muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9518, Karar No: 2015/18150, Tarih: 17.11.2015

"a)Bir kısım kat maliki hakkında esasa ilişkin karar verilmediğine göre, diğer kat maliki davalıların arsa payı oranında sorumlu tutulmaları gerekir, açıklanan ilkeye aykırı olarak davalıların müteselsilen sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılar 23/10/2007 günlü ıslah dilekçesi ile isteklerini artırmışlardır. Ancak, bu dilekçe 25/10/2007 günlü oturumda hazır olan davalılara elden tebliğ edilmiş olup, hazır bulunmayan diğer davalılara tebliğ edilmemiştir. Bu durumda, HUMK'un 195 ve izleyen maddelerinin uygulanabilmesi için ıslah dilekçesinin tüm davalılara tebliğ edilmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönlerin gözetilmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

c)Davacılar tarafından verilen 23/10/2007 günlü ıslah dilekçesinde kabul edilecek tazminat miktarına açıkça faiz yürütülmesi istenmediği halde yerel mahkemece kabul edilen bu tazminata da faiz yürütülmüş olması HUMK'un 74. maddesinde ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olduğundan istek aşılarak karar verilmiş olması ayrı bir bozma nedenidir. " gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada, mahkemenin 2009/332 Esas- 2010/217 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne ve hakkında hüküm kurulmayan arsa maliklerinin paylarına isabet eden miktar tazminattan düşülmek sureti ile; "Davacılar Nuran ve Asım Cem 'in maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı baba Asım Cem davadan sonra ölümü nedeniyle mirası davacılar Nuray ve Cüneyt'e intikal ettiğinden, davalıların sorumlulukları toplamı olan 36.658,30 TL tazminat alacağının 1000 TL'sine kaza tarihinden itibaren , yasal faiz yürütülmek suretiyle bakiyesi olan 35.658,30 TL 'sine de faiz yürütülmeksizin, davalılar Talat Ragıp Hitay Emine Nermin Eren Hitay, Necmi Abay, G.. A.., Aşe Füsun ve A. (A. ) Holding A.Ş'den tahsili ile davacılar Nuran ile Cüneyt ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, (Esas alacak yönünden Talat Ragıp Hitay'ın sorumluluğu, 8.220,91 TL, Emine Nermin Eren Hitay'ın sorumluluğu 8.211,65 TL, N.. A..'ın sorumluluğu 535,98 TL, Günay Abay'ın sorumluluğu 78,66TL, Ayşe Füsun sorumluluğu 16.414,32 TL

A. (A.) Holding A.Ş'nin sorumluluğu 3.096,78 TL ile sınırlı olmasına), manevi tazminat talepleri yönünden toplam 8000 TL manevi tazminatın davalılar Talat Ragıp Hitay, E.. H.., Ayşe Füsun N.. A.., G.. A.. ve A. Holding A.Ş.'den alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar A.. A... (A. Holding A.Ş.), G.. A.., N.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2010/13389 Esas- 2011/123 Karar sayılı ilamı ile,

"1- ...sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılardan A. AŞ ile N.. A..’ın asıl dava ile ilgili diğer temyiz itirazlarına gelince;

Kararın temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2010/13389 Esas- 2011/123 Karar sayılı ilamı ile,

"1- ...sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılardan A. AŞ ile N.. A..’ın asıl dava ile ilgili diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, bina malikinin sorumluluğundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Kabul edilen manevi tazminat tutarlarından davalıların arsa payları oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken ve bozma ilamına uyulduğu halde müşterek ve müteselsil ödetme kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılar 23.10.2007 günlü ıslah dilekçesi ile isteklerini arttırmışlar, davalılar da bu isteme karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuşlardır. Olay 01.07/2003 günü meydana gelmiş olup, olayda uygulanacak zamanaşımı süresi Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesi uyarınca bir yıldır. Islah dilekçesinin verildiği 23.10.2007 gününde ıslah dilekçesi ile artırılan tutar yönünden zamanaşımı geçmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ıslah edilen bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

3-Davalılardan G.. A..’ın öteki temyiz itirazına gelince; adı geçen davalının kabul edilen manevi tazminat miktarından arsa payı oranında sorumlu tutulması gerekirken, belirlenen manevi tazminat tutarından diğer davalılarla birlikte sorumlu tutulmuş olması da bozmayı gerektirmiştir " gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, bozma ilamına uyulmuş olmasına karşın, maddi tazminat talebi bakımından ıslah edilen miktar yönünden ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği ve bu sebeple de zamanaşımının süresinin geçmediği gerekçesi ile bozma ilamından önceki kararda olduğu şekilde maddi tazminat talebi yönünde aynı şekilde hüküm kurulmuş, manevi tazminat talebi yönünden ise toplam 8000 TL tazminatın davalıların taşınmazdaki arsa payları oranında tahsiline karar verilmiş, hüküm bu kez de davalılar A. Holding (A. Holding), E.. H.., Talat Ragıp Hitay, Ayşe Füsun, N.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın temyizi üzerine bu kez Dairemiz'in 2013/14991 Esas- 2013/18313 Karar sayılı ilamı ile, davalılar E.. H.., Talat Ragıp Hitay, Ayşe Füsun tüm temyiz itirazlarının reddine, diğer davalılar A. Holding (A. Holding) ve N.. A..'ın temyiz itirazları yönünden ise, "Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkemenin artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermekle yükümlü

Kararın temyizi üzerine bu kez Dairemiz'in 2013/14991 Esas- 2013/18313 Karar sayılı ilamı ile, davalılar E.. H.., Talat Ragıp Hitay, Ayşe Füsun tüm temyiz itirazlarının reddine, diğer davalılar A. Holding (A. Holding) ve N.. A..'ın temyiz itirazları yönünden ise, "Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkemenin artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermekle yükümlü

olduğu çünkü, mahkemenin bozma kararına uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına usule ilişkin kazanılmış hak (usuli kazanılmış hak) doğmuş olduğu, uyulan bozma kararında açıkça, ıslah dilekçesi ile artırılan tutar yönünden zamanaşımı süresinin geçtiği ve ıslah edilen bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmesinin gerektiği belirtilmesine rağmen, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, bozma kararına aykırı olacak şekilde ıslah edilen kısım yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, 2014/13 Esas- 2015/3 Karar sayılı ilamında ise; davanın kısmen kabulü ile;

1- 1.000,00 TL'nin (maddi tazminat) 01/07/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tapudaki hisse oranlarına göre davalılar Talat Ragıp Hitay, E.. H.., N.. A.., G.. A.., Ayşe Füsun ve A.. A...'den alınarak davacılar Nuran ile Cüneyt ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Bozma kapsamı dışında kalan hususlar kesinleşmiş olmakla bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Bilindiği üzere; mahkemenin, Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak (usule ilişkin kazanılmış hak) doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli müktesep hak meydana gelebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, (bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle) kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan incelemede; davacı taraf, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1000 TL maddi tazminat talep etmiş olup, bu talebini 23/10/2007 tarihli dilekçesi ile 52.310,87 TL' olarak ıslah etmiştir. Mahkemece, davacının ıslah talebi dikkate alınarak verilen 20/07/2010 tarih ve 2009/332 Esas- 2010/217 Karar sayılı hüküm, davalılardan Hatice Güzin Hitay varisleri E.. H.., Talat Ragıp Hitay ve Ayşe Füsun tarafından temyiz edilmemiş olmakla, iş bu davalılar yönünden maddi tazminat talebinin 36.658,30 TL (Talat Ragıp Hitay'ın sorumluluğu 8.220,91 TL, Emine Nermin Eren Hitay'ın sorumluluğu 8.211,65 TL, Ayşe Füsun sorumluluğu 16.414,32TL) üzerinden kabulüne dair verilen karar kesinleşmiştir. Bu itibarla davalılar E.. H.., Talat Ragıp Hitay ve Ayşe Füsun hakkında verilen hükmün kesinleşmesi ile davacılar yararına usuli müktesep hak oluştuğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, bu davalıların, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 2010/13389 Esas- 2011/123 Karar sayılı bozma ilamından sonra, mahkemenin 22/01/2013 tarih ve 2011/140 Esas- 2013/6 Karar sayılı hükmüne karşı, ıslah ile talep edilen kısım yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile yapmış oldukları temyiz itirazı Dairemiz'in 2013/14991 Esas- 2013/18313 Karar sayılı ilamı ile reddine karar verilmiştir.

Buna karşın mahkemece, davalılar E.. H.., Talat Ragıp Hitay ve Ayşe Füsun hakkında verilen 20/07/2010 tarih ve 2009/332 Esas- 2010/217 Karar sayılı hükmün kesinleşmesi ile davacılar yararına usuli müktesep hak oluştuğu ve bu davalıların maddi tazminat sorumluluğunun Mahkemenin 2009/332 Esas- 2010/217 Karar sayılı (Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi) hükmü ile belirlenmiş olan 36.658,30 TL olduğu göz önüne alınmaksızın, Dairemiz'in 2013/14991 Esas- 2013/18313 Karar sayılı ilamına uyulması üzerine davalılar E.. H.., Talat Ragıp Hitay ve Ayşe Füsun sorumlu olduğu miktarı da kapsar şekilde tüm davalılar yönünden 1000 TL maddi tazminata hükmedilmesi ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/424, Karar No: 2017/1985, Tarih: 14.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/424 E.  ,  2017/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş ) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 01.07.2005 tarihli iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı lehine 55.381,12 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan hesap raporunun yönteme uygun olmadığı açıktır. Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve müterafih kusur oranları, ... Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda; davacının pasif devrede asgari ücretten fazla tespit edilen ücret üzerinden gelir elde edeceği dikkate alınarak hesap yapıldığı, aynı zamanda tazminat alacağından öncelikle bağlanan gelirin peşin sermaye değeri tenzil edildikten sonra davacının kusur ve maluliyet oranında indirim yapılarak tazminat alacağının dairemizce kabul edilen tazminat hesap ilkelerine aykırı olacak şekilde fazla tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda; davacının pasif devrede asgari ücretten fazla tespit edilen ücret üzerinden gelir elde edeceği dikkate alınarak hesap yapıldığı, aynı zamanda tazminat alacağından öncelikle bağlanan gelirin peşin sermaye değeri tenzil edildikten sonra davacının kusur ve maluliyet oranında indirim yapılarak tazminat alacağının dairemizce kabul edilen tazminat hesap ilkelerine aykırı olacak şekilde fazla tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının pasif devrede asgari geçim indirimi dikkate alınmadan asgari ücret üzerinden gelir elde edeceği dikkate alınarak hesap yapmak, tüm döneme ilişkin tazminat alacağından ise önce davacının maluliyet ve kusur oranı dikkate alınarak indirim yaptıktan sonra; kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuya kabil kısmını tenzil ederek, davacı tarafın kararı temyiz etmemiş olması nedeniyle usuli kazanılmış hakları da gözeterek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2967, Karar No: 2023/4531, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2967 E.  ,  2023/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/158 E., 2022/563 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun şekilde gürültü seviyesi ölçümleri yapıldığını, ilk olarak Mart 2016 tarihinde yapılan ölçümden sonra gürültü düzeyi limitinin üzerinde çıkan fabrika ve atölyelerinin incelenerek düzenlemeye gidildiğini, gürültü çıkaran tezgahlar aynı anda çalıştırılmayacak şekilde ... planlaması yapıldığını, akabinde 21 Ekim 2016-11 Kasım 2016 tarihleri aralığında ikinci defa gürültü ölçümlerinin gerçekleştirildiğini, her iki ölçüm neticesinde de gürültü seviyesi sınır değerinin üzerine çıkan yerlerde çalışanların Mart 2017 tarihinden itibaren 7,5 saat çalıştırılmaya ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre kısa çalışma primi ödenmeye başlandığını, davacının çalıştığı işyerinde gürültü seviyesinin sınır değerlerin altına düştüğünün tespit edildiğini, buna göre davacının Yönetmelik kapsamında olmadığını ve alacak taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, işyerinde gemi mühendisi, fizik mühendisi ve uzman doktorun bulunduğu heyet eşliğinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli kararı ile yapılan keşif sonucu bilirkişi heyetince düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirlendiğinden Yönetmelik kapsamında kabul edilerek toplu ... sözleşmesi gereği fazla çalışma ve kısa çalışma prim alacağının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği ve tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.03.2021 tarihli ilâmı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yapılan hesaplamanın hatalı olduğu ve dava konusu kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarına bilirkişi raporunda belirlenen ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, bilirkişi raporunda bu yönde bir belirleme olmadığından, karar bu yönü ile infaza elverişli bulunmadığı gibi kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş olmadığından bu alacak kalemine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile bozma ilâmına uyularak, ek bilirkişi raporu alınmış olup söz konusu raporda ilgili dönem toplu ... sözleşmesinin bazı maddeleri de belirtilmek suretiyle bozma öncesi alınan kök raporda yapılan hesaplamaların hatalı olmadığının açıklandığı, fazla çalışma ücreti talebi yönünden gerek söz konusu ek rapor gerekse puantaj kayıtlarına göre yapılan değerlendirmede, davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edildiği ve dava ve ıslah tarihleri gözetilerek talep edilen alacaklara faiz yürütüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.