muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/113, Karar No: 2014/20289, Tarih: 20.10.2014

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4512, Karar No: 2022/7206, Tarih: 24.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4512 E.  ,  2022/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 11.01.2013 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesi verilmesi talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14/04/2022 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Ankara ili, Akyurt ilçesi, ... Mahallesi 1766 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu (ölü) oğlu ... (ölü varisleri) adına kayıtlı olduğunu ve ...’ın mirasçılarının tespit edilmediğini belirterek TMK 594. maddesine göre Maliye Hazinesi’nin mirasçılığına karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/142 Esas, 2015/224 sayılı Kararıyla; davanın reddine hükmedilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/142 Esas, 2015/224 sayılı Kararıyla; davanın reddine hükmedilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 26.03.2019 tarih ve 2016/8361 Esas, 2019/2707 Karar sayılı ilamında; “...12.04.2013 havale tarihli iki adet ilanın ilan yeri ve zamanı da belirli olacak şekilde dosyaya eklenmelidir. 1766 parsel sayılı taşınmazın tedavüllü güncel tapu kaydı, kadastro tutanağı, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, taşınmaza ait tüm dayanak bilgi ve belgeleri ile birlikte ilgili tapu sicil müdürlüğünden getirtilmelidir. Murisin adres ve kimlik bilgilerinin araştırılmalı, nüfus kayıtlarının Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulmalıdır. Kadastro tespiti esnasında bilirkişi ve muhtar olarak görev yapan kişilerin hayatta olup olmadıkları ilgili kolluk kuvveti aracılığıyla tespit edilmeli, hayatta olduklarının anlaşılması halinde taşınmaz başında keşif yapılmasına karar verilerek, tanık olarak beyanlarına başvurulmalıdır. Bu kişilerin hayatta olmadıklarının anlaşılması halinde taşınmazın evveliyatını, kullanımını vs. bilen, görgüye ya da duyuma dayalı bilgisine başvurulabilecek köyün yaşlı kişilerinin tespiti sağlanıp yeniden yapılacak olan keşifte tanık olarak dinlenilmelidir. 05.11.2015 günü keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler de tekrar dinlenilerek beyanlarında geçen 'taşınmazı ... ... ekip biçiyor, dedelerinin yeri olarak biliyorum, ...’ın babasının akrabası ... ...’dır, ... da vefat etti.' şeklindeki beyanları açığa kavuşturulmalı, muris ... oğlu ... ile taşınmazı kullanan ... ... arasında irs bağının bulunup bulunmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmelidir. Muris ... oğlu ...’ın mirasçılarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tek tek tespit edilmesi halinde davanın reddine karar verilmeli, mirasçılarının tespit edilememesi halinde ise davanın kabulüne karar verilmelidir.” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

3. Bozma ilamında, “muris ... oğlu ...” yazılması gerekirken maddi hata neticesi , “muris ... oğlu ...” yazılmıştır.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Mahalli bilirkişilerin açık ve net olmayan beyanlarına dayanarak hüküm kurulduğunu,

2.Mahalli bilirkişilerin, tapulamanın da üzerinden uzun yıllar geçmesinin etkisiyle, taşınmazla ilgilenen kişilerin tapulama sırasında ölü olan malikinin mirasçısı mı yoksa zilyedi mi olduklarını birbirine karıştırdıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

1. Mahalli bilirkişilerin açık ve net olmayan beyanlarına dayanarak hüküm kurulduğunu,

2.Mahalli bilirkişilerin, tapulamanın da üzerinden uzun yıllar geçmesinin etkisiyle, taşınmazla ilgilenen kişilerin tapulama sırasında ölü olan malikinin mirasçısı mı yoksa zilyedi mi olduklarını birbirine karıştırdıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.Usule ait kazanılmış hak müessesi, Usul Hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (HMK) ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) “usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

2. “Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki Usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve ... bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukukî alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

3.Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez” (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

3. Değerlendirme

1.Bozma ilamında; murisin adres ve kimlik bilgilerinin araştırılması, nüfus kayıtlarının Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulması istenmişse de mahkemece, bozma ilamı gereği dosyaya getirtilen tapu ve kadastro kayıtlarında taşınmazın maliki olarak belirtilen ... oğlu ... ve ... oğlu ...’a ait kayıtlar getirtilerek inceleme ve araştırma yapılmıştır.

3. Değerlendirme

1.Bozma ilamında; murisin adres ve kimlik bilgilerinin araştırılması, nüfus kayıtlarının Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden sorulması istenmişse de mahkemece, bozma ilamı gereği dosyaya getirtilen tapu ve kadastro kayıtlarında taşınmazın maliki olarak belirtilen ... oğlu ... ve ... oğlu ...’a ait kayıtlar getirtilerek inceleme ve araştırma yapılmıştır.

2. Yargılama sırasında bozma ilamında açıklanan hususlara dikkat edilerek keşif icra edilmemiş, görgüye ya da duyuma dayalı bilgisine başvurulabilecek köyün yaşlı kişilerinin tespiti sağlanarak tanık olarak dinlenmemiş, 05.11.2015 günü keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler tekrar dinlenilenmişse de beyanlarında geçen muris ... oğlu ... ile taşınmazı kullanan ... arasında irs bağının bulunup bulunmadığı hususundaki ifadelerindeki çelişkiler giderilmemiştir.

3. Kadastro tutanağında ve tapu kayıtlarında kayıt maliki olarak görülen muris ... oğlu ...’ın mirasçılarının kim veya kimler olduğu, taşınmazı kullanan ... ile arasında irs bağının bulunup bulunmadığı dosya kapsamından kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilememektedir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik araştırmayla ve uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple hüküm bozulmuştur.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 24.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5985, Karar No: 2011/7263, Tarih: 19.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5985 E.  ,  2011/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

1- Teknik bilirkişi ... ve ....tarafından düzenlenen 07.12.2010 tarihli rapor ve eki kroki ile yine aynı bilirkişiler tarafından kroki ekinde sunulan büyük çaplı kroki eklenmek suretiyle dava konusu yerin Kızıltepe İlçesine bağlı Çatalca, Arıklı ya da Oda Köyünden hangisinin idari sınırları içerisinde kaldığı ve tapulama çalışmaları sırasında hangi köyün tapulama çalışma alanı içerisinde bırakılarak yapılan kadastro çalışması sırasında tespit dışı bırakıldığı hususlarının,

2- Bir nolu bentte belirtilen rapor ve krokiler gözetilerek dava konusu taşınmazın yer aldığı ve çevresini de gösterir biçimde birleşik ve onaylı kadastro paftasının,

3- Dava konusu taşınmazın hangi tarihte yapılan tapulama çalışmaları sırasında ve ne niteliğiyle tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden,

4- Teknik bilirkişilerin rapor ve krokisiyle rapor ekinde sunulan 811, 812, 813 ve 814 sayılı parsellerin yer aldığı kadastro paftasının onaylı fotokopisi eklenmek suretiyle dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığı hususunun Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- Dava konusu taşınmaza komşu olduğu anlaşılan 811, 812, 813 ve 814 sayılı tapulama parsellerine ait kadastro tutanak ve ekleriyle kadastro sırasında revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının onaylı örneklerinin yine Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6- Davacı ... vekaletnamede yer alan bilgiye göre Halef ve Nura'dan olma 02.02.1924 doğumlu, Kızıltepe İlçesi, Araköyü Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu belirtilerek ...'a ait nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması,

7- 51196724072 Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaralı ve Çatalca Köyü, Kızıltepe'de oturduğu anlaşılan ...'ın anılan adreste oturup oturmadığına ilişkin ilgili muhtarlıktan alınacak ikametgah belgesinin dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE , 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10013, Karar No: 2017/344, Tarih: 19.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10013 E.  ,  2017/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü ile davacının davalıya ödemekte olduğu yardım nafakasının kaldırılmasına, davacı vekilinin davalıya yapılan ödemelerin tahsiline karar verilmesi talebinden feragat etmesi nedeniyle talebin reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkilinin oğlu olan davalıya aylık 400 tl yardım nafakası ödediğini, davalının sigortalı olarak çalışmaya başladığını ve 2.000,00TL civarında kazanç elde ettiğini iddia ederek davalıya ödemekte olduğu nafakanın kaldırılmasına ve davalıya haksız olarak ödenen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde davacı açısından açılan davayı kabul ettiğini , nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini, ancak, kendisine ödenen paranın tahsiline karar verilmesi talebinin reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının davalıya ödemekte olduğu yardım nafakasının kaldırılmasına, davacı vekilinin davalıya yapılan ödemelerin tahsiline karar verilmesi talebinden feragat etmesi nedeniyle talebin reddine, davacı lehine 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmolunmuştur, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, yardım nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

./..

-2-

6100 sayılı HMK'nın 326 maddesine göre kural olarak yargılama giderleri davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir.(HMK m. 326/1) Ancak feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilir. Feragat ve kabul talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkumiyet ona göre belirlenir. (HMK 312/1)

İlk oturumda davayı kabul eden davalı, hal ve durumu ile aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermiş ise bu hükümden yararlanamaz. Bu halde davalı davayı kaybetmiş gibi yargılama giderlerini ödemekle yükümlü olur.

Diğer taraftan, 2016 tarihli ., HMK'nın yukarıda zikrolunan hükümlerine paralel düzenleme cihedine gidilmiş ve anlaşmazlığın, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilmesi halinde, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilmesi halinde tamamına hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Diğer taraftan, 2016 tarihli ., HMK'nın yukarıda zikrolunan hükümlerine paralel düzenleme cihedine gidilmiş ve anlaşmazlığın, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilmesi halinde, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilmesi halinde tamamına hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Somut olaya bakıldığında; davalının cevap dilekçesinde ve mahkemenin ön inceleme duruşmasında, davayı kabul ettiğini, bu durumun tutanak altına alındığı ve taraflarca imzalandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davalının mahkemenin ilk celsesinde davayı kabul ettiği gözetilerek davacı lehine maktu vekalet ücretinin yarısına, hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretinin tamamına hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 4. Bendinde yer alan “... “....göre belirlenen 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin..." ifadesinin çıkarılarak yerine "... “.... ne göre belirlenen 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin yarısı olan 900,00 TL vekalet ücretinin..." ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile düzeltilerek ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/34561, Karar No: 2014/4058, Tarih: 11.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34561 E.  ,  2014/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'nin suç tarihinde 15 yaşında olup, 5395 sayılı Yasanın 3/1-a maddesi uyarınca çocuk sayıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 109/3-f maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Soruşturma ve kovuşturma aşamasında mağdur için görevlendirilen vekil ücretleri için 743 TL ve çağrı kağıtları için 16 TL olak üzere toplam 759 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42207, Karar No: 2019/2416, Tarih: 19.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42207 E.  ,  2019/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın, mağdurun müdür olarak çalıştığı bankadan çektiği kredi borcunu kapatmasına karşın, buna ilişkin belgenin kendisine verilmemesi nedeniyle yanında getirdiği bidonun içinde bulunan ve TCK’nın “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde düzenlenen yakıcı özellikte maddelerden olan ve bu nedenle silah niteliğinde sayılan bidon içinde bulunan benzini korkutmak amacıyla mağdurun odasında yere serptiği ve çakmağı yaktığı, olay yerine gelen güvenlik görevlileri tarafından sakinleştirilerek yakalandığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-a maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, fakat TCK'nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile aynı Kanunun 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesindeki tehdit ve 170/1-a maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,

2) Sanığın, kredi borcunu kapattığına dair belge istemesine karşın, bu talebin banka tarafından yerine getirilmediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek sonucuna göre, hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3) Sanık hakkında hükmolunan temel cezaların alt sınırdan belirlenmesine karşın erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim sürelerinin yasal ve yeterli gerekçe göstermeden üst sınırdan tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21917, Karar No: 2015/20100, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21917 E.  ,  2015/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.