muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4122, Karar No: 2019/14665, Tarih: 24.09.2019

K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece tazminat isteminin kısmen kabulüne, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 365 ada 47 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 03.05.2004 olup, değerlendirme tarihinden yaklaşık 11 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda bir kısım hissedarlar tarafından satın alınmış olması ve dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığının 19.03.2019 gün ve 17832 sayılı yazısına göre kadastro parseli, emsal alınan taşınmazın ise ... Belediye Başkanlığının 03.01.2019 gün ve159 sayılı yazısına göre imar parseli olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmeden dava konusu taşınmazın m2 birim bedelinin belirlenmesi nedeniyle bilirkişi kurulu raporu inandırıcı bulunmamıştır. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13551, Karar No: 2024/19892, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13551 E.  ,  2024/19892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 01.07.2024

SAYISI : 2023/4296 E., 2024/1965 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.07.2024 tarihli ve 2023/4296 Esas, 2024/1965 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2023/4296 Esas, 2024/1965 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/746, Karar No: 2023/814, Tarih: 13.09.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/746 E.  ,  2023/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf etmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü:

4. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine karar Özel Dairenin 09.11.2022 tarihli ve 2022/12034 Esas, 2022/14563 Karar sayılı kararı ile bozulmasından sonra yapılan yargılamanın 07.02.2023 tarihli celsesinde, İlk Derece Mahkemesince "4-Usule ve kanuna uygun bulunan Yargıtay 9. Hukuk dairesinin 2022/12034 E - 2022/14563 K sayılı bozma ilamına uyulmasına," ilişkin ara kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak uyma kararına rağmen 30.03.2023 tarihli gerekçeli kararda "...mahkememizin önceki kararında direnilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

5. Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun bozma kararının taraflara duruşmada tebliği ile İlk Derece Mahkemesince "bozma ilamına uyulmasına" ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6. Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine ... ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usuli kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

6. Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine ... ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usuli kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

7. "Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez" (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

8. Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 24.09.2019 tarihli ve 2015/21-3903 Esas, 2019/920 Karar; 09.05.2019 tarihli ve 2019/19-256 Esas, 2019/537 Karar; 08.06.2021 tarihli ve 2021/(21)10-421 Esas, 2021/695 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

8. Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 24.09.2019 tarihli ve 2015/21-3903 Esas, 2019/920 Karar; 09.05.2019 tarihli ve 2019/19-256 Esas, 2019/537 Karar; 08.06.2021 tarihli ve 2021/(21)10-421 Esas, 2021/695 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

9. Yargıtay içtihatları ile kabul edilen "usulü kazanılmış hak" olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nın 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 19 Karar; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 Esas, 2010/54 Karar).

10. Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. B, İstanbul 2001, s 4738 vd).

11. Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

12. Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, davalı vekilinin temyizi üzerine verilen Yargıtay bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesinin bu karara uyması ile davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Burada usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

13. Hâl böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2 nci maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18456, Karar No: 2018/5324, Tarih: 30.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18456 E.  ,  2018/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı aracılığıyla davalının işleticisi olduğu ... Un ve Yem ... Ticaret 'e kimyasal malzemeler sattığını ve bundan kaynaklı alacaklı olduğunu, bu alacağın tahsili için davalı hakkında ilamsız takip başlattığını, davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takip dayanağı faturanın ticari teamüllere göre açık olarak kesildiği, KDV beyanı ve BS formunun süresinde düzenlendiği ve vergi dairesine bildirildiği, ilgili faturanın yevmiye defterine kayıt altına alındığı ve bu fatura ile ilgili yapılan ödemeler sonrasında davalının 4.479,99 TL borçlu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere taraflar tacir olup, dava konusu tarafların ticari işletmeleriyle ilgili olup ticari dava niteliğinde olduğundan T.T.K'nın 4. ve 5. maddeleri uyarınca davaya bakma görevinin ticaret mahkemesine ait olması nedeniyle mahkemece görev hususu re’sen gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12321, Karar No: 2022/10666, Tarih: 29.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12321 E.  ,  2022/10666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitekli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında katılan Bakanlık vekilinin yokluğunda verilip 04.07.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü, tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan sorgulamada 14.07.2022 gün, saat 02:02'de temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4795, Karar No: 2010/10116, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4795 E.  ,  2010/10116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6601, Karar No: 2015/8929, Tarih: 16.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6601 E.  ,  2015/8929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/61077

MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2006/824 (E) ve 2010/856 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık M.. S..'ın hakkında kurulan hükümleri temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; bu sanık hakkında kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmış ve bu sanık ile ilgili tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk . hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 06/07/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma, sanıklar H.. G.. ve R.. P.. hakkında ise hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Geçmiş hükümlülükleri bulunmayan sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun,olaydan sonra yakalanması üzerine suçlarını ikrar ederek yargılamaya yardımcı olmaları ve dosya içeriğine göre duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz kişiliklerinin de tesbit edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile ilgili değerlendirme yapılırken takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden aynı yasanın 61/1. maddesinde sayılan ve temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınacak kıstasların gösterilmesi suretiyle ,yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile haklarında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu işlediklerinin mahkemece kabul edilmesine karşın, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde haklarında TCK'nın 119/1-c maddesi ile arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıklar P.. hakkkında mala zarar verme suçundan seçimlik ceza öngören TCK’nın 151/1. maddesinden uygulama yapılırken hapis cezasının tercihinde gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

5-Sanıklar .. hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

6-Yargılama giderinin birden fazla sanık ve suça sürüklenen çocuk olmasına rağmen kimden ne oranda tahsil edileceği belirtilmeksizin sanıklardan tahsili yönünde karar verilmesi,

7-Kabule göre de; TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

III-Sanık B.. D.. hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın savunmalarında suçu kabul etmediğini, sanık R.. P..'ı tanıdığını ancak kendisinden sigara almadığını belirtmesi, sanık H.. G.. ile hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz etmeyen diğer sanık M.. S..'ın beyanlarında, sanık R.. P..'ın suça konu sigaraları Ümit Tekel Bayii'ne 650.00 TL karşılığı sattığını kendilerine söylediklerini belirtmeleri, sanık R.. P..'ın suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkındaki birleşen Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/783 esas sayılı dava dosyasında, 29.11.2006 tarihli oturumunda alınan beyanında; suça konu eşyaları sanık ..'ye satarken alacağına karşılık eşyaları aldığını söylediğini, şahsın

eşyaların hırsızlık malı olduğunu bilmediğini, şahsa 650.00 TL karşılığı sattığını belirtmesi, suça konu sigaralar ile para ve kontör kartlarının ele geçirilemediği gibi suça konu sigaraları sanığın aldığına dair kamera görüntüleri ile olayı gören tanık beyanları gibi somut verilerinde elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suç eşyasını satın alma suçunu işlediğine ilişkin, sanık R.. P..'ın beyanı dışında hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,