muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17710, Karar No: 2015/2694, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17710 E.  ,  2015/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2362, Karar No: 2024/8041, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2362 E.  ,  2024/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2705 E., 2022/2182 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi uyarıca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/187 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/2705 Esas, 2022/2182 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talepleri; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, delil değerlendirmesinin hatalı olduğu, tutanak mümzilerinin dinlenmediği, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, uyuşturucuların kişisel kullanım sınırı içerisinde olduğu bu nedenle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talepleri; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, delil değerlendirmesinin hatalı olduğu, tutanak mümzilerinin dinlenmediği, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, uyuşturucuların kişisel kullanım sınırı içerisinde olduğu bu nedenle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; 25.12.2021 tarihinde uyuşturucu ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle sanığın ikametinin polis memurlarınca izlendiği sırada tanığın ikamet önünde sanık ile buluşup beraber ikamet içerisine girdikleri kısa süre sonra ikamette çıkıp ayrıldıkları devamla durdurulan tanığın üzerindeki esrar uyuşturucu maddesini rızaen teslim ettiği ve bu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği birinci olayda, 03.01.2021 tarihinde uyuşturucu ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle sanığın ikametinin polis memurlarınca izlendiği sırada tanığın ikamet önünde sanık ile buluşup beraber ikamet içerisine girdikleri kısa süre sonra ikamette çıkıp ayrıldıkları devamla durdurulan tanığın üzerindeki sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini rızaen teslim ettiği ve bu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği ikinci olayda; 04.01.2021 tarihinde sanığın ikametinde gerçekleştirilen arama soncunda kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoid ve metamfetamin maddelerinin ele geçirildiği üçüncü olayda, bu suretlede sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları, fiziki takip tutanakları, teşhis tutanakları, tanık beyanları mevcuttur.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları, fiziki takip tutanakları, teşhis tutanakları, tanık beyanları mevcuttur.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

25.12.2021 tarihinde uyuşturucu ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle sanığın ikametinin polis memurlarınca izlendiği sırada tanığın ikamet önünde sanık ile buluşup beraber ikamet içerisine girdikleri kısa süre sonra ikamette çıkıp ayrıldıkları devamla durdurulan tanığın üzerindeki esrar uyuşturucu maddesini rızaen teslim ettiği ve bu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği birinci olayda, 03.01.2021 tarihinde uyuşturucu ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle sanığın ikametinin polis memurlarınca izlendiği sırada tanığın ikamet önünde sanık ile buluşup beraber ikamet içerisine girdikleri kısa süre sonra ikamette çıkıp ayrıldıkları devamla durdurulan tanığın üzerindeki sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini rızaen teslim ettiği ve bu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği ikinci olayda; 04.01.2021 tarihinde sanığın ikametinde gerçekleştirilen arama soncunda kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabinoid ve metamfetamin maddelerinin ele geçirildiği üçüncü olayda; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, fiziki takip tutanakları, tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanları, teşhis tutanakları, sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu miktarının kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, hurdacılık yaptığını beyan eden sanıktan ele geçirilen maddenin piyasa değeri itibariyle mevcut ekonomik durumunun üzerinde bir karşılığı olması, sanığa ait ikametteki odada yer alan davul içinde gizlenmiş vaziyette ele geçirilmiş olması da nazara alındığında sanığın bu üç olay yönünden uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi halinde yapılacakların ihtarı hususu eleştirilip,bu konudaki hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin dava dosyasında gerçekleşen tüm olayları kapsar şekilde 25.12.2021, 03.01.2022, 04.01.2022 olarak belirtilmesi yerine, 20.12.2021 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2.Ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, fiziki takip tutanakları, tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanları, teşhis tutanakları, sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu miktarının kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, sanıktan ele geçirilen maddenin piyasa değeri itibariyle sanığın ekonomik durumu ile orantılı kabul edilemeyeceği, sanığa ait ikametteki odada yer alan davul içinde gizlenmiş vaziyette ele geçirilmiş olması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, sanık tarafından ikametinde ele geçen uyuşturucuların kendisine ait olduğu kabul edildiği ve sabit görülen uyuşturucu maddesi ticareti olaylarında ise tutanak mümzilerinin görgüye dayalı bir bilgisi bulunmadığı tutanak içeriğiyle de sabit olduğundan tutanak mümzilerinin dinlenmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/2705 Esas, 2022/2182 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz itirazları ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16812, Karar No: 2023/6659, Tarih: 06.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/16812 E.  ,  2023/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2018/2801 E., 2019/587 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.01.2021 tarihli ve 2018/2801 Esas, 2019/587 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis yerine 4 yıl 2 ay 20 ... hapis cezası olarak belirlenmesi kanuna aykırı olmakla beraber 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 12.01.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33252, Karar No: 2011/14285, Tarih: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33252 E.  ,  2011/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010
Yargıtay — Esas No: 2022/31759, Karar No: 2024/18406, Tarih: 17.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/31759 E.  ,  2024/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/257 - 2021/284

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/2 - 2019/322

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile dernek ve sendikaya üye olduğuna ya da sendikanın düzenlediği protesto eylemine örgüte yardım kastıyla katıldığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13936, Karar No: 2022/10691, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13936 E.  ,  2022/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

02.04.2012 tarihli celsede sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesi uygulanması ihtimaline binaen CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 157. maddesi uyarınca temel cezanın “1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası" olarak belirlenmesinden sonra, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığında "1 yıl 3 ay hapis ve 6 gün adli para cezası " yerine " 2 yıl 6 ay hapis ve 75 gün adli para cezası " belirlenmesi ve bu miktar üzerinden takdiri indirim uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından sırasıyla " 2 yıl 6 ay hapis ve 75 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" , " 2 yıl 1 ay hapis ve 62 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına " ve " 2 yıl 1 ay hapis ve 1.240 TL adli para ile cezalandırılmasına " ilişkin cümlelerin çıkartılarak yerlerine " 1 yıl 3 ay hapis ve 6 gün adli para cezası " , "1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası" ve "1 yıl 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13362, Karar No: 2013/22741, Tarih: 17.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13362 E.  ,  2013/22741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23317, Karar No: 2008/1377, Tarih: 29.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/23317 E.  ,  2008/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15149, Karar No: 2015/1799, Tarih: 03.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15149 E.  ,  2015/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞIRNAK ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/69-2014/272

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile boşandıklarını, müşterek çocuk Burak'ın velayetinin kendisine verildiğini, 300 TL takdir edilen iştirak nafakasının 550 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı cevabında; boşanma kararının kesinleşmesinden sonra fazla süre geçmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile iştirak nafakasının 300 TL'den 550 TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davası sonucunda, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiği, çocuk için 300 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, kararın 29.11.2012 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 12.06.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davada, iştirak nafakasının artırılması talep edilmektedir.

TMK nın 330/1.maddesi gereğince; “ Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur”.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılması sonucunda, davacı annenin polis memuru olup, 2.553 TL maaş aldığı, davalı babanın Başçavuş olduğu, 2.800 TL maaş aldığı, müşterek çocuk Burak'ın ise 2007 doğumlu olup, .....Koleji 2. sınıfta okuduğu, aylık okul taksitlerinin 510 TL olduğu, ayrıca servis giderleri olduğu açıklanmıştır.

İştirak nafakasının miktarının takdir edilmesinde, anne ve babanın mali ve sosyal durumları ile çocuğun giderlerinin dikkate alınması gerekir.

Ancak, davada tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, iştirak nafakasının niteliğine, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü ve çocuğun aylık okul giderleri ile diğer ihtiyaçları dikkate alındığında müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakası miktarı fazladır.

Bu durumda, mahkemece; çocuğun yaşı ve ihtiyaçları ile anne ve babanın ekonomik durumlarına göre TMK'nun 4. maddesinde açıklanan "hakkaniyet" ilkesine uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.