muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1083, Karar No: 2014/2128, Tarih: 19.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1083 E.  ,  2014/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2013/22-2013/183

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.01.2013 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. E.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile dava konusu A. ili S. ilçesi B. Köyü .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar ile A. ili S. ilçesi Y. Köyü .. ve .. parsel sayılı taşınmazlardaki Mustafa oğlu H. Ş. E. mirasçıları arasındaki elbirliği halindeki mülkiyetin Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/02/2012 tarih, 2012/130 Esas-2012/132 Karar sayılı veraset ilamı doğrultusunda 15624 pay kabul edilerek paylı mülkiyete çevrilmesine, 651 hissesinin F.. K.. T.C. NO: .. , 651 hissesinin İ.. E.. T.C. NO: .. 651 hissesinin H.. E.. T.C. NO: .., 651 hissesinin H.. Ç.. T.C. NO: .., 651 hissesinin E.. Y.. T.C. NO: .., 651 hissesinin M.. E.. T.C. NO: ., 217 hissesinin G.. B.. T.C. NO: ., 217 hissesinin A.. Ö.., T.C. NO: .. hissesinin H.. Ö.. T.C. NO: .., 93 hissesinin N.. G.. T.C. NO: ., 93 hissesinin S.. Ç.. T.C. NO: .., 93 hissesinin İ.. E.. T.C. NO: .., 93 hissesinin İ.. E.. T.C. NO: .., 93 hissesinin M.. K.., T.C. NO: .., 93 hissesinin B.. E.. T.C. NO: .., 93 hissesinin Ş.. E.. T.C. NO: .1302 hissesinin M.. Ö.. T.C. NO: .., 1302 hissesinin C.. Ö.. T.C. NO: .., 1302 hissesinin A.. Ö.. T.C. NO:..., 434 hissesinin M.. G.. T.C. NO: .., 434 hissesinin S.. G.. T.C. NO: .., 34 hissesinin H.. G.. T.C. NO: 21019353598, 2604 hissesinin G.. O.. T.C. NO: .., 372 hissesinin M. K. T.C. NO: .., 372 hissesinin C.. K.. T.C. NO: 2.., 372 hissesinin H.. K.. T.C. NO: .., 372 hissesinin A.. K.. T.C. NO: 28171115040, 372 hissesinin F.. K.. T.C. NO: .., 372 hissesinin Y.. C.. T.C. NO: .., 124 hissesinin N.. C.. T.C. NO: .., 124 hissesinin Ö.. G.. T.C. NO: .. 124 hissesinin Z.. K.. T.C. NO: . hisseleriyle tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan H.. E.. vekilleri temyiz etmiştir.

TMK’nın 644. maddesi gereğince bir mirasçı, terekeye dahil malların tamamı veya bir kısmı üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteminde bulunduğu takdirde sulh hakimi, diğer mirasçılara çağrıda bulunarak belirleyeceği süre içinde varsa itirazlarını bildirmeye davet eder.

Elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilir.

Elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilir.

Mirasçılara gönderilecek davetiyede "belirlenen süre içinde elbirliği mülkiyetinin devamını haklı kılacak bir itiraz ileri sürülmediği veya paylaşma davası açılmadığı takdirde istem konusu mal üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verileceğinin" bildirilmesi zorunludur.

Elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi davalarını mirasçılar açabilir. Mirasçılar dışında alacaklılar da İcra İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca icra hakiminden “yetki belgesi” almak kaydıyla bu davayı açabilirler.

Miras payını veya kişisel hakkı Borçlar Kanununun 162. ila 181. (TBK’nın 183. ila 204.) maddeleri gereğince temlik alan kişiler tapu iptali ve tescil davası sırasında verilen yetki belgesine dayanarak elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesini isteyemez.

Bu tür davalarda mirasçılık belgesine atıf yapılarak hüküm kurulması doğru değildir. Hüküm sonucunda infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde elbirliği halindeki mülkiyetin veya payın mirasçılık belgesindeki paylar oranında paylı mülkiyete çevrilmesine karar verilmesi gerekir.

27.01.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5831 Sayılı Kanun ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Ek Madde 3 gereğince; “Bir mirasçı, miras ortaklığından doğan elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteminde bulunduğu takdirde tapu sicil müdürü, diğer mirasçılara çağrıda bulunarak belirleyeceği süre içinde varsa itirazlarını bildirmeye davet eder.

Elbirliği mülkiyetinin devamına yönelik bir itiraz ileri sürülmediği veya mirasçılardan herhangi biri belirlenen süre içinde paylaşma davası açmadığı takdirde, istem konusu taşınmaz mal üzerindeki elbirliği mülkiyeti paylı mülkiyete dönüştürülerek, hissedarlık esaslarına göre mirasçılar adına tapu kütüğüne tescil edilir.” Bu düzenleme ile tapu müdürlerine de elbirliği mülkiyetini paylı mülkiyete dönüştürme yetkisi verilmiştir.

Somut uyuşmazlığı gelince;

Mahkemece davacı M.. Ö..'ün talebi doğrultusunda davanın kabulü ile M. ve G. oğlu 1886 doğumlu H.. E..'un dosya içerisindeki Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2012 tarihli 2012/130E, 2012/132K. sayılı mirasçılık belgesine göre birden fazla taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin müşterek mülkiyete çevrilmesine karar verilmiştir.

Dava konusu edilen taşınmazların tapu kayıtları incelendiğinde tapuda kayıt maliki olarak görünen kişi M. A. oğlu H.. E..'dur. Halbuki dosya arasındaki mirasçılık belgesi M.oğlu H.. E..'a aittir. Hüküm de bu mirasçılık belgesine dayanılarak kurulmuştur. Dairemizce getirtilen dava konusu bir kısım taşınmazların tapu kayıtlarının oluşumuna esas teşkil kadastro tutanakları ile dayanak kayıtları da bu hususu doğrulamaktadır.

Dava konusu edilen taşınmazların tapu kayıtları incelendiğinde tapuda kayıt maliki olarak görünen kişi M. A. oğlu H.. E..'dur. Halbuki dosya arasındaki mirasçılık belgesi M.oğlu H.. E..'a aittir. Hüküm de bu mirasçılık belgesine dayanılarak kurulmuştur. Dairemizce getirtilen dava konusu bir kısım taşınmazların tapu kayıtlarının oluşumuna esas teşkil kadastro tutanakları ile dayanak kayıtları da bu hususu doğrulamaktadır.

Bu tür davalarda mülkiyet nakline yol açılmaması gerekir. Davaya konu olayda yukarıda belirtilen hususların gözetilmemesi mülkiyet nakline yol açılabileceğinden dava konusu tüm taşınmazlara ait tapulama tutanakları ve dayanak belgelerinin, tapu kayıtlarında malik olarak görünen Mustafa Asım oğlu H.. E..'a ait nüfus kayıtları ve mirasçılık belgesi temin edilerek taşınmazın gerçek maliki nüfus kayıtları esas alınarak tereddüte meydan verilmeyecek şekilde belirlenerek taraf teşkili sağlandıktan sonra hüküm kurulmalıdır.

Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmenmiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı H.. E..'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8624, Karar No: 2012/15687, Tarih: 10.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8624 E.  ,  2012/15687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2010 tarih ve 2010/30-2010/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “FLEXI” ibaresinin 02.sınıf emtialarda marka tescili olarak tescili başvurusuna müvekkili tarafından yapılan itirazın, TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun davacıya ait ''GARANTİ FLEXI'' ve “FLEXI” ibareli tanınmış markalarıya benzer olduğunu, tanınmış markanın aynısı veya benzerinin farklı mal ve hizmetlerde dahi kullanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2009-M-6024 sayılı kararının iptali ile tescil olunması halinde davalıya ait “FLEXI” ibareli markanın sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markalar benzer olmakla birlikte, kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin ilişki kurulamayacak kadar farklı olduğundan iltibas tehlikesi bulunmadığını, davalının davacının markalarının tanınmışlığına zarar vermesi veya onun itibarından haksız yarar sağlaması ihtimali olmadığını savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece, aksi yöndeki bilirkişi raporuna karşın, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarının diğer sınıfların yanı sıra 35 (08) sınıfta düzenlenen "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri" için de tescilli olduğu, bilirkişi raporunda markalar karşılaştırılırken bu sınıfın değerlendirilmediği, oysa 1-34 sınıfta yer alan emtia için ticaret markası tescil ettiren kişilerin, aynı marka ile mağazacılık hizmeti de sunabileceğinden 35.08 alt grubunda yer alan hizmetlerle 1-34 sınıfta yer alan emtianın benzer türden kabul edilmesi gerektiği, bu durumda davalının markası kapsamındaki emtianın davacının 35.08 sınıftaki hizmet grubu yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas yaratacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, TPE YİDK'nun 2009-M-6024 sayılı kararın iptaline, davalı şirket adına tescilli FLEXİ+şekil ibareli markanın tescilli olduğu 02 sınıf yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair verilen TPE YİDK kararının iptali, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın reddine dair verilen TPE YİDK kararının iptali, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek bilirkişi heyetinin görüşüne başvurulmuş; ancak teknik bilgiyi gerektiren konuda görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinin görüşüne itibar edilmeyerek, resen yapılan değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’un 275 ve müteakip maddelerinde, bu hükümlere benzer şekilde de kararın Yargıtay incelemesi tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 266 ve müteakip maddelerinde “bilirkişilik” müessesesi düzenlenmiş olup, 1086 sayılı kanunun 275 nci maddesinde, mahkemenin, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra, 286 ncı maddede de, bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi takyit etmeyeceği düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre, verilen rapor yetersiz, noksan ve müphem ise, mahkemece HUMK’un 283 ncü maddesi gereğince, bilirkişiden izahat ve açıklama, yani ek rapor isteyebileceği gibi, 284 ncü madde gereğince de, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alınabilir. Yani, HUMK’un 286. maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütaalasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin özel ve teknik bilgiyi gerektiren hususlarda bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek resen karar verebileceği düşünülemez.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda uyuşmazlığın teknik uzmanlığı gerektirdiğinin kabulü ile bilirkişilerden ek rapor alınması veya yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyiz davalı Kayı Boya ve Kimyasal Madde Sanayi ve Ticareti Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Kayı Boya ve Kimyasal Madde Sanayi ve Ticareti Ltd. Şti.'ye iadesine, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4577, Karar No: 2023/10346, Tarih: 20.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/4577 E.  ,  2023/10346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/793 E., 2023/813 K.

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.09.2023 tarihli kararıyla, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan sanık hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; dosya kapsamında sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanık ...'in, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/79730 numaralı dosyasından hakkında ayrıca soruşturma yürütülen ... ile birlikte Diyarbakır ili Sur ilçesindeki bir harabe evde yapmış oldukları basınç ve ısı etkili el yapımı bombayı mağdurun çalıştığı A101 isimli marketin önüne atıp kaçtığı sırada, kolluk güçleri tarafından yakalandığı iddiasına ilişkindir.

2. İlk derece mahkemesince sanık hakkında, eyleminin suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlendiği de nazara alınarak ceza miktarında yapılan artırım ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. İlk derece mahkemesince sanık hakkında, eyleminin suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlendiği de nazara alınarak ceza miktarında yapılan artırım ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında 26.01.2022 tarihli yakalama, üst arama ve olay tutanağı, 27.01.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu, 26.01.2022 tarihli 112 acil çağrı emniyet vaka formu, 27.01.2022 tarihli yer gösterme tutanağı, 28.01.2022 tarihli kamera görüntü tutanağı, 28.01.2022 tarihli araştırma tutanağı, 15.02.2022 tarihli Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğün'den alınan uzmanlık raporu, 29.03.2022 tarihli Bomba İmha Ve İnceleme Şube Müdürlüğü'nün Bomba İnceleme Büro Amirliği'nden alınan inceleme raporu ile 12.08.2022 tarihli HTS tespit ve değerlendirme tutanağı mevcuttur.

2. 15.02.2022 tarihli Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan uzmanlık rapor ile 29.03.2022 tarihli Bomba İmha ve İnceleme Şube Müdürlüğünün Bomba İnceleme Büro Amirliği'nden alınan inceleme raporunda, sanık ...'in, şüpheli ... ile birlikte A101 isimli marketin önüne attıkları patlayıcının, basınç ve ısı etkili el yapımı bomba niteliğinde, piroteknik malzemelerde kullanılmasının yanı sıra, patlayıcı madde karışımında da kullanılabilen maddelerden potasyum klorat olduğu, canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliklere sahip olduğu belirtilmiştir.

3. Sanığın alınan savunmasında, el yapımı bombayı ... ile birlikteyken, ...'un hazırladığını beyan ettiği anlaşılmıştır. Olay günü, sanıktan ele geçirilen cep telefonlarının incelenmesinde, PKK terör örgütüne ait örgütsel video ve resimlerin olduğu ayrıca kolluk tarafından yapılan araştırmada 23.01.2022 tarihinde bir internet sitesinde "cezaevindeki baskılara karşı mücadele sokaktan geçer" başlıklı "ses çıkarılması" gerektiği yönünde ifadelerin yer aldığı bir haberin yayınlandığı tespit edilmiştir.

4. Dosya kapsamında yer alan uzmanlık raporları, sanığın tevilli ikrara yönelik savunması, yer gösterme tutanağı ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

4. Dosya kapsamında yer alan uzmanlık raporları, sanığın tevilli ikrara yönelik savunması, yer gösterme tutanağı ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21860, Karar No: 2015/1678, Tarih: 29.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21860 E.  ,  2015/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgörmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan; 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46/1 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54.maddesine göre bedensel zarara uğrayan kişi tamamen veya kısmen çalışamamasından kaynaklanan zararını isteyebilir. Sigortalının bedensel zarar sonucu işgücü kaybı geçici veya sürekli olabilir.

Geçici iş göremezlik nedeniyle sigortalının uğradığı gerçek zarar; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu işinde geçici olarak çalışamayan sigortalının iyileşinceye kadar çalışamamasından doğan kazanç kaybıdır.

Bu zarar, sigortalının raporlu olduğu dönemde % 100 işgücü kaybına uğradığı kabul edilerek, bu dönemde işverenden alması gereken ücret tutarı belirlenip, bu tutardan davalı işverenin kusuruna isabet eden tutar bulunup bundan Kurumun ödediği geçici işgöremezlik ödeneğinin indirilmesiyle bulunan miktardır.