muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2890, Karar No: 2019/6647, Tarih: 06.11.2019

E) Temyiz Nedenleri,

Davacı vekili, 10.04.2018 tarihli celsede ilk derece mahkemesi tarafından 4. Ara karar gereği olarak vekalette adı geçen 3 vekilin de katıldıkları duruşma zabıtlarının mahkemeye sunulması aksi takdirde davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği ihtar olunmuş olup ara kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Mahkemenin duruşma dışında ara karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar vermesi usul ve yasaya açıkça aykırıdır. Tüm dosya kapsamı incelendiği taktirde dosyanın takip edildiği açık bir şekilde görülecektir. Dosya içerisinde bilirkişi ücretleri süresi içerisinde yatırılmış, bilirkişi raporlarına karşı yine süresi içerisinde itirazlar öne sürülmüştür. Yalnızca bu durum bile dosyayı takip ettiğimizi açık bir şekilde göstermektedir. Basit yargılama usulü, daha çabuk sonuçlandırılması gereken, daha kısa bir incelemeye ihtiyaç duyan ve daha kolay bir inceleme ile sonuçlandırılabilecek dava ve işler için kabul edilmiş daha basit, daha seri bir yargılama usulüdür. Mazeretimizin kabul edilip edilmeyeceği hususunda değerlendirilmesi gereken; dosyanın sürüncemede bırakılıp bırakılmadığıdır. Bu durum istinaf mahkemesi tarafından değerlendirilmemiştir.10.04.2018 tarihli celsede tarafımıza iş kazasının tespitine ilişkin dava açma süresi verilmiştir. İş kazası tespit davasının mahkemenizde görülen dosya açısından bekletici mesele yapılacağı açık ve nettir. Bekletici mesele yapılacak bir dosyada duruşmaya katılmış olup olmamamızın bir etkisi olmayacağı ve esasa ilişkin olarak da dosyayı sürüncemede bırakmadığı açık ve nettir. Sürüncemede kalmayan bir dosyada mazeret sunulması nedeniyle dosyanın takip edilmediğine binaen dosyanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava iş kazasından kaynaklandığı iddiasıyla maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, Mahkemece 10.04.2018 tarihli duruşmada davacının mazeret talebi hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmeksizin 04.09.2018 tarihine duruşma günü verilmesi mazeretin zımni olarak kabul edildiğini göstermektedir. Bunun dışında Mahkemenin dosya üzerinde resen yapılan inceleme sonucu 08.05.2018 tarihli ara karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14538, Karar No: 2014/2822, Tarih: 04.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14538 E.  ,  2014/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf.)

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2011/295-2012/342

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, 64.. sicil nolu Tavşanlı-A.. Köyü maden sahasında taraflar arasındaki 13.08.2010 tarihli taşeronluk sözleşmesi uyarınca yaptığı mermer blok üretimi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 775.469,18 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı, davalının maden sahasında yapmış olduğu mermer blok üretim işini tek başına yaparak, ekonomik değer taşıyan mermer bloklarını yüklemeye hazır hale getirdiğini ve taraflar arasındaki sözleşme uyarınca boşaltma esasına göre hesaplanacak hak edişin KDV dahil 45 TL/m3 birim fiyatı üzerinden belirlendiğini, Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/23 D. İş. dosyası ile yapılan tespit sonucu kazı miktarının da 16.983,6 m3 olarak tespit edildiğini belirterek alacak istemli davasını açmıştır.

Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan 14.11.2011 tarihli bilirkişiler raporunda sahadaki toplam hafriyat miktarının 23.344,10 m3 olarak belirlendiğini yapılan hesaplamalar sonucunda arazide ortalama 5 m3 blok hacime sahip 170 adet blok mermerin bulunduğu, buna göre 850 m3 blok mermerin mevcut olduğu, gerçek hesaplamanın ise sürfas haritası veya münhani eğrilerinin oluşturduğu 1/500 veya 1/1000 gibi maden faaliyet tarihine yakın zamanda yapılmış büyük ölçekli haritaların vereceği belirtilmiştir.

Mahkemece davalının 16.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ve alacak miktarının kesin olarak tespit edilemediği bilirkişi raporundaki hafriyat miktarının 23.344,10 m3 olduğu esas alınarak yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davalının 16.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ve alacak miktarının kesin olarak tespit edilemediği bilirkişi raporundaki hafriyat miktarının 23.344,10 m3 olduğu esas alınarak yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki 13.08.2010 tarihli sözleşmede “işin konusu” mermer blok üretimi olarak belirlenmiştir. Sözleşmenin “Çalışma şekli ve ödeme şekli” başlıklı 3. maddesinde, taşeron firmanın alan boşaltma esasına göre 45 TL/m3 (KDV dahil) birim fiyat üzerinden, her ayın sonunda şantiyede yerinde ölçüm yapmak suretiyle işveren tarafından yetki verilecek olan kişi ya da kişilerce aylık hak ediş tanzim edilecek ve bu hak ediş ile birlikte birim fiyatından taşeron tarafından faturalandırılacağı, yine “Taşeronun yükümlülükleri” başlıklı 4. maddenin “D” bendinde de, taşeronun boşaltılacak olan sahadan çıkan ve ticari değeri olan blokları düzgün hale getirerek (sayalayarak) stok sahasına istifleyeceği ayrıca sahadan satılan ya da başka bir yere nakledilmesi gereken blokların yükleme işinin de taşerona ait olduğu görülmektedir.

Bütün bu tespitlere göre, 13.08.2010 tarihli sözleşmede yer alan boşaltma esasına göre 45 TL/m3 (KDV dahil) birim fiyat kapsamında; ticari değeri olan blokları düzgün hale getirerek stok sahasına istiflemek ve başka bir yere nakledilmesi gereken blokların yükleme işinin de olduğu anlaşıldığından, stoklanan mermer bloklarının ekonomik değerinin ne olduğu saptanmadan yine 45 TL/m3 (KDV dahil) fiyat içinde yükleme bedelinin de bulunduğu hususu göz önüne alınmadan ayrıca tespit bilirkişi raporu ile 14.11.2011 tarihli bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden yapılan hesaplama sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ayrıca; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 50.000 TL bedel üzerinden açılan davada 16.07.2012 tarihli ıslah dilekçesine göre kabul kararı verilen 775.469,18 TL’nin tamamı üzerinden dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru değildir.

Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/922, Karar No: 2020/4277, Tarih: 20.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/922 E.  ,  2020/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 06.11.2019 tarih ve 2019/626 E. 2019/851 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı şirkete ait emtianın Tire'den Gaziantep'e taşınması için dava dışı şirketle müvekkilinin anlaştığını, müvekkili tarafından bu anlaşma kapsamında taşımanın davalılar ile yaptırıltığını, taşıma sırasında araçta çıkan yangın nedeniyle taşınanın hasara uğradığını, bu hasar nedeniyle dava dışı şirkete 65.739,23 TL ödemede bulunduğunu, ödenen bu bedelin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; çıkan yangın nedeniyle hasarın meydana geldiğini, kusurunun bulunmadığını, aracı da haricen diğer davalıdan haricen devraldığını, diğer davalının bu taşımada bir iştirakinin bulunmadığını, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; mahkemenin yetkisiz olduğunu, aracı haricen devrettiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; miktar itibari ile davacının akdi ilişkinin varlığını yazılı delille ispatlamasının şart olup tanık dinlenmesinin mümkün olmadığı, davacının ibraz ettiği sözleşmenin davacı ile davalı ... arasında düzenlendiği, sözleşmede davalı ...’ın taşıyıcı sıfatı ile isminin ve imzasının bulunduğu, davacı ... tarafından adına kayıtlı olan aracı olay tarihinden önce diğer davalıya haricen devrettiğine ilişkin harici satış sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği gerekçeleri ile davanın, davalı ... yönünden kabulüne ve davanın davalı ... Dayan yönünden ispat edilemediği gerekçesi ile davalı ... Dayan yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2084, Karar No: 2025/2545, Tarih: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2084 E.  ,  2025/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/240 E., 2024/515 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücretin düşürülmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplamanın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin kadroya geçirildikleri işyerinde yürürlükte bulunan bir toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri için en erken tarihin 01.11.2020 olması gerektiği, davacıya 01.11.2020 ve sonrası itibarıyla uygulanması öngörülen ücret zammına ilişkin bir düzenleme söz konusu olmadığından; davacının 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ücret zammı dışındaki diğer hükümlerinden yararlanabileceği bu nedenle davacının ücretinin tespitinde 31.10.2020 tarihi itibarıyla hak edilen ücret aynen korunarak varsa 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki eksik ödenen ücretin ve hüküm altına alınan diğer alacakların yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, ayrıca ilâmda İlk Derece Mahkemesince faiz başlangıç tarihi olarak kabul edilen arabuluculuk son tutanak tarihi hatalı yazılmış ise de, kararın davacı tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığı gerekçesiyle bozma nedeni yapılmadığı belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

1. Davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu,

2. Davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını, bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fâhiş bir hâl alacağını,

3. Davacının ücretinin düşürülmediğini, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını,

4. Faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek

5. Davacının arabulucuya başvuru tarihinden sonraki ücret farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı taleplerine ilişkin taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 01.11.2020-31.12.2020 tarihleri arasındaki ücretin tespiti, alacakların hesaplanması, faiz başlangıç tarihi, yargılama gideri ve arabuluculuk giderinin paylaştırılması hususlarındadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/14. maddesinde"...Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır." şeklinde yer alan hükmü uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama gideridir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326. maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa Mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılması gerekirken, arabuluculuk giderinin bozma ilamı öncesinde davalıdan tahsili amacıyla harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğundan tekrardan alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

3. Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'da usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

İlk Derece Mahkemesince bozma öncesi yargılamada, dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihi 09.06.2022 olarak kabul edilmiş ve davacı temyizi olmaması nedeniyle bu hususun bozma sebebi yapılmadığı belirtilmiştir. Bozma sonrası yargılama sonucunda dava konusu alacakların faiz başlangıç tarihinin usuli kazanılmış hakka aykırı biçimde 08.06.2022 olarak kabulü bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan "08.06.2022” ibaresinin çıkartılarak yerine “09.06.2022” ibaresinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin çıkarılarak yerine "5-Arabuluculuk aşamasında yapılan ve suç üstü ödeneğinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranlarına göre belirlenen 674,76 TL'sinin davalıdan, 5,23 TL'sinin davacıdan alınarak hazineye irad kaydına" suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17983, Karar No: 2013/28372, Tarih: 18.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17983 E.  ,  2013/28372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan ilaç teminine ilişkin protokol kapsamında sosyal güvencesi bulunan hastalara ilaç verildiği halde bedellerinin davalı kurum tarafından ödenmediğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.334 TL'nin her bir faturanın kurumca ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,ilaçların davacı tarafından hastalara teslimine ilişkin reçetedeki imza eksikliği nedeniyle yapılan kesinti işlemin yerinde olduğu belirtilerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile toplam 8.285,85 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacı eczacı tarafından davalı kurum sigortalılarına verilen ilaç bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup,davacı eczacının davalı ile yapılan sözleşmenin 2.4. maddesine aykırı olarak ilaçların hastalara teslimi sırasında reçetelerin arkasına ilacı alan kişinin ad,soyad ve adres bilgilerini yazdırmak suretiyle imzasını almamasından kaynaklandığı,bu eksikliğin yargılama aşamasında davacı tarafından tamamlatılması nedeniyle mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından ilaç bedellerinin ödenmemesine konu reçetedeki bu eksiklik yargılama aşamasında tamamlanmış ise de, bu eksikliğin meydana gelmesinde davalının bir kusuru olmadığı gibi davanın

açılmasına da davalı sebebiyet vermemiştir. Hal böyle olunca davanın açılmasında kusuru bulunmayan davalı lehine tüm dava değeri üzerinden vekalet ücretine hükmolunması gerekirken yazılı şekilde davanın reddedilen kısmı üzerinden vekalet ücretine hükmolunmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.