muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5170, Karar No: 2024/3485, Tarih: 14.05.2024

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.10.2015 tarihli ve 2011/34 Esas, 2015/478 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazların davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığının ispatlanamadığı ve davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2016/4384 Esas, 2019/444 Karar sayılı kararı ile; davacı Hazine’nin dayandığı Haziran 1938 tarih ve 41 sıra numaralı tapu kaydının 11.650 m2 miktarında olduğu, hudutlarının “Orman”, “Yol”, “... oğlu ...” ve “... oğlu ...” okuduğu, dosya kapsamında alınan beyanlar ve yapılan inceleme neticesinde tapu kayıtlarının kuzey hududunda okunan “... oğlu ...” sınırının dava konusu taşınmazlara kuzeyden komşu 102 ada 37, 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki evveli olduğu, doğu hududunda okunan “Orman” sınırının zeminde bulunan ve fen bilirkişi tarafından tanzim edilen krokide Orman olarak gösterilen bölüm olduğu, batı hududunda okunan “Yol” sınırının ise çekişmeli taşınmazların batısında zeminde mevcut bulunan yol olduğu, güney hududunda okunan “... oğlu ...” sınırının dava konusu taşınmazlara güneyden komşu 102 ada 32 parsel sayılı taşınmazın maliki evveli olduğu, davacı Hazine’nin dayandığı tapu kayıtlarının dört hudut itibariyle çekişmeli taşınmazları kapsadığı, çekişmeli taşınmazların yüzölçümleri toplamının 11.531,71 metrekare, dayanak tapu kaydının yüzölçümünün de 11.650,00 metrekare olduğu, tapu kaydının sınırları ve miktarı ile dava konusu taşınmazları kapsadığı, çekişmeli taşınmazların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen karar ile; davanın kabulüne, tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline, taşınmazlardaki yapıların ve ağaçların eski maliklerine ait olduğu ve kullanımında olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve ... temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ve ... temyiz dilekçelerinde özetle; dayanak tapunun dava konusu taşınmazları kapsamadığını, dayanak tapunun güney sınırının hemen altında dere olmamasına karşı dava konusu taşınmazların hemen altında dere olduğunu, bunun 1960 tarihi memleket haritası ve kesinleşmiş orman haritası ile sabit olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 16 ncı, 17 nci ve 20 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, HMK geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ve ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 67,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9186, Karar No: 2019/9765, Tarih: 07.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9186 E.  ,  2019/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında katılana yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanıkların, olay günü aralarında önceden husumet bulunan katılanı petrol istasyonunda görmeleri üzerine, ellerindeki sopa ve bıçaklarla takip ederek, katılan motordan inip silahsız ve tek başına kaçmasına rağmen peşini bırakmayarak, sığınmak için girdiği bir dükkanda üç farklı yerinden bıçaklamaları şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın sanık ...'in yüzüne tükürdüğü yada küfür ettiğine dair sanıkların savunmaları dışında hiç bir delilin bulunmadığı da nazara alındığında, sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanarak cezasından indirim yapılması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılan ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanıklar ....,..., ve .... hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma safhasında; "olay günü dükkanda kriko yağlarken bir gürültü duyduğunu, 4-5 kişinin dükkana girdiklerini, kavga ettiklerini anlayıp, korkarak yandaki pastaneye kaçtığını, sonra bir kişi yerde yüzü koyun yaralı yatarken, diğerlerinin kaçtıklarını, iş yerine ilk giren mağdur şahsın elinde bıçak görmediğini" beyan ettiği, katılanın duruşmadaki beyanları ile ayrıca sanık ...'ın kollukta alınan 19.04.2012 tarihli ifadesinde " sanık ...'ın da olay yerinde bulunduğunu" beyan ettiği nazara alındığında, diğer sanıkların da sanık ... ile birlikte olaya asli fail olarak katıldıkları ve TCK'nin 37/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği halde yazılı şekilde haklarında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2957, Karar No: 2018/1237, Tarih: 22.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2957 E.  ,  2018/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan ...dan İzmir ... Noterliği tarafından düzenlenen 27/03/2007 tarihli 5526 yevmiye numaralı ve 19/02/2008 tarihinde 3582 yevmiye numaralı finansal kiralama sizleşmeleri ile bir adet lamalı katrak kesme makinesi, iki adet köprü kesme makinesi, bir adet alın rah cilalama makinesi, bir adet mermer kesme makinesi, bir adet SD 350 baş kesme makinesi, bir adet katrak makinesini kiralayan sanıkların, kira borçlarını ödememeleri üzerine sözleşmelerinin feshedildiği, buna rağmen iş makinelerini iade etmedikleri olayda;

1-Sanık ...'ın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, suç tarihinde sadece şirketin ortağı olup, şirketi temsile yetkisinin bulunmadığı, ayrıca suça konu finansal kiralama sözleşmelerinde de imzasının bulunmadığı gözetilip beraatine hükmedilmesi gerekirken, tarafların arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan bahisle beraat kararı verilmesinin sonuca etkili olmadığından;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün bu değişik gerekçe ile ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, suç tarihinde katılan firma ile ortağı olduğu ... Maden İnş. Tic. Ltd. Şti adına finansal kiralama sözleşmesi imzaladığı, katılanın kira borçları nedeni ile sözleşmeyi feshedip, ihtarname gönderdiği tarihte de şirketi tek başına temsile yetkili müdür olarak görev yaptığı, buna rağmen suça konu iş makinelerini iade etmeyerek TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği gözetilmeden mahkûmiyeti yerine dosya içeriği ile örtüşmeyen, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16360, Karar No: 2014/2726, Tarih: 03.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16360 E.  ,  2014/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/91-2013/470

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 sayılı yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3487, Karar No: 2021/6556, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3487 E.  ,  2021/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/694 E. - 2017/199 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/694 Esas – 2017/199 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi, 6325 ada 214 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, uzak bir bölgeden, eski tarihli taşınmaz emsal alınarak değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, uzak bir bölgeden, eski tarihli taşınmaz emsal alınarak değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/694 E.-2017/199K. sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.