muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3229, Karar No: 2015/12894, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3229 E.  ,  2015/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HUMK'nın 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn : Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11434, Karar No: 2015/3842, Tarih: 13.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/11434 E.  ,  2015/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/125626

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/128 (E) ve 2013/343 (K)

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

Sanık hakkında, sahteliği sabit olan hamiline yazılı 12.05.2005 keşide tarihli çeki sahte olduğunu bilerek kullandığı iddiası üzerine yapılan yargılamada, gerekçeli kararda dizi pusulası 188'de bulunan katılanın teşhis beyanında sanığı teşhis ettiğinin belirtildiği ancak anılan dizide bulunan teşhis tutanağında katılanın, olay üzerinden 3 yıl geçmiş olduğunun resimleri teşhis edip bunlardır diyemeyeceğini beyan ettiği gibi teşhiste sanık O.. K..'un resminin bulunmadığı, sadece ismen O.. K..'dan şikayetçi olduğunu belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından öncelikle sanığın imza ve yazı örneklerinin alınıp suça konu belgede bulunan imza ve yazılarla karşılaştırılmak için bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanığın fotoğrafının katılana teşhis ettirilmesi suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9530, Karar No: 2014/22109, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9530 E.  ,  2014/22109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9649, Karar No: 2011/13851, Tarih: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9649 E.  ,  2011/13851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5152, Karar No: 2012/9479, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5152 E.  ,  2012/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suç ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2007 gün ve 2005/367 Esas, 2007/78 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, iddianamede belirtilen mağdure ...'ye yönelik hürriyetten yoksun kılma suçundan açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemleri sonucunda, 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesi uyarınca mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde rapor alınmaması, her sanığın diğerinin eylemine de iştirak eden konumunda bulunmasına rağmen TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması, yine her iki sanığın fiiller üzerinde doğrudan hakimiyeti neticesinde suçun gerçekleşmiş olmasına karşılık TCK.nın 102/3-d maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Katılanların aşamalarda değişmeyen anlatımları, zabıt mümzii tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamından, her ne kadar olayın başında katılanlar, sanıkların araçlarına kendi rızaları dahilinde binmiş olsalar da sanıkların mağdureye cinsel saldırı amacıyla aracı durdurduktan sonra katılan ...'u darp

ve tehdit ederek arabada tutup direncini kırdıkları ve ilk önce sanık ...'un mağdureyi saçından yolun kenarına sürükleyerek cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği, bu sırada sanık ...'in, katılan ...'u tuttuğu, daha sonra...un araca giderek diğer sanık ...'in bu kez mağdureyi dere kenarına indirip aynı şekilde cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı vasıflandırma ile eylemlerin tehdit suçu kabul edilerek uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30925, Karar No: 2013/29543, Tarih: 26.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/30925 E.  ,  2013/29543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mağdurların aşamalardaki tutarlı beyanları, sanığın, “güvenlik görevlilerini korkutmak için eline bıçak aldığını” kabul etmesi, tanık . ...'in, “tartışma sırasında sanığın elinde bıçak bulunduğu”, tanık ...'ın ise tartışma sırasında sanığın elindeki bıçağı rastgele salladığına dair ifadeleri karşısında, bu deliller yöntemince tartışılıp reddedilmeden, sanığın, “üzerine gelen güvenlik görevlilerinden dayak yemekten korktuğum için bıçağı elime aldım” şeklindeki savunmasına dayanılarak, dosya içeriğine uymayan ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35630, Karar No: 2015/13252, Tarih: 09.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35630 E.  ,  2015/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunma- dığı gözetilmeden, para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 33 günün 1 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 27 günün 1 güne ve aynı yasanın 52. maddesi uyarınca tayin olunan 540 lira adli para ceza- sının ise 20 liraya indirilmesi ve hükmün para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan “6540 TL adli para cezasının” ibaresinin çıkarılarak yerine “adli para cezalarının” yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.03.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Sanık ...hakkında, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle haksız yarar sağlama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 245/1-5, 168/1. maddesinden cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 540,00 TL ve hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 taksitte ödenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin adli sicil kaydı gerekçe gösterilerek de sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararı, süresi içerisinde sanık tara- fından temyiz edilmiştir.

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle haksız yarar sağlama suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararı, süresi içerisinde sanık tara- fından temyiz edilmiştir.

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle haksız yarar sağlama suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlen- dirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşul larının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.

Somut olayda da; öncelikle adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle

kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında; sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılarak sonucuna göre CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 09.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2013/13883, Karar No: 2013/13353, Tarih: 04.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13883 E.  ,  2013/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kadirli Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin Şehit Orhan Gök Mah. 790 sok. No 22 Kadirli Osmaniye olduğu hükümlü beyanından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22 maddeleri gereğince Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27026, Karar No: 2015/10275, Tarih: 23.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/27026 E.  ,  2015/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine, yokluğunda verilen kararın, aynı konutta ikamet ettiği belirtilen babasına 03/04/2013 günü tebliğ edildiği, sanığın ek kararı temyiz dilekçesinde babası ile farklı ikametlerde oturduğunu beyan etmesi hususu nazara alınarak, sanık ile tebellüğ eden babası...'ın tebliğ tarihi olan 03/04/2013 günü itibariyle aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılarak, aynı konutta ikamet etmediğinin anlaşılması halinde gerekçeli kararın Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi için dairemizce verilen tevdii kararı üzerine, mahkemece yaptırılan 28.08.2014 günlü kolluk araştırmasında; sanık ve babasının evinin aynı avlu içinde fakat farklı bina numaraları olan farklı evlerde ikamet ettikleri tespit edilmekle, babası ile farklı konutta ikamet eden sanığa gerekçeli kararın tebliği gerekmesine rağmen tebliğ edildiğine dair belgenin dosyada bulunmadığı görülmekle, gerekçeli kararın Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi ile kararın sanık tarafından temyiz edilmesi halinde de bu sanığın temyizi yönünden ek tebliğname düzenlenerek iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12092, Karar No: 2013/15321, Tarih: 21.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/12092 E.  ,  2013/15321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari

geçim indirimi, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının ve özellikle işyeri ortağı ...'nin küfürlü ve hakaretli davranışları nedeni ile davacının Hanifi'yi uyardığı, bunun üzerine çeşitli bahane ile iş aktinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, işverenlikte müdür ve sorumlu konumunda olan kişinin Hanifi değil bir başka şahıs olduğu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı, 20 günlük ücreti haricinde bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş akdinin haklı feshini davalının ispatlayamadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Her ne kadar davacı adı ile imzalanan işe başlama konulu dilekçenin tarihi, 16/4/2007 ise de, davacının bu dilekçeyi sigortasının başlatılması için verdiğini belirtmesi, davacının işe başlama tarihi olarak iddia ettiği tarihin davacı şahitleri ve hatta davalı şahidi tarafından da desteklenmesi karşısında hizmet süresi başlangıcının 12/07/2006 yerine 16.04.2007 olarak kabulü hatalıdır.

Mahkemece, hizmet başlangıç tarihinin 12.7.2006 olduğu kabul edilerek, talep edilen alacaklar hesaplanmalıdır:

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5671, Karar No: 2006/8990, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5671 E.  ,  2006/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay incelemesi yapılabilmesi için;

Kaynaklar Köyü 1621, 1622, 2770 ve 2771 sayılı parsellerle ilgili dava dosyalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden istenerek dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.

K A R A R

Yargıtay incelemesi yapılabilmesi için;

Tut İlçesi, ... Köyü 119 ada 88 parsel sayılı taşınmaza komşu 67, 68, 87 ve 89 nolu parseller davalıysa kesinleşip kesinleşmediği belirtilen tutanak örnekleri ile dosyaların, bu parseller kesinleşmişse Tapu Sicil Müdürlüğünden tapu kayıt örnekleri getirtilerek bu dosya ile birlikte gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.