muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17847, Karar No: 2015/23006, Tarih: 02.07.2015

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak,davalılar arasında muvaza olduğu kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm, kanuni süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... şirketinin tüm,davalı ... Müdürlüğünün sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece verilen kararın infazda tereddüt oluşturup oluşturmayacağı,davalı ... şirketinin alacaklardan sorumlu olup olmayacağı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davalılar arasında muvaza olduğu belirtilerek,kabul edilen alacakların davalıdan tahsiline karar verilmiş ancak hangi davalıdan tahsiline karar verildiği açıklanmamıştır. Hiç kimsenin kendi oluşturduğu muvaza ilişkisinin sonuçlarından yararlanamayacağı dikkate alınarak, alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü bentlerinin silinerek yerlerine; “1-Net 3.310,00 TL ücret farkı alacağının, 1.500,00 TL'sinin dava, 1.810,00 TL'sinin, 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

2-Net 520,00 TL fazla mesai ücreti alacağının, 200,00 TL'sinin dava, 320,00 TL'sinin 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine,

3-Net 420,00 TL kıdemli işçiliği teşvik primi alacağının, 250,00 TL'sinin dava, 170,00 TL'sinin 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

4-Net 1.368,00 TL İkramiye farkı alacağının, 1.000,00 TL'sinin dava, 368,00 TL'sinin 20.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

Tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla (...İş Mahkemesi'nin 2011/513 E.- 2013/371 K. sayılı ilamı),” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10393, Karar No: 2011/2951, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10393 E.  ,  2011/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2009 tarih ve 2008/432 - 2009/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 02.01.1996 tarihinden itibaren Antalya Ticaret siciline kayıtlı olarak faaliyet göstermesine rağmen davalı şirketin müvekkili şirketin yarattığı unvanla çok yakın adreste ve aynı faaliyet alanında ticaret hayatına devam ettiğini, bu durumun haksız rekabet teşkil ettiğini, Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2004/468 D.İş. sayılı dosyasında delil tespiti yaptırdığını, Antalya Asliye 2. Ticaret Mahkemesi’nin 2005/237 Esas sayılı dosyası ile "haksız rekabetin meni, maddi ve manevi tazminat" istemli olarak açılan davanın reddine dair kararın düzeltilerek onandığını, davalının müvekkilinin oluşturduğu ticari itibardan yararlanarak haksız kazanç elde ettiğini ve müvekkilinin ticari itibarına zarar verdiğini ileri sürerek, davalı şirketin unvanında yer alan "Mert" ibaresinin terkinine, bu ve benzeri her hangi bir unvanın davalı şirketçe herhangi bir şekilde kullanılmamasına, kullanılan tüm materyallerin imhasına, bu yöndeki her türlü müdahalenin önlenmesine, hükmün tirajı en yüksek ve tüm Türkiye'de dağıtılan gazetede ve yerel gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin haksız rekabet teşkil eden eyleminin bulunmadığının Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/237 Esas sayılı dosyasıyla kesin hüküm altına alındığını, ticaret unvanının sicilden terkini için öncelikle haksız rekabet durumunun olması gerektiğini, davacının uzun süre sessiz kaldığını, davanın açılmasının kötüniyetli olduğunu, davacı şirket ile müvekkili şirketin iştigal konularının farklı olduğunu, İstanbul’da faaliyet gösteren ve davacı şirketin tescilinden daha önce tescil edilen dava dışı Mert İzolasyon ve Yapı Kimyasalları San. Tic. Ltd. Şti. tarafından 01.06.2005 tarihli muvafakatname ile "Mert" unvanını kullanma izni verildiğini, müvekkilinin bu izin çerçevesinde ticaret unvanını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/237 Esas, 2006/54 Karar sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin ticaret unvanını davalıdan çok önce ticaret siciline teşkil ettirerek kullanmaya başladığı, davacının kuruluş ve tescil önceliği bulunduğundan ülke genelinde hak elde ettiği, her iki şirketin anasözleşmelerine göre faaliyet alanlarının izolasyon işleri olduğu, fiili olarak farklı malzemeler alıp satsalar dahi her iki şirketin de inşaat sektöründe mal alıp sattıkları, davacı ve davalı tarafın unvanlarının çekirdek unsurunun “MERT” ibaresi olması ve karışıklığa neden olması nedeniyle davacının terkin talebinin haklı olduğu, davalının ibraz ettiği muvafakatnamenin davalı ile dava dışı şirket arasında geçerli olup davacıyı bağlamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı "Mert Yapı Kimyasalları Taahhüt Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi"nin unvanında yer alan “MERT” sözcüğünün ticaret sicilinden terkin edilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin bu aşamada yerinde görülmediğinden reddine, davacı tarafın hüküm özetinin ilan edilmesi hususundaki talebinin kısmen kabulü ile hüküm özetinin ulusal gazetede ve yerel gazetede birer kez ilan edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1671, Karar No: 2022/10294, Tarih: 13.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1671 E.  ,  2022/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 01/11/2019 ve 21/11/2019

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin

28/05/2021 tarih, 2020/174 esas ve 2021/231 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 03/11/2021 tarih, 2021/2091

esas ve 2021/178 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16681, Karar No: 2023/22099, Tarih: 05.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16681 E.  ,  2023/22099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1216 E., 2016/743 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılanın karar tarihinden sonra 08/04/2017 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6672, Karar No: 2024/1302, Tarih: 07.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6672 E.  ,  2024/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/292 Esas, 2021/40 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasında görülüp kesinleşen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davalı idarenin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmasına karar verilmiş ve karar 08.09.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili 03.11.2022 tarihli dilekçesi ile Tapu ve Kadastro Müdürlüğüne başvurulması neticesinde; mahkeme kararına ek olarak sunulan dosyada mübrez bilirkişi raporunda dava konusu trafonun ölçü ve koordinat bilgilerinin bulunmadığından bahisle işlem yapılamadığını beyan ederek, tavzihen ek rapor alınarak eksikliğin giderilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece 09.11.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda ölçü ve koordinat bilgilerinin eksik olması nedeniyle dava konusu taşınmazın davalı idare lehine tescili yapılamayan ve kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin 09.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde, hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından, tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 09.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33523, Karar No: 2014/35533, Tarih: 15.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33523 E.  ,  2014/35533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/174-2014/246

Hüküm süresi içinde davalı S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, İl Sağlık Müdürlüğüne bağlı Sağlık Ocağında hizmetli olarak çalıştığını, aslında taşeron firma ile ilişkisinin bulunmadığını, iş sözleşmesinin Sağlık Müdürlüğü tarafından aile hekimliği uygulamasına geçilmesinden bahisle feshedildiğini, davalılar arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunduğunu belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Tekirdağ İl Sağlık Müdürlüğü; yükleniciden hizmet alımı yaptığını, süreli olan hizmet alımlarının süresinin bitmesi ile sözleşmelerin son bulduğunu, yükleniciden hizmet alımı yapılan dönemlerin hepsinin ayrı ayrı dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı A. Temizlik Gıda ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti.; davacının istifa ederek iş yerinden ayrıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalılar arasında muvazaa olduğu belirtilerek şirket yönünden davanın reddine, İl Sağlık Müdürlüğü yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı İl Sağlık Müdürlüğü tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan incelemede karar, davalı İl Sağlık Müdürlüğü'nün tüzel kişiliği olmadığı ve temsilde hata yapıldığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve bozma ilamı doğrultusunda davacıya davasını S.. B..'na yöneltmesi için süre verilmiş ve toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kabulüne, davalı A Temizlik Gıda ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı S.. B.. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda davalı A. Temizlik Gıda ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını iddia edip 30.06.2010 tarihli istifa dilekçesi sunmuştur. Söz konusu istifa dilekçesi davacıya gösterilip diyecekleri sorularak imza inkârı veya irade fesadı iddiası yoksa kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, istifa dilekçesi değerlendirilmeden ve gerekçe gösterilmeden feshin işverence yapıldığının kabulü usul ve kanuna aykırıdır.

3-Dosya kapsamına göre davalı Bakanlık tarafından yardımcı iş niteliğinde bulunan temizlik işlerinin ihale yoluyla alt işverene verildiği, taraflar arasındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinde muvazaa bulunmadığı, asıl işveren - alt işveren ilişkisinin geçerli olduğu açık olduğu halde davalılar arasındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğundan bahisle davalı A. Temizlik Gıda ve Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/3436, Karar No: 2024/15920, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3436 E.  ,  2024/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/504 E., 2023/212 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25704, Karar No: 2015/3178, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25704 E.  ,  2015/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14478, Karar No: 2006/15271, Tarih: 14.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/14478 E.  ,  2006/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu  malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazmiantın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 12,2  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 23.05.2006 gün ve M/815 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 06.10.1999 tarihinde % 0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 12,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda sözü edilen belge ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28882, Karar No: 2015/29994, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28882 E.  ,  2015/29994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2014/89-2015/199

Dairemizce daha önce de aynı sebeple geri çevirme yapılmasına rağmen, geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği ve özellikle davalı S... Danışmanlık Elekt. Güv. Sis. İnş. Bil. Müş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin diğer işyerlerindeki işçi sayısı yönünden araştırma yapılırken; fesih tarihindeki işçi sayısının değil, 2014 yılındaki işçi sayısının tespit edildiği anlaşıldığından, bu defa sorumlular hakkında kanuni işlem yapılacağı da hatırlatılarak, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarih (31.12.2013) itibari ile davalı S.... Danışmanlık Elekt. Güv. Sis. İnş. Bil. Müş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin Türkiye genelinde aynı iş kolunda faaliyet gösteren tüm işyerlerinde çalışan işçi sayısının tespitine yarar her türlü delil ve belgenin ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.