muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21446, Karar No: 2014/686, Tarih: 21.01.2014

Yönetmeliğin 8.maddesinde "bilgilendirme formu içeriğinden akdedilecek sözleşmeye ilişkin genel uyarılar, sözleşme ile verilen teminatlar, sözleşmeye eklenebilecek özel hükümler...vs. bulunacağı"

Yönetmeliğin 9.maddesinde "bilgilendirme formunun en az iki nüsha düzenlenerek sigortacı tarafından kaşelenip imzalandıktan sonra bir nüshasının sözleşmeye taraf olmak isteyen kişiye imza karşılığı verileceği, imzanın ... ettirenin ... sözleşmesi ve işleyişi hakkında bilgi sahibi olduğu hususunda aksi ispat edilebilir karine teşkil edeceği" öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlığı dönüldüğünde;

Davacı, ... poliçesinin davalı tarafından düzenlendiğini iddia etmekte,

Davalı ise, uzun süreli kira sözleşmesi nedeni ile işleten olmadıklarını, poliçenin akidi bulunmadıklarını savunmaktadır.

TTK.1263 maddesi gereğince ... akitlerinin şekle tabi akitlerden olmaması, poliçenin sadece tarafların hak ve yükümlülüklerini gösteren bir ispat aracı olması karşısında özel şartın kasko poliçesi kapsamında bulunduğuna ilişkin savunmanın davalı tarafça 6100 sayılı HMK.200 (mülga 1086 sayılı HUMK.288)vd. maddesi uyarınca kesin delillerle ispatlanması gerekir.

Dosyaya mübrez tüm poliçe ve nüshaları davacı ... şirketince ibraz edilmiş olup, davalının savunmasında belirttiği gibi hiçbir poliçede davalı sigortalının imzası bulunmamaktadır.

... poliçesinin, ... Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği konusunda sigortalının imzalarını içeren bilgilendiren formlarıda ibraz edilmiş değildir.

Bu durumda ispat külfeti kendisine düşen davacı ... şirketine ... poliçesinin davalı tarafca düzenlendiğine ilişkin savunmasını ispat zınmında, davalının imzasını içeren poliçe aslını veya poliçenin yönetmelik hükümlerine uygun düzenlendiğine ilişkin davacının imzasını içeren bilgilendirme formunu ibraz etmesi,

Davalının poliçe akidi olduğuna ilişkin tüm kesin delillerini sunması,

Gerekirse davacı ... şirketi ile poliçeyi düzenleyen acentenin tüm ticari defter ve kayıtlarında poliçenin davalı tarafından düzenlenip düzenlenmediği konusunuda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Davacının delil listesinde "hertürlü yasal delil"e dayanması nedeniyle davacıya yemin teklifi hakkının hatırlatılması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2016/3962, Karar No: 2016/9663, Tarih: 19.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3962 E.  ,  2016/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 152/1-a,31/3, 62, 1412 s.y. 326/son, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların taş ve tekme atmak suretiyle okul ve yatakhane binalarının giriş kapıları ve pencere camlarına zarar verdiklerinin iddia edildiği somut olayda; suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılan beyanı, tanıkların ifadeleri, keşif ve olay yeri tespit tutanakları ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;suça sürüklenen çocuk ... müdafii eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirildiğini, suça sürüklenen çocuklar ... ve... müdafiileri süre tutum dilekçesi vermiş ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin ONANMASINA, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2171, Karar No: 2018/777, Tarih: 23.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2171 E.  ,  2018/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 161 promil alkollü olarak araç kullandığı da gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hak ve nesafete uygun bir cezaya hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yasal hakları hatırlatılmadığına ve alkollü olarak araç kullanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedin 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/1. maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/3 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve yine hükmün 5. fıkrasındaki “TCK'nın 52/4 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” ibaresinden sonraki kısmın cümle sonuna kadar hükümden çıkarılarak yerine “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7586, Karar No: 2016/3223, Tarih: 22.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7586 E.  ,  2016/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, rahatsızlanması nedeniyle eşi ...'ı ...Devlet Hastanesine götürdüğü, buradan ambülansla ... Tıp Fakültesine sevk edildikleri, sanık ...'in diğer sanığın kimlik bilgilerini kullanarak eşinin girişini yaptırdığı, ...'ın bu şekilde önce acil serviste ve vefat ettiği tarih olan 22/01/2012 tarihine kadar da yoğun bakım ünitesinde tedavi gördüğü, böylelikle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda ;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.” ,

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6986, Karar No: 2013/28797, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6986 E.  ,  2013/28797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Yarenler Köyü Kalkınma Kooperatifinin ağaç kesim işinde çalıştığı, yaklaşık 32.5 metre uzunluğundaki bir ağacı elektrikli testere ile kestiği sırada, ağacın dallarından birinin yandaki ağaca takılarak, ters istikamete fırlaması ve sanığa işinde refakat eden ölenin başına düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; hükme esas alınan 01.02.2011 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın asli kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; olayın, ölenin ağacın devrildiği istikamette durmasından meydana gelmediği, aksine, ters istikamette ancak yeteri kadar uzakta durmamasından dolayı, kırılan ağacın dalının fırlayarak, kendisine çarpması şeklinde meydana geldiği dikkate alındığında; sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tali kusurlu olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin üzerinde temel ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7761, Karar No: 2018/18381, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7761 E.  ,  2018/18381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların ... zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19306, Karar No: 2014/16208, Tarih: 18.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19306 E.  ,  2014/16208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 22/07/2013 günü davacının sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracı ile davalının sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın çarpışması sonucu maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, davalının olayda asli kusurlu olduğunu, meydana gelen kaza nedeniyle davacının manevi yönden ve psikolojik olarak etkilendiğini belirterek 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekilinin; meydana gelen trafik kazasında davalının kusuru bulunmadığını, kaza tutanağındaki kusur değerlendirmesinin doğrudan hükme esas alınamayacağını, meydana gelen trafik kazasının sadece maddi hasarlı oluşan bir kaza olduğunu, tazminat talep edilmesinin yersiz olduğunu, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 1.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz edilen alacak miktarı karar tarihi itibariyle 1.890 TL'nin altında olup kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekili temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6798, Karar No: 2010/5697, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6798 E.  ,  2010/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu istemin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin... Jandarma İkmal Merkez Komutanlığı’nca düzenlenen ihaleyi kazandığını, ihale alıcısına verilecek kömürün temini hususunda davalı şirketle anlaştıklarını, teslim edilen kömürlerin ihale alıcısına yaptırılan analizinde yanan kükürt oranının 1.65 olması gerekirken 1.76 olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle de ihale alıcısına kömürlerin kabul edilmediğini, müvekkilinin davalıyla görüştüğünü, davalının yapılan muayenenin yanlış olduğunu bildirmesi üzerine, müvekkilinin ihale alıcısı kuruma itirazda bulunduğunu, bunun üzerine ihale alıcısınca Çevre ve Orman Bakanlığı Laboratuarlarında yapılan analizlerde kükürt oranının 3.30 oranında çıktığını, ihalenin alıcı tarafından feshedildiğini, müvekkilinin toplam 73.812.916.000 TL zarar ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000.000.000 TL maddi ve 3.500.000.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki protokolde ve müvekkilince çekilen fakslarda... Merkez İkmal Komutanlığının ihalesinden ve ihaleye konu kömürün yanan kükürt oranlarından bahsedilmediğini, müvekkilinin yanan kükürt oranı ile ilgili bir taahhütte bulunmadığını, müvekkilince davacıya verilen raporların taahhüt olmayıp ön bilgi mahiyetinde olduğunu, müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşmeye uyduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, sözleşme konusu kömürün ayıplı olup olmadığının tespitine ilişkin olarak yapılan analizde kullanılan numunenin nasıl alındığı ve analiz değerlerinin kömürün tümünü temsil edip etmediği hususlarının net olmadığı, kaldı ki itiraz sonucu Çevre ve Orman Bakanlığı Laboratuarlarında yapılan test için gönderilen numunenin daha önce MTA’da analizi yapılmış olan numunenin aynısı olup olmadığının belli olmadığı,ayrıca aynı numune olduğu kabul edilse bile test sonuçları arasındaki farkın kabul edilebilir nitelikte olmadığından yeni bir testin yapılmasının gerektiği, böylece kömürün kimyasal analizi için sözleşme ve şartnameye uygun numune alınmadığı, davacı ile ihale makamı arasındaki sözleşme ve şartnamelerin uygulanması aşamalarında oluşan olumsuzluklardan davalı şirketin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.