muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1910, Karar No: 2016/160, Tarih: 12.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/1910 E.  ,  2016/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...........

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2014/413-2014/343

Taraflar arasında görülen davada ..........Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2014/413-2014/343 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/01/2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Açımak satın aldığı çiftli profil delme makinesinin Bursa'dan İstanbul'a nakliyesini müteakip nakliye aracı üzerinden vinç ile boşaltma işlemi için davalı ı ile anlaşıldığını, ayrıca rizikonun diğer davalı tarafından da sigortalandığı, makinenin vinç ile nakliye aracı üzerinden indirilmesi sırasında düşerek parçalandığını, bu zararın davalı ihmal ve kusuru neticesinde meydana geldiğini ileri sürerek oluşan zararının tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta vekili, davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme ile müvekkilinin rücu imkanının kaldırılmış olması nedeniyle ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı ile yapılan sözleşme uyarınca müvekkilinin hasardan sorumlu bulunamayacağını, bu hükmün geçersizliğinin ileri sürülmesinin iyi niyetli bir davranış olmadığını, ayrıca makinenin davacı tarafından yapılan aparatın kırılması sonucu düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin dava dışı firmadan aldığı makinenin nakliyesini müteakip nakliye aracı üzerinden boşaltma işlemi için davalı ile sözleşme imzalandığı, ayrıca davalı sigorta şirketinin de nakliyat emtia sigorta poliçesi ile bu makineyi sigortaladığı, makinenin araçtan indirilmesi esnasında vincin ani yükselme hareketi sonucu taşıyıcı aparatın kopması sonucu düşerek kullanılamaz hale geldiği, davalı çalışanının olayda asli, davacının ise tali kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ile davalıvekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 766. maddesi uyarınca taşıma akdinde kanunun taşıcıya yüklediği mesuliyetlerin önceden hafifletilmesi veya kaldırılması neticesini doğuran bütün kayıt ve şartların hükümsüz olmasına göre, davalı vekili ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 766. maddesi uyarınca taşıma akdinde kanunun taşıcıya yüklediği mesuliyetlerin önceden hafifletilmesi veya kaldırılması neticesini doğuran bütün kayıt ve şartların hükümsüz olmasına göre, davalı vekili ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, mümeyyiz taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.074,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı alınmasına, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 29,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5628, Karar No: 2019/6682, Tarih: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5628 E.  ,  2019/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmeme suçlarından: Beraat

2008-2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından: Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmeme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter ve belge ibraz etmeme suçunu, işlemediği sabit olduğundan CMK'nin 223/2-b madde ve bendi uyarınca ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nin 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2008-2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23/08/2011 tarihli 2011/31827 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; her iki eylemi kapsayacak şekilde tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında. Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASlNA. 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1136, Karar No: 2023/10308, Tarih: 18.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/1136 E.  ,  2023/10308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/456 E., 2016/3 K.

SUÇ : Çocuğun soybağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun soybağını değiştirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... ( Cahanker ...) hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesi uyarınca hapis cezasının infazında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nun temyiz isteği; çocuğun okul yaşına gelmesi ve gerçek annesine ulaşamamaları nedeniyle mecburen eşi ... üzerine kayıt yaptırdıklarına kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz isteği; eşi ...'in ...'den olma oğlu...un okul yaşına gelmesi ve gerçek annesine ulaşamamaları nedeniyle mecburen kendi üzerine kayıt yaptırdıklarına kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan ...'in birlikteliğinden doğan müşterek çocukları katılan ...'nu sanık ...'ın (...) üzerine kaydettirerek çocuğun soybağını değiştirdikleri iddia edilmiştir.

2. Sanık ..., oğlu...un okula gitmesi için nüfus cüzdanı çıkarmak zorunda kaldığını, oğlunun annesi ...'e ulaşmaması nedeniyle eşi ... ile birlikte nüfus idaresine gittiklerini annesinin ... olduğunu söylediklerini kabul ederek suçu ikrar etmiştir.

3. Sanık ... (...) , eşi ...'nun katılan ...'den olma çocuğu ...'na nüfus cüzdanı çıkarmak zorunda kaldıklarını,...un annesi ...'e ulaşamamaları nedeniyle sanık ... ile birlikte nüfus idaresine gittiklerini çocuğun annesi olduğunu söylediklerini kabul ederek suçu ikrar etmiştir.

4. Katılan ...'nun güncel nüfus kaydının incelenmesinde, Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2016 kesinleşme tarihli 2015/377 Esas, 2015/514 Karar sayılı kararı ile anne adı ... iken ... olarak düzeltilmiştir.

3. Sanık ... (...) , eşi ...'nun katılan ...'den olma çocuğu ...'na nüfus cüzdanı çıkarmak zorunda kaldıklarını,...un annesi ...'e ulaşamamaları nedeniyle sanık ... ile birlikte nüfus idaresine gittiklerini çocuğun annesi olduğunu söylediklerini kabul ederek suçu ikrar etmiştir.

4. Katılan ...'nun güncel nüfus kaydının incelenmesinde, Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2016 kesinleşme tarihli 2015/377 Esas, 2015/514 Karar sayılı kararı ile anne adı ... iken ... olarak düzeltilmiştir.

5. Mahkemece sanık savunmalarına, doğum belgesine, nüfus kaydına ve tüm dosya kapsamına göre; suçun sanıklar ... ve ... ( ...) tarafından işlendiği kabul edilerek sübut bulan suçtan sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5117, Karar No: 2017/2228, Tarih: 27.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5117 E.  ,  2017/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Red

Her şirket yönünden, her takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu cihetle; sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1784 esas sayılı 24.02.2011 tarihli iddianamesi ile 19 Mayıs Vergi Dairesi Müdürlüğünün 196 005 8413 vergi kimlik numaralı mükellefi iken 2005 takvim yılında sahte fatura komisyonculuğu yaptığından bahisle dava açıldığı anlaşılmakla; mahkemece, aynı sanık hakkında Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/132 esas sayılı dosyanın mükerrer olduğu belirtilmiş ise de, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/132 esas sayılı dosyasının 05.01.2010 tarih 2010/122 esas sayılı iddianame ile 001 004 9657 vergi kimlik numaralı yetkilisi ....'ın olduğu...Ticaret isimli işyeri hakkında açıldığı, dava konusu mükellefin farklı vergi numaralı mükellef olduğu gözetilmeden, davanın mükerrer olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4364, Karar No: 2015/11714, Tarih: 17.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4364 E.  ,  2015/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 16.01.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin düzenlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılıp ve davacı tarafça süresinde yenilendikten sonra 10.07.2014 ve 09.10.2014 tarihli celselere gelmeyerek mazeret dilekçesi göndermek suretiyle duruşmayı sürüncemede bıraktığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Anılan yasanın 320/4 maddesine göre; basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.

Somut olayda; davacı vekili mazeret dilekçesine bir başka mahkemeye ait tensip zaptını da eklemek suretiyle 02.12.2014 günlü oturuma ilişkin mazeretini belgelendirdiği ve nüfus müdürlüğüne ''müteveffa Rukiyye'nin oğlu olarak gözüken ..un nüfusa kaydına esas belgelerin gönderilmesi için'' gönderilen yazı cevabı da beklendiğine göre davacının mazeret talebinin haklı sebebe dayalı olduğu ve yazı cevabı beklendiğinden yargılamayı uzatmaya yönelik olmadığının kabulü gerekir. Bu sebeple mazeretin reddi ile

02.12.2014 günlü celsede HMK'nın 320/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26784, Karar No: 2015/36794, Tarih: 24.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26784 E.  ,  2015/36794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde sorumlu yönetici, iş sağlığı ve güvenliği mühendisi, kimyasal kullanım ve MTL eğitimcisi olarak 09.06.2008 tarihinde işe başladığını ve 27.07.2012 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, davacının son aldığı maaşın brüt 3.128,00-TL olduğunu, iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin işverence haksız olarak feshedildiğini, haksız fesih sebebiyle işe iade davası açtığını, açılan işe iade davasında feshin geçersizliğine karar verildiğini ve kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, davacının işe iade talebinin davalıya tebliğ edilmesine rağmen davacının 1 aylık sürede işe başlatılmadığını ileri sürerek, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işe iade kararı sonrası davacı işçi tarafından yapılan işe başlatılma başvurusuna karşın davalı işverenin davacıyı işe başlatmadığı, işe davete veya başlatılmasına ilişkin herhangi bir savunma veya ispat vasıtası da ortaya konulamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır. İşe başlatmama tazminatının fesih tarihindeki çıplak brüt ücrete göre hesaplanması gerekir. İşçinin işe başlatılmadığı tarih, işe başlatmama tazminatının muaccel olduğu andır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işe başlatmama tazminatı hesaplanırken yukarıdaki ilkenin aksine işe başlatmama tarihindeki giydirilmiş brüt ücretin esas alınarak hesaplama yapılması isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işe başlatmama tazminatı hesaplanırken yukarıdaki ilkenin aksine işe başlatmama tarihindeki giydirilmiş brüt ücretin esas alınarak hesaplama yapılması isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22668, Karar No: 2023/5984, Tarih: 13.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22668 E.  ,  2023/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/635 E., 2017/300 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 12 nci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2012/428 Esas, 2012/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi

ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 12 nci Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2012/428 Esas, 2012/142 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/1104 Esas, 2013/1113 Karar sayılı ilamıyla; 20.3.2012 tarihinde yapılan duruşmada hazır bulunan sanığın, zorunlu müdafiin yokluğunda sorgu ve savunmasının tespiti yoluna gidilmesi ve beyanları mahkûmiyet hükmüne esas alınan tanıkların yeminli anlatımlarına karşı diyeceklerinin sorulmamış olması nedenleriyle mahkumiyet hükmünün usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2013/2649 Esas, 2015/1250 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.