muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21031, Karar No: 2012/26293, Tarih: 12.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21031 E.  ,  2012/26293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7409, Karar No: 2022/8857, Tarih: 23.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7409 E.  ,  2022/8857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne dair hükme yönelik davalının istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile davanın reddine ilişkin olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 07/04/2022 tarih ve 2021/7357 esas, 2022/3284 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma kararına bölge adliye mahkemesince direnilmesi nedeniyle, direnme kararının davacı taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Somut uyuşmazlıkta; cezai işleme konu reçetelerin sahibi ...’ın ehliyetini kaybettiği ve Kurum tarafından yapılan incelemelerde bu ehliyetin kullanılarak tedavi hizmeti alındığı özel hastanelerce sunulan ...’a ait ehliyet fotokopisinden anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı tanığının beyanına göre ...’ın davacıya ait eczanenin yakınında oturduğu, eczacının ...’ı tanıdığı, bu nedenle bu isimle başka şahısa ilaç vermeyeceğine dair savunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu ve ... ile ...’nın yerine tedavi görüp ilaç alan ...’ın birbirlerini tanıdıklarını ve aynı evde yaşadıklarını, bu durumun da ...’nın rızası ile kimliğini ...’a kullandırmak suretiyle tedavi olmasını sağladığını gösterdiğinden eczacının kimlik kontrolü yaptığına dair iddiası ve dinlettiği tanığın beyanlarının aksinin Kurumca ispatlanamadığının kabulü gerekir. Zira 3. bir şahıs, ...’ın ehliyetini kullanarak kişileri ve kurumları yanıltmaktadır. Davacı tarafın sözleşmeye aykırı bir eylemi bulunmadığı gibi, davacının eylemi ile Kurumun uğradığı zarar arasındaki illiyet bağı 3. kişinin ağır kusuru ile kesilmiştir.

Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince davanın kabulü kararı yerinde olmasına rağmen istinaf mahkemesince kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğuna yönelik Dairemizce verilen 07/04/2022 tarihli ve 2021/7357 esas 2022/3284 karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, bölge adliye mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11752, Karar No: 2015/2393, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11752 E.  ,  2015/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30990, Karar No: 2024/3149, Tarih: 12.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/30990 E.  ,  2024/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/115 E., 2016/100 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/115 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 3.940,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçları işlemediğine, eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, bu sebeplerle kararların bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, İş Bankası Antalya Sanayi Şubesine, kredi teminatının yetersizliği nedeniyle katılanı borçlu, yetkilisi olduğu Atlas Tic. San. Ltd. Şti.yi alacaklı olarak gösterdiği suça konu, beş adet bonoyu sahte olarak düzenleyip temyiz dışı sanık ... vasıtasıyla bankaya teminat olarak vererek kredi kullandığı iddiasıyla resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Alınan uzmanlık raporlarında; bonoların borçlu isim ve adreslerinin yazılı olduğu bölümdeki "Antalya" yazılarının temyiz dışı sanık ...'in, bu bölümdeki diğer yazı ve borçlu imzalarının temyiz dışı sanık ... (Özdemir)'in eli ürünü olduğu belirtilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Alınan uzmanlık raporlarında; bonoların borçlu isim ve adreslerinin yazılı olduğu bölümdeki "Antalya" yazılarının temyiz dışı sanık ...'in, bu bölümdeki diğer yazı ve borçlu imzalarının temyiz dışı sanık ... (Özdemir)'in eli ürünü olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece, sanıkların dolaylı ikrarını içeren savunmaları, katılan beyanı, ekspertiz raporları ve dosya kapsamında bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek eylemin sanığın bilgisi ve birlikte hareketi ile işlendiği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suç tarihinin, suça konu bonoların bankaya verildiği tarih olan 12.07.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, İş Bankası Antalya Sanayi Şubesine, kredi teminatının yetersizliği nedeniyle katılanı borçlu, yetkilisi olduğu Atlas Tic. San. Ltd. Şti.yi alacaklı olarak gösterdiği suça konu, beş adet bonoyu sahte olarak düzenleyip temyiz dışı sanık ... vasıtasıyla bankaya teminat olarak verdiği iddia olunan olayda, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; önceden doğan borç için sonradan yapılan hileli hareketlerin dolandırıcılık suçuna vücut vermeyeceği nazara alınarak, suça konu bonoların, kredilerin kullanımı sırasında mı yoksa kredi kullandırıldıktan sonra mı verildiği, borcu karşılamaya yeterli başkaca bir teminat alınıp alınmadığı, suça konu bonolar olmadan da sanığa bu miktar kredi kullandırılıp kullandırılmayacağı ve kredinin hesaba ne zaman aktarıldığı hususlarının banka nezdinde araştırılması, var ise teslim makbuzu vb. belgeler ile ilgili kayıt asıllarının ya da onaylı suretlerinin getirtilip dosyaya eklenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/115 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/115 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4144, Karar No: 2010/2874, Tarih: 16.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/4144 E.  ,  2010/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düziçi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1987-2000 yılları arasında çalıştığının tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı Halk Eğitim Merkezlerinde 1987-2000 tarihleri arasında halıcılık kursu sözleşmeli usta eğitmeni olarak kesintisiz olarak geçen ve kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının 16.11.1987-2000 tarihleri arasında davalı Bakanlığa bağlı işyerinde aralıksız çalıştığının kabulüyle, Kuruma bildirilmeyen 473 gün çalışmasının  tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalı Bakanlığa bağlı 47168-01 sigorta  nolu Düziçi Halk Eğitim Merkezi Halıcılık Kursu işyerinden dosyada mevcut 16.11.1987-05.10.1992-15.06.1999-06.03.2000 tarihli işe giriş bildirgeleri,ne dayalı olarak; 1987 yılından 34 gün, 1988 yılından 164 gün, 1989 yılından 230 gün, 1990 yılından 142 gün, 1991 yılından 88 gün,1992 yılından 53 gün, 1993 yılından 68 gün, 1994 yılından 85 gün, 1999 yılından 108 gün, 2000 yılından 35 gün sigortalılık süresinin kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.

47168-01 sigorta  nolu Düziçi Halk Eğitim Merkezi Halıcılık Kursu işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı tarih dosya kapsamından anlaşılamamakla birlikte, getirtilen dönem bordrolarından dava  konusu edilen dönemde işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu hususu uyuşmazlık konusu değildir.

21.5.1977 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89.maddesi uyarınca yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı öğretmen ve yöneticilerinin ücretli ders saatlerine ilişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar Kurulu kararında, kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin “ders ücreti karşılığı” görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63.maddesi (1475 sayılı Kanun’un 61.maddesi) gereğince 7.5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir Kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir Kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen işyerindeki amir, şef, ve müdür  gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Milli Eğitim bakanlığına bağlı Halk Eğitim Merkezleri bünyesindeki kurslarda usta öğretici olarak çalışan kişilerle ilgili hizmet süresinin tesbitine yönelik davalarda uygulanacak esaslar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.09.2008 tarih, 2008/10-555 Esas-530 Karar sayılı ilamında da açıkça belirlenmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme  dayanak alınan   tanıkların davacıyla birlikte bu işyerinde çalıştığı belirtilmiş ise de; bu tanıkların işyeri kayıtları getirilmemiştir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme  dayanak alınan   tanıkların davacıyla birlikte bu işyerinde çalıştığı belirtilmiş ise de; bu tanıkların işyeri kayıtları getirilmemiştir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak iş;  davacının  şahsi dosyasını ve tespitini  istediği yıllara ilişkin dönem ve ücret bordroları ile günlük ve haftalık ders saatlerini gösterir puantaj fişleri  getirtilerek anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, davalı bir kamu kurumu olması nedeniyle bunun nedenini araştırmak, mahkemece önceden dinlenen tanıkların bordrolu olup olmadıklarını belirlemek,  davacı ile aynı işyerinde çalışan  ilgili amir, müdür gibi yetkili kişilerin beyanlarına baş vurmak, davacının tamgün  esasına göre mi yoksa part-time esasına göre mi çalıştığını tespit ederek ilgili Yönetmelik ve Bakanlar Kurulu Kararı'ndaki hükümler de  gözetilerek çalışma süresini belirlemek, halıcılık kursu merkezde açılmış bir kurs ise günlük çalışma saatleri toplamı yukarıda anılan mevzuatta belirlenen günlük çalışma süresi olan 7,5 saate bölünerek çalışma gün sayısını tesbit etmek, şayet kurs merkez dışında bir köyde açılmış ise bu defa gidiş geliş yol süresi de nazara alınarak bir günlük çalışma tam gün kabul edilerek hesaplama yapılmak ve   gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/392, Karar No: 2022/297, Tarih: 26.04.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/392 E.  ,  2022/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'un TCK’nın 188/3, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.05.2019 tarihli ve 55-233 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 04.03.2020 tarih ve 2544-318 sayı ile "İstinaf başvurusunun esastan reddine", bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 24.05.2021 tarih ve 3652-5879 sayı ile "Temyiz isteminin esastan reddine" oy çokluğu ile karar verilmiş,

Daire Başkan vekili .... “15.12.2018 tarihli tutanak içeriğine göre; uyuşturucu madde satışı yaptığı bilgisi alınan sanıklar ... ve ...'un ikametine usulüne uygun olarak alınmış arama kararı ile gidildiğinde; ikazlara rağmen ikamet kapısı açılmayınca kapı koçbaşı ile açılmış, ikamette sanık ...'ın olduğu görülmüş, yapılan aramada suç konusu kokain, iki adet hassa terazi ve 5485 TL para bulunmuş, arama devam ederken sanık ... ikamete gelmiş çantasında 6950 TL, 100 Dolar ve 50 Euro ele geçirilmiştir.

Sanık ... aşamalarda uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu, kullanmak için bulundurduğunu, sanık ... ise uyuşturucu maddelerin eşi ...'a ait olduğunu savunmuşlardır.

Suç konusu materyaller üzerinde parmak izi tespit edilememiştir.

Mahkemece sanık ...'nin mahkûmiyetine karar verilirken; sanık ...'nin savunmalarının karşılanması yanında, 'sanık ... ile ilgili istihbari bilginin olması, ele geçirilen kokain maddesinin miktarının fazla olması, sanıklardan ele geçen paranın miktarı, hassas terazilerde kokain kalıntılarının bulunması' gerekçe gösterilmiştir.

Gerekçede yer verilen sanıkla ilgili istihbari bilginin tek başına delil niteliğinde olmadığı aşikardır. Arama yapıldığı sırada sanık ikamette bulunmamaktadır.

Yine sanıkta ele geçen paranın miktarı dikkate alınarak mahkûmiyetine gerekçe yapılmasına rağmen paraların sanığa iadesine karar verilerek çelişkiye düşülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmayan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi ve hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluğun aksi yönündeki görüşüne katılmıyoruz” düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.07.2021 tarih ve 2020/47295 sayı ile;

"...İtirazımız, sanık ... yönünden atılı suçun mahkûmiyeti haklı kılacak şekilde delillendirilemediğine ve adı geçen sanığın mevcut delil durumuna göre beraati gerektiğine ilişkindir.