muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11834, Karar No: 2022/13617, Tarih: 20.12.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/11834 E.  ,  2022/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçilerin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacılar aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin % 1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nin 22/09/2022 tarih ve 2022/1344 E. 2022/1465 K. sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 3. bendinde yer alan “% 1’i” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6827, Karar No: 2012/23260, Tarih: 02.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6827 E.  ,  2012/23260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının  çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlattığı icra takibinde, borçlunun;  çek arkasındaki imza ve cirosunun iptal edildiğini, buna rağmen ödeme emri gönderilmesinin usulsüz olduğunu ileri sürerek  borca ve ferilerine itiraz ettiği, mahkemece de “borçlu Ü....... K.....’e ait cironun üzeri iki çizgi çekilerek ortasına iptal yazıldığı...cironun iptaldilmesi halinde borcun ödenmemesinden dolayı sorumluluğunun kalkacağı... ” gerekçesi ile takibin  durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

818 Sayılı B.K.nun 14. maddesinde; "imza, üzerine borç alan kimsenin el yazısı olmak lazımdır" düzenlemesine yer verilmiştir. El yazısı ile atılacak imzanın ne şekilde olacağı konusunda ayrı bir şekil şartı yoktur. Kişi, kendisine özgü, belirli karakteri içeren sembolleri göstererek imza atabileceği gibi ad ve soyadını yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak kişi, bu şekilde karakterleri ve sembolleri kullanırken veya ad ve soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir. Bu husus kişinin uygulamada hangi imza şeklini benimsediğinin tespiti ile anlaşılabilir.

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde, “ciro  kaşesi üzerinde bulunanın, borçluya ait imza olduğunu, borçlunun imzanın iptal gibi algılanmasını sağlamaya çalıştığını” da savunduğuna göre, mahkemece, alacaklıya yukarıdaki açıklamalar ışığında delil ve örnek imza sunması için imkan tanınmalı ve yöntemince bilirkişi incelemesi yapılarak ciro kaşesi üzerindekinin imza olup olmadığı belirlenmelidir.

O halde mahkemece, borçlunun ciroda geçen surette imza atmak şeklinde bir uygulaması olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan yargılamada kendini bir vekille temsil ettirmeyen borçlu yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16785, Karar No: 2014/6143, Tarih: 28.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16785 E.  ,  2014/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/204-2013/80

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2013 tarih ve 2012/204-2013/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılında ticaret odasına kaydolarak faaliyetlerine başladığını, "M.." asıl unsurlu markaları adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin unvanında ve markalarında yer alan "M.." ibaresi ile iltibas oluşturabilecek nitelikte bulunan "M.. ibaresinin davalı tarafından ticaret unvanı olarak tescil ettirildiğinin tespit edildiğini, davalının aynı zamanda bu ibareyi internet alan adı olarak da kullandığını ileri sürerek, davalının unvanının terkinine, internet alan adının kullanımının engellenmesine, davalının sunduğu hizmetlerdeki web sayfası, reklam katalogları, basılı ürünler ve antetlerinde "m.." ibaresini kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 2005 yılında kurulduğunu, bu tarih ile dava tarihi arasında 5 yıllık süre geçtiğini, davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığını, internet alan adının da müvekkilinin ticari unvanına dayalı olarak alındığını, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ticaret unvanının 30.12.2005 tarihinde tescil edildiği, internet alan adının ise 23.01.2006 tarihinde davalıya tahsis edildiği, gerek ticari unvanın gerekse alan adının tescil tarihinden itibaren dava tarihine kadar 5 yılı aşkın sürenin geçtiği, davacının kötüniyetle tescil gerçekleştirdiğinin de kanıtlanamadığı, bu nedenlerle unvan ve alan adı iptaline ilişkin talebin yerinde olmadığı, tescilli unvanın ve alan adının kullanımının marka haklarına veya ticari unvana tecavüz oluşturmaması karşısında alan adına erişimin engellenmesine yönelik talebin de yerinde görülmediği, ancak davalının, davacının tescilli markalarında yer alan "M.. ibaresi ile ayniyet derecesinde benzer olan "M.. ibaresini internet web sayfasında, katalog ve ticari evrakında markasal olarak kullandığının anlaşıldığı, iltibas tehlikesi bulunduğundan davalının markasal kullanımının haklı olmadığı gerekçesiyle unvan terkini ile alan adına erişimin engellenmesine yönelik taleplerin reddine, davalının "M.." ibaresini markasal kullanımının önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticaret unvanının terkini, internet alan adı kullanımının engellenmesi, "morjinal" ibaresinin davalı tarafından kullanılmasının yasaklanması istemlerine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, hem ticaret unvanının, hem de alan adı tescilinin üzerinden dava tarihine kadar 5 yılı aşkın sürenin geçtiği, kötüniyetli tescilin de kanıtlanamadığı, tescilli unvan ve alan adı kullanımının marka tescilinden doğan haklara ve ticaret unvanına tecavüz oluşturmayacağı, ancak davalının, davacı markası ile benzer olan "morjinal" ibaresini internet sayfasında, katalog ve ticari evrakında markasal olarak kullanmasının ise davacının marka tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Temyiz incelemesine konu uyuşmazlık, davalının tescilli unvan ve internet alan adında yer alan "morjinal" ibaresini markasal olarak kullanıp kullanmadığı noktasında toplanmaktadır. Marka, bir teşebbüsün mal ve hizmetlerini bir başka teşebbüsün mal ve hizmetlerinden ayırt etmek için kullanılan işaret olduğundan markasal kullanımdan söz edebilmek için de işaretin, ilgili bulunduğu mal veya hizmet ile bağlantıyı gösterecek biçimde ve işleve uygun olarak kullanılması gerekmektedir. Örneğin, bir ticaret markasının, piyasaya sürülen malın veya ambalajının üzerine konulması ya da bir hizmet markasının, ilgili olduğu hizmetin sunulması sırasında kullanılması bu kapsamda bulunmaktadır. Bunun yanında, kural olarak bir markanın tek başına işletmenin iş evrakında veya kataloglarında kullanılması markasal kullanım değildir.

Somut olayda, davalının "morjinal.com.tr" adlı internet sitesinde, şirketin tam unvanı yazıldıktan sonra "... M.müşterilerinin beklentilerini iş ve iletişim dünyasındaki gelişmeleri yakından izleyerek ve evrensel iletişim anlayışını yaşadığımız ülkenin gerçeklerine uyarlayarak karşılamaktadır." cümlesine yer verildiği, bunun dışında davalının üçüncü kişilerle yaptığı sözleşmelerde, yine şirketin tam unvanı yazıldıktan sonra kısaca "M..." olarak anılacağı dosyaya taraflarca sunulan delillerden anlaşılmaktadır. Davacı tarafça, davalının söz konusu ibareyi markasal olarak kullandığına dair başkaca bir delil sunulmadığı da gözetildiğinde sırf belirtilen şekilde "morjinal" ibaresinin kullanılması, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde markasal kullanım olarak değerlendirilemeyeceğinden mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11319, Karar No: 2009/445, Tarih: 19.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11319 E.  ,  2009/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı M.K.ın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 18 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu dairesini satış suretiyle oğlu olan davalıya temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve miras bırakanın mirasçıları adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın yaptığı temliki işlemin muvazaalı olduğunun ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davadaki istek terekeye iade biçimindedir.

Oysa, miras bırakanın davacılar dışında bankaca mirasçılarının bulunduğu sabittir.O halde, davada terekenin temsil edildiği söylenemez.

Bilindiği üzere;elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

M.K.nun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, M.K.nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

M.K.nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olayda,elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortaklar bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan ortakların olurlarının alınması yada miras şirketine M.K.nun 640. mad. uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12595, Karar No: 2013/16131, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12595 E.  ,  2013/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Bilirkişi kurulunun somut emsal olarak aldığı 1392 parsel sayılı taşınmazın; Dairemizin 2013/17369 esas sayılı dosyasında geri çevirme kararı üzerine getirtilen tapu kaydı ve akit tablosundan ...'nün 06.01.2010 tarih ve 460 sayılı yazısı gereği kamulaştırılması üzerine pazarlık usulü ile yapılan satın almaya ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ve Kamulaştırma Yasasının 11. maddesine göre, emsal alınacak taşınmazların özel amacı olmayan satışlara ilişkin olması gerekir. Kamulaştırma nedeniyle yapılan devir ve temlikler özel amaçlı olduğundan emsal olarak kabulü ile değer biçilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1386, Karar No: 2014/11842, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1386 E.  ,  2014/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/160690

MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2009

NUMARASI : 2008/463 (E) ve 2009/7 (K)

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfı nedeniyle kasten yaralama )

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan Ö.. Ç..’in aşamalarda; buğday pazarı arkasında bulunan hurdalıkta bekçilik yaptığını, orada bulunan terk edilmiş bir dükkanda da yatıp kalktığını, sanığı tanıdığını ve sanık daha evvel birkaç kez kendisinin kaldığı yerde kalmak istediğini, kendisinin kabul etmediğini, olay günü de elinde bir bıçakla geldiğini, kapıyı açmak istemediği halde bıçakla kapıyı açıp içeri girdiğini ve kalmak istediğini söylediğini, kalamazsın deyince bıçakla kendisini yaraladığını, içerisinde 200.00 TL para bulunan cüzdan ve cep telefonunu bıçak zoruyla alırken bıçakla yaraladığını ifade etmiş olması; tanık V.. A..’ın ise; bekçilik yaptığını, olay günü kendisini tanıdığı sanık Emrah’ın oraya geldiğini, müştekinin kaldığı dükkana doğru gittiğini, kendisine “dede sen gelme 10 dakika sonra gel dediğini, o gittikten sonra o tarafa baktığında sanığın elindeki bıçakla müştekiye vurduğunu gördüğünü söylemesi, sanığın ilk ifadesinde, olay yerinde olmayıp, kendisine iftira atıldığını söyledikten sonra, yargılamada ise, olaydan bir müddet önce müştekinin yanında başkaları da olduğu halde kendisini darp ettiğini, olay nedeniyle kendisini darp eden diğer şahısları şikayet ettiğini, müştekiyi şikayet etmediğini, olay günü de müştekiyi görünce önceki olaydan duyduğu öfke ile bıçakla bir iki kez vurduğunu, kesinlikle onun parasını ya da cep telefonunu gasp etmediğini beyan etmesi karşısında; katılanın 28.11.2008 günün beyanında kullandığını açıkladığı ... olan telefon numarasının kim adına kayıtlı olduğu alınan numaradan hareketle, bu numaranın verildiği sim kartın hangi telefonla kullanıldığı tespit yapılarak, suç öncesi ve sonrasında suça konu cep telefonun katılanın belirttiği sim kartla kullanılıp, kullanılmadığının saptanıp, sanıkla da bağdaşı kurulup sonucuna göre; sanığın eyleminin hukuki vasfının tayini gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. B.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.