muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8812, Karar No: 2024/6333, Tarih: 11.06.2024

İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/2563 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde sanık hazır bulunduğu halde yapılan aramada, katılana ait desen tescilini ihtiva ettiği belirtilen 8 pijama takımına el konulmuştur.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; ürünlerin üzerinde herhangi bir logo ve etiket bulunmadığını, sadece desenleri yüzünden el konulduğunu, ürünleri tedarikçi firmadan faturalı olarak aldığını, ürünlerin marka taklidi olduğunu bilme imkanı olmadığını, bundan sonra iş yerinde markasız ürün satmayacağını beyan etmiştir.

Dosyada mevcut 21.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda; ürünler üzerinde katılana ait şekil markasının iltibas oluşturacak benzerinin taklit olarak kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın eylemi sabit kabul edilerek hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm sanık tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ''...Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 21/09/2021 tarih 2021/14629 Esas, 2021/10830 Karar sayılı, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 2019/27576 Esas, 2019/10585 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, marka birden çok unsur içerdiği takdirde markanın asıl unsurunu, bütünü itibariyle görünüşü ve ayırt ediciliğini vurgulayan imaj oluşturur. Dosyada mevcut orijinal ve taklit olduğu iddia edilen ürünlere ait renkli fotoğrafların incelenmesinde; suça konu ürünler ile orijinal ürünler arasında renk, genel görünüm ve insan duyularında bıraktıkları izlenim bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ortalama tüketiciler yönünden iltibas dahi oluşturmayacağı, aksi kabulün tüm ekose desenli kumaşların katılanın tekeline bırakılacağı sonucunu doğuracağı ve bu durumun hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleriyle bağdaşmayacağını belirttiği, bu gerekçeyle benzer ... Limited şirketine ait ... nezdinde tescilli ekose kumaş desenleriyle ilgili ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet kararlarına karşı bozma kararı verdiği gözetildiğinde;

Somut olayda; Dosyada mevcut bilirkişi raporu incelendiğinde; Sanığın işyerinde ele geçirilen pijama takımları cinsi ürünler üzerinde, orijinal ürünlerde bulunan ... markalı marka etiketleri, ... markalı iç baskı etiketleri, müştekiye ait markaların ve çeşitli bilgilerin, barkodun bulunduğu karton etiketlerin bulunmadığı, pijama üstlerinde ön kısımda kız resmi ve yazılar basıldığı, ancak pijamalarda, şikayetçi şirkete ait tescilli ... nolu şekil markasının iltibas yaratacak benzeri kullanıldığının belirtildiği, Yargıtay'ın anılan kararlarında da belirtildiği üzere, orijinal ve taklit olduğu iddia edilen ürünlere ait renkli fotoğraflarla suça konu ürünler ile orijinal ürünler arasında renk, genel görünüm ve insan duyularında bıraktıkları izlenim bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ortalama tüketiciler yönünden iltibas oluşturmayacağı, aksi kabulün tüm ekose desenli kumaşların katılanın tekeline bırakılacağı sonucunu doğuracağı, bu durumun hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleriyle bağdaşmayacağı da gözetilerek, sanığın beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.

Somut olayda, sanığa ait iş yerinde, katılan adına tescilli ... numaralı desen markasının taklit edilmesi suretiyle üretildikleri iddia edilen toplam 8 adet pijamanın ele geçirildiği, alınan bilirkişi raporunda suça konu ürünler ile katılana ait orijinal ürünler karşılaştırılarak, suça konu ürünlerin katılanın ... tescil numaralı markası ile iltibas meydana getirecek şekilde kullanıldığının tespit edildiği anlaşılmış ise de;

Dairemizin yerleşik içtihatlarında ayrıntılarıyla belirtildiği üzere, ortalama tüketici nezdindeki karıştırma ihtimalinin her "somut olay özelinde" ayrıca değerlendirilmesi gerekir.

Dosyada mevcut olan, orjinal ürünlere ilişkin fotoğraflar ile sanığın iş yerinde ele geçirilen suça konu pijama takımlarına ait fotoğrafların incelenmesinde, düz siyah renkli olan pijama üstlerinin ön kısımlarına kız resmi ve yazılar basıldığı, pijama altlarında ve pijama üstlerinin kol kısımlarında ise ... tescil numaralı marka ile iltibas yarattığı iddia edilen ekose deseninin kullanıldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2019 tarihli ve 2017/7-369 Esas, 2019/621 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere "Markaların benzerliğinin tespiti bakımından dikkate alınması gereken husus, uyuşmazlığa konu işaretin ortalama tüketici/halk üzerinde bıraktığı intiba, diğer bir değişle izlenimdir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2019 tarihli ve 2017/7-369 Esas, 2019/621 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere "Markaların benzerliğinin tespiti bakımından dikkate alınması gereken husus, uyuşmazlığa konu işaretin ortalama tüketici/halk üzerinde bıraktığı intiba, diğer bir değişle izlenimdir.

Bu tetkikler yapılırken, ayırt edici nitelikte olmayan, anonim veya herkes tarafından kullanılabilecek unsurlar inceleme dışı bırakılmalı, asli ve ayırt edicilik niteliğini haiz unsurlar ile markaların öncelikle kelime unsurları, görsel ve sesçil (fonetik) açılardan benzerliği dikkate alınmalı, benzer olabileceği düşünülen unsurların markanın bütünü üzerindeki tüketici algısını etkileyip etkilemediği, bilinirliğinin ne düzeyde olduğu gibi hususlar değerlendirilmeli ve markanın ayırt edicilik gücünün yüksekliğinin benzerlik incelemesini etkilediği hususu da göz ardı edilmemelidir."

Bu açıklamalar ışığında tekrar somut olaya dönüldüğünde; suça konu pijama takımlarının renk, genel görünüm, insan duyularında bıraktığı izlenim yani bütünü itibarıyla görünüşü nazara alınarak, sanığa ait iş yerinde ele geçirilen ürünler ile katılan adına tescilli ... numaralı marka arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve taktirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 2. Fikri Sınaî Haklar Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3296, Karar No: 2011/14324, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3296 E.  ,  2011/14324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2007/377-2009/479 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18/02/2005 tarihinde davalı EGO Genel Müdürlüğüne bağlı otobüsten inerken davalı sürücü ...’ın hatalı ve kusurlu vasıta kullanması sebebiyle merdivenden düşerek 90 gün iş ve gücüne mani olacak şekilde yaralandığını, halen yürüyemediğini, alet yardımı ile ayağa kalkmakta olduğunu, merdiven çıkamadığını, sol femur kemiğinin kırıldığını, platin takıldığını, iki yılı aşkın zamandır büyük sıkıntı ve üzüntü içinde olduğunu, ev işlerini yapamadığını, bakıma muhtaç olduğunu ileri sürerek, 31.422,81 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddini savunmuştur

Davalı ...’a dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğine rağmen, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kaza nedeniyle davacı 01/07/1941 doğumlu ...’ın vücut genel çalışma gücünden %37 nispetinde kaybettiği, 6 ay süre ile iş görmezlik halinde kaldığı, ceza davasında alınan rapora göre davalı sürücü ...’ın tam kusurlu, davacının kusursuz olduğu tespit olunmakla yeniden kusur incelemesi yaptırılmasına gerek görülmediği, davacının sürekli iş görmezlik zararının 2.100,90 TL, maluliyet zararının 27.241,91 TL ve bir başkasının bakımı nedeniyle uğranılan zararının 2.100,90 TL olduğu, olayın özelliği, tarafların kusur oranı ve diğer sosyal ekonomik durumları da dikkate alınarak manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle, 31.442,81 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 18/02/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ego Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı EGO Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı EGO Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.672,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15366, Karar No: 2018/1896, Tarih: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15366 E.  ,  2018/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2003 takvim yılında işlenen suçtan; düşme

2005 takvim yılında işlenen suçtan; beraat

Sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan yerel mahkemece kurulan beraat kararının Dairemizin 29.05.2012 tarih 2012/6953 esas ve 2012/9925 karar sayılı kararıyla bozulup zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği halde yerel mahkemece “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan tekrar düşme kararı verilmiş ise de; bu kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3063, Karar No: 2021/7790, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3063 E.  ,  2021/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9631, Karar No: 2016/9405, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9631 E.  ,  2016/9405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... Mahallesi, ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vasi adayı ...'un alınan beyanına göre kısıtlı adayının ...'a hiç gelmediği, ... ya da ... ilinde ikamet ettiği, ... Adliyesi yargı sınırları içerisinde yetkisizlik kararına gerekçe edilen adresin bulunmaması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosyada yapılan kolluk araştırmalarında kısıtlı adayının ... isimli bir şahıs ile birlikte yaşadığı fakat nerede ikamet ettiğinin bilinemediği tespit edilmiştir. UYAP'tan alınan güncel nüfus kaydında kısıtlı adayının 27.09.2016 tarihinde ... ile evlendiği ve bu kişiden 28.04.2014 doğumlu ... isminde bir kızı olduğu ve güncel MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:4 İç Kapı No:1 .../...” olduğu anlaşılmaktadır. Vasi adayının, kardeşinin ... ya da ...'de ikamet ettiği beyanı da dikkate alındığında ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da ... 2. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18668, Karar No: 2015/11617, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18668 E.  ,  2015/11617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 tarih ve 2010/73-2014/97 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/11/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...ne ait yağ emtiasını nakliyat rizikolarına karşı teminat altına aldığını, 3.000 ton ham ayçiçek yağı emtiasının ... adlı gemi ile ...'dan ...'a taşınması işinin davalılar tarafından yerine getirildiğini, emtianın ...'nda boşaltılması sırasında 47,827 ton eksik olduğunun tespit edildiğini, davalı ...'nin ... Gemisi donatanı/maliki, davalı ...'nin ise geminin işleteni konumunda olduğunu, taşıma sırasında emtiada meydana gelen eksilmeden her iki taşıyanın da sorumlu bulunduğunu, sigortalıya yapılan 35.310,19 USD ödeme neticesinde haklarına halef olduğunu, davalılar aleyhine başlatılan icra takibine haksız yere itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ...'ne ise ticaret sicildeki son adresi esas alınarak TK'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının TTK'nun 1061-1063 maddelerine dayandığı, TTK'nun 1099. maddesine göre “konişmentoda taşıyanın adı gösterilmemişse taşıyan geminin donatanı” sayıldığı, buna göre 1 no.'lu davalının husumet ehliyeti bulunduğu, 2 no.'lu davalının taşıyan ya da taşıyan temsilcisi olduğu sabit olmadığından husumet ehliyeti nedeniyle davanın reddi gerektiği, yükleme limanı sahil tank ölçü raporları, yükleme limanı gemi ölçü raporu ve dosyaya sunulan tüm belgeler birlikte ele alındığında gemi tahliyesinin sabit tank sistemleri olan bir limana yapılmadığı, toplamda 48 ayrı tren vagonuna tahliye gerçekleştirildiği, bu durumda birden çok ölçü değişkeni söz konusu olduğundan ölçüm hasarlarının doğacağı, davacı tarafa konşimentoları ve tercümesini tam olarak ibraz etmek üzere kesin süre verilmesine rağmen ek rapor tanziminde de konşimento arka yüzlerinin yük hasarı sınırlarına dair şartları dosyada

yer almadığından taşıma sözleşmesi veya konşimento yük sınırları değerlendirmesi yapılamadığı, bu durumda boşaltma limanında saptanan 2952,173 kg'a göre eksiklik olarak belirtilen ve bilirkişi raporunda 36.169,65 USD olarak hesaplanan miktara itibar etme olanağı bulunmadığı, davacının ek 6 olarak sunduğu yükleme limanı gemi ölçü raporu incelendiğinde yükleme limanında gemiye 5.961 metrik ton eksik yükleme yapıldığı, eksik yük katsayısı ile bu miktarın 11.341 metrik ton olduğu, tahliyenin sabit tanklara yapılmadığı gözetildiğinde, bu türden sıvı emtialarda fire oranının %0,5 olduğu dikkate alınarak (konşimentoda 3000 mt emtia yüklendiği gösterildiğinden) boşaltmada 9985 mt emtia teslimi ile taşıyanın sorumluluktan kurtulacağı, dosyada 2952,17 mt teslim söz konusu olduğu, taşıyanın aradaki 32,82 mt'dan sorumlu sayılabilmesi için yükleme limanında yüklemenin tam olması ve tahliye limanında da boşaltmadaki eksiğin fire limitinin üstünde olması gerektiği, tahliyenin kabul edilen koşullara uygun yapılması halinde taşıyanın sorumluluğu söz konusu olacağından ve eldeki dosyada bu yön sabit olmadığı gerekçesiyle davanın 1 nolu davalı yönünden esastan, 2 nolu davalı yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre dava dilekçesinde 1 nolu davalı olarak gösterilen davalı ...'nin dava konusu ... Gemisi donatanı/maliki, 2 nolu davalı olarak gösterilen davalı ...'nin ise geminin işleteni konumunda olduğu iddia edilmiş olup ve mahkeme gerekçesinde de buna göre açıklama yapılmış olmasına rağmen karar başlığında davalıların sıralamasının ters yazılması yani davalı ...'nin dava dilekçesine uygun olarak 1 nolu davalı olarak gösterilmesi gerekirken 2 nolu, davalı ...'nin de yine dava dilekçesine uygun olarak 2 nolu davalı olarak gösterilmesi gerekirken 1 nolu davalı olarak gösterilmesi doğru değil ise de bu durumun maddi hatadan kaynaklanmış olduğunun anlaşılmasına, yanlışlığın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5056, Karar No: 2021/2479, Tarih: 16.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/5056 E.  ,  2021/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında beraat; sanık ... ... hakkında hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ...Ş. vekilinin temyizinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden önce 15/08/2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Sanık ... ... hakkında kurulan mahkumiyet ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

1-Türkiye ... Bankası ... Şubesi servis yetkilisi olan sanık ... ... hakkında kanuni soruşturma raporu kapsamında 12/07/1998-02/01/2003 tarihleri arası imzasız tediye fişleri, sahte imzalı tediye fişleri yahut mudi kandırılmak suretiyle imzalatılan boş tediye fişlerini kullanmak suretiyle banka müşterilerinin hesaplarından zimmetine para geçirdiği iddiasıyla kamu davası açılmış olup;

Uyulmasına karar verilen Dairemizin 04/03/2013 tarih ve 2010/4757 Esas, 2013/6523 Karar sayılı bozma ilamı içeriğinde de belirtildiği üzere;

Dairemizin uygulamalarına göre;

Zimmetin, banka içi kayıtların olağan bir denetimi, araştırma ve karşılaştırılması suretiyle kesin bir biçimde ortaya çıkarılabilecek durumda olması halinde basit olarak nitelendirilmesi mümkün olup;

Ayrıca,

Tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise, eylem basit zimmet,

Mudiyi yanıltarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanılıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekilerek mal edinilmiş ise, eylem nitelikli zimmet,

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atılmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.

Yukarıda anılan hususlar dikkate alınarak, buna göre;