muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13720, Karar No: 2011/19285, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13720 E.  ,  2011/19285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16123, Karar No: 2014/574, Tarih: 16.01.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/16123 E.  ,  2014/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak aldığı 1392 parsel sayılı taşınmazın; geri çevirme kararı üzerine getirtilen tapu kaydı ve akit tablosundan...Müdürlüğü'nün 06.01.2010 tarih ve 460 sayılı yazısı gereği kamulaştırılması üzerine pazarlık usulü ile yapılan satın almaya ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ve Kamulaştırma Yasasının 11. maddesine göre, emsal alınacak taşınmazların özel amacı olmayan satışlara ilişkin olması gerekir. Kamulaştırma nedeniyle yapılan devir ve temlikler özel amaçlı olduğundan emsal olarak kabulü ile değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların sunacağı ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1102, Karar No: 2018/10461, Tarih: 08.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1102 E.  ,  2018/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı tarafından aralarındaki 2013 yılı ek sözleşmesinin 5.3.15. maddesi uyarınca hastalardan katılım payı tahsil edilmediği gerekçesi ile 15.000 TL ceza uygulandığını, ancak ceza işleminin hukuka aykırı olduğunu, hastalara ilaçların teslim edildiğini, sistemin sık sık arızalandığını, sistemin ya da internet sağlayıcısının çalışmaması gibi katılım payı tahsil etmenin teknik olarak mümkün olmadığı durumların olabildiğini, buna ilişkin imzalı onam formlarının kuruma sunulduğunu ileri sürerek Kurum tarafımdan uygulanan 02.07.2014 tarihli işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, soruşturma dosyasında bulunan IP listelerinden davacının bu işlemleri yaptığının açıkça görüldüğünü, davacının sistem olmadığı zamanlarda muayene katılım payı tahsil edilemediğini savunmasına karşın ise eczanenin alacağı olan ilaç katılım paylarının tahsil edildiğinin görüldüğünü, davacı eczacının Kuruma sunduğu savunmasında bu işlemlerin eczanesinde yapıldığından kurum yazısının tebliğine kadar haberi olmadığına ilişkin beyanının işlemleri ikrar niteliğinde ve Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürülüğünün 13/05/2014 tarih ve 7136808 sayılı işlemine istinaden davacıya uygulanan 02/07/2014 tarih ve 83770546/2/3416720 sayılı işlemin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürülüğünün 13/05/2014 tarih ve 7136808 sayılı işlemine istinaden davacıya uygulanan 02/07/2014 tarih ve 83770546/2/3416720 sayılı işlemin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, hastalardan katılım payı tahsil etmediği gerekçesi ile davalı tarafından aralarındaki 2013 yılı ek sözleşmesinin 5.3.15. maddesi uyarınca uygulanan 15.000,00 TL'lik cezai işlemin iptali talebi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiş, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi heyet raporunda; reçetesi ile ilacını almak üzere eczaneye gelen hasta ya da hasta yakınının katılım payı ödemek istemediğinde ilaçlarını almadan gidebildiği ve ilacını başka eczaneden aldığı, eczacının da reçeteyi karşılamadığı için sistemden silmek zorunda olduğu, ancak genel işleyiş açısından bakıldığında hastaların reçetelerinin silinme ve tekrar giriş işlemlerinin mükerrer olarak aynı eczanelerden olmasının pek mümkün görülmediği, eczacının verdiği savunmasında bu durumu kabul ettiği ve bir kısım reçete giriş-silme işlemlerinin aynı IP adreslerinden yapıldığının da görüldüğü gerekçesi ile Kurum işleminin hukuka uygun olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Ne var ki Mahkemece, söz konusu bilirkişi raporuna neden itibar edilmediği açıklanmaksızın rapora aykırı olarak ve davacı tarafından dosyaya sunulan emsal dava dosyasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosyada alınan bilirkişi heyet raporu ile davacı tarafından emsal olarak sunulan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu halde, Mahkemece bu çelişki giderilmeksizin ve emsal raporlara neden üstünlük tanındığının nedenleri gösterilmeksizin karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. O halde Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda dosyada alınan bilirkişi heyet raporu ile davacı tarafından sunulan emsal raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir bilirkişi heyet raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6143, Karar No: 2014/22076, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6143 E.  ,  2014/22076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17189, Karar No: 2015/3880, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17189 E.  ,  2015/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/322-2014/290

Taraflar arasındaki tazminat, menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl dava yönünden kabulü, birleşen dava yönünden ise kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle; daha önceden belirlenen, 10/03/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; davacı-karşı davalı vekili Av. A.. B.. geldi. Karşı taraf davalılar-karşı davacılar vekili Av. B.. K.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davalının, İzmir ili (Narlıbahçe)Güzelbahçe ilçesi Çamlı Mahallesi 2-3 pafta 86 parsel ile 2 pafta 808 parselde kayıtlı taşınmazlar için diğer tapu malikleri ile birlikte dava dışı 3.kişi konumunda olan .. Konut Yapı Kooperatifi ile İzmir 8.Noterliğinden 17/02/1997 tarihinde 3518 Yev.no ile Düzenleme Şeklinde Arsa Payı Karşılığı Bağımsız Bölüm ve Satış Vaadi Sözleşmesi akdedildiğini, daha sonra İzmir 17.Noterliğinde 15/02/2002 tarihinde 6259 Yev.nolu işlemle paylaşım yapılmak amacıyla kura çekildiğini, arsa üzerine yapılacak olan bağımsız bölümler arsa sahipleri ile müteahhit arasında paylaşıldığını, bu paylaşıma göre dava konusu 27 nolu bağımsız bölümün davalı N.. B..'a ait olduğunu, davalının aile üyesi olan Şükrü Bayram'a verdiği yetki ile yine müvekkilinin oğlu Mehmet Benli'ye verdiği yetki ile 27 nolu bağımsız bölümün adi yazılı sözleşme ile müvekkiline satımı konusunda 15/06/2009 tarihinde satım sözleşmesi akdedilerek davacının bedelini davalıya ödediğini, sözleşmede belirtilen şekilde davacı satım bedelini ödediğini ancak davalı tarafın bağımsız bölümü eksiksiz ve bitmiş halde müvekkiline teslim etmesi gerekirken teslim etmediğini, zaman içinde yapılan araştırmalarında aynı taşınmazı kendisinden başka kişilere de satmış olduklarının

öğrenildiğini, dolandırıldıklarını, müvekkilinin inşaatların bitirilip teslim edilmeyeceğini anlayınca ödediği bedelin iadesini talep ettiğini ancak davalı tarafça bedel iade edilmeyince dava açmak zorunda kaldıklarını, bu nedenlerle 125.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

öğrenildiğini, dolandırıldıklarını, müvekkilinin inşaatların bitirilip teslim edilmeyeceğini anlayınca ödediği bedelin iadesini talep ettiğini ancak davalı tarafça bedel iade edilmeyince dava açmak zorunda kaldıklarını, bu nedenlerle 125.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada dilekçesinde; davacı tarafça senedin tanzim edildiği tarihte yürürlükte olan BK, TTK hükümlerini bir yana iterek yeni yasalara göre A.. B..'ın senetteki imzasının kefil sıfatıyla olduğu ve adi kefalet olduğu bu nedenle de geçersiz olduğu beyanını reddinin gerektiği, olayda olduğu gibi bonoda kefil yazılmış olmasının veya kefil sıfatıyla imza atılmış olmasının taraflar arasındaki ilişkiye BK 483.maddesi hükümlerinin uygulanacağı sonucunu doğurmayacağı, çünkü bononun ön yüzündeki tanzim edenin imzasının dışındaki imzaların aval niteliğinde olduğu, bonoyu tanzim eden ile avalistin her ikisinin de hamile karşı müteselsilen sorumlu olduğunu, Yargıtay'ın ilke kararlarına göre senet üzerinde malen kaydının aksini iddia eden borçlunun bunu yazılı ve kesin delillerle ispat etmesi gerektiğini, ancak davacı tarafın bu hususta yazılı bir delile dayanmamakla sadece taraflar arasında yapılan sözleşmede bahsedildiğinden dolayı senedin teminat senedi olduğuna ilişkin yorum yaptığı, davacının bu iddiası için İcra Hukuk Mahkemesinde dava açarak kambiyo senedinin iptalini sağlayabilecek olduğunu, senedin vadesinde ödenmemesi halinde vade tarihinden itibaren ticari faiz talep edilmesini engelleyen hiç bir yasal engel olmadığı ve bir an için senedin asla kabul etmedikleri sözleşmede bahsi geçen senet olduğu düşünülse bile müvekkilinin senet bedelini talep etmesinin yasal hakkı olduğundan davacının haksız olan davasının reddi ile davacılar aleyhine İİK.hükümlerine göre tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile 179.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline; birleşen davanın da kısmen kabulü ile yukarıda hüküm altına alınan miktar ile ilgili tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava konusu İzmir 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9930 Esas sayılı dosyasına istinaden davacıların davalı Ş.. B..'ye olan asıl borçlarının 125.000,00 TL olduğunu ve işlemiş faiz borçlarının bulunmadığına karar verilmiştir.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak HUMK.'nun 388.(HMK nın 297.) maddesi gereğince; dava sonunda oluşturulan hüküm ile taraflara yüklenen hak ve mükellefiyetlerde tereddüt yaratmayacak açıklıkta ve infazı kabil olmalıdır.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak HUMK.'nun 388.(HMK nın 297.) maddesi gereğince; dava sonunda oluşturulan hüküm ile taraflara yüklenen hak ve mükellefiyetlerde tereddüt yaratmayacak açıklıkta ve infazı kabil olmalıdır.

Mahkeme hükmünde asıl davaya konu alacak miktarı ile birleşen dava dosyasındaki karar verilen alacak kalemlerinin aynı hukuki işleme dayalı olarak karar verildiği halde, asıl davada açılan dava sonrasındaki menfi tespit davasına konu icra takibi ile bağlantı kurulmadığı gibi birleşen dava dosyasındaki hükümde ise hüküm altına alınan miktar belirtilmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve hakimin takdir yetkisi kapsamında kalmadığından hükmün HUMK 438/7 C-2.md ve 6100 sayılı HMK'nun 370/2 ve ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu nedenle hükme. "A)Asıl dava yönünden; davanın kabulü ile 179.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı Nermin'den alınarak davacıya verilmesine" çıkartılarak yerine "A) Asıl dava yönünden; davanın kabulü ile İzmir 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9930 E.takip sayılı dosyasındaki takip ile tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı Nermin'den alınarak davacıya verilmesine," şeklinde hüküm kurulmasına;

B) Birleşen dava yönünden; ilgili hükmün 1.fıkrasında "yukarıda hüküm altına alınan miktar ile ilgili bölüm" çıkartılarak, yerine "yukarıda asıl davada hüküm altına alınan 179.000 TL miktar ile ilgili tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava konusu İzmir 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9930 Esas sayılı dosyasına istinaden davacıların davalı Ş.. B..'ye olan asıl borçlarının 125.000 TL olduğunu ve işlemiş faiz borçlarının bulunmadığına" şeklinde hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 9.170.60 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacıya yükletilmesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/70, Karar No: 2014/2177, Tarih: 10.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/70 E.  ,  2014/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, müşteki kurumun temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26/06/2008 gün 2008/100 Esas, 2008/246 Ek Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararının kaldırılarak, 10/06/2008 tarihli mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü'nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlere, 2090 sayılı "Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin dondan zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 06.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 01.09.1993'ten beri Emekli Sandığında emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının anlaşılması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına ... vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmakla, katılma talebinin reddi kararının kaldırılarak ve Hazinenin, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1. Fıkrası uyarınca hükmü de temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.