muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8893, Karar No: 2011/6460, Tarih: 24.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, Ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA,

2- Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Sanıklara isnat edilen suç İİK’nun 333/a maddesinde, “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde” cezalandırma öngörüldüğüne göre, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığı bilirkişi marifetiyle saptanarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle istem gibi BOZULMASINA,

3- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179. ve TTK’nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8151, Karar No: 2019/3105, Tarih: 05.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8151 E.  ,  2019/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılana ait motosikletin 05.10.2012 günü... İlçesinde çalındığı, 27.12.2012 tarihinde ise kolluğa çalıntı motosikletler, uyuşturucu madde ve ruhsatsız silahların bir evde bulundurulduğu bilgisinin ulaşması üzerine ...'a ait ... İlçesinde bulunan ikamette yapılan adli aramada bir miktar uyuşturucu madde, av tüfeği ile katılana ait motosikletin motor aksamının takılı olduğu sanık adına kayıtlı motosikletin plakasız bir şekilde ele geçirildiği bahsedilen arama sırasında ikamette hazır bulunan...isimli kişinin ifadesinin soruşturma dosyasına eklenmediği, aramanın gerçekleştiği aynı gün karakola kendiliğinden gelerek ifade veren sanığın savunmalarında, motosikletinin benzini bittiğinden dolayı arkadaşı...'ın evine bıraktığını, yaklaşık iki ay öncesinde yaptığı tek taraflı kaza sonrasında ... isimli arkadaşının aracılığı ile ... parkındaki ... isimli motorsiklet tamircisi ... isimli bir şahıstan suça konu motoru kendisine ait motosiklete taktırdığını, bozma sonrası yapılan yargılamada ise belirtilen işyerinin bulunmadığının tespit edilmiş olması karşısında öncelikle suç eşyasının ele geçtiği ikamette oturan... ve ikamet sahibi ...'ın varsa beyanlarını içerir soruşturmanın akıbetinin araştırılarak bulunması halinde soruşturma evraklarının denetime olanaklı dosyaya getirtilmesi ile gerekmesi halinde bahsedilen... ve...'ın tanık sıfatı ile beyanlarının alınmasından sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilerek eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11222, Karar No: 2007/10736, Tarih: 12.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/11222 E.  ,  2007/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYOĞLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakan babaları S...G..ın (eski) 1720 ada 10 parsel (yeni) 3021 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki 1/6 payını davalıya temlik ettiğini, murisin okur yazar olmadığını, davalının murisi kandırarak ve hile ile anılan payı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptalini istemişler, birleşen dava dosyasında da taşınmaz ve üzerindeki üç dairenin müşterek olarak adlarına tescili isteminde bulunmuşlardır.

Davalı Ş..., satışın gerçek olduğunu, taşınmazda bulunan binanın birinci katını kendisinin inşa ettiğini, murisin kendisine iki kat yapma izni de verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davacılar A...ve M..yönünden davanın kabulüne; diğer davacılar yönünden davanın HMUK.’409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalı Ş...G...ve Davalı belediye başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleşen dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3021 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki miras bırakan S.. G..'a ait 1/6 payın 25.10.1996 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği ve taşınmazda dava dışı kişilerle birlikte davalının paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan S...in davalı tarafından kandırılmak suretiyle temlikin gerçekleştirildiğini ileri sürerek temlike konu payın iptalini, birleşen davaları ile de aynı payla ilgili olarak tescil istemişlerdir.

Oysa, mahkemece muris muvazaası olğusunun gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, olayları bildirmek taraflara hukuki nitelendirmeyi ve buna uygulanacak kanun hükmünü tayin ve tespit etmek hakime aittir.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve dava dilekçesinin içeriğine göre, davada dayanılan iddianın münhasıran hileye dayandığı bir başka ifade ile muris muvazaası hukuksal nedeniyle ilgili bir iddianın bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir. O halde, mahkemece iddia dışına çıkılmak suretiyle muris muvazaası hukuksal nedeniyle davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Kabulü göre de birleşen davanın davalısı Beyoğlu Belediye Başkanlığı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda hile hukuksal nedenine dayalı olarak taraf delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme isabetsizdir. Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5310, Karar No: 2019/800, Tarih: 21.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5310 E.  ,  2019/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.12.2015 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 08.02.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1412 Esas, 2018/154 Karar sayılı ve 08.02.2018 tarihli kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince 27.07.2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince 04.06.2018 tarihinde davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2018 gün ve 2015/1412 Esas, 2018/154 Karar sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nin 353/1-a-6. maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a-6. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 27.07.2018 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin 05.07.2018 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nin 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 04.06.2018 tarihli Kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 27.07.2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 04.06.2018 tarihli Kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 27.07.2018 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2019 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6719, Karar No: 2010/15886, Tarih: 27.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6719 E.  ,  2010/15886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37514, Karar No: 2017/17459, Tarih: 12.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37514 E.  ,  2017/17459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı iş yerinde kule vinç operatörü olarak çalıştığını iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmadan ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacı ... davalı vekilinin 27.02.2017 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi gönderdikleri, mazeret dilekçelerinde; davalı vekilinin “27.02.2017 tarihinde yapılacak olan duruşmaya ... 1. Asliye Ticaret Mahkeme'sinin 2016/456 esas sayılı dosyasının aynı gün ve saatte olan duruşması nedeniyle, mesleki mazeretinin kabulünü”, davacı vekilinin de “27.02.2017 tarihinde yapılacak olan duruşmaya Şanlıurfa 3.Asliye hukuk Mahkemesindeki (2015/540 esas) karar duruşmasından dolayı katılmayacağını, mesleki mazeretinin kabulünü,” beyan ettikleri ve mazeretlerini belgelendirmedikleri, 27.02.2017 tarihli duruşmada, Mahkemece, dosyanın bulunduğu aşama gözönüne alınarak mazeretin reddine karar verilerek, tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurularak yargılamanın sona erdirildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150. maddesinde usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği ayrıca işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, taraf vekillerinin mazeret dilekçeleri, dosyanın bulunduğu aşama gözönüne alınarak Mahkemece reddedildiğine göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/1484, Karar No: 2020/1483, Tarih: 16.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/1484 E.  ,  2020/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yaşı küçük katılanın kollukta alınan beyanı ve olayın tanıkları ... ve ...’in anlatımları karşısında, eylemin TCK’nın 105/1. maddesine uyan çocuğa karşı cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sırf huzur ve sükûnunu bozmak özel kastıyla işlenebilen, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunun uzlaşma kapsamında olması, yaşı küçük katılan adına uzlaşma formunun soruşturma aşamasında düzenlenmemiş olması karşısında, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca yöntemince taraflara uzlaşmak isteyip istemediği sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... Kuş vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9315, Karar No: 2016/9264, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/9315 E.  ,  2016/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Eczacı olan sanığın 2 adet reçetede bulunan 9 adet ilaç kupürünün sahte olduğu bunları SGK'ya fatura edip zarara uğrattığı iddia olunan olayda; dosya arasında bulunan bilirkişi raporu ile sahte olduğu tespit edilen kupürlere ilişkin reçetelerdeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönünde cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.