muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15526, Karar No: 2013/16143, Tarih: 13.06.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15526 E.  ,  2013/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, K... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik,belediye meclisi kararına dayanarak evini konut karşılığında davalıya devrettiğini,4283 no.lu kıymet takdir komisyonu analiz raporunda bina ve müştemilat ile ağaç bedelinin 16.757,00 TL. Olduğunun anlaşıldığını, buna göre ödenmeyen 14.837,00 TL.nin davalıdan tahsilin için icra takibi yapıldığını,davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile,davalının Ankara 26 İcra Müdürlüğünün 2012/9239 esas sayılı icra dosyasına itirazının iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş,hüküm taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk 2013/15526-16143

bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yer alan “icra inkar tazminatı talebinin reddine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/1530, Karar No: 2017/5332, Tarih: 21.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1530 E.  ,  2017/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece tebligat zarfı üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın isminin yazılmasına rağmen tebligatın "bizzat" şerhi ile Mehmet Yılmaz adına yapıldığının anlaşılması üzerine yapılan araştırmada; suça sürüklenen çocuğun tebligattaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte aynı konutta Mehmet Yılmaz isimli kişinin oturmadığının anlaşılması karşısında, tebligatın usulsüz olduğu ve suça sürüklenen çocuk ...'ın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e,2 ve 67. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımının 5 yıl 4 ay olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin 29/09/2011 tarihli mahkumiyet kararı olup karar tarihinden itibaren asli dava zamanaşımının temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. madddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu akaryakıtın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine, dava konusu nakil aracının sahibine iadesine, 21/06/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11027, Karar No: 2016/10851, Tarih: 19.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11027 E.  ,  2016/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1, 51/1-b maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 600,00 TL adli para cezası hapis cezasının ertelenmesi 2 yıl denetim süresi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in katılan şirketin Ankara Değirmendere şubesinde mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığı, kasa görevlisi olarak çalıştığı zamanlarda müşterilerden para aldıktan sonra müşterilere fişi vermediği ve müşteriden aldığı parayı cebine koyduğu, bir kısım müşterilere satış yaptıktan sonra fişlerini iptal ederek haksız menfaat sağlamak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Tanık anlatımları, görüntü içerikleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "37 GÜN", " 30 GÜN" ve "600 TL." ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", "5 GÜN" ve "100 TL" eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/870, Karar No: 2011/1136, Tarih: 28.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/870 E.  ,  2011/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... İlçesinde bulunan eski tabur binasının Yatılı İlköğretim Bölge Okuluna dönüştürülmesi ihalesinde yapılan fazla imalât nedeni ile haksız kesilen gecikme cezasının istirdadı istemiyle açılmıştır. Davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek ve ayrıca esastan da davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı İl Özel İdaresi'nin temyiz itirazları tümüyle reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 14.09.2005 tarihli sözleşme ... Valiliği adına Vali Yardımcısı tarafından imzalanmış, idarenin Milli Eğitim Müdürlüğü olduğu belirtilmekle beraber 12. maddesinde bedelin İl Özel İdaresi Muhasebe Müdürlüğü'nce ödeneceği belirtilmiş, hakediş ödemeleri de İl Özel İdaresince yapılmıştır. 222 Sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 78. maddesinde, köy, kasaba ve şehir ilköğretim kurumlarının her türlü yapım tadilat ve esaslı onarım masraflarının anılan Yasanın 76/6. maddesinde özel idare bütçelerine konulacak ödeneklerden karşılanacağı belirtilmiştir. Yine 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 6. maddesinde ilköğretim binası yapım işinin İl Özel İdaresinin görevleri arasında olduğu hükümlerine yer verilmiştir. Bu nedenle davada ...'na husumet yöneltilemeyeceği Valiliğin İl Özel İdaresini temsilen sözleşmeyi imzaladığı kabul edilerek ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken müteselsil sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı İl Özel İdaresinin temyiz itirazlarının reddine, 2 bent uyarınca kabulü ile kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalı ...'nden harç alınmasına yer olmadığına, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3490, Karar No: 2006/4103, Tarih: 15.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3490 E.  ,  2006/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen mirasçılık belgesine göre, dava konusu taşınmazın tapu kayıt maliki Seyit Gök'ün mirasçılardan ... , ... ve ...'in davada taraf olmadıkları davalı paydaşların toplam payları 648/672 olduğu halde gerekçesi gösterilmeden dava dışı paydaşların da paylarını kapsar biçimde tescile ve bedelinin davalı paydaşlara ödenmesine karar verilmesi,

2-Davada kendilerini vekille temsil ettiren taraflar yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 350.000.000 TL. maktu vekalet ücreti yerine daha yüksek vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16273, Karar No: 2015/2658, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16273 E.  ,  2015/2658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9887, Karar No: 2011/11563, Tarih: 30.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/9887 E.  ,  2011/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 gün ve 2007/242-2008/347 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.04.2011 gün ve 2009/5744-2011/5018 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliye rizikolarına karşı sigortalı binek araçların, gemi ile Japonya Türkiye taşımasının davalı tarafından üstlenildiğini, Derince Limanında tahliye edilen araçların boya serpintisiyle hasarlandığının 31.7.2007 tarihli survey raporu ile belirlendiğini, davalıya sigortalı tarafından 1.8.2006 tarihinde hasar ihbarında bulunulduğunu, müvekkilince sigortalısına 41.591,50-YTL.nın ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin emtianın aktarma limanında beklediği esnada meydana gelen hasardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya sigortalı araçların Japonya-İstanbul arası deniz yolu taşımasını taahhüt ettiği, sorumluluktan kurtulabilmesi için, zararın sebebinin ve bunun tedbirli bir taşıyanın ihtimamıyla dahi önüne geçilemeyecek bir sebep olduğunu ortaya koyması gerektiği, davada hasarın nedeninin boya püskürtmesi sırasında meydana gelen lekeler olduğu, araçlardaki zararın aktarma sırasında terminalde beklediği sürede 600 metre uzaklıktaki gemi inşaatı sırasında izinsiz ve yasa dışı boyama işlemlerinden kaynaklandığı, bunun tedbirli bir taşıyanın ihtimamıyla önüne geçemeyeceği bir sebep olduğu, kaldı ki yükün gönderilen tarafından 28.7.2006 tarihinde teslim alındığı, haricen belli olan zararların teslim sırasında taşıyana ihbar edilmesi gerektiği halde, 1.8.2006 tarihli ihbarın teslimden sonra yapılması da nazara alınarak davalı taşıyan lehine sorumsuzluk karinesi meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar Dairemizin 26.04.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9740, Karar No: 2013/11424, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9740 E.  ,  2013/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki suçtan: Beraat

Eczacı olan sanığın 2004 yılında reçeteye eklediği ilaç küpürlerinin sahte olduğunun iddia edildiği, benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/93-180 sayılı dosyasının bulunduğu gözetilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi için bu dosyanın anılan dosya ile birleştirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18481, Karar No: 2015/19958, Tarih: 07.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18481 E.  ,  2015/19958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeniyle, borçlu tarafından TTK.nun 726, İİK.nun 71 ve 33/a maddeleri uyarınca icra mahkemesinden icranın geri bırakılmasına karar verilmesinin istendiği, mahkemece borçlu tarafından açılan menfi tespit davası nedeniyle zamanaşımının kesildiğinden bahisle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlar Kanunu’nun 133. maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve çekin ibraz tarihine göre yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK.nun 730/18. maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 662. maddesinde zamanaşımını kesen sebepler “dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi” şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır. Yine, TTK.nun 730/18. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 663/2. maddesi gereğince zamanaşımı kesilince son işlem tarihinden itibaren müddeti aynı olan yeni bir zamanaşımı işlemeye başlar. Ayrıca, alacaklının, takibin devamını sağlayıcı nitelikte her takip işlemi ile de zamanaşımı kesilir ve yeni bir süre işlemeye başlar.

TTK.nun 662. maddesinde, mücerret dava açılmasından söz edilmiş olup, bu davanın kimin tarafından açılacak bir dava olduğu hususunda açıklık bulunmamakta ise de, zamanaşımını keseceği belirtilen dava, alacaklının açacağı davalardır. Ancak, borçlu tarafından açılan menfi tespit davasında, alacaklı bu davaya katılmış ve alacak iddiasını ileri sürmüş ise, borçlunun açtığı menfi tespit davası da zamanaşımını keser. Menfi tespit davası sonuçlanıp kesinleşinceye kadar zamanaşımı işlemez. Öte yandan zamanaşımını kesen işlemler kimin için yapılmışsa onun için geçerli olur.

Somut olayda, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/392 Esas sayılı dosyası ile birleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/186-379 Esas-Karar sayılı dosyasında görülen davanın borçlu tarafça açılan menfi tesbit davası olduğu, alacaklının davaya müdahil olmadığı görülmektedir. Bu durumda, takibin kesinleşmesinden, şikayet tarihine kadar alacaklı tarafından herhangi bir işlem yapılmadığı ve ibraz süresinin bitimi tarihi itibariyle uygulanması gereken 6 aylık çek zamanaşımının dolduğu anlaşılmakla, mahkemece şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10720, Karar No: 2020/218, Tarih: 14.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/10720 E.  ,  2020/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suç tarihinin 11.02.2009 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Katılanın meyve sebze çiftçisi, ... isimli şirket sahibi olan sanıkların ise komisyoncu oldukları ve uzun zamandır katılanla birlikte çalıştıkları, 2009 yılı şubat ayı başında sanıkların katılandan 90.000 TL borç para aldıkları ve karşılığında 11/02/2009 tarihli şirketi temsil yetkisi olmayan sanık ... tarafından imzalanmış ödeme talimatını katılana verdikleri, akabinde ödemenin gerçekleşmemesi için ... Meyve ve Sebze Pazarlama Tic. ve San. Ltd. Şti ismini 16.03.2009'da İ... Tarım Ürün. Petrol İnş. Oto. San ve Tic. Ltd. Şti olarak değiştirmek suretiyle özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; suça konu olduğu iddia edilen belge aslının bulunamaması sebebiyle bu belgedeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığının belirlenmesinin mümkün olmaması, sanıklar tarafından ortağı oldukları şirketin isminin 16.03.2009 tarihinde vergi numarası ve Ticaret Sicil kayıt numarası aynı kalmak üzere değiştirildiğinin belirlenmesi karşısında, ödemenin şirket adı değişikliği nedeni ile yapılmadığı yönündeki katılan beyanının mesnetsiz olduğu, sanıkların dolandırıcılık kastıyla hareket ettiklerine dair delil bulunmadığı gibi bu belgenin gerçek olup olmadığının da tespit edilemediği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu TCK açısından suç teşkil etmediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.