muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4246, Karar No: 2019/3040, Tarih: 16.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4246 E.  ,  2019/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.12.2016 tarih ve 2014/680 Esas-2016/1019 Karar sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 20.04.2017 tarih ve 2017/149-2017/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.05.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Fatma Sacide Bir ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait pirinç profil emtiasının Çerkezköy-Tekirdağ'dan İtalya'ya taşıma işinin davalı şirket tarafından üstlenildiğini, taşıma belgelerinde alıcı olarak bankanın yer aldığını, söz konusu taşıma belgelerinin ödemenin alıcı İtalyan bankasına "vesaik mukabili" yapılması şeklinde düzenlendiğini, ancak davalı taşıyıcı firmanın alıcı bankanın cirosunu aramaksızın emtiaları, ihbar adresindeki firmaya bırakmakla yetindiğini, ihbar adresindeki firma ile çok kereler irtibata geçildiği halde mal bedellerinin tahsil edilemediğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine de davalının haksız yere itirazda bulunduğunu ileri sürerek davalının borca ve faize yaptığı itirazının iptaline, icra takibinin devamına, esas alacağın %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; talimata aykırı ifanın söz konusu olmadığını, aralarında taşımanın bu şekilde olduğuna dair bir teamül oluştuğunu, malların boşaltma adresine teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 3 fatura içeriği emtianın gümrük çıkış beyannamesine kayden mal mukabili ödeme şekli ile ihraç edildiği, CMR'de boşaltma yerlerinin gösterildiği, davalının emtiayı boşaltma yerlerine çekincesiz olarak teslim ettiği, bu taşımalara ait CMR'lerde taşınan yükün ödeme şeklinin vesaik mukabili olduğuna dair herhangi bir açıklama olmadığı, davacının iddialarını ispatlar belge sunmadığı gibi satışın vesaik mukabili olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; CMR belgelerinde alıcı olarak banka gösterilmekle birlikte taşımanın vesaik mukabili olduğuna dair kayıt bulunmadığı, gümrük beyannamelerine göre taşımanın mal mukabili gerçekleştirildiği, davalının malları gösterilen boşaltma adresine teslim etmiş olduğu, teamül haline gelen ilişkiye uygun şekilde edimini yerine getirdiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Konvansiyonuna tabi taşımada davalı taşıyıcının taşıma konusu malları alıcı bankanın cirosunu almadan teslim ettiği, ancak mal bedellerinin nihai alıcıdan tahsil edilemediği iddiasına dayalı alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde, taşıma belgelerinin ödemenin alıcı bankaya vesaik mukabili yapılması şeklinde düzenlendiğini, hal böyle iken davalı taşıyıcının alıcı bankanın cirosunu aramaksızın emtiaları ihbar adresindeki firmaya teslimle yetindiğini, kusurlu davranışı ile borca aykırı davrandığını ileri sürmüş; davalı ise cevap dilekçesinde, 2011 yılında 26 adet CMR belgesine konu emtianın vesaik mukabili taşındığını, 2012 yılında yapılan taşımaların da aynı koşullara haiz olduğunu, evraklara göre vesaik mukabili olan teslim şeklinde sevk belgelerinin bankalar aracılığıyla göderilmesi kısmının uygulanmadığını ve orjinal evrakların araç ile birlikte gönderilerek malların boşaltma adreslerine boşaltıldığını, masraf ve bürokratik işlemlerden kendini muaf tutmak isteyen davacının bu şekilde davrandığını, aralarında böyle bir teamül oluştuğunu savunmuştur. Buna göre, dava konusu taşımaların vesaik mukabili gerçekleştirilmiş olduğuna dair taraf iradelerinin uyuştuğu, zira davalının kabulünün bu yönde olduğu, ancak prosedürlerle vakit kaybetmemek için bankanın cirosunu almadan taşımayı neticelendirmiş olduğu yönündeki beyanları da gözetilerek tarafların iddia, savunma ve delillerinin değerlendirilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dava konusu taşımanın vesaik mukabili olmadığının kabulü ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1988, Karar No: 2015/11368, Tarih: 18.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/1988 E.  ,  2015/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırı bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun evinin kapısının sert bir cisimle zorlanarak açılmış olduğu ve olay yerinde yakalanan diğer sanık ...'ın üzerinde ağız kısmı bıçak şekline getirilmiş keski aletinin ele geçirildiği, 24.07.2005 günlü olay yeri inceleme raporu ve yakalama tutanağı içeriğinden anlaşılması karşısında sübut bulan eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden suçun anahtarla veya benzeri bir aletle kilit açmak suretiyle işlendiğini gösteren kanıtlar açıklanıp tartışılmadan yazılı şekinde TCK 142/2-d maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmanın temyiz istemi bulunmayan diğer sanık ...'a da sirayetine 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27806, Karar No: 2009/8058, Tarih: 14.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27806 E.  ,  2009/8058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2008

Takip dosyası yanlış gönderilmiş olmakla, takibe konu Bursa 2.İcra Müdürlüğü 2007/6007 esas sayılı icra dosyası ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, yanlış gönderilen icra dosyasının merciine iadesine, 14.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16724, Karar No: 2015/10830, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16724 E.  ,  2015/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZKIR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/215-2014/158

Taraflar arasında görülen tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı tüketicinin şikayeti üzerine, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, " Elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının ekstresinde yer alan kayıp-kaçak bedeli olan 44,50 TL'nin tüketiciye ödenmesine ” şeklinde karar verildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ek kararı ile hükmün kesin olarak verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içerisinde bu ek kararı temyiz etmiştir.

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak ve diğer bedellerin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli ve diğer bedellerin uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ve Dairemizin yerleşik uygulamasına ilişkin 25.11.2014 tarih 2014/11556 E, 2014/15435 K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13046, Karar No: 2014/20244, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13046 E.  ,  2014/20244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8032, Karar No: 2022/15950, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8032 E.  ,  2022/15950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararı kaldırılarak Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/171 Esas, 2018/164 Karar sayılı kararının, Dairemizin 30.09.2020 tarih, 2019/13211 Esas, 2020/7682 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda; arsa niteliğindeki Tarsus İlçesi, Çamtepe Mahallesi 781 parsel sayılı taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslama yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

İlk karar ile 35.458,61 TL'nin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere banka hesabında bekletilmesine karar verildiği, bozma sonrası verilen karar ile 35.458,61 TL bedelin derhal ödenmesine karar verildiği halde karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinde yer alan (kararın kesinleşme) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, (karar tarihi olan 21.12.2021) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10443, Karar No: 2013/4051, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10443 E.  ,  2013/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığı bozulacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... 'un yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile kamu davasının düşürülmesine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 2007/235 Esas, 2009/44 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdure veya vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nın 237. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını almaması karşısında hükmü temyiz etme ... bulunmadığından, temyizinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Aynı mahkemece görülmekte olan ve onaylı örneği dosyaya konmuş olan başka bir dava dosyasında mağdureyle ilgili olarak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.05.2004 tarihli raporda mağdurede orta derecede zeka geriliği üzerine inzimam etmiş ekzaltasyon hali tespit edilip, hayatının ilk yıllarında başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin, mağduresi bulunduğu olayın ahlaki redaetini idrak etmesine ve ruhsal yönünden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmesi ve tüm dosya içeriği karşında sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7726, Karar No: 2011/9934, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7726 E.  ,  2011/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın davalılardan Fatma Gök (Yılmaz) ile ...’e Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ işleminin Tebligat Yasasının 21.maddesi ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun olmaması nedeniyle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük’te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası’nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine geri çevrilmiş ise de gereği yerine getirilmeden iade edilmiştir. Sözü edilen davalılara Yasa ve Tüzüğe uygun biçimde tebliğ yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5854, Karar No: 2013/9241, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5854 E.  ,  2013/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin bağımsız bölümünün hava şartları ve yağmur sebebiyle zarar gördüğünü, tamiratın müvekkili tarafından yaptırıldığını ileri sürerek, 3.000 TL giderin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 189 ada 2 parsel sayılı taşınmazda 12 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalıların da aynı gayrimenkulde diğer bağımsız bölüm maliki olduklarını, hava şartları ve yağan yağmurlar sebebiyle müvekkilinin teras altına denk düşen dairesine yağmur suyu sızarak zarar verdiğini, delil tespiti yaptırarak gerekli tamiratın müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ileri sürerek, yapılan harcama bedeli olan 3.000,00 TL ile 520,50 TL delil tespit giderinin tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinde, dava konusu anataşınmazın çatısının davacı tarafından onarıldığı belirtilmiş ise de bu onarımın yapılmasına davacının sebebiyet verip vermediği ve onarımın projeye uygun olup olmadığı açıklanmamıştır. Buna göre çatının yıpranması nedeniyle onarımdan tüm kat maliklerinin arsa payları oranında sorumlu olacağı dikkate alınarak onarıma davacının sebebiyet verip vermediği, davacı tarafından yapılan onarımın projeye uygun olarak yapılıp yapılmadığı belirlenerek davacının bizzat sebebiyet vermediği projeye uygun olarak yapılan onarım yönünden davalıların arsa payı oranında sorumlu olacağı düşünülmeden davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.