muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7461, Karar No: 2024/985, Tarih: 08.02.2024

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin ve tanık ...’nin ifadelerinin hem kendi içinde hem de birbirlerinin ifadeleriyle çelişkili olduğuna, kalabalık olan bir okuldan katılan mağdurenin kimse görmeden zorla götürülemeyeceğine ve saire ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin beyanlarının hem hayatın olağan akışına aykırı hem de tüm aşamalarda çelişkili olduğuna, tanık ...’nin beyanının da hem kendi içinde hem de katılan mağdurenin ifadeleriyle çelişkili olması nedeniyle ifadesine itibar edilemeyeceğine, suça sürüklenen ...’ın katılan mağdureden daha kısa ve cılız olduğunun duruşmada saptandığına, katılan mağdureyi okul gibi bir ortamdan başka insanlar görmeden zorla kolundan tutup götürmesinin fiziken de mümkün olmadığına ve saire ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin beyanlarının tüm aşamalarda çelişkili olduğuna, dosyaya sunulan krokilere göre okul ve olayın meydana geldiği iddia edilen ev arasının insanların yoğun olarak bulunduğu bir yer olduğuna, kimse görmeden katılan mağdurenin buradan zorla götürülemeyeceğine, suça sürüklenen çocukların ifadelerinin tüm aşamalarda birbiriyle uyumlu olduğuna, suça sürüklenen ...’ın katılan mağdureye göre çok daha çelimsiz olduğuna ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği çocuğun cinsel istismarı suçunun zamanaşımı yönünden lehe sayılan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile ikinci fıkrasında belirtilen 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen 29.01.2015 günlü mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır. Anılan nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir (Kapatılan) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2013/308 Esas, 2015/16 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir (Kapatılan ) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2013/308 Esas, 2015/16 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/19448, Karar No: 2012/3463, Tarih: 28.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19448 E.  ,  2012/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygun değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, taşınmaza genel ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16572, Karar No: 2013/16244, Tarih: 17.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16572 E.  ,  2013/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kız kardeşinin cep telefonu ile konuşmasına kızarak mutfaktan ekmek bıçağını alıp, mağdurenin üzerine yürüdüğü, mağdurenin banyoya kaçtığı, sanığın banyonun kapısını zorladığı, sanığın babasının sanığın elinden bıçağı aldığı olayda, sanığın üzerine atılı bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçunun oluşmasına rağmen, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2533, Karar No: 2022/3147, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2533 E.  ,  2022/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 2. Asliye Ticaret ile Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Daireleri’nin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, davalı şirketin adresinin Ankara olduğundan yetkili mahkemenin Ankara Mahkemelerinin olduğu, süresi içerisinde yetki itirazında bulunulduğu anlaşıldığından yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, dava konusu ödemenin kaynağı olan haksız fiilin Bursa'da meydana geldiği ve HMK'nın 16. maddesi uyarınca haksız fiilin meydana geldiği yer mahkemesinin de yetkili olduğu,davacının yetkili mahkeme bakımından tercihini haksız fiilin meydana geldiği yer mahkemesinden yana kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanun'un 16. maddesinde ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir" hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nın 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Kanun koyucunun maddenin düzenlenmesinde ortaya koyduğu gerekçeden de bu durum fiilden doğan davalarda uygulamada ve doktrinde oluşan görüşler dikkate alınarak haksız fiilin işlendiği yer dışında zararın meydana geldiği yer, gelme ihtimalinin bulunduğu yer ve karşılaştırmalı hukuktaki örnekler de dikkate alınarak zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili olarak kabul edilmiştir. Bu anlamda; dava sebebi olan haksız fiil halinde dahi HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davacı vekili tarafından davacı şirket nezdinde Bütün Riskler Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan Sudesu Gıda ve Meşrubat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ne ait işyerinde meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle maddi zarar oluştuğu, sigortalı işyerinin tüm güvenlik hizmetinin davalı şirketin üstlendiği, meydana gelen zarardan tamamen davalının sorumluluğu bulunduğu ,meydana gelen olay neticesinde davacı tarafından ekspertiz incelemesi gerçekleştirilerek 112.000,00 TL hak sahiplerine ödendiği belirtilerek sigortacının halefiyet hakkına dayanılarak iddia ettiği alacak için takip başlatılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Aynı maddenin son fıkrasında ise yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir düzenlemesi karşısında davalının süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu anlaşılmıştır. Ancak haksız fiilin işlendiği yerin Bursa İli olduğu, dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacı davayı haksız fiilin işlendiği yerin bulunduğu Bursa ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre, davanın Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9284, Karar No: 2016/2863, Tarih: 10.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9284 E.  ,  2016/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği saksıya ilişkin olarak herhangi bir araştırma ve inceleme yapılamadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi bir maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olamayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6196, Karar No: 2021/2418, Tarih: 10.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6196 E.  ,  2021/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını, kendisinin bilgisi dışında mükellefiyet kaydı açıldığını, iş yeri ile ilgili belgeleri kendisinin imzalamadığını beyan ettiği ve suça konu faturalar üzerinde imza incelemesinin yapılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanığın düzenlediği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde;

2- Sanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) 10.09.2008 tarihli yoklama tutanağında sanığın muhasebecisi olduğu belirtilen Uğur Üstüner’in tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığın mükellefiyetiyle ilgili olarak kiminle muhatap olduğu, iş yerine ait belge ve defterlerin kim tarafından getirildiği, iş yerini fiilen kimin idare ettiği hususlarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

4- Kabule göre de; her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1.  fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13883, Karar No: 2012/12518, Tarih: 26.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/13883 E.  ,  2012/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2002 ve 2003 takvim yılları ile ilgili açılan davada: Ortadan kaldırma

2-2004 takvim yılları ile ilgili açılan davada; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi gereğince 21 ay hapis cezası

3-2005 takvim yılları ile ilgili açılan davada: Beraat

1- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma ve sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek " suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ise sanıklar hakkında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 2002, 2003 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...' ın temyiz istemine gelince;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Adli emanette kayıtlı suça konu faturaların dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “ suça konu faturaların delil olarak dosyada saklanmasına "denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25127, Karar No: 2014/18559, Tarih: 30.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25127 E.  ,  2014/18559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesininde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değerine göre" hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 300 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK.nun 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanığın 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilmek suretiyle sanığın sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın TCK.nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.