muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3255, Karar No: 2021/5077, Tarih: 12.04.2021

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur.

Somut dosyada; Davacının davalı iş yerinden 18.06.1996-03.07.1999 tarihleri arasında kısmi bildirimlerinin ve 18.06.1996 tarihli işe giriş bildirgesinin olduğu, 01.07.2008-31.08.2008 tarihleri arasında başka iş yerinden bildiriminin bulunduğu,23.04.2005-31.05.2005 tarihleri arasında davacının yurt dışında olduğu, Mersin ... ve Nakliyat Esnaf Odası tarafından davacının oda kaydının bulunmadığının bildirildiği görülmektedir. Dosyada dinlenen bir kısım tanıklar, davacının pirinç ve bakliyat çuvallarının nakliye aşamasında yükleme ve boşaltma işinde çalıştığı, iş yerinde en az 5-6 kişiden oluşan bir yükleme ve boşaltma ekibinin olduğu ve davacının da bu ekip içerisinde yer aldığı, işin yoğun olduğu dönemde uzun süreli çalıştıkları, iş olmadığı zamanda ise fabrikada bekledikleri ancak genelde yükleme boşaltma işinin sürekli olduğu, davalı iş yeri adına başka illere de yük boşaltma işi için gidildiği yönünde beyanda bulunmuşlar, bir kısım tanıklar ise yükleme boşaltma işinde çalışan hamalların belli bir iş yerine bağlı çalışmadıkları, hangi iş yerinde iş olursa orada çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Somut davada; Davacının yaptığı işin hamallık olduğu ve davalı işyerinin bakliyat işi yapan bir işyeri olduğu anlaşılmakla, öncelikle davacıya davalıya ait hangi depo ya da depolarda çalıştığı, çalışma şeklinin nasıl olduğu, ücretini nasıl aldığı, emir ve talimatları kimden aldığı,çalışma arkadaşlarının kimler olduğu açıklattırılmalı davalı işyerinden nizalı döneme ait sevk irsaliyelerini getirterek ve gerektiğinde keşif yapılmak suretiyle ihtilaflı dönemde bu depoların kapasitesinin ne olduğu, kapasitesine göre her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı hususu araştırılmalı, ihtilaflı dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenilmeli, belediye ve zabıta aracılığıyla, aynı işi yapan komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları tespit edilip ifadelerine başvurulmalı, bu şekilde gerçek çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de; Davacının talebi, davalı iş yerinde çalıştığı sürenin tespitine ilişkin olup, ücretin tespitine ilişkin bir talebinin bulunmaması karşısında, mahkemece davacının brüt 700.00 TL ücretle çalıştığı yönünde hüküm kurulması yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... Gıda San ve Tic A.Ş.'ne iadesine, 12.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5809, Karar No: 2017/11221, Tarih: 04.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5809 E.  ,  2017/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde, adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının maliki ve sürücüsü olduğu tırın, davacılar murisinin yolcu olarak bulunduğu araca çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, kazada davacıların eşi/ babası/ kardeşi/ oğlu olan ...'in öldüğünü, ölüm olayı nedeniyle davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek davacılar için toplam 105.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 10.000,00 TL, davacı çocuklar ... ve ... için 5.000,00'er TL, davacı ... ve ... için 3.000,00'er TL, davacı kardeş ... için 2.500,00 TL. olmak üzere toplam 28.500,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut olan muhtarlık yazısı ile diğer belgelere istinaden, 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesi uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (eski BK 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 1.588,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4141, Karar No: 2014/19471, Tarih: 17.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4141 E.  ,  2014/19471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı davalıların haksız eylemine dayanmış olup, mahkemenin nitelemesi de bu yönde olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki aynı Daire tarafından da görevsizlik kararı verildiğinden, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21902, Karar No: 2015/20117, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21902 E.  ,  2015/20117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Gümüşhacıköy Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :16.06.2015

No :2013/195-2015/100

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan

./..

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan

./..

madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823 E. – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G...A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17150, Karar No: 2007/15571, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17150 E.  ,  2007/15571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17848, Karar No: 2015/2695, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17848 E.  ,  2015/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26751, Karar No: 2013/3812, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26751 E.  ,  2013/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2501, Karar No: 2010/2718, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2501 E.  ,  2010/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davacı eczacının SSK hastalarına sattığı ilaç bedellerini davalı kurumdan alamaması nedeniyle giriştiği icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkin bulunmasına, davalının tacir olmamasına, kararın Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2050, Karar No: 2022/14124, Tarih: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2050 E.  ,  2022/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılan ve tanık anlatımlarına göre; olay günü, ana giriş kapısından binaya giren sanığın kapı aralığına ayağını koyarak bir süre önce boşanmış olduğu eşinin yaşadığı ikametin içine girmeye çalıştığının sabit olduğu somut olayda; konut dokunulmazlığının ihlali suçunun apartmana girmekle tamamlandığı ve teşebbüs koşulları oluşmadığı halde, sanığın cezasından TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2- Uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, suç tarihi itibariyle bu kapsamda olmayan TCK’nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamı dışında kaldığı, ancak sanığın tehdit suçundan beraat etmesi nedeniyle soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma işlemleri geçersiz olup, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yeniden 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13554, Karar No: 2010/4872, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13554 E.  ,  2010/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık akde aykırılık nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 1.9.1998 tarihli ve on yıl süreli protokolün 3.2. maddesinde “söz konusu arsa üzerine en az 1000 m2 alana zihinsel engelli çocuklar eğitim ve bakım evi ile en az 5000 m2 alana spor eğitim okulu yapılacağının” kararlaştırıldığını, davalı tarafından belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle ihtarname keşide edilmesine rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmediğini ve protokolün kendiliğinden hükümsüz hale geldiğini, 14.8.2006 tarihli ihtar ile verilen bir aylık sürenin de 18.9.2006 tarihinde dolduğu halde taşınmazın tahliye edilmeyerek işgal edildiğini, işgal nedeniyle her türlü haklar saklı tutularak akde aykırılık nedeniyle taşınmazın tahliyesine karar verilmesi istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 256. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.9.1998 tarihli ve on yıl süreli protokol konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Anılan protokolün 3.2. maddesinde belirtilen işlerin yapılmasının kiracı tarafından taahhüt edilmiş olduğu tartışmasızdır. Borçlar Kanununun 256.maddesinin uygulanabilmesi için bizatihi kiralananın ya kötü kullanılması, gereken özenin gösterilmemesi ya da amacı dışında kullanılması gerekir. Dava dilekçesindeki anlatımlardan davanın sözleşme ile yapılması üstlenilen işlerin yapılmaması nedeniyle genel anlamda bir fesih davası olduğunun kabulü gerekir. Zira iddia olunan olgular kiralananın kullanılması ile ilgili olmayıp doğrudan doğruya sözleşmenin bir maddesinin yerine getirilmemesine ilişkindir. Fesih ve akde aykırılığın birbirine karıştırılmaması gerekir. Açıklanan

bu nedenle sözleşme ile kiracıya yüklenen edimlerin yerine getirilmemesi Borçlar Kanununun 256.maddesinde tanımlanan akde aykırılık olarak kabul edilemez. Ancak akdin feshine neden olabilir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde akdin feshini istememiştir. On nolu boş alana moloz döktürülüğü ve bu halin Borçlar Kanununun 256/2.maddesinde düzenlenen açıktan fena kullanma olduğu yolundaki iddiaya gelince; fena kullanma ile akde aykırılık arasındaki ayırıcı özellik ileri sürülen eylemin ihtarla giderilebilecek nitelikte olup olmadığıdır. Moloz döktürülmesi eyleminin ihtarda verilecek uygun sürede kaldırılabileceği, bunun içinde kiracıya eylemine son vermesi için süreli ihtar gönderilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Davalı kiracıya bu konuda süreli ihtar gönderilmediğine göre bu hususta tahliye nedeni sayılmaz. Baştan beri açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.4.2010 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Üye ...'ın Karşı Oy Yazısı

Dava, akde aykırılık hukuksal nedenine dayalı tahliye davasıdır. Dava konusu 150.340 m2 yüzölçümlü ve arsa nitelikli taşınmaz, davalıya en az 1.000 m2'lik alana "Zihinsel Engelli Çocuklar Eğitim ve Bakım Evi" ve en az 5.000 m2'lik alana "Spor Eğitim Okulu" yapılması, kurulacak vakıf aracılığıyla işletilmesi ve ayrıca mevcut spor sahalarının davalı tarafından kullanılması amacıyla kiralanmıştır. Davalı tarafından sözleşmedeki yükümlülüklerinin hiçbirinin süreli ihtarlara rağmen yerine getirilmemesi ve spor alanlarının ... Spor Kulübüne devredilmesi üzerine davacı tarafından tahliye istekli iş bu dava ... Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmıştır.

Anılan mahkemece yapılan yargılama neticesinde toplanan deliller ile mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi kurulu raporu gerekçe gösterilerek davalının akde aykırılık sebebiyle kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir. Çoğunluk görüşü akde aykırılığın kiralananın kullanımından kaynaklanmadığından B.K.256.maddesi gereğince tahliyeye karar verilemeyeceğine ilişkindir.

Bu durumda akde aykırılığın kiralananın kullanılmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti önem kazanmıştır.

Taraflar arasında 1.9.1998 tanzim tarihli ve protokol başlıklı kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusu 2.madde'de 153.340 m2 yüzölçümlü gayrimusakkaf ve arsa nitelikli taşınmazın sportif ve eğitim amaclı kullanılmak üzere

Spor okulu ve zihinsel engelli çocuklar ve eğitim evi yapılması ayrıca mevcut spor alanlarının Bakırköy Belediyesince kullanılması olarak tarif edilmiştir.