muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8774, Karar No: 2010/16838, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8774 E.  ,  2010/16838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/438, Karar No: 2019/5138, Tarih: 05.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/438 E.  ,  2019/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... gelmiş, tebligata rağmen davalı taraf gelmediğinden yokluklarında duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı avukatının sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, üyesi bulunduğu davalı kooperatiften, sipariş ettiği çiçek soğanlarının bir kısmının, ithal aşamasında sağlıklı nakledilmemeleri ve soğuk hava deposunda belirli bir süre bekletilmemesi nedeniyle bozulduklarını ve tomurcuk halinde kalarak çiçek açmadıklarını, bu nedenle müvekkilinin işçilik, gübre ve zirai kimyasal harcamaları nedeniyle toplam 55.077,00 TL maddi zarara uğradığını ileri sürerek, zararının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı cinsten çiçek alan diğer üyelerden böyle bir şikayet gelmediğini, davalının zararının, çiçeklerin bakımlarının eksik yapılmasından kaynaklanmış olabileceğini, kooperatifin soğanları soğuk hava deposunda bekletmek gibi bir yükümlülüğü bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, zararın meydana gelmesinde davalı kooperatifin bir kusurunun bulunmadığı, kusurun, ekim tarihini ayarlamadan çiçek soğanlarının teslimini isteyen, bunları dikim tarihine kadar soğuk hava deposunda muhafaza etmeyen ya da ücreti mukabilinde kooperatife ait soğuk hava deposunda kalması yönünde davalı kooperatiften talepte bulunduğunu ispat edemeyen davacıya ait bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36097, Karar No: 2018/2068, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/36097 E.  ,  2018/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil talebinin reddine, taşınmaz bedelinin ise davalı idareden tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından kamulaştırılan taşınmazın tesciline ve tazminat bedeline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taşınmaza dere taşması sonucunda ıslah çalışması nedeniyle el atıldığı tapulu taşınmazın, el atılan bölümünün bedelinin verildiği, bu durumda el atılan yerin el atma nedeniyle uğradığı haksız işgal (ecrimisil) tazminatına hükmedilmesi gerektiği gibi taşınmaz paydaşlarının açtığı 2013/166 Esas - 2015/677 Karar sayılı kararda da ecrimisile hükmedildiği ve Dairemiz denetiminden de geçerek onandığı göz önüne alındığında, el atılan taşınmazın su altında kalmadan önceki durumu dikkate alınarak ecrimisil bedeli verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ... Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla

getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nisbi vekalet hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10903, Karar No: 2009/2668, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10903 E.  ,  2009/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, küpürsüz ilaç ve kesik ilaç küpürüne ratlanması nedeniyle 2006 yılı sözleşmesinin davalı kurumca feshedildiğini, ancak 2007 yılı sözleşme hükümleri uygulanmak suretiyle sözleşmenin 6 ay süreyle feshedilip 47.589.85 YTL para cezası uygulandığını, davalı kurumun herhangi bir cezai fesih uygulamayıp 2007 yılı için sözleşme yapmak suretiyle bu hakkından vazgeçtiğin ileri sürerek fesih işleminin iptali ile 47.589.85 YTL borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, 2006 yılında yapılan sözleşme uyarınca sözleşmenin 2 yıl süreyle feshedilmesi gerekirken 2007 yılında imzalanan protokol uyarınca 2007 yılı sözleşme hükümlerinin uygulandığını, 2007 yılı sözleşmesindeki koşulların eczacı lehine olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı kurumunun aleyhine açılan davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakta olup bu husus mahkemeninde kabulündedir. Davalı kurum yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiği ve davacıda davada fesih işleminin iptaliyle birlikte 47.589.85 YTL borçlu olmadığının tespitini istemiş

2008/10903-2009/2668

olduğundan, davada tümüyle reddedildiği için davalı yararına 47.589.85 YTL üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek davalı kurum yararına dilekçe yazma ücreti olarak 130.00 YTL'na hükmetmi olması usul ve yasaya aykırıdır bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün üç numaralı bendindeki yazıların bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen(davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 4.907.18 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine) söz ve rakamlarının yazılmasına hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 2.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6981, Karar No: 2019/959, Tarih: 04.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6981 E.  ,  2019/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.11.2018 tarih ve 2018/3693 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.12.2018 tarih ve KYB-2018/96898 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'ın, aynı Kanun'un 359/b.1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası (üç kere) ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2017 tarihli ve 2013/1255 esas, 2017/34 sayılı kararının "Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın 2009 vergi yılında ... Metal İnş. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olarak sahte fatura düzenleyerek kullandığından bahisle, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre, 14/03/2016 tarihli bilirkişi raporu ile 31/05/2010 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinden anlaşıldığı üzere, sanığın 25/05/2010 tarihinden itibaren anılan şirkette ortak ve şirketi temsile yetkili müdür olduğu, 2009 yılında sözü edilen şirkette ortak ve şirketi temsile yetkili olmaması nedeniyle, bu dönemde gerçekleşen eylemlerden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin, anılan dönemdeki eylemler yönünden sanığın ayrıca mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Gereği Görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2017 tarihli 2013/1255 Esas ve 2017/34 Karar sayılı kararının “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm yönünden CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, sanığın yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e. maddesi uyarınca BERAATİNE, cezanın çektirilmemesine; hükümdeki diğer kısımların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12864, Karar No: 2011/19307, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12864 E.  ,  2011/19307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve Hazine vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Hazine vekilinin temyizine gelince;

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21896, Karar No: 2014/11549, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21896 E.  ,  2014/11549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

.../...

...2...

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Taraflarca sunulan temyiz dilekçesi, kararı temyiz etmeyen karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek katılma yoluyla temyiz hakkının kullanılması için uygun bir süre beklendikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8857, Karar No: 2010/16837, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8857 E.  ,  2010/16837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4299, Karar No: 2016/13210, Tarih: 23.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4299 E.  ,  2016/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın doğru olduğunu savunaak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi ... Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği

özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.