muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11408, Karar No: 2022/4800, Tarih: 15.03.2022

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda,İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28/06/2018 tarihli raporunda davacının kazadan kaynaklı ayak bileği eklem harketlerinin kısıtlılığının %4 , travma sonrası stres bozukluğunun( tedavi ile işlevselliği kısmen düzelen ) ise %30 oranında olduğu belirtilmiş ve kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe göre alınmış ise de ,raporu düzenleyen heyette davacının dava konusu kazadan kaynaklı maluliyetine ilişkin psikiyatrik değerlendirmeleri yapacak uzman doktorun bulunmadığı ve hükme esas alınabilecek yeterlikte olmadığı görülmüştür. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda,davacının trafik kazasından kaynaklı travma sonrası stres bozukluğuna ilişkin maluliyetininin ve yine ayak bileği eklem hareket kısıtlığı oranın da tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde psikiyatri ve ortopedi uzmanının bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu ve maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında, bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli,kaza ile illiyet bağı kuran , denetime elverişli bir rapor alınarak temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;Somut olayda, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi ve tam olarak 16.999,00TL vekalet ücretine hükmedilmiş,davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12276, Karar No: 2017/11976, Tarih: 30.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12276 E.  ,  2017/11976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde belirlenmeden ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan bıçaklardan olduğunun anlaşılması halinde, Yasanın 15/1 maddesine göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6166, Karar No: 2018/2840, Tarih: 17.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6166 E.  ,  2018/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 05.06.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaat ruhsatından itibaren 15 ay içerisinde işin teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, aradan iki yıl geçmiş olmasına rağmen, henüz bir iş yapılamadığını, ayrıca, sözleşmede 5 katlı bir bina inşa edileceğinin belirlenmiş olduğunu, ancak belediyenin 4 kata kadar izin verdiğini, bu itibarla sözleşmenin ifasının da imkansız hale geldiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede kararlaştırılan sürenin henüz dolmadığını, müvekkilinin tüm çabalarına rağmen, bürokratik engeller nedeniyle inşaat ruhsatı alamadığını ve işe başlayamadığını, herhangi bir kusuru bulunmadığını, sözleşmede bu gibi durumlar için süre uzatımı öngörüldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asliye hukuk mahkemesince, 6501 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 1 ve 73. maddeleri uyarınca, davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle, dosya tüketici mahkemesine gönderilmiştir.

Tüketici mahkemesince, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, ruhsat alma yükümlülüğü üzerinde bulunan, davalı yüklenicinin makul sürede inşaat ruhsatını almadığı, aradan iki yıldan fazla süre geçtiği halde inşaata başlamadığı, işin başında basiretli davranıp teknik ve idare nedenleri hesap etmesi gerektiği, ileri sürdüğü mazeretlerin yerinde olmadığı, davacı tarafın akdi feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile sözleşmenin feshine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesinin gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak Kanun’un sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu’nda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

.../...

S.2

.../...

S.2

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanun’da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanun’da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek, tüketici mahkemesince, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi hükümleri uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/294, Karar No: 2014/13492, Tarih: 15.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/294 E.  ,  2014/13492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/5-2013/126

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.R. K.Rosenblat ile davalı vek.Av.S. A.'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 01.08.2007 tarihli Turist Temin ve Konaklama sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmeye konu oteli dava dışı bir şirkete devrettiğini, sözleşmede ise otelin işletmesinin devri halinde taraflar arasında bağıtlanan bu anlaşmanın geçerli olacağı ve aynı zamanda davalının müştereken ve müteselsilen kefil olduğu, davalının akde riayete davet edilerek, ödemenin nereye yapılacağının sorulduğu, dava dışı şirketin ise sözleşmeyi kabul edip uygulamadığını, akdin fiilen feshedildiğini, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek sözleşmenin haksız feshi nedeniyle 119.000 USD komisyon kaybı, 25.704 USD katalog katkı payı zararı ve bedelsiz 14 odadan kaynaklanan 11.700 USD zararın toplamı 156.464 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek aylık %10 faizin tatbiki ile ana borcun %5'i oranında tahsil masrafının eklenmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında kontenjan sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin otelini dava dışı üçüncü bir şirkete kiraladığını, davacıya tesisin kiraya verildiğini, sözleşmeyi dilediği takdirde kiracı şirket ile devam edebileceğinin bildirildiğini, davacının haksız kazanç elde etmeye çalıştığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında kontenjan sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin otelini dava dışı üçüncü bir şirkete kiraladığını, davacıya tesisin kiraya verildiğini, sözleşmeyi dilediği takdirde kiracı şirket ile devam edebileceğinin bildirildiğini, davacının haksız kazanç elde etmeye çalıştığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 18.01.2008 tarihli ek protokol başlıklı davacı şirketin anteti bulunan altında davacı ve deviralan şirket ünvanlarının yazılı olduğu, fakat taraflarca onaylanmamış protokol ve bilirkişi raporları karşısında otel işletmesini devir alan Arman AŞ.'nin davacı ve davalı arasında imzalanan sözleşmeyi sadece oda birim fiyatının 1 USD farkla 60 USD'den 61 USD'ye çıkarılması kaydıyla diğer bütün koşullar ayrı kalmak şartıyla kabul ettiği, fakat davacı tarafça kabul görmediği, her ne kadar sözleşme gereği davalı taraf sözleşmenin uygulanmaması nedeniyle davacının uğramış olduğu zararlardan sözleşmedeki otel işletmesinin devri maddesi gereğince sorumlu ise de davalı tarafça sözleşme gereği üstlenilen edimin yerine getirilmeye çalışıldığı, tarafların bir araya gelerek görüştüğü görüşme neticesi devir alan davadışı şirket tarafından sözleşmenin diğer bütün koşulları aynı kalmak şartıyla sadece oda birim fiyatlarında 1 USD artışla sözleşme imzalamayı teklif ettiği, davacının sözleşmeyi imzalamaya yanaşmayarak sözleşmenin uygulanmadığı bu durumda davacı sadece oda birim fiyatındaki 1 USD artıştan kaynaklanan zararla sözleşmeyi aynen uygulayabileceği halde bu teklifi kabul etmeyerek zararın artmasına sebebiyet verdiği, sözleşmede belirlenen birim fiyatla davacıya teklif edilen birim fiyat arasındaki fark olan 1 USD'lik farktan kaynaklanan toplam 21.420 USD zararın doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 21.420 USD.nin dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca USD cinsi mevduata uygulanan en yüksek oranda faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 2008 yılı turizm faaliyetine istinaden 01.05.2008 tarihi ile 30.09.2008 tarihini kapsayan Turist Temin ve Konaklama faaliyetine ilişkin olarak garanti sözleşmesi düzenlenip karşılığında 1.285,200 USD ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Ne var ki, bu sözleşmeyi imzalayan davalının söz konusu oteli dava dışı Arman AŞ.'ye devrettiği dosya içeriği ile sabittir.

Yukarıda anılan taraflarca imzalanan Turist Temin ve Konaklama Sözleşmesinin otel işletmesinin devri başlıklı maddesinde herhangi bir şekilde otel işletmesinin devri halinde sözleşme süresince anlaşmanın geçerli olacağı sözleşmeyi imzalayanın aynı zamanda sözleşmenin müşterek ve müteselsil kefili olacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki, bu sözleşmeyi imzalayan davalının söz konusu oteli dava dışı Arman AŞ.'ye devrettiği dosya içeriği ile sabittir.

Yukarıda anılan taraflarca imzalanan Turist Temin ve Konaklama Sözleşmesinin otel işletmesinin devri başlıklı maddesinde herhangi bir şekilde otel işletmesinin devri halinde sözleşme süresince anlaşmanın geçerli olacağı sözleşmeyi imzalayanın aynı zamanda sözleşmenin müşterek ve müteselsil kefili olacağı düzenlenmiştir.

Nitekim davalı yan sözleşmenin bu hükmünü yerine getirdiğinin ispatı bakımından 18.01.2008 tarihli ek protokol başlıklı belgeyi sunmuştur. Her ne kadar anılan bu protokolün başlığında davacı Jenel Turizm...Ltd.Şti.'nin anteti bulunsa da altında davacı şirketin yetkili temsilcisi tarafından imzalanmadığı gibi aynı zamanda anılan bu belge de kabul edilmemiştir.

Hal böyle olunca, yukarıda yazılan sözleşme hükümleri irdelenerek davalının işletmenin devri halinde devamını sağlama yükümlülüğünü yerine getirdiğini kanıtlaması gerekirken ek protokolün davacıyı bağlayıcı olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2945, Karar No: 2023/4509, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2945 E.  ,  2023/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/179 E., 2022/584 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun şekilde gürültü seviyesi ölçümleri yapıldığını, ilk olarak Mart 2016 tarihinde yapılan ölçümden sonra gürültü düzeyi limitinin üzerinde çıkan fabrika ve atölyelerinin incelenerek düzenlemeye gidildiğini, gürültü çıkaran tezgahlar aynı anda çalıştırılmayacak şekilde ... planlaması yapıldığını, akabinde 21 Ekim 2016-11 Kasım 2016 tarihleri aralığında ikinci defa gürültü ölçümlerinin gerçekleştirildiğini, her iki ölçüm neticesinde de gürültü seviyesi sınır değerinin üzerine çıkan yerlerde çalışanların Mart 2017 tarihinden itibaren 7,5 saat çalıştırılmaya ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre kısa çalışma primi ödenmeye başlandığını, davacının çalıştığı işyerinde gürültü seviyesinin sınır değerlerin altına düştüğünün tespit edildiğini, buna göre davacının Yönetmelik kapsamında olmadığını ve alacak taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, işyerinde gemi mühendisi, fizik mühendisi ve uzman doktorun bulunduğu heyet eşliğinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli kararı ile yapılan keşif sonucu bilirkişi heyetince düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirlendiğinden Yönetmelik kapsamında kabul edilerek toplu ... sözleşmesi gereği fazla çalışma ve kısa çalışma prim alacağının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği ve tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.03.2021 tarihli ilâmı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yapılan hesaplamanın hatalı olduğu ve dava konusu kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarına bilirkişi raporunda belirlenen ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, bilirkişi raporunda bu yönde bir belirleme olmadığından, karar bu yönü ile infaza elverişli bulunmadığı gibi kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş olmadığından bu alacak kalemine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile bozma ilâmına uyularak, ek bilirkişi raporu alınmış olup söz konusu raporda ilgili dönem toplu ... sözleşmesinin bazı maddeleri de belirtilmek suretiyle bozma öncesi alınan kök raporda yapılan hesaplamaların hatalı olmadığının açıklandığı, fazla çalışma ücreti talebi yönünden gerek söz konusu ek rapor gerekse puantaj kayıtlarına göre yapılan değerlendirmede, davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edildiği ve dava ve ıslah tarihleri gözetilerek talep edilen alacaklara faiz yürütüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.