muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9733, Karar No: 2014/20234, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9733 E.  ,  2014/20234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27914, Karar No: 2019/5680, Tarih: 15.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27914 E.  ,  2019/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Eczacı olan sanığın, gerçeğe aykırı olarak reçete bedeli 55.67 TL olan ilacı faturalandırıp ilaç bedelinin ödenmesine sebebiyet verdiği bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3613, Karar No: 2007/3196, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3613 E.  ,  2007/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3244, Karar No: 2021/5758, Tarih: 14.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3244 E.  ,  2021/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş, asfalt kaplama üç şeritli karayolunda orta şeritte seyrederken, aracının ön sağ köşe ve yan kısımlarıyla, üst geçidin varlığına ve karayolunun ortasındaki refüjün tel örgüler çekilmek suretiyle kapatılmış olmasına karşın sağdan sola doğru yakın mesafedden kaplamaya giren 2003 doğumlu yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda; hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda yayanın üst geçidin varlığına ve karayolunun ortasındaki refüjün tel örgüler çekilmek suretiyle kapatılmış olmasına karşın taşıt trafiğinin yoğun olduğu karayolu üzerindeki taşıtlarının hız ve yakınlığını dikkate almadan yakın mesafeden yola giren yayaya çarpmayı önleyemeyeceğinden dolayı kusurunun bulunmadığının belirtildiği, olayın oluş şekli, kazanın meydana geldiği yol şartları dikkate alındığında raporunun somut verilere dayalı, hükme esas alınmaya elverişli, denetime açık ve olaya uygun olduğu değerlendirilmekle mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4535, Karar No: 2013/8447, Tarih: 04.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4535 E.  ,  2013/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-a, 35/2, 62, 50, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 116/2, 119/1-c,62, 50, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK'nın 152/1-a, 62, 50, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Avukatlık Ücret Tarifesi’nin 5. maddesi uyarınca, katılan idare lehine tarife hükümlerine göre belirlenen ücretin hükmolunması gerektiği gözetilmeyerek dilekçe yazım ücretine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Katılan kurum kendini bir vekille temsil ettirdiğinden hüküm

tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 575 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan kuruma verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11017, Karar No: 2014/3033, Tarih: 18.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11017 E.  ,  2014/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 11.04.2013 günlü ve 2011/270 Esas 2013/105 Karar sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı Kurum tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosya kapsamına göre, hak sahiplerinden Perbir Şahin’in gelirden çıkıp çıkmadığı, gelirden çıktığının anlaşılması durumunda yapılan fiili ödeme miktarı Kurum’dan sorularak, ilgili belgeler dosya içine konulduktan;

2-Gerekçeli kararın davalıya “ L2 cezaevi infaz bürosu beyanı ile 20.12.2008 Yozgat kapalı cezaevine sevk gitmiş olup mernis ibaresi bulunduğundan adalet mahalle muhtarı imzasına tebliğ edildi, 2 nolu haber kağıdının L2 cezaevi kapısına yapıştırıldı” kaydının bulunduğu davetiye ile usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Yeni bir geri çevirmeye ve temyiz incelemesinin gecikmesine mahal bırakılmaksızın;

Sanık olarak yargılandığı ve temyiz aşamasından geçerek kesinleştiği anlaşılan ceza dosyasında davalının hapis cezası ile cezalandırıldığı belirgin olup, Türk Medeni Kanununun 407. maddesi gereği, bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olan her ergine vasi tayini gerektiğinden; davalının hükümlülük süresi, şartla ve bihakkın tahliye tarihleri araştırılarak, davalıya vasi tayini gerekli olup olmadığı saptanıp, vasi tayinin gerekli olduğunun anlaşılması halinde vasiye; aksi halde davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi araştırılarak davalıya, gerekçeli kararın yöntemince tebliği sağlanarak temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/375, Karar No: 2020/5637, Tarih: 03.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/375 E.  ,  2020/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Marmaris-Muğla Karayolu yol yapım çalışmasında şoför olarak çalışan ...'ın sevk ve yönetimindeki ... plaka sayılı kamyon ile banket dolgusu dökmek amacıyla geri manevra yaptığı sırada kamyonun kayması üzerine yaklaşık 20 metre yüksekten dere yatağına kamyonu ile birlikte düşerek vefat ettiği olayda, ölenin adına çalıştığı taşeron firma ... Hafriyat yetkilisi sanığın çalışma alanında gerekli tedbirleri almaması nedeniyle asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, beraat kararı verilmesi veya lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 5. paragrafının çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre sanığın ekonomik durumu ve şahsi halleri gözetilerek günlüğü takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3765, Karar No: 2022/16641, Tarih: 12.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3765 E.  ,  2022/16641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin aşamalarda alınan beyanlarında, aracını sokak üzerine park ettiğini belirttiği, ancak aracı bırakırken kilitleyip kilitlemediğine dair bir beyanının bulunmadığı, 07/05/2016 tarihli olay yeri inceleme raporunda ise otomobilin sol ön kapısının açık olduğunun, kapı ve kapı kilit göbeği üzerinde ve otonun diğer kapıları üzerinde herhangi bir zorlama izinin olmadığının, otoda ön göğse monteli bulunan teyp yerinin boş ve teyp bağlantı kablolarının da boşta olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, müşteki yeniden duruşmada dinlenilerek, aracı bırakırken kapılarını kilitleyip kilitlemediği sorulup gerekirse bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak sonucuna göre, suça konu otomobilin kapılarının kilitlenmeden bırakıldığının tespiti halinde eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi, kapıları kilitli aracın açılarak içerisinden suça konu eşyaların çalındığının tespiti halinde ise eylemin aynı Kanun’un 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9880, Karar No: 2012/15067, Tarih: 13.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9880 E.  ,  2012/15067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, OLMAZSA TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, öncesinde ... adına tescil edilen 927 (88) parselin içinde bulunduğu alanda...Belediyesince ve daha sonra ... Büyükşehir Belediyesince yapılan imar uygulamalarının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, kadastral parselin ihyası ile... adına tesciline, mümkün olmaz ise tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ile dahili davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yargılama sırasında yasal zorunluluk nedeni ile ... Belediyesi'nin taraf sıfatının kalmadığı gerekçesi ile anılan belediye yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, imara dayanak idari işlemin ayakta olduğu gerekçesi ile diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan inceleme, araştırma ve özellikle uygulama neticesinde, çekişmeli taşınmazın ... Belediyesi'nin 38 nolu imar düzenleme bölgesinde kaldığı ve buna dair idari işlemin hukuki varlığını koruduğu gözetildiğinde, işin esası bakımından yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğundan hüküm altına alınması gerekli avukatlık ücreti maktu olması gerekirken nispi olarak tayin edilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6. maddesindeki " Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş bulunduklarından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı...nin harçtan muaf olması nedeniyle taşınmazın keşif esnasında belirlenen imar parsel arsa değeri olan 142.520,00.-TL üzerinden hesaplanan 12.251,00 TL nispi vekalet ücretinin davacı...den alınarak vekili bulunan davalılara verilmesine '' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; " Davalı ... Belediye Başkanlığı ile dahili davalı ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1.000.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Belediye Başkanlığı ile dahili davalı ... Başkanlığına verilmesine, '' ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14356, Karar No: 2024/17299, Tarih: 01.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/14356 E.  ,  2024/17299 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/992 E., 2022/735 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 08.03.2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20579, Karar No: 2013/19858, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20579 E.  ,  2013/19858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı eczacı olup davalı şirket ile aralarında alarm sistemi abonelik ve hizmet sözleşmesi imzalanmıştır.

Dava, tacirler arası hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı ile Sermaye şirketleri ve kooperatiflerin uzlaşma yoluyla yeniden yapılandırılması talebine ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 23.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12348, Karar No: 2013/11850, Tarih: 11.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12348 E.  ,  2013/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203/1, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ve taksitlendirme

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 8 nolu bendindeki dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılıp yerine “Katılan idare kendini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.