muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24499, Karar No: 2017/2170, Tarih: 01.03.2017

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili verdikleri dilekçeler ile kısaca davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan takipte borçlu davalı ...'in 02/02/2012 tarihli dilekçesiyle borcu kabul etmesi ve takibin kesinleşmesi için aynı tarihte tebligatı icra dairesinde bizzat elden alması, ayrıca bu takibin dayanağı olan bononun her zaman düzenlenmesinin ve istenilen tarihte vade konulmasının mümkün olması karşısında davalılar arasında bono tanzimli ve icra takibi işlemlerinin davacının alacağına etkisiz bırakmaya yönelik ve muvazaalı olduğu anlaşıldığından davacı tarafın davasının kısmen kabulüne karar verilerek davalılardan ... tarafından, diğer davalı ...'e karşı açtığı ... İcra Müdürlüğünün 2012/59 esas sayılı icra takibinin, davacı.... tarafından davalı ...'e karşı açtığı ... İcra Müdürlüğünün 2012/34 esas sayılı icra takibi yönünden geçersiz bulunduğunun tespitine, davacı tarafından ... icra müdürlüğünün 2012/59 sayılı icra takibinin iptaline ilişkin fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 19,00 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davalı ... Kaşıer ve İzzettin

Yiğit'e geri verilmesine 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3625, Karar No: 2016/5328, Tarih: 15.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3625 E.  ,  2016/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; Mahkumiyet

Sanık ... ve sanık ... hakkında; Beraat

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak", "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek", "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, mahkemece her takvim yılında kendi içerisinde teselsül eden sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilerek, sanık hakkında her takvim yılı için kullanma ile düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1) Sanık ... hakkında bozmadan önce mahkemece 13.10.2008 tarih 2007/341 Esas ve 2008/512 Karar sayılı hükmüyle, 2005 ve 2006 takvim yılına ait eylem ayrımı yapmaksızın 213 sayılı VUK 359/b-1 maddesi gereğince iki defa 26 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 11.03.2013 tarih ve 2013/3892 sayılı kararıyla lehe bozulduğu anlaşılmakla sanığın CMUK 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı olduğunun dikkate alınmaması yasaya aykırı;

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında CMUK 326. maddesi gereğince ceza miktarı itibari ile sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanık ... ilgili A) bölümüne VII. madde olarak '2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin, 13.10.2008 tarih 2007/341 Esas ve 2008/512 sayılı Kararı dikkate alınarak, sanık hakkındaki infaz edilecek hapis cezaları toplamının 52 ay olduğu hususunun infaz aşamasında gözetilmesine' ibaresinin eklenmesine, hükümlerden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında "2005 takvim yılına ait kanuni defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yapmak" suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında kurulan "2005 ve 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" hükümlerine yönelik temyiz itirazının incelenemesinde;

Sanık ... hakkında kanuni defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hilesi yaparak vergi ziyaına sebep olduğunun iddia olunması, dosya içerisinde yer alan ve sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi suçu raporunda sanığın eyleminin ne şekilde vergi ziyaına sebep olduğunun somut olarak ortaya konulmaması ve bilirkişi ... 17.10.2014 tarihli ek raporunda "kasa ve banka hareketlerinin usulüne uygun işlenmemiş olması sanığın ödemesi gereken KDV ve Gelir vergisi ... aleyhine bir sonuç doğurmamaktadır" şeklindeki tespiti karşısında; ilgili vergi dairesine bu hususun sorularak var ise ilgili vergi raporlarının da dosyaya intikal ettirilmesinden ve bilirkişiden yeniden ek rapor alınarak eylem nedeniyle vergi ziyaına sebep olup olmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yılında ...'dan temin ettiği 10 adet sahte faturayı kullandığının iddia edilmesi, dosya içeresinde yer alan vergi tekniği raporlarında da görüleceği üzere 2005 takvim yılında 5 adet ve 2006 takvim yılında 5 adet olmak üzere toplam 10 adet sahte faturayı kullandığının ortaya konulması, ...'ın düzenlediği faturaların sahte olduğunu mahkemece de kabul edilmesi karşısında; sanığa yüklenen suçların tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi; yasaya aykırı,

Sanık ... hakkındaki kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8492, Karar No: 2020/2902, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/8492 E.  ,  2020/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık müdafisinin ''Duruşmanın bırakılmış olduğu 12.06.2018 tarihinde Kilis Ağır Ceza Mahkemesinde avukat olarak 3 ayrı dava dosyam var idi. Bunlar 2016/168 esas, 2018/109 esas ve 2018/2 esas nolu dosyalar idi. Duruşma saatleri 09:00- 10:00 Aralığında idi. Saatin 18:00 olmasına rağmen duruşmaların alınmaması üzerine ve benim de Gaziantep ilinde başka programımın bulunması üzerine üç dosya için ayrı ayrı mazeret dilekçesi vererek mazeretimi beyan ettim. Sayın mahkeme yukarıda arz ettiğim ilk iki dosyada mazeretimi kabul etmiş ancak işbu dosyamızda mazeretimi kabul etmeyerek müvekkilin ve benim yokluğumda hüküm kurmuştur.'' şeklindeki temyiz dilekçesi de nazara alınarak yapılan dosya incelemesinde mahkemece, sanık müdafisinin duruşma öncesi sunduğu dilekçede belirtilen hususlara göre mazeretin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilerek yargılamaya devamla sanık ile müdafisinin yokluklarında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1503, Karar No: 2021/6017, Tarih: 25.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2020/1503 E.  ,  2021/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zihinsel engeli olan öğrencilere eğitim veren Özel ... Eğitim Okulu sahibi olan sanığın, katılanların çocukları olan ... ve ...'in kendi okulunda ücretsiz eğitim göreceğini söylerek katılanları ikna ettiği, daha sonra Bünyamin ve ...'in zeka düzeylerinin normal ve sağlıklı olmasına rağmen Antalya ... Devlet Hastanesi'nden sahte özürlü raporları alarak zihinsel engelli olarak kendisinin sahibi olduğu okulda eğitimlerini başlattığı, bu sayede eğitim masraflarını suçtan zarar gören Milli Eğitim Müdürlüğü’ne fatura ederek haksız kazanç sağladığı, Özel ... Eğitim Okulu’nun zihinsel engeli olan öğrencilere eğitim veren bir okul olduğunu öğrenen katılanların şikayetçi olduğu, bu suretle sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7472, Karar No: 2015/9469, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7472 E.  ,  2015/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2015

NUMARASI : 2015/73-2015/71

Kısıtlılar hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 9. Sulh Hukuk, Yozgat Sulh Hukuk ve Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlılar Z.. P.. ve İ.. P..; İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2012 tarih 2012/263 Esas - 2012/290 Karar sayılı ilâmı ile kısıtlanmış ve kendilerine Ayşe Mat vasi olarak atanmıştır. Vasi, 04.05.2012 tarihli dilekçesi ile kısıtlıları Yozgat'a götürdüğü için ikamet değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesince, 04.06.2012 tarihli ek karar ile kısıtlıların “Şehcami Sok. No:15 Aralığı/YOZGAT” adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı İ.. P..'ın 01.06.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, kısıtlı Z.. P.. “No.1 Konurlu Merkez/SARIKAYA” adresinde ikamet ettiğinden mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlama kararını veren vesayet makamının kısıtlının adres değişikliği talebini kabul edip yetkisizlik kararı vererek dosyayı gönderdiği mahkemenin yeni vesayet makamı olacağı ve bu mahkemenin vasinin talebi olmadan yetkisizlik kararı veremeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Sarıkaya İlçe Emniyet Müdürlüğünce 07.02.2013 tarihli tutanak ile kısıtlı Z.. P..'ın “No.1 Konurlu Merkez/SARIKAYA” adresinde ikamet ettiği tespit edildiğinden ve vesayet makamınca yerleşim yerinin değişikliğine izin kararı verildiğinden vesayet takibinde Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5280, Karar No: 2011/2441, Tarih: 25.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5280 E.  ,  2011/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

5393 sayılı Belediye Kanununun 43. maddesine göre, belediye başkanının kendisinin belediye ile ihtilaflı olduğu davalarda belediyenin temsili " meclis birinci başkan vekili, bulunmadığı takdirde ikinci başkan vekili veya bunların yetkilendireceği kişiler tarafından yerine getirilir." Davalı ... Başkanlığını davada temsil eden Eyüp Ceran'ın belediyedeki görevinin ne olduğunun Arıtaş Belediye Başkanlığından Kanunun anılan maddesinin öngördüğü biçimde açıkladığı kişilerden olup olmadığı, görev ve sıfatı sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için geri çevrilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1126, Karar No: 2012/1734, Tarih: 19.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/1126 E.  ,  2012/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapımı kararlaştırılan 112 Ada 16 parsel sayılı taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

... Noterliği'nde düzenlenen 07.04.1995 tarih, 1982 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi, daire ve dükkan karşılığı inşaat yapım sözleşmesiyle davacı yüklenici bir kısmı davada taraf olmayan arsa sahipleri ..., ..., ..., ... ve ...'a ait ... mahallesi 112 ada, 14, 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde kat karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 6. maddesine göre belediyeden ruhsat alımlarının en geç 5 ay içinde sonuçlandırılacağı ve ruhsat alındıktan sonra en geç 4 yılda inşaatın bitirileceği, 13. maddesinde de arazi üzerindeki ağaçlar ve bina yıkım enkazlarının arazi sahiplerine ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda pay devrini de içerdiğinden tek taraflı irade beyanı ya da sözleşmede öngörülen sürenin geçmesiyle kendiliğinden sona ermesi ya da feshi mümkün değildir. Dava tarihi itibariyle sözleşmede kararlaştırılan süre geçtiğinden inşaatın tamamlanıp teslim edilmemesi sebebiyle yüklenici temerrüdü gerçekleşmiş ise de, davalı ve dava dışı arsa sahipleri tarafından açılan dava sonucunda alınan kararla sözleşme feshedilmediği gibi fesih konusunda taraf iradeleri de birleşmemiştir. Davalılar tarafından ... Noterliği'nden davacıya keşide edilen 17.04.2006 gün 3129

yevmiye nolu ihtarname ile dava konusu taşınmaz için yapılan sözleşmenin feshedildiği belirtilmiş ise de davacı yüklenici tarafından bu feshe muvafakat edilmediği gibi ihtarnameden önce açtığı bu davada sözleşme gereği inşaat yapılacak 16 parselin boşaltılarak kendisine teslimini talep etmek suretiyle feshe karşı çıkmış ve akdin ifası yönünde talepte bulunmuştur.

Bu durumda sözleşme halen ayakta bulunduğu, sözleşmenin tarafı bulunan davalı ve dava dışı arsa sahiplerince açılmış sözleşmenin feshi davası bulunmadığı ve davacının talebi akdin ifasına yönelik olup mülkiyet hakkına tecavüz niteliğinde olmadığından davanın kabulüne karar verilmesi yerine yanlış değerlendirme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9697, Karar No: 2011/16126, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9697 E.  ,  2011/16126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12999, Karar No: 2012/17972, Tarih: 18.10.2012

Oysa hükme dayanak alınan 09.05.2011 tarihli kusur raporunda ve dosyada mevcut 25.01.2011 tarihli kusur raporunda, İş Kanunu’nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar gözönünde tutularak ve özellikle olayın oluş biçimine ve işyerinin niteliği, konumu nazara alınarak, işverenin işyerinde olayın meydana gelmemesi için bilimsel ve teknolojik olarak alınabilecek önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere uyulup uyulmadığı gibi hususlar yukarıda belirtilen veriler ışığında ayrıntılı bir biçimde incelenerek kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmamıştır. 09.05.2011 tarihli raporun iş güvenliği konusunda uzman bilirkişi heyetince hazırlanmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca hükme esas alınan kusur raporlarının İş Kanun’un 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği, giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi gereğince, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde başvurulabilen bilirkişinin, meydana gelen iş kazasının ait olduğu iş kolunda uzman olması gerektiği de açıklamadan uzaktır.

Bu açıklamalardan yola çıkılarak yapılacak iş, davaya konu zararlandırıcı olayda davalı kurumun kusurunun olup olmadığı, varsa kusurun aidiyeti ve oranına ilişkin Dairemizin yerleşik içtihadı gereği ... ve Güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, bilirkişi heyetine iş güvenliği konusunda uzman makine mühendisinin katılımı da sağlanark İş Yasası’nın 77. maddesi ve Yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor almak, köstekle/takozla vagonların durdurulmasının ve kancalamada kullanılan halka ve kancaların çağımız teknolojik gelişmelerine uygun olup olmadığı, işe ve iş güvenliğine daha uygun vagonların kullanılmasının mümkün olup olmadığı, vagon boşaltma işinin işe uygun yerlerde yapılıp yapılmadığı, işverence bu konuların denetlenip denetlenmediği huuslarında yöntemince rapor almak, alınan raporu, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.