muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11466, Karar No: 2020/354, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11466 E.  ,  2020/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/05/2019 gün ve 2019/1516 Esas - 2019/11103 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 11.03.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 29.05.2019 gün ve 2019/1516 esas 2019/11103 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 102 ada 308 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-Bozma sonrası artan kısma ise 11.03.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-Bozma sonrası artan kısma ise 11.03.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-28.04.2018 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf hale getirilmiş olup, gerekçeli kararda davacı idarenin harçtan muaf olduğuna dair hüküm kurulmasına rağmen aynı zamanda davacı idareden harç alınmasına ilişkin hüküm kurulması,

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2. bendinde (22.677,70 TL kamulaştırma bedelinin) kelimelerinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

b-2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (son karar tarihine) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (karar kesinleşinceye )ibaresinin yazılmasına

c-Harca ilişkin 5 nolu bendinin çıkartılmasına,

d-4 nolu bendinin sonuna (davacı tarafından yatırılan harcın istem halinde davacıya iadesine) cümlesinin eklenmesine,

e-7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 370,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5499, Karar No: 2009/7217, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5499 E.  ,  2009/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

Davacı, murisinin davalı işveren nezdinde 1997/1. dönemde 120 gün, 1997/3. dönemde 60 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı murisinin davalı ... Başkanlığında 1997/1. dönemde 120 gün,1997/3. dönemde 60 gün sigortalı olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı murisinin 1997 yılının mart-nisan ve aralık aylarında eksik bildirilen 76 gün süreyle sigortalı çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işyerinde 31.03.1997 tarihinde 567.00TL ücretle geçici işçi olarak çalışmaya başlayacağına dair davalı işveren yazısı olduğu, işten çıkış tarihine dair dosyada belge bulunmadığı,işe giriş bildirgesinin dosyasında bulunmadığı,işveren kayıtlarına göre 31.03.1997-31.12.1997 tarihleri arasında 271 gün çalışmasının kuruma bildirildiği,SSK hizmet cetveline göre 1997/1. dönem ile 15.10.1997 tarihleri arasında 195 gün davalı işyerindeki çalışmasının kuruma bildirildiği, dinlenen tanıkların bordro tanığı olup olmadıklarının araştırılmadığı,ücret bordrolarının davalı işverenden getirtilmediği anlaşılmıştır.

Davacı tarafından murisinin çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, anılan çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinleyerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, yetersiz iki tanık beyanına dayanılarak verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21137, Karar No: 2017/2899, Tarih: 12.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/21137 E.  ,  2017/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde akaryakıt kaçakçılığına yönelik yapılan çalışmalar sırasında sanık ...'in deposunun önünde bulunan ... plaka sayılı tırın deposuna, iş yerinde bulunan FHM ibareli tenekelerden aktarım yapıldığının görülmesi üzerine, sanık ...'in iş yerinde ele geçirilen eşyadan alınan numunenin Tübitak MAM analizi sonucunda “Grup I baz yağların fiziksel ve kimyasal özellikleri ile uyumlu olduğu” belirtildikten sonra raporun sonuç kısmında numunenin “5015 sayılı Yasa’nın 2/21-c bendi kapsamında olduğu ve teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığının değerlendirildiği” ifade edilmekle; katkı maddesi içermediği anlaşılan maddenin ne amaçla kullanıldığı, söz konusu eşyanın mevcut haliyle motorlu taşıtlarda yağ olarak da kullanılıp kullanılamayacağının tespiti gerekmekle, dosyada yer alan analiz raporu eklenmek suretiyle Tübitak MAM’dan anılan hususları açıklayıcı ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20170, Karar No: 2015/15923, Tarih: 15.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20170 E.  ,  2015/15923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2012/259-2014/283

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın maddi tazminat talebi yönünden kabulüne, manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların müşterek çocuğu Eser'in, evlerinin önünden geçen derede oynarken, elektrik çarpması sonucu öldüğünü, tazmin borcunu doğuran ölüm olayının, davalının haksız fiilinden meydana geldiğini belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, her bir davacı için 1.000,00 er TL maddi ve 30.000,00 er TL manevi olmak üzere toplam 62.000,00 TL tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.06.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, 1.000,00 er TL maddi tazminat istemlerini 15.543,33 er TL'ye yükseltiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; arıza servislerine 19.10.2009 günü tel koptuğu ihbarının gelmesi üzerine, arıza ekibinin olay yerine intikal edip, gerekli emniyet tedbirlerini aldığını, ertesi gün elektrik telini yeniden çektiklerini, yapılan araştırma sonucu, kopan telin bulunduğu bölgenin 100 metre aşağısında DSİ'nin dere ıslah çalışması yaptığının ve telin, çalışmalar sırasında müdahale edilen ağaçların elektrik nakil hattına değerek kısa devre yapması sonucu koptuğunun belirlendiğini, bu nedenle kusurun, telin kopmasına neden olan DSİ çalışanlarına ait olduğunu, müvekkili şirkete atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile, her bir davacı için 15.543,33 er TL'den toplam 31.086,66 TL maddi tazminatın, olay tarihi olan 19.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile, her bir davacı için 20.000,00 er TL'den toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın 19.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava; davacıların çocuğunun elektrik çarpması sonucu ölüm nedeniyle açılmış, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava; davacıların çocuğunun elektrik çarpması sonucu ölüm nedeniyle açılmış, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; olay tarihinde 9 yaşında olan 03.09.2000 doğumlu Eser'in; evlerinin önünden geçen derede oynarken, kopan elektrik telinin dereye temas etmesi sonucu 19.10.2009 tarihinde vefat ettiği, ölümle neticelen bu olayda davalının %100 kusurlu olduğu ve ölen çocuğa yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığının bilirkişilerce tespit edildiği anlaşılmıştır.

Eldeki davada; davacı anne/baba; çocuklarının ölümü nedeniyle davalı elektrik dağıtım şirketinden 30.000,00 er TL'den toplam 60.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece; davacıların manevi tazminat istemi kısmen kabul edilerek, 20.000,00 er TL'den toplam 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Bu bağlamda temyize konu uyuşmazlık; davacı anne baba için takdir olunan manevi tazminat miktarının, hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat, haksız bir eylemin yarattığı üzüntünün, duyulan elem ve acıların giderilmesini amaçlayan bir ödemedir.

Kural olarak hükmedilecek manevi tazminatın miktarının belirlenmesi hakimin takdirindedir. Kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakim bu hakkını Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde açıklanan hakkaniyet ilkesine uygun olarak kullanmalıdır.

Manevi tazminatın miktarı belirlenirken kişilik hakkına saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranı, sıfatı, iştigal ettikleri makam ile diğer sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınmalı, her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşullar bulunabileceği gözetilerek, takdir hakkını etkileyebilecek nedenler karar yerinde denetime elverişli biçimde ve objektif olarak gösterilmelidir.

Manevi tazminat davaları sonucunda hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirebilecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bu para bir ceza olmadığı gibi hükmedilecek manevi tazminatla bu malvarlığı zararlarının karşılanması da amaçlandığından tazminat miktarının onun amacına göre belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, takdir edilecek miktar elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplarından çıkarılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır. (HGK, 23.6.2004 gün, 2004/13-291 E.; 2004/370 K.;)

Manevi tazminat, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplarından çıkarılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır. (HGK, 23.6.2004 gün, 2004/13-291 E.; 2004/370 K.;)

Aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.

Hal böyle olunca mahkemece, somut olayın özellikleri, davacıların, ölen çocuğa olan yakınlıkları, kusur durumu nazara alınarak; davacı anne/babanın talep ettiği manevi tazminat miktarının ılımlı olduğundan bahisle manevi tazminat isteminin tamamen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün, davacılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14256, Karar No: 2015/32479, Tarih: 21.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14256 E.  ,  2015/32479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/360682

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/170, 2013/393

SANIK : Z.. B..

KATILAN : Sağlık Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın yasa dışı yollardan sahte olarak temin ettiği yeşil kartı kullanarak kurumu zarara uğrattığının iddia edildiği olayda;

3816 sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun'un 2. maddesinde yasa kapsamı itibariyle "Hiçbir sosyal güvenlik kurumunun güvencesi altında bulunmayan ve bu kanunun öngördüğü usul ve esaslar çerçevesinde belirlenecek aile içindeki kişi başına düşen gelir payının aylık tutarı 4857 sayılı İş Kanunu'na göre belirlenen brüt asgari ücretin 1/3 ünden az olan ve Türkiye'de ikamet eden Türk vatandaşlarının; 5510 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde sağlanacak sağlık yardımlarını kapsayacağı" şeklinde düzenlenmekte, yine aynı maddenin 2. fıkrasına göre “Yeşil kart almaya hak kazananlara 18 yaşını doldurmamış çocuklar da dahil başvuru tarihi esas alınarak yeşil kart düzenlenir.” hükmü yer almaktadır.

2022, 5510, 3816 sayılı Kanun hükümleri, 3816 sayılı Kanun'un 11/2 maddesindeki "Bu kanuna göre Yeşil Kart alacak durumda olmayanların ödeme gücünü aşan sağlık hizmetleri ile bu kanun kapsamında olmayan sağlık hizmetlerinin ücret ve bedellerinin karşılanmasında 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Kanunu'nun hükümleri uygulanmaya devam edilir" şeklindeki yasal düzenleme ile özel kanunlara göre ücretsiz sağlık hizmetlerinden yararlanma hakları olanlarla ilgili hükümler ve Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Devlet Tarafından Karşılanması ve Yeşil Kart Uygulaması Hakkında Yönetmelik hükümleri yanı sıra Aydın Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün yazı cevabında, sanığın eşi Cemile Bozkurt'a 15.12.2004 tarihinde yeşil kart verilmesinin uygun olduğuna dair karar bulunduğu bildirilmiş olması ve sanığın eşine yeşil kart verilmesine karşın, aynı ekonomik ve sosyal duruma sahip olan kendisine yeşil kart verilmemesinin hakkaniyete uygun olmaması yanı sıra sanığın kızı Esmer Bozkurt'un suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle ücretsiz sağlık yardımından faydalanma hakkının bulunması ve suça konu yeşil kartların ele geçirilememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14251, Karar No: 2013/12124, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14251 E.  ,  2013/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

... Başenk'in, baba oğul olan sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık iddiasıyla şikayetçi olduğu, bu kişilerin suça konu 07/02/2006 düzenleme tarihli, 11.500 TL bedelli, borçlusunun ..., alacaklısının ... olduğu, arkasında ... ve ...'in cirolarının bulunduğu senetle ilgili olarak, senedin bankaya tahsil için ibrazından sonra kendisine banka tarafından ödeme için ihtarname gönderildiğini, daha sonra da senedin icra takibine konulduğunu belirttiği, yapılan kriminal incelemede senetteki yazı ve imzaların ... Beşenk eli ürünü olmadığının

belirlendiği, ...'in, söz konusu Telekom bayisini tanık ...'dan aldığını ve parayı da peşin olarak bu kişiye ödediğini belirttiği, ilgili işyerinin ruhsat sahibi olan tanık ...'de, ...'e işyerini devrettiğini, parayı peşin aldığını, aralarında senet düzenlenmediğini, kayınbabası olan sanık ... ile onun oğlunun bu işyeriyle ilgisinin bulunmadığını, bu kişilerin yalan söylediklerini belirttiği, senedin ... ve ... tarafından sahte olarak düzenlenip icraya konulduğunun belirtildiği, sanıklar ... ve ... ise, lise mezunu olması nedeniyle işyerini enişteleri olan tanık ... adına aldıklarını, daha sonra sanık ...'e devrettiklerini, ...'in paranın bir kısmını peşin verip geri kalan için 12.000 TL senet verdiğini, bir süre sonra vergi borcu nedeniyle ...'ten 500 TL alındığı için, bu paranın alındığının senedin arkasına yazmak istediklerini, ...'in ise, bunu kabul etmeyerek cebinden çıkardığı 11.500 TL bedelli yeni senedi kendilerine verdiğini, ödeme yapılmaması nedeniyle icraya başvurduğundan imzaya itiraz edildiğini, senedin sahte çıkması nedeniyle mağdur olduklarını, bu nedenle sanık ...'in sahtecilik ve dolandırıcılık yaptığının iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;