muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1832, Karar No: 2018/5935, Tarih: 07.03.2018

İstinaf Başvurusu:

Davacı ve davalı vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Tarafların istinaf başvurusunu inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin yaptığı inceleme sonucunda davalının başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne ve yerel mahkemenin kararının hüküm fıkrasının "davacının işe iadesine" ve sendikal tazminat tutarının işçinin 1 yıllık "brüt" ücreti olarak belirlenmesine şeklinde düzeltilmesi gerektiğine ilişkin karar vererek, bu yönde hüküm kurulmuştur.

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 04.04.2017 tarih ve 2017/28726 esas, 2017/7675 karar sayılı ilamıyla; 'Mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmiş olması isabetli bulunmakta ise de, feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususunda yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu,feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle', Bölge Adliye Mahkemesi Kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak, Petrol İş Sendikası, Türkiye İş Kurumu Bursa, Balıkesir Şubeleri, SGK Bandırma Şubesi'ne müzekkereler yazılmış,tanıklar yeniden dinlenmiş ve neticede yeniden sendikal tazminata hükmedilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Feshin sendikal nedene dayalı olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir.

Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yönünden usulü müktesep hak oluşur ve bozmaya uygun araştırma yapılması zorunluluğu doğar. Bölge Adliye Mahkemesince, bozmaya uyma kararı verildiği halde,bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bozma sonrası davalı işveren şirkete yazılan müzekkerelere verilen yanıtlarda; işyerinde 20.11.2015 fesih tarihi itibari ile çalışan 386 işçi olduğu, bunların 52 sinin sendikaya üye olduğu, fesihten sonra üyelikten çekilen olmadığı, AS ünitesinde 17 işçi çalıştığı, bunlardan 3 adetinin sendika üyesi olduğu, bu ünite durdurulduğunda sendika üyesi olan 1 işçinin işine son verildiği, diğer 16 işçinin başka bölümlerde çalıştırıldığı açıklanmış, fesih tarihinde işyerinde yalnızca 52 sendikalı işçi mevcut iken davacının iş akdinin feshine ihtiyaç duyulmasını gerektiren bir durum olmadığı, Mahkemece dinlenen tanıkların ikisinin sendika temsilcisi olduğu, diğerinin ise fesih tarihinde işyerinde çalışmayan ve husumetli tanık olduğu ileri sürülmüştür.

İşyerinde yürürlükte olan son toplu iş sözleşmesi, 15.11.2013-14.11.2015 tarihleri arasındadır. Dosyaya gönderilen CD içeriğine göre; 01.01.2013 tarihinde toplam işçi sayısının 295 - sendikalı işçi sayısının 94, 01.01.2014 tarihinde toplam işçi sayısının 280 - sendikalı işçi sayısının 121, 01.01.2015 tarihinde toplam işçi sayısının 315 - sendikalı işçi sayısının 45, 30.06.2015 tarihinde toplam işçi sayısının 378 - sendikalı işçi sayısının 40, 31.12.2015 tarihinde toplam işçi sayısının 378 - sendikalı işçi sayısının 45, 01.01.2017 tarihinde toplam işçi sayısının 361 - sendikalı işçi sayısının ise 41 olduğu anlaşılmaktadır. Ancak yıllar bazında sendikalı olup iş akdi feshedilen ve üyelikten çekilerek çalıştırılmaya devam eden işçi sayısı bu verilere göre halen tespit edilememektedir. Bozma kararımızda da açıkça belirtildiği gibi, feshin sendikal nedene dayalı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulabilmesi için, işyerinde fesih tarihi itibari ile çalışan, sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, işten çıkarılanlardan sendikalı olan veya olmayanlar ile sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçilerin sayısal oranlarının belirlenmiş bulunması gerekliliği mevcuttur. Buna göre; bozma ilamının gereği yerine getirilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, detaylı araştırma yapılmak ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle, yıl yıl iş akdi feshedilen sendika üyesi işçi sayısı, sendika üyesi olup işyerinde çalışmaya devam eden işçi sayısının belirlenerek neticesine göre yeniden yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7130, Karar No: 2018/7557, Tarih: 10.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/7130 E.  ,  2018/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 2 adet çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine keşideci borçlu şirketin yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, 50.000 TL bedelli çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığını, 93.770 TL bedelli çekin keşide tarihinde yapılan düzeltmedeki paraf imzanın ise şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, 50.000 TL bedelli çek yönünden istemin reddine, 93.770 TL bedelli çek yönünden ise; keşide tarihindeki düzeltmede yer alan paraf imzanın şirket yetkilisi eli ürünü olmadığı gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verildiği, anılan kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.06.2015 tarih 2015/7831 E. - 18614 K. sayılı ilamı ile; "... mahkemece, 93.770,00 TL bedelli çeke ilişkin olarak yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak, çekte düzeltilen keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşideci yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir." gerekçesi ile mahkeme kararın bozulduğu, mahkemece, 03.12.2015 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilerek düzeltilen keşide tarihindeki imzanın şirket yetkilisine ait olup olmadığı yönünde yaptırılan inceleme sonunda düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunda; paraf imzanın keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı tespit edilemediğinden söz konusu çekin keşide tarihi düzeltmeden önceki 14/04/2013 olarak kabul edileceğinden, süresi içinde muhataba ibraz edilmediği ve dolayısıyla kambiyo vasfı taşımadığı, alacaklının bu sebeple kambiyo hukukuna göre takip yapma hakkının bulunmadığı gerekçesi ile, bahsi geçen çek yönünden şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Dairemizin bozma ilamından önce, çekte keşide tarihinin değiştirildiği 14.09.2013 tarihinin yanındaki imzanın şirket yetkilileri ... ve ...'a aidiyeti yönünden yaptırılan imza ve paraf incelemesi sonucunda düzenlenen ATK Başkanlığının 11.06.2014 tarihli raporunda; çekteki keşide tarihi yanında atılı imza, teşhise götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, karalama tarzında basit tersimli imza olması nedeniyle aidiyetinin ve bu meyanda sorulduğu üzere ... ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirilmesi üzerine aynı hususta bilirkişi ... tarafından yapılan inceleme ile düzenlenen 12.08.2014 tarihli raporda ise; 14.09.2013 keşide tarihi altında atılı bulunan imza ile ... ve ...'ın mukayese imzaları arasında grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılan karşılaştırmada; imzaların genel şekli tersim tarzı, imzaların başlama ve bitirilişi, imzalar içerisindeki el hareketlerinin yapılışları, diğer kaligrafik özellikler ve itiyadi unsurlar yönünden aralarında farklılıklar bulunduğu görülmüş olup, mevcut mukayese imzalarına atfen; söz konusu 3382258 numaralı çekin 14.09.2013 keşide tarihi altında atılı bulunan imzanın ... ve ... ellerinden çıkmadığının tespit edildiği, dosyanın Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda rapor düzenlenmek üzere ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 06/05/2016 tarihli raporunda; inceleme konusu çekte keşide tarihi bölümünde bulunan paraf imzanın teşhisine götürecek önemli karakteristik materyal içermeyen, basit tersimli imza olması nedeniyle aidiyetinin, bu bağlamda keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediğinin bildirildiği, ancak söz konusu rapor kesin kanaat içermediğinden hüküm kurmaya yeterli bir rapor olmadığı, anılan rapora alacaklı vekili tarafından 16.06.2016 tarihli duruşmada itiraz edilerek dosyanın Jandarma Kriminal'e gönderilerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasının talep edildiği görülmektedir.

Bu durumda; Adli Tıp Kurumundan alınan raporda, itiraza konu edilen imzanın aidiyeti konusunda net bir görüş bildirilmediği açık olup, mahkemece, bahsi geçen rapor hükme esas alınmak suretiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, söz konusu raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre onlara üstünlük sağlamayacağından kesin kanaat bildirmeyen mevcut rapora göre sonuca gidilemez. Zira, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin imza incelemesinde son mercii olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır (HGK.'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-282 sayılı kararı).

Öte yandan, kural olarak senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 Esas, 2006/231 Karar sayılı kararı).

Öte yandan, kural olarak senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 Esas, 2006/231 Karar sayılı kararı).

Hal böyle olunca, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması da talep edildiğine göre; mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak usulünce uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1045, Karar No: 2016/4342, Tarih: 31.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1045 E.  ,  2016/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... Malları Mobilya İthalat İhracaat San. ve .... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/05/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 07/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan menfi tespit davasıdır. Mahkemece, davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 169. maddesinde ; “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. ” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlığın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından kaynaklanmış olması sebebiyle yukarıda anılan yasa hükmü gereği maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekli ise de anılan bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin silinerek yerine “5- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine...” sözcük ve rakamlarının eklenmesine, kararın düzeltilen bu biçimi ile ONANMASINA 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5659, Karar No: 2014/21832, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5659 E.  ,  2014/21832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8110, Karar No: 2017/18874, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8110 E.  ,  2017/18874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

İncelenen dosya kapsamından dava konusu taşımaza yakın konumda ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın davacı idare tarafından kamulaştırıldığı, kamulaştırmaya ilişkin olarak ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.06.2015 gün 2014/524 Esas sayılı dosyasında 05.11.2014 tarihi itibariyle metrekare birim fiyatının 500,00-TL belirlendiği; kararın Dairemiz denetiminden geçerek onandığı gözetildiğinde, dava konusu taşınmaza 26.08.2014 tarihi itibariyle daha yüksek değer belirleyen ve hükme esas alınan raporu tanzim etmiş olan bilirkişi kurulundan taşınmazın ... ada ... parsel sayılı taşınmaza olan mesafesi ve konumu da dikkate alınmak suretiyle sözü edilen dosyada belirlenen bedelden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5313, Karar No: 2018/8282, Tarih: 17.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/5313 E.  ,  2018/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, apartmanın zemin katındaki dükkanların kiracılarının, anataşınmaza ait onaylı projede ortak alan görülen yerleri ve otoparkı kullanıma kattıkları ve işyerlerinde ortak alanlara masa, sandalye konulması ve gölgelik yaptırılması sureti ile bu ortak alanlara müdahalede bulunduklarını ayrıca gece geç saatlerde çalışmaları nedeni ile gürültü ve koku meydana getirdiklerinden bahisle davalıların taşınmaza olan müdahalelerinin önlenmesi ve taşınmazın eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalıların dava konusu "İhsaniye Mah. FSM Bulvarı Barbaros Caddesi, Aksel Apartmanı No: 10" adresinde bulunan taşınmazlara gölgelik yapmak ve seramik döşemek suretiyle yapmış oldukları müdahalenin önlenmesine, kararın eki niteliğinde bulunan bilirkişi...'nın 04/04/2016 tarihli raporunda kırmızı ile işaretli belirtilen yerlere aynı zamanda masa koymak suretiyle yapılan müdahalenin men'ine ve bu bölümlerin taşınmazın mimari projesine uygun hale getirilmesine, eski hale getirmek için davalılara üçer gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine ilişkin olup, anataşınmaza ait Yönetim planı 8. maddesi ve Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gereği kat malikleri anagayrımenkulün mimari durumunu korumak zorunda oldukları gözetilerek mahkemece davalıların projeye aykırı yapılan müdahalesinin men'ine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre , yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.