muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9559, Karar No: 2022/17662, Tarih: 07.12.2022

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, özel amaçlı satış emsal olarak alındığı gibi,emsal alınan taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde, ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlenmesi nedeniyle rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi tespit edilen bedele de Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi tablosu esas alınıp güncelleme yapılarak dava tarihine taşınması bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17718, Karar No: 2014/19725, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17718 E.  ,  2014/19725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın seri haldeki dosyaların herbiri için ayrı ayrı davalılara tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7512, Karar No: 2018/849, Tarih: 12.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7512 E.  ,  2018/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Taraflar arasında görülen dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 4704 parsel sayılı taşınmaz ... adına kayıtlı iken .../... .Noterliğince düzenlenmiş gibi gösterilen sahte vekaletname ile vekil ...’in vekil tayin edildiğini vekilin de ...’ı vekil tayin ettiğini, taşınmazın 14.04.2009 tarihinde vekil marifetiyle ...’e 20.000 TL bedelle satış suretiyle temlik edildiğini, alıcı ...’in de ...’ı vekil tayin ettiğini, vekilin 27.04.2009 tarihinde 20.000 TL bedelle taşınmazı ...’ye devrettiğini, ...’nin de vekili Ağa Karaaslan vasıtasıyla taşınmazı 23.07.2009 tarihinde davalı ...’a 20.000 TL bedelle aktardığını, ... . Noterliğince düzenlenmiş vekaletnamenin sahte olduğunu, kötüniyetli alıcıların taşınmazı iktisaplarının yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürüp, tapunun iptali ile taşınmazın gerçek maliki ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Tapu Müdürlüğünün aktif dava ehliyeti bulunmadığını, 23.07.2009 tarihli satış işlemi ile davaya konu 4704 parsel sayılı taşınmazı tapu kaydına güvenerek iyiniyetle iktisap ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Çekişme konusu taşınmaz, ... adına kayıtlı iken .../... .Noterliğince düzenlenen vekaletnamede vekil görünen ...'in bu vekaletnamedeki yetkiye dayalı olarak ...’ı vekil tayin ettiği vekilin taşınmazı 14/04/2009 tarihinde ...’e 20.000 TL bedelle, ...'in de vekili ... eliyle 27.04.2009 tarihinde 20.000 TL bedelle ...’ye, ...'nin de vekili ... vasıtasıyla 23.07.2009 tarihinde davalı ...’a 20.000 TL bedelle temlik ettiği kayden sabittir.

Tapu Sicili Tüzüğünün 85.maddesi "kütük üzerinden belgelere aykırı tescil veya yazımın düzeltilmesi için ilgililerinin yazılı olurunun alınması ve yevmiye defterine kaydedilmesi gerekir.Belgeye aykırı yazımın veya tescilin düzeltilmesine ,ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa ,müdür ,defterdarlık veya mal müdürlüğünden düzeltme için dava açılmasını talep eder.Hazine avukatı bulunmayan yerlerde bu düzeltmeler için müdüryük tarafından re’sen dava açılır. İkinci ve üçüncü fıkralardaki durum,ayrıca kütük sayfasının beyanlar sütununda belirtilir.Kültür,yevmiye defteri ve yardımcı sicillerde belgesine aykırı olarak basit yazım hatası yapıldığının tespit edilmesi halinde,müdür tarafından nedeni düzeltmeler sicilinde açıklanarak ,re’sen düzeltme yapılır.” şeklinde olup,doğrudan dava açmaya engel bir yasal düzenleme içermemektedir.

Bilindiği üzere, hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989., tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023. maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Öte yandan, bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır. İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke TMK'nin 1023. maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin 1. fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken 3 ncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne var ki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle, yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim bu görüşten hareketle, "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğinden (resen) nazara alınacağı” ilkeleri 8.11.1991 tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Somut olayda, Dresden noterliğinde düzenlenen vekaletnamenin sahte olduğu ve bu vekaletname kullanılarak ilk el ...’ya yapılan satışın sahtecilik nedeniyle geçersiz olduğu kuşkusuzdur.

Somut olayda, Dresden noterliğinde düzenlenen vekaletnamenin sahte olduğu ve bu vekaletname kullanılarak ilk el ...’ya yapılan satışın sahtecilik nedeniyle geçersiz olduğu kuşkusuzdur.

Ne var ki sonraki malikler için Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi anlamında araştırma yapılması gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca ilk kayıt maliki Necip’in ihbar suretiyle beyanının alınması,dava konusu taşınmazı iktisap eden ...’dan sonraki maliklerin iyi niyetli olup olmadığının yukarıdaki ikeler uyurınca TMK 1023 anlamında araştırılması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilip davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4037, Karar No: 2017/5844, Tarih: 30.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4037 E.  ,  2017/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/329-2015/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nun 2012/71521 sayılı "Bodrum Körfez Bar+ Şekil" ibareli ve 41. sınıftaki marka tescil başvurusuna müvekkilinin aynı sınıfı ihtiva eden "KÖRFEZ" ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı TPE'nin YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, Körfez kelimesini coğrafi işaret olarak kabul eden davalı Kurumun Bodrum kelimesini kabul etmemesinin yerinde olmadığını, Bar kelimesinin de ayırt ediciliğinin bulunmadığını, aksi düşünüldüğünde de 41. sınıf için halkı yanıltacağını, taraflara ait işaretlerin benzerliği nedeniyle başvurunun tescil edilemeyeceğini, tescil halinde başvuru sahibinin müvekkilinin sektördeki tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, müvekkili markasının zarar göreceğini, tüketicilerin işletmeler arasında bağlantı kuracağını ileri sürerek TPE YİDK'nun 2014-M-8257 sayılı kararının iptalini, dava konusu başvurunun reddini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, "Körfez" kelimesinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, başvurudaki tüm sözcüklerin asıl unsur niteliği taşıdığını, markalar arasında karıştırılmaya sebep olacak derecede bir benzerliğin bulunmadığını, davacı markasının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, Bar kelimesinin tescilinin mevzuata aykırılık taşımadığını, coğrafi işaretlerin mal ve hizmetin nevi ile birlikte marka olarak tescil edilebileceğini, işaretlerin birbirlerine benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, Bar kelimesinin tescilinin mevzuata aykırılık taşımadığını, coğrafi işaretlerin mal ve hizmetin nevi ile birlikte marka olarak tescil edilebileceğini, işaretlerin birbirlerine benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'nun 2012/71521 sayılı "Bodrum Körfez Bar+ Şekil" ibareli markanın 41. sınıfta tescili için başvuru yaptığı, davacının "Körfez+Şekil" ve "Körfez K+Şekil" ibareli markalarına dayanarak başvuruya itiraz ettiği, muterizin markalarının da 16. ve 41. sınıfta bir kısım mal ve hizmetleri kapsadığı, davacının başvurusu içinde bulunan "eğitim ve öğretim hizmetleri, dergi, kitap, gazete vb. yayımların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılması, dağıtımına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasi ile anılan hizmetlerin sağlanması dahil)" hizmetlerinin aynı veya aynı tür olarak davacının itiraza mesnet markaları kapsamında da yer aldığı, ancak diğer hizmetlerin davacı markaları kapsamında bulunmadığı, davacının Körfez ibareli markalarının tanınmışlığını ispat edemediği, markaların ise benzer oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nun 2014-M-8257 sayılı kararının 41. sınıfta "eğitim ve öğretim hizmetleri dergi kitap gazete vb. yayımların basıma hazır hale getirilmesi okuyucuya ulaştırılması dağıtımına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasi ile anılan hizmetlerin sağlanması dahil)" yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5226, Karar No: 2021/15388, Tarih: 20.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5226 E.  ,  2021/15388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce ilk derece mahkemesi kararı kaldırarak yeniden esas hakkında kurulan hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 6186 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesine ilişkin hükmün 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1310, Karar No: 2013/16536, Tarih: 12.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1310 E.  ,  2013/16536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Göksu Belediye Meclisi'nin, Pınargözü mevkiinde çıkan membaın bulunduğu belediyeye ait taşınmaza ilişkin 07/02/2006 tarihli kararında sahtecilik yapıldığı iddiasıyla sanıklar hakkında "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçundan açılan kamu davasında, suç tarihinden sonra belediye meclisi üyesi olan şikayetçinin zarar gören sıfatının bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4649, Karar No: 2015/2295, Tarih: 30.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4649 E.  ,  2015/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili, karşı dava eksik ve ayıplı işler nedeniyle fazla ödeme ile bağımsız bölümde meydana gelen hasarın tazmini istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 16.06.2009 tarihli sözleşme ile davacı ve karşı davalı yüklenici, davalı ve karşı davacı iş sahibinin dairesinin üstünde bulunan mevcut çatı ile ilgili toplam 11 kalem imalatın yapım işlerini üstlenmiştir. Edimin ifası sırasında 2009 yılı Eylül ayında yağan yağmur nedeniyle iş sahibinin dairesi ve dairede bulunan eşyalar zarar görmüştür. İş sahibinin talebi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/460 D.İş tespit dosyasında inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporla işin %10'luk kısmının tamamlandığı, yağan yağmur nedeniyle dairenin içinde ve eşyalarda hasar meydana geldiği tespit edilmiştir. Bu tespitten sonra tarafların karşılıklı olarak göndermiş oldukları ihtarlardan, yüklenici tarafından işe devam edildiği anlaşılmaktadır. Karşı davada iş sahibince, yüklenicinin işi tamamlamadığı iddia edilmişse de, tespitten sonra yüklenici tarafından işe devam edildiği, taraflarca sözleşmenin ayakta tutulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle sözleşme devam ettiği sürece işin yüklenici tarafından tamamlandığı kabul edilmelidir. Ancak tamamlanan işte ayıplı imalâtlar olduğu mahkemece alınan her iki bilirkişi raporunda da tespit edilmiştir. Sözleşmede işin tamamının bedeli KDV dahil 25.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmedeki bedel, sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 365. maddesinde tanımlanan götürü bedeldir. Borçlar Kanunu’nun 365. maddesi gereğince, iş bedeli yanlarca “götürü” olarak kararlaştırılmışsa yüklenici eseri kararlaştırılan bedelle yapmak zorundadır. Götürü bedelli işlerde, yüklenicinin hakettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için, gerçekleştirilen imalâtın ayıpları da dikkate alınarak tüm işe göre oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hakedilen bedelin saptanması gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, belirtilen şekilde alacak hesabı yapılmadığından, yeterli olduğu kabul edilemez.

Diğer yandan, eser sözleşmesinde yüklenici işinin ehli ve basiretli bir iş adamı olarak eseri sözleşme ve ekleri ile fen ve tekniğine uygun olarak yapıp teslim etmek zorundadır. Yüklenici işi yaparken iş sahibi ve üçüncü şahıslara verdiği zarardan sorumludur. Bu yüklenicinin özen borcunun sonucudur. Somut olayda, yüklenicinin çatının tamir ve tadilat işlerini yaparken gerekli önlemleri almayarak, yağan yağmur sonucu iş sahibinin evinde ve eşyalarında hasarın meydana gelmesine sebep olduğu anlaşıldığından, hasar bedelinin hasarın meydana geldiği yıl serbest piyasa rayiçlerine göre tespit edilmesi gerekir.