muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11745, Karar No: 2015/18327, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11745 E.  ,  2015/18327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-Tespit edilen bedele uygulanan faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

3-Tapu kaydındaki ipoteğin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına karar vermek gerekirken ipoteğin kalktığına ilişkin müzekkere geldikten sonra ödeme yapılmasına karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 6.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesapta nemalandırılması için karardan bir örnek ... Bankası ... Şubesi Müdürlüğüne gönderilmesine), ibaresinin çıkartılmasına, yerine, bu hususta ... Bankası .../... Şubesine yazı yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b) 3.paragrafından (tarihinden itibaren) kelimesinden sonra, (karar tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

c) 5.paragrafının hükümden çıkartılmasına, yerine (Tapu kaydındaki ipoteğin kamulaştırma bedeline yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14911, Karar No: 2015/3330, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14911 E.  ,  2015/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8774, Karar No: 2019/4104, Tarih: 27.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8774 E.  ,  2019/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın da içerisinde bulunduğu 30-40 kişilik bir grubun mahallede kavgaya tutuştuğu, sanığın buradaki şahıslardan birini emanete kayıtlı yasak niteliği bulunmayan bıçak ile kovaladığı sırada, katılan polis memuru ...'ın sanığın elindeki bıçağı gördüğü ve sanığı yakalayarak arkasından tuttuğu, elindeki bıçağı almaya çalışırken sanığın bıçağı vermemek için bıçağı salladığı ve katılanın sağ el orta parmağından btm ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın elindeki bıçak ile katılana zarar verebileceğini öngörmesine rağmen meydana gelebilecek neticeyi kabul ederek eylemine devam etmesi sebebiyle olası kastla hareket ettiğinin kabulü ile TCK'nın 86/1, 86/3-e, 21/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, yanlış nitelendirme ile sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22814, Karar No: 2015/2775, Tarih: 16.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/22814 E.  ,  2015/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/247047

MAHKEMESİ : Adana 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2011

NUMARASI : 2008/512 (E) ve 2011/790 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

a-Suça sürüklenen çocukların okul kantininden aldıkları suça konu eşyaları poşete koyup henüz okuldan ayrılmadan, müşteki tarafından suça sürüklenen çocuklardan M.. I..'ın elindeki mallarla birlikte yakalandığı, diğer suça sürüklenen çocuk Erhan'ın ise elindeki poşeti atarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1.maddesi gereğince, aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk M.. I.. hakkında anılan Kanun'un 5/1-b maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8820, Karar No: 2018/6300, Tarih: 17.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8820 E.  ,  2018/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vasisi ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/04/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6221, Karar No: 2017/13544, Tarih: 24.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6221 E.  ,  2017/13544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından verilen Sağlık Kurulu Raporuna dayanılarak ...'in TMK 405 maddesi hükmü gereği kısıtlanması gerektiğine ilişkin ihbarda bulunulmuştur. Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile ... 'a kızı ... vasi olarak tayin edilmiş, hüküm süresi içinde vasi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 409/2. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verilebileceği, hakimin karar vermeden önce kurul raporunu gözönünde tutarak kısıtlanması istenilen kişiyi dinleyebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, akıl hastalığı nedeniyle vasi tayini istemi, ihbarda bulunan kurum tarafıdan sunulan bilimsel değerlendirme raporuna dayanılarak kabul edilmiş olup böyle bir rapor, Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde belirtilen kısıtlama sebebinin varlığı konusunda yeterli değildir. Mahkemece, kısıtlanması istenilen ...’in dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte ilgili Adli Tıp İhtisas Kuruluna sevk edilip muayenesi yaptırılarak, Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığına ilişkin kurul raporu aldırılması, ihbarda bulunan kurum tarafından sunulan raporla çelişki bulunması halinde bu çelişkinin giderilmesi ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle vasi vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19971, Karar No: 2016/14515, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19971 E.  ,  2016/14515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli ile yine kayıp kaçak bedeli üzerinden .... payı ve enerji fon bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik1.000,00 TL'nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 19.10.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 11.765,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8940, Karar No: 2014/13260, Tarih: 12.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8940 E.  ,  2014/13260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/10/2013

Numarası : 2013/261-2013/560

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 4 yıldır biyoloji öğretmeni olarak aylık net 2000 TL ücretle çalıştığını, istifa dilekçesi imzalattırılmak istenmesi nedeni ile işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, davalı ve davacı vekillerinin temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi'nin 11.02.2013 tarihli ilamı ile davacının tüm temyiz taleplerinin reddine, davamı temyizi bakımından ise özetle, Davacı aylık net ücretinin 2.000,00 TL olduğunu iddia etmiş, buna karşılık davalı işveren, asgari ücretle çalıştığını belirterek iddia edilen ücrete itiraz etmiştir. Mahkemece davacıya, işveren tarafından banka kredisi alımında kullanmak üzere verilen belgede belirtilen aylık ücret miktarına ve davacı şahitlerinin beyanlarına göre, iddia edilen ücretin doğrulandığı kabul edilmek sureti ile sonuca gidilmişse de ücret miktarının tespitine yönelik araştırma ve inceleme yeterli bulunmamıştır. Dosyada bulunan, taraflar arasında imzalanan ve Milli Eğitim Müdürlüğünün onayına sunulan iş sözleşmesinde aylık ücret miktarı brüt 750,00 TL olarak belirtildiği, ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiği görülmüştür. Davalı şahitleri sözkonusu ücretin doğru olduğu yönünde beyanda bulunmuşlardır. Milli Eğitim Müdürlüğünün cevabı, davacının iddia ettiği miktardan düşük olup bu bilgi ancak özel okul öğretmenleri bakımından geçerlidir, dershane öğretmenleri bakımından emsal alınması mümkün değildir. Davacının iddia ettiği ücret miktarının ispatı bakımından işyerinden ayrılmış olan şahit beyanları ile davacıya kendi işinde kullanmak üzere verilmiş olan muvazaalı belgeden başka inandırıcı delil bulunmamaktadır. Bu durumda yazılı belgelere üstünlük tanınmalı ve davacının ücretinin sözleşmede yazan ücret olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Yazılı gerekçelerle iddia edilen ücretin hesaplamalarda esas alınması hatalıdır.

3-Davacının, davalı şirket tarafından işletilen özel dersanede öğretmen olarak çalıştığı tartışmasızdır. Dosyada mevcut sözleşmede ücretin aylık olarak kararlaştırıldığı ve haftalık yirmi saat derse girilmesinin düzenlendiği görülmektedir. Özel eğitim kurumlarında fazla çalışma yönünden ders saati ücreti esas olup fazla çalışma yapılıp yapılmadığının da buna göre belirlenmesi gerekir. Davacının ücreti karşılığı olan ders sayısından fazla derse girdiği ve ücretinin ödenmediğine yönelik bir iddiası bulunmamaktadır. Bu sebeple fazla mesai ücreti talebinin reddedilmiş olması isabetlidir. Ancak davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ders dışında ne şekilde çalıştığı açıklığa kavuşturulmadan anılan alacağın kabul edilmesi ve davacının hafta içi bir gün haftalık izin kullandığı anlaşıldığından hafta tatili ücretinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. “ gerekçeleri ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme hafta tatili ücret talebini reddetmiş, milli bayram ve genel tatil ücreti bakımından isteği kısmen hüküm altına almış, ücret bakımıdan ise bozma öncesi aşamada hazırlanan bilirkişi raporunun asgari ücrete göre hesap yapan seçeneğine itibar etmiştir.

Öncelikle belirtmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama “usulü kazanılmış hak” olarak adlandırılır. Bu hukuki kurum mahkemeye; hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar ve istenilenler kapsamında işlem yapmak ve hüküm kurmak zorunluluğunu getirir. Uzun yıllardan beri Yargıtay'ın kökleşmiş, sapma göstermeyen uygulamaları ve öğretide benimsenen usulü kazanılmış hak müessesesi, usul hukukunun dayandığı vazgeçilmez ana temellerinden biridir.

Mahkeme bozma kararına uyduğuna göre bozma kararı doğrultusunda işlem yaparak davacının ücretinin sözleşmede yazılı olduğu gibi brüt 750,00TL olduğunu kabul ederek buna göre kabul edilen alacakları hesap ettirip hüküm altına alması gerekirken ayrıca milli bayram ve genel tatil ücreti bakımından gerekli araştırmayı yaparak alacakla ilgili karar vermesi gerekirken asgari ücrete göre yapılan hesaba göre alacakları hüküm altına alması, milli bayram ve genel tatil ücreti bakımından ise bozma doğrultusunda araştırma yapmadan bilirkişi raporunda hesap edilenden farklı bir miktarın hem de nedenini açıklamadan tahsiline karar vermesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, milli bayram ve genel tatil ücreti bakımından bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırmayı yapıp buna göre milli bayram ve genel tatil çalışması olup olmadığını tespit etmek, davacının milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının anlaşılması halinde sözleşmede yazılı ücret baz alınarak alacağı hesap ettirmek, bulunan miktarın bozma öncesi kararın davalı lehine bozulduğu dikkate alınarak bozma ile davalı yararına oluşan kazanılmış hakkı ihlal etmeden bozma öncesi karardaki miktarı geçmemek üzere; davacının milli bayram ve genel tatil çalışması olmadığının saptanması halinde ise, bozma sonrası verilen kararı davalının temyiz etmediği dikkate alınarak bozma sonrası verilen karardaki miktarı hüküm altına almak olmalıdır. Kıdem tazminatı ve ücret alacağı bakımından ise sözleşmedeki ücrete göre alacaklar hesap ettirilerek davalıdan tahsiline karar verilmelidir.

O halde davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.