muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5242, Karar No: 2022/8255, Tarih: 01.06.2022

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, Davacı ... 11.10.2013 tarihinde vefat etmiş bulunan yakın arkadaşı olan müteveffa ...le birlikte 09.10.2013 tarihinde patpat olarak tabir olunan çapa makinesi ile geçirdikleri kazanın meydana geldiği sırada yahut da bu tarihin öncesinde ya da sonrasında yakın arkadaşı müteveffa ...'ün hiçbir şekilde işvereni olmadığı gibi, müteveffa ... de yine aynı şekilde müvekkil davacı ...'ın işçisi olmamış olup, yine müteveffa şahıs trafik kazası geçirdiği tarih olan 09.10.2013 tarihinde yahut da öncesinde ya da sonrasında da davacı müvekkilin işçisi olmadığı halde davalı SGK Başkanlığı tarafından olay sonrası yapılan denetimde meydana gelen bu kazanın iş kazası olarak kabulü ile vefat eden ...'ün sigortalı olarak sayılarak ölen ile davacı müvekkil ... arasında hizmet ilişkisi var kabul edilerek ve olayın iş kazası olduğuna dair 11.02.2014 tarihli rapor düzenlenerek, ölenin hak sahibi sayılanlarına bağlanan gelir ve yardımların rücuen tahsili istemi ile yine ... İş Mah.'nin 2019/221 E. Dosyası ile müvekkil aleyhinde açıldığını, davacı müvekkil ...'ın yakın arkadaşı müteveffa ...'ün vefatıyla sonuçlanan ve 09.10.2013 tarihinde pat pat olarak tabir olunan çapa makinesi ile birlikte geçirdikleri kazanın hiçbir şekilde bir iş kazası olmadığı, davanın konusu olan pat pat kazasının gerçekleştiği 09.10.2013 tarihinde davalı SGK Kurumunun sonradan sigortalı olarak kabul ettiği müteveffa ..., o tarihte müvekkil davacı olan yakın arkadaşı ...'ın işçisi olmadığı gibi, işyerinde de çalışmadığını, Zira işbu kaza esnasında ortada ne yapılan bir iş ve ne de davacı müvekkil ... tarafından yürütülmekte olan bir iş ya da işyeri bulunmadığını, Davalı SGK Başkanlığı dışındaki diğer davalıların murisi olan müteveffa ... kaza tarihinde davacı müvekkilin yanında çalışmadığını, bahse konu kazanın meydana geldiği pat pat olarak tabir olunan çapa makinesi de davacı müvekkile ait olmadığı gibi, davacı müvekkil tarafından da herhangi bir şekilde müteveffa ...'e sağlanmış bir vasıta olmadığını, davacı müvekkil, müteveffa ...'ü odun kesim işine almadığı gibi, aralarında kendisine böyle bir iş karşılığında herhangi bir ücret ödemesi yapılacağına dair bir sözleşme de yapılmadığını beyan ile dava konusu 09.10.2013 tarihli pat pat diye tabir olunan çapa makinesi kazasının bir iş kazası olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

II-CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından; Usul yönünden her iki idari para cezasına karşı tek dilekçe ile dava açılmasının usul ve kanuna aykırı olduğu ve davanın süresinde açılmadığı, esas bakımından; davacı hakkında tesis edilen idari para cezalarının SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı başmüfettişi tarafından tanzim edilen 11.02.2014 tarihli 104603/İNC/09 sayılı inceleme raporuna dayandığı, davacı ile S.G. isimli şahsın arasında hizmet akdinin bütün ( iş, ücret, bağımlılık ve zaman unsurlarının mevcut olduğu tespit edildiğinden 20.09.2013 tarihi itibariyle davacıya ait işyerinin kanun kapsamına alındığı, ilgili mevzuat uyarınca davacıya işyeri bildirgesinin yasal süresi içinde kuruma verilmemesi nedeniyle 1.021,00 TL, 2013 yılı 9. ve 10. aylara ait kuruma verilmeyen prim ve hizmet belgesinin denetim görevlilerince tespit edilmesi nedeniyle her ay için asgari ücretin iki katı tutarında olmak üzere toplam 4.086,00 TL idari para cezası verildiği, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunmuştur.

Davalı ..., ... ve ... ortak cevap dilekçelerinde; davayı kabul etmedikleri beyan ile davanın reddini savunmuşlardır.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı ..., ... ve ... ortak cevap dilekçelerinde; davayı kabul etmedikleri beyan ile davanın reddini savunmuşlardır.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacı ... ile yakın arkadaşı olduğu anlaşılan müteveffa ... Alamanya’dan emekli olup, yılın belirli bölümünde babasının bulunduğu ... köyüne geldiği, ... ile yakın dostluk çerçevesinde sık sık beraber olup, vakit geçirdikleri, davacı ...'ın babasına ait ... köyünde fındık bahçesi ve pat pat diye tabir olunan römorklu çapa makinesinin bulunduğu ve bu makine ile iki arkadaş fındık bahçesine gezmek ve bu meyanda tarafların evlerinde kullanılmak üzere her iki eve odun temin ettikleri ve meydana gelen kazanın da müteveffanın evine götürülmek üzere odun nakledilirken, makinenin devrilmesi sonucu meydana geldiği, 09/10/2019 tarihinde ... ile kazazede ... yine hem vakit geçirmek, hem de odun nakletmek için davacının kullandığı römorklu çapa makinesi ile fındık bahçesinden temin ettikleri odunları naklederken meydana gelen teknik bir arıza nedeni ile makinenin hızlanarak devrilmesi sonucu meydana gelen kazanın kırsal kesim ve köylerde imece olarak ifade olunan yardımlaşma çerçevesinde olduğunu, Almanya’da emekli olup, yılın muayyen bölümünde babasının köyüne gelen ...’a ait köyde herhangi bir işyeri veya zirai uğraşısı bulunmayıp, sadece tatil ve babasını ziyaret nedeni ile geldiği, müteveffa ...’ün olay günü ve olay günü evvelinde ... ile yakın arkadaşlık çerçevesinde beraber oldukları ve bu meyanda evlerine odun temin ettikleri anlaşılmakta olup, meydan gelen kazanın oluşunda işçi (çalışan) olarak değerlendirilemeyeceği, kırsal kesim (Köylerde) büyük çiftlik, geniş arazi vs gibi iş gücüne ihtiyaç olunan bölümlerde devamlı ve geçici işçi çalıştırılması mevcut olup, sadece Almanya’dan emekli olup, senenin muayyen bölümünde babasının köyüne gelen ...’in yakın arkadaşı ... ile beraber evlerine müştereken odun temininin, tamemen dostluk çerçevesinde dayanışma ve yardımlaşma olduğu gerekçesiyle;

Davanın kabulüne,

...'ün 09/10/2013 tarihinde geçirmiş olduğu ve ölümü ile sonuçlanan kazanın iş kazası olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı SGK vekili ve diğer davalıların istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılar davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

a- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılar davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

a- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c-Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olaya dönüldüğünde dava, 09.10.2013 tarihli pat pat diye tabir olunan çapa makinesi kazasının bir iş kazası olmadığının tespitine dayanmakta olup Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davaya konu kazanın hizmet akdine dayanan bir iş ilişkisinden kaynaklanmadığı, tamamen dostluk çerçevesinde yardımlaşma ve dayanışma işi olduğu gerekçesiyle söz konusu kazanın iş kazası olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı yönünde karar verilmiş ise de; verilen kararın eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; müteveffa ...'in eşinin kurum denetmenlerine verdiği 18.12.2013 tarihli ifadesinde, eşi ...'in kaza tarihine kadar 20 gündür devamlı olarak ... ile birlikte çalıştığını beyan etmesi ve dinlenen tanıkların da tarafların birlikte çalışma süresine ilişkin bir beyanlarının olmaması karşısında köy muhtarı ve komşu arsa sahipleri dinlenilerek ... ile ...'in iş bu kışlık odun yapma işini kaç gündür yaptıkları, bu bağlamda aralarında işçi-işveren ilişkisi mi olduğu yoksa bu çalışmanın yardım-hatır amaçlı bir çalışma mı olduğu belirlenmeli; bunun yanında her ne kadar dosya kapsamında davacı adına kayıtlı bir işyerinin olmadığı anlaşılmış ise de; tarafların davacıya ya da davacının babasına ait fındık bahçesinde odun kesim işi yaptıklarına dair tanık beyanlarının varlığı karşısında; davacının babasına ait odun alım satımına yönelik bir işyeri kaydının olup olmadığı hususu da aştırılmak suretiyle tüm bu deliller bir arada değerlendirilerek olayın iş kazası olup olmadığı tam olarak belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekili ile davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5734, Karar No: 2023/5848, Tarih: 02.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/5734 E.  ,  2023/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/674 E., 2020/1153 K.

...

...

...

KARAR : Davanın esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/857 E., 2018/49 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, ... Köyünde bulunan mevkii ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümünün vekil edenlerinin kök murisi “ ...,...”e ait olduğunu, Osmanlı döneminden kalma tapuları bulunduğunu, miras yoluyla davacılara ait olan 23 ada 41, 123 ada 51, 123 ada 34 parsel ... taşınmazlar ve batı yönünde dere ile çevrili tescil dışı taşınmazın vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... İdaresi; dava edilen yerin kesinleşmiş orman kadastrosuna göre orman ise veya eylemli olarak orman veya evveliyatı itibari ile orman sayılması gereken yerlerden ise zilyetlik ile iktisap edilemeyeceğini, kesinleşmiş orman kadastrosu olan yerlerde durumun bu kadastroya göre belirlendiğini, dava konusu yerde de kesinleşmiş orman kadastrosunun mevcut olduğunu, orman sayılan yerler özel mülkiyete konu olmayacağı gibi bu gibi yerlerin mülkiyetinin zilyetlik yolu ile de kazanılamayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2.Davalı ... Belediyesi vekili, nizalı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında neden tescil harici bırakıldığının, tescil koşullarının ve tescilinin mümkün olup olmadığının yargılama neticesinde belli olacağını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın orman bilirkişisinin 31.10.2017 tarihli raporunda 1952 yılında yapılan tahdit ve 1952 yılı memleket haritasında orman vasfı taşıdığının belirlendiği, 3116 ... yasaya göre Devlet ormanı olup, 4785 ... yasaya göre Devletleşen ormanlardan olması ve 6831 ... Kanun'un 1 inci maddesi gereği orman sayılan yerlerden olduğu, mahalli bilirkişilerin de beyanlarıyla bu hususun desteklendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; hava fotolarının usulünce incelenmediğini, dava konusu taşımazın önceki ve şimdiki halinin dere kenarı olması nedeniyle ağaçların var olmasının kaçınılmaz olduğunu, bilirkişi incelemesinde çam örtüsü bulunmakta olduğunun rapor edilmesinin ve 1943 yılı evvelinden yaşlı ağaç olmaması sebebiyle doğru olmadığını, ağaçların yaşının incelenmediğini, ... mahallesi ve tescil dışı yerde yapılan 2/B çalışmaları sırasında, 08.02.1995 tarihli askı mazbatasının ilan tarihinde ve kesinleştiği 08.08.1995 tarihinde hak sahipliği bulunan kişilerin ... Köyünde ikamet etmediğini, 1995 yılı kadastro çalışmalarında muhtar ve azalar tarafından haberdar edilmediklerini, 5831 ... Kanun'un ek 4 üncü madde çalışmalarının 2005 yılında yapıldığını, tüm delillerinin toplanmadığını, gerçeğe aykırı bilirkişi raporuna göre karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar dava konusu taşınmazların kök murislerine ait olduğunu, öncesi itibariyle tapuya kayıtlı bulunduğunu bildirmiş ise de, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar taşınmazın çok uzun yıllardır ekilip biçilmediğini belirttiklerine, keşfi takiben alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1952 yılında yapılan orman kadastro çalışmaları ve 08.08.1995 tarihinde kesinleşmiş 6831 ... Kanun'un 3302 ... Kanunla değişik 2/B maddesi çalışmalarına göre, kesinleşmiş orman kadastro haritasında ... Devlet Ormanı sınırları içerisinde kaldığı, taşınmazın üzerinde ibreli orman ağaçları ve ağaççıkları ile tam kapalı orman formatı olduğu belirlendiğine, bu gibi yerlerin zilyetlikle iktisabının mümkün olmamasına göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/1-b.1 inci maddesi gereğince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Kanun'un 11 inci maddesi, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 17 nci maddesi

3. Değerlendirme

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Kanun'un 11 inci maddesi, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 17 nci maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

54.40 TL peşin harcın onama harcından mahsubu ile kalan 215,45 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9943, Karar No: 2014/2268, Tarih: 24.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9943 E.  ,  2014/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Solhan Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2009/125-2013/72

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 172 ada 12, 40, 43, 44, 64, 65 ve 173 ada 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlar, tarla niteliği ile belgesizden davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazların Hazineye ait olduğunu ileri sürerek, tespitlerinin iptali ile Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece 172 ada 12 sayılı parsele yönelik davanın kabulüne; dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, diğer parsellere yönelik davanın reddine; 172 ada 40, 43, 44, 64 ve 65, 173 ada 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından 172 ada 40, 43, 44, 64 ve 65, 173 ada 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu kesinleşmediğinden, tüm parseller yönünden orman araştırması ve taşınmazların sınırında mera parselleri olduğu halde, yöntemine uygun olarak mera araştırması yapılmamış, keşifte dinlenen tanık ve bilirkişiler komşu köyden seçilmemiştir. Komşu parsel kayıtları getirtilerek uygulanmamış, davalıların taşınmazlarda sürdürdükleri zilyetliğin ne şekilde olduğu, çayır niteliğindeki taşınmazlarda hayvan otlatarak mı, yoksa otunu biçerek mi zilyet ettikleri tam olarak araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli ve 20 yıl önceye ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi)memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, yöntemince mera araştırmasının yapılması ve komşu köylerden yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve kural olarak bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için; taşınmazların yetkili ve idarî merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğiyle mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır.