muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8163, Karar No: 2019/3130, Tarih: 01.04.2019

26.12.2013 tarihli oturumda mahkeme heyeti tarafından İstanbul İl Müftülüğü’nce gönderilen sanık ...'un kuruma aslına uygunluğu onanmış şeklinde verdiği diploması ile diğer sanık ...'ın noter tasdikli diploma sureti getirtilip, incelenerek, söz konusu evrakların, ilk bakışta usulüne uygun olarak düzenlendikleri ve kandırma keyfine haiz olduklarının belirlenmiş olması, ayrıca iğfal kabiliyetine haiz bu belgelerle sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçu yönünden hile boyutuna ulaştığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümlerin ilgili fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümler fıkrasından çıkarılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına” ve “sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3981, Karar No: 2008/5305, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3981 E.  ,  2008/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının "Kuş" olan soyadının "Yerlipınar" olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8824, Karar No: 2013/6742, Tarih: 25.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8824 E.  ,  2013/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturma sırasında bilirkişi olarak tayin edilen eczacı tarafından bildirilen kaçak eşya satış fiyatının cif değer olarak kabul edilip, buna göre hesaplanan miktar üzerinden önerilen ön ödemenin usulüne uygun olmadığı nazara alınıp,

4926 sayılı Kanunun Tanımlar başlıklı 2. maddesinde, CİF kıymetin: "FOB kıymet üzerine Türkiye'deki giriş liman veya yerine kadar yapılan nakliye ve sigorta giderlerinin ilavesi ile oluşan kıymeti," ifade edeceği hükmü karşısında, bilirkişi Abdurrahman Karaaslan'ın 18.02.2008 tarihli raporunda belirlediği cif değerlerin 04.10.2005 tarihli eczacı raporundaki eşya satış fiyatları ile aynı olduğu, Sağlık Bakanlığı yazısı ve eki satış fiyatları listesi de dikkate alınarak, eşyanın cif değeri ile yurtiçi satış fiyatlarının aynı olmasının mümkün bulunmadığı cihetle, bilirkişinin cif değer tespitine itibar edilemeyeceğinden, oluşan çelişkinin nedeni araştırılarak gerekirse yeniden konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp suç tarihi itibariyle cif değerlerinin tespit edilmesi ve bu cif değerlere göre gümrüklenmiş değerin gümrük idaresine hesaplattırılması, hazırlık soruşturmasında tespit edilen miktara göre daha az miktar içeren gümrüklenmiş değer tespiti halinde, bu değere itibarla 4926 sayılı Kanunun 34. maddesi gereğince sanıklara yeniden usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisinin tebliğ edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1803, Karar No: 2017/4288, Tarih: 13.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1803 E.  ,  2017/4288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2012/38-2014/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin markasını taklit eden ürünleri piyasaya sürmesi nedeniyle davalı hakkında...3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/328 nolu dosyasıyla açılan davada yasa değişikliği nedeniyle düşme kararı verildiği, düşme sonucu yediemine bulunduğu ürünlerin müsadere edilmediğini ileri sürerek, yedieminde bulunan sahte ürünlerin imhasını veya silinmesi mümkün ise ürünler üzerindeki markanın silinmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya tebligat yapılmış ancak davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda davalıya ait ürün kutularının taklit olduğuna dair herhangi bir bulguya rastlanmadığının belirtildiği, alınan ek raporda da aynı görüşün benimsendiği, ürün kutuları orijinal olduğundan ürünün kendisinin taklit olup olmadığının tespiti için Kimya Laboratuvarlarında inceleme yapılmasına karar verildiği, ancak davacı vekilinin 30/01/2014 günlü oturumda ürün kutu ve ambalajı üzerinde inceleme yapılmasını talep etmesi nedeniyle kartuş ve tonerler üzerinde kimyasal inceleme yapılamadığı, bu nedenle ürünün taklit olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5933, Karar No: 2023/4718, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5933 E.  ,  2023/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/536 E., 2022/584 K.

KARAR : Kısmen kabul kısmen ret

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasında Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı kadının davalılardan ... ile 10.06.2012 tarihinde evlendiklerini, diğer davalının ...'in babası olduğunu, düğünde kadına altın zinciri olan reşat beşibiryede tanesi 20 gram ağırlığında 7 adet bilezik, 1 çift küpe, 1 adet tam altın, 3 adet sarılira, 3 adet yarım altın, kına gecesinde 9 adet yarım altın takıldığını, ...'in düğün borcunu ödemek için aynen geri yerine koyacağını belirterek kadından altınları istediğini, kadının da altınların tümünü ...'e verdiğini, aynı anda onan da babası olan diğer davalıya verdiğini, 29.07.2012 tarihinde ...'in, kadını babasının evine bir hafta kalsın diye bıraktığını, ancak bir daha aramadığını, o tarihten beri ayrı yaşadıklarını, kadın tarafından açılan nafaka davasının kabul edildiğini, erkek tarafından 2013 yılında açılan boşanma davasının da kabul edilerek kesinleştiğini belirterek 1 adet reşat beşibiryerde (altın zinciriyle birlikte), 7 adet 20 şer gram ağırlığında 24 ayar bilezik, 3 adet sarılira, 1 adet tam altın, 1 çift küpe, 12 adet yarım altının davalılardan aynen alınarak davacıya aynen teslimine, herhangi bir sebeple aynen teslimi mümkün olmadığı takdirde teslim tarihindeki piyasa değerleri ile davalılardan tahsiline, aynen teslim ve mümkün olmazsa tahsile ilişkin kararda davalılardan ortaken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı kadının babasının evinden dönmek istemediğini, gidrken ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü, kadına ait bir ziynet eşyasının davalılarda bulunmadığını belirterek davanın öncelikle görev nedeniyle reddine, olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı kadının babasının evinden dönmek istemediğini, gidrken ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü, kadına ait bir ziynet eşyasının davalılarda bulunmadığını belirterek davanın öncelikle görev nedeniyle reddine, olmadığı takdirde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2014/167 Esas, 2015/564 Karar sayılı kararıyla; taraf ve tanık beyanlarından; ziynet eşyalarının davalı ... tarafından alındığı ancak yemiş(incir) zamanı yeniden yaptırılarak davacıya verileceğinin taahhüt edildiği kanaatine varıldığı, ancak ziynetlerin sayısı ve niteliği hususunda tanık beyanlarının net olmadığı bu bağlamda dosya kapsamındaki fotoğraflarda tespiti yapılan ziynetlerin belirlendiği ancak fotoğrafta bir sarılira görülmüşsede davalı vekilinin cevap dilekçesinde iki sarılira olduğu yönünde kabulü olduğundan ziynetler arasında iki sarılira olduğunun anlaşıldığı, davacı taraf ziynet eşyaları arasında bir çift küpe olduğunu iddia etmiş ise de dosyadaki fotoğraflarda bu ziynedin görülmediği, ayrıca davacı vekilinin dava dilekçesinde on iki adet yarım altın ifadesinin maddî hatayla yazıldığı, bu altınlardan altısının yarım altısının çeyrek altın olduğunun belirtildiği, davalı ...'in ziynetleri almadığının anlaşıldığı, davalı ...'e yönelik davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 6 adet her biri 20 gr 22 ayar bilezik,1 adet 22 ayar beşibirlik, bir adet 14 ayar 10 gram beşibirlik zinciri, 1 adet yarım Atatürk altını, 2 adet reşat Sarılira, 2 adet yarım Atatürk Altını ve 4 adet çeyrek Atatürk Altınının davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı ...'e yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından davanın ... yönünden reddi, aynen kabul kararı verilmemesi, tam kabul kararı verilmemesi yönünden; davalılar vekili tarafından davanın kabulü ve vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20.03.2018 tarihli ve 2016/11560 Esas, 2018/2727 Karar sayılı ilâmıyla; davalı ...'in davacıya ziynet eşyalarını bizzat kendisinin getirip teslim edeceği yönünde güvence verdiğini, bu nedenle davalı ...'ın davalı ... ile birlikte ortaken ve müteselsilen sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekiği yönünden kararın bozulmasına, davalıların tüm, davacı kadının ise sair temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 tarih, 2018/7210 Esas, 2019/5843 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

3. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş ve Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 tarih, 2018/7210 Esas, 2019/5843 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 03.12.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/417 Karar sayılı kararıyla; davalıların müteselsilen sorulumlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddine, 6 adet her biri 20 gr 22 ayar bilezik,1 adet 22 ayar beşibirlik, bir adet 14 ayar 10 gram beşibirlik zinciri, 1 adet yarım Atatürk altını, 2 adet reşat Sarılira, 2 adet yarım Atatürk Altını ve 4 adet çeyrek Atatürk Altınının davalılar ... ve ...'den ortaken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalılar vekili tarafından davanın kabulü yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Dairemizin 20.10.2020 tarihli ve 2020/4533 Esas, 2020/485 Karar sayılı ilâmıyla; hüküm altına alınan ziynet eşyalarının ayrı ayrı değerlerinin gösterilmediği, kadının aynen iade talebinin kabulüne rağmen bedel iadesi talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği gerekçesi ile kararın bozulmasına, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 19.03.2021 tarihli ve 2021/42 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 6 adet her biri 20 gr 22 ayar bilezik 10.800,00 TL, bir adet 22 ayar beşibirlik 3.300,00 TL, bir adet 14 ayar 10 gram beşibirlik zinciri 700,00 TL, bir adet yarım Atatürk altını 310,00 TL, 2 adet reşat Sarılira 1.260,00 TL, 2 adet yarım Atatürk Altını 620,00 TL ve 4 adet çeyrek Atatürk Altını 620,00 TL'nin davalılar ... ve ...'den ortaken ve müteselsilen alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde 17.610,00 TL bedelinin davalılardan ortaken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili ziynet eşyalarının teslim tarihindeki piyasa değerlerine göre kabul kararı verilmemesi yönünden; davalılar vekili, davanın kabulü ve vekâlet ücreti yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Dairemizin 10.02.2022 tarihli ve 2021/9917 Esas, 2022/1176 Karar sayılı ilâmıyla; kadının ziynet eşyalarının dava tarihindeki bedeline ilişkin talebi bulunmadığı, fiilen ödeme günündeki bedelin tahsiline şeklinde infazda tereddüt oluşturacak bir hüküm kurulamayacağına göre Mahkemece bu talebin reddine, kabul edilen ziynetlerin aynen iadesine karar verilmesi ve aynen iadesine karar verilen ziynetlerin açıklanan değerlerinin harca esas değer olduğu ve infaz aşamasında dikkate alınamayacağı da gözetilerek aynen iade kararı ile yetinilmesi gerekirken talep dışına çıkılarak dava tarihindeki bedelin tahsiline şeklinde karar verilmesi ve davalılar yararına reddedilen bölüm üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına, bozma dışında kalan diğer bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

3.Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş ve Dairemizin 13.06.2022 tarih, 2022/4809 Esas, 2022/5631 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 6 adet her biri 20 gr 22 ayar bilezik 10.800,00 TL, bir adet 22 ayar beşibirlik 3.300,00 TL, bir adet 14 ayar 10 gram beşibirlik zinciri 700,00 TL, bir adet yarım Atatürk altını 310,00 TL, 2 adet reşat Sarılira 1.260,00 TL, 2 adet yarım Atatürk Altını 620,00 TL ve 4 adet çeyrek Atatürk Altını 620,00 TL'nin davalılar ... ve ...'den ortaken ve müteselsilen alınarak davacıya aynen iadesine, davacının diğer taleplerinin reddine, davacının fiili ödeme günündeki bedelin ödenmesine yönelik talebinin reddine, davacı ve davalılar lehine kabul ve ret oranında vekalet ücretine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, tanık beyanları ile ispatlanan altının daha fazla olduğunu, bir çift küpe ve üç adet sarı liranı da hesaplamaya dahil edilmesi gerektiğini, aynen teslimin mümkün olmaması halinde haczin yapıldığı tarihteki rayiç değere göre belirlenecek miktarın bedelen tahsiline ibaresinin hükme eklenmesi gerektiğini, davalılar yararına vekâlet ücretine takdir edilmemesi gerektiğini belirterek reddedilen ziynet alacağı, ödeme tarihindeki bedele hükmedilmemesi ve aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, ziynet eşyalarının davacı tarafta kaldığının tanık beyanları ile ispatlandığını, altınların miktarının, cins ve tutarının ispatlanamadığı, alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasına yeterli nitelikte olmadığını, talep aşılarak karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamına uygun hüküm kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci ve 439 uncu madeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3963, Karar No: 2014/8163, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3963 E.  ,  2014/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.