muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9230, Karar No: 2012/4731, Tarih: 04.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9230 E.  ,  2012/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK lehe olmadığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, önceki hükmün aynen infazına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Hükümlünün, katılanın şirket müdürlüğünden azledildiğine, kendisinin şirketi temsile yetkili müdür seçildiğine ilişkin karar alındığına dair şirketin karar defterinde sahtecilik yaptığı, bu karara istinaden 15.12.2003 tarihinde Adana 9. Noterliğinden şirket adına imza sirküleri tanzim ettirdiği, şirketin Adana Valiliği İl Özel İdaresinden alacağı olan 100.000,00 TL'yi içeriği itibariyle sahte imza sirküleri ve 21.01.2004 tarihli Adana 10. Noterliğince düzenlenen temliknameyle başka bir şirkete devretmek suretiyle katılanı zarara uğrattığının anlaşılması, eylemde kullanılan imza sirküleri ve temliknamenin Noterlik Kanunu’nun 82. maddesi hükmü gereği kanunen sahteliği ispat edilmedikçe geçerli belgelerden olması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 204/1-3, 43. maddelerine uygun suçu oluşturduğu ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırmanın anılan maddeler yerine aynı Kanunun 207. maddesi ile yapılmış ise de; 204/1-3, 43. maddesindeki ceza miktarının 765 sayılı TCK'nun 345. maddesindeki ceza miktarından daha fazla olması nedeniyle 765 sayılı TCK'nun açıkça lehe olduğunun anlaşılması karşısında bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin, cezanın ertelenmesi, paraya çevrilmesi, hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13686, Karar No: 2012/32322, Tarih: 08.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13686 E.  ,  2012/32322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsusu haciz yoluyla icra takibine başlanıldığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliğ üzerine, borçluların İİK: nun 168.maddesinde öngörülen yasal beş günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya ve borca itirazlarını bildirdikleri anlaşılmıştır.

İİK. nun 170/a-2. maddesi gereğince icra mahkemesi, süresinde yapılan itiraz üzerine takip dayanağı belgenin kambiyo senedi vasfını taşıyıp taşımadığını ve alacaklının kambiyo hukukuna göre takip hakkına sahip bulunup bulunmadığını re’sen incelemek zorundadır.

Somut olayda takip dayanağı bonoda, "20.11.2010" ve “30.09.2010” olmak üzere iki ayrı vade tarihinin bulunduğu görülmüştür.

Buna göre bonoda iki ayrı vade olduğu sonucu ortaya çıkmaktadır. T.T.K.nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken T.T.K.nun 615. maddesine aykırı olarak çift vadeli düzenlenen senetler, bono vasfında sayılamaz.

O halde mahkemece İİK. nun 170/a maddesi gereğince re’sen takibin iptaline karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6902, Karar No: 2019/3138, Tarih: 18.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6902 E.  ,  2019/3138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalılardan ...’ın maliki olduğu, diğer davalı ... sevk ve idaresindeki, kaza tarihini kapsar Zorunlu Mali Mesuliyet sigortası bulunmayan araçla müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın 16/10/2011 tarihinde çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, kazanın meydana gelmesinde alkollü olan davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin bu kaza nedeniyle derin bir üzüntü yaşadığını ve sağlığı dolayısıyla ciddi endişeler yaşamaya devam ettiğini beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak hesaplanacak maluliyet tazminatının ve 25.000,00 TL manevi tazminatın (... yönünden sadece maddi tazminat) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 38.706,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, 818 sayılı BK'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesi) özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nın 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı için takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25164, Karar No: 2014/26428, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25164 E.  ,  2014/26428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/1488-2013/220

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arasında en az dokuz saat çalıştırıldığını, kanun ile röntgen teknisyenlerinin haftada otuzbeş saat çalışmalarının düzenlendiğini, çalıştığı süre boyunca şua izninin kullandırılmadığını belirterek fazla mesai alacağı ile şua izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ihalesini aldığı devlet hastanesinde MR makinesinde emar çekiminde çalıştığını, bu alanda sadece MR ve tomografi makinelerinin bulunduğunu, röntgen cihazının bulunmadığını, haftalık çalışma saatinin kırkbeş saat olduğunu, davacının röntgen teknisyeni olsada röntgen cihazında değil MR cihazında çalıştığını, emar çekimi yapan personel için şua izninin bulunmadığını,davacının radyosyon çalışanı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işyerinde hangi görevde çalıştığı ve bu çalışmasına göre radyasyona maruz kalıp kalmadığı noktasındadır.

Davacı radyoloji teknikeri olarak röntgen ve radyom ile sürekli çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının MR cihazında çalıştığını, bu cihazda radyasyon kullanılmadığını belirtmiştir. Dosyada bulunan Türkiye Atom Enerjisi Kurumu yazısında tomografi cihazlarında iyonlaştırıcı kaynakları olduğu ve bu cihazların bulunduğu alanların çekim yapıldığı dolayısı ile radyasyon üretildiğini, MR cihazlarının ise iyonlaştırıcı radyasyon üreten ve yayan cihazlar olmadığı belirtilmiştir. Bu sebeple davacının davalı işyerinde çalıştığı cihaz ve ortamın bu anlamda radyasyona maruz kalıp kalmadığının açıkca tespiti gereklidir. Hal böyle olunca mahkemece davacının görev tanımına göre çalıştığı

mahalde radyoloji uzmanı eşliğinde keşif yapılarak, gerekirse çalışma kayıtları değerlendirmeye tabi tutularak olmadığı takdirde şahitler mahalde dinlenerek, davacının çalıştığı yerde MR ve tomografi cihazının olup olmadığı ve ne kadar çalıştığı belirlenmeli, sadece MR cihazında çalıştığı tespit edildiği takdirde çalışılan yere yakın tomografi cihazı olup olmadığı, davacının bundan etkilenip etkilenmediği, ayrı bölümlerde ise ayrılan duvarda radyasyon engelleyici bulunup bulunmadığı etraflıca araştırılıp belirlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının talepleri doğrultusunda gerekli inceleme yapılarak sonuca gidilmelidir.

2-Kabule görede davacının radyoloji teknisyeni olması sebebiyle Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamnamenin 21. maddesi gereğince günde beş saat çalışabileceği dikkate alınarak saat ücretinin hesabında günlük beş saat üzerinden davacının saat ücretinin tespit edilmesi gereklidir. Bu sebeple 5947 sayılı Kanun'un uygulanmaya başladığı döneme kadar davacının saat ücretinin yukarıda belirtilen esasa göre belirlenmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1840, Karar No: 2020/5510, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1840 E.  ,  2020/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Gökun İlçesi, Karadut Köyü, 107 ada 227 parsel sayılı taşınmaza net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın niteliği gereği kendini vekil ile temsil ettiren davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasınına yarı bir bent olarak (Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği hesaplanan 2.725,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/300, Karar No: 2011/15088, Tarih: 11.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/300 E.  ,  2011/15088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 5.600 TL birikmiş nafaka alacağı nedeniyle takibe geçilmiş, borçlu tarafından alacaklının isteği üzerine nafaka bedellerinin müşterek çocuğun okul taksitleri olarak ödendiği belirtilerek itfa nedeniyle icranın geri bırakılması istenilmiştir.

Somut olayda, ibraz edilen ödeme belgelerinden, yapılan ödemelerin eğitim-öğretim bedeli olarak Özel ,,İlköğretim Okulu Müdürlüğü'ne yaptığı, adı geçen okulun 24.05.2010 tarihli ilgilisine verdiği yazısından ve ekli faturalardan anlaşılmaktadır. Bu durumda ödemelerin nafaka nedeniyle yapıldığının kabulü mümkün değildir. Mahkemece,  istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16884, Karar No: 2015/2688, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16884 E.  ,  2015/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1415, Karar No: 2016/10537, Tarih: 20.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/1415 E.  ,  2016/10537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Asıl karar tarihi : 18/09/2008

Ek karar tarihi : 12/12/2014

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekili ile tutuklanma ve tahliye tarihlerinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04/11/2008 tarihinde kesinleştiği, genel bilgi toplama ve Ulusal yargı ağı sistemleri üzerinden Türkiye genelinde yapılan sorgulama sonucunda, CMK'nın 231/8. maddesinde belirtilen 5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 231/10 ve 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine ilişkin hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18051, Karar No: 2017/7661, Tarih: 16.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/18051 E.  ,  2017/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan şirket vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşündü.

Sanığın, katılan ... ile imzaladığı genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının ödenmesi için verdiği suça konu .... Şubesi'ne ait keşidecisi ..... .....Otomotiv ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. olan 30.08.3007 keşide tarihli 24.650 TL bedelli, .... Tekstil Ür. Yık. San. Tic. Ltd. Şti. emrine düzenlenmiş çeki ciro ederek verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılıksız olması nedeni ile bedelinin tahsil edilemediği, söz konusu çekin keşidecisi olan şirketin sahibi olarak diğer katılan ... hakkında karşılıksız çek keşide etme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bunun üzerine katılanın, keşideci şirketin kendisine ait olmadığını, başka birileri tarafından kimlik bilgileri kullanılıp, sahte nüfus cüzdanı ile adına şirket kurulup, çek karnesi alındığını, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ederek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, benzer şekilde pek çok davada yargılamanın yenilenmesi yoluyla hakkında beraat hükümleri kurulduğu, yapılan inceleme sonucunda suça konu çek ile ilgili olarak da beraat hükmü verilerek suç duyurusunda bulunulduğu, bu kez de çeki katılan bankaya ibraz eden ve çekte cirosu bulunan sanık ... hakkında kamu davası açıldığı olayda, sanığın savunması, bu savunmayı doğrulayan tanık beyanı ve suça konu çekin katılan ...'in kimlik bilgileri kullanılarak kurulan şirket tarafından piyasaya sürülmüş olduğunun anlaşılması karşısında sanığın beraatine ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan şirket vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7852, Karar No: 2018/1287, Tarih: 20.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/7852 E.  ,  2018/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, imar uygulamasından kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı Hazine vekili, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 8738 ada 5 parsel sayılı taşınmazda davacının 147391/2026000 payına tekabül eden 1473,92 m2'lik kısmın davacıya ait olduğunu, taşınmazın davalı belediyenin 85003 numaralı parselasyon imar planı ile imar uygulamasına tabi tutulduğunu, davacı Hazine'nin taşınmazda 1474 m2'si bulunduğu halde 1446 m2'nin dağıtıma tabi tutulup 76 m2'nin ise ... kesintisi sonrası 1370 m2'nin davacı adına tahsis edildiğini, yapılan eksik hesaplama sonucu Hazine'nin 28 m2'lik kaybı oluştuğunu ileri sürerek, taşınmaz bedeli olarak 9.800 TL'nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.373 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri itiraz etmiştir.

Taraflar sıfatları itibariyle 3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkındaki Kanuna tabi kuruluşlardandır. Mahkemece, uyuşmazlığa 3533 sayılı yasa gereği hakem sıfatı ile bakılıp davanın kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği gibi, hakem sıfatı ile verilen kararların temyizen incelenmesine yasal olanak yoktur. Anılan kararlara karşı, ancak hükmü veren mahkemeye itiraz olunabilir. (3533 Sayılı Kanun md. 4,6)

O halde, dilekçelerin itiraz niteliğinde kabul edilip değerlendirilmesi ve gerekli kararın verilebilmesi için, temyiz dilekçelerinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8961, Karar No: 2015/8652, Tarih: 22.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8961 E.  ,  2015/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/61255

MAHKEMESİ : Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2015

NUMARASI : 2014/658 (E) ve 2015/27 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyan hırsızlık suçundan belirlenen temel cezanın suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca arttırımı sırasında, belirlenen temel ceza miktarının 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesine uygun biçimde 1/2 oranında arttırılarak ceza miktarının doğru olarak hesaplanmış olması karşısında, hüküm fıkrasında TCK'nın 143/1. maddesindeki arttırım oranının hatalı biçimde 1/6 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 13.04.2015 tarihli raporu nazara alınarak hükümlü R.. İ.. hakkındaki hükmün infazının 5275 sayılı Kanun'un 16. maddesi uyarınca geri bırakılmasına, bundan sonraki infaz işlemlerinin mahallince takip ve denetimine, ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.