muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1791, Karar No: 2019/9334, Tarih: 26.11.2019

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre kayıp-kaçak bedelini talep etmekte haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan kayıp-kaçak bedeli istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, buna bağlı olarak davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline, davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kayıp-kaçak bedeline yönelik istemin reddine, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin haklılık oranında paylaştırılmasına, reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın bütün temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1), (2), (4), (6) ve (7) nolu bendlerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“1- PSH bedeline yönelik istemin kabulü ile 36.264,30 TL’nin 10.000,00 TL'sinin davanın açıldığı 06/02/2015 tarihinden, 26.264,30 TL'sinin ise 05/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,”

“2- Kayıp-kaçak bedeline yönelik istem konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına,”

“4- Davacı tarafından karşılanan toplam 3.740,47 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,”

“6- Davalı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,”

“7- Davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” bendlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5163, Karar No: 2022/6954, Tarih: 24.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5163 E.  ,  2022/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Savur Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/03/2020 tarihli ve 2019/240 Esas - 2020/127 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1-Çekişmeli 140 ada 26 parsel sayılı taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanak ve dayanakları ile oluşmuş ise tapu kayıtlarının,

2-Çekişmeli taşınmaz ile ilgili TEDAŞ tarafından kamulaştırma yapılıp yapılmadığı sorularak alınacak cevabi yazının,

3-05.03.1955 tarihli ve 3 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) sorulması, tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak, görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve kesinleşmişlerse kadastroca oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Savur Asliye Hukuk Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1271, Karar No: 2013/3020, Tarih: 01.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2013/1271 E.  ,  2013/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EZİNE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmazın düğün hediyesi olarak kendisine verildiği yolundaki davalı beyanı karşısında temlikin bedelsiz yapıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, yapılan değerlendirmenin hukuki olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan, bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılması, tarafların tüm delillerinin toplanması ve miras bırakanın gerçek iradesi saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  01.3.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8936, Karar No: 2012/12742, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8936 E.  ,  2012/12742 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'n yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bursa 5. Ağır Ceza mahkemesinden verilen 31.12.2008 gün ve 2007/227 Esas, 2008/422 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

03.12.2012 günü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümlerden sonra 25.11.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/2537, Karar No: 2017/8322, Tarih: 27.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2537 E.  ,  2017/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde bir kısım davalılar ..., ... ve ... vekilleri yönünden husumetten red, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, Kurum vekili ile İSKİ ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, İSKİ ve ... vekillerinin tüm, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, bir kısım davalılar; ..., ..., ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Hükmün 5. fıkrasıyla, karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T.'ne göre red nedeniyle 5.892,96 TL vekalet ücretinin, davacıdan alınarak davalılar ..., ... ve ...'a ödenmesine karar verilmiştir.

Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 7. maddesi 2. Bendinde; davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Davacı Kurum aleyhine maktu vekalet ücreti yerine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-Hüküm fıkrasının 5.bendindeki "5.892,96 TL" ibaresinin silinerek yerine "1.800,00 TL" ibaresinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22992, Karar No: 2024/16259, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22992 E.  ,  2024/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.11.2022

SAYISI : 2018/2379 E., 2020/389 K.

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2022 tarihli ve 2018/2379 Esas, 2020/389 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2018/2379 Esas, 2020/389 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5700, Karar No: 2014/19063, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5700 E.  ,  2014/19063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2010/309-2012/409

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında Türk Medeni Kanunu’nun 612.maddesinde belirtildiği üzere en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği, somut olayda murisin mirasının en yakın mirasçıları tarafından reddedildiği dosya arasındaki mahkeme ilamı ile anlaşıldığı, mirasın reddi işleminin iptaline yönelik olarak açılmış davanın Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/111 esas sayılı dosyası üzerinden devam ettiği, açılan iptal davasının sonucunun beklenmesi, davanın reddine karar verilmesi ve kesinleşmesi halinde ise mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesi için yasal prosedürün uygulanıp uygulanmayacağının düşünülmesi, mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesi yoluna gidilip tasfiye sonuçlandırıldığı takdirde mirası reddedilen borçlu için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci ile davaya devam edilmesi gereğinin, HGK.nin 03.07.2002 tarih E.15-572 K.577 sayılı kararında da açıklanan bu ilkelere değinildiği, belirtildiği gibi araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacının mirasın tasfiyesi için verilen kesin sürede işlem yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacının mirasın tasfiyesi için verilen kesin sürede işlem yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesi için başvuruda bulunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mirasın en yakın mirasçılar tarafından reddedildiği hususu açık olmasına göre mahallin sulh hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesinin sağlanması, anılan mahkemece mirası reddedilen borçlu için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci huzuru ile davaya devam olunması gerekir. Zira mirasın tasfiyesi işlemleri, talebe bağlı işlemler olmayıp mirasın reddedildiğinin anlaşılması ile resen yapılması gereken işlemlerdendir. Talep üzerine de tasfiye yapılabilmesi resen dikkate alınması gerektiği hususunu ortadan kaldırmaz. (2. HD. 27.01.1995 gün ve 1995/13145,1995/947; HGK.nin 29.01.1975 ve 1682-100 sayılı kararları) Ayrıca yine murisin ölüm gününde terekenin borca batık olduğunun şayi ve sabit olması durumunda da miras reddedilmiş olacağından ve bu tespit için sınırlayıcı bir süre yasaca öngörülmediğinden bu yönüyle de mahkemece işlem yapılması imkanı vardır. Hal böyle olunca Mahkemece usuli işlemlerin yerine getirilip taraf teşkili temin edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi davanın reddi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.12.2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15761, Karar No: 2018/3031, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15761 E.  ,  2018/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avkat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15109, Karar No: 2023/8076, Tarih: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15109 E.  ,  2023/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/281 E., 2016/80 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/281 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca üç kez ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine, katılan mağdurun suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiğine ve soruşturmada dinlenilen tanıklarla katılan mağdurun soruşturma beyanlarının tutarlı olduğuna ve sanığın atılı suçları işlemesi sebebiyle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine, katılan mağdurun suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiğine ve soruşturmada dinlenilen tanıklarla katılan mağdurun soruşturma beyanlarının tutarlı olduğuna ve sanığın atılı suçları işlemesi sebebiyle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Her ne kadar Yaşı küçük mağdur ...'ın olay tarihlerinde ... ... İlköğretim Okulu 1. sınıf öğrencisi olduğu, aynı okulda 8. sınıf öğrencisi olan suça sürüklenen çocuk ...'un, 2014 yılı Mart ayı içerisinde mağduru okul tuvaletine kendisi de içeri girerek kilitlediği, içeride mağdurun pantolonunu indirerek poposunu yaladığı ve cinsel organını poposuna sürttüğü, suça sürüklenen çocuğun sonrasında cinsel organını mağdurun anal bölgesine soktuğu, 2014 yılı Mart ayının sonraki günlerinde de suça sürüklenen çocuğun birden fazla defa mağduru zorla okul çatısına çıkarıp yine cinsel organını mağdurun anal bölgesine sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu ve sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, mağdurun vücudunun ilgili yerlerinden alınan sürüntü örnekleri ile iç çamaşırında Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nce yapılan incelemede suça sürüklenen çocuğa ait DNA profili tespit edilemediği, ayrıca mağdurun muayenesini gerçekleştiren ... Üniversitesi Adli Tıp Uzmanlar Kurulu raporuna göre, cinsel istismara ilişkin tıbbi delillerin bulunmadığının belirtildiği, sanığın soruşturma aşamasının başlangıcından mahkememiz huzurunda verdiği beyanına kadar üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini istikrarlı bir şekilde beyan etmesi, mahkememiz huzurunda dinlenilen mağdurun beyanında kendisine karşı bu suçu işleyen kişinin huzurda bulunan sanık değil de ... adında bir çocuğun yaptığını belirtmesi, ayrıca mahkememiz huzurunda dinlenilen tanık ...'ın beyanında tuvalette bir çocuğun mağduru döveceğini gördüğünü ancak bu kişinin huzurda bulunan sanık ... olmadığını belirttiği, diğer tanıklar ... ve ...'ın beyanlarında olayı görmediklerini bir bilgilerinin olmadığını belirtmeleri karşısında tüm dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden'' şeklindeki gerekçelerle hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/281 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararında katılanlar ve katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.