muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8824, Karar No: 2016/5176, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8824 E.  ,  2016/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2012/321-2015/496

Taraflar arasında görülen davada ......... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2012/321-2015/496 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin F.... Ö...... Eğitim Öğretim İnşaat Sağlık Sosyal Hizmetler Turizm Seyahat San. ve Tic. Ltd.Şti.’nin ortağı olduğunu, davalının da adı geçen şirketin diğer ortağı ve şirket yetkilisi olduğunu, davalı tarafından söz konusu şirketin işletme hakkının şirket alacakları ve demirbaşlarıyla birlikte çok ucuz bir bedelle dava dışı K... Ö...... Eğitim Hizmetleri Yayıncılık Turizm İnşaat San.ve Tic. Ltd.Şti.’ye devredildiğinin öğrenildiğini, ileri sürerek davalının şirketi uğrattığı zararın tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak zarara uğrayan şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 41.758,63 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu işletme hakkının devrine dair işlemin davacının imzası ile bilgisi dahilinde gerçekleştiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere atanmış ortak müdür olduğu, davalının şirket müdürü olarak görev yaptığı tarihteki devir işleminden dolayı şirketi zarara uğrattığı, bu devir sebebiyle şirket zararının 41.758,63 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 TL’nin dava tarihinden, 31.758,63 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak zarar gören şirkete verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.139,03 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/231, Karar No: 2018/715, Tarih: 21.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/231 E.  ,  2018/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme birim fiyattan akdedilmiş olup, davacı teklif mektubunda yağmur oluğu ile ilgili kısmın kendisi tarafından ilave edilmediğini bu nedenle sözleşmeye dahil olmadığını ileri sürerek talepte bulunmuştur. Gerçekten de davalı tarafından sunulan teklifte yazılan bu kısmın davacı eli ürünü olmadığı anlaşıldığı ve paraf da olmadığına göre bu kısmın yazılmamış kabul edilerek uyuşmazlığın da bu doğrultuda çözümlenmesi gerekir. Mahkemece alınan 18.12.2013 tarihli bilirkişi ek raporunda bu iddianın kabulü halinde seçeneğinde kalan alacağı 3.077,10 TL olarak belirlenmiş; mahkemece de bu miktar üzerinden dava kabul edilmiştir. Oysa az yukarıda açıklandığı üzere yağmur oluklarının sözleşme kapsamında olduğu kanıtlanamamış olup, bu durumda mahkemece yapılacak iş 18.12.2013 tarihli teknik bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yağmur oluklarının mahalli serbest piyasa rayiçleriyle belirlenip, hakedilen iş bedeline ilavesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/13348, Karar No: 2013/13715, Tarih: 28.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/13348 E.  ,  2013/13715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Bıçağın müsaderesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın müsaderesi kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müsaderesine karar verilen bıçağın bilinen değerine göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1 ve HUMK'nun 427.maddeleri gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 28/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6155, Karar No: 2012/41408, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6155 E.  ,  2012/41408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun ... İlköğretim Okulunun bahçesinde arkadaşları ile oyun oynadığı sırada bıçakla okul duvarına kazımak suretiyle yazı yazarak zarar verdiği olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken

sanık ifadesinin kullanılması,

2-5237 Sayılı Kanunun 50/3. maddesi gereğince, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33928, Karar No: 2015/20681, Tarih: 23.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33928 E.  ,  2015/20681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/393891

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/347 (E) ve 2013/407 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ö.. müdafii ile sanık A.. Ü..’nün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihi öncesinde müştekinin evine bir çok kez girdikleri konusunda dosya kapsamında delil bulunmayan ve suçlamayı inkar eden sanıkların; olay günü müştekinin evinde hırsızlık yaptıkları sırada müşteki tarafından evin bahçesinde saklandıklarının fark edilmeleri üzerine kolluk güçlerine haber verildiği, kaçan sanıkların kolluk güçlerince kesintisiz takip sonucu yakalandıklarında, müştekinin evinden çalındığı anlaşılan eğe’nin sanık A..’ın olay yerinden kaçarken yere atması sonucu ele geçirildiği, başkaca ele geçen suça konu eşyanın bulunmadığı, sanıkların suçlamayı kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların müştekiye ait olan eve suça konu eşyaları çalmak için birçok kez girdiklerine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun açıkça gösterilip tartışılmaksızın yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında yazılı şekilde uygulamayla karar verilmesi,

2- “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Ö.. müdafii ile sanık A.. Ü..'nün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11002, Karar No: 2008/755, Tarih: 23.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11002 E.  ,  2008/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının kendisinden"milenyum oturma grubu" satın aldığını,30.12.2004 tarihli fatura düzenlendiğini,ancak davalının koltuk takımı bedelini ödemediğini ileri sürerek, 1.500.00 YTL.nin faturanın tebliğ tarihi olan 26.1.2005 tarihinden faiziyle ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının yanında 3.6.1989 ile 31.10.2004 tarihleri arasında çalıştığını, 31.10.2004 tarihinde davacı tarafından işten çıkartıldığını,davacı aleyhinde ... Mahkemesi'nde dava açtığını,koltuk takımı almadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisinden koltuk takımı aldığını,bedelini ödemediğini belirterek alacağının tahsili için bu davayı açmıştır.Davalı davacının bahsettiği sözkonusu koltuk takımını almadığını ve mal alımına ilişkin irsaliyenin de bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Taraflar arasında yazılı sözleşme mevcut olmayıp davalı alacağını ispat etmek için faturaya ve tanık beyanına dayanmıştır. Davacının dayandığı fatura, davacı tarafından tek taraflı olarak düzenlenmiş olup, alacağı ispat etmek için yeterli değildir.Olayda HUMK.nun 288 ve devamı maddeleri gereği miktar itibariyle ve davalının açık muvafakatı olmadığından tanık dinlenemez. Davacı, taraflar arasındaki satışı kanıtlayamamış ise de, davacının dava dilekçesinde 2007/11002-2008/755

açıkça (her türlü delil) demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Öyle olunca Mahkemece davacıya, davalıya yemin teklif etme ... olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 23.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16810, Karar No: 2010/15290, Tarih: 30.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/16810 E.  ,  2010/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşları zararına dolandırıcılık.(Değişen suç vasfına göre resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan)

HÜKÜM : 5237 S.K 206/1,62/1,52.mad. uyarınca 80.00 YTL apc.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, şikayetçi idare vekilinin temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26.06.2008 gün ve 2008/137 esas, 2008/274 karar sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü'nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlerden herhangi bir kurumda çalışarak veya emekli olarak maaş almayanlara ve meydana gelen zararı diğer gelirleri ile karşılayamayanlara 2090 sayılı "Tabi Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun" gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin dondan zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 08.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 15.06.2004'den beri Emekli Sandığından emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının iddia olunması karşısında, suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9103, Karar No: 2015/1713, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9103 E.  ,  2015/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2013/68-2013/160

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 2011/7-11 ve 2012/1-4 dönemlere ait faturaya yansıtılan kayıp/kaçak, sayaç okuma vs. bedellerin faizi ile birlikte iadesine karar verilmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda; Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/822, Karar No: 2024/5877, Tarih: 24.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/822 E.  ,  2024/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.11.2023

SAYISI : 2023/440 E., 2023/418 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 24.11.2023 tarihli ve 2023/440 Esas, 2023/418 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 24.11.2023 tarihli ve 2023/440 Esas, 2023/418 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.09.2024 tarihinde karar verildi.