muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1090, Karar No: 2021/7748, Tarih: 01.07.2021

Dosyanın incelenmesinde; birleşen davada davalının 2004 ile 2008 yılları arasında Kara Harp Okulunda eğitim gördükten sonra 30.08.2008 tarihinde subay olarak nasbedildiği, ancak; mecburi hizmetini tamamlamadan 28.03.2014 yılında ilişiğinin kesildiği anlaşılmakta olup, davalının bu sırada ayrıca

45. Helikopter Pilot Subay Temel Kursu, Birinci Pilot Eğitimi Kursu, 31. Dönem AS-532 Helikopter Pilot İntibak Kursu eğitimlerine katıldığı anlaşılmıştır. Söz konusu kurs masrafları maliyet cetvelinde uçak ve helikopter uçuş masrafları olarak gösterilmiştir.

Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğinde helikopter ve uçuş masraflarına ilişkin herhangi bir masraf kalemine yer verilmemiştir.Aynı zamanda söz konusu yönetmelikte 11.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Maliyet Hesabı başlıklı 5. maddesinin (e) bendinde Uçuş(pilotaj)eğitim merkezlerinde veya uçuş birliklerinde verilen başlangıç,temel ,tekamül uçuş(pilotaj)eğitimlerinde ,uçuşta sarf edilen yağ,yakıt ve oksijen giderleri, (f) bendinde Uçuş(pilotaj)eğitim merkezlerinde hizmet alımı yoluyla tedarik edilen başlangıç, temel, tekamül uçuş (pilotaj) eğitim masraflarının hesaplanmasında bu maddenin birinci fıkrasının (a),(b),(c),(d)ve (e)bentlerinin dikkate alınacağı belirtilmiştir.

Söz konusu uçuş eğitimlerine ilişkin değişikliğin asıl dava davacısı-birleşen dava davalısının resen emekliye sevk edildiği tarihten sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılmasına göre birleşen davada davacı Kurumun bu masraflara ilişkin talebinin Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik hükümlerine göre haklı olmadığı anlaşıldığından, mahkemece bu husus göz ardı edilerek yanılgılı şekilde söz konusu masraf kalemlerini hesaplamada dikkate alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurularak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince asıl dava davacısı-birleşen dava davalısının sair temyiz itirazların reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın asıl dava davacısı-birleşen dava davalısı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nin 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15905, Karar No: 2014/17450, Tarih: 21.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/15905 E.  ,  2014/17450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM :13/04/2006 sayılı Ek karar ile verilen 5237 sayılı Kanunun 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün infazının durdurulmasına ilişkin 06/06/2011 tarihli Ek karar

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında, yerel mahkemece 23.08.1995 tarih ve 1995/611 Esas, 1995/488 Karar sayılı ilam ile; hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59, 40. maddeleri gereğince neticeten 2 Yıl 11 Ay hapis cezası verilerek, temyiz edilmeden kesinleştiği, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.01.2006 günlü talebi üzerine uyarlama yargılaması yapılarak, 13.04.2006 gün 1995/611-488 sayılı ek kararla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62. maddeleri gereğince hükümlünün neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilip 28.04.2006 günü cezaevinde bulunan hükümlüye tebliğ edildiği, 02/05/2011 tarihli dilekçesi ile mahkemeye başvuran hükümlü, “5728 sayılı kanun ile değişik CMK 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini” talep ettiği, mahkemenin ise bu taleple ilgili bir karar vermesi gerekirken, kanun yolu başvuru merciinin uyarlama ek kararında gösterilmediğini gerekçe göstererek 06/06/2011 tarihli ek karar ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine dair karar verip hükümlüye tebliğ ettiği, ancak hükümlünün 08.06.2011 günlü dilekçesiyle açıkca "temyizle işi olmadığı" belirterek sadece CMK. 231. maddesi anlamında bir karar verilmesini dile getirdiği, 13.06.2011 tarihli dilekçesinde de temyiz iradesi olmadığını belirtir beyanlarını tekrarlayarak uyarlama ek kararını temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında evrakın incelenmeksizin İADESİNE, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/567, Karar No: 2020/3996, Tarih: 04.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/567 E.  ,  2020/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, .... İlköğretim Okulu binası içindeki okul kantininden 500,00 TL para ile 5-10 adet kek ve çikolata çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12167, Karar No: 2019/9813, Tarih: 16.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12167 E.  ,  2019/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemli asıl dava ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı (davalı) ile davalı ... ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil, birleştirilen dava ise 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak asıl davada kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat talebi yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin davalı ... yönünden kabulüne, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Birleştirilen davada, arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun .../... fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde, asıl davada ise kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat talebi yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin ise davalı ... yönünden kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, .../05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8075, Karar No: 2013/6603, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8075 E.  ,  2013/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.04.2011 tarih ve 2010/241-2011/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı nezdinde işyeri sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan gayrimenkul üzerindeki 2072 m2 dolgu demirli beton sahada aşırı yağmur ve sel nedeni ile hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin ödenmediğini belirterek 37.575,00 TL'lik ihbar tarihi olan 04/11/2009 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, demir dolgulu beton sahadaki hasarın, sahanın kullanımından dolayı zamanla aşınarak yıpranması, sahanın oturması veya inşaat hatasından dolayı beton sahadaki dilitasyonların zamanla açılması sonucu meydana geldiğini ve teminat kapsamı dışında bulunduğunu, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşınmazında meydana gelen hasarın, tesis sahasının kullanım hatası ve kullanım sırasında derzlerde meydana gelen tahribatların zamanında onarılmaması sonucu meydana geldiği, sel ve su baskınından kaynaklanmadığı, zararın teminat kapsamı dışında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1167, Karar No: 2020/15667, Tarih: 17.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/1167 E.  ,  2020/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; , bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10 2014 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının ertelendiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hapis ve adli para cezasına hükmedildikten sonra, 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle hükmedilen adli para cezasının “ 450 TL” üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç adli para cezasının 450 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere “ sanığa verilen 10 ay hapis cezasının TCK 51 maddesi uyarınca ertelenmesine,” ibarelerinin eklenmesi ve hükmün 2/4. bendinden “sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç olarak adli para cezasının 450,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 450 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; , bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10 2014 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının “6000 tl adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 6.000,00 adli para cezası üzerinden infazı ile adli para cezasının 24 ay eşit taksitle tahsiline" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının 1/5,6,7,8,9,10,11,12” bentlerinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA gerektiğinin gözetilmemesi, 17.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8975, Karar No: 2020/6896, Tarih: 09.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8975 E.  ,  2020/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile

TCK’nın 89/4, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 89/4, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli ve 2013/483 esas, 2014/279 karar sayılı kararının 18.09.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 15.06.2015 tarihinde “mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, hakaret ve konut dokunulmazlığını ihlal etme” suçlarını işlediği ve Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçlardan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükümlerin 10.03.2016 ve 20.04.2016 tarihlerinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2013 tarihli ve 2016/347 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti, meskun mahalde, 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve karşı yönden gelen katılan ... idaresindeki otomobil ile katılanın şeridinde çarpıştığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin kemik hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki hak yoksunluğuna ilişkin kısımların hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18982, Karar No: 2023/11224, Tarih: 18.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/18982 E.  ,  2023/11224 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/170 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1482 Esas, 2021/1154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit taksitte tahsiline karar verildikten sonra kararda ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması kanuna aykırı olması nedeniyle hükmün düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Ele geçen uyuşturucu maddenin sanığın hakimiyetinde olduğu iddia edilmiş ise de, bu durumun kabulü mümkün olmadığına, sanık ikinci katta ikamet etmekte olup, uyuşturucu madde ise giriş katı kapı kısmının üst kısmında ele geçirildiğine, giriş kapısında bulunan uyuşturucunun başka bir kimse tarafında da koyulması durumu mümkün olduğuna, giriş kısmında ikamet eden ... isimli şahıs bir ay önce ikametten taşınmış ise de bu uyuşturucu maddenin ne kadar bir süredir bahse konu yerde bulunduğuna dair bir tespit de mevcut olmadığına,

2. İncelemeye verilen bulgular üzerinde yapılan incelemede iz tespit edilemediğine,

3. İfade tutanaklarına bakıldığında sanık aleyhine olabilecek bir durum mevcut olmadığına,

4. Asla kabul anlamına gelmemekle birlikte elde edilen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına,

5. Ele geçirilen sentetik kannabinoid maddesinin saflık ve netlik oranı ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Kimya İhtisas İhtisas Dairesi Narkotik Şubesince ek rapor alınması gerektiğine,

6. Sanık dilekçelerinde, " ... öz kardeşim bana bu iftirayı attığını eve uyuşturucuyu katıp emniyete şikayet ettiğini bizzat beyan etti", " ... Kapalı görüşte Muhsin Öndül olan abime telefonda doğruları söyletti" , " ... Kapalı görüşteki telefon kayıtlarının özgürlüğüme kavuşmamın gerçekliğinin ispatıdır" şeklinde beyan ettiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Alınan istihbari bilgi ile uyumlu olarak sanığın ikametinin bahçe kısmında çakılı tahta kapıya arama köpeğinin tepki vermesi üzerine ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanığın fiili hakimiyet bölgesi içinde bulunduğu mahkemece kabul edildiği, uyuşturucu maddenin miktar itibariyle de kullanım sınırlarının çok üstünde olduğu ve ticaret yapma amacıyla bulundurduğu, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek sanığın ikametinde elde edilen uyuşturucu maddenin miktarı ve yakalanış biçimi nazara alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine, sanığın üzerine atılı sübut bulan suçu işleyiş biçimi, kastının ağırlığı, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı da nazara alınarak eylemine uyan kanun maddesindeki cezada teşdit uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE