muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/636, Karar No: 2020/1082, Tarih: 18.02.2020

Asıl davadan sonra açılan, İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/220 E. sayılı birleşen davasında davacı kooperatif vekili, asıl davada karara bağlanmamış olan usulsüz inşaat harcamaları için 20.000,00 TL, asıl davada alınan bilirkişi raporunda tespit edilen ve ıslah etmedikleri için hüküm altına alınmayan usulsüz akaryakıt harcamaları için 4.522,00 TL, çiçek harcamaları için 1.649,00 TL ve asıl davaya konu yapmadıkları, usulsüz olarak Narlıdere Esnaf Kooperatifi için harcanan 3.632,44 TL su, elektrik ve aidat giderleri olmak üzere toplam 29.803,44 TL’nin, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalılardan

müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla usulsüz inşaat harcamalarına ilişkin talebini 68.258,95 TL’ye arttırmıştır.

Mahkemece, asıl davada yönünden verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davada davalıların görev yaptıkları dönemde usulsüz olarak 4.304,00 TL akaryakıt harcaması, 3.905,00 TL yemek harcaması ve 590,00 TL ilan harcaması yaptıkları, birleşen davada davacı kooperatifin inşaat harcaması dışındaki taleplerinden vazgeçtiği, usulsüz inşaat harcaması tutarının da 68.258,95 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile 8.799,05 TL’nin davalılardan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile 68.258,95 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin asıl davaya ilişkin tüm, birleşen davaya ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalılar vekilinin birleşen davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen dava, kooperatif eski yöneticilerine karşı açılmış sorumluluk davasıdır.

Davacı kooperatif, kooperatif kayıtlarına göre alınan beton miktarının, inşaatlarda fiilen kullanılan beton miktarından fazla olduğunu, aradaki fark kadar kooperatif zararı oluştuğunu ileri sürerek, bundan kaynaklı zararının tazminini istemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, inşaatın onaylı projesindeki metrajına göre kullanılması gereken beton ile kooperatife fatura edilen beton miktarı arasında, betonarme miktarı yönünden 849,35 m³, grobeton yönünden 319,96 m³ fark bulunduğu belirtilerek, bu nedenle oluşan kooperatif zararının toplam 68.258,95 TL olduğu tespit edilmiş ise de davalı tarafça, kooperatif yararına olmak üzere, projede belirtilen miktarlardan daha fazla beton imalatı yapılmak zorunda kalındığını, bu kapsamda istinat duvarı imal edildiğini, dere yatağında bulunan bazı dükkanların temellerinin nem almaması için daha fazla beton döküldüğü savunulmuş ve buna ilişkin deliller dosyaya ibraz edilmiş olup, bu hususta mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadan sonuca varılması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, birleşen davada ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanması da kabul şekli itibariyle isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin asıl davaya ilişkin tüm, birleşen davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, birleşen davada davalılar yararına BOZULMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde iadesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacı kooperatiften tahsili ile vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2308, Karar No: 2017/7176, Tarih: 08.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2308 E.  ,  2017/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm asli müdahil ... tarafından; küçük Yasemin'in velayetinin kaldırılması talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Küçükler 15.01.2001 doğumlu Yasemin ve 20.03.2003 doğumlu...ın anne ve babası 03.12.2014 tarihinde kesinleşen kararla boşanmış, velayet boşanma kararı ile anneye bırakılmıştır. Davacı baba tarafından ortak çocukların velayetlerinin değiştirilmesi talep ve dava edilmiş, baba yargılama sırasında 21.12.2015 tarihinde vefat etmiştir.Bunun üzerine dede ... tarafından ...n’in velayetinin anneden kaldırılması için davaya müdahale talebinde bulunulmuş, mahkemece dede ...’ın asli müdahil olarak davaya kabulüne karar verilmiş, yargılamaya velayetin kaldırılması davası olarak devam olunmuştur. Yapılan yargılama sonucunda ise mahkemece asıl dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, asli müdahil tarafından açılan davanın ise reddine karar verilmiş, karar asli müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, velayet sahibi anne ile küçük ... arasında menfaat çatışması vardır. Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 4 ve 9. maddeleri ve Türk Medeni Kanununun 426/2. maddesi gereğince küçüğü davada temsil etmek üzere kayyım atanması için vesayet makamına ihbarda bulunulması, açılan davanın sonucunun beklenilmesi, çocuğu temsilen kayyımın davaya katılımının sağlanarak, gösterdiği takdirde delillerinin toplanıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/35133, Karar No: 2016/1575, Tarih: 03.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35133 E.  ,  2016/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/84531

MAHKEMESİ : Pamukova(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/160 (E) ve 2012/20 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın Kartal 1. Sulh Ceza Mahkemesinde yargılandığı davada akıl hastalığı nedeniyle yargılamanın yenilenmesini talep ettiği ve Mahkeme tarafından Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığından, sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak rapor aldırılması yönünde talimat yazıldığının, anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Tekerrüre esas alınan ilamda, sanığın akıl hastalığı nedeniyle yargılamanın yenilenmesini talep etmesi ve mahkemece sanığın bu talebi haklı görülerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi karşısında, davanın sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık M.. Ö.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/723, Karar No: 2014/9553, Tarih: 12.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/723 E.  ,  2014/9553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2009/131-2013/268

Taraflar arasında görülen maddi ve manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan F.. S.. ve davalı Kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili Cumali'nin (kısıtlı), olay tarihinde davalı Fehmi'nin tarlasında, davalı Kooperatife ait ve kooperatif çalışanı davalı Murat'ın kullandığı sılaj makinası ile mısır biçilirken ayağını kaptırdığı ve bileğinden kesildiğini, olayın saat 23:00'de meydana geldiğini, çok uzun süre çalışıp yorgun düşen davacının akli dengesinin de yerinde olmadığını, şuursuzca çalıştırıldığını, davalılar gereken özeni göstermedikleri için kazanın meydana geldiğini belirterek, 5.000 TL maddi 5.000 TL manevi tazminatın (ıslah ile 92.796,23 TL maddi tazminat) olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı(Murat) cevabında; olayda kusuru bulunmadığını, akli dengesi yerinde olmayan davacıyı çalışmaya gönderen babasının kusurlu olduğunu, kendisinin kooperatifte işçi olduğunu, araç arızalandığı için saat 15:00'de çalışmaya başladıklarını, makinaya mısırın el ile verildiğini, ayağını nasıl kaptırdığını görmediğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Davalı(Fehmi) vekili cevabında, zamanaşımı ve husumet nedeniyle ayrıca müvekkilinin kusuru bulunmadığı, davacının çalışmasına izin veren anne-babasının izin verdiğini, daha öncede bulduğu işlerde çalıştığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Davalı (kooperatif) vekili cevap dilekçesi vermemiş, esasa ve bilirkişi raporunu beyanda Savcılık soruşturmasında şikayetçi olmayan davacının tazminat talep edemeyeceğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı Murat'ın olayın meydana gelmesinde kasıtlı bir davranışı bulunmadığı, ihmali bir davranışı bulunup bulunmadığı hususunda dosyada yer alan delillerin ispata yetecek derecede olmadığı, davalı Fehmi'nin ağır ihmalli davranışı ile kazaya sebep olduğu, davalı Kooperatif'in de BK.100.md.uyarınca sorumlu olduğu, hesap bilirkişi raporunda ise zararın 92.796,23 TL olduğunun belirlendiği gerekçe gösterilerek, davalı Murat hakkındaki davanın reddine, 92.796,23 TL maddi tazminatın ve 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faiziyle davalılardan F.. S.. ve Çukurkuyu Kasabası Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Başkanlığından tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar F.. S.. ve davalı Kooperatif vekili temyiz etmektedir.

Hükmü, davalılar F.. S.. ve davalı Kooperatif vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, davacı Cumali'nin, davalı Fehmi'nin tarlasında misırlarını biçme işinde davalı Kooperatifin şöförü olarak çalışan davalı Murat'ın bu işi yaparken, davacının yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; kusur durumuna ilişkin alınan 31.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda; davalı Murat'ın kazanın meydana gelmesinde kasıtlı bir davranışının bulunmadığı, ihmalli bir davranışının bulunup bulunmadığı, hususunu dosyada yer alan delillerin ispata yetecek derecede olmadığı, davalılardan Fehmi'nin ağır ihmalli davranışı ile kazaya sebep olduğu; davalı Kooperatifin'de BK.mad.100 uyarınca sorumlu olduğu açıklanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı Cumali'nin müterafik kusuru ile anne ve babasının kusuru bulunup bulunmadığı hususu değerlendirilmemiş, davalı kooperatif ve Fehmi'nin bilirkişi raporuna karşı bu yöne ilişen itirazları üzerinde durulmamıştır.

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse BK.41 vd.(TBK 49.md.) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan BK.43-44.md.(TBK. 51-52 md.) hükümleri kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebidir.

HMK’nun 281.maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bu bağlamda, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden rapora itirazları karşılayacak ve davacı ile anne babasının kusurunu değerlendirecek şekilde gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınmak suretiyle ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu bağlamda, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden rapora itirazları karşılayacak ve davacı ile anne babasının kusurunu değerlendirecek şekilde gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınmak suretiyle ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Davalı Kooperatif vekilinin, istihdam ettiği davalı Murat hakkındaki davanın reddi nedeniyle, temyizine gelince; davada verilen mahkeme kararı, bir taraftaki ihtiyari dava arkadaşları ile karşı taraf arasındaki ilişkide kesin hüküm teşkil eder.(HUMK 237.md.) Buna karşılık mahkemenin kararı (kararda dava arkadaşlarının rücu hakları ayrıca belirtilmiş değilse) bir taraftaki ihtiyari dava arkadaşları arasındaki ilişkide kesin hüküm teşkil etmez. Çünkü, bir taraftaki ihtiyari dava arkadaşları o davada karşılıklı taraf olarak bulunmuş değillerdir. Böyle bir hüküm ise, ihtiyari dava arkadaşlarının sonradan birbirlerine karşı açacakları yeni bir davada kesin hüküm teşkil etmeyecektir. (Prof. Dr. Baki Kuru İst. 2001. HMUK. c.3. sf.3379-3380)

Mahkemece, açıklanan hususlar gözönünde bulundurulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7935, Karar No: 2012/11636, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/7935 E.  ,  2012/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından yapılan feshinin geçersiz olduğunu iddia ederek feshin geçersizliği ile işe iadesini istemiştir.

Davalı işveren ise davacının işveren vekili olduğunu dolayısıyla iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle davacıya şirketi temsil ve ilzam konusunda verilmiş olan vekaletname içeriği ile işyeri organizasyon şemasına göre davacının işveren vekili yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinin son fıkrasında işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri hakkında iş güvencesi hükümlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır.

Davacının davalı şirket işlerinin bütününü yöneten işveren vekili yardımcısı konumundaki ticari genel müdür yardımcısı olduğu mübrez organizasyon şeması ile ... bulunmaktadır. Bu durumda işveren vekili yardımcısı olan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 29.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9169, Karar No: 2015/10113, Tarih: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9169 E.  ,  2015/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Terme 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2015/60-2015/156

Davacılar L.. Ö.. ve diğeri vekili Avukat Habib tarafından, davalılar S.. B.. ve diğeri aleyhine 10/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan S.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5975, Karar No: 2022/1641, Tarih: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5975 E.  ,  2022/1641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ve davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili,... ilçesi, ... köyü, 685 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan ... Mahallesi, 4490 ada, 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Tespit edilen kamulaştırma bedeline 05.10.2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından faiz hükmü kurulduğu halde bankaya bloke edilen 432,68 TL faizin mükerrer ödemeye sebebiyet vereceği gözetilerek iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin ve davalının temyiz isteminin kabulü ile HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.