muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3780, Karar No: 2024/6339, Tarih: 12.09.2024

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, bilirkişi incelemesinin taraflar önünde yapılmadığını, davacının defter incelemesinin taraflarına bildirilmeden davacının talebi ile yerinde incelendiğini ancak taraflarına hiçbir bildirim yapılmadığını, bu hususa ve bilirkişi raporunca belirlenen diğer itirazları doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi talep edilmişse de Mahkemece bu talebin dikkate alınmadığını, Mahkeme huzurunda müvekkili şirketin ticari defterlerinin incelendiğini ve davacı şirketin ticari defterlerinin şirket merkezinde incelenmesi talebi nedeniyle bilirkişi telefonlarını ve maillerini alarak inceleme gününü taraflarına bildireceğini söylemişse de, inceleme gününü taraflarına bildirmeden defter incelemesi yaptığını, defter incelemesinin ne zaman yapılacağını bilirkişinin telefonları kendilerine verilmediği için davacı yan vekilinden öğrenmek üzere ofislerini telefon ile aradıklarında davacı vekili Tuğçe hanım'ın defter incelemesinin mahalde yapılmadığını, bilirkişinin defter tastik örneklerini ve cari hesabını mail ile göndermelerini istediğini ve mail atıldığını söylediğini, bilirkişinin taraflarına bilgi vermeden ve defter asıllarını incelemeden yaptığı inceleme ile hazırlanan raporun usul yönünden eksik ve hatalı olduğunu, bu yönü ile rapora itiraz etmelerine ve bilirkişi incelemesinin yeni bir bilirkişi tarafından yeniden yapılmasını talep etmelerine rağmen Mahkemece yeniden inceleme kararı verilmeden, usulsüz inceleme yapılarak düzenlenen rapor doğrultusunda karar verildiğini, taleplerine rağmen delil araştırması yapılmadan dosyanın bilirkişiye tevdi edildiğini ve usulsüz ve eksik inceleme yapılarak hazırlanan rapor ile hatalı hüküm kurulduğunu, Mahkemeden davaya konu icra takibine yaptıkları itirazlarıyla ve davanın esasına yaptıkları itirazların açıklanması nedeniyle İstanbul Ticaret Odasına yazı yazılarak şirket devrine ilişkin ticaret sicil gazetelerinin dosyaya gönderilmesinin istenmesinin talep edildiğini ve delil dilekçesi ile davaya konu faturaların içeriğini oluşturan Marka, Patent, Faydalı model haklarının üzerlerine tedbir konulup konulmadığı, devirlerinin akıbetinin sorulması için Türk Patent Enstitüsüne yazı yazılması istenmişse de Mahkemece deliller toplanmadan dosyanın bilirkişiye tevdi edildiğini ve eksik usulsüz inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda Mahkemenin hukuka ve hakkaniyete aykırı bir karar verdiğini, yerel Mahkemede görülen dava bir itirazın iptali davası olup, davacı yanın FETÖ PYD terör örgütüne yardım ettiği, finasman sağladığının anlaşıldığını, bu nedenle İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hakimliği 2016/4400 D.İŞ sayı ve 26/10/2016 tarihli kararı ile Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 13. ve 19. maddeleri ile CMK 133/I kapsamında Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu (TMSF) yetkililerinin kayyum olarak atandığını, müvekkili şirketin, davacı şirket Akfa Holding A.Ş. bünyesindeki Atlas Sağlık…., Akfa Medikal.., ..

. Sulh Ceza Hakimliği 2016/4400 D.İŞ sayı ve 26/10/2016 tarihli kararı ile Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 13. ve 19. maddeleri ile CMK 133/I kapsamında Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu (TMSF) yetkililerinin kayyum olarak atandığını, müvekkili şirketin, davacı şirket Akfa Holding A.Ş. bünyesindeki Atlas Sağlık…., Akfa Medikal.., ... Hastane Mobilyaları, ... Şirketleri Atlas Sağlık Ürünleri Ticaret A.Ş. çatısı altında birleştiğini ve ... Hastane Mobilyalarının marka, kalıp ve bir parti stoğunun, ... Medikal Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş’ye (Yeni Adı: Meyosis) devir edildiğini ve ...... Akfa Holding bünyesinde çalışan 3 kişinin iş sözleşmesi feshedilerek kıdem ve ihbar tazminatları karşılığında devredildiğini, ancak bu işçilik tazminatlarının devir bedelinden mahsup edileceği konusunda anlaşılmış olmasına rağmen temlik eden Atlas Sağlık'ın yine de ...’a, kalıp, marka devri ve stoklar için fatura kestiğini, ayrıca tazminatlarını da bu bedellerden mahsup etmediğini, bu devir işleminden kısa bir süre sonra Akfa Holding’in aslında usulsüz işlemler yaptığı ve kurucusunun FETÖ PYD Terör örgütü mensubu olduğunun ortaya çıktığını ve böylece Marka Patent Enstitüsü tarafından ...’ın marka ve isim hakları üzerine tedbirler konularak, akabinde haklarının iptal edildiğini, fatura ve ticari defterler üzerinde müvekkili şirket borçlu gözükse de alacağın yasal olmadığını, satıldığı ve devredildiği faturalarda düzenlenmiş kalemlerin aslında müvekkiline devredilmediği ve faturalar ile belirlenen stoğun da teslim edilmediğini, müvekkili şirketin ...'ın marka patent ve faydalı model haklarını, portföyünü ve fiili olarak ticaret yapmak üzere kalıplarını kullanmak adına şirketi devraldığını, bu durumun dava konusu faturalarda da görüleceğini, faturaların yemek arabası, plastik kalıbı, transfer sedyesi, teker enjeksiyon kalıbı, köşe takozu enjeksiyon kalıbı, basamak kalıbı, tek gözlü takoz kalıbı, 25lik serum boru yuvası kalıbı, makas ml yataklama enjeksiyon kalıbı, serum askısı enjeksiyon kalıbı, paslanmaz transfer sedyesi oval tekerlek kalıbı, sama1, sama2, sama3, sama4, sama5, sama6,sama7, sama08, sama09,sama10,sama11 kalıpları, sama5 140 lık kalıbı, sama5 170lik kalıbı gibi daha bir çok kalıbın devri nedeni ile kesildiğini, bu kalıplar tümü ile ...'ın olup üzerlerinde ... ismi ve logosunun basılı olduğunu ve her birinin Samadesign, ..., Samacare, samatıp hospital furniture, ... isimleri altında Türk Patent Enstitüsü'nde tescillendiğini, müvekkilinin devir bedeli olarak bu kalıpların bedeli ile bunların marka patent bedellerini ve bir kısımda stoğun devir bedelini ödemeyi taahhüt ettiğini ve davacı yan tarafından dava konusu faturaların kesildiğini, her iki tarafın bunları ticari defterlerine işlediğini, real durumda kesilen dava konusu faturalara konu kalıplar, ..

..., Samacare, samatıp hospital furniture, ... isimleri altında Türk Patent Enstitüsü'nde tescillendiğini, müvekkilinin devir bedeli olarak bu kalıpların bedeli ile bunların marka patent bedellerini ve bir kısımda stoğun devir bedelini ödemeyi taahhüt ettiğini ve davacı yan tarafından dava konusu faturaların kesildiğini, her iki tarafın bunları ticari defterlerine işlediğini, real durumda kesilen dava konusu faturalara konu kalıplar, ... isim hakkının ve tüm marka, patent, faydalı model ile diğer hakların davacının FETÖ PYD terör örgütü mensubu olması nedeniyle tedbir konulması ile kullanılamadığını ve müvekkilinin ismini dahi MEYOSİS olarak değiştirmek zorunda kaldığını, o dönemde davacının tüm mal varlığına tedbir konulması nedeniyle fiili olarak da stoğun dahi müvekkiline teslim edilemediğini, müvekkili o dönemde derdini anlatacak ve mağduruyetini giderecek bir muhatap bulamadığı gibi, yaşanan olağanüstü dönemde ne yapacağını da bilemediğini, ... kalıpları olmadan kendisinin yeni kalıplar üreterek faaliyetine devam ettiğini, Mahkemece talep ettikleri delil araştırması yapılmadan ön inceleme duruşmasında tahkikata geçilerek deliller toplanmadan hemen dosyanın bilirkişiye gönderildiğini ve salt ticari defter incelemesi yapılarak eksik inceleme ile yasaya ve hakkaniyete aykırı rapor ışığında davanın kabulüne karar verildiğini, müvekkilinin, fatura içeriği kalıpları, devir sözleşmesi bedelini oluşturan; şirketin isim ve pörtföy değerini yani marka değeri ile kalıplarını hiç bir zaman kullanamadığını, rapora itiraz dilekçesi ile itirazları doğrultusunda araştırma yapılarak yeniden rapor alınmasını talep etmiş olmalarına rağmen Mahkemenin talebi reddederek, hakkaniyetli ve usulüne uygun bir yargılama yapmadan hakkaniyete aykırı bir karar verdiğini, fatura konusu malların şirkete teslimine ilişkin teslim irsaliyesi yada fişi bulunmamakta olup, fiiliyatta stoğun şirket yetkililerine teslim edilmediğini, davacı yanca teslime ilişkin bir belge sunulmadığı gibi faturaların büyük bir kısmında da imza bulunmadığını, yerleşik Yargıtay İçtihatlarında yalnızca faturanın tek başına alacağın varlığına delil olmadığı görüşünün hakim olduğunu, dava konusu faturaların altında davalının imzasının olmadığını, teslim hukuki bir işlem olup, ancak yazılı delille ispat edilebileceğini, davacı yanın bu hususta da delil sunmadığını, Mahkemece, "Alacak likit ve itiraz haksız olduğundan alacağın %20'si oranındaki 51

.272,76 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine" karar verildiğini, alacak yargılamaya tabi bir alacak olup bu kararın yerinde bir karar olmadığını, müvekkilinin fatura konusu malları teslim almadığını, fatura konusu kalıpları da yukarıda anlattıkları nedenlerle kullanmadığını, davacının olağan üstü hal kapsamında bir şirket olması nedeniyle müvekkilinin ne itiraz edebildiğini, ne de itiraz da bulunarak hakkını arayacak bir muhatap bulabildiğini, Mahkemece yapılan yargılama ile müvekkilinin mağduriyetinin giderileceği yerde aleyhine haksız bir karar verildiğini beyanla yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporu ile davacı tarafından düzenlenen 3 adet faturanın davalının ticari defterlerinde kayıtlı ve tarafların karşılıklı olarak usulüne uygun şekilde tutulmuş ticari defterlerine uyarınca davacının takip tarihinde davalıdan 255.000 TL alacaklı olduğu tespit edildiği, davacı tarafından söz konusu 3 adet fatura ile bu faturalara konu malların teslimine dair sevk irsaliyeleri dosyaya sunulmuş ve sevk irsaliyelerinin teslim alan kısmının ... tarafından imzalandığı, sevk irsaliyelerinde herhangi bir ihtirazi kayıt olmadığı, davalının ...'nin çalışanı veya imzanın geçerli olmadığına yönelik bir itirazda bulunmadığı, bu noktada davacı tarafından teslim olgusunun ispat edildiği, davalının, şirket devri nedeniyle işine son verilen işçilerin kıdem ve ihbar tazminatlarının alacaktan mahsup edileceğine dair iddiasını ispata yarar bir delil sunmadığı, davacı şirketin terör örgütü ile bağlantılı olması ve davacının isim hakkı ile tüm marka, patent, faydalı model ile diğer haklarına tedbir konulması nedeniyle davacıdan aldığı malları kullanamadığına yönelik iddiasının ise hukuki ayıp iddiası olduğu, bu iddia kapsamında davacıya gönderilmiş bir ayıp ihbarı olmadığı, ayıp iddiasını ispata yarar bir delil de sunulmadığı, bu minvalde Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik olmadığı gibi, alacak her iki taraf için de muayyen ve icra takibine itiraz haksız olduğundan hüküm altına alınan alacak üzerinden davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, bilirkişi incelemesinin usulsüz yapıldığını, İlk Derece Mahkemesinde delil listesinde talep edilen delillerin toplanmadan bilirkişiye gönderildiğini ve eksik inceleme yapıldığını, davacı yan tarafından müvekkilinden talep edilen alacak, davacının müvekkiline devir ettiği isim hakkı ile tüm marka, patent, faydalı model ile diğer hakları üzerine ihtiyati tedbir konduğu ve bu nedenlerle alacağın sebebi olan isim hakkı, klıp ve diğer tüm haklarını kullanmaz hale geldiği açıklanarak bu durumun delil listesi ile talep ettiği gibi marka patent enstütüsünden sorulması talep edilmişse de ilk derece mahkemesi alacağın sebebi ve müvekkilinin kullanamaması ile alacaklı şirketin FETÖ terör örgütü ile bağlantısını hiç araştırılmadığını, alacağın konusunu oluşturan stok mallar fiili olarak müvekkil şirkete hiç teslim edilmediğini, davacı lehine verilen icra inkar tazminatının da yanlış olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin ilamında yalnızca "alacağa takip tarihinden avans faizi uygunlanması" yönünden onanmasını diğer yönlerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27242, Karar No: 2012/29019, Tarih: 28.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/27242 E.  ,  2012/29019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, gemi yükleme ve boşaltma yerine el atmanın önlenmesi istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 11. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24316, Karar No: 2015/6462, Tarih: 31.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24316 E.  ,  2015/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu husus taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklikle; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenlerle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik gereğince görevsizlik kararı verilmiş olduğundan, yargılama giderlerinin tarafların kendi üzerlerinde bırakılması ve davalı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin 3. bendin çıkartılmasına, yerine (Bu dava için davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekâlet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin 3. bendin çıkartılmasına, yerine (Bu dava için davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekâlet ücretine ilişkin 4. bendin tümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34063, Karar No: 2024/19484, Tarih: 19.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/34063 E.  ,  2024/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/958 E., 2022/1195 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/17 E., 2020/46 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32919, Karar No: 2017/24485, Tarih: 09.11.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/32919 E.  ,  2017/24485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 2010 yılı Şubat ayında minibüs durağında meydana gelen hakaret ve tehdit iddialarıyla ilgili hüküm kurulduğu, ancak iddianamede bu tarihten önceki zamanlarda meydana gelen olaylar ile ilgili olarak sanığın eylemleri anlatılıp, sevk maddelerine yer verilerek dava açıldığı halde, bunlara ilişkin hükümler kurulmadığı görülmekle bu hususlarda zamanaşımı süresi içinde mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İddianame ile 2010 yılı Şubat ayında minibüs durağında meydana geldiği belirtilen olayla ilgili tehdit suçundan dolayı açılan davada, kullanıldığı belirtilen sözlerin TCK'nın 106/1-2. maddesi kapsamında kaldığı, sanığın müştekilerin vücut dokunulmazlığına yönelik tehdidine ilişkin bir iddianın ve bu hususa ilişkin açılan bir davanın bulunmadığı, mahkemece doğruluğu kabul edilen iddianamedeki sözlerin de TCK'nın 106/1-2.cümlesi kapsamında kalan tehdit suçunu oluşturduğu, mahkemece diğer tehdit iddialarının doğrulanmadığı açıklanmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 106/1-2.cümlesi yerine 106/1-1.cümlesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- 2010 yılı Şubat ayında minibüs durağında meydana geldiği belirtilen olayla ilgili sadece tehdit suçundan dolayı kamu davası açıldığı, bu tarihte meydana geldiği belirtilen hakaret iddiasıyla ilgili açılan bir davanın bulunmadığı, mahkemece de durakta meydana gelen olay dışındaki iddiaların doğrulanmadığının kabul edilmesine karşın sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret ve TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki tehdit suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde

bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.