muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4303, Karar No: 2016/13217, Tarih: 23.11.2016

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8858, Karar No: 2010/16834, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8858 E.  ,  2010/16834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21089, Karar No: 2017/14151, Tarih: 25.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/21089 E.  ,  2017/14151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 03.01.2011-12.09.2014 tarihleri arasında, başlangıçta uçak altı işçisi olarak görev yaptığını, sonrasında apron araç kullanma belgesi alarak ramp işçisi - şoför olarak çalışmaya devam ettiğini, son olarak da ramp memurluğu görevine yükseldiğini, üstün başarısı nedeniyle 2013 yılında ödüllendirildiğini, iş yoğunluğu nedeniyle ramp memurlarına da ehliyet aldırıldığını, ramp işçisi-şoförlerin yetişemediği durumlarda araç kullanmalarının sağlandığını, bu şekilde uçak trafiğinin aksamadan sürekliğin sağlanmasının amaçlandığını, feshe gerekçe yapılan olayın yaşandığı günde de aşırı yoğunluğun olduğunu, vardiya amiri tarafından alana inmiş ve yolcu tahliyesi bekleyen iki uçak için müvekkili ile birlikte diğer bir personelin de görevlendirildiğini, müvekkilinin araçlar için ayrılmış apron içi yoldan ilerleyerek uçağa yanaştığını, bu sırada traktör olarak anılan aracın müvekkilince kullanılmakta olan araca yan kapıdan sürttüğünü, bu aracın park şeklinin nizami olmamasının da hasarda etkili bulunduğunu, olayda önemli bir hasarın meydana gelmediğini, bu nedenle de bir tutanak tutulmadığını, durumun havalimanı otoritesine de bildirilmediğini ve bu olay sonrasında müvekkilinin iş akdinin 16/09/2014 tarihinde haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesi ve yasal sonuçlara hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili firmanın muhtelif havalimanlarında yer hizmetleri verdiğini, davacının ise müvekkil şirket bünyesinde 03/01/2011-12/09/2014 tarihleri arasında ramp memuru olarak görev yaptığını, en son brüt ücretinin 1.543,68 TL. olduğunu, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, fesih yazısında da belirtildiği üzere davacının kural ve talimatlara aykırı olarak yetkisi ve görevi dışında ekip aracını kullandığını ve bu şekilde park pozisyonu servis yolunda seyrettiğini, aşırı hızlı araç kullanması ve dikkatsizliği nedeniyle olayın meydana gelmesine neden olduğunu, maddi hasara sebebiyet verdiğini, ayrıca işin güvenliğini de tehlikeye düşürdüğünü, bu hususların davacı tarafından da savunmasında kabul edildiğini ve feshin haklı nedene dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kazaya karışan aracı işveren talimatı ile kullandığını, kaza nedeniyle ortaya çıkan zararın davacının 30 günlük ücretinin altında olması nedenleriyle feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyerinde meydana gelen kazadaki kusur durumu ve buna bağlı olarak iş sözleşmesinin işverence haklı veya geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, 05/09/2014 tarihinde davacının sevk ve idaresinde bulunan 18 kişilik araç ile seyir halinde iken, park halinde olan traktör olarak adlandırılan araca yandan çarpması neticesinde oluşan bir kazanın meydana geldiği ve ramp memuru olan davacının apron araç kullanma belgesine sahip olmakla birlikte kazanın meydana geldiği 18 koltuklu aracı kullanma yeterliliğine sahip olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı meydana gelen kaza ile ilgili savunmasında özetle; olay günü 08 ila 17.30 vardiyasında çalıştığını, 13.30 vardiyasının çıkışı ile vardiyada otobüs ve ekip aracı şoförünün mevcut olmadığı, 13.30’da giriş yapan personelleri hızlandırmak üzere merkez binaya geldiğini, bu esnada hava alanına giriş yapan personelleri yönlendirmek üzere otobüs park sahasına geldiğini, uçaktan ekip aracı talebi üzerine, daha önce apronda traktör şoförlüğü yaptığı için ekip aracını da kullanabileceğini düşünerek ekip aracını aldığını ve seyir halinde iken sağ taraftaki traktörü gördüğünü ve hızını 15 km gibi bir orana düşürdüğünü fakat sağ taraftaki traktörün meyilli şekilde durması sebebiyle sağ taraftan çarpmanın gerçekleştiğini beyan etmiştir. Davacının bu savunmasına göre, kazanın meydana geldiği aracı davacının kendi insiyatifiyle kullandığı sonucu çıkmaktadır. Ancak, davacı kullanma yeterliliğine sahip olmadığı aracın sevk ve idaresine, ister kendi inisiyatifiyle ister de amirlerinin talimatıyla geçmiş olsun, park halinde duran araca yandan çarpma şeklinde meydana gelen kazada davacının kusurlu olduğu ve olayın meydana geldiği yerin apron olduğu dikkate alındığında işyeri güvenliğinin tehlikeye düştüğü tartışmasızdır.

İşçinin işyeri güvenliğini tehlikeye düşürmesi, işveren bakımından haklı fesih nedeni ise de, somut uyuşmazlık bakımından kazanın meydana gelmesinde işverenin de kusuru bulunduğundan, haklı fesih açısından orantılılık söz konusu olmayacaktır. İşverenin açıklanan şartlarda gerçekleştirdiği fesih, haklı nedene dayalı olmamakla birlikte geçerli fesih niteliğindedir. Davanın bu gerekçeyle reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F-) HÜKÜM:

1-) Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Davanın REDDİNE,

3-) Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F-) HÜKÜM:

1-) Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Davanın REDDİNE,

3-) Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-) Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.100,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 25/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6050, Karar No: 2021/2268, Tarih: 25.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6050 E.  ,  2021/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin (kapatılan)bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesi, isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalı şirket vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı ve davalı şirket vekillerinin “Manevi Tazminat” hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince,

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere, temyiz edenin sıfatına ve temyiz kapsam ve nedenleri ile delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,

2- Davacı ve davalı şirket vekillerinin “Maddi Tazminat” hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince,

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle uğradığı tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki PMF yaşam tablosuna göre hesap edilecek bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri, net ücrete dönüştürülerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanıp, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesaplanacak tazminatta sigortalının geçici iş göremezlik döneminde %100, sürekli iş göremezlik döneminde ise tespit edilen sürekli iş göremezlik oranı doğrultusunda indirim yapılmak suretiyle hesap yapılacağı bu hesaptan davacının kusuruna isabet eden miktar indirildikten sonra, belirlenecek tazminattan SGK tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödeneği ödemeleri ile sürekli iş göremezlik oranı üzerinden bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmının tenzili ile davacının netice maddi tazminat alacağının belirlenmesi Yargıtayın ve Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Eldeki davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve itiraz üzerine alınan ek raporda davacının tazminat alacağının hesaplanması esnasında davacının işlemiş bilinen devre gelirleri, işleyecek iskontolu aktif eylemli devre peşin değeri ve işleyecek iskontolu pasif devre peşin değeri toplanmak suretiyle toplam zarar 815.568,63-TL olarak belirlenmiş, bu değerden davacının maluliyet oranı olan %9,2 oranına denk gelen zarar tutarı 75.032,31-TL olarak belirlenmiş, bu değerden de kazazedenin kaza olayının meydana gelmesindeki %40 kusur oranı düşülmek suretiyle 45.019,39 TL gerçek zarar bulunmuştur. Ne var ki tespit olunan bu gerçek zarar tutarı üzerinden de mükerrer biçimde davalının kusur oranı olan %60 oranı üzerinden, ikinci bir kez kusur indirimine gidilmesi ve sonuç olarak hatalı olan bu hesap raporlarına itibar edilerek davacının maddi zararının 27.011,63-TL olarak tespit edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bu durum bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, verilen karar bozulmalıdır.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere,

a) Hükmün 1. numaralı bendinde yer alan “27.011,63 TL” rakam ve harflerinin silinerek yerine gelmek gelmek üzere “45.019,39 TL” rakam ve harflerinin yazılmasına,

b) Yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin olarak hükmün 4.,5.,6., numaralı bendlerinin silinerek yerine gelmek üzere;

4-Davacının yargılamada yaptığı 2.688,90 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre hesaplanan 2.597,48 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalının yargılamada yaptığı 65,90 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre hesaplanan 1,98 TL sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince maddi tazminat için 6.723,93 TL, manevi tazminat için 2.725,00 TL vekalet ücretinin davalıdan davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 25/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3681, Karar No: 2018/5349, Tarih: 05.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3681 E.  ,  2018/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun V.U.K.'nun 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe yorumla suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, sahte fatura düzenlemediğini, defter ve belgelerini dava açıldıktan sonra vergi dairesine ibraz ettiğini, vergi borcunun olmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediğini savunması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadarının incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

b) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

b) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

ba)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E,2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gerekçede gösterildiği üzere;