muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2313, Karar No: 2023/1687, Tarih: 27.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili, davanın sadece tanık beyanları ile ispatı mümkün olmadığını, davacı tarafça müvekkili kurum kayıtlarının aksini ispatlayacak her türlü şüpheden uzak, yazılı ve kesin deliller sunulmamasına karşın müvekkil kurum kayıtlarına itibar edilmeyerek eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğini, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre nedeni ile reddi gerektiğini; davanın açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkili kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında;Davacının 21.06.2018 tarihli celse davalı ... Ticaret.. ... yönünden davayı takip etmediğini ve dosyanın işlemden kaldırılmasını talep ettiği bu dava yönünden açılmamış sayılmasına karar verildiği görüldüğü, davalı kurumun 20.08.2021 tarihli yazı cevabı içeriği belirtilen sicil sayılı iş yerinde 21.04.1986 tarihli işe giriş bildirgesinde unvanın ... olarak belirtildiğine ilişkin açıklama ile yazı ekindeki dönem bordrolarında adı geçen tanık ...'ın beyanı ile tüm tanık beyanları ve dosya kapsamı nazara alındığında davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek ve dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik veve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile yapılan istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sigorta başlangıç tarihinin 21.04.1986 tarihi olduğunun tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanunu'nun 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, davacının sigorta başlangıç tarihinin 21.04.1986 tarihi olduğunun tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanunu'nun 79 uncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 7.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7290, Karar No: 2011/6277, Tarih: 25.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/7290 E.  ,  2011/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Tapu iptali ve tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmaları yapılmış olduğuna ve hüküm Orman İdaresi tarafından da temyiz edilmiş bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5656, Karar No: 2016/2441, Tarih: 29.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5656 E.  ,  2016/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 1990 yılında yapılan ve varsa daha önceki tarihlerde yapılmış tüm orman kadastro ve 2/B çalışmalarına ait çekişmeli taşınmazın konumunun da işaretlendiği orijinal renkli orman kadastro haritaları ile en yakın orman sınır noktalarına ait çalışma tutanaklarının ve işe başlama, işi bitirme tutanaklarının ... getirtilmesi;

2) Daha sonra, dava dosyasının önceki raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; yukarıda istenen orman kadastro haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parseller ve değişik açı ve uzaklıkta en az 10-12 OS noktası görülecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun işaretlendiği müşterek imzalı açıklamalı rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 29/02/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10931, Karar No: 2012/42053, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10931 E.  ,  2012/42053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) İlköğretim okulunda meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak, olay yerinde suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ...'ın parmak izinin bulunmasına binaen mahkemece suça sürüklenen çocuk ...'ın mahkumiyetine karar verilmişse de, SSÇ ...'ın aşamalardaki ifadelerinde istikrarlı bir şekilde suça konu okula daha evvel kömür taşıma vb işler için gittiğini, parmak izinin o dönemden kalmış olabileceğini belirtmesi, okul idaresine ve müşteki idareciye bu hususun sorulmamış olması, dosya arasında SSÇ ...'ın suçu işlediğine ilişkin başkaca bir delil bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; okul idaresine ve müşteki idareciye bu hususun sorularak açıklığa kavuşturulmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Suçun işlendiği zaman dilimi ve 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesi anlamında, olay günü güneşin hangi saatte doğduğu, bu bağlamda suçun gece vakti işlenip işlenmediği tam olarak belirlenmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2155, Karar No: 2015/5383, Tarih: 10.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2155 E.  ,  2015/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/136894

MAHKEMESİ : Mersin 3. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/11/2013, 2013/311 (E) ve 2013/292 (K)

SUÇ : Canavarca hisle bir suçu gizlemek için öldürme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. Y..'in maktül Nizamettin'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK'nun 32. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılan Çiğdem vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık hakkında yağma suçundan yapılan suç duyurusunun akibetinin araştırılması, dava açılmış olması halinde, dosyaların birleştirilmesi, sonucuna göre TCK'nun 82/1-h maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

B- Ölüm neticesini almaya yönelik çok sayıdaki yaranın tek başına canavarca his saiki ile insan öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde aynı Yasanın 82/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması,

C- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234

ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan Çiğdem vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12745, Karar No: 2017/12124, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12745 E.  ,  2017/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2109 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6658, Karar No: 2019/10565, Tarih: 04.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6658 E.  ,  2019/10565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülerek, doğrudan adli para cezası kısmı için 3 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 4 gün olarak adli para cezasına hükmedilerek sanığa fazla gün adli para ceza tayini,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nispi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükmün 4.fıkrası ve 8. fıkrasından "4 gün" çıkartılarak yerine "3 gün" ibraresinin ve 8. fıkrasından "80 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "60 TL" ibaresi ile beraber cümle sonuna "Neticeden 1500,00 TL hapisten çevrilen adli para cezası ve 60,00TL doğrudan hükmedilen adli para cezası ile cezlandırılmasına" eklenmesi ve nispi vekalet ilişkin yer alan 14. fıkranın hükümden tamamıyla çıkarılmak suretiyle, başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2858, Karar No: 2021/2544, Tarih: 22.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2858 E.  ,  2021/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Galleye Müstehak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.12.2017 tarihli ve 2015/825 Esas, 2017/931 Karar sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı Vakıf vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müvekilinin dedesi, babası ve kardeşi hakkında ... ...n Vakfı’nın evladı olduğuna ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğunu belirterek, davacının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu vakıfla soybağını ispatlaması gerektiğini belirterek bilirkişi incelemesi talebinde bulunmuş, davanın kabulü halinde davanın mahiyeti gereği yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen karar hakkında davalı ... Vakıf vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf kanun yoluna başvurmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar, davalı ... Vakıf vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkindir.

Kural olarak galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti için açılan davada, öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Dosya içerisindeki bilirkişi ... tarafından düzenlenen 09.10.2017 tarihli raporda, dava konusu vakfın vakfiyesinde batın şartının bulunmadığı, vakıftan galle alan kişilerin davacılarla aynı batında bulunduğu belirtilmiş, Mahkemece rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının kardeşi ...'nın Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/86 Esas ve 2012/406 Karar sayılı ilamına göre galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi nedeniyle davalılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacının delilleri arasında bulunan Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/175 Esas ve 1972/1021 Karar sayılı ilam, davacının dedesi Veli Doğancıoğulları’nın ...Vakfı’nın evladı olduğuna ilişkin olup, dava konusu Vakıfla ilgili olmadığı, Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/86 Esas ve 2012/406 Karar sayılı ilam ise davacının kardeşi ... hakkında tevliyete ehil vakıf evladı olduğuna ilişkin olup, eldeki dava konusundan farklı olduğu görülmektedir.

Somut olayda, Vakıflar Genel Müdürlüğünün 606 numaralı defterin 14. sayfa 19. sırasında kayıtlı ... Vakfına ait Cemaziyel-ahir 1123 H./ 1711 M. tarihli vakfiyede; “sulbi evlâdım liz-zekeri misl-ü hazzil-ünseyeyn mutasarrıf olalar badehu evlâdımızdan benat-i sülbiyelerim vefat eylediklerinde evlâdları asla mutasarrıf olmayup evlad-ı zükurumun evladları liz-zekeri misl-ü hazzil-ünseyeyn mutasarrıf olalar ve evlâd-ı evlâd-ı evlâd-ı zükureynim alâ matenaselu ve tekabu batnen bade batnin karnen bade karnin alel ferizatiş-şer’iye mevkufe-i mezkure mutasarrıf olalar...” denilmek suretiyle, galle fazlasının ikinci batından sonra ön batında vakıf evladı varken sonraki batında bulunanların hak sahibi olamayacakları kuralı ile, vakıf gelirinin erkeğe 2 pay, kıza 1 pay verilmek suretiyle erkek evlatlarının evlatlarına bırakıldığı görülmektedir.

Mahkemece yapılması gereken; davacının gidelebildiği kadar üstsoyu ve bunların bütün mirasçılarına ait nüfus kayıtları getirtildikten sonra, daha önce verilmiş ve kesinleşmiş galle fazlasına müstehak evlat kararlarında adı geçen vakıf evlatlarının açık kimlik ve nüfus kayıtlarına göre bir soyağacı çıkartılarak irtibat sağlanması, buna dair taraf delillerinin toplanması ile uzman bilirkişiden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

Kabule göre de; 5737 Vakıflar Kanunu'nun 76. maddesi (2762 sayılı Vakıflar Yasası 40. maddesi) gereğince, vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davalarda Vakıflar Genel Müdürlüğü gibi mülhak vakıf yönetimi de kanuni hasım olduğundan, davanın kabulü halinde yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmamalıdır.

SONUÇ: Davalı ... Vakıf vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16545, Karar No: 2012/6066, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16545 E.  ,  2012/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline karşı İstanbul 1.İcra Müdürlüğünün 2009/29193, 2009/29195, 2009/29188 sayılı dosyaları ile girişilen icra takiplerinin dayanağı senetlerdeki ciro imzasının müvekkiline ait olmadığını icra dosyalarında ödeme emirlerinin müvekkiline tebliğ edilmediğinin ileri sürerek takiplerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu, taraflar arasında ticari ilişkinin bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, imzalar üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, senetlerdeki ciro imzaları ile davacıya ait mukayese imzalar arasında herhangi bir uygunluk ve benzerliğin bulunmadığı ancak İstanbul 8.İcra Müdürlüğünün 2010/795, 2010/796,2010/800 sayılı icra dosyalarındaki davacı ...’e bizzat yapılan ödeme emri tebliğ belgelerindeki imza ile senetlerdeki ciro imzaları arasında grafolojik ve kaligrafik tanı unsurları bakımından önemli uygunluk ve benzerlikler saptandığı, başka bir anlatımla senetlerdeki ciro imzalarının davacının eli ürünü olduğu gerekçeleri ile davanın reddine, tazminata yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının dava konusu senetteki ciro imzası ile mukayese imzalarının karşılaştırılması sonucunda ciro imzası ile mukayese imzaları arasında herhangi bir uygunluk ve benzerlik bulunmadığı, ancak icra takip dosyasında ödeme emrinin davacıya tebliğine ilişkin tebligat belgesindeki imza ile mukayese imzaları arasında uygunluk ve benzerlikler saptandığı bildirilmiştir. Bu durum itibariyle anılan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir. Zira, davacı tebligat belgesindeki imzanın da kendisine ait olmadığını davanın başından beri iddia etmektedir. O halde mahkemece davacının iddiası üzerinde de durularak dava konusu senedin tanzim tarihinden önceki tarihlerde atılmış tatbike medar imzalarını içeren daha fazla belge araştırılıp toplanarak davacının farklı yerlerde ve farklı zamanlarda farklı imzalar kullanıp kullanmadığı hususları da araştırılmak suretiyle yeniden imza incelenmesi yaptırılıp, ayrıntılı ve yargı denetimine elverişli rapor alındıktan sonra deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.