muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1241, Karar No: 2018/6579, Tarih: 22.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1241 E.  ,  2018/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.10.2016 tarih ve 2015/115-2016/493 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının sigortalısı dava dışı ... Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ... ithal ettiği 51 adet yer yıkama makinesi emtiasının ... nakliyesinin nakliyat sigorta poliçesi ile Institüte ... şartları dairesinde sigorta güvencesi altına alındığını, malların ... Limanı'ndan Türkiye'ye gönderilmek üzere ... 321 gemisine yüklendiğini, MSKU ... nolu konteyner ile ... deri ve endüstri serbest bölgesine getirildiğini, Soyak Gümrük yetkililerince konteyner mührü söküldüğünde gelen malzemenin ıslanmış olduğunun görüldüğünü, yapılan gümüş nitrat testinde ıslaklığının sebebinin deniz suyu olduğunun anlaşıldığını, sigortalıya 29.100 TL'lik hasar tazminatının ödendiğini ileri sürerek bu miktarın davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...'nın 1066. maddesi anlamında hasar tespit tutanağı ile hasar ihbarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taşınan emtianın teslimi esnasında düzenlenen taşıma irsaliyesinde ''Konteyner içindeki malzemeler ıslak ve hasarlı teslim alınmıştır, konteyner mühürlü olup, açıldıktan sonra içinde ıslaklık görülmüştür.'' yazılmak suretiyle davacının sigortalısının ihtirazi kaydın bulunduğu, ... ... Taşımacılığı A.Ş tarafından gerçekleştirilen kara taşımasının ... Forwarding Taşımacılık A.Ş nam ve hesabına yardımcı kişi olarak gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle yardımcı kişi ile birlikte ... Forwarding Taşımacılık A.Ş'ye ihbarın yapılmış olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda yükte meydana gelen hasardan taşıyanın sorumlu olmadığı yönündeki ispat külfetinin taşıyan üzerinde olacağı, hasardan davalı taşıyanın ... nun 1061 ve devamı maddeleri gereğince sorumlu olduğu, davalı tarafından ...'nın 1063 ve devamı maddelerinde belirtilen hallerin ispatlanamadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulü ile fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.390,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21919, Karar No: 2015/20098, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21919 E.  ,  2015/20098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823 E. – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler (zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3269, Karar No: 2015/6653, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3269 E.  ,  2015/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/246819

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/759 (E) ve 2011/207 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olduğu ve temyiz yolunun açık bulunmadığı, anılan karara katılan vekili tarafından yapılan itirazın merciince reddine karar verildiği anlaşılmakla bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği 6 adet faturanın sahte olduğu iddiası ile dava açılması ve dosya kapsamında bulunan vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına göre sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturaların E.T. Hizmetleri… Ltd Şti adına kesildiği ve anılan şirket ile ilgili vergi incelemesi istendiğinin anlaşılması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki '' Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından ve yapılan telefon görüşmesi sonucunda faturalara ulaşılamadığından söz edilmesine rağmen dosya içinde suç tarihi olan 2009 yılına ait fatura asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığı hususları göz önüne alınarak faturaların adına kesildiği şirket ile ilgili vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılarak, suça konu faturaların aslı ya da onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip, ayrıca şirket müdürü olan sanığın savunmasında özetle; başkalarının teklifi ile üzerine şirket açıldığını ve vergi mükellefi olduğunu, şirket ile bir ilgisinin olmadığını ve sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi nedeniyle faturaları sanığın düzenleyip düzenlemediğinin tespiti açısından gerekirse faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/910, Karar No: 2023/9839, Tarih: 12.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/910 E.  ,  2023/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/4 Esas, 2016/21 Karar

SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sason Cumhuriyet Başsavcılığının 01.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanığın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararıyla sanığın tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eyleminin suç olduğunu bilmediğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın evinde bilirkişi raporlarına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olan patlayıcı madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın evinde Sason Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/30 değişik iş sayılı kararına istinaden usulüne uygun şekilde arama yapılmıştır.

3. Sanık aşamalardaki savunmalarında evinde yapılan aramada bulunan patlayıcı maddeleri merakından dolayı kendisinin yaptığını beyan etmiştir.

4. İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığının 14.04.2015 ve 23.12.2015 tarihli uzmanlık raporlarında incelemeye gönderilen siyah elektrik bandı ile ambalajlanmış içerisinde beyaz renkli toz bulunan maddenin potasyum klorat ve kükürt kullanılarak hazırlanmış el yapımı madde düzeneğinin canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı, tahrip edici özelliğe sahip olduğundan 4536 sayılı Kanun'da tanımlanan ve 5237 sayılı Kanun'un 174'üncü maddesinde bahsi geçen patlayıcı madde tabiri kapsamında olduğu ve yine söz konusu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrası bakımından nitelik olarak önemsiz türde sayılamayacağı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, 16.03.2015 tarihli olay tutanağı, 14.04.2015 ve 23.12.2015 tarihli uzmanlık raporları ve sanığın ikrarı dikkate alındığında, yüklenen suçun unsurlarının oluştuğuna dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş,ancak; 01.01.2016 tarihli iddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gösterilmediği halde sanığa ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 226 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sason Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16421, Karar No: 2015/8234, Tarih: 16.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16421 E.  ,  2015/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, fikir ve eylem birliği içerisinde gece olduğu muhakkak olan saat 22:30-23:00 sıralarında, Dumlupınar İlkokulunun giriş kapısının sağ tarafındaki pencereyi sert bir cisimle zorlayarak açtıktan sonra, müdür sekreteri odasını ve 4-D sınıfını karıştırdıkları, kütüphane penceresini kırdıkları ayrıca mağdur ...'ın işlettiği okul kantininin kilitli olmayan kepengini kaldırıp alüminyum muhafazasını zorlayıp esneterek açtıktan sonra, kantine girerek çekmecelerde bulunan 500-600 TL'yi çalarak okuldan ayrıldıkları, iddia olunan somut olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan nitelikli hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki verilen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların ikrarları,mağdur ve şikayetçi beyanları,olay yeri inceleme tutanağı,zarar tespit tutanağı, kamera görüntü inceleme tutanakları ve tüm tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazın incelenmesinde;

Hükümde suça sürüklenen çocuğun yaşı ile orantılı olarak indirim yapıldıktan sonra 1 yıl,12 ay hapis cezası yerine, 2 yıl hapis cezası belirlenerek suça sürüklenen çocuk için fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yaş indirimi yapıldıktan sonra belirlenen “2 yıl “teriminin çıkartılarak yerine, “ 1 yıl,12 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkındaki verilen nitelikli mala zarar verme ve suça sürüklenen çocuk Doğukan hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkındaki verilen nitelikli mala zarar verme ve suça sürüklenen çocuk Doğukan hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Mağdur ...'ın uğramış olduğu zararın bütünüyle giderilmiş olduğunu beyan ettiği 16.04.2013 havale tarihli dilekçesi ve şikayetçi okul temsilcisinin duruşmada bildirdiği 100 TL zararın ödendiğine ilişkin yine dosya kapsamındaki banka dekontundan anlaşıldığı üzere, zararların tamamen giderilmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk Doğukan hakkında da, mala zarar verme ve hırsızlık suçları yönünden TCK 168. madde uygulaması yapılmaması yasaya aykırı olduğundan,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10442, Karar No: 2019/4207, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10442 E.  ,  2019/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi Tuğra Tem. Gıda. İnş. Taah. İlaç ve Bil. İşlem. Tic. ve San. Ltd. Şti., ..., Atlas Servis Otomasyon Tem Gıda Sağ. Hiz. Doğ. San. ve Tic. Ltd. Şti., Avrupa Grubu Temizlik Gıda Yem. Ürt. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar Atlas, Avrupa şirketi ve Tuğra Tem. Gıda. İnş. Taah. İlaç ve Bil. İşlem. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili ile davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davada birden fazla davalı olduğu halde Mahkemece yargılama giderlerinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan "...davalıdan..." denilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 5. numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

"5- Davacının yaptığı ilk harçlar 54,20 TL. ile ıslah harcı 130,16 TL. olmak üzere toplam 184,36 TL. harç masrafının davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan, davalılar Avrupa Grubu Tem. Gıda yem. Ür. San. Tic. Ltd. Şti., Atlas Servis oto Tem. Gıda Sağ. Hiz. Tic. Ltd. Şti.' den,

Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 969,00 TL. yargılama giderinden kabul/ret oranına göre belirlenen 940,06 TL. sinin ise davalılar Avrupa Grubu Tem. Gıda yem. Ür. San. Tic. Ltd. Şti., Atlas Servis oto Tem. Gıda Sağ. Hiz. Tic. Ltd. Şti. İle GOP Üniversitesinden müştereken-müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.