muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32715, Karar No: 2014/1111, Tarih: 20.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/32715 E.  ,  2014/1111 K.**

* HAKARET ZİNCİRLEME SUÇ

* HAK ARAMA HÜRRİYETİ KAPSAMINDA SERT ELEŞTİRİ

* DURUŞMAYA KATILMAYAN SANIK ALEYHİNE GEREKÇESİZ KANAATTE BULUNMAK

* BİRDEN FAZLA RESMİ GÖREVLİYE KÜÇÜK DÜŞÜRÜCÜ İSNAT VE HAKARET

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 125

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 02.06.2009 tarihinde BİMER’e yaptığı başvuruda kaymakam olan mağdur İ.. D.. hakkında söylediği “Sayın Kaymakam, hırsızların ve yalancıların kaymakamı mı diye düşünmekten başka bir şey yapamadık” biçimindeki sözün, dilekçenin bütünü içerisindeki yeri ve bağlamı, şikayet ettiği şahıslar hakkında gerekli idari soruşturmanın yapılmadığı yönündeki sanığın kanaati dikkate alındığında, bu sözün hak arama özgürlüğü kapsamında sert eleştiri niteliğinde olduğu, mağduru doğrudan hedef almadığı gibi onu görevinden dolayı aşağılama, küçültme boyutuna ulaşmadığı anlaşıldığından, bu mağdur bakımından beraat kararı verilmesi gerekirken kanuni olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın 31.05.2009 ve 02.06.2009 tarihlerinde BİMER’e yaptığı başvurularda Özel İdare müdür vekili olan katılan İ.. Ç..’ı ve İlçe Tarım Müdürü olan mağdur A.. S..’yı, hem ayrı ayrı hem de birlikte hedef alan küçük düşürücü isnat ve sözler söyleyerek hakaret suçunu işlediğinin kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 43/1-2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hakaret suçundan iki kez mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Sabıkasız olan, savunması talimat yoluyla alınan ve duruşmalara hiç katılmayan sanığın olumsuz tutum ve davranışlarının neler olduğu somut olarak gösterilmeden, “yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığı” biçimindeki kanuni ibarenin tekrarından ibaret yetersiz gerekçe ile CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık Ş.. Y.. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19234, Karar No: 2014/17687, Tarih: 17.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19234 E.  ,  2014/17687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, eczacı ile davalı arasındaki ilaç alımı TİP sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 13. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7114, Karar No: 2011/42803, Tarih: 27.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/7114 E.  ,  2011/42803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/153559

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2008

NUMARASI : 2007/883 (E) ve 2008/68 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın evinde yapılan denetimde, “aboneye ait kayıtlı sayacın yerinde olmadığına” dair kaçak elektrik tesbit tutanağı düzenlendiği, sanığın soruşturma evresindeki savunmasında, “dava konusu evi 2002 yılında satın aldığını, o tarihten bu yana oturmakta olduğunu, 2003 yılının 10. ayında ikamet ettiği evin 2 aboneliğinin olduğunu öğrendiğini ve borcu ödemek için Tedaş’a gittiğinde kendisine eski saatin nerde olduğunu sorduklarını, kendisinin de evi satın aldığında iki sayacın olduğunu bilmediğini”, kovuşturma evresindeki savunmasında ise “taşınmazın iki katlı olduğunu, bir katında kendisinin, diğer katında ise oğlunun ikamet ettiğini, her iki ikametin elektrik sayacının ortak kullanıldığını” belirtmesi karşısında; suça konu ikamette keşif yapılarak, ortak kullanım iddiasının araştırılması, bilirkişi aracılığıyla her iki ikametin de kurulu güç tesbitleri yapılarak suç tarihi öncesi ve sonrasındaki tüketimlerin karşılaştırılması, tutanak düzenleyiciler tanık sıfatıyla dinlenilerek, sanığın dilekçesi üzerine mi tespit yapıldığı hususu da sorularak kaçak elektrik kullanım şekli açıklığa kavuşturulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4547, Karar No: 2014/22296, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4547 E.  ,  2014/22296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1036, Karar No: 2012/5093, Tarih: 20.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1036 E.  ,  2012/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d,35/2,29,53/1-2,63 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın, bıçakla eşi mağdurenin sol göğüs bölgesine iki adet, çene ve kol bölgelerine birer adet olmak üzere toplam dört darbe vurduğu, mağduredeki göğse nafiz bir adet yaralanmanın diafragma ve dalak harabiyeti ile hemotoraksa neden olduğu ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği, sanığın eylemini tanık Zeynettin'in fiziki müdahalesi sonucu devam ettiremediği olayda; kullanılan silah, hedef alınan vücut bölgeleri, yara adedi ve engel sebep nedeniyle eylemin tamamlanamaması dikkate alındığında mahkemenin suç nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki, suç vasfının kasten yaralama olduğuna yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10898, Karar No: 2015/20098, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10898 E.  ,  2015/20098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1- Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1- Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16994, Karar No: 2014/3810, Tarih: 18.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16994 E.  ,  2014/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2010/802-2013/245

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. M. Ş. A. ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Davalı idarenin 29.04.2010 tarih ve 11655 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazdaki yolun İl Özel İdaresi tarafından 1950 ve 1960'lı yılarda inşa edilip, 1965 yılından sonra Karayolları Yol ağına alındığı bildirilmiş olup, Diyarbakır İl Özel İdare Müdürlüğünden dava konusu taşınmaza fiilen hangi tarihte (ay, gün ve yıl olarak) el atıldığının sorularak, el atma tarihine ilişkin tüm belgelerin getirtilmesinden sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26162, Karar No: 2012/28378, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/26162 E.  ,  2012/28378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5042, Karar No: 2014/5877, Tarih: 04.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5042 E.  ,  2014/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/319145

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/04/2013, 1997/168 (E) ve 2013/290 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen düşme kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin bu suça yönelik olarak yaptığı temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Sanığın bıçağını çıkartmak suretiyle elini mağdurun pantolonunun cebine sokarak cebindeki parayı mağdurun vermek istememesine rağmen bıçak tehdidi ile zorla aldığı, akabinde de bu kez aniden bıçakla saldırmak suretiyle, rapor içeriğine göre mağduru birden fazla bıçak darbesiyle ölümcül bölgelere hedef alarak yaraladığı şeklindeki mahkeme kararının oluşa ilişkin kabulüne karşın hüküm fıkrasında 5237 sayılı Yasanın 82/1-h bendine göre karar vermek gerekir iken gerekçe ile çelişki yaratacak şekilde TCK’nın 81. maddesinin uygulanması,

Usule aykırı olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun ancak farklı gerekçeyle CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11826, Karar No: 2010/19854, Tarih: 11.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11826 E.  ,  2010/19854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu geçersizdir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan taşınmazların satış değerleri, değerlendirme tarihine endekslendikten sonra dava konusu taşınmazın emsallere göre 10 kat daha değerli olduğu öne sürülerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Değer biçilen dava konusu taşınmazdan 10 kat daha az değerli olan bir taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Davacılardan ...'ın isminin karar başlığında gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15477, Karar No: 2011/22296, Tarih: 22.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/15477 E.  ,  2011/22296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07.06.2011 gün ve 2011/2317 Esas - 2011/10025 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre davalı idare vekilinin aşağıda yazılı husus dışındaki karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların koruma bandı içinde kalan ve bedelinin ödenmesi gereken kısımlarının davalı idare adına tesciline karar verilmemesi nedeniyle de hükmün bozulması gerekirken bu hususta bozma yapılmadığından davalı idare vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüyle; Dairemizin 07.06.2011 gün ve 2011/2317-10025 sayılı Bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazların davacıların murisi ...adına kayıtlı olduğundan, davacıların tümü yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Çorlu Deri Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığının 03.01.2011 tarih 2011 sayılı yazısı ve ekindeki krokide dava konusu taşınmazlardan 1 nolu parselin 1293,48 m²'lik, 2 nolu parselin 1054,15 m²'lik bölümünün sağlık koruma bandı içerisinde kaldığı anlaşıldığından, bu miktarlar gözetilerek bedele hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile fazla bedele karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazların koruma bandı içinde kalan ve bedelinin ödenmesi gereken kısımlarının davacıların murisi adına olan tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve davalı idareden peşin alınan karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8985, Karar No: 2010/8601, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8985 E.  ,  2010/8601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.