muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8553, Karar No: 2013/1373, Tarih: 22.01.2013

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın 3. kişiler tarafından gasp edilmesi nedeniyle dava dışı sigortalıya ödenen tazminatın davalı taşıyıcılardan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, dosya kapsamına göre sürücünün ... ... yakınlarındaki bir bar otoparkına emtia yüklü tır ile park ettiği, bu yerde de yeterli güvenlik önlemlerinin bulunmadığı anlaşılmasına göre, taşıyıcının sorumluğuna hükmedilmesi gerekirken CMR Konvansiyonu'nun 17/2.maddesi kapsamında bir hal mevcut olmadığı gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6810, Karar No: 2013/2555, Tarih: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6810 E.  ,  2013/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonu ile ışık kontrollü kavşağa geldiğinde seyir yönüne yanan kırmızı ışıkta kavşağa girerek sağ tarafından gelen ve seyir yönüne yanan yeşil ışıkta kavşağa giren sürücü belgesiz ... idaresindeki motosiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu yaralamaya neden olduğu olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun ve temel ceza tayini sırasında alt sınırdan uzaklaşılması ve cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi ile adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 5 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığa verilen ceza miktarı ve sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 3000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak, taksitlendirmeye ilişkin 6 nolu bendin cümle başına “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince” ibaresinin yazılmak suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7772, Karar No: 2017/351, Tarih: 18.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7772 E.  ,  2017/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının uygulanması gerektiği cihetle; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Bursa 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/875 Esas, 2009/551 Karar sayılı ilamı yerine daha az cezayı içeren ve kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacak Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.06.2008 tarih, 2007/188 Esas ve 2008/276 Karar sayılı kararın tekerrür uygulamasına esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi nin 03/06/2008 tarih ve 2007/188 Esas, 2008/276 karar sayılı ilamı ile TCK'nın 151/1. madde gereğince cezalandırıldığı ve kararın 10/07/2008 tarihinde kesinleştiği” ibaresi çıkarılıp yerine “ Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/875 Esas, 2009/551 Karar sayılı" ibaresi eklenmek ve aynı paragrafın sonuna “sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca infaza eklenmesi gereken süre yönünden Bursa 6 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.06.2008 tarih, 2007/188 Esas ve 2008/276 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan ceza miktarının dikkate alınmasına” ibaresi ilave edilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1207, Karar No: 2020/2873, Tarih: 18.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1207 E.  ,  2020/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar,1344 ada 218 parselde bulunan 1/2’şer oranda paydaşı oldukları dükkan niteliğindeki 10 nolu bağımsız bölümü davalı ... ile aralarında yaptıkları yeni yapılacak iş merkezi ve konut kompleksi için düzenlenen protokolün 4/a maddesine göre kendilerine dış cepheden işyeri verilmesi şartı ile satış suretiyle temlik ettiklerini ve kat irtifakı tesisi ile taşınmazın 6283 ada 1 parsel olarak tescil edildiğini ve davalı belediyenin kendilerine dış cephede değil iç cephede (C blokta) bulunan 23 nolu dükkanı satış suretiyle eşit hisselerle devrettiğini, taşınmazın geç teslim edildiğini, dolayısıyla davalının protokole aykırı davrandığını ileri sürerek C blok dış cephede bulunan 29 nolu bağımsız bölümün tapu iptali ile adlarına tesciline olmazsa taşınmazın yıkım öncesi değeri ile protokol sonrası verilen taşınmaz değeri arasındaki fark olan 20.000,00TL’nin ya da devrettikleri paya isabet eden bedelin tahsiline ve taşınmazın geç tesliminden dolayı 100,00TL'nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, zamanaşımı defiyle birlikte davanın esastan da reddini savunmuştur. Davanın esastan davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Hemen belirtilmelidir ki; bu davadaki istek de dahil taraflar arasında ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin tapu devri suretiyle geçerli hale gelen protokol feshedilmediği, bu durumda protokol ayakta olduğundan davacıların eski 10 nolu bağımsız bölümün değerini talep etmesi mümkün bulunmadığı gibi protokolde teslim tarihi kararlaştırılmadığından teslimde temerrüt hâlinden sözedilemeyeceğine göre davacılar vekilinin zararın tazminine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.Davacılar vekilinin iptal-tescil isteğine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Çekişmeli C blokta bulunan 29 nolu bağımsız bölümün 3. kişi Kadir Nedim Kızılgüneş adına kayıtlı olduğu görülmektedir.İptal ve tescil davaları kayıt malikine karşı açılır.Hâl böyle olunca, belirtilen ilke gözetildiğinde iptal ve tescil isteği bakımından pasif husumet (sıfat) yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın tazminat isteği yönünden esastan, tapu iptali ve tescil isteği yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7709, Karar No: 2022/2530, Tarih: 28.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7709 E.  ,  2022/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.03.2018 tarih ve 2016/282 E- 2018/108 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.03.2020 tarih ve 2019/64 E- 2020/361 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tasarladığı bazı mutfak ürünleri ile bu ürünlerde kullandığı desenlerin özgün olması nedeniyle TPMK’ya çok sayıda endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğunu, 2015/05651 nolu endüstriyel tasarım başvurusunun 11, 12, 13, 14, 15, 16 numaralı tasarımlarının tesciline davalı ... Tic. ve San. A.Ş. tarafından itiraz edilmesi üzerine tescilin iptaline karar verildiğini, davalı şirketin ve müvekkilinin iptal edilen tasarım başvurusuna konu desenler ile ürün tasarımları karşılaştırıldığında tamamen farklı olduğunu, bilgilenmiş kullanıcı gözüyle bakıldığında, müvekkiline ait tasarımların ayırt edici ve yeni olduğunu, tasarımlarda taklidin yasak ancak esinlenmenin serbest olduğunu, buna “yararlanma ve benzetme serbestisi ilkesi” denildiğini, TPMK YİDK'nın iptal kararının hatalı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'in 2016/T-346 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu tasarımlarda ayırt edicilik ve yenilik unsuru bulunmadığı gibi seçenek özgürlüğü geniş olan bir tasarım olmasına rağmen davacı tarafın birebir aynı tasarımı ürettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde tasarımların iltibas oluşturacak nitelikte müvekkilinin ürünlerine benzer olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 2015/ 05651 sayı ile tescilli tasarımın mutfak eşyaları desenine ilişkin olduğu, ana unsurlarının çiçek dalı, kuş ve Kız Kulesi figürleri olduğu, tasarımlar arasında ortak unsurların farklılıklardan daha fazla ön plana çıktığı, bu ortak unsurlar arasında yakın bir benzerliğin bulunduğu, tasarımcının bahse konu desenin oluşturulması aşamasında sahip olduğu geniş seçenek özgürlüğü de göz önüne alındığında davacı adına tescil başvurusu yapılan 2015 05651/11 ve 12 sıra nolu tasarım ile davalı itirazına mesnet teşkil eden 2013 03786/5 sıra nolu tasarım ve yine davalı tarafa ait 2015/1 New Series ve Spring / Summer 2014 Başlıklı Kataloglar içerisinde yer alan görsellerinin benzer olduğu, mesnet tasarımların davacı adına yapılan tasarım tescil tarihinden önceki tarihlere tekabül etmesi nedeniyle bu tasarımların yenilik niteliğini de haiz olmadığı, her ne kadar, her iki desende yer alan çiçek figürleri, kuş figürlerinin konumu/duruşu, Kız Kulesi figürünün çevresindeki figürler anlamında bazı farklılıklar bulunmakta ise de, bunların detayda olduğu, bu farklılıklar nedeniyle davacı tasarımının, davalı itirazına mesnet tasarımlardan farklılaşamadığı bu nedenle davacıya ait 2015 05651/11 ve 12 sıra nolu tasarımların, davalı itirazına mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici niteliklerinin bulunmadığı, 2015 05651/13 sıra numaralı tasarımın, mutfak eşyası desenine ilişkin olduğu, davalının itirazına mesnet 2015 01120/ 14 sıra numaralı tescilin porselen tabak üzerine konumlandırılmış desen olduğu, mutfak eşyası için tasarlanan desenin ana unsurlarının sol üst köşede yer alan çiçek, kuş kafesi, kelebek, desenin ortasında yer alan ve neredeyse birbirinin aynı olan yazılar, sağ alt köşede bulunan koltuk figürleri olduğu, bu noktalarda ve genel izlenim açısından tasarımlar arasında ortak unsurların, farklılıklardan daha fazla ön plana çıktığı, bu ortak unsurlar arasında yakın bir benzerliğin bulunduğu, tasarımcının bahse konu desenin oluşturulması aşamasında sahip olduğu geniş seçenek özgürlüğü de göz önüne alındığında davacı adına tescil için başvurusu yapılan tasarım ile davalı itirazına mesnet teşkil eden tasarımlarda yer alan görsellerinin benzer oldukları, mesnet tasarımların davacı adına yapılan tasarım tescil tarihinden önceki tarihlere tekabül etmesi nedeniyle bu tasarımların yenilik niteliğini haiz olmadığı, her iki desende yer alan çiçek figürleri, kuş kafesi figürleri, koltuk figürü ve koltuk üzerinde yer alan figürler anlamında bazı farklılıklar bulunmakta ise de, bunların detaydaki bazı farklılıklar olduğu, bu farklılıklar nedeniyle davacı tasarımının, davalı itirazına mesnet tasarımlardan farklılaşamadığı bu nedenle davacıya ait 2015 05651/11 ve 13 sıra no’lu tasarımın, davalı itirazına mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, davacı tarafa ait 14 no’lu tasarımda yer alan desende ise, davacıya ait 13 no’lu tasarımda yer alan

figürü ve koltuk üzerinde yer alan figürler anlamında bazı farklılıklar bulunmakta ise de, bunların detaydaki bazı farklılıklar olduğu, bu farklılıklar nedeniyle davacı tasarımının, davalı itirazına mesnet tasarımlardan farklılaşamadığı bu nedenle davacıya ait 2015 05651/11 ve 13 sıra no’lu tasarımın, davalı itirazına mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, davacı tarafa ait 14 no’lu tasarımda yer alan desende ise, davacıya ait 13 no’lu tasarımda yer alan unsurlardan çiçek, kelebek ve kafesin içerisindeki kuş figürünün yer aldığı, 15 no’lu tasarımda, 13 no’lu tasarımda yer alan unsurlardan kelebek, İngilizce yazı ve çiçek figürlerinin kullanıldığı, 2015 05651/16 no’lu tasarımda ise 13 no’lu tasarımda yer alan kelebek ve koltuk figürlerinin kullanıldığı, yine orta kısımda yer alan İngilizce yazılara aynen yer verilmiş olduğu, tüm bu tasarımsal unsurların, davacı tarafa ait tasarım başvurusunun 13 sıra no’lu tasarımında yer alan unsurların birebir aynısı olup bilgilenmiş kullanıcı gözüyle ve seçenek özgürlüğü hususu birlikte değerlendirildiğinde, davalı şirket itirazına mesnet teşkil eden 2015 01120/ 4, 5 sıra numaralı tasarımlarda yer alan figür, yazılar ve yine davalı tarafa ait 2015/2 New Series Katalogu içerisinde yer alan Melis Kahvaltı Takımı isimli ürünler üzerinde yer alan figür ve tasarımlara oldukça benzediği, mesnet tasarımların davacı adına yapılan tasarım tescil tarihinden önceki tarihlere tekabül etmesi nedeniyle bu tasarımların da yenilik niteliğini haiz olmadığı, davaya konu 2015 05395/11, 12, 13, 14, 15 ve 16 sıra numaralı tasarım tescillerinin, davalı itirazına mesnet tasarımlarda karşısında yenilik ve ayırt edicilik kriterlerinin oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir

Hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu 2015 05395/11, 12, 13, 14, 15 ve 16 sıra numaralı tasarım tescillerinin, davalı itirazına mesnet tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadığının hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporu ile belirlendiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafında temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14691, Karar No: 2020/19448, Tarih: 17.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/14691 E.  ,  2020/19448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. ve 87/1-d maddeleri kapsamında kaldığı, TCK’nin 87/1-son maddesinde yer alan “Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz.” şeklindeki düzenleme ve sanık hakkında kurulan hükümde, birden fazla nitelikli hal ihlali nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edildiği ve bu şekilde “2 yıl” hapis cezası olarak belirlenen temel cezanın, TCK’nin 87/1-d maddesi gereği (1) kat artırılması neticesinde “4 yıl” hapis cezasına hükmedilmiş olması birlikte nazara alındığında, sanık hakkında TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanmamasında ve ceza miktarının “4 yıl” hapis cezası olarak belirlenmesiyle TCK’nin 29. ve 62. maddeleri gereği indirimlerin bu miktar üzerinden uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 12/05/2015 tarihli raporda, “Sağ temporal kemikte (kafatası kemiği) kırığına neden olan yaralanma, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığının hayat fonksiyorlarına etkisi orta (3) derecedir, duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi hususunda görüş bildirilmesi isteniyorsa; kişinin olay tarihinden 6 ay sonra; muayene edilerek ya da en yakın Devlet Hastanesi Nöroloji Kliniğinde son durumunu gösterir nörolojik muayenesinin yaptırılarak alınacak raporun teminen gönderilmesi sonrası bu hususta değerlendirilme yapılmasının uygun olacağı” şeklinde görüş belirtilmesi, katılanın “Bu olaydan dolayı hafızamı kaybettim, unutkanlık var.” şeklindeki beyanı ve bahse konu raporda meydana gelen yaralanmanın ne şekilde hayati tehlikeye neden olduğunun denetime imkan verecek şekilde izah edilmemesi nazara alınarak, katılanın, tüm tedavi evrakları, fim ve grafileri ile tüm adli muayene raporları ve en yakın Devlet Hastanesi Nöroloji Kliniğinde son durumunu gösterir nörolojik muayenesinin yaptırılarak alınacak rapor ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm kriterleri kapsayan nihai rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.