muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15711, Karar No: 2010/715, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15711 E.  ,  2010/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26019, Karar No: 2014/2765, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26019 E.  ,  2014/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/73-2013/82

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1549, Karar No: 2012/2093, Tarih: 16.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1549 E.  ,  2012/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 926, 1062, 1228, 1764 ve 1757 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “... kızı ...” olarak geçen kimlik bigilerinin “... kızı ...” olarak düzeltilmesinin istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Somut olayda, davacı murisi adına kayıtlı taşınmazlardaki kimlik bilgilerinin nüfus bilgileri ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir.Dosya içerisindeki davacı murisine ait anne baba ve kardeşleri gösterir nüfus kayıdı incelendiğinde de tapuda kayıt düzeltilmesi istenen davacının murisi ... kızı ...'ın 24.08.1906 doğumlu 16.01.1983 tarihinde vefat eden ... kızı ... adlı kardeşi olduğu görülmektedir. Mülkiyet nakline neden olunmaması için anılan kişinin mirasçıları tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, mülkiyet nakline neden olacak biçimde eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA 16.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12255, Karar No: 2015/5438, Tarih: 08.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/12255 E.  ,  2015/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9903, Karar No: 2015/13733, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9903 E.  ,  2015/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................ MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2013/101-2015/26

Taraflar arasında görülen davada ................ Mahkemesi’nce verilen 03/02/2015 tarih ve 2013/101-2015/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin öğrenci olduğunu, davalı firmanın otobüsü ile Tekirdağ-İstanbul arasında seyahat etmek üzere 19.11.2012 tarihinde saat 05:30 otobüsü için bilet aldığını ancak seyahat tarihinden bir gün önce davalı firmayı arayarak, seyahat saatini saat 10:00 olarak değiştirdiğini, belirtilen saatte otobüsteki yerini aldığında, firma yetkilileri tarafından otobüsten indirildiğini, o gün sınava yetişememe tehlikesi ile karşılaştığını, bu olaydan dolayı büyük bir stres ve üzüntü yaşadığını ileri sürerek, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının saat 05:30 yolcusu olduğunu, otobüs saatini kaçırdığı için 10:00 otobüsüne bindiğini ancak bilet kontrolü sırasında biletini ibraz edemediği için otobüsten indirildiğini, davacının mağdur olmaması için aynı gün bedelsiz olarak 10:30 otobüsü ile taşındığını, manevi bir zararının söz konusu olmadığını, davacının müvekkilini hareket saatinden önce aramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının saat 05:30 yolcusu olduğunu, otobüs saatini kaçırdığı için 10:00 otobüsüne bindiğini ancak bilet kontrolü sırasında biletini ibraz edemediği için otobüsten indirildiğini, davacının mağdur olmaması için aynı gün bedelsiz olarak 10:30 otobüsü ile taşındığını, manevi bir zararının söz konusu olmadığını, davacının müvekkilini hareket saatinden önce aramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının öğrenci olduğu, olay günü sınavının bulunduğu, 10:30 aracı ile İstanbul'a gittiği, 10:00 aracına bindiğinde araçtan indirildiği, davacı tanıklarının beyanlarından dahi araçtan indirilirken davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte herhangi bir kötü söz söylenmediği, davacının araçtan indirilmesinin, sınava yetişmeme telaşı yaşamasının ve bu olaylardan dolayı üzüleceğinin muhakkak olduğu, her ne kadar davacının telefonla rezervasyon yaptığını, gidiş saatini 10:00 arabasına kaydırdığını ve bu durumun davalı şirketçe onaylandığını ileri sürdüğü, ancak söz konusu biletlerin aslını dosyaya aynı gün 10:30 arabası için sunduğu gibi, bilet aslını sunmadığı, ilgili mevzuata göre telefonla bilet ayrılması veya saatinin değiştirilmesinin mümkün olmakla birlikte yine uygulamaya göre hareket saatine belli bir zaman öncesinde yeni hali ile biletin alınmasının zorunlu olduğu, araç hareket etmeden önce yolcuların biletlerinin kontrol edilmesi, belgelenmesi ve özellikle kaza ihtimali karşısında herkesin aldığı bilet koltuğunda oturmasının da zorunlu olduğu, davacının iddia ettiği şekilde saat değişikliğinden sonra hareket saatinden önce bilet alması ve kontrol esnasında ibraz etmesi gerektiği, yapılan kontrol sonucu bilet aslının sunulmaması nedeniyle araçtan indirilmesinde hukuka aykırı bir durum olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2860, Karar No: 2012/3131, Tarih: 21.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2860 E.  ,  2012/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Hınıs Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 02.03.2011 gün ve 2004/130-Esas 2011/59-Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 5345-9598 gün ve 29.09.2011 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılar'dan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00'er.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/971, Karar No: 2012/2560, Tarih: 08.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/971 E.  ,  2012/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 17/07/2009 gün ve 2009/3 E. , 2009/516 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 08/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2970, Karar No: 2015/3589, Tarih: 24.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2970 E.  ,  2015/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/239921

MAHKEMESİ : Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/76 (E) ve 2012/764 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Konut dokunulmazlığının ihlali ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; sanığın gözaltına alınmak için ekip aracına bindirilmek istendiği sırada kendisini sağa sola atarak “siz kimsiniz, beni kimse arabaya bindiremez,,,ben adamın a..... koyarım, kimse beni arayamaz” şeklinde sözler söyleyerek kafasını sağa sola vurması ve eyleme devam etmesi üzerine yere yatırılarak kelepçelendikten sonra da devriye aracına binmemek için ayakları ile kapıdan geçirilmesini engellemeye çalışması şeklindeki eyleminin, görevli memura görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturabileceği ve bu nedenle sanığın hakaret eyleminden dolayı zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde

işlem yapılabileceği, sanığın eyleminin pasif direnme niteliğinde olduğundan TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşumu için aranan “cebir ve tehdit” eylemlerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığa hırsızlık, mala zarar verme ve direnme suçlarından verilen cezalardan takdiri indirim nedeni ile TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapıldığı halde konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezadan indirim yapılmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14688, Karar No: 2013/1278, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14688 E.  ,  2013/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...’ın eşi ... adına tapulu gecekonduyu satmak için arkadaşı ...'in tanıdığı emlakçı olan katılan ... Yolcunun bürosuna giderek gecekondu için 20.000. TL'ye pazarlık edip tapuya gittikleri, ...’ın eşinin verdiği nüfus cüzdanı ile başkasına ait fotoğraf kullanarak ... 46. Noterliğinden kendi adına aldığı vekaletname ile tapuda satış işlemi yapmaya kalktığı, ancak vekaletnamedeki fotoğraf ile tapudaki fotoğrafın farklı şahışlara ait olduğunun fark edilmesi üzerine işlemin gerçekleşmediği, böylelikle sanık ...’ın eyleminin dolandırıcılığa teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, üzerine atılı suçun bu şekilde subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükmün 2.fıkrasında yer alan "sanığın TCK'nun 158/1-d maddesi uyarınca 1000 gün adli para cezasıyla cezalandırılması, TCK'nun 35/2 son maddesi gereğince 3/4 nisbetinde indirim yapılarak 250 gün adli para cezasıyla cezalandırılması, sanığa verilen 250 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20.TL.den paraya çevrilerek 5.000 TL. adli para cezasına çevrilmesine," İbarelerinin yerine "sanığın TCK'nun 158/1-d maddesi uyarınca 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasından ve TCK'nun 35/2- son maddesi gereğince 3/4 nisbetinde indirim yapılarak 1 gün adli para cezasıyla cezalandırılması, sanığa verilen 1 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL.den paraya çevrilerek 20 TL adli para cezasına çevrilmesine," yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/458, Karar No: 2011/11883, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/458 E.  ,  2011/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında internet ortamında alışveriş imkanı sağlayan web Elektronik Ticaret Sözleşmesi imzalandığını, davalının oğlu ve satış müdürü olan ... tarafından müvekkili şirkete ait internet ortamında satışlar yapıldığını ancak kredi kartı ile alışveriş yapan üçüncü kişilerin malın alınmadığı yönündeki itirazı üzerine bankaların müvekkilinin hesabından aldıkları paraları itirazı olan kredi kart hamillerine geri ödediğini müvekkili şirketin hesabından ... ve ... Bankası tarafından geri çekilen paraların tahsili için girişilen icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu, davalının ticari mümessili olan oğlu ...'in yaptığı işlemlerden sorumlu olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iddiaya konu sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, kendisinin emekli olması nedeniyle dükkanın vergiden faydalanması için adına açıldığını ancak, dükkanın tamamen oğlu tarafından işletildiğini, hiç bir imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalının oğlunun yaptığı işlemlere icazet verdiğinin davacı tarafça ispat edilemediği somut olayda davalıya husumet düşmeyeceği gerekçeleri ile davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davalı ...'e ait ... Bilgisayar ünvanlı sahıs firması ile 3. kişiler arasında yapılan işlemlerden davalının sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacının delil olarak dayandığı 28.12.2007 tarihli sözleşmenin ... Bilgisayar ... kaşesi üzerine davalının oğlu ..'in imzası atılarak düzenlendiği konusunda uyuşmazlık bulumamaktadır. Davalı ... C.Başsavcılığına verdiği 20.5.2008 tarihli ifadesinde işyerinin kendisine ait olduğunu, oğlu ...'in Müdür olarak işyerinde faaliyet gösterdiğini belirtmiş, 8.11.2011 tarihli ifadesinde de aynı yönde beyanda bulunmuştur. Davalının bu beyanları gözetildiğinde ... ...'e husumet yöneltilmesinde isabetsizlik görülmediğinden mahkemece işin esasına girilerek iddia ve savunma çerçevesinde toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.