muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8343, Karar No: 2011/7620, Tarih: 23.06.2011

.2.2007 tarihli genel kurulun gündeminin mahkeme kararı ile iptal edilen genel kurul gündemine uygun olmadığını ileri sürmekte ise de bu iddiaların yerinde olmadığını,İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2004/707 E. 2006/301 K. sayılı 7.6.2006 tarihli kararı gereğince esasen 800.000 YTL olan fiili sermayesine rağmen önceki yıllara ilişkin genel kurulların yoklukla malul olması neticesinde geriye dönüldüğünden şirket sermayesinin 25.000TL’ye düşmesinin söz konusu olduğunu, böylelikle de şirketin sicil kayıtları yönünden münfesih duruma düşmesi tehlikesiyle karşı karşıya kalındığını,bu nedenlerle şirketin yoklukla malul olan genel kurullarının yapılması için öncelikle organ seçimi ve bilahare sermaye artışına ilişkin genel kurul ve gündemi konusunda İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü ile İstanbul Sanayi Ticaret İl Müdürlüğü’nün Bakanlıkla yaptığı yazışmalar neticesinde Bakanlık izni alınarak genel kurulların yapıldığını,davacının genel kurula katılıp şerhlerini yazdırdığını, genel kurulda birçok maddeye ilişkin muhalefet veren davacının şirketin tasfiyesine ilişkin maddede diğer ortaklarla birlikte ret oyu verdiğini, sonuçta sermaye maddesinin oybirliğiyle kabul edildiğini,gündeme tasfiye maddesinin konulmadığı takdirde komiserin genel kurula katılamayacağı bildirildiğinden alınan görüş doğrultusunda tasfiye maddesinin gündemde yer alması gerektiğini,davacının diğer ortaklarla birlikte bu hususta oybirliğiyle ret oyu kullanılmışken bu defa gündem maddesinin iptal edilen önceki genel kurullardan farklı olmasını gerekçe göstererek böyle bir iptal talebinde bulunmasının davacının kötü niyetini gösterdiğini, müvekkili şirketin diğer ortaklarının pay oranının genel kurullarda karar alınması için yeterli olduğunu ve davacının oyuna ihtiyaç bulunmadığını, bir anlamda davacının imzasının iddia edildiği gibi taklit edilmesine de ihtiyaç olmadığını, buna rağmen aleyhlerinde herhangi bir ceza kararı bulunmayan müvekkili ortaklar aleyhinde davacının her fırsatta kamu davasını öne sürmesinin diğer ortakların kişilik haklarını zedelediğini, diğer ortakların maddi ve manevi zararlara uğramalarına neden olduğunu, dava dilekçesinde sözü edilen İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006 sayılı dosyasındaki davanın ise müvekkili şirketin açtığı bir dava olmadığını, davacının denetçiye ihtar çektiğini ve kendisine bilgi verilmesini istediğini ileri sürdüğünü, pay sahibi olarak davacının malumat alma hakkının T.T.K.’nun 362. maddesinde yazılı olup davacının müvekkili şirketten böyle bir talebi olmadığını,denetçinin görevlerinin ise T.T.K. madde 353’te hüküm altına alındığını, mahkeme kararıyla atanmış olan denetçiyle ilgili mahkemeye daha önce hiçbir itirazda bulunmamış olan davacının bu aşamadaki itirazlarının da dayanaksız ve kötü niyetli olduğunu,denetçi seçilme engellerinin T.T.K.md 349’da sınırlı olarak sayılmış olup davacının bu husustaki itirazlarının da yersiz olduğunu, 2.2

.T.K.’nun 362. maddesinde yazılı olup davacının müvekkili şirketten böyle bir talebi olmadığını,denetçinin görevlerinin ise T.T.K. madde 353’te hüküm altına alındığını, mahkeme kararıyla atanmış olan denetçiyle ilgili mahkemeye daha önce hiçbir itirazda bulunmamış olan davacının bu aşamadaki itirazlarının da dayanaksız ve kötü niyetli olduğunu,denetçi seçilme engellerinin T.T.K.md 349’da sınırlı olarak sayılmış olup davacının bu husustaki itirazlarının da yersiz olduğunu, 2.2.2007 tarihli genel kurulun ilanı için yapılan başvuruda tüm tutanakların muhalefet şerhleriyle birlikte sicil müdürlüğüne sunulmuş olmasına rağmen davacının muhalefet şerhinin Ticaret Sicil Müdürlüğünce sehven ilan olunmadığının anlaşıldığını,bu nedenle de “düzeltmeler” başlığıyla davacının muhalefet şerhlerinin Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan olunduğunu,bu arada 4.4.2007 tarihli genel kurulda davacının bilançoların görüşülmesine dair talebi doğrultusunda belirlenen gündem maddeleriyle yapılacak genel kurul yönünden 12.6.2007 saat 11:00’de yapılacak toplantıya komiser tayini talebiyle İstanbul Sanayi Ticaret İl Müdürlüğü’ne 4.5.2007 günü başvuruda bulunulduğunu, bu nedenlerle davacının davada ileri sürdüğü hiçbir itirazının dinlenmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin E. 1996/96, K. 1998/307, T. 11.3.1998 sayılı ilamına göre davacı ... Yerebatan tarafından açılan genel kurul kararının iptali davasında,davalı ... Tic. A.Ş. tarafından yapılan 26.10.1995 tarihli genel kurulun toplantı tutanağındaki ..., ..., ... adları altında bulunan imzaların bu şahısların eli mahsulü olmayıp takliden atılmış sahte olduklarının anlaşılması nedeniyle iptaline karar verildiği, bu kararın, davalı şirket yanında davalı ...’ya karşı davanın kabul edilmiş olması nedeniyle bozulduğu, daha sonra ayni mahkemenin davalı ... açısından husumet nedeniyle reddetmek suretiyle

1999/763.E K. 2000/337, T. 3.4.2000 sayılı ilamıyla yeniden karara bağladığı, İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin E. 2004/707, K. 2006/301, T. 7.6.2006 sayılı dosyasında ise TTK 370. maddesi uyarınca yapılan 9.4.2004 tarihli genel kurulundaki hazurun cetvelindeki imzanın davacıya ait olmadığından ve bu madde uyarınca yapılmış toplantılarda bütün ortakların katılımı zorunlu olduğundan, 9.4.2004, 9.7.1996, 15.10.1997, 5.10.1998, 15.12.1999, 1.9.2000 ve 16.4.2002 tarihli genel kurulların ve bu kurulda alınan kararların butlan nedeniyle iptaline karar verildiği, bu kararın 26.7.2006 tarihinde kesinleştiği ,2.2.2007 Tarihli genel kurulun gündeminin, iptal edilen genel kurul gündemiyle aynı olması gerektiği hususunda TTK’nda bir hüküm bulunmadığı,TTK. 369.maddesinde olağan genel kurulların gündemi gösterilmiş olup, bu maddenin 5. bendi uyarınca, “lüzumlu görülen sair hususlar”ın gündeme eklenmesinin mümkün olduğu,olağanüstü genel kurulların gündeminin de,TTK. 364/son uyarınca, “lüzumu halinde” toplantı yapılmasını gerektiren hususlara göre belirleneceği,bu hükümler dikkate alındığında genel kurul gündemlerinin aynı olması zorunluluğunun bulunmadığı,bu durumda 2.2.2007 tarihli genel kurulda alınan kararların, ancak şartları varsa TTK 381 maddesinde öngörülen iptal nedenlerinin bulunması durumunda iptaline, genel hükümlere göre yok veya batıl olduklarının tespitine karar verilmesi gerektiği, anonim şirketlerde bilgi alma hakkının konusu ve kapsamı TTK. 362 ve 363. maddelerinde düzenlendiği, TTK 363.maddesine göre denetçinin, davacı tarafından kendisine çekilen ihtar neticesinde, şüpheli noktaları inceleyip gerekli açıklamayı davacıya yapması gerekiyor ise de gündemde doğrudan veya dolaylı ilgili bir madde bulunmadıkça veya genel kurul talep etmedikçe denetçinin bu hususları genel kurulda açıklamasının zorunlu olmadığı,bu durumda TTK. 359 hükmüne istinaden şartları varsa denetçinin hukuki sorumluluğunun doğacağı,bu nedenlerle, bilgi verilmemesi gerekçesiyle iptal talebinin de yerinde olmadığı ,davacının kendisine bilgi verilmemesi nedeniyle özel denetçi atanması talebinde bulunduğu,TTK’nın 348. maddesine göre, “son iki yıl içinde şirketin kuruluşuna veya yönetim işleriyle ilgili olarak bir suiistimalin gerçekleştiğini veya kanun yahut ana sözleşme hükümlerine önemli bir şekilde aykırı hareket edildiği” gerekçesiyle özel denetçi atanması mümkün olduğu,bu madde hükmünden anlaşılacağı üzere bilgi alınamaması nedeniyle özel denetçi atanabilmesine TTK 348 olanak tanımadığı,buna göre özel denetçi tayininin reddi durumunda, mahkemeye başvurabileceğinden redde ilişkin kararın iptalininde istenemeyeceğini, davacıya İbrahim Yerebakan tarafından verilmiş olan yazılı vekaletname ile noterden onaylı imza beyannamesi bulunmasına rağmen oy kullandırılmaması gerekçesine dayalı iptal talebinin incelenmesinde 2.2

.2.2007 tarihli genel kurul tutanağında, belge asıllarının olmaması nedeniyle, davacıya oy kullandırılmadığı ayıca vekaletnamede pay sahibinin pay adedinin yazılı olmadığı Bakanlık Komiserince tespit edildiği,Sermaye Şirketlerinin Genel Kurul Toplantıları ve Bu Toplantılarda Bulunacak Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Komiserleri Hakkında Yönetmeliğin 21. maddesine göre halka açık olmayan şirketlerde gerek nama gerek hamiline yazılı hisse senetleri sahiplerinin vekilleri vasıtasıyla toplantıda temsil edilebilmeleri için vekaletnamenin ekli örneğe (Örnek-3) uygun olarak düzenlenmesi ve vekalet verenin imzasının notere tasdik ettirilmesi veya noterce onaylanmış imza sirkülerinin eklenmesi şarttır” denildiği,23. maddeye göre vekaletnamede şirketin unvanı, ait olduğu genel kurul toplantısının tarihi, vekilin adı soyadı veya unvanı ve imzasının bulunmasının şart olduğu, bu bilgilerden herhangi biri bulunmayan özel veya genel vekaletnamelerin geçersiz bulunduğu,bu nedenle pay adedinin vekaletnamede yazılı olmaması ve vekaletname aslının bulunmaması nedeniyle davacının İbrahim Yerebakan adına oy kullandırılmamasının yasa ve yönetmeliğe uygun olduğu ayrıca bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davacının haklı olduğu kabul edilse dahi kullanılmasına izin verilmediği iddia edilen pay sayısının kararı etkilemediğinden davacının bu sebebe dayalı iptal talebinin kabul edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve İstanbul 8.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/956 E,2007/216 K sayılı ilamıyla yargılama safhasında genel kurul yapılarak şirket yetkili organlarının seçildiğinin anlaşılmasına göre konusu kalmayan dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olup,bu durumda denetçi tarafından yapılan çağrıda bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan.alınarak davalıya verilmesine aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1114, Karar No: 2017/3497, Tarih: 07.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1114 E.  ,  2017/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2015 tarih ve 2014/282-2015/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin adına tescilli ... markasını 1960 yılından beri kullandığını, davalının müvekkili ile bire bir aynı sahada faaliyet gösterdiğini ve davacının markasına iltibas yaratacak şekilde ... ibareli markayı kullanmak suretiyle haksız rekabette bulunduğunu, davalı şirkete ... 54.Noterliğinden ihtarname çekilerek marka başvurusunun geri çekilmesinin istendiğini, davalı tarafından gönderilen cevabi ihtarnamede markaların karışıklığa mahal vermemesi için markanın şeklinin değiştirileceğinin bildirildiğini, ancak buna rağmen markayı kullanmaya devam ettiğini, bu durumun ... ... 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2013/96 D.İş sayılı dosyası ile de tespit edildiğini, davalı şirketin "http://www. ... .com.tr" adresli web sitesinde açıkça ... ibaresini büyük baş hayvanlar için yiyecek ve vitamin ürünleri üzerinde kullandığını ileri sürerek davalının tecavüzünün tespitine, men'ine ve kaldırılmasına, davalıya ait ... ibareli tüm ürünlerin bulundukları yerden toplanmasına, imha edilmesine, internet içeriklerinden çıkartılmasına, davalıya ait www. ... .com.tr web sitesindeki ... ürün görselleri ve bunun diğer renkteki versiyonları dahil tüm kullanımlarının çıkartılmasına veya söz konusu web sitelerine erişimin engellenmesine, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün tirajı en yüksek gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "..." markasının tescil için TPE'ye başvuruda bulunduğunu, ancak marka tesciline yapılan itirazlar ve talebin az olması sebebiyle üretiminin durdurulduğunu, ... isimli ürünlerin depoya kaldırıldığını davacı ve davalı markaları arasında iddia edilen şekilde bir iltibasın mevcut olmadığını, karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını, delil tespiti dosyasında alınan bilirkişi raporunda da davalı şirketin herhangi bir taklit edici fiilinin tespit edilmediğini, veteriner hekimlerin ve uzmanlar tarafından önerilen bu ürünün başka bir ürünle karıştırılmasının mümkün olmadığını, davalı şirketin ... ibaresini kullanmadığını, TPE nezdinde bu ibareye ilişkin marka başvuru sürecine devam etmediğini, ayrıca "... ..." için marka başvurusu yaptığını, davacı tarafın bu başvuruya itirazının da reddedildiğini, davacının marka hakkına tecavüz iddiasını kanıtlayamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tescilli markası ile davalının markasal kullanımı arasındaki farkın baştaki "R" harfinin "B" harfi ile değiştirilmesinden ibaret olduğu, 7 harften 6'sının birebir aynı olmasının görsel ve işitsel benzerlik meydana getirdiği, her iki tarafın da "hayvan gıda maddeleri, hayvanlar için tamamlayıcı gıda maddeleri" alanında faaliyet gösterdikleri, dolayısıyla bu durumun mal ve hizmet grubu bakımından benzerlik oluşturduğu, sonraki markanın önceki markanın sahibiyle ilişkilendirilmesinin tüketicinin markaların sahiplerinin ekonomik olarak bağlantılı olduklarını düşünmesi tehlikesinin mevcut bulunduğu, ilişki veya bağlantı kurulması halinin sonraki markanın tüketicilere önceki markanın sahibine ait bir marka serisinin devamı veya alt markası olarak değerlendirilmesi hallerinde ortaya çıkabileceği, davalı taraf 5.sınıfta yer alan doktor ve eczacı uzmanlığını ön plana çıkardığı, ancak beşeri ilaçlarla hayvani ilaçların dağıtımının aynı derecede kısıtlanmadığı, hayvansal ilaçların veterinerler eliyle verildiği ve kırsal alanda kullanımının daha yaygın olduğu, hayvansal ilaçlarda uzman kontrolünün beşeri ilaçlara oranla daha düşük bulunduğu, somut olaydaki ürünün hayvansal ilaç değil, vitamin olduğu, ürünün sadece veteriner reçetesiyle yazılabileceğinin iddia ve ispat edilmediği, davacıya ait marka ile benzer nitelikte olan ve davacıya ait markanın tescilli olduğu mal ve hizmetlere birebir uyan davalıya ait markasal kullanımın tüketiciler nezdinde davacı markası ile karıştırılma ihtimali yarattığı, manevi tazminat için tüzel kişilerde elem veya acı söz konusu olamayacağından tüzel kişinin iyi şöhretinin korunması amacının güdüldüğü, davalının ihtarnameden sonra ürünlerin satışını durdurmasının sadece manevi tazminatın miktarı takdir edilirken gözönünde bulundurulması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davalının davacının "..." markasına yaptığı tecavüzün önlenmesine ve kaldırılmasına, davalıya ait "..." markalı tüm ürünlerin toplatılıp imhasına, internet içeriklerinden çıkarılmasına, 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair manevi tazminata ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 152,93 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14299, Karar No: 2014/21322, Tarih: 03.07.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/14299 E.  ,  2014/21322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2011/988-2013/324

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Sakarya İl Tarım Müdürlüğün'de görevli personel için öğle yemeği çıkarıldığı halde daimi işçilere her ay maaş bordrolarında çalıştırılan her gün yemek yardımı tahakkuk ettirilerek ücreti ile birlikte kendilerine ödendiğini, ay sonlarında ise o işçinin ay içinde yediği yemek gün sayısı ile yemek ücretinin çarpılması sonucu bulunan miktarın kendilerinden tahsil edildiğini, bu şekilde uygulama ile Tarım İl Müdürlüğünde görevli daimi işçilere raporlu, diyetli, oruçlu ve seyyar görevli olunmayan ve yemek yenilmediği içinde geri tahsil edilemeyen yemek yardımlarından fazla ödemeler yapıldığının müfettiş raporu ile belirlendiğini, daimi işçilere fazladan ve haksız olarak yapılan yemek yardımının harcama yetkilisi, idari ve mali işler şube müdürü ile gerçekleştirme görevlisinin işlemleri ile ödeme yapıldığını, ayrıca 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 49. maddesine göre memuriyet mahali dışında ve belirli bir görev bölgesi içinde fiilen gezici olarak görev yapan personel ile belirli bir bölge dahilinde olmak kaydı ile asli görevini ifa etmek üzere memuriyet mahalli dışına giden personele seyyar görev tazminatı ödeyeceği kuralı ve her yıl bakanlığın personel genel müdürlüğünce il müdürlüklerine gönderilen seyyar görev tazminatı vizeli cetvellere ilişkin yazıda tanımlandığı halde gezici olarak görev yapmayıp il müdürlüğü binasında yardımcı hizmetlerde çaycı, odacı gibi çalışan işçi personele Genel Bütçe ve Mera Fonu Bütçesinden seyyar görev tazminatı ödendiğini, bu sebeplerle haksız ve fazla olarak yapılan ödemelerin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, iddiaların gerçek dışı olduğunu, davalıya haksız yemek parası ve seyyar görev tazminatı ödenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönünden ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

6245 sayılı Kanun'un seyyar olarak vazife gören memur ve hizmetliler başlığı altındaki 49. maddesinde “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere, bu bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstehak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir. Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğretmen ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, dava tarihinde ve çalışma süresi içinde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin dosyaya eklenmediği, dava konusunun Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilip ettirilmediğinin araştırılmadığı, müfettiş raporu ve eklerinin dosyaya getirtilmediği anlaşılmıştır.

Avukat olan tek bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmiştir. Uzmanlık alanı maliye ve muhasebe olmayan avukat bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olmayacağı ortadadır. Öncelikle davacı kurumun alacakları bulunduğunu iddia ettiği dönemlerde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri ile müfettiş raporu ve eklerinin tamamı dosyaya getirtilerek, sayıştay emekli uzman denetçisi, muhasebeci ve mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti aracılığı ile işyeri kayıt ve belgeleri üzerinde incelemeler yapılarak, idare müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu tespit edilen dava konusu hususların doğru olup olmadığı, 6245 sayılı Kanun'un 49. maddesinde belirtilen şartların oluşup oluşmadığı, işçilere fazla ödeme yapılıp yapılmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra toplu iş sözleşmesinde dava konusu alacaklara ilişkin düzenlemeler var ise bu düzenlemeler de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.