muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/29731, Karar No: 2024/6162, Tarih: 05.06.2024

Sanık hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Soruşturma aşamasında ve İlk derece Mahkemesinde tespit edilen sorgu ve savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenen sanığın Bölge Adliye Mahkemesince alınan ifadesinde atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

Sanığın ek savunmaları, ... Bankası ... ve ... Şubelerinin cevabi yazıları, ...'a ait 22.08.2015 tarihli, katılan ... ve ... adına çıkarılan hatlarla ilgili bilgi yazısı, katılanlar ..., ..., ...'in ve tanık ...'ın ifadeleri dosya kapsamında mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın ikrarı ile katılanların beyanlarından, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu katılan sayısınca işlediği göz önüne alınarak mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın katılanlarla birlikte ... Ulaştırma Personel Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı Lojistik Destek Hizmet Bölüm Komutanlığı emrinde askerlik yaptığı ve tek eylemiyle katılanların kimliklerini bulunduğu yerden almak suretiyle atılı suçu bir kez işlediği değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 nci maddesinde düzenlenen arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.

1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinde çalma suçunun bir tanımının yapılmaması ve üstünün, astının veya arkadaşının bir şeyini çalma suçunun unsurlarının gösterilmemesi nedeniyle suçun unsurlarının genel hükümlere göre saptanması gerekmektedir. Söz konusu suç tipinin, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinde düzenlenen “hırsızlık” suçunun asker kişiler tarafından işlenen bir benzeri olduğu ve "çalmak" teriminin "hırsızlık" terimi ile eş anlamlı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, üstünün, astının veya arkadaşının bir şeyini çalmak suçunun oluşabilmesi için;

(A) Failin, kendisinin üstü, astı veya arkadaşı statüsünde olan bir asker kişinin menkul malını rıza olmaksızın alması,

(B) Failin üstünün, astının veya arkadaşının menkul malını alma eylemini bu malın başkasına ait olduğunu bilerek kendisine veya başkasına bir yarar sağlama amacıyla gerçekleştirmesi zorunludur.

(A) Failin, kendisinin üstü, astı veya arkadaşı statüsünde olan bir asker kişinin menkul malını rıza olmaksızın alması,

(B) Failin üstünün, astının veya arkadaşının menkul malını alma eylemini bu malın başkasına ait olduğunu bilerek kendisine veya başkasına bir yarar sağlama amacıyla gerçekleştirmesi zorunludur.

Olay tarihinde sanığın üstü ve eşidi rütbede olan katılanlara ait, Bölük İdari İşler Astsubayının odasındaki çift kilitli dolapta bulunan nüfüs cüzdanlarını zilyedin rızası dışında aldığı ve istinaf aşamasındaki beyanlarının atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz sebebi yönünden yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7870, Karar No: 2016/16078, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7870 E.  ,  2016/16078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 03.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 4.412,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2236, Karar No: 2013/20654, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2236 E.  ,  2013/20654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ile katılanın ganyan bayiinde tanıştıkları, sanığın katılana kendisini ... Cezaevinde Kadınlar koğuşunda gardiyan olarak tanıttığı, katılanın işsiz olduğunu söylemesi üzerine, sanığın abisinin ... İsbaş'da müdür olduğunu ve kendisini işe yerleştireceğini söylediği, bunun karşılığında katılandan toplamda 240 TL aldığı, ancak daha sonra katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''25 gün'' ve ''500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün “, ''100 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2658, Karar No: 2013/4153, Tarih: 25.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2658 E.  ,  2013/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.12.2011 gün ve 2008/390 esas 2011/943 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 16.10.2012 gün ve 5104-11332 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 219.00.'ar-TL para cezası ile 50.45.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/262, Karar No: 2014/7083, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/262 E.  ,  2014/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2012/3-2013/835

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle karardaki gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının geçirdiği iş kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 15.000 TL manevi ve 23.603,38 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Davacının iş kazası nedeniyle % 22 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu ve davalı işverenin % 60; davacı işçinin %40 oranında kusurlu oldukları dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Maddi tazminatın saptanmasında; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik oranı, kusur dağılımı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ve ödenen geçici iş göremezlik ödeneği gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, bilinen son kazancının yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulması suretiyle, 60 yaşından itibaren bakiye ömrün sonuna kadar devam eden(pasif) dönemde ise asgari geçim indirimi dikkate alınmaksızın hesaplanacak net asgari ücretle elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; mahkemece hükme esas alınan 23/09/2013 tarihli bilirkişi raporunda, davacının 60 yaşından itibaren bakiye ömrünün sonuna kadar devam eden pasif dönem gelirinin, asgari geçim indirimi uygulanmamış bilinen en son net yıllık asgari ücret üzerinden her yıl için %10 arttırım ve %10 indirim yapılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin; Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırı olacak şekilde, davacının bilinen en son net yılık ücreti üzerinden her yıl için %10 arttırım ve %10 indirim yapılarak hesaplandığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, Dairemizin yerleşik içtihadları çerçevesinde ve bozma nedenine göre, usulü kazanılmış haklar da gözetilerek, işinde uzman hesap bilirkişiden, yöntemince yeniden hesap raporu aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11739, Karar No: 2010/6710, Tarih: 10.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11739 E.  ,  2010/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara (Kapatılan) Asliye 26.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) Asliye 26.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2006/474-2008/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı ASKİ Genel Müdürlüğü ve ... Taah.İnş.Teks.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile ihbar olunan ... İnş.San.Tic.A.Ş. Vekili Av....geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalıla ASKİ Genel Müdürlğü, ... Taah.İnş.Teks.Tic.Ltd.Şti. ve ...İnş. vekilleri duruşmaya gelmediler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı işyerindeki emtia ve demirbaşların 24.07.2006 tarihinde davalı ASKİ’ye ait Demirhendek Caddesi’nden geçen ana içme su boru ve tesisatlarının patlaması, alt yapıda mevcut yetersizlik sonucu sızan sular neticesinde hasara uğradığını, sigortalı işyeri yakınlarında ASKİ’ye ait kanalda diğer davalı taşeron şirketler tarafından kazı çalışması yapıldığını, yol güzergahındaki ana içme su şebeke borusunun yapılan çalışma sırasında patladığını ve suların kontrolsüz bir biçimde akarak çevrede bulunan 25 adet işyerini basarak dava konusu hasarın meydana gelmesine neden olduğunu ileri sürerek, müvekkilince sigortalısına ödenen 54.500 YTL’nın 14.08.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Taah. İnş. Teks. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin davalı ASKİ Genel Müdürlüğü’ne ait “Ankara Büyükşehir Belediye Sınırları İçerisinde Muhtelif Bölge, Cadde ve Sokaklarda Pissu ve Yağmur Suyu Proje ve Alt Yapı İnşaatı” işinin yüklenicisi olup, içme suyu ile bir ilgisi olmadığını, içme suyu hatları ile pissu-yağmur suyu boru hatlarının birbiri ile irtibatı bulunmadığını, dava konusu hasardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekili, müvekkili aleyhinde açılan davada idari yargının görevli olduğunu, işin ihale ile davalı ... İnş. Ltd. Şti.’ne verildiğinden müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zararın meydana gelmesinde müvekkilinin bir kusuru olmayıp istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ASKİ Genel Müdürlüğü vekili, müvekkili aleyhinde açılan davada idari yargının görevli olduğunu, işin ihale ile davalı ... İnş. Ltd. Şti.’ne verildiğinden müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zararın meydana gelmesinde müvekkilinin bir kusuru olmayıp istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ... Taah. İnş. Teks. Tic. Ltd. Şti.’nin müteahhitliğini yaptığı, taşeronu olan (ihbar olunan) ... İnş. Tur. San. Tic. A.Ş.’nin Demirhendek Caddesi’nde yaptığı çalışma sırasında su borularının patlaması neticesinde yaklaşık 1 saat süreyle suyun aktığı, olayın ani su basıncı etkisini alacak olan destek betonları ile kütle sistemlerinin fen ve teknik şartnamelere uygun yapılmamasından ileri geldiği, olayda ASKİ Genel Müdürlüğü, ... Taah. İnş. Tek. Tic. Ltd. Şti. ve ihbar olunan ... İnş. Tur. San.ve Tic. A.Ş.’nin inşaat sahibi, müteahhidi ve taşeronu olarak sigortalı iş yerini su basması ile meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu sonucuna varılarak, davalı Aslanlar İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti. hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, 54.500 YTL’nın 14.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü ve ... Taah. İnş. Teks. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü ve ... Taah. İnş. Teks. Ltd. Şti. vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü ve ... Taah. İnş. Teks. Ltd. Şti. vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3781, Karar No: 2013/1467, Tarih: 28.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3781 E.  ,  2013/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.