muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5695, Karar No: 2016/15270, Tarih: 03.10.2016

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

B- Kanalizasyon Sistemine ya da Ortak Arıtma Tesisine Deşarj Yönetmeliğin “Kanalizasyon Sistemlerine Boşaltım” kenar başlıklı 25. maddesine göre “Kanalizasyon sistemi bulunan yerlerde her türlü atıksuların kanalizasyon şebekesine bağlanması, ilke olarak bir hak ve mecburiyettir”. Kanalizasyon sistemlerine boşaltılan kentsel ve belirli endüstriyel atıksuların toplanması, arıtılması, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksuların oluşturacağı olumsuz etkilere karşı çevrenin korunması amacıyla kabul edilen 2006 tarihli Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddesinde kanalizasyon sistemi; kentsel atıksuyu toplayan ve arıtma tesislerine iletmeye yarayan kanallar olarak tanımlanmıştır. Kentsel atıksu ise, evsel atıksu ya da evsel atıksuyun endüstriyel atıksu ve/veya yağmur suyu ile karışımını ifade etmektedir.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri (OSB) Kanunu’nun 20. maddesine göre, organize sanayi bölgelerinin ortak arıtma tesisi yapması, işletmelerin de atıkların ortak arıtma tesisinin kabul edebileceği standartlara düşürülmesi amacıyla ön arıtma yapması gerekir. 22.08.2009 tarihli OSB Uygulama Yönetmeliğinin 114 ve aynı Yönetmeliğin 182. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 01.04.2002 tarihli OSB Uygulama Yönetmeliğinin 104. maddelerinde aynı ilkeler tekrarlanmıştır. 2009 tarihli Yönetmeliğin 118. maddesine, 2002 tarihli Yönetmeliğin ise 108. maddesine göre, OSB'nin belediye sınırları içinde olması ve atıksularının belediye atıksu arıtma tesisine bağlanması durumunda, belediyenin kanala deşarj standartlarına, belediye sınırları dışında direkt alıcı ortama deşarj durumunda su ürünleri istihsal sahası ise 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu, değil ise, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği ya da bölgesel koşullara bağlı oluşturulan deşarj standartlarına uymak zorundadır. Yönetmeliklerin devam eden maddelerinde kanalizasyon şebekesine verilmeyecek atıklar, artıklar ve diğer maddelere ilişkin hükümlere yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, kentsel atıksular kanalizasyon sistemi ile toplanarak, Kentsel Atıksu Arıtımı Yönetmeliğinin 4. maddesinde “idare” olarak tanımlanan belediyeler tarafından yapılan arıtma tesislerinde arıtmaya tabi tutularak alıcı ortama verilmektedir. Kanalizasyon sistemine deşarj edilen endüstriyel atıksuların kural olarak ön arıtmaya tabi tutulması ve belediyeler tarafından kabul ve ilan edilen Yönetmeliklerde belirlenen limit değerleri aşmaması gerekir. Aksi halde Belediyeler, ön arıtma yapılmadan veya ön arıtma yapılsa bile istenilen limitleri sağlamadan kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksular için kirlilik yükü bedeli, kirlilik önlem payı gibi isimlerle ilave bedel almaktadır. Bu nedenle belediyeler tarafından 2560 sayılı Kanun’a istinaden kabul edilip uygulanan Atıksuların Kanalizasyon Sistemine Deşarjına İlişkin Yönetmeliklerde, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksularla ilgili benimsenen kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde benimsenen değerlerden farklı ve kimi zaman daha yüksektir.

Açıklamadan da anlaşılacağı gibi, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksu alıcı ortama doğrudan verilmemekte, belediyelerce inşa edilen ve bir arıtma tesisine bağlı bulunan kanalizasyon sistemine aktarılmaktadır. Bu durumda, kanalizasyon sistemine deşarj edilen atıksudaki kirlilik parametreleri, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde ya da belediyelerce hazırlanan yönetmeliklerde belirlenenlerden daha yüksek olsa bile, “atığın alıcı ortama verilmesi” öğesinin gerçekleşmemesi nedeniyle, TCK’nın 181/1. maddesinde düzenlenen çevreyi kasten kirletme suçu oluşmayacaktır. Ancak limitlerin bu suretle aşılması, kanalizasyon sistemini ve arıtma tesislerinin çalışma kapasitesini etkileyeceğinden, belediyelerce olağan olarak tahsil edilmekte olan atıksu bedelinin yanı sıra, kirlilik ücreti veya kirlilik yükü bedeli gibi değişik adlarla ek bir bedel alınmasını gerektirecektir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, atıksuyun deşarj edildiği alıcı ortamla, neticede arıtmaya tabi tutulacak kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtmayla sonlanacak sisteme deşarj birbirinden ayrılmış, atıksuyun deşarj edildiği yere göre farklı yükümlülükler ve buna bağlı olarak hukuki yaptırımlar belirlenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay;

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, atıksuyun deşarj edildiği alıcı ortamla, neticede arıtmaya tabi tutulacak kanalizasyon sistemine ya da ortak arıtmayla sonlanacak sisteme deşarj birbirinden ayrılmış, atıksuyun deşarj edildiği yere göre farklı yükümlülükler ve buna bağlı olarak hukuki yaptırımlar belirlenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay;

... Tarım Sanayi ve Ticaret A.Ş. ... Fabrikası'nın bulunduğu bölgede deniz kirliliği ve balık ölümleri nedeniyle yapılan araştırmada, bahse konu tesisin deşarj noktasında kirlilik olduğu tespitiyle, tesisin kimyasal havuz çıkışı ile atıksuların verildiği kanaldaki deşarj noktasından numuneler alınmıştır. Kimyasal havuz çıkışı numunelerinde kirlilik tespit edilememiş, deşarj noktasından alınan numunelerde ise amonyum azotu ve nitrat azotu değerlerinin yüksek olduğu ve bilirkişi raporlarıyla tespit edildiği üzere, kirliliğe neden olabileceği belirtilmiştir. Yerel Mahkemece sanığın firma çalışanı olduğu, asıl yetkililer hakkında soruşturma yapılmadığı sanığın suç kastı olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilerek, asıl yetkililerin tespiti için suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

Sanığın bahse konu olayın sorumlusu olmadığı, asıl firma yetkilileri hakkında soruşturma yapılmadığı, dolayısıyla sanığın kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı şeklindeki değerlendirmenin kabul edebilmesi için, kusurlu ve sorumlu olduğu kabul edilen firma yetkileri hakkında suç duyurusunda bulunulmasıyla birlikte, açılması halinde kanıtların birleştirilerek davaların birlikte görülmesi gerekir.

Ayrıca, kimyasal atık arıtma tesisinden çıkan atıksuların aktığı kanalın başlangıcının fabrika sınırları dışında kaldığı ve kimyasal havuz çıkışından, kirlenmenin meydana geldiği tarihte alınan numunenin alıcı ortam limit değerlerinin altında olduğunun tespit edildiği, bu suretle bahsi geçen kanala atıksuyunu bırakan tesislerin araştırılması, varsa bu tesislerin atıksu deşarj noktalarından numune alınarak analiz yaptırılması ve kirliliğin başka bir tesisin atıksuyundan kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti gerekir.

Bu sebeplerle, sanık hakkında yetersiz gerekçe ve eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

IV – Sonuç ve Karar:

O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17833, Karar No: 2013/12688, Tarih: 17.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/17833 E.  ,  2013/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 08/06/2004 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı ... işyerinde 8.6.2004-22.8.2008 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; işyeri dosyasının, imzalı ücret bordrolarının, puantaj cetvellerinin mahkemece işverenden istenmediği iş yerinde çalışma ile ilgili ücret ödeme belgelerinin bulunmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerin belgelere dayandırılması asıldır. Davacıya ait bir kısım çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının kayıtlarda görülmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmaksızın sonuca gidilmiştir.

Davacının, dava konusu çalışmalarının gerçekten olup olmadığı davalı kamu kuruluşuna ait kayıt ve ücret bordrolarından saptanmalı, bu tür belgelerde noksanlık varsa nedenleri araştırılmalı, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili belge ve kayıtlarla belirlenmiş şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri ile dönem bordrolarında yer alan veya hizmet belgesi ile işyerinde dava konusu dönemde çalıştığı belirlenen işyeri çalışanları dinlenilmeli, davanın mahiyeti gereği resen araştırma prensibi de dikkate alınarak deliller olabildiğince toplanarak istem hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklandığı şekilde araştırma yapmadığı, işyerinden dava konusu süreye ilişkin ücret bordroları ile ücret belgelerinin (davalı belediyenin temizlik, çevre bakımı ile ilgili davacıya yaptığı ödemelere ilişkin belge, muhasebe kayıtları vs.) getirtilmediği, eksik kayıtlar ve soyut tanık beyanı ile yetersiz bilirkişi görüşü esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 1706/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2179, Karar No: 2009/4900, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2179 E.  ,  2009/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddin dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili şirket nezdinde ZMSS bulunan, davalı aracının, karıştığı trafik kazası sonucunda hasarlanan 3. kişi aracında meydana gelen zararın poliçe limiti dahilinde 5.000-YTL olarak ödendiğini, davalının olay anında alkollü olduğunun tesbit edildiğini ve kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini, alacağın rücuan tahsili amacı ile davalı aleyhine .... İcra Müdürlüğnün 2006/8983 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durdurulduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesinitalep etmiştir.

Davalı vekili, olayın sırf alkolün etkisiyle meydana gelmediğini, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışanda kalan sair temyiz itirazlarını reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda her ne kadar davalının olayda %100 oranında kusurlu olduğu; ancak, olayın

meydana gelmesinde münhasınen alkolün etkili olmadığı bildirilmiş ise de, kazaya sebebiyet veren yan etkenler belirtilmediğinden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Dosya kapsamından davalı sürücünün olay tarihde saat 20.15 sıralarında Büyükçekmece-Silivri istikametine seyri sırasında sağ şeritten sol şeride geçmek isteği esnada aynı istikamette seyreden dava dışı sürücünün yönetimindeki 34 VR 8441 plakalı kamyonun sağ ön tampon kısmına, aracının sol arka çumurluk kısmı ile çarparak savrulup su kanalını geçerek aracının arka tampon kısmı ile Silivri-Büyükçekmece istikametine seyreden dava dışı bir başka sürücünün idaresindeki 34 AF 2193 plakalı aracın sol arka ve ön kısımlarına çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, olay saatinden 49 dakika sonra alınan alkol raporuna göre davalının 0.78 promil alkolllü olduğu anlaşılmaktadır.

Araç sürücüleri yol, hava, trafik koşullarına göre araçlarını kullanmak zorundadır. Hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulundan olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana elmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 07.04.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 02.03.2005 gün ve 2005/11-51-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Bu durumda mahkemece yapıılacak iş; içlerinde iki nöroloji uzmanı, bir de İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü

Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek Tarfik Uzmanı makina mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmalı, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin, kazanın meydana gelmesinde alkol dışında başka etkenlerin (yan etkenler) var olup olmadığının, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,aşağıda dökümü yazılı peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13858, Karar No: 2009/377, Tarih: 21.01.2009

4. Ceza Dairesi 2008/13858 E., 2009/377 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/13858 E., 2009/377 K.**

**- GEREKÇENİN YETERSİZLİĞİ

- HAKARET

- HÜKMÜN GEREKÇESİNDE GÖSTERİLMESİ GEREKEN HUSUSLAR

- İDDİANAME KAPSAMI

- TEHDİT**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 125 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 289 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 170 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 225 ]

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından Erhan'ın 5237 sayılı TCY'nin 106/2-b, 43/1, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve aynı Yasa'nın 125/1, 62. maddeleri gereği 1.500 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin (Kozan Asliye Ceza Mahkemesi)'nin 13.12.2007 tarihli ve 294/561 sayılı kararının Adalet Bakanlığı'nca yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2008 gün ve 131010 sayılı tebliğ-namesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede özetle; \*1) Sanığın hangi eyleminin, ne şekilde tehdit suçunun unsurlannı taşıdığı denetime elverişli olacak şekilde gerekçeli kararda açıklanmayarak, bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesinde,

2) Sanığın hakaret suçundan eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 1.500 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe bölümünde olayın gelişimi nazara alınarak asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulun-maması karşısında, 5560 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülme-miştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü:

1- Tehdit suçundan kurulan hükmün gerekçesi ve sübutuna yönelik yasa yararına bozma isteğinin incelenmesinde:

İddianameyle sanığın, numarasını gizlemek suretiyle cep telefonundan aradığı yakınana "tehdit içerici sözler sarf ettiği" ve ayrıca bir keresinde mesaj atarak "sen o...sun belli oldu, g.Janndan bir ses çıkmadı" şeklinde tehdit ve hakaret içerici söz sarf ettiği belirtilerek tehdit ve hakaret suçlarından dava açıldığı, sanığın aşamalarda; wcep telefonunun tanımadığı bir numara tara-fından aranması nedeniyle, cevaben aradığında konuşan bayan tarafından terslendiğini, bu nedenle kendisinin de ters cevap verdiğini, daha sonra bu kişinin kardeşi olduğunu söyleyen bir şahsın telefon edip küfür ettiğini, bu nedenle kendisinin iddianamede belirtilen mesajı gönderdiğini, hakaret ve

tehdit etmediğini savunduğu, yakınan Türkan'ın da dilekçesi ve aşamalardaki ifadelerinde, sanığın birkaç kez telefonla arayıp rahatsız ettiğini, tehdit ettiğini ve son olarak mesaj gönderdiğini belirtip yakınmada bulunmuştur. Görgüye dayalı bilgisi olmayan tanık Ahmet, tehdit edildiğini kızının söylemesiyle öğ-rendiğini, ayrıca bir şahsın geceleyin gelip, arkadaşıyım diyerek oğlunu sor-duğunu, sonra da plakasız bir otomobille gittiğini açıklamıştır.

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CYY'nin 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, C.Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması ve Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eyleminin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerekmektedir. Bir mahkeme kararında, belirtilen öğelerin hiç veya yeterince bulundurulmaması, gerekçeden yoksunluk anlamına geleceğinden, bu durum Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1. maddesinde belirtildiği üzere, adil yargılanma hakkının ihlali anlamına geleceği (Dr. Sibel İnceoğlu, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi Kararlarında Adil Yargılanma Hakkı, 2004, s. 308-316) gibi, CYY'nin 289/1-g maddesi uyarınca mutlak bozma nedeni de kabul edilmiştir.

Mahkeme, gerekçeli kararda sanığın gizli numara ile aradığı cep telefonu ile kendisini tanınmayacak hale koyarak yakınanı tehdit ettiğini ve tehdit eylemini birden fazla işlediğini belirterek hüküm kurmuş ise de, sanığın tehdit oluşturan eyleminin ne olduğunu açıklamamıştır. 5271 sayılı CYY'nin 225/1. maddesi uyarınca "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir". Esasen, sanık iddianamede de sanığın tehdit eylemi ve unsurlarından söz edilmemiş, yalnızca tehdit suçunu işlediğinden bahisle, başka bir anlatımla fiil gösterilmeksizin, salt niteleme ile kamu davası açılmıştır. Mahkeme de aynen iddianame gibi, tehdit suçunu oluşturan maddi olayın ne olduğuna değinmeksizin, yakınanın iddialarından ve mesaj tuta-nağındaki sözlerden dolayı hüküm kurmuştur. Mesaj tutanağında yer alan "sen o...sun belli oldu, g...larından bir ses çıkmadı" sözleri ise, hakareti oluşturmakla birlikte, tehdit eylemi niteliğinde değildir. Diğer taraftan, dosyada sanığın tehdit içeren eylem veya eylemlerinin neler olduğunu açıklayan veya kanıtlayan başka bir delil de bulunmamaktadır. Açıklanan nedenler karşısında kamu davasının açılması sırasında ve hükmün gerekçesinde mahkumiyete temel alınan eylemin gösterilmemesi ve suçun sübutuyla ilgili kanıtların da gösterilmemesi karşısında, yargılamanın en temel öğeleriyte ilgili hususlardaki bu yasaya aykırılıklar dolayısıyla tebliğnamedeki istek yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CYY'nin 309/4-d maddesi uyarınca tehdit suçuna ilişkin olarak Kozan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.12.2007 tarihli ve 294/561 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, kararda tehdit suçundan hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının çektirilmemesine,

2- Hakaret suçundan dolayı hükmedilen adli para cezasına yönelik yasa yaranna bozma isteğine gelince:

Dosyadan, sanığın hakaret suçu sabit görülerek 5237 sayılı TCY'nin 125/1. maddesi uyannca "takdiren" 90 gün adli para cezasına hükmedilip, aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim ve 50. madde gereği bir gün 20 YTL üzerinden hesaplanmak suretiyle 1.500 YTL adli para cezasına hükmedlldiği görülmektedir.