muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11280, Karar No: 2006/17337, Tarih: 12.12.2006

Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür. (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararları)

Davacı Hazine, Hazine payına ilişkin olarak orman kadastrosunun iptali ile orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.

Uzman bilirkişi raporunda, imar planında ağaçlandırılacak alan olarak ayrılan çekişmeli taşınmazın tamamının, 8-10 yaşlı karaçam, sedir, akasya, aylantus, iğde, akçaağaç, mahlep ve ... yapraklı akçaağaç gibi orman ağaçlarıyla kaplı olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece de, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek, orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verildiği halde, dava dışına çıkılarak Hazineye ait payın Hükmi Şahsiyete Haiz ... Üniversitesi Ormanı Sayılan Yerlerden Olduğunun Tespitine karar verilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 4. maddesinde ormanlar mülkiyet ve idare bakımından; a)Devlet ormanları, b) Hükmi Şahsiyeti Haiz Amme Müesseselerine ait orman, c) Hususi ormanlar olarak üçe ayrılmakta ve aynı yasanın 1. maddesinde de; tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleri ile birlikte orman sayılacağı belirtilmektedir. Kamu yararı amacı ile ağaçlandırma alanı olarak kamu tüzel kişisi olan Yüksek Öğretim Kurulu'na tahsis edilen ve tahsis tarihinde dahi üzerindeki ağaçların yaşına göre ağaçlandırılmış bulunan taşınmaz üzerinde tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ormanın (tesis edilen orman) Devlet Ormanı olarak kabul edileceğinden orman kadastrosu sırasında Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması yasaya uygundur. Açıklanan nedenlerle; mahkemece, Hazinenin davasının reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, H.Y.U.Y.'nın 74. maddesinde sözü edilen isteğe bağlılık ilkesine uyulmadan ve davanın reddine ilişkin olarak verilen 1. bendi ile bağdaşmayacak şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 2. bendinde "Dava konusu ... İlçesi, ... Köyünde yer alan 26080 ada 30 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait hissesinin Hükmi Şahsiyeti Haiz ... Üniversitesi Ormanı Sayılan Yerlerden olduğunun tespitine" denilmesi doğru değil ise

-3-

2006/11280-17337

de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin karardan tamamen çıkartılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27988, Karar No: 2014/20553, Tarih: 01.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27988 E.  ,  2014/20553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/49738

MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/139 (E) ve 2011/159 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler sonucunda vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığının” suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı da gözetilerek, sanığın gerçek bir mal alımında bulunmadığı halde E. Ş.., R. B.., S. E. ve E. G..'den komisyon karşılığında emtia alışı göstererek sahte fatura temin ettiği ve bu faturaları kullanarak yapmış olduğu ticari faaliyet kapsamında dönem giderlerini artırmak suretiyle vergi matrahlarını azalttığı iddiasıyla açılan kamu davalarında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, sanık adına dava konusu faturaları düzenleyen ve haklarında Vergi Tekniği Raporları bulunan E. Ş.., R. B.., S. E.. ve E. G.. hakkında ne gibi işlem yapıldığı, 'sahte fatura düzenlemek' suçundan haklarında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmışsa ve mümkün olması halinde birleştirme hususunun düşünülmesi, değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içine alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek, eylemden dolayı vergi ziyaı oluşmadığından da bahsedilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14010, Karar No: 2014/23046, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14010 E.  ,  2014/23046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10038, Karar No: 2014/6381, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10038 E.  ,  2014/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/574-2013/233

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili;davalının maliki olduğu,dava dışı şirket tarafından kiralanan ve müvekkili şirkete sigortalanan iş yerinde 22/07/2011 tarihinde 4. Katın alçıpan tavan kısmına ait çatı oluklarında su sızması neticesinde 2.545,00 TL hasar meydana geldiğini, müvekkili sigorta şirketi tarafından 09/09/2011 tarihinde bu miktarın sigortalısına ödendiğini, Sigortalı işyerinde meydana gelen hasardan bina sahibinin sorumluluğu kapsamında davalının sorumluluğu bulunduğunu, müvekkil sigorta şirketinin ödeme yapması ile sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 2.545,00 TL nin ödeme tarihi olan 09/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;22/07/2011 tarihli yağışta, mevsim normallerinin çok çok üzerinde ve afet derecesinde bir yağış meydana geldiğini, hasarın çatı oluklarının yetersizliği ile alakasının bulunmadığını, müvekkiline ait işyeri çatı oluklarının gerekli yeterlilikte olduğunu,sigorta şirketi olarak hem doğal afet kapsamında kalan, hem de aslında kendi ekspertiz raporlarına göre dahi poliçe teminatına girmeyen bu zararın ödemesinin rücu kapsamında kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmazın yağmur oluklarından sızma sonucu sigortalısının zararını tazmin eden davacı şirketin dosya arasında yer alan ekspertiz raporunda davaya konu hasarın teminat dışı olduğu ve ödenip ödenmemesinin davacı şirket insiyatifinde bulunduğunun açıkça belirtildiği,bu husus karşısında ihtiyaren (teminat dışı gördüğü bir zararı) ödeme yapan davacının üçüncü kişilere rücu edemeyeceği,bununla birlikte olay tarihinde il merkezinde meydana gelen aşırı yağışın "afet" boyutunda olduğunun alınan meteoroloji yazısıyla saptanması ve alınan bilirkişi raporunda bu durumda zarara engel olunamayacağının, yağmur oluklarının o zamandan bu güne değiştirilip değiştirilmediğinin tespit edilememesi ve mevcut yağmur oluklarının bu afet boyutundaki yağmuru tahliye etmek için yeterli olmadığının belirtilmesi karşısında da kusursuz sorumlu olan bina sahibinin sorumluluğuyla oluşan zarar arasındaki "uygun illiyet bağı"nın kesildiği, zararla davalı arasındaki illiyetin "afet" boyutundaki yağışla kesilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, aşırı yağan yağmur nedeniyle mevcut yağmur oluklarının yağmuru tahliye etmek için yeterli olmaması sonucu sonucu meydana gelen olayda bina sahibinin sorumluluğuyla oluşan zarar arasındaki "uygun illiyet bağı"nı kesen mücbir sebep bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak,6098 sayılı B.K'nun 69. maddesi uyarınca, bir bina veya diğer yapı eserlerinin maliki,bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür.Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Buna göre malikin kurtuluş beyyinesi getirmesi mümkün olmayıp ancak illiyet bağını kesen, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru veya mücbir sebep var ise bunları kanıtlayarak sorumluluktan kurtulabileceği,somut olayda binada yağmur oluklarının sadece normal miktarda yağan yağmuru tahliye etmek için yeterli olduğunun anlaşılmış olmasına göre yağış sonrası meydana gelen zararda davalının sorumluluğunu kaldıracak mücbir sebep hali bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1713, Karar No: 2024/9183, Tarih: 28.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1713 E.  ,  2024/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/443 E., 2020/1120 K.

SUÇ : Eşya müsaderesi

KARAR : Beraat ile adli emanette kayıtlı bıçağın sanığa iadesine ilişkin karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli kararı ile hükümlü hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca beraatine, adli emanette kayıtlı bıçağında sanığa iadesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin, 04.11.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.03.2023 tarihli ve 2022/16083 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41487 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41487 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Adli Emanetin 2019/2096 sırasına kayıtlı bıçağın ...'den ele geçirilmiş olmasına karşın, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2019 tarihli emanet eşya makbuzunun ... ...'dan ele geçirilmiş gibi düzenlenmesi üzerine, Mahkemece verilen beraat kararı ile bıçağın ... ...'ya iadesine karar verilmiş ise de, bıçağın fiilen ...'den ele geçirildiğinin ifadelerden ve 12/10/2018 tarihli kolluk tutanağından anlaşıldığı, bu suretle bıçağın ... tarafından işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunda kullanıldığının da kabulü üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, ... ...'ya iadesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi,

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindedir.

2.1.5237 sayılı Kanun’un, “Eşya müsaderesi" başlıklı 54 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası ilgili kısmı;

" (1) İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2.1.5237 sayılı Kanun’un, “Eşya müsaderesi" başlıklı 54 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası ilgili kısmı;

" (1) İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/443 Esas sayılı dosyasında, sanık ... hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan beraat kararı ile adli emanette kayıtlı bulunan bıçağın ...'a iadesine kararı verildiği bu hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, inceleme dışı sanık ... hakkında ise kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine ve konut dokunulmazlığını ihlal suçunun bıçakla işlendiğinden bahisle cezasının artırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/1234 Esas, 2022/750 sayılı kararı ile; inceleme dışı sanık ...'in eylemini konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu ve bu suçların da uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. İstinaf ilamı üzerine Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli 2022/439 Esas, 2022/824 Karar sayılı dosyası ile inceleme dışı sanık hakkında atılı suçlardan uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği ve istinaf edilmeksizin 01.11.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, adli emanetin 2019/2096 sırasına kayıtlı bıçağın sanık ...'a ait olmadığı, sanık ...'den ele geçirildiğinin ifadeler ile 12.10.2018 tarihli kolluk tutanağı ile anlaşıldığı, söz konusu bıçağın ... tarafından işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunda kullanıldığı ve uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, sanık ... ...'ya iadesine karar verilmesi Kanun'a aykırıdır.

4. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükmün (I) sırasında (3) numaralı bendinde adli emanette yer alan sadece bıçak ile ilgili hususların çıkarılmasına yerine "Adli Emanetin 2019/2096 sırasında kayıtlı mühürlü bağlı vaziyette; tek ağızlı, sivri uçlu, namlusunun sol yüzeyinde ... PASLANMAZ BURSA ibaresi bulunan ...'e ait olduğu belirlenen bir adet bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine” ibaresinin yazılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6349, Karar No: 2023/7601, Tarih: 21.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/6349 E.  ,  2023/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine İcra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 23.05.2023 tarih ve 2023/304 E.-2023/903 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),