muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20878, Karar No: 2018/4366, Tarih: 14.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20878 E.  ,  2018/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... mahallesi 353 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Dava konusu taşınmaz ile ilgili ... Belediye Başkanlığının 25.07.2016 tarihli yazısından dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulamasının yapıldığı ve dava konusu taşınmazdan %28,029 oranında düzenleme ortaklık payının kesildiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmaz imar parseli dosyadaki bilgi ve belgelere göre emsal taşınmaz kadastro parselidir. Bu durumda, dava konusu taşınmazdan yapılan düzenleme ortaklık payı kesinti oranında, kıyaslama sonucu bulunan m² birim değerine ekleme yapılması suretiyle, bulunan değer üzerinden hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 7 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-)Mahkemece hüküm altına alınan bedelin tamamına dava tarihi olan 04.03.2009’dan itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken 26.02.2009’dan itibaren yasal faiz uygulanması,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/954, Karar No: 2014/2350, Tarih: 24.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/954 E.  ,  2014/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eşme (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2011

NUMARASI : 2005/33-2011/55

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .. Köyü 152 ada 25 parsel sayılı 9741,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 152 ada 5 ve 6 sayılı parsellere uygulanan 88 nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak harman yeri niteliğiyle orta malı olarak sınırlandırılmıştır.

Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü gereğince yapılmıştır.

Çekişmeli taşınmaz ve 26 sayılı parsel, davacı adına tesbit edilen 3000 m² yüzölçümlü 152 ada 5 ve G..S.. adına tesbit edilen 3000 m² yüzölçümlü 152 ada 6 sayılı parsele uygulanan 6 ar (6000 m²) miktarındaki sınırları Doğusu: Harman yeri, Batısı: Süleyman, Kuzeyi: Dere ve Güneyi: Salih olan 888 tahrir numaralı vergi kaydının miktar fazlası olarak harman yeri niteliğiyle sınırlandırılmıştır.

Mahkemece davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir. Şöyle ki, vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil eder. Aksinin aynı güçte delil ile ispatı gerekir. 88 tahrir nolu vergi kaydının çekişmeli taşınmaz yönünü harman yeri okuması nedeniyle miktar fazlası olarak harman yeri niteliğiyle sınırlandırılmış olması nedeniyle çekişmeli taşınmazın harman yerinden açma yapılarak kazanılmaya çalışıldığının kabulü gerekir. Ayrıca, aynı vergi kaydının miktar fazlası olarak tesbit edilen 152 ada 26 sayılı parsele yönelik 152 ada 6 sayılı parsel maliki G... S.. tarafından açılan kadastro tesbitine itiraz davası da Kadastro Mahkemesinin 2005/4 E. - 2005/86 K sayılı dosyasında 26 sayılı parselin harman yeri niteliğinde olduğu gerekesiyle reddedilmiş ve kesinleşmiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 24/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1971, Karar No: 2014/8135, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1971 E.  ,  2014/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19897, Karar No: 2017/6263, Tarih: 24.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/19897 E.  ,  2017/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocukların aşamalarda üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri, dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre de; olay yerinden elde edilen parmak izleri ile suça sürüklenen çocukların parmak izlerinin yapılan karşılaştırmasında işyeri giriş kapısı camı dış yüzeyinden elde edilen olay yeri parmak izlerinde yeterli karakteristik özellikler tespit edilemediğinden suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ye ait parmak izleri ile mukayeselerinin yapılamadığı, yine işyeri giriş kapısı sabit kasası dış kısmından tespit edilen olay yeri parmak izi, giriş kapısı camı dış yüzeyinden tespit edilen olay yeri parmak izleri ve olay yerinden elde edilen materyaller üzerinden kimyasal yöntem uygulanarak geliştirilen olay yeri parmak izlerinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ye ait parmak izlerinden farklı olduğunun belirtilmiş olması, hakkında daha önceden verilen hüküm kesinleşen sanık ...’nın aşamalarda değişen beyanlarda bulunması karşısında; suça sürüklenen çocukların savunmasının aksini ispat edecek şekilde yüklenen suçtan mahkumiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Birlikte suç işleyen suça sürüklenen çocukların kendi sebep oldukları yargılama giderlerinden ayrıca, birlikte ortak sebep oldukları yargılama giderlerinden ise kendi payları oranında sorumlu tuluması gerekirken yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafi ile suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19823, Karar No: 2017/5593, Tarih: 19.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/19823 E.  ,  2017/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu taşınmazı davalılardan 03/02/2009 tarihinde satın alarak tapu devrinin yapıldığını, taşınmazda bulunan kiracıların Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayları kirasını davalılara ödediklerini, davalılar aleyhine Mart, Nisan, Mayıs aylarına ait kira bedellerinin tahsili için icra takibi yapıldığını, Şubat ayı kirası 7.700,00 TL. ve 1.801,17 TL. İşletilmiş yasal faizi için de davaya konu İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2011/21891 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; haklarında İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2009/37170 esas sayılı dosyası ile eski malik olarak kiracılarından tahsil edilen 2009 yılı Mart, Nisan, Mayıs ayı kira bedelleri için yapılan icra takibi sonucu borcun ödendiğini, ibraname alındığını, Şubat ayı kira alacağının aynı takiple tahsil yoluna gidilebileceğini, ancak talep edilmediğini, eskiye yönelik kira bedelinin talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davalıların kiracısı dava dışı 3. Şahısla yaptığı kira akdine ve kiralayan davalıların haklarına yeni malik sıfatı ile halef olduğu, 2009 yılı Şubat ayı kira bedelinin önceki malike ödeneceğine dair taraflar arasında bir anlaşma bulunmadığı, 2009 yılı Şubat ayı kira bedelini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.700,00 TL. asıl alacak, 1784,47 TL. yasal faiz olmak üzere toplam 9.484,47 TL. alacak için itirazın iptaline, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve yargılama sırasında ileri sürülmeyen temyiz itirazlarının bulunmasına göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması suretiyle gerçekleşir. (TBK m. 117; BK m.101)

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve yargılama sırasında ileri sürülmeyen temyiz itirazlarının bulunmasına göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması suretiyle gerçekleşir. (TBK m. 117; BK m.101)

Sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre borçludan faiz talep edilebilmesi için zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir takip ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

Somut olayda; davacı 14/09/2011 tarihinde 7.700,00 TL asıl alacak, 1.801,17 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 9.501,17 TL'nin tahsili için davalılar aleyhine icra takibinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asıl alacak ve faiz yönünden takibin tamamının devamına karar verilmiştir.

Eldeki davada, davacı; takipten önce davalı borçluları temerrüde düşürdüğünü ispat edemediğinden, yazılı şekilde takip tarihinden önceki dönem için temerrüt faizine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. maddesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''1-Davanın kısmen kabulü ile İstanbıul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2011/21891 esas sayılı takip dosyasında itirazın 7.700,00 TL asıl alacak yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin ve icra inkar tazminatı talebinin reddine,'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16548, Karar No: 2015/1149, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16548 E.  ,  2015/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın okul müdürü olduğu, sanığın da, aynı okulda bir süre müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, okulun idari işlerinde yaşanan sorunlar nedeniyle, katılanın sanık hakkında tutanak tuttuğu ve sanığın disiplin soruşturması geçirdiği, katılan tarafından fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kaldığını düşünen sanığın, katılanla yüzyüze yaptığı konuşmaları rıza olmaksızın kayda alarak bilahare CD'ye aktarıp katılan aleyhine açtığı tazminat davasında, dava dilekçesi ekinde delil olarak sunması şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın, görüşme içeriğini kaydedip, bu kaydı içeren CD'yi, dava dilekçesi ekinde delil olarak vermesi biçimindeki eylemleri, TCK'nın 133/1-3. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, görüşme ayrıntıları dökümünü üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, tazminat davasındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup,

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine”, şeklinde değiştirilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17152, Karar No: 2013/12514, Tarih: 03.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17152 E.  ,  2013/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi sıfatıyla)

Av....

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Davacının şikayetçi olması üzerine tanık Saniye Gök'ün abisi hakkında yapılan ceza yargılamasına konu ceza dosyasının ve dosya kapsamından davalı idareye davacı ile ilgili şikayet dilekçesini veren kişi ile bu kişinin şikayet dilekçesinde belirttiği boşanma davası açtığına dair beyanı karşısında anılan boşanma davasının mahkemelerinin ve esas numaralarının araştırılarak varsa onaylı bir örneğinin gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20809, Karar No: 2024/3949, Tarih: 04.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/20809 E.  ,  2024/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/368 E., 2019/1128 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2017 tarihli ve 2017/114 Esas, 2017/52 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2017 tarihli ve 2017/3001 Esas, 2017/3025 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g), (h) ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2018 tarihli ve 2018/41 Esas, 2018/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/368 Esas, 2019/1128 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 18.11.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ