muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10872, Karar No: 2023/1927, Tarih: 31.05.2023

B.Sanıklar...... ile ... Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden;

1.Olayda Kusurlarının Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden,

Sanıklar ... ve ...'nın Isparta ili, Şarkikaraağaç ilçesi, Salur Köyünde bulunan mermer kırma ve eleme tesisi olarak faaliyet gösteren Gürma Madencilik Ltd. Şti. isimli mermer maden ocağının sahibi ve temsile yetkili ortakları oldukları, sanık ...'ın maden mühendisi olup işletmede daimi nezaretçi olarak görev yaptığı, ölen ... ve ...'ın maden ocağında işçi olarak çalıştıkları, olay günü olan 09.10.2016 günü saat 10:00 sıralarında ... ile ... isimli işçilerin mermer bloklarını ayırmak için sodyum klorat içeren patlayıcı madde hazırladıkları sırada meydana gelen patlama sonucunda işçi ...'nın öldüğü, işçi ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda 5. derecede kemik kırığı oluşacak, yüzünde sürekli değişikliğe neden olacak ve her iki gözünde de görme kaybı şeklinde duyu ve organlarının işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, ateşçi olmayan ve patlayıcı ateşçi belgelerinin bulunmayan işçilerin, patlayıcı madde kullanma izin belgesi bulunmayan ve bakanlıktan izinli olmayan patlayıcı maddenin maden sahasında herhangi bir iş güvenliği tedbirleri almaksızın kullandırılması sebebiyle sanıkların asli kusurlu oldukları, bu durumun olay ve olgular kısmında bulunan 19.10.2016 tarihli bilirkişi raporu ile 01.03.2020 tarihinde tanzim edilmiş olan bilirkişi heyeti raporunda belirtildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Alt Sınırdan Uzaklaşılarak Ceza Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden,

Sanıkların dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanıklar hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ilişkin temyiz istemleri yönünden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/546 Esas, 2020/2312 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafiisi ile sanık ... müdafiisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17794, Karar No: 2007/16501, Tarih: 18.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17794 E.  ,  2007/16501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20556, Karar No: 2015/740, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20556 E.  ,  2015/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2010/772-2013/460

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmazlara fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olup, yasa değişikliği nedeniyle davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11024, Karar No: 2021/14914, Tarih: 13.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11024 E.  ,  2021/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : 1- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2- Sanıklar ..., ..., ...

Demir hakkında;

Kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81,

62, 53. maddeleri uyarınca 25'er yıl hapis cezası,

3- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39,

62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak:

Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelenmesinde;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin hüküm celsesinde yapmış olduğu uygulamada bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'un, maktul ...'i kasten öldürme, sanık ... hakkında bu suça yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanık ... yönünden haksız tahrike ve tüm sanıklar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafinin suç vasfına, eksik incelemeye, sanık ... müdafinin sanığın öldürme kastı bulunmadığına, sanıklar ... ve ... müdafinin sübuta, vasfa, delil yetersizliğine, sanık ... müdafinin vasfa ve sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin tutuklulukta geçen süre ve hükmolunan ceza miktarları itibariyle tahliye taleplerinin REDDİNE, 13/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/157, Karar No: 2025/4380, Tarih: 16.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/157 E.  ,  2025/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1668 E., 2024/1520 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

2. Mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Azlettiği müdafiinin yanlış yönlendirdiğine ve adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmediğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25429, Karar No: 2024/15137, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25429 E.  ,  2024/15137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.04.2023

SAYISI : 2020/2368 E., 2021/1929 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.04.2023 tarihli ve 2020/2368 Esas, 2021/1929 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2020/2368 Esas, 2021/1929 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9729, Karar No: 2012/921, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9729 E.  ,  2012/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı şirketten Tekirdağ 2. Noterliği'nin 30.04.2009 tarih ve 4978 yevmiye sayılı Araç Satış Sözleşmesi ile satın aldığı aracın devir ve kayıt işlemleri için Trafik Tescil Şubesine başvuru yaptığında aracın trafik kaydı üzerinde haciz şerhinin olduğu ve bu şekilde devir işlemlerinin gerçekletirilemeyeceğinin ortaya çıktığını, yapılan başvurulara rağmen davalı şirket tarafından araç üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına yönelik hiçbir işlem yapılmadığını, 20.06.2009 tarihinde rutin bir trafik kontrolü esnasında Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/1-e ve 34. maddeleri uyarınca idari para cezası kesilip, araç trafikten men tutanağı ile bağlanarak yed-i emin otoparkına götürüldüğünü, bu durumun müvekkili şirketin işlerinin aksamasına ve ticari itibarının zedelenmesine yol açtığını, davalı şirkete gönderilen ihtarname üzerine haczin kaldırıldığını ve müvekkilinin aracı kendi adına tescil ettirdiğini iddia ederek aracın bağlanmasından ötürü araç kiralama bedeli olarak ödenen 1.038 TL., otorpark ücreti 306.8 TL., idari para cezası 141.75 TL. ve ihtar masrafı 76.08 TL. olmak üzere toplam 1.750 TL. zarar ile araçsız kaldığı dönem için işleri aksayarak kar kaybına uğradığından 1.000 TL. maddi ve 1.000 TL. manevi tazminat olmak üzere cem'an 3.750 TL. zararın ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı tarafın aracın üzerinde haciz olduğunu bilerek aracı satın aldığını, bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının süresi içinde aracın tescil işlemini yaptırmadığını, kendilerinden bir talebi de olmadığını, ancak aracın bağlanmasından sonra kendilerini aradığını ve haczi kaldırdıklarını, kusurlu tarafın davacı yan olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacı şirketin, davalıdan 30.04.2009 tarihli noter sözleşmesi ile satın aldığı ve kullanmaya başladığı ancak trafikten devrini almazdan önce davalının malik olduğu döneme ilişkin borç nedeniyle aracın trafik kaydına haciz konulup, aracın tarafikten men edilerek, bağlanarak yed-i emin otoparka bırakıldığı, bu süreçte aracı davacının kullanamadığı, araç kiralamak zorunda kaldığı, idari para cezası, yed-i emin otopark ücreti ve araç kiralama ücreti olarak 1.750.00 TL. ödediği, 997.50 TL. kazanç kaybı olduğu, manevi tazminatın koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştr.

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu durumda mahkemece davalı vekilinin rapora yönelik itirazları, aracın bağlı olduğu süre, davacının kusuru da gözetilerek konusunda uzman yeni bir bilirkişiden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine açık rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21102, Karar No: 2013/8332, Tarih: 13.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21102 E.  ,  2013/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/332, Karar No: 2020/711, Tarih: 24.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/332 E.  ,  2020/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasında ... 50. Noterliği'nde imzalanan 26 Mayıs 2009 gün 8401 yevmiye sayılı sözleşmede ilk yüklenici Uludağ Ltd. Şti.'nin yer almasına, 25.08.2008 tarihli davacı, davalı ve dava dışı ... Ltd. Şti. yetkililerinin imzasını taşıyan muafakat ve mutabakat şerhinde önceki yüklenici ... Ltd. Şti.'nin davalı arsa sahibi kooperatif ile yapılıp feshedilen sözleşmeden doğan haklarını ve gerçekleştirdiği imalât bedeliyle ilgili alacağını davacı ikinci yükleniciye devir ve temlik ettiğine dair bir açıklık bulunmamasına, davacının ilk yükleniciyle yaptığı sözleşme gereğince gerçekleştirdiği imalât bedelini dava dışı ilk yükleniciden talep etmesinin mümkün bulunmasına göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.540,00'ar TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 97,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, bakiye 5.662,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27041, Karar No: 2013/3814, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27041 E.  ,  2013/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.