muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/360, Karar No: 2016/16990, Tarih: 05.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/360 E.  ,  2016/16990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında, suça sürüklenen çocuk hakkında doğru hesaplama ile 3.500 TL adli para cezası verildiği halde, hükmün sonuç kısmında hatalı olarak neticeten 3.500.000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığının belirtilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden; yine suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, TCK'nin 52/3 maddesi gereğince, 5 ay 25 gün hapis cezasının öncelikle tam gün adli para cezasına çevrilip, gün sayısı açıkça belirtildikten sonra sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; sonuç cezanın doğru hesaplanması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 52/son maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirme yapılan fıkrasından "infaz makamınca yapılan usulüne uygun tebliğe rağmen, belirtilen yasal süresi içerisinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin, TCK 52/4 maddesi-son cümlesi gereğince sanığa ihtarına," cümlesi çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16383, Karar No: 2014/2988, Tarih: 19.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16383 E.  ,  2014/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

...Kimyasal Değerler Sanayii ve Ticaret Anonim Şirketinin ortağı olan sanığın, şirketi diğer ortak ... ile birlikte atacağı imza ile ilzam ve temsile yetkili olmasına rağmen, yalnızca kendisinin imzaladığı üç ayrı çeki katılana verip kullandığı, ibrazında çeklerin karşılıksız çıktığı olayda; anılan eylemle ilgili olarak karşılıksız çek keşide etme suçundan açılan kamu davasında Denizli 1.Asliye Ceza Mahkemesince 06/11/2008 tarih ve 2008/298 E 2008/626 K sayılı kararı ile sanığın beraatine ve dolandırıcılık suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi sonrası, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında, mahkemece aynı eylemin dolandırıcılık olarak vasıflandırılarak ayrıca dava açılamayacağı gerekçesi ile kamu davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7237, Karar No: 2017/16136, Tarih: 20.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7237 E.  ,  2017/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında ortaklık ilişkisi bulunduğunu, kendisi tarafından davalıya teminat amacıyla 45.000,00 TL meblağlı çek verildiğini, ortaklık ilişkisi devam etmesine rağmen, davalı tarafından ilgili çeke ilişkin olarak ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2011/1953 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, kendisinin davalıya borçlu olmadığını ileri sürerek; davalıya borçlu olmadığının tespiti ile kendisi lehine %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisi ile davacı arasında ortaklık ilişkisi bulunmadığını, dava konusu olan 45.000,00 TL meblağlı çekin, davacıya kendisi tarafından verilen borcun karşılığı olduğunu savunarak, davanın reddi ile, davacı aleyhine %40'dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine; davacının takibe haksız olarak itiraz ettiği anlaşıldığından, takip konusu bilirkişi raporunda belirtilen 50,986.26 TL alacağın %40'ı oranında toplam 20.394,50 TL inkar tazminatının davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin , 22.12.2014 tarih ve 2014/7394 E. 2014/16929 K. sayılı ilamı ile ''...mahkemece taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin devam ettiği, dava konusu çekin teminat amacıyla verildiği ve teminatın paraya çevrilmesinin koşulu olan adi ortaklık ilişkisinin sona ermediği dikkate alınarak, davacının dava konusu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu...'' gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ise; mahkemenin 05.10.2015 tarih ve 2015/83 E. 2015/200 K. sayılı kararı ile, dosyanın 6100 Sayılı yasanın 150/5 maddesi gereğince 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş;hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; adi ortaklık ilişkisinden kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 150. maddesinde ''Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması'' düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık; adi ortaklık ilişkisinden kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 150. maddesinde ''Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması'' düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 150/1 maddesinde, ''Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir'' denilmiş,devamında da aynı maddenin ikinci fıkrasında ise,’’Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse,gelen tarafın talebi üzerine,yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır.Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf,yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; Dairemizin bozma ilamı sonrasında 14.04.2015 tarihli bozma tensip zaptının taraflara tebliğe çıkarıldığı ve duruşmanın 07.05.2015 gününe bırakıldığı, 07.05.2015 tarihli celsede tebligat parçaları dönmediği için dönmesinin beklenmesine yönelik ara karar tesis edildiği, bir sonraki celse olan 16.06.2015 tarihli celsede ise, taraf vekillerince mazeret dilekçeleri sunulduğu belirtilip taraf vekillerinin mazeretlerinin ayrı ayrı kabulüne karar verilerek yeni duruşma gününün Uyap'tan öğrenmiş sayılmalarına şeklinde ara karar tesis edildiği ve duruşma gününün 24.06.2015 tarihine bırakıldığı,karar celsesi olan 24.06.2015 tarihli celsede ise, taraflardan gelen olmadığı belirtilerek taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK'nun 150 maddesi uyarınca işlemden kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak, yukarıda da ifade edilen usul hükümlerinden anlaşılacağı üzere, tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildirilen tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Gelmeyen tarafın mahkeme gününü kalemden öğrenmesine veya masrafı yatırıldığında bildirilmesine şeklinde karar verilemez. Duruşmaya mazereti sebebiyle gelemeyen taraf mazeret dilekçesinde bu yönde bir talepte bulunsa ve mahkeme gününü kalemden öğreneceğini veya masrafını sonra yatıracağını bildirse dahi, mahkemece bu yönde bir karar alınamaz. Zira duruşma gününün gelmeyen tarafa davetiye ile bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün kalemden öğrenilmesi veya UYAP sistemi üzerinden öğrenmesi taraflardan istenemez.

Nitekim, davacı vekilince, 16.06.2015 tarihli duruşma için mazeret dilekçesinin fiziki yolla Kuşadası Adliyesi aracılığı ile gönderildiği, yine davacı vekilince 16.06.2015 tarihli celse için sunulan mazeret dilekçesinin 15.06.2015 tarihinde faks yolu ile de mahkemeye gönderildiği,davacı vekilince sunulan mazeret dilekçe ekinde masraf eklenmemiş olsa dahi,mahkemece dosyada bulunan gider avansından ilgili tebliğ masrafı karşılanmak suretiyle 16.06.2015 tarihli celse zaptının davacı vekiline tebliğinin ilgili usul hükümleri gereği zorunlu olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği, ilgili celse zaptının davacı vekiline gerekirse dosyadaki gider avansından karşılanması suretiyle tebliği gerektiğinin gözetilmesi gerekirken,usul hukukumuzda düzenlemesi olmayan ve davacının savunma hakkını kısıtlar şekilde ''Uyap'tan öğrenmesine'' şeklinde ara karar tesis edilmesi suretiyle yanılgılı değerlendirme ile neticeten davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9460, Karar No: 2023/624, Tarih: 23.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9460 E.  ,  2023/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/443 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'a yönelik olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/1308 Esas, 2022/714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri:

1. Sanığın kardeşine yönelik öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanığın olası kastla öldürme suçunu işlediğine dair somut delil olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri:

1. Sanığın kardeşine yönelik öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanığın olası kastla öldürme suçunu işlediğine dair somut delil olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde kendisine ait ikamette aile efradına iftar yemeği vermek isteyen sanık ...'in öncelikle maktul ...'a ait kasap dükkanından bir kısım iftarlık malzeme satın alıp hazırlanması için fırına verdiği, sonrasında hazırlanan iftar yemekleri ile birlikte fırından döndüğü esnada kendi ikameti ile aynı sokakta ikameti bulunan öz kardeşi katılan sanık ...'un ikametine uğrayarak iftar yemeğine davet ettiği, ancak olay tarihi evvelinde ....., aracılığı ile ...'un eniştesine borç para vermesi fakat eniştesinin borcunu tamamen ödememesi sebebi ile taraflar arasında kırgınlık bulunduğu, bu sebeple ...'un ....,'in iftar yemeğine ilişkin ısrarlı teklifini kabul etmediği, tarafların bir müddet iftar yemeği ve alacak verecek meselesi hususlarında konuştukları, akabinde ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı bilinmemekle birlikte ...'un kendisine ait ikametin içerisinde, .....,'in ise ...'a ait ikametin önünde bekler vaziyette iken tartışmaya ve küfürleşmeye başladıkları, esasında ...'un biyolojik amcası olan ve fakat ...'u evlatlık edindiği için aynı ikamette ... ile birlikte yaşayan tanık Şerif'in tarafları sakinleştirmeye çalıştığı, ancak taraflar arasındaki tartışmanın ve küfürleşmenin son bulmadığı, müteakiben ...'un ikametinde bulunan tüfeği de alarak ikametinin

dışında bulunan .....,'in yanına gelip elinde bulunan tüfeği de göstererek ikametinin önünden gitmesini söylediği, taraflar arasında kısa bir arbede yaşandığı ve ...'in ...'u ikametinin içerisine iterek yanında bulunan iftarlık yemekleri de alıp yaklaşık 100 metre ileride bulunan kendi ikametine doğru bir yandan ... ile ağız dalaşında bulunarak koşmaya başladığı, ...'un da bu esnada elinde bulunan tüfekle kendisine ait ikametin önünde maktul ...'a ait kasap dükkanına yaklaşık 40 metre mesafede sırtı dönük ve ...'in ikametine ve koştuğu yöne bakar vaziyette havaya doğru hedef gözetmeksizin bir el ateş açtığı, bu esnada maktul ...'ın da ... tarafından açılan bir el ateş sesini duyması üzerine diğer mahalle sakinleri gibi kendisine ait kasap dükkanının önünden olayın gerçekleştiği sokağın başına doğru yürüyüp taraflar arasında gerçekleşen hadiseyi izlemeye başladığı, sonrasında ...'in de ikametine girdiği ve abisinin eşi olan tanık .....'ye "O beni vurmadı ama ben o ...'u vuracağım" diyerek ikametinde bulunan tüfeği alıp yeniden ...'un ikametine doğru; ''Silah öyle çekilmez böyle çekilir!" diye bağırarak yürümeye başladığı, tanık ...'i sakinleştirmek için önüne geçmeye çalıştığı ancak ...'in Şerif'e elinde bulunan tüfek ile kenara çekil şeklinde işaret yaparak ilerlemeye devam ettiği, .....'in ... ile aralarında yaşanan tartışmanın, küfürleşmenin ve ...'un kendisini korkutmak ve göz dağı vermek amacıyla havaya açtığı bir el ateşin neticesinde olay tarihinde ortaya çıkan husumetin etkisi ile yönü ...'a ve olay mahallindeki sokağın başında bekleyen kendisine yaklaşık 75 metre uzaklıkta bulunan maktul ...'a dönük vaziyette ve kendisine yaklaşık 30 metre uzaklıkta bulunan ...'a karşı hedef gözeterek yatay atış vaziyetinde 3 el ateş ettiği, ...'un kendisini korumak amacıyla ikameti önünde bulunan aracın arkasına saklandığı ve bu sayede sanık ...'in atışlarından isabet almadığı, ...'un ikametinin ilerisinde ve aynı zamanda ...'in ateş ettiği yönde kendisine ait kasap dükkanının önünde bulunan ve yaşanan hadiseyi izleyen maktul ...'ın sanık ...'in son el atışı ile sol göğsünün altından isabet alıp yaralandığı ve bunun üzerine ...'in eylemlerine son verdiği, maktul ...'ın ateşli silah yaralanması sebebiyle vefat ettiği anlaşılmıştır,

Sanığın eylemlerinin hukukî değerlendirilmesi yönünden; sanık ...'in kullanmış olduğu tüfeğin öldürmeye ehil güç ve nitelikte olduğu, 24.02.2020 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntısıyla belirtildiği üzere ...'un ...'in olay tarihinde kullanmış olduğu tüfeğin etkili atış gücü ve mesafesi içerisinde kaldığı, kolluk kuvvetlerince olay mahallinde yapılan inceleme sırasında sanıklara ait tüfeklerin sanıkların rızaen teslimi doğrultusunda muhafaza altına alındığı ve olay mahallinde dört adet boş kartuşun ele geçirildiği, sanıklardan ele geçirilen tüfekler ve olay mahallinde ele geçirilen boş kartuşlar üzerinde yapılan inceleme neticesinde boş kartuşlardan yalnızca bir tanesinin ...'a ait tüfekten ateşlendiğinin, diğer üç kartuşun sanıklardan elde edilen her iki tüfekten atılmamış olduğunun tespit edildiği, her ne kadar ...'in teslim etmiş olduğu tüfek ile ele geçirilen boş kartuşlar uyuşmamış ise de ...'in olay mahallinde ateş ettiğine ilişkin kabulü, tanık Serpil'in katılan sanık ...'in olay tarihi öncesinde iki adet tüfeği olduğuna ilişkin beyanları ile tanıklar Şerif, Kamile ve Ramazan'ın olay mahallinde üç veya dört el silah sesi duyduklarına ilişkin beyanları birlikte gözetildiğinde sanık ...'in kolluk kuvvetlerine olay mahallinde kullanmış olduğu tüfek haricinde başka bir tüfeği teslim ettiğinin, ...'in ...'un kendisine bir el ateş etmesi ve sonrasında eylemlerine son vermiş olmasına rağmen sanık ...'a karşı toplamda üç el ateş ettiğinin anlaşıldığı, ...'in ...'a karşı ateş açtığı esnada ...'un olay anındaki konumuna göre arkasında bulunan duvarda yetişkin bir insan boyu hizasında beş adet saçma izine rastlanıldığı, böylelikle

...'in olay mahallinde yapmış olduğu atışların ...'u hedef gözeterek ve yatay vaziyette yapıldığı kanaatine varıldığı, ...'un beyanları ile sabit olduğu üzere, sanık ... tüfekle dar bir sokakta etkili mesafe içinde ateş ederken ...'un kendisini korumak amacıyla ikameti önünde bulunan aracın arkasına saklandığı ve bu sayede katılan ...'in atışlarından isabet almadığı, ...'in, katılan ... ve tanık Kamile beyanlarından da anlaşıldığı üzere eylemlerine maktul ...'ın yaralanmış olması sebebiyle son verdiği, bu suretle ...'in üzerine atılı kardeşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübuta erdiği kabul edildiği belirlenmiştir.