muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5300, Karar No: 2012/11419, Tarih: 28.06.2012

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ile dava dışı emtia sahibi arasında FİOS şartının öngörüldüğü, buna göre yükün yükleme, boşaltma ve istiflemesi masrafları ile bu faaliyetler nedeniyle doğacak zararların taşıtanın sorumluluğunda olduğu, bunun yanında navlun sözleşmesinde yükün bağlanması emniyet altına alınması ve takozlama malzemesinin sağlanması ve bunlara ilişkin faaliyetlerin icra edilmesi ile bu faaliyetlerin masraf ve sorumluluğunun da taşıtana yüklendiği, ayrıca dava konusu emtianın ahşap sandıklarda teslim alınması nedeni ile konişmentodaki temiz kaydının da bu sandıkların dıştan bakıldığında iyi durumda olduğunu gösterdiği ve bunun aksinin davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, deniz taşıması sırasında hasar gören emtianın rücuen tazminine ilişkindir. Gerek teknik gerekse de hukuk bilirkişisinin değerlendirmesinde hasarın ağırlıklı kısmının yapılacak sefere uygun istiflenmeme sonucu kayma ile meydana geldiği belirtilmiş, ancak navlun sözleşmesindeki “Fios” kaydı nedeniyle kaptanın sorumluluğunun söz konusu olmadığı, kaptanın nezaret yükümlülüğünün sınırlı olduğu görüşüyle davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği belirtilmiş, mahkemece de bilirkişi raporu benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, TTK’nun 1061. maddesi “taşıyan malların yükletilmesi, istifi, taşınması, elden geçirilmesi ve boşaltılmasında tedbirli bir taşıyanın dikkat ve özenini göstermekle yükümlüdür” derken yüke özen borcunun kapsamına giren faaliyetlerin ancak bir kısmını belirtmektedir. Gerçekte yükün iyi bir halde muhafazası ve gideceği yere salimen varabilmesi için gerekli bütün tedbirler buna dahildir (Çağa/Kender, Deniz Ticaret Hukuku II, Navlun Sözleşmesi Sayfa 135). Sözleşmeye konulacak “fio” veya “fios” şartı ile TTK’nun 1061. maddesinde sayılan faaliyetlerin ve yükümlülüklerin bir kısmı ve netice olarak bunların kötü yapılmasından doğan sorumluluk yükle ilgililere aktarılabilir. Ancak böyle bir şart, kaptanın nezaret görevinin, yükleme ve boşaltma işçilerini gözetmek yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz (a.g.e sayfa 135-136).

Yükleme, boşaltma ve istif işlerinin yük ilgililerine bırakıldığı durumlarda dahi TTK’nun 975. maddesi uyarınca kaptanın yükleme ve istifin denizcilik örf ve usullerine uygun tarzda yapılmasına nezaret etmek görev ve sorumluluğu vardır. Bu durumda, yük hasarına münhasır olmak üzere yapılan hatalı istif ve boşaltmadan dolayı taşıyanın sorumluluğunun devam ettiği ve müşterek kurusunun var olduğu gözetilerek, deniz taşıması konusunda uzman bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden rapor alınarak, yapılacak değerlendirme sonucunda hasıl olacak kusur oranına göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2483, Karar No: 2017/15305, Tarih: 20.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/2483 E.  ,  2017/15305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmediği, tanık ...'un soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde sanık ile katılan polis memuru arasında ağız tartışması olduğunu, ancak birbirlerine küfür ettiklerini duymadığını belirttiği halde, Mahkeme gerekçesinde “tanığın olayı doğrulayan beyanı”na dayanılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kovuşturma aşamasında tanık ... dinlenilerek, katılan ile tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı ve sanığın eylemi somut olarak açıklanıp tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve dosya kapsamına aykırı gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18707, Karar No: 2007/16771, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18707 E.  ,  2007/16771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3234, Karar No: 2011/5721, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/3234 E.  ,  2011/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından yapılan feshinin geçersiz olduğunu iddia ederek feshin geçersizliği ile işe iadesini istemiştir.

Davalı işveren ise davacının işveren vekili olduğunu dolayısıyla iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağını belirterek davanın öncelikle bu sebeple reddini istemiş, esasa yönelik olarak da davacının performansa yönelik savunma talep edilmesi sırasında işyerinde çalışan başka bir görevliye fiili sebebiyle haklı olarak feshedildiğini bildirmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, özellikle davacıya şirketi temsil ve ilzam konusunda verilmiş olan vekaletname içeriği ile işyeri organizasyon şemasına göre davacının işveren vekili olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun 18.maddesinin son fıkrasında işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri hakkında iş güvencesi hükümlerinin uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır.

Davacının davalı şirket işlerinin bütününü yöneten işveren vekili konumundaki genel müdür yardımcısı olduğu mübrez organizasyon şeması ile sabit bulunmaktadır. Bu durumda işveren vekili yardımcısı olan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 22.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9508, Karar No: 2009/352, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9508 E.  ,  2009/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olarak 2006 ve 2007 yıllarına ait davalının sigortalılarının ilaçlarını temin amacıyla sözleşme yapıldığını, 1.11.2006-31.11.2006 dönemine ait reçetelere eklenen küpürlerin sahte küpür olduğu gerekçesi ile davalının 8.3.2007 tarihli yazı ile sözleşmenin 3 yıl süre ile feshedildiğinin bildirildiğini, küpürlerin sahte olduğuna ilişkin bir delil bulunmadığını ileri sürerek, fesih kararının iptaline, haksız fesih nedeni ile fesih tarihinden itibaren dava tarihine kadar uğradığı zarar tutarı 6.500 YTL.nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin V11/1-f maddesi gereğince yapılan feshin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, feshe ilişkin kararın haksızlığının feshi ile davacı zararı 1.550 YTL.nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafından sözleşmenin feshinin haksızlığının tesbiti ile birlikte, uğradığı maddi zararı da talep etmiş, mahkemece de, davacı eczacının davalı kuruma 2006 yılında sattığı ilaçlar nedeni ile elde ettiği kârın fesih tarihinden dava tarihine kadar olan 16 güne tekabül eden tutarı 1550 YTL.sı kazanç kaybına da karar verilmiştir. Ancak davalı tarafından fesih nedeni olarak ileri sürülen sahte küpürün bulunup bulunmadığı ancak yargılama sonucu alınan uzman bilirkişi raporu ile ortaya çıktığına ve yepılan fesih nedeni ile davalı idareye bir kusur izafe edilemeyeceğine göre bu kalem isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulu usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14309, Karar No: 2013/1636, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14309 E.  ,  2013/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme olarak nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile zincirleme olarak nitelikli cinsel saldırı suçuna yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ...'in ise nitelikli cinsel saldırı suçuna yardım etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.04.2011 gün ve 2010/284 Esas, 2011/241 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Sibel'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, adli hekim raporları ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların ilişkiye girmek amacıyla tanık Ramazan aracılığıyla temin ettikleri hayat kadını olan mağdureyi tenha bir mahale götürerek orada ilişkiye girecekleri sırada, mağdurenin önce ücretini istemesi ve sonrasında ilişkiye gireceğini belirtmesi üzerine, buna kızan sanıkların, mağdureyi darp ederek, sanık ...'nin, mağdurenin zorla ırzına geçtiği sırada sanık ...'in de arabanın yanında bıçak göstermek ve elinde sopa olduğu halde mağdureye "seni keserim, ya bizimle olursun, ya da seni gömerim" şeklinde tehdit içeren sözler de sarfederek, diğer sanık ...'nin cinsel saldırı eylemine TCK.nın 37. maddesi kapsamında iştirak ettiği halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yardım eden sıfatıyla eyleme katıldığının kabulüyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3669, Karar No: 2017/8514, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3669 E.  ,  2017/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile; tarafların aynı binada komşu olduklarını, davalının evine ait su tesisatındaki arızadan dolayı davacının evine duvardan içeri su aktığını, evde pis koku meydana geldiğini, duvarda ve boyada sorun meydana geldiğini, davalıya durumu bildirmesine rağmen herhangi bir önlem almadığını, evinin ve eşyalarının su akması nedeniyle zarar gördüğünü, bu nedenle sulh hukuk mahkemesinde tespit talebinde bulunduklarını, meydana gelen zararın üst kattan akan sudan kaynaklandığını ve 5.500,00-TL olduğunu, yapılacak masrafların bedeli olan 5.500,00-TL tazminatın davalıdan alınarak kendilerine verilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece dava konusu taşınmazda hasar meydana getiren akıntı ve sızıntının üst katta bulunan davalıya ait dairenin kullanımından kaynaklandığı anlaşıldığından, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19/3 maddesi gereğince davalının davacıya ait bağımsız bölümdeki oluşan zararı tazmin yükümlülüğü altında olduğundan oluşan zararın davalı tarafından giderilmesi gerektiği, davacı dairesinde oluşan zararın bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere 5.500,00-TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, kat mülkiyetli taşınmaz üzerinde kurulu davacıya ait bağımsız bölüme, üst kattaki davalıya ait bağımsız bölümden sızan sular nedeniyle meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19/3. maddesinde "Her kat maliki ana gayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur." hükmü yer almaktadır.

Dosya içerisindeki bili ve bilgilerin incelenmesinden; dava konusu hasarın davalının evinin banyo tarafındaki temiz su hattındaki kaçaktan kaynaklandığı anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8775, Karar No: 2017/1028, Tarih: 01.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/8775 E.  ,  2017/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen müstehcenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 226/4.maddesi uyarınca hapis ve adli para cezası belirlendikten sonra, doğrudan hükmedilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının aynı Kanunun 52/2.maddesi gereği, ayrı ayrı bir gün karşılığı belirlenen miktar üzerinden paraya çevrilmesi ve yine aynı Kanunun 52/4.maddesine göre ayrı ayrı mehil veya taksitlendirmeye karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmedilen kısa süreli hapis cezasından çevrili adli para cezası ile hapis cezasının yanında belirlenen adli para cezası içtima edilerek sonuç cezanın tayin edilmesi ve toplam miktar üzerinden taksitlendirme yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca; hükmün 5. Ve 6. fıkraları çıkarılarak uygulamaya göre yerlerine “5) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli 10 ay hapis cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca, kişisel ve ekonomik durumu göz önüne alınarak yapılan değerlendirme sonucu her bir günü takdiren 20. TL’den paraya çevrilerek 6000 TL, sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının ise TCK.nun 52/1-2 maddeleri gereğince sanığın kişisel ve sosyal durumu göz önüne alınarak yapılan değerlendirme sonucu her bir günü takdiren 20. TL’den paraya çevrilerek 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6) Sanığın kişisel ve ekonomik durumu dikkate alınarak, TCK’nun 52/4. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezalarının birer ay ara ile 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğini ihtarına (ihtar edilemedi)” fıkaralarının eklenmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19434, Karar No: 2016/680, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19434 E.  ,  2016/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2015/71-2015/285

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.