muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8411, Karar No: 2016/1625, Tarih: 16.03.2016

Diğer yandan, davalı kooperatifin davacıyı oyalaması sebebiyle zamanaşımı süresinin dolması da söz konusu değildir. Davalı kooperatif hiçbir şey yapmayacağı konusunda kesin tavır almıştır.

Bu nedenlerle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, 23.11.2012 tarihli duruşmada, eser sözleşmesinde dahi gizli ayıp nedeniyle zamanaşımı süresinin teslimle başladığı gözardı edilerek, ayıbın devam edebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle zamanaşımı def'inin reddi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili, davalı kooperatifin 1996 yılında dava konusu konutu müvekkiline teslim ettiğini, konutun zemin ve duvarlarında oluşan hasarların ayıplı imalattan kaynaklandığını ileri sürerek kira kaybı ve tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı taraf süresi içerisinde zamanaşımı defiinde bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan tüm deliller ve dosya kapsamından süre gelen zarar söz konusu olmakla zamanaşımı defi red edilerek davanın kabulü ile 5.950,00 TL kira bedeli, 60.000 TL maddi tazminatın hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ayıplı imalat nedeni ile tazminat ve kira bedeli istemidir.

Tarafların, kooperatif ve üyesi olduğu, konutun üyeliğe bağlı olarak tahsis edildiği tartışmasızdır. Bu davadaki zamanışımı süresi 6098 sayılı TBK'nın 147/4. Maddesinde düzenlenen 5 yıllık süreye değil, aynı yasanın 146. Maddesinde düzenlenen gizli ayıplara yönelik 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabidir. Kooperatif ile üyesi arasında alacak davaları 5 yıllık özel zamanaşımı süresine tabi olup, gizli ayıba dayalı istem yönünden 10 yıllık zamanışımı süresi geçerli olacaktır.

Tarafların, kooperatif ve üyesi olduğu, konutun üyeliğe bağlı olarak tahsis edildiği tartışmasızdır. Bu davadaki zamanışımı süresi 6098 sayılı TBK'nın 147/4. Maddesinde düzenlenen 5 yıllık süreye değil, aynı yasanın 146. Maddesinde düzenlenen gizli ayıplara yönelik 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabidir. Kooperatif ile üyesi arasında alacak davaları 5 yıllık özel zamanaşımı süresine tabi olup, gizli ayıba dayalı istem yönünden 10 yıllık zamanışımı süresi geçerli olacaktır.

Somut olay yönünden konutun 1996 yılında teslim edildiği, davacı konutunda mevcut hasarların giderilmesi yönünden 2003 ve 2004 yıllarında kooperatif yönetimine dilekçe ile müracaat ettiği anlaşılmaktadır. Pis su ve yağmur suyu giderleri, rögarların projesine uygun yapılmadığı, bina temelinden mesafeli yapılmak gerekirken konuta yakın yapıldığı, istinat ve bahçe duvarlarında "parapan" denilen zemindeki ana su tahliyesini sağlayan drenaj yapılarının bulunmadığı ilk kez 14.05.2008 ve 21.05.2013 tarihli bilirkişi raporlarında tesbit edilmiştir. Ayıbın devam eder nitelikte olduğu da teknik raporlar karşısında sabit hale gelmiştir. Zarar veren olay sürekli nitelikte olmakla birlikte bazı kesintilerle bağımsız zarar doğurmuşsa bağımsız zararlar yönünden mutlak 10 yıllık süre bu zarara sebebiyet veren her bir fiiil ve olayın gerçekleşmesi tarihinden itibaren başlar (Prof. Fikret Eren. B.K genel hükümleri sayfa 834) Zarar devam ettikçe zarar görenin zararı öğrendiği kabul edilemez. (Mahmut Bilgen Hukukta Zamanaşımı kitabı sayfa 611-612)

Bu açıklamalara göre; Mahkemece davalı kooperatifin yağmur ve pis su giderleri ile rögarlar, istinat ve bahçe duvarlarına yönelik projesine uygun yapılmadığı yönündeki bilirkişi raporuna bir itirazları olmadığı hususu da dikkate alınarak, zarar verici olayın bazı kesintilerle davacı konutunda oluşturduğu bağımsız zararları 2003-2004 yıllarındaki müracatlarıyla bu tarihten önce öğrendikleri, teslim tarihine göre bu zararlar ve kira bedeli yönünden oluşan bağımsız zararlar yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçeleriyle belirlenecek bu kalemlere yönelik davanın reddine, devam eden zararlar yönünden ise denetime elverişli teknik raporlar alınarak bir karar vermek gerekirken tüm talepler yönünden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Yine belirttiğimiz görüş ve gerekçelerle sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılmadığımızı kararın açıklanan gerekçelerle bozulması yönünde azınlık görüşüdür.16.03.2016
Yargıtay — Esas No: 2009/12991, Karar No: 2010/124, Tarih: 18.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12991 E.  ,  2010/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARACASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu 524 ada 2 parsel sayılı taşınmaza, komşu parsellerin maliki olan davalılar tarafından sınırdaki duvar yıkılarak inşaat yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının taşınmazına müdahaleleri olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıya ait taşınmaza davalıların müdahalelerinin bulunmadığı ve duvarın davalılar tarafından yıkıldığının kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... ... raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davacıya ait taşınmaza davalıların müdahalelerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşfe hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile  kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum göz önünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olayda, keşif sonucunda bilirkişice düzenlenen raporun keşfi izlemeye ve denetime olanak tanımadığı, zira raporda yapılan uygulamanın ölçüm verilerinin belirtilmediği gibi, bilirkişi raporunun önceden yapılan ölçüme dayalı olarak düzenlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri karşılar biçimde yeniden keşif yapılıp, 3 kişilik uzman bilirkişi heyetinden rapor ve kroki alınması, davalıların taşınmaza müdahaleleri bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz uygulama ve bilirkişi raporu ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri karşılar biçimde yeniden keşif yapılıp, 3 kişilik uzman bilirkişi heyetinden rapor ve kroki alınması, davalıların taşınmaza müdahaleleri bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz uygulama ve bilirkişi raporu ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  18.1.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8085, Karar No: 2019/14749, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8085 E.  ,  2019/14749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b,116/1,119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 08.11.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunumazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Şikayetçi soruşturma aşamasındaki ifadesinde ikametinden ... marka ayakkabı, 1 adet ... marka fotoğraf makinası ve ... marka kol saatinin çalındığını beyan ettiği ve şikayetçinin hırsızlık olayını farkettikten sonra ikametininin yanında bulunan apartman önünde 3-4 kişinin oturduğunu gördüğü ve yanlarına gittiğinde şahıslardan birininin ayağında ... ayakkabısını ve kolunda da ... marka saatini farkettiği sırada şahısların kaçtığı ancak kovalama sonucu şahıslardan suça sürüklenen çocuk ...’ın yakalandığı ve ekiplerce yapılan üst aramasında suça konu fotoğraf makinasının çıktığı ayrıca suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinde; vatandaşlarca yakalandığında darp edildiğini ve hastaneye götürüldüğünü ve üzerinde bulanan saati ve ayakkabıyı polisin alarak sahibine iade ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin mümkün olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1197, Karar No: 2016/4800, Tarih: 14.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1197 E.  ,  2016/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5000 TL iş göremezlik tazminatı ile 5000 TL bakıcı ve tedavi gideri tazminatının, dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte (poliçe teminat limitleri ile sınırlı olmak üzere) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile işgöremezlik tazminatı istemini 250.000,00 TL'na, bakıcı gideri alacağını da 250.000,00 TL'na arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile davalı ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla 250.000,00 TL işgöremezlik tazminatı ve 250.000,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 500.000,00 TL'nın, dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin hesap raporunda, Dairemizin emsal kararlarına rağmen PMF yaşam tablosu yerine TRH tablosuna göre desteğin muhtemel bakiye ömrünün ve buna göre tazminat miktarının belirlenmesi yoluna gidilmiştir. Mahkemece PMF tablosuna göre desteğin muhtemel bakiye ömrü belirlenip, daha sonra aktif ve pasif çalışma dönemleri belirlenerek yapılacak hesaplama sonucuna göre kazadan sonra %100 malul kalan davacının sürekli iş göremezlik tazminatı belirlenmelidir. Aktüer sıfata haiz konusunda uzman bir hesap bilirkişisinden yeni bir rapor alınarak ve kazanılmış haklar da gözetilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6440, Karar No: 2023/5024, Tarih: 10.07.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/6440 E.  ,  2023/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.01.2020 tarihli ve 2018/2995 Esas, 2019/1812 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair 14.11.2019 tarih 2018/2995 Esas, 2019/1812 sayılı Kararının sanığa usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK’nın 291 inci maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz kanun yoluna başvurulmadığı, sanığın 15.01.2020 tarihinde temyiz dilekçesi ile yasal süresinden sonra söz konusu kararı temyiz ettiği, bölge adliye mahkemesince 23.01.2020 tarihinde verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı sanığın süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesini 5271 sayılı CMK'nın 291 inci maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 15.01.2020 günü sunduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 23.01.2020 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur

II.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2018/2995 Esas, 2019/1812 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2239, Karar No: 2011/12563, Tarih: 11.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2239 E.  ,  2011/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 tarih ve 2007/94-2009/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1966 yılından beri Romanya'da faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, müvekkilinin, başta Romanya olmak üzere WIPO nezdinde ve dünyanın birçok ülkesinde tescil ettirdiği, kullanarak maruf ve meşhur hale getirdiği “PETOL” ibareli markasını, Türkiye'de de tescil ettirmek için davalı kuruma müracaat ettiğini, ancak dava dışı bir şirket adına tescilli olan “Petal” ibareli marka gerekçe gösterilerek müvekkilinin talebinin kısmen reddedildiğini, bu karara karşı YİDK nezdinde yaptıkları itirazın sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin tescile konu markası ile redde dayanak markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıklarını, ayrıca her iki markanın tescilli olduğu alt sınıfların da birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin tescili için müracaat ettiği markanın tanınmış marka olduğunu, bu nedenle de ret kararının yerinde olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'nun 13.06.2007 tarih ve 2007-M-2291 sayılı kısmi ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu marka başvurusuna ilişkin YİDK kararının hukuka ve usule uygun olduğunu, davacının tescili için başvuru yaptığı marka ile redde dayanak marka arasında telaffuz, biçim ve anlam itibariyle ayniyet derecesinde benzerlik bulunduğunu, ayrıca her iki markanın ilişkin olduğu alt sınıflar arasında da benzerlik bulunduğunu, davacının tanınmış marka iddiasının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescil başvurusunda bulunduğu marka ile redde dayanak markanın işaret olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, ancak markaların üzerinde kullanılacakları emtianın aynı veya aynı tür bulunmadığı, bu nedenle iptale konu kararın marka mevzuatına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK'nun 13.06.2007 tarih ve 2007-M-2291 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı tarafın, “PETOL” markasının tescili için davalı kuruma yaptığı müracaat, davalı kurum tarafından daha önce tescil edilmiş olan “PETAL” markası gerekçe gösterilerek “sanayide kullanılan kimyasallar” emtiası yönünden reddedilmiş olup, mahkemece, davacı markası ile redde dayanak markanın üzerinde kullanılacağı emtianın aynı veya aynı tür olmadığı gerekçesiyle YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Ancak, sanayide kullanılan kimyasallar, dava dışı şirkete ait olan ve redde dayanak gösterilen markanın üzerinde kullanıldığı işlenmemiş plastik emtiası ile birlikte diğer bir kısım emtiaları kapsamaktadır. Bu durumda, dava konusu başvurunun reddine dayanak markanın kapsadığı emtianın dahil olduğu işlenmemiş plastik maddeleri, davacının başvurusu ile aynı sınıfın aynı alt grubunda yer aldığından, anılan markaların aynı tür emtiaya ilişkin olduklarının kabulü gerekmesine karşın bilirkişi raporunda yer alan davacı markasının sadece söz konusu alt grubun kapsadığı işlenmemiş sentetik maddelere ilişkin olduğunun düşünüldüğü yönündeki yanılgılı değerlendirmeye itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/10/2011 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2392, Karar No: 2019/6841, Tarih: 31.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2392 E.  ,  2019/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın olaya ilişkin olarak dava tarihinden önce yaptırılan 24.07.2013 tarihli kan tahlilinde esrar etkin maddesi THC'nin pozitif bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçu sabit olan sanığın, üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti gerektiği cihetle, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,