muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3888, Karar No: 2013/4458, Tarih: 26.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3888 E.  ,  2013/4458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 4374 parsel sayılı taşınmazın tapulama sırasında tescil harici bırakılma nedeni ve tarihinin Kadastro Müdürlüğü'nden sorularak cevabi yazının dosyaya konulması;

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 4375 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa tutanaklarının, hükmen tescil edilmiş iseler dava dosyalarının veya kesinleşme şerhini içerir mahkeme ilamları ile hükme esas bilirkişi raporlarının ve Yargıtay denetiminden geçenlere ait Yargıtay ilamlarının onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması,

3- Çekişmeli taşınmazın paftasına göre kuzeyinde kalan alanı çekişmeli taşınmaz ile birlikte dıştan çevreleyen komşularıyla birlikte gösterir kadastro paftasının getirtilerek; var ise taşınmazın tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve tutanağının, hükmen tescil edilmiş ise dava dosyasının veya kesinleşme şerhini içerir mahkeme ilamı ile hükme esas bilirkişi raporunun ve Yargıtay denetiminden geçmiş ise, Yargıtay ilamının onaylı örneğinin; tapulama sırasında tescil harici bırakıldığının anlaşılması halinde nedenini belirtir cevabi yazının dosyasına konulması, bundan sonra dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/9868, Karar No: 2012/8439, Tarih: 28.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9868 E.  ,  2012/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki senet iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat Süleyman Sırrı Kuş geldi diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 1.607,36 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 27.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/769, Karar No: 2022/957, Tarih: 07.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/769 E.  ,  2022/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Velayet-İştirak Nafakası-Kişisel İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı-davacının temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı-davalı dava dilekçesinde, çocuklar yararına her biri için 2000 TL. iştirak nafakasına, ayrıca çocukların tahsil hayatı sonuna kadar okul ücretleri, servis, yemek, okul forması, özel ders, kusr, aktivite, yüzme, tenis gibi gelişimini artıran sosyal aktivite giderlerinin tamamının baba tarafından karşılanmasına bu talebi kabul edilmez ise her bir çocuk için 10.000 TL. nafakaya hükmedilmesi talep edilmiş, ilk derece mahkemesince kadının talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, ancak iştirak nafakası ve diğer maddi talepleri hakkında hüküm kurmamıştır. Karar taraflarca istinaf edilmiş ve bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile her bir çocuk yararına aylık 1500 TL. iştirak nafakasına hükmedilmekle birlikte davacı birleşen davalı kadının diğer maddi taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu karar taraflarca temyiz edilmiş ve dairemizin 30.09.2021 tarihli, 2021/6873 esas ve 2021/6734 karar sayılı ilamı ile çocuklar yararına iştirak nafaka miktarının az olması nedeniyle bozulmasına diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası bölge adliye mahkemesince her bir çocuk yararına aylık 2.500 TL. iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Kadının her bir çocuk yararına talep ettiği diğer maddi talepleri reddi kararı bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde bölge adliye mahkemesince talep aşılarak her bir çocuk yararına aylık 2.500 TL. iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Hâkim, taleple bağlı olup fazlaya karar veremez (HMK m. 26). Bu yön gözetilmeden talepten fazla nafakaya hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer itirazların reddi ile hükmün yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine. dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 07.02.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6494, Karar No: 2011/7794, Tarih: 27.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6494 E.  ,  2011/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasası'nın kıymet takdirinin esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlarına göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar dikkate alınarak ikinci fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir. ... kamulaştırma yapılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, benzer yüzölçümlü veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satışı yapılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Tüm bu hususlar dikkate alınarak hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda 2 ayrı emsal incelenerek bu taşınmazların belirlenen değerlerinin ortalamasının alınması ve mahkemece bu rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4848, Karar No: 2023/6622, Tarih: 20.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/4848 E.  ,  2023/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun (2797 ... Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı-karşı davalı ..., ..., ..., ... vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından ibraz edildiği Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtlarından anlaşılan 21.11.2022 havale tarihli karar düzeltme dilekçesinin, 08.12.2022 tarihli ek beyan dilekçesi ve eklerinin ve dizi listesinin dava dosyası içerisinde yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla

1.Davacı-karşı davalı ..., ..., ..., ... vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından ibraz edildiği UYAP kayıtlarından anlaşılan 21.11.2022 havale tarihli karar düzeltme dilekçesinin, 08.12.2022 tarihli ek beyan dilekçesi ve eklerinin bulunduğu yerden temin edilip dosyaya eklenmesi,

2.Dosyanın incelenmesinde, davacı-karşı davalı ..., ..., ..., ... vekilleri Avukat ...'nun UYAP kayıtlarında yer alan 21.11.2022 tarihli karar düzeltme dilekçesinin 3 numaralı bendinde temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi sırasında özellikle birleşen dava dosyaları ve dosyaya sunulan Bilimsel Çalışma Raporunun Yargıtay'a gönderilmediğini, bu uygulamanın kötüniyetle yapıldığı ve hak arama hürriyetine aykırı şekilde müvekkiller aleyhine sonuçlar doğurduğunu iddia ettiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince bu hususta araştırma yapılarak, dosya ekinde olması gereken ancak karar düzeltme incelemesi için sehven Daireye gönderilmeyen başka ek klasör dosya, evrakların olup olmadığının belirlenmesi, var ise eksik evrakların titizlikle yapılacak araştırma sonucu bulunarak dosyaya eklenmesi,

3.Bunların yanı sıra dosya içerisindeki evrakın düzensiz konulması, dosya eskidiği için yırtılmış olması inceleme yapılması zorlaştığından, dosyanın sağlamıyla değiştirilerek dosya evrakının düzenli, dizi listesine bağlanmış şekilde konulması suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1256, Karar No: 2019/2411, Tarih: 08.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1256 E.  ,  2019/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Sulh Hukuk ile ... 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçügün MERNİS adresinin "... Mah. ... Sk. Kapı No:7B/4 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi ise "... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında küçük ...'in "... Mah. ... Sk. No:7 B Blok D:4 .../..." adresinde ikamet etmediği, ikamet adresinin ise "... ... Sk. ... Apt. No:13 .../..." adresinde babasıyla ikamet ettiğini bildirdiği" gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ...'in "... Mah. ... Sk. No:7 B Blok D:4 .../..." adresinde ikamet etmediği, ikamet adresinin ise "... Sk. ... Apt. No:13 ... /..." adresinde babasıyla ikamet ettiğini bildirdiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12324, Karar No: 2009/2442, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12324 E.  ,  2009/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı, davalının kredi borcunu ödediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, ıslah dilekçesi ile kefili olmadığı halde borcu ödediğini bildirerek sebepsiz zenginleşmeye dayanmıştır. Mahkemece davacının talebinin kabul edilmiş olduğu gözetilerek kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi uyarınca 3.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28870, Karar No: 2014/14824, Tarih: 12.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28870 E.  ,  2014/14824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/161440

MAHKEMESİ : Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2009

NUMARASI : 2009/578 (E) ve 2009/1091 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1 - 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinin, değişiklikten önceki ve sonraki halinin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği, 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değiştirilmeden önceki 213 sayılı Yasanın 359/a-2-son maddesindeki hapis cezası 6 aydan 3 yıla kadar olup, hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde 16 yaşından büyük sanayi sektöründe çalışan işçilerin bir aylık brüt tutarının yarısının esas alınacağı, 08.02.2008 tarihinden sonra ise aynı madde ile hükmolunacak hapis cezası 1 yıldan 3 yıla kadar olup hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 52. maddelerine göre seçenek yaptırıma çevrilmesi gerekeceği gözetilerek; lehe Yasa değerlendirilmesinin denetime olanak verecek şekilde 08.02.2008 tarihinden önceki ve sonraki hükümler bir bütün halinde ayrı ayrı uygulamalı olarak karar yerinde gösterilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2 - Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira

5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen 05.07.2006 tarihli vergi suçu raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, tarh edilecek vergi ve cezaların ise eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden, sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

3 - Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın “359/a-2” maddesi yerine “359/a-1” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29948, Karar No: 2020/7066, Tarih: 17.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29948 E.  ,  2020/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, her ne kadar mahkeme gerekçesinde yalnızca davalı tanığı ...beyanından hareketle davalının dinlettiği tanığın davacının personel ile geçinememesi ve iş bilgisi yeterli görülmemesi üzerine önce gemisinin değiştirildiğini, şikâyetlerin gelmeye devam ettiğini, davacının sürekli küfürlü konuştuğunu ileri sürmüş olup, hangi personel ile geçinemediği, geçimsizliğe yol açan nedenin ve kimden kaynaklandığının, kiminle ne zaman hangi küfürleri ederek konuştuğu, kimin ne için ve ne zaman şikayet ettiği somut olarak kanıtlanmadığından mevcut dosya delil durumuna göre davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilmediği sonuç ve kanaatine varılarak diğer tanığı ... beyanlarına ilişkin herhangi bir değerlendirmede bulunulmamış ise de, bahse konu davalı tanığının davacının gemiyi bırakıp gittiğine ilişkin duyuma dayalı bilgi sahibi olduğu, dosyada 28.09.2013 tarihinde davacının sefere katılmak istemediği, bu durumun iş akdinin feshine yol açacağı, iş akdinin feshedilmemesi için davacının sefere katılmak zorunda olduğu, davacının imzadan imtina ettiğine ilişkin tutanak yer almakta ise de, tutanak tanıklarının dinletilmediği, mevcut dosya delil durumuna göre davacının iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanmadığı, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı kabulünün yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, sonucu itibariyle doğru olan Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/610, Karar No: 2019/725, Tarih: 20.06.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/610 E.  ,  2019/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 21. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.07.2016 tarihli ve 2015/1303 E.-2016/475 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2016/32735 E.- 2017/2568 K. sayılı kararı ile;

"... Davacı, Van İl Tarım Müdürlüğünde çalıştığını, 2014 yılı içerisinde bazı günlerde Seyyar Görevli olarak çalıştırıldığı halde Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken Seyyar Görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesinde seyyar görev tazminatının Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu gereğince ödeneceğinin belirtildiği, davacı mevzuat çerçevesinde görevlendirildiğinde seyyar görev tazminatı ödemesinin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının görevinin 2014 yılı için vize alınan işçiler arasında yer aldığı, bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek anılan alacak kaleminin reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev unvanları (pozisyonları) Maliye Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.