muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7774, Karar No: 2010/7142, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7774 E.  ,  2010/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 12.02.2009 (21.05.2009 Ek karar)

Nosu : 49-66

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme ilişkin temyiz isteminin reddine ilişkin kararın süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili bankanın Ostim Şubesi ile imzaladığı kredi sözleşmesi nedeniyle kredi kullandığını, diğer davalının sözleşmenin teminatı olarak ipotek verdiğini, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptalini ve % 40 tazminatı talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı banka ile davalı şirket arasında kredi sözleşmesi imzalandığı ve kredinin kullandırıldığı, davalı ...’nun davalı şirketin borçlarının teminatı olarak davacı banka lehine ipotek verdiği kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalılara temyiz harcının tamamlanmasını ihtar etmesi üzerine davalılar vekili adli yardım talebini içeren dilekçeyi mahkemeye vermiş, mahkemece temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle HUMK.nun 432/son maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar tarafından adli yardım istemini ihtiva eden dilekçe incelenerek bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin mahkemece HUMK.nun 432/son madde hükmü gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmesi isabetsizdir. Bu durumda davalılar hakkında adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirmesi yapılıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz talebinin reddine ilişkin hükmün BOZULMASINA, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13981, Karar No: 2016/12183, Tarih: 29.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/13981 E.  ,  2016/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava koşulu yokluğundan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 1.12.2013 tarihinde vefat eden ve mirası mirasçıları tarafından reddedilen borçlu ...’nın alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı iki taşınmazı 21.10.2013 tarihinde ortağı davalı ...’a sattığını, murisin terekesinin iflas hükümleri gereğince tasfiyesi için açtıkları davanın derdest olduğunu belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aciz belgesi sunulmadığı gibi borçlu adına kayıtlı ve davacı tarafından haciz konulan on adet taşınmaz bulunduğunu, dava konusu iki taşınmazın iyiniyetle ve 60.000 TL bedelle alındığını ,borçlu ile ortaklığı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre;davacı tarafından kat’i veya geçici aciz belgesi sunulmadığı gibi borçlu adına kayıtlı on adet taşınmaz bulunduğundan borçlunun aciz halinde olduğun da kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın dava koşulu yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK.nun 282. maddesi gereğince iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Ayrıca, kötü niyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir.

Dosya içinde bulunan .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/3-56 Esas-Karar ve 2014/32-104 Esas-Karar sayılı dosyalarından dava dışı borçlu ...’nın ölümü üzerine en yakın mirasçıları tarafından mirasın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde belirtildiği üzere borçlunun en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.

Dosya içinde bulunan .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/3-56 Esas-Karar ve 2014/32-104 Esas-Karar sayılı dosyalarından dava dışı borçlu ...’nın ölümü üzerine en yakın mirasçıları tarafından mirasın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde belirtildiği üzere borçlunun en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.

Somut olayda murisin mirasının en yakın mirasçıları tarafından reddedilmiş olması nedeniyle davacı tarafından .... Sulh Hukuk Mahkemesine açılan dava sonucu 26.1.2015 tarih 2014/5 Esas 2015/1 Karar sayılı ilamı ile borçlu ...’nın mirasının iflas hükümlerine göre tasfiyesine, tasfiye memuru olarak .... Hukuk Mahkemeleri İzale-i Şuyu Satış Memurunun görevlendirilmesine karar verildiği anlaşılmakdadır.Bu durumda anılan ilam uyarınca mirasın tasfiyesi yoluna gidilip tasfiye sonuçlandırılmış ise mirası reddedilen borçlu için atanan .... Hukuk Mahkemeleri İzale-i Şuyu Satış Memurunun adına duruşma gün ve saatini belirtir davetiye çıkarılarak duruşmaya katılımın sağlanması bu şekilde taraf teşkilinin tamamlanması ve tereke temsilci ile davaya devam edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17918, Karar No: 2022/6326, Tarih: 21.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17918 E.  ,  2022/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, hakaret suçundan verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurun çocuk izlem merkezi ifadesi, adli raporundaki öyküleri, vekili tarafından sunulan görüşme kaydı ve kovuşturma evresindeki beyanlarıyla velilerine aktarım şekli arasındaki çelişkiler ile eylemlerin işleniş şekline dair anlatımları, eylemlerin okulun ikinci döneminin başlamasına müteakip okul çıkışlarında gerçekleştirildiği iddia edilmesine rağmen mağdurun annesinin mağdurun okuldan geç kalmaksızın normal saatinde eve geldiğini belirtmesi, yine suçun işlendiği iddia edilen yerin durumuna dair yapılan araştırma, bu evde kalanlar ile çevresinde ikamet eden tanıkların mağduru doğrulamayan beyanları, katılanlar ile sanığın ailesi arasındaki husumete yönelik anlatımlar, katılan ...’in 30.03.2016 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi içeriği, savunma, olayın intikal şekli ve süresi ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksine mağdurun soyut ve çelişkili iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13357, Karar No: 2019/9806, Tarih: 16.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13357 E.  ,  2019/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 151 ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun .../... fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi tespit edilen bedele ....04.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan ........2013 gününe kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde tüm bedele son karar tarihine kadar faiz yürütülmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ....bendindeki (Kamulaştırma bedeli olan ....877.195,00-TL'ye) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesi tespit edilen ....826.460,00-TL bedele ....04.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan ........2013 gününe kadar, bozma sonrası artan 50.735,00-TL' ye ise) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, .../05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8637, Karar No: 2011/14422, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8637 E.  ,  2011/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9591, Karar No: 2022/1820, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9591 E.  ,  2022/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalılar vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi, 157 ada, 39 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idarenin temyiz talebi yerinde görülmemiştir. Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Aynı kamulaştırma kapsamında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/984-2020/103 Esas - Karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan aynı özellikteki 157 ada 17 ve 59 parsel sayılı taşınmazlara aynı değerlendirme tarihi itibariyle 350 TL/m² değer biçildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek onandığı yine dava konusu taşınmaza 100 m mesafede 157 ada 10 parsel sayılı taşınmazın Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/989-2020/201 Esas - Karar sayılı dosyasında 24.10.2018 değerlendirme tarihi itibarıyla 330 TL/m² değer biçildiği ve bu bedelin de Dairemiz denetiminden geçerek onandığı gözetildiğinde, dava konusu taşınmaz ile adı geçen parsellerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanarak bu bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 2021/444 - 2021/826 E/K sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7077, Karar No: 2022/11316, Tarih: 20.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7077 E.  ,  2022/11316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Gaziantep 2.Çocuk ve Fethiye Aile Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, eğitim tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

...’nce, korunmaya ihtiyacı olan çocukların ... Ortaokulana kayıtlı oldukları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Fethiye Aile Mahkemesi’nce, her ne kadar Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi'nin 17/01/2022 tarihli ek kararı ile yetkisizlik kararı verilmiş ise de çocuklardan ...'in 7. sınıfına devam etmekte iken 14/09/2020 tarihinde öğrenim çağı dışına çıktığı için okuldan ayrıldığı, ...'in 6-C sınıfında kayıtlı olduğu, ancak okula devam etmediği, sürekli devamsız öğrenci olduğu bunlardan bahisle çocukların Fethiye'de olmadıklarının sabit olduğu, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü’nün 09/02/2022 tarihli yazı cevabının incelenmesinde çocukların ihtiyaç ve bakımının baba tarafından karşılandığı, çocukların 5 yıldır babanın yanında kaldığı, Şehitkamil/Gaziantep adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ile Çocuk Koruma Kanunu’na göre verilen koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının Çocuk Mahkemesi veya Hakimince, Çocuk Mahkemesi olmayan yerlerde ise Aile Mahkemesi veya yoksa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 8.maddesi gereğince korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki Çocuk Hâkimi’nce alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

Dosya kapsamından, Gaziantep 2.Çocuk Mahkemesi’nce 09/11/2021 tarihli, 2021/299 tedbir talep kararıyla korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında eğitim tedbir kararı uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli ...’nde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

Dosya kapsamından, Gaziantep 2.Çocuk Mahkemesi’nce 09/11/2021 tarihli, 2021/299 tedbir talep kararıyla korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında eğitim tedbir kararı uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli ...’nde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince ...’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5628, Karar No: 2012/26344, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5628 E.  ,  2012/26344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu sanık ... hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından, ''Sanığın güttüğü saikin'' temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

2- Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli olmaması nedeniyle, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesinin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 50/4, 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, her iki sanık hakkındaki hükümlerin 1. paragrafında yer alan “Sanığın güttüğü saik” ibarelerinin hükümlerden çıkarılmasına, sanık ... hakkındaki hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 18.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine; sanık ... hakkındaki hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.