muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/700, Karar No: 2023/634, Tarih: 20.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/700 E.  ,  2023/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1412 E., 2023/5 K.

DAVA TARİHİ : 30.05.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/309 E., 2020/481 K.

Taraflar arasındaki konkordato davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin temsilcisi olduğu ... Yapı Kimyasalları ve Yalıtım Ltd. Şti.'nin kurucularından olduğunu, daha sonra hisselerini devrettiğini, müvekkilinin şirket ortağı olduğu dönemde konkordato mühleti talep eden asıl borçlu şirket olan ... Yapı Kimyasalları ve Yalıtım Ltd. Şti. ve ... İnşaat Taahhüt Hafriyat Madencilik ve Nakliye Tic. San. Ltd. Şti.'nin tüm uzun ve kısa vadeli kredi borçlarına müteselsil kefil sıfatıyla GKS'ler altında imzası bulunduğunu, bu şirketler hakkında konkordato kararı verildiğini ve borçların ödenmeye başlandığını ileri sürerek İİK 287. Maddesi gereğince geçici mühlet talebinin kabulü ile, müvekkilinin mal varlığının korunması için gerekli muhafaza tedbirlerinin alınmasını, devamında İİK'nın 286. vd. maddeleri gereğince konkordato kesin mühlet talebinin kabulü ile neticede İİK 305 ve devamı maddeleri gereğince konkordatonun tasdikini talep etmiştir.

II. CEVAP

Müdahil alacaklı vekilleri davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket yönünden İİK’nın 302/1 maddesinde aranan oy çoğunluğunun sağlanamadığı gerekçesi ile konkordato tasdik talebinin reddine verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin borçlarının tamamının geçmişte ortak olduğu iki şirketin kefaletinden kaynaklandığını, bu iki şirketin de konkordato talep etiğini ve borçlarını sürekli azalttıklarını ve bu durumda kendi borcunun da azaldığını, toplantıda red oyu verenlerin kefaletten kaynaklanan alacaklı olduklarını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin borçlarının tamamının geçmişte ortak olduğu iki şirketin kefaletinden kaynaklandığını, bu iki şirketin de konkordato talep etiğini ve borçlarını sürekli azalttıklarını ve bu durumda kendi borcunun da azaldığını, toplantıda red oyu verenlerin kefaletten kaynaklanan alacaklı olduklarını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yasa'nın asalet ve kefalet ayrımı yapmamış olmasına ve nisabın sağlanmadığı bir halde projeye müdahale edilerek tasdik kararı verilmesine yasal olanak bulunmamasına göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 düzenlemesi gereğince konkordato talep eden vekilinin istinaf başvuru sebeplerinin esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

1-Uyuşmazlık

Konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2- İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 352/1-c, İcra ve İflas Kanunu’nun İİK’nın 286 vd., 302/4, 308/c-3 maddeleri,

3-Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Konkordato talep eden davacının borcunun kefaletten kaynaklanmasının sonuca etkili olmadığı, Kanun gereği aranan oy çoğunluğunun sağlanamadığı dikkate alınarak temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23898, Karar No: 2013/12856, Tarih: 30.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/23898 E.  ,  2013/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverenlikte şoför olarak çalışan davacının haklı sebep bulunmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacı şirkete hizmet alım sözleşmesi karşılığı iş verildiğini, Belediyenin işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Davalı ... Turizm İnş. Oto Kiralama ve San. Tic. Ltd. Şti. vekili, çalışma sürelerine itiraz ettiklerini, davacının asgari ücretle çalıştığını, işin niteliği gereği süreli işler alındığından kıdem ve ihbar tazminatı hakkı doğmadığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını savunarak davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili, davacının en son ... Şirketi bünyesinde Mamak Belediyesinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin sonlandırıldığını bu sebeple ihbar ve kıdem tazminatından sorumlu olamayacaklarını, yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini belirterek kurum açısından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1) Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı yüklenici firma ile olan iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Mahkemece iş ilişkisinin 31.12.2009 tarihinde ihale bitimi sebebiyle son bulduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet cetvelinde bu tarihten sonrasında işçinin 07.01.2010 tarihinde bir başka işveren nezdinde işe girişi görünmektedir, ancak dayanak kayıtları bulunmadığından işverenin unvanı anlaşılamamaktadır. Öncelikle davalı asıl işverene yazılarak, söz konusu hizmet alımında uyuşmazlık dönemi sonrasında devam eden ihaleyi hangi şirketin aldığı belirlenmelidir. Ardından davacının yeni ihaleyi alan şirket işçisi olarak çalışmaya devam edip etmediği, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet cetveli ve dayanağı tüm güncel kayıtlar getirtilerek denetlenmeli, sonucuna göre yukarıda yapılan açıklamalar ışığında iş ilişkisinin devam edip etmediği, son bulmuşsa ne şekilde sona erdiği belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2) Bir diğer uyuşmazlık konusu, işçinin fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususundadır. Yargılama sırasında dinlenen her iki taraf tanık beyanları hesaplamaya elverişli olmadığından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda Patent Enstitüsü kayıtlarına göre 09.07.2007-09.07.2008 arası bir yıllık süreyi içeren araç kullanım takip belgelerinde yer alan bilgilerin aylık ortalaması davacının tüm çalışma süresi için esas alınarak alacak hesaplanmıştır. Davacının Mamak Belediyesindeki dönem için talebi olmadığı gibi, söz konusu belgelerle kanıtlanan alacağın sadece o dönem için kabul edilmesi gerektiği açıktır. Belirtilen tarihler arasındaki çalışmanın ortalaması tüm hizmet süresine yayılarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi de bir başka bozma sebebidir.

3) Diğer taraftan mahkemece hüküm fıkrası oluşturulurken ihbar tazminatının bölünmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu alacağın asıl işverenle birlikte son alt işverenden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmelidir. Ayrıca yıllık izin ücretinde de aynı şekilde hüküm kurulması gereklidir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2834, Karar No: 2011/8280, Tarih: 20.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2834 E.  ,  2011/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafça istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece görülen davanın açılmasına esas ortaklığın giderilmesi davası sırasında muhdesatın davacı tarafça meydana getirilip getirilmediği yönünde bir uyuşmazlık olmadığı, bu nedenle davada hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki;taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde muhtesatın maliklerden biri veya birkaçına ait olduğuna ilişkin kayıt bulunması veya tüm taşınmaz maliklerinin muhtesatın belirli bir veya birkaç malik tarafından kendi adına ve hesabına meydana getirildiğini oybirliği ile kabul etmeleri halinde, ortaklığın giderilmesi davasına bakan mahkemenin taşınmaz satış bedelinin paylaştırma oranını belirlerken muhtesata isabet edecek satış bedelinin sadece bu muhtesatı meydana getiren malik veya maliklere verilmesini sağlayacak şekilde oranlama yapması ve buna göre hüküm vermesi, tapu kütüğünde muhtesata ilişkin bir kayıt yoksa veya taşınmaz malikleri arasında bu konuda oybirliği sağlanamazsa mahkemenin bu konuyu ön mesele yapması gerekir. Ayrıca bu tür tespit davaları taşınmazın aynı ile ilgili olmadığından taşınmaz malikleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu hukuki olgunun doğal sonucu olarak muhtesat aidiyetinin tespiti davalarında ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiği açıkça kabul edenler dışında kalan ve muhtesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda paydaş olan tüm tapu maliklerinin davada taraf olmaları zorunludur.

Şu halde yerleşik uygulamanın aradığı koşul, bu konuda uyuşmazlık bulunmamasından ziyade muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin ortaklığın giderilmesi davası sırasında diğer paydaşlarca açıkça kabul edilip edilmediğidir.

Somut olaya gelince, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında tüm paydaşların az yukarıda açıklandığı gibi muhdesat yönünden sağlanmış bir oybirliği bulunmadığı gibi, bir kısım paydaşların muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğine ilişkin açık kabulleri de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacı tarafın görülen davayı açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir.

Somut olaya gelince, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında tüm paydaşların az yukarıda açıklandığı gibi muhdesat yönünden sağlanmış bir oybirliği bulunmadığı gibi, bir kısım paydaşların muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğine ilişkin açık kabulleri de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca davacı tarafın görülen davayı açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir.

O halde; hukuki yararın var olduğu kabul edilerek davanın esasına girilmeli, taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece davanın esasına girilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek ve yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10463, Karar No: 2017/5651, Tarih: 10.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10463 E.  ,  2017/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 27/07/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 2007 ve 2008 yıllarında ... İl Sağlık Müdürlüğünde döner sermaye gelirlerinin personele dağıtılması sırasında ödeme emri belgeleri, maaş bordroları ve banka ödeme listelerinde değişiklik yapılmak suretiyle bir kısım personelin hesabına fazla ödeme yapıldığını, dönemin il sağlık müdür yardımcısı olarak görev yapan davalılardan ...'in söz konusu değişiklikleri yaparak kendi hesabına ve bir kısım personelin hesabına para aktardığını belirterek uğranılan kurum zararının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalılar hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda davalılardan ...’in yargılanarak mahkum olduğu, diğer davalıların beraatine karar verildiği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, bir kısım davalıların ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/405 esas 2011/63 karar sayılı dosyasında yargılandığı, verilen kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda 2012/195 esas, 2015/390 karar sayısı ile yeniden karar verildiği, ancak kararın henüz kesinleşmediği, dosyanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi (818 sayılı B.K. 53) uyarınca ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun tespiti açısından ceza dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Şu durumda mahkemece, ceza davasının sonucunun beklenmesi ve ulaşılacak neticeye uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9363, Karar No: 2014/2374, Tarih: 28.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9363 E.  ,  2014/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/391-2013/476

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın tapu tescili yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın kira kaybı ve zarar nedeni ile yapmış olduğu taleplerinin reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Ç. Ç. ile davalı vekili avukat Bekir Güngör'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı arsa sahibinin, tevhid işlemini geç yaptığını, dairelerini teslim aldığı halde, davacıya isabet eden bağımsız bölümlerin tapusunu devretmediğini, davacının daireleri tasarruf edememesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek; dava dilekçesinde bildirdiği bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini ve kazanç kaybının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı N.. M.. vekili, gecikmede davalının kusurlu olmadığını, davacının dairelerini haricen sattığını, zararı olmadığını, inşaatın tamamlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında tapu kayıtları davacıya devredildiği için tapu iptal ve tescil talebinin konusuz kaldığı gerekçesiyle, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacının 2001 yılından itibaren daireleri kullandığı ve başkaca zarar kanıtlanmadığı gerekçesiyle, tazminat talebinin de reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı N.. M.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin tüm, davalı N.. M.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı, 30.07.1998 günlü sözleşme gereğince edimlerini yerine getirdiği halde, davalı arsa sahibinin davacıya isabet eden bağımsız bölümleri devretmediğini ve bu nedenle de kazanç kaybına uğradığını iddia etmiş ise de, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, inşaatta halen eksik ve kusurlu işlerin bulunduğu, yapı kullanma izin belgesinin

2) Davacı, 30.07.1998 günlü sözleşme gereğince edimlerini yerine getirdiği halde, davalı arsa sahibinin davacıya isabet eden bağımsız bölümleri devretmediğini ve bu nedenle de kazanç kaybına uğradığını iddia etmiş ise de, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, inşaatta halen eksik ve kusurlu işlerin bulunduğu, yapı kullanma izin belgesinin

alınmadığı, arsa sahibince, bodrum katına yapılmayan dükkan nedeniyle, yükleniciye karşı açtığı tazminat davasında hüküm altına alınan miktarın, eldeki davanın tarihinden sonra tahsil edilmiş olduğu ve davacı yüklenici tarafından, arsa sahibinin, tapu iptal ve tescil talebi yönünden, davadan önce temerrüde düşürüldüğüne dair herhangi bir delil dosyaya ibraz edilmemiş olduğu nazara alındığında, davanın açılmasına davalı N.. M..'ın sebep olduğundan sözedilemez. Bu durumda, mahkemece, davalı N.. M..'ın yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı N.. M.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davalı N.. M.. yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı N.. M..'a verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.