muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18061, Karar No: 2017/8894, Tarih: 28.11.2017

Davalı Karar sayılı ilamıyla iflasın ertelenmesine karar verildiğini, sayılı derdest dosyasında 20.03.2014 tarihinde iflasına karar verildiğini, kararın temyiz edildiğini, davacının şirketle aralarında akdedilen sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, 05.02.2010 tarihli geçerli olan ikinci sözleşme gereğince bakiye satış bedeli 21.000,00 Euro'nun ödenmediğini, sözleşmenin resmi şekle aykırı ve geçersiz olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahipleri vekilleri, inşaat sözleşmesinin 6/d maddesine göre arsa sahiplerine anahtar teslimi verilmesi gereken bağımsız bölümlerin hala kat irtifakının dahi kurulmadığını, 2011/902 Esas sayılı dosyasında kat irtifakının kurulması ve bundan sonra mesken ruhsatının alınması halinde yükleniciye verilecek bağımsız bölüm söz konusu ise tapuyu vermeye hazır olduklarını, sözleşmenin tarafı olmadıklarını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 04.04.2014 tarihinde keşif yapılmış, 26.05.2014 tarihli keşif raporu ve 29.06.2015 tarihli ek rapor alınmış olup, davacının edimlerini yerine getirmiş olmasına karşın davalı/yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmemekle birlikte, halen kat irtifakının da kurulmadığı, kurulmasının da yakın zamanda olanaklı görülmediği, dolayısıyla tapu devir ve tescil işlemi için yasal şartların oluşmadığı, davalı arsa sahipleri hakkında da dava açılmış ise de satış sözleşmesinin incelenmesinde şahsi bir satış veya taahhütlerinin bulunmadığı, yüklenici olarak sadece adına imzanın bulunduğunun anlaşılması karşısında davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, davacının tapu iptali ve tescili talebinin reddine, davacının sözleşme kapsamında bağımsız bölüme ilişkin ödemiş olduğu miktar olan 185.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı yükleniciden tahsili ile davacıya verilmesine, davalı arsa sahiplerine yönelik açılan bedel isteme talebinin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı arsa sahipleri vekili ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Müflisin tasarruf yetkisinin kısıtlanmış olması, müflisin iflas masasına giren mal ve haklarına ilişkin davaları takip etme yetkisini de etkiler. Müflis, iflasın açılması ile hak ehliyetini kaybetmediği gibi, dava ehliyetini de kaybetmez. Ancak, müflisin masa malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlandığından, masa ile ilgili davalar hakkındaki takip yetkisi müflise değil, iflas idaresine aittir. İflas idaresinin bu takip yetkisini kullanıp kullanmayacağını tespit edebilmek için ilk önce iflas organlarının oluşması gerekir. Bu nedenle, müflisin taraf olduğu hukuk davalarının, iflasın açılması ile belli bir süre için durması İİK’nun 194. maddesinde kabul edilmiştir. Bu durma kararı, ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonraya kadar devam edeceği, ancak bundan sonra duran hukuk davalarına devam edilebileceği yine İİK’nun 194. maddesinde hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı yüklenici hakkında verilenMahkemesinin 2012/63 Esas, 2014/80 Karar sayılı ilamı ile 20.03.2014 günü saat 11:10 itibariyle iflasına karar verilmiş olmakla iflas kararının kesinleşip kesinleşmediği ve iflas idaresi tarafından ikinci alacaklılar toplantısı yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, iflas kararı kesinleşmiş ve iflas organları oluşmuş ise iflas idaresinin usulünce davada yer alması sağlanmalı ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

Yukarıda belirtilen ilkeler gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile davanın esası hakkında bir karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11083, Karar No: 2007/19308, Tarih: 30.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/11083 E.  ,  2007/19308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı)vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İ.İ.K.'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı 3. kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Davacı şirket haciz adresinin kendilerine ait olup ayrı bir tüzel kişiliğe haiz borçlu şirketle ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek 10.12.2004 tarihinde yapılan taşınır mal haczinin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş isede, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.İ.İ.K.'nun 8. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan haciz tutanağı içeriğinden, hacide hazır olan mağaza müdürü M.Ç."Bir buçuk ay önce borçlu şirketin bizimle olan sözleşmesi bitmiştir." demek suretiyle istihkak iddiasında bulunduğu, 1.4.2005 tarihli muhafaza ve ilave hacizde hazır bulunan yeni müdür S.D.'ın ise haciz anında ödeme güçlerinin olmadığı bildirerek borcun tamamına icra kefili olduğu haciz adresine davacı şirket sahibinin gelmesi üzerine de İcra kefilliğinden vazgeçtiği görülmüştür.

Davacı ve borçlu şirkete ait ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinden; davacı 3. kişinin 3.8.1982 tarihinde, borçlu şirketin 10.4.1995 tarihinde Yozgat'ta kurulduğu  D.U.'ın her iki şirkette ortak olduğu, davacı Y. Y. İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Ticaret Anonim Şirketi'nin 8.10.2003 tarihden itibaren borçlu şirketin ortağı olduğu açıkça ortadadır.

Gerek haciz tutanak içeriğinden gerekse Ticaret Sicil kayıtlarından davacı 3. kişi ile borçlu şirketin içice geçmiş ticari faaliyeti ortak olarak yürüten organik bağ içerisinde bulunan şirketler olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Borçlu şirketin hissedarı olan davacı şirketin tüzel kişilik ünvanından faydalanarak istihkak iddiasında danışıklı olup alacaklılardan mal kaçırmaya yöneliktir.

Bu nedenle, davanın reddi yerine kabulu usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklı)'ya iadesine 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11309, Karar No: 2020/1570, Tarih: 05.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11309 E.  ,  2020/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark 311.660,61-TL bedele 24.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.02.2014 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan bozma sonrası fark bedele ise 24.11.2012 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İdarece fazla yatırılan ve iade edilmesi gereken 10.286,43-TL’nin iadesine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6065, Karar No: 2015/17521, Tarih: 01.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6065 E.  ,  2015/17521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2011/210-2014/241

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Ö.. A.. ve Ç.. A.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Kılıç Nak. Hafriyat Loj. San. Tic. Ltd.şti ye karşı açılan maddi ve manevi tazminat davasının bu şirketin kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla reddine, davacılar S.. T.. ve Ç. T. yönünden; destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin 1.000,00 TL lik maddi tazminat talebinin reddine, davacı G.. T.. yönünden; maddi tazminat olarak 91.459,56 TL alacağın, manevi tazminat olarak 80.000,00 TL alacağın, davacılar S.. ve Ç..yönünden 50.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılar Ö... Vinç inş. Gemi Ac. Teks. Amb. Liman. Tic. San AŞ ve Ç.. A.. den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Gerçekten davacılar iş kazası sonucu sigortalının vefatı nedeniyle uğramış oldukları zararın giderilmesini istemiştir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı. işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler

nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda ise bakiye ömürlerin PMF yaşam tablosuna göre değil, TRH-2010 yaşam tablosuna göre belirlendiği, bu haliyle denetime elverişsiz olduğu açıktır.

Yapılacak iş; hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan şekilde rapor alıp sonucu gereğince maddi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13984, Karar No: 2011/16455, Tarih: 06.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13984 E.  ,  2011/16455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2009 tarih ve 2007/125-2009/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.11.2011 gününde davacı avukatı ..... ile davalılardan Berat Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen TPE vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "J'ADORE" markasının Dünya'nın pek çok ülkesinde 03, 08, 20 ve 25. sınıf mallar için tescilli ve tanınmış olup Türkiye'de de 15.05.1998 tarihinden bu yana 3.sınıf mallar yönünden (197346) tescil numarası ile korunduğunu, davalı şirketin müvekkilinin markaları ile iltibas yaratacak ve markanın tanınmışlığından haksız olarak yararlanacak şekilde "J'dr + Şekil" markasının 14, 18 ve 24.sınıflarda adına tescili için 11.06.2004 tarihinde (17709) numara ile başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itirazının diğer davalı TPE'nce aşamalardan geçmek suretiyle kesin olarak reddedildiğini, davalı şirketin aynı nitelikteki 26.12.2003 tarih ve (35802) numaralı, 25, 26 ve 35.sınıf mal ve hizmetler için tescilli "UDR" ibareli bir markasının daha bulunduğunu ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 2007/M-947 sayılı kararının iptalini, tescil edilmişse davalı şirketin 2004/17709 numaralı markasının hükümsüzlüğünü, davalı şirketin 2003/35802 numaralı markasının da hükümsüzlüğünü, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 556 sayılı KHK'nin 35.maddesinde başvurunun kötüniyetle yapıldığına ilişkin itirazların tescil sürecinde TPE'nce dinleneceği bildirildiği halde, mutlak ve nispi ret nedenlerine ilişkin 7 ve 8.maddelerde veya hükümsüzlüğe ilişkin 42.maddede başvurunun kötüniyetli olarak yapılmasının hükümsüzlük nedenlerinden sayılmadığı, ancak MK'nun 2.maddesinden hareketle kötüniyetle tescil edilen bir markanın da hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, davacının markasının parfümeri ve kozmetik ürünlerinde KHK'nin 8/4.maddesi anlamında tanınmış marka olduğu, davalı şirket markalarının ise davacı markasında kullanılan ibareden sadece sesli harflerin çıkarılması ile yaratıldığı, davalının 2004/17709 numaralı markasında "J" harfinden sonra kullanılan ayracın da davacı markasının en önemli ayırt edici karakterini oluşturduğu, bu itibarla davacı ile davalı şirket markalarının aynı değilse de benzer olduğu, davacının markasının tescilli olduğu 3.sınıftaki "sabunlar, parfüm ve kozmetik, diş bakım ürünleri" gibi mallarla, davalının 2004/17709 numaralı markasının kapsamındaki 14.sınıf "kuyumculuk eşyaları, takıları, mücevherler", 18.sınıf "deri veya deri taklitlerinden mamül çantalar, cüzdanlar,"24.sınıf "dokunmuş ve dokunmamış kumaşlar, perdeler, nevresimler" emtealar ile 2003/35802 numaralı markasının kapsamındaki 25.sınıf "iç ve dış giysiler,ayak giysileri, şallar", 26.sınıf "danteller, nakışlar, saç tokaları" ve 35.sınıf "mağazacılık hizmetlerinin" 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, zira bu malların bir arada satılacağı mağazaların ortalama tüketicisinin büyük oranda örtüştüğü, kaldı ki tüm mallar yönünden davacı yararına KHK'nin 8/4 maddesi anlamında tescil engeli ve hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, ayrıca davalının tescilinin ve başvurusunun iyiniyetli olmadığı, zira moda sektörüyle uğraşan davalı şirketin, davacı markasından habersiz olduğunun kabul edilemeyeceği, bu nedenle davacının uzun süre sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığından söz edilemeyeceği, bu türden bir davada verilen hükmün ilanının istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPE - YİDK'nun 2007/M-947 sayılı kararının iptaline, davalı şirket markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece davacı tarafın TPE. YİDK. kararının iptali isteminin kabul edilmiş olması karşısında, uyuşmazlığın esası ile ilgili olmayan ilan isteminin reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi ve davacının yaptığı yargılama giderlerinin bir kısmının üzerinde bırakılması doğru olmadığı gibi, iptaline karar verilen YİDK. kararının numarasının gerçekte 2007/M-967 olduğu halde, karar yerinde 2007/M-947 olarak belirtilmesi de doğru değilse de, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının 2. bendindeki “2007-M-947” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, çıkarılan bu ibare yerine “2007-M-967” ibaresinin eklenmesine, yine yerel mahkeme kararının 8, 9 ve 10. bentlerinde yer alan tüm ibarelerin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, çıkarılan bu ibareler yerine “8- Davacı tarafından yapılan 1.984,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 9- Davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesine, kararın HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5078, Karar No: 2008/7902, Tarih: 28.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5078 E.  ,  2008/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin iade kararı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği gözlenmiştir. Bu nedenle;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu 266 ve 263 ada ile 263 ada 1 sayılı parselin kuzeyinde bulunan dereden sonra gelen 5 sayılı parselin içinde bulunduğu adayı bir arada gösterir kadastro paftası örneğinin,

2) ... Köyü 266 ada 1, 2, 4, 5, 7 ve 263 ada 1 numaralı parsellere ait varsa dava dosyalarının, yoksa kadastroca oluşan tapu kayıtlarının,

3) 266 ada 1 ve 2 sayılı parseller ile 263 ada 1 numaralı parsel arasında bulunan üçgen şeklindeki yere parsel numarası verilip verilmediği, verilmemişse 264 ada 1 sayılı parselin içinde ölçülüp ölçülmediğinin Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/05/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25251, Karar No: 2014/26783, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25251 E.  ,  2014/26783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/257-2014/633

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde, başından beri davalı K.. M.. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın, yazılı bildirim de yapılmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili idare arasında iş ilişkisi bulunmadığını, davanın yüklenici firmalara yöneltilmesi gerektiğini, işçinin yerine getirdiği iş yönünden idarenin asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurma yetkisi bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ile dava dışı yükleniciler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu kabulü ile istek hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işverer ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren ası işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.