muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3552, Karar No: 2015/10325, Tarih: 12.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3552 E.  ,  2015/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/1045-2014/362

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2014 tarih ve 2014/1045-2014/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya polyester reçinesi niteliğindeki likit yük taşıması hizmeti verdiğini, eşyanın konteynere dolumu gerçekleştirildikten sonra dolum borusu yerine alınırken tank konteynerinin dış yüzeyine taşınacak kimyasal maddenin döküldüğünü, TTK'nın 863. maddesi uyarınca yükün yüklenmesi ve tahliyesinden gönderenin sorumlu olduğunu, davalının kendi sorumluluk alanında kusuru ve haksız eylemi sonucunda müvekkilinin zarara uğradığını, dış kirlenmeden oluşan zararının davalı tarafından tazmininin gerektiğini, müvekkili tarafından yapılan temizlik masraflarının davalıdan tahsili amacıyla yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kirlenmenin müvekkilin hatasından ya da taşıttığı malzemeden kaynaklandığını ispat edecek bir delil sunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükünün davacının üzerinde bulunduğu, sunulan fotoğraflardan "tankerlerin davalı için yapılan taşımada kullanıldığı, kirlenmelerinin bu taşımalar esnasındaki dolumdan kaynaklandığı, kirlenmede davalının kusurunun bulunduğu" hususlarında bir yargıya varılamadığı, bu fotoğrafların delil olma özelliğini destekleyecek yan kanıtların sunulamadığı, davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4257, Karar No: 2014/4749, Tarih: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4257 E.  ,  2014/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : a) Yaralama suçu yönünden; 5237 sayılı tck'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

b) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62/1 maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ....'e karşı eylemi ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık .... hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; dosya içeriğine ve oluşa göre, sanığın mağdurdan inşaat işinden kaynaklanan alacağı olduğu, defalarca bu meseleyi konuşmalarına rağmen alacağını tahsil edemediği, olay günü meseleyi konuşmak için kahvehanede bir araya geldikleri, bir süre sonra sanığın arkadaşı ....'ın kahvehaneye geldiği, sanık ile mağdur arasında tartışma başladığı, bir ara tartışmanın büyüdüğü, mağdurun sanığa yönelik "ne kızıyorsun paran hayırlı bir yere, dağdakilere gitti" demesi üzerine, o gün terör örgütü tarafından 9 er'in şehit edilmiş olması nedeniyle bu söze aşırı tepki veren sanığın ayağa kalkarak bir kaç adım geriye gittikten sonra dönerek belinden çıkardığı tabanca ile, masanın yan tarafında bulunan mağdura doğru iki el ateş ettiği, tabancanın tutukluk yapması nedeniyle, sanığın eyleme devam edemediği, bu ateş sonucu kurşunun mağdurun, sağ hipokondiriumdan girip sol lateral hipokondiriumdan çıktığı ve sol dirsekte kaldığı, hayati tehlikeye sokacak ve orta derecede sol dirsekte kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı, sanığın namlu ağzındaki mermiyi çıkararak kahvehaneden ayrıldığı olayda, hedef alınan bölgenin niteliği, mesafenin yakınlığı, tabancanın tutukluk yapması üzerine sanığın eylemine son verdiği dikkate alınarak, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak (BOZULMASINA), 22/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14171, Karar No: 2025/1624, Tarih: 06.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14171 E.  ,  2025/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/373 E., 2023/1471 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/157 E., 2019/305 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar murisinin ölümüne sebep olan 11.06.2015 günü meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller neticesinde davacılar murisi sigortalı ...'in ölümü ile sonuçlanan meydana gelen olayın trafik iş kazası olduğunun kabulü ile davacılar murisi ...'ün ölümü ile sonuçlanan 11.06.2015 tarihinde meydana gelen kazanın trafik iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, olay ile iş arasında kesin bir bağlantının olması gerektiğini, aranan ölçütün bir zararlandırıcı olayın varlığı ve bu olay ile netice arasında sebep sonuç rabıtasının olduğunu, buna göre müteveffanın geçirdiği trafik kazası ile iş arasında uygun neden sonuç bulunması gerektiğini, trafik kazası sonucu oluşan ölüm olayı iş yerinde meydana gelmemiştir. Bu nedenle kanunda sayılan hususlar gerçekleşmemiştir. Ölüm olayı işyerinde meydana gelmediği gibi işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla meydana gelmemiştir. Ölüm olayı mesai saati ve işyeri dışında meydana geldiğinden olay trafik iş kazası sayılamaz. Davanın bu yönüyle reddi gerekmektedir. Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların murisi ...'ün 11.06.2015 tarihinde ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların murisi ...'ün 11.06.2015 tarihinde ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/6796, Karar No: 2023/798, Tarih: 27.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/6796 E.  ,  2023/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2015 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; eksik inceleme ile tanıkları dinlenilmeden usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın sanığa ait suça konu taşınmazda sanığın kiracısı olduğu, katılan ceza evine tutuklu olarak girince sanığın dükkandaki katılana ait eşyaları katılanın rızası dışında boşalttığı, dükkanın yan tarafında bulunan yine kendisine ait boş ambara koyduğu iddia edilmiştir.

2. Sanık, katılanın dükanda esrar sattığı için cezaevine girdiğini, katılan cezaevinde iken yakınlarından dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın yakınlarının bu eşyaları bir depoya taşı, dükkanın boşaltıyoruz diyerek anahtarı getirdiklerini, eşyaları da onların depoya taşıdığını beyan etmiştir.

3. Katılan, cezaevine girdikten sonra kardeşinin dükkanını işlettiğini, sanığın kardeşine baskı kurup dükkanı boşaltmasını istediğini, kardeşinin de ... eşyalarını alıp dükkanı boşaltıp anahtarı da sanığa teslim ettiğini cezaevinden çıkınca öğrendiğini, dükkana yaptığı demirbaşların söküldüğünü beyan etmiştir.

4. Tanık S.S., katılan cezaevine girince sanığın katılanın ailesinden dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın kardeşi F. ve bir arkadaşının dükkanı boşalttılarını bizzat gördüğünü, sanığın zoraki eşyaları dışarı çıkarttırmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Tanık S.S., katılan cezaevine girince sanığın katılanın ailesinden dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın kardeşi F. ve bir arkadaşının dükkanı boşalttılarını bizzat gördüğünü, sanığın zoraki eşyaları dışarı çıkarttırmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, oluşa, sanık savunması, tanık ve katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kiracısı katılanın cezaevine girmesi üzerine katılanın ailesi ile görüşerek dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın ailesinin de dükkana ait anahtarı teslim etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, tarafların arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/590, Karar No: 2024/6504, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/590 E.  ,  2024/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/17 Esas, 2014/232 Karar

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılmak üzere pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraflarca temyiz edilmemesi üzerine karar 08.10.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili 21.09.2023 tarihli dilekçesi ile tescil kararının yerine getirilebilmesi için sayısal koordinatlı fen raporuna ihtiyaç olduğunu, Mahkemeden fen raporu talep edildiği halde arşivde olmadığından temin edilemediğini, tescil işleminin yerine getirilmesi için yeniden ek fen raporu alınması yönünde kararın tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 22.09.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı idare lehine tescili yapılamayan ve kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin 22.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 22.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3771, Karar No: 2007/8481, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3771 E.  ,  2007/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit-çek iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından icra takibine konu edilen çekteki imzanın müvekkili şirket yetkililerine ait olmadığını, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını ileri sürmüş ve müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile çekin iptaline, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkete 31.5.2003 tarihli fatura ile mal sattığını, karşılığında 10.6.2005 tarihli çeki aldığını, çekin fatura tarihinde şirketin sahibi ve yetkilisi olan... tarafından imzalandığını, bu şahsın sonradan ortaklıktan ayrılması nedeniyle borcun kabul edilmemesinin doğru olmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece faturaya dayalı ticari ilişkinin davacı vekili tarafından kabul edilmediği gibi fatura miktarı ile çek miktarının da birbirini tutmadığı, çek tarihinde çeki keşide eden...'nın davacı şirketin ortağı ve yetkilisi bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının dava konusu takipten dolayı davalıya borçlu olmadığının tesbitine, davacının tazminat isteminin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 2.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18976, Karar No: 2007/17227, Tarih: 27.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18976 E.  ,  2007/17227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dikili İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3651, Karar No: 2012/4085, Tarih: 06.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3651 E.  ,  2012/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2011 gün ve 2011/311 Esas, 2011/528 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)’tan nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Hâkim tarafından 25.11.2011 tarihinde görülerek ve kimliği tespit edilerek havale edilen dilekçesiyle katılanın şikâyetten vazgeçtiği anlaşıldığından, hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK.nın 102/1 ve 73. maddeleri ile 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 20.01.2012 gün ve 178 sayılı Kararı ile İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3838, Karar No: 2021/2575, Tarih: 03.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3838 E.  ,  2021/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

...

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5927, Karar No: 2012/5270, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5927 E.  ,  2012/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, Sosyal Güvenlik Kurumu ile davacı eczacı arasındaki sözleşmenin feshi işleminin ve para cezasının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.