muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3124, Karar No: 2024/965, Tarih: 12.02.2024

Uyuşmazlık, endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, ref'i, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 155 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1539, Karar No: 2016/14497, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1539 E.  ,  2016/14497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 05.10.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 47.254,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14224, Karar No: 2014/16544, Tarih: 09.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14224 E.  ,  2014/16544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/835-2014/101

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı itirazında, sair itirazları ile birlikte, alacaklı şirkette 17.05.2008 tarihinden itibaren genel müdür olarak çalışmaya başladığını, 12.04.2011 tarihinde işine son verildiğini ve hesaplar üzerinde yapılan bir kısım incelemeler sonucunda hesaplarda açık bulunduğu gerekçesiyle ve ileride hesap neticesine varıldığında tashih edilmek üzere dayanak bononun verildiğini, bononun kayıtsız ve şartsız borç ikrarı içermediğini belirterek takibin iptalini istediği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

TTK'nun 688/2. maddesi (6102 Sayılı TTK m.776) gereğince, bononun kayıtsız ve şartsız muayyen bir bedeli ödeme vaadi unsurunu içermesi ve illetten mücerret olması gerekir.

Alacaklının 19.12.2011 tarihli cevap dilekçesi içeriği ile alacaklı ve borçlu arasında 12.04.2011 tarihinde Saliha Şanlı'nın şahitliğinde düzenlenen tutanakta, takip dayanağı bononun hesap neticesine varıldığında tashih edilmek üzere borçludan alındığının belirtilmesi ve yine aynı tarihte borçlu ile alacaklı şirketin ortakları olan T. Y. ve A. Y. tarafından tutulan tutanakta, 2008 yılı 6. ayı ile 12.04.2011 tarihleri arası şirketin varlıkları le borçları arasındaki fark olan 245.000TL'nin şirket müdürü olan borçlu N.. K.. tarafından izah edileceğinin kararlaştırılmış olduğu görülmektedir. Borçlunun itirazı, alacaklının cevabı ve belirtilen tutanaklarda yer alan açıklamalar karşısında bono bedelinin tahsilinin gerekip gerekmediği veya ne kadarının tahsil edilebileceği yargılamayı gerektirir. Bu durumda senet kayıtsız ve şartsız bir ödeme vaadini içermediğinden anılan senede dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü yol ile takip yapılamaz.

O halde mahkemece istemin kabulü ile İİK'nun 170/a-2.maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3605, Karar No: 2020/2281, Tarih: 25.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3605 E.  ,  2020/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 257/2, 43/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin iddianame yerine geçen 31/01/2017 tarihli görevsizlik kararıyla sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ve İçişleri Bakanlığı ile Ayrancı ilçesi Karaağaç köyü tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ve ilgili Bakanlık ile adı geçen köy tüzel kişiliğine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9356, Karar No: 2024/9877, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9356 E.  ,  2024/9877 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/920 Esas, 2024/901 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.01.2020 Tarihli ve 2019/979 Esas, 2020/36 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 13.12.2023 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 15.01.2024 tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi için tarafında yetki ve izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 07.03.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin Sağlık Mahallesi Edirne 4. Sokak No:9 İç Kapı No:3 Ergene/Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.07.2024 Tarihli ve 2024/920 Esas, 2024/901 Karar Sayılı Kararı

Vesayet dosyasında ek karar ile yetkisizlik verilebilmesi ancak vesayet makamınca kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi akabinde mümkün olacağı, eldeki davada yapılan incelemelerde kısıtlının yerleşim yerinin Iğdır olarak kayıt ve tescilli olduğunun anlaşıldığı, vesayet makamınca yerleşim yeri değişikliğine izin verildiğine dair bir karar bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

C. Değerlendirme

Vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibinde Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/142, Karar No: 2010/165, Tarih: 24.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/12-142 E.  ,  2010/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/08/2009

Taraflar arasındaki “Haczedilmezlik Şikayeti-İstirdat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 4/3/2008 gün ve 6-89 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 22.1.2009  gün ve 2008/19980-2009/1332 sayılı ilamı ile ;

(...Borçlu vekili şikâyetinde; Vakıfbank personeli Özel Sosyal Güvenlik Vakfı ile Vakıfbank Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfından almış olduğu emekli maaşlarına haciz konulduğunu bu maaşların haczedilemeyeceğini ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, Mahkemece Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfından aldığı maaşa konulan haczin tamamen kaldırılmasına, Özel Sosyal Güvenlik Hizmetleri Vakfından aldığı maaşın ise 1/4'ü aşan miktardaki kısma ilişkin haczin iptaline karar verilmiş, alacaklı vekilinin temyizi üzerine, anılan kararın Dairemizce onandığı görülmüştür.

Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfı 506 Sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında olup, 09.03.1983 gün ve 1983/1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça belirtildiği gibi Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve T.C. Emekli Sandığı gibi sosyal güvenlik kuruluşlarındandır.

Geçici 20. madde kapsamındaki sandıklar; bağlı bulundukları kuruluşların personeli ile ilgili olarak, 506 Sayılı Kanunun sistematiği içinde Sosyal Sigortalar Kurumunun yüklendiği görevleri ve sağladıkları hakları yerine getirmek üzere kuruldukları için Sosyal Güvenlik Hukukunun Temel ilkelerinin bu sandıklar içinde geçerli olduğunun ve 506 Sayılı Kanunun 121. maddesi uyarınca geçici 20. madde kapsamında bağlanan aylıkların haczi mümkün değildir.

Ancak 506 Sayılı Kanunun 128. maddesi uyarınca kurulmuş bulunan Vakıfbank Personeli Özel Sosyal Güvenlik Hizmetleri Vakfından alınan maaşlar ise bu kanun kapsamında bulunmadığından munzam sandıktan alınan maaşın haczi mümkündür.

İcra Mahkemesince yukarıdaki kurallar dairesinde inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hacizlerin tümü ile kaldırılmasına dair hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; haczedilmezlik şikâyetine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; haczedilmezlik şikâyetine ilişkindir.

Davalı bankanın çalışanları için kurmuş olduğu iki tane yardım sandığı bulunmaktadır. Bunlar; Vakıfbank Personeli Özel Sosyal Güvenlik Hizmetleri Vakfı ve T. Vakıflar Bankası Memur ve Hizmetlileri Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfıdır.

Davacının, davalı bankanın Çarşı/Adapazarı Şube Yönetmeni olarak çalışmakta iken; Şubenin döviz tevdiat hesabı müşterilerinin hesaplarından usulsüz ve yetkisiz olarak para çekilişleri yaptığı tespit edilmiş kendisi de usulsüz ve yetkisiz olarak bu paraları çekerek zimmetine geçirdiğini ikrar etmiştir. Bunun üzerine davacı aleyhine Sakarya İş Mahkemesinin 2002/332 E. sayılı dosyası ile ihtiyati haciz talepli dava açılmıştır. Mahkemece ihtiyati haciz talebi yerinde görülmüş ve verilen ihtiyati haciz kararı Adapazarı 2.İcra Müdürlüğü’nün 2002/9984 E. sayılı dosyası ile uygulanmış olup davacının T.Vakıflar Bankası Memur ve Hizmetlileri Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfından almakta olduğu maaşının 1/4’üne ve diğer alacaklarının tamamı ile Vakıfbank Personeli Özel Sosyal Güvenlik Hizmetleri Vakfındaki hak ve alacaklarının tamamına ihtiyati haciz uygulanmıştır.

Ayrıca davacının o dönemde mevcut kredi kartı ve kredili bankomat hesabındaki borçları nedeni ile; davacının kendi iradesi ile imza koyduğu kredi sözleşmesi ile davalı Bankaya tanınan hapis hakkına dayanılarak maaşından ve teşvik priminden tahsilatlar yapılmıştır.

Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 03.07.2007 gün ve 2007/134-206 sayılı kararı ile;“…Tüm dosya kapsamı ve Yargıtay ilamı nazara alınarak İİK. 82/10 md. uyarınca, davacının Türkiye Vakıflar Bankası TAO Memur ve Hizmetleri Emekli ve Sağlık Yardımı Sandığı Vakfı ile Vakıfbank Personeli Özel Sosyal Güvenlik Hizmetleri Vakfından aldığı emekli maaşı ikramiye ve diğer ödemelerin bir sosyal yardım sandığından alınan emekli maaşı niteliğinde olduğu anlaşıldığından, davacının iş bu maaşları üzerine konan tüm hacizlerin kaldırılmasına…” karar verilmiştir.

Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesince, 04.03.2008 gün ve 2008\6-89 sayılı karar ile; “…Bozma ilamına uyulmasına; Davasının Kısmen Kabul - Kısmen Reddi ile;

a- Davacının Türkiye Vakıflar Bankası TAO. Emekli ve Sağlık Yardım Sandığı Vakfından aldığı aylıklar üzerindeki haczin kaldırılmasına;

b- Davacının Vakıfbank personeli özel sosyal güvenlik hizmetleri Emekli Sandığından aldığı aylığın 1/4’ü oranını aşan miktardaki hacizlerin kaldırılmasına…” şeklinde karar verilmiştir.