muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16584, Karar No: 2016/1712, Tarih: 11.02.2016

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; ... Köyünün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak ... İlçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için hükmün bozulması gerekirken onandığı bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.09.2015 tarihli ve 2015/9562 Esas, 7866 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 11.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32699, Karar No: 2015/17918, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32699 E.  ,  2015/17918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların ... İlköğretim Okulu'nun bahçesindeki kameriyenin tahtaları ile okulun camını kırıp, bayrak direğinin ipini kestiklerinin iddia edildiği somut olayda;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının dört yıla düşürüldüğü gözetilerek; sorgularının yapıldığı 24.12.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık dava zaman aşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK. nun 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun sorgusunun 20.07.2011 tarihinde yapıldığı gözetildiğinde, dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun inkara yönelik savunması ile üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin görgü ve bilgisi olan kimsenin de bulunmadığı gözetilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3618, Karar No: 2015/3271, Tarih: 25.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3618 E.  ,  2015/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/28060

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2011/84 (E) ve 2012/58 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

I- Sanık hakkında İİK'nın 333/a maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık hakkında İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede ise,

1) Sanık hakkında aynı suçtan mahkemenin 2011/85, 87 ve 91 Esas sayılı dosyalarından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, ticaret sicilinde kayıtlı olan borçlu sanığın, vergi dairesi yazısı ve zabıta araştırmasına göre, ticareti terk etmesine rağmen ticaret siciline usulünce süresinde beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşan suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29733, Karar No: 2013/22670, Tarih: 17.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29733 E.  ,  2013/22670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiilerin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5483, Karar No: 2022/10081, Tarih: 30.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5483 E.  ,  2022/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 6. İş Mahkemesi

Dava yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 25/12/1997 tarihinde ikamet tezkeresi olmadan pasaport ile bağ-kurkaydını yaptırdığını, 31/12/2019 tarihine kadar 5406 gün primlerini düzenli olarak ödediğini ve yaşlılık aylığı için gereken şartları sağladıktan sonra 20/09/2019 tarihinde yaşlılık aylığına başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca verilen 30/12/2019 tarihli 20709629 sayılı yazısı ile 5406 gün hizmet sürelerinin ikamet tezkeresi süre hesabına göre 2612 güne düşürdüklerini, 5400 gün hizmet süresi olmadığından bahisle müvekkilinin başvurusunun reddedildiğini, kurumun bu işleminin TMK 2 maddesiyle bağdaşmadığını, 5510 sayılı yasanın yürürlüğe girmeden önceki mevzuat hükümlerine istinaden isteğe bağlı sigortalı olup kanunun yürürlüğe girdiği tarihte sigortalılıklarını devam ettirenler için Türkiye'de ikamet şartı aranmaksızın isteğe bağlı sigortalılıklarının devam ettirildiğini, kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu beyanla müvekkilinin yaşlılık aylığının tespit edilmesine, tespitin yapılmasından sonra aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilerek müvekkiline 20/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte yaşlılık aylığının bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kurumun işlemlerinin hukuka uygun olduğunu beyanla haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine, 1-) Davalı SGK davacının sigortalılık süresinin ikamet izni olduğu tarihe göre düzenlenmesine yönelik kurum işleminin iptaline, 2-) Davacının 20/09/2019 tarihli tahsis talepli istinaden 01/10/2019 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin ve 01/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birikmiş aylıkların davacıya ödenmesi gerektiğine tespitine, 3-) Davacının 20/09/2019 tarihinden itibaren aylık bağlanması ve bu tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte ödenmesine yönelik talebinin reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve yukarıda belirtilen ölçütlere göre yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili, mahkemece gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verildiğini, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirtip, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağını 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesi oluşturmaktadır.. 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde, 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Yasayla yapılan değişiklik ile; 24 üncü madde kapsamına girmeyenlerin aynı maddenin (a), (b), (c) fıkralarında sayılanlar dışındakiler, ev kadınları ve Türkiye’de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyruklular dahil, kuruma yazılı olarak başvurmak suretiyle isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri belirtilmiş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle, bu kez; isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalının tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı, terk talebinin Kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başlama ile sona ereceği, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede de; bu Kanunun 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendi kapsamına girmeyenlerden, aynı maddenin (II) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentlerinde sayılanlar dışında kalanlar, ev kadınları ve Türkiye'de ikamet eden yabancı uyrukluların talepleri halinde isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri, isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalılık tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı ve terk talebinin Kurum'a intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması halinde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesinin 2. fıkrasında ise; “İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de yasal olarak ikamet edenlerde; a) Bu Kanuna tabi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte, ay içerisinde 30 günden az çalışmak veya son bir yıl içinde 360 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kurum'a başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” düzenlemesi bulunmakta iken 17.04.2008 tarihinde yürülüğe giren 5754 sayılı Yasa'nın 30. madddesi ile getirilen değişiklik ile; “İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından; a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” hükmü getirilmiştir.

Anılan hükümler incelendiğinde; 1479 sayılı Kanun Türkiye'de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluları kapsama alırken 5510 sayılı Kanuna göre Türk asıllı olma ya da vatandaşlık şart koşmadığı sadece Türkiye'de ikamet etme ya da Türkiye’de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerde bulunan Türk vatandaşlarını kapsama almıştır. 1479 sayılı Kanuna göre sigortalılık ilişkisinin kurulması için ön şartın; Kanun kapsamına göre sigortalı sayılmak ve sigortalı sayılan kişinin 51 inci maddeye göre seçmiş olduğu basamaktan 48 inci maddeye göre prim ödemesinin oluşturduğu görülmektedir. 1479 sayılı Kanunun 79 uncu maddesi Türk vatandaşları dışında Türkiye'de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluları da kapsama almış ve Türkiye'de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluların Kuruma yazılı olarak başvurması halinde sigorta kapsamına almıştır.

Dava dosyası incelendiğinde; Türk asıllı yabancı uyruklu olan ve ikamet iznine tabi olarak Türkiye’de ikamet etmesi gereken mülga 1479 sayılı Kanuna göre isteğe bağlı sigortalı olarak prim ödeyen ve yaşlılık sigortasından tahsis talebinde bulunan davacının, tahsis işlemleri sırasında Türkiye’de ikamet tezkeresine göre ikamet ettiği sürelere göre hizmetinin yeniden değerlendirilmesi sonucunda ikamet tezkeresi olmadan prim ödediği sürelerdeki hizmetinin iptal edilmesi sonucunda yaşlılık aylığı bağlanmaması üzerine eldeki dava açılmıştır. Kurum kayıtlarının incelenmesinde, davacının 25/12/1997 tarihinden itibaren verilen ikamet izin belgesine istinaden sigortalılığının başlatıldığı, 31/01/2012 tarihine kadar sigortalılığının devam ettirildiği ve davacının primlerinin düzenli ödediği, ancak İl Göç İdaresi yazısına göre pirim sürelerinin düşürüldüğü, Bağ-Kur isteğe bağlı sigortalılık giriş bildirgesinde Atıcılık Mahallesi Osmangazi/... adresinin muhtarlık tarafından onaylandığı, yine dosya içeriğinde bulunan davacıya ait 11/01/1999 tarihi itibariyle verilmiş, Atıcılar mahalle muhtarı tarafından düzenlemiş ikametgah belgesinin bulunduğu anlaşılmakla, davacının hangi süreler arasında Atıcılar mahallesinde ikamet ettiğinin belirtilmediği, bunun davacının uyuşmazlık konusu dönemde yasada aranan ikamet şartını sağladığına karine oluşturmayacağı dikkate alınarak, davacının uyuşmazlık konusu dönemde ikamet şartının devam edip etmediğinin su, elektrik ve telefon abonelikleri, kira sözleşmeleri vs. deliller ile ispat edilmesi gerekirken, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2827, Karar No: 2023/411, Tarih: 24.01.2023

**5. Ceza Dairesi         2019/2827 E.  ,  2023/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Kapatılan) Adana Askeri Mahkemesi

SUÇLAR : Rüşvet alma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

29.12.2015 günü tebliğ edilen hüküm sanık ... tarafından 06.01.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de; hükümde kanun yolunun temyiz ve inceleme merciinin Askeri Yargıtay olduğu, hükmün tebliğinden itibaren bir hafta içerisinde kanun yoluna başvurulabileceği, bu başvurunun kararı veren Askeri Mahkemeye yapılabileceği, asker kişiler yönünden en yakın askeri birlik komutanlığına veya askeri kurum amirliğine beyanda bulunmak suretiyle yapılabileceğinin de belirtildiği, ancak kanun yoluna başvurunun Adli Yargı Ceza Mahkemelerine, Askeri Mahkeme veya Askeri Savcılık tutanak katibine bu hususta bir tutanak düzenlenmesi için yapılacak bir beyan ile de olabileceğinin belirtilmediği, bu nedenle geçerli bir tebligatın bulunmadığı gözetilerek temyizin süresinde olduğunun kabulüyle tebliğnamede ret öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun (353 sayılı Kanun) 205 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 196 ncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 209 uncu maddesince temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 217 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Kolordu Komutanlığı Adana Askeri Savcılığının, 28.05.2010 tarihli ve 2010/22 Evrak, 2010/22 Esas, 2010/452 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında zincirleme rüşvet alma suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 135 inci maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi, sanık ... hakkında 1632 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 kez cezalandırılması, 53 üncü madde gereğince hak yoksunluklarına ve 55 inci maddenin birinci fıkrası gereği adli emanette kayıtlı paraların müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Kapatılan) Adana Askeri Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli, 2013/127 Esas ve 2013/62 sayılı Kararı ile rüşvet alma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

2.Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Kapatılan) Adana Askeri Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli, 2013/127 Esas ve 2013/62 sayılı Kararı ile rüşvet alma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3.Bahse konu kararın sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Askeri Yargıtay 4 üncü Dairesinin, 23.09.2014 tarihli, 2014/637 Esas, 2014/725 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin sanık ... yönünden duruşmalarda müdafi bulundurulmayarak savunma hakkının kısıtlanması, sanık ... yönünden ise zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı (Kapatılan) Adana Askeri Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/363 Esas, 2015/815 sayılı Kararı ile sanıkların zincirleme rüşvet alma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz istemi, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, yargılama makul sürede tamamlanmadığından adil yargılanma hakkı gereği davanın düşürülmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suç tarihlerinde ... 5 inci Hudut Bölüğü ... Karakol Komutanlığında askerlik görevini yaptıkları, sanık ...'in nöbet tuttuğu sırada araziye gelen traktörlerin boş olan yakıt depolarını dolu gösterip araziden çıkarken depoları dolu olarak bölgeden çıkmasına göz yumması karşılığında traktör sahiplerinden 600 TL ve bir adet cep telefonu aldığı, sanık ...'in de benzer şekilde mazot kaçakçılığına göz yummak karşılığında traktör sahiplerinden 400 TL aldığı kabul edilerek zincirleme rüşvet alma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 6352 sayılı Kanun değişikliği öncesinde rüşveti tanımlayan 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasında "Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır" denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin Kanun'un ilk halinde rüşvet tanımından çıkarıldığı, bu durumda diğer koşulların varlığı halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin mülga üçüncü fıkrasında düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğu kabul edilmelidir.