muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10376, Karar No: 2017/345, Tarih: 17.01.2017

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan yasa hükümlerinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 4. paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 12.100,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE," ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8598, Karar No: 2010/14401, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8598 E.  ,  2010/14401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17764, Karar No: 2019/3216, Tarih: 08.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17764 E.  ,  2019/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 27.04.2011 tarihinde meydana gelen ve 4/b sigortalısı... 'nin vefatıyla sonuçlanan tek taraflı trafik kazası sonucu, sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm aylıkları nedeniyle uğranılan kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın, HMK.115/2 hükmü gereği dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 39. maddesine göre "Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.”

Somut olayın tek taraflı kaza sonucu meydana gelmesi ve 5510 sayılı yasanın 39. maddesi anlamında davalıların zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde kasıtlarının bulunmaması kapsamında, esastan ret kararı verilmesi gerekirken, HMK 115/2 hükmü gereğince dava şartı yokluğundan usulden ret kararı verilmesi yerinde değil ise de verilen ret kararı netice olarak doğrudur. Bu nedenle, gerekçe ve hükümdeki aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1- Karar gerekçesinin son paragrafında yer alan “davanın işin ait olduğu ve üstlenen firma ve firmalara karşı açılması gerektiği, davalıların taraf sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmış, dava HMK'nın 115/2. maddesine göre dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermek gerekmiştir.” sözcüklerinin silinerek yerine “olayın tek taraflı kaza sonucu meydana gelmesi ve 5510 sayılı yasanın 39. maddesi anlamında davalıların zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde kasıtlarının bulunmaması kapsamında davanın reddine karar vermek gerekmiştir.” sözcüklerinin yazılmasına,

2- Hükmün 1. bendindeki “Davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nın 115/2. maddesine göre usulden reddine” sözcüklerinin silinerek yerine “Davanın reddine” yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8563, Karar No: 2014/5859, Tarih: 15.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8563 E.  ,  2014/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/35-2012/606

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının malik ve yöneticisi olduğu binada bulunan ve yine davalıya ait olan, sigortalı şirketin kiracı olarak faaliyet gösterdiği işyerinin depo kısmında meydana gelen yağışlar nedeniyle su basması sonucu hasar oluştuğunu, sigorta şirketi olarak hasar bedelini ödediklerini, hasarın davalıya ait ve yönetici olduğu binada gerekli bakım ve gözetimin yapılmaması nedeniyle meydana geldiğinden hasardan sorumlu olduğunu, sigortalıya ödenen miktarın tahsili için davalıya icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin binanın sahibi olmayıp hissedarı olduğundan husumet itirazında bulunduklarını, hasarın meydana geldiği dükkanın da müvekkiline ait olmadığını, binanın gerekli bakım ve gözetimlerinin yapıldığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı iş yeri bodrum kat penceresi aydınlık zemin seviyesinde olduğundan aydınlıkta biriken suların pencere pervazlarından akıntı, işyeri iş duvarından sızıntı şeklinde içeriye girerek iş yerinde bulunan muhtelif elbiselerin kirlenmesine sebebiyet verdiği olay sırasında süzgeç çekişinin yeterli olmadığı, bitişik parselde bulunan binaya ait yağmur oluklarının tıkalı olması nedeniyle yağmur sularının tahliye edemediği, suyun oluklardan taşarak ve aydınlık tabanda birikip etrafa yayıldığı, davalıya ait binanın aynı bölgede bulunan yağmur oluklarının irtibatlı olduğu süzgecin de kısmen tıkalı olmasından dolayı bu bölümde de su birikintisi oluşturduğu ve biriken suyun sigortalı işyerinin pencere altından içeriye sirayet ederek hasara sebebiyet verdiği, davalının hissedar olduğu bina arkasında aydınlık tabanında bulunan ve yağmur oluklarının irtibatta bulunduğu yer süzgecinde gerek temizlik yaparak yağışlı mevsimlere hazır hale getirmediğinden olayda %50 oranında, yan parsele bitişik bina yönetiminin ise aynı nedenlerle %50 oranında kusurlu olduğu,davalının davacıya karşı dava dışı diğer hissedarlarla birlikte müştereken müteselsilen sorumlu olup hissesinden fazla ödediği, diğer maliklere rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Mülga 6762 sayılı TTK'nın 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı sigorta şirketi bu davayı sigortalısına halefen açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalılar arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Dava dışı sigortalı ile davalılar arasındaki ilişkide Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uygulanacak olduğundan bu Kanun'dan doğan uyuşmazlıklarda görevli mahkeme sulh hukuk mahkemesidir. Bu itibarla, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2039, Karar No: 2022/6891, Tarih: 14.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2039 E.  ,  2022/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme

HÜKÜMLER : 1) Sanık ... hakkında; Katılanlar Bozan ve Uğur'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) Sanık ... hakkında; Katılanlar Bozan ve Uğur'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak ayrı ayrı beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eksik incelemeye, katılanlar vekilinin; sanık ... yönünden; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, cezanın en üst hadden verilmesi gerektiğine, sanık ... yönünden; beraat kararı verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyeti gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4194, Karar No: 2009/6910, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4194 E.  ,  2009/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılara ait taşınmazın duvarının davacı şirkete kasko sigortalı aracın üzerine yıkılması nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 9.590,00YTL.nin 24.5.2007 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili müvekkillerine ait taşınmaz duvarının yıkılmasında kusurları bulunmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan delillere göre olaydan önce duvarda herhangi bir hasar olmadığı hasara uğrayan aracın tesadüfen yıkılan bahçe duvarının önüne bırakıldığı, davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara ait evin duvarının davacı şirkete kasko sigortalı aracın üzerine yıkılması nedeniyle meydana gelen hasar bedelinin tahsilini istemiştir.

B.K.nun 58.nci madde hükmü uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluk

halidir. Davacı davalılara ait evin duvarının davacı şirkete kasko sigortalı aracın üzerne yıkılması nedeniyle meydana gelen hasar bedelinin tahsilini istemiştir.

B.K.nun 58 nci madde hükmü uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluk hali olup B.K. 58. maddesi gereğince bina maliki meydana gelen zarardan kusursuz sorumludur.

Bu durumda, mahkemece yıkılan duvara ait tapu kayıtları getirilerek , B.K.'nun 58. madde hükümlerine göre davalıların sorumluluğunun somut olay bakımından tartışılması ve sonucuna göre davacı şirkete sigortalı araçta meydana gelen gerçek zararın belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19851, Karar No: 2015/9365, Tarih: 29.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19851 E.  ,  2015/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 43.374,34.-TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/04/2015 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 30.01.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %11,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece manevi tazminatın takdirinde ve maddi tazminatın belirlenmesinde hata yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının iş kazası sonucu %11,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 25 davalı işverenin ise % 75 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.

Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 20.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Maddi tazminat gelince; Hükme esas hesap raporunda muhtemel yaşama süresinin CSO-1980 yaşam tablosuna göre tespit edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Tazminat miktarının, PMF 1931 yaşam tablosuna göre işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Bu verilere göre dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun şekilde aktüerya uzmanından hesap raporu aldırılarak toplam zararın belirlenmesi gerekir.

Yapılacak iş; PMF 1931 yaşama tablosuna göre bakiye ömrün belirlenmesi suretiyle davacının maddi zararı hesaplatılmak, hesaplanan tazminattan şimdiki gibi ilk peşin sermaye değeri ile geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümü indirilmek, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde ve maddi tazminattın belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00.-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.