muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/591, Karar No: 2024/7619, Tarih: 04.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/591 E.  ,  2024/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2018/2882 E., 2019/537 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2016/532 Esas, 2018/455 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2018/2882 Esas, 2019/537 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; Sanığın savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank Asya isimli bankada bulunan hesabına örgüt liderinin talimatı doğrultusunda silahlı terör örgütüne yardım kastıyla para yatırdığına ve örgütle iltisaklı derneğe yardım kastıyla üye olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2018/2882 Esas, 2019/537 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5690, Karar No: 2012/29915, Tarih: 11.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5690 E.  ,  2012/29915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölbaşı/Ankara Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.11.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/11709, Karar No: 2015/23322, Tarih: 06.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11709 E.  ,  2015/23322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun, yasal süresi içinde imzaya ve borca itiraz ederek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. anlaşılmıştır.

Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir. Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün bulunması zorunludur. Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona paralel bir düzenleme içeren 6100 Sayılı HMK'nun 27 ve 297. maddeleri işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.2006 arih ve 2006/11620 esas, 2006/659 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; bazen bir mahkeme kararının, başka bir dava yönünden kesin hüküm veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi konularda yapılacak hukuksal değerlendirmelerin sağlıklı olabilmesi de, o kararın yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde; "Hukuki dinlenilme hakkı" düzenlenmiştir. Buna göre davanın taraflarının, yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı bulunmaktadır. Maddenin gerekçesinde açıklandığı üzere bu hak, Anayasanın 36 ve Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.04.2010 gün ve 2010/11-195 E., 238 K. sayılı usulden bozmayı kapsayan ilamının gerekçesinde aynen; "Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.04.2010 gün ve 2010/11-195 E., 238 K. sayılı usulden bozmayı kapsayan ilamının gerekçesinde aynen; "Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının

gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir" ifadelerine yer verilmiştir.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan "Gerekçenin, ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği, yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir" şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye vurgu yapılmıştır.

Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama, gerek yargı erki ile hakimin, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Belirtilen anayasal ve yasal düzenlemeler doğrultusunda, borçlu tarafından ileri sürülen imza ve borca itiraz sebeplerinin gerekçesiyle birlikte tek tek tartışılarak imzaya itiraza ilişkin olarak gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılmak sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ileri sürülen itiraz nedenleri irdelenmeden ve gerekçelendirilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7128, Karar No: 2019/774, Tarih: 23.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7128 E.  ,  2019/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK’nin "Muhafaza ve İbraz Ödevleri ve Defter ve Vesikaları Muhafaza" başlıklı 253. maddesinde yer alan “Bu Kanuna göre defter tutmak mecburiyetinde olanlar, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları, ilgili bulundukları yılı takip eden takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmeye mecburdurlar.” hükümle kanun koyucu, vergi mükelleflerine tutmak zorunda oldukları defter ve belgeleri, yapılması muhtemel vergi incelemeleri için, 5 yıl boyunca saklama ve istendiğinde ibraz yükümlülüğü getirmiş olup bu yükümlülük vergi mükellefine aittir. Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesi gerekmektedir. Sanık hakkında 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi için 14.11.2012 tarihinde yapılan tebliğe rağmen ibraz etmediği; savunmasında belgeleri ibraz ettiğini belirtmiş ise de, dosya içerisindeki tutanaklardan sanığın yalnızca 2010 yılı işletme defterini ibraz ettiği, diğer takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmediği; vergi incelemesinde sanığın, 2010 yılında faaliyetini sonlandırdığını, bu nedenle 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin olmadığını, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin de muhasebecisi .... 'da olduğunu, bu kişi vefat ettiği için bulamadığını, bu nedenle ibraz edemediğini belirttiği anlaşıldığından; vergi incelemesi sırasında faaliyeti devam etmeyen sanığın saklamakla yükümlü olduğu 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemesi nedeniyle üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/366, Karar No: 2023/1073, Tarih: 22.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/366 E.  ,  2023/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 21.10.2022 tarih ve 2022/810 E. - 2022/2246 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 21.10.2022 tarih ve 2022/810 E. - 2022/2246 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.12.2021 tarih ve 2021/362 E. - 2021/664 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10'u olan 30.050,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3442, Karar No: 2014/5939, Tarih: 08.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3442 E.  ,  2014/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/275134

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/10/2012, 2011/4 (E) ve 2012/366 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Kerem'in mağdur Elmas'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Kerem'in mağdur Elmas'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk Kerem ile kardeşi olan tanık Kenan'ın olaydan yaklaşık bir ay önce ikamet ettikleri Tekirdağ İlinden Zonguldak İli, Çaycuma İlçesinde oturan babaanneleri olan mağdur Elmas'ın yanına geldikleri, 04.11.2010 günü tespit edilemeyen uçucu bir maddeyi kendi iradesi ile koklamasının etkisiyle, eve gelen suça sürüklenen çocuğun bu sırada evde bulunan kardeşi Kenan'a hitaben "babaannemi vurayım mı" diye sorduğu, Kenan'ın vurma demesine rağmen suça sürüklenen çocuğun odada bulunan av tüfeğini aldığı ve mağduru hedef alıp yakın mesafeden iki kez ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle de boyun, omuz ve kalça bölgelerinden isabet alan mağdurun hayat fonksiyonlarındaki etkisi 6. (ağır) derecede olan birden fazla kemik kırığına bağlı olarak hayati tehlike geçirmeksizin yaralandığı, 29.12.2010 tarihine kadar hastanede tedavi gördüğü ve aynı gün taburcu edildikten yaklaşık 1 ay sonra 28.01.2011 tarihinde de evinde öldüğü olayda; kullanılan silahın niteliği, atış sayısı ve mesafesi, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen yaralanmalar dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 82/1-d, 35 ve 31/3 maddeleri gereğince üst soya yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gözetilip ayrıca, mağdura ait hasta müşahade ve tedavi belgelerinin tamamının temin edilip, yargılama dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek, suça sürüklenen çocuğun eylemi ile mağdurun ölümü arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarında görüş alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 06.12.2011 tarihli "hastaneden taburcu edildikten sonra ölümüne kadar geçen sürede evinde günlük işlerini yapar durumda olmadığı ve sağ kolunu kullanamadığının ifade edildiği, ancak tuvalet ihtiyacını kendi giderebilecek durumda olduğunun ifade edildiği dikkate alındığında; 04.11.2010 tarihinde yaralama ile 28.01.2011 tarihinde ölümü arasında illiyet bağı olduğunu gösterir delillerin bulunmadı" şeklindeki yetersiz gerekçeye dayanılan raporu ile yetinilmesine karar verilmesi ve suçun nitelendirilmesinde de yanılgıya düşülmesi suretiyle yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, suça sürüklenen çocuğun eylemini üst soyu olan babaannesine yönelik silahla gerçekleştirmiş olması karşısında TCK'nın 86/3. maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı maddenin "a" ve "e" bendlerinin birlikte uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sadece "e" bendi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3608, Karar No: 2009/11551, Tarih: 01.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3608 E.  ,  2009/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2008

Kamulaştırılan Bursa ili Y. ilçesi D. mahallesi Y.kain ..ada ...parsel sayılı taşınmazın en son tapu kaydının celbiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.