muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/53, Karar No: 2016/13447, Tarih: 28.11.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1182, Karar No: 2019/4883, Tarih: 04.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/1182 E.  ,  2019/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kıymetli damgada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

13.07.2017 tarihli oturumda Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 07.03.2017 tarih, 2015/9234 Esas ve 2017/1160 Karar sayılı bozma ilamı sanık ve müdafiinin yüzüne karşı okunduğundan TCK.nun 199/1. ve 43/1 maddeleri gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükümlerin dayandığı gerekçe ve takdire göre katılan vekili ile sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 199/1 ve 43/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 6 gün adli para cezası belirlendiği, aynı Yasa'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis 5 gün adli para cezası olarak bulunduğu, sonuç cezada 5 gün olarak belirlenen adli para cezasının aynı Yasa'nın 52/2. maddesi gereğince ''en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olarak bir gün karşılığını belirleyip 5 tam gün ile çarparak netice adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 5 tam gün olarak bırakılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme “1 yıl 15 gün hapis ve 5 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümlesinden sonra

gelmek üzere ''5 gün adli para cezasının, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri nazara alınarak 1 gün karşılığı 20,00 TL belirlenerek 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ''cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/115, Karar No: 2008/282, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/115 E.  ,  2008/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19984, Karar No: 2012/1740, Tarih: 23.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/19984 E.  ,  2012/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : -Sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma suçlarından;

-Sanık ...'nın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 10.07.2007 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra 17.12.2007 günü temyiz eden sanık ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yükle- nen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldu- ğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle ye- rinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BO- ZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğun- dan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜL- MESİNE), emanete kayıtlı sanığa ait tabanca ve eklerinin TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8416, Karar No: 2011/28601, Tarih: 29.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8416 E.  ,  2011/28601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise "imza tatbikinde HUMK'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309.maddesinin 2-3-4.fıkraları ve 310,311,312.maddeleri hükümleri uygulanır" hükmü yer almaktadır.

İİK.nun 170/3.maddesinde inkar edilen imzanın  borçluya ait olduğu anlaşılırsa itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Senette yer alan imzanın borçluya ait olduğunun ispat külfeti, senedi elinde bulunduran ve takip konusu yapan, bir başka anlatımla imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.4.2006 gün ve 2006/12-259 E, 2006/231 K. sayılı kararı). İcra mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesinde, imzaların basit tersimli olması nedeniyle borçluya ait olup olmadığının tespit edilememesi, imza itirazının kabulü bakımından yeterli ise de, İİK.nun 170/4.maddesinde, imza itirazının kabulü halinde senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi öngörüldüğünden, raporda yer alan bu  belirsizliğin alacaklı lehine yorumlanması ve alacaklı aleyhine inkar tazminatına ve para cezasına hükmedilmemesi gerekmektedir.

Somut olayda borçlu, kendisine gönderilen örnek (10) nolu ödeme emrine karşı vekili aracılığıyla icra mahkemesine süresi içerisinde imzaya ve borca itirazda bulunmuş, daha sonra da 13.5.2008 tarihli dilekçesi ile alacaklı hakkında takibe konu senetlerle ilgili olarak resmi evrakta sahtecilikten dolayı sanık sıfatı ile 22.04.2008  tarihinde Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığını, adı geçen mahkemenin 2008/159 E. sayılı dosyası üzerinden iddianamenin kabul edildiğini bildirmiştir. Alacaklı ise, borçlunun 13.11.2007 tarihli haciz tutanağında borcu kabul ettiğinden dolayı davanın reddini talep etmiştir.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan 31.3.2008 tarihli bilirkişi raporunda

senetlerde borçluya atfen atılı bulunan imzaların borçlunun elinden çıkmadığı, ancak senetlerdeki yazıların borçluya ait olduğu belirtilmiştir.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan 31.3.2008 tarihli bilirkişi raporunda

senetlerde borçluya atfen atılı bulunan imzaların borçlunun elinden çıkmadığı, ancak senetlerdeki yazıların borçluya ait olduğu belirtilmiştir.

İcra mahkemesince aldırılan 1.5.2008 tarihli bilirkişi raporunda da, senetlerde atılı bulunan imzaların borçlunun eli ürünü olmadığı bildirilmiştir. Rapora itiraz üzerine düzenlenen 6.7.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu mütalaasında ise takibe konu senetlerde atılı bulunan imzaların teşhise götürecek önemli materyeller içermeyen, basit tersimli, polimorf ve gramelerden ibaret imzalar olması nedeniyle, borçlu eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Rapora her iki tarafça itiraz edilmiş olup, alacaklı vekilinin itirazı doğrultusunda imza incelemesine esas yeni belgeler eklenerek dosyanın tekrar Adli Tıp Kurumuna gönderildiği, Adli Tıp Kurumunun 14.1.2011 tarihli mütalaasında, önceki raporda yer alan gerekçelerle, imzaların borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği yönünde görüş bildirilmiştir.Gerek mahkemece aldırılan bilirkişi  raporları, gerekse Cumhuriyet Savcılığınca alınan rapor ile, senetlerde atılı olan imzaların, ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından borçluya ait  olduğu kanıtlanamadığından imzaya itirazın kabulü doğru ise de, mevcut raporlar gözönüne alındığında, İİK'nun 170/4.maddesi gereğince alacaklının senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu sübuta ermediği halde mahkemece, alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8662, Karar No: 2015/4905, Tarih: 16.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8662 E.  ,  2015/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Dilara Bozkuş Uzun tarafından, davalı ... aleyhine 26/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ... Gazetesi'nde 10/02/2012 tarihli köşesinde kendisinin 2007 yılı genel seçimleri öncesinde “AK partiye oy verenler vatan hainidir, bu millet zamanı geldiğinde sizden hesap soracak, elime silah verseler AK partililerin hepsini vur deseler vururum” biçiminde söylemde bulunduğunu iddia ettiğini, bu beyanının gerçek olmadığını, davalı hakkında şikayetçi olduğunu, davalının hakaret suçundan mahkum edildiğini bildirerek 10.000 TL manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, ceza mahkemesince temyiz hakkı elinden alınarak hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, davacıya dava konusu ettiği sözleri söyleyip söylemediği konusunda yemin teklif edilmesini istediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayda davacının söylemediği sözlerin, davalı tarafından, söylenmiş gibi gazetede yazılmak suretiyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, keza ceza mahkemesince de eylemin bu yönde kabul edilerek mahkumiyet kararı verildiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakaret eyleminin gazete yoluyla yapıldığı gözetilerek istemin kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödetilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, somut olayda davacının söylemediği sözlerin, davalı tarafından, söylenmiş gibi gazetede yazılmak suretiyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, keza ceza mahkemesince de eylemin bu yönde kabul edilerek mahkumiyet kararı verildiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakaret eyleminin gazete yoluyla yapıldığı gözetilerek istemin kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, yayın tarihi ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25315, Karar No: 2015/36826, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25315 E.  ,  2015/36826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/277208

MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2009/775 (E) ve 2010/638 (K)

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık Vahdettin Kuş'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/50, Karar No: 2016/13443, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/50 E.  ,  2016/13443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500.00 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 14/09/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 18.202.34 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek

uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.