muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6850, Karar No: 2021/4552, Tarih: 19.04.2021

Aynı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasına yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklindeki düzenlemeler ile benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10/07/2019 tarihli ve 2018/6852 esas, 2019/10768 karar sayılı ilamında yer alan, ".... 21/11/2017 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında; idari yaptırım nedeni gösterilmediği gibi, yasal dayanak olarak 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanun'un 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanun'un 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği anlaşılmakla; ..." şeklindeki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olaya ilişkin idari yaptırım kararında da anılan Yargıtay ilamında belirtildiği şekilde, 5996 sayılı Kanun'un 8. maddesine muhalefet nedeniyle anılan Kanun'un 36/1-f maddesinin ifade edildiği, yasal dayanak olarak belirtilen her iki maddede de idari para cezasına konu kabahat eylemlerinin neler olacağı konusunda açık bir düzenleme bulunmadığı, Kanun'un 8/4. maddesinde; madde uygulamasına ilişkin çıkartılacak yönetmelikten bahsedilmekle birlikte idari para cezası tutanağında yönetmelik hükümleri konusunda da bir atıf ve açıklamada bulunmadığından itiraza konu idari para cezası tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 25/1-b maddesine aykırı olarak düzenlendiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

İdari para cezası karar tutanağında yer alması gereken hususlar 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 25. maddesinde gösterilmiş olup, kabahatliye Bağlar Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından uygulanan 01/07/019 tarih, 259 sayılı idari para cezası tutanağında idari para cezasının, bakanlıkça belirlenen belgeler olmaksızın hayvan nakli nedeniyle kesildiğinin belirtildiği, delil olarak da bakanlık müfettişi tarafından düzenlenen inceleme raporunun gösterildiği, bu haliyle idari para cezası karar tutanağının 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde sayılan unsurları havi olduğu anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 19/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26503, Karar No: 2015/32019, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26503 E.  ,  2015/32019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2015

NUMARASI : 2014/1378-2015/476

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden yemek hizmeti işini alan diğer davalı Z.. Ltd. Şti. nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının yeni ihaleyi alan alt işveren nezdinde çalışması durumu ihtilaflıdır. Davalı yüklenici firma ile olan iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı Z... Ltd. Şti.'nden çıkışı 31.12.2013 tarihinde yapılmış olup kaydın dayanağı bulunmamaktadır. Dava dışı A... firmasında 02.01.2014 tarihinde işe girişi görünmektedir. A... Ltd. Şti.'nin yeni ihaleyi alan şirket olup olmadığı mevcut delil durumundan anlaşılamamaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda 31.12.2013 tarihine kadar dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Dosyada davalı Z... Ltd. Şti.'ne ait 01.01.2013-31.12.2013 arası süreli hizmet alım sözleşmesi mevcut olup, sonrasında ihaleyi hangi firmanın aldığı da araştırılmamıştır. Her iki davalının itirazının da işçinin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği yönünde olduğu dikkate alınarak, mahkemece davalı kurumda yeni ihaleyi alan firmanın unvanı araştırılmak, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu dayanak kayıtları getirtilerek yukarıda açıklandığı şekilde işyeri devri ve hizmet akdinin feshedilip edilmediği hususu aydınlatılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13507, Karar No: 2013/17242, Tarih: 05.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13507 E.  ,  2013/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, 1691, 275 ve 263 parsel sayılı taşınmazlarda murisleri anneleri ... kızı ... ile birlikte paydaş olduklarını ancak tapu kayıtlarında annelerinin ...olan ön adı yazılmadığı gibi baba isminin de ... ve ...olarak yanlış kaydedildiğini ileri sürerek miras bırakanlarının adının ... kızı ... olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazlar ifraz, hükmen tescil ve intikal suretiyle oluştuğu halde taşınmazların oluşumuna esas tapulama tutanakları, dayanak tapuları, ifraza ilişkin belgeler ve hükmen tescile ilişkin mahkeme kararları getirtilmemiş, taşınmaz başında keşif yapılmamış yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda hükme elverişli bir araştırma yapılmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca; taşınmazların oluşumuna esas tapulama tutanakları, dayanak belgeleri ile ifraza ilişkin tüm kayıtların ve hükmen tescile ilişkin ilamların getirtilmesi, taşınmaz başında keşif yapılması, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12319, Karar No: 2013/27012, Tarih: 20.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12319 E.  ,  2013/27012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kozan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :27.3.2013
Yargıtay — Esas No: 2006/5402, Karar No: 2006/5926, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5402 E.  ,  2006/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 11.5.2006 günlü 2006/428-4017 sayılı geri çevirme kararı uyarınca mahkemece ... Belediye Başkanlığına 29.5.2006 gün 2005/208-261 Sayılı müzekkere yazılmış olmasına karşın bu müzekkereye Dairenin Geri Çevirme kararında öngörülen hususlar yönünden ... Belediye Başkanlığınca herhangi bir yanıt verilmediği; sözü edilen müzekkerenin ... adlı kişiye elden imza karşılığı verildiği, davacı ... Organize Sanayi Bölgesi başlıklı olup Bölge Müdürü ... imzasını taşıyan ve ... Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğüne yazılan yazının ilgili belediyenin kaşesinin basılması ile yetinilip bu yazının dosyaya konulduğu anlaşılmaktadır.

Saptanan bu durum karşısında dairenin bir önceki (11.5.2006 gün 2006/428-4017 Sayılı ) geri çevirme kararının dikkatlice okunarak burada belirtilen hususların ... Belediye Başkanlığına, gerektiğinde Büyükşehir Belediye Başkanlığına yazılacak müzekkerelerle sorulması, ilgili imar müdürlüklerinden alınacak yanıtları içeren belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7073, Karar No: 2012/9440, Tarih: 31.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7073 E.  ,  2012/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 gün ve 2007/258-2010/569 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/03/2012 gün ve 2010/11988-2012/3243 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da bulunan hesabından, müvekkili şirketin yetkilisinin talimatı olmadan rızası hilafına şubedeki hesaptan aynı gün içerisinde beşer dakika ara ile beş farklı kişi hesabına EFT yapıldığını ileri sürerek 31.330.00 TL'nin davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şifresini koruyamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bankanın imtiyaz suretiyle faaliyetini icra etmesi karşısında BK.'nun 99'uncu maddesi uyarınca hafif kusurundan doğacak zarardan da sorumlu olduğu, sözleşmede sorumsuzluk konusunda düzenleme bulunsa dahi bu düzenlemenin geçerli olduğu kabul etme olanağının bulunmadığı, Banka'nın hesap sahibinin aşıranlar ile işbirliği içerisinde olduğunu ya da aşırılma olayında aşıranların mudinin kusur ve ihmalinden yararlandığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 31.330.00 TL'nin davalıdan faiziyle tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05/03/2012 tarihli kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

########
Yargıtay — Esas No: 2016/8746, Karar No: 2016/16205, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8746 E.  ,  2016/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... satış şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 77.876,61 TL kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.