muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10179, Karar No: 2023/3067, Tarih: 04.05.2023

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; imzanın murteriz borçluların murisine ait olduğunu, muris tarafından farklı bir takip dosyasındaki imzaya itiraz edildiğini ve anılan dosyada alınan bilirkişi raporunda imzanın murise ait olduğunun tespit edildiğini, imza incelemesi yapılarak itirazın reddi ile muteriz borçlular aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından borçlu ... mirasçıları; ...,....,...., ...,....,....,.....,..., ..., ... aleyhine 307.374,79 TL bedelli kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, İİK'nın 170/3. maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşıldığı takdirde itirazın reddedileceğinin hükme bağlandığı, bilirkişi raporunda imzanın borçlunun eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde kesin bir görüş bildiriminde bulunulmaması halinde, bilirkişi raporunda yer alan belirsizliğin borçlu lehine yorumlanmasının zorunlu olduğu, zira takibe başlayan ve icra dosyasına sunduğu senetteki imzanın borçluya ait olduğunu iddia edenin alacaklı olduğu, bu iddiayı ispat külfetinin de alacaklıya ait olduğu, mahkemece murisin mukayeseye esas imza asılları celp edilerek imza incelemeleri yaptırıldığı, Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği ve ... Bakanlığı Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen raporlarda inceleme konusu senette atılı imzaların teşhise götürecek önemli karakteristik materyal ve yazı unsuru içermeyen, tersimi basit, taklidi kolay imzalar olması nedeniyle aidiyetinin, muris ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği yönünde görüş bildirildiği, davalı alacaklının kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile itirazın kabulü ile ... İcra Müdürlüğünün 2019/6257 Esas sayılı takip dosyası ile başlatılan takibin muteriz borçlular ..., ..., ... ve ... yönünden durdurulmasına, davalı alacaklının kötü niyetli ve ağır kusurlu olduğu ispat edilemediğinden borçluların tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; keşideci imzasının muteriz borçluların murisine ait olduğunu, alınan bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu, murisin vefatından önce farklı bir takip dosyasında ileri sürdüğü imzaya itiraz davasında toplanan belgelerin celbedilmesi ile Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulacak bir heyetten rapor aldırılarak karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Muteriz borçlular istinaf dilekçesinde; mahkemece imzaya itirazın kabulüne karar verilmesinin isabetli olduğunu ancak takibin iptali ile kötü niyetli alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğince düzenlenen raporda; takip konusu senet üzerinde borçluların murisi olan ... adına atılı bulunan imzalar ile ...'ın mevcut mukayese imzaları arasında yapılan inceleme ve karşılaştırmada söz konusu imzaların ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda müspet ya da menfi bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığının bildirildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi'nce düzenlenen raporda; takip konusu senette borçlu muris adına atılı imzaların teşhise götürecek önemli karakteristik materyal ve yazı unsuru içermeyen, tersimi basit, taklidi kolay imzalar olması nedeniyle söz konusu imzaların borçluların murisi olan ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirildiği, Adli Tıp Kurumu her ne kadar imza incelemesinde üst ve son merci değil ise de mahkemece aldırılan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmadığı, raporların hüküm kurmaya ve denetlemeye elverişli olduğunun anlaşıldığı, ilk derece mahkemesince yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, İİK'nın 170/3. maddesine göre itirazın kabulü kararı ile takip duracağından mahkemece takibin durdurulmasına karar verilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, takibe konu senette bulunan imzanın borçlu eli ürünü olup olmadığı, kesin olarak tespit ve ispat edilemediğinden davalı alacaklının kötü niyeti veya ağır kusuru ispatlanamadığından davalı alacaklı aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı temyiz dilekçesinde; keşideci imzalarının muteriz borçluların murisi ...'a ait olduğunu, aldırılan raporların yetersiz olduğunu, murisin vefatından önce farklı bir takip dosyasında ileri sürdüğü imzaya itiraz davasında toplanan belgeler ile diğer mahkemelerdeki imza aslını içeren belgelerin celbedilmesi ile Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi öğretim üyelerinden oluşturulacak bir heyetten rapor aldırılarak karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 170. maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10298, Karar No: 2011/10517, Tarih: 05.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/10298 E.  ,  2011/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük ve müsadere; sanık ...'ın kavgada silah boşaltma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müdafiinin sanık ... hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığından, beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güveliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:Tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda cezayı artırım nedeni olarak düzenlen- meyip infaz kurumu olarak kabul edilmesi nedeniyle aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında 22.09.2004 tarihinde işlenen suç nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanamacağından, 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçu yönünden 5237 sayılı TCK.nun, 765 sayılı TCK.na nazaran sanık lehine olduğu, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçu yönünden ise suç tarihi itibariyle sanık

hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı bi- çimde uygulama yapılması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin olarak hükümden TCK.nun 81. maddesinin uygulan- masına ilişkin bölümün çıkarılıp, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç cezanın 1 yıl hapis ve 440 Türk lirası adli para cezasına indirilmesi, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin hüküm fıkrasından "765 sayılı TCK.nun 59/2. madde ve fıkrası", ibaresi çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi" ibaresinin yazılması ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçuna ilişkin olarak da "5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi ge- reğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık hakkında cezanın infa- zından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20254, Karar No: 2011/2451, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20254 E.  ,  2011/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası ile Kamulaştırma Kanununun 38. maddesine dayanan tapu kaydının iptali istemine ilişkin karşı davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak tapu iptaline ilişkin karşı davanın reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken asıl olan benzer yüzölçümlü satışların esas alınmasıdır.

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 7468 m2, emsal taşınmazın satışa konu payının yüzölçümünün ise 44,65 m2 olduğu dikkate alındığında emsal olarak değerlendirmeye alınması uygun değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı-karşı davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15534, Karar No: 2012/14192, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15534 E.  ,  2012/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hükümlüye vasi atanmasına ilişkin davada ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Burdur Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi, 06.05.2011 gün, 884–894 sayılı kararı ile; kısıtlanması istenenin cezaevine girmeden önceki son adresinin Burdur sınırları içinde kaldığını belirterek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Burdur Sulh Hukuk Mahkemesi ise, gün, sayılı kararı ile; kısıtlanması istenenin cezaevine girmeden önceki son adresinin ... sınırları içinde kaldığını belirterek yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, “küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasa’nın 19. maddesine göre bir kimsenin ikametgâhı, “yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya içerisinde yer alan Burdur Emniyet Müdürlüğü’ne ait 30.05.2012 ve ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’ne ait 29.06.2012 tarihli yazılarda, kısıtlanması istenenin nüfus kaydında geçen adresin ... E Tipi Kapalı Cezaevine ait olduğunun belirtildiği, ayrıca hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce bildirdiği son adresin ... MH. 869. Sk. No:44 ..., ... olduğunun bildirilmesi nedenleriyle, uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16096, Karar No: 2016/16480, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16096 E.  ,  2016/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ve feri müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini 24.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 220.176.56 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... feri müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının ve feri müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının ve feri müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... feri müdahiller vekili yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın ve feri müdahiller vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1032, Karar No: 2007/1715, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1032 E.  ,  2007/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Derik Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2005 gün 3 sayılı davanamesi ile davalı ... Duyar'ın 17.10.1965 olan doğum tarihinin genel görünüm ve Sağlık Kurulu raporuna uygun olacak biçimde düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile Bessi Dayan'ın doğum tarihi 17.10.1941 olarak düzeltilmiştir. Hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1737, Karar No: 2018/10313, Tarih: 05.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1737 E.  ,  2018/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ölenin aracına binmesinden haberdar olmadığına, ölenin olayda kusurunun olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5027, Karar No: 2021/7840, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5027 E.  ,  2021/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.