muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7517, Karar No: 2016/5432, Tarih: 07.04.2016

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü, 11.03.2013 tarih, 2012/182 E.; 2013/321 K. sayılı kararında,...'ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği işlemden kaynaklandığından bahisle işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiğini hükme bağlamıştır.

Diğer taraftan, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2.maddesinde; idarenin, idari eylem ve işlemlerine karşı (işlem ve eylemi yapan idare aleyhine) iptal ya da tam yargı davası açılabileceği kabul edilmiş, 2576 sayılı ...Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve .... Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükme bağlanmıştır.

Bu bağlamda, vergiyi doğuran olay, mükellefiyet, muafiyet, istisna gibi tümüyle vergi hukukuna ilişkin konularda açılacak davaların vergi mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; satışa konu taşınmazın tapuda mesken olarak kayıtlı olduğu, kıymet takdiri raporunda taşınmazın net 85 m2 olduğunun belirtildiği, davacı ihale alıcısının,... oranının %1 olarak uygulanması gerekirken, icra dairesince %18 olarak uygulanıp, kendisinden fazla... alındığını ileri sürerek, işlemin iptali ile düzeltme yoluyla... oranının %1 olarak belirlenmesi ve fazla ödenenin iadesi için şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu, icra mahkemesince 22.05.2014 tarih, 2014/196 E.; 2014/670 K. sayılı ilamla şikayetin kabulü ile... oranının %1 olarak belirlenmesine karar verildiği, icra mahkemesince verilen kararda davalının taraf olmadığı, bu nedenle davacının icra mahkemesi kararına rağmen, fazla ödediği parayı davalıdan geri alamadığı gerekçesiyle iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere uyuşmazlık; vergiyi doğuran olay, mükellefiyet, muafiyet, istisna gibi vergi hukukuna ilişkin konulara ilişkin olmayıp, icra dairesinin yanlış uygulaması sonucu yersiz alındığı mahkeme kararı ile sabit olan paranın, sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Buna göre uyuşmazlığın, özel hukuku ilgilendirdiği ve çözüm yerinin adli yargı olduğu açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının talebi fazla tahsil edilen... alacağının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkin olduğu gözetilerek, işin esasına girilerek, taraf delilleri toplanıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu dava dilekçesinin idari yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının talebi fazla tahsil edilen... alacağının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesi istemine ilişkin olduğu gözetilerek, işin esasına girilerek, taraf delilleri toplanıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu dava dilekçesinin idari yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15690, Karar No: 2015/516, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15690 E.  ,  2015/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

19.05.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, suça konu aracın yakınanın ihbarından sonra yapılan çalışmalar sonucunda polis ekiplerince durdularak ele geçtiği olayda, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “yargılama giderine” ilişkin kısım çıkarılarak (zorunlu savunman ücreti çıkartıldıktan sonra kalan yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gözetilerek) "yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10757, Karar No: 2019/5879, Tarih: 30.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10757 E.  ,  2019/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılamada sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1-) Oluş, tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü katılanların işlettiği kuyumcu dükkanlarına gelerek Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü'nün 04.01.2016 tarihli raporuna göre, "inceleme Meskuk 100 lerin altın ihtiva ettiği, homojen olmadığı, yaklaşık 17 ayara tekabül ettiği ve düşük ayarlı olduğu, fiziksel ve kimyasal özelliklerinin standart değerlere uygun olmadığı, sahte ve aldatma kabiliyeti olduğu sahteliğinin ancak uzman kişilerce laboratuvar ortamında anlaşılabileceği, T.C. Darphane baskısı olmadığı, milli ziynet altınlarının taklidi olduğunun" rapor edildiği 15 adet altını satmak şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nın 198/1. maddesi delaletiyle TCK.nın 197/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve mağdur sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği halde yazılı biçimde parada sahtecilik suçu yanında dolandırıcılık suçundan da üç kez mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-) Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanıklar müdafii tarafından temyiz edilen 18.04.2014 tarihli hükümde, hükmolunan hapis cezalarının ertelendiği gözetilmeden, bozma kararından sonraki hükümde sanık hakkında CMUK.nın 326/son maddesine aykırı olarak erteleme hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3308, Karar No: 2024/3132, Tarih: 03.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3308 E.  ,  2024/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1003 E., 2023/1171 K.

DAVA TARİHİ : 28.03.2019

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar mirasçıları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu 103 ada 10, 106 ada 202, 106 ada 204, 106 ada 173, 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazları, davalıların yıllardır sebze meyve bahçesi olarak tarım faaliyeti yapmak suretiyle kullandığını, müvekkilinin uzun süre davalıyı sözlü olarak uyardığını belirterek, dava konusu taşınmazlara el atmanın önlenmesini, geriye doğru beş yıllık ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Bulut cevap dilekçesinde, dava konusu yerleri diğer davalı olan babası ...’nun haricen satın aldığını, ancak bu yerlerin tapusunun devredilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı ile 106 ada 202; 106 ada 204; 106 ada 173; 107 ada 12 parsel, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmazların malikinin davacı ... olduğu, davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, davalı tarafın savunmasında, ilgili taşınmazların davacının akrabalarından satın alındığını iddia etmesine ve bu yerin mülkiyet hakkına dayalı olarak kullanıldığını belirtmesine rağmen bu hususun ispat edilemediği, davalı tarafın, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazlarda işgalci konumda bulunduğu, dava konusu taşınmazların tapu dışı satın alındığı iddia edilen 1970 yıllarından beri ... ve ... tarafından kullanıldığı tespit edildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, 106 ada 202; 106 ada 204; 106 ada 173; 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazlara el atmanın önlenmesine, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebin reddine, 110.878,49 TL ecrimisilin davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf başvurusunda, dava konusu taşınmazların ecrimisile hükmedilen dönemin tamamında davacı adına kayıtlı olmadığını, müvekkili ...’nun yaşlı olduğunu ve taşınmazları kullanmadığını, ... taşınmazları bir dönem kullansa da asla bu duruma ses çıkarılmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davaya konu taşınmazların tapu kayıt malikinin davacı olduğunun ve bu taşınmazlardan 103 ada 10 parsel dışındakilerin davalıların kullanımında bulunduğu gerek dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları, gerekse davalı yanın ikrarıyla sabit olmakla el atmanın önlenmesine yönelik davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından davaya konu 103 ada 10 parsel dışındaki taşınmazların 50 yılı aşkın zamandır davalıların kullanımında bulunduğu, davalıların devam eden uzun süreli kullanımına karşın önceki maliklerin ve davacının uzunca bir süre suskun kalması ve davalı tarafın kullanımına muvafakat edilmediğine ilişkin açık ya da örtülü bir ihtarın söz konusu olmaması dikkate alındığında, taşınmazları dava tarihinden yaklaşık 1,5 yıl önce 08.08.2017 tarihinde satın alma ile iktisap eden davacının davalıların kullanımına muvafakat ettiği ve bu muvafakatin dava açmakla geri alındığı sonucuna varıldığı, hal böyleyken ecrimisile yönelik talebin reddi gerekirken kabulünün isabetsiz olduğu açıklanarak, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 106 ada 202; 106 ada 204; 106 ada 173; 107 ada 12 parsel sayılı taşınmazlara el atmanın önlenmesine, 103 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin talebin reddine, davacının ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz başvurusunda; malikin sesini çıkartmadığı şeklindeki kabulün hatalı olduğunu, davalının kullanımına izin verilmediğini, müvekkilinden önceki malikin davalının tarla parasını vermeden ekip biçtiğini ileri sürerek savcılığa başvurduğunu, ecrimisil hakkının önceki malikten müvekkiline devrolunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

2. Davalılar vekili temyiz başvurusunda; taşınmazları ... kullanmadığı için, davanın ... yönünden reddi gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2. Davalılar vekili temyiz başvurusunda; taşınmazları ... kullanmadığı için, davanın ... yönünden reddi gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci Maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4830, Karar No: 2017/6732, Tarih: 25.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4830 E.  ,  2017/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, malulen emekliliğinin tespitine, ilk emeklilik başvuru tarihinden itibaren malulen emeklilik talebinin kabulüne, emekli aylıklarının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının maluliyetinin ve maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların hakediş tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının maluliyetinin ve maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların hakediş tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının kendisine maluliyet aylığı bağlanması yönündeki talebi üzerine davalı Kurum'un davacıyı sağlık kuruluşuna sevk ettiği, gelen raporlardan sonra 16.08.2012 tarihli yazı ile davacıya; çalışma gücünün %60'ını kaybetmediğinin anlaşıldığının bildirildiği, davacının itirazı üzerine davalı Kurum Yüksek Sağlık Kurulu'nun 04.04.2012 tarihli kararında; Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğinden malul sayılamayacağının bildirildiği, söz konusu kararın 03.06.2013 tarihli yazı ile davacıya bildirildiği, davacının 04.05.2012 tarihli ikinci tahsis talebi gereğince Kurum Yüksek Sağlık Kurulu'nun 17.05.2013 tarihli kararı ile yine davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediği ve malul sayılamaycağına karar verildiği, mahkemece dosyanın Adli Tıp Kurumu'na gönderildiği ve Adli Tıp 3. ... Kurulu'nun 20.10.2014 tarihli raporunda; 03.08.2013 Tarihli ve 28727 sayılı Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği Ek-1 listesi E-5 maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün %60'ını kaybettiği, malul sayılması gerektiği, maluliyet başlangıç tarihinin .... Üniversitesi ... Tıp ... Tıbbi ... Anabilim Dalı'nın 29.01.2010 tarihli sitogenetik raporu olduğununun bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. ... Kurulu'nun raporları arasındaki çelişki nedeni ile dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderildiği ve Genel Kurul'un 23.07.2015 tarihli raporunda; davacının AML hastalığı nedeni ile ( akut miyeloid lösemi ) 03.08.2013 tarihli ve 28727 sayılı Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği Ek-1 listesi E-5 maddesi gereğince AML tanısı konulması ve kök hücre nakli olması nedeniyle 29.01.2010 – 21.12.2011 tarihleri arasında beden çalışma gücünün %60'ını kaybettiğinin, malul sayılması gerektiğinin, mevcut tıbbi verilere göre bu tarihten itibaren ve halihazır durumu ile gelişen aynı yönetmelik kapsamında beden çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğinin, malul sayılamayacağının bildirildiği, davacı vekili tarafından; her ne kadar Adli Tıp Genel Kurulu ile Adli Tıp 3. ... Kurulu'nun anılan kararları birbirinden farklı ise de her iki raporun da oybirliği ile alındığı ve Adli Tıp 3. ... Kurulu raporunda imzası olan uzman hekimlerin Adli Tıp Genel Kurulu'nun raporunda da imzalarının bulunduğunu, bu durumun çelişki yarattığını belirterek itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı vekilinin 24.11.2015 havale tarihli dilekçesinde bildirdiği, Adli Tıp 3. ... Kurulu'nca davacının muayene edildiği ve çalışma gücünün %60'ını kaybettiği yönünde rapor sunulmasına rağmen, Adli Tıp Genel Kurulu'nca davacı muayene edilmeden yahut yeni bir tetkik yapılmadan, dosya kapsamında değişiklik olmadan ve her iki rapor arasında sadece yaklaşık 8 ay bulunduğu halde dosya üzerinden yapılan incelemede; davacının çalışma gücünün %60'ını 29.01.2010 – 21.12.2011 tarihleri arasında kaybettiği ve malul sayılması gerektiği, ancak bu tarihten sonra ve halihazırda davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediği ve malul sayılamayacağı yönünde rapor sunulduğu, Adli Tıp Genel Kurulu raporunda herhangi bir gerekçe bulunmadığı, ayrıca her iki rapor da oy birliği ile alındığı halde raporlarda imzaları bulunan üç uzman hekimin aynı olduğu yönündeki itirazları dikkate alınmadan ve davacı vekilince dile getirilen çelişkiler giderilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; dosyayı yeniden Adli Tıp Genel Kurulu'na göndermek, yazılacak yazıda davacı vekilinin 24.11.2015 tarihli itiraz dilekçesindeki hususları da belirtmek ve yazıya itiraz dilekçesini eklemek, ayrıca davacının da muayene edilmesi suretiyle yukarıda sözü edilen üç uzman hekim dışında oluşacak Genel Kuruldan yeniden gerekçeli bir rapor düzenlenmesini isteyerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.