muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/947, Karar No: 2024/4447, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/947 E.  ,  2024/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1085 Esas, 2022/1911 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/221 E., 2021/288 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına olan Akbank'a ait, .... Şubeli, 30.01.2020 tarihli, Z1021437 seri numaralı, 130.000,00 TL tutarlı çeke ilişkin olarak Gaziantep İcra Dairesinin 2020/23853 E. sayılı dosyası ile müvekkil aleyhine icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin 02.03.2020 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, itirazlara yönelik beş günlük yasal süresi dolduğunu, takibe konu çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığını, davalının haksız takip başlattığını, açıklanan bu nedenlerle davanın kabulü ile dava konusu çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığının tespiti ile icra takibinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve alacağın varlığını geciktirmeye yönelik bir dava olduğunu, gerekli bilirkişi incelemesi ile takibin haklılığının ortaya çıkacağını, açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve alacağın varlığını geciktirmeye yönelik bir dava olduğunu, gerekli bilirkişi incelemesi ile takibin haklılığının ortaya çıkacağını, açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu çekteki keşideci imzasının davacıya ait olmadığından bahisle iş bu menfi tespit davasının açıldığı, buna göre davacının imzalarının bulunduğu kurumlardan imza asılları celp edildiği ve davacının imza örneklerinin mahkeme huzurunda alındığı, çekteki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde bilirkişi heyetinden rapor alındığı, 20.03.2021 tarihli raporda bir takım teknikler kullanılarak imza analizi yapıldığı, çek aslındaki ... adına atfen atılı bulunan imzanın aynı şahsa ait mevcut mukayese imzalarına kıyasen bulunan imzanın ilk bakışta biçimsel olarak benzerlik algılansa da hız ve işleklik derecesi başta olmak üzere imzada grama yapısı içinde ebat, istif, eğim, doğrultu, seyir ve baskı derecesi gibi grafolojjik tanı unsurları itibari farklılıklar saptandığı, dolayısıyla davacı imzasının taklit mahiyetinde oluşturulduğu kanaatine varıldığı, gerek kaligrafik, gerekse karakteristik tersim özellikleri birlikte değerlendirildiğinde uygunluk veya benzerlik saptanmadığı, davacının eli ürü olmadığının belirtildiği, tüm bu hususlar doğrultusunda davalı banka tarafından takibe konulan çekteki keşideci imzasının davacının eli ürünü olmadığı, taklit imza mahiyetinde oluşturulduğu, bunun da bilirkişi raporu ile doğrulandığı, raporun detaylı gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davacının Gaziantep İcra Müdürlüğünün 2020/23853 E. sayılı takip dosyası ve bunun dayanağı olan 1021437 seri nolu 130.000,00 TL bedelli çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı aleyhine müvekkil banka tarafından Gaziantep İcra Müdürlüğü’nün 2020/23853 E. sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus takip yapıldığını, takip dayanağı senedin müvekkili bankaya takibe konu edilmiş haliyle, Yentur şirketi tarafından imzalanarak verildiğini, davacının imzaya itirazlarının haksız ve gerçek dışı olduğunu, Mahkemenin imzaya itiraz konusunda eksik inceleme sonucunda karar verdiğini, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, Mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınması gerekirken eksik ve hatalı rapora göre hüküm tesis edildiğini, 26.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda çek aslındaki ... adına atfen atılı bulunan imzanın aynı şahsa ait mevcut mukayese imzalarına kıyasen bulunan imzanın ilk bakışta biçimsel olarak benzerlik algılansa da hız ve işleklik derecesi başta olmak üzere imzada grama yapısı içinde ebat, istif, eğim, doğrultu, seyir ve baskı derecesi gibi grafolojjik tanı unsurları itibari farklılıklar saptandığı şeklinde değerlendirme yapıldığını, bilirkişi raporunda açıkça görüleceği üzere kesin kanaat içermediğini, kendi içerisinde çelişkili olduğunu, bilirkişi raporunda yeterince ve etraflıca inceleme yapılmadığını, borçlunun yakın tarihteki imzaları toplanarak değerlendirilmediğini, özellikle keşide tarihine yakın evraklar olmadan, imza incelemesine esas alınan belgelerin büyük kısmının fotokopi olması nedeni ile sağlıklı, denetimine elverişli inceleme yapılmadığını, Adli Tıp Kurumu veya uzman bilirkişilerden oluşan bir heyet marifetiyle imza incelemesi yaptırılarak hiçbir şüphe ve tereddüde yer bırakmayacak biçimde rapor tanzim edildikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğini, davacı borçlu ile müvekkil banka arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığını, müvekkili banka iyiniyetli hamil konumunda olduğundan davacı borçlunun imzaya itirazlarını kabul etmediklerini, davacının imzaya itirazlarının doğruluğu ortaya çıksa bile müvekkili bankanın ciro silsilesine bakıldığında bunu bilebilecek konumda olmadığını, bu sebeple müvekkili bankanın haksızlığından ya da kötü niyetinden bahsedilemeyeceğini, davacı borçlunun icra mahkemesinde imzaya itiraz etmediğini, kötüniyetli olarak davayı açtığını ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve karar dayanak alınan adli tıp uzmanı üç kişilik bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun karar vermeye elverişli ve kesin kanaat bildirir nitelikte olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının icra takibine konu ettiği çek üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı ve bu doğrultuda menfi tespit kararı verilmesinin gerekliliği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 211 ve 281 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, davalı bankanın davacının keşidecisi olduğu ve kendisine dava dışı şirket tarafından ciro yoluyla teslim edilen çeke dayalı olarak davacı ve dava dışı şirket aleyhinde başlattığı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte, davacının takibe dayanak çekteki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek menfi tespit istemine ilişkin olup; Mahkemece adli belge inceleme ve adli tıp alanında uzman öğretim üyelerinden oluşan heyet eliyle dava konusu çek üzerinde inceleme yaptırılmış, alınan raporda, çek üzerindeki imzayla mukayese imzaları arasında ilk bakışta benzerlik algılansa da davacı imzasının taklit mahiyetinde oluşturulduğu kanaatinin hasıl olduğu mütalaa edilmiş, Mahkemece davalı yanca sunulan rapora karşı itiraz yerinde görülmeyip anılan rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş, kararı istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesince de karar yerinde görülmekle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 211 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde aynı maddenin (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmaması halinde bilirkişi incelemesine karar verileceği, bilirkişi incelemesinden önce mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaların ilgili yerlerden getirtileceği, bilirkişinin bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapacağı belirtilmiş; aynı Kanun'un 281 inci maddesinde ise, tarafların bilirkişi raporunun kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde belirsizlik gösteren hususlar hakkında bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sonuç olarak dava konusu çek üzerindeki keşideci imzasının davacıya ait olmadığı kanaatine yer verilmişse de ilk bakışta davacının imzasına benzer olduğu ifadesine de yer verilmiş olması çelişki oluşturmuş, anılan rapora karşı davalı vekili süresinde sunduğu beyan dilekçesinde bu hususa dikkat çekerek çelişkiyi giderecek yeni bir rapor alınmasını talep etmiştir.

Şu halde Mahkemece, bilirkişi raporunda yer alan çelişkili ifadeler ve davalı yanın da rapora karşı itirazları gözetilip, davaya konu çek üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu eliyle usulüne uygun grafolojik ve grafometrik tekniklerle inceleme yaptırılarak yaptırılacak incelemeyle şüpheye yer vermeyecek şekilde hasıl olacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde çelişkili ifadeler barındıran ve itiraza uğrayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiş olması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/52, Karar No: 2008/170, Tarih: 10.06.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/4.MD-52 E., 2008/170 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/4.MD-52 E., 2008/170 K.**

**- CEZAYI ARTIRICI VEYA AZALTICI NEDENLER

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- SUÇ VASFI

- ZİNCİRLEME BİÇİMİNDE GÖREVİ İHMAL SUÇU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 231 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık H.... E.....’ın zincirleme biçimde görevi ihmal suçundan 5237 sayılı TCY’nın 257/2, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51/1. madde uyarınca cezasının ertelenmesine, 53/1. madde uyarınca 1 yıl süreyle denetim altında bulundurulmasına, 53/5. madde uyarınca verilen cezanın infazından sonra işlemek üzere 3 ay 3 gün süreyle hak ve yetkilerini kullanmasından yoksun bırakılmasına ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinden verilen 17.01.2008 gün ve 32-1 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “

“hükmün açıklanmasının geri bırakılması zorunluluğu nedeniyle bozma”

” görüşünü içeren 03.03.2008 gün ve 222835 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderil¬

¬mekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık H.... E.....’ın zincirleme biçimde görevi savsama suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükmün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile Ceza Yargılaması Yasası’nın 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında gerçekleştirilen değişiklikler sonucunda, bu maddede öngörülen objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde uygulanması olanağı bulunan “

“hükmün açıklanmasının geri bırakılması”

” kurumunun tatbik alanı genişletilmiş ve somut olayda uygulanabilir bir hale gelmiştir. Kurulan hükmün sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmamasına olanak sağlayan ve bu yönüyle sanık lehine sonuç doğurdu¬

¬ğunda kuşku bulunmayan bu hukuki kurumun sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı ise öncelikle birinci derece yargılamasını yapan mahkemece ele alınıp değerlendirilmelidir. Bu itibarla, diğer yönlerinin bu aşamada incelenmesine gerek bulunmayan hükmün, öncelikle bu yasal değişikliğin değerlendirilebilmesi için bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı Osman Şirin; “

“5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinde yapılan ve “

“hükmün açıklanmasının geri bırakılması”

” müessesesinin kapsamını genişleten değişikliğin açılan temyiz davasının incelenmesini, suçun sübutunun ve vasfının değerlendirilmesini usulen engelleyecek hiçbir hüküm taşımadığı açıktır. Bu açıklık 5728 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin hükmüyle tartışılamaz netliğe ulaşmıştır. Geçici 1. maddede ifadesini bulan “

“5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinde yapılan ve “

“hükmün açıklanmasının geri bırakılması”

” müessesesinin kapsamını genişleten değişikliğin açılan temyiz davasının incelenmesini, suçun sübutunun ve vasfının değerlendirilmesini usulen engelleyecek hiçbir hüküm taşımadığı açıktır. Bu açıklık 5728 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin hükmüyle tartışılamaz netliğe ulaşmıştır. Geçici 1. maddede ifadesini bulan “

“Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Yargıtay ilgili ceza dairesinde bulunan dosyalar hakkında bu Kanunun lehe hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, usule aykırılık bulunmadığı takdirde, dosya esastan incelenmek, acele işlerden sayılmak ve Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi dikkate alınmak suretiyle karar verilir.”

” hükmünün temyiz davasının esasının incelenmesine engel olur nitelikteki “

“hukuka kesin aykırılık halleri”

”yle sınırlı olduğunda ve bunun dışındaki her halde hükmün esasının incelenmesi gerekeceğinde duraksama olmamalıdır.

Temyiz davasında gerek re’sen gerekse talep üzerine sanığın beraatine hükmedebilmek asla ve kesinlikle geciktirilemeyecek bir temel hedef olduğuna göre, esası inceleyerek bu yönde bir karar vermek yerine sadece ve yalnız usul bozması yaparak yargılamayı ilk derece mahkemesine göndermenin ve beraatı olanaklı kişiyi 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinde öngörülen beş yıllık denetim süresine tabi tutarak hak kısıtlamalarına muhatap kılmanın kabul edilebilir hiçbir yönü bulunmamaktadır.

Aynı yorumu, açılmış temyiz davasında yerel mahkeme hükmünü suç vasfı ya da cezayı artırıcı veya indirici nedenler yönünden temyiz eden süjenin hakları ve haklılığı yönünden de yapmak olanaklıdır. Örneğin yerel mahkemenin cezayı 2 yıl ya da altına indiren uygulamasını yasaya aykırı bularak temyiz davası açan ve yapılacak inceleme ile uygulamayı bozdurabilmeyi uman C.savcısı veya müdahilin haklı olabilecek bu temyizi incelenemeyecek, salt ceza 2 yılı aşkın değildir denilerek hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönünde bir yeni hükme yerel mahkeme zorlanacak, yerel mahkeme kendi hükmündeki isabetsizliği denetleme yetkisinde olmadığından, hatalı biçimde 2 yıllık yaptırıma konu edilen nice suç, hükmün açıklanmasının ertelenmesiyle yaptırım dışı kalabilecektir.

“Hükmün açıklanmasının ertelenmesi”

” kararlarının sadece itiraz yasa yoluna tabi tutulduğu gözönüne alındığında, bu tür ihlallerin itirazı inceleme mercilerince usule ilişkin denetleme statüsü alışkanlığıyla değerlendirmeye konu edilemeyeceği ve hukuk düzeninin geçerli kıldığı ölçüde giderilemeyeceği açıktır. İtiraz mercilerinin esası da incelemesi gerektiği keyfiyeti ise ayrı bir yasal düzenlemenin konusu olabilir ki, bu da temyiz mercii ile itiraz merciinin görev ve yetkilerinin sınırları konusunda çok kapsamlı bir tartışmayı gündeme taşır.

Bu itibarla yasanın açık hükmüne ve hukukun vazgeçilemez ve ertelenemez usul normlarına aykırı biçimde esası incelemeyi gereksiz sayan, sübuta ve vasfa ilişkin temyiz davasını inceleme sorumluluğunu öteleyen ve yeni yasal düzenlemeyi usul bozmasını zorunlu kılıyormuşçasına değerlendiren çoğunluğun görüşüne katılmıyor, esasın incelenmesinden sonra suçun sübutuna ve uygulamanın isabetli oluşuna karar verilmesi sonrasında ertelenmeye engel bir halin bulunmadığını saptama halinde, hükmün 5728 sayılı Yasayla değişik CYY’nın 231. maddesince değerlendirme yapılmak üzere bozulmasına hükmedilmesi gerektiğini düşünüyorum.”

” gerekçesiyle

Bir kısım Kurul Üyesi ise; “

“hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda yapılan yasal değişikliğin Yargıtay’da yapılan inceleme sırasında davanın diğer yönlerinin ve esasının değerlendirilmesine engel olmayacağını belirterek öncelikle davanın esasının incelenmesi, sübut, nitelendirme gibi hususlarda hükmün denetimi yapıldıktan sonra sözü edilen yasal değişiklik nedeniyle hükmün bozulması gerektiğini”

” ileri sürerek karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :Açıklanan nedenlerle;

1-Sanığın temyiz itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.01.2008 gün ve 32-1 sayılı hükmünün sair yönleri incelenmeksizin açıklanan nedenden BOZULMASINA,

3-Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.06.2008 günlü birinci müzakerede karar için gerekli oyçoğunluğuna ulaşılamaması nedeniyle 17.06.2008 günü gerçekleştirilen ikinci müzakerede oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5747, Karar No: 2013/2361, Tarih: 27.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5747 E.  ,  2013/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23.00 sıralarında elinde bıçak ile cadde üzerinde yürüdüğü görülen ve alkollü olduğu anlaşılan sanığın, devriye görevi yapmakta olan polisler tarafından durdurularak bıçağı teslim etmesi istenildiğinde teslim etmeyeceğini söyleyerek, bıçağı sol eline alıp sağ eli ile müşteki polis memuru ...’ın yakasından tutarak vurmak için hamle yaptığı sırada ... tarafından sprey sıkılmak suretiyle etkisiz hale getirilerek elindeki bıçağın alınması şeklinde gerçekleşen eyleminde atılı suçu işlediği anlaşılmakla,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2209, Karar No: 2018/2278, Tarih: 03.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2209 E.  ,  2018/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...’in, müşteki ....’a olan 5.000 TL borcu nedeni ile kendi adına olan arsayı müşteki....’a tapuda devrettiği, ancak arsanın piyasa fiyatının altında devrettiğini düşünerek ve müştekinin bu arsayı başkasına devrini engelleyebilmek için, arsa üzerinde TOKİ tarafından inşaat yapılacağına dair, TOKİ anteti bulunan suça konu belgeyi düzenleyerek müştekiye verdiği, müştekinin de arsanın daha değerli olduğunu düşünerek bankadan çektiği krediyi sanık ...’e verdiği, sanıkların bu surette atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda; suçtan zarar görenin müşteki ... olması karşısında atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen ve hukuken geçerli olmayan katılma kararının hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2728, Karar No: 2010/11358, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2728 E.  ,  2010/11358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1988 tarihinden itibaren çalıştığı günlerin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki Islahiye Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okuluna bağlı işyerlerinde 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı “Usta Öğretici” olarak 1988 yılından beri mevsimlik ve işe giriş-çıkış tarihleri arasında tam gün olarak ayda 30 gün çalıştığını ancak hizmetlerinin davalı SGK Başkanlığına eksik bildirildiğini ileri sürerek eksik bildirilen hizmet süresinin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 01.10.1990-30.5.2008 tarihleri arasında davalı Kurum'a bildirilen süre dışında 1036 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalıların sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir. Bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5. maddesi, “uzman ve usta Öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1-Geçici personel olarak:

Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.