muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13707, Karar No: 2012/4657, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13707 E.  ,  2012/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 03.06.2010 tarih ve 2008/485 - 2010/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Dinar Nakliyat Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan bilgisayar emtiasının davalı Dinar Nakliyat tarafından ambara taşınması sırasında 40 kolisinin çalındığını, davalılar hakkında başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında, davalı Gezairi A.Ş. hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın taşımanın kara ayağında meydana geldiği gerekçesiyle, davalı Gezairi A.Ş. hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalı hakkında açılan davada ise, dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve daha önce görevsizlik kararı veren Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ile çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Dinar Nakliyat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ile oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmişse de, karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren davalı Dinar Nakliyat Ltd. Şti. yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, kararın hüküm fıkrasının 3.bendinden sonra gelmek üzere “kendisini vekille temsil ettiren davalı Dinar Nakliyat Ltd. Şti. lehine takdir edilen 1.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin eklenmesine, kararın işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılardan Dinar Nak. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13680, Karar No: 2019/11294, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13680 E.  ,  2019/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 208 ada 77 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazların ... ili, ... ve ... ilçelerinde olduğu, çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların

ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 15/06/2014 tarihinden, ilk karar tarihi olan 25.02.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 570,50 TL'lik kısma ise 15/06/2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/981, Karar No: 2015/13518, Tarih: 23.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/981 E.  ,  2015/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya faturalı malları satıp teslim ettiğini, davalının bedellerin tümünü ödemediğini, fatura alacağının tahsili için takip yapıldığını, borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davaya konu 7263 ve 7466 nolu sevk irsaliyelerinde teslim alan ad ve imzası bulunmadığından söz konusu irsaliyelere konu ürünlerin teslim edildiği hususunun ispatlanamadığı, 7232 nolu irsaliyenin incelenmesinden davaya ve takibe dayanak faturalarla ilintili olduğu anlaşılamadığı gibi ilintili olduğu faturanın da dosyaya sunulmadığı, bu nedenle söz konusu irsaliyenin kabul edilmediği, davacının 7295 sayılı sevk irsaliyesinin ilintili olduğu 29.07.2010 tarihli 9.450,03 TL miktarlı faturaya konu ürünleri davalıya teslim ettiği, bu şekilde taraflar arasında ticari satım ilişkisi kurulduğu, gerekçesiyle davanın 9.450,03 TL'lik kısmının kabulüne, takipten önce davalı temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz talebinin reddine, alacak likit olduğundan davacı lehine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davası takibe sıkı sıkıya bağlıdır. İcra takibinde dayanılmayan faturalar itirazın iptali davasına konu yapılamaz. Davacı icra dosyasında üç adet faturaya dayanmıştır. Bunlardan bir tanesine ilişkin imzalı teslim belgesi sunulmuş, davalıya çıkarılan isticvap davetiyesine davalı itiraz etmediğinden teslim imzasının kendisine ait olduğu mahkemece kabul edilmiştir. Diğer iki faturaya ilişkin teslimi kanıtlayan yazılı belge sunulmadığından red kararı verilmiş ise de, davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Bu nedenle mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34032, Karar No: 2018/15774, Tarih: 26.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34032 E.  ,  2018/15774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde eczacı teknikeri olarak 17/06/2005 tarihide belirsiz süreli iş akdi ile çalışmaya başladığını işçilik hak ve alacaklarının tam olarak ödenmemesi davalı tarafından sürekli olarak davacının istifa etmesini sağlamaya yönelik mobbing uygulaması ve 3.000,00 TL maaş almasına rağmen sigorta primlerinin düşük gösterilmesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini işverence haklarının ödenmediğini beyan ederek kıdem tazminatı yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının 17/06/2005 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmadığını davalı eczanenin Yahyalı'da faaliyet süresinin davacının iddiasının aksine daha sonra faaliyete geçtiğini davacının işe başlama tarihinin 20/02/2013 olduğunu davacının mazeretsiz ve sebepsiz olarak işi terketmesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ... işyerinde eczacı teknikeri olarak 17/06/2015-20/02/2013 tarihleri arasında çalışmış ve aylık 3.000,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı ise asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı ... olan eczane eski mesul müdürü davacının 3.000,00 TL aldığını diğer davacı tanığınında bunu doğruladığı görülmüştür. Davalı tanıklarından ikisi işyeri çalışanı olmadığı, diğer davalı tanığın ise işyerinin muhasebecisi olduğu ve davacının asgari ücret aldığını beyan etmiştir Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında da, Türkiye Tabipler Odası şart tesbitinin serbest anlaşmaya bağlı olduğunu bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücret hesap pusulalarına göre aldığı ücret brüt 1.100,00 TL olarak kabul edilmiştir. Davacının fiilen yaptığı iş, yaklaşık 9.5 yıllık hizmet süresi ile tanık beyanları ve işyerinin özellikleri birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin talebi gibi 3.000,00 TL olarak kabul edilmesi ve hesaplamaların bu ücret düzeyine göre yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9252, Karar No: 2019/1416, Tarih: 13.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9252 E.  ,  2019/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.06.1998, 1998/11-154 E., 1998/213 K. ve Dairemizin, 02.02.2012, 2011/11383 E., 2012/950 K. sayılı kararlarında açıklandığı üzere, VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere gönderilen, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi yönünden yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 04/04/2013 tarihinde işyerinde sanığın oğlu olan ... yapıldığı, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11853, Karar No: 2014/2975, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11853 E.  ,  2014/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme

Hüküm : Beraat

Haberleşmenin gizliliğini ihlal etme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmemeleri gerektiği yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, gizliliği sağlamaya özen gösterip, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; özel hayata ilişkin olsun ya da olmasın, başka kişi veya kişiler tarafından, özel bir çaba gösterilerek, doğrudan veya dolaylı şekilde (zarfı açılmadan ışığa tutulan mektupta olduğu gibi), okunmak veya dinlenmek suretiyle öğrenilmesi eyleminin TCK'nın 132/1-1. cümlesinde; anlaşılabilir olsun ya da olmasın, başkalarının haberleşme içeriklerinin kaydı, yani; yazı, ses, görüntü, özel işaretler gibi ortak sembollerin, başka bir nesne üzerine taşınarak (örneğin; ses veya görüntünün, manyetik bant üzerine, yazının başka bir kağıt, defter vb. nesne üzerine geçirilmesi, kopyasının alınması, elektronik iletinin taşınabilir belleğe veya CD'ye aktarılması gibi işlemlerle) sabitlenmesi eyleminin aynı Kanunun 132/1-2. cümlesinde; başkalarının haberleşme içeriklerinin, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması eyleminin aynı Kanunun 132/2; kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda, ilgilisi veya ilgililerinin rızası dışında ifşa etmesi eyleminin aynı Kanunun 132/3. maddelerinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği, bu madde kapsamında suç olarak tanımlanmayan kişinin kendisiyle yapılan haberleşme içeriğini kaydetmesi eyleminin, koşulları bulunduğu takdirde, TCK'nın 134/1-2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabileceği,

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine ve aksi kanıtlanamayan sanık savunmalarına göre; katılanın olay tarihinde Gaziantep TEDAŞ il müdürlüğünde kaçak elektrik şefi olduğu, olay tarihinde sanık ...'nun iş yerine gelen TEDAŞ görevlilerinin kaçak elektrik nedeniyle işlem yaptıkları, iş yeri yetkililerinin bu işleme itirazda bulundukları, itirazın sonucunu bekledikleri sırada, kurumda kaçak elektrik şefi olarak görev yapan katılanın, yapılan işlemle ilgili bilgisi olmadığı halde, sanık ...'i telefonla arayarak, yapılan kaçak elektrik işleminin haksız olduğunu, il müdürü ve il müdür yardımcısı olan sanıklar ... ve ...'ın kendisine komplo düzenlediğini, kendisini bazı işlerde kullanmak ve şantajda bulunmak amacıyla haksız yere, iş yerine işlem yaptıklarını beyan ettiği, daha önce hiç tanımadığı katılanın bu beyanı üzerine, bu anlattıklarını adli merciilerde de söyler misin demesi üzerine katılanın kabul ettiği, katılan ile aynı konuda bir kaç kez daha konuştukları, daha sonra sanık

....'in katılanla yaptığı görüşmeleri kayda alarak, TEDAŞ il müdürü ve müdür yardımcısı olan sanıklar .... ve ...hakkında idari ve adli birimler nezdinde şikayette bulunduğu, ancak bu iddiaların mesnetsiz olduğu için bu sanıklar hakkında takipsizlik kararı verildiği, idarece her herhangi bir işlemde de bulunulmadığı, sanıklar .... ve ...'nin de katılanın kendileri hakkındaki haksız beyanlarından haberdar olmaları üzerine, haklarında, iftirada bulunduğu iddiasıyla katılan hakkında idari ve adli müracaatta bulundukları, olayla ilgili olarak katılan hakkında açılan davada, diğer iki sanığa yönelik haksız eylemlerinden dolayı iftira suçunu işlediğinden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, ayrıca kurum içerisinde yürütülen idari soruşturma sonucunda da disiplin cezası olarak 4-6 yevmiye kesimi cezası verildiği, bu kez katılanın savcılığa müracaat ederek bütün sanıklar hakkında, telefon konuşmalarını amacı dışında kullandıkları nedeniyle şikayetçi olduğu olayla ilgili olarak,

Sanık .....'nun eyleminin TCK'nın 132/3. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği, ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, özel hayata ait bilgileri okuma, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntüleri dinleme, izleme ya da kaydetme, kişisel verileri kaydetme, ele geçirme ve yayma eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği gözetildiğinde, bahse konu konuşmaları içeren dökümleri, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın iddiasını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği; diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın ise katılanla herhangi bir telefon görüşmesi yapmayıp konuşmanın kayda alınmasına herhangi bir katkılarının bulunmadığı, bu sanıklar hakkındaki dosyadaki delillerin, sanıkların, iddiaya konu eylemi gerçekleştirdiklerini açık ve net olarak ortaya koyamadığı, sanıkların suçtan cezalandırılması için, suçun tereddüte yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesi gerekeceği, oluş şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddiaların sanıkların aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, bu açıklamalara göre sanıkların beraatine karar verilmesinde dosya kapsamı itibarıyla bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonunda, sanık ...'nun yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, sübuta ve sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.