muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6093, Karar No: 2023/6696, Tarih: 12.06.2023

5510 sayılı Kanun'un 6/a, 7/a, 82/2-3 üncü maddeleri hükümlerinde de açıkça görüleceği üzere sigortalılık niteliği için ücret zorunlu unsur değildir. Bilindiği gibi çalıştırılanlar, işe alınmalarıyla sigortalı olurlar ( 5510 S.K. m.7/a). Maddenin “çalıştırılanlar” sözüne yer verip, aksine, hizmet akdi ile çalıştırılanlar ifadesine yer vermemesi karşısında, zaman ve bağımlılık koşulu gerçekleşmiş ise, ücret koşulu gerçekleşmese de, kişi, sigortalı sayılmalıdır.

Konu, doktrinde de ele alınmış ve ücret almadan yapılan çalışmaların da sigorta kapsamına alınması gerektiği genel olarak kabul görmüştür. Diğer unsur olan bağımlılık ve bu kapsamda ele alınması gereken zaman unsuru, hizmet akdinin ayırt edici özellikleridir.

Bağımlılık, iş ve sosyal güvenlik hukuku uygulamasında temel bir ilke olup, bu unsur, hizmetini işverenin gözetimi ve yönetimi altında yapmayı ifade eder. Ne var ki, iş hukukunun dinamik yapısı, ortaya çıkan atipik iş ilişkileri, yeni istihdam modelleri, bu unsurun ele alınmasında her somut olayın niteliğinin göz önünde bulundurulmasını zorunlu kılmaktadır. Bazı durumlarda, taraflar arasında sıkı bir bağımlılık ilişkisi bulunmasa da, işverenin iş organizasyonu içinde yer alınmaktaysa, bu unsurun varlığının kabulü gerekecektir. Önemli yön, işverenin her an denetim ve buyurma yetkisini kullanabilecek olması, çalışanın, edimi ile ilgili buyruklara uyma dışında çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte teknik ve hukuki bir bağımlılığın bulunmasıdır. Genel anlamda bağımlı çalışma, işverenin belirleyeceği yerde ve zamanda, işverence sağlanacak teknik destek ve işverenin denetim ve gözetiminde yapılan çalışmadır. İşverenin yönetim (talimat verme) hakkı karşısında işçinin talimatlara uyma (itaat) borcu yer alır. Bir işin görülmesi süreci içinde işçinin faaliyeti, çalışma şekli, yeri, zamanı ve işyerindeki davranışları düzenleyen talimatlar veren işveren onu kişisel bağımlılığı altında tutar. Bu sözleşmede varolan otorite/bağımlılık ilişkisi taraflar arasında kaçınılmaz olarak bir hukuki hiyerarşi yaratır. Bu nedenle iş akdinde bağımlılık hem işçinin kişiliğini ilgilendirmekte hem de bir hukuki bağımlılık niteliği taşımaktadır.

3. Değerlendirme

Davacı 01.02.2012–29.01.2017 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep etmiş, mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da davacı ile davalı arasındaki çalışma ilişkisi somut olarak belirlenememiştir.

3. Değerlendirme

Davacı 01.02.2012–29.01.2017 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep etmiş, mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da davacı ile davalı arasındaki çalışma ilişkisi somut olarak belirlenememiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında, ücretin ödenme biçiminin bağımlılık unsurunu ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak ihtilaf konusu dönemde davacının davalı adına kayıtlı erkek berber salonunda öncelikle çalışma şekli irdelenmeli ve hâsılat kirası mı yoksa hizmet akdi ile çalışmanın varlığı olgusu belirlenmeli, bu kapsamda davacının çalışma iddiasına konu edilen işyerine ait vergi kayıtları getirtilerek vergi ödemelerinin kim ya da kimler tarafından yapıldığı tespit edilmeli, berber salonun işletilmesine ilişkin ekonomik riskin kime ait olduğu irdelenmeli, taraflar arasındaki sosyal medya üzerinden yapılan yazışmalarda davalının davacıya emir ve talimat verdiği de dikkate alınarak araştırmanın genişletilmesiyle elde edilecek bilgiler ile dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanıp dayanmadığı, hizmet akdine dayanması halinde ise çalışmanın niteliği, sürekli olup olmadığı hususu soruşturulmalı, bu bağlamda hizmet akdinin gereklerinden olan bağımlılık unsurunun davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği etraflıca tanık beyanları ile ortaya konulmalı, bu konuda yeterli ve gerekli tüm araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10136, Karar No: 2013/23411, Tarih: 26.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10136 E.  ,  2013/23411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-T.C....

vekili Av....

2... Sosyal Hizmetler Sağlık İnş.Turizm

Gıda Otomotiv Taş.San. ve Tic.Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı ile ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra ödeme yapıldığından ücret alacağı bakımından karar verilmesine yer olmadığına, kıdem tazminatı bakımından ise, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile beraber her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları yönünde karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, kıdem tazminatı bakımından her iki davalı aleyhine kabule ve kabul edilen miktarın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Hüküm fıkrasının harca ilişkin (4) numaralı bendinde 272,00 TL bakiye karar harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irat kaydına ve (6) numaralı bendinde peşin harç ve başvurma harcı olmak üzere toplam 119,05 TL harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmammalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendindeki ve (6) numaralı bendindeki "davalılardan dayanışmalı olarak tahsiline" sözcüklerinin ayrı ayrı silinerek, yerlerine ayrı ayrı "davalı ANG Sosyal Hizmetler Sağlık İnşaat Tur. Gıda Otomotiv Taşımacılık San ve Tic.Ltd.Şti'den tahsiline" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6708, Karar No: 2010/12718, Tarih: 09.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6708 E.  ,  2010/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 tarih ve 2005/925 - 2008/496 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından taşıma esnasındaki rizikolara karşı sigortalanmış olan akaryakıt emtiasının davalıların maliki ve sürücüsü oldukları araçla İzmir-Konya arası mesafede taşınması sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu akaryakıt emtiasının zayi olduğunu, sigortalı emtianın zayi olması nedeniyle müvekkili tarafından sigortalısına 27.810,00 YTL ödemede bulunulduğunu ve bu suretle müvekkilinin TTK’nun 1301 nci maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, ödenen miktarın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın kış şartlarının ağırlığından dolayı meydana geldiğini, bu nedenle sürücü ...’un ve onu çalıştıran müvekkili İdarenin bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., kazada kusurunun olmadığını, kazanın tamamen araçtaki teknik bir hatadan dolayı meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... şirketi tarafından taşıma esnasındaki rizikolara karşı sigortalanan akaryakıt emtiasının davalı ... tarafından kullanılan diğer davalıya ait araçla taşındığı sırada meydana gelen kaza sonucu zayi olduğu, akaryakıt emtiasındaki zayiat nedeniyle oluşan 27.810,00 YTL tazminat bedelinin davacı ... şirketince sigortalısına ödendiği, kazanın taşımayı yapan araçta meydana gelen teknik bir arızadan kaynaklandığı, araç maliki olan davalı ... ile sürücü ...'un aracın bakımlarının düzgün yapıldığını takip etmemeleri nedeniyle zarardan sorumlu oldukları, TTK’nun 781 nci maddesinde taşıyıcının kendisine teslim edilen eşyanın teslim edilecek yere gönderilene kadar meydana gelecek hasar ve ziyanlarından sorumlu olduğunun düzenlendiği, aynı maddede belirtilen taşıyıcının sorumluluktan kurtulabileceği hallerin hiçbirisinin somut olayda gerçekleşmediği, TTK’nun 1301 nci maddesindeki koşulların davacı ... şirketi bakımından gerçekleştiği sonucuna varılarak, davanın kabulü ile 27.810,00 YTL tazminat bedelinin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.276,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3534, Karar No: 2014/21151, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3534 E.  ,  2014/21151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7024, Karar No: 2022/2480, Tarih: 25.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7024 E.  ,  2022/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2020 tarih ve 2017/66 - 2020/122 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 58/9, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE

Tanık beyanları, sanık savunması, tutanaklar, araştırma tutanağı, delil toplamaya yönelik mahkeme kararları, dinleme-fiziki takip kayıtları, açık kaynak araştırmaları, ele geçen dokümanlar-dijital veriler, kolluk tutanak ve raporları ile tüm dosya kapsamına göre;

Sanığın, DTK içerisinde, daimi meclis, Hukuk ve İnsan Hakları Komisyonu ile Diplomasi Komisyonu üyesi olduğu, yine milletvekili delegeleri arasında yer aldığı, DTK'nın bir kısım toplantılarına katıldığı, öte yandan yokluğunda yapılan toplantılarda da DTK adına yapılacak bazı görevlendirmelerde sanığın isminin zikredildiği, örgüte müzahir internet sitelerinde yer alan çağrı üzerine 15/07/2012 tarihindeki yasadışı gösteriye ve 14.07.2012 tarihindeki yasadışı gösteriye katıldığı, sanığın ikametinde yapılan aramada; kuzey kürdistan ve parça örgütlenmesi başlıklı döküman, terör örgütü propagandası içeren ve hakkında toplatılma kararı verilen kitap, dergi, gazete ile dijital materyallerin ele geçirildiği, bahse konu dijital materyallerin incelemesinde; PKK/KCK terör örgütünün ideolojisi kapsamında hazırlanmış ses dosyaları, HPG'li ve HPJ'li teröristlere ait örgütsel müzik eşliğindeki videolar ile sanığın da aralarında yer aldığı, Abdullah Öcalan ve Sakine Cansız posterlerinin, "Öcalan'a özgürlük, kürdistana özgürlük", "özgür kürdistana statü", "demokratik özerklik" pankartlarının, pkk/kck sözde bayraklarının asılı olduğu, HPG isimli terörist grubun silahlı eylemlerinde üzerine giydikleri "leşger" isimli elbiseden giyen şahısların bulunduğu açık alanda düzenlenen etkinliğe ait resim ve videoların tespit edilmesine karşın;

Öte yandan, dosya kapsamında tanıkların alınan beyanlarından; sanığın güvenlik güçlerinin müdahalesini engellemek için hendek, barikat ve sokaklarda silahlı nöbet tutma faaliyetlerine karşı olduğunu aleni olarak ifade ettiği, tutum ve davranışlarının da bu yönde tutarlılık arz ettiği, sanığın yapıcı bir tavır sergilediği, sanık hakkında farklı tarihlerde basına yansıyan haberlerden; sanığın ... sınır kapısındaki karşılama törenine ilişkin olarak, gelenlerin dağ kıyafeti ile otobüsler üzerinde zafer işareti yapmalarının kabul edilemeyeceği ve DTP'nin tavrını tasvip edilemeyeceğini beyan ettiği, yine, BDP Hakkari milletvekili olduğu dönemde ekonomi bakanı ile gittiği Suudi Arabistan'daki bir otelde Türk bayrağı göremeyince "Bizim bayrağımız neden yok?" diyerek otele Türk bayrağını astırdığı hususları nazara alındığında karar yerinde; sanık hakkında lehe ve aleyhe deliller birlikte değerlendirilip karşılaştırılarak sanığın örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına ve hiyerarşik yapıya dahil olduğuna ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespitinden sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4774, Karar No: 2012/30452, Tarih: 19.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/4774 E.  ,  2012/30452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde 27/8/1996 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişinin raporunda, yerin 27/10/1989 tarihinde kesinleşen orman tahdit hattına göre tamamının devlet ormanı sınırları içinde kaldığının belirtilmesine, buna istinaden mahkemece 23/10/1996 tarihli kararla sanığın 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesine muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmesine; mahkemece 27/6/2007 tarihinde yargılamanın iadesi talebinin kabulünden sonra 22/5/2009 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen iki orman mühendisi ve harita mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda 23/10/1938 tarihli orman sınırlarına ilişkin sabit noktaların aranıp mevcut haritadan 437 no.lu orman sınır noktalarının bulunup bu noktadan tutanaktaki açı ve mesafe değerleri takip edilerek diğer orman sınır noktalarının bulunduğunun dava konusu yerin 441 ve 442 no.lu orman sınır noktaları arasında kalıp derenin güneyine düşen bir yerde olduğunun, 1988 tarihindeki 3302 sayılı Kanun uygulamasına göre yerin orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olmadığının, ayrıca 3302 sayılı Kanun uygulamasına ilişkin haritanın kök uygulaması olan 3116 sayılı Kanun ile belirlenmiş ilk tahdit uygulaması ile örtüşmeyip orman sınır noktaları arasındaki mesafelerde farklılıklar olduğunun, incelemeler sonucunda dava konusu yerin orman tahdit sınırı ile dere arasında kalan bir yerde olup tamamının orman sınırları dışında kaldığının belirtilerek çelişki yaratılmasına göre mahallinde farklı orman mühendisi ve harita tekniğinden anlayan harita mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak bir heyet vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimiyle ilk tahdidin yapılmasında uygulanan yöntem ve teknolojik araçlar kullanılmak suretiyle yeniden keşif yapılıp ilk orman tahdidinde orman olarak ayrılan yerlerden olup olmadığının, 2/B uygulamasına tabi bulunup bulunmadığının, buna göre yerin vasfının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, ayrıca sahada arazi

kadastrosu yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa kesinleşme tarihi ile dava konusu yerin arazi kadastrosunda hangi vasıfla tesbit gördüğünün de araştırılarak varsa tapulama tutanaklarının da mahallinde tatbik edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7896, Karar No: 2013/351, Tarih: 23.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7896 E.  ,  2013/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi oluşturulan hüküm de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Davacı taraf tapuda taraflar adına elbirliği mülkiyet şeklinde kayıtlı ve ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki yapının zemin üzerindeki 1. ve 2. normal katların kendileri tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemi ile dava açmış, davalı taraf ise muhdesatların ortak miras bırakan tarafından meydana getirildiğini savunarak davanın reddini istemiş, iddia ve savunmanın kanıtlanması için taraflarca tanık gösterilmiş, mahkemece taraflarca ibraz edilen deliller ve ................ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2009/1331 Esas sayılı dosyasında dinlenilen tanık beyanları esas alınarak hüküm verilmiştir.

Davanın niteliği gereği davada tanık dinlenilebileceği kuşkusuzdur. Ne var ki, muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından, kimin adına meydana getirildiği yönünde dinlenen tanık beyanları davayı çözümlemeye yeterli açıklıkta olmadığı gibi, tanık anlatımları ile tanıkların önceki ve sonraki anlatımları arasında dahi çelişki bulunduğu ve çelişkilerin de giderilmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca; mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan ve dava konusu edilen zemin üzerindeki 1. ve 2. normal katların hangi tarihte, kim tarafından, kimin adına