muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2880, Karar No: 2023/2407, Tarih: 04.07.2023

13.Ölen küçüğün kesin ölüm sebebine ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 13/12/2012 tarihli otopsi raporunda "kişinin ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucunda meydana gelmiş olduğu" belirtilmiştir.

14.Sanıklara ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

TÜBİTAK Gebze Yerleşkesi Marmara Araştırma Merkezi Lojman Tesislerinin market işletmesini üstlenen Yazgül Turizm Nak. İnş. Spor Tes. Sosyal Hizm. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü olan temyiz dışı sanık ...'ın aşamalardaki beyanları ile sabit, kendisinin satın alarak kurulumunu yaptırdığı sanayi tipi buzdolabının market dışında bulunan, etrafına insanların ya da diğer canlıların korunması adına herhangi bir düzenek tertip edilmeyen, çalışır vaziyette olduğundan bahisle rutin bakımı yaptırılmayan buzdolabının soğutucu fan ve motor düzeneği üzerinde, 30/05/2012 tarihli olay yeri inceleme esnasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda elektrik teknisyeni bilirkişi tarafından yapılan incelemede, pens ampermetre ile yapılan ölçümde 200-210 voltaj arası elektrik kaçağının bulunduğunun saptandığı, market çalışanı...'in 05/06/2012 tarihli Cumhuriyet savcılığı tarafından alınan ifadesinde olay tarihinde küçüğü, soğutucu fan ve motorun bulunduğu kısım tarafında yer alan tahta paletler altındaki kedi yavrularını sevmeye çalışırken gördüğünü belirttiği ve aynı gün küçük ...'nin, aşamalarda dinlenen tanık ...'in beyanlarına göre, market dışında yer alan soğutucu fan ve motor ekipmanlarının yan tarafında kafası motor düzeneğine yaslı şekilde cansız vaziyette bulunduğu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 13/12/2012 tarihli otopsi raporunda "kişinin ölümünün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucunda meydana gelmiş olduğu"nun belirtildiği olayda,

A- Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan sanık ... müdafinin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

A- Süre tutum dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunan sanık ... müdafinin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

278 sayılı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun (278 sayılı Kanun)'un 17 nci maddesi uyarınca "Kurumun Başkanı, danışmanları, araştırmacıları, yöneticileri ve her türlü personeli özel hukuk hükümlerine tabi olup bu kimseler hakkında 03/07/1939 tarihli ve 3659 sayılı Kanun ile açıkça hüküm konulmadıkça bunun yerine geçecek kanun hükümleri uygulanmaz." denilmek suretiyle kurum personelinin kamu görevlisi sayılmadığı, sadece personelin kurumun mallarına karşı suç işlemesi halinde, 278 sayılı Kanun'un 20. maddesine göre memur/kamu görevlisi gibi cezalandırılmaları usulünün düzenlendiği ancak her ne kadar kurum ve kurum personeli, 278 sayılı Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde özel hukuk hükümlerine tabi ise de Tübitak'ın Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili bir kamu kuruluşu olduğu, bütçeden pay aldığı ve işlemlerinin idari yargı denetimine tabi olduğu göz önüne alındığında, amacı ve işlevi açısından kurumun kamusal faaliyet yürüttüğünün kabulünün gerektiği, 4483 sayılı Kanunun kapsamıyla ilgili kanunun 2 nci maddesindeki tanım ile soruşturma iznine ilişkin 3 üncü maddesinde ilgili bakanlığa bağlı kuruluşların da yasa kapsamında görülmesi karşısında kurumun bilim kurulu, yönetici ve personelinin görevleri sebebiyle işledikleri suçları nedeniyle 4483 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, sanığın görevi nedeniyle gerçekleşen taksirle öldürme olayında eyleminin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu ve ilgili merciden soruşturma izni istenip, davanın bu izin süresince durmasına karar verilmesi gerekirken, davaya devamla eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B-1. Sanık ... müdafiinin, kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

B-1. Sanık ... müdafiinin, kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

278 sayılı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun (278 sayılı Kanun)'un 17 nci maddesi uyarınca "Kurumun Başkanı, danışmanları, araştırmacıları, yöneticileri ve her türlü personeli özel hukuk hükümlerine tabi olup bu kimseler hakkında 03/07/1939 tarihli ve 3659 sayılı Kanun ile açıkça hüküm konulmadıkça bunun yerine geçecek kanun hükümleri uygulanmaz." denilmek suretiyle kurum personelinin kamu görevlisi sayılmadığı, sadece personelin kurumun mallarına karşı suç işlemesi halinde, 278 sayılı Kanun'un 20. maddesine göre memur/kamu görevlisi gibi cezalandırılmaları usulünün düzenlendiği ancak her ne kadar kurum ve kurum personeli, 278 sayılı Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde özel hukuk hükümlerine tabi ise de Tübitak'ın Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili bir kamu kuruluşu olduğu, bütçeden pay aldığı ve işlemlerinin idari yargı denetimine tabi olduğu göz önüne alındığında, amacı ve işlevi açısından kurumun kamusal faaliyet yürüttüğünün kabulünün gerektiği, 4483 sayılı Kanunun kapsamıyla ilgili kanunun 2 nci maddesindeki tanım ile soruşturma iznine ilişkin 3 üncü maddesinde ilgili bakanlığa bağlı kuruluşların da yasa kapsamında görülmesi karşısında kurumun bilim kurulu, yönetici ve personelinin görevleri sebebiyle işledikleri suçları nedeniyle 4483 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, sanığın görevi nedeniyle gerçekleşen taksirle öldürme olayında eyleminin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu ve ilgili merciden soruşturma izni istenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davaya devamla eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B-2.Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C-Katılanlar Gül ve ... vekilinin, sanıklar hakkında eksik ceza verilmesinin ve cezanın ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

C-1 Katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebi yönünden,

C-Katılanlar Gül ve ... vekilinin, sanıklar hakkında eksik ceza verilmesinin ve cezanın ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

C-1 Katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebi yönünden,

278 sayılı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun ( 278 sayılı Kanun)'un 17 nci maddesi uyarınca "Kurumun Başkanı, danışmanları, araştırmacıları, yöneticileri ve her türlü personeli özel hukuk hükümlerine tabi olup bu kimseler hakkında 03/07/1939 tarihli ve 3659 sayılı Kanun ile açıkça hüküm konulmadıkça bunun yerine geçecek kanun hükümleri uygulanmaz." denilmek suretiyle kurum personelinin kamu görevlisi sayılmadığı, sadece personelin kurumun mallarına karşı suç işlemesi halinde, 278 sayılı Kanun'un 20. maddesine göre memur/kamu görevlisi gibi cezalandırılmaları usulünün düzenlendiği ancak her ne kadar kurum ve kurum personeli, 278 sayılı Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde özel hukuk hükümlerine tabi ise de Tübitak'ın Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili bir kamu kuruluşu olduğu, bütçeden pay aldığı ve işlemlerinin idari yargı denetimine tabi olduğu göz önüne alındığında, amacı ve işlevi açısından kurumun kamusal faaliyet yürüttüğünün kabulünün gerektiği, 4483 sayılı Kanunun kapsamıyla ilgili kanunun 2 nci maddesindeki tanım ile soruşturma iznine ilişkin 3 üncü maddesinde ilgili bakanlığa bağlı kuruluşların da yasa kapsamında görülmesi karşısında kurumun bilim kurulu, yönetici ve personelinin görevleri sebebiyle işledikleri suçları nedeniyle 4483 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, sanığın görevi nedeniyle gerçekleşen taksirle öldürme olayında eyleminin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu ve ilgili merciden soruşturma izni istenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davaya devamla eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C-2.Katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebi yönünden,

Olay ve olgular bölümünde yer verilen ve oluşa uygun bulunan 27/05/2015 tarihli, İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyet raporu doğrultusunda asli kusurlu olduğu tespit edilen sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

D-1.Sanıklar ... ve ... müdafinin, kusuru bulunmayan sanıklar hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

D-1.Sanıklar ... ve ... müdafinin, kusuru bulunmayan sanıklar hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Olay ve olgular bölümünde yer verilen ve oluşa uygun bulunan 27/05/2015 tarihli, İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyet raporu doğrultusunda asli kusurlu olduğu tespit edilen sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

D-2.Diğer temyiz sebepleri yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

I.Tübitak Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesi Sonucunda,

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

Taksirle öldürme suçunun mağduru olmayan ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen malen sorumlunun yargılamaya konu suç yönünden kamu davasına katılma hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla; katılan sıfatını alsa dahi hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan malen sorumlu TÜBİTAK vekilinin temyiz isteminin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Tübitak vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İncelemesi Sonucunda,

Gerekçe bölümünün C-2 ve D-1, D-2 numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/07/2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/912 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... ortak müdafii ile katılanlar ... ile ... ortak vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... ortak müdafiinin, katılanlar ... ile ... ortak vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III.Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İncelemesi Sonucunda,

Gerekçe bölümünün A, B-1, B-2 ve C-1 numaralı maddelerinde açıklanan nedenlerle Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/07/2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/912 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılan ... Demirci ile ... ortak vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak sair yönler incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12273, Karar No: 2024/18935, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12273 E.  ,  2024/18935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.04.2024

SAYISI : 2023/387 E., 2023/4612 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.04.2024 tarihli ve 2023/387 Esas, 2023/4612 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.04.2024 tarihli ve 2023/387 Esas, 2023/4612 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6137, Karar No: 2023/829, Tarih: 14.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6137 E.  ,  2023/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davalı Karadayı Konut Yapı Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş. adına temsil kayyımının, İlk Derece Mahkemesine verdiği 23.12.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunarak müvekkilinin temyiz harcından muaf tutulmasını istediği ve temyiz dilekçesini verirken gerekli harç ve giderleri yatırmadığı anlaşılmıştır.

2.Dairemizin 19.10.2021 tarihli 2021/2903 Esas, 2021/2091 sayılı Kararı ile, davalı Karadayı Konut Yapı Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş. adına temsil kayyımının adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

3.Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı Karadayı Konut Yapı Mim. Müh. İnş. Taah. Tic. San. A.Ş. adına temsil kayyımı tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarih ve 2022/2494 Esas, 2022/5984 sayılı Kararı ile Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.

4.Bu itibarla; karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III üncü maddesine göre işlem yapılması,

II. Dava konusu Erzurum ili, Palandöken ilçesi, Solakzade Mahallesi 7124 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı C Blok 5 inci Kat 31 numaralı bağımsız bölümün güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/751, Karar No: 2023/3975, Tarih: 21.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/751 E.  ,  2023/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2504 E., 2021/1360K.

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/1202 Esas 2018/407 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ...'nın 03.06.2009 tarihinden itibaren davalı şirket müdürü olduklarını, davalı ...'nın davalı şirketin herhangi bir borcu olmamasına rağmen akrabaları lehine bono düzenlendiğini, başlatılan icra takibi sonucu yetkili olduğu şirketin araçlarını haczettirdiğini, herhangi bir geliri olmayan oğlu adına 6 adet çekici satın aldığını ve işlettiğini, anılan davalının kardeşi ve davalı şirket ortağı olan ...'nın davalının oğlu adına alınan çekicilerde şoför olarak çalıştığını, şirketin içinin boşaltıldığını, davalı ...'nın şirketi zarara soktuğunu, müvekkilinin teminat olarak verdiği ipoteklerin paraya çevrilmemesi için şahsen ödeme yaptığını, şirkete ait iki adet çekicinin satışından sonra iade alınan satış fazlası bedelin akıbetinin bilinmediğini, gelinen aşamada davalı ...'nın tek başına şirketi idare ettiğini, ticari defterlere el koyduğunu, müvekkiline kâr payı veya başka bir ödeme yapmadığını, bilgi vermediğini belirterek davalı ...'nın şirketi yönetim ve temsil yetkisinin kaldırılmasına, davalının elinde bulundurduğu davalı şirkete ait ticari defterlerin şirket yetkilisi olan müvekkiline teslimine, şimdilik 5.000,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ortak ve yönetici ...'nın yönetim hakkının ve temsil yetkisinin kaldırılmasını veya sınırlandırılmasını gerektiren haklı sebeplerin varlığının ve şirketi zarara uğrattığının kanıtlanamadığı, kâr payı dağıtılmasının ayrı bir dava konusu olduğu, bu hususta davadan önce davalı şirkete usulünce yapılmış başvurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.