muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12188, Karar No: 2018/8800, Tarih: 09.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12188 E.  ,  2018/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmişise de dava değeri 22.400,00-TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Aşağı mahalle mahallesi 245 ada 157 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde somut emsal olarak incelenen ... mahallesi 247 ada 36 parsel sayılı taşınmazın 05.01.2012 tarihli satışına ilişkin resmi senede göre emsal taşınmazın tamamının satış bedeli 32.000-TL olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda satış bedeli 30.000-TL alınarak hesap yapıldığından ve dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri

11,56-TL, dava konusu taşınmazın rayiç değeri 29,42-TL olduğu, emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazın vergi değeri arasında 2,5 kat fark olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmazdan 1,2 kat değerli olduğu kabul edilerek değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

11,56-TL, dava konusu taşınmazın rayiç değeri 29,42-TL olduğu, emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazın vergi değeri arasında 2,5 kat fark olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmazdan 1,2 kat değerli olduğu kabul edilerek değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)-Tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın tamamında dava dışı ... oğlu ... lehine intifa hakkı mevcuttur.

Bu nedenle, tapu kaydında lehine intifa hakkı bulunan ... davaya dahil etmesi için davacı idareye süre verilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra, taşınmaz bedelinin intifa hakkı sona erinceye kadar bir milli bankaya çıplak mülkiyet sahibi davalı adına yatırılarak bu bedelin nemalarından intifa hakkı sahibinin yararlanmasına, intifa hakkı sona erdiğinde davalı tapu malikine ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20261, Karar No: 2015/22786, Tarih: 22.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20261 E.  ,  2015/22786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.06.2014

No : 2012/311-2014/392

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; gerçek zarar miktarının, sigortalının olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği, bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmekte;

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanmasının gerekmekte;

Sürekli işgöremezlik oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına imkan bulunmamakta ise de; anılan ilkeler gözetilmeksizin yapılan gerçek zarar hesabının sonuca etkili görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15163, Karar No: 2018/3264, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15163 E.  ,  2018/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 21/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7230, Karar No: 2014/15395, Tarih: 02.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7230 E.  ,  2014/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL, TESCİL VE TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.10.2012 gün ve 2009/101 esas 2012/474 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 22.11.2013 gün ve 819-16525 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00.'şar-TL para cezası ile 52.40.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/128, Karar No: 2021/173, Tarih: 27.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/128 E.  ,  2021/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanık ...'in kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nın 81/1, 35/2, 29/1, 53, 54 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.01.2015 tarihli ve 149-15 sayılı hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.11.2017 tarih, 2264-3729 sayı ve oy çokluğuyla TCK'nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri M. Şahin ve O. Erdim;

"Dosya kapsamına göre; taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmadığı, sanığın kastının belirlenmesinde söylemi ile eyleminin uyumlu olması gerektiği, kastın daha çok dış dünyaya yansıyan eylemler ile ortaya konulmakta olduğu, mağdurun karın ve sol kalçasındaki yaraların, mağdurun deyimi ile basit çizik, doktor raporuyla da basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, tanık Murat'ın etkisinin eylemi önlemeye yeterli olmayacağı, sanığın sonuç alma veya eylemini sürdürme konusunda ciddi bir çaba içerisine girmediği, olayın meydana geliş şekli bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 28.01.2018 tarih ve 103177 sayı ile;

"...Yüksek Dairece; öldürmeye teşebbüs suçundan, yaralanma sonucu meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak suç vasfının belirlenmesinde tek kıstas olarak değerlendirilmesi, birbirine benzer olaylar sonucu meydana gelen yaralanmalarda ilk derece mahkemeleri tarafından eylemin nitelendirilmesinde güçlük yaşandığı gibi benzer olaylarda, verilen ceza miktarı açısından bazen çok büyük farklılıklar yaşandığı, adeta nitelikli yaralamayı kabul etmeyerek tüm nitelikli yaralamaların öldürmeye teşebbüs suçuna dönüştüğü durumu ortaya çıkmıştır. Bu durumun uygulama birliğinin sağlanmasında ortaya çıkardığı zorluk yanında yargıya olan güveni sarsmaktadır.

Somut olaya bakıldığında; taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmadığı, sanığın kastının belirlenmesinde söylemi ile eyleminin uyumlu olması gerektiği, kastın daha çok dış dünyaya yansıyan eylemler ile ortaya konulmakta olduğu, mağdurun karın ve sol kalçasındaki yaraların, mağdurun deyimi ile basit çizik, doktor raporuyla da basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, tanık Murat'ın etkisinin eylemi önlemeye yeterli olmayacağı, sanığın sonuç alma veya eylemini sürdürme konusunda ciddi bir çaba içerisine girmediği, olayın meydana geliş şekli bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ...'in eylemi, 5237 sayılı TCK'nın 81, 35. maddesindeki kasten öldürmeye teşebbüs suçunu değil, TCK'nın 86/1-3-e, maddesindeki kasten yaralama suçunu oluşturduğu," görüşü ile itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.02.2018 tarih, 494-630 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...'in katılan ...'a yönelik eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

21.02.2014 tarihinde saat 13.12'de düzenlenen olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında; aynı gün saat 12.15 sıralarında Haber Merkezinin 72/45 kod no'lu ekibe anons ederek Muradiye Mahallesi, 100. Yıl Caddesi, Hükümet Konağı önünde kısımlarınca tanınan sanık ...'ın bıçakla bir şahsı kovaladığının bildirilmesi üzerine bahse konu olay yerine ivedi bir şekilde saat 12.16'da gidildiği, katılanın polis aracını görmesi üzerine görevlilere işaret ederek durdurduğu, sanık ile aralarında husumet bulunduğunu ve kendisini Muradiye Mahallesi, 100. Yıl Caddesi Mavi Köşe isimli iş yerinin önünde kovalamaya başladığını, kendisini rambo tabir edilen bıçakla bıçakladığını, ardından kaçtığını beyan etmesi üzerine 112 Acil Servis ekiplerine haber verildiği, katılanın Hükümet Konağı önünde ekiplere teslim edildiği, sanığın aranmasına devam edildiği sırada aynı gün saat 12.25'te Muradiye Mahallesi, Necati Çalışkan Caddesi, Yağlı Tohumlar binası yakınında sanığın görüldüğü, ekip otosunun kendine yaklaşması üzerine elinde bulunan siyah renkli bir cismi Yağlı Tohumlar önünde bulunan çöp tenekesinin yanına doğru fırlattığı ve siyah renkli cismin otların üzerine düştüğü, ekip otosundan inilerek sanığın yanına gidildiği ve saat 12.26'da yakalandığı, sanığın fırlatmış olduğu siyah renkli cismin olduğu yere gidildiğinde cismin; sap kısmı 13 cm koyu kahve renkli ahşap yapılı, kesici kısmının tek tarafının kesici olduğu ucunun sivri olduğu sırt kısmının testere şeklinde, yaklaşık 17,5 cm, toplam 30,5 cm ve " Rambo" tabir edilen bıçaklardan olduğunun görülmesi üzerine el koyma işlemlerinin yapılabilmesi için bıçağın geçici olarak muhafaza altına alındığı tespitlerine yer verildiği,

Muratlı Sulh Ceza Mahkemesince 21.02.2014 tarih ve 48 değişik iş sayılı kararı ile sanığın olayda kullanıldığı belirtilen bıçağa el koyma kararının CMK'nın 127. maddesi uyarınca onaylanmasına karar verildiği,

Muratlı Sulh Ceza Mahkemesince 21.02.2014 tarih ve 48 değişik iş sayılı kararı ile sanığın olayda kullanıldığı belirtilen bıçağa el koyma kararının CMK'nın 127. maddesi uyarınca onaylanmasına karar verildiği,

21.02.2014 tarihli ön ekspertiz raporunda; bahse konu bıçağın sap kısmı 13 cm koyu kahve renkli ahşap yapılı, kesici kısmının tek tarafının kesici, ucunun sivri, sırt kısmının özel yapım testere şeklinde, yaklaşık 17,5 cm, toplamda 30,5 cm ve Rambo bıçağı diye tabir edilen bıçaklardan olduğunun, piyasadan rahatlıkla temin edilebilen bıçaklardan olmadığı, bu nedenle olayda kullanılan bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında belirtilen kesici delici aletler kapsamına girdiğinin belirtildiği,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 11.04.2014 tarihli uzmanlık raporunda; tetkik için gönderilen 18 cm uzunluğunda, tek ağızlı sivri uçlu, oluksuz, sırtı küt namlusunun, sırt kısmının uçtan geriye doğru 7,5 cm'lik bölümü meyilli, kabza bağlantı bölümüne yakın 12,5 cm'lik kısmında dişler bulunan, metal üzeri ağaç kaplama kabzalı bıçağın imal durumu, tip ve niteliği itibarı ile 6136 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının belirtildiği,

Katılan ... hakkında Muratlı Devlet Hastanesince 21.02.2014 tarih ve 228 sayılı saat 12.30'da düzenlenen raporda; katılanın sol kalça üst bölgede 3-1 cm'lik cilde yüzeysel giden yüzeysel kesici delici alet yaralanması, karın bölgesinde 0,5 cm'lik yüzeysel cildi tamamen yaralamayan kesi bulunduğu, alkolsüz olan şahsın tedavisi devam ederken kontrolleri dışında hastaneyi terk ettiği bilgilerinin yer aldığı,

Muratlı Devlet Hastanesince 21.02.2014 tarih ve 229 sayılı saat 15.00'te düzenlenen adli raporda; bıçaklanma nedeniyle getirilen katılanın sol kalça kemiği üzerinde 1'er cm'lik cilt, cilt altı, kenarları düzensiz kesi, göbek çukurunun 8 cm üzerinde 0,5 cm'lik düzgün kenarlı cilt kesisi, batın ve toraks doğal, genel cerrahi konsültasyonu istendiği, laboratuvar ve direkt grafinin normal olarak değerlendirildiği, şikâyet olursa tekrar gelmesinin önerildiği, 21.02.2014 tarihinde saat 13.00'da yapılan genel cerrahi konsültasyonunda göbek üstünde 0,5 cm'lik cilt kesisi ve sol kalçada 1 cm'lik cilt altı kesisi mevcut olduğu, batın ve toraksın doğal olduğu, hâlen acil genel cerrahi patolojisi olmadığı, takibine uygun olduğunun ifade edildiği,

Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 25.12.2014 tarihinde düzenlenen adli raporda; katılanın sol kalçası üzerindeki derin olmayan ve kas kesisine sebep olmayan, batına nafiz olmayan kesici delici alet yaralanması sonucu oluşan yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, katılanın karın bölgesindeki derin olmayan ve kas kesisine sebep olmayan, batına nafiz olmayan yarasının da yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit bir tibbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği,

Sanık hakkında Muratlı Devlet Hastanesince düzenlenen 21.02.2014 tarihli raporda; sanıkta darp, cebir izinin bulunmadığı, sanığın alkolsüz olduğu tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... Kollukta; 21.09.2014 tarihinde Cuma günü olması sebebiyle arkadaşı tanık Murat ile Merkez Camisi'nin karşısında bulunan dönercinin önünde namaz saatini bekledikleri esnada yaklaşık bir hafta önce başka bir nedenden kavgalı olduğu sanığın karşılarına çıktığını, kendisini görür görmez "Seni öldüreceğim." diye bağırarak belinde bulunan ve rambo tabir edilen büyük bıçağı çıkararak üstüne doğru koştuğunu, önce birkaç kez bıçak salladığını, bıçak darbelerinden kaçmak isterken yere düştüğünü ve yanındaki arkadaşı tanık Murat'ın araya girerek sanığa engel olduğunu, kendisinin de yerden kalkarak zarar vermesini engellemek için oradan uzaklaştığını, kaçarken polis memurlarının geldiğini, kendilerine konu ile ilgili bilgi verdiğini, daha sonra çağrılan ambulansla Muratlı Devlet Hastanesine geçtiğini, sol bel kısmından dikiş atıldığını, ayrıca göğüs bölgesine de pansuman yapıldığını, arkadaşı tanık Murat araya girmese sanığın kendisini öldürebileceğini,

Mahkemede; sanığı uzun süredir tanıdığını, ancak samimiyeti olmadığını, olay tarihinden yaklaşık 1 ay kadar önce yine bir arkadaş ortamında bulundukları sırada kendisi ileri geri konuştuğundan aralarında tartışma ve itiş kakış yaşandığını, birbirlerine vuramadan arkadaşlarının kendilerini ayırdıklarını, bunun dışında sanıkla aralarında ciddi bir husumetin bulunmadığını, olay günü öğle saatlerinde arkadaşı tanık Murat olduğu hâlde Merkez Camisi'nin karşısında ayakta durur vaziyette iken sanığın karşılarına çıktığını, kendisini görür görmez elinde bulunan büyük bir bıçak ile saldırdığını, sol yan tarafından yaraladığını, ayrıca göbek kısmından da hafif çizik aldığını, bu esnada ikisinin de yere düştüğünü, yanında bulunan arkadaşı tanık Murat'ın kendilerini ayırdığını, bu nedenle sanığın olay yerinden ayrıldığını, tanık kendilerini ayırmamış olsaydı sanığın kendisine daha fazla zarar verebileceğini, aradan süre geçtiği için ayrıntıları unutmuş olabileceğini, poliste verdiği ifadesinin doğru olduğunu, sanığın üzerine doğru koşarak gelirken küfürlü sözler sarf ettiğini ve "Seni öldüreceğim." diye bağırdığını,