muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15284, Karar No: 2012/19197, Tarih: 13.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15284 E.  ,  2012/19197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mükerrer açılan davanın reddi

Farklı mükellefiyetler adına bastırılan faturaların sahte olarak düzenlenmesi halinde, eylemlerin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı, somut olayda; bir ihbar üzerine ….Ünye/ORDU adresinde 27.05.2005 tarihinde yapılan aramada ele geçen belgelerin incelenmesi üzerine düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporları ile aralarında sanık ...’ün de bulunduğu şahıslar hakkında Ünye Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve adı geçen Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.03.2007 tarih, 2007/36 sayılı tefrik kararı ile her bir mükellefiyet yönünden, bağlı oldukları Vergi Daireleri esas alınarak ayırma ve sonrasında da yetkisizlik kararlarının verildiği, 18.01.2008 tanzim tarihli 2008/369-139 sayılı iddianame ile sanığın Samsun ili Defterdarlığı Gaziler Vergi Dairesinin 798 010 2590 vergi kimlik numarası ve “Lider İnşaat” unvanlı mükellefiyeti nedeniyle işlediği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle kamu davası açıldığı, bu davaya konu fiilin, yargılaması Ünye Asliye Ceza Mahkemesinde devam eden davaya konu suçlardan ayrı ve bağımsız olması nedeniyle yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının mükerrer açıldığının kabulüyle reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/2436, Karar No: 2021/7037, Tarih: 19.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/2436 E.  ,  2021/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara yardım etme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında;

1- Kasten öldürme suçundan, TCK.nin 81/1, 29, 62, 53/1 ve 63. maddelerine göre, 15 yıl hapis cezası

2- Mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 81/1, 35/1-2, 29, 62, 53/1 ve 63. maddelerine göre, 7 yıl 6 ay hapis cezası

Sanık ... hakkında;

1- Kasten öldürmeye yardım etme suçundan, TCK. 81/1, 39/1-c, 29, 62 ve 53/1. maddelerine göre, 6 yıl 3 ay hapis cezası

2- Mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, TCK.nin 81/1, 35/1-2, 39/1-c, 29, 62 ve 53/1. maddelerine göre, 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası

Sanık ... Urgunludaş hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etme suçundan, TCK.nin 81/1, 39/1-c, 29, 62 ve 53/1. maddelerine göre, 6 yıl 3 ay hapis cezası

Sanık ... hakkında;

Kan gütme saiki ile ...'e yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'e yönelik kasten

öldürmeye teşebbüs suçuna sanık ...'ı azmettirmek suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Sanık ... hakkında;

Mağdur sanık ...'ı kasten yaralama suçundan, TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62 ve CMK.nin 231. maddelerine göre, 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Sanık ... hakkında;

Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan, TCK.nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2, 52/4 ve CMK.nin 231. maddelerine göre, 3.000.- TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı basit yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı nitelikli kasten yaralama suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nin 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmış, ayrıca sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kan gütme saikiyle öldürme, mağdur ...'e karşı kan gütme saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin hükümlere yönelik gerekçeye yönelmeyen ve bu nedenle sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanık ... müdafilerinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme, sanıklar Yüksel ve Onur haklarında maktule karşı nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçlarından açılan kamu davasına, CMK’nin 233. ve 234. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan maktul ...'ın yakınlarının davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın ilgili kişilere tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 19/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

19/04/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Sudi Toksoy'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ün yokluklarında 22/04/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/137, Karar No: 2018/3754, Tarih: 25.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/137 E.  ,  2018/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :.... Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/09/2014 tarih 2014/169 esas 2014/264 karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24/02/2015 tarihli 2014/10853 esas ve 2015/18741 sayılı kararı ile ''uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet kararı temyiz edilmeyen sanık ...'in telefonunda 'Alman' ismiyle kayıtlı olan ve sanık ...'in kullanmadığını belirttiği 0531 294 4950 numaralı hat ... adına kayıtlı olduğundan hat sahibi ...'ün tanık olarak dinlenerek söz konusu hattı kullanması için suç tarihinden önce sanığa verip vermediğinin sorulması gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulduğu'' gerekçesiyle bozulduğu, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 06/05/2015 tarihli 2015/127 esas ve 2015/189 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın yeniden mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23/10/2015 tarihli 2015/4149 esas ve 2015/32658 sayılı kararı ile ''tanık ...'ün beyanları nazara alınarak 0531 294 4950 numaralı GSM hattının abone sözleşmesi altındaki imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum ve kuruluştan rapor alınması gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulduğu'' gerekçesiyle bozulduğu, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 23/12/2015 tarihli 2015/444 esas ve 2015/518 sayılı karar ile söz konusu araştırmanın yargılamaya bir katkı sağlamayacağından bahisle Dairemiz kararına direnilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/05/2016 tarihli 2016/10-122 esas ve 2016/230 sayılı kararı ile Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/12/2015 tarihli 2015/444 esas ve 2015/518 sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporunda ... adına kayıtlı olan 0531 294 4950 numaralı GSM hattının abone sözleşmesi altındaki imza ile sanığın mukayese imzaları arasında kaligrafik ilgi irtibat tespit edilemediğinin belirtilmesine rağmen Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 12/12/2016 tarihli 2016/322 esas ve 2016/445 sayılı karar ile sanığın yeniden mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24/03/2017 tarihli 2017/162 esas ve 2017/1181 sayılı kararı ile ''uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet kararı temyiz edilmeden kesinleşen sanık ...'in soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden gerekçesiyle bozulduğu, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 15/05/2017 tarihli 2017/219 esas ve 2017/216 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36

. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 15/05/2017 tarihli 2017/219 esas ve 2017/216 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu" anlaşılmakla, yapılan incelemede;

KARAR: 1- Dairemizin 24/03/2017 tarihli 2017/162 esas ve 2017/1181 sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 15/05/2017 tarihli 2017/219 esas ve 2017/216 sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15750, Karar No: 2016/11474, Tarih: 19.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15750 E.  ,  2016/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2015/14901 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

UYAP sorgulaması ve dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasa kapsamında iki adet bıçak ve iki adet 9 mm mermi ele geçirildiğinden bahisle 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 13/4. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla dava açıldığı, mahkemenin 24.06.2014 gün ve 2014/202 esas, 541 sayılı kararı ile sanık hakkında yasak bıçak taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, duruşmanın bitiminden sonra iddianamede iki adet mermi bulundurmak suçundan da dava açıldığı ancak bu konuda karar verilmediği belirtilmekle bu davanın aynı mahkemenin 2014/318 esasına kaydedildiği ve yapılan yargılama sonucu 26.06.2014 gün ve 2014/318 esas, 552 sayılı karar ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi uyarınca da mahkumiyet kararı verildiği ve temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/14901 esasına kayıt edildiği anlaşılmakla, her iki dava birleştirilerek, soruşturma sırasında yeminsiz görevlendirilen polis memurunun raporuna dayanılarak hüküm kurulması karşısında, suça konu 2 adet bıçağın, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde tanımlanan bıçaklardan olup olmadığı konusunda yöntemine uygun biçimde bilirkişi raporu alınması, Yasa kapsamında olduğunun tespiti halinde, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 75/1. maddesi ile 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesindeki suçun önödeme kapsamına alındığı gözetilerek mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde önödeme ihtarı yapılıp, ihtara uyulmaması halinde 6136 sayılı Yasa kapsamında iki adet bıçak ve iki adet mermi ele geçirilmiş olan sanık hakkında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak bıçak taşımak suçundan dolayı ele geçirilen bıçak ve mermi sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9234, Karar No: 2011/16505, Tarih: 18.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9234 E.  ,  2011/16505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/309, Karar No: 2011/7697, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/309 E.  ,  2011/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... ve davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, alışveriş için davalının mağazasına gittiklerini, İda’nın mağaza içinde gezinirken, mağazanın iç duvarlarında bulunan raflara yerleştirilmiş olan yarı insan büstü şeklindeki mankenin üzerine düşmesi sonucu başından ve boynundan şişme ve morluklar meydana getirecek şekilde yaralandığını,10 gün rapor verildiğini, 15 yaşında olan İda’nın bir yıldır beden eğitimi derslerine giremediğini,annesi Ülkü’nün de kızının başına gelenlerden dolayı manen zarar gördüğünü ileri sürerek, 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil 2011/309-7697

olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Somut olay değerlendirildiğinde davalı satıcı ile tüketici davacılar arasında 4077 sayılı yasadan kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1 no’lu bentte yazılı nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2 no’lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12408, Karar No: 2015/2495, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12408 E.  ,  2015/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9798, Karar No: 2024/19195, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9798 E.  ,  2024/19195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 30.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/4604 E., 2024/1018 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 30.04.2024 tarihli ve 2023/4604 Esas, 2024/1018 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1565, Karar No: 2011/262, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1565 E.  ,  2011/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18983, Karar No: 2017/20624, Tarih: 02.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18983 E.  ,  2017/20624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04/104/2016 gün ve ... Esas - ...Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin olup davanın ecrimisil yönünden reddine, tazminat talebi yönünden kabulüne dair karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, taşınmazın el atılan kısmının tapusunun davacıların hissesi oranında iptaline karar verilmesi gerekirken, tamamının tapusunun iptaline karar verildiği bu defa yapılan incelemeden anlaşılmakla, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile,

Dairemizin 04/04/2016 gün ... Esas ...Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve el atılan taşınmaz bedelinin tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atmadan arta kalan kısmının konumu, yüzölçümü dikkate alındığında, bu kısımda değer artışı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2)Davacıların hissesi oranında el atılan kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmesi gerekirken, el atılan kısmın tamamının iptaline karar verilmesi,

3)Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın dere yatağı ve yol olarak terkinine karar verilmemesi,

4)04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.