13.10.2016 tarihi olması karşısında; suça konu çek nedeniyle yapılan şikayet hakkında İcra Ceza Mahkemesinde davanın görülmesi gerekeceği de açıktır. Ancak, 5941 sayılı Kanun'un 3/6. maddesine "tereddüte neden olmamak için" konulan " icra mahkemesine şikâyette" ibaresinin düzenlendiği maddenin esas itibariyle, çek hamilinin şikayet dilekçesine çekin fotokopisini de ekleyebileceğinin düzenlenmesi olduğu, bu hükmün sonradan yürürlüğe girmesinin amacının ise karekodlu çeklerin basılması, dağıtılması sürecinin uzayabileceğinin öngörülmesi nedeniyle buna dair düzenlemenin ertelenmesi olduğu değerlendirilmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "itiraz" başlıklı 353. maddesi;

"İcra mahkemesinin verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde itiraz edilebilir. Mahkeme itirazı incelemesi için dosyayı o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye ceza mahkemesine, icra mahkemesi hâkimi ile asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesine gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

İcra mahkemesinin bu Bapta yer alan suçlardan dolayı verdiği "hükümlerle" ilgili olarak 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanır."

5271 sayılı CMK'nin "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesi;

"(1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez..." hükümlerini amirdir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez..." hükümlerini amirdir.

Buna göre; kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'un 5. maddesinde "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçu nedeniyle yapılacak yargılama ve karara karşı gidilecek kanun yollarını 2004 sayılı İİK'nin 353. maddesini de açıkça belirtmek suretiyle sayması, bu suçtan dolayı verilecek hükümlere karşı tıpkı 2004 sayılı kanundaki suçlar gibi itiraza tabi olanlar için 353/1. maddesi, istinaf veya temyize tabi olanlar için 353/2. maddesindeki kanun yolunu öngördüğü görülmektedir. Aksi halde kanun koyucunun, 5941 sayılı Kanuna aykırılık suçu nedeniyle icra mahkemelerince verilecek tüm kararlara karşı doğrudan istinaf veya temyiz yolunu öngörmesi veya kısaca 5271 sayılı CMK'da öngörülen kanun yollarının açık olduğunu belirtmesi gerektiği değerlendirilmektedir, ki madde metninden böyle bir çıkarıma gidilememektedir. Ceza yargılaması (usul) kurallarında kıyas yapmak kural olarak mümkündür. Ancak, maddi ceza hukukuna dair hüküm ve sonuçlar doğuran, kişi hak ve özgürlüklerini daraltan, kanunun bazı istisnai hallerde emredici nitelikte koyduğu usul kurallarında kıyas yapılamayacağı, somut olayda dosyanın esasına veya sanığın savunma hakkında dair hiçbir işlem yapılamadığından itiraz incelemesinin bir an evvel dosya üzerinden tamamlanarak yargılamaya devam edilmesi gerektiğinden bu hususun da kıyas (yorum) yöntemiyle çözülebileceği değerlendirilmektedir.

2004 sayılı Kanun'da "itiraz" başlığı altında yer alan 353/2. maddesinde; bu baptaki suçlardan dolayı verilen "hüküm"lerle ilgili olarak "5271 sayılı CMK'nin kanun yollarına dair hükümleri" deyiminden maksadın, olağan kanun yolu olarak öngörülen istinaf ve temyiz yolu, olağanüstü kanun yolu olarak ise Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı, kanun yararına bozma ve yargılamanın yenilenmesi yolları olduğu değerlendirilmektedir. Keza maddenin başlığı ve amacı "itiraz" olmasına rağmen, 353/1. maddesinde sadece disiplin hapsi ve tazyik hapsine dair kararlara karşı itiraz yolunun düzenlendiği, diğer suçlar yönünden ise sadece hükümlerle ilgili olarak CMK'de öngörülen kanun yollarının düzenlendiği görülmektedir.

Yukarıda açıklanan mevzuat ve genel değerlendirmeler sonucu somut uyuşmazlığa geri dönülecek olursa;

Kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6728 sayılı Kanunla birlikte "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan dolayı açılan davaların 09.08.2016 tarihinden itibaren İcra Mahkemesinde görüleceğini düzenlemeyi hedef aldığında bir tereddüt bulunmaması ve kanun yararına bozma dosyasındaki şikayet tarihinin 13.10.2016 tarihi olması karşısında suça konu çek nedeniyle yapılan şikayet hakkında İcra Ceza Mahkemesinde davanın görülmesi gerekeceği açıktır.

Kanun koyucunun 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6728 sayılı Kanunla birlikte "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçundan dolayı açılan davaların 09.08.2016 tarihinden itibaren İcra Mahkemesinde görüleceğini düzenlemeyi hedef aldığında bir tereddüt bulunmaması ve kanun yararına bozma dosyasındaki şikayet tarihinin 13.10.2016 tarihi olması karşısında suça konu çek nedeniyle yapılan şikayet hakkında İcra Ceza Mahkemesinde davanın görülmesi gerekeceği açıktır.

Yerel mahkemece yargılamaya devamla esas hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, 2004 sayılı İİK, 5271 sayılı CMK'nin veya 6100 sayılı HMK'da hukuksal anlamda açıkça teknik bir tabir olarak düzenlenmeyen "şikayet dilekçesinin reddine" şeklinde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu görülmektedir. Nitekim bu karar CMK'nin 223. maddesinde sayılan bir hüküm olmamasına rağmen, bu karara karşı başvuru yolu da ne 5941 sayılı kanunda, ne de 2004 sayılı Kanun'da açıkça öngörülmemiştir. Ancak yerel mahkemece verilen kararın 2004 sayılı İİK'da belirtilen suçlarla ilgili olarak yargılamayı bitiren mahiyette bir karar olmaması nedeniyle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince teknik anlamda yargılamayı bitirmeyen, Cumhuriyet savcısının iddianame hazırlaması halinde devam edeceğini öngören "durma" kararı benzeri bir karar olduğu değerlendirilmektedir.

Keza istinaf incelemesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 11. Ceza Dairesince 27.02.2017 tarihinde verilen 2017/473 E. 2017/317 K. sayılı kararında; yerel mahkemece verilen kararın ancak bir "durma" benzeri karar olabileceği ve karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulamayacağının tespiti isabetlidir. Ancak itiraz merciinin Ağır Ceza Mahkemesi olduğu tespiti hatalıdır. Çünkü gerek 5941 sayılı Kanun'un 5. maddesinde, gerekse 2004 sayılı İİK'nin 353/1. maddesinde açıkça "itiraz" olarak öngörülen başvuru usulü, İİK'nin 353/1. maddesinde yazılı usuldür.

Bu nedenlerle; icra ceza mahkemesinin, Cumhuriyet savcısı tarafından iddianame hazırlanması gerektiğinden bahisle verdiği "şikayet dilekçesinin reddine" kararına karşı kanun mercilerinin "...o yerde icra mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daire, son numaralı daire için birinci daire, o yerde icra mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye ceza mahkemesi, icra mahkemesi hâkimi ile asliye ceza mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye ceza mahkemesi..." olarak düzenlendiği, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair verdiği kararın yok hükmünde olduğu, ancak ortada şekli anlamda kesinleşen İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin "şikayet dilekçesinin reddine" dair kararının yeni bir itiraz merciine gidilmeksizin ortadan kaldırılması ve bir an evvel yargılamaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği her iki nedenle ve yukarıdaki gerekçelerle yerinde görüldüğünden, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2017 tarihinde verdiği 2017/290 D.İş. sayılı "itirazın reddine" dair kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereği BOZULMASINA, bozma gerekçesi, İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2016/899 esas, 2016/519 karar sayılı kararının KALDIRILMASI sonucunu doğuracağından, yerel mahkemece (İzmir 1. İcra Ceza Mahkemesi) dosyanın esasına girilerek, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiğine, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.