muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9359, Karar No: 2016/11675, Tarih: 25.10.2016

Satış akit tablosunun incelenmesinden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen .... parsel sayılı taşınmazın 11.04.1996 ve 13.05.1996 tarihli satışlarının esas alındığı,...gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilde uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden eski tarihli ve dava konusu taşınmazla farklı semtte bulunan bu emsalin seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması isabetli görülmemiştir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalının aynı taşınmaz ve başka taşınmazlarla ilgili ... Mahkemesinin 2006/248 esas sayılı dosyasıyla kamulaştırmasız el koyma davası açtığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda m2 değerinin 90,00 TL olarak belirlendiği ve davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin ...sayılı ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle isabetsizlik görülmediği belirtilerek pay hesabında hata yapıldığı gerekçesiyle bozulduğu anlaşıldığından ilgili dosyada belirlenen m2 değerinin dikkate alınmadan hüküm kurulması,

3-... Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali

...

oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken işlemiş mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15824, Karar No: 2016/8803, Tarih: 27.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/15824 E.  ,  2016/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. kitabının gerçek kişiler başlıklı 1. kısmında yer alan maddelerden kaynaklanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 18. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6531, Karar No: 2024/9247, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6531 E.  ,  2024/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2015 tarihli ve 2015/1556 Esas sayılı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuğun ... Ortaokulunda bulunan kantine, suç tarihinde gece saat 22:15 sıralarında okulun açık olan penceresinden içeri girerek kantinin alışveriş yapılan camını kırmak suretiyle içeride bulunan parayı çaldığı, iddiasıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/303 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/6751 Esas, 2021/3305 Karar sayılı ilâmıyla; "5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranarak savunma hakkının kısıtlanması ve suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada suça sürüklenen çocuğun savunması alınarak aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması" sebepleriyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Çocuk Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/183 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... Çocuk Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/183 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/5404 Esas, 2023/1949 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 145. Maddesinin uygulanması ve suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" sebepleriyle hükmün bozulmasına, karar verilmiştir.

6. ... Çocuk Mahkemesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2023/445 Esas, 2024/113 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 145, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, suça sürüklenen çocuğun, iddia olunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, bir delilin dosyada mevcut olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, gerekçesiz hüküm kurulduğuna, TCK'nın 145. Maddesi uyarınca indirim yerine ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemede bulunulduğuna kararın haksız ve mesnetsiz olduğuna,

2.Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, hakkında daha az verilmesi, adli para cezasına çevrilmesi veya ertelenmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece şikâyetçi ...'ın suça konu ... Ortaokulu müdürü, şikâyetçi ...'ün ise ... Ortaokulunda bulunan kantinin işletmecisi olduğu, 24.03.2015 tarihinde gece saat 22:15 sıralarında suça sürüklenen çocuğun okulun açık olan penceresinden içeri girerek kantinin alışveriş yapılan camını kırmak suretiyle içeride bulunan parayı çaldığı, suça sürüklenen çocuğun suçunu ikrar ettiği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Kolluk tarafından tanzim olunan 26.03.2015 tarihli Görüntü İnceleme ve CD Çözümleme Tutanağında, eylemin 24.03.2015 günü saat 22.48-22.49 sıralarında gerçekleştiği belirtilmiştir.

3. Kolluk tarafından tanzim olunan 26.03.2015 tarihli Araştırma, Yakalama ve Teslim Tutanağına göre, görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk olduğu tespit edilerek yakalandığı anlaşılmıştır.

4. ... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Biyometrik Veri işlemleri Büro Amirliğince düzenlenen 30.03.2015 tarihli Ekspertiz raporuna göre, suça konu okul penceresi üzerinden ve yemekhanesinden alınan parmak izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

4. ... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Biyometrik Veri işlemleri Büro Amirliğince düzenlenen 30.03.2015 tarihli Ekspertiz raporuna göre, suça konu okul penceresi üzerinden ve yemekhanesinden alınan parmak izlerinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta yönelen temyiz sebepleri yönünden, dosya kapsamı, tutanaklar, parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait çıkması ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamaları kabul ettiğine dair ifadesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemi sübuta ermekle, hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesininnin, 22.02.2024 tarihli ve 2023/445 Esas, 2024/113 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11380, Karar No: 2016/15208, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11380 E.  ,  2016/15208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000.00.- TL bedelin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 08/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 660.241.36 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4110, Karar No: 2009/5224, Tarih: 04.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4110 E.  ,  2009/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 17/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 129 ada 70 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış şeklinde temlik ettiğini, ancak bu satışın muvazaalı olup, aslında taşınmazı oğlu olan dava dışı M... E... G...’e 150.000.-YTL’ye satmak üzere anlaştıklarını ve M... E...’in isteği üzerine davalıya tapuda devrin yapıldığını, satış bedelini ödemeyi taahhüt eden M.. E...’in bedeli ödemediğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kendi muvazaalı işlemine dayanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 129 ada 70 parsel sayılı taşınmazın davacı Ali Gök tarafından 26.05.2005 tarihli akitle davalı L... Ö... 'ye satış yoluyla temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, 129 ada 70 parsel sayılı taşınmazını aslında dava dışı oğlu olan M... E... 'e satışı konusunda anlaşmalarına rağmen alıcının isteği üzerine davalıya tapuda devredildiğini ve bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise taşınmazı satın aldığını ve bedeli ödediğini savunmuştur.

Mahkemece, keşif icra edilerek tanıklar dinlendikten sonra 25.06.2008 günlü oturumda, davacı vekili dava dilekçesindeki iddiaların içeriği ile ilgili olarak davalı tarafa yemin teklif ettiklerini bildirmiş, buna karşın davalı vekili de iddianın ancak yazılı delil ile kanıtlanabileceğini savunmuştur.

Gerçekten 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca inançlı işlem teminat mukabili temlik, nam'ı müstear ve taraf muvazaasına dayalı davaların ve iddiaların ancak yazılı delil ile kanıtlanması mümkündür. Ne var ki, eldeki davada dava dilekçesinin içeriği ve ileri sürülen iddiaların niteliği itibarı ile anılan İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayla ilgisinin bulunmadığı, çekişmenin satış bedelinin ödenmemesinden kaynaklandığı açıktır.

Gerçekten 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca inançlı işlem teminat mukabili temlik, nam'ı müstear ve taraf muvazaasına dayalı davaların ve iddiaların ancak yazılı delil ile kanıtlanması mümkündür. Ne var ki, eldeki davada dava dilekçesinin içeriği ve ileri sürülen iddiaların niteliği itibarı ile anılan İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayla ilgisinin bulunmadığı, çekişmenin satış bedelinin ödenmemesinden kaynaklandığı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki, satış sözleşmelerinde semen (satış bedeli) aktin esaslı unsurlarından biridir. Ancak, Borçlar Kanununun 217. maddesi delaletiyle 211.maddesi hükmü gereğince satış bedelinin ödenmemesi halinde akti fesh ederek verilenin iadesini elde edebilmek için bu konuda ihtirazi kayıt dermeyan edilmedikçe satım konusunun istenemeyeceği tartışmasızdır. Eldeki dava satış bedelinin istirdadına ilişkin olmayıp tapu iptal ve tescile yöneliktir. O halde, mahkemece önemle üzerinde durulması gerekli olan husus bu olgudur. Oysa, mahkemece taraflar arasındaki çekişmenin giderilmesi açısından belirtilen temel unsur gözardı edilmek suretiyle bu konuda bir araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın eksik tahkikatla yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Öyleyse, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.05.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1108, Karar No: 2015/16954, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1108 E.  ,  2015/16954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/1-a., adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesinin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 52/2. maddelerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafının yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.