muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11990, Karar No: 2018/21091, Tarih: 04.10.2018

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan ... 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için ... mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve ... kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca ... görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine ... sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının ... sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ... 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16910, Karar No: 2014/5974, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/16910 E.  ,  2014/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 29. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2011/172-2012/166

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2012 tarih ve 2011/172-2012/166 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/03/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av.M.. A., davalılardan Isısan Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. vekili A..A..D.. ile diğer davalı .. A.. Su Arıtma Sis. San. Tic. A.Ş. vekili Av. İ.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Makine Kırılması Sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı A. Gayrimenkul Yatırım ve Turizm A.Ş'ye ait 3 adet B..L.. Plus SB-825L/2500 marka tipindeki sıcak su kazanının sigortalı tarafından 26/10/2006 tarihinde satış-bakım sözleşmesi ile davalı Bosch A.Ş'den satın alındığını, kazanların garanti süresinin 5 yıl olduğunu, periyodik bakımların kontrolünü de aynı firmanın yaptığını, kazanların temizlenmesi, koruyucu kimyasal ile ömrünün uzatılması işlemleri işi için de yine sigortalı ile davalı .. A.Ş. arasında 01/04/2008 tarihinde servis anlaşması imzalandığını, zaman içinde her üç kazanda çatlama, su borularında delinme olduğunu, mahkeme aracılığıyla yapılan tesbitte bağlı kazan fılanşındaki çatlamanın kazan imalat hatasından meydana geldiği, duman borularında oluşan korozyon ve delinmelerin ise kimyasal korumanın tam yapılmamasından oluştuğunun ortaya çıktığını, dava dışı sigortalının davalı .. A.Ş. ile olan sözleşmesine 31/03/2009 tarihli ihtar ile son verdiğini, kazanlardaki hasarların imalat hatasından kaynaklanması nedeniyle davalı Bosch A.Ş. firmasının imalat ve bakım hatasından, diğer davalı .. A.Ş'nin gerekli kimyasal korumayı sağlamamasından dolayı müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, sigortalıya ödenen zarar tutarı 278.280,07 USD'den kazanların Aviva Sigorta A.Ş. ile müşterek sigorta yapılmasından dolayı %40 payına tekabül eden 111.312,03 USD'nin 06/01/2010 ödeme tarihinden faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı B.. A.Ş. vekili, davacının sigortalısına yaptığı ödemenin poliçe koşulları ve klozlarına aykırı olduğunu, ödemenin lütuf (ex grata) ödemesi olarak kabul edilmesi gerektiğini, yasal sürede ayrıca ayıp ihbarının yapılmadığını, zararların imalat hatasına bağlı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı B.. A.Ş. vekili, davacının sigortalısına yaptığı ödemenin poliçe koşulları ve klozlarına aykırı olduğunu, ödemenin lütuf (ex grata) ödemesi olarak kabul edilmesi gerektiğini, yasal sürede ayrıca ayıp ihbarının yapılmadığını, zararların imalat hatasına bağlı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .. A.Ş. vekili, sigortalı şirketin oluşan kazan hasarlarında kendisinin kusurlu olduğunu, anlaşma koşullarına uymadığını, eksik boya kullanımı bulunmadığını, kazanların çatlaması veya değişmesine korozyonun neden olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre 111.312,03 USD'nin 06/01/2010 tarihinde Garanti Bankası Yenibosna Ticari Şubesi'ne davacı tarafından ödendiği, her ne kadar, TTK'nın 1301. maddesine göre davacı dava dışı sigortalıdan ödeme belgesi almamış ise de Borçlar Yasası'nın 162. maddesine göre dava dışı sigortalının haklarını temlik suretiyle devraldığı, davacı sigorta şirketinin alacağı temlik hükümlerine göre talep etme hakkının bulunduğu, su kazanlarının hatalı üretime ve hatalı işçiliğe bağlı olarak zarar gördüğünün tesbit edildiği gerekçesiyle davanın davalı .. Altek Su Arıtma Sistemleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. yönünden husumetten reddine, diğer davalı B..T.. Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. yönünden ise kabulü ile 111.312,03 USD'nin 06/01/2010 'dan itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesine göre yürütülecek faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava davacı sigorta şirketi nezdinde sigortalı üç adet sıcak su kazanında meydana gelen zararın ürünlere garanti veren ve satan B.. Termo Teknik Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. ile bakım hizmeti veren ..Altek Su Arıtma Sistemleri Sanayi ve Ticaret A.Ş’den tazmini istemine ilişkindir.

2-Dava davacı sigorta şirketi nezdinde sigortalı üç adet sıcak su kazanında meydana gelen zararın ürünlere garanti veren ve satan B.. Termo Teknik Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. ile bakım hizmeti veren ..Altek Su Arıtma Sistemleri Sanayi ve Ticaret A.Ş’den tazmini istemine ilişkindir.

Davalı B.. T.. Teknik Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. vekilince arızalanan ve değişimine karar verilen üç adet sıcak su kazanına ilişkin olarak her biri 165.658,94 TL tutarında üç adet fatura kestiklerini, ancak davacı sigortalısı tarafından her biri 100.623,24 TL olan üç adet iade faturası kesilmek suretiyle üç kazan için toplamda 195.107,10 TL ödenmiş olduğu savunulmuş bulunmasına rağmen davalının bu savunması üzerinde ne hükme esas alınan bilirkişi raporunda ne de mahkeme kararında hiç durulmamıştır. Bu durumda, mahkemece davalının bu savunması üzerinde durularak gerektiğinde mümeyyiz davalı şirket ticari defter ve kayıtlarında inceleme yapılarak hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı görülmekle davalılardan B.. T.. Teknik Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı .. Altek Su Arıtma Sistemleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece alınan bilirkişi raporunda meydana gelen hasarın hatalı üretim ve hatalı işçiliğe bağlı olarak meydana geldiği, diğer bir deyişle riziko ile hatalı üretim arasında uygun nedensellik bağının bulunduğu belirtilerek davalı .. Altek Su Arıtma Sistemleri San. ve Tic. A.Ş yönünden hasarla ilgili atfı kabil kusur yüklenemeyeceği açıklanmış ve mahkemece de bu husus gerekçede bu şekilde kabul edilmiş olmakla bu davalı yönünden davanın esasdan reddi ile lehine nisbi ücreti vekalete karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın husumetten reddi ile lehine maktu ücreti vekalete karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan B.. T.. Isıtma ve Klima Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı BWT A. Su Arıtma Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9114, Karar No: 2015/11633, Tarih: 13.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/9114 E.  ,  2015/11633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DERİNKUYU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu T. Köyü çalışma alanında bulunan .. ada .. parsel sayılı 15.093,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davacı ve davalıların miras bırakanı ... adına tespit edilmiş iken 14.07.2003 gününde davacı ve davalılar adına hükmen tescil edilmiştir. Davacı .... miras yoluyla gelen hakka ve miras bırakanın sağlığındaki bağışlamaya (paylaştırmaya) dayanarak dava açmış, yargılama sırasında murisin ölümünden sonraki paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 122 ada 100 parsel sayılı taşınmazın davacı ..... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı .. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaza tarafların ortak murisinin ölümünden sonra davacının 25 yılı aşkın süredir zilyet olduğu, bu halde davacı yararına taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ve davalılar ortak miras bırakan... mirasçılarıdır. Her ne kadar davacı dava dilekçesinde murisin sağlığında yaptığı bağışlamaya (paylaştırma) dayanmış ise de mahkemenin 26.10.2011, 18.09.2013 tarihli duruşmaları ile yapılan keşifte alınan beyanına göre yargılama sırasında dayandığı hukuki sebebi değiştirerek murisin ölümünden sonra gerçekleştiğini ileri sürdüğü paylaşmaya dayanmıştır. Bu kapsamda yapılan incelemede; davacı ... ve bir kısım mirasçılar çekişmeli 122 ada 100 ve başka parsellere yönelik Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davalılar ... ve diğer mirasçılar aleyhine taşınmazların 1973 yılında mirasçılar arasında paylaşıldığını öne sürerek dava açmışlar, Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan Kadastro Mahkemesi 15.11.2002 tarih 2001/2,2002/15 E-K.sayılı ilamıyla; muris .... terekesinin mirasçılar arasında usulüne uygun olarak paylaşılmadığı, taksime bütün mirasçıların katılmadığı gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli 122 ada 100 parselin D.. G.. mirasçıları adına tesciline karar vermiş ve bu karar kesinleşerek 14.07.2003 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Bu halde anılan Kadastro Mahkemesi dosyasının konusu, tarafları ve dayandığı vakıalar itibariyle taraflar arasında kesin hüküm oluşturduğu açıktır. Kural olarak kesin hüküm 6100 sayılı HMK'nın 114/1-i ve 115/2. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarından olmakla davacının murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında gerçekleştiğini iddia ettiği paylaşım iddiasına kesin hüküm nedeniyle değer verilemez. Hal böyle olunca, mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz, davalı ... temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9473, Karar No: 2021/9641, Tarih: 05.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9473 E.  ,  2021/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 1. İş Mahkemesi

Dava, aidiyet istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya kapsamında tanık olarak dinlenen şahıslara ait, Kurumdan hizmet cetvelleri celp edilmek suretiyle dosyaya eklenmeli, ayrıca Kurumda ... sigorta sicil numarasında işlem gören kaydın kime ait olduğu Kurumdan sorulmak kaydıyla, ilgili bilgi ve belgelerin celbi sağlandıktan sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18254, Karar No: 2024/8795, Tarih: 17.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18254 E.  ,  2024/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/386 E., 2016/121 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının 26.04.2016 tarihli celsede esas hakkında mütaalaada bulunması üzerine sanık müdafii tarafından beyanda bulunmak üzere süre istendiği ve Mahkemece sanık müdafiine istediği süre verildiği, 17.05.2016 tarihli celsede sunulan mazeretin kabul edildiği halde duruşma günü usulüne uygun şekilde kendisine tebliğ edilmeden, 24.05.2016 tarihli celsede sunulan mazeret talebinin de reddedilmesi nedeniyle esas hakkındaki son savunması tespit edilmeksizin, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Mahkemece verilen kararın gerekçesinde "hususları bütün olarak değerlendirilmediğinde sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanı esas alınmak suretiyle sanığın atılı suçu işlediği" şeklinde belirtilmesine rağmen kısa hükümle gerekçeli kararda mahkumiyetine hükmedilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması,

3. Sanık hakkında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan sorgulamada, Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli ve 2015/953 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında aldırılan heyet raporunda "organik mental bozukluk" rahatsızlığının tespit edildiği ve sanığın Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesine göre kısıtlanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince sanığın tüm raporları, tedavi evrakı ve dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu gözlem ihtisas dairesine sevk edilerek gözlem altına alınmasından sonra 4. ihtisas kurulunda muayenesi yapılarak suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

4. İlk Derece Mahkemesinde gerçekleştirilen yargılama sırasında On Dokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nden alınan 14.10.2014 tarihli raporda, mağdurede travma sonrası stres bozukluğu tespit edilerek ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği halde Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'ndan alınan 13.07.2015 tarihli raporda ise mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının tespit edilmesi karşısında, mevcut raporlar arasında çelişki olduğu gözetilerek mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna sevk edilip, raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

5. Dosya kapsamında temin edilen Giresun Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün tek adlî tıp uzmanı tarafından düzenlenen 06.05.2014 tarihli rapor ile Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin heyet tarafından düzenlenen 03.03.2015 tarihli raporunda, katılan mağdurenin beden ve ruh bakımdan kendisini savunamayacağı bildirilmiş olmasına karşın, katılan mağdurenin İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. Adlî Tıp İhtisas Kuruluna sevk edilip, muayenesinin yaptırılarak kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayan üçüncü kişilerce anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı heyet raporu alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.