muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3132, Karar No: 2018/800, Tarih: 12.02.2018

3-Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir sorumluluk sigortası türüdür. Bu sebepledir ki, sigorta şirketinin sorumluluğu, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlıdır.Davacılar desteğinin sürücüsü olduğu ve dava konusu kazayı yapan araç için, davalı ... şirketi tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi düzenlendiği; poliçeye göre ölüm halinde kişi başına teminat limitinin 268.000,00 TL. olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Davaya konu kazada ölen davacılar desteği Necdet'in yakınlarının talep edeceği tazminatlardan, davalı sigortacının bu limitle sınırlı olarak sorumlu olacağı da izahtan varestedir.Mahkemenin hükme esas aldığı 19.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda, davacılar için destekten yoksun kalma tazminatı olarak toplam 359.479,46 TL. hesaplanmış; davacı tarafın ıslah dilekçesiyle, dava değeri bu miktara yükseltilmiş; mahkeme tarafından ise, davalı sigortacının sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı olduğu belirtilmek suretiyle, rapor ve davacı tarafın ıslahına göre toplam 359.479,46 TL. tazminata hükmedilmiştir. Yukarıda ifade olunan hususlara göre; davalı sigortacının düzenlediği ZMSS poliçesindeki limitle sınırlı sorumlu olduğu ve bu limitin kaza tarihi itibariyle 268.000,00 TL. olduğu; davada sadece trafik sigortacısı olan davalıya husumet yöneltildiğinden, davalının poliçe limitiyle sınırlı biçimde sorumlu olduğu ibaresinin hükme yazılmasının yeterli olmadığı; davacılar için hesaplanan toplam tazminat, limiti aştığından, davacılar arasında garameten paylaştırma yapılması gerektiği; ayrıca, yukarıda 2 numaralı bentte ifade olunan sebeplerle, desteğin dava dışı kızı ... için de destek payı ayrılarak davacı paylarının belirlenmesi suretiyle tazminat hesabı yapılması gerektiği gözetilip, anılan hususları karşılayan ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle ve poliçe teminat limitini de aşacak biçimde tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9350, Karar No: 2024/543, Tarih: 18.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9350 E.  ,  2024/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Yukarıda izah edilen sebeplerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.10.2023 tarih ve 2023/2511 E.-2023/1757 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 25.05.2023 tarih ve 2023/55 E.-2023/405 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “%1 oranında 14.375,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13677, Karar No: 2013/48908, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/13677 E.  ,  2013/48908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Dosya kapsamından ve dosyada bulunan CD içeriğinde suça sürüklenen çocuğun mağdura doğrudan kasıtlı bir şekilde vurmadığı, okulun bahçesinden, içeri doğru koşarak hareket etmekte iken, mağdurun, çok kısa bir mesafede, önünde olduğunu görerek durmak istediği, ancak hızının fazla olması nedeni ile duramayıp düştüğü, düştükten sonra iradi olmaksızın yerde kayarak mağduru da düşürdüğü, sonradan yerden kalkıp, dirseğini tutarak okulun içine girdiği anlaşıldığı halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) 5237 Sayılı TCK' nin 50/1-d maddesinde Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya karar verilebileceği gözetilmeksizin 1 yıl süreyle internet kafe ve oyun salonlarına gitmekten yasaklanma seçenek tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1987, Karar No: 2020/7782, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1987 E.  ,  2020/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ve davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalı ... vd vekillerince temyiz edilmiştir.Tarım arazisi niteliğindeki ... ili ... mahallesi 62 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasına hatalı yazılması,

2-Kamulaştırma bedeline uygulanan faizin başlangıç tarihinin farklı gösterilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinden (25.370,64 ) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (16.742,25)rakamlarının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinden (07/03/2012 ) tarihinin çıkartılmasına, yerine (07.04.2012 )tarihinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1017, Karar No: 2018/3817, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1017 E.  ,  2018/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 27/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5716, Karar No: 2016/14730, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5716 E.  ,  2016/14730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 06.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 16.726,89 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 16.726,89 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19315, Karar No: 2023/11183, Tarih: 25.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/19315 E.  ,  2023/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi 16.07.2020 tarih ve

2018/33 Esas, 2020/108 ... Kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İTİRAZ EDİLEN KARAR : Yargıtay 3. Ceza Dairesi 19.01.2022 tarih ve

2021/5935 Esas, 2022/150 ... Karar

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

I. OLAY VE OLGULAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.01.2022 tarih ve 2021/5935 Esas, 2022/150 ... Karara; sanık lehine bozulması istemiyle CMK'nın 308 inci maddesi gereğince itiraz edilmekle;

CMK'nın 308/3 üncü maddesi uyarınca itiraz konusu değerlendirildi:

İtiraz nedeni incelendiğinde; "5271 ... CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca zorunlu müdafii atanmasını gerektiren “silahlı terör örgütüne üye olma” suçundan yargılanan sanık ...'nın, savunmasının alındığı 09.07.2018 tarihli duruşmada kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156 ncı maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, 10.06.2019 tarihli 6 ncı celseye kadar müdafii olmadan devam eden yargılamada o celse de usulüne uygun şekilde yeniden müdafii eşliğinde sorgusunun yapılıp savunması alınmadığı gibi daha önce müdafii olmaksızın yapılan esaslı işlemlerin sanık ve müdafiine hatırlatılmadığı, diyeceklerinin sorulmadığı, hüküm duruşmasına kadar geçen sürede duruşmalara sanık ve müdafiinin birlikte katılmadığı, hüküm duruşmasına birlikte katılan sanık ve müdafiinin esas hakkındaki mütalaaya karşı birlikte savunma yaptıkları görülmüş ise de, arz ve izah edildiği üzere usulüne uygun yeniden müdafii eşliğinde sorgusu yapılıp savunması alınmadan, yokluklarında yapılan esaslı işlemlere karşı diyecekleri sorulmadan ve sadece iki celse birlikte savunma yaptıkları 10 celse süren kovuşturmada etkin bir şekilde müdafii yardımından faydalandırılmadan yagılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan ... yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK'nın 150/3, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu" değerlendirmesinde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.10.2023 tarihinde, "Açıklanan nedenlerle Yüksek Daire kararına karşı sanık ... lehine 5271 ... Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur." talep sonucu ile, sanık lehine CMK'nın 308 inci uyarınca itiraz yoluna başvurulduğu görülmüş ise de;

II. GEREKÇE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.10.2023 tarihinde, "Açıklanan nedenlerle Yüksek Daire kararına karşı sanık ... lehine 5271 ... Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur." talep sonucu ile, sanık lehine CMK'nın 308 inci uyarınca itiraz yoluna başvurulduğu görülmüş ise de;

Sanığın yargılamanın ilk 5 celsesinde müdafisinin olmadığı, ancak 6 ncı celseden itibaren müdafisinin duruşmalara katılıp, sanığın esas hakkındaki savunmasına katkı sunarak yapılan yargılamaya ve suçun sübut delillerine karşı beyanlarda bulunduğu, yargılama aşamasında veya temyiz dilekçesinde sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin her hangi bir itirazda da bulunmadığı gözetilerek, dosya kapsamına göre itiraz sebebi yerinde görülmediğinden itirazın reddine, dosyanın karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdiine karar verilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE,

02.07.2012 ... ve 6352 ... Kanun’un 99 uncu maddesi ile 5271 ... CMK'nın 308 inci maddesine eklenen (2) ve (3) fıkra hükümleri uyarınca dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17904, Karar No: 2010/8454, Tarih: 15.07.2010

9. Ceza Dairesi 2008/17904 E., 2010/8454 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/17904 E., 2010/8454 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıkların cezaevine ait masanın demirini kırıp, koğuş bahçe duvarını kazarak zarar verme eylemlerinin farklı farklı zamanlarda yapıldığının belirlenememesi karşısında eylemin tek suç olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeyerek değişik zamanlarda işlendiğinin kabulü ile haklarında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıkların hukuki durumunun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun suç tarihinde yürürlükte olan ve sanıkların lehine bulunan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.