muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/905, Karar No: 2024/10219, Tarih: 18.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/905 E.  ,  2024/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1230 E., 2023/1648 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 25.10.2013 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen ilk mesai günü olan 11.11.2013 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 2013 şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9032, Karar No: 2022/3519, Tarih: 28.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/9032 E.  ,  2022/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06.09.2019 gün ve 2018/753 - 2019/586 sayılı kararı onayan Daire'nin 15.09.2021 gün ve 2019/5334 - 2021/5518 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ihtiyaç halinde kullanılmak üzere banka hesaplarından aylık 7.500.- TL’yi geçmemek kaydıyla para çekebilmesi için oğlu ...’e vekalet verdiğini, ihtiyaç görülmediğinden bu vekaletnamenin vekile ya da davalı bankaya teslim edilmediğini, davalı bankanın müvekkili hesaplarından anılan vekaletnamenin aslını görmeden fotokopiye dayalı olarak ...’e ödemeler yaptığını, bu vekaletnamenin aslında yer alan “aylık” kelimesinin de tahrif edilerek silindiğini, kelimenin silinmesi sebebiyle önceki ve sonraki kelimeler arasında normal olmayan bir boşluk oluştuğu halde bankanın buna dikkat etmediğini, böylece müvekkilinin bankadaki hesaplarının boşaltıldığını ileri sürerek 26.780.- Euro, 48.028.- USD ve 314.815.- TL’nin faizleriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 18.887,50 TL’nin, 3.775,02 Euro’nun, 5.185,95 USD'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, tahrif edilmiş vekaletname uyarınca davalı banka nezdinde yapılan işlemler nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Somut uyuşmalıkta davacı ..., davalı bankaya verdiği 16.02.2009 tarihli talimatı ile banka nezdinde bulunan tüm hesaplarından oğlu ...’i dilediği zaman 5.000.- TL’ye kadar para çekmekle yetkilendirmiştir. ...13. Noterliğinde düzenlenen 28.04.2010 tarihli vekaletnameyle “her seferinde aylık toplam 7.500.- TL’yi geçmemek kayıt ve şartı ile para çekmek” üzere ...’i vekil tayin etmiştir. Davalı bankaya vekaletnamenin aslının sunulmadığı, sunulan fotokopisinde ise “aylık” kelimesinin silindiği, ancak “her seferinde” ve “toplam” kelimeleri arasında ilk bakışta farkedilebilecek derecede bir boşluk oluştuğu halde davalı Banka'nın bu vekaletname ile işlem yaptığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı, vekilini iyi seçmemek suretiyle zararın oluşumunda müterafik kusurlu ise de davalı banka da basit bir inceleme ile vekaletnamedeki kelimeler arasındaki gözle görünür olağan olmayan boşluğu farkedip düzenlendiği noterden ya da hesap sahibinden vekaletname metni hakkında teyit almamış, vekaletname aslını istememiştir. Bu durumda tahrif edilmiş vekaletname fotokopisine istinaden işlem yapan davalı bankanın daha ağır ve asli kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

Nitekim aynı vekaletnameye dayalı olarak davacının başka bir bankadaki hesabından usulsüz çekilen paralara ilişkin olarak ...1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2018/836 Esas, 2019/540 K. sayılı dosyasında görülen davada davalı banka daha ağır kusurlu kabul edilerek kurulan hüküm Dairemizin 15.06.2020 tarih, 2019/5400 E., 2020/2868K. sayılı ilamı ile onanmış, taraf vekillerinin karar düzeltme istemi de Dairemizin 13.10.2021 tarihli ilamı ile reddedilmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı bankanın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmak gerekirken tarafların eşit oranda kusurlu olduğu kabulüyle hüküm kurulması doğru görülmediğinden davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme istemi yerinde görülmekle Dairemizin 15.09.2021 tarih, 2019/5334 Esas-2021/5518 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Dairemizin 15.09.2021 tarih, 2019/5334 Esas-2021/5518 Karar sayılı onama ilamına yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkemece verilen kararın açıklanan gerekçe ile davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28/04/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

15.09.2021 tarihli Dairemiz onama ilamına karşı davacı vekilinin (2) numaralı bentte belirtilen hususa ilişkin karar düzeltme talebinin de reddi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2009/3827, Karar No: 2009/9447, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3827 E.  ,  2009/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde 6.8.1994-10.9.2000 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının davalıya ait çiftlikte 06.08.1994-10.09.2002 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece;davacının davalının fındık işinde çalıştığı,bağımlılık ve devamlılık unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş isE de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, davalıya ait iş yerinde geçen çalışması ile ilgili Kuruma giriş bildirgesi verilmediği, uyuşmazlık konusu dönemde 38526-52 sicil nolu iş yerinde 01.12.1996-26.12.1996 tarihleri arasında 25 gün 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmasının bulunduğu , ayrıca 01.06.2000 tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin bulunduğu, anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, yapılan işin tarım işi olup olmadığı,davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet akti olup olmadığı hizmet akdi ise somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği gibi 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesinde tarım işine istisna teşkil eden çalışmalar bendler halinde sayılmıştır. Buna göre 506 sayılı yasanın 3/1-A maddesinin (a) bendinde yazılı olan; kamu sektörüne ait tarım ve orman işlerinde ücretle, (b) bendinde özel sektöre ait tarım ve orman işlerinden ücretli ve sürekli olarak, (c) bendinde tarım sanatlarına ait işlerde, (d) bendinde tarım işyerlerinde yapılan ve tarım işlerinden sayılmayan işlerde, (e) bendinde ise tarım işyeri sayılmayan işyerlerinin park, bahçe ve fidanlık ve benzeri işlerinde çalışanlar hariç olmak üzere tarım işinde çalışanlar 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmazlar.

Olayda sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için sigortalılık niteliğini edinmenin koşulları üzerinde durulmalıdır. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için aradaki iş ilişkisi kural olarak hizmet aktine dayanmalı, hizmet aktinin çalıştırana yüklendiği edim işverene ait işyerinde görülmeli, çalıştırılan 506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde belirtilen sigortalı sayılmayan kişilerden olmamalıdır. somut olayda ikinci ve üçüncü koşulun oluştuğu konusunda bir uyuşmazlık mevcut değildir.

Uyuşmazlıığın çözümü için davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet aktine dayanıp dayanmadığının taştışılması gerekmektedir. Baskın olan bilimsel ve yargısal görüşlere göre "zaman" ve "bağımlılık" unsurları hizmet aktinin ayırıcı ve belirleyici özellikleridir. Çalışan kişi Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde öngörülen çerçeve içinde "zaman" ve "bağımlılık" unsurlarını gerçekleştirecek biçinde çalışmaktaysa aradaki çalışma ilişkisi hizmet aktine dayanıyor demektir. Bilindiği gibi zaman unsuru çalışanın iş gücünü belirli, yada belirli olmayan bir süre içinde işverenin buyruğunda bulundurmasını kapsar. Hiç kuşkusuz çalışan bu süre içinde işveren veya vekilinin buyruğu ve gözetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir.

Burada sözkonusu olan bağımlılık ise her an ve durumda çalışanı denetleme ve buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında çalışma olanağı, bulamayacağı nitelikte bir bağımlılıktır.

Burada sözkonusu olan bağımlılık ise her an ve durumda çalışanı denetleme ve buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında çalışma olanağı, bulamayacağı nitelikte bir bağımlılıktır.

Öte yandan davanın yasal dayanağını oluşturan; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigOrtalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kim diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır

Somut olayda; davacının çalıştığını iddia ettiği fındık bahçesinin 180 dönüm olup davalının hissesine düşen 30 dönümlük kısımdan yılda 15-20 ton fındık hasat edildiği, davacının bahçe içersinde bulunan evde ikamet ettiği, tanık anlatımlarına göre bekçilik işi ile birlikte zaman zaman başkalarının işinde de yevmiye karşılığı çalıştığı anlaşıldığından davacının davalıya ait iş yerindeki çalışmasının fındık toplama işi ile mi sınırlı yoksa bahçenin genel bakım ve gözetim işini de kapsayıp kapsamadığı ayrıca bahçe içersinde bulunan evde oturma amacının yeterince araştırılmadan sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; Mahallinde keşif yapılarak davacının çalıştığını iddia ettiği fındık bahçesinin büyüklüğü ve çiftlik niteliğinde bulunup bulunmadığı, davacıya tahsis etilen konutun bahçe sahibinin kendisi için yaptığı bir konut mu yoksa bahçenin büyüklüğü nedeni ile işçilerin barınmasını sağlamak amacı ile kendi özel konutu dışında yapılmış bir konut olup olmadığının araştırılması, uzman bilirkişilerden bahçenin bakımı ve gözetimi ile korunması ihtiyacının bulunup bulunmadığı konusunda rapor alındıktan sonra davacının tarım işyerinde yaptığı çalışmanın niteliğini belirleyecek 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin (A) bendinde sayılan istisnalar arasında olup olmadığını,istisnalar arasında ise hizmet akdinin unsurlarının oluşup oluşmadığının ,hizmet akdinin unsurları oluşuyor ise çalışma süresini beliryerek davacının -01.12.1996-26.12.1996 tarihleri farklı iş yerinde geçen çalışmaları nedeni ile 27.12.1996 tarihinden önceki çalışma iddiasının 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı da gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmadan eksik araştırmaya dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istekhalinde davacıya iadesine 22.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3455, Karar No: 2010/9442, Tarih: 27.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3455 E.  ,  2010/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3710, Karar No: 2011/341, Tarih: 25.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3710 E.  ,  2011/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Temyiz eden müdahil davacı, davada Haziran 1308 tarih 20 nolu tapu kaydına dayanmıştır. Temyiz edenin sıfatına göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay ( 14.) Hukuk Dairesine ait olması icap eder. Ne var ki; anılan Dairece uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyası Dairemize gönderilmiş bulunduğundan, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleyecek Dairenin Yüksek Başkanlar Kurulunca belirlenmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2758, Karar No: 2021/4269, Tarih: 25.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2758 E.  ,  2021/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne, sanık ... müdafinin temyiz talebinin “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ...’ın temyiz talebinin “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

I. Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresinde bulunan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’ın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

II. 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini, şirketin faaliyeti ile ilgilerinin bulunmadığını savunmaları, 10.03.2009 tarihinde tescil edilen 10.02.2009 tarihli ortaklar kurulu kararına göre, sanık ...’ın müdürlük yetkisinin iptaline, ...’ın hisselerini devralan sanık ...’ın müdür olarak atanmasına karar verildiğinin anlaşılması, sanıkların ortağı ve müdürü oldukları mükellef şirket hakkında en son matrahlı KDV beyannamesinin 2009/Haziran dönemine ait olması ve 2009 takvim yılında 315.417 TL KDV matrahı beyan edilmesi, mükellef şirketten mal veya hizmet satın aldıklarını beyan eden firmaların vermiş oldukları Ba formlarına göre 125 adet belge karşılığı 947.781 TL tutarında alış yapıldığının bildirilmesi ve mükellef şirketin resen terk tarihi olan 30.06.2009 tarihinden sonra da satış yaptığının tespit edilmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Suç konusu faturaların asıllarının, Ba formları ile faturaları kullandığını bildiren mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların yetkilisi oldukları ... Kimya Tekstil Ltd. Şti.'nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

III. Kabule göre de; katılan idare lehine belirlenen maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit oranda tahsiline karar verilmesi gerekirken, sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.