muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/66, Karar No: -, Tarih: 01.04.2008

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı Osman Şirin; "5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesinde yapılan ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinin kapsamını genişleten değişikliğin açılan temyiz davasının incelenmesini, suçun sübutunun ve vasfının değerlendirilmesini usulen engelleyecek hiçbir hüküm taşımadığı açıktır. Bu açıklık 5728 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin hükmüyle tartışılamaz netliğe ulaşmıştır. Geçici 1. maddede ifadesini bulan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Yargıtay ilgili ceza dairesinde bulunan dosyalar hakkında bu Kanunun lehe hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, usule aykırılık bulunmadığı takdirde, dosya esastan incelenmek, acele işlerden sayılmak ve Türk Ceza Kanununun 7 nci maddesi dikkate alınmak suretiyle karar verilir." hükmünün temyiz davasının esasının incelenmesine engel olur nitelikteki "hukuka kesin aykırılık halleri"yle sınırlı olduğunda ve bunun dışındaki her halde hükmün esasının incelenmesi gerekeceğinde duraksama olmamalıdır.

Temyiz davasında gerek re'sen gerekse talep üzerine sanığın beraatine hükmedebilmek asla ve kesinlikle geciktirilemeyecek bir temel hedef olduğuna göre, esası inceleyerek bu yönde bir karar vermek yerine sadece ve yalnız usul bozması yaparak yargılamayı ilk derece mahkemesine göndermenin ve beraatı olanaklı kişiyi 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinde öngörülen beş yıllık denetim süresine tabi tutarak hak kısıtlamalarına muhatap kılmanın kabul edilebilir hiçbir yönü bulunmamaktadır.

Aynı yorumu, açılmış temyiz davasında yerel mahkeme hükmünü suç vasfı ya da cezayı artırıcı veya indirici nedenler yönünden temyiz eden süjenin hakları ve haklılığı yönünden de yapmak olanaklıdır. Örneğin yerel mahkemenin cezayı 2 yıl ya da altına indiren uygulamasını yasaya aykırı bularak temyiz davası açan ve yapılacak inceleme ile uygulamayı bozdurabilmeyi uman C.savcısı veya müdahilin haklı olabilecek bu temyizi incelenemeyecek, salt ceza 2 yılı aşkın değildir denilerek hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönünde bir yeni hükme yerel mahkeme zorlanacak, yerel mahkeme kendi hükmündeki isabetsizliği denetleme yetkisinde olmadığından, hatalı biçimde 2 yıllık yaptırıma konu edilen nice suç, hükmün açıklanmasının ertelenmesiyle yaptırım dışı kalabilecektir.

"Hükmün açıklanmasının ertelenmesi" kararlarının sadece itiraz yasa yoluna tabi tutulduğu gözönüne alındığında, bu tür ihlallerin itirazı inceleme mercilerince usule ilişkin denetleme statüsü alışkanlığıyla değerlendirmeye konu edilemeyeceği ve hukuk düzeninin geçerli kıldığı ölçüde giderilemeyeceği açıktır. İtiraz mercilerinin esası da incelemesi gerektiği keyfiyeti ise ayrı bir yasal düzenlemenin konusu olabilir ki, bu da temyiz mercii ile itiraz merciinin görev ve yetkilerinin sınırları konusunda çok kapsamlı bir tartışmayı gündeme taşır.

Bu itibarla yasanın açık hükmüne ve hukukun vazgeçilemez ve ertelenemez usul normlarına aykırı biçimde esası incelemeyi gereksiz sayan, sübuta ve vasfa ilişkin temyiz davasını inceleme sorumluluğunu öteleyen ve yeni yasal düzenlemeyi usul bozmasını zorunlu kılıyormuşçasına değerlendiren çoğunluğun görüşüne katılmıyor, esasın incelenmesinden sonra suçun sübutuna ve uygulamanın isabetli oluşuna karar verilmesi sonrasında ertelenmeye engel bir halin bulunmadığını saptama halinde, hükmün 5728 sayılı Yasayla değişik CYY'nın 231. maddesince değerlendirme yapılmak üzere bozulmasına hükmedilmesi gerektiğini düşünüyorum." gerekçesiyle

Bir kısım Kurul Üyesi ise; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda yapılan yasal değişikliğin Yargıtay'da yapılan inceleme sırasında davanın diğer yönlerinin ve esasının değerlendirilmesine engel olmayacağını belirterek öncelikle davanın esasının incelenmesi, sübut, nitelendirme gibi hususlarda hükmün denetimi yapıldıktan sonra sözü edilen yasal değişiklik nedeniyle hükmün bozulması gerektiğini" ileri sürerek karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Sanığın temyiz itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 31.05.2007 gün ve 31-28 sayılı hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin açıklanan nedenden BOZULMASINA,

3-Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.03.2008 günlü birinci müzakerede karar için gerekli oyçoğunluğuna ulaşılamaması nedeniyle 01.04.2008 günü gerçekleştirilen ikinci müzakerede oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1, Karar No: 2017/503, Tarih: 23.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/1 E.  ,  2017/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

I- Sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan düşme kararının incelemesinde;

... 8.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.08.2010 gün ve 2011/60-2012/191 sayılı kararının sanıklar savunmanlarının temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesi'nin 11.06.2013 gün ve 2012/30039-2013/13889 sayılı ilamı ile sanıklar ..., ve ... hakkında yakınan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle sanıklardan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmedikleri sorularak sonucuna göre düşme kararı verilmesi gerektiği yönünde bozma kararı verildiği, ... 3.Ağır Ceza Mahkemesi 23.01.2014 gün ve 2013/509-2014/241 sayılı kararı ile Yargıtay 6.Ceza Dairesi bozma kararına uyarak mağdur...'e yönelik sanıklar hakkında düşme kararı verdiği, sanık ...'in 06.05.2014 tarihli dilekçesi ile hakkında verilen düşme kararını temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan düşme hükmünün ONANMASINA,

II- Direnme kararına yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Mağdur ...'e yönelik güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.08.2012 gün, 2011/60 Esas ve 2012/191 sayılı kararı sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 11.06.2013 gün 2012/30039 - 2013/13889 sayılı kararı ile;

II- Direnme kararına yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Mağdur ...'e yönelik güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.08.2012 gün, 2011/60 Esas ve 2012/191 sayılı kararı sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 11.06.2013 gün 2012/30039 - 2013/13889 sayılı kararı ile;

".... Önceden muhtarlık yapan yakınan ...'in görev yaptığı zamanda aldığı bulundurma ruhsatlı tabancasını ekonomik sıkıntı nedeniyle satmak istediğini çevresindeki kişilere anlattığı, bunu bir şekilde öğrenen sanık ...'ın yakınanı görüp silahın satımına yardımcı olmak istediğini belirtip, 10-15 gün sonra telefonla arayıp silaha müşteri bulduğunu, inceletmek için bir noktada buluşmak istediğini belirttiği, yakınanın bunu kabulle satışa konu bulundurma ruhsatlı silahı yanında olduğu halde gelip sanığın aracına bindiği ve alıcı konumundaki kişinin geleceği buluşma yerine doğru birlikte hareket ettikleri, otodan inmeleri gerektiğinde ise yakınanın mülkiyet ve zilyetliği kendine ait bulundurma ruhsatlı silahını, ruhsat dışı taşımanın ayrı bir hukuki sorun yaratabileceği endişe ve düşüncesi içinde olup bunu faile yansıtıp suça konu eşyayı sanığın otosu içerisinde bırakıp, fail ile birlikte otonun yanından ayrıldıkları; buluşma noktasına ulaşıp birlikte beklemeye başladıkları, sanığın bir süre sonra telefon ile görüşme yapıp iki saat sonra hemen döneceğini, beklemesini ifade edip, kahvehaneden dışarı çıkıp otoya ulaşıp, oto ve içinde olduğunu bildiği silahı alarak ayrıldığı, kaba bir yalan ile mağdurun yanından ayrılıp, ele geçirdiği suça konu silahı satarak elinden çıkardığı olayda; suça konu malı sanığın otosunda bırakıp inmesine karşın fiili egemenliği devam ettirip, eşyanın nasıl kullanıldığı tarafınca da denetlenmiştir. Ayrıca bu durum da faile yansıtılmıştır. Böyle olunca; mağdurun malik ve zilyet olduğu silahının muhafaza edilmesi veya belli bir şekilde kullanılmak üzere faile zilyetliğinin devredildiğinden hiçbir aşamada bahsedilemeyeceği ve sanığın eylemin bu haliyle bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması," şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 gün, 2013/130- 2014/6 sayılı kararı ile;

Bozma sonrası ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 gün, 2013/130- 2014/6 sayılı kararı ile;

"Katılan ..., klasör 3, dizi 197 deki polise verdiği ifadesinde, ekonomik sıkıntı içerisinde olduğu için muhtar olduğu dönemden kalma ruhsatlı silahını satmaya karar verdiğini ve bu konuda kahvede otururken arkadaşlarıyla konuştuğunu, sanık ...'in de konuşmayı duyarak yanına geldiğini, ben seni yan masadan dinledim, silahı satacağını duydum, sana yardımcı olurum, dediğini, aradan 10-15 gün geçtikten sonra ...'in kendisini arayarak, senin silahına müşteri buldum, demesi üzerine,...'in ...plakalı araca binerek otogara gittiklerini, burada kendisine eve ekmek ve gazete bırakacağını söyleyerek orada beklemesini söylediğini, kendisinin de tamam diyerek araçtan indiğini, silahı da aracın koltuğu üzerinde bıraktığını, indikten sonra uzun bir süre beklemesine rağmen gelmediğini, ulaşmaya çalıştığını ancak ulaşamadığını, bu olaydan bir gün sonra sanığı garaj kıraathanesinde gördüğünü, kendisine silahı ne yaptığını sorduğunu, sanığın silahın evde olduğunu söylediğini ve kendisini oyaladığını, daha sonra da silahını geri getirme karşılığında 1000.-TL istediğini ve halen getirmediğini beyan etmiştir.

Katılan ..., klasör 4 deki talimatla alınan beyanında, ifadesini kısmen değiştirerek Şahin' in silahı satması için aracılık ettiğini ve o gün silahı almak isteyen kişinin geleceği söylenen otogarın karşısında bulunan kahveye gittiklerini, burada silahı ...' e ait aracın torpido gözüne bıraktığını, Şahin'in telefon geldiğini söyleyerek köye işi çıktığı için gittiğini ve geri dönmediğini, beyan etmiştir.

Sanık ... ise savunmasında, silahla ilgili böyle bir olaya karışmadığını, iftira olduğunu beyan etmiştir.

Katılan ..., şikayet sırasında klasör 1, dizi 188 de bu olayla ilgili olan cep telefonundaki ses kaydını savcılığa sunmuş, bu ses kaydında, ...'in ''öteki gibi olsa yüreğime tövbe olsun aklıma gelmez, yani ne yapalım edelim o işi bitirelim'' dediği, sanık ...'ın da '' sabah namazında senin o işi halledelim'' diye cevap verdiği, ...'in ''hanım kızıyor, uğraşıyorum diyor, ne yapcam'' dediği, ...'ın ''ne yapacaksın, silahı.... mı sokacaksın'' dediği, ...' in cevap olarak ''yoo bu işi temizleyip gelelim, verdiğiniz adamlar sakatlık makatlık çıkarırlar'' dediği, Şahin'in ise ''ben sakat iş yapmam abi'' dediği, ...' in ise ''böyle şeyler görmediğimden yüreğim küt küt atıyor senin anlayacağın'' demesi üzerine ...'ın ''git git söyle, ağabey seni yakacağıma kendimi yakarım'' diyerek cevap verdiği görülmektedir.

Katılan ...'in, beyanları ve dosyaya sunduğu konuşma kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, katılanın ekonomik sıkıntı içerisinde olduğu ve ruhsatlı silahını satmak amacıyla müşteri aradığı, sanık ...'ın kendisine müşteri bulabileceğini söylemesi üzerine aracılık yapması konusunda anlaştıkları, bu anlaşma çerçevesinde sanık ... ile birlikte otogar yakınındaki kıraathaneye gittikleri ve buradan sanığın katılanın silahını satmak amacıyla alıcıyla buluşmak üzere katılanı bırakarak ayrıldığı, daha sonra da silahın ruhsatlı olması nedeniyle katılanın vazgeçtiği, (yakınanlar ..., ... ile yaptığı telefon konuşmasında, ''öteki gibi olsa yüreğime tövbe olsun aklıma gelmez yani'' şeklindeki konuşma yakınanın silahın ruhsatlı olması nedeniyle silahı geri almaya çalıştığı görüşünü doğrulamaktadır.) yakınanın Bilal isimli kişiyle yaptığı konuşmada da ''bir milyar parayı koyalım cebimize, ben bıktım usandım çünkü bu işten, kendi silahımızı kendi paramızla alacağız, çare yok'' dediği ve sanık ... ile aynı konuda yaptığı konuşmada ''hanım kızıyor, uğraşıyorum, diyor'' diyerek silahı geri istediği, sanığın ve katılanın yukarıdaki konuşmalarından, özellikle sanığın ''ben sakat iş yapmam ağabey, seni yakacağıma kendimi yakarım'' diyerek verdiği cevaplardan sanığın katılanın bilgisi ve rızası doğrultusunda ancak ruhsat işlemleri yapılmaksızın kendisine verilen silahı bir başka kişiye sattığı ve kendisine maddi menfaat elde ettiği anlaşıldığından sanığın eyleminin TCK.nın 155/1. maddesi kapsamında güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır.

Her ne kadar katılan; silahı satmak için otogar karşısındaki kıraathaneye gittiklerinde sanığın eve ekmek ve gazete bırakacağını söyleyerek kendisini indirdiğini, aracın içinde bıraktığı silahla yanından ayrıldığını ve bir daha geri gelmediğini beyan etmiş ise de, sanığın ve katılanın silahı alıcıya ulaştırmak amacıyla birlikte yola çıktıkları, baştan beri katılanın iradesinin silahın alıcıya sanık tarafından ulaştırılmasını sağlamak olduğu, ancak silahın ruhsatlı olması nedeniyle alıcının ruhsat işlemlerini yapmadan devredilmesinin mümkün olmayacağının katılan tarafından da bilinmekte olmasına rağmen, sanığın anlaşmanın dışına çıkarak bu işlemler tamamlanmaksızın silahı alıcıya fiilen devrettiği, anlaşılmakta olup, katılanın kandırıldığı yönündeki beyanı olayın oluş şekline, hayatın olağan akışına, katılanın sunduğu tape kayıtlarına uygun olmadığından, mahkememiz sanık ...'ın eyleminin bozma kararından öndeki şekli ile eyleminin güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı kanaatine varıldığından, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu yönündeki bozma kararına bu gerekçelerle direnilmesine karar verilmiştir. " gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün, O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onanması" istekli 15.06.2015 gün ve 2015/202014 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2015/558 Esas ve 2016/833 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Dairemizin 11.06.2013 gün 2012/30039 esas ve 2013/13889 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 gün, 2013/130- 2014/6 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8810, Karar No: 2016/15788, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8810 E.  ,  2016/15788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla Nisan 2011-Mart 2012 dönemlerine ait şimdilik 1.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihlerinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 19/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 6.493,88 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32453, Karar No: 2013/25776, Tarih: 21.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/32453 E.  ,  2013/25776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eyleme ve daha önce Yüksek 6. Ceza Dairesince inceleme yapılmış olmasına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 21/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.