muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2678, Karar No: 2023/10530, Tarih: 25.12.2023

V. KARAR

A. Sanık hakkında kurulan (H) ve (Ş) bentleri dışında kalan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında (H) ve (Ş) bentlerinde kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 21.12.2018 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13085, Karar No: 2018/3833, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13085 E.  ,  2018/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 19/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17716, Karar No: 2022/14495, Tarih: 14.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17716 E.  ,  2022/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakında İtiraz Hakem Heyetince verilen 09.08.2018 tarih ve 2018/İHK-6564 sayılı kararın, davacılar vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/7458 Esas, 2020/8040 Karar sayılı ilamı ile resen bozulmasına karar verilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince verilen 06.04.2021 tarih ve KIT/2021-76 sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; 13.11.2016 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalıya trafik sigortalı aracın, yaya olan davacıların desteği ...’a çarpması sonucu vefat ettiğini, geride eşi, çocuğu, anne ve babasının kaldığını, kazanın karayolu bağlantısı olan tarlada meydana geldiğini, davalıya yapılan başvuru sonucu ödeme yapılmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geride kalan eşi ... için 45.000,00 TL, çocuğu ..., annesi ... ve babası ... için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL destekten yoksun alma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; 27.02.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini eş ... için 176.350,44 TL, çocuk ... için 39.438,78 TL, anne ... için 45.533,26 TL, baba ... için 31.199,00 TL olmak üzere toplam 292.521,48 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; fıstık tarlasında gerçekleşen kazanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nda sayılan yerlerde meydana gelmediğinden teminat kapsamı içinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; fıstık tarlasında gerçekleşen kazanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nda sayılan yerlerde meydana gelmediğinden teminat kapsamı içinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; kazanın fıstık tarlasında meydana geldiği, tarlanın karayolu bağlantısı olduğunun olay yeri basit krokisinden anlaşıldığı, tarlanın devamının patika yolu olup kaza ve oluşan zararın teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile ... için 121.026,27 TL, ... için 39.438,78 TL; ... için 37.847,71 TL; baba ... için 31.199,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 15.01.2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara taraf vekillerinin itirazı üzerine, İtiraz Hakem Heyetince; davalının itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvuru sahipleri tarafından yapılan yargılama masraflarının kendi üzerlerinde bırakılmasına karar verilmiş; hükmün davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/7458 Esas, 2020/8040 Karar sayılı ilamı ile “somut olayda Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen kararın miktar bakımından kesin olmadığının anlaşıldığı, karara karşı davacılar vekili ile davalı vekili tarafından itiraz edildiği, İtiraz Hakem Heyetince sigorta kuruluşu tarafından yapılan, kazanın meydana geldiği yer itibariyle zorunlu mali sorumluluk sigorta teminatı kapsamında olmadığına ilişkin itirazın kabulüne ve 09.05.2018 tarih K-2018/29722 sayılı Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, kaldırılan hükmün yerine yeniden hüküm kurulmamasının infazda tereddüde yol açacağı, HMK’nın 297/2. maddesine uygun düşmeyecek şekilde infaz kabiliyeti olmayan hüküm tesisinin bozmayı gerektirdiği” şeklindeki gerekçeyle İtiraz Hakem Heyeti kararının resen bozulmasına, bozma kapsam ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediğine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak; kazanın meydana geldiği yerin karayolu olmadığı gibi KTK’nın 2/2. maddesinin (a) ve (b) maddelerinde sayılan yerlerden birinde de meydana gelmediği, teminat kapsamı içinde olmadığı gerekçesiyle; davalının itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalmaya dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda kaza, fıstık hasadı sırasında tarlada kamyonun geri manevra yaptığı sırada meydana gelmiş ve davacılar desteği vefat etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, karayolu sayılan bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. Davaya konu trafik kazasının meydana geldiği yerin (tarlanın) karayolu ile bağlantısı bulunmaktadır. 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olduğundan kazanın meydana geldiği yer karayolu sayılan yerlerdendir. Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır.

Şu halde İtiraz Hakem Heyetince; zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek, taraf vekillerinin diğer itirazları değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10450, Karar No: 2016/12440, Tarih: 21.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10450 E.  ,  2016/12440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen; ...Gıda, tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 15.08.2012 tarih, B.12.4.İL.0.37.02.00/115-00/2/7-1022-12922 sayılı, ağaçlandırma adına tahsis konulu .... Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğü'ne yazmış olduğu, ilgi Orman Bölge Müdürlüğü ... İşletme Müdürlüğünün 06.08.2012 tarih ve 6268 sayılı yazısı ile ... Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğü tarafından Orman Genel Müdürlüğüne ağaçlandırma yapmak üzere yapılan tahsis işleminin kaldırılması istenilmiş olup bunun sonucunda tahsis kararının kaldırılıp kaldırılmadığına yönelik yapılan işlemlere ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/12/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14535, Karar No: 2016/53, Tarih: 11.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14535 E.  ,  2016/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/140813

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2010/251 (E) ve 2012/47 (K)

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHİ : 16/02/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde gece saatlerinde, reşit olması nedeniyle hakkında ayrıca kovuşturma yürütülen arkadaşı Bayram ile iştirak halinde M.T. İ. Okulu'na hırsızlık amacıyla, kapı ve pencerelerine zarar vermek suretiyle girdikleri ve okuldan 50,00 TL para, bilgisayar kasası ve benzeri eşyaları çalarak ayrıldıkları anlaşıldığından kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/803, Karar No: 2017/384, Tarih: 03.10.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/803 E.  ,  2017/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 19.11.2013

Sayısı : 285-387

Sanık ...'nin, görevi kötüye kullanma suçundan TCK'nun 257/1, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; resmi belgede sahtecilik suçundan ise eylemin bir bütün halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğundan bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Üsküdar (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.02.2011 gün ve 238-99 sayılı hükmün, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 08.05.2013 gün ve 13511-7485 sayı ile;

“26.06.2007 günlü iddianame ile Anadolu Yakası PTT Başmüdürlüğüne bağlı posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın, suç tarihlerinde tebligat servisinden imza karşılığı aldığı tebligat evraklarını keyfi olarak uhdesinde tuttuğu ve tebliğ işlemlerinde 16-31 gün arasında değişen gecikmelere neden olup iş sahiplerinin yakınmalarına neden olarak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği, bir kısım tebliğ evraklarının tebliğ işlemlerinin gerçekleştirilmesi sırasında ise tebligatlara ait teslim belgeleri ve tebliğ mazbatası ile tebliğ alındılarında muhatapların yerine imza atarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla her iki suçtan cezalandırılması talebiyle kamu davalarının açıldığı, Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesince resmi belgede sahtecilik eyleminin TCK'nun 204/2. maddesi kapsamında kaldığından bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderildiği, sanığın aşamalardaki savunmaları ve temyiz dilekçesi kapsamına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması bakımından, sanığın tebliğ alındı belgeleri ve tebliğ mazbatalarına muhatapları yerine sahte imzalar attığı iddia edilen evrakların asıllarının araştırılıp dosyaya getirtilerek, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek biçimde asıllarının dosya içerisine konulması, anılan evraklardaki muhatapların (alıcıların) konuyla ilgili tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp söz konusu evrakların sanık tarafından gerçekte kendilerine teslim edilip edilmediklerinin, teslim edilmiş ise ne zaman teslim edildiğinin, evraklardaki imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, imza inkarı halinde belgelerdeki imzaların muhataplarına aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sonucuna göre sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma ve memurun resmi belgede sahteciliği suçlarını ayrı ayrı oluşturup oluşturmayacağının takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın eyleminin bir bütün olarak görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile eksik soruşturma ile yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet, resmi belgede sahtecilik suçundan ise ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 19.11.2013 gün ve 285-387 sayı ile önceki hükümde direnmiştir.

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 19.11.2013 gün ve 285-387 sayı ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2015 gün ve 397578 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 gün ve 439-991 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 24.05.2017 gün ve 162-4026 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarının sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, aleyhe olan bozma kararına karşı sanığın beyanı alınmadan direnme hükmü verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanığa bozma ilamı ve duruşma günü davetiyesinin tebliğ edildiği ancak sanığın duruşmaya katılmadığı, mahkemece sanıktan aleyhe olan bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.

Bu zorunluluk beraat hükmünde direnilmesi halinde de geçerlidir. Zira Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda Özel Dairenin aleyhe bozması isabetli bulunup yerel mahkeme hükmünün bozulması mümkündür. 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/3. maddesine göre ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir. Bu durumda sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan beraat hükmünde direnilebileceğinin kabulü savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurabilecektir. Savunma hakkı sanığın en önemli hakkı olup bu hakkın sınırlanması 1412 sayılı CMUK'nun 308/8. maddesi uyarınca mutlak bozma nedenidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da ısrar edilen önceki hüküm beraat dahi olsa sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilemeyeceği yönündedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 gün ve 285-387 sayılı direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3621, Karar No: 2012/7528, Tarih: 22.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3621 E.  ,  2012/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.800 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde, olay tarihi olan 31.10.2009 tarihinde davalı belediyeye ait kaplıca tesislerine gittiğini, Belediye'ye ait kaplıcanın emanet kutusuna eşyalarını koyup anahtarla kilitlemesine rağmen geri geldiğinde eşyalarını koyduğu emanet kutusunun kapağının açık olup içindeki cüzdanlarının olmadığını farkettiğini, bunun üzerine cüzdan içerisinde bulunan kartlarını iptal ettirmek için ilgili bankaları aradığında banka hesaplarından toplam 1.800 TL para çekme işleminin yapıldığını öğrendiğini, meydana gelen olaydan davalının sorumlu olduğunu belirterek davalının kusuru sonucu oluşan 1.800 TL maddi zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili dilekçesinde, olayda davalı Belediye'ye yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, husumetin bankalara tevdi edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, meydana gelen banka kartlarından çekilen paradan dolayı zarardan davalının sorumlu olmadığı bu nedenle husumet ehliyeti bulunmadığından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Davaya konu edilen olayda davacı, davalı belediyeye ait kaplıcanın emanet kutusuna koyduğu cüzdanlarının çalınmış olması ve cüzdanı içerisinde bulunan banka kartlarından bilgisi dışında toplam 1.800 TL para çekme işleminin yapılmış olması nedeniyle uğradığı zararını istemektedir.Sorumluluk hukukunun genel kuralı gereğince, bir kimsenin haksız eylem nedeniyle sorumlu tutulabilmesi için, öncelikle hukuka aykırı bir eylemin bulunması, bir zararın meydana gelmesi, zararın meydana gelmesinde kusurun bulunması ve haksız eylemle zarar arasında da uygun illiyet bağının olması gerekir.Davacı iddiasında, meydana gelen olayın, davalı Belediye'ye ait tesisin üzerine düşen sorumluluğunu yerine getirmemesinden ve görevli personelin ihmalinden kaynaklandığını bu yüzden davalının kusurlu olduğunu ileri sürmüştür. Dava konusu olayın, davalı Belediye'nin işlettiği ... Belediyesi kaplıca tesislerinde meydana geldiği tartışmasızdır. Hal böyle olunca, Belediye'nin işleten sıfatına sahip olmasına göre bu tesiste meydana gelen olayda öncelikle, davalının işletmeci sıfatı ile zararın meydana gelmesinde kusurlarının olup olmadığı konusu irdelenmelidir. O halde mahkemece yapılacak iş, somut olayın özelliği oluş biçimi de gözetilerek davalının kusuru araştırılarak varılacak sonuca göre karar vermektir. Bu yönün gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.