muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7425, Karar No: 2011/463, Tarih: 20.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7425 E.  ,  2011/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2007/369-2007/369-2008/687 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üyesi olduğu davalı kooperatifin 24.03.2007 tarihli genel kurulunda alınan kararlarla üyelere ek ödeme yükümlülüğü getirildiğini, diğer bir kararla yönetim kurulunun ibra edildiğini, ek ödeme yükümlülüğü getiren kararın tüm üyelerin 3/4'ünün kabulü olmaksızın alınması, yönetim kurulunun faturasız harcamalar yapması nedenleriyle alınan bu kararların iptali gerektiğini belirterek, anılan kararların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ek ödemeye ilişkin kararın "2007 yılı tahmini bütçesinin kabulü ve Nisan 2007, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarında 300,00 YTL / Ev - Eylül, Ekim, Kasım, Aralık 2008, Ocak, Şubat, Mart aylarında 100,00 YTL/ Ev aylık aidat ödenmesine” şeklinde oluğu, 2007 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında diğer aylarda olduğu gibi 100,00 TL aidat olması gerekirken 300,00 TL aidat kararlaştırıldığından bahisle, aradaki 200,00 TL'lık farkın ek ödeme mahiyetinde olduğu iddiasıyla dava açılmış ise de, alınan kararın ek ödeme yükümlülüğü niteliğinde olmadığı, davacının faturasız olduğunu iddia ettiği harcamaların faturaya bağlanarak kooperatif kayıtlarına işlendiği gerekçesiye davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6581, Karar No: 2016/13488, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6581 E.  ,  2016/13488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan, kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma,

dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/577, Karar No: 2013/1237, Tarih: 28.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/577 E.  ,  2013/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı eczacı ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında yapılan sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptali istemine ilişkin olup, davanın yargılaması sırasında istenen ihtiyati tedbirin reddine ilişkin karar temyiz edilmiş bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.02012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca temyiz inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13071, Karar No: 2014/18915, Tarih: 03.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13071 E.  ,  2014/18915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.05.2014 tarih ve 2013/532-2014/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin diğer davalı ile birlikte davalı şirketin ortağı olduğunu, 05/05/2010 tarihinde davalı ...'ün 10 yıl süre ile müdür olarak tayin edildiğini, davacının şirketin büyük ortağı olmasına rağmen hiç kâr payı almadığını, şirketin sürekli olarak borçlu olduğunun bildirildiğini, şirketin zarar etmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek; şirketin feshine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL kâr payının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tasfiyeden artı bakiye çıkması halinde kendisine verileceğinden davacının kâr payı talebinin reddi gerektiğini savunmuş, davacı ile beraber ortaklığı yürütme, kâr elde etme amacına ulaşmanın mümkün olmaması nedeniyle tasfiye talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ortakların şirketin devamı ve faaliyetini devam ettirmesi hususunda irade sahibi olmadıkları, fesih ve tasfiye davasının davalı tarafından kabul edildiği, kâr payının dağıtımı hususunda karar alınmadığı, kâr payının ortaklar kurulu kararı alınmaksızın dağıtımı hususunda ana sözleşmede de aksine bir düzenleme olmadığı, davalı ortağın ödenmeyen kâr payı alacağından şahsen sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak Mali Müşavir İsmail Kaan Sönmez'in tayinine aylık 300,00 TL ücret takdirine, tasfiye ücretinin davalı şirketçe karşılanmasına, fazlaya ilişkin kâr payı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5894, Karar No: 2016/9561, Tarih: 24.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5894 E.  ,  2016/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Olay günü, müştekinin çalıştığı işyerine müşteri olarak gelen iki erkek şahsın masa üzerinde bulunan cep telefonunu çaldıkları, müştekinin bu iki şahsı gördüğünde kesinlikle tanıyacağını belirtmesi üzerine müştekiye olaydan hemen sonra fotoğraf üzerinden yaptırılan 08.05.2013 tarihli teşhis işlemi sırasında, temyize gelen sanık ... ...’ın işyeri çalışanı ... ...’yı oyaladığı sırada hakkında beraat kararı verilen sanık ... ...’nin de suça konu cep telefonu masanın üzerinden alıp elindeki montun içerisine saklayarak çaldığını tam ve kesin olarak teşhis ettiği, sanıkların kovuşturma aşamasındaki savunmalarına baktığımızda; temyize gelen sanık ... ...’ın atılı suçu tek başına işlediğini söylediği, diğer sanık ...’ın da işyerine ... ile birlikte girdiklerini, ancak ...’in hırsızlık yaptığından haberinin olmadığını belirttiği, sanık ...’nin ise kendisinin araçta beklediğini, işyerine diğer sanıklar ... ile ...’ın birlikte girdiklerini söylediği; müşteki beyanı ile birlikte alınan bilirkişi raporuna göre de eylemi gerçekleştirenlerin iki kişi olduklarının anlaşıldığı, müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; eylemi gerçekleştiren şahıslardan birinin sanık ... ... olduğu sabit olup, öte yandan sanık ...’in atılı suçu tek başına işlediği yönünde ikrarı bulunsa da, müştekinin sanık ...’nin de suça konu cep telefonunu masanın üzerinden çaldığını tam ve kesin olarak teşhis etmesi karşısında, ikinci erkek şahsın hakkında beraat kararı verilen sanık ... ... mi yoksa temyize gelen sanık ... ... mı olduğu şüpheye yer vermeyecek şekilde kesin olarak tespit edilmeden, sanık ...’in ikrarına dayanılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Müştekinin talimatla beyanı alındığı sırada suça konu cep telefonunu 26.06.2013 tarihinde teslim aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, cep telefonunun müştekiye ne şekilde iade edildiği araştırılarak, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanma şartlarının değerlendirilmesi gerektiğinin tartışılmaması,

... Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

... Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

c-Sanıklardan tahsiline karar verilen toplam 8 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ... ile ... ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17070, Karar No: 2013/15292, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17070 E.  ,  2013/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ayaş Asliye Hukuk ve Ayaş Gezici Arazi Kadstro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Sincan Kadastro Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kadastro tespitine itiraz ve müdahalenin meni istemine ilişkindir.

Ayaş Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, yargılama sırasında davaya konu taşınmazların bulunduğu köyde kadastro tespit çalışmalarının başladığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Ayaş Gezici Kadastro Mahkemesi ise, dava konusu taşınmazların tespit tutanaklarının tespit edilemediği nedeniyle itirazın reddine, dosyanın mahalli mahkemesine iadesine (görevsizliğine) karar vermiştir.

3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın bulunduğu Gökler Köyünde kadastro tesbit çalışmaları yapıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, Kadastro Mahkemesince dava dilekçesindeki tşınmazın sınırlarına ve davacının taşınmazı göstermesine göre, mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmaz tespit edilebilir durumda olduğu anlaşılmakla, Kadastro Kanununun 26. maddesi uyarınca uyuşmazlığın Sincan (Ayaş) Kadastro Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. (HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Sincan (Ayaş Gezici) Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1427, Karar No: 2015/2526, Tarih: 03.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1427 E.  ,  2015/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada,,,1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...i Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının adresinin tepiti amacıyla yaptırılan kolluk araştırmasına göre “...i” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...i Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.... ,,,” adresinde ikamet etmediği, nüfus kayıtlarına göre ise “... 3364. Sokak No:8 ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, 23.11.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Köyü, ,,,” adresinde ikamet etmediği, 28.05.2014 kolluk araştırması ve nüfus kayıtlarına göre kısıtlı adayının “...Mahallesi 3364 Sokak No:8...” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,,,1. Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince,,,1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11761, Karar No: 2010/19852, Tarih: 11.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11761 E.  ,  2010/19852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırması yapılmaksızın soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5922, Karar No: 2012/8200, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5922 E.  ,  2012/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin mefruz cebirle ırza geçme suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2008 gün ve 2004/270 Esas, 2008/51 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 08.02.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanunun 322/1, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.