muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8335, Karar No: 2021/9804, Tarih: 07.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/8335 E.  ,  2021/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun olay günü on altı yaşındaki mağdurenin arkasından gelerek aniden kalçasına dokunma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 07.12.2021 tarihinde üye ...'un karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdur 03.03.2011 günü okula giderken yolda yürüdüğü sırada sanık çocuğun arkadan gelerek poposunu ellediğini ve bu sırada göz göze geldiklerini, şoka girip ağladığını bağırınca kaçıp gittiğini iddia etmiştir. Mağdure başından geçenleri öğretmenine ve okuldaki bir polise anlatmış ve annesine de haber verilmiştir. Ancak resmi bir şikayet başvurusu yapmamış ve beyanı da alınmamıştır. Çocuk sanık 29.03.2011 günü bir cinsel taciz olayında yakalanmış ve okul polisinin mağdura karşı suç işleyen kişinin aynı şahıs olabileceğini bildirmesi üzerine mağdur karakola çağrılmış, karakola girerken mağdur sanık çocuğu tanımış ve sonradan fotoğraftan da teşhis etmiştir. Sanık çocuk ise mağdureyi tanımadığını ve suç işlemediğini ileri sürmüştür.

Mağdurun beyanı dışında suçu sanık çocuğun işlediğine dair bir delil yoktur. Başka bir cinsel suçta yakalanan çocuk usulüne uygun teşhis ettirilmemiştir. Fotoğraf üzerinden teşhis geçerli bir delil olmayıp karakola götürülürken sanık çocuğun mağdura gösterilmesi de makul bir delil elde etme yöntemi değildir. Mağdurenin önceden verdiği bir eşgal bilgisi de yoktur. Mağdurenin bir ay sonra hafıza kaybı yaşamadan sanık çocuğu teşhis ettiğini doğruyu söylediğine güvenmek mümkün değildir. Deliller içinde en güvenilmez olanı teşhistir. Yargılama sırasında en azından okul polisi, öğretmeni, annesi ile karakol önünde mağdurenin yakalanan kişinin kendisine de cinsel istismarda bulunan kişi olduğunu tutanağa bağlayan polis memurlarının tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi için mahkumiyet kararının eksik incelemeden bozulması gerekirken suçun sanık çocuk tarafından işlendiği kabulü ile yalnızca suç niteliğine yönelik bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1154, Karar No: 2023/2993, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1154 E.  ,  2023/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1910 E., 2022/2061 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/452 E., 2019/674 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacıya 01.04.2011tarihinde malullük aylığı bağlandığını ve 01.02.2013 tarihinde kontrol muayenesi verildiğini, bu tarihte Namık Kemal Üniversitesi ve Trakya Üniversitesine muayeneye gönderildiğini, buralardan tanzim edilen raporlar sonrasında Bölge Sağlık Kurulunun kararı ile maluliyet oranının %60'ın altına düştüğünün tesbit edildiğini, bu karara istinaden aylığın kesildiğini, kuruma yaptıkları itirazın reddedildiğini, müvekkilinin çalışma gücünün %60'ını kaybettiğini, aylık bağlandıktan sonra kontrol muayenesine gittiği tarihe kadar herhangi bir iyileşme olmadığını belirterek, kurum işleminin iptaline, geçmişe dönük birikmiş aylıkların yasal faizi ile ödenmesine, müvekkilinin hak kazandığı birikmiş aylıklardan şimdilik 100 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece; SGK Bölge Sağlık Kurulunun 12.08.2013 tarih ve 6555 sayılı kararı ile davacının çalışma gücü kaybı oranın yüzde % 60’ın altına düştüğüne ilişkin kararına davacının itirazı üzerine dosya YSK'ya gönderilmiş, YSK 'nın 30.01.2019 tarihli kararında davacının Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının bildirildiği, davacının itirazı üzerine dosya ATK 3. İhtisas Dairesine gönderilmiş, Atk 3. İhtisas Dairesinin 26.08.2019 tarihli kararında davacının Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının bildirildiği davacının malul sayılamayacağı, davacının maluliyet aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminde hukuka aykırı bir yan bulunmadığı gerekçesiyle;

Davanın reddine karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davanın reddine karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora karşı itirazları doğrultusunda dosyanın uzman üniversite hocalarından oluşacak bilirkişi kuruluna gönderilmeden ve bilimsel verilere dayanılmadan düzenlenen rapora göre karar verilmesinin yerinde olmadığını, dosyanın en azından üst kurula gönderilmesi gerektiğini, davacıya çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediğinin tesbit edilmesi üzerine maluliyet aylığı bağlandığını, kontrol muayenesi tarihine kadar hastalığında herhangi bir iyileşme olmadığını, müvekkilinin tam teşekküllü bir hastanede muayene edilse idi çalışma gücü kaybı oranının %60'ın üzerinde olduğunun görüleceğini, mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Mahkemece davacıya ilişkin tüm tıbbi evrakın celbedildiği, dosyanın önce Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiği, Kurulun 30.01.2019 tarihli kararında çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verildiği, davacının itirazı üzerine bu kez Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alındığı, 26.08.2019 tarihli raporda davacının mevcut hastalık ve arızaları nedeniyle 03.08.2013 tarih ve 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Maluliyet Tesbit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğuna, malul sayılamayacağına karar verildiği, bu haliyle davacıya maluliyet aylığı bağlamışsa da kontrol muayenesi sonucu maluliyetinin kaldırılmasına karar verildiği, huzurdaki davada SGK, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporlarına göre davacının çalışma gücünün enaz %60'ını kaybedecek düzeyde rahatsızlığın bulunmadığı, raporların birbirini teyit ettiği gerekçesiyle; Davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve gerekse de ATK 3. İhtisas Dairesi raporu nazarında yazılı şekilde karar verilmiş ise de, mahkeme kararı sonrası 28.09.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile 03.08.2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmıştır.

3.Değerlendirme

2.İlgili Hukuk

Mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve gerekse de ATK 3. İhtisas Dairesi raporu nazarında yazılı şekilde karar verilmiş ise de, mahkeme kararı sonrası 28.09.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile 03.08.2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmıştır.

3.Değerlendirme

Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu’ndan rapor alınıp (maluliyetin bulunduğuna karar verilmesi durumunda başlangıcın, yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2847, Karar No: 2023/13887, Tarih: 31.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2847 E.  ,  2023/13887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/679 E., 2015/964 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama, bozma

Sanığın üzerine atılı eylemin ilk aşaması olarak gösterilen ve katılan ...'un soruşturma aşamasında alınan 09.03.2014 tarihli beyanında " olay günü ... bana hitaben "bira ve sigaraya ihtiyacım var, bunları bana veresiye vereceksin dedi, ben de kendisine 'veresiye veremem, senin daha önceden de hesabın var, önce bu hesabını kapat sonra tekrar alışverişimize devam ederiz' dedim. Benim bu şekilde cevap vermem üzerine ... ayağa kalkarak üzerime yürüdü ve elleriyle boğazıma hamle yaptı, boyun kısmımın sol tarafına tırnaklarını geçirerek sıktı, bunu üzerine ... ...'i itekleyerek benden uzaklaştırdım ve dükkanın dışarısına çıkardım. Bu sırada ...'in yanında bulunan ... üzerime hamle yaptı, ancak kendisi bana vuramadı, o sırada işyerine gelen oğlum ... ve dükkanımda bulunan soy ismini bilmediğim ... isimli müşterim araya girerek bizi araladılar. Daha sonra dükkan dışarısına çıktık, yan ensaf komşuları da gelmişti, bunun üzerine ... 'senin ananı bacını sinkaf ederim, seninşe görüşürüz, seni burada oturtturmam, sana burada ekmek yedirmem, arabanı yakarım' şeklinde tehditlerde bulunarak, yanında ... isimli şahısla birlikte birlikte ... Plakalı araçla dükkanımın önünden ayrıldılar..." şeklinde anlattığı eylemin akabinde olay yerinden uzaklaşan sanıkların, ilk önce 80 .. ... plakalı araç ile takip ettikleri katılan ...'in arkadaşı olan diğer katılan ...'nin aracına ele geçirilemeyen tüfekle ateş ettikleri, bu suretle silahlı tehdit suçunu işledikleri, ardından katılan ...'in dükkanına aynı araçla yaklaşarak rastgele ateş ettikleri ve katılanın dükkanına zarar vererek mala zarar verme ve silahlı tehdit suçunu işledikleri, bu sırada rastgele ateş etmiş olmaları sebebiyle mağdurlardan ...'un basit tıbbi müdahale ile düzelir şekilde yaralandığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanıkların iddia olunan eylemlerinin nitelikli yağmaya teşebbüs, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıkların temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3933, Karar No: 2018/7427, Tarih: 16.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3933 E.  ,  2018/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 24.01.2009 tarihinde geçirdiği iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı lehine 483.115,11 TL iş gücü kaybı, 220.507,11 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 703.622,22 TL maddi tazminatın ve 40.000,00 TL manevi tazminatın 24/01/2009 tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve müterafih kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Öte yandan 01.01.2008 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5615 sayılı yasanın 2.maddesiyle değişik 193 sayılı gelir vergisi kanununun Asgari geçim indirimi başlıklı 32. maddesine göre “Ücretin gerçek usûlde vergilendirilmesinde asgarî geçim indirimi uygulanır. Asgarî geçim indirimi; ücretin elde edildiği takvim yılı başında geçerli olan ve sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için uygulanan asgarî ücretin yıllık brüt tutarının; mükellefin kendisi için % 50’si, çalışmayan ve herhangi bir geliri olmayan eşi için % 10’u, çocukların her biri için ayrı ayrı olmak üzere; ilk iki çocuk için % 7,5 diğer çocuklar için % 5’i dir. Gelirin kısmi döneme ait olması halinde, ay kesirleri tam ay sayılmak suretiyle bu süreye isabet eden indirim tutarları esas alınır. Asgarî geçim indirimi, bu fıkraya göre belirlenen tutar ile 103 üncü maddedeki gelir vergisi tarifesinin birinci gelir dilimine uygulanan oranın çarpılmasıyla bulunan tutarın, hesaplanan vergiden mahsup edilmesi suretiyle uygulanır. Mahsup edilecek kısmın fazla olması halinde iade yapılmaz.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olay incelendiğinde, davacının bakiye ömrünün hesabında dairemizce kabul edilen PMF 1931 bakiye ömür tablosu yerine, iş bu davalar için uygulanma imkanı olmayan TRH 2010 bakiye ömür tablosunun uygulanması hatalı olmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, 09/02/2015 tarihli hesap raporundaki tespitlerin davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak, bu rapordaki veriler esas alınmak suretiyle PMF 1931 bakiye ömür tablosu esas alınmak suretiyle hesap raporunda esas alınan işlemiş devreyi ileriye çekmemek ve taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları gözeterek yapılacak hesabı hükme esas almaktan ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5766, Karar No: 2015/9765, Tarih: 09.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5766 E.  ,  2015/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/28513

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda patlayıcı madde kullanma, kamu malına zarar verme, bombalama ya da nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanmak suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından suça sürüklenen çocuk R.. Y..'ın yapılan yargılanması sırasında; Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında olayları ve suçları yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/282 Esas sayılı dava dosyası ile Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/112 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2353, Karar No: 2023/4081, Tarih: 08.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2353 E.  ,  2023/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2013 tarihli ve 2008/222 Esas, 2013/193 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 20.06.2017 tarihli ve 14-2014/371103 sayılı onama ve düzeltilerek onama görüşlü Tebligname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurun savcılıkta alınan beyanında rızası ile sanık ve suça sürüklenen çocukla ilişkiye girdiğini belirttiğine, mağdur yönünden alınan raporda fiili livata bulgusu olmadığına, mağdurun ruh sağlığının bu olaydan önce başka bir olay nedeniyle bozulduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafilerinin Temyiz İstekleri