muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13454, Karar No: 2014/19, Tarih: 07.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/13454 E.  ,  2014/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, silahlı suç örgütü kurmak, yönetmek, üye olmak, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı ile sanık ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...., ... ve ... hakkında yağma suçundan; sanık ... hakkında suç örgütü yönetme; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütü üyeliği, sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmedilen cezaların sürelerine ve türlerine göre, sanık ... savunmanı ile sanık ... savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Yakınan ...'ye yönelik yağma suçunun gündüz vakti, birden fazla kişi ile birlikte, suç örgütünün korkutucu gücü kullanılarak, işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; yakınan ...'a yönelik yağma suçunun TCK’nın 149/1.maddesinin yazılı (c) ve (d) bentlerinin yanında suç örgütünün korkutucu gücü kullanılarak “f” bendine de aykırı biçimde işlenmesine karşın, “f” bendinin uygulamaya esas alınmaması, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz dilekçesi içeriğine göre karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar ....., ..., ..., ... ve ... savunmanları, sanık ... ve savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ... ve sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında yağma ve suç örgütü üyeliği suçları, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne yardım etme; sanıklar ... ve Fethi Coşkuntuncel hakkında tehdit ve suç örgütüne yardım etme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...'nin savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-Suç örgütüne yardım etme suçundan,mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ..., ...,..., ... ve ... ile tehdit ve suç örgütüne yardım etme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ... ve ....hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ....savunmanı, sanıklar ... ve ... savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ... savunmanı, sanık ..... savunmanı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “498 TL savunman giderinin sanıklar ... ve ...'den tahsiline” ilişkin bölüm ile sanıklar ..., ...,..., ..., ..., ... ve ... hakkında ''5237 sayılı TCK'nun 58/9. maddesinin'' uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması, suretiyle diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2399, Karar No: 2018/4523, Tarih: 18.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2399 E.  ,  2018/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen sanık hakkında, tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi; mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin; infaz aşamasında her zaman gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası’nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, yargılama giderlerine ilişkin miktardan “Zorunlu müdafii ücreti 561,00 TL” nin çıkartılıp, yerine “zorunlu savunman giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8695, Karar No: 2014/9658, Tarih: 02.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8695 E.  ,  2014/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2009/402-2012/347

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddesinin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelinin tespiti gerekir. Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cephe ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması aranır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine H. Mahallesi .parselin emsal alındığı, ancak bu emsalin 12.12.1997 tarihli akit tablosunun incelenmesinde şatışın hissedarlar arası satış olduğu anlaşılmaktadır. Yine dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 102,69 TL/m², emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 51,34 TL/m² olup somut emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılması karşısında dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 22 kat daha değerli olduğunun kabulü emsalin dava konusu taşınmaza uygun bir emsal olmadığı izlenimini uyandırmakta olup emsal satış işleminin bilirkişi raporunu denetlemeye yeterli bulunmadığı nedeniyle uygun emsal niteliği taşımadığından bu emsale göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları, emlak vergisi m² değerleri getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları, emlak vergisi m² değerleri getirtildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5580, Karar No: 2012/14664, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5580 E.  ,  2012/14664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların davacı müvekkiller aleyhine Çatalca İcra Müdürlüğü’nün 2006/ 743 sayılı dosyasıyla icra takibi yaptıklarını, davacılardan ...’nın süresinde itiraz etmemesi, diğer davacının da haciz baskısı sonucu icra kefili olması nedenleriyle gerçekte olmayan ve yargılamayı gerektiren bir alacaktan dolayı borçlu duruma düştüklerini belirtip yersiz tazminat talepleri yönünden davacıların borçlu olmadıklarının tespiti ile davalılar aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkil ...’ın kaza sonucu yaralanarak hastanede kaldığını belirtip davacıların tüm iddialarını ispat etmeleri gerektiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile Çatalca İcra Müdürlüğü’nün 2006/743 sayılı takip dosyasında 16.500,00 TL hasar bedelinin icra takibi sırasında dava dışı borçlu ... İnşaat Şirketi tarafından ödendiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, aynı icra dosyasında diğer alacaklar yönünden davacıların davalılara karşı borcu bulunmadığının tespitine ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ile davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 351,10 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 608,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/395, Karar No: 2018/2017, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/395 E.  ,  2018/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 19. İş Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğundan reddine dair verilen 28.04.2015 tarihli ve 2014/1436 E., 2015/373 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 02.09.2015 tarihli ve 2015/20155 E., 2015/23956 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemenin ilk kararının Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamanın 03.12.2015 tarihli celsesinde verilen ara kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak kısa kararın hüküm kısmı ile gerekçeli kararda “Bozma ilamına uyulmayarak önceki kararda direnilmesine, davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usuli kazanılmış hak denilir.

Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozma kararında gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bozma nedenidir.

Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozma kararına uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme bu uyma kararı ile bağlıdır. Daha sonra bu uyma kararından dönerek direnme kararı veremez; bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak ya da gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır.

Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Temyiz Dairesinin ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan istikrarı zedeler ve hatta kararlara karşı umumi güveni dahi sarsar. (09.05.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 E., 2010/87 K.; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 E., 2017/137 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 E., 19 K.; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, davacı vekilinin temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararı üzerine yerel mahkemenin bu karara uyması ile davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 20.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11261, Karar No: 2017/5323, Tarih: 10.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11261 E.  ,  2017/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ... ve ...(Kendi adına asaleten ... adına velayeten) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15/06/2014 tarihinde meydana gelen kazada müvekkiline ait ... plakalı araca davalı ...’ın kullanmış olduğu ... plakalı aracın çarptığını, müvekkilinin aracında maddi hasarın meydana geldiğini, kaza tespit tutanağı ve ... şirketlerince düzenlenen evraklarda davalının %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, müvekkiline ait olan aracın 2012 model ... marka araç olduğunu, müvekkilinin aracın ilk sahibi olduğunu, araçla meydana gelen hiçbir kazasının bulunmadığını, aracın tüm bakımlarının süresinde yapıldığını, meydana gelen kaza nedeniyle yapılan tamir sonucunda 7.056,77 TL’lik fatura kesildiğini, müvekkilinin aracının piyasa değerinin 70.000 TL olduğunu, söz konusu kaza nedeniyle aracın değerinin düştüğünü, dolayısıyla meydana gelen değer kaybı nedeniyle 3.000 TL değer kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar kısaca davanın reddini istemiştir.

Mahkememizce toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı, özellikle kanaat verici düzey ve yeterlilikteki bilirkişi raporları kapsamında; davacının aracında davalıya ait araç tarafından çarpma sonucu meydana gelen kazada oluşan değer kaybından dolayı %80 oranında kusurlu olan davalının, davacı aracının modeli, yaptığı kilometre ve hasarın niteliği kapsamında hesaplanan 2.680 TL'den kusur oranı dikkate alınarak bulunan 2.144, TL değer kaybından sorumlu olduğu anlaşılmakla davanın bu sebeple kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... (Kendi adına asaleten ... adına velayeten) vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2190 TL'na çıkartılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup mahkemece karar verilen tazminat yönünden dava kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacılar ... ve ... (Kendi adına asaleten ... adına velayeten) vekilinin temyiz itirazlarının kesinlikten REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.