muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9855, Karar No: 2009/11055, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9855 E.  ,  2009/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görülen tapu maliki ... oğlu ...'ın baba hanesine ait kardeşlerini de gösterir vukuatlı nüfus aile kayıt tablosunun ilgili merciinden getirtilerek evrak arasına alındıktan sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2048, Karar No: 2014/14533, Tarih: 06.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2048 E.  ,  2014/14533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacılar, ...Birliği ile SGK arasında 01/02/2009 tarihinde yürürlüğü giren "... kapsamındaki kişilerin ...Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol" hükümlerini esas alan tip sözleşmeyi davalı kurum ile imzalamış olduğunu, bu kapsamda SGK'lı hastalara ilaç satışı yapıldığını, sözleşmenin iltihaki nitelikte olduğunu, kendilerine davalı kurumca tebliğ edilen 22/11/2011 günlü yazıda, ilgili protokolün 6.3.3 ve 6.3.10 maddelerini işleme koyularak eczanelerin 1. kez uyarılma ve reçete bedellerinin 5 katı para cezası ile cezalandırılmalarının haksız ve protokol hükümlerine aykırı olarak eczacıların savunmasının dahi alınmadan tek taraflı olarak verildiğini, 2.uyarıda sözleşmelerinin fesh edilerek daha büyük kayıplara uğrayacaklarını, protokolün 6.3.1 maddesi gereği eczacının usulüne uygun olarak düzenlenmiş reçeteyi getiren kişiye ilaçları vermeme keyfiyeti olmadığını hatta bunun sözleşmeye göre cezai sorumluluğa yol açtığı, eczacıların protokolün 3.2.2 maddesi gereği ilaçları ilgili kişiye teslim ettikleri, eczacıların ... adlı kişi tarafından dolandırıldıkları ve aynı şahsın aynı sebeple ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yargılanıp resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkum edildiğini ileri sürerek, davalı Kurum’un ihtar ve cezai şart tahakkuku işleminin iptali ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, uygulanan yaptırımın taraflar arasında imzalanan protokol ve sözleşme hükümlerine uygun olduğundan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacıların eyleminin protokolün 6.3.3 ve 6.3.10 maddelerine aykırılık teşkil etmediğinin tespiti ile, davacılar hakkında davalı kurum tarafından uygulanan 1. kez yazılı uyarılma ve cezai şartın iptaline; davalı kurumca tahsil edilen toplam 8.827,00 TL nin kesinti tarihlerinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacılara verilmesine; davacılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar verildiği tarih itibariyle yürürlükte olan A.A.Ü.T gereğince 1.320,00 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava sebebinin, kabul gerekçesinin tek olması, davacıların birlikte dava açmaları, tek bir emeğin harcanmış olması nedenleriyle davacılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması ayrıca davalı Kurum harçtan muaf olduğundan, harç alınmaması gerektiği halde harç alınmasına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.bentte açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının 3.numaralı bendindeki “(…63,20 TL harç…)” ibaresinin çıkartılmasına, aynı bendin devamında yer alan “(toplam 892,95 TL…)” ibaresinin ilgili bentten çıkartılarak yerine “(…toplam 829,75 TL…)” ibaresinin eklenmesine, cümlesinin devamına, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına sözcüğünün yazılmasına, hüküm fıkrasının 4. bendindeki “(...davacılara ayrı ayrı verilmesine...) ” ibaresinin bu cümleden çıkartılarak, yerine “(…davacılara verilmesine…)” ibaresinin yazılmasına hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1562, Karar No: 2015/2743, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1562 E.  ,  2015/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13545, Karar No: 2012/1984, Tarih: 13.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13545 E.  ,  2012/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacılar ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, itirazın 19.500 TL kira alacağı ve 4.166,51 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, takibin devamına icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından yapılan icra takibinde sözlü kira sözleşmesine dayanılarak 15 parça taşınmaz kira bedeli 2007 yılı için 12.097 TL, 2008 yılı için 13.959 TL, 10 parça taşınmaz kira bedeli 2009 yılında 12.176 TL olmak üzere toplam 38.232 TL ile 8.161,82 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 46.393,82 TL istenmiştir. Davalılar 12/05/2010 tarihinde borçlu olmadıklarını belirterek takibe itiraz etmiştir.

Davacılar vekili tarafından itirazın kaldırılması ve inkar tazminatı istemi ile açılan davada davalılar vekili sözlü kira sözleşmesini kabul ettiklerini, ancak kira bedelinin yıllık 6.500 TL olup bunun da 3.500 TL sinin ödendiğini belirterek 3.500 TL ödemeye ilişkin dekont ibraz etmiştir. Davacılar vekili davalıların iddialarının haksız olduğunu, takibe konu yıllara ilişkin ödemenin bulunmadığı belirtilmiştir.

Davacılardan ...'nun İş Bankası hesabına 02.09.2008 tarihinde 3.500 TL ödeme yapıldığına ilişkin davalılar tarafından 11.05.2011 tarihinde dosyaya ibraz edilen belgenin mahkemece değerlendirilmediği anlaşılmıştır. Bu belgedeki ödemenin alacağa mahsuben yapılıp yapılmadığı değerlendirilmelidir.

Diğer yandan taraflar arasında ödeme tarihine ilişkin belirlenmiş bir tarih olduğu davacı tarafça ispat edilememiştir. Kiralayan tarafından kira alacağına ilişkin 05/05/2010 tarihinde icra takibi yapıldığı, takipten önce davacılar tarafından 13/04/2010 tarihinde Tekirdağ 1. Noterliği'nden düzenlenerek gönderilen ihtarnamenin davalılara 19/04/2010 tarihinde tebliğ edildiği,kiralayan tarafından takipten önce ihtarname tebliğ edildiğinden, 19/04/2010 tarihinden itibaren işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken davacı tarafından talep edilen dönemlerden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, itirazın 19.500 TL kira alacağı ve 4.166,51 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, takibin devamına icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de, 67/2.maddesinde "borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağa yüzde kırkından aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir." hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm karşısında kiraya ilişkin asıl alacak likit olduğundan davacı alacaklının istemi kısmen kabul edildiğine göre, kabul edilen asıl alacak miktarı üzerinden talep doğrultusunda % 40'dan aşağı olmamak üzere davacı lehine icra inkar tazminatına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde yargılamayı gerektirdiğinden bahisle, icra inkar tazminatına hükmedilmemesi yerinde değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/576, Karar No: 2019/6163, Tarih: 25.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/576 E.  ,  2019/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü;

Tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun müştekinin dükkanının önündeki cansız manken üzerindeki kazakları 18.02'de çaldığı, Malatya İli'nde suç tarihinde güneşin 16.28'de battığı, gece vaktinin 17.28 de başladığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun eylemi gece vakti işlediği anlaşılmakla TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA. 25.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16095, Karar No: 2014/19147, Tarih: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16095 E.  ,  2014/19147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)Sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamında mevcut 24/02/2012 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, dava konusu heykelin günümüz yapımı döküm kopya olduğu, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ...'in beraatine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 19/03/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3102, Karar No: 2016/15239, Tarih: 03.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3102 E.  ,  2016/15239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Acele elkoyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmazlar emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103,00-TL bulunmuş iken itiraz üzerine alınan ek raporda dava konusu taşınmazlar emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazlar aynı emsalden bu kez 2,5 kat değerli kabul edilerek metrekare bedeli 131,00 TL olarak belirlenmiştir. Acele elkoyma davasında tespit edilen m² bedeli ile iş bu davada belirlenen m² bedelleri karşılaştırıldığında değerlendirme tarihlerinin yakın olmasına ve aynı emsal kullanılmasına rağmen çok farklı miktarlarda (yaklaşık %100 oranında) bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10679, Karar No: 2013/15928, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10679 E.  ,  2013/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2011 gün ve 2008/198-2011/139 sayılı kararı onayan Daire’nin 10.01.2013 gün ve 2011/15281-2013/496 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Kanal D isimli televizyon kanalında 2006-2008 yıllarında yayınlanan "Elveda Derken" isimli dizide oyuncu olarak görev almak üzere anlaştıklarını, bu anlaşma ile müvekkilinin dizinin 46 bölümünde aktif olarak çalıştığını ve oynadığını, emeği karşılığında ve sözleşme gereği, müvekkilinin bölüm başına 2.000 TL oyunculuk ücretini almasının kararlaştırıldığını, toplam 35 bölüm bedeli olan 70.000 TL'nın farklı tarihlerde müvekkilinin hesabına yatırıldığını, ödenmeyen bölüm ücretleri için davalı aleyhinde icra takibi yapıldığını, ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu, her ne kadar 14 bölüm ücretinin ödenmemesi nedeni ile icra takibi yapılmış ise de yapılan incelemede müvekkilinin 51 bölüm içerisinde sadece 5 bölümde oynamadığı, 46 bölümde oynadığı tespit edildiğini, bu nedenle davayı 22.000 TL üzerinden açtıklarını ileri sürerek, davalı borçlunun 22.000 TL için haksız yapılan itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3881, Karar No: 2014/21183, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3881 E.  ,  2014/21183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.