muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4867, Karar No: 2021/583, Tarih: 28.01.2021

Dava kendisine ihbar edilen ... vekili, ...’nın genel müdürlük görevini şirketin menfaatine uygun olarak yerine getirdiğini, karşılıklı anlaşma ile ibra edilerek görevinden ayrıldığını, bono kendisine tebliğ edilmediği için imzaya ilişkin itirazlarının saklı olduğunu, senedin zamanaşımına uğradığını belirtmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında doğrudan kredi ilişkisinin bulunmadığı, davalının verdiği bono tutarını aşmamak kaydıyla doğan kredi borcundan sorumlu olduğu, dava konusu müeyyidenin 18.03.2003 tarihinde davacı tarafından 88.411,34 TL olarak ödendiği dikkate alındığında genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun mevcut olduğu, bononun alacağın teminatı için verilmiş olduğu hususu dikkate alınarak müeyyide tutarının bono tutarını aşmayan kısmının takip tarihi itibariyle belirlenmesi gerektiği, davacı tarafından maliyeye 88.411,34 TL ödendiği, dava konusu bononun DM (euro) cinsinden olduğu için öncelikle bu tutarın Euro'ya çevrilmesi gerektiği, bunun karşılığının 48.604,36 Euro olduğu, bononun 320.000 DM tutarlı olduğu, Euro dönüşüm kuruna göre 163.613,40 Euro olarak hesaplandığı, ancak davacı bankanın bononun tamamından değil alacak tutarı olan 48.604,36 Euro'luk kısım bakımından talepte bulunabileceği, taraflar arasında kredi ilişkisi olmadığından alacağa 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince faiz yürütülmesi gerektiği, buna göre talep hakkının 48.604,36 Euro asıl alacak, 3.713,57 Euro işlemiş faiz olmak üzere toplam 52.317,93 Euro'dan ibaret olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, kredi ilişkisinden doğan borçtan müşteri ya da kefil sıfatıyla sorumlu değildir. Dava dışı kredi müşterisi şirket ile davacı banka arasında akdedilen kredi sözleşmesinden kaynaklanan risklerin tahsili amacıyla verilen 03.08.1998 düzenleme, 31.12.1999 vade tarihli 320.000 DM tutarlı bononun düzenleyenidir, davacı banka ise ciro yolu ile bonoya hamil olmuştur. Bu bono ve genel kredi sözleşmesi dayanak kılınarak dava dışı kredi müşterisinin borcu dolayısıyla davacı banka tarafından, davalı hakkında İstanbul 14. İcra Müdürlüğü’nün 2004/16716 esas sayılı dosyasıyla 21.07.2004 tarihinde ilamsız icra takibi başlatılmıştır.

Dava, takip ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nın 644. maddesine dayalı sebepsiz zenginleşme nedeniyle bono bedelinin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali davası olarak nitelendirilmelidir. Takip ve dava konusu bononun vade tarihi 31.12.1999’dur. Bu tarihin üzerinden üç yıl geçmekle bono, 31.12.2002 tarihinde zamanaşımına uğramıştır. Davacının TTK’nın 644. maddesi uyarınca 31.12.2002 tarihinden itibaren 1 yıl içinde en geç 31.12.2003 tarihine kadar bononun düzenleyeni davalı aleyhine takip başlatması ya da dava açması gerekmektedir. Ancak eldeki davaya konu takip 21.07.2004 tarihinde başlatılmıştır. Davalı taraf, icra takibine itirazında ve cevap dilekçesinde zamanaşımı savunmasında bulunmuştur.

Her ne kadar Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nin 11.05.2010 tarihli, 2009/6278 Esas ve 2010/5809 Karar sayılı bozma ilamında sorumluluğun kredi ilişkisinden kaynaklandığı varsayılarak zamanaşımı süresinin 20 yıl olduğu ifade edilmiş ise de bu husus maddi hayata dayanmaktadır. Maddi hata, usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil ettiğinden somut olayda davacı yararına oluşmuş bir usuli kazanılmış hak bulunmamaktadır. Buna göre davacının alacağına dayanak yaptığı bononun zamanaşımına uğramış bulunmasına ve davacının hamil olması nedeniyle borçluya (düzenleyene) karşı temel ilişki nedeniyle takip yapması ve dava açmasının da olanaksız bulunmasına göre davanın reddi gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına bozulmasına, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.01.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davalının verdiği bonoya dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, Mahkemenin bono zamanaşımı olan 3 yıla ilaveten 1 yıllık sebepsiz zenginleşme zamanaşımının da dolduğuna yönelik kararının temyizi üzerine Dairece, uyuşmazlığın senede dayalı takipte uygulanacak zamanaşımı süresinin ne olması gerektiğine ilişkin olduğu ve bu zamanaşımının da 5411 sayılı Bankalar Kanunu'nun 141. maddesine göre 20 yıl olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Bundan sonra Mahkemece, bozmaya uyularak senedin vade tarihinde bankanın muaccel alacağı olmadığı gerekçesiyle verilen davanın reddi kararı ise zamanaşımının 20 yıl olduğu bir kez daha vurgulanarak bankanın kredi sözleşmesinden doğan alacağı saptanarak teminat olan dava konusu bono nedeniyle ne miktar alacağı olduğunun belirlenmesi için bir kez daha bozulmuştur.

Dairenin her iki bozmasında da, alacağın bonoya dayalı olarak talep edildiği belirtilmiş; uyuşmazlık, bonoya dayalı takipte zamanaşımının ne olduğu konusundadır, şeklinde vurgulanmış Mahkemece her iki bozma ilamına da ayrı ayrı uyulmuş ve bu kez Dairenin ilamında belirtildiği gibi alacak tutarı saptanmak suretiyle bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulması halinde, gerek karar mahkemesini gerekse Yargıtayı bağlayan bir usuli kazanılmış hak doğar. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşma manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez (IBK 9.5.1960 RG 28.06.1960 sayı 10537). Usuli kazanılmış hak, usul hukukunun vazgeçilmez temellerindendir. Usuli kazanılmış hak dolayısıyı ile kabul edilen sonuçların bazı istisnaları bulunmaktadır. Bunlar, mahkemenin bozmaya uymasından sonra bir İBK'nın çıkması (Yargıtay'ca inceleme sonucu mahkemenin görevli olduğunu belirten bozma kararına yerel mahkemece uyulmuş olması dışında), kesin hüküm, maddi hatanın bulunması, kamu düzeni ile ilgili hususlar, bozmadan sonra o konuya ilişkin yeni kanunun yürürlüğe girmesidir.

Dairece, delillerin değerlendirilmesi sonucu hukuki bir niteleme yapılarak bozma kararı verilmiştir. Maddi hatanın bir kanun hükmünün yorumu ya da hukuksal anlaşıyı da kapsamına alacak genişlikte kabul edilmesi olanaksızdır. Yine özellikle belirtilmelidir ki, bozma kararında hukuki yönden bir niteleme yapılmış veya deliler belli bir doğrultuda değerlendirilerek bozma kararı verilmişse bu karara uyulması halinde Daire delil değerlendirmesini veya hukuki yorumun yanlış olduğunu sonradan benimsese dahi maddi hatadan söz edilemeyeceğinden usuli kazanılmış hakkın doğduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle bozma kararına uyularak verilen kararın bu kez zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle bozulmasına katılmayıp, alacağın miktarına ilişkin denetim yapılması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/4932, Karar No: 2019/7742, Tarih: 26.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4932 E.  ,  2019/7742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında,... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 27 parsel sayılı 992,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...’in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak, zeytinlik vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2010 yılında yapılan güncelleme çalışmaları sırasında taşınmazın kullanıcısında bir değişiklik olmamıştır. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın fiili kulanıcısının kendisi olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli 105 ada 27 parsel nolu taşınmaza 28.01.2014 tarihli fen ve orman bilirkişisi tarafından hazırlanan rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 727,24 metrekarelik yerin kullanıcısının davacı ... olduğunun tespitine ve tapunun beyanlar hanesine kullanıcı olarak adının yazılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmına davacının zilyet olduğu, bu yerin öncesinde amcasının olduğu ve amcasından davacıya kaldığı, 15 yıldır davacının kullandığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazla ilgili olarak düzenlenen kullanım kadastrosu tespit tutanağı 21.09.1998 tarihinde kesinleşmiş olup, bu çalışma sırasında çekişmeli 105 ada 27 parselin kullanım kadastro tutanağının beyanlar hanesinde kullanıcısı olarak davalı ... gösterilmiş; 2010 yılında yapılan güncelleme çalışmalarında da yine davalı ... kullanıcı olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın zilyetliğini amcası Mehmet Gök’ten devir ve teslim alıp, 30-35 yıldır (1978-1983 yıllarına denk geliyor) kendi kullanımında olduğu iddiasına dayanarak 04.02.2013 tarihinde dava açmıştır. Davacının, kullanım kadastrosu tespitinden önceki hakka dayanarak hak talep ettiği ve taşınmazı davalı ...’den satın aldığını da iddia etmediği anlaşıldığına göre mahkemece; 29.12.1998 tarihinde kesinleşen kullanım kadastrosu tutanağı esas alınmak suretiyle, kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunduğu göz önünde bulundurularak, davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2952, Karar No: 2019/12098, Tarih: 23.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/2952 E.  ,  2019/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : a-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

b-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

c- Sanıklar ..., ..., ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın mahkumiyetlerine; diğer sanıklar ..., ..., ...'un beraatlerine ilişkin hüküm; sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve diğer sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay tarihinde müteveffanın ... isimli otelin 1046 numaralı odasında müşteri olarak konakladığı sırada, odanın balkonunda bulunan korkulukların kopması sonucu, zemine düşerek hayatını kaybettiği olayda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in oteli yaptıran ... Turizim Ticaret Sanayi A.Ş.'nin yönetim kurulu üyeleri oldukları, sanık ...'un aynı şirketin muhasebe müdürü olduğu, sanık ...'in aynı otelin genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanık ... suça konu otelin teknik sorumlusu olan ... Yapı Sistemleri Tekstil Turizm Ticaret Ltd. Şti'nin yetkilisi olduğu, sanık ...'nin Kemer Belediyesindeki imar dosyasına göre otel inşaatına dair projenin fenni mesulu olduğu, sanık ...'ın ise otele ait projenin müellifi olduğu, ... Yapı Denetim ile oteli yaptıran ... Turizim Ticaret Sanayi A.Ş. arasında 24.01.2003 tarihinde yapı denetimi hizmet sözleşmesi imzalandığı, bu denetim firmasının yetkilisinin sanık ... olduğu anlaşılmakla; meydana gelen olay sebebiyle yapılan yargılamada, 20.03.2013 tarihli, mimar, inşaat mühendisi, şehir plancısından oluşan üçlü bilirkişi heyetinden alınan raporda; ... Yapı Denetim ile ... Turizim Ticaret Sanayi A.Ş. arasında imzalanan yapı denetimi hizmet sözleşmesi imzalandığı, ...’in bu yapı denetim firmasının şirket ortağı ve proje denetçisi inşaat mühendisi, şirket ortağı ve proje ve uygulama denetçisi mimar... ile şirket elemanı yapı denetçisi inşaat mühendisi ....’ın da Yapı Denetimi Uygulama Usul ve Esasları Yönetmeliğine aykırı hareketten kusurlu oldukları belirlendiği, 10.12.2015 tarihli, iş güvenliği başmüfettişi, inşaat mühendisi, yüksek mühendis iş güvenliği uzmanı üçlü bilirkişi heyetinden alınan raporda; ..., ..., ..., ... ve ...’in; otelin yönetim kurulu üyeleri olarak, balkon korkuluklarının duvara 3 adet vida ile sabitlenmesi gerekirken, ... Yapı firmasının balkon korkuluklarının yan duvarlara sabitlemesini tekniğine uygun yapmamış olması karşısında hatalı ve kusurlu balkon korkuluk imalatını kabul etmeleri, yapım aşamasında ayıplı, hatalı ve kusurlu imalatı fark etmedikleri gibi oteli işlettikleri 5-6 yıllık süre içerisinde de balkon korkuluklarındaki bağlantı yetersizliğini ve kusurunu görmemeleri, bu sebeple de tek vida ila sabitlenen balkon korkuluklarını gerektiği gibi tedbir alıp sabitlenmesini sağlamadıklarından ötürü tali kusurlu oldukları; balkon korkuluklarının hatalı, ayıplı ve kusurlu imalatı otelin yapım aşamasında ait olduğundan otel inşaatını gerçekleştiren ... Turizm Ticaret A.Ş.’nin fenni mesulü ... ve otelin idarecisi ...’ın tali kusurlu olduğu; balkon korkuluklarının montajını yapan ... metal yapı firmasının firma yetkilisi ... ise; sabitlemenin 3 vida ile yapılması gerekirken tek vida ile yapılarak yetersiz yapılmasından ötürü asli kusurlu olduğu; ayrıca mali konularda yetkili muhasebe müdürü ...’ın otelin güvenliği ve teknik donanımıyla ilgili bir görevi olmadığından ve proje müellefi ...’in balkon korkuluklarının yapımı ile ilgisi bulunmadığından kusurlarının bulunmadığı; ..

... ve otelin idarecisi ...’ın tali kusurlu olduğu; balkon korkuluklarının montajını yapan ... metal yapı firmasının firma yetkilisi ... ise; sabitlemenin 3 vida ile yapılması gerekirken tek vida ile yapılarak yetersiz yapılmasından ötürü asli kusurlu olduğu; ayrıca mali konularda yetkili muhasebe müdürü ...’ın otelin güvenliği ve teknik donanımıyla ilgili bir görevi olmadığından ve proje müellefi ...’in balkon korkuluklarının yapımı ile ilgisi bulunmadığından kusurlarının bulunmadığı; ... ise, sadece otelin tadilatında görev almış olması, balkon yapımı esnasında herhangi bir görevi bulunmadığından kusurunun bulunmadığı, 12.12.2013 tarihli üçlü heyet bilirkişi raporunda ise; proje müellifi ...’in korkulukları, İş Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’ne uygun projelendirdiği, ancak uygulamının projeden farklı olması sebebiyle kusurunun bulunmadığı, korkulukların, herhangi bir çürüme ve korozyona uğramadığı tespit edildiğinden, otel yönetim kadrosundan bulunan genel müdür yardımcısı ..., muhasebe müdürü ... ve teknik müdürün kusuru olmadığı, projeye aykırı uygulamayı yaptıran ... Turizm A.Ş.'nin yönetim kurulu üyeleri; ..., ..., ..., ..., ... ile fenni mesul ..., ... yapı denetimin yetkilisi ...’in asli kusurlu olduğu tespit edildiği; bu üç bilirkişi raporu arasında sanıkların kusur durumlarına ilişkin çelişkilerin mevcut olması karşısında, sanıkların kusur durumunun mahkemece tespitinin sağlanması amacıyla; dosya içerisinde otelin proje konusunun ve ... Yapı Denetim ile ... Turizm A.Ş. arasında yapılan yapı denetim sözleşmenin bulunmadığı anlaşılmakla; bahsi geçen sözleşmenin ve projenin getirtilerek, hangi eylemi sebebiyle iş kazasının meydana gelmesinde kusurlu olduğunun sebep sonuç ilişkisi içerisinde iş güvenliğine dair mevzuat ışığında değerlendirilmesi için İstanbul Teknik Üniversitesinin Mühendislik Fakültesinde görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bir bilirkişi heyetine dosyanın tevdii edilerek görüş alınması, sanıklar haricinde başka yetkililere kusur atfedilmesi halinde ilgili şahıs veya şahıslar hakkında suç duyurusunda bulunularak haklarında iddianame tanzim edilmesi halinde dosyaların birleştirilerek yargılama devam edilmesi, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi halinde ise soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınarak sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve diğer sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün; BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13298, Karar No: 2012/16217, Tarih: 06.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13298 E.  ,  2012/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için, tahliye istekli olarak yapılan icra takibine itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın iptali davasının kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait kiralananda kiracı olan davalının, kira borcunu ödememesi nedeniyle, Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8668 esas sayılı takip dosyası ile, 2010 Mart ayından 2011 Mart ayına kadar olan 13 aylık 5.850 TL tutarındaki kira borcunun tahsili ve kiralananın tahliyesi için takip yapıldığını, borcun ödenmediği gibi, haksız yere borca itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı cevabında, 2010 yılı Haziran ayına kadar kira paralarının yatırıldığını, bu aydan itibaren davacının kiralananı kullanım amacına uygun olarak bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmediğinden, kiralananı kullanamadığını ve tahliye ettiğini, kira borcunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, itirazın iptali davasının kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiştir.

Davacı takibinde 01.01.1987 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanmış iken, yargılama sırasında 01.01.1987 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Davaya dayanak yapılan bu sözleşmede kiralayanın ... ve ortakları olarak belirtildiği halde, dava ... tarafından açılmıştır. Kiralayanlar birden fazla ise, aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan takibi birlikte yapmaları ve davayı da birlikte açmaları gerekir. Mahkemece, kiralayanlar arasındaki zorunlu dava arkadaşlığı kuralı dikkate alınarak, davacının sözleşmedeki ortaklardan olup olmadığı ve birlikte dava açılması gerekip gerekmediği üzerinde durularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13851, Karar No: 2013/14766, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13851 E.  ,  2013/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın kabulü ile bu davalıların itirazlarının iptaline, kiralanandan tahliyelerine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, dava konusu taşınmazı, davalıların murisinden 10.11.2008 tarihinde satın aldığını, daha sonra murisle 01.07.2011 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira bedelleri ödenmeyince davalı mirasçılara karşı icra takibi başlattıklarını, davalıların sözleşmedeki imzanın babalarına ait olmadığını ileri sürerek takibe itiraz ettiklerini, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucu imzaların murise ait olacağının saptanacağını, davalıların haksız itirazlarının iptali ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Tüm davalılar kira sözleşmesindeki imzanın sahte olduğunu, babalarına ait olmadığını bilirkişi incelemesi ile bu durumun saptanacağını savunmuşlardır. Bu durumda, mahkemece murise ait imzalar konusunda taraf delilleri toplanmalı, tarafların bildirdikleri yerlerden murise ait imzalar getirtilmeli, yine resen yapılacak araştırma ile belediye, tapu müdürlüğü, evlendirme dairesi, nüfus müdürlüğü ve bankalardan murisin uygulamaya esas imzaları getirtilmeli, yapılacak imza incelemesi sonucunda denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı ve davalılar imza incelemesi talep ettikleri halde 21.03.2013 tarihli ara kararla davalıların murisinin vefat ettiği, bu nedenle imza incelemesi yaptırılamayacağı, kaldı ki imzayı atan kişinin bu yönde itirazda bulunabileceğinden bahisle yazılı şekilde imza incelemesi talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Niyazi ve Adem vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.