muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3370, Karar No: 2013/763, Tarih: 12.02.2013

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davacı-karşı davalı yüklenicinin, arsa malikine teslim etmesi gereken daire ve dükkanların belirlenen sürede teslim edilmediği, ancak sözleşmenin .... maddesinde bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmemesi halinde en fazla ... aylık süre için kira ödenmesinin kabul edildiğinden 7938 ada ... parseldeki ... dükkan ile ... daire ve 7937 ada ... parseldeki ... daire için ... aylık kira bedelinin ....240,00 TL'sı olduğu, asıl davada verilen kesin süreye rağmen harcın ikmal edilmemesi nedeniyle davanın ........2010 tarihi itibariyle işlemden kaldırılmasına rağmen yenilenmediği gerekçesiyle asıl davanın 1086 sayılı HUMK'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, karşı davanın kısmen kabulü ile ....240,00 TL kira bedelinin karşı dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı-karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı arsa maliki vekili temyiz etmiştir.

Temyize konu karşı dava, davalı-karşı davacı arsa malikince açılan gecikme tazminatı ile eksik ve kusurlu ... bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Taraflarca ....05.1995 tarihinde noterlikte düzenleme şeklinde bağıtlanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin .... maddesinde " İnşaat süresinde bitmediği takdirde her bağımsız bölüm için kooperatif arsa sahiplerine günün şartlarına göre her ay kira bedeli ödeyecektir. Bu durum en çok ... ay sürebilir. Bu süredede bitmesze arsa sahibi sözleşmeyi tek taraflı olarak feshedebilir " hükmü bulunmaktadır. Sözleşmede belirlenen ... aylık bu süre, yüklenicinin, arsa malikine ait daireleri teslimi gereken süre olup, hiç bir şekilde arsa malikinin gecikme tazminatı talep ederek ifayı bekleme hakkını ortadan kaldırıcı nitelikte değildir. Bu nedenle, arsa maliki karşı davacının gecikme tazminatı alacağının anılan süreye bağlı olmaksızın sözleşme ve dairelerin teslim tarihine göre belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

...-Diğer yandan, karşı davada gecikme tazminatı isteyen karşı davacının 09.09.2008 tarihli ıslahla kira kaybı ile eksik ve kusurlu ... bedeli istemesi karşısında mahkemece, istem konusu yapılan eksik ve kusurlu ... bedeli ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) ve (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı arsa maliki vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3444, Karar No: 2017/1263, Tarih: 22.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3444 E.  ,  2017/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; düzenlenen vergi tekniği raporunda, sanığın düzenlediği faturaları kullanan... Ltd. Şti, ... Ltd. Şti, ve...'ya düzenlediği faturaların ve sevk irsaliyelerinin çoğunun sahte olduğunun tespit edildiği, vergilerin ödenmediği, faturaların küçük bir kısmının banka yoluyla ödendiği, diğerlerine ait ödeme belgelerine rastlanılmadığı, maliyet ve satışlar toplamının birbirinden farklı olup sanık tarafından izah edilemediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi, vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, 2005,2006 takvim yılları içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının,üretime ilişkin makine ve araçlarının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4173, Karar No: 2021/239, Tarih: 19.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4173 E.  ,  2021/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde mevcut SİR raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun ... adına bir kardeşi olduğu, ancak kardeşinin suça konu okulda değil başka bir okul olan ... Ortaokulu’nda okuduğunun tespit edilmesi ve Mahkemece gösterilen gerekçe itibariyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun ve katılanın suç saatine ilişkin bir beyanlarının olmadığı gibi dosya içerisinde suç saatine ilişkin bir bilgi ve belgenin de olmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk savunması ve dosya içeriğine göre, ikinci bir kişinin tespit edilemediği olayda, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmediği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

4- Kabule göre de;

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece işlendiğinin kabul edilmesine ve hırsızlık suçunda TCK'nın 143. maddesi uygulanmasına karşın, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/4. maddesi yerine 116/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15522, Karar No: 2010/226, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15522 E.  ,  2010/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10879, Karar No: 2024/12226, Tarih: 23.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/10879 E.  ,  2024/12226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/762 E., 2020/176 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2018/509 Esas, 2019/92 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri yollaması ile 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/762 Esas, 2020/176 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; örgüt yardım kastı ile hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Örgüt hiyerarşisine girdiği tespit edilemeyen sanığın savunmasının aksine örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, suretiyle karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/762 Esas ve 2020/176 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9023, Karar No: 2022/9499, Tarih: 28.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9023 E.  ,  2022/9499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayetçi-borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 1' i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 1' i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 25/05/2022 tarih ve 2022/1036 E. - 2022/1351 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “4” numaralı bendinde yer alan “ %1'i oranında olan 1.250 TL ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13665, Karar No: 2015/15046, Tarih: 18.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13665 E.  ,  2015/15046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/560-2013/377

Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket adına iflas idaresi vekilince temyiz edilmiş olup Dairemiz 16.03.2015 tarihli ve 2015/982 E.-3667 K. sayılı Kararı ile davalı şirket vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen karara karşı süresinde davalı şirket vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Mahkemece davacının davalı şirkete iki adet çek sebebiyle borçlu olmadığının tespitine ve 6.402,42-TL'nin davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline dair verilen karar davalı şirket adına iflas idaresinin temyizi üzerine Dairemizin 16.03.2015 tarihli kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu karara karşı davalı müflis şirket vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine yeniden yapılan inceleme sonunda;

Dava, davalı şirketin bayisi olan davacının davalıya ürün teslimi karşılığında vermiş olduğu çek için mal teslim edilmediğini ileri sürerek 28.09.2012 keşide tarihli ve 10.000 TL bedelli ve 31.10.2012 keşide tarihli ve 10.000 TL bedelli iki adet çek sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve 6402,42 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının bordro ile davalıya teslim ettiği belgeye göre iki adet çekin davalıya teslim edildiği ve davacının lehine delil teşkil eden ticari defter ve kayıtlarına göre alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu iki adet çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, 6.402,42-TL'nin davalıdan 25/09/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

1-Davalı W..........A.Ş.'nin yargılama sırasında 11.06.2013 tarihinde iflas ettiği, iflas idaresi tarafından 29.01.2014 tarihli 02262 yevmiye no'lu vekaletname ile Av. O.. U..'nun vekil olarak atandığı anlaşılmaktadır. Adı geçen vekil tarafından hüküm süresi içinde temyiz edilmiş ise de Dairemizce maddi hata sonucu 29.01.2014 tarihli vekaletnamenin iflas eden şirket tarafından verildiği kabul edilerek iflas idaresinin hükmü temyiz etmediği ve temyiz eden vekilin de yetkisiz olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bu durumda iflas idaresinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.03.2015 tarihli ve 2015/982 E.-3667 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılması ve iflas idaresinin temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-İİK'nın 194. maddesi hükmü gereğince davalı şirket yargılama sırasında iflas ettiğinden yargılamanın durdurulması ve yasada öngörülen usul ve sistem uygulanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken müflisin 11.06.2013 tarihinde iflas ettiği gözden kaçırılarak yargılamaya devam edilmekle 10.09.2013 tarihinde yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

.../...

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 10.06.2015 tarihli ve 2015/982 E.-3667 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2646, Karar No: 2013/6240, Tarih: 04.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2646 E.  ,  2013/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın kusursuz sorumluluğa (tehlike sorumluluğuna) dayanmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 04/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.