muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17056, Karar No: 2023/2493, Tarih: 02.05.2023

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanığa kargo ile gönderilen tablette herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığına;

2. Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına;

3. Sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına;

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkin olup, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY terör örgütüyle irtibatlı ve iltisaklı olduğu gerekçesi ile kapatılan Çınarder isimli dernekte Yönetim Kurulu üyesi olması, söz konusu derneğe 20.09.2015 tarihinde 1.200,00 TL yardımda bulunarak örgütün faaliyetlerine maddi destek sağlaması, ikametinde yapılan aramalarda ele geçirilen dijital eşyalarda örgütün fikir ve ideolojisini yansıtan CD'ler ile örgüt elebaşısı Fetullah Gülen'e ait ses kaydının ele geçirilmesi, sanığın Facebook ve Twitter isimli sosyal medya hesapları üzerinden FETÖ/ PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı kişi ve kuruluşları takip etmesi, bu hesaplar üzerinde örgüte karşı başlatılan operasyonları eleştiren, örgüt üyelerini motive edici, bir arada tutmaya yönelik bir takım paylaşımları beğenmesi ve re-tweetlemesi, Bank ... isimli Banka'da 17/25 Aralık operasyonlarından sonra açılmış ve Bankanının faaliyetlerini sonlandırdığı dönem aralığına kadar devam eden bir hesabının olması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın örgüt ile organik bağ içerisinde bulunduğu, sanığın eylemlerinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kuruluş amaçlarını, faaliyet ve eylemlerini benimsediğini gösterir şekilde yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik arz ettiği, bu haliyle sanığın FETÖ/PDY örgütü üyesi olduğu kanaatine varılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 inci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

Örgüt liderinin talimat tarihlerine uygun şekilde Bank Asyada 24.02.2015 tarihinde hesap açtıran, FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir olduğu için kapatılan.... Eğitim Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneğinde yönetici olan sanığın eylemi terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, olanaklı ise duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, olanaklı değil ise beyanlarının CMK’nın 217 inci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulmasından sonra dosyanın bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup sanığın yakalanması ile temadi kesileceğinden, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, sanığın atılı suçtan ilk kez yakalandığı tarih olan "27.05.2017" yerine “06.06.2017” olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/1875 Esas, 2018/2027 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca .... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9467, Karar No: 2010/8860, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9467 E.  ,  2010/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın seyir halinde yanmaya başladığını sigortalıya araç bedelinin ödendiğini, aracın üretim hatasından kaynaklanan bir sebeble yandığını belirterek davalı ... A.Ş. nin üretici firmanın Türkiye temsilcisi olduğunu Kosifler ...nin ise satıcı firma olması nedeniyle sorumlu olduklarını, belirterek 216.854 TL.tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Kosifler ...vekili ve ... A.Ş. vekili, hasarın üretim hatasından kaynaklanmadığını, aracın sadece motor kısmında hasar olduğunu, tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; aracın üretim hatası nedeniyle yandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile; 63.496,79 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince,davacı sigortalısına ait araçta meydana gelen yangın nedeniyle kasko sigorta poliçesindeki yeni değer klozuna göre aracın değerini ödemiş, aracın hurdası sigorta şirketinde kalmıştır.

Davacı taraf dava dilekçesinde; araçta meydana gelen yangının sebebinin anlaşılabilmesi için araç üzerinde davalı Kosifler A.Ş. tarafından yaptırılan tespit sırasında aracın sökülmesi nedeniyle aracın sovtajının değerlendirilme olanağının kalmadığı belirtilerek sigortalısında ödediği araç bedelini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda araçta yangın nedeniyle meydana gelen hasar bedeli değerlendirilmiş ancak araçta yapılan delil tespiti sırasında yapılan hasarlar değerlendirilmeye alınmamıştır. Dosyada mevcut delil tespiti dosyasında alınan raporda aracın yanma sebebinin araştırılması sırasında bazı yerlerinin söküldüğü belirtilmiş olup bu husus davalı Kosifler A.Ş. nin de kabulündedir.

Davacı ... şirketi sigortalısına araç bedelini ödediğine göre araçta daha sonra meydana gelen tüm zararı zarar sorumlularından isteyebilir. Bu hale göre davalı Kosifler tarafından delil tespiti yapıldığı sırada sökülen parçalar nedeniyle meydana gelen zarar belirlenerek bu zarar ile birlikte aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı hususunda İTÜ veya karayolları fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden gerekçeli ayrıntılı ve denetime uygun rapor alınarak araçta meydana gelen yangın nedeniyle oluşan zarardan davalıların müteselsilen, delil tespiti sırasında aracın sökülmesi nedeniyle meydana gelen zarardan davalı Kosifler A.Ş. nin sorumlu olduğu da dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 513,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7879, Karar No: 2016/6564, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7879 E.  ,  2016/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın arasında ticari ilişki bulunduğu, sanığın bu ticari ilişki nedeniyle oluşan borcuna karşılık suça konu çeki katılana verdiği, ancak sanığın çekte imzası bulunması gereken yere başka bir kişinin imzasını attırtmak suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanık yerine imza atan kişinin sanığa vekaleten imza atmaya yetkili olan oğlu olduğunun tespit edildiği, katılanın ticari ilişkiyi doğruladığı, unsurları itibariyle oluşmayan sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24608, Karar No: 2013/1073, Tarih: 16.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/24608 E.  ,  2013/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanın 09/07/2008 tarihli ifadesinde kendisini bıçakla sanığın yaraladığını beyan etmesine, olaydan sonra 18/10/2007 tarihinde alınan ifadesinde ...'ın elinde bıçak bulunduğunu bıçağı kendisine doğru savurduğunu diğer şahısların elinde bir şey bulunmadığını beyan etmesine, 25/02/2009 tarihli dilekçesinde ise ...'ın elinde tabanca olduğunu belirtmesine, dinlenen diğer sanıkların sanık ...'ın elinde bıçak görmediklerini beyan etmelerine göre, duruşmada bu çelişki giderilmeden, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/378, Karar No: 2012/5621, Tarih: 11.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/378 E.  ,  2012/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Yörede orman kadastrosu yapılmışsa buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2- Çekişmeli taşınmazların tümünü bir arada gösteren kadastro pafta fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden getirtilmesi,

3- Yörede 1984 yılında yapılan arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazların neden tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi,

4- Çekişmeli taşınmazlara ait en yakın kadastro parselleri belirlenerek, bunlara ait kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilmesi,

5- Davacıların tutunduğu Temmuz 1971 tarih 82, 94, 87, 96, 88, 85, 106, 107 ve 81 numaralı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm gittileri ile kadastroda revizyon görüp görmediği de sorularak getirtilmesi,

6- Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların tümü birarada gösterilmemiş, yakın tarihli memleket haritasındaki konumları ve uygulanan tapu kayıtlarının sınırları da belirtilmemiştir.

Bu nedenle, 1 ve 2 numaralı bentlerde istenilen harita ve belgeler getirtildikten sonra, dava dosyasının raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişiye verilerek;

a) 1980'li yıllara ait memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi, uygulanan tapu kaydı sınırlarının da fen bilirkişi tarafından raporda işaretlenmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2273, Karar No: 2019/3742, Tarih: 14.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2273 E.  ,  2019/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fİkri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/12/2016 tarih ve 2015/319 E.-2016/438 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2017/1383-2018/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2013/97339 numarası ile “YONCAM” ibareli markanın tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından değerlendirilmesi sonrasında başvurudan bir kısım emtiaların çıkarıldığını, başvurudan çıkartılmayan emtialar açısından yaptıkları itirazın YİDK’nın 2015-M-5165 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin “YONCA” ibareli markalarını 29, 30, 31 ve 32. sınıf ürünler için tescil ettirdiğini, ayrıca 35. sınıf hizmetler için başvuruda bulunduğunu, 2001/17965, 2009/28649 ve 2009/5555 tescil numaralı markalarının ayrıca 556 sayılı KHK’nın 7/1 ve 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olarak tescil edildiğini, markalar arasında görsel, işitsel, fonetik ve anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunduğunu, davalının markasının tescilinin iltibas tehlikesine yol açtığını, davalının markasında “YONCA” ibaresinin asli unsur olarak yer aldığını, “YONCA” ibaresinin hangi emtialarda faaliyet gösterilirse gösterilsin müvekkili ile ilişkilendirileceğini, davalının seçilebilecek başka markalar varken müvekkilinin markasını tercih etmesinin kötü niyetli olduğunu, davalının başvuru konusu markanın kapsamındaki emtialardan birinin kimyasallar olduğunu, bu konunun gıda sektörü tüketicilerinin en fazla hassasiyet gösterdiği alan olup, davalının müvekkili markası ile iltibas yaratacak şekilde kimyasal ürünleri pazarlamasının tüketicilerin zihninde müvekkilinin gıda sektöründe olmaması gereken bir ürünü üretip üretmediği yönünde soru yaratacağını, bu durumun ise müvekkilinin markalarına olan güveni azaltacağını ileri sürerek YİDK’nın 2015-M-5165 sayılı kararının iptaline, “YONCAM” markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının kapsadığı mal/hizmetler arasında benzerliğin bulunmadığı, ancak marka işaretlerinin benzer olduğu, mal veya hizmetler aynı ya da benzer olmadığı sürece markalar arasında karıştırılma tehlikesinin ve ilişkilendirilme ihtimalinin olamayacağı, bu nedenle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesinin uygulanma koşullarının somut uyuşmazlıkta bulunmadığı, davacı markalarının “ayçiçek yağı, zeytinyağ, mısır yağı, kanola yağı, soya yağı ve diğer yağ türleri, dometes ürünleri, konserveler, salça, ketçap, mayonez ve diğer soslar, turşu” malları bakımından toplumda tanınmışlık düzeyine ulaştığı, ancak 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.