muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13417, Karar No: 2012/4153, Tarih: 19.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13417 E.  ,  2012/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2010 tarih ve 2008/91-2010/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılından bu yana DİPLOMAT adı ile dergi yayınladığını, diplomat ibaresini içeren markalarının bulunduğunu, internet üzerinden www.vipdiplomat.com adlı internet sitesinden de yayın yaptıklarını, müvekkili adına TPE nezdinde "DİPLOMAT" adlı markasının bulunduğunu, davalının, Kasım 2004 tarihinde yayınlanmaya başlayan DİPLOMAT adlı derginin imtiyaz sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü olduğunu, davalının "diplomat" ibareli marka tescil başvurusunun TPE tarafından reddedildiğini, davalının müvekkilinin markasından ve ticari faaliyetinden yıllardır haberdar olduğunu, www.diplomat.com.tr internet sitesinde halen faaliyette olduklarını, DİPLOMAT ATLAS adlı bir dergiyi de diplomat dergisinin eki olarak yayınlamaya devam ettiklerini ileri sürerek davalının eylemlerinin müvekkilinin "DİPLOMAT" adlı marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitini ve önlenmesini, 2.000 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, BK'nın 60 ve 125. maddesi gereğince zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkilinin 23/08/2004 tarihinde yaptığı diplomat ibareli marka tescil başvurusunun TPE tarafından reddedildiğini, davacının 1993 yılından itibaren DİPLOMAT adında bir dergi yayınladığı iddiasının doğru olmadığını, davacının yayınladığı derginin "vipdiplomat" olduğunu, müvekkili tarafından DİPLOMAT ATLAS adında bir dergi yayınlandığını, "diplomat atlas" ve "vipdiplomat" adlı dergiler arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının TPE nezdinde yapmış olduğu marka tescil başvurusunun TPE tarafından reddedildiği, davacının VİPDİPLOMAT, V DİPLOMAT ve 41 sınıftaki dergi yayınlama hizmetlerini kapsayan DİPLOMAT markalarının bulunduğu, davalının herhangi bir marka tescili olmaksızın "DİPLOMAT Atlas" logosu ile dergi yayıncılığı yaptığı, davacının marka tescillerinin asli unsurunun DİPLOMAT ibaresi olduğu, davalının fiilinin davacının marka tescilinden kaynaklanan haklarını ihlal eder nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının davacıya ait "DİPLOMAT" markasına tecavüzünün tespitine ve önlenmesine, 2.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden Itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, karar özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 398,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2266, Karar No: 2017/4507, Tarih: 19.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2266 E.  ,  2017/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/10/2014 tarih ve 2014/318-2014/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %50 oranında ortağı olduğunu, davalı ...'ın ise ana sözleşme ile şirketi her konuda temsile yetkili kılındığını, davalı ...'ın şirketin işlettiği otelin tüm departmanlarına kendine yakın elemanlar seçerek davacıyı dışlama eğilimine girdiğini, otelin muhasebe kayıtlarını gerçeğe aykırı şekilde tutarak çifte muhasebe kaydı oluşturduğunu, davacı ortağa yansıttığı muhasebe kayıtlarında şirketin iflasın eşiğinde olduğunu ifade ettiğini, fakat gerçekte şirketin işlettiği otelin 2010 yılını dolu olarak geçirdiğini, şirketin kasasına girmesi gereken paraların bu davalının hesaplarına yatırıldığını, davalı şirket müdürünün görevini kötüye kullandığını ileri sürerek, davalı ...'a ana sözleşmeyle tanınmış temsile ilişkin tüm yetkilerinin TTK'nın 161. maddesi gereğince nez olunmasına, ...'ın şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile davalı ...'ın ortaklıktan çıkarılması istemini ıslah ederek davacının davalı şirkete müdür olarak atanmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davalı ...'ın Mu Fu Turizm Otelcilik Ağız ve Diş Sağlığı Poliklinik hizmetleri Medikal İnşaat Taahhüt Emlak Ticaret ve Sanayi İthalat İhracat Limited Şirketi müdürlüğünden azline, şirket müdürlüğüne davacının atanmasına, kayyımın görevinin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1411, Karar No: 2014/20836, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1411 E.  ,  2014/20836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4550, Karar No: 2019/16828, Tarih: 31.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4550 E.  ,  2019/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/762 Esas – 2007/565 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de sanığın adli sicil kaydına göre Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2004 tarih, 2000/325 E. 2004/213 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 25.12.2012 tarihinde kesinleşen 8 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2004 tarih, 2000/325 E. 2004/213 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/762 Esas – 2007/565 Karar sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1610, Karar No: 2018/8008, Tarih: 20.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1610 E.  ,  2018/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahallinde yeniden keşif yapılarak davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının yöntemince uygulanması ve ziraat mühendisi ile jeoloji mühendisinden taşınmazın niteliği ve öncesinin dere yatağı olup olmadığını belirtir rapor alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 28.04.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfleri ile gösterilen 492,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesinde öngörülen edinme koşullarının davacı taraf yararına oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuşsa da; karar tarihinde yürürlükte bulunan 6360 sayılı Kanun göz ardı edilerek taraf koşulu sağlanmadan karar verilmesi doğru olmamıştır. Taraf koşulu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesi gereğince dava şartı olup mahkemelerce re’sen gözetilmesi zorunludur (HMK 115/1). Somut olayda, 6360 sayılı Yasa'nın 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren hükümleri uyarınca, Büyükşehir Belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, mahalle olarak, bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. Mahkemece her ne kadar sözü edilen yasa uyarınca, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... davaya dahil edilmişse de diğer yasal hasım olan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davaya dahil edilmesi gerektiği gözden kaçırılmıştır. Diğer yandan tescil davalarında TMK’nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerekir. Hal böyle olunca; öncelikle ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra gerekli yerel ve gazete ilanları yöntemine uygun bir biçimde yapılmalı, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanakları dosya arasına konulmalı, yasal 3 aylık sürenin dolması beklenilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Belediye'ye iadesine, 20.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14337, Karar No: 2012/19949, Tarih: 26.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14337 E.  ,  2012/19949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.05.2010 gününden başlayarak aylık 150.000,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile mecurun aylık kirasının 01.05.2010 tarihinden geçerli olmak üzere brüt 80.000,00 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde aylık kira parasının 01.05.2010 tarihinden itibaren aylık net 150.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece 31.01.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak hak ve nesafet kuralları kapsamında dava konusu mecurun 01.05.2010 tarihinden itibaren aylık kira parasının brüt 80.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiş,hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraflarca ibraz edilen emsal kira sözleşmesi bulunmadığı,resen bulunan iki adet kira sözleşmesinin emsal alındığı belirtilerek dava konusu yerin boş olarak kiraya verilmesi halinde aylık brüt 110.000,00 TL kira getirebileceği belirtilmiştir.Davacı 31.05.2011 havale tarihli delil listesinde ve bilirkişi raporuna itirazlarını içeren 05.03.2012 tarihli dilekçesinde dava konusu taşınmazla aynı mahalde bitişikte bulunan ... Koleji A.Ş. ile aralarında yapılan kira sözleşmesini emsal olarak bildirmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının bildirmiş olduğu emsale ilişkin bir değerlendirilme yapılmamış,resen emsal olarak dava konusu taşınmaz ile benzerlik göstermeyen (yeri, konumu, büyüklüğü vs.) iki adet işyeri kirası değerlendirilmiştir. Anayasa Mahkemesinin 6570 sayılı yasanın 2 ve 3.maddelerinin iptaline ilişkin 26.3.1963 tarih ve 3/67 sayılı kararı ile, 6570 sayılı yasanın kira parasındaki “sınırlı artış” ilkesini ortadan kaldırılmamıştır. Bununla birlikte kira parasının tesbiti yöntemini belirleyen 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kira parasının “hak ve nesafete uygun” seviyede takdiri ile “sınırlı artışı” öngörülmektedir. O nedenle kira parasının tesbiti bir sınırlamadır ve hakim kira parasını takdir ederken bunun bir sınırlama olduğunu gözetmelidir.18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, kiralananın niteliklerine göre üç kişilik (inşaat-mimar, hukukçu, mülk bilirkişileri) bilirkişiler kurulu oluşturularak bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, resende emsal araştırılmalı, bilirkişilerce gerekli ölçüm ve inceleme yapılıp böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb

.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi (boş olarak) halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.Bunun için, dava konusu yerin serbest koşullarda yeniden boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası bilirkişilerce usulünce saptanmalı, bilirkişi raporu mahkemece somut gerekçeler ışığında res’en değerlendirilmeli, buna göre hak ve nesafete uygun kira parası hakim tarafından saptanmalıdır. Bilirkişilerce bu belirleme yapılırken benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli (re'sen emsal araştırması yapmak ya da taraflardan emsal göstermeleri istenmek suretiyle) dava konusu yerle ayrı ayrı karşılaştırılarak kira parasına etki eden hususlar üzerinde durulmalıdır.Yerel mahkemece alınan bilirkişi raporu yukarıda anılan içtihada ve yerleşik Yargıtay uygulamaları çerçevesinde hüküm kurmaya yeterli değildir.Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmek suretiyle hüküm kurmaya elverişli bir rapor tanzimi için mahallinde bilirkişi heyeti marifetiyle yeniden keşif yapılarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1494, Karar No: 2008/5088, Tarih: 22.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1494 E.  ,  2008/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, yanlar arasında 2005 yılı Mayıs ayında “sözlü” olarak yapıldığı bildirilen sözleşme uyarınca, davalıya ait ... 2000 DC marka sucuk dolum makinesinin arızası işinin yüklenici davacı tarafından yapılarak davalı ... sahibine teslim olunduğu; ancak 3.000,00 YTL ... bedelinin ödenmediği ileri sürülerek davalıdan tahsili istenmiştir.

Davalı, davacı ile anlaşmasının bulunmadığını, makinayı başka yere yaptıracağından dolayı davacıya çek verildiğini ve işin yaptırılmaması sebebiyle de çek bedelinin ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yanlar arasında akdi ilişkinin kurulduğunun ve dolayısıyla davalıdan alacaklı olduğunun davacı tarafça yasal delilerle kanıtlamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında kurulduğu iddia edilen akdi ilişki, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere niteliğince bir “eser” sözleşmesidir. Borçlar Kanunu’nun 364. maddesi hükmü gereğince, bedelin ödeme şekli taraflarca kararlaştırılmamış ise; ... bedeli, işin teslimi zamanında ödenir. İşin-eserin yapılarak teslim edildiği ve bedelinin ...-eser

sahibinden istenebilir olduğunu yüklenici; bedelin yükleniciye ödenmiş olduğunu ise, ... sahibi yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidir.

Eser sözleşmesi kural olarak biçim koşuluna bağlı değil ise de; somut olayda HUMK’nın 288. maddesi hükmü gereğince, yüklenici davacının akdi ilişkinin varlığını yasal ve yazılı delille kanıtlaması zorunludur. Ancak, davaya dayanak alınan dava dışı ... tarafından keşide olunan, ... Finans Kurumu A.Ş. ... Şubesi muhataplı, 2.500,00 YTL tutarlı ve 21.08.2005 keşide tarihli çek, davalı tarafından ciro edilerek davacıya teslim edilmiş olmasına ve çek arkasında davalının ciranta sıfatıyla imzasının da bulunmasına göre, yanlar arasında akdi ilişkinin kurulmuş olduğu iddiasının kanıtlanabilmesi için çek, HUMK’nın 292/II. maddesi gereğince “delil başlangıcı” sayılır ve davacı bu yasal nedenle tanık deliline de dayanabilir. Nitekim, davacı tanıkları da yeminli açıklamalarında makinanın tamiri işini 2005 yılında davacının yaparak davalıya teslim edildiğini bildirmişlerdir. Saptanan hukuksal durum bu olunca da; sözü edilen makinanın onarımı işinin davacı yüklenici tarafından yapılması hususunda yanlar arasında “sözlü” eser sözleşmesinin yapıldığının kabulü gerekmektedir. Davalının, makinanın davacı tarafından başkasına yaptırılmasının kararlaştırılmış olması sebebiyle bahsi geçen çekin ona verildiğine yönelik savunması yasal delillerle kanıtlanmamıştır.