muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6177, Karar No: 2020/359, Tarih: 20.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6177 E.  ,  2020/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı vekili avukat ... ile davacı SGK Başkanlığı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalının sahibi olduğu ... Eczanesinin sözleşmeli olarak müvekkili kurumun sigortalılarına hizmet verdiğini, kurumca yapılan denetimler sonucunda, davalının Güzeltepe ... Ocağı'nda görevli ağabeyi dava dışı Dr. ..... tarafından ... karnelerinin boş nüshalarına muayene yapılmaksızın tarih ve protokol numarası yazılarak resmileştirilen 583 adet reçeteyi eczanede ilaçlar yazarak tanzim ettiğini ve böylelikle düzenlenen 583 adet reçeteyi kuruma fatura ederek tahsil ettiğini ve kurumu toplam 47.857,43 TL'lik zarara uğrattığını, düzenlenen müfettiş raporunun ‘’C.Mali Yönden’’ bölümünde davalı eczacının kurumu bu miktarda zarara uğrattığının tespi edildiğini, reçetelerin ödeme tarihlerinden 29.12.2006 tarihine kadar 21.912,91 TL faiz tahakkuk ettirilerek ve davalının hakedişleri mahsup edilmek suretiyle bakiye alacak için ... 15.İcra Müdürlüğü'nün 2007/100 Esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu beyan ederek; 24.301,16 TL asıl alacak ve 24.107,76 TL işlemiş faiz için haksız itirazın iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, talepten fazlaya karar verilemeyeceğine ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 24.301,16 TL asıl alacak, 6.222,42 TL işlemiş faizin üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak 24.301,16 TL'nin %40'ı oranında hesaplanan 9.720,00 TL icra inkar tazminatının davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, talepten fazlaya karar verilemeyeceğine ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 24.301,16 TL asıl alacak, 6.222,42 TL işlemiş faizin üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak 24.301,16 TL'nin %40'ı oranında hesaplanan 9.720,00 TL icra inkar tazminatının davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı eczacının davacı ... zarara uğrattığı gerekçesiyle zararın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece usul yönünden verilen dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Öncelikle, her ne kadar Dairemizin 09.12.2013 tarih 2013/19769 Esas 2013/30708 Karar sayılı ilamıyla davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmişse de, usul yönünden yapılan temyiz incelemelerinde sonuç olarak kararın usul yönünden yapılan bir hata nedeniyle bozulmasına karar verildiği taktirde, esasa ilişkin inceleme yapılmadığından, sehven sair temyiz itirazlarının reddedildiği anlaşılmaktadır. Dosyada yapılan incelemede eczacı ... tarafından, kurum aleyhine ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/339 Esas sayılı dosyasında açılan davada, dava konusu olaya ilişkin olarak verilen fesih kararının yerinde olduğu kabul edilerek bu açıdan davanın reddine karar verildiği ancak davacı eczacı tarafından kuruma fatura edilen reçete bedellerinin tahsili isteminin ise kabulüne karar verildiği ve kararın 21.02.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece davalı yanın aynı olaya ilişkin olarak daha önce verilen kararın kesinleştiği yönündeki iddiaları değerlendirilerek ve ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/339 Esas sayılı dosyası ile eldeki dava dosyası arasında bağlantı bulunup bulunmadığı konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.660,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15846, Karar No: 2024/82, Tarih: 08.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/15846 E.  ,  2024/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/68 E., 2023/31 K.

SUÇ : İzinsiz kenevir ekme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2009 tarihli ve 2008/114 Esas, 2009/47 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar temyiz edilmeden 20.05.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanık hakkında verilen denetim süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanığın durumunun değerlendirilmesi için dava dosyası yeniden ele alındığı, sanığın denetim süresi içerisinde 21.12.2012 tarihinde işlediği 5607 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçunu işlediği iddiasıyla Biga Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, Biga Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın 06.03.2014 tarihinde kesinleştiği, böylelikle sanığın denetim süresi içinde tekrar kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin On birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

C. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.06.2022 tarihli ve 2021/7100 Esas, 2022/7996 Karar sayılı kararı ile;

C. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.06.2022 tarihli ve 2021/7100 Esas, 2022/7996 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken, açıklanan hükümde; Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34. ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarih ve 2013/380 Esas, 2014/502 Karar sayılı ve 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararları gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun ögeleri, kanıtlandığı kabul edilen olgular denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak hüküm kurulması yerine, gerekçe gösterilmeksizin hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Yargılamanın eksik yürütüldüğüne,

2. Olay tarihinde köyde olmadığına, bu hususta HTS araştırması yapılması gerektiğine, kolluk aleyhe delil ürettiğine, lehte delil araştırması yapılmadığı gibi savunmalarının araştırılmadığına, kendi kullanımında böyle bir kenevir ekimi asla olmadığına,

3. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Olay tarihinde köyde olmadığına, bu hususta HTS araştırması yapılması gerektiğine, kolluk aleyhe delil ürettiğine, lehte delil araştırması yapılmadığı gibi savunmalarının araştırılmadığına, kendi kullanımında böyle bir kenevir ekimi asla olmadığına,

3. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Lice İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından hazırlanan 12.08.2008 tarihli arama tutanağı ve üzerinde hint keneviri yakalanmış olan bahçenin sanık ...'a ait olduğunu belirten 28.06.2008 tarihli tutanak, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarının hazırlamış olduğu ekspertiz raporu ve sanığın ikrarından her ne kadar sanık Cumhuriyet savcılığı beyanında üzerinde kenevir yakalanan arazinin kendi arazisi olup olmadığının, arazinin Türkçe ismini bilmediğinden tespit edemediğini belirtmiş ise de ilçede Türkçe yer isimlerinin çok uzun yıllar önce konulduğu ve herkes tarafından yaygın bir şekilde bilindiği, ayrıca soruşturma aşamasında kendisinin hint keneviri ekmediğini beyan etmesine rağmen, mahkeme huzurundaki savunmalarında ektiğini ancak miktarının bu kadar çok olmadığını beyan ederek ifadeler arasında çelişki meydana getirmiş olması dolayısıyla suç ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalar olduğu değerlendirilerek sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. Sanığın bahçesinde yakalanan dişi hint kenevir miktarının fazla olması dikkate alınarak kanunda öngörülen cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkisine gelindiğinde 1,5-2 dönüm tarla içerisinde dikili olarak ele geçirilen toplam 10285 kök kenevirden, olgunlaştığında elde edilecek esrarın, kişisel

kullanımı için gerekli miktardan çok fazla olacağı, Dairemizin genel uygulamalarına göre, ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği dikkate alınarak, sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12092, Karar No: 2014/22744, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12092 E.  ,  2014/22744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20185, Karar No: 2011/4487, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20185 E.  ,  2011/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bursa ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 15.03.2010 günü temyiz eden davalı Bursa ... vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av....'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı ve davalı Bursa ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 259 parsel sayılı taşınmazda 2981 sayılı yasanın 10/B maddesi gereğince yapılan uygulama nedeniyle davacıya 8858 Ada, 7 parsel sayılı taşınmazdan, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince yapılan imar uygulaması sonucu da 4548 Ada, 5 parsel sayılı taşınmazdan hisse verildiği anlaşılmıştır.

1-Söz konusu imar uygulamalarına ilişkin şuyulandırma cetvelleri ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüklerinden celbedildikten,

2-Son yapılan imar uygulamasının Bursa 2. İdare Mahkemesi'nin 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptali sonucu oluşan tapu kayıtları iptal edilerek geri dönüşümlerinin yapıldığı iddia edildiğinden, davacıya hisse verilen 4548 Ada, 5 parsele ilişkin tapu kaydının iptal edilip edilmediği ve geri dönüşümlerinin yapılıp yapılmadığı hususu ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup buna ilişkin bilgi ve belgeler getirtildikten,

3-Davacı tarafından davaya konu imar uygulamasının iptaline yönelik dava açılıp açılmadığı davacıdan sorulup, açılmışsa buna ilişkin belgeler ilgili mahkemesinden getirtildikten,

4-Davalı idarece dava konusu taşınmaz ve çevresinde yeni imar uygulaması yapıldığı belirtildiğinden, bu husus davalı idarelerden sorularak, varsa bununla ilgili belgeler getirtilip, eğer yeni imar uygulaması yapılmış ve kesinleşmişse buna ilişkin tapu kayıtları ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden celbedildikten,

5-Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/220 Esas, 2008/301 Esas, 2008/302 Esas ve 2008/291 Esas sayılı dava dosyaları mahkemesinden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10375, Karar No: 2011/21667, Tarih: 16.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/10375 E.  ,  2011/21667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi suçu ve ekindeki vergi inceleme raporundan sanıktan sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle yapılan inceleme sırasında 2000 takvim yılına ait defter ve belgelerin 04.01.2005 tarihli yazı ile istendiği, sanığın 24.01.2005 tarihli vergi denetmeni ile birlikte tutulan tutanak içeriğine göre işyerini devrettiği ...’na ait atölyede çıkan yangında zayi olduğu gerekçesi ile ibrazdan kaçındığı, vergi mükellefiyeti sanık adına olup, savunması ve dosya kapsamından işyerinin resmi yoldan devrine ilişkin bir belge bulunmadığı, hükme dayanak yapılan 26.07.2003 tarihli yangın raporu ve bu olayla ilgili soruşturma evrakı içeriğinden de yangının hızar makinelerinin bulunduğu bölümdeki talaş ve tahta parçalarından çıktığı, 2000 yılı defter ve belgelerini saklama ve ibraz mükellefiyetin sanığa ait bulunmasının yanında, çıkan yangında zayi olduğuna ilişkin bir tespitin de bulunmadığı gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde isabetsiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23716, Karar No: 2014/4669, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23716 E.  ,  2014/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/480-2013/210

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M. K., Av. M. K. ve Av. F.E.’ in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.