muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10433, Karar No: 2021/6833, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10433 E.  ,  2021/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2013 tarih, 2013/63459 Esas nolu iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarih, 2014/48693 Esas nolu ek iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... haklarında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da kamu davası açıldığı halde, Mahkemece bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-)Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ..., sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2013 tarihli ve 2013/63459 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak “2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken hükmün gerekçesinde “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin açıklamalara yer verildikten sonra, hüküm fıkrasında “ 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” denilerek hükmün karıştırılması suretiyle her iki takvim yılından da tek hüküm kurulması,

2-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

2-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2013 tarihli, 2013/63459 Esas sayılı iddianamesi ile 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da kamu davası açılmış ise de; rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden sanıklar hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı; ayrıca sanıklar ..., ... ve ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarihli 2014/48993 Esas sayılı ek iddianamesi ile 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmış ise de; sanıklar ..., ... ve ... hakkında usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; mahkeme tarafından öncelikle sanıklar hakkında 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, yargılamaya devamla hükmün gerekçesinde “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin açıklamalara yer verildikten sonra, hüküm fıkrasında “sahte fatura kullanmak” denilerek hükmün karıştırılması,

3-)Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.11.2020 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi, sanık ... müdafisi, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9270, Karar No: 2010/10115, Tarih: 12.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9270 E.  ,  2010/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.05.2008 gün ve 2007/398-2008/46 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.04.2010 gün ve 2008/12785-2010/4138 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili, müvekkiline ait “ETİ” markasının tanınmış olduğunu, davalı şirketin ise “ETİLEN” markasının tescilini talep ettiğini, müvekkilinin marka başvurusuna yaptığı itirazın davalı TPE YİDK’nca nihai olarak reddedildiğini, markanın tescili halinde müvekkiline ait marka ile iltibasa yol açacağını, müvekkiline ait markanın ayırt edici karakterinin ve itibarının zedeleneceğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nın 19/09/2007 tarihli kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9490, Karar No: 2012/21814, Tarih: 17.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/9490 E.  ,  2012/21814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nun 267/1, 269/2, 62, 53/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası, 2-TCK'nun 204/1, 43/1, 62, 53/1, 63, 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre “ resmi belgede sahtecilik “ suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Olay tarihinde hakkında başka suçlardan yakalama kararı bulunan sanığın, jandarma görevlileri tarafından yakalandığı esnada üzerinde kendi resmi bulunan ancak ... adına sahte düzenlenmiş suça konu nüfus cüzdanını ibraz edip, kendisini bu isimle tanıtması şeklinde gerçekleşen eyleminde sanık hakkındaki bütün adli işlemlerin ... ismiyle yapıldığı, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemediği, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği ve 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulaya göre de;

A-Suç tarihinde jandarma görevlilerinin yaptığı araştırma ve sanığın kardeşi Faruk Deri'nin beyanı ile gerçek kimliğinin tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nun 269/2. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

B-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas kabul edilen Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.1997 tarih 1996/144 Esas , 1997/31 Karar sayılı 12.03.1998 tarihinde kesinleşen ve hak ederek tahliye tarihi 17.02.2004 olan ilamın infaz tarihinden suçun işlendiği 04.06.2007 tarihine kadar 5237 sayılı TCK.nun 58/2-b. maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin dolduğu ve tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulunun bulunmadığı ancak sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde; Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.10.2002 tarihli, 1999/1062 esas-2002/750 karar sayılı 28.03.2003 tarihinde kesinleşen ve 13.07.2004 tarihinde yerine getirilen 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14171, Karar No: 2016/4717, Tarih: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14171 E.  ,  2016/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7442, Karar No: 2018/9758, Tarih: 19.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/7442 E.  ,  2018/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 157/1, 31/3, 62, 52/2-4 . maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuğun müdafisi ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde katılanı telefonla arayarak kendisini zabıt katibi olarak tanıttan bir şahsın, yanında bir Başkomiser olduğunu, bir operasyon kapsamında banka hesaplarına girildiğini iddia edip kendisini bir şüpheli ile yüzleştirmek üzere çağırdıklarını söylemesi üzerine katılanın bankadan çektiği 64,000 TL parayı .... İlköğretim okulu karşısında bir arabanın altına bıraktığı, paranın suça sürüklenen çocuk tarafından bırakıldığı yerden alındığı, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; suça sürüklenen çocuğun savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun müdafisi ve suça sürüklenen çocuk temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3824, Karar No: 2022/13441, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3824 E.  ,  2022/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.10.2010 tarihinden denetim süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 09.02.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1)... Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 30.10.2009 tarihli yazısı karşısında, 23.07.2010 tarihli 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün yürürlük tarihinin 01.01.2011 olduğu, somut olayda mütalaa tarihinin 30.10.2009 olduğu ve bu tarih itibariyle defterdarın mütalaa verme yetkisi bulunduğu ve soruşturma aşamasında 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı suçun işlendiğini tespit eden vergi denetmeni raporuna uygun 367. maddenin birinci fıkrasında gösterilen usule göre verilmiş mütalaanın varlığının kabulü ile dava şartının başlangıçta gerçekleştiği anlaşıldığından yargılamaya devamla sanık hakkında bir karar verilmesi gerekirken mütalaa bulunmadığı gerekçesiyle kamu davasının düşmesine hükmedilmesi yasaya aykırı,

2) Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11767, Karar No: 2012/14145, Tarih: 04.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/11767 E.  ,  2012/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.12.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, davalı belediyenin ihtiyari aleni ihalesi suretiyle kazanılan şahsi hakka dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın 309 parsel yönünden kabulüne, 372 parsele ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Tarafların temyizi üzerine karar Dairemizin 01.12.2011 tarihli ilamı ile “…5393 sayılı Belediyeler Kanununun 18/e maddesine göre “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına, üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi 30 yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı ayni hak tesisine karar vermek” belediye meclisinin görevleri arasındadır. Taşınmaz satım konusunda belediye meclis kararı olmadan veya belediye meclisi bu konuda işlem yapmak üzere belediye encümeni ya da belediye başkanına yetki vermeden mülkiyeti belediyeye ait bir taşınmazın satışı ve satış ihalesi geçerli olmaz. Mahkemece değinilen bu

husus üzerinde durulmamıştır. Yapılması gereken iş, davalı belediyeden dava konusu taşınmazların ihtiyari aleni ihale suretiyle üçüncü kişilere satışı konusunda meclis kararı bulunup bulunmadığını, meclis kararı varsa meclisin satış işlemi ve ihale yöntemine ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediğini sorup saptamak, davayı bu araştırma yapıldıktan sonra hükme bağlamak olmalıdır…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararın bozulması üzerine dosyaya getirtilen belgelerden, 04.09.2006 tarihli ve 2006/38 sayılı belediye meclis kararı ile 309 parseldeki belediye dükkanların satışına karar verildiği ve bu kararın verdiği yetki ile 17.11.2008 tarihli ve 34 sayılı satışa ilişkin encümen kararı uyarınca 309 parsel sayılı taşınmazda zemin kat 5 ve 6 no'lu dükkanların 25.11.2008 tarihli ihale ile davacıya satışının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararın bozulması üzerine dosyaya getirtilen belgelerden, 04.09.2006 tarihli ve 2006/38 sayılı belediye meclis kararı ile 309 parseldeki belediye dükkanların satışına karar verildiği ve bu kararın verdiği yetki ile 17.11.2008 tarihli ve 34 sayılı satışa ilişkin encümen kararı uyarınca 309 parsel sayılı taşınmazda zemin kat 5 ve 6 no'lu dükkanların 25.11.2008 tarihli ihale ile davacıya satışının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davalı belediyenin satışı, belediye meclisinin 04.09.2006 tarihli ve 38 sayılı kararına göre yapılmış, ihale işlemleri tamamlanmıştır. Dolayısıyla yöntemine uygun olarak yapılan bu satış, hüküm ve sonuç meydana getireceğinden davacı mülkiyetin adına geçirilmesini isteyebilir.

01.12.2011 tarihli bozma ilamımızın ikinci sayfasındaki “…meclis kararı varsa meclisin satış işlemi ve ihale yöntemine ilişkin belediye encümenine veya belediye başkanına yetki verip vermediğini sorup saptamak, davayı bu araştırma yapıldıktan sonra hükme bağlamak olmalıdır” ifadesindeki “varsa” ibaresinin, “yoksa” olarak yazılması gerekirken bu şekilde yazılmasının maddi hataya dayalı olduğu bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından maddi hataya dayalı olarak kararın bozulması davalı ... yararına usuli kazanılmış hak oluşturmaz.

309 parselde 5 ve 6 nolu dükkanların arsa payları kat irtifakı kurulacakmış gibi belirlenerek davacının tescil isteminin kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı belediyeden alınıp davacıya verilmesine, 04.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/156, Karar No: 2016/6871, Tarih: 06.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/156 E.  ,  2016/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2825, Karar No: 2021/10067, Tarih: 22.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2825 E.  ,  2021/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

4 ve 5 numaralı bentlerinden (nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine ayrı ayrı ( işlemiş nemaları ile derhal) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.