muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5164, Karar No: 2024/713, Tarih: 24.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2020/5164 E.  ,  2024/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/543 E., 2015/973 K,

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/543 Esas, 2015/973 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, numune alınınan sigaranın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ile beraat kararı verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

2.Üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; eksik araştırma ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, kolluk görevlileri tarafından Konya-Afyonkarahisar karayolu üzerinde oluşturulan uygulama noktasında, suç tarihinde saat 01:00 sıralarında, Konya istikametinden gelmekte olan yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, otobüsün sol arka kargo bagajı içerisinde toplam 100 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde; ele geçirilen kaçak sigaraların kendisine Kızıltepe ilçesinde tanımadığı bir kişi tarafından İzmir'e götürülmesi için parfüm olduğu beyan edilerek teslim edildiği ifade etmiş, kovuşturma aşamasında ise olay tarihinde Kızıltepe otogarında tanımadığı bir kişinin İzmir'e parfüm göndereceğini söylediğini, pazarlık yaparken kimlik fotokopisi almayı unuttuğunu, karton kutuyu otobüsün kargo bölümüne koyduklarını, kaçak sigaraların kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde bulunduğunu beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

25.04.2015 tarihli sanığında imzası bulunan olay tutanağına göre; önleme arama kararına istinaden kolluk görevlilerince uygulama noktasında durdurulan yolcu otobüsünde yapılan aramada otobüsün kargo bağajında siyah poşetler içinde 100 karton kaçak sigara ele geçirildiği, kolluk görevlileri tarafından bahse konu sigaraların kime ait olduğu sorulduğunda otobüste muavin olarak görev yapan sanık ...'ın bu sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ederek suça konu sigaraları rızası ile teslim ettiği olayda, sanığın suça konu sigaraları İzmir'e götürülmesi için veren kişinin parfüm olduğunu söylediğini ancak bu kişinin kim olduğunu bilmediğini ve kimlik fotokopisini de almayı unuttuğunu beyan etmesi, ele geçen kaçak sigara miktarı ve 12 yılı aşkın süredir otobüs şoförlüğü yaptığını beyan eden sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyeceği gözetilmeden, sanığın ticari amaçla kaçak sigara naklettiğinin kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatına karar verilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/543 Esas, 2015/973 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ile üst yer Cumhuriyet savcısnın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9, Karar No: 2024/7590, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/9 E.  ,  2024/7590 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/461 E., 2023/1552 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/77 E., 2021/138 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2002 yılında evlendiklerini, ortak iki çocukları olduğunu, müvekkilinin sınıf öğretmeni olduğunu, davalının ise emekli olduğunu ve konfeksiyonda çalıştığını, ayrıca Adana'daki tarlalarından düzenli olarak kira geliri aldığını, tarafların evlilik hayatları boyunca davalının ailesinin müvekkilini asla kabul etmediklerini, ortak çocukların davalını ailesini hiç tanımadığını, müvekkilinin evliliği tek başına ayakta tutmaya çalıştığını, davalının müvekkiline ne maddi ne manevi bir destek vermediğini, ayrıca müvekkilinin davalı tarafın Bağkur borcunu, nafaka borcunu ödemek zorunda kaldığını, davalının çocuklarına karşı da ilgisiz bir baba olduğunu, davalının ortak çocukları ayda yılda bir dışarı çıkardığında benden birşey istemeyin, yiyeceklerinizi yanınızda getirin dediğini, ben babayım ne dersem o gibi sözlerle çocuklara huzursuzluk yarattığını, davalının gece yarısı ortak çocuk ders çalışıyor diye elektrik harcanıyor diyerek şiddet uyguladığını, ortak çocukların tüm ihtiyaçlarını müvekkilinin karşıladığını, davalının hal ve tavırları yüzünden müvekkilinin arkadaş çevresini de kaybettiğini, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar için aylık 1.500,00'er TL nafaka ile müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davalı müvekkilinin ikinci evliliği olduğunu ortak çocukların davalının ailesi ile yeterince iletişim kuramamalarının sebebinin davacının kendisi olduğunu, müvekkilinin ablalarına niye evime geliyorsunuz evimden defolun şerefsizler diyerek tartışma çıkarttığını, müvekkilinin elinde avucunda ne varsa ailesi için harcadığını, müvekkilinin tarım gelirinin çocukların okul taksidine gittiğini, davacının hiçbir zaman müvekkilinin kişisel borçlarını da ödemediğini, müvekkilinin ortak çocukların bakımı ile bizzat ilgilendiğini, ortak çocuk hastalandığında çocuğunun başında beklediğini, çocuğun ilaçlarının kontrolünü yapan ve takip edenin de müvekkili olduğunu, davacının evlilik birliğine yaklaşımının sağlıklı olmadığını, ben merkezli, takdir etmeyen, kendisini üstün gören bir kişiliği olduğunu, davacının davalıya sosyal hayatta eşlik etmemesi nedeni ile tüm ilişkilerinin son bulduğunu, müvekkilinin epilepsi hastası olduğunu, kendi halinde güleryüzlü uysal bir yapısı olduğunu, koruma tedbiri kararı verildikten sonra davacının müvekkiline yastık vererek kapının önüne itekleyerek müvekkilinin derin bir üzüntü yaşadığını, davalı müvekkilinin bu olaydan sonra davacı ile görüşmediğini belirterek,asıl davanın reddi karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir yoksulluk nafakası hükmedilmesine, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı-davalı kadının eşinin akrabalarını istemediği, evlerine gelen akrabaları ben sizi istemiyorum şerefsizler, evimi terk edin, çıkmazsanız polis çağırırım diyerek kovduğu, davalı-davacının ise evinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, çocuklarının sağlık durumları ile ilgilenmediği, oğlu kriz geçirdiğinde doktora götürmediği, eşine karşı senin fikirlerin önemli değil tarzında sözler söylediği, hakaret içerikli kelimeler kullanarak bağırdığı, küfürlü konuştuğu, bu durumun taraflar arasında sorun yarattığı anlaşılmış evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşı davacının ağır kusurlu; davacı-karşı davalının ise hafif kusurlu olduğu, her iki taratan kaynaklanan sebeplerle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 185 inci maddesinde ifadesini bulan; "Eşler, bu birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlamak ve çocukların bakımına, eğitim ve gözetimine beraberce özen göstermekle yükümlüdürler. Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar." hükmü açıkça ihlal edildiği, evlilik birliğinin devamında taraflar açısından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, eşlerin tekrar bir araya gelerek evlilik birliğini devam ettirme olanaklarının kalmadığı gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davacı-davalı anneye bırakılmasına, davalı-davacı baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 350,00 TL den toplam aylık 700,00 TL iştirak nafakasının ortak çocukların bakım ve ihtiyaçlarına harcanmak üzere davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, tarafların kendileri lehine tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, davacı-davalının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacıdan alınıp davacı-davalıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı-davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin ağır kusurlu olması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalının istinaf sebepleri davalı-davacının sosyo-ekonomik durumuna ilişkin olarak eksik incelemeye, davalı-davacı tanığının beyanlarının sıhhatine, kusur tespitine, davacı-davalının kendi adına tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, maddî ve manevî tazminatların miktarına, ortak çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakalarının miktarına, karşı davada davalı-davacı lehine hükmedilen avukatlık ücretine ilişkindir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalının istinaf sebepleri davalı-davacının sosyo-ekonomik durumuna ilişkin olarak eksik incelemeye, davalı-davacı tanığının beyanlarının sıhhatine, kusur tespitine, davacı-davalının kendi adına tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, maddî ve manevî tazminatların miktarına, ortak çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakalarının miktarına, karşı davada davalı-davacı lehine hükmedilen avukatlık ücretine ilişkindir.

2.Davalı-davacının istinaf sebepleri, kusur tespitine, kişisel ilişkiye, ortak çocuklar lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarına, davacı-davalı lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlara, kendi tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine ilişkindir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince davalı-davacı erkeğe, davacı-davalıya hakaret içerikli kelimeler kullanarak bağırdığı, küfürlü konuştuğu yönünde kusur yüklenmiş ise de bu vakıanın kanıtlanamadığı, tazminatların ve iştirak nafaka miktarlarının az olduğu, kişisel ilişkinin az olduğu gerekçesi ile erkeğin kusur tespitine ve kişisel ilişkiye, kadının tazminatlara ve iştirak nafakasına yönelik istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, taraflara yüklenen kusur oranları değişmediğinden gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin düzeltilmesine, baba ile çocuklar arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine, tahsilde tekerrüre neden olmamak üzere ayrı ayrı aylık 1.000,00'er TL iştirak nafakasının davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, 50.000,00 TL maddî 40.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, tarafların sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kişisel ilişki, manevî tazminat, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası miktarları yönünden temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminatlar, nafakalar, kusur belirlemesi, kişisel ilişki noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 327 inci ve 323 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 327 inci ve 323 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2207, Karar No: 2010/5406, Tarih: 08.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2207 E.  ,  2010/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

...ile Hazine ve Eskiköseler Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.03.2010 gün ve 408/96 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı kadastroca tespit dışı bırakılan tahmini 13.000 m2 miktarındaki taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ve Hazine adına tescil edilmesini istemiş, davalı ... tüzel kişiliği adına davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, harita mühendisi bilirkişi ...ın 1.9.2008 tarihli raporuna ekli krokisinde A+A1+A2 harfleri ile belirlenen 7400 m2, B+B1 harfleri ile gösterilen 2514,50 m2 ve C+C1+C2 harfleri ile işaretlenen 4601,50 m2 yüzölçümlü kısımların köyün son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, görülmekte olan dava ile imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Dosya kapsamından, dava konusu yerin 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında "taşlık" olması nedeniyle tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak edinilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir.

Davacı vekili, görülmekte olan dava ile imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Dosya kapsamından, dava konusu yerin 1969 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında "taşlık" olması nedeniyle tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak edinilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ve 27.9.2007 tarihli yargılama oturumunda; dava konusu yerin vekil edeninin babası tarafından 40 yıl önce imar-ihya edilerek tarla haline getirildiğini, babasının ölümünden sonra vekil edenine kaldığını ve vekil edeninin tek başına kullandığını açıklamış, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıklarınca, taşınmazı davacının babasının 25 yılı aşkın süre önce imar-ihya ederek tarla olarak kullanmaya başladığı, ölene dek kullandığı, ölümünden sonra davacının sürüp ekmeye devam ettiği ve babasından sonra ektiği alanı genişlettiği ifade edilmiş, 1.9.2008 tarihli harita mühendisi bilirkişinin raporunda da zeminde babasından sonra davacının sonradan imar ettiği kısımların A1-717 m2, A2-1183 m2, B1-346,50 m2, C1-754,17 m2 ve C2-503.33 m2 olduğu bildirilmiştir.Bu beyanlar ve alınan rapor karşısında davacının babasının ölüm tarihi olan 2.1.1993 tarihinden sonra imar ettiği anlaşılan taşınmaz bölümleri bakımından 20 yıllık kazanma süresinin dava tarihi olan 10.2.2005 tarihine kadar geçmediği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle A1-717 m2, A2-1183 m2, B1-346,50 m2, C1-754,17 m2 ve C2-503.33 m2 miktarındaki taşınmaz bölümleri bakımından kazanma süresinin dolmadığı belirlendiğine

göre davacının davasının reddine ve Hazinenin TMK’nun 713/6.maddesi gereğince tescil isteğinde bulunduğu gözetilerek Hazine adına tescile karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu bölümler yönünden de davacının davasının kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Diğer dava konusu edilen A-5571 m2, B-2168 m2 ve C-3344 m2 miktarındaki taşınmaz bölümlerine gelince ; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, bu taşınmaz bölümlerinin keşiflerde alınan yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile uzman bilirkişi raporlarına göre, dava tarihinden geriye doğru 20 yılı aşkın süre önce davacının babası tarafından imar-ihya edilerek tarla haline getirildiği ve ekilip biçildiği, ölümü ile rızai taksim sonunda davacıya kaldığı, davacının tarla olarak kullanmaya devam ettiği, taşınmazlar ile dere yatağı arasında kot farkı olduğu, dere yatağı taşması ile oluşmadığı, imar-ihya edilmiş kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu belirlendiğine, kazanma süresi ve koşulları davacı lehine gerçekleştiğine göre davalı Hazine vekilinin aşağıda yazılı hususlar dışındaki diğer tüm temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.

Ancak, davalı Hazine vekili, taşınmazların öncesinin mera olduğunu savunmuştur. Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden sorulmakla birlikte usulüne uygun şekilde tahsisli ve kadim mera araştırması yapılmamış, dava konusu taşınmazın meradan kazanılıp kazanılmadığı yeterince araştırılmamıştır. Mahkemece, Eskiköseler köyüne ait mer’a parsellerine ilişkin kayıt ve belgelerin getirtilmesi ve mahallinde yapılacak keşifte uygulanması, dava konusu taşınmazın tahsisli mer’a kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, şayet dava konusu taşınmaz tahsisli mer’a kapsamında kalmıyorsa kadim mer’a araştırması yapılması, bu amaçla Eskiköseler köyü dışında komşu köylerden önceki keşifte dinlenenler dışında şahit isimlerinin bildirilmesi için taraflara mehil verilmesi, mahalli bilirkişi isimleri üzerinde ittifak edilmediği taktirde mahkemece re’sen komşu köylerden mahalli bilirkişi belirlenerek taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılıp usulüne uygun bir biçimde kadim mer’a araştırmasının yapılması, taşınmazın niteliğinin, meradan elde edilip edilmediğinin duraksamaya yol açmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması gerekir. Ayrıca HUMK.nun 366.maddesi gözönünde bulundurularak taşınmazın ve çevresinin fotoğrafları hakim denetiminde çektirilerek dosyaya konulmalıdır.

Bundan ayrı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre; zilyetliğin bu kanunda yazılı belgelerden birisi ile ispatı yoluna gidilmeyen hallerde, zilyedin aynı çalışma alanı içinde kazanabileceği miktar sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönümü geçemeyecektir. Anılan hüküm ve dava tarihi itibariyle davacının tek başına yirmi yıllık zilyetlik süresini doldurmadığı da gözönüne alınarak davacı yanında babası...oğlu ... ve tüm mirasçıları adına 26.07.1972 tarihinden sonra kadastro yolu ile veya açılan dava sonunda tescil edilmiş taşınmaz veya taşınmazlar var ise bunların miktarlarının, çalışma alanlarının, tescil tarihlerinin Tapu Sicil Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden, açılmış zilyetliğe dayalı tescil davaları olup olmadığının o yer Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup belirlenmesi, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve ekleri ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, tescile ilişkin dava dosyalarının ise ait olduğu mahkemelerden getirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesindeki sınırlamalar yönünden gözönünde tutulması gerekirken bu hususun yerine getirilmemesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle eksik incelemeye dayalı usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.