muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8150, Karar No: 2014/21186, Tarih: 24.10.2014

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2098, Karar No: 2012/3861, Tarih: 15.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2098 E.  ,  2012/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2007/203-2009/334 sayılı kararı onayan Daire’nin 31/10/2011 gün ve 2010/3317-2011/14644 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2005/23225 sayılı marka başvurusu ile "ÇINARALTI GANOS" ibaresini 33. mal/hizmet sınıfında marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkiline ait tescilli "GANOS" esas unsurlu markaları dayanak göstererek başvuruya yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından "GANOS"un Tekirdağ ili sınırları içerisinde şaraplarıyla ünlü bir bölge adı olduğu ve coğrafi kaynak bildiren bu ibarenin şarap için marka olmayacak bir ibare olduğundan itirazlarının kısmen reddedildiğini, halbuki her iki markanın aynı sınıf için tescil edilmek istendiğini ve markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ayrıca bu ibarenin antik bir dağ adı olduğunun yöre halkı dışında bilinmediğini, coğrafi kaynak bildirmediğini ileri sürerek, KHK.'nın 8/1-b, 8/3, 8/5 maddeleri gereği TPE YİDK kararının iptali ile davalıya ait markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, "GANOS" ibaresinin tanımlayıcı bir işaret olduğunu, "şarap" malı için coğrafi kaynak belirttiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu başvurunun esas unsurunun "GANOS" ibaresi olmayıp, "ÇINARALTI GANOS" ibaresi olduğunu, "GANOS" ibaresinin coğrafi kaynak belirtmesi nedeniyle şarap emtiası için tescilli olmadığını, davacının söz konusu ibareyi şarap için tescil başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali için dava açmadığını, davaya konu marka başvuruları ile davacının itiraza dayanak gösterdiği markaların genel görünüm itibariyle ve işitsel açıdan benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının daha önce aleyhine verilen YİDK kararını iptalini istememesinin kararı kabul anlamına gelmediği, davalının tescilini istediği GANOS ibaresinin KHK. 7/1-c anlamında tescil engeli oluşturmadığı, zira bu sözcüğün doğrudan doğruya 'şarap' emtiasını hatırlatmadığı, davalı şirketin tescil başvurusunda bulunduğu ibare ile davacının itiraza dayanak yaptığı tescilli markaların, Kararnamenin 8/1-b maddesi bağlamında tescile engel teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne TPE YİDK kararının iptali ile davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31/10/2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14939, Karar No: 2014/18758, Tarih: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14939 E.  ,  2014/18758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın aşamalardaki savunmaları dikkate alındığında, atılı suçu işlediğinin kesin olarak ispatlanamadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık... hakkındaki hükmün incelenmesine gelince;

19/09/2014 günü Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın hükümden sonra 07/09/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2187, Karar No: 2023/1217, Tarih: 22.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2187 E.  ,  2023/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kesinleşen yönler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2020/250 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararıyla erkeğin kişisel temizliğine dikkat etmediği, kadın tarafından talep edilmesine rağmen birlikte vakit geçirmek için yemeğe, geziye vs. kadını götürmediği, kadın eş kendi arkadaşları ile görüştüğünde onları yalnız bırakmadığı ve kontrol altında tuttuğu, kadının ailesine "Siz hiçbir şey olamamışsınız" kadın eşe karşı da "Benim malım benim üzerimde daha sağlam" diyerek küçük düşürücü sözler söylediği, son tartışmalarında kadın eşe "biz Nar'da olsa idik ben sana yapacağımı bilirdim" şeklinde tehdit içerikli sözler söylediği, kadın eşin astım hastası olduğunu bilmesine rağmen oğulları bu hususta özen gösterirken erkeğin kadın eşin yanında sigara içtiği, kadın eşin oğulları ile birlikte oturduğu konutun faturalarına kısmi olarak katkı sağladığı ancak harici giderler yapmaktan çekindiği, lüks bir harcama olmamasına rağmen tepki gösterdiği belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının kusursuz olduğu gerekçesiyle erkeğin asıl davasının reddine, kadının karşı davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 600,00 TL'ye yükseltilmesine, kadın yararına bir defaya mahsus 10.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, tazminatlara hükmün kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı erkek vekili; her iki dava ve fer'ileri yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili ise tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/938 Esas, 2022/952 Karar sayılı kararıyla hükmün usul ve esasa uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı erkek vekili; her iki dava ve fer'ileri yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili ise tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı erkek vekili; her iki dava ve fer'ileri yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili ise tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 19.10.2022 tarihli ve 2022/6188 Esas, 2022/8332 Karar sayılı kararıyla kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, tazminatlara hükmün kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kararın gerekçesiz olduğunu, tazminatların miktarlarının hâlâ az olduğunu belirterek; tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı- karşı davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı- karşı davacı kadına yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1128, Karar No: 2016/4221, Tarih: 26.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1128 E.  ,  2016/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, zincirleme şekilde şantaj, tehdit ve hakaret, (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etme, kamu görevlisinin suçu bildirmemesi (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etme(sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, şantaj (iki kez), tehdit (iki kez) ve hakaret suçlarından hakaret suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geriye bırakılmasına, mağdur ...’a yönelik şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, sanık ...'in atılı suçlardan beraatine, sanık ...'ın müsnet suçtan mahkûmiyetine

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında şantaj (iki kez), tehdit (iki kez) ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle aynı Kanunun 264. maddesi hükmü de gözetilerek mahallinde incelenmesi gerektiğinden, temyiz incelemesinin sanıklar haklarında verilen mahkûmiyet ve beraat hükümlerine yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etme ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmekten verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmekten verilen mahkûmiyet hükmünde, mağdurenin anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'ın diğer sanık ...'in eylemlerini zorla yaptığını bildiğine dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmekten verilen mahkûmiyet hükmünde, mağdurenin anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'ın diğer sanık ...'in eylemlerini zorla yaptığını bildiğine dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları ve dosya içeriğine göre, suç tarihlerinde onbeş- onsekiz yaş grubunda olan ve TCK'nın 103/1.b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken mağdureye karşı zor kullanılmasının, cinsel istismar suçunun unsuru olması nedeniyle sanık hakkında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 103/4. maddesinin tatbiki ile cezada arttırım yapılması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6615, Karar No: 2015/20623, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6615 E.  ,  2015/20623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk, mağdur ve tanık....'ın alınan beyanlarında mağdurun suça sürüklenen çocuğa incelemesi için verdiği bıçağı,suça sürüklenen çocuğun kontrolsüz şekilde mağdura şaka amaçlı doğru uzattığı esnada bıçağın mağdura isabet ederek hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2 maddesi uyarınca olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Mağdur ve sanık tüm anlatımlarında tanık...'ın bir adet bıçak satın aldığını sanığında bu bıçağı kendi eline alıp şaka yapmak amacıyla çevreye salladığı bu sırada ani bir hareket sonucu bıçağın mağdurun karnına girip olayın gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Eylemin kasten gerçekleştiği konusunda bir iddianın mevcut bulunmadığı, şakalaştıkları sırada olayın taksirle gerçekleştiğini iddia etmişlerse de sanığın bu ani ve sert hareketleri ile mevcut ağır neticeyi öngördüğü halde gerçekleşmesini istemediğinden bilinçli taksirle hareket ettiği, TCK'nin 89/2, 22/3. maddelerinin uygulanması görüşünde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2011/8575, Karar No: 2011/9439, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/8575 E.  ,  2011/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Endüstri Kimyasalları Merkezi Nakliyat Petrol İnş. ve Temizlik Turizm Gümrükleme İth. ve İhr. San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.