muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8378, Karar No: 2014/20229, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8378 E.  ,  2014/20229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1527, Karar No: 2020/11172, Tarih: 01.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1527 E.  ,  2020/11172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yürütülen soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dai... Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2019 tarihli ve 2018/245470 soruşturma, 2019/18 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/05/2019 tarihli ve 2019/3940 soruşturma, 2019/2651 sayılı yetkisizlik kararını takiben,... Cumhuriyet Başsavcılığınca 25/07/2019 tarihli ve 2019/1324 soruşturma, 2019/146 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği mercince verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2018 tarihli ve 2019/314 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 06/05/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/05/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesi olan... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/02/2020 gün ve

94660652-105-27-18840-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

94660652-105-27-18840-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/08/2018 tarihli ve 2019/314 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7267, Karar No: 2019/17180, Tarih: 24.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7267 E.  ,  2019/17180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının ve fer'i müdahil vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri ile fer'i müdahil vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri ile feri müdahil vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile kamulaştırma bedeline uygulanacak yasal faiz hükmü yönünden HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekilleri ile feri müdahil vekilince temyiz edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 14.05.2018 tarihli 2017/1763 Esas 2018/462 Karar sayılı ek kararı ile HMK'nın 366/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 346/1 maddesi gereğince feri müdahil vekilinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu ek karar, feri müdahil vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HKM'nun 361/1 maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlara karşı tebliğden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. HMK’nın 366’ıncı maddesinin yollaması ile 348 maddesi uyarınca kendisine temyiz dilekçesi tebliğ edilen taraf, başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir.

Feri Müdahil Hazine vekiline, davacı idarenin temyiz dilekçesi 08.05.2018 tarihinde tebliğ edilmiş olup, feri müdahil vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, talebin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Feri Müdahil Hazine vekiline, davacı idarenin temyiz dilekçesi 08.05.2018 tarihinde tebliğ edilmiş olup, feri müdahil vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, talebin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi .... Mahallesi 43574 ada 8 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazda hazine fazlalığı olarak ayrılan kısım için ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/217 E. sayılı dosyasında dava açıldığı anlaşıldığından, mülkiyet ihtilafı olan bu kısma isabet eden bedelin faizi ile birlikte üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2) Dava konusu taşınmazın mülkiyet ihtilafı bulunan kısma isabet eden bedelin Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmış olup, bu bedel hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin mülkiyet ihtilafına ilişkin ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/217 E sayılı kararının kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 6 numaralı bendinde yer alan (ve 2.086,58 TL’nin) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına,

b) 7 numaralı bendinde yer alan (tarihinden) kelimesinden sonra gelen kısmın çıkartılmasına, yerine (mülkiyet ihtilafına ilişkin ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/217 E. sayılı kararının kesinleşme tarihi olan 18.04.2019 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, mahkemece hesaplanıp işlemiş faiz olarak depo ettirilen 2.086,58-TL'nin belirtilen tarih aralığı için işleyecek yasal faizden mahsubuna, işleyecek faizin ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/217 esas sayılı dosyası sonucuna göre belirlenecek hak sahibine ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11918, Karar No: 2014/19249, Tarih: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11918 E.  ,  2014/19249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAI HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2009/424-2014/45

Taraflar arasında görülen davada Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/01/2014 tarih ve 2009/424-2014/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, 2007/07029 sayılı "elektro mekanik kuş kaçırıcı cihaz" ve 2007/05174 sayılı "kuş kaçırıcı cihaz" ürünlerine ilişkin faydalı model ve endüstriyel tasarımın müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının da aynı ürünü ürettiğini ve www.kurtbomsan.com adresli sitede pazarladıklarını ileri sürerek patent ve tasarım hakkına tecavüz eden fiillerin durdurulmasını, haksız rekabetin men'ini, davalılara ait internet sitesinde fikri haklara tecavüz ve haksız rekabet oluşturan içeriğin kaldırılmasını, fiili zarara karşılık 1.000 TL, yoksun kalınan kazanca karşılık 4.000 TL, manevi zarara karşılık da 20.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, haksız rekabet iddiası yönünden hak düşürücü sürenin geçtiğini, yenilik ve ayırdedicilik özellikleri olmayan faydalı model belgesi ile endüstriyel tasarıma karşı hükümsüzlük davalarının açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen davalarda davacılar vekili, müvekkiline ait kuş kaçırıcı cihaz ürününün davalı tarafından yeniymiş gibi piyasaya sürülmek suretiyle üretiminin yapılıp pazarlandığını, ürünün 2007 yılında 05174 endüstriyel tasarım belgesi ve 07029 faydalı model belgesi ile tescil edildiğinin öğrenildiğini, ancak bu cihazın müvekkil şirket tarafından öteden beri imal edilmek suretiyle kullanıldığını, ilk olarak 1940'lı yıllarda üretilmeye başlandığını, müvekkilinin 1994 yılında kendi adına faaliyetine başladıktan sonra üretmeye devam ettiğini, ürünün yenilik ve ayırdedicilik unsurlarını içermediğini, taklit edilmek suretiyle kullanılageldiğini ileri sürerek 2007/05174 sayılı endüstriyel tasarım ve 2007/07029 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğünü, sicilden terkini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosya davalısı, birleşen davaların reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı, birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı İ.. K..'un adı geçen ürünü 1980'li yıllardan bu yana bilfiil üretmek suretiyle piyasaya sürdüğü, aynı ürünün 2007 yılında .. Kompresör Şirketi tarafından yeni ve orjinal olarak tescilinin sağlandığı, alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde davalı-davacı Değer Kompresör Şirketi'nce üretilen kuş kaçırıcı cihaz adlı ürünün yenilik vasfını taşımadığı, davacı İsa'ya ait ürünün aynısı olduğu, 11 nolu istem açısından ise bütünü değiştirir mahiyette bulunmadığı, 11 nolu istem olarak adlandırılan "zaman ayarı, fotosel devresi, karışık atış, tekrarlı atış ve test fonksiyonlarının kumanda edildiği elektronik kartın" mevcut olduğu, bu istem yönünden yenilik vasfı varsa da bu özelliğin büyük oranda eş değerde olan ürünlerin ayırt edici ve tamamen farklı yeni bir ürün olduğu hususunu ortaya koymadığı, sonuç olarak yeni ve ayırt edici nitelikte olmayan davalı-davacı .. Kompresör Şirketi'nin tasarım ve tescil belgesinin yenilik vasfına sahip bulunmadığı gerekçesiyle birleşen 2009/654 ve 2009/655 E. sayılı dava dosyada davacı İ.. K..'un davasının kabulüne, 2007/07029 nolu faydalı model belgesi ile 2007/05174 sicil nolu endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, asıl dosya davacısı Kompresör San. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti'nin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Birleşen Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/655 Esas sayılı dava dosyasına yönelik temyizi itirazlarının incelenmesinde; dava, faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, görüşüne başvurulan ilk bilirkişi heyeti 08.06.2012 tarihli raporlarında dava konusu faydalı modelin 9, 10, 11, 13 ve 17 nolu istemler yönünden geçerliliğinin sağlanması gerektiğini bildirmişler, ardından alınan 18.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda da anılan faydalı modelin 11. isteminin yenilik vasfını koruduğu, asıl dava yönünden bu isteme tecavüzün gerçekleştiği belirtildiği halde, 11 nolu istem yönünden hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmesi gerikirken bu istemin bütünü değiştirir mahiyette olmadığı gerekçesiyle faydalı modelin tümüyle hükümsüzlüğüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Asıl dava yönünden yapılan incelemede ise; yukarıda (1) nolu bentte açıklanan bozma gerekçesine göre bir değerlendirme yapıldıktan sonra asıl dava davacısının haksız rekabet ve faydalı modele tecavüz iddialarının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesini teminen kararın asıl dava yönünden de bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2595, Karar No: 2016/7019, Tarih: 22.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2595 E.  ,  2016/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 52/2, 62, 52/4, 53/1. ve 204/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın mağdur ...'den satın almış olduğu kumaşlar karşılığında 11500 TL değerinde dava konusu sahte çeki verdiği olayda,

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık savunması, mağdur ve tanıklar beyanları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın her hangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-TCK 158/1-f-son ve aynı kanunun 61. maddeleri gereğince adli para cezası hesaplanırken belirlenen gün para cezası üzerinde TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra 52/2 maddesi uyarınca adli para cezasının miktarının hesaplanması gerekirken gün para cezasının hesaplandıktan sonra indirim yapılması,

b-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 2 numaralı hükmün (4.) paragrafında yer alan "20 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay arayla" ve adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 1150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 958 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL 'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 19160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.