muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18875, Karar No: 2016/14320, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18875 E.  ,  2016/14320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TTaraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3962, Karar No: 2018/13650, Tarih: 02.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/3962 E.  ,  2018/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemenin 27.02.2018 tarihli tavzih kararının davalılar ve bir kısım davalılar vekillerine tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Mahkemenin tavzih kararı davalılar ve bir kısım davalılar vekiline tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklenildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33871, Karar No: 2019/5709, Tarih: 27.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/33871 E.  ,  2019/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen geçici 6. maddesi uyarınca 09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihleri arasında fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin olarak açılan kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmazın el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespit edilmesi gerekir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmaza el atma tarihi 04/11/1983 öncesi (1975) olup, el atıldığı tarihte, ...... 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı, değilse ...... veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, ...... hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları ...... Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre,

Taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde yapılacak keşifte;

a)Arsa olduğunun tespiti halinde; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca taşınmazın bedelinin değerlendirme gününden önceki yakın tarihte yapılan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

a)Arsa olduğunun tespiti halinde; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca taşınmazın bedelinin değerlendirme gününden önceki yakın tarihte yapılan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

b)Tarım arazisi olduğunun belirlenmesi halinde ise, aynı Yasanın 11/1-f maddesi uyarınca; o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları ...... Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel tespiti,

Gerekirken, eksik inceleme ile açıklanan hususlarda değerlendirme yapılmadan soyut ifadelerle taşınmaza değer biçen rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın el atılan 11.312,27 m2'lik kısmın bedeline hükmedildiği halde tapu kaydının tamamının iptaline karar verilmesi,

3-Tapu kaydında davacı ... hissesi üzerinde bulunan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4526, Karar No: 2019/38, Tarih: 14.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4526 E.  ,  2019/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, Mala zarar verme, Genel güvenliğin kasten tehlikeye

sokulması

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçların niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan katılanın davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup hükmü temyize yetki vermeyeceğinden katılan vekilinin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Olay tutanağı, görgü ve tespit tutanağı, suça sürüklenen çocuk ... ile...'ın Cumhuriyet Savcılığında alınan 11.09.2008 tarihli savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; silahlı terör örgütü PKK'nın silahlı mücadeleye başladığı tarih olması nedeniyle yasa dışı gösterileri engellemek amacıyla olay günü saat 22.00 sıralarında Asarlık Beldesindeki park civarında güvenlik tedbiri alan kolluk kuvvetlerine küçük yaşta çocukların olduğu bir grup tarafından taşlı saldırıda bulunulduğu, bir müddet sonra ...İlköğretim Okulunun camlarının kırıldığının anons edilmesi üzerine belirtilen yere gidildiğinde okulun camının kırık olduğu ve yanıcı madde sonucu küçük çaplı hasar meydana geldiğinin tespit edildiği olayda suça sürüklenen çocuk ...'ın okula molotof attığı, bu esnada diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın da lastik yakılan top sahasına götürmek için elinde tuttuğu lastik ile suça sürüklenen çocuk ...'ın yanında olduğu, böylece suça sürüklenen çocukların iştirak iradesi altında atılı suçu işledikleri gözetilip mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1077, Karar No: 2015/25722, Tarih: 27.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1077 E.  ,  2015/25722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

15.12.2014 havale tarihli temyiz ve eski hale getirme talepli dilekçe üzerine mahkemece 2013/194 esas 2014/360 karar sayısı ile 16.12.2014 tarihinde "eski hale getirme talebinin reddine" dair ek karar verilmiş, 12.12.2014 havale tarihli temyiz ve infazın durdurulması talepli dilekçe üzerine mahkemece aynı esas ve karar üzerinden 19.12.2014 tarihinde "temyiz talebinin reddine, temyiz incelemesi için infaz durdurulmaksızın dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine" karar verilmiş, sanık müdafiince 16.12.2014 tarihli ek karara itiraz edilmiş ancak ... Ağır Ceza Mahkemesi 19.12.2014 tarihli ek kararı inceleyerek itirazın reddine karar vermiş, 17.02.2015 tarihli dilekçe ile mahkemesinden tekrar infazın durdurulması talep edilmiş, mahkemece 19.02.2015 tarihinde üçüncü bir ek karar ile infazın durdurulmasına, sanık müdafiinin talebinin değerlendirilmesi için dilekçe ve eklerinin Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan 16.12.2014 tarih 2013/194 Esas-2014/360 Karar sayılı "eski hale getirme talebinin reddine" ilişkin ek kararın; hem temyizin reddine hem de dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesine karar verilen 19.12.2014 tarihli ek kararın; temyiz yasa yoluna tabi olduğu gözetilmeden itiraza tabi olduğu kabul edilerek vaki itiraz üzerine verilen ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.12.2014 tarih 2014/1829 değişik iş sayılı kararının hukuki dayanaktan yoksun olmaları sebebiyle kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 24.07.2014 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ edilen hükmün, sanığın sonradan vekaletname vererek tayin ettiği müdafileri tarafından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.12.2014 ve 15.12.2014 havale tarihli dilekçeler ile temyiz edildiği ve hüküm fıkrasındaki yasa yolu bildirimin 5271 sayılı CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olduğu anlaşılmakla, sanığın koşulları

bulunmayan eski hale getirme talebi ile buna bağlı olarak vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29544, Karar No: 2019/14217, Tarih: 13.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29544 E.  ,  2019/14217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Milli Emlak Müdür Yardımcısı olarak görev yapan sanığın A. Çağlan Köyünde bulunan 14 pafta 766 parselin satış bedelini mal bildirimi tarihindeki değerleri esas alınarak beyan etmediği ve bu durumda gerçeğe aykırı bildirimde bulunduğu iddiasına ilişkin olarak 3628 sayılı Kanun’un 12. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; 3628 sayılı Kanun'un 12. maddesinde yer alan ''Kanunen daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde gerçeğe aykırı bildirimde bulunanlara altı aydan üç yıla kadar hapis cezası verilir.'' şeklindeki düzenleme ile bu Kanun kapsamında mal bildiriminde bulunmakla yükümlülerin gerçeğe aykırı bildirimde bulunmalarının da yaptırıma bağlandığı cihetle; dosya arasında bulunan 04/12/2013 tarihli soruşturma raporunda 766 parsel sayılı taşınmazın hisse satışına ait sanığın banka hesabına yatan farklı meblağlarda paraların bulunduğu, banka hesaplarındaki satış bedeli ile tapuda beyan edilen satış bedeli arasında tutarsızlıklar olduğu ve tapu beyanının gerçeği yansıtmadığı bildirilmiş olması karşısında, A. Çağlan Köyünde bulunan 14 pafta 766 parselin suç tarihi itibariyle gerçek değerinin tespit edilerek sanığın banka hesap hareketleri, mal beyanları ve diğer delillerin kül halinde değerlendirilmesini içeren ayrıntılı bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken hiçbir araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi

Kabule göre;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24/06/2011 ve 02/03/2012 yerine 2011 şeklinde yazılması suretiyle CMK’nin 232/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1964, Karar No: 2017/5248, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1964 E.  ,  2017/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, promosyon, ilave tediye, sorumluluk zammı, gece zammı, ikramiye, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, sosyal yardım ile yardım zamları alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1769, Karar No: 2024/15927, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1769 E.  ,  2024/15927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/773 E., 2023/1604 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

21.11.2014 tarihli adres tespit tutanağı içeriğine göre; ödevli şirketin belirtilen adreste bulunmadığı, bilinmeyen bir tarihte adresten kesin olarak ayrıldığı ve yeni adresin bilinmediğinin belirlendiği, bunun üzerine istem yazısının sanığın ikametgah adresinde tebliğ edildiği, söz konusu mükellefiyetin 27.12.2002 ve 23.10.2012 tarihleri arasında Uluçınar vergi dairesi mükellefi olduğunun belirtildiği ancak bu tarihten sonrasına ilişkin bir bilginin yer almadığı, sanığın işlerinin kötü gitmesi sebebiyle işi bıraktığına yönelik savunması da dikkate alınarak tebligat tarihinde söz konusu iş yerinin faal olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.