muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1808, Karar No: 2022/10628, Tarih: 13.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1808 E.  ,  2022/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yapı ve ağaçların davacı idareye aidiyeti, faiz bitiş tarihi ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3282, Karar No: 2015/4550, Tarih: 16.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3282 E.  ,  2015/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Dairemizin 16.01.2014 tarih ve 4297-28 sayılı ilamı ile “sanığın eşi ile maktulün, 2001 yılında sanığın dükkanında tanıştıktan sonra arkadaşlıklarını ilerleterek rızaya dayalı duygusal birliktelik yaşadıkları, 2008 yılında bu ilişkiyi öğrenen sanığın eşini affettiği ve maktulle konuşarak ilişkinin bitmesini istediği, ancak maktulün ilişkiyi sürdürerek daha rahat görüşebilmek amacıyla sanığın eşine bir cep telefonu aldığı, olay günü maktulün aldığı cep telefonunu eşinin çantasında gören sanığın sinirlenerek “bu adam benden ne istiyor, ne yapmaya çalışıyor” diye söylenmeye başladığı, kısa bir süre sonra dükkanına gittiğinde maktulü gördüğü, dükkanda bulunan ekmek bıçağıyla maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda; haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik teşkil eden eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak verilen cezada alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini," nedeniyle hükmün bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın makul bir ceza yerine bozma ilamına yanlış anlam yüklenerek 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş olup, katılan .... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11962, Karar No: 2014/22735, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11962 E.  ,  2014/22735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10917, Karar No: 2015/2425, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10917 E.  ,  2015/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16895, Karar No: 2017/8282, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16895 E.  ,  2017/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...Ş. arasındaki istirdat davasına dair...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 15.07.2015 günlü ve 2014/888 E.-2015/544 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26.05.2016 günlü ve 2015/14843 E.-2016/8371 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduklarını,tarafına tahakkuk ettirilen faturalarda haksız olarak kayıp kaçak bedeli adı altında bedellerin tahsil edildiğini ileri sürerek,01.01.2013 tarihinden abonelik devir tarihine kadar kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız şekilde tahsil edilen bedellerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;06.05.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 16.988,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı,husumet itirazları olduğunu,kayıp-kaçak bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/14843 E.- 2016/8371 K. sayılı ilamı onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.05.2016 günlü ve 2015/14843 E.- 2016/8371 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine,bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8635, Karar No: 2011/14412, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8635 E.  ,  2011/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5147, Karar No: 2007/5575, Tarih: 31.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5147 E.  ,  2007/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 144 ada 3 parsel sayılı 3871,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 1977 yılı emlak kaydı, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle; 207 ada 248 parsel sayılı 1495,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 1977 yılı emlak kaydı, ifraz, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde adına tespit edilen 144 ada 3 ve 207 ada 248 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümlerinin eksik belirlendiği ve eksik belirlenen bölümlerin komşu taşınmazlarda kaldığını bildirerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı adına tespit edilen 144 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile 143 ada 94 parsel sayılı taşınmaz arasında kalan ve keşfe katılan uzman bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen kısım, kadastro sırasında dere yatağı olması nedeniyle kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davaya bakma görevi kadastro mahkemesine ait değildir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşaramasında re'sen gözetilmesi zorunludur. Mahkemece, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmaza yönelik dava yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- Davacı adına tespit edilen 207 ada 248 parsel sayılı taşınmaz ile kesinleşmiş orman tahdit hattı dışında kalan kısım için dava açtığına göre, dava açtığı taşınmazın adına tespit gören 248 parsel sayılı taşınmaz olmadığı, 207 ada 248 parsel sayılı taşınmaz ile orman tahdit hattı arasında kalan 207 ada 249 parsel sayılı taşınmaz olduğunun kabulü zorunludur. 207 ada 249 parsel sayılı taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki "hali arazi" nitelikli yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Mahkemece 207 ada 249 parsel sayılı taşınmazın tespit malikine husumet yöneltilip usulen taraf teşkili sağlandıktan sonra, dava konusu taşınmaz üzerinde uzman ziraatçi bilirkişi de hazır olduğu halde usulen keşif yapılarak, çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yer olup olmadığı ile davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluşup oluşmadığı hususlarında araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/253, Karar No: 2020/288, Tarih: 12.03.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/253 E.  ,  2020/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

1.Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Düzce 2. Asliye (Ticaret Mahkemesi Sıfatı ile) Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 17.02.2010 tarihli dilekçesinde, yanlar arasında 01.07.2009 tarihinde imzalanan taşeron sözleşmesi kapsamında müvekkili şirket tarafından sözleşmede öngörülen şekilde 8 cm'lik kilit parke beton bordür ve yağmur oluğu döşenmesi işinin yapılarak teslim edildiğini ancak alacağının ödenmediğini, davalı şirketin taşeron sözleşmesinin imzalanmasından sonra, ada içi genel ve ara yolların 10cm'lik kilit parke ve beton bordür ile yağmur oluğu döşemesi işini de verdiğini ve bu işin de büyük kısmının tamamlandığını, bitmesine az bir zaman kala davalı şirketin gerek 8 cm’lik işten kalan bakiye borcunu gerekse 10 cm’lik işle ilgili borcunu ödememek için müvekkili şirkete ihtarname gönderdiğini, şirket işçilerinin çalışmasına engel olduğunu ve stoktaki malzemeye el koyduğunu, müvekkili şirketin taşeron sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağı için Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/850 E. sayılı dosyasında dava açtığını, davalının sözleşme sonrası verilen 10 cm’lik kilit parke, beton bordür ve yağmur oluğu döşenmesi işinden kaynaklanan alacağını ödemediğini ayrıca müvekkili şirketin çalışma sahasında bulunan malzemesine de haksız şekilde el konulup kullanıldığından değişik iş dosyasında vasıf ve miktarı belirlenen malzemenin de davalıdan tahsilini istediklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep dava hakkı kalmak kaydıyla 200.000,00TL alacağın 19.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili 10.03.2010 tarihli dilekçesinde, yanlar arasında imzalanan 01.07.2009 tarihli sözleşmeye göre işin bitim tarihinin 30.07.2009 olduğunu ancak sözlü uyarılara rağmen davacının işi, fen ve sanat kurallarına uygun yapmadığı gibi bitirmediğini, bu nedenle 15.10.2009 tarihli ihtarnamenin keşide edildiğini, davacının edinimini yerine getirmemesi üzerine 30.10.2009 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, davacının yüklendiği edimi eksik ve ayıplı yaptığına ilişkin iddialarının Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/161 D. iş sayılı dosyası üzerinden yapılan tespitle de kanıtlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: