muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2657, Karar No: 2016/3923, Tarih: 13.06.2016

III) Hukuksal Değerlendirme:

İftira suçu 5237 sayılı TCK'nın “İftira” başlıklı 267. maddesinde düzenlenmiş;

“(1)Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiilin maddi eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunulması halinde, ceza yarı oranında artırılır.

(3)Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş mağdurun aleyhine olarak bu fiil nedeniyle gözaltına alma ve tutuklama dışında başka bir koruma tedbiri uygulanmışsa, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4)Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan mağdurun bu fiil nedeniyle gözaltına alınması veya tutuklanması halinde; iftira eden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükümlere göre dolaylı fail olarak sorumlu tutulur.

(5)Mağdurun ağırlaştırılmış müebbet hapis veya müebbet hapis cezasına mahkumiyeti halinde, yirmi yıldan otuz yıla kadar hapis cezasına; (…) (1) hükmolunur. (1)

(6)Mağdurun mahkûm olduğu hapis cezasının infazına başlanmış ise, beşinci fıkraya göre verilecek ceza yarısı kadar artırılır.

(7)(İptal: Anayasa Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve E. 2010/115, K. 2011/154 sayılı Kararı ile.) (2)

(8)İftira suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar.

(9)Basın ve yayın yoluyla işlenen iftira suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararı, aynı veya eşdeğerde basın ve yayın organıyla ilan olunur. İlan masrafı, hükümlüden tahsil edilir.”

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasında;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

Uyuşmazlık konusuna ilişkin yasal düzenlemeler incelendiğinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; Müştekinin karşılıksız çek keşide etme suçuna ilişkin şikayeti üzerine, karşılıksız çek keşide etme suçundan savunmasına başvurulan sanığın, çekteki imzasını inkara yönelik savunmasının iftira suçu olarak değerlendirilemeyeceği, olayda sanığa isnat edilen iftira suçunun yasal unsurların oluşmadığından, atılı iftira suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2012 tarih, 2011/47 esas ve 2012/670 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

İftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün iptali ile hukuka aykırılığın CMK'nın 309/4-d maddesine istinaden düzeltilmesi mümkün görüldüğünden;

Sanığın iftira suçundan CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE, olarak düzeltilerek diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5038, Karar No: 2015/5857, Tarih: 20.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5038 E.  ,  2015/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/101615

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2010/85 (E) ve 2011/368 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2011 tarih ve 2010/688 Esas, 2011/488 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/13021 Esasında kayıtlı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın getirtilip incelenerek birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı Kanun'un 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir. Dosya kapsamından katılanın 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık meydana gelen zararın basit bir araştırma ile tespit edilebilecek zarar niteliğinde olmadığı ve dosyaya yansıyan katılanın tespit edilmiş bir zararı bulunmadığı gözetilmeden mahkemece sanık hakkında CMK 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmaması,

b- Davaya müdahil olan Y.. Kitap Dağıtım A.Ş.'nin sanıkta ele geçen kitap ile ilgili olarak çevirmenin mali haklarını yayınevine devrettiğine ilişkin belgeleri 5846 sayılı yasada belirtilen 6 aylık süre içinde dosyaya sunmadığı gözetilmeden, davaya katılma hakkı bulunmayan Y.. Kitap Dağıtım A.Ş.'nin katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3501, Karar No: 2017/117, Tarih: 12.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/3501 E.  ,  2017/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın eşinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12143, Karar No: 2023/13122, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12143 E.  ,  2023/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2046 E., 2023/1632 K.

KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/219 E., 2021/946 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı Kurum tarafından düzenlenen 12.02.2020 tarih, 2019/030021, 2019/030025, 2019/030026 sayılı ödeme emirlerinin iptali gerektiğini, Kurum tarafından davacıya 11.06.2016 ile 13.07.2017 tarihleri arasında Eskişehir Spor Kulübü yönetim kurulu üyesi olduğunu, bu nedenle Eskişehir Spor Kulübünün borcundan sorumlu olduğundan bahisle ödeme emirleri düzenlenerek 21.02.2020 tarihinde tebliğ edildiğini, davalı Kurum alacağının öncelikle zamanaşımına uğradığını ve bu nedenle ödeme emirlerinin iptali gerekeceğini, yönetim kurulu üyesi olan müvekkilinin temsil ve ilzama yetkisi olmadığını, Kulübün şirket değil dernek tüzel kişiliğine sahip olması nedeniyle 6183 S.K. mükerrer 35 inci maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesine dayanılarak takip yapılamayacağını, zira Eskişehir Spor Kulübü'nün şirket değil dernek tüzel kişiliğine sahip olduğunu, Kulübün tüzük ve Yönetim Kurulu ve Genel Kurul tutanakları incelendiğinde müvekkilinin temsil ve ilzam yetkisi olmadığı gibi, mali işlerden sorumlu üye, genel sekreter yada başkan vekili de olmadığını, Kulübün mal varlığından alacağın tahsili konusu araştırılmadan yönetim kurulu üyelerine takip başlatılmasının 6283 sayılı Kanun'un mükerrer 35 inci maddesine göre mümkün olmadığını, müvekkilinin ödeme emri gönderilen dönem aralığında görev yapmadığını, 2018 yılında Kulüp borçlarının yapılandırıldığını, borcun yapılandırılma tarihinde yenilenmiş olduğunu, borcun doğumunda da bu tarihin esas alınması gerektiğini, bu nedenlerle müvekkilinin Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile adına düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili; müvekkili Kurum nezdinde 0006302 sicil sayılı dosyada işlem gören Eskişehir Spor Kulübü Derneği Yönetim Kurulu üyesi davacının, yönetim kurulunda asil üye olarak bulunduğu dönemlere ait borçlarının muhtelif icra dosyaları ile 6183 sayılı Kanun kapsamında işlemlere başlandığını, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi gereği sorumlu olduğunu, ayrıca Eskişehir Spor Kulübü Derneği Tüzüğü'nün 32 nci maddesi gereği de başkan ve yönetim kurulu asil üyelerinin görevde bulundukları süreler boyunca, derneğin kanuni temsilcisi olduğundan, tüzel kişiliğe ait borçlardan yönetim kurulu asil üyeliği olduğu dönemde sorumlu olduğunu, dosya kapsamında temsil yetkisinin üyelerden birine veya üçüncü bir kişiye devredildiğine dair bir belge bulunmadığını, Kurum tarafından Kulüp adına tüm takip işlemlerinin yapılmasına rağmen Kurum alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması dernek kanuni temsilcisi yönetim kurulu üyelerine karşı takip işlemlerine başlandığını, yapılandırmanın idari bir işlem ve Kanunun amir hükmü gereği olduğunu, müvekkili Kurum işleminin yerinde olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1-Mahkememizin 2020/219 esas sayılı dosyası yönünden davanın kabulü ile;

Davacı hakkında davalı Kurum tarafından tesis olunan 2019/030021, 2019/030025 ve 2019/030026 takip nolu dosyalara konu ödeme emirlerinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile adı geçen ödeme emirlerinin iptaline,

Eskişehir 1. İş Mahkemesi'nin 2020/225 esas ve 2020/209 karar sayılı birleşen dosyası yönünden davanın kabulü ile;

Davacı hakkında davalı Kurum tarafından tesis olunan 2019/030043 takip nolu dosyaya konu ödeme emrinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile adı geçen ödeme emrinin iptaline,

Eskişehir 1. İş Mahkemesi'nin 2020/221 Esas ve 2020/210 Karar sayılı birleşen dosyası yönünden davanın kabulü ile;

Davacı hakkında davalı Kurum tarafından tesis olunan 2019/030046 takip nolu dosyaya konu ödeme emrinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile adı geçen ödeme emrinin iptaline,

Eskişehir 1. İş Mahkemesi'nin 2020/223 esas ve 2020/208 karar sayılı birleşen dosyası yönünden davanın kabulü ile;

Davacı hakkında davalı Kurum tarafından tesis olunan 2019/030044 takip nolu dosyaya konu ödeme emrinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile adı geçen ödeme emrinin iptaline,

Eskişehir 1. İş Mahkemesi'nin 2020/220 esas ve 2021/19 karar sayılı birleşen dosyası yönünden davanın kabulü ile;

Davacı hakkında davalı Kurum tarafından tesis olunan 2019/030042, 2019/030040, 2019/030041 ve 2019/030045 takip nolu dosyalara konu ödeme emirlerinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile adı geçen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

Eskişehir 1. İş Mahkemesi'nin 2020/220 esas ve 2021/19 karar sayılı birleşen dosyası yönünden davanın kabulü ile;

Davacı hakkında davalı Kurum tarafından tesis olunan 2019/030042, 2019/030040, 2019/030041 ve 2019/030045 takip nolu dosyalara konu ödeme emirlerinden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile adı geçen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; tek vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken birleşen her dosya için ayrı ayrı vekalet ücreti verilemeyeceğini, dosya kapsamında temsil ve ilzam yetkisinin bir kişi veya kişilere devredildiğine dair karar bulunmadığını ve yönetim kurulu üyesi olan davacının prim borçlarından sorumlu olduğunu ileri sürmüş ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, davacıya tebliğ edilen tüm ödeme emirlerinin 2016 ila 2017/6. aylara ait olduğu, dernek karar karar defteri ve tutanaklarına göre davacının teknik as başkan yardımcısı olduğu ve mali konularda temsil ve ilzam yetkisinin bulunmadığı, ayrıca 5510 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi gereğince düzenlenen idari para cezasılarına ilişkin ödeme emirleri bakımından ise, neticede bir cezai yaptırım olup cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre asıl borçlu Spor Kulübü Derneği hakkında düzenlenen idari para cezasından, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı belirgin olduğundan dava ve birleşen davaların kabulüne dair maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; asıl ve birleşen davalarda ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 88, 102 nci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci ve mükerrer 35 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 88, 102 nci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci ve mükerrer 35 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15797, Karar No: 2014/14786, Tarih: 10.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/15797 E.  ,  2014/14786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, davacı şirketin davalı şirket bünyesinde bulunan fabrikalarında yükleme, boşaltma, preslerde sac kıvırma, montaj, boyama, sac kesme, paketleme, taşlama ve temizlik işlerini konu edinen eser sözleşmesi niteliğindeki taşeronluk sözleşmesinden doğmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2622, Karar No: 2011/3329, Tarih: 24.10.2011

**21. Hukuk Dairesi         2011/2622 E.  ,  2011/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

Davacı vekili müvekkilinin B.... Belediyesinde çalışmakta iken emekli olduğunu, belediyenin 3417 sayılı yasa gereği çalışanlardan yapılması gereken tasarrufu teşvik kesintilerini yaptığı halde bankaya yatırmadığını, müvekkiline tasarrufu teşvik kesintisi ve nema ödemesi yapılmadığını, 4853 sayılı yasaya 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde   gereğince tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacaklarından davalı hazinenin sorumlu olduğunu, sorumluluğun 4853 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nemanın, aylık olarak Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık  % 5 oranında değerlemeyi de içerdiğini iddia ederek nema ve enflasyon farkı alacağı isteğinde bulunmuştur.

Davalı sorumluluğun B.... Belediyesinde olduğunu, uzlaşmaya gidilip gidilmediğinin araştırılması gerektiğini, bilirkişi hesaplamasının da hatalı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece  4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı Yasa ile eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerin 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredildiği, söz konusu alacağın bu tarih itibari ile hazinenin sorumluluğunda olduğu gerekçesi  ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar  ... Bankasında  personeli  adına  açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile

sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ... Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”