muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13217, Karar No: 2016/11700, Tarih: 27.10.2016

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan kalan bölümünde kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında, herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda % 2 değer kaybı verilerek yüksek bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, dava konusu 133 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 01.07.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ...l sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

... -3-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3605, Karar No: 2019/3899, Tarih: 16.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3605 E.  ,  2019/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmü karşısında; sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olarak düzenlenen 23.01.2012 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, Bilecik Defterdarlık Gelir Müdürlüğü'nün 29.03.2012 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yukarıda bahsedildiği üzere mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu gözetilmek suretiyle, durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2391, Karar No: 2018/4845, Tarih: 03.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/2391 E.  ,  2018/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17945, Karar No: 2016/1512, Tarih: 28.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/17945 E.  ,  2016/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 15/06/2015 gün ve 2014/1086 – 2015/40 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 28/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/671, Karar No: 2024/2647, Tarih: 21.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/671 E.  ,  2024/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/297 E. 2011/262 K.

Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2010 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası; 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240 TL adli para cezası; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.04.2016 tarihli kararı ile silahla yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin reddine, silahla tehdit suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2022 tarihli ve 2021/10216 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7542 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7542 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın 26/11/2009 tarihli kriminal raporunda da belirtildiği üzere, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olmayan suça konu bıçağı kullanarak silahla tehdit suçunu işlediği kabul edilen olayda, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2022 tarihli ve KYB-2022/7542 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın 26/11/2009 tarihli kriminal raporunda da belirtildiği üzere, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olmayan suça konu bıçağı kullanarak silahla tehdit suçunu işlediği kabul edilen olayda, sanığın 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09/02/2021 tarihli ve 2020/7539 esas, 2021/1860 karar sayılı ilamında yer alan "6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağı görevi yaptırmamak için direnme suçunda kullanıldığı ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, sanığın üzerine atılı sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden, beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. a. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 15 inci maddesinin son fıkrası;

"Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

b. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev

gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

b. 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev

gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Kanun yararına bozma istemine konu olayda, 08.11.2009 tarihinde saat 21.30 sıralarında mağdur ... ile yaşadığı tartışma sırasında bıçak çıkararak kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit eylemlerinde bulunduğu iddiası ile araştırmaya başlanan hükümlünün 09.11.2009 tarihinde saat 01.20 sıralarında yakalandığı ve yapılan kaba üst aramasında üzerinden bir adet bıçak ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.11.2009 tarihli raporu ile hükümlüden ele geçen kahverenkli fiber saplı, sapı dahil tüm uzunluğu 24.3 cm olan, sapı içerisinden el yardımıyla açılıp kapanabilen 10.7 cm uzunluğunda tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt ve uç kısmından dışa doğru kavisli namlusu bulunan, sapının üst kısmında bulunan mandal vasitasıyla açılan namlusunu sapa sabit hale getiren kilitleme tertibatına haiz bıçağın imal durumu, tip ve nitelikleri itibariyle bir av bıçağı olup 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı belirlenmiştir.

5. Hükümlüden ele geçen 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmadığı belirlenen bıçağın ayrıca kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarında da kullanıldığı ve hükümlü hakkında bu suçlardan mahkumiyet kararı verildiği ve suça konu bıçağın kasten yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit eyleminde kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığının anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son hükmü uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hükümlünün cezasının kaldırılmasına, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1227, Karar No: 2013/9390, Tarih: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1227 E.  ,  2013/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesine başvuran borçlu vekili, diğer fesih nedenleri ile birlikte satış ilanının, ulusal çapta yayımlanan tirajı en yüksek 5 gazeteden birisinde yayımlanmadığını ileri sürerek ihalenin feshini istemiştir.

İİK'nun 114/2. maddesine göre; ilanın şekli, artırmanın tarzı, yeri, günü ve gazete ile ilanın yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfaatlerine uygun olacak şekilde tayin olunur. İcra müdürlüğünün 26.05.2011 tarihli satış kararında, “satış ilanının, Bursa genelinde yayımlanan ve tirajı 50.000 olan günlük gazetelerden birisinde yayımlanmak üzere Bursa Basın İlan Kurumuna gönderilmesine” karar verildiği halde, gereğinin yerine getirilmeyerek, aynı gün Basın İlan Kurumu Müdürlüğü'ne yazılan müzekkerede ilanın Bursa ilinde günlük yayımlanan gazetelerden birisinde yapılmasının istenmesi ve buna göre 25.04.2012 tarihinde Basın İlan Kurumundan bildirilen verilere göre de günlük satış ortalaması 1.257 adet olan yerel Bursa... Gazetesinde ilan yapılması yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24500, Karar No: 2017/24604, Tarih: 13.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/24500 E.  ,  2017/24604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... İl Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... ... Köyü 570 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalılardan ... İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Müdürlüğünden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan aşağıda yazılı harçların alınmasına, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3884, Karar No: 2012/9318, Tarih: 16.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3884 E.  ,  2012/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 14.02.2012 gün ve 84/16 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında gösterilmek suretiyle dere olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri hükümleri uyarınca tescil isteğine ilişkindir.

Davacı kadastro tespit çalışmaları sırasında adına tespit ve tescil edilen 189 ada 39 ve 40 nolu parsellere komşu bulunan ve bahçe olarak kullandığı taşınmaz parçasının da adına tescilini istemiştir.

Hazine temsilcisi davanın reddini savunmuş, mahkemece kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere ve kural olarak kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan bir yer için tespit öncesi zilyetlik hukuksal nedenine dayanılması halinde tespit dışı bırakılma tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar makul sürenin geçirilmemesi gerekir. Tespit sonrası imar-ihya ve zilyetlik nedenlerine dayalı tescil isteklerinde ise, tespit dışı bırakıldığı tarihten davanın açıldığı tarihe kadar, öncelikle imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıllık sürenin aralıksız çekişmesiz davacı yararına gerçekleşmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmaza komşu ve davacı adına tespit ve tescil edilen 189 ada 39 ve 40 sayılı parsellerin tespit tutanaklarından anlaşıldığı üzere kadastro tespiti 24.07.2000 tarihinde yapılmış, eldeki dava ise 19.04.2011 tarihinde açılmıştır. Bu durumda Dairemizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre tespit tarihinden itibaren benimsenen makul süre geçmiştir. Tespit yapıldığı tarihten dava tarihine kadar ise 20 yıllık süre dolmamıştır.

Açıklanan ilkeler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1136, Karar No: 2015/2871, Tarih: 02.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1136 E.  ,  2015/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkilinden tedarik etmek istediği ürünler için siparişte bulunduğunu, müvekkilinin taraflar arasında akdedilen sözleşmeye uygun olarak 66 varil kimyasal ürünü yurtdışından getirerek deposuna koyduğunu, davalının bu ürünlerden 20 varili teslim aldığını ve bedelini de ödediğini, ancak tüm taleplere rağmen kalan 46 varili ise teslim almadığını, ürünlerin raf ömrünün dolmasına neden olduğunu, bu ürünlerin davalı için özel olarak üretilen ürünler olduğunu, ürünlerin raf ömrü bittiğinden imhasının gerektiğini, imha bedelinin tespit edildiğini, davalıya ödeme hususunda çekilen ihtardan da sonuç alınamadığını belirterek TL cinsinden olan 29.355,23 TL ve Euro cinsinden olan 30.315,21 Euro zararlarının ihtar tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan bir parti mal satın alındığını ve bedelinin de ödendiğini, sözkonusu malların raf ömrünün 6 ay olduğunu sonradan öğrendiklerini, davacının müvekkiline bu yönde bir uyarıda bulunmadığını, dava konusu edilen malların ise müvekkili için getirilmiş olmasının imkansız olduğunu, istenen imha bedelinin de fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; taraflar arasında akdedilen anlaşma uyarınca ürün tedariki talebinde bulunan davalının talep ettiği 66 varil üründen 20 varilini teslim aldığı, kalan 46 varil ürünü ise teslim almadığı, bu nedenle ürünlerin son kullanma tarihleri geçirilmek suretiyle imhasının zorunlu hale geldiği, davalının ürünlerin son kullanma tarihlerinin 6 ay olduğunu basiretli bir tacir olarak bilmesinin gerektiği, davalının ferden tayin edilmiş 46 varil ürünü teslim almamasının sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği, davacının 818 sayılı BK'nın 96 maddesi uyarınca uğradığı zararları talep etme hakkının bulunduğu, davacının davalıdan talep edebileceği ürün bedelinin 28.625,80 Euro olduğu, diğer yandan BK'nın 96.maddesi gereğince davacının teslim alınmayan ve son kullanma tarihi dolan ürünlerin imhası bedelini de talep edebileceği, davacının imha bedeli olarak 28.222,23 TL ve nakliye bedeli olarak da 413,00 TL talep edebileceği, davacının depolama masrafına ilişkin talebinin ise yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 28.625,80 Euro mal bedeli ve 28.635,23 TL imha masrafı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu edilen ve mahkemece haklı görülen imha masrafı olan 28.635,23 TL'ye imha masrafının ödeme tarihi olan 15/11/2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus tekrar yargılama yapmayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararında hüküm kısmının 1 nolu bendinde yer alan “TL cinsinden olan alacağa ise dava tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “TL cinsinden olan alacağa ise ödeme tarihi olan 15/11/2013 tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine, ” ibaresinin yazılmasına, hükmün değiştirilen bu haliyle düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.