muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8264, Karar No: 2019/5794, Tarih: 02.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8264 E.  ,  2019/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Dairemizin 07/04/2016 tarihli bozma kararında da belirtildiği üzere, şantaj suçunda hapis cezası ile birlikte adli para cezasının yaptırım olarak düzenlenmesi ve sanık hakkında daha önce verilen 12/11/2009 tarih, 2008/1666 Esas ve 2009/1334 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün Dairemizin 10/06/2013 tarihli kararı ile bir bütün olarak bozulmasına karşın, mahkemenin sehven, bozmanın yalnızca adli para cezasına yönelik olduğunun kabulüyle hapis cezası yönünden yaptığı kesinleştirmenin, hukuken yok hükmünde bulunması karşısında, yerel mahkeme tarafından kurulan incelemeye konu son hükümde, hapis ve adli para cezasına hükmedilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Ancak;

Bozma öncesi verilen 18.09.2014 tarihli hükümde, hükmolunan adli para cezanın 12 eşit taksitte tahsiline karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilmeden inceleme konusu hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin karar verilmeyerek kazanılmış hak ihlaline yol açacak şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, “hükmedilen adli para cezasının, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, birer ay ara ile 12 eşit taksitle sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geriye kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4366, Karar No: 2022/18593, Tarih: 08.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4366 E.  ,  2022/18593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 18.11.2021

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

...

...

Sanığın yokluğunda verilip 13.03.2018 tarihinde müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, bir haftalık yasal süresinden sonra 03.11.2021 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair mahkemenin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine ilişkin 18.11.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1988, Karar No: 2017/11874, Tarih: 13.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1988 E.  ,  2017/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500,00 TL bedelin her faturanın ödeme tarihinden geçerli reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 28.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 60.594,57 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; yargı yolu, görev, husumet, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 60.594,57 TL alacağın, 19/02/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2050, Karar No: 2020/3674, Tarih: 11.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2050 E.  ,  2020/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın, tanık ...'nin babası olduğu, sanığın suç tarihinde katılanın ikametine normal yoldan girmek yerine, evin arka duvarından tırmanmak suretiyle katılanın ikametinin avlusuna saat 01.20 sıralarında girdiği ve köpek havlaması üzerine avluda bulunan tuvalette saklandığı olayda sanık, her ne kadar tanık ...'nin çağırması üzerine katılanın evine gittiğini beyan etse de tanık ...'nin suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olduğu, katılanın sanığın kızı ile aralarındaki ilişkiye ve ikametine girmesine izninin bulunmadığı göz önünde bulundurulduğunda, yetersiz gerekçe ile anılan suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12688, Karar No: 2012/19229, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12688 E.  ,  2012/19229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

DAVACILAR : 1- ...

2- S.......

3- B.......... (VELAYETEN S.......)

VEKİLİ : AV. .......

VEKİLİ : AV. .............

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/04/2011 tarih ve 2010/384-2011/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...............l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Şahin Gök'ün Kamu Sendikasına bağlı Türk Yerel Hizmet Sendikasının üyesi olduğunu, Kamu Sendikasının üyelerine ferdi kaza sigortası yaptırdığını,..........'ün nehirde boğulması nedeniyle davalı ... şirketinden tazminat ödemesi talep edildiğini ancak talebin reddedildiğini ileri sürerek, 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, muris.........'ün vefat nedeninin Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları gereği poliçe kapsamında olmadığını, otopsi raporuna göre ölüm nedeninin tespit edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, sigortalının Kızılırmak nehrinde ölü olarak bulunmasının dışında ölüm nedenine ait herhangi bir delil bulunmadığı, sigortalının kaza neticesinde nehre düşmesi neticesinde ölmesinin de ihtimal dahilinde olduğu, bu ihtimali ortadan kaldıracak derecede bir delilin davalı ... şirketi tarafından sunulmadığı, delillerin sigortalının intihar ettiğini veya kasıtlı olarak öldürüldüğünü ispata yeterli olmadığı, davaya konu ölüm olayının ihbar edildiği şekilde kaza neticesinde nehre düşülmesi neticesinde meydana geldiği kabul edilerek sigorta teminatı içerisinde kaldığı sonucuna varılacağı, sigorta türünün de meblağ sigortası olduğu gerekçesiyle, 10.000 TL'nın davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 444,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı

594,00 H

150,00 P

444,00 BH

17/12/2012 KH
Yargıtay — Esas No: 2010/11513, Karar No: 2011/137, Tarih: 18.01.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/11513 E.  ,  2011/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2009/26912 Esas sayılı dosyasından, davacı şirketi ait olan işyerindeki saç kesme makinesinin 28.09.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu haczin borçlunun huzurunda yapıldığını, mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğunu ve haciz adresinde fiilen borçlunun faaliyet gösterdiğinden, açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır. Mahkemece, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığı ve mahalde borçluya ait belgelerin bulunduğu, davacı şirket ortakları ile borçlu arasında organik bağın olduğu, davacı ve borçlunun borçtan kurtulmak için danışıklı hareket ettiklerinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takiplerde, borçlunun imzaya itirazının icra mahkemesince kabulü halinde İİK’nun 170.maddesi 3.fıkrası 2.cümlesi gereğince icra takibi durur itirazın kabulü kararının kesinleşmesi üçerine icra takibi iptal edilir. Borçlunun malları haczedilmiş ise haciz kalkar.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre, yargılama devam ederken, borçlu tarafından takip dayanağı bonodaki imzaya itiraz edildiği, İstanbul 8.İcra Mahkemesinin 2009/1863 Esas 2009/2265 Karar sayılı ilamı ile itirazın kabul edildiği ve anılan kararın 22.10.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda dava konusu haciz karardan sonra ancak temyiz incelemesinden önce kaldırılmış olduğundan, mahkemece konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve yargılama giderinin de dava açılmasına neden olan tarafa yükletilmek üzere verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 18.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20143, Karar No: 2013/28667, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20143 E.  ,  2013/28667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun imzaya itirazı üzerine alınan bilirkişi raporuna göre imzaların ıslak imza olmayıp fotokopi makinesiyle başka yerden ilave edildiğinin bildirilmesi üzerine mahkemece itirazın kabulüyle birlikte alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

Takibe konu bonoların tanzim tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK.nun 688/7.maddesine göre takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını;" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan sözedilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir (6102 sayılı yeni TTK'nun 776/g maddesi). 818 Sayılı BK. nun 14. maddesine göre ise, imza, üzerine borç alan kimsenin el yazısı olmak lazımdır (6098 sayılı yeni BK'nun 15.maddesi). El yazısı ile atılacak imzanın şekli konusunda yasada hüküm bulunmamaktadır. Kişi, kendisine özgü belli karakterleri içeren sembolleri belirterek imza atabileceği gibi, ad ve soyadını bizzat el yazısı ile yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak borçlu, ad ve soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir.

Somut olayda; takibe konu senetlerdeki imzalar itiraz eden keşidecinin elinden çıkmış ıslak imza bulunmaması nedeniyle yukarıda açıklanan imza unsurunu içermeyen bonolar, kambiyo senedi vasfını taşımamaktadır. Bu durumda mahkemece İİK.nun 170/a-2. maddesi gereğince istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi  doğru değil ise de; karar alacaklı tarafından temyiz edildiğinden aleyhe bozma yasağı ilkesi gereğince  bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK.nun 170/a. maddesinde öngörülmediği halde alacaklı aleyhine  tazminata ve para cezasına hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; anılan yanlışın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Ancak İİK.nun 170/a. maddesinde öngörülmediği halde alacaklı aleyhine  tazminata ve para cezasına hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; anılan yanlışın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Anadolu 7.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.04.2013 tarih ve 2012/1135 E., 2013/345 K.sayılı kararının hüküm bölümünün icra inkar tazminatı ve para cezasına ilişkin "Davalının 85.000,00 TL nin %20'si oranında icra inkar tazminatı ve %10'u oranında para cezası ile mahkumiyetine" şeklindeki kısmının silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8919, Karar No: 2021/8425, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8919 E.  ,  2021/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi başlığı ve içeriği itibarıyla temyizinin sadece ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A)Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesi;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2012 tarihli ve 2012/20419 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporu ile eklerine uygun olarak sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlemediği ve kullanmadığı kabul edildiği halde kısa kararda beraat hükmünün sadece düzenleme suçlarından kurulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davaları hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan, sanık ... hakında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen temyize konu 06.11.2013 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan ve hakkında beraat hükmü kurulan sanık ... hakkındaki dava zamanaşımını süresini kestiği ve bu nedenle sanığın sorgusunun yapıldığı tarihten itibaren olağan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;