muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/142, Karar No: 2010/165, Tarih: 24.03.2010

Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesince, 04.03.2008 gün ve 2008\6-89 sayılı karar ile; “…Bozma ilamına uyulmasına; Davasının Kısmen Kabul - Kısmen Reddi ile;

a- Davacının Türkiye Vakıflar Bankası TAO. Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfından aldığı aylıklar üzerindeki haczin kaldırılmasına;

b- Davacının Vakıfbank personeli özel sosyal güvenlik hizmetleri Emekli Sandığından aldığı aylığın 1/4’ü oranını aşan miktardaki hacizlerin kaldırılmasına…” şeklinde karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, 10.7.2008 gün ve 2008\10049-14738 sayılı karar ile bozmaya uyularak kurulan bu hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Özel Dairenin 22.1.2009 gün ve 2008\19980-1332 sayılı kararı ile; mahkemece bozmaya uyularak hüküm kurulmasına rağmen, hükmüne uyulan bozma ilamı yokmuş gibi yine ilk karar inceleme konusu yapılarak ve karar başlığında da bu karara yer verilerek aynı bozma nedenleriyle maddi hataya dayalı 22.01.2009 gün ve 2008/19980-2009/1332 sayılı bozma kararı oluşturulmuştur. Mahkeme önceki kararında direnmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Mahkemenin kararı ve Yargıtay bozma ilamı ile, T.Vakıflar Bankası T.A.O. Emekli ve Yardım Sandığı Vakfının 506.sayılı Kanunun Geçici 20. maddesi kapsamında olup, 09.03.1983 gün ve 1983/1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça belirtildiği üzere Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C.Emekli Sandığı gibi sosyal güvenlik kuruluşlarından olduğu ve dolayısı ile bu vakıfça davalıya sağlanan maaş ve ücretlerin haczedilemeyeceği konusu kesinleşmiş olduğundan, bu husus uyuşmazlık kapsamı dışındadır.

Uyuşmazlık; Davacı emekli banka çalışanına ikinci ödemenin yapıldığı vakıf olan, Vakıfbank Personeli Özel Sosyal Güvenlik Hizmetleri Vakfından bağlanan maaşın ve bu vakıf tarafından ödenen paraların tamamının haczedilip haczedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden evvel, öncelikle bozma ilamının maddi hataya dayalı olup olmadığı hususu ön sorun olarak ele alınmıştır.

Yukarıda ayrıntısı ile açıklandığı üzere mahkemece bozmaya uyularak karar verildiği halde bu karar incelenmeksizin maddi hata sonucu bozulan ilk karar yeniden incelenmiş ve bu karar yeniden aynı nedenlerle bozulmuş; mahkemenin temyize konu bozmaya uyularak verilen kararı ise temyiz incelemesine konu edilmemiştir.

Bu durumda, Özel Dairece karar düzeltme üzerine verilen bozma kararında sehven yerel mahkemenin, önceki bozma kararına uyarak verdiği kararın değil, bu ilk bozma öncesinde verilen kararın bozulduğu anlaşıldığından; karar düzeltme üzerine verilen bozma kararının maddi hataya dayalı olduğu belirgindir.

İşin esasına gelince, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan onanması gerekir.

İşin esasına gelince, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan onanması gerekir.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4904, Karar No: 2012/7236, Tarih: 13.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4904 E.  ,  2012/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Urla Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.12.2010 gün ve 2006/368 esas 2010/719 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 25.10.2011 gün ve 5464-10864 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er -TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 13.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15316, Karar No: 2014/2074, Tarih: 17.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15316 E.  ,  2014/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/251089

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/5. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Ö..Hafriyat Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında 2.415,00 yeni Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair Gaziosmanpaşa Jandarma Trafik Kısım Komutanlığının 21/06/2008 tarihli ve ET 492382 sıra nolu İdarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarihli ve 2012/1317-1317 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/06/2013 gün ve 40631 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2013 gün ve KYB. 2013/251089 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği 21/06/2008 tarihini takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/03/2013 gün ve 2012/1317 D. İş Esas- 2012/1317 D. İş Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın kaldırılmasına, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11843, Karar No: 2013/16517, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11843 E.  ,  2013/16517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ..'ın davaların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş Müslüm için 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, davacı çocuk Hüseyin için 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, davacı çocuk Ozan için 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi,davacı baba için 35.000,00 TL manevi, davacı anne için 35.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, 30.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile eş için 49.250 TL, oğul Ozan için 10.165 TL, oğul Hüseyin için 11.815 TL olarak maddi tazminat taleplerini artırdıklarını bildirmişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı eş Müslüm'ün maddi tazminat talebi yargılama sırasında Güvence hesabı tarafından karşılandığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 15.000,00 TL manevi tazminatın kabulüne, davacı çocuk Hüseyin için 9.322,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, davacı çocuk Ozan için 7.185,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi,davacı baba için 3.000,00 TL manevi, davacı anne için 3.000,00 TL manevi tazminat karar verilmiş, hüküm; davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.014,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3941, Karar No: 2018/4583, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3941 E.  ,  2018/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin yalnızca sanık ... hakkında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik olduğu görülmekle bu suç yönünden yapılan incelemede ;

Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2011 gün ve 2011/84 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında Yağlıdere Ziraat Odası Başkanlığı adına düzenlediği 20.02.2007 tarihli iade faturasının sahte olduğu iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan dava açılmasına karşın mahkemece sanığa ek savunma hakkı verilerek 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda ; sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, suça konu edilen iade faturasının Vergi Usul Kanunu çerçevesinde bir vergilendirme işlemi kapsamında da düzenlenmediği görülmekle; mahkeme tarafından öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'un 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2977, Karar No: 2015/6160, Tarih: 06.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2977 E.  ,  2015/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9445, Karar No: 2016/7496, Tarih: 31.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9445 E.  ,  2016/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24959, Karar No: 2010/6674, Tarih: 23.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24959 E.  ,  2010/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 14/07/2009 tarih, 2009/7536-15894 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı A.. S... ve S.... Petrol San. Ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 32,30 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 3,20 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19797, Karar No: 2015/9102, Tarih: 27.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19797 E.  ,  2015/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-(3)-7. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın meydana geldiği mermer fabrikasının mermer kesme bölümünde çalışmakta olan ...'nın olay günü, tek başına, fabrikaya gelen mermer molozlarının indirildiği vinç-stok sahasında bulunan mermer kütlelerini ...makinelerine taşımak üzere transfer vagonlarına yerleştirilmek amacıyla vinç halatlarına bağladıktan sonra uzaktan kumandayla vinci hareket ettirdiği sırada, bağlı halat kancalarından birinin sıyrılarak düşen kütle arasında sıkışarak ölümü ile sonuçlanan olayda, ölenin ve diğer sanıkların kusuru da gözetildiğinde fabrika üretim müdürü olarak görev yapan sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına; sanık ... müdafiinin kusura, eksik incelemeye, TCK'nın 50. veya CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanması gerektiğine; sanık ... ve ...'nin ise kusura, eksik incelemeye, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanması gerektiğine ve teşdiden ceza tayinine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Tayin olunan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında belirlenen denetim süresinin, ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeksizin denetim süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi ve denetim süresi belirlenirken uygulama maddesinin gösterilmemesi; keza tayin olunan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezalarının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

2-Yargılama sırasında kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine tayin olunan maktu vekalet ücretinin hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500 TL olduğu gözetilmeksizin, 1.320 TL olarak eksik şekilde tayini,

2-Yargılama sırasında kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine tayin olunan maktu vekalet ücretinin hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500 TL olduğu gözetilmeksizin, 1.320 TL olarak eksik şekilde tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkralarının erteleme ile ilgili 4. paragraflarındaki "Sanık için 1 SENE DENEME SÜRESİ" ibarelerinin çıkartılarak sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin ilgili yerlerine "TCK'nın 51/3. maddesi gereğince sanık hakkında 1 YIL 8 AY DENETİM SÜRESİ" ibarelerinin, sanık ... ile ilgili hükmün ilgili kısmına da ""TCK'nın 51/3. maddesi gereğince sanık hakkında 1 YIL 10 AY 15 GÜN DENETİM SÜRESİ" ibarelerinin getirilmesi ve bu paragrafların sonuna "TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına'' cümlelerinin eklenmesi; hüküm fıkrasının vekalet ücretiyle ilgili bendindeki "1.320,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "1.500 TL" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15613, Karar No: 2010/733, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15613 E.  ,  2010/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/553, Karar No: 2025/804, Tarih: 03.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/553 E.  ,  2025/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/725 E., 2023/1331 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/657 E., 2021/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında Erzincan ili Üzümlü ilçesi...Belediyesi 190 Adet Tarımköy Konutu ile Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İnşaatı İşine ilişkin ihale süreci sonunda 17.100.000,00 TL bedel ile sözleşme imzalandığını, davacı tarafından işin yapımına başlandıktan sonra geçici kabul komisyonu tarafından işe ilişkin eksikliklerin tespit edildiğini, davacının maddi imkânsızlıklar sebebiyle işi tamamlayamayacağının anlaşılması üzerine eksikliklerin davacının nam ve hesabına tamamlatılması için davalıya muvafakat verildiğini, bunun üzerine yapılan ikmal ihalesi sonucunda dava dışı ... Elk. İnş. Tic. Ltd. Şti. ile davalı arasında geçici kabul eksiklerinin tamamlanması, geçici kabul kesin kabul arası bakım dönemi ve kesin kabulün yapılması amacıyla 2.600.000,00 TL ile sözleşme imzalandığını, yapılan imalatlar sonucunda geçici kabul tutanağının düzenlenip davalı tarafından onaylanmasına rağmen usulsüz şekilde sözleşmenin feshedildiğini, fesihten sonra imalat eksiklerinin tespit edilmediğini, davalı tarafından yeniden ikmal ihalesine çıkılarak, kesin kabulün yapılmasının ve bakım dönemi ile ilgili eksikliklerin giderilmesi için dava dışı Er Bims Mad. İnş. Tic. Ltd. Şti. ile 1.000.000,00 TL bedel üzerinden sözleşme imzaladığını, SGK dosyalarının incelenmesi neticesinde dava dışı şirketin bakım dönemine ilişkin personel görevlendirmediğinin tespit edileceğini, işe ilişkin dava dışı şirkete sözleşme bedelinden 252.000,00 TL fazladan ödeme yapılıp 1.252.000,00 TL ödendiğini, fazla ödeminin hangi imalata ilişkin olduğunun tespit edilemediğini, dolap imalatlarının geçici kabul eksikliklerine ilişkin ödemenin işi tamamlayan dava dışı ... Elk. İnş. Tic. Ltd. Şti.’ne yapıldığını, dolap imalatları ile ilgili herhangi bir imalat yapmamasına rağmen dava dışı Er Bims Mad. İnş. Tic. Ltd. Şti.’ye mükerrer ödeme yapıldığını, bu durumun öğrenilmesi üzerine davacının 22.11.2017 tarihinde davalı idareye yazılı olarak başvurarak, mükerrer ödemeye muvafakat verilmediğinin bildirdiğini, diğer taraftan mukayeseli keşifte geçici kabuldeki eksik işlerden biri olan yol imalatlarının davacının nam ve hesabına yaptırılması gerekirken yaptırılmadığını, yaptırılmayan yol yapım işinin daha sonradan as built projesinde düzeltme yoluna gidilerek mukayeseli keşifte davacının hesabından hatalı olarak düşüldüğünü, davacının bütün bu imalatların ardından hala davalıdan alacağı bulunmasına rağmen davalı tarafından yapılan usulsüz işlemler sonucunda müvekkilinin kâğıt üzerindeki alacağının sona erdiğini, bütün bunlara rağmen davalı tarafından müvekkili şirket yetkilisinin kesin hesap ve kesin hak edişleri imzalamak zorunda bırakıldığını, hem kesin hesap hem de kesin hak ediş evraklarına atılan imzaların ardından müvekkilinin ayrı ayrı Ankara 10. Noterliği'nin 17.05.2018 tarih 09237 yevmiye numaralı ve Ankara 10. Noterliği'nin 14.03