muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/745, Karar No: 2016/3887, Tarih: 25.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/745 E.  ,  2016/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 17/08/2014

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Eden : Sanık müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 188/3 maddesi uyarınca hükmedilen 10 yıl hapis ve 100 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 188/4 maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılırken adli para cezasının “150 gün adli para cezası” yerine hesap hatası sonucu “200 gün adli para cezası” olarak; buna bağlı olarak da aynı Kanun'un 192/3. maddesi uyarınca 1/2 indirim yapılırken adli para cezasının “75 gün ” yerine “100 gün” olarak belirlenmesi ve devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken adli para cezasının “62 gün” “yerine “ 83 gün” olarak belirlenmesi suretiyle sonuç adli para cezasının 1240 TL yerine 1660 TL olarak fazla tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “200 gün ” ibaresinin “150 gün” olarak; 192/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “100 gün” ibaresinin “75 gün” olarak, 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “83 gün” ibaresinin “62 gün” olarak, 52. maddenin ve netice cezanın belirtildiği bölümlerde yer alan ''1660 TL'' ibaresinin ''1240 TL'' olarak, değiştirilmesi, suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11576, Karar No: 2016/16931, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11576 E.  ,  2016/16931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.02.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 27.303,46 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelinin elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 27.303,46TL'nin 2.100,00.-TL'sinin dava tarihinden itibaren, 25.203,46.-TL'sinin ıslah (14/02/2016) tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7438, Karar No: 2024/1291, Tarih: 20.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7438 E.  ,  2024/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/590 Esas, 2022/1282 Karar

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI : Çanakkale Liman İşletmesi San.ve Tic. A.Ş. vekili

Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/329 E., 2018/359 K.

BİRLEŞEN DAVA : Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/485 E.

DAVA TARİHİ : 14.12.2017

Taraflar arasındaki tespit ve terditle alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.02.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davalı birleşen davada davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda dava dilekçelerinde, müvekkili şirketin Mavi Denizcilik San. ve Tic. A.Ş. olan ticaret unvanının 2006 yılında Geneday Denizcilik San.ve Tic. A.Ş. olarak değiştirildiğini, müvekkili şirket ile davalı Kolin İnşaat A.Ş. ve dava dışı Atlas Yapı San.Ltd. Şti.’nin kurdukları ortak girişimin 2003 yılında Çanakkale Limanı Tesisinin altyapı ve üstyapı tesislerinin inşaatı, işletilmesi ve sözleşme süresi sonunda idareye bedelsiz olarak devri için açılan ihaleyi kazandığını, bu kapsamda idare ile imzalanan sözleşme doğrultusunda sözleşme konusu işlerin gerçekleştirilmesi amacıyla kurulacak şirketin tescil ve ilanı ile sözleşmeye konu tesisin inşaatı ve işletilmesi konusundaki hak ve yükümlülüklerin bu şirkete devredileceğinin öngörüldüğünü, bu çerçevede Çanakkale Limanının üst yapılarının yapılması ve işletilmesi ile ilgili olarak kurulacak imtiyaz şirketinin hissedarları arasında “Hissedarlarlık Anlaşması”nın imzalandığını, dolayısıyla davalı Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'nin kurulmasından önce, bu şirketteki müstakbel payların sahipleri arasında akdedilen “Hissedarlar Anlaşması”'nda belirlendiğini, buna göre müvekkil şirketin şirketteki hisse oranının %15 olacağının ve şirkete koyacakları sermaye açısından "İşletmeci ortak" sıfatını taşıyacağının kararlaştırıldığını, buna karşılık davalı Kolin İnşaat A.Ş. ile dava dışı Atlas Yapı A.Ş.'nin, şirkete koyacakları sermaye açısından "Finansmancı Ortak" sıfatına haiz olacaklarının kararlaştırıldığını, müvekkilinin kurulacak Anonim Şirkete "işletmeci" olarak katkıda bulunacağını, sermaye olarak herhangi bir bedel ödemeyeceğini, davacı şirketin sermaye taahhüdü iki yıllık süre içinde elde edilecek şirket karından hissesine düşen miktar ile yani Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'den elde edeceği kar payları ile karşılanacağının ön sözleşmede belirlendiğini, Hissedarlar Anlaşması'ndan sonra 14.01.2004 tarihinde davalı Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'nin kurulup faaliyete geçtiğini, taraflar arasındaki 01.12.2004 tarihli anlaşma ile müvekkilinin %15 hisseye sahip olduğunu, ancak şirkette çoğunluk paya sahip davalı Kolin İnşaat A.Ş.'nin şirket sermayesini artırmak suretiyle müvekkili şirketin pay oranını küçültebileceği yönünde uyguladığı manevi baskının sonucu olarak, müvekkil şirket ile davalı Kolin İnşaat A.Ş. arasında akdedilen 01.12.2004 tarihli anlaşma ile müvekkil şirketin davalı Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'deki paylarının % 6'lık kısmının davalı Kolin İnşaat A.Ş.’ye bedelsiz olarak devredildiğini, bu hisse devri tarihi itibarıyla olaya 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) uygulanması gerektiğini, Hissedarlar Anlaşması hükümleriyle de sabit olduğu üzere işletmeci olan müvekkilinin herhangi bir nakdi sermaye koymadığını, müvekkilinin Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş

.Ş. arasında akdedilen 01.12.2004 tarihli anlaşma ile müvekkil şirketin davalı Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'deki paylarının % 6'lık kısmının davalı Kolin İnşaat A.Ş.’ye bedelsiz olarak devredildiğini, bu hisse devri tarihi itibarıyla olaya 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) uygulanması gerektiğini, Hissedarlar Anlaşması hükümleriyle de sabit olduğu üzere işletmeci olan müvekkilinin herhangi bir nakdi sermaye koymadığını, müvekkilinin Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'ye koymayı taahhüt ettiği sermayenin karşılığı, şirketten olan kar payı alacakları ile ödeneceğinden, yani şirkete sermaye olarak "alacak" koyduğundan müvekkilinin şirkete koyduğu sermayenin ayni sermaye vasfında olduğunu, 6762 sayılı Kanun'un 404 üncü maddesi gereğince iki yıllık devir yasağı bulunduğundan pay devrinin mutlak butlanla sakat ve baştan itibaren hükümsüz olduğunu, müvekkilin Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş,'ye koyduğu sermayenin ayni sermaye değil, nakdi sermaye olduğuna kanaat getirildiği takdirde, müvekkili ile davalı Kolin İnşaat A.Ş. arasında akdedilen anlaşmalara göre, müvekkilin sermayesinin şirkettteki kar paylarından karşılanması gerektiğinden müvekkilin 01.12.2004 tarihinde davalıya devrettiği %6 ve 16.12.2011 tarihinde davalıya devrettiği %9 olmak üzere toplam %15 hissesinin devrin yapıldığı 16.12.2011 tarihi itibariyle gerçek (piyasa) değeri tespit edilmek suretiyle bulunacak tutardan, davalı şirketçe 16.12.2011 tarihli hisse devrine istinaden müvekkile ödenmesi kararlaştırılan tutardan mahsubundan sonra kalan hisse bedeli bakiyesinin müvekkile ödenmesi gerektiğini, ayrıca 16.12.2011 tarihli anlaşmaya istinaden, müvekkile ait payın değeri olarak tespit edilen 8.800.000,00 TL'den, müvekkilin apel borcu olduğundan bahisle 1.800.000,00 TL'nin mahsup edilmesinin de müvekkili ile davalı Kolin İnşaat A.Ş. arasında akdedilen anlaşmalara tamamen aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkili şirkete ait %6 oranındaki ayni sermaye karşılığı Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş. paylarının davalı Kolin İnşaat A.Ş.'ye devrine ilişkin 01.12.2004 tarihli anlaşmanın 6762 sayılı Kanun'un 404 üncü maddesine göre mutlak butlan sebebiyle hükümsüzlüğünün tespiti ile bu payların müvekkili şirket adına Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'nin pay defterine kaydedilmesine; bu talebin kabul görmemesi durumunda, terditli olarak müvekkilin davalıya devrettiği Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'deki %15 payının 16.12.2011 tarihindeki gerçek (piyasa) değerinin teknik ve mali bilirkişiler vasıtasıylı tespit ettirilerek, davalının 16.12.2011 tarihli anlaşmaya istinaden müvekkile ödemesi kararlaştırıların 6.500.000,00 TL'den mahsubu neticesinde geriye kalan bakiye hisse bedeline karşılık olarak, 16.12.2011 tarihli anlaşmayla müvekkilin şirketten usulsüz olarak tahsil edilen 1.800.000,00 TL apel borcu da dahil olmak suretiyle şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı Kolin İnşaat A.Ş. vekili, idare ile ortaklık arasında imzalanan sözleşmede kurulması öngörülen Çanakkale Liman İşletmesi San. A.Ş.’nin kuruluş ana sözleşmesinde, sermayenin tamamının nakit olarak belirtidiğini, ayni sermaye konulduğuna dair bir ifadeye yer verilmediğini, taraflar arasındaki protokollerde davacının nakdi sermaye koyma borcunun diğer ortaklarca nakden karşılanacağının, buna karşılık davacının diğer ortaklara borçlanacağının ve bu miktarı ileride elde edeceği kar payı ile ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının nakdi sermaye koyma borcunun müvekkili tarafından karşılandığını, yine taraflar arasında 01.04.2009 tarihinde imzalanan 01.12.2004 tarihli anlaşmanın eki olan protokolde davacının apel borcunu ödeyememesi halinde ödediği miktarın dışında kalan hisselerini müvekkiline devredeceğinin yazılı olduğunu, davacının tüm hisselerini usulüne uygun olarak müvekkiline devrettiğini, hisse devir sözleşmelerinin hükümsüzlüğünün talep edilmesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı Çanakkale Liman İşletmesi San. A.Ş. vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Birleşen davada davalı Çanakkale Liman İşletmesi San. A.Ş. vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirket ile davalı Kolin İnş. ve dava dışı Atlas Yapıdan meydana gelen ortak girişimin kazandığı Çanakkale Limanı tesisinin işletilmesi faaliyetlerinin yerine getirilmesi için kurulacak şirketle ilgili olarak ortak girişimin tarafları ile dava dışı Türkiye Denizcilik Vakfı ve Kepez Hizmet Grupları Ltd. Şti. arasında kurulacak şirketle ilgili olarak hissedarlar anlaşması imzalandığı, bu anlaşmada anonim şirketin pay sahipleri, pay oranları ve bunların koyacakları sermayenin niteliğinin belirlendiği, bu anlaşmada ortakların finansmancı ve işletmeci olarak belirlendiği, hissedarlar anlaşmasına göre ilk sermaye tutarı içinde işletmeci grup hissedarlardan bir katkı istenmeyeceği, hisselerin bedelsiz olarak verileceğinin kararlaştırıldığı, limanın tam olarak işletmeye açılmasını takiben 2 yılın sonunda davacının hissesi karşılığı elde ettiği kar ile sermaye taahhüt tutarının %50’sini karşılayamaması durumunda mevcut hisselerinin tamamının finansçıya devredileceğinin kararlaştırıldığı, taraflar arasında 01.12.2004 tarihli hisse devrine ilişkin anlaşma akdedildiği, davacının %6’lık payının davalıya bedelsiz olarak devredildiği, davacı şirketin 16.12.2011 tarihli hisse devir sözleşmesiyle de bakiye hisselerini davalıya devrettiği, devir sözleşmesinde her bir nominal bedelli 1.800 adet hissenin toplam satış bedelinin 8.800.000,00 TL olarak belirlendiği, davacının davalıya 1.800.000,00 TL borcu bulunduğu, Geneday adına ...’e verilen 500.000,00 TL’nin de mahsubuyla devreden şirkete toplam 6.500.000,00 TL ödeme yapılmasının kararlaştırıldığı, bu anlaşma içeriğiyle hisse devir sözleşmesindeki apel ödemesinden dolayı devredenin 1.800.000,00 TL borcu olduğuna dair kabulde uyuşulduğu, hatta bu anlaşmada hisselerin nominal değer üzerinden devri kararlaştırılmış olduğu halde nominal değerin üzerinde 8.800.000,00 TL bedelle devredildiği, 16.12.2011 tarihli hisse devir sözleşmesinin aynı zamanda borcun kabulüne dair iradeyi de içerdiği, söz konusu hisse devir sözleşmesinin taraflar arasında öncesinde akdedilen hissedarlar anlaşmasına aykırılık içermediği, aksine bu anlaşmanın gereği olduğu, her iki devir sözleşmesinin devir bedeli ve sair hükümlerinin geçersiz sayılmasını gerektirici bir sebep bulunmadığı, sözleşme serbestisi ilkesi ve taraflar arasındaki bütün anlaşmalar nazara alındığında davacının piyasa rayiçlerine göre hesaplanacak hisse değeri üzerinden devir bedeli talebini haklı kılacak bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; deliller toplanmadan terditli talepler konusunda araştırılma yapılmadan karar verildiğini, müvekilin üstlendiği sermaye payının ayni sermaye niteliğinde olduğunu, davalının müvekkilinin sermaye koyma borcunu Liman İşletmelerine karşı kendisinin üstlendiğine dair savunmasını ispatlayamadığını, müvekkili şirketin Çanakkale Liman İşletmeleri A.Ş.'deki işlevinin nakdi sermaye koymaya değil, şirket işletmesinin yürütümünde aktif rol üstlenmeye yönelik olduğunu, apel borcu olarak belirlenen 1.800.000,00 TL’nin mükerrer tahsil edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının davalıya yaptığı %6 oranındaki hisse devrinin mutlak butlan sebebiyle hükümsüzlüğünün tespitiyle bu payların davacı adına pay defterine kaydedilmesi, bu talebin yerinde görülmemesi halinde davalıya devredilen hisse bedelinin gerçek değerinin tespitiyle yapılan ödemenin mahsup edilerek bakiyesinin ve 16.12.2011 tarihli anlaşmayla apel borcu adı altında usulsüz olarak tahsil edilen bedelin tahsili istemlerine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Kanun'un 279, 404 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.