muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15103, Karar No: 2010/22405, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15103 E.  ,  2010/22405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10336, Karar No: 2024/589, Tarih: 15.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10336 E.  ,  2024/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/847 E., 2021/76 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/847 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/847 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13452, Karar No: 2013/7766, Tarih: 03.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13452 E.  ,  2013/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16901, Karar No: 2014/12440, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16901 E.  ,  2014/12440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2006/567-2013/253

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/09/2013 tarih ve 2006/567-2013/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi K.. E... O... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile dava dışı T.. B..’ın müvekkili şirketi kurduklarını, herhangi birinin münferiden sorumlu olmak üzere müdür seçildiklerini, fiilen şirketi davalının yönettiğini, davalıya imza sirkülerinde temsile tam yetki verildiğini, davalının şirketi zarara uğrattığını, kendi adına ve menfaatine çalıştığını, çek karşılığı aldığı malların şirket deposundan bulunmadığını, satılan ilaç bedellerinin bulunmadığını, aldığı ticari malların şirkette görülmediğini, sonuçta sermayenin yok olduğunu, TTK’nın 540., 542. ve 342. madde hükümleri uyarınca sorumluluğu bulunan davalının verdiği zararları aldığı haksız kazanç ve paraları iade etmesi gerektiğini ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi T.. B..'ın şirketin kuruluşundan sonra şirket yönetimine karışmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, zarara sebebiyet verenin T.. B.. olduğunu, defter kayıtlarına sonradan ekleme yapıldığını, usulsüz tutulan defterlerin davacı lehine delil olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının şirket müdürlüğünü fiilen diğer müdürün onay ve görüşünü almadan yürüttüğü, kaybolan mal noksanlığı dikkate alındığında talebi karşıladığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000 TL'nin dava tarihi olan 09/02/2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı limited şirketin, tek başına temsile yetkili iki müdüründen biri olan davalının tek başına yaptığı işlemler nedeniyle zarara uğratıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile karar davacı yararına bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı limited şirketin, tek başına temsile yetkili iki müdüründen biri olan davalının tek başına yaptığı işlemler nedeniyle zarara uğratıldığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile karar davacı yararına bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasına rağmen, nakit para çekilmesi ve bir miktar ticari emtianın fiilen yok edilmesi suretiyle şirketin zarara uğratılmasının hangi müdürün eyleminden kaynaklandığı, davacı şirketin, davalı tarafından diğer müdürden tamamen bağımsız, tek başına şirketi fiilen yönetmesinin nedenleri ve bunun ne gibi zorunluluktan kaynaklandığı, diğer müdürün işlemlere niçin hiç katılmadığı hususları araştırılmadığı gibi diğer müdürün zımnen işlemlere onay verip vermediği ya da karşı koyup koymadığı noktaları da tartışılmamıştır. Diğer yandan kayıtlar üzerinde diğer müdürün sonradan oynamalar yaptığı savunması da incelenmemiştir.

Bu durumda, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde şirketler hukuku alanında ve şirketin iştigal konusunda uzman bilirkişilerin de yer aldığı bir bilirkişi kurulu oluşturulması, şirket defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, iddia ve savunmanın üzerinde yeterince duran, denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15892, Karar No: 2024/9111, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15892 E.  ,  2024/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/751 E., 2022/91 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.06.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun taraflar çağrılıp, duruşma açılmak suretiyle Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/248, Karar No: 2020/480, Tarih: 30.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/248 E.  ,  2020/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 30. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.09.2014 tarihli ve 2013/516 E., 2014/385 K. sayılı karar davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 11.01.2016 tarihli ve 2014/35779 E., 2016/54 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

4. Mahkemenin ilk kararının Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamanın 14.07.2016 tarihli celsesinde verilen ara kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verildikten sonra 07.09.2016 tarihinde yapılan celsede bozma kararına uyulmasına ilişkin ara karardan dönülerek önceki kararda direnilmesine karar verilmiş olup aynı tarihli duruşmada da direnmeye ilişkin hüküm kurulmuştur.

5. Burada usul hukuku ile ilgili olarak ortaya çıkan sorun bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6. Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulü kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.

7. "Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki Usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

8. Aynı ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 E., 2010/87 K.; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 E., 2017/137 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

9. Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulü kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulü kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nın 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 E., 19 K.; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 E., 2010/54 K.).

10. Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usulü kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

11. Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

12. Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda, davacı ve davalı ... vekilinin temyiz üzerine verilen Yargıtay bozma kararı sonrası yerel mahkemenin bu karara uyması ile taraflar yararına usuli kazanılmış hak olmuştur. Burada usuli kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık önceki kararda direnilmesi usulen mümkün değildir. Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni ile ilgili olup temyiz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

13. O hâlde mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

13. O hâlde mahkemece bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, direnme kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararının bozulması gerekir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının, değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.06.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14804, Karar No: 2024/7153, Tarih: 26.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14804 E.  ,  2024/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/725 E., 2023/1066 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2015 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 8.Ceza Dairesi'nin 12.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

5.Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılamada Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılamada Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2021 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 23.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci

maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesinin 4.fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sustalı bıçağın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi 6136 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası olan "Bir sanat veya mesleğin icrası için kullanılmasına 4 üncü maddeye göre izin verilen bıçaklar bu yasağın dışındadır." ve 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası olan "Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin,ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu kanun hükümlerine tabi değildir." hükümleri gereği müsadere edilen sustalı bıçağın 6136 sayılı Kanun'da izin verilen bıçaklardan olduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; 19.07.2015 tarihinde saat 15.10 sıralarında Mersin'in Mezitli ilçesinde kolluk kuvvetlerine gelen ihbar neticesinde bir kavga olayının meydana geldiği ve bu olayda kesici alet kullanıldığının bildirilmesi üzerine olay yerine kolluk görevlilerinin intikal ettiği ve görevlilerce yapılan araştırma neticesinde belirtilen adreste bulunan bazı şahısların olay yerinde yaralandığı ve sağlık kuruluşuna gittiklerinin öğrenildiği, olayda kullanıldığı iddia edilen kesici aletin sanık ...'ya ait olduğu, kavga esnasında bu kesici aleti kullandığının görüldüğü iddiasına ilişkindir.

2. 09.10.2015 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Raporu'na göre; tetkik için gönderilen tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt, 10 cm uzunluğundaki namlusunu yana doğru otomatik olarak açılmasını sağlayan susta mandalı ile açılan namluyu sapa sabitleyen susta kilidi sistemlerine haiz, metal saplı, toplam uzunluğu 22 cm olan bıçak; imal durumu,tip ve nitelikleri bakımından bir sustalı çakıdır. Bu itibarla, tetkik konusu sustalı çakı, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardandır. Ancak nitelikleri itibarıyla vahim bıçaklardan değildir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'nın kolluktaki açık ikrarını içeren ifadesi,olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin beyanları, bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz sustalı çakı olduğuna ilişkin 19.07.2015 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün Uzmanlık Raporu karşısında; sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 12.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.12.2023 tarihli, 2023/725 Esas, 2023/1066 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.