muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15631, Karar No: 2016/11211, Tarih: 11.10.2016

....

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme arihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın .. 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için %10 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir. ...

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için %10 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir. ...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10409, Karar No: 2021/4914, Tarih: 08.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/10409 E.  ,  2021/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/73-2020/46

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 2008 Aralık ayı ile 2009 Ağustos dönemleri arasında aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde verilmemesinden dolayı idari para cezası tahakkuk ettirilerek takip başlatılan 2014/15497 sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz 16/01/2017 tarih 2015/25414 E. 2017/57 K. sayılı bozma ilamında; öncelikle 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, sonucuna göre eldeki ödeme emrinin iptali davasında 6183 sayılı Kanunun 58'inci maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yargılama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği işaret edilmişse de uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama neticesinde “davanın reddine” karar verilmiştir.

Eldeki davada, dava konusu idari para cezasının davacı şirkete tebliği üzerine süresi içerisinde itiraz başvurusunda bulunduğunu, ancak itiraz başvurusunun idari para cezası itiraz komisyonu yerine Yozgat Sosyal Güvenlik İl Müdür yardımcısı tarafından reddilerek işlemin kesinleştirildiği, bu durumda, davacı tarafından itiraz başvurusunun komisyon marifetiyle değerlendirilmeksizin kesinleştirildiği gerekçesiyle İdare Mahkemesi’nde açılan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı, 05.06.2015 tarihinde Bölge İdare Mahkemesince verilen karar onandığı, 07.04.2016 tarihinde Yozgat İdare Mahkemesince verilen karar kesinleştirildiği anlaşılmaktadır. Bu bilgiler doğrultusunda davanın kabulüne dair karar tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18149, Karar No: 2012/2092, Tarih: 14.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18149 E.  ,  2012/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde davacıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıdan alınmasına, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1188, Karar No: 2022/3022, Tarih: 20.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1188 E.  ,  2022/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2021 tarih ve 2019/42 Esas - 2021/122 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 38, 81/1, 35, 29, 53 ve 63. maddeler uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair kararı.

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/1252 Esas - 2021/1322 Karar sayılı kararıyla;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik değerlendirmede; hükmün D nolu bendinin 2 nolu fıkrasında " ...'in üst soyu olması nedeniyle " ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nin 38/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine, Hükmün D nolu bendinin 3 nolu fıkrası çıkartılarak yerine;

"3-Sanık ...'in eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulü ile cezasında TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanığın 10 YIL 6 AY HAPİS CEZASI ile CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesine, hükmün diğer fıkralarının aynen geçerliliğine hükmün bu şekilde CMK'nin 280/1-a ve 303. maddeleri gereğince "DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE", b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik

değerlendirmede; hükmün E nolu ortak hükümler bendinin 2 nolu fıkrasının devamına "Görele Asliye Ceza Mahkemesinin 27/08/2019 tarih ve 2017/298 Esas - 2019/63 Karar sayılı ek kararının gözetilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün E nolu bendinin 3 nolu fıkrası çıkartılarak yerine; "3-Görele Adli Emanetinin 2018/173 sırasında

kayıtlı 1 Adet ... Kriminal Jandarma Komutanlığından inceleme sonucu iade edilen 1 adet olay mahalline 35 metre mesafeden alınan Mehmet

...ibareleri bulunan sivri uçlu 13,5 cm uzunluğunda namluya, 12 cm uzunluğunda kabzeye sahip toplam uzunluğu 25,5 cm uzunluğ sahip olan namlusunun sırt kısmı küt ve düz ve meyilli bıçağın SAHİBİNE İADESİNE, " fıkrasının eklenmesine, hükmün bu şekilde CMK'nin 280/1-a ve 303. maddeleri gereğince "DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/1252 Esas - 2021/1322 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/1252 Esas - 2021/1322 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... hakkında hükmedilen kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında hükmedilen azmettirmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına ilişkin hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle verilen kararların 5271 sayılı CMK'nin 286/2.a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin takdiren dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik azmettirmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine ilişkin hükmüyle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince sanığın 10 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair 09/09/2021 tarih ve 2021/1252 Esas - 2021/1322 Karar sayılı kararın, sanık ... müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

CMK'nin 280/1-a maddesinde, bölge adliye mahkemesinin "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup, bölge adliye mahkemesince, "TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesine" karar verilebilmesi için, CMK'nin 280/1-c maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra, yerel mahkemenin aksine uygulama yapılmasına karar verilmesi halinde, CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca ilk hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması yerine, yazılı biçimde duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/1252 Esas - 2021/1322 Karar sayılı hükmü ile bağlantı nedeniyle sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik verilen mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/1252 Esas - 2021/1322 Karar sayılı hükmü ile bağlantı nedeniyle sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik verilen mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2.b maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/04/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9523, Karar No: 2012/2692, Tarih: 24.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9523 E.  ,  2012/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmaksızın fesh edildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; davacının Ulaştırma Amiri olarak görev yaptığı dönemde kendisine bağlı personel gerekse dışarıdan hizmet alınan çeşitli kişi ve kurumlardan hakkında muhtelif tarihlerde çok sayıda şikayet geldiğini, haklı sebep olabilecek konularda davalının iyiniyetli davranarak başka bölümde çalıştırılmaya başlandığını ancak aynı şekilde şikayet dilekçeleri almaya devam edilence davacının savunması alınarak birlikte çalışmanın artık makul ölçüler içinde beklenemeyeceğinden iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sözleşme ilişkisi kapsamında işçinin yükümlülüklerinin ihlali anlamına gelen davranışı için ihtar yapılmadığını ve ihtara rağmen işçinin yükümlülüğünü ihlal eden davranışta bulunmasının devam etmesi halinde sözleşmeyi sona erdirmeye oranla daha hafif bir cezanın uygulanmadan doğrudan sözleşmenin feshedilerek ölçülülük ilkesine uygun hareket edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda 15.02.2000 - 04.03.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde ulaştırma amiri olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin kendisine bağlı olarak çalışan personelin yoğun şikayetleri ve en son olarak ulaştırma grup çalışanlarının ortak olarak kaleme aldıkları şikayet dilekçesindeki personeli arasında haksız ayrımlar yapması ve şirket araç ve şoförlerinin özel işlerde kullanılmasına müsaade etmesi iddialar karşısında görev yeri değiştirilerek muhaberat amirliğine atandığı, burada da yöneticilere ve yazarlara gelen bazı hediyelerin davacı tarafından alıkonulduğu yönünde görgüye dayalı ve imzalı şikayet dilekçeleri alınması, geçmiş dönemde şirketin çalıştığı oto yıkamacıdan fiilen yıkanan araç sayısından daha fazla sayıda araç yıkanmış gibi fatura alması sebebi ile iddialara ilişkin savunmasının istendiği, alınan savunmaların yeterli görülmediği, çalışma süreci içindeki davranışlarının işçi-işveren ilişkisinde olması gerekli olan güven ilişkisini ağır biçimde zedelediği, görev yaptığı birimlerde çalışma barışını bozucu davranışlarda bulunduğu teyit edildiğinden 4857 sayılı Kanun'un 17. ve 18. maddeleri hükümleri uyarınca tazminat ve bildirim ücretleri ödenmek sureti ile feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini, savunma istenen hususlarının tamamının asılsız iftiralar olduğunu, ulaştırma amirliği döneminde kendisine verilen insiyatifler doğrultusunda bir takım kararlar aldığını, ayrımcılık için değil daha verimli çalışabilmek için bu kararların alındığını, şirket araç ve şöferlerini kendi özel işi için asla kullanmadığını, görevi sırasında pek çok araç yıkama firması ile çalıştığını, çirkin bir menfaate tenezzül edecek bir yapıya sahip olmadığını, hediyeleri alıkoymaya ilişkin 2 kurye ile iş yapılabileceğine ilişkin rapor düzenlediğini ve 4 kuryenin ikisinin iş sözleşmesini feshettikleri için hediye konusunda iftira atıldığını belirtmiştir. Davacı tanıkları davacıya isnat edilen hususların doğru olmadığını, davacının şirkete ait araçları özel işinde kullanmadığını, personel arasında adaletsizlik yapmadığını, gelen hediyeleri evine götürdüğüne dair bilgi sahibi olmadığını; Davalı tanıkları ise davacının amir olarak görev yapmakta iken bazı arkadaşlarına görevlendirmelerde ayrıcalık yaptığını, kendi arkadaşlarını tuttuğunu, onlara ayrıcalık tanıdığını, arkadaşlarının hep gündüz çalıştığını; Gece ve gündüz çalışacak kişileri belirlerken haksızlık yapıldığını beyan etmişlerdir. Davacının ulaştırma amiri iken altında çalışanlar arasında ayrım ve psikolojik baskı yaptığına ilişkin feshe neden olan davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve yönetimle olan güven ilişkisini sarstığı anlaşılmaktadır. Bu davranışları sonucunda iş ilişkisinin işveren açısından devamının beklenmez bir hal aldığı sabittir

. Davacının ulaştırma amiri iken altında çalışanlar arasında ayrım ve psikolojik baskı yaptığına ilişkin feshe neden olan davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve yönetimle olan güven ilişkisini sarstığı anlaşılmaktadır. Bu davranışları sonucunda iş ilişkisinin işveren açısından devamının beklenmez bir hal aldığı sabittir. İş sözleşmesinin feshi davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 24.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/776, Karar No: 2021/4297, Tarih: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/776 E.  ,  2021/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2019 tarih, 2017/938 esas ve 2019/12 sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25/03/2019 tarih, 2019/970 esas ve 2019/573 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Yalova Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.