muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/813, Karar No: 2024/1479, Tarih: 12.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/813 E.  ,  2024/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/484 E., 2020/319 K.

KATILANLAR: Onur Nalbantoğlu, Hasan Demirel

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli ve 2016/484 Esas, 2020/319 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesi uyarınca neticeten 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminde göre çektirilmesine, sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca neticeten erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeden 21.01.2021 tarihli kesinleşme şerhi düzenlenmek suretiyle kesinleştirildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.12.2022 tarihli ve 2022/9839 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156377 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156377 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2020/10983 esas, 2020/13030 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın kendisine ait .... Oto Kiralama isimli işyerinden araç kiralayan katılandan tarih ve miktar kısmı boş olan teminat senedi aldığı, sonrasında gerekli ödeme ve iadenin yapılması nedeniyle taraflar arasında herhangi bir alacak veya borç kalmamasına rağmen sanığın, söz konusu senedi gelebilecek olan trafik cezaları için kendisinde tuttuğunu söyleyerek iade etmeyip, 30.000 TL bedelli olarak doldurmak suretiyle katılan aleyhine icra takibi başlattığı şeklinde iddia olunan eyleminin, suça konu senedin imzalı ve boş olarak verilmesi, verilme nedeninden farklı bir şekilde doldurulduğunun iddia edilmesi ve hukuka aykırı olarak ele geçirilmemiş olması karşısında, TCK'nun 209/1.maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçu kapsamında kaldığı dikkate alınarak,...Bozmayı gerektirmiş... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ile sanık ... arasında araç kira sözleşmesi düzenlendiği, bununla birlikte sözleşme ekinde müşteki tarafından teminat olarak hazırlanan açık senet imzalanarak sanığa teslim edildiği, ayrıca araç kira bedelinin de peşin olarak ödendiği ve araç sanığa teslim edilmesine karşın senedin müştekiye iade edilmeyerek alacaklısının sanık ... ve borç miktarının 20.000,00 Türk lirası olacak şeklinde düzenlenerek müşteki aleyhine icra takibi başlatıldığı anlaşılmakla, suça konu senedin imzalı ve boş olarak verilmesi, verilme nedeninden farklı bir şekilde doldurulduğunun iddia edilmesi ve hukuka aykırı olarak ele geçirilmemiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 209/1. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçu kapsamında kaldığı cihetle, ayrıca bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanıklar haklarında yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir"

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dava dosyası içeriğine göre; katılanların, sanık ... tarafından işletilen ... Rent a Car isimli işyerinden araç kiraladıkları sırada araç kiralama sözleşmesi ekinde bulunan ve teminat olarak hazırlanan boş senedi imzalayarak sanığa verdiklerinin, araç süresinde iade edilmesine ve kiralama ilişkisinden kaynaklanan borçlar ödenmesine rağmen, sanığın suça konu senedi iade etmeyerek diğer sanık ...'e verdiğinin, senedin bu sanık tarafından doldurularak katılanlar aleyhine icra takibine konu edildiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.05.2001 tarihli ve 2001/6-70 Esas, 2001/77 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu başka bir kişiye vermesi halinde, kağıdın yeni zilyedi olan sanık ... açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyetinin gerçekleşmiş olduğu, açığa imza atandan aldığı kağıdı diğer sanığa veren sanık ...'ün eyleminin ise “bertakrip ele geçiren failin” fiiline iştirak niteliği taşıdığı anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 209 uncu maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki “resmi belgede sahtecilik” ve senedin icra takibine konu edilmesi suretiyle tahsil edilmek istenmesi nedeniyle, aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca bedelsiz senedi kullanma ve aynı Kanun'un 209 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmakla; öncelikle her iki mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, belirtilen gerekçeyle kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli ve 2016/484 Esas, 2020/319 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10704, Karar No: 2016/14636, Tarih: 14.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10704 E.  ,  2016/14636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası, inceleme için Yargıtaya elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; tarafların mali ve sosyal durumlarına ilişkin tutanakların taranmadığı, taranan tebligat mazbatalarının bir kısmının okunamadığı anlaşılmaktadır. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Dosyanın, inceleme için fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6268, Karar No: 2014/21987, Tarih: 24.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6268 E.  ,  2014/21987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın yanında temyiz dışı sanık ... ile birlikte, katılana ait iş yerinden araç kiralama sözleşmesi ile 16.08.2010-18.08.2010 tarihleri arasında ... plakalı aracı kiraladıkları ancak teslim etmeleri gereken tarihte teslim etmedikleri, aracın 14.09.2010 tarihinde göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılması üzerine ... ilinde bulunan yediemin deposuna çekildiği, katılanın aracını depodan teslim aldığı, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, katılan ifadesi, tutanaklar, araç kiralama sözleşmesi ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa sonuç olarak tayin edilen 5 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 155 gün üzerinden hesap edilerek 3.100 TL adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa sonuç olarak tayin edilen 5 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 155 gün üzerinden hesap edilerek 3.100 TL adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “6 gün” ve “5 gün” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “4 gün” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle ve ayrıca hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den 3.000 TL seçenek yaptırım adli para cezasına, 4 gün karşılığı adli para cezasınında TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 80 TL adli para cezasına çevrilmesine” bendi eklenmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5522, Karar No: 2014/6879, Tarih: 10.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5522 E.  ,  2014/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın yağmur suyu hattı imalatı yapım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2511, Karar No: 2013/48, Tarih: 14.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2511 E.  ,  2013/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürme, silahla tehdit, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten öldürme suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sanık hakkında TCK.nun 25, 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

.../...

A)Sanık hakkında silahla tehdit, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelernde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, eşi ... ve çocuklarının bulunduğu maktul İsmail'e ait evin kapısına giderek eşimi, çocuğumu verin diyerek evde bulunan mağdur ... ve maktulün eşi ... hakarette bulunduğu, öldüreceğim diyerek silahla havaya ateş ettiği, bu olayın telefonla maktule bildirilmesi üzerine arabasıyla olay yerine gelen maktulün yol kenarında oturan sanığın sağ bacağının üzerinden kasten geçtiği, sanığın sağ bacağında tibia ve fibula kemiklerinin kırılmasına neden olduğu, birkaç metre sonra durarak arabadan inen maktulün sanığın yanına geldiği sırada üzerinde bulundurduğu ruhsatsız tabancayı çıkartan sanığın ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda;

Her ne kadar olayı hakaret ve silahla tehditte bulunan sanık başlatmış ise de, maktulün arabayla sanığın ayağının üzerinden geçerek kemik kırıklarına sebebiyet verecek şekilde yaralayarak aşırı tepki verdiği, böylelikle tahrikte denge sanık lehine bozulduğundan 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca, ceza adaletinin sağlanması açısından alt ve üst sınır arasında makul oranda ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/01/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'ın yokluğunda 17/01/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/1879, Karar No: 2014/20696, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1879 E.  ,  2014/20696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalılardan Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16878, Karar No: 2017/8273, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16878 E.  ,  2017/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yenisal ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair Aksaray 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01/07/2015 günlü ve 2015/93 Esas-2015/462 Karar sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 18/05/2016 günlü ve 2015/14288 Esas-2016/7784 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek,aboneli tarihinden dava tarihine kadar dava tarihinden geriye dönük on yılı geçmemek üzere kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız şekilde tahsil edilen bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 28.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 56.134,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı,husumet itirazları olduğunu,kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.05.2016 günlü ve 2015/14288 E.- 2016/7784 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

../..

-2-