muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5975, Karar No: 2019/256, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5975 E.  ,  2019/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili, davalı ... Apartmanı Yönetim Kurulunu Temsilen Yönetim Kurulu Başkanı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davalı ... Apartmanı yönetim kurulunun davacıya usulüne uygun gündemi de belirtecek şekilde genel kurul çağrısı yapmadan 19/11/2009 tarihinde ... Apartmanı olağan kat malikleri genel kurul toplantısını düzenlediği, bu olağan genel kurulun bir çok yönden 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa aykırılık teşkil ettiği ve toplantıda alınan kararların kanuna ve usule uygun olmadığı belirtilerek olağan toplantının ve alınan kararların iptali istenilmiştir.

Mahkemece; tapu kayıtlarında ... Apartmanında 52 adet bağımsız bölümün bulunduğu, gerek yönetim planı gerekse yapılan uygulamaya göre aidatların m2 üzerinden hesaplandığı, belirlemenin de bu şekilde olması gerektiği, dava konusu toplantıdan sonrada aynı şekilde kararların alındığı, toplantıya göre 28 kat maliki ile 584 arsa payının katıldığı, ancak bir kişinin 2 vekaletten fazla oy kullanamayacağı nazara alındığında katılımın 18 kat maliki 496 arsa payı ile yapılmış olduğu, bundan dolayı da toplantıda alınan kararların iptalinin gerektiği, toplantı yeter sayısına ulaşılmadığı, kat malikleri kurulunda yapılan ibranın sadece o dönemle ilgili olduğu, geçmiş dönem hesaplarının da ibra edildiğini göstermediğinin bilirkişi raporu ile dosyaya sunulduğu bu haliyle iptali istenilen davalı ... Apartmanının 19/11/2009 tarihli genel kurul toplantısından alınan kararlarının usule uygun olmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, ... Apartmanın 19/11/2009 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili, davalı ... Apartmanı yönetim kurulunu temsilen Yönetim Kurulu Başkanı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, iptali istenen toplantıya davacının katılmadığı ve kararda da imzasının olmadığı, yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl sayılacak kararlar alınmadığı, davanın süresinde açıldığı tespit edilmiştir.

634 sayılı KMK'nın 30. maddesine göre, kat malikleri kurulu, kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından yarısından fazlasıyla toplanır ve oy çokluğuyla karar verir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, iptali istenen toplantıya davacının katılmadığı ve kararda da imzasının olmadığı, yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl sayılacak kararlar alınmadığı, davanın süresinde açıldığı tespit edilmiştir.

634 sayılı KMK'nın 30. maddesine göre, kat malikleri kurulu, kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından yarısından fazlasıyla toplanır ve oy çokluğuyla karar verir.

Aynı Kanunun 31 . maddesine göre, her kat maliki, arsa payı oranına bakılmaksızın, bir tek oy hakkına sahiptir. Anagayrimenkulde birden ziyade bağımsız bölümü olan kat maliki, her bağımsız bölüm için ayrı bir oy hakkına sahiptir; bununla beraber onun malik olduğu bağımsız bölümlerin sayısı ne olursa olsun, sahip olacağı oy sayısı bütün oyların üçte birinden fazla olamaz; oy hesabı yapılırken kesirler gözönüne alınmaz.

Kat maliklerinden biri, oyunu yetkili vekil eliyle kullanabilir. Bir kişi, oy sayısının yüzde beşinden fazlasını kullanmak üzere vekil tayin edilemez. Ancak, kırk ve daha az sayıdaki kat mülkiyetine tâbi taşınmazlarda bir kişi, en fazla iki kişiye vekâlet edebilir.

Yukarıda açıklanan maddeler gözönününe alındığında toplantı için gerekli yeter sayıya ulaşılamadığı tespit edilmekle mahkemece hükme ve denetime elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine 21/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/456, Karar No: 2010/6540, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/456 E.  ,  2010/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hazine vekili avukat ... ile ...Belediye Başkanlığı vekili avukat ...aralarındaki dava hakkında ...2.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Hakem Sıfatıyla) verilen 5.6.2008 gün ve 613-198 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ...Mahallesi 365 ada 1 parselde hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan balıkçı barınağının intifa hakkının Bakanlar Kurulu kararı ile gayri safi gelirin %10 nun hazineye ait olmak üzere davalı ... Başkanlığına devredildiğini, ancak bugüne kadar kira bedelinin ödenmediğini ileri sürerek faizi ile birlikte 10 yıllık kira bedeli olan 212.482.20 TL nin tahsiline karar verilmesini istemişktir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 212.482.20 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı kanunun 1. maddesinde “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir” hükmüne yer verilmiştir. Yerel mahkemece, tarafların anılan yasa kapsamında olması nedeniyle davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılmış ve sonuçlandırılmıştır.

Mecburi hakemler tarafından verilen kararlar kesin olup aleyhine hiçbir makam ve mahkemeye başvurulamaz (3533 S.K. M.6/I). Bu karara karşı yeniden incelemeyi gerektirecek sebeplerin varlığı halinde kararın tebliği tarihinden itibaren 30 gün içinde kararı vermiş olan hakeme itiraz edilebilir (3533 S.K. M.6/II). Mecburi hakemin itiraz üzerine vereceği karar kesindir (3533 S.K. M.6/III). Mecburi hakem tarafından verilen karar temyizi kabil olmayıp itiraza tabidir. Taraflarca verilen temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabul edilip işlem yapılması gerekir. Açıklanan nedenlerle davalı ... Başkanlığının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın davalıya iadesine, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5605, Karar No: 2021/5524, Tarih: 10.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5605 E.  ,  2021/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2018 tarihli ve 2016/5055 soruşturma, 2018/271 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez anılan suçtan şüpheliler ..., ... haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/01/2020 tarihli ve 2019/424 soruşturma, 2020/16 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa da anılan suçtan ... ve meçhul şüpheli haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2020 tarihli ve 2020/360 soruşturma, 2020/417 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/1123 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 03/01/2020 tarihli yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... Cumhuriyet Başsavcılığının ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/10/2020 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/03/2021 gün ve 94660652-105-77-2446-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/11/2020 tarihli ve 2020/1123 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5352, Karar No: 2008/8413, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5352 E.  ,  2008/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 30.01.2007

No : 596-9

Taraflar arasındaki abonelik başvurusunun kabulü davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait fabrikanın üretime başlaması için davalı kuruma abonelik başvurusunda bulunulduğunu ancak önceki abone, müvekkilinin kiracısı olan Atlas Tekstil Firmasının borçları nedeniyle taleplerinin haksız olarak reddedildiğini, kaldı ki Atlas Tekstil aleyhine borcu nedeniyle icra takibine girişildiğini ileri sürmüş ve müvekkilinin abonelik başvurusunun kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının önce kendi adına abonelik talebinde bulunduğunu, sonra (16.04.2004 tarihli dilekçesi ile) İmparator Tekstil adına abonelik yapılmasını istediğini, bu durumun alacaklıyı ızrar kastı taşıdığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece elektrik borcunun kiracıya ait olduğu, taşınmaz sahibi olan davacının elektrik borcundan sorumlu tutulamayacağı, davacının abonelik talebinin borçlu kiracının borcundan kurtulmasına matuf bir talep olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15384, Karar No: 2019/1190, Tarih: 13.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15384 E.  ,  2019/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-20.12.2011 tarihli iş kazası sonrası sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin tahsili istemine ilişkin işbu davada, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21/1 olup, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti hususunda, konusunda uzman bilirkişiden alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, hükme esas alınan kusur raporunu düzenleyen kişinin iş hukuku uzmanı olduğu, olayın meydana geldiği iş kolunda uzmanlığının bulunmadığı ile iş güvenliği uzmanlığının da bulunmadığı belirgin olduğundan, söz konusu hususlarda uzman kişi/kişilerden alınacak kusura raporuna göre karar verilmelidir.

2- Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Mahkemece alınan hesap raporunda söz konusu hususların dikkate alınmaması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13254, Karar No: 2012/17111, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13254 E.  ,  2012/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı site yönetimine kömür sattığını bedelin bir kısmının ödenmediğini, bakiye 1.620,90 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, faturanın kapalı olup, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafnıdna temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasayla değişik 4077 sayılı Tüketici Korunması Hakkındaki Kanun'un amaç başlıklı birinci maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı ikinci maddesinde " Bu kanun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicini taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın üçüncü maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddeleri ifade eder. Hizmet; ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki er türlü faaliyeti ifade der. Satıcı; kamu tüzel kişiler de dahil olmak zere ticari ve mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ve tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmetin ticari ve mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp

kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ve davalı arasında siteye kömür temini hususunda sözleşme yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketici Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Göreve ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik karara verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3438, Karar No: 2014/21141, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3438 E.  ,  2014/21141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.