muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5786, Karar No: 2022/12003, Tarih: 11.10.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/5786 E.  ,  2022/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde ... Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın ... İlçesi ... Caddesi üzerinde bulunan S.S. ... Konut ... Kooperatifi tarafından yaptırılan ... pafta, 2929 ada, 3-4 ve 6 parsellerde bulunan yapılar yönünden belediye encümeni tarafından yıkım kararı alındığı halde yıkım kararlarını yerine getirmeyerek zincirleme biçimde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilen dava konusu somut olayda; sanığın, 4 Mart 2009 tarihi itibarıyla göreve başladığını, 2010 yılında bütçede planlanmamış olmasından dolayı yıkım ihalesi için ödenek ayıramadıklarını beyan etmesi karşısında, ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliği İl Özel İdare Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, ... Belediyesince yıkım için ... makinesi ve personel talep edilip edilmediği, edilmişse hangi tarihlerde talep edildiği ve neticesinin ne olduğunun sorulması ile belediyenin imkanlarının bahse konu yerlerde yıkım yapmak için yeterli olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İddianamede TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan anılan Yasa'nın 257/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 11/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1381, Karar No: 2014/19636, Tarih: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1381 E.  ,  2014/19636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/257603

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

NUMARASI : 2010/38 (E) ve 2010/78 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Bozmaya uyulmak suretiyle yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle temel cezanın 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, anılan madde ile hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 50 ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiği ve bu uygulamanın sanık lehine olacağı gözetilmeden, kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinin, değişiklikten önceki ve sonraki halinin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenmesi gerekirken, somut karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-)2002 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu ve inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden ve CMK.nun 231. maddesinde sayılan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği de değerlendirilmeksizin, zarar giderilmediğinden bahisle yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8411, Karar No: 2023/8196, Tarih: 04.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/8411 E.  ,  2023/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 20.09.2023 tarih ve 2022/3067 E.-2023/1958 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bandırma İcra Hukuk Mahkemesinin 31.05.2022 tarih ve 2022/55 E.-2022/222 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5540, Karar No: 2023/9700, Tarih: 06.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5540 E.  ,  2023/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/130 E. 2016/237 K.

SUÇLAR : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500 TL adli para cezası; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yetkili makamlardan gerekli izin almaksızın tehlikeli madde niteliğindeki patlayıcı madde bulundurduğu ve bu maddeyi kullanarak genel güvenliği kasten tehlikeye soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. 12.02.2014 tarihli kolluk tutanağı ile ... Mahallesi ... Sokak ... park önünde bir patlama olayı meydana geldiği yönündeki anons üzerine yapılan araştırmada, söz konusu olayı gerçekleştiren şahısların beyaz renkli bir araç ile olay yerine gelen sanık ... ve temyiz dışı sanık ... olduğu yönünde bilgi alındığı, bu kapsamda C.Ö. ve U.T.'nin beyanlarına başvurulduğu, belirtilen aracın sürücüsünün temyiz dışı sanık ...'in, araçta yolcu tarafında bulunan şahsın ise sanık ... olduğu sanık savunmaları ile belirlenmiştir.

3. 12.02.2014 tarihli kolluk tutanağı ile olay yerinde uzman ekiplerce yapılan incelemede patlamanın fitil ateşlemeli, parça ve basınç etkili el yapımı bomba ile gerçekleştirildiği, patlamadan dolayı çevrede ve araçta herhangi bir zarar ve ziyan meydana gelmediği belirlenmiştir.

4. a) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.02.2014 tarihli uzmanlık raporu ile olay yerinden elde edilen numuneler üzerinde patlayıcı madde karışımlarında ve piroteknik malzemelerde kullanılan potasyum klorat + sodyum benzoat bulaşıklarının bulunduğu, yine olay yerinden elde edilen fitil numunelerinin patlayıcı maddeleri ve piroteknik malzemeleri ateşleme işleminde kullanılan potasyum perklorat ihtiva eden maytap fitillerden olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

b) İstanbul Emniyet Müdürlüğü Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün inceleme raporu ile olay yerinden elde edilen metal parçaların dış kap ve parça tesiri, çivilerin parça tesiri, bant parçalarının dış kabı sıkıştırarak patlayıcı maddenin etkisini artırmak bombanın unsurlarını bir arada tutmak, potasyum klorat ve sodyum benzoat karışımının ana patlayıcı madde olarak kullanıldığı, söz konusu patlayan bombanın el yapımı, parça ve basınç etkili bomba olduğu, bu itibarla patlamış parça ve basınç etkili bir adet el yapımı bombanın canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

5. 13.02.2014 tarihli olay yeri inceleme raporu ile patlama noktasının meydana geldiği aracın sol ön tarafında yere toprak ve paslı metal parçalarının dökülmüş olduğu, patlama noktasında aracın kasasının altının patlamadan dolayı delinmiş olduğu, patlama noktasından başlayarak çevreye dağılmış çok sayıda çiviler, metal parçalar, bant parçaları ve yeşil renkli maytap fitil parçalarının olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı T.C. Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Tehlikeli Maddelerin İzinsiz Olarak Bulundurulması veya El Değiştirmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dosyada mevcut kriminal ve Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün raporları ile olay yerinden ele geçen maddelerin fitil ateşlemeli, parça ve basınç etkili el yapımı bomba niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20072, Karar No: 2016/21227, Tarih: 15.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20072 E.  ,  2016/21227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalı şirketin temyizi yönünden;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç vetemyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3.maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen (HUMK'nun 432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK'nun 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Öte yandan İş Mahkemesinden verilen kararların katılma yoluyla temyizine ilişkin 5521 sayılı Yasada bir hükümde bulunmadığı gibi süre tefhimle başladığından gerekçeli kararın ayrıca sonradan tebliğ edilmiş olması tefhimle işleyen sürenin hukuksal sonuçlarını doğurmasına engel değildir. HMK'nun 103/1-4 maddesi gereğince hizmet akdi veya iş sözleşmesi sebebiyle işçilerin açtıkları davalar adli tatilde görülecek işlerden olduğundan adli ara vermede geçen günler süreye dahildir.

Somut olayda karar davalı şirket vekiline 21.09.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalının temyiz talebinin 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 08.10.2015 tarihinde yapıldığı temyiz defterine kayıt ve harç makbuzlarından anlaşıldığından,davalı şirket vekilinin temyiz talebinin HUMK'nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2-Davalı üniversitenin temyizi yönünden;

Somut olayda karar davalı şirket vekiline 21.09.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalının temyiz talebinin 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 08.10.2015 tarihinde yapıldığı temyiz defterine kayıt ve harç makbuzlarından anlaşıldığından,davalı şirket vekilinin temyiz talebinin HUMK'nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2-Davalı üniversitenin temyizi yönünden;

Davacı vekili; davacının asıl işveren ... bünyesinde Yamanlar isimli firmada güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladıktan sonra, 2013 yılının Ocak ayında davalı..... ihaleyi alınca davalı şirket bünyesinde Burdur Eğitim Fakültesinde aynı görevde çalışmasını sürdürdüğünü, müvekkiline Kadıköy 17. Noterliğinin ihtarnamesi ile "17/05/2014 gece saat 04:15'de şirket yetkililerince yapılan denetimde nöbetiniz sırasında uyuduğunuz şahitler huzurunda fotoğraf ve tutanaklarla tespit edildiğinden 23/05/2014 tarihi itibariyle İş Kanununun 25.maddeleri uyarınca haklı nedenle feshedilmiştir " denilerek iş sözleşmesinin tazminatsız olarak feshedildiğini, bu işlemin süresi içerisinde yapılmadığını, davacının bu işi senelerdir yaptığını ve bir tutanak dahi tutulmadığını, ihbarnamede belirtilen hususların bahane niteliğinde olgular olduğunu, müvekkilinin işin verdiği yorgunluklu gözlerini yumduğunu, kapı açıldığında derhal ayağa kalkarak tepki verdiğini, müvekkilinin uyumadığının aşikar olduğunu, davalı ... ve davalı..... bu davanın işe iadenin sonuçlarından 4857 sayılı İş Kanununun 2/7 maddesi uyarınca birlikte sorumlu olduklarını, işe iade yönüyle Atlas Güvenlik Sistemleri Tic. Ltd. Şti. sorumlu olduğunu,feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe iade kararı verilmesi halinde, karara rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaz ise iş yasasının 21.maddesi 1.fıkrası uyarınca ödenecek tazminatın belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverenin müracaatında hak kazanmak üzere en az 4 ay, en fazla 8 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların belirlenerek ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Üniversite vekili; davacı ile müvekkili Üniversite arasında imzalanan herhangi bir iş sözleşmesi mevcut olmadığını, davacı ile müvekkili Üniversite arasında imzalanan bir iş sözleşmesi olmadığı için; davacı ile müvekkil üniversite arasında bir işçi- işveren ilişkisinin kurulması da mümkün olmadığını, müvekkili Üniversite tarafından; 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümleri çerçevesinde Özel Güvenlik ve Koruma Hizmeti Alımı ihalesine çıkılmış ve yapılan ihale sonrasında diğer davalı şirket ile 26.12.2013 tarihli 92 kişi ile 12 Aylık Özel Güvenlik ve Koruma Hizmeti Alımına Ait Sözleşme imzalandığını ve sözleşme ile işe başlama tarihi 01.01.2014 olarak belirlendiğini, açılmış olunan işe iade ve işe iadenin sonuçlarından müvekkili üniversite sorumlu olmadığını ,müvekkili üniversitenin davalı sıfatı olmadığından husumet itirazında bulunarak ,esas yönünden de davanın reddini karar verilmesini istemiştir.