muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22509, Karar No: 2015/40221, Tarih: 17.12.2015

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Ancak, hükümdeki her hukuka aykırılık, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasayolunun olağanüstü bir yasayolu olması nedeniyle Kanun yararına bozma konusu yapılamayacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 7.11.2006-227/228 sayılı kararında açıklandığı üzere; yargılama yöntemine veya cezalandırmaya ilişkin hükmün belirli biçimde takdir edilmesinden kaynaklanan değerlendirme hataları "hukuki yanılgı" oluşturmakta iken; isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında "maddi yanılgı" veya ''yazım hatası" diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Hukuki yanılgılar, ancak başka bir mercii tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir tali muhakeme ile giderilebilir. Yargı kararlarındaki maddi yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında hakaret suçundan verilecek ceza belirlenirken TCK'nın 125-3-a,43/2. maddeleri uygulanarak bulunan 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim sonucu, hesap hatası yapılarak sonuçta 1 yıl 15 gün yerine, 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası belirlenmiş olması hukuka aykırıdır. Bu maddi yanılgı niteliğinde beşeri bir hatadır. Bu nedenle kararda yer alan ve hakaret suçu açısından tereddüt oluşturan hesap hatasının mahallinde mahkemesince de her aşamada düzeltilebileceği anlaşılmıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık İ.. P.. hakkında, Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2014 tarihli ve 2014/113 esas, 2014/383 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılıklar aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle,

a-) (2 nolu) hukuka aykırılık bakımından; hüküm fıkrasının hakaret suçundan verilen cezadan TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu hesap hatası yapılarak verilen “1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası” ibaresinin çıkartılarak, yerine “1 yıl 15 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesi,

2- Karardaki hukuka aykırılıklar aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle,

a-) (2 nolu) hukuka aykırılık bakımından; hüküm fıkrasının hakaret suçundan verilen cezadan TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu hesap hatası yapılarak verilen “1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası” ibaresinin çıkartılarak, yerine “1 yıl 15 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesi,

b-) (1 nolu) hukuka aykırılık bakımından; Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da gözetilerek, hüküm fıkralarındaki TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlardan (b) ibaresi çıkartılmak ve “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibareleri eklenmesi,

biçiminde DÜZELTİLMESİNE,

3- Kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26750, Karar No: 2013/3823, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26750 E.  ,  2013/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5670, Karar No: 2015/4391, Tarih: 09.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5670 E.  ,  2015/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme, tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım.

Sanık ... mağdur ... öldürülmesi için plan yaptığı, olay tarihinde sanık ..., sanık ... yapmış olduğu plan dahilinde, mağdur ... kalmış olduğu cezaevine giderek kendisini mağdurun dayısı olarak tanıttığı ve görüşmek için olay yeri olan cezaevi ziyaret mahalline çağırttığı, hakkında hüküm kesinleşen diğer sanık ... da kendisini sanık ... dayısı olarak tanıtıp sanığı aynı yere çağırttığı, mağdur ... ziyaretçisi geldiği düşüncesiyle olay yerine geldiği, sanık ... de önceden yapılan plan dahilinde mağduru öldürmek üzere kafasına doğru bir el ateş ettiği; mağdurun bu ateş nedeniyle başından hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralanıp, koğuşlara doğru koştuğu, sanık ... mağdurun arkasından koşarak iki el daha ateş ettiği ancak mağdurun koğuşlara giden ara kapıyı kapaması ve infaz koruma memurlarının sanığa müdahalesi nedeniyle sanık ... eylemini tamamlayamadığı olayda, Sanık ... fikir ve eylem birliği içerisinde ve yapılan iş bölümü gereğince mağduru olay mahalline çağırıp, diğer sanık ... eylemini gerçekleştirmesini sağladığı ve suça 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında fail olarak katıldığı anlaşıldığı halde suça yardım eden olarak katıldığının kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, sanık ... eleştiri nedeni saklı kalmak üzere mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, vasfa, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen ve sair temyiz itirazlarının reddine, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5031, Karar No: 2025/93, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5031 E.  ,  2025/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2566 Esas, 2024/420 Karar

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 01.04.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tire Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/273 Esas, 2021/535 Karar

Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının maliki olduğu bağımsız bölümün üst katında ikamet eden 3 tane erkek çocuğun olduğunu, davalıların evinden sürekli çocuk koşturması, zıplama sesleri ve gürültü sesi geldiğini, davalıların özellikle gürültü, patırtı ve zıplamalardan oluşan gürültüye son vermelerini de içeren ve kat mülkiyetinden kaynaklanan sorumluluklarının ihtar edilmesini ve mahkemenin takdir edeceği başkaca tedbirlere hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde bahsedilen 3 erkek çocuğundan büyük olan Arda'nın 11 yaşında olduğunu, pandemi süreci haricinde daimi olarak gündüz saatlerinde okulda bulunduğunu, diğer 2 çocuğun ikiz olduğunu, onların da gündüz saatlerinde eğitimde olduğunu, gündüz saatlerinde gürültü yapıldığına dair hiçbir uyarı yapılmadığını, ikiz çocuklarının halı üzerinde gürültü yapmayacak şekilde koştuklarını, rahatsız eylemine dayanak olarak sunulan videoda yer alan eylemlerin gerçekleştiği esnada davacının evde olduğuna dair herhangi bir beyanının yer almadığını, bu nedenle söz konusu videonun delil niteliğini taşımadığını, dava konusu ve niteliği bakımından rahatsızlık veren eylemlerin devamlı surette olmasının şart olduğunu, senenin birkaç gününde her daireden seslerin gelebileceğini, bunun hayatın olağan akışına uygun olduğunu, müvekkillerinin devamlı surette rahatsızlık verici eylemlerde bulunduklarının dosya kapsamında delillendirilemediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanlarından ve toplanan delillerden davalıların yaptıkları iddia edilen gürültünün hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşacak boyutlara ulaştığını ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapunun İzmir ili, Tire ilçesi, Yeni Mahalle 1446 ada 3 parselde bulunan ... Halil Çulhaoğlu Caddesi No:39 adresinde 10 no'lu bağımsız bölümden davacının maliki bulunduğu 7 numaralı bağımsız bölümlere yönelik gürültü ve diğer rahatsız edici davranışların saat 22:00'den sonra 634 sayılı Kat Mülkiyet Kanunu (634 sayılı Kanun) 33 üncü maddesi uyarınca hakimin müdahalesi ile önlenmesine, rahatsız edici davranışların devam etmesi halinde davalıların 634 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca idari para cezası ile cezalandırılacağının ihtarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının iki tanığının davalıların ise tek tanığının dinlenilmesinin adil yargılanma ilkesine aykırı olduğunu ve maddi gerçeğe ulaşma konusunda eksik araştırma niteliğinde olduğunu, tanıkların tarafsız olmadığını, bu nedenle tanıklık yaptıkları hususların ayrıca yan delillerle desteklenmesi gerektiğini, keşif yapılması yönünde karar verilmesine rağmen, hakimin keşif yapılacak günde izinli olması, bir sonraki celse keşiften vazgeçilmesi Hakimin Tarafsızlık İlkesine gölge düşürdüğünü, davacının tüm iddialarını gündüz saatlerinde gürültü yapıldığına dayandırmakta iken Mahkemenin talep sonucunu gece saatlerinde gürültü yapılmasına dayandırdığını, tanık beyanlarından başka delil sunamadığını, tanıklardan bakıcı olduğu iddia edilen kişinin hiç bir zaman akşam saat 22.30'a kadar davacının evinde kalmadığını, tanık beyanlarının çelişki olduğunu, davacı tarafın gürültünün araba oynama sesi olarak nitelenmesinin, müvekkillerin çocuklarının koşarak ses yapmadıklarının ispatı şeklinde yorumlanması gerektiğini, Mahkeme huzurunda yansıtılmaya çalışılan ilk günlerden beri şikayet ve hasımlık durumunun asla vuku bulmadığını, müvekkilin çocuklarının saat 21:00'dan sonra uyumakta olduğunu, nadiren de olsa salgın öncesi eve misafir geldiğinde belirtilen saatlerde uyanık kaldıklarını, ne müvekkillerin ne de çocukların, iddia edildiği gibi ses ve gürültü yapmadıklarını, apartman sakinlerinin, hayatın olağan akışı içerisindeki ses ve eylemlerden doğan ve tahammül sınırlarını aşmayan ses, gürültü ve benzeri olgulara karşılıklı olarak katlanmaları gerektiğini, bir an için müvekkillerin çocuklarının ses ve gürültü yaptığı düşünülse dahi söz konusu ses ve gürültünün evvela tespiti, devamında tespit edilen ses ve gürültünün de tahammül sınırlarını aşıp aşmadığının değerlendirilmesi gerektiğini bu nedenlerle İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık anlatımları, whatsap paylaşım fotoğrafları, davacı tarafın kolluğa şikayette bulunması ile dosya kapsamı karşısında davalıların neden oldukları gürültü ve rahatsızlığın katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aştığını, davacının iddialarının subut bulduğu sonucuna varılmış olup Mahkemenin kabul yönünde verdiği kararda usul ve kanuna aykırı bir yön görülmediğini, davalı tarafın tanıkla ilgili itirazları yönünde de mahkemenin mevcut delil durumuna göre ve oluşan kanaate göre karar vermesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle ayrıca mahkeme kararının infazının mümkün olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 18 inci ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi hükmüne göre, kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek ve birbirlerinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlüdürler.

3. Somut olayda öncelikle gürültünün (ses) mevcut olup olmadığı, mevcut ise bunların tahammül sınırlarını aşıp aşmadığı ve ne gibi önlemlerle giderilebileceği konularında yerinde inceleme yapılarak, uzman teknik bilirkişilerden ayrıntılı rapor alınmak suretiyle tespit edilen rahatsızlık verici durumlara karşı alınacak tedbirlere hükmedilmesi gerekirken mahkemece eksik araştırma ve inceleme neticesinde infazı mümkün olmayan şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11545, Karar No: 2021/10271, Tarih: 12.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/11545 E.  ,  2021/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozma üzerine davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek kararla; temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş; ek kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında Bahçesaray ilçesi, İslam Mahallesi çalışma alanında bulunan 357 ada 2 parsel sayılı 4.267,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına; 357 ada 6 parsel sayılı 226,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise aynı nedenle ... adına tespit edilmiştir.Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ve önceki tarihli usule ilişkin bozma ilamına uyularak Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek kararla; temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş; ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ek kararda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan temyiz talebinin reddine ilişkin 24.10.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18720, Karar No: 2007/16764, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18720 E.  ,  2007/16764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36926, Karar No: 2013/17194, Tarih: 05.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36926 E.  ,  2013/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18785, Karar No: 2014/4176, Tarih: 11.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18785 E.  ,  2014/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “Yargılama gideri 356,50 YTL'nin sanıktan tahsiline” ilişkin bölümün çıkartılması ve yerine “16,50 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.