muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3589, Karar No: 2025/1837, Tarih: 17.03.2025

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirketin 02.12.2022 tarihli genel kurul toplantısında "temsilcilik belgesi" ile yetkilendirilen İnci Gözde Köken'in hazır bulunduğu, İBB'yi temsil edecek kişinin belirlenmesi usulünün, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu (5216 sayılı Kanun) ve 5393 sayılı Kanun hükümlerine dayanan T.C. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmza Yetkileri Yönergesi’nin 9/1-11 hükümlerinde düzenlenen hak ve yetkilere uygun biçimde yerine getirildiği ve yasaya aykırılık olmadığı, redde gerekçe Bakanlık görüş yazısının sadece kanuni düzenlemenin yorumlanmasından ibaret olup davalıyı işlem yapmaya zorlayan idari bir işlem niteliği taşımadığı, 5393 sayılı Kanun'un 18. maddesinde sayılan belediye meclisinin yetkileri arasında, belediyenin ortağı olduğu şirketlerde belediye tüzel kişiliğinin temsilcisini seçme/atama yetkisinin bulunmadığı, maddenin (i) bendinde, belediye meclisine verilen "Bütçe içi işletme ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununa tâbi ortaklıklar kurulmasına veya bu ortaklıklardan ayrılmaya, sermaye artışına ve gayrimenkul yatırım ortaklığı kurulmasına karar vermek." yetkisinin, belediyenin ortağı olduğu şirketlerde belediye tüzel kişiliğinin temsilcisini seçme/atama yetkisini kapsamadığı, aynı Kanun'un 37. maddesindeki düzenlemeye göre belediye başkanının, belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olup yine Kanun'un 38. maddesinde belediye başkanının görev ve yetkilerinin düzenlendiği, bu maddenin (a) bendinde belediye teşkilâtının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etme, belediyenin hak ve menfaatlerini koruma, maddenin (p) bendinde ise kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararını gerektirmeyen görevleri yapma ve yetkileri kullanma görev ve yetkilerinin belediye başkana verildiği, 5393 sayılı Kanun'un belediye meclisinin görev ve yetkilerini sınırlı olarak saydığı, Kanunda belediye meclisine karar alma yetkisi verilmeyen her türlü konudaki görev ve yetkinin belediye başkanına ait olduğunun anlaşılacağı, bu durumda belediye tüzel kişiliğinin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğu şirketlerde, yönetim kurulunda belediye tüzel kişiliğini temsile yetkili kişiyi belirleme yetkisinin de belediye başkanına ait olduğunun kabulü gerektiği, davacı şirketin 02.12.2022 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında İBB'yi temsil edecek kişinin belirlenmesi usulünün, 5216 sayılı Kanun ve 5393 sayılı Kanun hükümlerince oluşturulan T.C. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmza Yetkileri Yönergesi’nin 9/1-11 maddesinde düzenlenen hak ve yetkilere uygun biçimde yerine getirildiği ve yasaya aykırılık olmadığı, öte yandan dava konusu 02.12.2022 tarihli olağanüstü genel kurul kararının ticaret siciline tescili için 6102 sayılı TTK’nın 456/3 hükmünde ön görülen 3 aylık yasal süre içerisinde 02.03

.C. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmza Yetkileri Yönergesi’nin 9/1-11 maddesinde düzenlenen hak ve yetkilere uygun biçimde yerine getirildiği ve yasaya aykırılık olmadığı, öte yandan dava konusu 02.12.2022 tarihli olağanüstü genel kurul kararının ticaret siciline tescili için 6102 sayılı TTK’nın 456/3 hükmünde ön görülen 3 aylık yasal süre içerisinde 02.03.2023 tarihinde tescil ve ilan başvurusu yapıldığı, bu sebeplerle davalı tarafından davacı şirketin tescil talebi doğrultusunda işlem yapılması gerekirken, tescil talebinin reddine karar verilmesinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ... sicil müdürlüğü kararına itiraza ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve dava İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne yöneltilip Müdürlük tarafından takip de edilmesine rağmen karar başlığında İstanbul Ticaret Odası'nın davalı olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10, Karar No: 2023/11037, Tarih: 13.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/10 E.  ,  2023/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/289 Esas, 2016/8 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarihli ve 2014/6199 Soruşturma, 2015/841 Esas, 2015/781 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/8 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının ertelenmesi ile 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; yargılama neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Uşak Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdür Vekili olarak görev yapan sanık hakkında, 01 Haziran 2013 tarihinde yürürlüğe giren Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği (Yönetmelik) ile bitişik nizamlı yapılarda hak kaybı meydana geldiği, 467 sayılı, 589 sayılı, 620 sayılı ve 665 sayılı imar durum belgelerinin Yönetmeliğe aykırı düzenlendiği iddiasıyla icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan iddianame tanzim edildiği, Mahkemece; bu dört belgenin Yönetmeliğe aykırı düzenlendiği, daha fazla inşaat alanı sağlanarak hak kaybının önlenmesi suretiyle kişilere menfaat sağlandığından bahisle zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Uşak Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdür Vekili olarak görev yapan sanığın, dört adet imar durum belgesini, 01 Haziran 2013 tarihinde yürürlüğe giren ve hak kaybına sebep olan Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğine aykırı olarak fazla inşaat alanı temin edecek şekilde düzenleyerek kişilere menfaat sağladığından bahisle zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabulü ve bu dört belgenin bir yıllık süre içinde inşaat ruhsatı almak kaydıyla verildiği ve ruhsat müracaatı olmadığı için hükümsüz kaldığı yönündeki sanık savunması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla yargılamaya konu belgelerin hükümsüz kalıp kalmadığı araştırıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, söz konusu maddenin 1 inci fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz olarak teşdit uygulanması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenleme gereğince suç ile ceza arasındaki dengeyi bozmayacak ve denetime imkan verecek biçimde yeterli gerekçe gösterilmeden teşdit uygulanması,

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası da gözetilerek aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/8 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24723, Karar No: 2015/17905, Tarih: 05.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24723 E.  ,  2015/17905 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının ihale ile alındığı işler kapsamında çalıştırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar Dairemiz 2014/16709 E. 2014/19086 K. sayılı ilamıyla 2011 yılından itibaren yapılan hizmet alım sözleşmelerinin incelenmesinde, her hizmet için ayrı alım sözleşmelerinin yapıldığı ve sekreterlik ve büro hizmeti içinde yapılan sözleşmede alınan işçilerin sekreter olarak çalışacağına dair açık hükmün bulunduğu, davacının otomasyon sekreteri olarak işe alındığı ve bu işin dışında başka bir işte görevlendirildiğini iddia etmediği, alındığı işte çalıştırılıyorsa davanın reddi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonrasında davalı Üniversite 06.02.2015 tarihli yazısında bozma öncesi yargılamada davacının teknisyen olarak çalıştığı halde sehven Mahkemeye otomasyon sekreteri olarak çalıştığı şeklinde yanlış yazı gönderdiğini belirtmiştir. Mahkemece davacının alındığı iş dışında başka işte çalıştırılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının otomasyon sekreteri olarak çalıştırıldığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de davacının bozma sonrası davalı yazısından anlaşılacağı üzere teknisyen olarak çalıştığı açıkça anlaşılmaktadır. Maddi hataya dayalı bozma taraflar yararına usuli kazanılmış hak teşkil etmez. Dosyada bulunan SGK kayıtlarında ise davacının kuruma temizlik görevlisi, hemşire ve hasta bakım elemanı şeklinde bildirildiği kayıtların çeliştiği görülmektedir.

Davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı şüpheye yer vermeyecek ve denetime elverişli şekilde tespit edildikten sonra muvazaa hususu değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/533, Karar No: 2019/3306, Tarih: 11.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/533 E.  ,  2019/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıdan boşandığını; 09/11/2006 tarihli mehir senedinde yazan 150 gram 22 ayar altının kandırılmak suretiyle elinden alındığını ve iade edilmediğini, mehir senedindeki ev eşyası ve sair eşyalarının da davalıya ait konutta kaldığını belirterek; mehir senedinde yazan eşyaların aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eşyaların aynen, mümkün olmadığı takdirde tespit edilecek değerinden şimdilik 8.000 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının ziynet ve ev eşyalarını alarak evi terk ettiğini, ev eşyaları ve ziynetlerin kendisine ait olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiş; karşı davası ile de dava konusu mehir senedindeki eşyaların aynen iadesine; mümkün olmadığı takdirde değerinin tespit edilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davacı/karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin 14.03.2013 tarihli oturumunda, davalının karşı davası tefrik edilerek, mahkemenin başka bir esas numarasına kaydedilmiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonunda kısa kararda; "davanın reddine" karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; kısa kararda tefhim edilen hükme ek olarak "asıl davada davanın reddine, karşı davada davanın kabulüne, 09/11/2006 tarihli mihir senetinde yazılı olan ondört kalem ev eşyalarının davalı-karşılık davacıdan alınarak davacı-karşılık davalıya verilmesine," karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin, 04.10.2017 tarih ve 2017/14355 Esas - 2017/13285 Karar sayılı ilamı ile; kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle, hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 150 gram 22 ayar altın 4.950,00 TL, 1 adet buzdolabı (arçelik) 400 TL, 1 adet çamaşır makinası (ariston) 350 TL,1 adet elektirikli fırın 250 TL ,1 adet 51 ekrak televizyon 200 TL, 2 adet mobilya halısı( bir adeti 100 TL) 200 TL, 1 adet yatakodası takımı 750 TL,1 adet

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 150 gram 22 ayar altın 4.950,00 TL, 1 adet buzdolabı (arçelik) 400 TL, 1 adet çamaşır makinası (ariston) 350 TL,1 adet elektirikli fırın 250 TL ,1 adet 51 ekrak televizyon 200 TL, 2 adet mobilya halısı( bir adeti 100 TL) 200 TL, 1 adet yatakodası takımı 750 TL,1 adet

salon takımı 700 TL, 1 adet oturma grubu 800 TL, 8 adet yastık (30 TL x8) 240 TL, 8 adet kırlent (10x8) 80 TL ,1 adet çeyiz sandığı ve eşyası 600 TL, 1 adet elektrikli süpürge 80 TL, Mutfak kullanım eşyaları 600 TL eşyanın davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine mümkün değilse 10.200,00 TL bedelinin 8.000,00 TL sinin dava tarihinden 2.200,00 TL sinin ıslah tarihi olan 19/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun “İspat Yükü” başlıklı 6.maddesinde; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” ifadesine yer verilmiştir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.

6100 sayılı HMK m.189/3 maddesi "Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususla, başka delillerle ispat olunamaz." hükmünü amirdir. Aynı Kanunun 200/I maddesi "senetle ispat" ve 200/II maddesinde de “senetle ispat gereken hallerde karşı tarafın açık muvafakati ile tanık dinlenebileceği” hususları düzenlenmektedir. Yine, aynı kanunun 201.maddesinde de; "Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler … liradan az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz." denilmekte; 203. maddesinde de; "senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" düzenlenmiş ve hangi hallerde tanık dinlenebileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; Taraflar arasında düzenlenen 09.11.2006 tarihli mehir senedinde, toplam 14 kalemde belirtilen altın ve ev eşyalarına ilişkin olarak "yukarıdaki eşyaları .... ya aşağıdaki şahitler huzurunda mihir olarak veriyorum" şeklinde yazıldığı, dava dilekçesinde ise davacının, ziynet eşyalarının elinden kandırılmak suretiyle alındığını iddia ettiği görülmüştür. Bu durumda; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, mehir senedinde belirtilen ziynet eşyalarının davacı kadına teslim edildiği ancak davacı kadının rızası dışında elinden alınıp alınmadığı hususunda olduğu anlaşılmıştır.

Eldeki dava, mehir senedinden dolayı ziynet eşyalarının teslimi ya da bedellerinin tahsili istemine ilişkin olduğuna göre; konunun ispat hukuku açısından ele alınması gerekir.

Dava konusu eşyalar taraflar arasında senede bağlanmış olup davalıyı bağlar. Taraflar arasında düzenlenen mehir senedinde açıkça, ziynet eşyalarının davacıya teslim edildiği belirtilmemiş olmakla birlikte; davacı dava dilekçesinde, ziynet eşyalarının kandırılmak suretiyle elinden alındığını belirtmiş olması karşısında ziynetlerin davacıya teslim edildiği anlaşılmıştır. Dolayısıyla, davacı kadın, ziynetlerin elinden rızası dışında davalı tarafından alındığını ispat etmek zorundadır.

Dava konusu uyuşmazlıkta, mahkemece ispat külfetinin davacı tarafta olduğu gözetilmeden; ispat külfetinin davalıda olduğunu kabul edip davalı tarafından mehir senedine karşılık aynı nitelikte bir belge ile iddiasını ispatlayamadığı, tanıklarının dinlenilmesine davacı tarafça muvafakat edilmediği ve davalının yemin deliline dayanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde; mehir senedinde yazılan ziynet eşyasının, davacının rızası dışında elinden alındığını ispat külfeti davacıda olduğu kabul edilerek, dosya içerisinde mevcut boşanma dosyası ve bu dosyadan tefrik edilen karşı davadaki tanık beyanları ile tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile davacının çeyiz senedinde yazılı ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5842, Karar No: 2024/2283, Tarih: 20.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5842 E.  ,  2024/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1061 Esas, 2022/405 Karar

DAVALILAR : 1....

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/17 E., 2019/548 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2015/78930, 2015/09615, 2015/09609, 2014/89265, 2013/94771, 2013/73890, 2013/73884, 2013/73881, 2013/73812, 2013/73801, 2013/04901, 2013/04891, 2002/02722, T/03142 sayılı ve "eti crax", "eti crax@kntn", "eti crax@kntn", "eti crax@kantin", "eti crax", "eti crax", "eti crax", "eti crax", "eti crax", "eti crax daha peynirli", "ETİ CRAX", "ETİ CRAX", "crax", "eti crax" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "ECE CRAXOS" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, 2017/46168 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığı, sonrasında ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin "Crax" ibaresini ilk olarak 2004 yılında kullanmaya başladığını ve bu marka üzerinde yatırımlar yaparak markalarını da arttırdığını, müvekkilinin “Crax” ibaresini esaslı unsur olarak içeren WIPO nezdinde tescilli 55 adet markasının bulunduğunu, müvekkilinin "Crax" markalarına ilişkin yapılmış olan kamuoyu araştırmalarında, tüketicilerin %70’inin "Crax" markasını bildiğini ifade ettiğini, "Eti Crax" markasının TÜRKPATENT tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiğini dava konusu "Ece Craxos" markası ile müvekkilinin markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, dava konusu marka ile müvekkilinin markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin tanınmış "Crax" markasının imajına zarar vereceğini ileri sürerek YİDK'in 2018-M-9769 sayılı kararının iptaline, 2017/46168 başvuru numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP