muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1437, Karar No: 2014/1234, Tarih: 20.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1437 E.  ,  2014/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/534-2013/616

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 20/09/2011 tarihinde 125.000,00-TL'lik konut kredisi kullandığını, masraf ve komisyon ücreti adı altında kendisinden 3.187,50-TL kesinti yapıldığını, alınan masrafların haksız şart niteliğinde olduğunu belirterek 3.187,50-TL'nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Standart sözleşmeler, içeriğini kısmen veya tamamen genel işlem koşullarının oluşturduğu, tarafların karşılıklı müzakereleri sonucu değil, aksine, taraflardan biri veya üçüncü kişi tarafından önceden hazırlanmış hükümlerin kullanıldığı sözleşme tipi olarak tanımlanmakta olup, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4822 Sayılı Kanunla değişik 6. maddesi ile, Avrupa Konseyi’nin 05.04.1993 tarihli, 1993/13/AET Yönergesinde ve bu yönergeyi iç hukuklarına aktaran Avrupa Birliği ülkelerinde, standart sözleşmelerde yer alan hükümlerin ve özellikle bu sözleşmelerin içeriğini oluşturan genel işlem koşullarının, haksız şart olduğuna ilişkin bir karine öngörülmüştür.

Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 6.maddesinin üçüncü fıkrasına göre, “Bir sözleşme şartı önceden hazırlanmışsa ve özellikle standart sözleşmede yer alması nedeniyle tüketici içeriğine etki edememişse, o sözleşme şartının tüketiciyle müzakere edilmediği kabul edilir. Sözleşmenin bütün olarak değerlendirilmesinden, standart sözleşme olduğu sonucuna varılırsa, bu sözleşmedeki bir şartın belirli unsurlarının veya münferit bir hükmünün müzakere edilmiş olması, sözleşmenin kalan kısmına bu maddenin uygulanmasını engellemez” hükmü yer almaktadır.

Yine 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4822 Sayılı Kanunla değişik 6. maddesi ile sözleşmelerdeki “haksız şart” kurumu düzenlenmiş ve satıcı ve sağlayıcının tüketiciyle müzakere etmeden, tek taraflı olarak sözleşmeye koyduğu, tarafların sözleşmeden doğan hak ve yükümlülüklerinde iyi niyet kuralına aykırı düşecek biçimde tüketici aleyhine dengesizliğe neden olan sözleşme koşullarının haksız şart olup, taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu her türlü sözleşmede yer alan haksız şartlar tüketici için bağlayıcı olmadığı belirtilerek, satıcı veya sağlayıcının, bir standart şartın münferiden tartışıldığını ileri sürüyorsa, bunu ispat yükünün ise ona ait olduğu belirtilmiştir. 4077 Sayılı Kanunun değişik 6 ve 31 maddelerine dayanılarak hazırlanan Tüketici Sözleşmelerindeki Haksız Şartlar Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinde ise "satıcı, sağlayıcı veya kredi veren tarafından tüketici ile akdedilen sözleşmede kullanılan haksız şartların batıl olduğu” hükmü getirilmiştir.

Davalı bankanın tacir olup, yaptığı masrafları tüketiciden isteme hakkı bulunduğu anlaşılmakta ise de, somut uyuşmazlığın tüketici hukukundan kaynaklandığı da gözetildiğinde, bankanın ancak davaya konu kredinin verilmesi için zorunlu, makul ve belgeli masrafları tüketiciden isteyebileceğinin kabulü gerekir. Buna göre; mahkemece, davalı bankadan bu yönde delilleri sorulduktan sonra, konusunda uzman bilirkişi ya da heyetinden, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ve gerekirse kredinin kullanılması için zorunlu ve belgeli masrafların neler olduğunun tespiti noktasında rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6386, Karar No: 2009/566, Tarih: 17.02.2009

**7. Hukuk Dairesi         2008/6386 E.  ,  2009/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava haksız fiilden kaynaklandığına göre, davalının zarar sorumlusu olduğunu, bir başka deyişle davaya konu edilen zararın davalı tarafından meydana getirildiğini veya davalı tarafın zarardan yasa gereğince sorumlu olduğunu kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafın üzerindedir.

Toplanan delillerde zarara neden olan olayın 12.10.2006 tarihinde meydana geldiği, davacı taraf görevlilerinin düzenlediği hasar tespit tutanağının ise 16.10.2006 günü olaydan 4 gün sonra düzenlendiği anlaşılmaktadır. Tutanakta davalı taraf çalışanlarının veya yetkililerinin, zararın davalı tarafından meydana getirildiğini gören ve bu konuda bilgi veren tanıkların isim ve imzaları bulunmamaktadır. Davacı taraf gerek dava dilekçesinde ve gerekse dosya içerisindeki diğer beyanlarında zararın davalı tarafından yapılan çalışma sırasında ve davalı çalışanlarınca meydana getirildiğinin ne şekilde ve kimden öğrenildiği açıklanmamıştır. Tutanağın olaydan 4 gün sonra düzenlendiği, tutanak düzenleyen davacı taraf görevlilerinin olayın meydana geliş şeklini görmelerinin de mümkün olmadığı gözetildiğinde tutanak tanıklarının düzenledikleri tutanağı doğrulamış olmaları zararın davalı tarafça meydana getirildiğinin kanıtlandığı şeklinde kabul edilemez. Davalı tarafın zarar sorumlusu olduğu kanıtlamadıkça da davanın kabulüne veya kısmen kabulüne karar verilemez.

Hal böyle olunca mahkemece ispat yükünün davacı taraf üzerinde olduğu da hatırlatılarak davacı taraftan davasını, bir başka deyişle haksız fiilin unsurlarını, zararın davalı tarafça meydana getirildiğini veya davalı tarafın doğan zarardan yasa gereğince sorumlu olduğunu kanıtlamaya yarar tüm delillerinin sorulup saptanması, göstereceği tüm delillerin eksiksiz toplanması, davalı taraftan da olay tarihi ve yeri de yazılmak suretiyle olay tarihinde ve olay yerinde herhangi bir çalışma yapıp yapmadıkları veya bu yerde çalışma yapılması konusunda başka bir kişiye ihaleyle iş verip vermedikleri sorulup saptanmalı, ihaleyle başkasına iş yaptırılmış ise bu konudaki sözleşme ve şartname örnekleri getirtilip dosya içerisine alınmalı, sözleşme içeriğinde davalı tarafın işi ihale ile alan firmayı kontrol ve denetleme, yüklenici firmaya emir ve talimat verme yetkisi tanınıp tanınmadığı incelenmeli, davalı tarafın Borçlar Kanunu 55.maddesi hükmüne göre adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu tutulup tutulamayacağı, yasa gereğince zarardan sorumlu tutulabilen kişilerden olup olmadığı belirlenmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, taraflardan delilleri sorulup saptanarak gösterecekleri deliller toplanmadan davacı taraf görevlilerince tek taraflı olarak ve olayın meydana geliş şekli görülmeksizin düzenlenen tutanakla dava kanıtlanmış kabul edilerek yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 203,80 TL temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16657, Karar No: 2009/14618, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16657 E.  ,  2009/14618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,Kuruma kayıtlarında yanlış yazılan baba isminin ve doğum tarihinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 11690728 sicil numaralı sigorta sicil dosyasında 20.02.1978 tarihli işe giriş bildirgesi ile ...oğlu,1960 Malazgirt doğumlu, ... adına bildirilen çalışmanın... oğlu, Malazgirt 1961 doğumlu davacı ...’a ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 11690728 sicil numaralı dosyada ilk işe giriş bildirgesinde bulunan baba adının Übeyit doğum tarihinin 16.05.1961 olarak düzeltilmesine ve davalı kurumun bu hususlarda yarattığı muarazanın giderilmesine karar verilmişse de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince, sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle aidiyeti ileri sürülen 20.02.1978 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlenmeli, gerek Sosyal Güvenlik Kurumunda gerekse işveren yanında bulunan ve davacının imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgesi ücret tediye bordrosu gibi belgeler getirtilip imzanın ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yapılmalı, davacıyı yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları dinlenmeli, her ne kadar Nüfus Müdürlüğü işe giriş bildirgesinde adı yazılı olan ...oğlu 1960 Malazgirt doğumlu ... adına nüfus kaydının bulunmadığı bildirilmiş ise de mahallen zabıta aracılığı ile böyle bir kişinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve bu çalışmaların davacıya ait olup olmadığı, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ve her türlü delille araştırılarak sonuca gidilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E,2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle dava, kurum kayıtlarına göre çalışmaların mal edildiği sigortalının gerçekte var olması halinde onunda hak alanını ilgilendirdiği halde bu yönde gereğince araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2907, Karar No: 2018/17042, Tarih: 26.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/2907 E.  ,  2018/17042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2017/6-517 Esas ve 2018/530 Karar nolu, 15.11.2018 tarihli kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinde yağma suçu; "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Olayın mağduru ve şikayetçisi olan ...’ın mahkemede ki anlatımlarında "Olay tarihinde demir yollarına ait kabloların bekçiliğini ve temizliğini yapıyordum, kullanılan kablolar döşenmiş kablolardı, tanımadığım ancak ismini başka arkadaşlardan duyduğum ... adlı şahısı kablo keserken gördüm, benim gördüğümde şahıs kabloları kesiyordu, müdahale etmek istediğimde bana bıçak çekti ve salladı, ben de kendimi korumak için yüksekte olduğumdan aşağıya attım, durumu da amire bildirdim, o gün şahısı yakalayamadık, birkaç gün sonra aynı şahıs yine kablo hırsızlığı yaparken yakalanmış, beni karakola çağırdılar, teşhis ettim, bana bıçakla saldıran ve kabloları kesen şahısın o olduğunu anladım, beni bıçakla kovaladığı gün 5-6 metre kablo kesilmişti, ben bana saldırıldıktan sonra amiri aradım ve bu tespitleri yaptım, ikinci defa ne kadar kablo kestiğini bilmiyorum, şahıs bana bıçak çektikten sonra ben olay yerinden ayrıldım, şahısın ne yaptığını bilmiyorum, daha sonra amirimiz geldiğinde kabloların kesilmiş olduğunu anladım, benim sonradan gördüğüm kişi olay tarihinde bana bıçak çeken kişiydi, olay tarihinde bana bıçak çeken şahsın üzerinde çıkan eşyalardan ve bıçak çektiğinden anladım.” şeklinde beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14382, Karar No: 2016/19209, Tarih: 10.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14382 E.  ,  2016/19209 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı tarafça haklı bir neden göstermeksizin ve yazılı bir ihbarda bulunmaksızın 14/01/2015 tarihinden geçerli olmak üzere müvekkilinin iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini, müvekkilinin yazılı ihbar olmaması nedeniyle işine bir kaç gün daha devam ettiğini ancak davalı kurumun davacıya işe gelmesinin beyhude olduğunu söylediklerini, müvekkilinin işten çıkartılmasının hemen akabinde yerine yeni işçiler alındığını belirterek feshin geçersizliğine müvekkilin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, hizmet alımına dayalı husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 'ne usulüne uygun davetiye tebliğ edilmiş olmasına rağmen davaya cevap vermediği gibi duruşmalarda da kendisini temsil ettirmemiş ancak davacıya ait sigorta kayıtlarını ve ilgili tüm belgeleri göndermiştir.

Mahkemece, davacının, davalı işveren belediyenin temizlik işinde diğer davalı taşeron şirket bünyesinde çalıştığı, davalıların davacı işçinin savunmasını almadan ve hiçbir gerekçeye dayanmadan iş akdini feshettikleri, yargılama sırasında da iş akdinin haklı nedenle feshine yönelik hiç bir gerekçe ileri sürmedikleri, davacının yerine yeni işçi alındığı, davalıların davacı işçinin iş akdini haklı sebeple feshettiklerini ispatlayamadıkları, iş akdinin feshinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Son alt işverenin hangi şirket olduğu ihtilaf konusudur.

Davacının hizmet döküm cetveli ve dosya kapsamına göre, davacının davalı Belediyede önce başka alt işveren şirketler nezdinde, en son olarak da dava dışı nezdinde davalı park bahçeler müdürlüğünde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının hizmet döküm cetveline göre davalı şirket üzerinden sigorta kaydı bulunmamaktadır. Fesihten önceki en son hizmet akdinin, 01.12.2014-30.04.2017 tarihleri arasını kapsayacak şekilde davacı ile dava dışı arasında imzalandığı; hizmet döküm cetveline göre de davacının 01.12.2014-14.01.2015 tarihleri arasında dava dışı Milad Danışmanlık … Ltd. Şti. üzerinden sigortalandığı görülmektedir.

Ne var ki, yönünden işyerinin davalı ... olup olmadığı sunulan hizmet sözleşmesi ve bildirgelerden anlaşılamamaktadır. Davalı ... de, hizmet alım sözleşmelerini sunmamış; cevap dilekçesinde ise sadece ihale yoluyla şirketlere iş verdiğini belirtmiş, şirket ismi de belirtmemiştir.

Dosya içeriğine göre, yazılı bir fesih bildirimi bulunmayıp feshin 14.01.2015 tarihinde dava dışı tarafından’dan çıkış yapılarak gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Nitekim, davacının son bordrosu olan 2015 yılı Ocak ayı bordrosunda da 14 günlük tahakkuk yapıldığı ve bordronun dava dışı tarafından imzalandığı görülmektedir.

Dosya içeriğine göre, yazılı bir fesih bildirimi bulunmayıp feshin 14.01.2015 tarihinde dava dışı tarafından’dan çıkış yapılarak gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Nitekim, davacının son bordrosu olan 2015 yılı Ocak ayı bordrosunda da 14 günlük tahakkuk yapıldığı ve bordronun dava dışı tarafından imzalandığı görülmektedir.

Tüm bunlara rağmen, davacı davasını davalı ... ile davalı Berkem… Ltd. Şti.'ne karşı açmış, mahkemece de belirtilen hususlar gözetilmemiştir.

Öte yandan, davalı şirket davaya cevap vermemekle birlikte davacı işçinin özlük dosyasını üst yazı ile mahkemeye sunmuştur. İş bu dilekçenin antet kısmında davalı nin ismi yazmakta iken dilekçenin alt kısmında imza bölümünde ise dava dışı Milad Danışmanlık … Ltd. Şti. nin kaşesinin yer aldığı görülmektedir.

Özetle, davacının çıkışı dava dışı… tarafından yapılmakla, sözü edilen şirketin dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı ... ve davalı ile arasında bağlantı kurulamamaktadır.

O halde, Ticaret Sicil Müdürlüğünden davalı ile dava dışı … nin ticaret sicil kayıtlarının getirtilmesi, davalı belediyeden davacının çalışma dönemindeki tüm hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnamelerin getirtilmesi ve dava dışı Milad Danışmanlık … Ltd. Şti. ile davalı şirket ve davalı ... arasındaki organik ve hukuki bağın tespiti ile çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Belirtilen yönler araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların sair temyiz nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8690, Karar No: 2014/14158, Tarih: 15.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8690 E.  ,  2014/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2012/482-2013/550

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davalının, ecrimisil isteğine konu taşınmazı diğer paydaşların rızası ile kullandığını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu üzerinde kat mülkiyeti kurulu ..parsel sayılı taşınmazdaki 1 numaralı bağımsız bölümün tarafların ortak murisi O. A. adına kayıtlı iken murisin 03.01.1986 tarihinde ölümü ile 12.03.2009 tarihinde mirasçıları adına 1/8 paylarla intikal ettirildiği, davacı ve davalı paylarının da 1/8 olduğu, davacının 20 yıldır taşınmazın davalı kullanımında olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, davalının da taşınmazı bu güne kadar diğer mirasçıların rızası ile kullandığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Bilindiği üzere; paydaşlar (kural olarak) intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi ise; ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Öte yandan; intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası yemin dahil her türlü delille ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı niteliğinde olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılarak saptanması gerekmektedir.

Somut olayda ise, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Şöyle ki; davaya konu edilen bağımsız bölümün uzun yıllardır davalı kullanımında olduğu kendi kabulü ile sabittir. Davacı, 07.12.2012 tarihli cevaba cevap dilekçesinde davalıdan sözlü olarak ecrimisil istediğinde bulunduğunu belirtmiş, bu iddiasını ispat için de aynı dilekçede tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece, davacı tanığı dinlenmediği gibi, davalı tanıkları da dinlenmeden karar verilmiştir.

Hâl böyle olunca; taraf tanıklarının dinlenilmesi, davalı kullanımında bulunan taşınmaz için davacı paydaşın taşınmazdan veya gelirinden yararlama isteğini davalıya bildirip bildirmediği konusuna açıklık getirilmesi, böylece dava şartı niteliğinde olan intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığı saptandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazlı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.