muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/54, Karar No: 2023/1896, Tarih: 03.04.2023

Murisin adres ve kimlik bilgileri araştırılmalı, nüfus kayıtları Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulmalıdır. Kadastro tespiti esnasında bilirkişi ve muhtar olarak görev yapan kişilerin hayatta olup olmadıkları ilgili kolluk kuvveti aracılığıyla tespit edilmeli, hayatta olduklarının anlaşılması halinde yeniden yapılacak keşifte tanık olarak beyanlarına başvurulmalıdır. Bu kişilerin hayatta olmadıklarının anlaşılması halinde taşınmazın evveliyatını, kullanımını vs. bilen, görgüye ya da duyuma dayalı bilgisine başvurulabilecek köyün yaşlı kişilerinin tespiti sağlanıp keşifte tanık olarak dinlenilmelidir. 09.05.2016 günü keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler de tekrar dinlenilerek, taşınmazı kullanan kişilerin kimliği açık bir şekilde belirlenerek, taşınmaz hissedarı muris ... oğlu ... ile aralarında irs bağının bulunup bulunmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmelidir. ...'' gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, yukarıda karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararında "yapılan tüm inceleme ve araştırma neticesinde taşınmazın mirasçısı olduğunun tespit edildiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Mahalli bilirkişilerin açık ve net olmayan beyanlarına dayanarak hüküm kurulduğunu,

2. Mahalli bilirkişilerin, tapulamanın da üzerinden uzun yıllar geçmesinin etkisiyle, taşınmazla ilgilenen kişilerin tapulama sırasında ölü olan malikinin mirasçısı mı yoksa zilyedi mi olduklarını birbirine karıştırdıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. Usule ait kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) “usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. Usule ait kazanılmış hak müessesi, usul hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) “usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

2. “Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukukî alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

3. Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez” (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

3. Değerlendirme

1. Dava konusu taşınmazlardan eski 524 (yeni 3320 ada 112 parsel) sayılı taşınmazın muris ... oğlu ... adına kayıtlı iken, yargılama sırasında yapılan yenilemenin tescili işlemi ile ... adına tecil edildiği anlaşılmaktadır. Eski 524 parsel sayılı taşınmaz ... adına tescil edildiğinden, bu taşınmaz yönünden mahkemece verilen ret kararı doğrudur ancak dava konusu diğer taşınmazlar yönünden bozma gereklerinin yerine getirildiği söylenemez.

3. Değerlendirme

1. Dava konusu taşınmazlardan eski 524 (yeni 3320 ada 112 parsel) sayılı taşınmazın muris ... oğlu ... adına kayıtlı iken, yargılama sırasında yapılan yenilemenin tescili işlemi ile ... adına tecil edildiği anlaşılmaktadır. Eski 524 parsel sayılı taşınmaz ... adına tescil edildiğinden, bu taşınmaz yönünden mahkemece verilen ret kararı doğrudur ancak dava konusu diğer taşınmazlar yönünden bozma gereklerinin yerine getirildiği söylenemez.

2. Yargılama sırasında bozma ilâmında açıklanan hususlara dikkat edilerek 09.05.2016 günü keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler bozma sonrası 01.07.2022 tarihinde yapılan keşifte yeniden dinlenilmiş, "dava konusu eski 420 (yeni 3315 ada 76 parsel) sayılı taşınmazı ... ..., ...ve ... ...'ın 30 sene öncesine kadar kullandığı ve patates ektikleri, şu an boş durmasın diye yan parselde bulunan ...'in taşınmazı ektiği, söğüt ağaçlarını ... ve...'ın diktiği; dava konusu eski 734 (yeni 3322 ada 70 parsel) sayılı taşınmazda muris olarak ... oğlu ...’i tanıdıklarını, taşınmazın ..., ..., .....’e ait olduğunu, taşınmazın ekili olmadığını, yıllar önce Kamil'in yonca biçtiğini, taşınmaza kimseyi yaklaştırmadığını ve ...’in akrabalarından amcası olduğunu, arazi engebeli olduğu için ekilemez durumda olduğunu" beyan etmişlerdir. Mahkemece mahalli bilirkişilerin taşınmazı kullandığı beyan edilenler ile tapu kayıt maliki ... oğlu ölü ... mirasçıları arasındaki irs bağının bulunup bulunmadığı hususundaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmuştur.

3. Taşınmazı fiilen kullandığı beyan edilen dava dışı kişilerle, dava konusu eski .... (yeni .... ada 76 parsel) ile eski .... (yeni 3322 ada 70 parsel) sayılı taşınmaz tapu kayıt maliki arasındaki arasındaki irs ilişkisi kesin delillerle ortaya konulmadığı gibi mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve uyulan bozma ilâmının gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11416, Karar No: 2014/12654, Tarih: 13.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11416 E.  ,  2014/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2009/808-2013/169

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin genel müdürü olduğunu, genel müdürlük maaşının ödenmemesi sebebiyle başlatılan takibe yapılan itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, davacının ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının genel müdür, kurucu ortak ve başkan sıfatı bulunurken diğer yandan hak kazanılan ücretin tahakhuk ettirilmemesini ve uzun süre talep edilmemesini, hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve davacı ile davalı şirket arasında iş sözleşmesi bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporundaki görüşe itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 342 . Maddesinde, “Şirket muamelelerinin icra safhasına taalluk eden kısmı, esas mukavele veya umumi heyet veya idare meclisi karariyle idare meclisi azasından veya ortaklardan olmayan bir müdüre tevdi edildiği takdirde; müdür, kanun veya esas mukavele yahut iş görme şartlarını tesbit eden diğer hükümlerle yükletilen mükellefiyetleri, gereği gibi veya hiç yerine getirmemiş olması halinde idare meclisi azasının mesuliyetlerine ait hükümler gereğince şirkete, pay sahiplerine ve şirket alacaklarına karşı mesul olur. Bu esas aykırı bir şartın esas mukaveleye konması veya müdürün idare meclisinin emri ve nezareti altında bulunması mesuliyeti bertaraf edemez ” yönünde düzenleme bulunmaktadır.

Bu düzenleme ile, anonim şirket genel müdürlerinin iş görme edimini yerine getirmemiş olmaması halinde, şirket yönetim kurulu üyeleri ile aynı hükümlere tabi tutularak sorumlu olacağının kabul edildiği görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-328 esas-2010/370 karar ve 07.07.2010 tarihli kararında "A.... şirket ile yönetim kurulu üyesi arasındaki ilişkinin hukuki niteliği karşılaştırmalı hukukta tartışmalı olmakla beraber, Alman hukukunda sözleşme şartlarına göre, vekalet veya hizmet akdi olarak nitelendirilmekle birlikte, daha çok, hizmet akdi olduğu yönündedir. Fransız hukukunda da, bu ilişkinin bir vekalet sözleşmesi olduğu kabul edilmiştir.İsviçre hukukunda ise, vekalet hakkındaki hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (M..., S. K...: Anonim Şirketlerde İdare Meclisi Azalarının Hukuki Mesuliyeti, Ankara 1967, s. 100). Türk öğretisinde de, bu ilişkinin vekalet akdi olduğu görüşü hakimdir (Ç.... E...: Anonim Ortaklık Yönetim Kurulu Üyelerinin Hukuki Sorumluluğu, İstanbul 1972, s.102-104; Mimaroğlu, S.K..: a.g.e., s.101- 102)Yargıtay, yönetim kurulu üyeleri ile şirket arasında bir hizmet akdi bulunmadığını kabul etmiştir (H.G.K.'nun 5.2.2003 gün ve 2003/9-82 E.-65 K. sayılı ilamı) Genel olarak yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu TTK. 320 ve TTK. 336. maddelerine göre belirlenir. Şirket yönetim kurulu üyeleri ile şirket arasında bir vekalet akdi ilişkisi bulunduğundan, üyelerin şirkete karşı vekil gibi sorumlu olmaları doğaldır." denilmektedir.

Yukarıda da özetlendiği üzere, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 342. maddesindeki düzenleme gereğince, anonim şirket genel müdürleri, yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunu düzenleyen hükümlere tabiidir ve yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu da Türk Ticaret Kanununda özel olarak düzenlenmiştir. Bu uyuşmazlıklara ilişkin davalar Türk Ticaret Kanununun 4/1. madde uyarınca mutlak ticari davadır. Bu davalara o yerde Ticaret Mahkemesi varsa, bu mahkemenin bakması gerekir.

Somut olayda, davacının, davalı şirketin ortağı olduğu ve bir süre de şirket yönetim kurulu üyeliği görevini icra ettiği anlaşılmıştır. Davacı, aynı zamanda şirket genel müdürlüğü görevini de yürütmüştür.

Yönetim kurulu üyesi ile ortaklık arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olduğu, ayrıca yönetim kurulu üyesinin sorumluluğunun Türk Ticaret Kanununda özel olarak düzenlendiği ve mutlak ticari dava olan bu davalara Ticaret Mahkemesi tarafından bakılması gerektiği açıktır. Bu itibarla davanın, Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği tartışmasızdır. Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c ve 115/2. maddeleri gereğince, görevsizlik sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18726, Karar No: 2015/11281, Tarih: 19.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18726 E.  ,  2015/11281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında ayrı ayrı; TCK' nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre katılanler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarınına gelince;

Olay tarihinde saat 17.30 sıralarında, sürücü ... idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içerisinde, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, her iki tarafında yaya kaldırımı bulunan yolda gündüz vakti seyri sırasında, seyrine göre sağdan yola giren .... çarpmamak için sola kaçarken, önce .... çarptığı, ardından yaya kaldırımına çıkarak, burada sanıklar... ve ... sahibi olduğu ... Tic.Ltd.Şti. nin elemanı olarak çalışan ... çarparak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, her ne kadar mahkemenin mahkumiyet hükmüne esas aldığı 06.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, ... Ltd. Şti. yetkilileri sanıklar ... ve ... de gerekli iş güvenliği önlemlerini almayarak meydana gelen ölüm neticesinden asli oranda kusurlu oldukları belirtilmişse de, meydana gelen kazanın iş kazası niteliğinde olmayıp, trafik kazası niteliğinde bulunduğu, sanıklar tarafından alınması gerekli olan önlemler olarak belirtilen "tabela, bariyer ve ikaz bandı tedbirlerinin alınmaması" hususlarının meydana gelen neticeyi engelleyici etkisinin bulunmadığı, meydana gelen ölüm olayı ile sanıklara kusur olarak yüklenen davranışlar arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9664, Karar No: 2016/8475, Tarih: 03.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9664 E.  ,  2016/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar vermek

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ve taksitlendirmeye ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'ın .... Okuluna taş ve portakal attığı, bu eylem nedeniyle su tahliye borusunu kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda, olay ve tespit tutanağı, şikayetçi beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2754, Karar No: 2015/13391, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2754 E.  ,  2015/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/917-2013/104

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16701, Karar No: 2017/8925, Tarih: 11.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16701 E.  ,  2017/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı müvekkili adına kayıtlı olan ... plakalı araç ile davalı ... idaresindeki ancak ruhsat sahibinin diğer davalı ... olan...plakalı aracın sürücüsü ...'in asli kusurlu olduğu maddi hasarlı trafik kazasına sebep olmasından dolayı müvekkilinin aracında hasar meydana geldiği, müvekkilinin aracının 2008 model Opel Astra olup dizel bir araç olduğunu, aracın kaportasında kazaya kadar hiçbir problemin bulunmadığını, kaza neticesinde davalının kusuru olması nedeniyle müvekkilinin aracının sol iki kapısında hasar meydana geldiğini, araçta kazaya karışması nedeniyle değer kaybının meydana geldiği, meydana gelen değer kaybından dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL'nin davalılardan alınarak müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, 05.10.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 2.400,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 2.400,00 TL değer kaybının kaza tarihi olan 07/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 20,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1114, Karar No: 2017/1828, Tarih: 22.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1114 E.  ,  2017/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : 1-TCK.nun 82/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası

2-TCK.nun 82/1-d, 29/1, 31/3-son, 62/1, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nun 35/2, 260, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine anılan kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında öz anneleri olan maktul ...’e yönelik yakın akrabayı kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, katılanlar vekili ile suçtan zarar gören

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/05/2017 gününde oybiriliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/32840, Karar No: 2011/14528, Tarih: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32840 E.  ,  2011/14528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Karaman 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 15.12.2009 tarih ve 2009/4-312 sayılı ilamı ile “…29 ada 5 nolu parselin dosyaya ibraz edilen 14/01/2007 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 161,00 m² lik kısmının ifrazı ve bu kısmın tapusunun iptali ile davacı Karaman Belediye Başkanlığı adına ancak imar yolu amacı ile kamulaştırıldığından yol olarak terkinine” karar verilmiş, alacaklı belediye söz konusu ilama dayanarak 2942 Sayılı Yasanın 20.maddesi gereğince borçlunun taşınmazdan tahliyesini istemiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 20.maddesine göre, lehine kamulaştırma yapılan idare adına tapu dairesince tescil edilen taşınmaz malın boşaltılması, idarece icra memurundan istenir. İcra memuru, taşınmaz malı 15 gün içinde boşaltmalarını içindekilere tebliğ eder. Bu süre içinde taşınmaz mal boşaltılmazsa icraca boşaltılır. İtiraz ve şikayet boşaltmayı durdurmaz ve mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilemez.

Somut olayda takip Karaman 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin ilamına dayalı olmayıp, 2942 sayılı yasanın 20.maddesine göre taşınmazın tahliyesini sağlamak amacıyla yapılmıştır. Şikayetçinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda, tahliye etmesi istenilen taşınmazda oturmadığına dair bir iddiası da bulunmadığına göre adı geçene icra emri gönderilmesinde yasaya aykırılık yoktur. O halde mahkemece, şikayetin reddi gerekirken, şikayetçinin adının ilamda yer almadığından bahisle hakkındaki takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.