muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/596, Karar No: 2018/3212, Tarih: 04.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/596 E.  ,  2018/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralama ve bu suça yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : ... hakkında;

A- Katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

B- Mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nun 86/1,3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası,

C- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/1-2, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.00 TL adli para cezası.

... hakkında;

A- Mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan; TCK.nun 81, 35, 39/2-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

B- Mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nun 37/1, 86/1,3-e, 87/3, 39/2-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

C- ...'yı öldürmeye teşebbüs suçundan; CMK.nun 223/2-a maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nun 35/2, 260, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2. maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine, anılan Kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

1- Sanık ... hakkında; katılan ...'yi öldürmeye teşebbüs ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında; katılan ... ve mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından açılan kamu davalarında, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçların zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmeyen mağdur ...'nin, TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında çocuk vasfında olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmeyen mağdur ...'nin, TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında çocuk vasfında olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın ağabeyi olan...'ın, daha önce öldürülmesi olayı nedeni ile suça sürüklenen çocuğun mağdurlara husumet beslemesi nedeni ile suça konusu eylemin gerçekleştirildiği iddia edilen olayda,...'ın öldürülmesi olayıyla ilgili olarak soruşturma evrakı veya dava dosyasının getirtilmesi, dosyanın incelenerek kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve böylelikle suça sürüklenen çocuk ve sanığın hukuki durumlarının tayin edilmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hükümler kurulması,

4- Suça sürüklenen çocuk ...'in öldürmeye teşebbüs eylemine yardım ettiği kabul edilerek hakkında TCK.nun 39/2-c maddesi tatbik edildiği halde, temel ceza tayin edilirken "TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle" denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

5- Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... hakkında; mağdur ...'ya yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçundan dava açıldığı, ancak bu suçun asli faili olduğu iddia edilen ... hakkında bu eylemden dolayı kamu davası açılmadığının anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında; mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs eylemine ilişkin olarak gereğinin takdir ve ifası amacıyla Cumhuriyet savcılığına ihbarda bulunulması ve dava açıldığı takdirde aralarındaki fiili ve hukuki bağlantı nedeni ile davaların birleştirilmesi, kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafileri ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, aralarındaki irtibat nedeniyle sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin de, sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8335, Karar No: 2023/8397, Tarih: 20.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8335 E.  ,  2023/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1317 E., 2023/1272 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/1204 E., 2023/63 K.

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacının gerek kendi çalışmalarından dolayı gerekse de hak sahibi olarak herhangi bir aylık (emekli, yaşlılık, malullük ya da ölüm aylığı) ya da gelir alıp almadığı özellikle belirtilecek şekilde sorulup ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi gerekmektedir. (Herhangi bir emekli aylığı almıyor şeklinde ki cevabi yazı geri çevirme kararındaki hususları karşılamamaktadır.)

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4914, Karar No: 2008/2475, Tarih: 31.03.2008

1. Ceza Dairesi 2007/4914 E., 2008/2475 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/4914 E., 2008/2475 K.**

**- KASTEN ADAM ÖLDÜRME

- KASTEN YARALAMA

- OLASI KAST**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 21 ]

**"İçtihat Metni"**

Maia ile A.Nİhat'ı kasten ayn ayrı öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık M.Akifin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Konya İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2006 gün ve 445/382 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi CSavcısı ile sanık müdafii taraflanndan İstenilmiş olduğundan, dava dosyası CBaşsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.Akifin suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde A.Nihafı Öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmalan inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, İncelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin mağdur A.Nihat'a yönelik eylemde suç vasfına yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanığın tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık hakkında A.Nihat'ı Öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebiiğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanığın, MaiaVa yönelik eyleminden dolayı kurulan hüküm yönünden,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olaydan iki gün önce A, Nihat'ın müdür olarak çalıştığı barda A.Nihat ve garsonlar tarafından dövüldüğü, olay gecesi yolda kırmızı ışıkta A.Nihat'ın otomobili ile durduğunu görünce, yanında bulunan av tüfeği ile A.Nihat'a doğru en az üç el ateş ettiği, A.Nİhat ve otomobilin arka koltuğunda oturan mağdur Maia'nın yaralandığı olayda; sanığın asıl hedef aldığı A.Nihafa ateş ettiği sırada aynı otomobil içinde bulunan mağdurun da isabet alarak ölebileceğini ya da yaralanabileceğin! öngörmesine rağmen atışlarına devam ederek mağduru yüz, sağ omuz ve sağ kalça bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralaması eyleminden dolayı olası kastla yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz İtirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 31.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9109, Karar No: 2013/11319, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9109 E.  ,  2013/11319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüsten sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2008 gün ve 2006/877 Esas, 2008/1455 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça maruz kaldığı iddia edilen, soruşturma ve kovuşturma aşamasında beyanı alınmayan mağdure Nilay ile diğer mağdurların mahkemede uzman eşliğinde olay hakkında bilgi ve görgülerine başvurulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın mağdureye karşı basit cinsel istismar kastıyla hareket ettiğine dair delillerin neler olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1570, Karar No: 2015/781, Tarih: 20.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1570 E.  ,  2015/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli donaldırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Elektrik çarpması sonucu getirildiği ...Hastane'si Acil Servisi'nde isminin sorulması üzerine kendisini ... olarak tanıtan sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.” ,

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun

bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26761, Karar No: 2013/25244, Tarih: 22.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26761 E.  ,  2013/25244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı;müteveffa eşi...'ın 02.12.2008 tarihinde bel fıtığı ameliyatı olmak üzere davalı hastaneye yatırıldığını, davalı doktorların ameliyat öncesi eşine " İnterstisyel" hastalığı teşhisi koyduklarını,hastalığın hayati tehlike arz etmesi nedeniyle, ameliyatın riskli olduğunu, davalı doktorların buna rağmen eşini ameliyat ettiklerini,kocasının ameliyat sonrası durumunun kötüleştiğini ve vefat ettiğini, davalı doktorların, eşine "interstiyel" hastalığı teşhisi koymalarına ve fıtık ameliyatının zorunlu bir cerrahi müdahale olmamasına rağmen, eşini ameliyat ederek ölümüne neden olduklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi, 80.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,taraflar arasındaki uyuşmazlığın teşhis ve tedavi hizmetinden kaynaklandığı, davacıların yasada tanımlanan şekilde tüketici (tedavi alan alıcı) davalının ise satıcı (hizmet sunucusu) olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine,karar kesinleştiğinde ve talep halindedosyanın görevli ... nöbetçi tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eşinin yanlış ameliyat edilmesi sonucu öldüğünü belirterek maddi ve manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik karar verilmiş ise de; B.K. nun 502. maddesi hükmü uyarınca, diğer ... görme sözleşmeleri hakkındaki yasal düzenlemelere tabi olmayan işlerde, vekalet hükümleri geçerlidir. Somut olayda olduğu gibi, özel hastane (ve onun tarafından istihdam edilen doktorlar) ile hasta arasındaki uyuşmazlıkların vekalet sözleşmesine ilişkin hukuksal düzenlemelere göre çözülmesi gerektiği konusunda, öğreti ve Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulaması arasında paralellik bulunmaktadır. (Öğreti ve uygulamaya örnek olarak: Prof. Dr. Haluk Tandoğan, Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, Cilt: 2,Sevinç Matbaası, ... 1977, sayfa: 176 ve devamı; Dairemizin 4.3.l994 gün ve 1994/8557-2l38 sayılı kararı ve aynı doğrultudaki birçok başka karar.)

Somut olayda, davacının murisi ile davalı arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının murisi ile davalı arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi gerekir.

Yukarıda açıklandığı üzere, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Tüketici yasası ile güdülen amaç tüketicinin tüketime yönelik satışlarda mal ve hizmetlerdeki ayıplara karşı korunması olduğundan, uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekir. Hal böyle olunca,mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2405, Karar No: 2019/3097, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2405 E.  ,  2019/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda düzenlenen ... Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile rapor değerlendirme komisyonunun 21/01/2011 tarihli mütalaasında, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açılması talep edilmesine rağmen, bu suçlarla ilgili dava açılmamış ise de, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu; Karadeniz Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 18.02.2011 tarih ve 2011/289 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; sanık hakkında “2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23343, Karar No: 2012/38705, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23343 E.  ,  2012/38705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 29/07/2010

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 29.07.2010 gün ve 2009/136 E, 2010/ 136 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 18.08.2010 tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2456, Karar No: 2016/14136, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2456 E.  ,  2016/14136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11200620 tesisat numarasıyla elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; elektrik aboneliğinin tesis edildiği tarihten dava tarihine kadar, (dava tarihine kadar 10 yıl ile sınırlı olmak üzere) bu dönemde kendisinden fazladan tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ve dava sırasında belirlenecek miktara dava değerini arttırmak üzere, şimdilik 1.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir, 05.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 34.856,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 34.856,00 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.