muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1609, Karar No: 2023/4670, Tarih: 04.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1609 E.  ,  2023/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2014 tarihli ve 2013/33 Esas, 2014/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2014 tarihli ve 2013/33 Esas, 2014/101 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2016 tarihli ve 2015/3657 Esas, 2016/3576 sayılı kararı ile suç vasfının kasten öldürme olduğu ve haksız tahrikin derecesi yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 11.02.2017 tarihli ve 288062 sayılı itirazname ile;"...Sanığın eylemi TCK'nın 81. maddesindeki kasten öldürme suçunu değil, TCK'nın 87/4. maddesindeki kasten yaralama sonucu ölüm suçunu oluşturduğundan, hükmün suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2022 tarihli ve 2017/1-565 Esas, 2022/100 Karar sayılı kararı ile, Başsavcılığın itirazının kabulüne karar vererek dosyanın mahalline gönderilmesine karar vermiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2022 tarihli ve 2017/1-565 Esas, 2022/100 Karar sayılı kararı ile, Başsavcılığın itirazının kabulüne karar vererek dosyanın mahalline gönderilmesine karar vermiştir.

5. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/369 Karar sayılı ilamı ile sanığın kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfının kasten öldürme olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine, eksik ceza tayinine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, üst sınırdan ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın ... ilinin ... ilçesinde bulunan ... isimli iş yerinde giriş kontrol görevlisi olarak çalıştığı, diskoya girmek isteyenlerden giriş ücreti alıp bilet kestiği, olay gecesi maktul ...'ın kız arkadaşları ile birlikte sanığın çalıştığı ... ’ya gittikleri, sanığın maktulden giriş için belirlenen 15 TL bilet ücretini talep ettiği, maktulün giriş ücretini vermek istememesi üzerine sanık ile maktul arasında tartışma çıktığı, maktulün 15 TL tutarında banknotu buruşturup sanığa doğru savurduktan sonra biletini almadan diskoya girdiği, içeride birkaç saat kalıp eğlenen maktulün arada hava almak için diskodan bahçeye çıktığında, dışarıda bulunan sanığa hakaret ettiği, saat 03.40 sıralarında

diskodan çıkan maktulün yanında bulunan arkadaşı ... olduğu halde sanıkla kendisinden giriş ücreti istenmesi nedeniyle yeniden tartışmaya başladıkları, tartışmanın karşılıklı itişmeye ardından da kavgaya dönüştüğü, sanığın maktul ve yanında bulunan ...’a sopa ile saldırdığı, sanığın elinden sopayı alan ...’ın sopayla, maktulün ise yumruk atarak darbetmek suretiyle sanığı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde ve hafif nitelikte yaraladıkları, olay yerinde bulunanların müdahale ederek tarafları ayırmalarının ardından diskoya giren sanığın üstünü değiştirip yaklaşık 12 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı meyilli, düz ve küt bıçakla tekrar dışarı çıktığı ve ayakta durmakta olan maktulün sol karın kısmına bir kez bu bıçakla vurduğu, engel herhangi bir sebep olmaksızın eylemine kendiliğinden son verdiği, batın bölgesinden yaralanan maktulün sanık uzaklaştıktan 45 saniye kadar sonra yere düştüğü, maktulün Datça Devlet Hastanesine kaldırıldığı, saat 04.00 sıralarında tedavisine başlanan maktulün sağlık durumu ile ilgili olarak nöbetçi doktorca maktulün 0,5 cm uzunluğunda dış cilt kesisi ve 1,5 cm derinliğinde karın bölgesinde kesisi olduğu ve hayati tehlikesinin bulunmadığı, alkollü olduğu düşüncesiyle müşahede altında tutulmaya başlandığının belirtildiği, sabah nöbeti devralan hekim tarafından maktulün durumunun kötüleştiğinin fark edilmesi üzerine saat 09.20 sıralarında iç kanama teşhisiyle acil olarak Marmaris Devlet Hastanesine nakli yapılan maktulün burada hayatını kaybettiği, yapılan klasik otopsi sonucu düzenlenen raporda, maktulün vücudunda bir adet kesici delici alet yarasının bulunduğu, bu yaranın batına nafiz olduğu, renal arter ve ven kesisi ile midede 0,5 ve 0,7 cm uzunluğunda kesiler oluşturduğu, maktulün tek başına öldürücü nitelikte olan bu kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesilmesi sonucu hayatını kaybettiği olayda; sanığın maktulün bel bölgesine öldürmeye elverişli bıçakla vurması sabit olmakla giriş ücretinin ödenmesinden kaynaklanan ihtilafın sanığı maktulü öldürmeye sevk edecek boyutta bir husumet oluşturmadığı, maktulü ayakta durduğunu görmesine karşın eylemine kendiliğinden son vererek 155 polis ... hattını aramasını isteyerek önce güvenlik görevlilerinin ardından sağlık görevlilerin olay yerine gelişini sağlamaya dönük davranışlar sergilemiş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kastının öldürmeye dönük olmadığı, maktulün sanığın kasten yaralama eylemi sonrasında kaldırılmış olduğu hastanede hayatını kaybetmiş olması karşısında sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ve sanığın kast yoğunluğu dikkatte alınarak üst sınıra yakın şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar vekilinin, suç vasfının kasten öldürme olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim yapılmaması gerektiğine; sanık müdafiinin üst sınırdan ceza tayinine yönelen temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza

Genel Kurulu kararında da belirtildiği şekilde suç vasfı yönünden bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız tahrikin derecesi yönünden

Dairemizin 12.10.2016 tarihli ve 2015/3657 Esas, 2016/3576 Karar sayılı ilamında suç vasfının yanı sıra hükmün "TCK'nın 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden kaynaklanan davranışların ulaştığı boyuta göre asgari orana yakın indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim tatbiki" gerekçesi ile de bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen, gerekçe kısmında bozmaya aykırı şekilde sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtildiği ve hüküm kısmında da sanık hakkında haksız tahrik nedeni ile asgariye yakın oranda indirim yapılması yerine (1/2) oranında makul indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/369 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23758, Karar No: 2014/5191, Tarih: 05.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23758 E.  ,  2014/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/06/2013

Numarası : 2011/913-2013/403

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde 19.04.2005 tarihinden 27.07.2011 tarihine kadar asgari ücretle Bilgisayar operatörü olarak aralıksız çalıştığını, taşeron şirketin müvekkiline 06.07.2011 tarihinde işyerini değiştirildiğini, kendisinin 3 gün içinde Babaeski Devlet Hastanesinde göreve başlamasını istediğini, bu yazının müvekkiline 11/07/2011 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak müvekkilinin bu tarihte raporlu olduğunu, müvekkilin raporu bittikten sonra 25/07/2011 tarihinde Adana'daki işyerine gittiğini, ancak işbaşı yaptırılmadığını, davalı şirketin merkezi olan Tekirdağ ile görüştüğünü, fakat kendisinin Adana'da işbaşı yapmasını söylediklerini, iş akdinin haksız fesih edildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, Sağlık Bakanlığı husumet itirazında bulunarak taraf sıfatının olmadığını savunmuştur. Diğer davalı şirket ise usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı, Sağlık Bakanlığı husumet itirazında bulunarak taraf sıfatının olmadığını savunmuştur. Diğer davalı şirket ise usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı iş yerinde bilgisayar operatörü olup hizmet sözleşmesinin 2. Maddesinde işverenin işçiye gerek il sınırları içinde gerek başka il sınırları içinde başka yere atama yetkisi vardır. İşverence tutulan 1.7.2011 tarihli tutanakta davacı ile şirket şefi F.. K..’ telefonla arayarak “ ne oldu çıkaramadın mı” dediği ardından odaya elinde bıçakla gelerek firma yetkilisine “seni öldüreceğim” bıçak bulunan elini dengesizce savurduğu tutanak altına alınmıştır. Tutanak tanıkları mahkemede dinlenmiş tutanak tanıkları davacının F.. K.. in odasına girmeye çalıştığını elinde meyve bıçağı olduğunu odaya girerken elinden aldıklarını Faruk’a hitaben sen kim oluyorsun beni işten çıkaramazsın şeklinde bağırdığını, beyan etmişlerdir. Davacı 7.7.2011-18.7.2011 ile 18.7.2011-23.7.2011 tarihleri arasında raporludur. İşverence iş değişikliğine ilişkin ihtarname 11.7.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı 25.7.2011 tarihinde işe gittiğinde işe başlatılmamıştır. Bu olaylar işverenin objektif nedenlerle iş değişikliği yaptığını göstermektedir. Davacı yeni bildirilen iş yerine gitmediğinden Adana’daki işyerine geldiğinde iş akdinin işverence içeri alınmayarak eylemli olarak feshedilmesi haklı nedene dayandığı gözetilmeden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalı E... Sosyal Hizmetler Özel Güvenlik Gıda İnşaat Nakliyat Taahhüt Tic. Ltd. Şti'ne

iadesine, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6908, Karar No: 2019/12104, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6908 E.  ,  2019/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 20/05/2015 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/11/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/07/2014 günü yeniden işlemeye başladığı; yine, suça sürüklenen çocuğun gece vakti ...İlköğretim Okulu’nun bahçesindeki müstakil bina şeklindeki mağdurun işlettiği okul kantininden pencere kepenk asma kilidini söküp pencere camını kırmak suretiyle hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/2. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde gece vakti ...İlköğretim Okulu’nun bahçesindeki okul binasının eklentisi niteliğinde ve müstakil bina şeklinde bulunan mağdurun işlettiği okul kantininden hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

3- Suça sürüklenen çocuğun okul kantininden 35,00-40,00 TL kadar bozuk para ile 15,00 TL değerindeki kek ve çikolataları çaldığının anlaşıldığı olayda, çalınan paranın ve ürünlerin değerinin az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4596, Karar No: 2023/3950, Tarih: 03.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4596 E.  ,  2023/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2739 E., 2022/2083 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde imal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararı ile sanıklar Zohreh, Mohamad ve Vahid'in uyuşturucu madde imal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 25 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanıklar Alı ve ... uyuşturucu madde imal etme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir,

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/2739 Esas, 2022/2083 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan sanıklar Zohreh, Mohamad ve Vahid yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Arama kararının dosya arasında bulunmadığına,

4. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığına,

5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.