muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12749, Karar No: 2016/8712, Tarih: 24.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12749 E.  ,  2016/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 09.10.2010 tarihindeki iş kazası sonucu yaralanarak %42 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 49.541,78-TL maddi, 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıyı ödenmesine karar verilmiştir.

İş kazasına maruz kalan sigortalının maddi tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşur. Pasif dönem, sigortalının aktif çalışma döneminin sona ereceği, bir başka anlatımla emeklilik döneminin başlayacağının varsayıldığı tarihten itibaren , muhtemel bakiye ömrü sonuna kadar devam edecek olan dönemi ifade eder. Varsayıma dayalı olarak pasif dönem, erkeklerde 60, kadınlarda 55 yaşın dolduğu tarihte başlatılır. Bunun nedeni, SSK kapsamında çalışanların 506 sayılı Yasa hükümlerine göre bu yaşta emekli olabileceklerinin kabulüdür. Gerçekte bu tür tazminat davalarında zarar hesabında varsayımlara göre sonuca gidilmesi bir zorunluluktan kaynaklanmaktadır. Pasif dönemin de her sigortalının koşullarına göre hangi tarihte gerçekleşebileceği ayrı ayrı tespit edilebilir ve buna göre hesap yapılabilir ise de henüz böyle bir uygulama bulunmamaktadır. Eğer, dava sırasında sigortalının yaşlılık aylığının fiilen kendisine bağlandığı tarih anlaşılabiliyor ise artık varsayıma gidilerek sigortalı erkek ise 60, kadın ise 55 yaşına kadar aktif çalıştığı varsayımına göre hesap yapılmaz, aktif dönem zararının artık belli olan bu emeklilik tarihine kadar hesaplanması gerekir. Zira bilinen varken ihtimale göre hesap yapılması doğru değildir. Bu hesaplamada pasif dönemde esas alınması gereken ücret ise muhakkak ki asgari ücrettir.

Somut olayda; davacı sigortalının karar verildikten sonra 01.06.2015 tarihinde emekli olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının aktif dönem zararı 2026 yılına kadar hesaplanmıştır. Yukarıda belirtildiği üzere aktüeryal hesaplamada bilinen varken artık ihtimale göre hesap yapılamaz. Eldeki dosyada da karar anında bilinir olmamakla birlikte hali hazırda davacının 01.06.2015 tarihinde emekli olduğu bellidir. O halde maddi zararın belirlenmesinde bu hususun gözetilmesi gerektiği ortadadır.

Yapılacak iş; davacı kazalının 01.06.2015 tarihinde emekli olduğunu gözeterek maddi zararını yeniden hesaplatmak, ayrıca ilk kararın yalnızca davalı tarafından temyiz edilmesine göre lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumunu gözeterek neticeye varmaktan ibarettir.

Hal böyle olunca davalı şirket vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9015, Karar No: 2023/1637, Tarih: 30.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9015 E.  ,  2023/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2014 tarihli ve 2014/2391 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik evine girerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, televizyonu kırdığı ve cep telefonunu aldığından bahisle, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3.e, 116/4, 53 151/1, 142/2.h.2, 143, 168/1, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine; kasten yaralama, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 144/1-b, 143, 168, 151/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca ayrı ayrı erteli 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk derece mahkemesince; sanığın, daha önce katılana verdiği apartmana ait fatura bedellerini, ödememesi nedeniyle, katılanla bu hususu konuşmak için, olay gecesi saat 23.00 sıralarında evine gittiği, kapıyı itip içeri girdiği sırada camın kırıldığı, dosyada mevcut rapora göre basit tıbbî müdahale ile giderilebilir surette katılanı yaraladığı, televizyonu kırdığı ve katılanın kendisine bilerek cevap vermediğini ispat etmek için cep telefonunu aldığı kabul edilerek sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanık aşamalardaki savunmalarında ikrara dönük beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın aşamalardaki ikrarı, katılan beyanlarına göre eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken 1 kat artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini ile etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak aynı Kanun'un 168/1. fıkrasının gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28368, Karar No: 2014/4364, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28368 E.  ,  2014/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/563-2013/81

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taşınmazların bir kısmı davalı TOKİ Başkanlığı tarafından bedelsiz olarak Hazineye devredildiği anlaşıldığına göre davacıya ait bölümü yönünden bedelinin davalı idareden tahsili doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 264.953,00 m2 olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmazlar 15.000 m2 ve 6.000 m2 yüzölçümünde oldukları, bu nedenle emsal olarak alınmaları mümkün olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz 2009 yılında davalı TOKİ tarafından ilk malike 37,00 TL. metrekare bedel üzerinden satıldığına göre, en iyi emsalin taşınmazın kendi satışı olacağı gözetilmeden ve ayrılma nedenleri açıklanmadan, bilirkişi raporunda taşınmaza 2012 yılı itibari ile 380,00 TL./m2 üzerinden değer biçildiğinden, rapor geçerli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden ve benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11821, Karar No: 2023/4107, Tarih: 03.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11821 E.  ,  2023/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/661 E., 2022/2405 K.

Fener, ..., ..., ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak açılan kamu davasının

zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek

istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

..., ..., ... müdafii, sanık ...

Yıldırım müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 18.07.2012 tarihli ve 2012/34 Esas, 2012/256 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında suç yapılmasına göz yummak, rüşvet almak, astlarına suç yapmak için emir vermek, asta karşı müeesir fiil, görevi kötüye kullanmak, görevi ihmal ve erleri

hizmetçiliğe vermek suçlarından hüküm kurulurken, kaçakçılığa kasten göz yummak, kaçakçılık konusu eşyayı saklamak ve satmak suçlarının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı ile dosyanın görevli ve yetkili Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/350 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararı ile yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/87 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile eylemin kaçakçılığa göz yumma suçundan ziyade 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı sonrasında Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.09.2016 tarihli ve 2016/246 Esas, 2016/180 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.11.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/78 Karar sayısında Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4.Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2018 tarihli ve 2016/81 Esas, 2018/283 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılığa kasten göz yummak, sair suretle memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak, kaçakçılık konusu eşyayı satmak ve saklamak, suç yapılmasına göz yummak, rüşvet almak, astlarına suç yapmak için emir vermek, asta karşı müeesir fiil ve erleri hizmetçiliğe vermek suçlarını işlediğinden bahisle 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 109, 114, 115, 117, 139, 144 maddeleri, 135 nci maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

5.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/917 Esas, 2019/2491 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf nedenlerinin açıklayıcı olmaması, hakkında hüküm kurulan sanık ... müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi, dosyanın 7 klasörden oluştuğu belirtildiği halde istinaf incelemesine gelen dosyanın 3 klasörden oluşması hususlarında eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye iadesine karar verilmiştir. Belirtilen eksikliklerin tamamlanmasına müteakip Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gelen dosyada 07.02.2022 tarihli ve 2022/210 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine tevdiine karar verilmiştir.

6.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/661 Esas, 2022/2405 Karar sayılı kararı ile Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince sanıklar hakkında yalnızca kaçakçılığa kasten göz yummak, kaçakçılık konusu eşyayı saklamak ve satmak suçlarından görevsizlik kararı verildiği ve diğer atılı suçlar bakımından yargılama yapılıp sonlandırıldığı halde, İlk Derece Mahkemesince bu suçlar hakkında verilen beraat kararlarının yok hükmünde olduğunun kabulü ile sanıklar hakkında kurulan hükmün kaldırılarak, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasında atılı suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesi uyarınca 8 yıllık olağan ve 12

yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu, suç tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımı süresi dolduğundan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine şeklinde hükmün düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; sanık hakkında verilen düşme kararının kaldırılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri; sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında eylemin nitelikli hali olduğundan aslî dava zamanaşımı süresinin 15 yıl olacağı, dolayısıyla zamanaşımı dolmadığı halde bölge adliye mahkemesince verilen zamanaşımından düşme kararının kaldırılarak sanıklar hakkında beraat karar verilmesi gerektiği, sanıkların işlemedikleri suçlar yüzünden yargılandıkları, bu yargılama yüzünden 2009 yılında meslekten ihraç edildikleri, üzerlerine atılı olan suçlardan tam olarak aklanmalarının yegane koşulu beraat etmeleri olup mesleğe geri dönme veya mali kayıpları açısından idari başvuruda bulunmaları için de bunun gerekli olduğu ve re'sen görülecek nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararının bozulması talebine ilişkindir.

3.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanıklar hakkında beraat kararının usul ve Kanun'a aykırı olduğuna, re'sen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanıkların suç tarihlerinde görevli oldukları Özpınar ve Gelincik karakolları tarafından 2007 yılının ekim ayında kaçak şeker yüklü atların yakalanması olayında işlem yapılmayarak serbest bırakıldığı, 2008 yılının nisan ayında kaçak motorinin önce gömülerek saklandığı, sonra sivil araca yüklenerek götürüldüğü ve suça konu eşya ile yakalanan atların sivil şahıs muhtar Tala...’a satıldığı, 2008 yılının temmuz - ekim ayları arasında yakalanan kaçak motorinin ve atların köyden sivil şahıs Yusuf ...'e verildiği, 2009 yılının mart ayının son 10 gününde pusu faaliyeti yapılmaması emri veren sanık ...’in köyden Esat ... adlı sivil şahıstan dizüstü bilgisayar aldığı, 2009 yılıın ocak ayında yakalanan kaçak akaryakıtın yakıldığı, 27.02.2009 tarihinde 3. hudut taburu Özpınar 10. hudut bölüğü tesisinde yapılan aramada; bölük malzeme deposunda masanın altında açıkta 116 paket kaçak sigara ile yine 1500 adet niclosam marka kaçak hapların ve rütbeli gazinosu çatısında çantada 1973 403339, AU 4460 1988 seri nolu 2 kaleşnikof piyade tüfeği ve şarjörü ile 146 adet kaleşnikof piyade tüfeği mermisi, 9\*11 çapında 5 adet parabellum tabanca mermisi bulunduğu iddiası ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları, 4 üncü maddesinin dördüncü ve altıncı fıkraları uyarınca kaçakçılığa göz yummak, kaçakçılık konusu eşyayı saklamak ve satmak suçlarından dava açılmıştır.

2.Bahse konu olayların tanık beyanları ile ortaya çıktığı, yargılama aşamasında atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini gösteren delillerin bulunmadığı, sanıkların da aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, böylelikle İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan sanıkların beraatine hükmedildiği anlaşılmıştır. Askeri Mahkeme tarafından sanıklar hakkında açılan davada yalnızca 5607 sayılı Kanun kapsamında görevsizlik kararı verildiği, diğer suçlar bakımından hüküm tesis edilerek yargılamanın sonuçlandırıldığı halde, İlk Derece Mahkemesi tarafından bu hususa dikkate edilmeden sanıklar hakkında atılı tüm suçlar bakımından beraat kararı verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanıklar hakkında her ne kadar tüm suçlar bakımından hüküm tesis edilmiş ise de Askeri Mahkeme tarafından yargılama yapılarak sonuçlandırıldığı, dosyanın yalnızca 5607 sayılı Kanun kapsamında İlk Derece Mahkemesine gönderildiği halde mahkeme tarafından 5607 sayılı Kanun kapsamı dışında kalan suçlar bakımından verilen beraat kararları yok hükmünde kabul edilerek, sanıkların üzerine atılı 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan öngörülen ceza miktarı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca olağan dava zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, suç tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırıldığı ve sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hükmolunan cezanın nevine göre sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmeyerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddedilmiştir.

Toplanan delillere ve dosya kapsamına göre iddianame ve görevsizlik kararında bahsi geçen diğer eşyaların ele geçirilemediği, sadece 1500 adet ilaç ile 116 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği, bu eşyalar yönünden de 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı yönünde bir delil de elde edilemediğinden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince, Olay ve Olgular başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi usul ve Kanun'a uygun bulunduğundan, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dava konusu ele geçen kaçak eşyanın müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR