muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3345, Karar No: 2014/21132, Tarih: 24.10.2014

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26662, Karar No: 2019/8730, Tarih: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/26662 E.  ,  2019/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...’a ait .... isimli şirketin işlerinin kötü gitmesi nedeniyle sanık ...’ın sanık ... ile fikir eylem birliği yaparak şirketin sanık ... ’a devredip sanık ...’ı müdür olarak tayin ettikleri,sanık ...’a da çek keşide etme yetkisi verdiklerinden sonra katılanlara ve müştekilere ait işyerlerinden şirkete ait karşılıksız çıkan bir çok çek ile inşaat malzemesi satın aldıkları,

Aynı şekilde sanık ...’in kendisine ait inşaat işlerini sanıklar ... ve ...’e devretmeden önce yaptıkları inşaat işleri için karşılıksız çıkan çeklerle katılanlara ve müştekilere ait işyerlerinden inşaat malzemeleri temin ettikleri, temin ettikleri inşaat malzemelerinin bir kısmını inşaatlarında kullandıkları ancak bir kısmınıda .... şirketi sahipleri sanıklar ... ve ...’e verdikleri karşılığında sanıklardan daire aldıkları yine aynı şekilde temin ettikleri malları .... isimli şirket sahibi ... vasıtasıyla takas ettikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların gerçek olan şirketelere ait sahte olmayan ve sanıklar tarafından kabul edilen çeklerle faturalı şekilde ticaret yaparak inşaat malzemelerini aldıkları bu nedenle taraflara arasındaki husumetin alacak verecek meselesinden kaynaklı hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin beraatlerine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... müdafiinin her sanık ahkkında ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmediğinden bahisle hükmü temyiz etmiş tebliğname uyarınca vekalet ücretine takdir edilmesi gerektiği görüşü bildirilmiş ise de hükümde kendini müdafiii ile temsil ettiren beraat eden sanıklar adına ayrı ayrı vekalet ücreti tekdir edildiği anlaşıldığından bu yönde hükmün düzeltilerek onanmasını talep eden tebliğnamdeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurunun oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekili,katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin sanıkların suçu işlediğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve sanık ... müdafiinin sanıklara ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3204, Karar No: 2012/5984, Tarih: 12.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3204 E.  ,  2012/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Vek.Av. ...davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatifle aralarında 03.06.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve eklerini imzaladıklarını, buna göre davalı yüklenicinin sözleşmenin 7. maddesi uyarınca 2005 yılı emlak vergileri ve Taşınmaz Kültür Varlıklarını Koruma Katkı Paylarına ilişkin vergileri ödemekten imtina ettiğini, bu konuda çektikleri 27.09.2007 tarihli ihtarın sonuçsuz kaldığını, davalı borcu ödemeyince 05.09.2007 itibariyle borcun 485.750,78 TL'ye ulaştığını, sonrasında ise davalı kooperatifin borcun 233.027,25 TL'sini ödediğini kalan 350.000,00 TL'yi ise haciz tehdidi altında kendilerinin ödemek zorunda kaldıklarını, şimdilik 350.000,00 TL'lik alacaklarından 50.000,00 TL'nin 18.09.2007 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabında, sözleşmenin vergi ödemelerini düzenleyen 7.maddesinin 2005 yılının 01.06.2005'ten 31.12.2005 tarihine kadar ödenmesi gereken vergi borcunu kapsadığını, 2005 yılından önce taşınmazın vergi borcu olduğunu bilmediklerini, bilselerdi buna dair sözleşmeye açık bir hüküm koyacaklarını, davacının kendi ihmaliyle borcun artmasına neden olduğunu, sözleşme tarihinden önceki vergilerden sorumlu olmayacaklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; ... Belediye'sinin 07.02.2011 tarihli yazısından 2005 yılı emlak vergisinin 147.719,40 TL ve gecikme zammının da 120.269,30 TL olduğu, her ikisinin de 267.988,70 TL olarak davacı tarafından ödendiğinin anlaşıldığı, ayrıca 2007 ve 2008 yıllarına ait 48.284,88 TL verginin de davacı tarafından ödendiği; birleşen davada 2007-2008 yıllarına ait davacının ödediği vergilerin, sözleşmede anahtar teslimi kararlaştırılması ve iskan ruhsatı alınmadan önce tahakkuk etmesi nedeniyle davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle, asıl davada 267.988,70 TL'nin ödeme tarihi olan 11.12.2007'den itibaren işleyecek avans faiziyle, birleşen davada ise, taleple bağlı kalınarak 20.000,00 TL'nin 26.12.2007'den itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, birleşen davada davacı arsa sahibi alacağının 28.573,76 TL olduğu dikkate alınarak fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL talep edildiği de anlaşıldığından, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19426, Karar No: 2014/14870, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19426 E.  ,  2014/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12745, Karar No: 2009/17966, Tarih: 04.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12745 E.  ,  2009/17966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Derince, Kaşıkçı Köyünde 1984 yılında yapılan orman kadastrosunda 50 ilâ 54 orman sınır noktaları arasında 7 numaralı iç parsel olarak orman sınırı dışında bırakılan yer hakkında Orman Yönetimi tarafından açılan orman tahdidine itiraz davası sonunda kadastro mahkemesinin 1994/28-1995/159 sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, ancak; bu yerde bulunan 3889, 3890, 3891 ve 3897 parsel sayılı taşınmazlardaki payının adına tescil edilmediğini bildirerek tescil isteminde bulunmuştur. Mahkemece 3889, 3890, 3891 ve 3897 sayılı parseller ile kadastro mahkemesi dosyasına konu edilen 7 numaralı iç parselin farklı yerler olduğu ve kaldı ki, orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 30.09.1985 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.07.1973 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların 1972 yılında yapılan arazi kadastrosunda tespit harici bırakıldığı, daha sonra 1985 yılında kesinleşen orman kadastrosu sırasında 50, 51, 52, 53 ve 54 numaralı orman sınır noktaları içinde 7 numaralı orman sayılmayan iç parsel olarak bırakıldığı, çekişmeli taşınmazların 7 numaralı iç parsel içinde (A), (B) ve (C) ile işaretli bölümler olduğu, Orman Yönetimi tarafından 7 numaralı iç parsel hakkında davacı ... ve arkadaşları aleyhine açılan orman kadastrosuna itiraz davasının, ... ve arkadaşları adına tapuda kayıtlı 3889, 3890, 3891 ve 3897 sayılı parsellerle 7 numaralı iç parselin birbirinden farklı yerler olduğu belirlenerek kadastro mahkemesinin 1994/28 E. - 1995/159 K. Numaralı kararıyla reddedildiği, kaldı ki; (A), (B) ve (C) ile işaretli taşınmaz bölümlerinin orman içi açıklık konumunda olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6370, Karar No: 2021/14520, Tarih: 30.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6370 E.  ,  2021/14520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER :1- Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2020 tarih, 2020/146 Esas ve 2020/256 Karar sayılı ilamı ile;

Sanık ... hakkında maktul ...'na yönelik "nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı

2-Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarih, 2020/1466 Esas ve 2020/1498 Karar sayılı kararı ile; "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarih, 2020/1466 Esas ve 2020/1498 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında; maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan Kilis Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarih, 2020/1466 Esas ve 2020/1498 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, katılan Bakanlık vekilinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın sınıf öğretmeni olarak görev yaptığı, 3 çocuğunun olduğu, bir oğlunun polis memuru, bir oğlunun öğretmen ve kızı olan maktul ...'in ise Gaziantep'te hemşire olduğu, çocuklarına hiçbir zaman şiddet içeren bir eylem sergilemediği, tek kız çocuğu olan ...'e özel bir ilgisinin olduğu, olaydan on gün kadar önce ...'de görev yapan oğlunun Kilis'e geldiği ve kardeşi ...'in psikolojik sorunları olduğunu, durumunun iyi olmadığını sanığa söylediği, sonrasında ...'in psikolojik rahatsızlığının konuşulduğu, ertesi gün ailecek ...'i psikologa götürdükleri, birkaç gün geçtikten sonra ...'in sigara içmeyi ve ''...'' isimli ilacı bıraktığını belirtmesine rağmen yeniden sigara ve ismi geçen ilacı istediği, sanık baba ...'in de ...'e sıkıntısını sorduğun da "söyleyemeyeceğini, ancak kağıda yazarak kendisine verebileceğini" söylediği ve kendisinin biri ile cinsel birliktelik yaşadığını kağıda yazdığı, bunun üzerine sanığın kızı ...'e yönelik "bunu başka kimseye söylememesini, sadece kendisinin ve doktorunun arasında sır olarak kalmasını" söylediği ve bu kağıdı imha ettiği, ertesi gün muayene çıkışında sanık ve maktulün, maktulün kira ilişkisi sonlandığından kaldığı apart eve giderek eşyalarını topladıkları ve Kilis'teki müşterek ikametlerine geldikleri, sanık ile maktulün konuşmaya başladığı, konuşmada maktul ...'in çeşitli sıkıntıları ile beraber cinsel ilişki konusu da açıldığı, sanığın kızına her şeyi sorun etmemesini, bir erkek arkadaşının kendisini kullanmış olabileceğini, evlenmek için arkadaşlık kurduktan sonra yasak da olsa ilişki yaşayan bir çok insan olduğunu, canını sıkmamasını söylemesi üzerine ...'in babasının sinirleneceğini bile bile cinsel ilişkiye girdiği kişinin birden fazla olduğunu bu kişilerle ciddi bir niyetle birlikte olmadığını, kimisinin elini, kiminin saçını, kiminin yüzünü beğendiği için kısa süreli

cinsel ilişkiler yaşadığını alaycı tavırlarla söylemesi üzerine kızının lakayıt tavır sergileyerek kendisiyle dalga geçmesine sinirlenen sanık ...'in birden bire maktulün boğazına sarıldığı, ...'in cansız kaldığını görünce de kendi kullanımında olan hattı ile 155 polis ... telefonunu arayarak teslim olduğu anlaşılan olayda;

Sanık hakkında verilen cezada TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2219, Karar No: 2010/3377, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2219 E.  ,  2010/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,GAİPLİK

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... idaresi, dava konusu 453 ada 65 parsel sayılı taşınmazın Elhaç Mustafa Ağa vakfından icareli olduğunu, mutasarrıfının gaip olması nedeniyle ... Defterdarının kayyım tayin edildiğini, hazinenin açtığı tapu iptal tescil davasının redle sonuçlandığını ileri sürüp tapusunun iptali ile vakfı adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz maliklerinin gaiplikleri ile taşınmazın aslının vakıf olması nedeniyle tapusunun iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taşınmazın icareteynli vakıf olduğu ve 5737 Sayılı Yasanın 17 . maddesi hükmü gereğince davanın kabul edilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13820, Karar No: 2010/15847, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13820 E.  ,  2010/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.-...

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-...

KATILAN DAVACI : ...

Taraflar arasındaki KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 14/06/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14/12/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili avukat ... geldi, karşı taraftan davalı HAZİNE vekili avukat ... , davalı ... YÖNETİMİ vekili avukat ... ... ..., katılan davacı ... vekili avukat ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında davaya konu ... Köyü 141 ada 8 parsel sayılı taşınmaz tarla niteliğinde,469,14 m2 yüzölçümünde ve ... zilyetliğinde olduğu belirtilerek Asliye Hukuk Mahkemesinde tescil davası bulunduğu nedeniyle malik hanesi açık olarak tespit edilmiştir.

Davacı ...’ın, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile maliki olduğunu ileri sürerek adına tescili istemiyle Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı dava, davaya konu taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlendiğinden görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Diğer yandan ... ve arkadaşları dava konusu 141 ada 8 parsel sayılı taşınmazın, öncesinde 3 ... arazisine ait tapu kayıtları kapsamı içerisinde kaldığını, tapuların dış hudutlarının ...,...,...,.... olduğunu ve bu hudutların askeri haritalarda yer aldığını davalı veya mirasbırakanlarının 1952 yılına kadar bu araziyi %25 hâsılat kirası vererek fer’i zilyet sıfatıyla tarım arazisi olarak kullandıklarını, ancak hukuk dışı eylemlerle taşınmaza sahiplenmeye çalıştıklarını, geldi kayıtlarında icareteynli vakıf olarak ... tapu kaydının 1961 yılında taviz bedeli ödenmek sureti ile vakıfla ilişiğinin kesildiğini, bu vakıfların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, kadastro çalışmaları sırasında ise bilirkişilerin gerçekleri sakladıklarını, sabit hudutlu olmaları nedeniyle miktarına itibar edilmesi gereken tapuların kapsamındaki ormanların, 4785 sayılı kanunla devletleştirilmesinden dolayı bunların bedelleriyle ilgili olarak Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın devam ettiğini ileri sürerek itiraz etmişlerdir. ... davaya konu taşınmazın batı kısmının kendisine ait olduğunu belirterek bu kısmın adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ile HAZİNE vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

-2-

2010/13820-15847

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

-2-

2010/13820-15847

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu ile 1980 yılında yapılarak kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 1991 yılında yapılarak dava tarihinden önce kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, davaya konu taşınmazın zirai amaçlı kullanılmadığı,kuzeyden güneye azalan aşırı eğimli bir zeminde yer aldığı;kuzey kısmının eylemli orman olduğu,taşınmazın zemini ile ormanlık alanın zemininin aynı özellikleri gösterdiğinden eylemli ormanın devamı gibi göründüğü, memleket haritasında yeşil renkli orman alanında kaldığı,hatta güneyindeki taşınmazların da memleket haritasında yeşil alanda kaldığı bilirkişi raporuna ekli harita ile aynı ölçeğe getirilerek çakıştırılan paftadan bu durumun net bir şekilde belli olduğundan, orman bütünlüğünde olduğu anlaşıldığı, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde ve orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu gibi, bu niteliği ile 3402 sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17. Maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.-TL vekalet ücretinin davacı ...’dan alınarak, davalı ... YÖNETİMİ ve HAZİNE’ye verilmesine, aşağıda ... onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 14/12/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

...