muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3245, Karar No: 2010/3788, Tarih: 05.04.2010

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 17.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 13.200,00-TL’ sına hükmedilmesi ayrıca ATK rapor ücreti olan 226.50 TL 'nin davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına karar verilmesi gerekirken bu gider davacı tarafça yapılmış gibi kabul edilerek yargılama içine katılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı Adli Tıp Kurumu ile ilgili husus kamu düzenine ilişkin bulunduğundan resen gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1-Davanın kısmen kabulüne,takdiren 17.000,00-TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 03.03.2005 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

2-Alınması gereken 1.009,80 -TL ilam harcının taraflarca yatırılan 1.296.00 TL harçtan tenzili ile bakiye 286.20 TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine

3-Davacı tarafından yatırılan 82.40 TL nispi 24.30 TL başvuru olmak üzere toplam 106.70 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Reddedilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, davacı tarafça yapılan toplam 60.00 TL yargılama giderinden takdiren 40.00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

5-226.50 TL Adli Tıp Kurumu rapor giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 2.040,00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

7- Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davalı yararına reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden 1.236.00 -TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,aşağıda yazılı temiyz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine 5.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15688, Karar No: 2014/936, Tarih: 23.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15688 E.  ,  2014/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/299973

Mahkemesi : Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.07.2012

Numarası : 2010/3822 - 2012/2703

Suç : Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisine yediemin olarak teslim edilen malların Bursa 7. İcra Müdürlüğünün 2009/7404 Talimat sayılı dosyasında haczedildiğini ve malların halen Bursa 16. İcra Müdürlüğünün yediemin deposunda olduğunu iddia etmesi karşısında; sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de; sanığın hacizli malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21903, Karar No: 2023/11525, Tarih: 25.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21903 E.  ,  2023/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1024 E., 2017/765 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 2.Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 11.04.2017 tarihli ve 2014/1452 Esas, 2017/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91 maddesinin birinci fıkrasının az vahim hal cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 5 ... hapis cezasının, 2 ... 15 gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyize konu hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü katılanın yemekhanede yemek yediği sırada sanığın arkadan gelerek katılanın kafasına yumrukla vurduğu, katılanın yere düşmesi üzerine sanığın mağduru tekmelemeye başladığı, daha sonra orada bulunanlarca araya girildiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; olay günü eğitim elbisesi giymediğini katılanın Nöbetçi Astsubaya söylediğini, bu duruma sinirlenerek yemekhanede otururken gördüğü katılana kendisini niçin Komutana söylediğini sorduğunu, katılanın ben söylerim şeklinde cevap vermesi üzerine sandalyesini ittirdiğini, katılanın yere düştüğünü, katılana yumruk atmadığını, katılanın üzerinde onbaşı rütbesinin bulunmadığını, bu hususun araştırılmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Katılan ...'un ve tanık ...'ın usulüne uygun olarak mahkeme huzurunda tespit edilen beyanları da maddi vakıayı destekler mahiyettedir.

4.Keşan ... Hastanesinin 23.07.2014 tarihli darp-cebir raporu dosyada mevcuttur.

5.4. Mekanize Piyade Tugay Lojistik Destek Komutanlığı'nın 18.07.2014 tarihli ve "onbaşı sınav sonucu" konulu yazısında; onbaşı olmaya hak kazanan personelin rütbelerinin 21.07.2014 tarihinden itibaren geçerli olarak ilgili yönergeye uygun olarak takılacağı bilgisi verilmiştir.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

4.Keşan ... Hastanesinin 23.07.2014 tarihli darp-cebir raporu dosyada mevcuttur.

5.4. Mekanize Piyade Tugay Lojistik Destek Komutanlığı'nın 18.07.2014 tarihli ve "onbaşı sınav sonucu" konulu yazısında; onbaşı olmaya hak kazanan personelin rütbelerinin 21.07.2014 tarihinden itibaren geçerli olarak ilgili yönergeye uygun olarak takılacağı bilgisi verilmiştir.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Üste fiilen taarruz suçu, 1632 sayılı Kanun'un Askerî itaat ve inkıyadı bozan suçlar başlıklı Beşinci Faslında yer alan 91 inci maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası, “Amire veya üste fiilen taarruz eden veya fiilen taarruza teşebbüs eden üç seneden, az vahim hâllerde altı aydan aşağı olmamak üzere hapsolunur.” hükmünü amirdir.

Kanun'da üste veya amire fiilen taarruz veya taarruza teşebbüs suç sayılmış olmakla birlikte, taarruz teriminin tanımı yapılmamış, bu konu uygulamaya bırakılmıştır. Yerleşik uygulamada, müessir fiil sayılan eylemlerin her türü üste fiilen taarruz olarak kabul edilmekte, ayrıca çarpmak, iteklemek, vurmak için yakasına yapışmak gibi ... vücut bütünlüğüne yönelik saldırı niteliğindeki etkili eylemlerin de üste fiilen taarruz suçunu oluşturacağı benimsenmektedir (Benzer bir olayla ilgili olarak verilen, (Kapatılan) Askerî Yargıtay Daireler Kurulunun 04.05.2006 tarihli, 2006/110 Esas, 2006/107 Karar sayılı ilamında da aynı hususa işaret edilmiştir.)

Söz konusu maddede, ... veya amirin kişiliğinde somutlaşan askerî otoritenin astın her türlü taarruzundan korunması amaçlanmış, taarruzun şekline, yapıldığı ortama ve doğurduğu sonuca göre hafiften ağıra ... çeşitli yaptırımlar öngörülmüştür. Bu suçun oluşması için, maddi unsurun yanında manevi unsurun da gerçekleşmesi, yani failin, fiilen taarruz kastıyla hareket etmesi gereklidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; sanığın olay tarihinde üstü konumunda olan katılana yumrukla vurmak ve tekmelemek suretiyle gerçekleştirdiği üste fiilen taarruz suçuna konu eylemi sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında, suçtan doğan neticenin hafifliği gözetilerek alt

sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında, 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi gereği yapılan değişiklik sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli-askeri sicil kayıtlarına nazaran kanaat oluşmaması sebebiyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek kamuya yararlı bir işte çalıştırılma şeklinde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2017 tarihli ve 2014/1024 Esas, 2017/765 Karar sayılı kararında ((Kapatılan) 2.Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 11.04.2017 tarihli ve 2014/1452 Esas, 2017/372 Karar sayılı kararı) sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8886, Karar No: 2016/16835, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8886 E.  ,  2016/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500,00 TL nin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 18/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 10.084,07 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı elektrik şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26759, Karar No: 2015/4464, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26759 E.  ,  2015/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30518, Karar No: 2021/905, Tarih: 08.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30518 E.  ,  2021/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin görüleceği vaadiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/2, 43/1, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm fıkrasında sanığın tekerrüre esas alınan ilamında Muğla yerine sehven Çanakkale yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın kendisini Kayseri'de bulunan ... İnşaat isimli şirketin sahibi...olarak tanıtarak katılan ile tanıştığı, katılanın Manavgat'ta bulunan evinde 4-5 gün süreyle beraber kaldıkları, bu sürede katılanın oğlunun Side İş Bankasından çekilen kredi nedeniyle yaklaşık 7.500 TL borçlu olduğu ve katılanın Manavgat Ziraat Bankasından çektiği 16.000 TL nedeniyle borçlu olduğunu öğrendiği, sanığın Antalya Ağır Ceza Mahkemesinde yeğeni... isimli kişinin bulunduğunu bu şahsın katılanın oğlu hakkında yakalama kararı varsa halledebileceğini söylediği, sanığın katılanın oğlunun Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca çıkartılan yakalama kararını Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığında... isimli bir savcı aracılığıyla İcra Müdürlüğüne yatırılacak 5800 TL’nin ödenmesi halinde kaldırabileceğini belirttiği, devamla... isimli savcıyı arar gibi yaparak katılanın oğlunun dosyasını 2-3 gün sümen altı edildiğini söylediği ve katılandan 5800 TL aldığı ayrıca katılanın Manavgat Ziraat Bankasına olan 16.000 TL’lik borcu nedeniyle Ankara'daki Ziraat Bankasında tanıdığı müdür aracılığıyla borcun %12'sinin ödemesi halinde kalan kısmını faizsiz olarak ödeyebileceğini söyleyip katılandan 2000 TL aldığı iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.