muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27265, Karar No: 2020/742, Tarih: 20.01.2020

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir

.Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454)

. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanun'un 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz(Simil, s. 412).

Somut olayda, dava belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Dava dilekçesinde, davalı ile dava dışı işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilerek, davalı bünyesinde aynı görev ve kıdemde çalışan emsal işçilere ödenen ücretin davacıya da ödenmesi gerektiği ve sağlanan diğer tüm mali haklardan davacının da yararlanması gerektiği belirtilerek, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye ve ilave tediye, sosyal yardım, ek tazminat, vardiya zammı, yol ve yemek ücreti alacakları talep edilmiştir. Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki talepler bakımından, davanın belirsiz alacak davası açılamayacağı kabul edilerek hukuki yarar yokluğundan usulden ret kararı verilmiştir. Ne var ki, davacı vekili, delilleri arasında, emsal işçi ücret ve mali haklarının belirlenmesi noktasında davalı kayıtlarına dayanmış olup, talebin haklı görülmesi ihtimalinde, emsal işçiye ödenen ücret ve sağlanan hakların tespit edilerek işçilik alacaklarının miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi, karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale gelebilecektir. Bu sebeple, mahkemece usulden ret kararı verilen alacaklar yönünden de, davanın belirsiz alacak davası türünde açılması mümkün olup, hukuki yarar vardır. Söz konusu alacaklar bakımından da, işin esasına girilmesi gerekirken, usulden ret kararı verilmesi, usule ve kanuna aykırı olmuştur.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, taraf olmaktan çıkartılan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü ... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.6100 sayılı Kanun'un 124/4. maddesine göre; dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davalı taraf ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü... Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiş ancak dava dilekçesi anılan davalıya tebliğ edilmemiştir. Davacı vekili ilk celsede, diğer dosyalarda davanın ... İşletmeleri Kurumuna yöneltilmesi için süre verilmiş olması sebebi ile somut dosya bakımından da davayı ... İşletmeleri Kurumuna yöneltmek üzere mahkemeden süre istemiştir. Mahkemece verilen süre üzerine davacı vekili, 6100 sayılı Kanun'un 124/3. maddesi gereğince davasını ...'na yöneltmiş ve davada taraf teşkili usulüne uygun olarak sağlanarak dava ... İşletmeleri Kurumuna karşı görülmüştür.

Maden sahası ruhsat sahibinin ve bu saha ile ilgili imzalanan sözleşmenin tarafının ... olması karşısında, ...Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü’nün taraf sıfatına haiz olmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, dava dilekçesinde davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu halde, mahkemece ... Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü her ne kadar dosya kapsamında davalı olarak gösterilmiş olsa da, daha sonradan 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi kapsamında taraf değişikliği yapılarak dava dışı kalması sebebiyle hakkında herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetli ise de; somut dosya bakımından dava dilekçesi tebliğ edilmeyen ve davada kendisini bir vekille temsil ettirmemiş olan ... Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3802, Karar No: 2024/2669, Tarih: 30.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3802 E.  ,  2024/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/78 E., 2023/5 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl ve birleşen davada davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava konusu değerin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1-Davacılar vekili asıl davada, davacı ...'in, diğer davacı ...'a, Marmaris ilçesi sınırlarında taşınmaz kiralamak, satın almak, tahsis ettirmek, alınacak taşınmazla ilgili danışmanlık hizmetleri sağlamak konularında 21.02.2012 tarihli vekaletnameyi verdiğini ve davacı ...'ın da bu vekaletnameye istinaden davalı ... ile 23/02/2012 tarihinde Marmaris Hisarönü koyunda hazineye ait olan 108 numaralı parselin hazineden tahsisi, kiralanması ve satın alınması konusunda tüm danışmanlık hizmetlerinin davalıya ait olan diğer davalı.... Tur. Tic. İth. İhr. Ltd Şti. tarafından yapılması konusunda protokol düzenlendiğini, davacı ...'den danışmanlık hizmet bedeli olarak muhtelif tarihlerde toplam 55.000 TL para ve ilgili belgelerin alındığını, ancak protokol gereğinin yerine getirilmediğini ileri sürerek 55.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş,

2-Birleşen davada davacılar vekili asıl davadaki sebeplerle ve 22.05.2012 tarihli protokole dayanarak davalılara ödenen 12.000,00 TL nin tahsilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacılardan ... yönünden husumet itirazları olduğunu, davacı ...'in 108 parseli kiralamak, tahsisini yapmak için ilgili kurumlara yapılacak müracaatlarda müvekkili firmadan hizmet bedelini ödemek şartı ile dosya çalışmalarını yapmasını ve ilgili evrakları kendilerine vererek, yardımcı olunmasını istediklerini, ...'in müvekkili şirketten aldığı hatır evraklarını müvekkili şirkete geri vermediğini ve kaybolduğunu söylediğini, bu nedenle de müvekkili firmaya 22.05.2012 tarihli belgeyi verdiğini, bu belge ile davacı tarafın müvekkili firmadan hiç bir alacak talep etmediğini beyan ettiğini, müvekkil firmayı ibra ettiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.06.2015 tarih ve 2013/264 E. 2015/132 K. sayılı kararı ile; son ödemeyi havi 22.05.2012 tarihli protokol içeriğine göre davacılardan ..., davalıyı ibra ettiği, bu belgenin altındaki "not geçersizdir ... imzalı kısmı" havi belge aslının davacı tarafça dosyaya sunulamadığı İbranın geçersiz olduğunun ispat yükü söz konusu geçersiz yazısı lehine olan davacı tarafa ait olup, davacılar iddialarını ispatlayamadığından asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan)13. Hukuk Dairesinin tarih ve 2015/38591 esas 2018/5751 karar sayılı ilamıyla karar onanmıştır.

3. Asıl ve birleşen davada davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4.Dairemizin 08.10.2020 tarih, 2020/4517 Esas ve 2020/5628 Karar sayılı ilamı ile; "Davacılar, ek temyiz dilekçesi başlıklı ve 30.09.2015 havale tarihli dilekçeleri ekinde, 22.05.2012 tarihli protokolün aslını ibraz etmişler ve belge aslı mahkeme kasasına muhafazaya alınmıştır. İbraz edilen belge aslı üzerindeki "Not: Geçersizdir, ... imza" ibaresinin davalının el ürünü olup olmadığının tespiti hususunda inceleme yapılması ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekir. Hükmün bu husus yönünden bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacıların bu yöndeki karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14/05/2018 tarih ve 2015/38591 Esas 2018/5751 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle bozulmasına" karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı şirketin bir emlak danışmanlık şirketi olduğu, şirketi temsilen de diğer davalı ... ile davacı arasında imzalanan protokol gereği alımında danışmanlık sağlaması gereken yer için her hangi bir yere başvuru yapılmadığı dosya arasındaki yazı cevaplarından anlaşılabileceği gibi aynı zamanda davalının protokol konusunda ve söz konusu taşınmazın nasıl alınması gerektiği ve nerelere başvurulması gerektiği davalının işi ve ticari geçmişi sebebiyle bilindiğinin kabulü gerektiği, 11.04.2012 tarihinde 6.000,00 TL, 21.03.2012 tarihinde 6.000,00 TL, 19.05.2012 tarihinde 12.000,00 TL, 11.04.2012 tarihinde 8.000,00TL, 19.03.2012 tarihinde 8.000,00TL, 08.03.2012 tarihinde 7.500,00 TL, 23.02.2012 tarihinde ise 7.500,00 TL ödeme yapıldığı, ödemeler arasındaki zaman azlığı ve bazı ödemelerin aynı gün yapılmış olmasının başta toplucu yapılan bir ödemenin ayrı ayrı yapılan bir ödemesi gibi olduğu, ayrıca yapılan imza incelemesinde de imzanın davalıya ait olduğu da dikkate alınarak verilen bedeller karşılığında davalının bir alacağı olmadığı kanaatine varılmış, davacılardan ...' ın asıl alacak sahibi olması da dikkate alınarak ve asıl davanın ... yönünden kabulü ile, 55.000,00 TL alacağın; 14.000,00 TL'si için 11.0.4.2012 tarihinden, 6.000,00TL'si için 21.03.2012 tarihinden, 12.000,00 TL'si için 19.05.2012 tarihinden itibaren, 8.000,00 TL'si için 19.03.2012 tarihinden, 7.500,00 TL'si için 08.03.2012 tarihinden itibaren, 7.500,00 TL'si için 23.02.2012 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacı ...'a ödenmesine, ... yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili; mahkenin 08.06.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporunu hükme esas aldığını, bu raporun fotokopi belge üzerinde yapılan yazı ve imza incelemesi neticesinde oluşturulduğu, belgede yazılı "Not: Geçersizdir. ..." yazısı ve altında atılı imzayı içeren fotokopi belge incelemesinde oluşturulan adli tıp raporunun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, mahkemenin adli tıp raporunda protokol başlıklı belge aslının müvekkilin eli ürünü olduğuna dair düzenlenen raporu yanlış yorumladığı, inceleme yapılan bu belge aslında "Not: Geçersizdir. ..." yazılı olmadığını duruşmada ve raporlara itirazlarının dikkate almadığını, davacılar tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 08.10.2020 tarihli, 2020/4517 esas ve 2020/5628 karar sayılı kararı ile "Not: Geçersizdir. ... imza" yazılı belge aslı üzerinde inceleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği kanaatiyle yerel mahkeme kararı bozulmasına rağmen, davacıların dosyaya sunduğu fotokopi belgeye istinaden düzenlenen adli tıp raporunun hükme esas alınmasını kabul etmediklerini beyanla, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen protokole istinaden ödenen paraların tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.

3. Değerlendirme

Temyize konu kararda, Mahkemece; bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamıyla, davacıların ek temyiz dilekçesi başlıklı ve 30.09.2015 havale tarihli dilekçeleri ekinde, 22.05.2012 tarihli protokolün aslını ibraz ettikleri ve belge aslının mahkeme kasasına muhafazaya alındığı, ibraz edilen belge aslı üzerindeki "Not: Geçersizdir, ... imza" ibaresinin davalının el ürünü olup olmadığının tespiti hususunda inceleme yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada alınan 08.06.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ; "6.1. İnceleme konusu fotokopi belgede yazılı "Not: Geçersizdir. ..." yazısı ve atılı imza ile ...'un mukayese yazı ve imzaları arasında; tersim biçimi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu yazı ve imzanın kuvvetle muhtemel ...'un eli ürünü olduğu hususlarını bildirir kanaat raporudur." şeklinde rapor düzenlendiği ve fotokopi üzerinde inceleme yapılmış olduğu, 24.10.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ise incelenen belge aslında "Not: Geçersizdir. ... imza" ibaresi olmadığı ve bu hususta asıl evrak üzerinde inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.