muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7255, Karar No: 2024/560, Tarih: 05.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince fiili durum yeterince incelenmeden karar verildiğini, tanık beyanlarının objektif olarak değerlendirilmediğini, tanıklarının beyanlarına itibar edilmediğini, mirasbırakanın akli dengesinin yerinde olmadığını, vasiyetnamelerin mirasbırakanın kandrılması ve aldatılması suretiyle yapıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakanın, davacı mirasçının kendisine duyulan ilgisizliği ile küfür ve hakaret eylemlerini gerçekleştirdiği gerekçesiyle davacıyı mirasçılıktan çıkardığını, 4721 sayılı Kanun'un 512 nci maddesine göre ispat yükü kendisine düşen davalının dinlenen tanıkları, davacı ile annesinin ilişkilerinin iyi olmadığını ve mirasbırakanın fiil ehliyetinin bulunduğunu beyan etmesine karşın, Davacı tanıklarının, mirasbırakanın davacının eşi ile anlaşamadığı gibi davacının evlilik birliğinin bozulmasını istediğini ve mirasbırakanın otelde kaldığını beyan ettiklerini, davacının aile birliğini koruma düşüncesiyle muirasbırakana karşı aile hukukundan doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle mirasçılıktan çıkarma koşullarının gerçekleştiğinin ispatlandığını, öte yandan mirasbırakanın Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu’nun 30.11.2020 gün ve 6550 karar sayılı raporunda işlem tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunun bildirildiği, mirasbırakanın dava konusu ölüme bağlı tasarrufların düzenlenmesi sırasında kandırılmak suretiyle iradesinin sakatlandığı da kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı lehine bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılıktan çıkarma ve vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 510 uncu maddesi şöyledir;

"Aşağıdaki durumlarda mirasbırakan, ölüme bağlı bir tasarrufla saklı paylı mirasçısını mirasçılıktan çıkarabilir:

1. Mirasçı, mirasbırakana veya mirasbırakanın yakınlarından birine karşı ağır bir suç işlemişse,

2. Mirasçı, mirasbırakana veya mirasbırakanın ailesi üyelerine karşı aile hukukundan

doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmemişse."

2.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 511 inci maddesi şöyledir;

1.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 510 uncu maddesi şöyledir;

"Aşağıdaki durumlarda mirasbırakan, ölüme bağlı bir tasarrufla saklı paylı mirasçısını mirasçılıktan çıkarabilir:

1. Mirasçı, mirasbırakana veya mirasbırakanın yakınlarından birine karşı ağır bir suç işlemişse,

2. Mirasçı, mirasbırakana veya mirasbırakanın ailesi üyelerine karşı aile hukukundan

doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmemişse."

2.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 511 inci maddesi şöyledir;

"Mirasçılıktan çıkarılan kimse, mirastan pay alamayacağı gibi; tenkis davası da açamaz.

Mirasbırakan başka türlü tasarrufta bulunmuş olmadıkça, mirasçılıktan çıkarılan kimsenin miras payı, o kimse mirasbırakandan önce ölmüş gibi, mirasçılıktan çıkarılanın varsa altsoyuna, yoksa mirasbırakanın yasal mirasçılarına kalır.

Mirasçılıktan çıkarılan kimsenin altsoyu, o kimse mirasbırakandan önce ölmüş gibi saklı

payını isteyebilir.

"

3.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 512 nci maddesi şöyledir;

"Mirasçılıktan çıkarma, mirasbırakan ancak buna ilişkin tasarrufunda çıkarma sebebini belirtmişse geçerlidir.

Mirasçılıktan çıkarılan kimse itiraz ederse, belirtilen sebebin varlığını ispat, çıkarmadan yararlanan mirasçıya veya vasiyet alacaklısına düşer.

Sebebin varlığı ispat edilememiş veya çıkarma sebebi tasarrufta belirtilmemişse tasarruf, mirasçının saklı payı dışında yerine getirilir; ancak, mirasbırakan bu tasarrufu çıkarma sebebi hakkında düştüğü açık bir yanılma yüzünden yapmışsa, çıkarma geçersiz olur.

"

3. Değerlendirme

1. Davacı mirasbırakanı ...'ın düzenlediği Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15720 yevmiye numaralı vasiyetnamesi ile aynı noterlikçe düzenlenen 12.09.2017 tarih ve 1521 yevmiye numaralı vasiyetnamelerin iptalini talep etmiş ve husumeti davalı Natia'ya yöneltmiştir. Dava konusu edilen vasiyetnamelerin içeriğine gelince Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15720 yevmiye numaralı vasiyetnamede mirasbırakan davacı oğlunu mirasçılıktan çıkarmış, Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15721 yevmiye numaralı vasiyetnamesinde ise davalı Natia'ya mal vasiyetinde bulunmuştur. Bu haliyle vasiyetnamelerin ayrı ayrı değerlendirilmesi lazım gelecektir.

2. Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15720 yevmiye numaralı vasiyetnamede davacı mirasçılıktan çıkarıldığından bu vasiyetnamede belirtilen murisin çıkarma kararı iptal edilmeden, davacı mirasçı sıfatı ile Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15721 yevmiye numaralı davalı lehine mal vasiyeti içerikli vasiyetnamenin iptalini talep edemeyecektir.

2. Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15720 yevmiye numaralı vasiyetnamede davacı mirasçılıktan çıkarıldığından bu vasiyetnamede belirtilen murisin çıkarma kararı iptal edilmeden, davacı mirasçı sıfatı ile Ankara 58. Noterliği 12.09.2017 tarih ve 15721 yevmiye numaralı davalı lehine mal vasiyeti içerikli vasiyetnamenin iptalini talep edemeyecektir.

3. Diğer yandan yukarıda açıklanan yasal hükümler doğrultusunda mirasçılıktan çıkarmanın iptaline yönelik davada husumetin çıkarmadan yararlanan altsoya yöneltilmesi zorunludur. Nitekim, UYAP üzerinden yapılan incelemede mirasçılıktan çıkarılan davacının altsoyunun bulunduğu, 4721 sayılı Kanun'un 511 inci maddesi ikinci fıkrasına göre çıkarmadan altsoyun yararlanacağı açıktır. Bu itibarla, davacının altsoyuna karşı husumet yöneltmesi için davacı tarafa süre verilerek taraf teşkilinin sağlanması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken eksik taraf teşkili ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18607, Karar No: 2011/9110, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18607 E.  ,  2011/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı ile ortak patates ekip yetiştirdiklerini, davalının ortaklık paylarını vermediğini, alacaklarının tahsili için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000-TL’nin tahsili için açtıkları davanın kabulüne karar verilerek kesinleştiğini ileri sürerek, bakiye 70.596-TL alacağın ek raporun davalıya tebliğ edildiği 17.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 40.112-TL’nin önceki dava tarihi olan 29.01.2007 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş olup; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, alacağın ek raporun davalıya tebliğ edildiği 17.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemişler; mahkemece, alacağın önceki dava tarihi olan 29.01.2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, ödeme günü yasa ya da sözleşme ile kararlaştırılmayan alacaklarda, borçlu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşürülür. Eğer ihtar çekilmemişse, açılan davanın tarihi temerrüt tarihi ve faizin başlangıcı olarak kabul edilir. Kısmi davanın, dava edilmeyen fakat saklı tutulan miktar bakımından borçluyu temerrüde düşürmeyeceği, yargısal kararlarda benimsenmektedir. Çünkü açılan dava, ancak dava konusu edilen miktar kadar davalıyı temerrüde düşürür. Bilinmeyen ve yargılama aşamasında bilirkişi raporu ile ortaya çıkan kesim için kısmi davanın, bu kesim için de borçluyu temerrüde düşüreceğinden söz etmeye yasal olanak bulunmamaktadır. Daha sonra açılan ek davada davalı önceden temerrüde düşürülmemişse, ek dava tarihi itibariyle borçlunun temerrüde düşürüldüğü, bunun sonucu olarak ek davaya konu alacaklara ek dava tarihinden itibaren faiz yürütüleceği Yargıtay'ca benimsenmektedir (Bkz. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E:2002/9-564, K:2002/572, T:03.07.2002).

Somut olayda, davacıların ek dava ile talep ettiği alacak yönünden davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü ispat edilememiştir. O halde, yukarıdaki açıklamalar ışığında, ek dava tarihi olan 20.01.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde önceki dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK.un 436/2 maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK.un 436/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasının 1.bendinde yazılı ”önceki dava tarihi olan 29.01.2007” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “dava tarihi olan 20.01.2010” söz ve rakamlarının eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 595,70 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7582, Karar No: 2013/10653, Tarih: 19.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7582 E.  ,  2013/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketten 19.10.2010 tarihinde ticari araç (çekici, tır) satın aldığını, aracı satın aldıktan sonra, davalı şirketin yetkili servisinde sonradan orjinal ... montajı yapıldığını, müvekkilinin aracı 1 yıl süre ile kullandıktan sonra şanzımandan ses gelmeye başladığını, aracın şirketin Bornova/... servisine götürüldüğünü, hasarlı parçaların değiştirilerek hasarın giderildiğini, ancak yetkili servis tarafından yapılan işlem garanti hizmeti olarak değerlendirilmediğinden değişen parça ve işçilik gideri olarak müvekkilinden 4.429,21 TL bedel alındığını, aracın 3 yıl süre ile satıcı firmanın garantisi altında iken hasar meydana geldiğini, aracın satın alındıktan sonraki ... değişiminin de aynı satıcı firma tarafından yapıldığını, davalı firmanın servis işini ayıplı ifa etmesi nedeniyle aracın şanzımanında arıza meydana geldiğini, arızanın, hem aracın garanti kapsamında olması hem de hatalı montaj nedeni ile davalı şirket tarafından karşılanması gerekir iken, müvekkilinden yedek parça ve işçilik ücreti tahsil edildiğini belirterek, 4.429 TL zararın 27.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının ayıba karşı tekeffül hükümlerine dayandığını, yasal süre içerisinde ayıp ihbarında bulunmadığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkili tarafından ayıplı gerçekleştirilen bir hizmet ifası bulunmadığını, meydana gelen arızanın garanti kapsamında kalmadığını belirterek, davanın reddi savunmuştur.

Mahkemece; davacı aracına ... montajının yanlış ya da eksik yapıldığı, davalının yaptığı bu işlemin gizli ayıp niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurul raporunda; davacının aracını 0 km olarak aldığı ve aracına yetkili servis olan...Otomotivde kendi getirmiş olduğu çıkma ancak orjinal ... (güç aktarma kutusu) taktırdığı, eğer ...'da herhangi bir arıza ya da eksik parça olsa servis teknik elemanlarının bunu farkedip montajı yapmayacaklarını, bu durumda getirilen çıkma ...'nun sağlam ve kullanılabilir olduğu sonucuna ulaşıldığını, aracın arızalı halini görmedikleri ve davaya dosya üzerinden baktıklarından, eldeki veriler ışığında ...'nun araca yanlış ya da eksik monte edilmiş olabileceği kanaatine varıldığını belirtmişlerdir.

Somut olayda; davacı, davalı şirketten satın aldığı aracına, sonradan kendisinin getirdiği ... cihazının yine davalı şirketin yetkili servisi tarafından monte edildiğini, aracı 1 yıl süre ile kullandıktan sonra aracında arıza meydana geldiğini, arızanın davalının servis işini ayıplı ifa etmesi (hatalı montaj) nedeniyle meydana geldiğini iddia ederek, arızanın giderilmesi için ödemiş olduğu yedek parça ve işçilik ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının aracına kendisinin getirmiş olduğu ... cihazının davalı tarafından yanlış ya da eksik monte edilmiş olabileceği kanaatine varıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, davacının aracında meydana gelen arızanın söz konusu ... cihazının yanlış ya da eksik monte edilmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığına ilişkin herhangi bir belirleme bulunmamaktadır.

Buna göre; mahkemece, davacının aracında meydana gelen arıza ile davalı tarafından yapılan ... cihazının montajı arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı, davalının yaptığı işlemin gizli ayıp niteliğinde olup olmadığı ve garanti kapsamında kalıp kalmadığı hususlarında, davalının bilirkişi raporuna itirazlarını da karşılayacak şekilde, mümkün ise dava konusu araç üzerinde, mümkün değil ise davalı servis kayıtları üzerinde, konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyeti incelemesi yaptırılarak, hasıl olacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17030, Karar No: 2023/19862, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17030 E.  ,  2023/19862 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/393 E., 2023/2270 K.

DAVA TARİHİ : 03.07.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/342 E., 2020/518 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.12.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı vekilleri Avukat ... ve ... ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10.06.2014-09.10.2017 tarihleri arasında davalı Şirket nezdinde finans işlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı sıfatı ile çalıştığını, iş sözleşmesinin 5 inci maddesinde 4 üncü bendinde "İşçi Ek 1' de belirlenen veya işbu Sözleşmenin imzalanmasından sonra Şirket tarafından yazılı bir karar ile belirlenecek yan yardımlara hak kazanacaktır." denildiğini, akabinde iş sözleşmesinde değişiklik yapılarak 08.12.2014 yürürlük tarihli sözleşme imzalandığını, bu değişiklik ile müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 08.12.2014 tarihinden itibaren aylık net 18.260,00 USD maaş ile finans direktörü olarak çalışmaya devam etmesi ve şirket politikasına göre ortak belirlenecek başarı kriterlerine dayalı yıllık net 167.000,00 USD performans bonusu ödenmesi konusunda anlaşma sağlandığını, yine davalı Şirket ve müvekkili arasında 10.06.2014 tarihli iş sözleşmesine değişiklik getiren Ek 2 No.lu sözleşme imzalandığını, 01.01.2017 tarihinden itibaren müvekkilinin finanstan sorumlu genel müdür yardımcısı olarak davalı Şirket nezdinde çalışmaya devam edeceği kararlaştırıldığını, son olarak müvekkili ve davalı Şirket arasında 09.10.2017 tarihinden itibaren geçerli olmak kaydıyla iş sözleşmesinin feshi, iş sözleşmesi ve eki niteliğindeki diğer sözleşmeler, iş sözleşmesinin feshinden doğan tüm borç ve yükümlülüklerin ödenmesi koşullarını düzenleyen 09.10.2017 tarihli anlaşma imzalandığını, anlaşma doğrultusunda müvekkiline işçilik alacaklarının, yıllık ücretli izin tutarının ve fesih ödemesi tutarının toplamı olarak davalı Şirket tarafından 65.736,00 USD ödendiğini, bu tutara 2016 ve 2017 yıllarına ait başarılmış performans sonucuna göre hak kazanılan prim tutarının dâhil olmadığını, 09.10.2017 tarihli anlaşmada ayrıca davalı Şirket tarafından davalı Şirketin Maaş ve Prim Ödeme Yönetmeliği uyarınca, 2016 ve 2017 yıllarına ait başarılmış performans sonucuna göre hak kazanılan prim tutarının, prim tarihinde müvekkiline ödeneceğinin taahhüt edildiğini, aralarında tanzim edilen 09.10.2017 tarihli anlaşma ile müvekkilinin davalı Şirketteki çalışmasının sonlandırıldığını ancak davalı Şirket tarafından 09.10.2017 tarihli anlaşmada belirtilen şartlar ve bir kısım ödeme yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, müvekkilinin hak kazandığı 2016 yılına ilişkin prim alacağının eksik ödendiğini ve 2017 yılına ilişkin prim alacağının ise tamamının ödenmediğini, davalı Şirketin müvekkiline, 2016 yılına ilişkin olarak 103.495,00 USD prim ödemesi yaptığını ancak taraflarınca Maaş ve Prim Ödeme Yönetmeliği'nde belirlenen hesaplama yöntemleri doğrultusunda yapılan hesaplamaya göre 2016 yılına ilişkin primin 63.515,00 USD eksik ödendiğini, 2017 yılına ilişkin başarılmış performans sonucuna göre hak kazanılan prim tutarının 128.567,12 USD olduğunu bu tutarın ise tamamının ödenmediğini belirterek prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, dava konusu alacakların belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, müvekkili Şirket ile davacı arasında yapılmış olan 10.06.2014 tarihli iş sözleşmesi gereğince, davacının finans işlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı sıfatı ile 7.000,00 USD ücretle işe başladığını, taraflar arasında 08.12.2014 tarihli Ek 1 No.lu sözleşme imzalandığını, davacının finans direktörü pozisyonuna getirildiğini, Ek 1 No.lu sözleşme uyarınca davacının aylık ücreti 18.260,00 USD olmakla birlikte kendisine şirket politikasına göre ortak belirlenecek başarı kriterlerine dayalı olarak yıllık net 167.000,00 USD performans bonusu ödeneceğinin belirtildiğini, yine taraflar arasında akdedilen 01.01.2017 tarihli Ek 2 No.lu sözleşme ile davacı yanın finanstan sorumlu genel müdür yardımcısı pozisyonuna getirildiğini, davacı ve davalı arasında akdedilen 09.10.2017 tarihli ikale sözleşmesi ile davacının iş sözleşmesinin son bulduğunu, bu sözleşme gereği davacının tüm tazminat ve alacaklarının 66.751,01 USD olduğunu kabul ettiğini, işten çıkış tarihinin 09.10.2017 olduğunu, ibranamenin davacı tarafından 09.11.2017 tarihinde imzalandığını, davacının işvereni ibra ettiğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin “Taraflar, İşçi’ ye 2016 ve 2017 yıllarına ait İşçi Tarafından Başarılmış Performans Sonucuna Göre Hak Kazandığı Prim Tutarını, Performans Primi Şirket’in Maaş ve Prim Ödeme Yönetmeliği uyarınca prim tarihinde İşçiye ödeyeceğini beyan ve kabul ederler” şeklinde olduğunu ve müvekkili Şirketin ödeme yükümlülüğünün koşula bağlı olduğunu, koşulun gerçekleştiği ölçüde başarılmış performansına göre ödenmesi gereken tüm ödemelerin davacıya yapıldığını, “14.10.2013 tarih ve 62 sayılı Akkuyu NGS Elektrik Üretim AŞ talimatnamesinde değişiklikler yapılması hakkında 28/05/2017 tarih ve 21 sayılı talimatname” ile onaylanan Akkuyu NGS Elektrik Üretim AŞ Çalışanlarının Maaş ve Prim Ödemeleri Yönetmeliği uyarınca davacının hak etmiş olduğu tüm primlerin kendisine ödendiğini, davacıya 2016 yılına ait prim ödemesi yapılması hususunun 28.09.2016 tarih ve 2016/9 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile onaylandığını, 2016'ya ait prim ödemesinin miktarı Yönetim Kurulunca değerlendirildiğini ve 08.11.2017 tarih ve 2017/14 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile %61,967 oranında ödenmesine karar verildiğini, 2017 prim ödemelerinin 28.06

.09.2016 tarih ve 2016/9 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile onaylandığını, 2016'ya ait prim ödemesinin miktarı Yönetim Kurulunca değerlendirildiğini ve 08.11.2017 tarih ve 2017/14 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile %61,967 oranında ödenmesine karar verildiğini, 2017 prim ödemelerinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/14 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile reddedildiğini, Yönetmelik'e uygun olarak hedeflenen prim ödüllendirme seviyesine ve APG’ye ulaşma derecelerine göre hesaplanan ve Yönetim Kurulunca onaylanan kısımın kendisine ödendiğini, müvekkili tarafından çalışanlarına ödenen performans primleri APG’ ye ulaşma derecelerine göre ödendiğini, davacının da; 2016 yılında konulmuş olan hedeflere tam olarak ulaşılamadığını, prim ödemesi ulaştığı hedeflerle doğru orantılı olarak ödendiğini, 2017 yılında ise söz konusu hedeflerine ulaşamadığını ve kendisinin hareketleri/hareketsizliği ile sebep olduğu ihlallerden ötürü prim ödemelerinde azaltma yapıldığını ve ödeme yapılamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.