muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4580, Karar No: 2018/10388, Tarih: 09.05.2018

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı/karşı davacının tüm, davacı/karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve davacı/karşı davalının zarardan sorumlu olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Mahkemece feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine, karşı dava ile talep edilen işveren zararının davacı/karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Gerekçe olarak ise Yargıtay bozma ilamı sonrasında alınan bilirkişi raporunda davacı/karşı davalının işyerinde bulaşık makinesinde meydana gelen zarardan %75 kusurlu olduğu ve zararının 30 günlük ücretini aştığı gösterilmiştir. Ancak teknik müdür olarak görev yapan davacı/davalı amirlerinin onay vermesi nedeniyle bulaşık makinesindeki arızalı teknik parçayı 09.10.2010 tarihinde değiştirmiştir. Duruşmada dinlenen tanıklar açıkça makinenin garanti süresinin dolduğunu, işverenin ödenek ayırmadığını, davalı/karşı davacı tanığı ve davacı/karşı davalının yardımcısı olan ..., bulaşık makinesinin arızalı olduğunu, ellerinde bulunan rezidansı taktıklarını ve bir sene makinenin bu şekilde çalıştığını, daha sonra arıza yapmadığını ve şikayet gelmediğini, buna rağmen dışarıdan servis çağrıldığını beyan etmişlerdir. Davacı/karşı davalı tarafından amirlerinin onayı ile alınan ancak daha sonra orijinal olmadığı belirtilen bulaşık makinesi parçası takıldıktan sonra, bulaşık makinesinin yaklaşık bir yıl çalıştırıldığı ve daha sonra bulaşıkların yeterli temizlenmediği şikayetleri üzerine makinenin bu parçasının değişmesi gerektiği tespit edilmiştir. Garanti süresinin dolduğuna ve bu konuda ödenek ayrılmadığına, yetkili servisin işveren tarafından çağrılmadığına göre davacı/karşı davalının onay ile taktığı parçanın, yaklaşık bir yıl kullanılmasına göz yuman işveren kendi kusurundan kaynaklanan bu zarara katlanmalıdır. Davacı/karşı davalının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü, davalı/karşı davacının zarar talebinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi yönde yasal olmayan gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8918, Karar No: 2016/4766, Tarih: 20.09.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8918 E.  ,  2016/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde yapılan araştırma sonucu kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13676, Karar No: 2019/11297, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13676 E.  ,  2019/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 208 ada 32 parsel sayılı taşınmazın değerinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazların ... ili, ... ve ... ilçelerinde olduğu, çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun olmadığı gibi, imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra fark bedele 29/05/2014 tarihinden, ilk karar tarihi olan 25.02.2015 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7551, Karar No: 2012/12370, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7551 E.  ,  2012/12370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Sahte fatura düzenlemek suçundan 2002, 2003, 2004 yılları için ayrı ayrı 3 kez, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

Sahte fatura düzenlemek suçundan 2005, 2006 yılları için ayrı ayrı 2 kez, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, TCK.nun 53 maddesi gereğince 18 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

Defter ve belge ibraz etmemek suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi, TCK.nun 53 maddesi gereğince 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

1-Sanığın, “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içinde bulunan vergi inceleme raporları, vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu, bilirkişi raporu, sanığın savunması ile tüm dosya kapsamını CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirerek sanığa yüklenen '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarının sabit olduğuna karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamış, sanığın ortağı olduğu şirketin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlenen faturaların sahte olduğu kabul edildiği halde, 2004 ve 2005 takvim yıllarının değişik vergi dönemlerinde matrahlı KDV beyannamesi verilmesi sebebiyle birden fazla faturanın sahte olarak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, her bir takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın ortağı olduğu şirket tarafından en son 2005 takvim yılının Mart ayında matrahlı KDV beyannamesi verildiği, bu tarihten sonra sahte fatura düzenlendiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, bu itibarla '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçu yönünden suç tarihinin 31.03.2005 olduğu ve 765 sayılı TCK'nun yürürlükte bulunduğu dönemde işlendiği gözetilmeden sanık aleyhine olacak şekilde 5237 sayılı TCK hükümlerine göre uygulama yapılması,

Dosya içeriğine göre; sanığın ortağı olduğu şirket tarafından en son 2005 takvim yılının Mart ayında matrahlı KDV beyannamesi verildiği, bu tarihten sonra sahte fatura düzenlendiğine ilişkin bir delil bulunmadığı, bu itibarla '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçu yönünden suç tarihinin 31.03.2005 olduğu ve 765 sayılı TCK'nun yürürlükte bulunduğu dönemde işlendiği gözetilmeden sanık aleyhine olacak şekilde 5237 sayılı TCK hükümlerine göre uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hüküm fıkrasında yazılı olan "5237 sayılı TCK nun 62 maddesinin" ibaresinin "765 sayılı TCK'nun 59. maddesinin", "5237 sayılı TCK nun 51 maddesinin" ibaresinin "647 sayılı Yasanın 6. maddesinin" şeklinde değiştirilerek ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün DÜZELTİLEREK, "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise DOĞRUDAN ONANMASINA,

2-Sanığın, “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" ve "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği, sırasıyla 31.12.2002 ve 31.12.2003 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" ve "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanığın, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belge ibraz etmemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

3-Sanığın, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belge ibraz etmemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosya içinde bulunan vergi inceleme raporları, vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporunda 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlendiğine dair bir iddia ya da tespit bulunmadığı gibi, 2005 yılının Mart ayından sonra şirket tarafından herhangi bir beyanname verilmediği, şirketin faaliyetinin 31.03.2005 tarihi itibariyle resen terkin ettirildiği, bu durumda 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlendiğine dair herhangi bir delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

b-Dosya içeriğine göre; defter ve belge ibrazı istemine ilişkin tebligatın dosya kapsamında yargılanan ve şirketin müdürü olan diğer sanık ...'a yapıldığı, düzenlenen vergi suçu raporunda ise "defter ve belge ibraz etmemek" fiilinin açıkça diğer sanık ... tarafından işlendiği belirtildiği halde, sanığın yüklenen "defter ve belge ibraz etmemek" suçunu işlemediği gözetilmeden bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" ve "defter ve belge ibraz etmemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Yasanın 325. maddesi uyarınca “defter ve belge ibraz etmemek” suçu yönünden bozmanın temyize gelmeyen sanık ...'a, "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden bozmanın ise temyize gelmeyen sanıklar ... ve ...'a teşmiline, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8863, Karar No: 2016/8412, Tarih: 04.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8863 E.  ,  2016/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK hükümleri gereğince vasi atanması ve tedavi amaçlı koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinden kısıtlı adayına vasi tayin edilmesi talep edilmiş, mahkemece kısıtlı adayının mernis adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/41 E. sayılı dosyasına kaydedilmiştir.

... Cuhuriyet Başsavcılığınca ... Sulh Hukuk Mahkemesinden ... hakkında tedavi amaçlı koruma kararı verilmesini talep etmiş, bu talep mahkemenin 2014/180 E. sayılı dosyası olarak kaydedilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesince iş bu dosya ile, mahkemenin 2016/41 E. sayılı dosyası birleştirilerek, mahkemece yapılan kolluk araştırması ile kısıtlı adayının ikamet adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisiszlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, ... ilçesi, ... köyü muhtarının köyde ikamet eden .... tedavi altına alması içim Kaymaklığa müracaat ettiği, ... köyünde yapılan kolluk araştırmasına göre şahsın ... adresinde ikamet ettiğinin tespiti üzerine mahkemece köy muhtarının tanık olarak dinlendiği, köy muhtarının, kısıtlı adayı ... ile babası ... yaklaşık 20 yıldır .../...'da ikamet ettiklerini, bazı dönemler özellikle yaz aylarında ...'ın köye gelerek köy halkına zarar verdiğini halen babası ile İstanbul'da yaşadığını, kısıtlı adayının Kaymakamlıktan yardım alması için 2014 yılında adres kaydını ... köyüne aldırdıklarını belirttiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar, vasi atanması ve koruma altına alınması talep edilen ...'nun MERNİS adresi ... Köyü/... ise de, ... köyüne yaz aylarında ara sıra geldiği, babası ile birlikte sürekli .../... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6046, Karar No: 2020/10774, Tarih: 03.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6046 E.  ,  2020/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Davacı idare harçtan muaf olduğu ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafça ilk karara karşı yatırılan harcın davacı idareden alınarak davalıya iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası artan fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 12 nci bendinin hükümden çıkartılmasına,

b- 3 üncü ve 6 ncı bentlerinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimeleri ile 3 üncü bendinde yazılı (kararın kesinleşmesini müteakip) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına yerlerine (derhal) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18471, Karar No: 2014/5356, Tarih: 12.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18471 E.  ,  2014/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM, ŞERHİN TERKİNİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve şerhin terkini davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine ilişkin olarak verilen karar davalı (karşı davacı) vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım, karşı dava ise çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve tapu kaydındaki şerhin terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1708 parsel sayılı taşınmazın davacı adına, komşu 1701 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına kayıtlı olduğu sabittir.

Davacı, 1708 parsel sayılı taşınmazına komşu parsel maliki davalının duvar yapmak ve toprak yığmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış; davalı ise karşı davasında, davacının yapmış olduğu iki katlı yapının taşkın olduğunu, üst kattaki balkon ve saçaklarından yağmur sularının kendi binasına aktığını ve eşyalarına zarar verdiğini belirtip elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuş, ayrıca tapu kaydındaki davacı lehine tesis edilen satış şerhinin terkinine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu, krokide sarı renk ile gösterilen 15.30 m²'lik yere duvar yapmak ve turuncu renk ile gösterilen yere moloz dökmek suretiyle davacıya ait 1708 parsel sayılı taşınmaza davalının müdahale ettiği saptanarak asıl davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itisazları yerinde değildir. Reddiyle, hükmün bu kısmının ONANMASINA.

Ancak, karşı davaya konu bölümde davacıya ait binanın çatısının davalı karşı davacıya ait yapıya dayalı yapıldığı ve daha önce davalı karşı davacının bayii ile davacı - karşı davalı arasında benzer davaların görüldüğü anlaşılmaktadır.

Ne varki; bilirkişi raporuna yapılan itirazlara rağmen önceki davaya ilişkin bilirkişi raporları irdelenmemiş, davacının çatısından akan yağmur sularının zarar verdiği iddiası ve tapu kaydındaki şerhin terkinine yönelik istekler bakımından da bir değerlendirme yapılmamıştır.