muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15993, Karar No: 2017/7972, Tarih: 19.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15993 E.  ,  2017/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, vergi mükellefi olduğu 1989 tarihinden itibaren Bağ-Kur'lu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının Bağ-Kur sigortalılığına giriş tarihinin vergi mükellefiyet tarihine göre belirlenek Bağ-Kur'a tabi hizmet süresinin vergi mükellefiyet tarihlerine göre belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Bağ-Kur sigortalılığının 01/05/1989 tarihinden itibaren başlatılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/05/1989-09/08/1991 tarihleri arasında ve 16/08/1993 tarihinden itibaren devam eden vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 31/07/2001 tarihinde Kurum kayıtlarına giren giriş bildirgesine göre Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

.../...

.../...

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacı vergi mükellefiyetinin bulunduğu tarihlere göre Bağ-Kur kapsamında sigortalı olduğu sürelerin tespitini amaçladığından bu süreler belirlenmeden vergi kaydına göre sadece sigortalılığının başlatılması gereken tarihin tespitine karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi tamamen silinerek yerine “1- Davanın kabulü ile, davacının 01/05/1989-09/08/1991 ve 16/08/1993-04/10/2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10049, Karar No: 2020/8759, Tarih: 10.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/10049 E.  ,  2020/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'in temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

UYAP'tan alınan güncelleşmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 06.08.2019 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA,

2) Katılan vekilinin beraat eden sanıklar ... ve ...;'a yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise;

Sanık ...'ın, halası olan ....'nın ikametinin yanında kaçak sigara sakladığı, bu adreste bazı yerleri depo olarak kullandığı şeklinde edinilen istihbari bilgi doğrultusunda, kontrol amaçlı olarak kolluk görevlileri olay yerine intikal ettiklerinde sanıklar .... ve ...' ın poşetler içerisinde ikametin yanındaki eklentiye bir şeyler taşıdıklarının görüldüğü, ikametinin hemen yanında bulunan sanık ...'in kullanımında olduğu anlaşılan .... Plaka sayılı aracın camından içeriye bakıldığında sigara kutularının görüldüğünün tespit edilmesi üzerine, araçta ve ikamette usulünce yapılan aramada, .... plaka sayılı araçta 5500, .... plaka sayılı araçta 22 paket, ikamet eklentisinde 500 paket ve toplamda 6022 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçtiği olayda ;sanıkların yalnızca kendilerine ait olan .... plakalı araçta ele geçen 22 paket sigarayı şahsi kullanım için bulundurduklarını, diğer ele geçen sigaralar ile ilgilerinin olmadığını savunmuş iseler de;dosya kapsamı ve olay tutanağı içeriği ,sanıkların birbirleriyle yakınlığı,birlikte değerlendirildiğinde;sanıklar .... ve ....'ın kendi araçlarının içerisinden çıkarttıkları 50 karton kaçak sigarayı, ikametin yanında bulunan eklenti önüne bıraktıkları sırada kolluğun müdahale ettiği bu haliyle sanıklardan 50 karton ve 22 paket kaçak sigaranın ele geçtiği dosya kapsamından sabit olup; sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9313, Karar No: 2010/3210, Tarih: 03.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/9313 E.  ,  2010/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/168153

MAHKEMESİ :KOCAELİ İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :28.03.2008- 46/107

SUÇ :Müstakil faili belli olmayacak şekilde kasten öldürülmesi olayına yardım

Müstakil faili belli olmayacak şekilde Y.. K..'nın kasten öldürülmesi olayına yardımdan sanıklar M.. D.. ile C.. S.., işbu ölümle biten kavgaya iştirakten sanık Ü.. Ö..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: sanıklar M.. D.. ile C.. S..'in hükümlülüklerine, sanık Ü.. Ö..'ın beraatine ilişkin (KOCAELİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2008 gün ve 46/107 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Mustafa ile Cihan ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Mustafa ve Cihan müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin ceza miktarı da dikkate alınarak CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar Mustafa ve Cihan hakkında insan öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık Ünal hakkında kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde;

Maktül Yunus'u öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Mustafa ve Cihan'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve CMK.nun 152 maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı ve sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, sanıklar Mustafa ve Cihan hakkında insan öldürmeye yardım etme suçundan kurulan hükmün öncelikle bu nedenle, sanık Ünal hakkında kurulan beraat hükmünün ise bağlantı nedeniyle tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9819, Karar No: 2011/6174, Tarih: 11.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/9819 E.  ,  2011/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB-2011/196620

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Kanun'un 15/3 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair (KÜÇÜKÇEKMECE) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.02.2010 tarihli ve 2007/1083 esas, 2010/353 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- Sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki haline göre 450,00 yeni Türk Lirası yerine, yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2- Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde suça konu bıçakların 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine giren bıçaklardan olmadığı belirtildiği halde, sanık hakkında 5728 sayılı Kanun'un 158. maddesi ile değişik 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a eklenen 15/1. maddesine eklenen son fıkra hükümlerinin sanık lehine olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.05.2011 gün ve 24433 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 14.06.2011 gün ve KYB-2011/196620 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aracında 26.09.2007 tarihinde yapılan aramada bulunan bıçakların 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığının 27.09.2007 tarihli ekspertiz raporunda belirtildiği ve bu nedenle sanığın eyleminin suç teşkil etmediği, 6136 sayılı Yasanın 15. maddesine 5728 sayılı Yasa ile eklenen son fıkranın ise yasanın yürürlüğe girdiği 08.02.2008 tarihinden sonra işlenen fiillerde uygulanabileceği, bu nedenle aleyhe hüküm içeren değişikliğin olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek bu yönden kanun yararına bozma talebinde bulunup bulunulmayacağının takdir ve değerlendirmesi için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2566, Karar No: 2023/8650, Tarih: 12.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2018/2566 E.  ,  2023/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ... hakkında verilen 11.12.2014 ve 19.12.2014 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararlara yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi hakkında herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararlara yönelik temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi hususunda gereğinin takdiri ve ifası için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7949, Karar No: 2015/2379, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7949 E.  ,  2015/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11239, Karar No: 2013/28144, Tarih: 13.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11239 E.  ,  2013/28144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı araç davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de duruşma pulu alındığına dair bilgi ve belge olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23.06.2010 tarihinde davalı Ford Otomotiv şirketinin üreticisi ve ithalatçısı olduğu, diğer davalı Atılgan Otomotiv şirketinin yetkili satıcısı olduğu sıfır km aracı satın aldığını, aracı teslim aldıktan 1 ay sonra aracın tavanının 6 farklı bölgesinde boya dökülmeleri ve çatlaklar meydana geldiğini, davalılara başvurduğunda bu ayıbın dış etkenlerden kaynaklandığını söylediklerini, ancak araçtaki ayıbın üretim hatasından meydana geldiğini ileri sürerek ayıplı aracın misli ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davacının aracın ayıpsız misli ile değişimi talebinin kabul edilmesinin hak ve nesafet çerçevesinde hakkaniyete uymayacağı ancak araçta meydana gelen değer kaybı veya bedel indirimini talep edebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; Davacı, 23.06.2010 tarihinde satın aldığı araçta meydana gelen boya dökülmesinin üretim hatasından kaynaklandığını ileri sürerek bu davayı açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ile aracın tavanında meydana gelen soyulmaların boyayı oluşturan tabakalar arasındaki yapışmanın iyi olmamasından kaynaklandığı, araçtaki ayıbın gizli ayıp ve üretim hatası

olduğu belirtilmiştir. Davalılar tarafından bu gerekçe temyiz edilmediğinden, davalılar aleyhine kesinleşmiştir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında kanun' un 4. maddesi, süresi içinde ayıbı satıcıya bildirmiş olan tüketiciye, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarından birini kullanma hakkı tanımış, tüketici davacı da, satılan ayıplı aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi talebinde bulunmuştur. Davacının bu yöndeki talebinin, satın aldığı aracı kullanma süresi ile ayıbın niteliği dikkate alınarak kabulü gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4670, Karar No: 2013/5931, Tarih: 26.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4670 E.  ,  2013/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/.../2010 tarih ve 2007/755-2010/719 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen .../03/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı firmanın emtiasını taşımakla yükümlü davalının fiili taşıma işini müvekkiline verdiğini, meydana gelen kaza sonrası belinin kırıldığını, sorumluluğunu bilen müvekkilinin durumu davalı yetkililerine bildirdiğini, emtianın alıcısına ulaştırılması için de yakınlarda seyahat etmekte olan arkadaşını arayıp dorseyi kendi çekicisine bağlayarak alıcısına ulaştırmasını istediğini, davalı yetkililerinin yönlendirmesiyle emtianın yüklü olduğu dorsenin alıcısı yerine kendi işyerine çekildiğini, ... gün bu alanda bekletildiğini, yağmur sularının kaza sırasında kısmen yırtılan brandadan sızması sonucu emtianın hasara uğradığını, alıcı firmanın emtiayı hurdaya çıkardığını, tedavi olması nedeniyle durumu sonradan öğrendiğini, davalının ödeme yaptığını, yansıtma faturası adı altında müvekkilinden tazminatın talep edildiğini, lehdarı bulunduğu 30.400 YTL tutarlı bononun davalıya verildiğini, devamlı davalıyla çalışan müvekkilinin işini kaybetmemesi adına 18.000 YTL'sini ....02.2007 tarihinde makbuz karşılığı vekiline ödediğini, davalının bakiyesinin tahsili için takip başlattığını, icra tehdidi altında da 8.571 YTL daha ödemek zorunda kaldığını, ayrıca müvekkili hak edişlerinden de kesinti yapıldığını,toplam 35.888 YTL ödemek zorunda kaldığını, ayrıca bakiye 1.844.41 YTL'lik fatura daha gönderdiğini, ödemelerin icra tehdidi altında yapıldığını, müvekkilinin yaptığı kaza sonrası branda yırtılması dışında bir hasarın olmadığını, emtiaya zarar gelmediğini, bir sorumluluğunun olmadığını, ödenen meblağın ödeme ve kesinti yapılan tarihlerden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline bağlı olarak, ancak kendi hesabına 2003 yılından beri taşıma yaptığını, bir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline bağlı olarak, ancak kendi hesabına 2003 yılından beri taşıma yaptığını, bir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında taşıma sözleşmesi bulunduğu, davacının, davalının yükümlülüğündeki emtiayı taşımak üzere teslim aldığı, alıcısına varmadan tek taraflı kaza yaptığı, emtianın içecek kutuları ve kapaklarından oluştuğu, paletleriyle birlikte dorsede yer aldığı, meydana gelen kazada dorsenin hasarlanmadığı, sadece brandasında yırtık olduğu, hemen başka çekiciyle davalının ambarına çekildiği, ıslanma ve tozlanmaya bağlı olarak emtianın hurdaya ayrıldığı, kazanın meydana geldiği tarihte yağmur yağdığına dair belirlemenin olmadığı, hasarın kazada meydana gelmediği, davalının tasarrufundayken oluştuğu, davacının kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığı, sözleşmeye aykırı davranarak davalının yüke dair sigorta yaptırmadığı, zarar ödemekle yükümlü olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 27.697.94 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının borcuna karşılık bono verdiğinin anlaşılmasına göre, bu bonoya dayalı yaptığı ödeme sonrasında istirdat davası açmasının mümkün bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...-Dava, alt taşıyan tarafından üst taşıyan davalıya ödenen tazminatın istirdadına ilişkindir.

...-Dava, alt taşıyan tarafından üst taşıyan davalıya ödenen tazminatın istirdadına ilişkindir.

Davalının dava dışı firmanın emtiasını taşımayı üstlendiği, davacıyla yaptığı yazılı sözleşme ile emtianın fiili taşınması işini davacıya verdiği, davacının taşınanı 29.06.2006 tarihinde teslim aldığı, 30.06.2006 tarihinde tek taraflı kaza yapması sonucu emtianın bulunduğu dorsenin yoldan çıktığı, taşıtan firmanın boş içecek kutusu ve kapaklarında oluşan emtianın toz ve yağmura maruz kalması nedeniyle bakteri oluşturma riskine karşı tamamen hurda edilmesine karar verdiğini açıklaması sonrasında asıl taşıyan konumundaki davalıya tazminat faturası düzenlediği, davalının, davacıya yansıtma faturası tanzim ettiği, davacının da bu borcuna karşılık lehdarı bulunduğu uyuşmazlığa konu bonoyu davalıya verdiği, bir kısmını haricen, kalan kısmını da icra takibi sonrasında ihtirazi kayıtla ödediği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, kaza sonrasında belinin kırıldığını, dorsenin hasar görmediğini, salt brandada kısmi yırtık olduğunu, alıcısına teslim için az bir mesafenin kaldığını, kaza akabinde arkadaşının çekicisiyle alıcısına teslim edilmek istendiğini, davalının kendi garajına dorseyi çektirdiğini, burada yağmur ve toz hasarına maruz kaldığını ileri sürmüştür. Mahkemece davacı fiili taşıyanın zararın meydana gelmesinde bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hüküm doğru değerlendirmeler içermediği gibi eksik incelemeye dayalı şekilde de tesis edilmiştir. Dava dışı taşıtanın davalıya yazdığı 03.08.2006 tarihli yazıda kaza yapan aracın dorsesinin kaza mahallinde brandası hasar görmüş vaziyette 03.07.2006 tarihine kadar beklediğinden dolayı toz ve yağmura maruz kaldığını açıklayarak hurdaya ayırma işleminin yapıldığını bildirmesine rağmen bu belge içeriği hiç değerlendirilmemiştir. Ayrıca, davalı taraf davacının iddiasının aksine, dorsenin hemen çekilmesinin mümkün olmadığını, vinç arandığını, vinçle dorsenin bulunduğu yerden alındığını savunmuştur. Kaza sonrası çekilen fotoğraf ve CD çekimlerinden olay mahalline vinç geldiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili de vinç hizmeti nedeniyle ödeme yaptığını açıklamıştır. Öte yandan, kaza günü ve takip eden günlerde olay mahallinde yağmur yağıp yağmadığı meteorolojiden sorulmamıştır. Taşınanda meydana gelen hasarın davalı tasarrufundayken meydana gelip gelmediği açıklığa kavuşturulmamıştır. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.