muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3052, Karar No: 2013/5946, Tarih: 05.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3052 E.  ,  2013/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 81, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis,

b) TCK.nun 81, 35, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis,

c) TCK.nun 109/1, 109/3-f, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 81, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Temyiz edenlerin sıfatı ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alındığında, temyiz incelemesi, sanık ... hakkında “maktul ...'e yönelik kasten öldürme, mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçları ile sanık ... hakkında “maktul ...'e yönelik kasten öldürme” suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmıştır.

b) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nın olay tarihinde bıçak ile mağdur ...’ye vurarak hemotoraksa ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...

s-2-

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktul ...'e, mağdur ...’ye ve mağdur ...’a yönelik eylemlerinin, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'nın mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları İnandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde usule, meşru savunmaya, meşru savunmada yasal sınırın aşılmasına, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında “mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında “maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlan ile sanık ... hakkında “maktul ...'e yönelik kasten öldürme” suçundan kurulan hükümler yönünden,

A) Sanık ... hakkında “mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında “maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlan ile sanık ... hakkında “maktul ...'e yönelik kasten öldürme” suçundan kurulan hükümler yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nın komşusu Nazmi'nin oğlu olan mağdur ...'ın daha önce yapılan uyarılara rağmen sanığın yaşı küçük oğlunu inşaat alanına götürülüp zorla sigara içirdiği, bu duruma sinirlenen sanık ...'nın, mağdur ...'ı zorla aracına bindirip tenha bir yere götürdüğü, mağdura tokat attığı ve boğazına bıçak dayadığı, bıçağı tutan mağdurun elinin kesildiği, sanığın daha sonra aracı ile mağduru getirip, evine gitmesi için bıraktığı, bu olayı öğrenen mağdurun annesi Döne ve babası Nazmi'nin şikayetçi oldukları, sanığın karakola giderek ifade verip evine geldiği, evde bulunan kayınbabasını yolcu edip evine gireceği sırada mağdur ...'ın amcası olan maktul ...'in konuşmak için sanığı çağırdığı, maktulün yanında bulunan mağdur ...’nin sanık ...'ya “çocuğuma neden vuruyorsun” dediği, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ...’nın bıçak ile mağdur ...'ye vurması üzerine, maktulün sanık ...'yı tuttuğu, bu sırada sanıklar Safa ve Aktan'ın bıçak ile maktulün sağ kalça, sol kalça ve sağ uyluk bölgelerine vurdukları ve olay yerinden kaçtıkları, maktulün sanıkların eylemlerine bağlı olarak atardamar yaralanması sonucu kan kaybına bağlı dolaşım yetmezliği sonrası gelişen hipovolemik şok sonucu öldüğü olayda;

1- Sanıklar Safa ve Aktan'ın hedef alma imkanı olmasına rağmen maktulün hayati bölgelerini hedef almamaları, maktul ile aralarında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, engel neden bulunmadığı halde eylemlerini sürdürmemeleri ve öldürme kastı ile hareket ettiklerini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmaması dikkate alındığında, sanıklar Safa ve Aktan hakkında kasten yaralama sonucu ölüme

.../...

s-3-

neden olma suçundan TCK'nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK'nun 87/4. maddesinin 2. cümlesi gereğince ve darbe sayısı dikkate alınarak temel cezanın tayininde alt sınırdan da uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği düşünülmeksizin, sanıkların TCK'nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK’nun 81. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-a) Sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik eyleminin TCK’nun 109/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK'nun 109/1 maddesinin uygulanması,

b) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden TCK’nun 29. maddesinin uygulanması, TCK'nun 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-a) Sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik eyleminin TCK’nun 109/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK'nun 109/1 maddesinin uygulanması,

b) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden TCK’nun 29. maddesinin uygulanması, TCK'nun 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, bozma nedenine, hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye taleplerinin REDDİNE, 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

05.11.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Fuat Uslu'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yokluğunda 07.11.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/8787, Karar No: 2010/16828, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8787 E.  ,  2010/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25734, Karar No: 2023/10290, Tarih: 02.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25734 E.  ,  2023/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkûmiyet

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2015/129 Esas, 2017/402 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık Gürkan Kuş hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 62/1, 53/1, 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun' un 106/2-a, 62/1, 53/1, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası; 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53/1, 58/6, 52/2-4, 54/1, 4 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun' un 223/2-e maddeleri uyarınca beraatine, bu hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; sanık ... Kuş hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2015/129 Esas, 2017/402 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık Gürkan Kuş hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/196 Esas, 2018/1881 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a-b, 62/1, 53/1, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a-b, 62/1, 53/1, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

C. Sanık Gürkan Kuş hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "katılan ve sanık ...'un birbirlerine karşılıklı hakarette bulundukları, iddia, savunma, tanık beyanları, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu, sabit görülen fiillerinin TCK'nın 125/1-4 ve 129/3 maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu anlaşıldığından ve olayın daha fazla araştırılmasını, hükmün kaldırılmasını gerektirmeyen, düzeltilebilir hukuka aykırılık nitelikteliğindeki CMK'nın 223 maddesine aykırılık yönünden istinaf başvurusu yerinde görülerek; Sanık hakkındaki hakaret suçundan beraatine ilişkin hükmün karardan çıkarılıp yerine; sanık hakkında mağdura karşı hakaret suçundan kamu davası açılmış ise de, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği görülmekle, olayın mahiyetine göre TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4 maddeleri gereğince sanığa müsnet hakaret suçundan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına, " bölümlerinin konulması suretiyle CMK'nın 303, 280/1-a maddeleri gereğince hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK," esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mahkûmiyet hükmü kurulan eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında, Kasten Yaralama, Tehdit ve 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçlarından; sanık ... Hakkındaki Kasten Yaralama ve Tehdit Suçlarından Kurulan Kurulan Hükümler Yönünden

Giriş bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a ve g) bentlerinde yer verilen kararların; temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından; Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/196 Esas, 2018/1881 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9310, Karar No: 2016/15099, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9310 E.  ,  2016/15099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, abonelik sözleşmesine aykırı olarak abone tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin, ıslah ile 17.543,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davacı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 17.543,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi

Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.