muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/663, Karar No: 2017/5723, Tarih: 19.09.2017

Sanığın,... Tur Maden Nak. Tur. Tic. Ltd. Şti. adına imza yetkisi olmadığı halde, çek keşide etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın tüm aşamalarda benzer ve birbiriyle uyumlu şekilde şirketi, hisse devrinin gerçekleştiği 16.01.2008 tarihinden önce fiilen devraldığını, katılan şirket ile aralarında açık hesap bulunduğunu, daha önce teslim edilen malların bedellerine karşılık suça konu çekleri düzenlediğini, ekonomik sıkıntı nedeniyle çek bedellerini ödeyemediğini, suça konu 56.850 lira bedelli,... seri numaralı çekin düzenlendiği 30.01.2008 ve 18.950 lira bedelli, .... seri numaralı çekin düzenlendiği 31.03.2008 tarihleri itibariyle şirket adına çek keşide etme yetkisinin bulunduğunu, suç kastı olmadığını savunması, katılanın, sanığı... Tur Maden Nak. Tur. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olarak tanıdıklarını ve mal alış verişinde sürekli sanıkla muhatap olduklarını, suça konu çeklerin bizzat kendi huzurunda sanık tarafından imzalanarak açık hesap gereği daha önce teslim edilen mallar nedeniyle verildiğini beyan etmesi, suça konu 43.000 lira bedelli, ...seri numaralı, 46.000 lira bedelli, 3225396 seri numaralı ve 45.000 lira bedelli 3246385 seri numaralı çeklerin düzenlendiği 04.10.2007, 05.10.2007 ve 30.10.2007 tarihleri itibariyle... Tur Maden Nak. Tur. Tic. Ltd. Şti. adına çek keşide etme yetkisi bulunan tanık ...’ın, söz konu çekler nedeniyle karşılıksız çek keşide etme suçundan yargılandığı Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/189 esas sayılı dosyasındaki savunmasında,... Tur Maden Nak. Tur. Tic. Ltd. Şti.’de resmiyette ortak göründüğünü ancak şirketle ilgisinin olmadığını, şirket yetkilisinin ... olduğunu belirtmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği, suça konu...seri numaralı çeklerin düzenlendiği 30.01.2008 ve 31.03.2008 tarihleri itibariyle sanığın, çek hesabı sahibi... Tur Maden Nak. Tur. Tic. Ltd. Şti adına çek keşide etme yetkisinin bulunduğu göz önünde bulundurularak, gerçeğin ve suça konu 43.000 lira bedelli, 3225400 seri numaralı, 46.000 lira bedelli, 3225396 seri numaralı ve 45.000 lira bedelli 3246385 seri numaralı çeklerin sanık tarafından 21.02.2007-16.01.2008 tarihleri arasında şirketi temsile yetkili görünen ... ve ....’ın bilgi ve rızası dahilinde düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından; ... ile...’ın tanık sıfatıyla dinlenilip, sanığın şirket hisselerini devraldığı 16.01

.000 lira bedelli, 3225400 seri numaralı, 46.000 lira bedelli, 3225396 seri numaralı ve 45.000 lira bedelli 3246385 seri numaralı çeklerin sanık tarafından 21.02.2007-16.01.2008 tarihleri arasında şirketi temsile yetkili görünen ... ve ....’ın bilgi ve rızası dahilinde düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti bakımından; ... ile...’ın tanık sıfatıyla dinlenilip, sanığın şirket hisselerini devraldığı 16.01.2008 tarihinden önce şirket işlerini fiilen yönetip yönetmediği, çek karnesinin ne suretle sanığın eline geçtiği, sanığın çek keşide etmesine muvafakat edip etmedikleri hususlarının sorularak, suça konu çeklerin yer aldığı çek defterindeki diğer çeklerdeki keşideci imzalarının somut olaya benzer şekilde atılıp atılmadıkları, sanık tarafından şirket adına daha önce imzalanıp ödenen çekler olup olmadığı hususu ilgili bankadan araştırılıp, suça konu çeklerden doğan borca şirket tarafından itiraz edilip edilmediği tespit edilip, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın sahtecilik kastı tartışılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11056, Karar No: 2013/13468, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11056 E.  ,  2013/13468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Farabi Lisesi bahçesinde bulunan elektrik direğine zarar verildiği ihbarı üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin tanıklar ... ve ...'un faillerin okulun arka sokağına kaçtıklarını belirtmeleri üzerine, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in okulun arka tarafında soluk soluğa ve terli vaziyette, elleri topraklı bir şekilde yakalandıkları, suçlamayı kabul etmeseler de tanıkların iki suça sürüklenen çocuğu olayın failleri olarak teşhis ettikleri, tanık ...'un çocukların kaçarken siyah bir poşet içerisine koydukları kabloyu metruk haldeki lojman binasının içerisine bıraktıklarını söylemesi üzerine kontrol edildiğinde, suça sürüklenen çocukların devirdikleri direkler arasındaki elektrik kablosunu bahsi geçen lojman içerisine attıklarının ve direklerdeki lambaların kırıldığının tespit edildiği olayda, mahkemenin "kamu malına zarar verme" ve "kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık" suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6444, Karar No: 2015/8380, Tarih: 13.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6444 E.  ,  2015/8380 K.**

* ERKEN TAHLİYE NEDENİYLE ÖDENMEYEN KİRA BEDELLERİNİN TAHSİLİ

* GÜVENCE PARASININ TAHSİLİ

* ASIL DAVA - KARŞILIK DAVA

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 347

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-karşı davacı vekili Av. I.. T.. ile davacı-karşı davalı vekili Av. O.O. G. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava erken tahliye nedeniyle ödenmeyen kira bedellerinin tahsili, karşılık dava ise güvence parasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşılık davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından asıl davaya yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.01.2013 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının 01.12.2013 tarihli ihtarla kendilerine yeni bir iş yeri bulduklarından dolayı kiralananı 31.01.2014 tarihinde boşaltacaklarını ihtar ettiklerini,Ocak 2014 kira bedelinin ödendiğini,davalı tarafından keşide edilen ihtarın sözleşmenin 8. maddesine uygun olmadığını, sözleşmenin bir yıl uzadığını, feshi ihbarı kabul etmediklerini, 03.01.2014 tarihli ihtarla bildirdiklerini,teslim aldıkları 12.02.2014 tarihine kadar ödenmemiş olan 2014 Şubat ay kirası ile yeniden kiraya verilecek süreye kadar işleyecek kira bedellerini ve kira sözleşmesinden doğan diğer borçların saklı tutulmasını istemiştir.Davalı vekili ise davaya konu sözleşmenin 01.01.2013 başlangıç tarihli olup TBK hükümlerinin uygulanması gerektiğini,TBK.347. maddesinde belirtildiği gibi müvekkilinin 15 gün önceden yazılı bildirimde bulunmasının yeterli olduğunu,müvekkilinin kullanmaya başladıktan sonra kiralananda nem ve kokular meydana geldiğini davacının binada iyileştirme konusunda bir görüş bildirmediği gibi fahiş kira artışı istediğini bu nedenle müvekkilinin kiralananı haklı nedenle tahliye ettiğini belirterek davacının davasının reddine,karşılık dava olarak da kiralananı sorunsuz olarak teslim ettiğini 14.000 TL güvence parasının davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Hükme esas alınan 01.01.2013 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmenin özel şartlarının 8 maddesinde:”kiracı kira artış dönemlerinde (kira başlangıcından itibaren 12 aylık sürelerde)üç ay evvelinden yazılı bildirimde bulunmak kaydıyla mecuru tahliye edebilir.”hükmüne yer verilmiştir. Bu şekildeki kararlaştırma, sözleşmenin herhangi bir zamanda feshi halinde uyulması gereken ihbar koşulunu ifade etmekte olup, sözleşmenin sonu için uyulması gereken bir şart olarak kabul edilemez. TBK.nun 347.maddesi uyarınca, kiracı, sözleşmenin bitiminden en az 15 gün önce yazılı bildirim koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

Nitekim; davalı Beyoğlu 3.Noterliği aracılığıyla gönderdiği 10.12.2013 tarihli ihtarında kiralananı 31.01.2014 tarihinde tahliye edeceğini ve anahtarların 31.01.2014 tarihinde teslim alınmasını ihtar etmiş bu ihtar 12/12/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.Yeni dönemde davalı kiracı kiralananı tahliye ederek kiralanana ait anahtarları Beşiktaş 18.Noterliğinin 05.02.2014 tarih ve 3702 yevmiye nolu emanet tutanağı ile notere teslim etmiştir. Bu emanet tutanağı davacıya 07.02.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.Bu durumda kiralananın anahtarlarının 07.02.2014 tarihinde davacıya teslim edildiğinin kabulü gerekir. Kiracı, sözleşmenin bitim tarihinden önce TBK.nun 347.maddesi gereğince 15 gün önceden sözleşmeyi yenilemeyeceğini ihtar edip, anahtarların 07/02/2014 tarihinde teslim edildiği kabul edildiğine göre anahtar teslim tarihi olan 07.02.2014 tarihine kadar ödenmemiş kira bedeline hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün asıl davaya ilişkin BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6591, Karar No: 2017/483, Tarih: 24.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/6591 E.  ,  2017/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 03.11.2015 günlü ve 2015/642 E. 2015/689 K. sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava konusu ödeme emirlerinin tebliğ evrakının aslı ile ödeme emirlerinin tebliğ tarihinin ayrıca davalı kurumdan sorularak ikmal edilecek evrakların gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1495, Karar No: 2014/20681, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1495 E.  ,  2014/20681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21680, Karar No: 2016/13831, Tarih: 06.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21680 E.  ,  2016/13831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında TEİAŞ Genel Müdürlüğü lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu irtifak haklarının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Her ne kadar mahkemece, dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 372,39 metrekarelik kısmında % 85 oranında değer kaybı meydana geldiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; bu bölümün, yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında kullanım imkanının kalmadığı sabit olduğu gibi, davacı idare vekilinin 08/08/2011 tarihli dilekçede bu bölümün tamamının bedeline hükmedilerek idare adına tescil edilmesini talep ettiği gözetilerek, kamulaştırmadan artan kısmın tamamının bedeline hükmolunarak idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24477, Karar No: 2017/28401, Tarih: 13.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/24477 E.  ,  2017/28401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanın kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine dayanın kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğinderik taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmeyip acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedelin hüküm fıkrasına yazılması ile yetinilmesi.

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; birinci bendinin ilk paragrafında; kamulaştırma bedelinin kelimesinden sonra (39.910,81 TL olarak tespitine) rakam ve kelimelerin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11177, Karar No: 2023/51, Tarih: 10.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11177 E.  ,  2023/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle

değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin,03.03.2015 tarihli ve 2014/899 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin (bir,iki, üç) üncü fıkraları uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tapuda katılan ... adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi,...da, 2 nolu parselde bulunan taşınmazın katılan ...'ın bilgisi dışında bu gayrimenkulü satın aldığı müteahhit olan sanık ... tarafından temyiz kapsamı dışındaki sanık ...'a sözleşme ile satıldığı, taşınmazda oturmaya başlayan sanık ...'ın doğalgaz abonesi için kira sözleşmesine ihtiyaç duyması üzerine, sanık ...'ın tarafları ... ve ... olan kira sözleşmesini düzenleyip, kira sözleşmesinde kiraya veren olarak katılan ... ismi altına imza atarak, düzenleyip kira sözleşmesi ile doğalgaz aboneliği tesis edilmesini sağladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık kira sözleşmesine katılanın bilgisi ve onayı dahilinde adına imza attığını beyan etmiştir.

3. Katılan ... yazılı beyanında bu durumdan haberi ve rızası olmadığını ifade etmiştir.

4. Soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... 'nin sözleşmesinde sanığın gayrimenkulün gerçek sahibi olan ... adına yanında imza attığını ve bir problem çıkmayacağını söylediğini beyan etmiştir.

5. Kiraya vereni ..., kiracısı ..., aylık kira bedeli 350,00 TL olan 01/10/2013 başlangıç tarihli suça konu kira sözleşmesi mahkeme tarafından incelenmiştir.

6. ... Doğalgaz Dağıtım A.Ş'nin 20/.../2014 tarihli cevap yazısı ve ekindeki Doğalgaz abonelik sözleşmesi mahkeme tarafından incelenmiştir.

7. Mahkemece, sanığın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE