muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32668, Karar No: 2016/11948, Tarih: 23.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/32668 E.  ,  2016/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “...suçun işleniş biçimi, suç konusunun değer ve önemi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik göz önünde bulundurularak...” alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılıp 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunmakla, 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanıp, sonuç adli para cezasının 80,00TL olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/896, Karar No: 2019/2739, Tarih: 26.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/896 E.  ,  2019/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.03.2016 tarihinde verilen dilekçeyle komşuluk hukukundan kaynaklanan istinat duvarının yapılması, ikinci kademede tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 10.01.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 14.01.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

KARAR

Davacı vekili, komşuluk hukukundan kaynaklanan istinat duvarının yapılması, yapılamaması halinde malzeme ve yapım bedelinin tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne, istinat duvarının yapılmasına, yapılmaması halinde bilirkişilerce tespit edilen 263.043,00TL'nin tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 15.10.2018 tarihinde davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.01.2018 tarihli, 2016/44 Esas, 2018/2 sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 14.01.2019 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 11.01.2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 15.11.2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a/6 maddesi gereğince kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen bu karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 14.01.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 26.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3509, Karar No: 2018/4061, Tarih: 29.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3509 E.  ,  2018/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, davalının ...ili, ...ilçesi, 15134 ada 1 parselde bulunan ...sitesinin C blok 16 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, ...sitesinde 7 blok ve 133 bağımsız bölüm bulunduğunu, ...sitesinin 15/03/2015 tarihli ve 26/04/2015 tarihli genel kurullarında alınan kararlar gereğince ...sitesine mantoloma yapılmasına karar verildiğini, bu karara istinaden site yönetimi tarafından en uygun teklifi veren ... Müh. Ltd.Şti. ile 770.000,00 TL’ye anlaşıldığını, ayrıca bazı blokların yağmur oluklarının da yapılması gerektiğinden A, B, C, G bloklarının yağmur oluklarının da mantolama işiyle birlikte yaptırıldığını, yağmur olukları tamir edilmesi gerekmeyen blok için her bir bağımsız bölümden 5.750,00 TL toplanması gerektiğini, davalının da aralarında bulunduğu 24 dairenin mantolama bedelini ödemek istemediğini, bu nedenle kendilerine ihtar gönderildiğini, ödememeleri sebebiyle icra takibi başlatıldığını, bu seferde takibe itiraz ettiklerini, davalının bağımsız bölümün maliki olması sebebiyle KMK’nın 20. maddesi gereğince genel gider ve avans borçlarından sorumlu olduğunu belirterek, davalının ...25. İcra Müdürlüğünün 2015/22283 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 5.900,00 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren ödemede gecikilen günler için aylık %5 gecikme tazminatının, geciken günler için yıllık %9 yasal faizin davalıdan tahsilini, davalının en az %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece KMK'nın 20. maddesi ve yönetim planı gereğince kat malikinin ortak yerlerin bakımı, temizliği, korunması gibi ortak giderlerden arsa payı oranında sorumlu olmasına rağmen bilirkişice tespit edilen ortak gider borcunu ödemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile, 5.900,00 TL asıl alacak için ...25. İcra Müdürlüğünün 2015/22283 sayılı dosyasındaki itirazın iptaline ve takibin devamına, takipten sonra asıl alacağa %5 gecikme tazminatı yürütülmesine, davalı tarafça yapılan 5.900,00 TL ödemenin icra müdürlüğünce nazara alınmasına, davalı aleyhine asıl alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava mantolama kararı sebebiyle yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup her ne kadar mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de mantolama kararına dayanak teşkil eden 15.03.2015 ve 26.04.2015 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali istemine ilişkin olarak açılan ...6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1002 Esas - 2016/791 Karar sayılı ve ...9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1067 Esas - 2015/1152 Karar sayılı dosyaları ile söz konusu toplantıların iptaline karar verildiği ve Yargıtay denetiminden geçerek Dairemizin 2017/2936 Esas - 2018/2723 Karar sayılı ve 2017/9639 Esas - 2017/10561 Karar sayılı ilamları ile onandığı anlaşılmakla dayanağı kalmayan icra takibine yapılan itirazın yerinde olduğu belirlendiğinden, mahkemece itirazın iptaline ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17709, Karar No: 2017/8990, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17709 E.  ,  2017/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini, davacının 15/01/2015 tarihli dilekçesi ile davalıya yapmış olduğu başvurusunun reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava tarihinden geriye dönük 10 yıl için davacıdan haksız olarak tahsil edilen 3.028,51-TL'nin temerrüt tarihi olan 15/01/2015 tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesini istemiş, 13.04.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 17.082,36-TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

./..

-2-

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

../...

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3850, Karar No: 2020/4230, Tarih: 17.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3850 E.  ,  2020/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar tarafların yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, kendisinin ve davalılar Mehmet, Müjgan ve Müzeyyen'in annesi ve babası, davalı ...'in ise eşi Fadime'nin anne ve babası Şevkiye ile Mustafa'nın öldüklerini, bir kısım mirasçılar tarafından murislerinden kalan tapulu ve tapusuz taşınmazlardan bazılarının dava dışı şirkete satılması konusunda mirasçılar arasında anlaşma yapıldığını, bu anlaşmaya göre davaya konu edilen taşınmazlardaki paylarını satmak istemeyen mirasçılara bu paylarına karşılık başka taşınmazlardan pay verilmesinin kararlaştırıldığını; ancak daha sonra çıkan uyuşmazlık sonucunda kendisinin davalılar tarafından kandırılmak suretiyle gereğinden fazla payının elinden alındığını ileri sürerek davalılar üzerinde bulunan fazla payların tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, hile iddiasına dayanılarak açılan davanın bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından dinlenilemeyeceğini, taraflar arasında taşınmazların takas edildiğini, takas işlemlerinin tarafların hür iradesi ile yapıldığını, davanın kötüniyetle açıldığını öne sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Hâl böyle olunca, yerinde yapılacak ayrıntılı keşif ile taraflara murislerinden kalan taşınmazların hangilerinde gerek taraflar arasında gerekse dava dışı şirket arasında ne şekilde pay temliklerinin yapıldığının açıkça saptanması, bu temlikler sonucunda taraflar arasında makul, kabul edilebilir bir denkleştirmenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin takdiri açısından uzman bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması; bunların yanında, tapusuz taşınmazlar hakkında açılmış olan ve halen derdest bulundukları anlaşılan 2010/36 ve 2011/44 Esas sayılı dosyalardaki davaların sonuçlanması ve kesinleşmesi beklenerek ortaya çıkacak hukuki sonuçlarının öteki tüm delillerle birlikte değerlendirilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, bozma ilamına uyulmakla, taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağı ve mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamında açıklandığı şekilde hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hemen belirtilmelidir ki, bozma ilamına uyulmakla, taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağı ve mahkemece bozma gereklerinin yerine getirilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne var ki, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamında açıklandığı şekilde hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki; bozma ilamında belirtilen hususları kapsayacak şekilde uzman bilirkişilerden hükme ve denetime elverişli rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; taraflara murislerinden kalan taşınmazların hangilerinde gerek taraflar arasında gerekse dava dışı şirket arasında ne şekilde pay temliklerinin yapıldığının açıkça saptanması, bu temlikler sonucunda taraflar arasında makul, kabul edilebilir bir denkleştirmenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin takdiri açısından uzman bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, dava konusu 113, 114, 122, 124, 135 ve 216 parsel sayılı taşınmazların yeni parsel numaraları üzerinden değerlendirme yapılması gerektiği halde, infazda tereddüt yaratacak biçimde eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması da isabetsizdir.

Tarafların bu yöne değinen ve yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9204, Karar No: 2019/11258, Tarih: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/9204 E.  ,  2019/11258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK’nun 157/1, 52/2, 58/6-7 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından; sanık ... hakkında verilen 06/11/2014 tarih, 2012/200-2014/608 sayılı ilamın aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına ilişkin ek karar ise, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen ek karara yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin, süresinde yapılmadığından bahisle 25/03/2015 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın sanık tarafından temyiz edilmediği, hüküm tarihinden sonra yapılan yasal değişikliğe istinaden uzlaşma hükümlerinin uygulanması açısından uyarlama yargılaması yapıldığı ve bu hususta sanık hakkında 06/12/2016 tarihinde infazın durdurulmasına ilişkin ek karar verildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamaması üzerine 03/01/2018 tarihinde sanık hakkında verilen hapis cezasının aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına ilişkin ek karar verildiği, bu itibarla sanık ...’in 12/02/2018 tarihli dilekçesinin hükümden sonra yapılan uyarlama yargılamasına ve mahsup talebine ilişkin olarak 03/01/2018 tarihli ek karara karşı itiraz mahiyetinde olup dilekçe içeriğine göre temyiz talebinin bulunmadığı dikkate alınarak, 5271 Sayılı CMK'nın 223.maddesi hükmü karşısında, davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “sanık ... hakkında verilen hapis cezasının aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına" ilişkin 03/01/2018 tarihli ek karara karşı aynı Kanun’un 267. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...’in 12/02/2018 tarihli dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, adı geçen sanık yönünden dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,