muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7352, Karar No: 2011/22602, Tarih: 17.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7352 E.  ,  2011/22602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda; senedin gerek rakam gerekse yazı ile yazılan bedel kısımlarında değişiklikler, eklemeler yapılmak sureti ile tahrifat yapıldığını, sahteciliği yapanlar tarafından 20.000.- EURO olarak kararlaştırılan senet bedelinin rakam ve yazı ile yazılı olduğu kısımlara "2" rakamının ve "İKİ YÜZ" kelimesinin eklenmesi ile senet borcunun İKİ YÜZ YİRMİ BİN'e yükseltildiğini, senet altındaki imzaya da itiraz ettiklerini ileri sürerek takibin iptalini istemiştir.

Adli Tıp ve Belge İnceleme Uzmanı Dr. C.Y.tarafından verilen 08.09.2010 tarihli rapora göre, senet üzerinde bulunan A..K..adına atılmış iki adet imzanın mevcut karşılaştırma belgelerine göre, A. K.'ın eli ürünü olduğu, rakamla ve yazı ile para miktarlarında tespit edilen fulaj ve ton farkının, sonradan ilave yapıldığına dair kesin delil teşkil eder nitelikte olmadığı, inceleme konusu senedin bu amacla VSC (Video Spectral Comparator) cihazı bulunan bir laboratuvarda incelenmesinin uygun olacağı bildirilmiştir.

Mahkemece sahtecilik incelemesi yapılmak üzere dosya Ankara Nöbetçi İcra Mahkemesine gönderilmiş, İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığı'nın düzenlediği 09.11.2010 tarihli uzmanlık raporu dosyaya konulmuştur. Bu rapora göre de senet altındaki imzaların A... K..'ın eli ürünü olduğu tespit edilmiş, ancak tahrifat yönünden bir inceleme yapılmadan mahkemece borçlunun itirazı reddedilmiştir.

1086 Sayılı HUMK'nun 298. maddesi ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 207. maddesine göre; senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca onanmamışsa, inkar halinde göz önünde tutulmaz. Bu tür çıkıntı, kazıntı veya silinti mahkemece senedin geçerliliğine ve anlamına etkili olacak nitelikte görülürse, senet kısmen veya tamamen hükümsüz sayılabilir. Bu nedenle senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir. Onaylanmamış çıkıntı, kazıntı veya silintinin tespit edilmesi halinde, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılması gerekir.

1086 Sayılı HUMK'nun 279. maddesi ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın "Bilirkişinin görev alanının belirlenmesi" başlıklı 273. maddesine göre; mahkeme tarafların da görüşünü almak suretiyle bilirkişinin görevlendirilmesine ilişkin kararında aşağıda belirtilen hususlara yer vermek zorundadır:

a)İnceleme konusunun bütün sınırlarıyla ve açıkça belirlenmesi.

b)Bilirkişinin cevaplaması gereken sorular.

1086 Sayılı HUMK'nun 279. maddesi ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın "Bilirkişinin görev alanının belirlenmesi" başlıklı 273. maddesine göre; mahkeme tarafların da görüşünü almak suretiyle bilirkişinin görevlendirilmesine ilişkin kararında aşağıda belirtilen hususlara yer vermek zorundadır:

a)İnceleme konusunun bütün sınırlarıyla ve açıkça belirlenmesi.

b)Bilirkişinin cevaplaması gereken sorular.

C) Raporun verilme süresi.

Somut olayda mahkeme tarafından Ankara Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine gönderilen 08.10.2010 tarihli talimatta, bilirkişinin görev alanı bütün sınırlarıyla ve açıkça belirlenmediğinden, sadece imza incelemesi yapılarak dosya gönderilmiştir. Oysa dosyanın Jandarma Kriminal Başkanlığı'na gönderilme nedeni, senet üzerinde sahtecilik yapılıp yapılmadığının incelenmesidir. Ancak bilirkişi, görevinin ne olduğunu tam olarak bilemediği veya kavrayamadığı için mahkemeye hiç yardımcı olamamakta, sadece imza incelemesi yaparak dosyayı göndermektedir.

O halde mahkemece yukarıda anlatılan ilkeler dikkate alınarak, raporun sağlıklı ve eksiksiz olmasının temini ile muhtemel itirazların daha işin başında bertaraf edilmesi ve dolayısıyla usul ekonomisine uygunluğunun sağlanması açısından, inceleme konusu ile bilirkişiye yöneltilecek sorular açık ve net bir şekilde tayin edilerek, dosyanın yeniden bilirkişiye tevdii ile senedin rakam ve yazı kısımlarında tahrifat yapılıp yapılmadığının tespit edilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13683, Karar No: 2019/11287, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13683 E.  ,  2019/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 208 ada 76 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazların ... ili, ... ve ... ilçelerinde olduğu, çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların

ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 15/06/2014 tarihinden, ilk karar tarihi olan 25.02.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 126,15TL'lik kısma ise 15/06/2014 tarihinden son karar tarihi olan 17.05.2018 gününe kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi ,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1655, Karar No: 2006/5180, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1655 E.  ,  2006/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 3.11.2003 tarihinde 70.000.000.000 TL’yi banka havalesi ile davalıya borç olarak gönderdiğini, davalının borç olarak aldığı parayı iade etmediğini yapılan takibede itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında ticari ortaklık bulunduğunu. Havale ile gönderilen paranın bu ortaklığa davacının ödemesi gereken sermaye payına mahsuben gönderildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının borç verdiği iddiasını yazılı delille ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya banka havalesi ile gönderdiği 70.000.000.000 TL paranın ödünç olarak gönderildiğini iddia ederek karz hukuki ilişkisine dayanmıştır. Davalı ise gönderilen paranın kendisine ödünç verilmediğini, aralarındaki ticari ortaklık nedeniyle verilen sermaye payı olduğunu bildirerek gerekçeli inkarda bulunmuştur. Bu durumda davacının davalıya gönderdiği paranın ödünç olduğunu yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Davacının iddiasını ispat için dayandığı, davalıya yaptığı ödemeyi gösteren banka dekontunda paranın borç olarak verildiğine dair bir açıklama bulunmamaktadır. Havale kural olarak bir ödeme vasıtası olup bir miktar paranın ödenmesi veya olayda olduğu gibi banka havalesi ile gönderilmesi, mevcut bir borcun tasfiyesine yönelik olduğunu gösterip gönderilen paranın ödünç olduğunu ispata yeterli değildir. Davacının başka yazılı delili de yoktur. Olayda miktar itibari ve davalının muvafakatı olmadığından HUMK.nun 292 ve devamı maddeleri hükümlerine göre tanık dinlenemez. Ne var ki davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Öyleyse mahkemece davacıya, karşı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılacak bunun sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken, yazılı nedenlerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5661, Karar No: 2018/9887, Tarih: 23.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5661 E.  ,  2018/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Başkanlığı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczacı, sahibi bulunduğu... Eczanesi ile ... arasında imzalanan sözleşme gereğince ödenmesi gereken alacağının davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde ödenmeyen, 48.867,49-TL asıl alacağının şimdilik 33.000,00-TL ve işlemiş faizi ile birlikte toplamda 100.000,00-TL'nin, alacağının doğduğu tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, dava tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı noktasındadır. Davacı ile davalı idare arasındaki ilişki sözleşme kapsamında olup, dava BK'nun 125. maddesi gereğince on yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Ne var ki, taraflar arasındaki ilişkide davacı eczacının davalı kuruma fatura ettiği reçetelerde usulsüzlük yaptığı iddiaları ve bu kapsamda resmi belgede sahtecilik ile kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık eylemlerinden ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/79 esas sayılı dosyası ile ceza davası açılarak yürütülmüştür. 818 sayılı B.K.nun 60/II.maddesinde(6098 sayılı T.B.K.nun 72.m.) "....şu kadar ki, zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruruzamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa, şahsi davaya da o müruruzaman tatbik olunur...." denilmek suretiyle zamanaşımı süresi için Ceza Kanununa atıfta bulunulmuş olup, anılan hükme göre, ceza kanunları gereğince süresi daha uzun zamanaşımı süresine tabi cezayı gerektiren bir eylemden doğmuş olması halinde, ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağı açıktır. Buna göre somut olay değerlendirildiğinde, resmi belgede sahtecilik suçunun uzatılmış ceza zamanaşımı süresinin TCK.'nın 66 ve 67.maddelerine göre 12 yıl olduğu, olay tarihinin ise temmuz 1999 olduğu, dava tarihi itibariyle ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca, mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42750, Karar No: 2017/23740, Tarih: 01.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42750 E.  ,  2017/23740 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesine, organizasyon değişikliği sonucunda görev pozisyonunun kapatıldığı ve özlük haklarında değişiklik olmaksızın başkaca bir görev verilemeyeceği gerekçesiyle 27/03/2015 tarihi itibariyle son verildiğini, daha önce muhtelif pozisyonlarda çalışmış olduğunu, son olarak kurumsal satış ve gelirler müdürü olarak çalıştığını, yaptığı işin, otelin asli işlerinden olduğunu, başka bir bölümde görevlendirilmesi de mümkün iken fesih gerekçesinin soyut ve afaki olduğunu ve geçerli nedene dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesine yönetsel bir kararla son verilmek zorunda kalındığını , davacının görev tanımında belirtilen işlerin yönetiminin otel genel müdürü tarafından gerçekleştirildiğinin fark edilmesi ve bu işlerin yapılması sırasında bir yöneticiye ihtiyaç duyulmadığı, aynı iş için ayrı bir pozisyon yerine genel müdür ve ziyafet satış müdürünün koordineli şekilde bu işlere devam edileceğinin anlaşıldığını, bunun üzerine işletmesel bir karar ile ilgili departmanın kapatılmasına ve bu departman çalışanlarının ziyafet satış müdürüne bağlanarak çalışmasına karar verildiğini, davalıya ait başkaca otel işletmesinin bulunmaması nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, davacının pozisyonuna başka bir personel alınmadığını, feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İşletmesel kararın alınması ve uygulanması noktasında hukuka uygun hareket edilmediği, tutarlı şekilde uygulanmadığı ve pozisyon kapamanın açıklanamadığı; fesih kararı alınırken ölçülü hareket edilmediği, davacıya uygun görev olmasına rağmen teklif edilmediği gibi yeni istihdam da sağlandığı, bu kapsamda feshin son çare olması ilkesinin de gözetilmediği, feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalının yerinde bulunmayan bütün istinaf itirazlarının reddi ile usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle ilk derecesi mahkemesine kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davalı şirkete ait otelde Kurumsal Satış ve Gelirler Müdürü olarak çalışan davacının otelde yapılan organizasyon değişikliği sonucunda görev aldığı pozisyonun kapatılması ve özlük şartlarında değişiklik olmaksızın otel bünyesinde başkaca bir görev verilemeyeceğinden ve işverenin başkaca bir otel işletmesi bulunmadığından son çare olarak iş akdinin sonlandırıldığının davalı tarafından bildirildiği anlaşılmaktadır.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davalı şirkete ait otelde Kurumsal Satış ve Gelirler Müdürü olarak çalışan davacının otelde yapılan organizasyon değişikliği sonucunda görev aldığı pozisyonun kapatılması ve özlük şartlarında değişiklik olmaksızın otel bünyesinde başkaca bir görev verilemeyeceğinden ve işverenin başkaca bir otel işletmesi bulunmadığından son çare olarak iş akdinin sonlandırıldığının davalı tarafından bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının işe iadesine hükmedilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Davalı işveren iş yerinde yapılan organizasyon değişikliği sebebiyle davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur. Dinlenen davacı tanığı ... davacının sorumlu olduğu bölümdeki çalışanların başka bir bölüme alındığını, davacının yerine başka bir kişinin işe alınmadığını, işyerinde kurumsal satış müdürlüğü ile toplantı organizasyon ve ziyafet bölümü müdürlüğü olduğunu, kurumsal satış müdürlüğü elemanlarının diğer müdürlüğe veya ön büro müdürlüğüne devredilmiş olabileceğini ,davacının sorumlu olduğu bölümdeki elemanların çalışmaya devam ettiğini, davalı tanıkları ise davacının sorumlu olduğu birimin küçültülmesinin söz konusu olmadığını, işlerin daha hızlı ve düzgün yürümesi için davacının çalıştığı birim kapatılarak bir kısım işlerin ziyafet birimine bir kısım işlerin ise ön büro birimine verildiğini, davacının dört personelinin iki tanesinin ön büro birimine diğer ikisinin ise grup satış müdürlüğüne nakledildiğini beyan etmişlerdir. Tüm dosya kapsamından davacının çalışmış olduğu pozisyonun kapatıldıktan sonra ilgili birimin görevlerinin ziyafet satış müdürlüğü ile ön büro arasında paylaşıldığı ve davacının kadrosunun tamamen boşa çıktığı, iş sözleşmesinin feshinden sonra davacının çalıştığı pozisyona aynı ad altında yeni işçi alınmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından kendisine önerilebilecek herhangi bir pozisyon bulunduğu somut olarak iddia edilmemiştir. Ayrıca davacının görev yaptığı kurumsal satış müdürlüğü ile ziyafet satış müdürlüğünün görev tanımlarının aynı olduğu görüldüğünden tek bir müdür veya birim tarafından yapılabilecek işlerin iki farklı müdürlük tarafından yerine getirilmesi durumuna katlanmak da işverenden beklenemeyeceğinden davalı işverence yönetim hakkı kullanılarak yapılan organizasyon değişikliğinde tutarsızlık görülmemiştir. Böyle olunca davacının işe iade talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,