muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8237, Karar No: 2015/23312, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8237 E.  ,  2015/23312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın olay tarihinde park halinde bulunan katılana ait araca boya sökücü olarak bilinen kimyasal maddeyi döktüğü böylece yakıcı ve patlayıcı madde kullanmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Emniyet Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 15/09/2010 tarihli uzmanlık raporuna göre, araca zarar veren maddenin boya sökücü olarak tabir edilen bir madde kalıntısı olduğunun belirtilmesi nedeni ile, suçta kullanılan bu maddenin yakıcı veya patlayıcı madde olup olmadığı tespit edilmeden sanık hakkındaki cezanın TCK'nun 152/2-a maddesi gereğince artırım yoluna gidilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8881, Karar No: 2007/7032, Tarih: 26.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/8881 E.  ,  2007/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Davacı, Kurum kayıtlarında yanlış yazılan kimlik kayıtlarının nüfus kaytılarına uygun şekilde düzeltilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, SSK kayıtlarında O. olarak yazılan baba adının H. , A.  yazılan doğum yerinin E. , yanlış yazılan doğum tarihlerininde 01.04.1952 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkeme istemin kabulüne karar vermiştir.

Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için Sosyal Sigortalar Kurumunda ve işveren yanında bulunan prim bordroları ile davacının imza ve fotoğraflarını içeren işe giriş bildirgeleri, ücret tediye bordroları getirtilerek imza ve  fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yaptırılmalı, davacıya yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları gibi işyerleri kayıtlarında yer alan tanıklar dinlenmeli, nüfus kaydı celbedilip giriş bildirgelerindeki nüfus bilgileri ile karşılaştırılmalı, farklılıkların sebepleri araştırılmalı, sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş; dava konusu  işe giriş bildirgelerinde adı geçen 1-O. Kızı 1954 A. Doğumlu A. Nüfusuna kayıtlı, 2-  H. O. kızı 1954 Çay doğumlu, Ç. nüfusuna kayıtlı,3- O. Kızı 1952 Ç. doğumlu, Afyon nüfusuna kayıtlı, M. D. ’lara ait kayıtların ilgili nüfus müdürlüklerinden istemek , kayıtlardaki kişilerin bulunması halinde bu kişilerin davaya konu çalışmaların kendilerine ait olup olmadığı konusunda bilgilerine başvurmak, davaya konu işe giriş bildirgelerinin  davacının eski eşinin kimlik bilgileri doldurularak verildiği belirtildiğinden davacının eski eşi E.D. ’ın da bu konuda dinleyerek  bilgi  almak  ve yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde davacının çalıştığı işyerlerinden gerekli kayıtları getirilip incelemek, tanıklar dinlenmek, işyerlerinde davacı ile aynı isimle başka kişilerin çalışıp çalışmadığı bordro tanık beyanları ile belirlenmeli ve toplanan deliller hep birlikte değerlendirerek varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme  ile karar verilmesi  usul   ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin   bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.04.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4530, Karar No: 2013/9344, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4530 E.  ,  2013/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 04/11/2011 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ....Köyünde bulunan 394 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, ancak, 6831 sayılı Orman Kanununa göre yapılan ve 11/12/2009 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu çalışmasına göre 394 parsel sayılı taşınmazın 9797,333 m²'lik kısmının orman sınırları içerisinde kaldığını iddia ederek, bu sebeple dava konusu ...Köyünde bulunan 394 parsel sayılı taşınmazın ilgili kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen tahdide dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ilk kez 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmüne göre 2004 yılında yapılarak 11.06.2009 - 11.12.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir. Yörede 1974 tarihinde yapılıp kesinleşen genel arazi kadastro çalışması bulunmaktadır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür. Şöyle ki; davacı ... Yönetimince, kesinleşmiş tahdide dayalı olarak dava açıldığına göre sorunun kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenmesi gerekirken, mahkemece bu husus gözardı edilerek çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritalarındaki konumu dikkate alınarak hüküm kurulmuş olduğu görülmüştür.

Yeri gelmişken, hemen belirtmek gerekir ki; eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki durumun değerlendirilmesi, hususu davalılar tarafından 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılacak orman kadastrosuna itiraz davasında gözönünde bulundurulabilir. Bu nedenle, mahkemenin bu yöndeki kabulü doğru değildir. Ayrıca 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinde, davalı kişiye tanınan 10 yıllık süre içinde tapuya dayanılarak orman sınırlandırmasının iptalini isteme hakkı bulunduğu; ancak, mevcut dava sonucu çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş tahdit sınırları içinde olduğunun belirlenmesi halinde, kişi tapusunun iptal edileceği, bu nedenle hukuken geçerli bir tapusu kalmadığından bu hakka dayanarak tahdidin iptalini dava yolu ile isteme hakkını kaybedeceği, bu yönde yapılacak bir uygulamanın ise gerek T.C. Anayasasının 35. maddesi hükmüne, gerekse A.İ.H.S.'nın Ek 1 nolu protokolu ile güvence altına alınan ve A.İ.H.M.'nin değişik kararlarında istikrarlı şekilde vurgulanan mülkiyet hakkının ve hak arama hürriyetinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi bu hakkın kutsallığı ve korunması zorunluluğunu da ortadan kaldıracağı kuşkusuzdur.

Dava hakkı, Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınmıştır. Buna göre, herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir. Anılan madde ile amaçlanan dava hakkının kullanılması sonucu yapılacak yargılama ile gerçeğin ortaya çıkarılarak adaletin sağlanması olduğuna göre, ilgili kanun tarafından tapu sahiplerine tanınan dava hakkı, hak düşürücü süre tamamlanmadan ve bu hakkın kullanılması imkanı sağlanmadan, Hazine veya Orman Yönetimince 10 yıllık süre dolmadan açılacak dava sonucu elinden alınmasının hakların yarışması olanağını ortadan kaldıracağı gibi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyeceğinden bu durumun sonuçları tüm açıklığı ile davalıya anlatılmadan hüküm kurulması hak arama özgürlüğünün önünü kapatacağı gibi adalete ulaşmayı da engelleyecektir.

Hukuk davalarında, olayları açıklamak taraflara; hukukî tavsif ise, mahkemeye ait olduğu gibi, mahkemelerin bir davaya bakabilmesi için de iki taraftan birinin dava açmak suretiyle bir isteğini mahkeme önüne usûlünce getirmiş olması zorunludur.

Mahkeme, iki taraf arasındaki uyuşmazlığa (davaya) ancak davacının dava açması üzerine el koyar ve önüne getirilen bu uyuşmazlığı vereceği hüküm ile çözümler. Taraflardan birisinin usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadan mahkemenin re'sen bir davaya bakması olanaksızdır (HMK 24/1),

Mahkeme, iki taraf arasındaki uyuşmazlığa (davaya) ancak davacının dava açması üzerine el koyar ve önüne getirilen bu uyuşmazlığı vereceği hüküm ile çözümler. Taraflardan birisinin usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadan mahkemenin re'sen bir davaya bakması olanaksızdır (HMK 24/1),

Yargılamayı yapan hâkim, önüne gelen davada tarafların kendisine bildirdikleri vakıalarla bağlı olmakla birlikte, somut uyuşmazlığa uygulanacak hukuk kurallarını bulup uygulamakla görevlidir. Yani, hâkim, tarafların bildirdikleri hukuk kuralları ile asla bağlı değildir. Çünkü hâkim, Türk hukukunu re'sen uygulamakla yükümlüdür (HMK md. 33). Başka bir anlatımla Anayasanın 90. maddesi, AİHS Ek 1 nolu protokol ve AİHM kararları ile bu kararlar da açıklanan prensip ve ilkelere uygun davranmak görevini yargılamayı yürüten hâkime yüklemiştir.

Bu nedenle; AİHM'nin kararlarında vurgulanan ilkeler ışığında gerçeğin ortaya çıkarılması ve adalete ulaşılmasını teminen davanın taraflarına kanun tarafından verilen dava hakkının kullanılmaması durumunda, mevcut davanın taleple bağlı kalınarak çözümleneceği ve davanın kabul edilmesi halinde ise davalının tapusu iptal edileceğinden, 6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesi hükmü tapu ile sahiplerine tanınan dava hakkının, hak dürücü süre tamamlanmadığı halde ortadan kalkacağı hususunun yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma hakkı çerçevesinde davalıya hatırlatılması gerekir.

O halde, mahkemece davalılar tarafından, 2009 yılında ilân edilen ve kesinleşen orman kadastrosunun iptali amacıyla dava açılıp açılmadığı araştırılmadan ve davacı ... Yönetiminin davasının kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanması ile çözülmesi gerektiği düşünülmeden davalı tarafından karşılık bir dava olmadığı halde, çekişmeli taşınmazın öncesi itibariyle orman olmadığı gerekçesi ile Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, davalılar tarafından daha önce orman kadastrosuna itiraz davası açılıp açılmadığı belirlenmeli, açılmamış ise, yürürlükteki yasal mevzuat, AİHS hükümleri çerçevesinde sonuçları davalıya tüm açıklığıyla anlatılmalı, açılmış bir dava var ise bu davanın sonucu beklenmeli ve o davanın sonucuna göre bir karar verilmeli, açılan bir dava yoksa sorunun kesinleşmiş tahdide göre çözümlenmesi gerektiği düşünülmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3526, Karar No: 2012/9899, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3526 E.  ,  2012/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 145 ada 26, 124 ada 15, 129 ada 33, 148 ada 1, 158 ada 7 ve 22 parsel sayılı sırasıyla 9315,82 m2, 6467,11 m2, 12069,61 m2, 2663,53 m2, 101,38 m2, 1259,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve arkadaşları adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların 1/3 paylar ile kök miras bırakanlar ..., ... ve ...'in mirasçıları adına veraset ilamında gösterilen payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu taşınmazların taraflara miras yoluyla intikal ettiği, taşınmazların tereke malı oldukları mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen deliller ile belirlenmiştir. Taşınmazların taraflara miras yoluyla intikal etmesi, adlarına tescil hükmü kurulan ..., ... ve ...'in kardeş olup babalarının ... olması, dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların da taşınmazların taraflara kök miras bırakanlarından mirasen kaldığını belirtmeleri ve davanın taraflarının kök miras bırakanın ... olduğunun nüfus kayıtları kapsamıyla anlaşılması karşısında taşınmazların evveliyatında kök muris ...'dan kaldığının kabulü gerekecektir. Bu hale göre taraflar arasındaki uyuşmazlık ortak miras bırakan ...'nın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp, yapılmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, tüm mirasçılarının, bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının, kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi gerekir. Saptanan dava niteliği ile az yukarıda, vurgulanan, hukuksal olgular da dikkate alındığında, yerel mahkemece yapılan, araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; mahkemece dava konusu taşınmazların usulüne uygun olarak paylaşılmadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de hükme dayanak yapılan yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi bir kısım yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin farklı tarihlerde yapılan keşiflerdeki beyanları dahi kendi içinde çelişkilidir. Kaldı ki adlarına tescil hükmü kurulan ..., ... ve ...'in babaları olan ...'nın adlarına tescil hükmü kurulan mirasçıları dışında ... isminde bir mirasçısının daha bulunduğu nüfus kayıtları kapsamıyla belirli olmasına rağmen yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri nüfus kayıtları ile dahi denetlenmemiştir. Öte yandan aynı nitelikteki davaların birleştirilmesi hususu da düşünülmemiştir.

O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı, başka taşınmaz mallar bulunup, bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp, yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazların hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği, yine taşınmazlar arasında bulunduğu bildirilen tump şeklinde tabir edilen yapay sınır yerlerinin neden oluşturulduğu yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile yerel bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2009/164 ve 2009/167 esas sayılı dava dosyalarının aynı nitelikte olduğu gibi mirasçılar arasında görülmekte olan başkaca dava ya da davalar varsa, davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne alınarak dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan, davalar varsa, deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak, yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle, sözü edilen taşınmaz yada taşınmazların, tespit tutanakları içeriğinde, paylaşma olgusuna, yer verilip, verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre, deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz, ya da ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal, isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı, gözönünde tutulmalı, bir ya da bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, somut olayın özelliğine göre taşınmazlar arasındaki sınırların oluşum nedeni, yöresel adetlere göre bu tür sınırlar koymanın paylaşıma karine olup olmadığı hususlarında detaylı bilgi alınmalı, taşınmazların uzun yıllar mirasçıların biri yada birkaçı tarafından kullanılmasının taksime karine olup olmadığı hüküm yerinde tartışılıp değerlendirilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi

ya da bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, somut olayın özelliğine göre taşınmazlar arasındaki sınırların oluşum nedeni, yöresel adetlere göre bu tür sınırlar koymanın paylaşıma karine olup olmadığı hususlarında detaylı bilgi alınmalı, taşınmazların uzun yıllar mirasçıların biri yada birkaçı tarafından kullanılmasının taksime karine olup olmadığı hüküm yerinde tartışılıp değerlendirilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, ölü olan miras bırakanlar ..., ... ve ...'in mirasçılarının isimleri ve paylarının hüküm yerinde açıkça gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken infazda tereddüt yaratır nitelikte veraset ilamına atıf yapılarak hüküm kurulması, ayrıca yapılan 16.08.2009 tarihli keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar 5. ve 6.sıra olarak bildirilen taşınmazlar üzerinde ev bulunduğunu bildirmelerine rağmen 3402 Sayılı Kadastro Kanunun 19.maddesi gereği taşınmaz üzerindeki evin kim tarafından meydana getirildiğinin kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmemesi dahi isabetsiz, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e iadesine, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17367, Karar No: 2017/9123, Tarih: 16.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17367 E.  ,  2017/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından ... poliçesiyle sigortalı davalı adına kayıtlı aracın 28.02.2013 tarihinde 1.07 promil düzeyinde alkollü sürücü idaresinde iken dava dışı 3. şahsa ait araçla çarpışması sonucu maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini, rücuen tahsil için başlatılan ... 27. ... Müdürlüğünün 2013/17691 takip sayılı dosyasıyla ilamsız ... takibinin itiraz üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve ... inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunup kusurun karşı taraf sürücüsünde olduğunu, alkol düzeyinin 1,07 promil çıkmasının yeterli olmayıp davacının kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini de ispatlaması gerektiğini, kazanın oluş şekli, yolun durumu, karşı araç sürücüsünün kusuru, havanın da yağmurlu olması nedeniyle kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.