muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16531, Karar No: 2004/12852, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/16531 E.  ,  2004/12852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Bursa 2.İş Mahkemesi

Tarih       :  29/06/2006

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 28.529.66 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan G.- G. Adi Ortaklığı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/11/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan G.-G. Adi Ortaklığı vekili Avukat B. O. , Y. İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat M.O.E. geldiler. Karşı taraf ile diğer davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararının giderilmesi  istemine ilişkindir.

Mahkemece 30.03.2006 günlü hesap bilirkişi raporu esas alınarak davacılardan G. Y.bakımından maddi zararın sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine,davacı N.Y. ’un maddi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Öte yandan tazminat miktarının işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı  ayrı  hesaplanacağı,  işçinin  yaşlılık  aylığı  alması  veya  işçinin  yaşı  ve  işçide  oluşan

meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunsa dahi pasif   dönemin   zarar  hesabına dahil edilmesi gerekeceği,pasif devre kazanç kaybının hesabında asgari ücretin esas alınacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda sigortalının 71 yaşına kadar yaşayacağı kabul edildiğine göre, hak sahiplerinin destek kaybının sigortalının doğum tarihi dikkate alınarak 11.02.2026 yerine, bakiye ömrü geçer biçimde 31.12.2026 kadar hesaplanması hatalıdır.Tazminatın hesabında, aktif devrede fazla mesainin kazanca katılması, pasif devrede ise asgari ücret yerine SSK Başkanlığı tarafından bağlanan yaşlılık aylığının dikkate alınarak hak sahiplerinin zararının fazla çıkarılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması   usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan Göçay-Güriş Ari Ortaklığı yararına takdir edilen 450.00 YTL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/163, Karar No: 2015/4946, Tarih: 10.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/163 E.  ,  2015/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/54743

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2013/378 (E) ve 2014/30 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 05.03.2010 tarihinde hırsızlık suçundan TCK'nın sırasıyla 142/1-b, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün yalnızca açıklanmasına karar verilmekle yetinilmesi gerektiği ayrıca yakınanın iş yerinden masa üzerindeki yakınana ait cep telefonunu çalan ve 25 TL karşılığında 3. kişi konumundaki Hakan Men isimli kişiye satan sanığın kolluk tarafından yakalandığında suça konu cep telefonunu sattığı kişiyi gösterdiği ve çalınan cep telefonuna el konulmak suretiyle yakınana teslim edildiği anlaşılmışsa da; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas -2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi ve satıştan elde ettiği menfaati iade etmeyerek etkin pişmanlık göstermediğinin anlaşılması karşısında, eşyanın satın alınan kişiden alınarak yakınana iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. madde anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık Emin Demirkol hakkında koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8.00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8.00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “...8 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline” bölümünün çıkartılarak, yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplam 8.00 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına'' karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6810, Karar No: 2018/7459, Tarih: 12.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6810 E.  ,  2018/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/96, Karar No: 2011/7958, Tarih: 04.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/96 E.  ,  2011/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13676, Karar No: 2011/1887, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13676 E.  ,  2011/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8756, Karar No: 2024/13080, Tarih: 30.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/8756 E.  ,  2024/13080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/362 E., 2021/484 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/362 Esas, 2021/484 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2021/362 Esas, 2021/484 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12216, Karar No: 2013/15836, Tarih: 13.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12216 E.  ,  2013/15836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZKIR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerin düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

İlgili Tapu Müdürlüğü, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilleren, davacının, malik olduğu 197 ada 126 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adı ve doğum tarihinin yanlış yazıldığını ileri sürerek, kayıtların düzeltilmesini istediği, 24.8.2006 tarihinde yapılan kadastro tespitinde taşınmazın 1999 yılında ölen 1911 doğumlu A.oğlu M.K. adına tespit gördüğü, yapılan kolluk araştırmasında dava konusu taşınmazın A.K.ve M.K.isimli kardeşlere ait olduğunun ve onların  ölümünden sonra çocukları tarafından kullanıldığının tespit edildiği anlaşılmakta olup, bu bilgilerden taşınmazın davacının babasına ait olabileceği izlenimi uyanmaktadır.

Ne varki, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; davacı ile birlikte mirasçı olan kardeşlerin dinlenmesi, M.oğlu M. K.'in (baba ve kardeşlerini gösterir) aile nüfus kayıtlarının getirtilmesi, gerekirse keşif yapılıp taşınmaz başında tanıklar dinlenerek gerçek malikin tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11545, Karar No: 2015/7545, Tarih: 08.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11545 E.  ,  2015/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet aylığı talebinin reddi kararının iptali ile başvuru tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum işleminin iptali ile başvuru tarihinden itibaren müvekkiline maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davalı Kurum'un 08/08/2011 tarihli malüliyet aylığı bağlanması talebinin reddine yönelik İşlemin iptaline, 2-Davacıya başvuru tarihi olan 09/03/2011 tarihini takip eden aybaşı olan 01/04/2011 tarihinden itibaren malüliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5501 sayılı Yasa'nın 17/04/2008-5754 sayılı Yasa'nın 15.maddesi ile değişik 27. maddesi “Malûllük aylığı; prim gün sayısı 9000 günden az olan sigortalılar için 9000 gün üzerinden, 9000 gün ve daha fazla olanlar için ise toplam prim ödeme gün sayısı üzerinden, 29 uncu madde hükümlerine göre hesaplanır. Sigortalı başka birinin sürekli bakımına muhtaç ise tespit edilen aylık bağlama oranı 10 puan artırılır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılanlar için 9000 prim gün sayısı 7200 gün olarak uygulanır. Malûllük aylığı, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar ile (c) bendi kapsamında sigortalı iken görevinden ayrılmış ve daha sonra başka bir sigortalılık haline tabi olarak çalışmamış olanların;

a) Malûl sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden önce ise yazılı istek tarihini

b) Malûl sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden sonra ise rapor tarihini,

c) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında çalışmakta olanların ise, malûliyetleri sebebiyle görevlerinden ayrıldıkları tarihi, takip eden ay başından itibaren başlar.” hükmünü içermektedir.

Öte yandan; 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 10. maddesinin 6 fıkrası “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce, malûllük durumlarının tespiti için talepte bulunan ve bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra malûl olduklarına karar verilenler hakkında 506 ve 2925 sayılı kanunlardaki diğer şartları da taşımaları halinde anılan kanunlara göre malûllük aylığı bağlanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan; 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 10. maddesinin 6 fıkrası “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce, malûllük durumlarının tespiti için talepte bulunan ve bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra malûl olduklarına karar verilenler hakkında 506 ve 2925 sayılı kanunlardaki diğer şartları da taşımaları halinde anılan kanunlara göre malûllük aylığı bağlanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı malûliyet aylığı için Kurum'a 09/03/2011 tarihinde başvuruda bulunmuştur. Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 03/04/2013 tarih ve 2448 sayılı kararı ile sigortalının malûliyet başlangıç tarihinin 15/03/2011 tarihli rapor tarihi olarak belirlenmesine göre davacıya yukarıda yer alan hükümler çerçevesinde malûl sayılmasına esas tutulan rapor tarihi olan 15/03/2011 tarihini takip eden ay başı tarihi olan 01/04/2011 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerekir iken yazılı şekilde “başvuru tarihi”nin esas alınması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3.maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Mahkemece verilen 2011/677 Esas ve 2014/67 Karar sayılı, 05/02/2014 tarihli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “ başvuru tarihi” rakam ve sözcüklerinin tamamen silinerek yerine “ Malûl sayılmasına esas tutulan rapor tarihi” yazılmak suretiyle , hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5705, Karar No: 2010/3839, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5705 E.  ,  2010/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen distribötürlük sözleşmesi ile davalı ürünlerinin Türkiye Cumhuriyeti distribütörlügünün sadece müvekkiline verildiğini, davalının sözleşmeye aykırı davranarak müvekkilinin bölgesinde ... Teknoloji San. ve Tic.Ltd.Şti. kanalıyla doğrudan satış yapmaya başladığını, Web sitesinde de ... adresi ve satış yetkilisi olarak adı geçen şirketin belirtildiğini, davalı şirketin 20.1.2006 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi tek taraflı olarak haksız ve kötüniyetle feshettiğini, davalının sözleşmeden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerini yerine getirmediğinden müvekkilinin zarara uğradığını, müvekkilinin sözleşmenin ayakta kalacağı ümidiyle bir dağıtım şirketi kurup, bu şirket için bina kiraladığını ve Showrom oluşturduğunu, ürünlerin dağıtımı için araçlar kiralayıp, bu kapsamda büyük giderler yaptığını, müvekkilinin toplam 825.000 Euro kâr kaybı olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 200.000 Euro maddi zararın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının taahhüt ettiği ürün siparişini gerçekleştirmediğini, 23.8.2005 tarihli 121.180 Euro siparişin ödemesini yapmadığını, sözleşme hükümlerine göre satıcılık görevini yerine getirmediğini, davacıya 2005 yılı asgari sipariş miktarının gerçekleştirilmesi aksi taktirde sözleşmenin feshedileceğinin ihtar edildiğini, sözleşme hükümlerine aykırı davranan davacı ile yapılan sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini, davacının eylemleri ile müvekkiline zarar verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı şirketin 2005 yılı içerisinde önceki sipariş hariç asgari 150.000 adet sert uçlu kesici plaka almayı taahhüt ettiği halde, bu taahhüdünü gerçekleştirmediğinden sözleşmenin 19. maddesindeki yükümlülüğünü ihlal ettiği, bu nedenle davalının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.