muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2809, Karar No: 2019/258, Tarih: 14.01.2019

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmışlığının davacıya ait markanın tescilini engelleyecek düzeyde olduğunu ve davacı başvurusunun kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvurunun "AFALEXUS" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 04. sınıftaki "Sınai amaçlı

yağlar, gresler (kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler dahil). Katı yakıtlar (odun dahil). Sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların katkıları. Aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler" mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise "LEXUS" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 01, 04, 06, 07, 09, ..., 14, 16, 18, 27, 34, 35, 36, 37 ve 39.sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, AFALEXUS markası kapsamında yer alan emtialarla, 2012/29313 sayılı LEXUS markasının emtialarının aynı/aynı tür olduğu, gerek AFALEXUS, gerekse LEXUS ibareleri herhangi bir anlamları olmayan, fantezi ibareler olup, ayırt ediciliği yüksek işaretler olduğu, işaretlerin vurgu, görsel yönden benzer olduğu, öte yandan, davacı markasında yer alan AFA ibaresi, davacının ticaret unvanında ayırt edici kısmı olup lider/şemsiye markası olduğu, davacının AFA lider markasının yanında yer alan LEXUS ibaresinin, davalı markalarının münhasıran esaslı unsuru olması dolayısıyla markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, markalar arasındaki benzerliğin aynı/aynı tür ve benzer mal ve hizmetler yönünden karıştırmaya yol açacağını, her ne kadar davacı yan dava konusu AFALEXUS markasının, AFA ibareli diğer markalarının serisi, devamı mahiyetinde bir başvuru olduğunu ileri sürmüşse de, AFA ibaresi davacının lider/şemsiye markası olup, başvuru AFA markalarının serisi imajı taşımadığını, aksine markada esaslı unsur olan LEXUS ibaresi sebebiyle AFALEXUS markası, davalının LEXUS markasına yaklaşıp onunla seri yarattığı, davalı markaları “otomobil” emtiası üzerinde tescilli ve tanınmış marka olduğu, her ne kadar davacı başvurusunun kapsadığı “04/02 Katı yakıtlar (odun dahil). 04/04 Aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler.”, davalı markaları kapsamında bulunmamaktaysa da, AFALEXUS markasının, LEXUS markası ile oldukça benzer olması sebebiyle, AFALEXUS markasının tescili halinde davacının LEXUS markasının özgül bir alandaki/sektördeki tanınmışlığı zarar görüp, marka yaygın ve sıradan bir işaret haline geleceği, LEXUS markasının ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar yaratabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23192, Karar No: 2014/15771, Tarih: 04.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23192 E.  ,  2014/15771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık - İş yeri dokunulmazlığını bozma - Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların kamu kurumu olan ilköğretim okulunun kapı camını kırmak suretiyle şikayetçinin işletmeciliğini yaptığı kantine girip kasadaki 1.200 TL parayı çaldıklarının anlaşılması karşısında; kamu malına zarar vermeleri nedeniyle haklarında TCK'nın 152/1-a maddesi yerine, 151/1.maddesi uyarınca hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11751, Karar No: 2011/2002, Tarih: 09.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11751 E.  ,  2011/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar, dava dilekçesinde dayanmış oldukları delillerden vazgeçtiklerini belirtmemişlerder. Davacılara dayandıkları tüm delilleri sunmaları için süre verilerek, sundukları takdirde delillerin toplanıp diğer delillerle birlikte değerlendirilip,sonucu uyarınca karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi.09.02.2011 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/9923, Karar No: 2023/2551, Tarih: 11.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9923 E.  ,  2023/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın kabulüne, takibin durdurulmasına, takibe konu meblağın %20'si oranın da kötü niyet tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, takibe konu meblağın %107u oranında para cezasının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili dava dilekçesinde; ödeme emrinin 08.01.2019 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, yasal süresi içerisinde ödeme emrine konu senette yer alan imzaya, borca, faize ve tüm ferilerine karşı açıkça itiraz ettiklerini, senet üzerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını iddia ederek takibin iptali ile senet alacaklısının takibe konu alacağın %20’sinden aşağı olmamak kaydıyla kötü niyet tazminatına ve alacağın %10’u oranında para cezasına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; imza itirazının kötü niyetli olduğunu, örnek imzaların incelenmesi sonucu, takibe konu bonodaki imzanın, davacının eli mahsulü olduğunun anlaşılacağını iddia ederek davanın reddi ile % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; imza itirazının kötü niyetli olduğunu, örnek imzaların incelenmesi sonucu, takibe konu bonodaki imzanın, davacının eli mahsulü olduğunun anlaşılacağını iddia ederek davanın reddi ile % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 28.05.2021 tarihli usul ve yasaya uygun bilirkişi raporunda; mukayese imzalar ile davacının imzalarının karşılaştırılmasında harf şekil ve gramaların birbirlerine oranı konumu, ritm dağılımları itibariyle itiraz edilen imzadan farklı olduklarını, meyil ve genel istikamet durumu yönünden fizik laboratuvarı ve optik aletler yardımı ile karşılıklı grafolojik analizleri gözetildiğinde çekteki imzanın davacının eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığı, davacı yanın tazminat talebinin incelenmesinde ise; imzaya itiraza konu senedin taraflar arasında ciro ve imza edildiği, imzanın davacı tarafından atılıp atılmadığının davalı tarafın bilinebilecek durumda bulunduğu ve bu sebeple senedin takibe koymakta kötü niyetli olduğu gerekçesiyle imzaya itirazın kabulüne, takibin durdurulmasın, takibe konu meblağın %20'si orasnın da kötü niyet tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, takibe konu meblağın %10'u oranında para cezasının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı vekili istinaf dilekçesinde; kök rapor sonrasında yeni elde edilen imzalar irdelenmeksizin ve denetlenebilir biçimde ortaya konulmaksızın hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, imza incelemesi sonucunda imzanın kişiye ait olup olmadığı tespitinin yalnızca şekli inceleme sonucunda karar verilecek bir husus olmadığını, incelemeye tabi tutulan belgelerin farklı farklı yıllara ait olduğunu, davacının imzasındaki yıllara göre değişimin, alışkanlıkların ne yönde değiştiği gibi hususların incelenmediğini, dosyanın Adli Tıp Kurumu'na tevdi edilerek bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etti.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk derece mahkemesince imza asıllarını içeren belgeler temin edilip, bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişi raporunun gerekçeli, kapsamlı ve hükme esas alınmaya elverişli olduğu, istinaf dilekçesinde davalı alacaklı müvekkilinin kötüniyetli olmadığını bu nedenle aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilemeyeceğini ileri sürmüş ise de takip dayanağı senette davacının keşideci olarak yer aldığı, davalı alacaklının lehtar konumunda olduğu, birebir ilişki bulunduğu için davalı alacaklının senedi huzurda imzalatma yükümlülüğünün bulunduğu, kötüniyetli olmasa bile ağır kusurlu sayılacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı temyiz dilekçesinde; kök rapor sonrasında yeni elde edilen imzalar irdelenmeksizin ve denetlenebilir biçimde ortaya konulmaksızın hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, imza incelemesi sonucunda imzanın kişiye ait olup olmadığı tespitinin yalnızca şekli inceleme sonucunda karar verilecek bir husus olmadığını, incelemeye tabi tutulan belgelerin farklı farklı yıllara ait olduğunu, davacının imzasındaki yıllara göre değişimin, alışkanlıkların ne yönde değiştiği gibi hususların incelenmediğini , dosyanın Adli Tıp Kurumu'na tevdi edilerek bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, borçlunun kendisi hakkında başlatılan her icra takibine karşı kötüniyetle itiraz ettiğini, diğer icra takiplerine yönelik imza itirazlarının reddedildiğini ve kararların kesinleştiğini, müvekkilinin senedi takibe koymakta kötü niyetli olmadığını, kötüniyet tazminatı ve para cezasına hükmedilmesinin haksız olduğunu iddia ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık imzaya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 168/4 maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3488, Karar No: 2012/8274, Tarih: 14.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3488 E.  ,  2012/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/357153

MAHKEMESİ : Çorlu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/10/2010, 2009/471 (E) ve 2010/292 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktülün sanığa ait birahanede garson olarak çalıştığı, olay günü iş bırakma nedeni ile aralarında çıkan tartışmada sanığın maktüle tokat atması üzerine maktülün bıçakla sanığın göğüs, karın ve diz üstüne vurarak yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın da elindeki bira bardağı, tekme ve yumruklarla kendisini savunduğu, tanık Şaban'ın da araya girerek maktülün saldırısını engellemeye çalıştığı sırada sol kalçasından bıçakla yaralanarak geri çekildiği, buna rağmen maktülün bıçakla saldırısının devam etmesi üzerine sanığın maktülün bıçak tutan elini tuttuğu ve yere düşerek boğuşmaya başladıkları, boğuşma esnasında maktülün boyun sağ bölgesinden sanık tarafından bıçakla yaralandığı, tanıkların sanık ile maktülün boğuştuklarını gördükleri, ancak bıçaklanma anını net olarak gören tanık bulunmadığı, sanığın maktül ile beraber yere düştükten sonra sanığın mağdura vurmaya devam ettiği, maktülün direncinin kırıldığını anlaması üzerine üzerinden kalkarak kendi tedavisini yaptırmak üzere tanık Suat ile birlikte hastaneye gittiği, maktülün de olay yerinden kalkarak dışarı çıktığı ve birahane dışında sokakta kendinden geçerek yere düştüğü, olay yerine gelen ilk yardım ekibi tarafından yapılan müdahalenin ardından kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, alınan otopsi raporuna göre ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı omur kesisi ile birlikte büyük damar kesilmesinden gelişen dış kanama olduğu, yine Adli Tıp Kurumu l.İhtisas Kurulu'nun raporuna göre "maktülün yaralanmasının cam kırığından ziyade kesici delici aletle oluşmuş nitelikte olduğu ve bıçak olan eli tutulmak sureti ile boğuşma anında yere düşmesiyle oluşmasının mümkün olduğunun" belirtildiği olayda, sanık Cumali'nin gerçekleşmekte olan haksız ve tekrarı muhakkak bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğu içerisinde ve meşru savunma koşulları altında maktülü öldürdüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca sanık Cumali'nin hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yaptığı temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/11/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık C.. R.. müdafii Avukat yokluğunda 15/11/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/11489, Karar No: 2018/5425, Tarih: 14.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11489 E.  ,  2018/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının verilen ceza miktarının az olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (3). bendinin çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 2 ay 15 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7401, Karar No: 2020/1784, Tarih: 10.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/7401 E.  ,  2020/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Belediye başkanı ve belediye meclis üyeleri olan sanıkların 08/07/2008 tarih ve 158 sayılı, 06/11/2009 tarih ve 174 sayılı, 01/09/2010 tarih ve 190 sayılı, 03/02/2011 tarih ve 41 sayılı, 02/06/2011 tarih ve 120 sayılı belediye meclis kararları ile açıkça imar mevzuatına aykırı olarak imar plan tadilatlarının yapılmasını sağlamak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla ilgili olarak yapılan yargılama neticesinde beraatlerine karar verilmiş ise de; temyize konu isnatlara ilişkin olarak 27/07/2011 ve 02/05/2014 tarihli bilirkişi raporları arasında açık çelişki bulunduğu dikkate alınarak, imar mevzuatından anlayan üç kişilik bir bilirkişi heyeti teşekkül ettirilip, gerektiğinde mahallinde yargılama konusu olay hakkında keşif icrası ile her iki bilirkişi raporu arasındaki temel çelişkilerin giderilmesi; iddianameye konu meclis kararları ile yapılan plan tadilatları nedeniyle mevzuata aykırı bir durum oluşup oluşmadığı, kişilere haksız bir menfaat sağlanıp sağlanmadığı ve her bir sanığın yapılardaki imar mevzuatına aykırılıkların önlenmesi veya engellenmesi görevinin bulunup bulunmadığı ile bu görevin belediyenin hangi birim ya da birimlerine ait olduğu hususlarında bilirkişi raporu aldırılmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ...’ın hükümden sonra 16/03/2016 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9370, Karar No: 2009/185, Tarih: 13.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/9370 E.  ,  2009/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 22/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 220 parsel sayılı taşınmazın miktarını ve vasıflarını bilmediğini, davalının babası olan dava dışı ağabeyinin baskıları ile ağabeyine bağışlama niyetinde olduğunu, ancak kandırılmak suretiyle taşınmazın davalıya intikalinin sağlandığını, taşınmazın bildiğinden daha büyük olduğunu öğrendiğini ve kendisine bedel de ödemediğini ileri sürerek, davalının okuma yazma bilmemesinden, hulus ve saffetinden yararlanarak hileli yollarla edindiği taşınmaz kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Tapu Sicil Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden ise iddiaların kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.1.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat N.S.N. ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat C.L.S. geldi davetiye tebliğe rağmen diğer temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, hata ve hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın davacı N.S.e ait iken kardeşi olan H.B.ye verdiği vekaletname kullanılmak suretiyle maliki olduğu 220 parsel sayılı taşınmazın davalı S.ye temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, vekaletnamenin kendisinden hata ve hile ile alındığını ve taşınmazın mülkiyetinin naklinin gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış; mahkemece vekaletin hile ve hata ile alındığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, vekaletin hile ile alındığı iddiası, aynı zamanda vekaletin kötüye kullanıldığı iddiasını da içerir

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.