muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1381, Karar No: 2006/3701, Tarih: 10.04.2006

Somut olayda sigortalının davalıya ait işyerinde T.İ.S. kapsamında çalıştığı anlaşılmaktadır. Bilinen dönemde ücretler belli olduğu halde ücreti varsayıma dayalı olarak tesbit eden ve hak sahiplerine ölüm sigortasından bağlanan gelirde meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiç bir etkisi bulunmadığı, tamamen uzun vadede ki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlandığı gözetilmeksizin pasif dönemi zarar hesabına dahil etmeyen bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davalı işverenden sigortalının ölüm tarihinde ve bu tarihten sonra işyerinde uygulanan T.İ.S.'lerini getirterek pasif dönemde hesaplamada nazara alınmak suretiyle zarar hesabını yeniden yaptırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine,10.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21877, Karar No: 2014/22343, Tarih: 24.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/21877 E.  ,  2014/22343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine;

I- Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen "mühür bozma" suçundan Maliye Bakanlığının doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı cihetle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın yetkili müdür olduğu firmanın hazine arazisinden kum çıkarma izin ve ruhsatı iptal edilmiş olmasına rağmen kum satışının yapılmasına devam edildiğinin tespiti üzerine 06/07/2012 tarihinde usule uygun biçimde yapılan mührü bozarak 12/07/2012 ve 16/07/2012 tarihlerinde tekrar kum satışı yapıldığının tespit edilmesi şeklinde sübut bulan eylemin, mühürleme işleminin tek olması karşısında teselsül etmediği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterildiğinden; hüküm fıkrasından 43. maddenin uygulandığı bent çıkartılıp temel cezanın 3.000 lira adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...'ın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 06.06.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18874, Karar No: 2024/21923, Tarih: 04.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/18874 E.  ,  2024/21923 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.02.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık

hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10307, Karar No: 2023/4524, Tarih: 18.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10307 E.  ,  2023/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/771 E., 2016/515 K.

...

...

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2015 tarihli ve 2015/38009 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdurun elinde bulunan 5,00 TL parayı çekip alması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 145, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve hırsızlık suçundan verilen cezada hükmün açıklanmasının geri bırakılması veyahut verilen cezanın ertelenmesi hususlarının dikkate alınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve hırsızlık suçundan verilen cezada hükmün açıklanmasının geri bırakılması veyahut verilen cezanın ertelenmesi hususlarının dikkate alınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yaşı küçük mağdurun, okulda bulunduğu esnada, suça sürüklenen çocuğun yanına geldiği ve bir konuda konuşmak amacıyla mağdurla birlikte okulun arka tarafına geçtikleri, burada mağduru, annesine küfrettiğini söyleyerek BTM ile giderilir surette yaraladığı, okulda bulunan öğrencilerin araya girdiği, devamında mağdurun okulun kantinine giderek su almak istediği ve parayı uzattığı esnada suça sürüklenen çocuğun, mağdurun elindeki parayı çekip aldığı, yaşanan olayın kamera kayıtları ve tanıklarca doğrulandığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun parayı aldığına dair tevilli ikrarı, mağdurun aşamalarda birbiri ile uyumlu beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık ifadeleri dikkate alındığında, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğine dair mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ayrıca zararın giderilmemesi ve suça sürüklenen çocuğun bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığı gerekçeleri ile suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/515 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11446, Karar No: 2017/12636, Tarih: 10.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/11446 E.  ,  2017/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vs.

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aideyetini Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... tarafından Adli Yardım talepli olarak davalının hükümlü olması ve dosyadaki belge ve bilgiler nazara alınarak; adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ...'in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25247, Karar No: 2014/26779, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25247 E.  ,  2014/26779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/256-2014/632

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde, başından beri davalı K.. M.. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın, yazılı bildirim de yapılmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili idare arasında iş ilişkisi bulunmadığını, davanın yüklenici firmalara yöneltilmesi gerektiğini, işçinin yerine getirdiği iş yönünden idarenin asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurma yetkisi bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ile dava dışı yükleniciler arasında muvazaalı ilişki bulunduğu kabulü ile istek hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işverer ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren ası işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirme” unsurunun gerçekleşmi: olması gerekir. Bundan başka asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmayı devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce asıl işveren tarafından o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulması gibi muvazaa kriterlerinin bulunmaması icap eder Aksi halde alt işveren işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görecektir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kast bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edileı hususların, aksi ispatlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

6001 sayılı K.. M..nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4 maddesi uyarınca, davalının yapacağı hizmetlerin başkasından satın alınması da mümkündür. Sözi edilen düzenleme ile asıl işin tamamı ya da bir kısmı 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen sınırlamalara tabi olmaksızın alt işverene verilebilir. Bu durumda sadece 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrası ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi çerçevesinde muvazaa denetimi yapılabilir.

Somut olayda, aynı mahiyette ve seri niteliğinde bir çok dava sözkonusu olması sebebiyle, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı hususu mahkeme tarafından yeterli derecede araştırılıp değerlendirilmemiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu sebeple, önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Bu sebeple davalı tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez.

Davacının hangi alt işverenler nezdinde çalıştığı, bunların daha önce sonuçlanmış dosyalarda yer alan aynı alt işverenler olup olmadığı dahi dosya arasındaki evraktan anlaşılamamaktadır. Mahkemece, başta hizmet alım sözleşmeleri olmak üzere gerekli tüm belgeler titizlikle toplanarak incelenmeli, davanın işe iade davası olduğu dikkate alınarak, kesinleşen tespit kararından sonra davalı ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan alt işverenler davaya dahil edilmeli, 6001 sayılı K.. M..nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesi, davacının yürüttüğü iş açısından alt işveren ilişkisinin kurulabilir olması açısından irdelenmeli, muvazaa olgusu her dosya için ayrı ayrı tartışılmalıdır. Yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temviz olunan kararın vukarıda vazıh sebeplerden BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16419, Karar No: 2016/3339, Tarih: 18.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/16419 E.  ,  2016/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanığın tamamen sahte olarak üretilmiş çeki kullanmak sureti ile resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın savunmasında suça konu çeki .... isimli şahıstan aldığını söylemesi, .....'in 12.10.2011 tarihinde vefat etmesi ve hakkında .... 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/227 esas sayılı dosyasında sahte çek nedeni ile yargılama yapılmış olması karşısında; sanığın savunmaların doğruluğunun ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ....'in mukayeseye elverişli yazı ve imza örnekleri temin edilerek suça konu çekteki yazı, rakam ve imzaların ....'in ve sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4449, Karar No: 2021/1009, Tarih: 08.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4449 E.  ,  2021/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki cezai şartın iptali davasına dair Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29/03/2016 tarihli ve 2013/246 E.-2016/156 K. sayılı hükmün onanması hakkında (kapatılan)13.Hukuk Dairesince verilen 16/10/2018 tarihli ve 2016/16883 E. 2018/9444 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurumca 02/05/2013 tarih ve 98206689/Sözleşme-18064135/1634428 sayılı yazı ile sahte reçete fatura edilmesi nedeniyle 2008 protokolünün 6.3.19 ve 4.3.6 sayılı maddeleri gereği ceza tesis edildiğini, sahteciliği kendisinin değil yanında kısa süre çalışan kalfasının yaptığını dolayısıyla kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 37.084,00 TL reçete bedeli ve reçete bedelinin 10 katı tutarı olan 190.912,50 TL cezai şart bedelinin ödenmesi ve 2 yıl süre ile sözleşmenin fesh edilmesine yönelik işleminin iptali ile işlemin durdurulmasına dair verilen ihtiyadi tedbir kararının devamını istemiştir.

Davalı, kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,ilk alınan bilirkişi raporuna itibar ile eczacının yanında çalıştırdığı kalfanın sahtecilik olayına dahil olması, eczacının reçeteleri kontrol yükümlülüğü bulunması ve taraflar arasındaki sözleşmeye göre eczacının yanında çalıştırdığı kişilerin yaptığı sahtecilik eylemlerinden sorumlulu olduğunun kararlaştırılması gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarfından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, onanmasına karar verilmiş; davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.