muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13199, Karar No: 2014/1580, Tarih: 27.01.2014

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ... ve ... 'ın suç işleme kastlarının bulunmadığına, atılı suçun oluşmadığına, verilen cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik dosya içeriğine uygun olmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

IV- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanığın hüküm tarihinden sonra, 23.12.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; bu hususun araştırılarak sonucuna göre TCY.nın 64/1 ve CYY. nın 223. maddesi uyarınca karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle (BOZULMASINA),

V- Sanık ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında koşulları gerçekleştiği halde TCK.nun 58/7 madde ve fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A- Sanık ... yönünden; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, içeriği maddi bulgularla desteklenemeyen telefon görüşmelerine dayalı iletişim kayıtları dışında cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramalarda herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) ... yönünden;

1- Silah ticareti suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinden dava açıldığı halde, suçun vasıf değiştirdiği kabul edilerek aynı eylemden dolayı silah taşımak ve bulundurmak suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/3 maddesinden mahkumiyet hükmü kurulup, silah ticareti suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinden dolayı da vasıftan beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de, sanıkta elde edilen “100” adet merminin tamamının atışa elverişli olup olmadığının belirlenmediği anlaşılmakla, 51 adetten az mermi bulundurmanın 6136 sayılı Yasanın 13/son madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı da gözetilerek sağlam ve atışa elverişli mermi sayısı belirlenerek 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

C- Sanık ... yönünden;

C- Sanık ... yönünden;

1- Silah ticareti suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinden dava açıldığı halde, suçun vasıf değiştirdiği kabul edilerek aynı eylemden dolayı silah taşımak ve bulundurmak suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesinden mahkumiyet hükmü kurulup, silah ticareti suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinden dolayı da vasıftan beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de,

a- Dosya kapsamı, sanığın evinde ele geçen tabanca sayısı, hakkında takipsizlik kararı verilen ... ve ... ile dosyamız sanıkları ..., ... ve ... ile sanığın yaptığı telefon konuşmalarının içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin silah ticareti suçunu oluşturacağı ve 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinden cezalandırılması yerine, dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

b- Kısa kararda sanık hakkında TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesine karşın hükmün gerekçesinde 62. maddenin uygulanmasına denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

c- Sanıkta yakalanan 3 tabancadan bir adedinin dosyada mevcut ekspertiz raporunda, ses fişeklerinden tadil edilmiş yasak niteliği haiz fişekleri de atabilen yarı otomatik bir tabanca olduğu belirtildikten sonra, her hangi bir tadilat yapılıp yapılmadığı hususuna değinilmeden “... namlusunun içerisinde gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek, uç kısımlarına namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye ya da kurşun kütle takılan yasak niteliği haiz fişekleri de atabildiği”nin belirtilmesi ve bu tabanca üzerinde fişek ele geçirilememiş olması karşısında; davaya konu ses ve gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, üretim şeması getirtilip, üretim şemasının temin edilememesi halinde suça konu silahın fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki bilirkişi raporu eklenip üretici firmadan mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, üretim iznine uygun imalattan sonra üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde bir kez de Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması

D- Sanık ... yönünden;

D- Sanık ... yönünden;

Sanık hakkında silah ticareti suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı halde, suçun vasıf değiştirdiği kabul edilerek aynı eylemden dolayı silah taşımak ve bulundurmak suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesinden mahkumiyet hükmü kurulup, silah ticareti suçundan 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesinden dolayı da vasıftan beraat kararı verilmesi,

E- Tüm sanıklar yönünden, tutuklu olarak kaldıkları sürelerin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubunun kararda gösterilmemesi

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve sanık ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış haklar saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1770, Karar No: 2018/11875, Tarih: 05.07.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1770 E.  ,  2018/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... . Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.01.2015 gün ve 2014/692 Esas - 2015/30 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 13.02.2018 gün ve 4899-912 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, bir kısım davalılardan HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 310,00.-'ar TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3805, Karar No: 2019/11797, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3805 E.  ,  2019/11797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ... için; CMK’nın 223/2. maddesi gereğince beraat

2-Sanık ... için; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’nin mahkumiyetine, diğer sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’nın, sanıklar ... ve ...’nın müşterek imza ve temsil yetkilisi, sanık ...’nin ise mesul müdür olduğu Sporyum Spor Faaliyetleri İşletmeciliği Turizm Sanayi Ticaret A.Ş isimli işyerinde spor üyeliğinin bulunduğu, bu üyeliğini bir süreliğine dondurmasına rağmen olay günü spor salonuna spor yapmak için giriş yaptığı, spor salonundaki tırmanma duvarına tırmandığı, en tepeye doğru ulaştığı sırada elinin kayması ile sırt üstü yere düşmesi sonucu alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonları üzerine etkisi ağır (4) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; spor tesisinde tırmanma duvarı ile ilgili bir rehber ya da eğiticinin bulunmadığı, tırmanma duvarı ile ilgili branş ruhsatının Dağcılık Federasyonundan alınmadığı, emniyet kemeri, kask, ip, kemer ve minder gibi ekipmanların Türkiye Dağcılık Federasyonu Tırmanış Kurulu eğitmenleri tarafından kontrol edilmediğinin tespiti karşısında, somut olayda meydana gelen zararın sorumlularının belirlenmesi amacıyla, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak neticesine göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğin hususlarının kararda belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 51/8. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanıklar ... ve ...’nın kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile beraatlerine karar verilirken dayanak kanun maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine aynı kanunun 223/2 maddesi şeklinde olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3796, Karar No: 2013/12597, Tarih: 07.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3796 E.  ,  2013/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına dava ihbar edilmemiş ise de, Hazineyi temsilen ... adına hazine vekilinin davaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hakkını haiz olduğu kabul edilerek, tebliğnamede, suçtan zarar gören kurum davadan haberdar edilmeksizin yargılamaya devam olunması nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık tarafından İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 14/12/1994 tarih ve 4448 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak belirlenen ve mülkiyeti hazineye ait olan taşınmazın bir kısmının traktör ile sürülmek suretiyle açma yapılıp doğal bitki örtüsü tahrip edilerek tarımsal amaçlı olarak kullanıldığının iddia olunduğu olayda, mahkemece icra edilen keşfe katılan ziraat mühendisi bilirkişi raporu ile suça konu taşınmazın bir kısmında yulaf ekili olduğunun, diğer alanlarda herhangi bir ekimin yapılmadığının, yulaf ekiminin derince toprak işlemi gerektirmediğinin ve bu nedenle kültür ve tabiat varlıklarına zarar vermeyeceğinin, arkeolog bilirkişi raporunda ise, ekim yapılan arazinin tarıma açılması için bitki örtüsünün ve siluetin hangi tarihte bozulduğunun kesin olarak tespit edilemediğinin dava konusu alanda kültür varlıklarına verilmiş bir zarar bulunmadığının belirlendiği, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun Doğal Sitler Koruma ve Kullanma Koşulları ile ilgili 19/06/2007 tarih ve 728 sayılı ilke kararı uyarınca 1. derece doğal sit alanlarında bitki örtüsü, topografya ve siluet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik eylemlerin yasak olduğunun belirtildiği anlaşılmış olup, ilgili Kuruldan izin alınmaksızın söz konusu taşınmazın tarıma açılması için gerçekleştirilen ve sit alanın bitki örtüsü, topografya ve siluet etkisinin bozulmasına neden olan eylemin sit alanına fiziki müdahale niteliğinde olduğu, keşif tarihinde söz konusu yerde tarımsal faaliyetin halen devam ettiği de nazara alındığında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17549, Karar No: 2012/6717, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/17549 E.  ,  2012/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.... ilçesi, ..... köyü 183 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 3402 sayılı Yasanın (5831 sayılı Yasayla eklenen) Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında 16.12.2003 tarih 18 cilt, 1718 sahife nolu tapu kaydı ile tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde “2001 yılından beri ..... oğlu ...'ın kullanımındadır. Taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçları ve tek katlı bina ... oğlu ...'a aittir” şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın babalarından kaldığını ve taksim yapılmadığından beyanlar hanesindeki şerhin iptali ile kendi adının da kullanıcı olarak şerh verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kabul nedeniyle davanın KABULÜNE, dava konusu parselin kadastro tutanağının beyanlar hanesinin kullanıcı kısmının iptali ile bu kısma taşınmazın ve üzerindeki zeytin ağaçlarının 1979 yılından bu yana davacı ... oğlu ... tarafından kullanıldığının ve ona ait olduğunun şerhine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi ile daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre 18.03.1999 tarihinde yapılarak 02.06.1999 – 02.12.1999 tarihleri arasında askıya çıkartılan ve dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasanın (5831 sayılı Yasayla eklenen) Ek 4. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın davacının kullanımında olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; davacı, dava konusu taşınmazın babalarından kaldığı ve paylaşımın yapılmadığı iddiasıyla dava açmış; yargılama sırasında ise, kendi kullanımında olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, usulüne uygun olarak verilmiş bir ıslah dilekçesi bulunmamasına rağmen, davacının duruşma zabıtlarına geçen beyanı ıslah niteliğinde değerlendirilmiş, taşınmaz başında keşif yapılmak suretiyle dava edilen taşınmazın davayı kabul eden tarafça bilinmesi sağlanmadan, duruşmadaki kabul beyanı ile yetinilerek hüküm kurulmuştur. Ayrıca, tutanağın beyanlar hanesinde tek katlı binanın kullanımının ...'a ait olduğu şerh verilmiş iken, kadastro paftasında binanın gösterilmediği, komşu parsel tutanakları getirtilerek taşınmaz yönünden denetim yapılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; komşu parsellerin kadastro tespit tutanakları, varsa dayanağı belgeler, çekişmeli parselin tespitine esas alınan tapu kaydının tüm geldi ve gittileri ile 1996/4 sayılı genelge uyarınca 2001-2003 yıllarında kadastro müdürlüğünce yapılan ancak bilahare kesinleşmeden iptal edilen ve evrakı müsbîte olarak saklanan belgeler ilgili yerlerden getirtilmeli, taraflardan delilleri sorulup saptandıktan sonra taşınmaz başında bir fen elemanı aracılığıyla yapılacak inceleme ve keşifte, taşınmazın arazi üzerindeki konumu belirlenmeli, ondan sonra davalının kabul beyanına değer verilip verilmeyeceği tartışılıp değerlendirilmeli, kabul beyanına değer verilmeyeceği kabul edildiği takdirde, taraf tanıkları taşınmaz başında dinlenerek taşınmazın kimden kaldığı ve kimin kullanımında bulunduğu belirlenmeli; taşınmaz üzerinde bina olup olmadığı saptanmalı, varsa paftasında gösterimi sağlanmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; usulüne uygun verilmiş bir ıslah dilekçesi olmamasına rağmen, talepten fazlaya karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17609, Karar No: 2014/15646, Tarih: 06.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/17609 E.  ,  2014/15646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/283

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1- Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda değerlendirme için Dermaşta Köyü 1498 parsel sayılı taşınmazın 14.04.2011 tarihli satışının emsal olarak incelendiği anlaşılmıştır.

Dosyaya getirtilen satış işlemine ait akit tablosundan, 262,56 m² arsanın 200.000,00 TL bedel ile üzerindeki mevcut ipoteğin hukuki vecibeleri de devredilmek suretiyle satıldığı, satışın şekli dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırmaktadır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Dosyaya getirtilen satış işlemine ait akit tablosundan, 262,56 m² arsanın 200.000,00 TL bedel ile üzerindeki mevcut ipoteğin hukuki vecibeleri de devredilmek suretiyle satıldığı, satışın şekli dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırmaktadır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalılara ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.