muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10703, Karar No: 2024/12332, Tarih: 10.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/10703 E.  ,  2024/12332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tehdit suçundan hükmedilen adli para cezasının hapisten çevrilmiş olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hüküm tarihinden sonra 29.03.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca, sanık hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜNLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

10.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6957, Karar No: 2018/4782, Tarih: 03.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/6957 E.  ,  2018/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3271, Karar No: 2024/579, Tarih: 15.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3271 E.  ,  2024/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1542 E., 2019/2870 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/1542 Esas, 2019/2870 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/1542 Esas, 2019/2870 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6011, Karar No: 2015/3937, Tarih: 26.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6011 E.  ,  2015/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece 09.05.2014 tarihli ek kararla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir. Ek kararın süresi içinde davalı vekilince temiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte davalıya ödeme emri gönderilerek takibin kesinleştiğini, İİK'nın 43. maddesi uyarınca takip yolunun kambiyo senetlerine mahsus iflas yolu olarak değiştirildiğini, çıkartılan iflas ödeme emirlerinin davalıya tebliğ edildiğini, borçlu şirket tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, iflas yoluyla icra takibine yapılan itiraz ve şikayetlerin kaldırılarak davalı şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; İİK 154/son maddesi uyarınca, iflas davalarının, borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yerdeki ticaret mahkemesinde açılması gerektiği, davalı şirketin muamele merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin iflas davalarında yetkisinin kesin olduğu, kesin yetkinin dava şartlarından olup, re'sen gözönünde bulundurulması gerektiği, davalı şirketin muamele merkezinin ...'da ve ... ilçesinin de .... Ticaret Mahkemesi'nin yargı çevresi içerisinde bulunduğu gerekçesiyle, HMK'nın 114/1-ç ve 115/2 madde hükümleri uyarınca dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 09.05.2014 tarihli ek kararla, temyiz dilekçesinin 10 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 10.04.2014 tarihinde verilmiş olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 09.05.2014 tarihli ek kararı, gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olduğu da savunulmadığından usul ve yasaya uygun olup, temyiz itirazlarının reddiyle, 09.05.2014 tarih ve 2013/498 E., 2014/47 K. sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 09.05.2014 tarih ve 2013/498 E., 2014/47 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4463, Karar No: 2015/5376, Tarih: 07.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/4463 E.  ,  2015/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi : (Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9302, Karar No: 2024/14026, Tarih: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9302 E.  ,  2024/14026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 9. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Öte yandan Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, ..., İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup davalı temyizi bakımından gerek davanın değeri gerekse temyiz konusu yapılan vekâlet ücretinin miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5140, Karar No: 2024/6184, Tarih: 10.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5140 E.  ,  2024/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/364 E., 2023/375 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2009 tarihli ve 2009/119 Esas, 2009/1362 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açmıştır.

2.Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.10.2009 tarihli ve 2009/296 Esas, 2009/843 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/162 Esas, 2016/618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan önceki hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

4.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/11625 Esas, 2022/8993 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/380 Esas, 2022/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına ve 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6.Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılamada; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2022 tarihli ve 2022/568 Esas, 2022/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.06.2023 tarihli ve 2023/317 Esas, 2023/4363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

8.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/364 Esas, 2023/375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suç için öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğuna, gerekçeli kararın özensiz olarak hazırlandığına, müvekkilinin işletmenin sahibi olmadığına, gerekli ve yeterli araştırmanın yapılmadığına ilişkinidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay;

1.26.12.2008 tarihli arama kararı tutanağı ile sanığın iş yerinde Mahkeme kararı uyarınca usulune uygun olarak yapılan aramada özellikleri belirtilen bıçak ele geçirilmiştir.

2. 14.01.2009 tarihli Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen rapora göre; "metal üzerine kahverengi plastik kaplama saplı, her iki tarafında da 5.5 cm uzunluğunda birer adet oluk, sol yüzeyinde 'WALTHER' sağ yüzeyinde 'STAINLESS STEEL' ibareleri bulunan 16 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu ve sırtı küt namluya sahip bir adet bıçak" şeklindeki bıçağın ekspertiz raporunun sonuç kısmında; "imal durumu, tip ve nitelikleri itibarıyla sivri uçlu oluklu bir bıçak olup 6136 sayılı Kanunu'nun 4. Maddesinde belirtilen yasak niteliğe sahip bıçaklardandır." şeklinde belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1..Suç tarihinde sanığın iş yerinde Mahkeme kararı uyarınca yapılan usule uygun aramada, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen 14.01.2009 tarihli Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporunca da tespit edilen yasak niteliğe sahip bıçaklardan olan bıçağın sanığın izinsiz olarak bulundurduğu anlaşıldığından, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki savunmalarında iş yerini kendisinin çalıştırdığını ve bıçakları hediyelik eşya olarak sattığını beyan ettiği açıkça görülmekle, sanığın bıçakların temin edilip satılmasıyla alakalı hiçbir faaliyetinin ve alakasının olmadığına dair temyiz itirazı reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesi gereğince, atılı suç için kanunda öngörülen ceza miktarının üst sınırı itibari ile olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, suç tarihinin 26.12.2008 olduğu gözetildiğinde, uygulama maddelerine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi, olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı süresine eklendiğinde, zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin zamanaşımının dolduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/364 Esas, 2023/375 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5834, Karar No: 2013/9623, Tarih: 05.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5834 E.  ,  2013/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi, 300 ada 5, 306 ada 2, 299 ada 1 ve 304 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalılar adlarına tespit edilmiş, davacılar, taşınmazlarda kendilerinin de miras payı bulunduğu; Orman Yönetimi 300 ada 5 ve 306 ada 2 sayılı parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine, aynı parsellerde aynı iddia ile müdahil olduktan sonra, mahkemece, 306 ada 2 parselin orman niteliğiyle Hazine adına; diğer taşınmazların Hamit İpekçi mirasçıları adına hüküm yerinde gösterilen paylar oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından 300 ada 5 sayılı parsele yönelik temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli resmi belgelere göre yapılan araştırma inceleme sonunda, temyize konu 300 ada 5 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, üzerinde mübadil Rumlar tarafından dikilmiş 65 -70 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğu, adına tescil kararı verilenler lehine 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gibi, aynı zamanda davacıların tutunduğu 1289 yoklama tarihli sicilden gelen Kasım 1999 tarih 2 numaralı 919 m2 yüzölçümlü ve dere, ırmak, yol, Mehmet sınırlı, kadastro sırasında revizyonu bulunmayan tapu kaydının da kapsamında kaldığı saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, Orman Yönetimi ve Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 05.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7310, Karar No: 2015/11863, Tarih: 25.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7310 E.  ,  2015/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. ile davalı M.. K.. aralarındaki iştirak nafakasının kaldırılması davasına dair İstanbul Anadolu 14. Aile Mahkemesinden verilen 10/04/2014 günlü ve 2012/676-2014/281 sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 12.01.2015 günlü ve 2014/14413 E.- 2015/315 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.