muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16992, Karar No: 2013/19782, Tarih: 01.11.2013

3- Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ...

Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır. Evlenerek gelirden çıkan hak sahipleri yönünden gerçek zarar, fiili ödeme ve gelirin ilk peşin değeri karşılaştırılarak, düşük olan esas alınmalıdır.

Somut olayda; hak sahiplerinden sigortalının kızı Süleyha’nın evlenerek gelirden çıktığı hususunun gözetilmemesi; Yine, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin gerçek zararının yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular

çerçevesinde belirlenip, gelirin ilk peşin değeri-fiili ödeme ile kıyaslanarak, işveren davalı yönünden düşük olan esas alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

çerçevesinde belirlenip, gelirin ilk peşin değeri-fiili ödeme ile kıyaslanarak, işveren davalı yönünden düşük olan esas alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

4- Faiz başlangıcı olarak, talep aşılmamak kaydıyla gelirlerin onay tarihinin esas alınması gerekir. Davacı Kurum, faiz başlangıcı olarak dava dilekçesine eklediği ödeme tarihlerine hükmedilmesini istediği gözetilerek, talep aşılmamak kaydıyla faiz başlangıcının infaza elverişli şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gösterilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8249, Karar No: 2009/16454, Tarih: 21.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8249 E.  ,  2009/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 169-a/3.maddesinde; "Borçlunun ibraz ettiği belge altındaki imza alacaklı tarafından inkar edilirse, icra hakimi, 68-a maddesindeki usule göre yapacağı inceleme neticesinde imzanın alacaklıya ait olduğuna kanaat getirdiği takdirde borçlunun itirazının kabulüne karar verir...". Aynı kanunun 68-a/3.maddesinde ise; "Tatbike medar imza mevcutsa bununla, yoksa borçluya yazdıracağı yazı ve attıracağı imza ile yapılacak mukayese ve incelemelerden veya diğer delil ve karinelerden icra mahkemesi, reddedilen imzanın borçluya aidiyetine kanaat getirirse itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verir..." düzenlemelerine yer verilmiştir. Bu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere borçlunun tatbike elverişli imzası bulunamazsa incelemeye esas olmak üzere kendisine icra mahkemesi önünde yazı yazdırılıp imza attırılır.

Somut olayda borçlu şirket, ciro imzasının şirket yetkilisine ait olmadığı itirazında bulunmuş ve itiraz dilekçesine şirket yetkilisi F.. K.. imzalarını taşıyan 04.03.2005 tarihli vekaletname, taşeron sözleşmesi, 19.01.2005 tarihli teslim belgesi, 20.02.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi eklenmiş olup, mahkemece yukarıda ki yasa hükümleri uyarınca, dosyada mevcut bu belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, imza itirazı hakkında bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, borçlunun imza örneklerinin alınması ve bildirilen yerlere müzekkere yazılması için kesin süre verilerek yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4874, Karar No: 2017/6017, Tarih: 14.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4874 E.  ,  2017/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 29.9.2016 tarih ve 2015/5324 E, 2016/7237 K. sayılı "onama ilamı" kapsamına göre "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanıklar ... ve ...’in 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 3'er yıl 4'er ay hapis ve 20.000'er TL adli para cezası ayrıca sanık ...’in TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair İstanbul Anadolu 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.06.2013 tarih ve 2011/169 E, 2013/312 K. sayılı kararına karşı katılan vekilinin ve sanıkların müdafilerinin temyizleri üzerine "onama" talebiyle dosya ... C.Başsavcılığı’nın 23.02.2015 tarih ve 15/2013-299333 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmiş, Dairemizin 29.09.2016 tarih ve 2015/5324 E, 2016/7237 K. sayılı ilamı ile yukarıda anılan hükümlerin "onanmasına" karar verilmiş olmakla;

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2016 tarihli itiraz dilekçesinde sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Sanıklar ... ve ... yönünden "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen ve sanık ... yönünden "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen hükümlerin onanmasına ilişkin; Dairemizin 29.09.2016 tarih ve 2015/5324 E, 2016/7237 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyete ilişkin hükümler katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ....in katılana ait şirkette çalıştığı, katılanın, sanık ...’e, bankaya hitaben 3000 TL tutarın ödenmesi talimatını içerecek şekilde şirket antetini taşıyan boş kağıt imzalayarak verdiği, sanık ...’in bahse konu bu boş kağıdı katılanın talimatı dışında katılanın sahte olarak imzasını atarak ayrı bir talimat belgesi oluşturup ilgili bankaya bu belgeyi vererek 3000 TL’yi çektiği, ayrıca sanığın katılandan aldığı boş belgeyi alacaklısı kendisi, borçlusu katılan olan 85000 TL bedelli senet haline dönüştürerek bu senedi katılan aleyhine diğer sanık ...’a ciro ettirip icraya koydurttuğu, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

a- Sanıkların suça konu sahte senedi takibe koydukları icra dosyasında herhangi bir tahsil olmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1–d maddesindeki kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden tamamlanmış nitelikli dolandırıcılıktan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanık ...’in, suça konu senedi icraya koymak suretiyle "nitelikli dolandırıcılık" suçundan cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre sahte senedi kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde yazılı şekilde sanığın dava konusu olmayan suçtan mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup katılan vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16629, Karar No: 2014/16377, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16629 E.  ,  2014/16377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede davacı tarafa mahkeme kararının tebliğine dair kaydedilmiş bir belge veya tebliğ mazbatasına rastlanmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2018/790, Karar No: 2019/5512, Tarih: 18.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/790 E.  ,  2019/5512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/02/2016 gün ve 2014/163 - 2016/19 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/12/2017 gün ve 2016/4638 - 2017/7039 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyanın bir çok ülkesinde tescilli tanınmış "ONVIF" ibareli markanın sahibi olduğunu, markanın aynı zamanda ticaret unvanı olduğunu, müvekkiline ait markanın "onvif" olarak... adına kötü niyetli olarak tescil edildiğini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü ve iptalini, sicilden terkinini ve ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dava marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup; mahkemece, davalının ‘‘ONVİF’’ ibareli davacıya ait bilişim sektöründe dünyaca tanınmış markasını Türkiye’de tescil ettirmesinin kötüniyetli olduğu, davacı markasının tanınmışlık düzeyi sebebiyle davalının haksız kazanç sağlayabileceği, davacı markasının itibarına zarar verebileceği ve ayırt edici karakterini zedeleyebileceği gerekçesiyle davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

HGK'nun 16.07.2008 tarih 2008/11-501 ve 2008/507 sayılı kararı ile de benimsendiği üzere, tescil başvurusunda kötü niyetin varlığı başlı başına hükümsüzlük nedenidir. Ancak, kötü niyetin varlığı her somut olayın özellikleri ve hükümsüzlüğü istenen marka ya da markaların tescil başvurularının yapıldığı tarihteki hukuki durumu dikkate alınmak suretiyle değerlendirilmelidir.

Tek başına, tanınmış markanın aynısı veya benzerinin başkalarınca izinsiz olarak tescil ettirilmiş olması kötü niyete emare teşkil etmez. Öte yandan tanınmış markanın aynısı veya benzerinin izinsiz olarak tescil ettirilmesine bağlanan hukuki sonuçlar ile kötü niyetle marka tescil ettirmeye bağlanan hukuki sonuçlar farklıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının marka tescil başvurusunda bulunduğu 27.09.2010 tarihinde, davacı markasının ülkemizde tanınmış olmadığı, bazı ülkelerde tanınmış olduğu, 2013 yılından sonra ise Türkiye’de tanınmışlığının arttığı beyan edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının marka tescil başvurusunda bulunduğu 27.09.2010 tarihinde, davacı markasının ülkemizde tanınmış olmadığı, bazı ülkelerde tanınmış olduğu, 2013 yılından sonra ise Türkiye’de tanınmışlığının arttığı beyan edilmiştir.

556 sayılı KHK 6. maddesi uyarınca marka koruması tescille elde edilir ve tescil ve korumada ülkesellik ilkesi geçerlidir. Öte yandan, ülkemizin de taraf olduğu Paris Sözleşmesi ve TRIPS hükümleri dahilindeki bir marka sahibinin Türkiye'de tescilli olmasa dahi ülkemizde ticari faaliyette bulunması koşuluyla öncelik ve fikri ve sınai haktan kaynaklanan üstün hak sahipliği iddiasına dayanması, tanınmışlık halinde de üçüncü kişilerce gerçekleştirilen başvuruya itiraz ve tescil halinde de hükümsüzlük davası açma hakkı mevcuttur. Bir markanın Paris Sözleşmesi anlamında tanınmış marka sayılabilmesi için Türkiye’de ilgili sektördeki kişilerin geneli bakımından tanınmış olduğu ispat edilmelidir. Ancak, yukarıda belirtilen bilirkişi raporuna göre, başvuru tarihi itibariyle davacı markası tanınmış olmadığı gibi, bu tarihten önce davacının Türkiye'de ticari faaliyeti ve bu kapsamda markasal bir kullanımı da bulunmamaktadır. Bu durumda, 2010 yılında gerçekleşen marka başvurusu tarihinde davacı markasının tanınmış olduğu ispat edilemediği gibi, tanımlayıcılığa yakın ibarelerin başkalarınca tescil ettirilmesinin kötü niyetle tescil olarak kabulü mümkün olmadığı halde mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden Dairemizin 07.12.2017 tarih, 2016/4638 E. ve 2017/7039 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkemece verilen kararın açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre sair karar düzeltme taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.12.2017 tarih, 2016/4638 E. ve 2017/7039 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine,18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12739, Karar No: 2015/3479, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12739 E.  ,  2015/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1887, Karar No: 2013/7497, Tarih: 02.07.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1887 E.  ,  2013/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile müdahil Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ayrı ayrı vermiş olduğu dava dilekçelerinde, tapuda davalılar adına tarla niteliğiyle kayıtlı Kuşlar Köyü 90, 91 ve 92 parsel sayılı sırasıyla 19200, 9600 ve 9600 m² yüzölçümündeki taşınmazların orman niteliğinde olduğu iddiasıyla tapu kaydının iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Dava dosyaları birleştirildikten sonra Hazine taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece;

1) Davacı ... idaresinin açmış olduğu davanın kısmen kabul kısmen reddi ile;

a) Kuşlar Köyü 90 parselin fen ve orman bilirkişi raporlarına göre (B) =2121,31 m2 ve (D) = 361,18 m2 harfleri ile göstermiş oldukları kısım için açılmış olan davada dava dilekçesinin görev yönünden reddine,

b) Karar kesinleştikten sonra dosyanın görevli ...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

c) Yine, 90 parselde (A)=15.667,98 m2, (C)=861,33 m2 ve (E)=108,05 m2 harfleri ile gösterilen kısımlar için açmış olduğu davanın sübuta ermediğinden reddine;

2) Kuşlar Köyü 91 parsel için açılan davada,

a) Kuşlar Köyü 91 parselin yine aynı tarihli bilirkişi raporlarında (G) harfi ile gösterilen 1.221,98 m2 için açmış olduğu davada dava dilekçesinin görev yönünden reddine,

b) Karar kesinleştikten sonra dosyanın görevli ...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

c) Yine, (F)=3.805,56 m2 ve (H)=4.576,45 m2 harfleri ile gösterilen kısımlar için açılmış olan davanın sübuta ermediğinden reddine,

3)Kuşlar Köyü 92 parsel için açılan davada,

a) Kuşlar Köyü 92 parselin yine aynı tarihli bilirkişi raporlarında (L) harfi ile gösterilen 436,84 m2 için açılan davada dava dilekçesinin görev yönünden reddine;

b) Karar kesinleştikten sonra dosyanın görevli ...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

c) Yine, bilirkişi raporlarında (K) harfi ile gösterilen 9.146,83 m2 için açılan davanın sübuta ermediğinden reddine,

karar verilmiş, hüküm 90 parsel maliki ... vekili ile müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 6831 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının askı ilânı 25/04/2008 tarihinde yapılmış, davalar altı aylık süre içinde 20/05/2008 tarihinde açılmıştır.