muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7823, Karar No: 2024/13547, Tarih: 30.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/7823 E.  ,  2024/13547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, iade, onama

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz üzerine mercii tarafından incelendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre katılan ...'ın hükmün temyizinden sonra öldüğü, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının ise katılanın haklarını takip etmek üzere aynı madde gereğince davaya katılmadıkları ve bu nedenle temyiz edenin buna hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan sanık ...'a gerekçeli kararın doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle katılan sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından beraat, sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'ın temyiz istemi; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, karşı tarafın kendisini tahrik ettiğine, akıl hastalığı bulunduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Beraat, Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 125/1-4. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(a) ve (d) maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemlerin sanık ... hakkında 22.02.2016 tarihli savunması, sanık ... hakkında 27.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden;

2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(a) ve (d) maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemlerin sanık ... hakkında 22.02.2016 tarihli savunması, sanık ... hakkında 27.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, katılan ...'ın, hüküm tarihinden sonra öldüğü, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Beraat, Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13076, Karar No: 2007/16793, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13076 E.  ,  2007/16793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...., Köyü 128 ada 4 parsel sayılı 4349,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 122 nolu vergi kaydı ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20. maddesine göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişebilir ve genişlemeye elverişli nitelikte ise sınıra değil, bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar edilmesi gerektiğini, taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup, miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği, ayrıca taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

Çekişmeli 128 ada 4 sayılı parsele revizyon gören 122 nolu vergi kaydı, batıda ... doğuda yol okumakta olup taşınmazın batısında ... doğusunda yol mevcut olmayıp bu hali ile taşınmaz sabit sınırlı kabul edilemez ve vergi kaydı 2500 m2 yüzölçümündedir. Taşınmazın doğusunda fiilen orman vardır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Bu nedenle vergi kaydı miktar fazlasının doğuda bulunan ormandan açıldığının kabulü gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir. Yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanını 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılmıştır.

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25/12/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8614, Karar No: 2011/4185, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8614 E.  ,  2011/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılardan ..... Otomotiv Tic.Ltd.Şti.’nin keşidecisi olduğu diğer davacı emrine düzenlenen son hamili ... olan 03.07.2007 tanzim tarihli 2.500.00.-TL’lik bono ile ilgili olarak davalılar hakkında icra takibi yapılmıştır.

Dava, çekteki ciro imzasının davacı..... San.Tic.Ltd.Şti.’ne ait olmadığı, çekin ciro edilmeden kaybedildiği ciro imzasının sahte olduğu iddiası ile açılan menfi tespit davasıdır.

Davalı vekili, keşidecinin çekteki imzayı inkar etmediğini, davanın açılmasına müvekkilinin sebep olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İcra Mahkemesinde Adli Tıp uzmanı Grafologdan alınan rapora göre çekteki ciro imzasının davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu çekin lehtarın elinden rıza hilafına çıkmış olduğu, bu nedenle mutlak def’inin takip alacaklısına karşı keşideci tarafından ileri sürülebileceğinden her iki davacının çekle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekde davacı ..... Otomotiv Sanayi ve Tic.Ltd.Şti. keşideci, diğer davacı da lehdar olup, dava çekin arkasındaki ciro imzasının davacı lehdarın eli ürünü olmadığı iddiasına dayanarak keşideci ve lehtar tarafından açılmıştır.

Adli Tıp Uzmanından alınan bilirkişi raporunda çekteki ciro imzasının lehdar davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığı belirtildiğine göre lehdarın çekle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin lehdar şirket yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin davacı keşideci şirket yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; kambiyo senetlerinde imzaların istiklali ilkesi bulunmaktadır. Başka bir anlatımla beyanlar birbirinden bağımsızdır. Bu nedenle davacı keşideci kendi imzasını inkar etmediğinden lehdarın imzasının sahte olduğuna dayanarak sorumluluktan kurtulamaz. TTK.nun 730/3.maddesi yollaması ile çeklerde uygulanması gereken TTK.nun 589. maddesi de sahte imza sebebi ile çekteki diğer imzaların sıhhatine halel gelmeyeceği hükmünü içermektedir. Bu durumda imzaların istiklali prensibi gereği davacı keşidecinin açtığı davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı lehdara yönelik olarak kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının reddine, davacı keşideci ile ilgili olarak kurulan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11168, Karar No: 2014/22697, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11168 E.  ,  2014/22697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6747, Karar No: 2009/2819, Tarih: 02.03.2009

**8. Ceza Dairesi         2008/6747 E.  ,  2009/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 2.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12078, Karar No: 2014/8421, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12078 E.  ,  2014/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Finike Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2007/66-2012/206

Davacılar A.. E.. (kendisi adına asaleten çocukları Deniz ve D.. E..'e velayeten) vd vekili Avukat .. tarafından, davalılar U.. A.. vdl aleyhine 28/02/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan Y.. U.. ve Z.. A.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalılardan U.. A.. aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 30/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davalılardan Y.. U.. ve Z.. A.. aleyhine açılan davaların husumet nedeniyle reddine, davalılardan U.. A.. hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan U.. A..'un gerçekleştirdiği haksız eylem nedeniyle davalılardan Z.. A..'un aile başkanı olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek (MK 369) zararlarının tazminine karar verilmesini talep etmişlerdir.

4787 Sayılı Aile Mahkemesi'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4/1. maddesi gereğince, Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddesinin ve aile başkanının sorumluluğu hükümlerinin uygulanması gerektiğinden davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1147, Karar No: 2014/7511, Tarih: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1147 E.  ,  2014/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.09.2013 tarih ve 2013/513-2013/1617 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, keşidecisi dava dış... Afacan Alışveriş Merkezi Ltd. Şti. olan 3.435,00 TL tutarlı çekin dava... Gıda Ltd. Şti. adına keşide edilmiş olduğunu, ciro olmaksızın sehven davalıya çek bedelinin ödendiğini ileri sürerek, 3.435,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve uyulan bozma ilamına göre, davanın sebepsiz zenginleşme iddiasına dayalı olarak açılan alacak istemine ilişkin olduğu, davacı bankaya ibraz edilen dava konusu çekteki lehtarın dava ... t Gıda Ltd. Şti. olduğu, çekin arkasındaki ilk cironun ... Gök isimli kişiye ait olduğu, bu kişinin cirosu ile çekin davalı hamile verildiği, bu durumda ciro zincirinin kopuk olduğu, davalının yetkili hamil durumunda olmadığı, ancak davalı hamil tarafından çekin ibrazı üzerine sehven ödeme yapıldığı, durumun anlaşılması üzerine davacı banka tarafından çek hesabı sahibine yapılan hatalı ödeme kadar tutarın iade edildiği, bu hali ile davalının davacı banka aleyhine sebepsiz olarak zenginleşmiş olduğu, bu nedenle davacının rücu hakkının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile, 3.435,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, çek aslının davalıya iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 211,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7504, Karar No: 2018/18368, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7504 E.  ,  2018/18368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların TEDAŞ zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.