muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1088, Karar No: 2023/3486, Tarih: 21.06.2023

2.... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, kadının davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

3.... erkek vekili 20.08.2020 tarihli dilekçesi ile istinaf taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadına kusur olarak yüklenen, aşırı kıskançlık vakıasının, usulüne uygun olarak süresinde dayanılmayan messenger yazışmaları hükme esas alınarak kusur yüklenemeyeceği gibi dava tarihinden sonra gerçekleşen yazışmaların içeriğine göre kadının dava tarihinden önce de aşırı kıskançlığa dayalı gerçekleşen olayları gerçekleştirdiğinin kabulünün doğru olmadığını, gerçekleşen durum karşısında ... erkeğin fiziksel şiddet uyguladığı ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, ... erkeğin davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmadığı ve nafaka miktarlarının değişen koşullara göre artırım davası açılabileceği ancak maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile kadının erkeğin boşanma davasının kabulü, lehine hükmedilen tazminatlara yönelik istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerin kaldırılarak kadının boşanma hükmü kesinleştiğinden erkeğin davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminata boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ... erkekten tahsiline, davalı-davacı kadının nafakalara yönelik istinaf talebinin esastan reddine erkeğin istinaf talebine feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın ekili temyiz dilekçesinde özetle; çocuklar ve müvekkili için hükmedilen nafakalar ve tazminatların miktarlarının günümüz ekonomik koşullarına göre çok az kaldığını beyan ederek talepleri gibi kabul kararı verilmesi için temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile nafakaların miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci ve 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı- davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı- davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

2 Davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırına geri verilmesine,

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17361, Karar No: 2014/19782, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17361 E.  ,  2014/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davalı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davalı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12806, Karar No: 2022/6606, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12806 E.  ,  2022/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ada 2 parsel (eski 578 parsel) sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi ve Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Dördüncü paragrafındaki (bedel yönünden karar kesinleştiğinde) kelimelerinin çıkarılarak yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) Beşinci paragrafındaki (bedel yönünden kararın kesinleştiği tarihe) kelimelerinin çıkarılarak yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 07/04/2022 tarihine) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dahili davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/907, Karar No: 2011/5138, Tarih: 17.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/907 E.  ,  2011/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine, ...ve ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.07.2010 gün ve 102/674 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 93 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 44/48 oranındaki payının vekil edeni, 2/48'er payının davalılardan ...ve ...adlarına kayıtlı bulunduğunu, anılan taşınmazın 40 yılı aşkın zamandan beri öncesinde miras bırakanlarının, sonrasında ise vekil edeninin tasarrufunda olduğunu, ...ve ...'nin bilinmeyen kişiler olması nedeniyle tapu kaydındaki ...ve ...adına olan 2/48'er payların iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacının davasını ispat etmesini savunmuştur.

Makemece, kayıt maliklerinin tapu kütüğünden kim oldukları bilinen kişiler olduğundan; TMK.nun 713/2.maddesindeki özel koşulun davacı yararına oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 93 ada 99 parsel sayılı taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında Şubat 1950 tarih 230 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak 10.01.1970 tarihinde 44/48 payı ..., 2/48'er payı da ...ile ...adlarına tespit edilmiş, 05.08.1970 tarihinde kesinleşen tutanağa istinaden aynı tarihte tapu kaydı oluşmuştur. Daha sonra, ...'e ait pay taksim suretiyle 03.03.1988 tarihinde davacı ...'e intikal etmiştir. 2/48'er pay ise halen davalılar ...ve ...adına bulunmaktadır.

Dava konusu 93 ada 99 parsel sayılı taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında Şubat 1950 tarih 230 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak 10.01.1970 tarihinde 44/48 payı ..., 2/48'er payı da ...ile ...adlarına tespit edilmiş, 05.08.1970 tarihinde kesinleşen tutanağa istinaden aynı tarihte tapu kaydı oluşmuştur. Daha sonra, ...'e ait pay taksim suretiyle 03.03.1988 tarihinde davacı ...'e intikal etmiştir. 2/48'er pay ise halen davalılar ...ve ...adına bulunmaktadır.

Mahkemece, 30.07.2010 günlü yargılama oturumunda tarafların mazeret dilekçesi sundukları; ancak, mazeretlerine konu olabilecek herhangi bir belge ibraz etmedikleri, dosyanın geçirdiği safahat nazara alınarak geçerli bulunmayan mazeret isteklerinin reddine denilmek suretiyle tarafların yokluğunda açık yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Kural olarak, yargılama oturumları, duruşma günü kendilerine usule uygun bir şekilde bildirilmiş davanın tarafları olan davacı ile davalı ya da avukatlarının huzuru ile yapılır. Taraflar, acale hallerde, telgraf ya da faksla mazeretlerini duruşma saatinden önce mahkemeye ulaştıracakları gibi aynı gün bizzat ya da vekilleri veya kendisini temsil eden birisi aracılığıyla da mazeret dilekçelerini varsa mazerete dayanak belgelerini sunarak oturum gününün ertelenmesini isteyebilirler (Mazeretin kabulü ya da reddinin takdiri mahkeme hakimine aittir). Ancak, oturuma çağırılmış olan tarafların geçerli bir mazereti bulunmadan hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde davanın yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir (6100 s.HMK.nun m.150/1). Somut olayda, mahkemece, 30.07.2011 günlü yargılama oturumunda tarafların mazeretlerinin gerekçelendirilmediği, belge de sunulmadığı açıklanarak mazeretlerinin reddine karar verildiğinden, 6100 sayılı HMK.nun 150/1 maddesi gereğince davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken; tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru olmamıştır. Her ne kadar, mahkeme hakimi soruşturma yargılamanın mümkün olduğu ölçüde süratli ve düzenli olarak yürümesine ve boş yere masrafa meydan verilmemesine dikkat göstermekle yükümlü (6100 s.HMK.nun 30.madde) ise de tarafların hazır olmadığı oturumda kendiliğinden yargılamaya devam ederek hüküm veremez. Başka bir anlatımla HMK.nun (HUMK.nun) konuyla ilgili diğer hükümlerini uygular. HUMK.nun 409. maddesine göre işlem yapılmadan verilen karar bozulmalıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlele yerindedir, kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamsıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/1827, Karar No: 2021/7800, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1827 E.  ,  2021/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/687, Karar No: 2010/4368, Tarih: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/687 E.  ,  2010/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/12752, Karar No: 2014/20070, Tarih: 18.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12752 E.  ,  2014/20070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2009/1-2013/278

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.12.2013 tarih ve 2009/1-2013/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TPE nezdinde "Marlboro" ve "L&M" markalarının hak sahibi ve bu markalı sigaraların üreticisi olduğunu, "Marlboro" ve "L&M" markasını taşıyan sahte ve taklit ürünlerin davalı tarafından Çin'den yüklenerek ATLAS isimli gemiyle taşındığını, diğer davalı olan CSAV Denizcilik Acentesi tarafından diğer davalı N..l Ç.e teslim edilmek üzere konteynıra yüklendiği hususunda ihbar aldıklarını, bunun üzerine Haydarpaşa Gümrük Muhafaza Müdürlüğü ve İstanbul Kaçakçılık İstihbarat ve Narkotik Gümrük Muhafaza Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme neticesinde konteynırın içinde tespit edilen Marlboro ve L&M marka sigaraların dosya ekinde de bulunan 30.12.2008 tarihli eksper raporu ile sahte olduğunun tespit edildiğini, marka hakkının 556 sayılı KHK ile koruma altına alınmış olduğunu, bu sebeple davalıların belirtilen fiillerinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini; ayrıca gerek TTK hükümleri gerekse de Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre acenteye doğrudan dava açılmasının mümkün bulunduğunu, bu nedenle davalı acentenin de aynı gerekçe ile sorumlu olması gerektiğini, ilgili KHK'nin 62/4. maddesi gereğince sahte ürünlerin masrafları davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmak suretiyle imhasının gerektiğini, 556 sayılı KHK'nın 76. maddesinde ihtiyati tedbir için öngörülen şartların hepsinin dava konusu olayda gerçekleşmiş olduğunu, bu nedenle de ihtiyati tedbir kararı verilerek, KHK'nın 77/b maddesi hükmü gereğince "sahte ürünlere el konulmasına, 556 sayılı KHK'nin 64. maddesi kapsamında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000 YTL tutarında tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı C.. Denizcilik Acentesi A.Ş. vekili, dava konusu olayda C..'ın taşıyan NORASIA'nın Türkiye'deki acentesi olduğunu, uluslararası konteynır taşımalarında taşıtanın yükü konteynıra yükleyip, istifleyip konteynırı mühürlediğini ve bu şekilde taşıyıcı acentesine teslim ettiğini; bu nedenle taşıyanın konteynıra yüklenen yükün içeriği hakkında bilgi sahibi olmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan A.. G.. davaya cevap vermemiş, diğer davalıların davaya katılımı sağlanamamıştır.

Davalılardan A.. G.. davaya cevap vermemiş, diğer davalıların davaya katılımı sağlanamamıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davalı . Denizcilik Acentesi A.Ş.'nin TTK'nın 1063 maddesi kapsamında sorumluluğunun bulunmadığı, diğer iki davalı hakkında açılan davanın da takip edilmediği gerekçesiyle, davacı tarafından davalı C.. Denizcilik Acentası A.Ş. aleyhine açılan markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni ve refi ile maddi tazminat talebine ilişkin davanın reddine, davalı D.. Fengyi Inc. C.. Ltd. ve davalı N. .. Konstrüksiyon İç ve Dış Ticaret Pazarlama Şti.-A.. G.. aleyhine açılan davanın davacı vekilince takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca davacının tescilli marka hakkına dayanarak açmış olduğu tecavüzün tespiti ve maddi tazminat davası olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davalı CSAV Denizcilik Acentesi A.Ş. aleyhine açılan markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni ve refi ile maddi tazminat talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davalı şirketin gerek 23/12/2008 tarihli ordino ihbarlarını düzenlemesi, gerekse dava konusu ürünler için gümrük özet beyan formunu Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğü’ne tescil ettirmesi ve dava konusu sahte ürünlerin ithalatına bu şekilde katkı sağlaması eylemlerinin, 556 sayılı KHK’nın 61/1-c maddesi gereğince markanın taklit edildiğini bildiği ya da bilmesi gerektiği halde tecavüz yoluyla kullanılan markayı taşıyan ürünleri satmak dağıtmak veya bir başka şekilde ticaret alanına çıkarmak veya bu amaçla ithal etmek veya ticari amaçlı elde bulundurmak kapsamında olup eylemi markaya tecavüzün varlığı için yeterli olduğu, adı geçen davalı hakkındaki davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5290, Karar No: 2023/6179, Tarih: 18.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/5290 E.  ,  2023/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/332 E. 2022/141 K.

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, koşulları bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/226 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, resmi belgede sahtecilik suçundan aynı fıkranın (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/226 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.07.2018 tarihli ve 2018/620 Esas, 2018/5136 Karar sayılı kararı ile "...Sanık tarafından borçlusu katılan olan 1.200.000 TL bedelli senedin icraya verildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporlarına göre, suça konu senedin sanığın işlettiği oto kiralama firmasına ait sözleşme içerisinde yer alan senedin kesilip müstakil hale getirilmesi ile oluşturulduğu, sanığın ekonomik durumu itibariyle katılana bu miktar parayı verebilecek güce sahip olmadığı tespitleri dikkate alınarak; sanığın eyleminin uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 209 maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/427 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 209 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.