muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19965, Karar No: 2014/19426, Tarih: 20.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/19965 E.  ,  2014/19426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sol Gazetesinin 10.12.2013 tarihli nüshasında yazılan "RTÜK'e borç ödenmiyor" başlıklı yazı nedeniyle ilgilisi Turkuvaz Aktif Televizyon Prodüksiyon A.Ş. vekili tarafından yapılan tekzip, düzeltme ve cevap metninin yayımlanması talebinin reddine dair İstanbul 32.Sulh Ceza Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2013/601 değişik sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine ilişkin İSTANBUL 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2014 tarihli ve 2014/7 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.05.2014 gün ve 31248 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 gün ve KYB. 2014-183408 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Anayasa'nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3.maddelerinde ifadesini bulan basının haber vermek hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilemeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun'un 14.maddesinde yer alan, "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, "RTÜK'e borç ödenmiyor" başlıklı yazının ilgililerin kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İstanbul 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2014 gün ve 2014/7 Değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2065, Karar No: 2011/9491, Tarih: 01.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2065 E.  ,  2011/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

İG.
Yargıtay — Esas No: 2013/18486, Karar No: 2015/40599, Tarih: 13.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18486 E.  ,  2015/40599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin “TCK 168/3-1 cümle” yerine “TCK 168/1. maddesi” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Mağdurdan yağmalanan para ve paranın bir kısmı ile aldığı sigara, kolluk görevlilerinin sanığı yakaladığında üzerinde yaptığı üst araması sonucu, rızai iade olmadan ele geçirildiği anlaşıldığından, somut olayda sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediğinin kabulü gerekirken, “etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/3-1 cümlesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11526, Karar No: 2013/13946, Tarih: 24.09.2013

Suça sürüklenen çocukların Yavuz Selim İlköğretim Okulunun 1. kat pencere camını taşla kırarak içeri girdikleri, kantinin kapısını kırıp, iki koli ayran onbeş adet höşmerim tatlısını çaldıkları, aynı yoldan dışarı çıkıp yiyecekleri kendi aralarında paylaşıp tükettikleri, bir gün sonra suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un kendilerine okuldaki eğitimleri nedeniyle kızdığını iddia ettikleri okul müdür yardımcısının odasının kapı kilidini kırarak odayı dağıttıkları olayda; hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ifadesinin kullanılması gerekirken, “sanık” ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde

hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan her bir hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibarelerinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10583, Karar No: 2022/9190, Tarih: 18.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10583 E.  ,  2022/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2021 gün ve 2019/596 Esas, 2021/769 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan beyanında; sekizinci sınıfın ilk başlarında dedesi ile arasında geçen olayları halası ve babaannesi ile konuştuğunu, babaannesinin de dedesiyle görüşmüş olduğunu ve daha sonra dedesinin kendisine bir daha dokunmadığını ifade etmesi dikkate alındığında, sanığa atılı en son eyleminin mağdurenin sekizinci sınıfa başlamadan evvel meydana geldiği anlaşılmakla suç tarihinin net olarak tespit edilmesi, tespit edilememesi halinde ise lehine 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerden önce yürürlükte bulunan maddelerin tatbik edilip bunun yanında mahkemece dudaktan öpme ve göğse dokunma şeklinde kabul edilen eylemin sarkıntılık aşamasında kalıp kalmadığının da değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi suçunu ikrar ederek sübuta katkı sağlayan sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin yetersiz gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.03.2022 gün ve 2022/456 Esas, 2022/450 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13465, Karar No: 2018/3756, Tarih: 22.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13465 E.  ,  2018/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, müştekinin evinin içinde kurulu bulunan kamera görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını beyan ettiği, dosyada mevcut 02.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda görüntülerdeki iki erkek şahsın eylemlerinin ayrıntılı olarak anlatıldığı fakat görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığı yönünde belirlemenin bulunmadığı, maddi gerçeğin kesin olarak belirlenmesi amacıyla; suça sürüklenen çocuğu daha önce yapılan tahkikatlar nedeniyle tanıyan ve CD inceleme tutanağında imzaları bulunan tutanak tanıkları çağırılarak tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğraflarının gerektiğinde büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle kamera görüntüleri değerlendirilerek görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin atanacak teknik donanıma sahip bilirkişiden veya kriminal laboratuvardan yeniden rapor alındıktan sonra sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-8,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/838, Karar No: 2011/3629, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/838 E.  ,  2011/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmaza komşu olan ... Köyü, 105 ada 2, 3, 4, 5 nolu ve 101 ada 49 ve 51 nolu parsellere ait kadastro tutanakları ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının, davalıysa dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin,

2- Davalı oldukları anlaşılan ... Köyü, 105 ada 6 ve 9 nolu parsellere ait dava dosyalarının istenip,

3- Davalı ve miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişi tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilip dosya içine konulması ,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 31.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4756, Karar No: 2007/3596, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4756 E.  ,  2007/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava, sahtecilik ve ehliyetsizlik nedenine dayalı olarak açılan tapu iptal istemine ilişkindir. Karar Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir. Davacı İİY.nın 277. ve devamı maddelerine dayanmıştır. Bu nedenle hükme yönelik temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay 1.Hukuk Dairesine ait olmakla dava dosyasının anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 13.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3651, Karar No: 2010/550, Tarih: 05.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3651 E.  ,  2010/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Sistemleri Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 11.12.2007 gün ve 2006/689-2007/771 sayılı hükmü onayan Dairemizin 24.03.2009 gün ve 2008/5002-2009/1679 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisi nedeniyle verilen ve icra takibine konu edilen çekler nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizden verilen 24.03.2009 gün 2008/5002 Esas, 2009/1679 Karar sayılı onama kararına karşı yine davacı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi, sözleşmeye göre işin 15 gün içerisinde tamamlanıp teslim edileceğinin kararlaştırılmasına rağmen teslim edilmediğini, eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürmüştür. Sözleşmenin işin muayenesi ve kabulü başlıklı 10. maddesi delil sözleşmesi niteliğinde olup iş sahibi tarafından kabul edilmeyen teslimin sözleşmenin bu maddesine göre yüklenici tarafından kanıtlanması gerekir. Davalı yüklenici, teslimi yasal delillerle kanıtlayamadığından davacının ayıp iddiasını süresinde yaptığı kabul edilmelidir. Davacı yanca Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesine 2007/10 Değişik iş sayılı tesbit dosyasında alınan bilirkişi raporuna dayanılmış ise de Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu 370. maddesinde delillerin tespitinde davanın açıldığı mahkeme yetkili olduğundan dava açıldıktan sonra başka bir mahkemede yaptırılan ve karşı tarafça itiraza uğrayan tespit raporunun delil niteliği bulunmamaktadır. Ancak buna rağmen mahkemece talimat yoluyla yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 26.06.2007 tarihli raporda işin yapım tekniğine uygun yapılmaması nedeniyle bozukluk ve ayıpların bulunduğu da tespit edilmiş, bir kısım ayıpların giderilme bedelleri de hesaplanmıştır. Bunun dışında davacı iş sahibinin işi eksik ve kusurlarıyla birlikte kabul ettiğine dair beyan ve davranışı da bulunmamaktadır. Yüklenicinin eseri sözleşme ve ekleriyle tekniğine uygun yapmaması, eksik ve kusurlar bulunması halinde iş sahibi bu sebeple fazladan yaptığı ödemenin istirdadını talep edebileceği gibi, eksik ve kusurları oranında ödenmeyen bedelden borçlu bulunmadığının tespitini de isteyebilir.

Bu durumda hükme esas alınan 26.06.2007 tarihli raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla, koridor zeminlerinde şap yapılmadan imalatın direk tesviye beton üzerine yapılmasından dolayı oluşan oturmaların dava tarihi itibariyle giderilmesi bedelleri

hesaplattırılıp bulunacak bu miktara asıl raporda 2006 yılı fiyatlarına göre hesaplanan diğer eksik ve ayıpların giderilmesi bedelleri eklenerek bulunacak miktar üzerinden davacının borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu davanın reddi doğru olmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile Daire’mizin 24.03.2009 gün 2008/5002 Esas, 2009/1679 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının belirtilen sebeplerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14986, Karar No: 2015/12490, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14986 E.  ,  2015/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah., ... Küme Evleri No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle, ... Sulh Hukuk Mahkemesince de yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “... Mah., ... Küme Evleri No: ... .../...” adresinde ikamet etmediği fakat vasi adayının ikametgahı olan “... Mah., ... Sk., No: ..., İçkapı No: ... .../...” adresinde ikamet ediyor olabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de; mahkemece kısıtlı adayının vasi adayının yanında ikamet edip etmediğinin tespiti için bu adreste kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece kısıtlı adayının, vasi adayının yanında ikamet edip etmediğinin tespiti için bu adreste kolluk gücü ile ile araştırma yapılması, kısıtlı adayının açık adresinin belirlenmesi, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/533, Karar No: 2021/2667, Tarih: 18.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/533 E.  ,  2021/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığı kararı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın güvercininin komşusu olan mağdurun evine konduğu, sanığın güvercinini geri istediği, mağdurun ise kendisinde güvercinin olmadığını söylediği, bu sebeple aralarında münakaşa çıktığı, bunun üzerine sanığın elinde çekiç olduğu hâlde mağdurun evininin önüne gittiği, çekiçle mağdurun evinin kapısına vururken bir yandan da "seni öldüreceğim" şeklinde bağırarak silâhtan sayılan çekiçle tehditte bulunduğu, devamla mağdurun elinde bir bıçak olduğu hâlde aşağıya inerek sanığın yanına gitmek istediği, ancak babası tanık ... tarafından mağdurdan bıçağın alındığı, lâkin sanığın eylemine devam etmesi üzerine, mağdurun yeniden eline bıçak alarak arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte aşağıya indiği, mağduru bıçaklı olarak gören sanığın kaçmaya başladığı, mağdurun ise elinde bıçak olduğu hâlde sanığı kovaladığı, sanığın kaçarken inşaattan aldığı bir kalasla mağdura vurduğu, mağdurun da sanığı bıçakla yaraladığı iddialarıyla kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin sübûtu hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1 ve 150/1. maddelerine uyan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16488, Karar No: 2015/2660, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16488 E.  ,  2015/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.