muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/617, Karar No: 2019/577, Tarih: 11.02.2019

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-(2) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

TCK’nın 168. maddesi gereğince, “Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir” şeklindeki hüküm uyarınca, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince en fazla 2/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 14.02.2018 tarih ve 2017/772-2018/131 sayılı hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2-(1) no’lu kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

TCK’nın 158/3. maddesi gereğince sanığın cezasının yarı oranında arttırılması gerekirken, bir katı olarak artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 14.02.2018 tarih ve 2017/772-2018/131 sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre ve aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan verilen 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasında, aynı kanunun 158/3. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak 1 yıl 6 ay hapis ve 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 168/1. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılarak 4 ay 15 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, mahkemenin takdirine bağlı kalınarak aynı kanunun 52. maddesi gereğince belirlenen gün adli para cezası beher gün 20,00 TL’den olmak üzere 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/258, Karar No: 2024/2242, Tarih: 24.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/258 E.  ,  2024/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1862 E., 2022/221 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/763 E., 2022/246 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; menfi tespit davasında, davalı şirkete ait ticari defter kayıtlarında davacı şirkete 244.650-TL borçlu olarak göründüğü, çekin davalı Vira şirketinden diğer davalı şirket ... şirketine verildiğine dair herhangi bir kaydın bulunmadığı, değişik iş dosyası kapsamında davacının eser sözleşmesi gereğince üstlendiği edimlerini ifa etmiş olduğu, davalı şirketlerin ortak ve yetkilileri olan ..., ... ve muhasebe görevlisi olan davalı ...'ün sanık olarak yargılandığı davaya konu çekle ilgili açığa imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden yürütülen ceza yargılaması sonucunda çek miktarınca alacaklarının bulunmadığı halde çeki ciro ile alıp kullandıkları, bu şekilde suçlarının sabit olduğu tespit edilmekle sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği ve dosyanın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, bu hali ile davaya konu çekin teminat amacı ile verilmiş olup davacının davalılara borçlu olmamasına rağmen çekin rıza hilafına ciro edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı şirketin keşideci olduğu 255.000,00-TL bedelli çek yönünden davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; mahkemece kötü niyet tazminatı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3- Kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucu İlk Derece Mahkemesince; kesinleşen mahkumiyet kararı ve dosya kapsamı ışığında davalı asil ile davalı şirketlerin temsilcilerinin çekin teminat vasfında ve bedelsiz olduğu hususlarında bilgi sahibi olup TTK'nın 632. maddesi karşısında icra takibinin başlatılmasında haksız ve kötü niyetli olduklarının kabulünün gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 255.000,00-TL bedelli çek yönünden davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, dava değerinin %20'si oranında 51.000,00-TL kötü niyet tazminatının davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince; İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/355 E. 2015/334 K. sayılı dosyasında kesinleşen mahkumiyet kararı ve davaya konu çeki davacı aleyhine takibe koyan kişinin davalı ... olması göz önünde bulundurulduğunda davalı ...'ün icra takibinin başlatılmasında haksız ve kötü niyetli olduğunun kabul edilmesinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5- Bu karara karşı süresinde davalı ... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalı şirketlerin ortak ve yetkilileri olan ..., ... ve muhasebe görevlisi olan davalı ...'ün sanık olarak yargılandığı davaya konu çekle ilgili açığa imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden yürütülen ceza yargılaması sonucunda çek miktarınca alacaklarının bulunmadığı halde çeki ciro ile alıp kullandıkları, bu şekilde suçlarının sabit olduğu tespit edilmekle sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği ve dosyanın Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, bu halde davalı asil ile davalı şirketlerin temsilcilerinin çekin teminat vasfında ve bedelsiz olduğu hususlarında bilgi sahibi olduğu anlaşıldığından davalı ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.06.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15803, Karar No: 2010/12435, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15803 E.  ,  2010/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 8.1.2008 tarihinden itibaren malulen emekliliğine hak kazandığının tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı ,malül olduğunu ileri sürerek 08.01.2008 tarihinden itibaren malüliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olduğundan yerinde değildir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malüllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı Eğitim ve Araştırma Hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı Asker Hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından, Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda davacının.2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı olup, 01.12.1989 tarihinden itibaren tescilli olduğu 08.01.2008 tarihinde hastalığı nedeni ile maluliyet aylığı talebinde bulunması üzerine ibraz ettiği Amasya Devlet Hastanesinin 08.01.2008 gün ve 16 sayılı raporu ile belirtilen %86 oranında ki maluliyetinin Kurum Sağlık Kurulunca 2/3 oranında malül olmadığı gerekçesiyle malüliyet aylığı talebinin reddedildiği, itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 29.07.2008 ve 3418 sayılı kararları ile çalışma gücünü 2/3’ni kaybetmediğinin bildirildiği, davacının aynı isteme yönelik olarak açtığı bu davada ise mahkemece alınan TC.Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine ait 28.07.2009 gün ve 1149 sayılı sağlık kurulu raporu ile davacıya astım ,diabet ve hipertansiyon tanısının konulduğu ve davacının %60 oranında malül kaldığının bildirildiği, bu raporun özürlüler için düzenlenen rapor olup mahkemenin bu rapora dayalı kabul kararının yukarıda açıklanan prosedüre uygun olmadığı, hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu ortadadır.

Öte yandan 5510 sayılı Yasanın 25. maddesi 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girdiği halde davacının %60 oranındaki malüliyeti gözetilerek 8.1.2008 tarihi itibariyle malüliyet aylığına hak kazandığına karar verilmiş olması da mahkemenin kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Öte yandan 5510 sayılı Yasanın 25. maddesi 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girdiği halde davacının %60 oranındaki malüliyeti gözetilerek 8.1.2008 tarihi itibariyle malüliyet aylığına hak kazandığına karar verilmiş olması da mahkemenin kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının, 5510 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince % 60 oranında maluliyetinin olup olmadığı ve malüliyetinin başlangıç tarihinin ne olduğu hususunda Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden rapor almak, alınan bu rapor ile SGK Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasında çelişki bulunduğu takdirde de çelişki Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra 5510 sayılı Yasanın 25. maddesinin yürürlüğe girdiği tarihte gözetilerek oluşacak sonuç gereğince bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece ,açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6070, Karar No: 2024/5539, Tarih: 20.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6070 E.  ,  2024/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/332 E., 2023/497 K.

KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı Kurum vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... İnşaat Hafriyat Nakliyat Turizm ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; 1065002.34 sicil sayılı dosyasında davalı ... adına işlem gören iş yeri sigortalılardan 3501012236030 sigorta sicil numaralı ...'ın 19.05.2011 tarihinde iş kazası sonucu hak sahiplerine 46.411,07 TL tutarında peşin değerli gelir bağlandığı, iş kazasının İstanbul Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı yapı İşleri Müdürlüğü tarafından yaptırılan ... suyu kanalı döşeme işini yapan davalı şirketin

iş makinası tarafından açılan çukara düşmesi sonucu gerçekleşip, vefat ettiği olayla ilgili sigorta müfettişi tarafından tahkikat sonucu hazırlanan 26.08.2011 tarihli rapora göre işçi sağlığı ve iş güvenliğine uygun güvenlik önlemlerini almayan iş verenin olayın meydana gelişinde kusuruun bulunmadığı belirtildiği iddiasıyla 46.411,07 TL kurum zararının ıslahen müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesine özetle; davanın zaman aşımına uğradığı, davanın belediye ile SGK başkanlığının ... ... arasında akdi bir ilişki bulunmadığı, BK 41. maddesindeki haksız fiil sorumluluğu kapsamında görülmesi gerektiği, haksız fiillerin tabi olduğu 1-10 yıllık zamanaşımının ulgulanmasının gerektiği, bu zaman aşımının da belediyenin olayda 3. kişi olması nedeniyle uzamış zamanaşımı da olmayacağı, zamaaşımı itirazının kabulüne karar verilmesi, vefat eden sigortalı ile arasında hiçbir biçimde bir işi ilişkisi bulunmadığı, iş kazasının gelmesinde hiçbir ihmal ve kusurlarının bulunmadığı, olayın meydana gelmesinde tamamen müteveffanın ihmal ve kusurundan kaynaklandığı, bunun tanıklardan ifadesinden anlaşıldığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... İnşaat Hafriyat Nakliyat Turizm ve Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili savunma dilekçesine özetle; şirket işçisi ...'ın ölümüyle sonuçlanan iş kazasının çukura düşmesi şeklinde değil çukura atlaması şeklinde gerçekleştiği, olayın görgü tanğı ... ...'un taksirli adam öldürme isnadıyla yargılandığı Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/439 Esas sayılı dosyasında sorgusunda davacının metreyi makinanın kabin kısmanıa bırakmak için attığını, ancak metre kanalın içine düşünce aşağıya atlayarak metreyi almak istediğini, kendisini uyardığını, inme kanalının çökme tehlikesi olduğunu söylediği ancak kendisini dinlemediğini, aşağıya indiğini o sırada kanalın çöktünü beyan ettiği, olayın iş yerinde çalışma saati dışında yapılan kanal kazı işiyle sorumluluk bakımından illiyet bağı kesilerek müteveffanın tüm uyarılara rağmen olası bir kasıtıyla gerçekleştiği, tüm bunlara rağmen ... işçinin geride bıraktıklarına aile dramına maruz kalmamsı ve olası bir hukuki ihtilaf çıkması düşünülerek şirket tarafından aileye 120.000,00 TL değerinde ödemede bulunulduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı Teknik Yapı Taahhüt İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili süresinde davaya cevap vermemiş, aşamalarda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.MAHKEME İLK KARARI

Mahkeme tarafından 26.02.2014 tarihli ve 2012/29 Esas, 2014/157 Karar sayılı karar ile tespit edilen kusur oranları doğrultusunda, davacı kurumun zarar miktarı konusunda hesap bilirkişisinden rapor aldırıldığı ve bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 11.01.2014 tarihli rapordaki tespit ve değerlendirmeler ile hesaplama yöntemi, denetlenerek kabul gördüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 46.332,42 TL peşin sermaye değeri alacağının 20.10.2011 gelir onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin 26.02.2014 tarihli ve 2012/29 Esas, 2014/157 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce 09.11.2015 tarihli ve 2014/11511 Esas, 2015/18900 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur:

"...1-19.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. ve 12 nci maddeleridir.

2. Dairemizce 09.11.2015 tarihli ve 2014/11511 Esas, 2015/18900 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur:

"...1-19.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. ve 12 nci maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun 'İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu' başlıklı 21 nci maddesine göre; iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Eldeki davada mahkemece, hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirlerin gelire giriş tarihinde ilk kez belirlenen tutarlar yerine, artışları da içerisine alacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

2-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74 üncü (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. ... Gözler, 'Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine', Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19–639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4–13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2–76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir.

Eldeki davada da, kazılan kanalizasyon çukurunun içine girdiği esnada üzerine toprak kayması nedeniyle vefat ettiği anlaşılan sigortalının ölümü ile ilgili olarak açılan tazminat ve ceza davalarının bulunduğu, ceza davasında çukuru kazan ve şirket yetkilisi olan şahısların yargılandığı ve bu kişiler hakkında verilen kararın kesinleşip kesinleşmediğinin mahkemece araştırılmadığı anlaşılmaktadır.