muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20619, Karar No: 2014/5659, Tarih: 17.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20619 E.  ,  2014/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/468-2012/631

DAVACILAR : ŞENGÜL ASENA V.D.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tscil davası sonunda, yerel mahkemece karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, birleştirilen her bir dosyanın dava değeri ayrı ayrı gözetilerek duruşma isteği değerden reddedildi, Tetkik Hâkimi ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan tarafından çekişme konusu taşınmazlardan 2742 parsel sayılı taşınmazın davalı Yılmaz'a, 225 ve 245 parsel sayılı taşınmazların davalı Sunay'a, 215 parsel sayılı taşınmazın davalı İlgin'e, 224, 2785 ve 2807 parsel sayılı taşınmazların davalı Tevfik'e satış suretiyle temlik edildiği, asıl ve birleşen davaların taraflarının 06.01.2010 tarihli davalı taşınmazların tamamını kapsar şekilde sözleşme imzaladıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, mirasbırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Davanın kabulüne ilişkin ilk kararın temyizi üzerine Dairece, “... taraflar arasında düzenlenen 06.01.2010 tarihli sözleşmenin değerlendirilerek, sözleşme doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak ve doğru veraset ilamındaki paylara göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme, soruşturma ve yanlış değerlendirme sonucu karar verilmesinin doğru olmadığı..” hususlarına değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bu kez 06.01.2010 tarihli sözleşmenin halen ayakta olduğu, sözleşmenin TMK'nın 676. maddesindeki koşulları taşıdığı gerekçesiyle sözleşme uyarınca davanın konusuz kaldığından bahisle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; bozmaya uyan mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapma ve orada gösterilen doğrultuda hareket etme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, imzaları inkar edilmeyen sözleşme doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılarak, doğru veraset ilamındaki paylara göre karar vermekten ibaret olup, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16545, Karar No: 2016/4685, Tarih: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16545 E.  ,  2016/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5408, Karar No: 2016/4925, Tarih: 06.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5408 E.  ,  2016/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İncelenen dosya içeriğine göre, .... Vergi Dairesi Başkanlığının 21.07.2009 tarihli mütalaası ekinde bulunan 03.07.2009 günlü Vergi Tekniği Raporunda eksiklik bulunduğu görülmekle; raporun tamamlanarak eklenmesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2676, Karar No: 2020/3688, Tarih: 02.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2676 E.  ,  2020/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre onsekiz yaşını doldurduğu anlaşılmakla son celsenin açık yerine gizli yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

2-18/06/2018 tarihli bozma ilamımız ile mahkemenin 18/09/2014 tarihli kararının “suça sürüklenen çocuk ve dosya dışı yaşı büyük diğer iki sanık ... ve ...’in birlikte yakınanın çalıştığı marketin önündeki meyve tezgahının brandasını açarak toplam değerleri 100 TL’lik meyvelerden çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, yakınanın kovuşturma aşamasında 09/10/2013 tarihli ifadesinde çalınan meyvelerin değeri 100 TL civarı olduğunu söyleyerek zararın giderilip giderilmediğine ilişkin bir bilgi vermediği, sonrasında yakalama emri üzerine 13/10/2013 tarihinde ifadesi alınan suça sürüklenen çocuk ...’nin ise “arkadaşlarım ikişer üçer elma aldı ben de bir kasa çilek aldım, şikayetçi ile uzlaştık, benim hakkıma düşen 50 TL’yi ben müştekiye götürmesi için ...’a verdim. müştekinin parasını ...’un verip vermediğini bilmiyorum” şeklindeki beyanı karşısında yakınanın ve tanık sıfatıyla ...’un beyanına başvurularak suça sürüklenen çocuğun zarar giderimi hususunda söyledikleri araştırılıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına rağmen ve müştekinin zararı giderilmiş olup eğer soruşturma aşamasında gerçekleşmiş ise TCK'nın 168/1. maddesinin, aksi halde aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulama koşulları oluşabileceği nazara alınarak müştekinin beyanının tespiti gerektiği halde müştekinin ifadesi alınmadan sadece suça sürüklenen çocuk ... ve tanık ...'un beyanları ile yetinilerek ve zararın kovuşturma aşamasında giderildiğine ilişkin delillerin de nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/997, Karar No: 2014/20342, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/997 E.  ,  2014/20342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16644, Karar No: 2019/31353, Tarih: 13.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/16644 E.  ,  2019/31353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat; sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere, geminin müsadere talebinin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak EPDK vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık müdafiileri tarafından yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

1. Suç tarihi itibariyle sanıklarda ele geçirilen kaçak akaryakıt yönünden 5015 sayılı Yasanın ek 5/1. maddesi uyarınca ceza tayini gerekirken, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve sanıklar lehine düzenleme getirmeyen 5607 sayılı Yasanın 3/10. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2. Dosyada KEMT varakası bulunmadığından sanıkların kamu zararından haberdar olmadıkları gözetilmeden, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanıklara geminin tanklarında ele geçen 14.500 kg.markersiz motorine yönelik olarak gümrük idaresince hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanıkların kurum zararını gidermediklerinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Suça konu akaryakıtın 5015 sayılı Yasanın ek 5/1-son maddesi gereğince müsaderesi yerine, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Suçta kullanılan Atlas-S isimli deniz tankerinin sahibine iadesine de karar verilmesi yerine, yalnızca geminin müsaderesi talebinin reddine ve karar kesinleştiğinde üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15524, Karar No: 2006/11847, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/15524 E.  ,  2006/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 7.667,13 YTL'nin maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 7.11.2006 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat.... ... ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı ... Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 6 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmediğinden pasif devre zararının oluşmadığı kabul edilerek, hesap bilirkişinin raporunda hesaplanan zarardan pasif devre zararı dışlanmak suretiyle davacının maddi zararı belirlenerek maddi tazminata yönelik istemin kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş olup varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Şöyle ki kusurun aidiyeti ve oranı ile sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı uyuşmazlık konusu değildir.Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasın da; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve kusur oranları, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer taraftan tazminat miktarı; işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak, aktif ve pasif dönemde, elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu da uygulama ile bilinmektedir.Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı olma olasılığı veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanmasının imkan dahilinde bulunması

durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekeceği söz götürmez. Bilinmelidir ki, işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla fiziksel çaba harcayacağı ortadadır. Sigortalının 60 yaşından sonra yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığının kabulü isabetsizdir.Bu nedenlerle pasif döneminin de zarar hesabına dahil edilmesi gerekirken, pasif dönem zararı dışlanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabul ve uygulamaya göre de maddi tazminat talebinin reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacının dava açarken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine ;

“1-Davacının ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine.

2-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 9.850,94-YTL maddi tazminatın olay tarihi olan 10.12.2003 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Alınması gereken 531,95-YTL ilam harcından, davacı tarafından peşin yatırılan 335,50-YTL harcın mahsubu ile bakiye 196,45-YTL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine,

4-Başvurma ve peşin harç toplamı 345,60-YTL ile yargılama gideri 366,90-YTL olmak üzere toplam 712,50-YTL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden 1.105,09-YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, Davacı Avukat yararına takdir edilen 450.00 YTL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine , aşağıda yazılı temyiz harcını temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine 07.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4280, Karar No: 2016/12973, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4280 E.  ,  2016/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 20/10/2014 tarih ve 2014/2821 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen toplam 463,60 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.