muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2399, Karar No: 2023/5965, Tarih: 11.09.2023

4. 08.10.2010 tarihli sanık ... ve ... Turizm adına ... ... imzalı tutanak ile, sanık ...'in yönetim başkanlığını yaptığı ... Medikal Turizm Ltd. Şti. adı altında faaliyet gösteren şirketin ... Turizm isimli şirketin ... Şubesine bağlı olarak satmış olduğu uçak biletlerinin kredi kartı işlemlerinden kaynaklanan 15.500,00 TL'lik müşteri itirazları sonucu tutanak hazırlandığı, sanık ... tarafından bu tutanak sonucu hazırlanan senetleri ödeyeceğini taahhüt ettiği ve sorumlu olduğu, 7.500,00 TL ve 8.000,00 TL iki ayrı senet tanzim edildiği belirtilmiş, senet fotokopileri dosya evrakına eklenmiştir.

5. ... Bank A.Ş., 26.01.2011 tarihli yazı cevabında, bahse konu kartın kullanıldığı banka üye işyerinin ... Turizm adlı işyeri olduğu ve yetkilinin ... olduğu, ancak bilgileri işlem anında kullanılan IP adresi üye işyeri tarafından bildirilmediği için tespit edilemediği bildirilmiştir.

6. ... Turizm ve Seyahat Acentesi 04.03.2011 tarihli yazı cevabında katılan kredi kartı ile ... Turizm ... SİSTEMİ www.biletmatix.com tali acentelik sisteminden ... ... adına açılan sistemden satıldığı, biletleri sattığı bilgisayarın IP numarasının 78.187.50.141 olduğu bildirilmiştir.

7. ... ... ... Bölge Müdürlüğü 09.03.2011 tarihli yazı cevabında, 78.187.50.141 nolu IP ... Güvenlik ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şirketi, Çarşı ..., No: 15/A ... Apartmanı, ... olarak 28.02.2009 tarihinde bağlandığı 12.02.2011 tarihinde bağlantının kesildiği bildirilmiştir.

8. 14.03.2011 tarihli tutanak ile, ... ..., No: 15/A, Artvin adresinin işyerinde ... Güvenlik Merkezi isimli işyeri olduğu, ... ... isimli şahıstan 2007 yılında kiralandığı, 28.02.2009 ile 12.02.2011 tarihleri arasında işyerinde ... ... isimli şahsın olduğu, işlere yardımcı olmak üzere ... isimli şahsın geldiği, aynı adresle 15/B adresinin farklı olduğu, bu adresin boş olduğu, diğer adreste hava yollarına ait uçak biletleri satıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bahse konu kredi kartı ile yapılan son işlem tarihi gözetilerek suç tarihinin 07.10.2009 yerine gerekçeli karar başlığında Ekim 2009 olarak belirlenmişse de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Bahse konu kredi kartı ile yapılan son işlem tarihi gözetilerek suç tarihinin 07.10.2009 yerine gerekçeli karar başlığında Ekim 2009 olarak belirlenmişse de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanığın uçak bileti sattığı işyerine uçak bileti almak üzere gelen ve kredi kart bilgilerini veren katılana ait kart ile farklı tarihlerde birden fazla harcama yapmak suretiyle atılı suçu başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.Ancak; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas ... gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı ise de, bu hususun 5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/101 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 50 tam günün 5 güne, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen 52 tam günün 6 güne aynı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen 20 günün 2 güne, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile belirlenen 16 tam günün 1 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 320,00 TL adli para cezasının ise 20,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25579, Karar No: 2016/8689, Tarih: 06.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25579 E.  ,  2016/8689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

TCK'nin 53/4. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 5371. maddesindeli hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6472, Karar No: 2014/18174, Tarih: 23.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6472 E.  ,  2014/18174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmaza fiilen el atılmamakla birlikte, taşınmazın dere koruma alanı olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Görevsizlik kararı yasa değişikliğinden kaynaklandığından davalı idareden yargılama gideri ve vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesi

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının;

a) 3.bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 4. bendinin hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22601, Karar No: 2015/2990, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22601 E.  ,  2015/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9602, Karar No: 2016/9913, Tarih: 22.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9602 E.  ,  2016/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52 ve 53. maddelerine göre 2 yıl hapis ve 12.000 TL adli para cezası ile hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,... plakalı aracın sahibi olduğu, temyiz dışı sanık ...'ün de aracın şoförlüğünü yaptığı, suç tarihinde yurt dışına sevk edilmek üzere...isimli şirket tarafından kendilerine teslim edilen 20 ton JP8 gümrük yakıtını devir amacı dışında, yurt içinde kaçak yollarla piyasaya sürdükleri, elleri ve ayakları bağlı olarak bulunan temyiz dışı sanık ...'ün ilk etapta yakıtın çalındığını beyan etmesine rağmen daha sonra suça konu akaryakıtı sanıkla birlikte yurt içinde sattıklarını beyan ettiği, böylelikle sanığın, temyiz dışı sanıkla iş birliği içerisinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Şikayetçi olarak beyanı alınan ...'un 19/06/2008 tarihli ifadesinde şirketten ayrıldığını, şirket yetkilisi olmadığını, zararlarının karşılanmadığını beyan etmesi; temyiz dışı sanık ...'ın şirketin bütün zararını karşıladığını ifade etmesi karşısında; Onuksan nakliyat isimli şirket yetkilisinin tespiti ile CMK'nın 243. maddesinde belirtilen hakları hatırlatmak suretiyle beyanının alınması, zararın giderilip giderilmediği hususunun sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17438, Karar No: 2018/9818, Tarih: 17.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/17438 E.  ,  2018/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın 08.03.2012 tarihli temyiz dilekçesinin tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğunun kabulüyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay günü alkollü vaziyette eve gelerek kızı mağdur ... ...ile konuşmak istemesi üzerine mağdurun, babası sanık ile konuşmamak için kendisini odasına kilitlediği, buna sinirlenen sanığın, eline bıçak alarak eşi mağdur ... ve kızını "şimdi sizi kim kurtaracak" şeklinde sözlerle tehdit ettiği iddia ve kabul edilen olayda; mağdur ...'nın soruşturma aşamasında, sanığın, kızının kendisini odasına kilitlemesine sinirlenerek eline bıçak aldığını ancak kendisinin polisi arayacağını söylemesi üzerine bıçağı camdan attığını, daha sonra kızının kilitli kapısını açtığını ve sanığın, "şimdi sizi elimden kim kurtaracak" şeklinde tehdit ettiğini, kovuşturmada ise, elinde bıçak varken tehdit ettiğini beyan etmesi ve olay yerinde tutulan tutanağa göre bahse konu bıçağın ikametin bahçesinde bulunması karşısında; mağdur ...'nın aşamalardaki beyanları arasında oluşan çelişkinin giderilerek, sanığın tehdit eylemini gerçekleştirirken elinde bıçak olup olmadığı, elinde bıçak olduğunun kabulü halinde ise, mağdur ... Çayırlı'nın tehdit eylemi gerçekleşirken odasında bulunup bulunmadığı, bıçağı görüp görmediği tespit edilip tartışılarak sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile silahla zincirleme tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5902, Karar No: 2023/7624, Tarih: 22.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5902 E.  ,  2023/7624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlular ... ve ...'nin icra mahkemesine başvurularında; senet üzerinde bulunan şirket kaşesinin sahte olduğunu, senette düzenleme yeri bulunmadığını ve fahiş miktarda faiz talep edildiğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep ettikleri, İlk Derece Mahkemesince, diğer şikayet nedenleri yerinde görülmeyerek işlemiş faizin 1.272.959,59 TL'sini aşan kısmının iptaline karar verildiği, kararın borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, senette düzenleme yeri bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve şikayetin kabulü ile İİK'nın 170/a maddesi gereğince takibin şikayetçi borçlular yönünden iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 170/a maddesi gereğince icra mahkemesi, müddetinde yapılan şikâyet ve itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını resen nazara alarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takibi iptal edebilir.

Diğer taraftan, İİK'nın 170/a maddesinin son fıkrasına göre her ne suretle olursa olsun imza inkârı itirazı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz. Başka bir anlatımla borçlu imzaya itirazını geri almış veya borcu kısmen veya tamamen kabul etmiş ise, takip dayanağı senet kambiyo senedi niteliğinde olmasa veya alacaklı kambiyo hukuku gereğince takip hakkına sahip olmasa bile icra mahkemesi şikâyet üzerine veya re'sen takibin iptaline karar veremez.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, şikayetçi borçlulardan takip dayanağı senedin keşidecisi ...'nin, aynı senetteki şirket kaşesinin sahte olduğu iddiasına ilişkin ceza yargılamasının yapıldığı İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/43 Esas sayılı dosyasının 28.04.2022 tarihli duruşmasında "... esasen ben 2015 yılında 1.500.000

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, şikayetçi borçlulardan takip dayanağı senedin keşidecisi ...'nin, aynı senetteki şirket kaşesinin sahte olduğu iddiasına ilişkin ceza yargılamasının yapıldığı İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/43 Esas sayılı dosyasının 28.04.2022 tarihli duruşmasında "... esasen ben 2015 yılında 1.500.000

TL faizle borç almıştım, daha sonraki aşamada bu borç ödenmediği için en nihayetinde 4.700.000 TL'lik bir senet vermek durumunda kaldım, ben 2015 senesinde borç aldığımda çek vermiştim, çeki zamanında ödeyemeyince borç katlandı, dolayısıyla her aşamada bir başka çek veya bono tanzim etmek durumunda kaldım" şeklindeki savunmasından borcu kabul ettiği sonucuna varılmıştır. Borçlulardan ...'nin 6100 sayılı HMK'nın 188/1 maddesi gereği mahkeme içi ikrar olarak kabul edilmesi gereken bu beyanı karşısında, İİK'nın 170/a-son maddesi uyarınca takibin dayanağı olan senedin kambiyo vasfında olmadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verilemez. Buna karşın, senette aval veren konumundaki borçlu ... yönünden borcun kabulüne ilişkin bir beyanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince; borçlulardan ... yönünden, şikayetin kabulü ile İİK'nın 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmiş olması isabetli ise de, keşideci borçlu ... yönünden, İİK'nın 170/a-son maddesi uyarınca borcun kabul edildiği hususu nazara alınmaksızın, takibin dayanağı olan senedin kambiyo vasfında olmadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmiş olması yerinde görülmediğinden kararın borçlu ... yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının borçlulardan ... yönünden kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 24.05.2023 tarih, 2023/668 E. - 2023/1965 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.11.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10242, Karar No: 2015/44296, Tarih: 28.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/10242 E.  ,  2015/44296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'tan alınmasına hükmedilmesi,

2-5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.- TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken 5,00 TL yargılama giderinin sanık ...'tan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık ... hakkında hükmolunan 1,227,00 TL yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunana hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.