muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2880, Karar No: 2023/2407, Tarih: 04.07.2023

13.Ölen küçüğün kesin ölüm sebebine ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 13/12/2012 tarihli otopsi raporunda "kişinin ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucunda meydana gelmiş olduğu" belirtilmiştir.

14.Sanıklara ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

TÜBİTAK Gebze Yerleşkesi Marmara Araştırma Merkezi Lojman Tesislerinin market işletmesini üstlenen Yazgül Turizm Nak. İnş. Spor Tes. Sosyal Hizm. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü olan temyiz dışı sanık ...'ın aşamalardaki beyanları ile sabit, kendisinin satın alarak kurulumunu yaptırdığı sanayi tipi buzdolabının market dışında bulunan, etrafına insanların ya da diğer canlıların korunması adına herhangi bir düzenek tertip edilmeyen, çalışır vaziyette olduğundan bahisle rutin bakımı yaptırılmayan buzdolabının soğutucu fan ve motor düzeneği üzerinde, 30/05/2012 tarihli olay yeri inceleme esnasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda elektrik teknisyeni bilirkişi tarafından yapılan incelemede, pens ampermetre ile yapılan ölçümde 200-210 voltaj arası elektrik kaçağının bulunduğunun saptandığı, market çalışanı ...in 05/06/2012 tarihli Cumhuriyet savcılığı tarafından alınan ifadesinde olay tarihinde küçüğü, soğutucu fan ve motorun bulunduğu kısım tarafında yer alan tahta paletler altındaki kedi yavrularını sevmeye çalışırken gördüğünü belirttiği ve aynı gün küçük ...'nin, aşamalarda dinlenen tanık ...'in beyanlarına göre, market dışında yer alan soğutucu fan ve motor ekipmanlarının yan tarafında kafası motor düzeneğine yaslı şekilde cansız vaziyette bulunduğu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 13/12/2012 tarihli otopsi raporunda "kişinin ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucunda meydana gelmiş olduğu"nun belirtildiği olayda,

A- Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan sanık ... müdafinin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Taksirle öldürme suçunun mağduru olmayan ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen malen sorumlunun yargılamaya konu suç yönünden kamu davasına katılma hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla; katılan sıfatını alsa dahi hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan malen sorumlu TÜBİTAK vekilinin temyiz isteminin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Tübitak vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İncelemesi Sonucunda,

Gerekçe bölümünün C-2 ve D-1, D-2 numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/07/2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/912 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... ortak müdafii ile katılanlar Gül Demirci ile ... ortak vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... ortak müdafiinin, katılanlar Gül Demirci ile ... ortak vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III.Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İncelemesi Sonucunda,

Gerekçe bölümünün A, B-1, B-2 ve C-1 numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/07/2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/912 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılan ... Demirci ile ... ortak vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak sair yönler incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11457, Karar No: 2020/346, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11457 E.  ,  2020/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 19/06/2019 gün ve 2019/1526 Esas - 2019/11812 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 11.03.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 19.06.2019 gün ve 2019/1526 esas-2019/11812 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 102 ada 398 parsel sayılı taşınmazın zeminine net geliri esas alınarak, üzerindeki kavak ağaçlarına, kapama kavaklık niteliğinde kabulü ile net kavak gelirinden zemine ekilen ürün değerinin indirilmesi suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 11.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.09.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 11.03.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendinin 1. paragrafında (mahsubu ile bakiye 32.127,59 TL) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkarılmasına yerine (nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra 16.591,35 TL kavak ağaçları bedelinin (mütemmim cüz bedelinin) feri müdahil ...'e, 15.536,54 TL arazi bedelinin ise davalı ...'ya ödenmesine,) ibaresinin eklenmesine,

b-2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 114.974,77 TL’lik kamulaştırma bedeline 11.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.09.2015 tarihine kadar, bozma sonrası fark bedel 32.127,59TL'lik kısma ise 11.03.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılmasına,

c-7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 370,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4423, Karar No: 2013/12771, Tarih: 29.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/4423 E.  ,  2013/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK.nın 54/1. maddesi gereğince; suçta kullanılan bıçaklar ile tonavidanın müsaderesine ilişkin ek kararın temyizi.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5219 sayılı Yasayla değişik HUMK'nın 427. maddesi uyarınca, müsaderesine karar verilen ekmek bıçağı, bağ bıçağı ve tornavidanın bilinen değeri itibariyle,hüküm kesin olduğundan hükümlü ... savunmanının temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 29.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/23336, Karar No: 2024/19386, Tarih: 11.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23336 E.  ,  2024/19386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.01.2023

SAYISI : 2020/231 E., 2021/228 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, iftira, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2020/231 Esas, 2021/228 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, iftira ve resmi belgede sahtecilik suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2020/231 Esas, 2021/228 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Demirci Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5126, Karar No: 2022/11603, Tarih: 07.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/5126 E.  ,  2022/11603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- 6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı; adli yardım talebini mali durumuna ilişkin somut ve yeterli belgeye dayandırmadığından temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu ret kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, şikayetçinin temyiz itirazlarının bu aşamada değerlendirilmesine yer olmadığına, 07/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6136, Karar No: 2014/6115, Tarih: 12.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/6136 E.  ,  2014/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1137, Karar No: 2014/2864, Tarih: 03.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1137 E.  ,  2014/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/392-2013/392

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 20.09.2013 gün, 2013/1354.59 E, 2013/1872 Karar sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri Şükriye’nin eşi, Damla ve Yağmur’un babası olan Ş.A.’ın yolcu olarak bulunduğu . plakalı araç ile .. plakalı aracın 10.04.2011 tarihinde yaptığı kazada destek Şenol’un vefat ettiğini, . plakalı aracın trafik sigortacısı davalı S.Sigorta şirketinin 47.722,00 TL, .plakalı aracın trafik sigortacısı davalı G.. A...’nin 48.322 TL ödeme yaptığını, ancak müvekkilinin zararının daha fazla olduğunu ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle eş Şükriye için 47.719,07 TL, çocuk Damla için 14.749,27 TL, çocuk Yağmur için 15.080,72 TL olmak üzere toplam 77.549,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının 25.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, eş Şükriye için 47.719,07 TL, çocuk Damla için 14.749,27 TL, çocuk Yağmur için 15.080,72 TL olmak üzere toplam 77.549,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının 25.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı sigorta şirketlerinden S. Sigorta A.Ş.’nin 06.06.2012 tarihinde, G.. A..’nin 24.01.2012 tarihinde davacıya kısmi ödeme yapmış olmasına ve davacının da 25.01.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmesine göre, davalı sigorta şirketlerinin kısmi ödeme tarihleri itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, hükmedilen tazminata davalı S.Sigorta A.Ş. yönünden 06.06.2012 tarihinden, G.. A... yönünden 25.01.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken 25.07.2013 bilirkişi rapor tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

2)Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiştir. Somut olayda, araçların niteliğine göre temerrüt faizi olarak avans faize hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

3)Davacıların birlikte dava açmaları objektif dava birleşmesi niteliğinde olup davacılar Şükriye, Damla ve Yağmur ihtiyari dava arkadaşı konumundadırlar. Bu halde, mahkemece her bir davacı lehine hükmedilen tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 12. maddesi gereğince ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken davacılar için tek vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiştir.

3)Davacıların birlikte dava açmaları objektif dava birleşmesi niteliğinde olup davacılar Şükriye, Damla ve Yağmur ihtiyari dava arkadaşı konumundadırlar. Bu halde, mahkemece her bir davacı lehine hükmedilen tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 12. maddesi gereğince ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken davacılar için tek vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 3.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12015, Karar No: 2008/14437, Tarih: 04.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12015 E.  ,  2008/14437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/1. maddesi ‘Devlet malları ile özel kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen malların haczedilemiyeceğine ‘ amirdir.

Ankara Üniversitesi kuruluş kanunu ve bunun matufu olan Üniversiteler kanunu hükümleri uyarınca katma bütçeli bir devlet kuruluşudur. İİK.nun 82/1. maddesinde öngörülen devlet malları kavramı devlet tüzel kişiliği içindeki 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 2., 3., ve 12. maddesinde belirtilen  genel ve katma bütçeli daireler ile özel bütçeli dairelerin ellerinde bulunan malları kapsar. Bu Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile kamu kaynaklarının ekonomik ve verimli bir şekilde kullanılması, hesap verilebilirliği, mali saydamlığı, yönetimin yapısı, işleyişi, kamu bütçelerinin hazırlanması, uygulanması, tüm mali işlerin muhasebeleştirilmesi, raporlanması ve mali kontrolü sağlanmaktadır. Dolayısı ile bu kanun kapsamındaki devlet kuruluşunun ödemeleri kanunda öngörülen formaliteye bağlıdır. Somut olayımızda Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinin verdiği hizmet karşılığı elde ettiği hacze konu gelir, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 58. maddesi, 2547 Sayılı Kanunun 58.maddesine göre döner sermaye kurulmasına ilişkin yönetmelik hükümleri ve Ankara Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi yönetmelik hükümleri uyarınca kurulan döner sermayeye aktarılacak olan  gelir kapsamında olup devlet malı hükmündedir. Dolayısı ile böyle bir devlet kuruluşunun İİK.nun 82/1. maddesi uyarınca mallarının haczi mümkün değildir. Aksi halde kamu düşüncesi ile ilgili kuruluşların görevlerini yapabilmesi, mali kontrolün sağlanması imkanı ortadan kalkmış olur. Bu durumda Mahkemece şikayetin kabulü ile söz konusu paralar üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasına karar vermek gerekirken istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1132, Karar No: 2018/836, Tarih: 17.01.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/1132 E.  ,  2018/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece, sanığın, içerisinde benzin bulunduğunu söylediği şişeyi mağdura gösterip "bunun içinde benzin var, bununla seni aileni yakacağım" biçiminde sözlerle mağduru tehdit ettiğinin kabul edilmesi, mağdur ve tanık ...'in beyanları ve dosya içeriğinde şişenin ne tür özellikleri olduğu ve içerisinde gerçekten benzin olup olmadığına ilişkin bir bilginin yer almaması karşısında, mağdur ve tanık ...'e şişenin özelliği ve içinde benzin bulunup bulunmadığı hususu açıklattırılarak, sonucuna göre eylemin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise,

a-Sanık savunması ve bunu doğrulayan tanıklar ... ve ...'ın beyanlarında, kahvehane önünde, suç tarihinden önceki tarihlerde, sanık ile mağdurun birbirlerine küfürlü sözler söylediklerini belirtmeleri, tanık Avşar'ın ise, suç tarihinde, mağdurun sanığa ''sen beni mi takip ediyorsun'' diyerek ayağıyla vurmaya çalıştığını ileri sürmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

c- Mahkemece yeniden değerlendirme sonucunda sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,