muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15970, Karar No: 2016/9399, Tarih: 22.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/15970 E.  ,  2016/9399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 29.1.2013 tarihinde müştekinin sorumlu müdür olduğu Kipa marketten çalmış olduğu bir adet rakıyı eve götürüp içtiğini beyan etmesi, bir gün sonra aynı marketten montunun altına sıkıştırarak ödeme yapmadan iki adet viski ile ayrılmak istediği sırada yakalanması karşısında etkin pişmanlık şartları oluşmadığı halde sanığın cezasından TCK'nın 168. maddesi gereği indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak belirlenen 9,00 TL'nin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “yargılama gideri olarak hesaplanan 9,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15731, Karar No: 2018/3251, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15731 E.  ,  2018/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10041, Karar No: 2015/3427, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10041 E.  ,  2015/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15328, Karar No: 2017/4282, Tarih: 22.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15328 E.  ,  2017/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Dava, kazalı sigortalının 17.10.2010 tarihinde saat 15.30 sıralarında ... adresinde kurulu olan ve işletmeciliğini ... Turizm ve Ticaret A.Ş. firmasının yaptığı ...otelinin çatısında meydana gelen sızıntıyı gidermek maksadıyla silikon sürmek üzere çatının üzerine çıkan ...'ın çatı yüzeyinden kayarak yaklaşık 18 m. yükseklikten düşüp vefat etmesi nedeniyle hak sahiplerine yapılan ödemelerin tahsiline ilişkin olup, hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverenin % 60, kazalı işçinin ise % 40 kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Olayla ilgili ceza dosyasında düzenlenen kusur bilirkişi raporunda, kazalı işçinin asli kusurlu olduğu, davalı şirket işveren vekili ...'in kusurunun olmadığı tespit edilmiştir.

Hak sahipleri tarafından açılan maddi tazminat davasında düzenlenen kusur bilirkişi raporunda, kazalı işçi % 60, davalı işveren % 40 kusurlu bulunmuştur.

Dosya kapsamından, olay tarihinde kazalı işçinin görevinin teknik müdür olduğu anlaşılmaktadır. Kazalı işçinin görev ve yetkileri içinde kazaya sebep olan eksikliklerin giderilmesi yönünde yetki ve sorumluluğunun bulunup bulunmadığı gözetilip bu çerçevede maddi tazminat ve ceza dosyasında düzenlenen kusur bilirkişi raporları da gözetilip raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde kusur raporu alınmalıdır.

Dosya kapsamından, olay tarihinde kazalı işçinin görevinin teknik müdür olduğu anlaşılmaktadır. Kazalı işçinin görev ve yetkileri içinde kazaya sebep olan eksikliklerin giderilmesi yönünde yetki ve sorumluluğunun bulunup bulunmadığı gözetilip bu çerçevede maddi tazminat ve ceza dosyasında düzenlenen kusur bilirkişi raporları da gözetilip raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde kusur raporu alınmalıdır.

Davasının yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, .... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, ... Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, ... Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yükseköğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının, açıklanan ilkelere göre olayı tamamiyle ele alarak, yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek çelişkiyi giderecek şekilde aldırılacak kusur raporu sonrasında gerçek zarar tavan hesabına dair açıklanan ilkeler çerçevesinde yeniden belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/446, Karar No: 2021/230, Tarih: 01.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/446 E.  ,  2021/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 87/4, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2018 tarihli ve 411-128 sayılı hükmün yönelik sanık müdafisi, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 21.09.2018 tarih ve 939-1100 sayı ile, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.09.2019 tarih ve 2041-3655 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'un, maktul ... ile arasındaki tartışma sonucunda, kesici-delici nitelikteki bıçakla maktulü sol 5. interkostal aralık ön aksiller hatta tariflenen yerden giren aletin sol göğüs boşluğuna girerek, sol akciğer orta lobu tam kat keserek perikardı kestiği ve sonrasında sol ventrikül duvarını kesecek şekilde ölümüne sebebiyet verdiği olayda, sanığın kastının doğrudan öldürmeye yönelik olduğu ve TCK'nın 81. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanığın, maktulün kendisine yönelik hakaret ve yaralamaktan ibaret haksız eylemlerinden ötürü 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında alt sınırdan uzaklaşılarak cezadan indirim yapılması gerekirken, asgari hadden indirim yapılarak fazla ceza tayini," isabetsizliklerinden bozulmasına, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine ve tahliye talebinin reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2053-1638 sayılı kararıyla CMK'nın 304/1-a maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince 10.02.2020 tarih ve 355-48 sayı ile;

"...Olay nedeniyle ölüm meydana gelmiş olmakla birlikte, sanıkla maktul arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunup bulunmadığı, suç nedeni, kullanılan aletin cinsi ve niteliği, kullanılış şekli, hedeflenen bölge, darbe sayısı ve şiddeti, sanığın suçtan önceki ve sonraki davranışları, hedef seçme imkânının bulunup bulunmadığı, maktuldeki yaraların yerleri ve nitelikleri, sanığın fiile kendiliğinden mi yoksa engel bir sebepten dolayı mı son verdiği gibi Yargıtay CGK'nın 2012/158-212 esas ve karar sayılı ve 2016/1-327-451 esas ve karar sayılı kararlarında benzer durumlarda kriter olarak dikkate alınmasını belirttiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde;

Olaydan 4 gün sonra resmî nikâhları yapılacak olan sanık ... ve maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumetin bulunmadığı, aralarında gün içerisinde sanığın telefona bakmaması meselesinden doğan bir münakaşanın başladığı, bu münakaşa sırasında maktulün yukarıda belirtildiği üzere sanığa hakaret ederek elektrik süpürgesinin sapı ile vurup darbettiği, olaydan hemen önce gelişen bu münakaşa ve darp olayı dışında aralarında hiçbir husumetin bulunmadığının toplanan delillerden anlaşıldığı, sanığın maktulün üzerine doğru gelmesi sırasında hareket hâlindeyken bıçakla bir kez sol göğüs bölgesine vurduğu, sanığın maktulün kendisine elektrik süpürgesinin sapı ile vurmasının ve hakaret etmesinin meydana getirdiği elemin etkisi altında maktulü yaralamak maksadıyla bıçakla vurduğu, olayın aniden geliştiği, hareketli kavga ortamında maktulün hayati bölgesine bilerek ve isteyerek vurulduğuna ilişkin kesin bir tespitin yapılamadığı, sanığın bıçağın isabet ettiğini anlayınca başka bir engel sebep olmadığı hâlde bıçakla vurma eylemine kendiliğinden son verdiği ve hemen akabinde maktulün dışarıda bekleyen arkadaşlarına seslenerek çağırıp maktulü birlikte hastaneye götürerek beklediği, otopsi raporunda da maktulde tek bıçak darbesi olduğunun belirlendiği, sanığın adli raporunda da beyanları ile örtüşür şekilde üzerinde darp izleri olduğunun tespit edildiği, sanığın kastının öldürme olduğunun kabulü hâlinde sanığın ilk bıçak darbesinden sonra eylemi bırakmayıp darbelere devam etmesi ve ölmesi için de yardım istememesi veya gelecek yardımı engellemesi, başında beklememesi gerektiği, olaydan sonra alınan tanık beyanlarında da sanığın ağladığı ve gelenlerin de onu sakinleştirme çabasına girdiklerinin anlaşıldığı, kaldı ki sanığın eylemi sonucunda ölüm meydana gelmeseydi yukarıda açıklanan kriterler tek tek somut olaya uygulandığında anlaşıldığı üzere sanık hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan değil, yaralama suçundan karar verileceği, sanığın maktulün kendisine elektrik süpürgesinin sapı ile vurmasının ve hakaret etmesinin meydana getirdiği elemin etkisi altında hareket ettiği, maktulün bu hareketleri sebebiyle takdiren 1/4 oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2018/73 esas, 2018/729 karar sayılı ilamında, 'Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ile mağdurun arkadaşları ile halı saha maçı yapmakta iken rakip takımlarda yer aldıkları, maç içerisinde meydana gelen faul yapma iddiası ile ilgili çıkan tartışma sırasında suça sürüklenen çocuk ve mağdurun birbirlerini itekledikleri ve suça sürüklenen çocuğun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, araya girenlerce her ikisinin ayrıldığı, maç bitiminde suça sürüklenen çocuğun temin ettiği bıçakla mağdura karşı beyanlara göre üç kez hamlede bulunduğu, ancak aldırılan doktor raporları içeriğine göre bunlardan sadece bir tanesinin mağdurun sağ kürek kemiği alt kısmına isabet ettiği ve mağdurun yere düştüğü, bu esnada engel neden bulunmadığı hâlde suça sürüklenen çocuğun eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaştığı, mağdurun sağ kürek kemiği alt kısmından aldığı darbe nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği olayda; suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında olay öncesine dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, sanığın fiiline kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması, mağdurdaki darbe sayısı ve yeri hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış silahla kasten yaralama olarak değerlendirilmesi ve alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılarak ceza tayini yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması...'

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2017/59 esas, 2018/753 karar sayılı ilamında; 'İçlerinden en az birinde kesici delici alet bulunan sanıkların birlikte müştekiye saldırarak müştekiyi yaraladıkları, aldırılan kati hekim raporuna göre müştekide sol göğüste bir adet, sağ elde bir adet ve sol kalçada bir adet olmak üzere toplamda üç adet kesici delici alet yarasının bulunduğu, bunlardan sadece sol göğüste bulunan yaranın göğüs boşluğuna girip % 1-3 pnömotaraksa neden olduğu, hayati tehlike tevlit ettiği, diğerlerinin hayati tehlike tevlit etmedikleri, sanıkların, savunmasız kalan müştekiye yönelik eylemlerine engel sebep bulunmadığı hâlde kendiliğinden son verdikleri olayda, sanıkların eylemleriyle, dış dünyaya yansıyan kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu, müştekideki yaraların yeri ve sayısı dikkate alınarak, sanıkların neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan temel cezanın sonuç cezayı etkiler biçimde teşdiden belirlenmesi suretiyle cezalandırılmaları gerekirken suçun vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması...' şeklinde kararlarının da bulunduğu,

Tüm bu sebeplerle ve toplanan tüm deliller muvacehesinde sanığın öldürme kastı ile hareket etmediği kanaatine varılmış, sanık hakkında olayın niteliği dikkate alınarak TCK'nın 87/4. maddesinin uygulanması gerektiği anlaşılmış ve CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca bozma kararına direnilmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2020 tarihli ve 36450 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.11.2020 tarih ve 2934-2678 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Fatih Ardıç hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan verilen beraat kararı, bu karara yönelik istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun,

2- Sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle alt sınırdan uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından

03.07.2017 tarihli tutanakta; saat 19.19 sıralarında Haber Merkezi'nden Anadolu Hastanesinde yaralı bir şahıs olduğunun anons edilmesi üzerine hastaneye gidildiğinde ... isimli kişinin eks olduğunun öğrenildiği, şahsın hastanede bulunan nişanlısı ...'a olayın nasıl olduğu sorulduğunda "Nişamlım olan ... ile bizim evimizde tartıştık. Bana vurmaya başladı ve hakaret ediyordu. Mutfaktan ekmek bıçağı alarak ‘bana hakaret etme, bana vurma’ diye bağırdığımı hatırlıyorum. Gerisini hatırlamıyorum. Yerde kanlar içindeydi" şeklinde samimi ikrarı üzerine şahsın muhafaza altına alındığının belirtildiği,