muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11216, Karar No: 2014/17265, Tarih: 16.09.2014

Her iki halde de iş aktini fesheden davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı açıktır.

Dosyaya "17.05.2006 tarihi itibariyle çalışmakta olduğum çapak alma görevimden 31.12.2012 itibariyle sağlık durumumun çalışmaya elvermemesiyle iş aktimi tek taraflı olarak feshediyorum" şeklinde davacıdan sadır dilekçe sunulmuştur.

Söz konusu dilekçe metni incelendiğinde davacı işçinin sağlık durumu nedeniyle iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshettiği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, davacının bu dilekçesi esas alınarak tam teşekküllü bir hastaneye sevkinin yapılarak rahatsızlığının işyerinde çalışmasına engel olup olmayacağı ya da rahatsızlığının işyerinde yapmakta olduğu işi ile bağdaşmayan bir hastalık şeklinde olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu hususlar yerine getirilip dosyaya sunulan diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 24/1-a veya b bentleri kapsamında kalıp kalmadığı, davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği belirlenip sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Mahkemece, yanılgılı ve eksik inceleme ile davacı işçinin istifa iradesinin geçerli olduğundan bahisle kıdem ve ihbar tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16652, Karar No: 2023/3050, Tarih: 16.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16652 E.  ,  2023/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği cezanın süresi nedeniyle reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2018 tarihli ve ... sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.02.2019 tarihli ve ... sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.10.2021 tarih ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1. Sanığın ByLock kullanmadığına,

2. SGK çalışma kayıtlarının müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

3.Bank ... hesap hareketlerinin rutin olup olmadığının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılmadan karar verildiğine,

4. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen Sair Temyiz sebepleri ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın ByLock kullanmadığına,

2. SGK çalışma kayıtlarının müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

3.Bank ... hesap hareketlerinin rutin olup olmadığının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılmadan karar verildiğine,

4. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen Sair Temyiz sebepleri ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ terör örgütüne ait özel iletişim ağı olan ByLock programının suç işlemek amacıyla oluşturulmuş ve münhasıran bir suç örgütünün mensupları tarafından kullanılması, gizlilik temeline dayalı FETÖ terör örgütünün bu programı yalnızca güvendiği kişilere özel yöntemlerle kurması, sanığın, terör örgütünün mensupları tarafından kullanılmakta olan bir ağa bu özelliğini bilerek, kasten dahil olması ve hatta bu ağı iletişim için kullandığının teknik verilerle belirlenmesi, bu programın kurulmasının veya kullanılmasının örgüt bağlantısını göstermesi, tanıklar M. G. ve Ö. F. S.'nın sanığın örgüt içindeki sohbet hocası olduğu yönündeki beyanları ve dosyadaki diğer deliller bir bütün halde değerlendirildiğinde, sanığın yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik gösteren eylemleri birlikte değerlendirildiğinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit görüldüğünden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içinde örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği ve örgüt içerisinde bölgeci olduğu belirlenen, ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi dışında, karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.02.2019 tarihli ve ... sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereği hükmün ikinci maddesindeki “3713 sayılı Yasasının 5. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “3713 sayılı Terörle Mücadele Yasasının 5/1. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/14763, Karar No: 2015/7878, Tarih: 07.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14763 E.  ,  2015/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/275-2014/322

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin, davadan feragat ettiği ancak dosya içerisindeki davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından "davadan feragat yetkisini de içerir" vekaletname örneği temin edilerek dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/396, Karar No: 2023/2639, Tarih: 05.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/396 E.  ,  2023/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2022 ve 08.11.2022 tarihli, 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2015/426 Esas, 2017/436 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü uyarınca, 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının d bendi, 52 nci maddesi ve 53 üncü uyarınca, 5 yıl ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı kararı ile sanıkların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı ek karar ile sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı ek karar ile sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri, hükümlerin temyize tabi olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı ek karar ile sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı ek karar ile sanık ... müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri, hükümlerin temyize tabi olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 ve 08.11.2022 tarihli, 2018/1677 Esas, 2022/1653 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafi ile sanık ... müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30649, Karar No: 2019/2672, Tarih: 04.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30649 E.  ,  2019/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı, davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak uzun süre çalıştığını 31.07.2012 tarihinde iş akdinin feshedildiğini , kıdem ve ihbar tazminatı adı altında bir kısım ödeme yapıldığını ancak davacının fazla mesailerinin ödenmediğini, haftalık 45 saati aşan çalışması olduğu gibi gece 7,5 saati aşan çalışmalarının da olduğunu, işverenin bazı güvenlik personeline ayırımcılık yaparak ek ödeme ve prim adı altında ödeme yaptığını, bu nedenle fazla mesai ve ek ödeme alacağını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının fazla mesai alacağı olmadığını, iş yerinde üç vardiya halinde çalışıldığını , yapılan fazla mesai ücretlerinin ise bordrolara yansıtıldığını , ayrıca sözleşmede davacının yıllık 270 saatlik fazla mesaisinin ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığını, davacı ek ödeme talebinde bulunmuşsa da eşit işlem borcu nedeniyle yakın korumalar, yönetim katında çalışanlar, işçinin kıdemi, eğitimi, uzmanlığı gibi kıstaslara göre değişkenlik gösterdiği, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tanıklarının , davacının normal çalışma saatleri dışında da fazla çalışma yaptığını doğruladığını,davalı tarafın tanık dinletmediğini,işin niteliği ve tanık anlatımları doğrultusunda davacının fazla mesai yaptığının ispat edildiğini,davacı ile aynı koşullarda çalışan ...'ın ek ödeme aldığını davacının almamasının 4857 sayılı yasanın 5. maddesi gereğince eşitlik ilkesine aykırı olduğunu bu nedenle bilirkişi tarafından yapılan hesaplama doğrultusunda ek ödeme alacağının da kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı ek ödeme adı altında talepte bulunmuş mahkemece bu talep kabul edilmişse de tanık anlatımlarında "ek ödeme"adı altında verilen paranın yönetim katında görev yapan güvenlik görevlilerine verildiği, davacının yönetim katında görev yaptığını iddia ve ispat edemediği ve yönetim katında görev yapan güvenlik görevlilerine görev yaptıkları yerin niteliği dikkate alınarak yapılan ödemeden diğer güvenlik görevlilerinin yararlanamayacağı anlaşıldığından davacının ek ödeme talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6174, Karar No: 2023/2756, Tarih: 22.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6174 E.  ,  2023/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Belediyeye ait Yeni mahalle 288 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usulü ile ihaleye tek başına katılan davalı ...'a 2.072.245,26 TL bedelle satıldığını, ihale şartnamesine göre 30 gün içerisinde bedelin ödenmesi gerekirken davalının 3 taksitle bedeli ödediğini, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdare Kontrolörlüğü'nün 125/6 sayılı Denetim Raporu'nda dava konusu taşınmazın gerçek değerinin 30.852.286,80 TL olarak tespit edildiğini, taşınmazın gerçek değerinin çok altında bir bedelle satılması nedeniyle kamunun zarara uğratıldığını, muvazaa olduğunu, tek amacın hileli yollarla dava konusu taşınmazın satışı olduğunu ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 288 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, tescil mümkün olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin taşınmazın yolsuz tescil edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, ihale öncesinde Belediye tarafından dava konusu taşınmazın piyasa değerinin tespit edildiğini, davalının ihale sürecine bir dahili bulunmadığını, davalı tarafından taşınmazın bedelinin tek seferde ödenmesinin mümkün olmadığını belirtmesi üzerine Belediye Encümen kararı ile kendisine taksitle ödeme imkanı verildiğini, davacı tarafın dayandığı İçişleri Bakanlığı Mahalli İdare Kontrolörlüğü'nün 125/6 sayılı Denetim Raporu'ndaki taşınmaz değerine ilişkin değerlendirmenin objektif olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Belediyeye ait taşınmaz malların satış yetkilisinin Belediye Meclisi olduğu, Belediye Encümeni’ne yetki verilmesi halinde de encümenin yetkili kılınabileceği, ancak bu konuda alınacak meclis kararlarının hangi unsurları kapsaması gerektiği hususunun önem arz ettiği, belediye meclislerinin "…Belediyenin taşınmazlarının satışına…" ya da "…Belediye başkanınca veya Belediye Encümenince uygun görülen taşınmazların satışına…" şeklindeki genel nitelikte olan ve yetki devri anlamına gelen kararlarının, hukuki sonuç doğurmadığını ve geçerli kabul edilmediği, somut olayda Belediye Encümenine verilen satış yetkisinin de bu nitelikte olduğu, bu nedenle hukuki sonuç doğurmayacağı ve yolsuz tescil teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın değerinin tespit edildiği bilirkişi raporunun objektif ve denetlenebilir olmadığını, emsal taşınmaz değerlerinin araştırılmadığını, davaya dayanak satışlarla ilgili herhangi bir ceza soruşturması açılıp açılmadığının araştırılmadığını, davaya konu satışlar için Belediye Encümenine usulüne uygun yetki verildiğini, taşınmazın satışının yapıldığı dönemde bölgedeki sınır hareketliliği nedeniyle kimsenin yatırım yapmadığı dönemde davalının zorlanarak dava konusu taşınmazı edindiği, ihaleden önce dava konusu taşınmazların değerinin Belediye tarafından tespit edildiğini, Belediye Encümenine satış yetkisi veren Belediye Meclisinin 08.05.2015 tarih ve 28 nolu kararından sonra alınan 04.12.2017 tarih ve 79 numaralı meclis kararında satışa konu edilecek taşınmazların yer, mevkii ve fiyatlarının yer aldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmazın satışının Belediye Meclisi'nin 08.05.2015 tarih ve 28 nolu kararına dayalı olarak 25.07.2018 tarihli 46 sıra nolu encümen kararı ile yapıldığı, bahsi geçen Belediye Meclisi kararının “…Mülkiyeti Belediye Başkanlığımıza ait olan ... ilçesinde bulunan ve tapu kayıtlarında ... Belediyesi olarak geçmekte olan gayrimenkullerin satış işlemleri 2886 sayılı ihale kanununa göre encümen huzurunda yapılması için Belediye Encümenine yetki verilmesine yapılan görüşme ve oylama sonucu oybirliği ile karar verilmiştir…” şeklinde olduğu, kararda satılacak taşınmazların ada ve parsel numaraları, mevkii ve yüzölçümleri ile tahmini rayiç bedellerinin belirtilmediği, bu durumda Belediye Encümenine satış yetkisi veren bahse konu Belediye meclis kararının genel nitelikte olup, yetki devri içermediği, bu nedenle hukuki sonuç doğurmayacağı, bu şekilde tescilin yolsuz olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Belediye Encümenine satış yetkisi veren Belediye Meclisinin 08.05.2015 tarih ve 28 nolu kararından sonra alınan 04.12.2017 tarih ve 79 numaralı meclis kararında satışa konu edilecek taşınmazların yer, mevkii ve fiyatlarının yer aldığını, sonraki tarihli kararın Bölge Adliye Mahkemesince neden geçerli sayılmadığının gerekçelendirilmediğini, kararlarda yer alan Yargıtay kararlarının somut olaya uygun olmadığını, dava tapu iptali ve tescil davası olmasına rağmen davacı tarafın ıslahla dava konusunu artırmasının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın değerinin tespit edildiği bilirkişi raporunun objektif ve denetlenebilir olmadığını, emsal taşınmaz değerlerinin araştırılmadığını, davaya dayanak satışlarla ilgili herhangi bir ceza soruşturması açılıp açılmadığının araştırılmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün değilse taşınmaz bedeline hükmedilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk