muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10289, Karar No: 2024/501, Tarih: 18.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/10289 E.  ,  2024/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/261 E., 2016/351 K.

SUÇ :Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2016 tarihli iddianamesiyle, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suç işleme kastı bulunmadığına, zarar oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, kayınpederine ait evin bahçesinde, ormanlık bir alandan bularak getirdiği top mermisini 7-8 yıldır, kolluk kuvvetlerine haber vermeksizin sakladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Dosya kapsamında yer alan Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nden alınan 15.02.2016 tarihli inceleme raporu ile 16.02.2016 tarihli imha tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz isteği yönünden;

1. Dosya kapsamında yer alan, 14.02.2016 tarihli olay tutanağı, Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nden alınan 15.02.2016 tarihli inceleme raporu, 16.02.2016 tarihli imha tutanağı, soruşturma aşamasında bilgisi alınan S.D. ve F.D.'nin beyanları mevcuttur. 15.02.2016 tarihli raporda belirtildiği üzere, sanıktan ele geçirilen patlamamış top mühimmatının, askeri mühimmat olduğu ve patladığında canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yıkıcı ve tahrip edici özelliğinin bulunduğu belirtilmiştir. Sanığın, 7-8 yıldır kolluk güçlerine haber vermeksizin tehlikeli madde bulundurduğu anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21891, Karar No: 2015/20096, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21891 E.  ,  2015/20096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823 E. – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler (zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/234, Karar No: 2013/7693, Tarih: 27.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/234 E.  ,  2013/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından 2003, 2004 ,2006 ve 2007 yıllarında kesilen muhtelif faturaların, 2003, 2004, 2006 ve 2007 Mali Yıl Bütçe Uygulama Talimatı hükümlerine uygun olarak ödeme için gerekli olan tüm belgeler ile birlikte ilgili kuruma ibraz edildiğini ancak fatura bedellerinin eksik ödendiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ödenmeyen 34.970,40 TL'nin fatura tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir..

2-Davacı, davalı kurum sigortalılarının ihtiyacı olan kan ve kankomponentlerinin ilgili hastanelere gönderildiğini, bedellerinin tahsili için davalı kuruma faturaların usulüne uygun kesilip gönderildiği halde, fatura bedellerinin bir kısmının ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen bedellerin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalı kurumun ödemediği bedelin faturalara yansıyan KDV bedeli olduğu anlaşılmaktadır. 3065 sayılı Katma Değer Vergisinin 17. maddesi gereğince ... alanındaki hizmetler ile kan ürünlerinin teslimleri nedeniyle davacı derneğin KDV istisnalarından yararlandığının kabulü gerekir. Davacı derneğin davalıya teslim ettiği kan ürünlerinden dolayı faturayı KDV'siz olarak kesmisi gerekirken bu hususa riayet etmediği anlaşıldığından, davalı kurumun fatura bedellerinden KDV tutarlarını kesmek suretiyle ödememesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3756, Karar No: 2023/7676, Tarih: 26.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3756 E.  ,  2023/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1136 Esas, 2022/674 Karar

...

...

DAVA TARİHİ

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/231 E., 2020/96 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli "ASRAY" ve "ASRAY AS ŞEKİL" ibareli markaların olduğunu, davalı şirketin ise “RAYAS” ve “RAYAS asansör ... rayları” ibarelerinin "www.rayasansor.com" adresli web sitelerinde markasal olarak kullanıldığı ve söz konusu kullanım sonucunda ibarelerin birbiri ile ilişkilendirme dahil karıştırılma ihtimaline yol açtığını, davalının bu ibarelere ilişkin yaptığı başvurunun yayımına yapılan itirazın incelenmesi sonucunda başvurunun reddine karar verildiğini, davalıya bu kararın ve davalının söz konusu eylemlerinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ve bunlara son verilmesi gerektiğini, aksi halde davalı hakkında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet nedeniyle her türlü hukuki ve cezai işlemlere başlanacağının ihtar edildiğini, davalının kullandığı “RAYAS” ibaresinin müvekkili şirketin tescilli “ASRAY” markası ile doğrudan iltibas meydana getirdiğini ve aynı mallar için kullanıldığını, üçüncü kişiler ve halk üzerinde ibarelerin bağlantılı olduğuna dair bir kanı oluştuğunu ve bu durumun marka haklarına tecavüz ettiği gibi buna ek olarak müvekkilinin kendi markaları için yaptığı reklam ve tanıtım faaliyetlerinden de haksız olarak yararlanıldığını ileri sürerek davanın kabulü ile markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, davacının markadan ... haklarına yönelik tecavüzün ve haksız rekabetin ref’i ve men’ine, "RAYAS" ibaresinin davalının internet sitesinde ve sosyal medya hesapları ile sair internet üzerindeki kullanımlarının men’ine,“RAYAS” ibaresi altında satışa sunulan mallar ile bu ibareyi taşıyan iş evrakı ve reklam/tanıtım malzemelerinin imhasına, davacı adına tescilli “ASRAY” ibaresi ile halk tarafından ilişkilendirilme ve karıştırılması ihtimali bulunan “RAYAS” ibaresinin ticaret sicilinden ve ticaret ünvanından terkinine, masrafları davalı tarafa ait olmak üzere kesinleşmiş kararın günlük gazete veya benzeri vasıtalarla tamamen veya özet olarak ilan edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf ile müvekkili şirketin farklı iş kollarında faaliyet gösterdiğini, taraf şirketleri merkezlerinin de farklı illerde olduğunu, davacı taraf markalarının Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından karar verildiği şekilde tanınmış bir marka olmadığını, dava konusu ibarelerin karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, tarafların asansör malzemeleri alıp satan tüzel kişiler ve tacirler olduğunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre her tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesinin şart olduğunu, tacirlerin davacının tescilli markası ile müvekkilinin ticaret ünvanını karıştırmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dayandığı tescilli markalarının asli unsurunun “ASRAY” ibaresi olup dava konusu edilen markanın "RAYAS" ibaresinden oluştuğu, taraf markalarının anlamsal, telaffuz ve yazılış açısından benzemediği, davalı markasının ortalama tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verecek düzeyde benzer olmadığı, ... seviyedeki insanlar bakımından taraf markaları arasında karıştırma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hatalı bilirkişi raporu dayanak alınarak hüküm tesis edildiğini, markalar arasında ses benzerliğinin bulunması nedeni ile markaların benzerliğinin incelenmesi gerektiğini, davalı marka başvurusuna yapılan itiraz üzerine 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi uyarınca davalı firmanın başvurusuna ret kararı verdiğini, bu hususun da bilirkişi heyetince görmezden gelindiğini ve yanlış yorumlandığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markası ile davalının ticaret unvanı ve içerdikleri tüm unsurlar birlikte değerlendirildiğinde işitsel olarak bir benzerlik bulunmakla birlikte bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere bu benzerliğin iltibas yaratacak düzeyde olmadığı, görsel ve işitsel unsurlarıyla değerlendirildiğinde iltibas imkanının bulunmadığı, tarafların hitap ettikleri tüketici grubunun davacı markası ile davalının ticaret unvanının birbirinden farklı markalar olduklarını anlayabilecekleri, davalının ticaret unvanının markasal kullanımının davacının marka hakkına tecavüz oluşturmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı adına tescilli "ASRAY" ibareli markalar ile davalının "RAYAS" ibareli kullanımlarının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği iddiasına dayalı markaya tecavüzün önlenmesi, men'i ve ref'i istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/166, Karar No: 2019/6840, Tarih: 05.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/166 E.  ,  2019/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/11/2018 tarih ve 2018/149-2018/274 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankanın ...Şubesinde müdür olarak görev yaptığı dönem ile ilgili Banka Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından işten çıkarma cezası ve kredi işlemleri nedeniyle sorumluluğunun bulunmasına karar verildiğini, söz konusu kararın müvekkil banka yönetim kurulunca 20.11.2008 tarihinde onaylandığını, soruşturma raporuna konu borçlulardan... aleyhine yapılan takiplerin tahsil edilememesi üzerine Bursa 11. İcra Müdürlüğünün 2010/10290-10296- 10297- 10298- 10299-10301 esas sayılı dosyalarından aciz vesikası alındığını, söz konusu aciz vesikaları ile müvekkili bankanın zararının kesinleştiğini, söz konusu icra takiplerinin bankanın sorumlu olduğu çek yaprakları bedeline ilişkin olduğunu iddia ederek 7.925,98 TL'nin aciz vesikalarının alındığı 30.03.2012 tarihinden kredilere uygulanan cari faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ...'e kullandırılan kredi için ...,.... ve ...'in kefalet imzasının alındığı, kefillerin de ödeme güçlerinin var olduğunu, müvekkilinden zararını tahsil edebilmesi için kefillerin de aciz vesikasına bağlanmış olması gerekeceğini, müvekkilinin tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şube müdürü aleyhine tazminat davası açılabilmesi için davacı şirket genel kurul kararının şart olduğu, davacının dava açılırken bunu sunmadığı gibi verilen kesin süreye rağmen de eksikliği tamamlamadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.