muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14612, Karar No: 2010/2142, Tarih: 02.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14612 E.  ,  2010/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Özel Eğitim Hizm. Tic. AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Elektrik Dağıtım AŞ ve ... İletişim Hizmetleri AŞ aleyhine 19/03/2009 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine dair verilen 20/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/03/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı şirket vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ vekili Avukat ... geldi, diğer davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Özel ... ... Anaokulu adındaki anaokulunu işlettiğini, anaokulunun bahçe giriş kapısı doğrultusunda bulunan yol üzerindeki bir alana baz istasyonu kurulduğunu, yönetmelikte yer alan düzenlemeler gereğince baz istasyonlarının, Sağlık Kurumları ile Okul Öncesi Eğitim, Temel Eğitim ve Orta Eğitim kurumlarına ait alanlara, kurumun yetkilisi ve istasyonun kurulacağı il veya ilçenin mülki amirinden izin alınmak sureti ile kurulması gerektiğini, dava konusu baz istasyonu için alınmış herhangi bir izin bulunmadığını, insan sağlığı üzerinde olumsuz etkileri olduğu bilimsel veriler ile kesinlik kazanmış olan baz istasyonlarının özellikle çocukların yoğun bulunduğu çocuk parkı ve okul gibi alanların yakınına kurulmasının çocuk sağlığı açısından zararlı olduğunu ileri sürerek, baz istasyonunun kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar ise, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, özel hukuk tüzel kişisi olan davacı Şirket'in sağlığının zarara uğradığının ya da tehdit altında olduğunun düşünülemeyeceği ve tüzel kişilik tarafından işletilen anaokulu öğrencilerinin sağlığının tehdit edildiğinden söz edilerek, onlar adına dava açma görevi de bulunmadığı gerekçesiyle, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından istemin reddine karar verilmiştir.

Davalılar ise, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, özel hukuk tüzel kişisi olan davacı Şirket'in sağlığının zarara uğradığının ya da tehdit altında olduğunun düşünülemeyeceği ve tüzel kişilik tarafından işletilen anaokulu öğrencilerinin sağlığının tehdit edildiğinden söz edilerek, onlar adına dava açma görevi de bulunmadığı gerekçesiyle, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından istemin reddine karar verilmiştir.

Anonim şirket niteliğinde olan davacı özel hukuk tüzel kişiliğinin sağlığının zarara uğradığı veya tehdit altında olduğu düşünülemez. Ancak, davacı tüzel kişiliğin, Milli Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim Kurumları Yönetmeliği gereğince, okul öncesi eğitim kurumunda eğitim ve öğretim gören çocukların, bakımı, korunması ve sağlık açısından tehlike doğuracak etkenlerden uzak tutulmaları konularında görevlidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu kabul edilip işin esası incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, aktif husumet yokluğu nedeniyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10415, Karar No: 2008/12696, Tarih: 17.11.2008

6. Hukuk Dairesi 2008/10415 E., 2008/12696 K.

**6. Hukuk Dairesi 2008/10415 E., 2008/12696 K.**

**- İCRA TAKİBİNE İTİRAZ

- İLAMSIZ TAHLİYE

- MENFİ TESPİT DAVASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 72 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 269 ]

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine baş vurarak itirazın kaldırılması, davalının kiralanandan tahliyesi ve icra inkar tazminatının tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin reddine, davacının tazminata mahkum edilmesine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 01.06.2001 tarihli kira sözleşmesi ile kiralananda aylık net 5.000,00 YTL bedelle kiracı olduğunu, 2004 yılı Ocak ayından kalan 3.000,00 YTL ile Şubat ve Mart ayı kiralarını ödemediğini ileri sürerek itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, icra takibinde esas alınan kira sözleşmesinin Özel Şartlar 3. maddesinin geçerli olmadığını, iradelerine aykırı şekilde doldurulduğunu, bu konuda menfi tespit davası açtıklarını, Cumhuriyet Savcılığı'na şikayette bulunduklarını belirterek davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

İlamsız tahliye takibinden sonra borçlu kiracının menfi tespit davası açmış olması halinde menfi tespit davasına bakan mahkeme, ihtiyati tedbir yoluyla ilamsız tahliye takibinin durdurulmasına karar veremez. Ancak teminat karşılığında ihtiyati tedbir kararı verebilir. Fakat bu halde borçlu kiracı icra dairesine ödemiş olduğu paranın kiralayana ödenmesine muvafakat etmediğinden ve böylece temerrüde düşmüş olacağından icra mahkemesi itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verir. Borçlu kiracının ilamsız tahliye talebinden sonra menfi tespit davası açması icra mahkemesinin İİK 269/c maddesi hükmüne göre alacaklı kiralayanın tahliye talebini incelemesine ve tahliye kararı vermesine engel değildir. Ancak menfi tespit davasına bakan mahkeme, borçlu kiracının talebi üzerine ve teminat karşılığında, tahliye kararının icrasının durdurulması için ihtiyati tedbir kararı verebilir. Kaldı ki borçlu kiracı icra mahkemesinin tahliye kararının kesinleşmesinden sonra da menfi tespit davası açabilir zira icra mahkemesi kararları maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. İİK'nun 72/V.maddesi gereğince menfi tespit davası borçlu kiracı lehine hükme bağlanırsa ilamsız tahliye takibi derhal durur. Bundan sonra artık icra mahkemesi tahliye kararı veremez. İcra mahkemesinin tahliye kararı vermesinden sonra menfi tespit davası borçlu kiracı lehine hükme bağlanırsa tahliye kararının icrası kendiliğinden durur.

Olayımıza gelince; Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.06.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmede aylık kira parası 900,00 YTL olarak belirtilmiş Özel Şartlar 3. maddesinde de kira sözleşmesinin devamı halinde aylık kiranın 2003 yılında 1.600,00 YTL, 2004 yılında 5.000,00 YTL olacağı ve sonrasında aylık enflasyon oranında arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı sözleşmenin anılan 3. maddesine dayanarak 2004 yılı Ocak- Mart arası aylar kirası yönünden icra takibi yapmış, takibe itiraz eden davalılar vekili aylık 2000,00 YTL üzerinden takip konusu aylar kirasının ödendiğini, sözleşmenin 3. maddesinin iradelerine aykırı olarak sonradan yazıldığından geçersiz olduğunu belirtmiştir. Davalı şirket bu itirazları doğrultusunda sözleşmenin 3. maddesinin iptali ve borçlu olmadığının tespiti için Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/885 Es sayılı dosyası ile dava açmıştır. Davalı şirket ödeme emrinin tebliğinden önce kabul ettiği miktar üzerinden takip konusu aylar kirasını ödemiştir.Bu durumda mahkemece, yargılama sırasında davalı borçlu tarafından takipten sonra açılan menfi tespit ve sözleşmenin 3. maddesinin iptali davasının sonucunun beklenmesi gerekmediği gibi davanın kabulle sonuçlanması üzerine kesinleşmesi de beklenmeksizin karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9399, Karar No: 2022/12517, Tarih: 29.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9399 E.  ,  2022/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Şikayetçi/borçlu ... İnş.Tic. ve San A.Ş. ’nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 02.06.2022 tarih ve 2022/232 E. 2022/1636 K sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “5. ” paragrafında yer alan “%10 u oranında 292.510,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5 i oranında 146.255,00 TL” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2539, Karar No: 2015/2732, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2539 E.  ,  2015/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/569, Karar No: 2010/9320, Tarih: 26.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/569 E.  ,  2010/9320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Çerkezköy Belediye Başkanlığı yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Karayolları Genel Müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede;

Davacı vekili 24.09.2007 tarihli dava dilekçesi ile Çerkezköy ... Mahallesi 122 Ada, 2 nolu parselin, 1638 m² lik bölümünün Çerkezköy-Çorlu yolu güzergahında kaldığını ileri sürerek bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ... 26.10.2007 tarihli cevap dilekçesi ile Tekirdağ Valiliği İl Özel İdaresi bünyesinde ... ile ... arasında 19.07.2006 tarihinde protokol düzenlendiğini, protokol uyarınca husumetin Çerkezköy Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalılardan ... ise 19.11.2007 tarihli cevap dilekçesinde; dava konusu yerde, Belediye Başkanlığı tarafından kamulaştırma işlemlerine başlanıldığını, ancak davet edilmesine rağmen, davacı tarafın görüşmelere gelmemesi üzerine işlemlerin tamamlanamadığını, el atan idarenin ... olması nedeniyle bu idarenin sorumlu tutulmasını, husumetin kendi idarelerine düşmeyeceğini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonunda mahkemece, dava konusu taşınmaza el atan idarenin ... olduğu, Çerkezköy Belediye Başkanlığınca taşınmaza yapılmış el atma bulunmadığı gibi, davalılar arasındaki protokolde kamulaştırmasız el atma davalarına değil, kamulaştırma davalarına atıfta bulunulduğundan bahisle ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... bakımından ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... ile diğer davalı ... arasında düzenlenen 19.07.2006 günlü protokolün 6. maddesinin 4. ve 6. bentlerinde “…özel ve tüzel kişilere ait taşınmazlara el konulması nedeni ile gerek yol inşaatının yapılması sırasında, gerekse yolun tamamlanıp idareye tesliminden sonra mahkemeler nezdinde açılacak her türlü dava, tazminat ve ecrimisilden Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumlu olmayacağı, taşınmazlara el konulması nedeniyle her türlü teknik, hukuki ve mali sorumluluğun belediyeye ait olacağı"

Aynı protokolün 11/2. maddesi uyarınca da, “özel ve tüzel kişilere ait taşınmaz mallara el konulması nedeniyle ... hiçbir zaman taraf olmayacak, taşınmaz malikleri tarafından açılmış ve açılacak olan davalarda taraf ilgili belediye başkanlıkları olacaktır.” hükümleri uyarınca, protokol kapsamında bulunan yolun yapımı sırasında dava konusu taşınmaza el atılmış olduğu anlaşılmıştır.

Aynı protokolün 11/2. maddesi uyarınca da, “özel ve tüzel kişilere ait taşınmaz mallara el konulması nedeniyle ... hiçbir zaman taraf olmayacak, taşınmaz malikleri tarafından açılmış ve açılacak olan davalarda taraf ilgili belediye başkanlıkları olacaktır.” hükümleri uyarınca, protokol kapsamında bulunan yolun yapımı sırasında dava konusu taşınmaza el atılmış olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca aynı yer ve aynı davalılarla ilgili olarak Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/708 esas, 2008/373 karar sayılı dosyasında verilen hükmün, Dairemizce bozulması üzerine mahkemece direnme kararı verilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2010 gün ve 2010/5-225 esas; 2010/262 sayılı kararı ile yerel mahkeme hükmü bozulmuştur.

Açıklanan nedenlerle;

Kamulaştırmasız el atılan dava konusu taşınmazın bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsiline, ... hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, bedelin Karayolları Genel Müdürlüğünden tahsiline, Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3551, Karar No: 2011/167, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3551 E.  ,  2011/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1 maddesi gereğince, çekişmenin İİK.nun 10.babında düzenlenen tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2975, Karar No: 2015/6459, Tarih: 19.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2975 E.  ,  2015/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu, satış ilanı tebligatının yapıldığı sırada cezaevinde hükümlü olarak bulunması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğunu belirterek ihalenin feshini istemiş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesine göre; mevkuf veya mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder.

İİK.nun 54. maddesinde ise; "Mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu ... adına bilinen adresine çıkartılan satış ilanı 23.09.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliğ edilmek istenilmiş ise de; Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumu'nun 19.11.2014 tarihli yazısından, borçlunun 03.04.2014 tarihinde cezaevine girdiği, alacaklının da müştekisi olduğu farklı ilamlardan dolayı, borçlunun 02.07.2014-30.09.2014 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğu, satış ilanının tebliğ tarihi itibariyle borçlunun hükümlü olarak cezaevinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda icra müdürlüğünce yukarıda belirtilen İİK.nun 54/1. maddesine göre işlem yapılmadan takibe devam edilip satış işlemi gerçekleştirildiğinden anılan tebligat usulsüz ve dolayısıyla geçersizdir.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece açıklanan nedenle şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.