muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21445, Karar No: 2014/21977, Tarih: 24.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21445 E.  ,  2014/21977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Somut olayda; temyize gelmeyen sanık ...'in, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... ile birlikte 25.11.2007 günü gecesi gayri muayyen bir saatte ...köyünde bulunan ... İlköğretim okuluna, okul giriş kapısı üzerinde bulunan ikinci kat pencerelerini zorlayıp açmak suretiyle girdikleri, ve bilgisayar dershanesinin kilitli olan kapısını yanlarında getirdikleri aletlerle menteşelerinden sökmek suretiyle açtıkları ve dershanede bulunan 6 adet exper marka bilgisayar kasası, bir adet klavye, bir adet maus ve bir adet speker’i ve dershanenin masa çekmecesinde bulunan ve öğrencilerden toplanan 73 TL parayı çaldıkları ve bunları okul yakınlarında bulunan çamlık alanda sakladıkları, suça sürüklenen çocuk ...’nin ertesi gün saklamış oldukları bilgisayar kasalarından birisini, klavye ve spekeri ile birlikte beraat eden sanık ...’a sattığı, ertesi gün sanık ...’un arkadaşı olan ve okuldan hırsızlık yaptıklarını öğrenen temyiz talebi süreden reddedilen sanık ...’ın, temyize gelmeyen ...’a bilgisayara ihtiyacı olduğunu, müşterisinin hazır olduğunu ve getirmeleri halinde sabaha satabileceklerini söyleyerek ...’u tekrar okuldan hırsızlık yapmaya azmettirdiği, sanık ...’un da ...’ın teklifini kabul ederek suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte okuldan tekrar hırsızlık yapmaya karar verdikleri ve 26.11.2007 günü gecesi saat 02.00 sıralarında birlikte okula tekrar giderek ikinci kat penceresini zorlayarak girdikleri ve kapısı kilitli olan bilgisayar dershanesine girmek için kapı menteşelerini yanında getirdikleri aletlerle söktükleri ve kapının tam açılmaması üzerine kapıyı zorlayarak kırdıkları ve dershaneden 3 adet ...marka bilgisayar kasası, 3 adet monitör, 6 adet klavye, 8 adet Mouse, 1 adet speker ve 1 adet samsung marka yazıcıyı çalarak çıktıkları, suça sürüklenen çocukların bu şekilde kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarını işlediklerine dair kabul ve uygulamada bir isbetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1237, Karar No: 2011/2684, Tarih: 16.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1237 E.  ,  2011/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacı ..., işletmede sigortalı olarak çalışanların sosyal yardım zamlarının davalılar tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu'na geç yatırılması nedeniyle 27.309,24 YTL gecikme cezası ödendiğini belirterek, personel kısım müdürlüğü çalışanları, idari müdür yardımcısı ve fabrika müdürü olan davalılardan, ödediği gecikme cezasının alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ilişkin karar, Dairemizin 19.10.2009 gün ve 2009/10664-11525 sayılı kararı ile görevli yargı yerinin adli yargı yeri olduğu gerekçesiyle bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılamada alınıp benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davacı kurumda sigortalı olarak çalışanların sosyal yardım zamlarının tahakkuk ve mahsup işlemlerini süresinde yapmayan davalıların kusurlu oldukları sonucuna varılarak istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı kurum çalışanlarının, davacı kurumun ödemek ile yükümlü olduğu sosyal yardım zamlarını Sosyal Güvenlik Kurumu'na geç ödemeleri nedeniyle bu tutar kurum bünyesinde kalmış olduğuna göre, borcun doğduğu tarihten ödemenin yapıldığı tarihe kadar bu tutarı değerlendirmiş bulunan kurumun elde ettiği faizin gecikme faizi bedelinden düşülmesi gerekmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, Sosyal Güvenlik Kurumu'na ödenmemekle kurumda kalan paranın getirebileceği faiz tutarı hesaplatılıp ödenen gecikme faizi tutarından indirildikten sonra belirlenecek zarar tutarından davalıların sorumlu tutulması gerekirken, eksik inceleme ile istemin tümünün kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5473, Karar No: 2015/5914, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5473 E.  ,  2015/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi.......... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar avukatlarının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere, davacı Kurum, 23.06.2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibine bağlanan gelir ve yapılan ödemenin rücuan tazminini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesinin 1. fıkrasına göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş

göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda.....’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü,..... Danışmanlık,.... Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla ...” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibinin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arz ettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir.

Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Mahkemece, gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi ve ilk peşin sermaye değerli gelirle karşılaştırılarak düşük (az) olan tutarın davalının kusur oranına uygulanarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, hüküm fıkrasında hem ilk peşin değerli gelirin hem de gerçek zarar miktarının kusur karşılığı belirtilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3028, Karar No: 2019/373, Tarih: 24.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3028 E.  ,  2019/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş, duruşma talebi kabul edilerek 22.01.2019 tarihinde yapılan duruşmaya davacı-birleşen dosya davalısı vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava tapu iptâli ve tescil ile uğranılan zararın giderilmesi istemine, birleşen dava geç teslim nedeniyle cezai şart ve eksik işlerin giderim bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl davanın tapu iptâli ve tescil talebi yönünden kabulüne, tazminat talebinin reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve özellikle temyiz dilekçesinin hakim imzası ile havale edildiği 19.04.2018 tarihinde temyiz harcı yatırılmış olup eksik harcın da muhtıra tebliği üzerine yasal süresi içinde ikmâl edilmiş olması sebebiyle temyizin yasal süresinde yapıldığının anlaşılmasına, davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi tarafından dosyaya sunulan uzman görüşünün hükme esas alınan ve mahkemece de benimsenen bilirkişi kurulu ek raporunda değerlendirilip tartışılarak karşılanmış bulunmasına ve kararlaştırılan aşamalı devirde inşaatın

tamamlanması halinde 941 ada 1 parselde yapılacak bağımsız bölümlerin tamamına yüklenici hak kazanacağından yüklenicinin edimini yerine getirdiğinin kabulü durumunda bu parselin tamamının tapu kaydının iptâli ve adına tescilinin tabii bulunmasına göre davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

tamamlanması halinde 941 ada 1 parselde yapılacak bağımsız bölümlerin tamamına yüklenici hak kazanacağından yüklenicinin edimini yerine getirdiğinin kabulü durumunda bu parselin tamamının tapu kaydının iptâli ve adına tescilinin tabii bulunmasına göre davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahipleri ve onların kurduğu arsa sahibi şirket ile yüklenici arasında ... 8. Noterliğinde imzalanan 11.05.2007 gün 15234 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ve 21.11.2011 tarihli ek sözleşmede davacı-birleşen dosya davalısı yüklenicinin yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğü bulunmamaktadır. Ancak arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin sözleşme ile kendisine verilmesi taahhüt edilen bağımsız bölüm yada arsa payına hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi ve ruhsatı ile imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp arsa sahibine teslim etmesi zorunludur. Bundan anlaşılması gereken de inşaatın tamamlanıp teslim edilmiş sayılabilmesi için yapı kullanma izin belgesi alınabilecek duruma getirilmiş olmasıdır.

Sözleşmede 941 ada 1 ve 931 ada 3 parselde ayrı bloklar halinde inşaat yapılması öngörülmesine rağmen 941 ada 1 parselde herhangi bir inşaat yapılmadığı anlaşılmaktadır. 931 ada 3 parselde yapılan inşaata yapı kullanma izin belgesinin alınabilmesi için 941 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki inşaatın da tamamlanması gerekip gerekmediği incelenip araştırılmamıştır. Dairemizce kararın verildiği 24.01.2019 tarihinden sonra 29.01.2019 tarihinde 931 ada 3 parselle ilgili 29.12.2017 tarihinde düzenlendiği anlaşılan yapı kullanma izin belgesi yüklenici vekilince dosyaya kazandırılmış ise de, yargılama aşamasında alınıp sunulmayan bu belge ile ilgili arsa sahibinin beyanı alınmadığı gibi sıhhati de araştırılmamıştır.

Öte yandan 11.05.2007 gün 15234 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılacak iş ve işin konusu başlıklı 1. maddesinde iş mülkiyeti arsa sahiplerine ait olan ve aşağıda ayrıntılı bilgileri bulunan 2 adet 10 kütle parsellerde konut yapım işidir. Daireler 4 daire üzerinde yapılacaktır, denildikten sonra sözleşmeye konu parseller 931 ada 3 ve 941 ada 1 parsel olarak gösterilmiştir. Sözleşmenin 2. maddesinde de arsa sahiplerine verilecek dairelerin 931 ada 3 parselde zemin kat hariç 1. kattan başlamak üzere 28 daire olduğu kararlaştırılmış, sözleşmenin 2-a maddesinde geri kalan dairelerin yükleniciye ait olacağı kabul edilmiştir. Noterde düzenleme şeklinde yapılan sözleşme ve sözleşmenin arsa sahiplerinin kurduğu şirkete devrine ilişkin 21.11.2011 tarihli ek sözleşmede 931 ada 3 ve 941 ada 1 parselde yapılacak dükkan ile ilgili hiçbir bir düzenleme bulunmamaktadır. Getirtilen tapu kaydına göre 931 ada 3 parsel 49 numaralı zemin kattaki bağımsız bölüm daire olmayıp depolu fırın (dükkan) olarak arsa sahibi şirket adına tescilli olduğu anlaşılmaktadır.

Asıl ve ek arsa payı karşılığı inşaat yapım ve devir sözleşmelerinde iki blokta yapılacak inşaatların konut yapımına ilişkin olduğu, her katta dört daire yapılacağı, dairelerin ne şekilde inşaa edileceği ve gecikme halinde uygulanacak cezai şart ile ilgili düzenlemeler bulunmakla birlikte, 931 ada 3 parselin zemin katında depolu fırın yapılacağına dair düzenleme olmayıp bu parselde zeminde yapılması kararlaştırılan daire ya da daireler dışında depolu fırın yapıldığı anlaşılmaktadır. Zemin katta daire olarak yapılması düşünülen bağımsız bölümün ya da bölümlerin proje ve inşaat sırasında depolu fırın olarak yapılmış olması, iş değişikliği veya fazla imalât niteliğinde olup bunun paylaşım oranına ve depolu fırından arsa sahibinin pay alıp almayacağına dair sözleşme ve ek sözleşmede bir hüküm bulunmamaktadır. Dairemiz uygulamalarında ve içtihatlarında yapılan ilave bağımsız bölüm ile daire yerine dükkan yapılmasına arsa sahibinin bilgisi olup engel olmamak suretiyle icazet vermiş sayıldığı

durumlarda ilave bağımsız bölüm ve değiştirilen imalâtın sözleşmede bu konuda hüküm bulunmaması halinde, sözleşmedeki paylaşım oranına göre taraflara ait olacağı kabul edilmektedir.

durumlarda ilave bağımsız bölüm ve değiştirilen imalâtın sözleşmede bu konuda hüküm bulunmaması halinde, sözleşmedeki paylaşım oranına göre taraflara ait olacağı kabul edilmektedir.

Bu durumda mahkemece öncelikle, temyiz incelemesinden sonra dosyaya kazandırılan yapı kullanma izin belgesi ile ilgili davalı-birleşen dosya davacısı sözleşmeyi devralan arsa sahibi şirketin beyanı alınıp karşı çıkılması halinde ilgili belediyeden tasdikli sureti de getirtilip sıhhati araştırılmalıdır. Bundan sonra, yapı kullanma izin belgesinin sıhhatinin kanıtlanamaması halinde sözleşmede iki ayrı parselde iki ayrı blok halinde inşaat yapılması kararlaştırılmış olup 941 ada 1 parselde inşaat yapılmamış olması sebebiyle 931 ada 3 parselde yapılan inşaat ve bağımsız bölümlere yapı kullanma izin belgesi alınıp alınmayacağı ve bu haliyle yüklenicinin inşaatı yapı kullanma izin belgesi alınması mümkün hale getirip getirmediği ile sözleşme ve ek sözleşmede yer almayan 931 ada 3 parsel zemin kat 49 numaradaki depolu fırının sözleşme dışı ilave bağımsız bölüm ya da daire yerine iş değişikliği yapılarak kazanılan bağımsız bölüm olup olmadığı, sözleşme ve ek sözleşmede ilave bağımsız bölüm ya da iş değişikliği yapılarak kazanılan bağımsız bölümlerin paylaşımına ilişkin düzenleme bulunmadığından, sözleşmedeki paylaşım oranına göre depolu fırın olarak yapılan 931 ada 3 parsel zemin kat 49 nolu depolu fırında yüklenici ve arsa sahibine isabet edecek arsa paylarının miktarı konusunda yapı kullanma izin belgesinin gerçekliğinin saptanması halinde sadece depolu fırınla ilgili hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan denetime elverişli ve gerekçeli ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan ve aşamalarda ileri sürülmesine rağmen asıl davada eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile 6100 sayılı HMK.'nın 373/1. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin 2017/313 Esas, 2018/172 Karar sayılı kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosya davalısı yükleniciden alanırak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısı arsa sahibine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 24.01.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.