muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2727, Karar No: 2012/8572, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2727 E.  ,  2012/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ölüm aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline,

Davalı, davacıya 23.10.2008-22.08.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen 5.218.60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı karşı-davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, Kurum işleminin iptali ile davacının babasından dolayı aldığı ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine, Kurum tarafından açılan ve birleşen dava ise davacıya 23.10.2008 – 22.8.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen 5.218,60 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...'nin davasının kabulü ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, Kurum tarafından açılan ve birleşen alacak davasının reddine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin son fıkrasında “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır” kuralı getirilmiştir. Madde gerekçesinde “eşinden boşanmak suretiyle babasından maaş bağlanan, ancak boşandığı eşleriyle fiilen beraber yaşayanların gelir ve aylıklarının kesilmesi ile ilgili hususların, uygulamada hakkın kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla yeniden düzenlendiği” vurgulanmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın 56.maddesinin 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocuklara bağlanmış olan gelir ve aylıkları 1.10.2008 tarihinden itibaren kesilebilir ve bu tarihten önce ödenen tutarlar da 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınamaz.

5510 sayılı Yasa’nın 34. maddesinde öngörülen ölüm aylığını alabilmek için “evli olmamak” koşulunu aşmak amacı ile iyi niyete dayanmayan ve dürüst olmayan boşanma isteği ve çabası ile boşanma kararı elde edilip buna bağlı olarak ölüm aylığı alınması, açıkça hakkın kötüye kullanılmasıdır. Hakkın kötüye kullanılması hukuk devletinin koruması altında değerlendirilemez.

5510 sayılı Yasa’nın 34. maddesinde öngörülen ölüm aylığını alabilmek için “evli olmamak” koşulunu aşmak amacı ile iyi niyete dayanmayan ve dürüst olmayan boşanma isteği ve çabası ile boşanma kararı elde edilip buna bağlı olarak ölüm aylığı alınması, açıkça hakkın kötüye kullanılmasıdır. Hakkın kötüye kullanılması hukuk devletinin koruması altında değerlendirilemez.

5510 sayılı Yasa'nın 56.maddesine göre gelir ve aylıkların kesilerek ödenen tutarların 96 ncı madde hükümlerine göre geri istenebilmesi için, davacının ölüm aylığını alabilmek için “evli olmamak” koşulunu aşmak amacı ile iyi niyete dayanmayan ve dürüst olmayan bir biçimde boşanarak eşiyle fiilen birlikte yaşadığının sağlıklı bir biçimde belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacının babası olan Asım Ekici'nin 25.11.1997 tarihinde öldüğü, 18.7.2006 tarihinde eşinden anlaşmalı olarak ( TMK'nun 166/3 madesi ) boşanan davacıya istemi üzerine 1.8.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, 10.6.2009 tarihli Sosyal Güvenlik Kontrol Memuru Raporu'na göre davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının anlaşılması üzerine Kurumun ölüm aylığını iptal ederek 23.10.2008 – 22.8.2009 tarihleri arasında yersiz ödenen 5.218,60 TL nin iadesini istediği, mahkemece davacının davasının kabulüne ve Kurumun alacak isteminin reddine karar verilmiş ise de davacının ölüm aylığını alabilmek için “evli olmamak” koşulunu aşmak amacı ile iyi niyete dayanmayan ve dürüst olmayan bir biçimde boşanarak eşiyle fiilen birlikte yaşadığının hiçbir kuşku ve tereddüte yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının boşanma tarihinden sonra özellikle 5510 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 1.10.2008 tarihinden sonraki dönemde boşandığı eşiyle birlikte yaşayıp yaşamadığının belirlenmesi için davacının ve boşandığı eşinin muhtarlık ve seçmen bilgi kayıtlarının, varsa çalışmaları nedeniyle resmi kurumlara ve işverenlere verdikleri adreslerin, bağlı bulundukları nüfus idaresindeki kayıtlı adreslerinin veya yapılmış ise adres nakillerine dair bilgileri ile müşterek çocuklarının okul kayıtlarının ve varsa nakil ile ilgili belgelerin ilgili kurum ve kuruluşlardan sorulması, muhtarlıkta bulunduğu belirtilen "form 5" belgesinin onaylı bir örneğinin getirtilmesi, davacının komşuları ile kavga etmesi üzerine yapıldığı anlaşılan soruşturma dosyasının, kararda bahsi geçen İcra Ceza Mahkemesi dava dosyası ile 2008/9068 Esas sayılı icra takip dosyasının getirtilmesi, yukarıda belirtilen adresteki konutun su, ... ve doğalgaz aboneliğinin kim adına kayıtlı olduğunun sorulması, oturulduğu belirlenilen adres veya adrese komşu binaların kapıcı, yönetici ve oturanları arasında zabıtaca konu hakkında bilgisi olabileceklerin belirlenerek ve özellikle Sosyal Güvenlik Kontrol Memuruna beyanda bulunan kişilerin beyanlarına başvurulmak suretiyle toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının boşandığı halde eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığı hiçbir kuşku ve tereddüte yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra 5510 sayılı Yasa'nın 96.maddesine göre davacının iade ile yükümlü olduğu tutar ve faizi saptanarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GC
Yargıtay — Esas No: 2016/8447, Karar No: 2016/11234, Tarih: 04.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/8447 E.  ,  2016/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 35/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2015 tarihli ve 2014/51 Esas, 2015/557 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.03.2016 tarih ve 2016/641 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.03.2016 tarih ve 2016/109476 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Suçun silahla işlendiği kabul edildiği halde hüküm fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/3-e maddesi yerine, 86/3-a maddesinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1) Kayden 17/01/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 10/10/2012 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde. bu ceza hapse çevrilemez." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde. bu ceza hapse çevrilemez." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2015 tarihli ve 2014/51 Esas, 2015/557 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık eylemini kardeşine karşı işlediğinden cezasında TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 35. maddesi gereğince 3/4 indirim yapılarak 45 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasından TCK'nin 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 30 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 500 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün taksitlendirmeye ilişkin parağrafından “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibarelerinin çıkartılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14808, Karar No: 2017/5835, Tarih: 14.07.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14808 E.  ,  2017/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.10.2005 gününde verilen dilekçe ile alacak talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Davalılardan ... yurtdışında ikamet ettikleri anlaşılmaktadır.

...için ayrı ayrı duruşma günü bildirir tebligatları için tercüman parasının davalılar vekilinden HUMK.nun ilgili hükümleri uyarınca istenerek Dairemiz adına PTT havalesi ile gönderilmesi,

Hükmü duruşmalı temyiz eden bir kısım davalılar ... vd. Vekiline yukarıda adları geçen kişilere tebligat yapılabilmesi amacıyla 48,00'er TL'lik yurtdışı tebligat ücretlerinin Maliye'ye yatırtılarak makbuzlarının dosya arasına konulması davalılar vekilinden istenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15648, Karar No: 2010/710, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15648 E.  ,  2010/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5803, Karar No: 2014/18675, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5803 E.  ,  2014/18675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir.Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanığın sahibi olduğu ... Gıda Ltd. şirketinde, katılanın şoför olarak işe başladığı, sanığın talebi üzerine katılanın teminat olması amacıyla boş senede isim ve adresini yazarak imza attığı, katılanın bir süre sonra işten ayrıldığı ancak teminat senedini geri almadığı, sanık tarafından senedin boş kısımları doldurulmak suretiyle icra takibi başlatıldığı, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın ifadesinde, senedin katılan tarafından şirkete yönelik borçlarını ödemek amacıyla sonradan getirildiğine ve teminat amacıyla alınmadığına yönelik savunması, senet üzerindeki imzanın katılana ait olması, senedin imzalanması aşamasında herhangi bir hile kullanılmamiş olması, senedin ne amaçla verildiğine dair taraflar arasında hukuki bir ihtilaf bulunması, senedin anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatının zorunlu olması karşısında, imzalı boş kağıdın anlaşma dışı doldurulduğu iddiasının istisnalar dışında tanıkla ispatının olanaklı olmadığı, somut olayda istisnanın uygulanmasını gerektirecek neden bulunmadığı, yazılı belge ibraz edilemediği gerekçesiyle kurulan beraat hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8646, Karar No: 2012/12410, Tarih: 03.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/8646 E.  ,  2012/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesi hükmü de gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde Çatalca ilçesi ...köyünde gerçekleşen koyun hırsızlığı olayının soruşturması kapsamında ifadesi alınan sanığın jandarma görevlilerine “Beni bırakın size ne isterseniz veririm, size 2,5 milyar vereceğim yeter ki bırakın” şeklinde sözlerle rüşvet teklif ettiği sübut bulan olayda, rüşvete konu hırsızlık suçundan Çatalca Sulh Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında sanığın delil yetersizliğinden beraetine karar verilmesi karşısında eyleminin 765 sayılı TCK'nın 213/2. maddesinde düzenlenen haklı bir hususun temini için rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulü gerektiği, bu suçun ise kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suçun işlendiği 14/05/2001 tarihi ile karar günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/356, Karar No: 2018/2997, Tarih: 25.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/356 E.  ,  2018/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

a- Sanığın olası kastla ...'ı öldürmek suçundan TCK'nun 81/1, 21/2, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası,

b- Sanığın ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 37/1, 81/1, 35, 29/1, 62, 53/1-2-3, 63. maddeler uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

c- Sanığın ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52, 62, 53/1-2-3, 54/4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 375 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında:

a- Sanığın ....ın olası kastla öldürülmesinde yardım etmekten TCK'nun 81/1, 21/2, 39, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

b- Sanığın ...'i öldürmeye teşebbüs suçunda yardım etmekten TCK'nun 37/1, 81/1, 35, 39/2-a-c, 29/1, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ı olası kastla öldürme, mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’ın, mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararlarına uyularak verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sair hususlara, Cumhuriyet savcısının haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN sanık ... hakkında maktul ...’ı olası kastla öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...’ı olası kastla öldürmeye yardım etme ve mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...’ı olası kastla öldürmeye yardım etme ve mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

a) Mağdur ...’e yönelik suçlardan kurulan hükümlerde, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurun hiç isabet almadığı dikkate alınarak alt sınıra yakın bir ceza tayininin yeterli olduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu 12 yıl hapis cezası belirlenmesi,

b) Olası kastla işlenen suçlarda sorumluluğun neticeye göre belirleneceği, sanık ...’in asıl hedefte bulunan mağdur ...’e ateş ettiği sırada yanında bulunan ancak fikir ve irade birliği içinde hareket etmediği gibi onun eylemini kolaylaştırıcı nitelikte bir fiili de tespit edilemeyen sanık ...’un, tesadüfen mermi isabeti sonucu ölen maktul ...’in ölümünden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Kabule göre ise, mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçuna yardım eden sıfatıyla katıldığı kabul edilen sanık ... hakkında TCK’nın 39. maddesiyle birlikte 37. maddesinin de uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.25/06/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı....'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı 28/06/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.