muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9592, Karar No: 2023/9625, Tarih: 12.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi kararında özetle; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.“...Dava dosyası incelendiğinde; Türk asıllı yabancı uyruklu olan ve ikamet iznine tabi olarak Türkiye’de ikamet etmesi gereken mülga 1479 sayılı Kanuna göre isteğe bağlı sigortalı olarak prim ödeyen ve yaşlılık sigortasından tahsis talebinde bulunan davacının, tahsis işlemleri sırasında Türkiye’de ikamet tezkeresine göre ikamet ettiği sürelere göre hizmetinin yeniden değerlendirilmesi sonucunda ikamet tezkeresi olmadan prim ödediği sürelerdeki hizmetinin iptal edilmesi sonucunda yaşlılık aylığı bağlanmaması üzerine eldeki dava açılmıştır. Kurum kayıtlarının incelenmesinde, davacının 25.12.1997 tarihinden itibaren verilen ikamet izin belgesine istinaden sigortalılığının başlatıldığı, 31.01.2012 tarihine kadar sigortalılığının devam ettirildiği ve davacının primlerinin düzenli ödediği, ancak İl Göç İdaresi yazısına göre pirim sürelerinin düşürüldüğü, Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalılık giriş bildirgesinde Atıcılık Mahallesi Osmangazi/... adresinin muhtarlık tarafından onaylandığı, yine dosya içeriğinde bulunan davacıya ait 11.01.1999 tarihi itibariyle verilmiş, Atıcılar mahalle muhtarı tarafından düzenlemiş ikametgah belgesinin bulunduğu anlaşılmakla, davacının hangi süreler arasında Atıcılar mahallesinde ikamet ettiğinin belirtilmediği, bunun davacının uyuşmazlık konusu dönemde yasada aranan ikamet şartını sağladığına karine oluşturmayacağı dikkate alınarak, davacının uyuşmazlık konusu dönemde ikamet şartının devam edip etmediğinin su, elektrik ve telefon abonelikleri, kira sözleşmeleri vs. deliller ile ispat edilmesi gerekirken, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; "Davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine,

1-Davalı SGKnun davacının sigortalılık süresinin ikamet izni olduğu tarihe göre düzenlenmesine yönelik kurum işleminin iptaline,

2-Davacının 20.09.2019 tarihli tahsis talebine istinaden 01.10.2019 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin ve 01.01.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birikmiş aylıkların davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

1-Davalı SGKnun davacının sigortalılık süresinin ikamet izni olduğu tarihe göre düzenlenmesine yönelik kurum işleminin iptaline,

2-Davacının 20.09.2019 tarihli tahsis talebine istinaden 01.10.2019 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin ve 01.01.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birikmiş aylıkların davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

3-Davacının 20.09.2019 tarihinden itibaren aylık bağlanması ve bu tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte ödenmesine yönelik talebinin reddine,” dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10936, Karar No: 2015/2427, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10936 E.  ,  2015/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17974, Karar No: 2013/21226, Tarih: 22.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17974 E.  ,  2013/21226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık Nazmi Durmaz'ın silahtan sayılan bıçakla saldırmasına rağmen hamlesinin mağdurun kemerine gelmesi nedeniyle mağdurun bıçakla yaralanmadığının sanık savunması, mağdurun aşamalarda verdiği ifade ve mağdur hakkında düzenlenen adli tıp raporundan anlaşılması karşısında; sanık hakkında bıçakla yaralamaya teşebbüs hükümlerinin tartışılmaması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4323, Karar No: 2016/13009, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4323 E.  ,  2016/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalının faturalarına tahakkuk ettirilen kayıp kaçak vb bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31076, Karar No: 2010/28926, Tarih: 06.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/31076 E.  ,  2010/28926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13339, Karar No: 2023/24927, Tarih: 29.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13339 E.  ,  2023/24927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/75 E., 2015/323 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 ncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve sanığa verilen cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; delil değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, sanığa atılı hakaret suçunun oluşmadığı, usuli hataların yapıldığı, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, şikayetçilerin beyanları ve onlar tarafından düzenlenen tutanaklar dışında delil bulunmadığı, bu tutanak içeriklerinin doğru olmadığı, bir kısım şikayetçilerin tutanakların düzenlendiği tarihte olay yerinde olmadıkları, sanığın olay tarihinde icra müdürlüğünde bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alacaklı vekili sıfatıyla bir kısım borçlular hakkında, İzmir 4. İcra Müdürlüğü dosyaları üzerinden yürüttüğü takiplerde, UYAP sistemi üzerinden yaptığı işlem taleplerinin, İzmir 4. İcra Müdürlüğü personellerince yerine getirilmediği gerekçesiyle sinirlenerek, olay tarihinde daireye gelip çalışanlara hitaben “siz nasıl memurlarsınız, hiç çalışmıyorsunuz, Uyap'tan talep yollamıştım, hem de talebimde suç duyurusunda bulunacağım demiştim, siz bunu yerine getirmemişsiniz" demesini müteakip, kendisini sakinleştirmek için yanına çağıran müdür yardımcısı şikayetçi ....'e hitaben "ben sizinle mi uğraşacağım, başka iş mi yok, orada yazanı zaten yazacaksınız, Uyap kullanmayı bile bilmiyorsunuz, gidin 9. İcra'dan .... size öğretsin" dedikten sonra, yine dairedeki memurlara hitaben "sizi adam etmesini bilirim, tayin görmek iyi mi, sizi şikâyet edeceğim” şeklinde sözler söyleyerek daireden ayrıldığı, bir gün sonra icra dairesine tekrar gelip, aynı müdür yardımcısına hitaben “Acele et, bir fotokopi vermemek için insanları uğraştırıyorsunuz, seni buraya nasıl memur yapmışlar.” dediği ve evrakı aldıktan sonra da sinirli bir şekilde “Sen benim kim olduğumu biliyor musun, ben avukatım, burayı dağıtırım.” diyerek masa üzerinde bulunan mahkeme dosyalarını, kaşelerini ve mührünü yere savurduğu, bu şekilde sanığın hakaret suçunu işlediği iddia olunmuştur.

Yerel Mahkemece, avukat olan sanığın icra dairesi kaleminde söylediği sözlerin nezaket sınırlarını aşan kamu görevinin gerektirdiği saygınlık yanında, görevli personelin onurunu zedeleyen, eleştiri sınırın ötesine geçtiği, " sen yapacaksın, işte zaten kağıdı bile delip dosyaya takmamışsın, ne biçim memursun, bir kağıdı delmekten acizsin, öbür icra dairelerinin hepsini teker teker adam ettim, sizi de adam edeceğim, senin adını görüyorum, sen hiç işini bilmiyorsun ne biçim işlem yapıyorsun, git de Recep sana öğretsin, ... de adam gibi çalışmıyor, suç duyurusu ile hepinizi adam edeceğim" gibi sözlerin açık bir şekilde muhatapların onur ve saygınlığını rencide edecek nitelikte oldukları, icra müdürlüğü çalışanları olan şikayetçilere icra dosyasını masalarına fırlatıp, bağırarak işini yaptıracağını söylemenin dahi muhatap olan kamu görevlisinin onurunu kıracı nitelikte olduğu kabul olunarak, sanığın üzerine atılı hakaret suçundan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanık hakkında tanzim olunan tutanak içerikleriyle, şikâyetçilerin beyanlarının iddiayla uyumlu olduklarının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanık hakkında tanzim olunan tutanak içerikleriyle, şikâyetçilerin beyanlarının iddiayla uyumlu olduklarının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret suçunun seçenek yaptırım içermesi karşısında, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmün ertelenmesi nedeniyle belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21735, Karar No: 2014/14858, Tarih: 16.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21735 E.  ,  2014/14858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a,

52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirme sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3 ve 4 bentlerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 50/1-a-4 maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3 maddesi gereğince hapis cezasının 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 40,00 TL üzerinden paraya çevirilerek 36.400,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE, Sanığa verilen para cezasının, cezanın miktarı, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak 5237 SY.TCK 52 (4) maddesi uyarınca birer ay arayla 10 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenememesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına " ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.