muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3947, Karar No: 2022/8809, Tarih: 21.11.2022

Davacının 11.450,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 10.603,98 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede , Dairemizce Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu kaldığı dönemde başka bir suçtan da tutuklu olduğu da nazara alınarak, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacı hakkında düzenlenen gözaltı, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm tutanak, müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde infaz tarihleri ilgili ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Dairemizce Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, hükümden sonra davacının birden fazla mahkumiyet hükmünün olduğu ve halen hükümlü olduğu da nazara alınarak CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak, davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği nazara alındığında, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediğinin araştırılmasında zorunluluk bulunması,gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 10.603,98 TL maddi, 12.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15166, Karar No: 2015/10327, Tarih: 01.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/15166 E.  ,  2015/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki kira kaybı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile 11.02.2007 tarihinde Gayrımenkul satış sözleşmesi imzaladığını, 20 ayda teslim edilmesi gereken konutun süresinde teslim edilmediğini, 09.03.2009 tarihinde geç teslim edildiğini ileri sürerek geç teslimden dolayı oluşan zararın kira tazminatı şeklinde tazmini için 500.00.TL belirsiz alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme, 05.03.2014 tarihli karar ile temyize konu talebin 1.891.00.TL kesinlik sınırının altında olması nedeniyle davacının temyiz talebinin reddine karar vermiş olup, davacı bu kararı da süresinde temyiz etmiştir. Davacının, dava dilekçesinde belirsiz alacak davası olduğunu belirterek şimdilik 500.00.TL talep etmesi, gerek dava dilekçesinde gerekse de yargılama sırasında tazminat talebindeki üst sınırı açıkça belirtmemesi nedeniyle verilen karara karşı temyiz yolu açık olduğundan Mahkemece verilen temyiz talebinin reddi kararının kaldırılması gerekmiştir.

2-Davacının temyizi yönünden; Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşmede kararlaştırılan süre içerisinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat isteğinde bulunmuş, davalı, davacının herhangi bir ödemede bulunmadığını, davacının borcu bitene kadar konutu kiraya verme yasağının bulunduğunu buna göre kira kaybının söz konusu olamayacağını beyanla davanın reddini savunmuş ve mahkemece, konutun borcu bitene kadar dava konusu yerin kiraya verilmesinin sözleşmeye göre mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Taraflar arasında imzalanan satış sözleşmesinin “gayrimenkulün teslimi ve kullanılması” başlıklı kısmında gayrimenkulün teslim süresi 20 ay olarak düzenlenmiştir. Her iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde, alacaklı, temerrüde düşen borçludan TBK 125. (eski BK 106. vd.) maddeleri çerçevesinde aynen ifa ve gecikmeden dolayı uğradığı zararının veya aynen ifayı reddederek müspet zararının yahut sözleşmeyi feshederek menfi zararının tazminini seçimlik olarak isteyebilir. Somut uyuşmazlıkta davacı, sözleşmeye ayakta tutarak geç teslim nedeni ile uğradığı zararın tazminini istemektedir Bu durumda, gerek sözleşme gerekse TBK.125. (eski BK 106 vd.) maddelerine göre fiili teslim tarihine kadar ki süre için davacı zararını talep etmekte haklıdır. Öyleyse, mahkemece sözleşme kapsamında teslim edilmesi gereken tarih ile fiili teslim tarihine kadar ki dönem için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/11096, Karar No: 2017/1319, Tarih: 15.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/11096 E.  ,  2017/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği de dikkate alındığında, sanık hakkındaki kamu davasının İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 25.11.2010 tarihli mütalaası ile vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına aykırı olarak "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalanın bulunmadığı gibi vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunun da sahte fatura düzenlemek fiillerine ilişkin olduğu gözetilip, Dairemizin 17.05.2016 tarih ve ....... Esas ve Karar sayılı bozma ilamına uymak suretiyle aynı Yasanın 223/8. maddesi gereğince durma kararı verilerek idareden, iddianame konusu 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak, verilmemesi halinde dava şartı yokluğu nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine ve sahte fatura düzenleme eylemi ile ilgili Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi, aksi durumda yargılamaya devamla toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7243, Karar No: 2023/5511, Tarih: 25.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/7243 E.  ,  2023/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2143 E., 2020/1732 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2016/401 Esas, 2019/90 Karar sayılı kararı ile sanık ... suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2019/2143 Esas, 2020/1732 Karar sayılı kararı ile sanık ... suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.05.2022 tarihli ve 9-2021/12213 sayılı, temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin olay günü okuldan çıkış saatinin okul kayıtlarından tespit edilmemesi ve eksik inceleme yapılması nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde on beş yaşından küçük katılan mağdurenin okuldan çıkıp kütüphaneye gittiği sırada sanığın kullanımında olan araç ile katılan mağdurenin yanına yaklaşıp cinsel içerikli sözler söylediği, aynı araçta bulunan SSÇ'nin araçtan inerek katılan mağdureyi zorla araca bindirmeye çalıştığı, sanığın ise bu sırada katılan mağdurenin yanına giderek göğüslerine ve vücuduna dokunduğu iddiasıyla cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı, sanık ... suça sürüklenen çocuğun iddia edilen olay saatinde başka bir suçlama nedeniyle göz altında olduklarına dair savunmada bulunarak atılı suçlamayı reddettikleri, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde dosya içerisindeki belgeler dikkate alındığında katılan mağdurenin olay saati olarak belirttitiği 16.00 sıralarında sanık ... SSÇ'nin başka bir suç nedeniyle göz altında oldukları anlaşıldığından atılı suçtan beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Katılan mağdurenin beyanları, savunma, tutanaklar, İlk Derece Mahkemesi gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerektiği belirlenmiştir.

2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde katılan mağdurenin okuldan çıkış saatine ilişkin kayıtların istenmesi şeklinde dosya kapsamına uygun temyiz sebebi bildirmiş olmasına göre Tebliğnamede temyiz ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2019/2143 Esas, 2020/1732 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3685, Karar No: 2018/8313, Tarih: 27.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3685 E.  ,  2018/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.06.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.08.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebine ilişkindir.

Davacı vekili, muris ...'in ölüm tarihinin 16.11.2013 olduğunu, geriye mirasçı olarak eşi ..., çocukları ... ve ...'in kaldığını, tüm mirasçıların ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/2053-2036 E.K. sayılı Kararı ile mirası gerçek redde bulunduklarını, murisin kredi kartı sözleşmesi sebebiyle aleyhine ... 31. İcra Dairesinin 2014/13580 sayılı icra dosyasının bulunduğunu ileri sürerek, muris ... terekesinin TMK'nin 612. maddesi gereğince iflas hükümlerine göre tasfiyesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmeden ve hiçbir işlem yapılmadan dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

... 16.11.2013 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur.

TMK'nin 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Muris ... 16.11.2013 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından TMK'nun 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda ... Vergi Dairesi Müdürlüğü murisin üzerine kayıtlı ... plakalı araç sebebiyle 24.10.2014 tarihi itibariyle 3.559,19 TL MTV borcu bulunduğunu, 30 Ağustos Vergi Dairesi Müdürlüğü ise murisin pazarcılık faaliyetinden dolayı 24.10.2014 tarihi itibariyle 1.136,74TL borcu bulunduğunu bildirmiş, mahkemece ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne borcun kaynağı olan muris adına kayıtlı ... plakalı araç araştırılmamıştır.

Mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan ve hiç bir araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, öncelikle davalılara dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması, borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217) gerekirken, anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7066, Karar No: 2012/7418, Tarih: 10.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/7066 E.  ,  2012/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/150061

MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/02/2009, 2008/62 (E) ve 2009/12 (K)

SUÇ : Kızkardeşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 ) Sanığa Baro tarafından atanan müdafiiye ödenen ücretin, yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bu yöne ilişen aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2 ) Sanık Seyit hakkında kızkardeşi mağdur-katılan Gülsüm'ü öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği ve haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ıle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Seyit ile mağdur katılan Gülsüm'ün kardeş olup aynı evde oturdukları, olay tarihinde akşam saatlerinde eve misafir gelmesi üzerine Gülsüm'ün dışarıda bulunan Seyit'i cep telefonu ile eve çağırdığı, Seyit'in eve alkollü gelmesine sinirlenen Gülsüm'ün hakaret etmesi üzerine sanığın mutfakta bulunan mağdura arkadan yaklaşarak sağ skapuler bölge, göğüs sol alt kadran ve sol kalça üst kısımdan bıçakla ikisi göğse ve batına nafiz olacak şekilde toplam üç bıçak darbesi ile sağda hemopnömotoraksa, dalak, kolon ve diafragma yaralanmasına yol açıp dalağın alınması ve kolostomi nedeniyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

a) Meydana gelen zararın ağırlığına göre, 5237 sayılı TCK.nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 14 yıl ceza tayin edilmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

b) Mağdur-katılanın, sanığa hakaret etmesinden ibaret haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle TCK.nun 29. maddesi yapılan uygulama sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde ½ oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

c) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

c) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi kısmen değişik gerekçeyle (BOZULMASINA), 10/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.