muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2503, Karar No: 2021/7728, Tarih: 09.12.2021

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1942 doğumlu mirasbırakan ...’ın 24.01.2016 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı oğlu Hasan’ı bıraktığı, mirasbırakan tarafından 02.05.2008 tarihli satış işlemi ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 2/3 payının davalı oğlu ...’e, kalan 1/3 payın ise diğer davalı oğlu ...’e devredildiği, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazı ise zilyetlik devri suretiyle davalı oğlu ...’e sattığı ve onun adına 30.04.2008 de yapılan tespitin, 24.07.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan TMK'nın 6. ve HMK'nın 190. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispat ile yükümlüdür. Bu anlamda eldeki davada mirasbırakanın kastının açık bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Dosya içeriğine göre dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak devredildiği yönünde somut olgular ortaya konulamamış, dinlenen tanık beyanlarında mirasbırakan ile davalılar dışındaki diğer mirasçıların beşeri ilişkilerinde olumsuzluk olduğuna dair herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir.

Bir başka ifade ile davacı, davalılara yapılan temlikin muvazaalı olduğu iddiasını yöntemince ispat edememiştir.

Hal böyle olunca, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu da gözetilerek, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1457, Karar No: 2024/6032, Tarih: 26.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1457 E.  ,  2024/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/135 E., 2024/312 K.

DAVA TARİHİ : 28.06.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/90 E., 2023/401 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı vekili,... ili, ...ilçesi,... Mahallesi, ... Sokak, 469 parsel numaralı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, davalının taşınmazın tel örgülerini yıkarak, kendisine ait bitişik taşınmazın su yolunu değiştirip müvekkiline ait taşınmaz yönüne akmasını sağlayarak müdahalede bulunduğunu, bu durumun müvekkilinin taşınmazına ciddi manada zarar verdiğini, müvekkili tarafından davalıya ikazda bulunulmasına rağmen davalı tarafından haksız müdahaleye son verilmediğinden bahisle, müvekkiline ait olan... ili, ...ilçesi,... Mahallesi, ... Sokak, 469 parsel numaralı taşınmaza davalının müdahalesinin sonlandırılması ve verilen zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, söz konusu meyilli olan yerin müvekkilinin tasarrufunda bulunan bir yer olduğunu, müvekkili tarafından değiştirilme şansının bulunmadığını, ihtilaflı olarak bilinen yağmur sularının geldiği bölgenin karşı tarafa ait olduğunu, 2017/108 D.İş sayılı delil tespiti dosyası incelendiğinde, Jeolog Bilirkişisinin de bahsettiği üzere "...’e ait 469 numaralı parselin yol kotundan 1-1,5 m yüksekte kalması ve arazi sınırı ile yol arasına taş duvar yapması nedeniyle arazide bulunan yağmur suyu arkının önü kesilerek yüzey sularının ...’e ait araziye aktığı görülmüştür." tespitinin bulunduğunu, mağdur olan tarafın müvekkili olduğundan bahisle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davanın müdahalenin men'i ve maddi tazminat istemine ilişkin olduğu, mahkemece 11.07.2019 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tanık beyanlarından, davacı ...'e ait 1403 ada 12 parsel sayılı taşınmaza 3 sene kadar önce oluşan sel nedeniyle yağmur sularının aktığı,...'nin arazisinde oluşan göçüklerin bu sebeple oluştuğu,...'nin bahçesine fındık dikerek ihya ettiği, bahçesinden çıkan taşları da sınırın belli olması için tanık olarak bildirdiği ...'ın beyanına göre birlikte koydukları,...'nin kendi bahçesini ihya ettikten sonra yağmur sularının yolunu lombardini yolundan aşağı verdiğinin beyan edildiği, jeoloji mühendisi tarafından tanzim edilen rapor da nazara alınarak, davacı ...'in taşınmazında meydana gelen heyelanın, arazinin eğimli yapısı nedeniyle yağmur sularının eğimli tarafa hat şeklinde yönelmesi sonucunda oluştuğu, davalı ...'ın müdahalesi ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ......’in beyanında, davalı ...’ın su yolunu değiştirdiğini ve suyun davacının yerine akmasını sağladığını belirttiğini,

b. ...2. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan tespitte yağmur sularının müvekkiline ait taşınmaza zarar verdiğinin sabit olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı

vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34644, Karar No: 2024/19380, Tarih: 24.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/34644 E.  ,  2024/19380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1666 E., 2021/539 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/153 E., 2019/184 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihin ise yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine “29.12.2018” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3848, Karar No: 2019/2534, Tarih: 02.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3848 E.  ,  2019/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12/07/2017 tarih ve 2016/18-2017/333 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı şirket yetkilisi... ile vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Çin'den ithal ettiği sarımsağı davalıya ait soğuk hava deposuna koyduğunu, davalının uygun saklama koşullarını sağlamaması nedeniyle ürünlerin bozulduğunu ve müvekkilinin zarara uğradığını, gönderilen ihtara rağmen davalının sebep olduğu zararı ödemediğini ileri sürerek, şimdilik 8.000.- TL'nin ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.02.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 122.118,30 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait soğuk hava deposuna teslim edilen ürünün uygun koşullarda saklandığını, söz konusu ürünün davacı tarafça soğutma tertibatı bulunmayan araçlarla getirildiğini, ürünlerin bozuldukları tarih itibariyle zaten ekonomik ömürlerini tamamladıklarını, ürünlerin bozulmaya başladıklarının bildirilmesine rağmen davacının ürünleri teslim almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sarımsakların saklanmasından kaynaklı davalının kusuru olmadığından davacının talep edebileceği maddi zararının da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya ait soğuk hava deposuna konulan ürünün uygun saklama koşullarında saklanmaması nedeniyle hasara uğradığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya ait soğuk hava deposuna konulan ürünün uygun saklama koşullarında saklanmaması nedeniyle hasara uğradığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, ardiyecinin sorumluluğu, kusurlu olarak sözleşmeye aykırılıktır. Ardiyeci, bütün kusurundan mesul olup, depolanan emtiayı tedbirli, basiretli bir ardiyeci gibi muhafaza etmekle sorumludur. Sözlemeye aykırılık unsurlarından kusur, zarar ve illiyet bağı unsuru, 818 sayılı BK'nın 98/2 maddesinin atfı ile haksız fiil unsurlarının aynı olarak belirlenmiş olup, BK'nın 42/1 maddesi uyarınca ardiyecinin kusurundan dolayı bir zarara uğranıldığı ve bunun miktarının ispatlanması gerekir. BK'nın 43/1 maddesine göre hakim hal ve mevkiin icabına ve kusurun ağırlığına göre tazminatın miktarını tayin eder. Hakim tazminatın tayininde ardiyecilik mesleği çerçevesinde, depolama ve emtia çeşidindeki hal ve şartlara göre ve bilhassa belirtilen depolama ve depo malı için aranan muamele için lazım olan ihtisasa duyulan güvene riayet edilip edilmediğine dikkat eder. BK'nın 96. maddesi uyarınca da ardiyeci sözleşmeye kendi kusuru olmadan aykırı davrandığına dair kurtuluş beyyinesi getirirse sorumluluktan kurtulur.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde ise, kural olarak ardiyecinin kontrol, ürünün dayanma süresini gözetim, dayanma süresinden önce inceleme ve ihbar yükümlüğü olup, davalının soğuk hava deposuna konulan ürünün hasara uğramasında kusur sorumluluğu bulunmaktadır. Ancak, Kasım 2007 tarihinde Çin'de üretilen dava konusu sarımsakların davalının soğuk hava deposuna 21.03.2008 tarihinde teslim edildiği, sarımsak ürününün ideal saklama koşullarında dahi dayanma ömrünün 7-8 ay olduğu ve bu itibarla, sarımsaklardaki bozulmaların ideal saklama koşullarında saklanmamaları nedeniyle değil, doğal dayanma ömrünün sonuna ulaşması nedeniyle oluştuğunun bilirkişi raporlarında belirtildiği, davacı tarafından delil tespitinin yaptırıldığı tarih olan 20.06.2008 tarihinde sarımsakların üretim tarihinin üzerinden 7 ay geçmiş olduğu, bu durumda sarımsakların depoya getirilinceye kadar ve depoda en uygun şartlarda saklanmış olması halinde bile ekonomik ömrünü tamamlamış olması nedeniyle hasara uğrayabileceği de nazara alınarak BK'nın 43. maddesi uyarınca tazminatın takdir ve tayini ile tazminatta hakkaniyete uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken davalının kusurlu olmadığından bahisle yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8921, Karar No: 2013/29181, Tarih: 09.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/8921 E.  ,  2013/29181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/17749

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2009

NUMARASI : 2008/404 (E) ve 2009/158 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 15.10.2008 tarihli duruşmada okunduğu belirtilen, suça sürüklenen çocuğa ait nüfus kayıt örneği ile adli sicil kaydının dosya içerisine konulmaması

2- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanların maddi tazminat talepleri bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuğa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “müştekilerin zararlarının giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2442, Karar No: 2023/2428, Tarih: 05.07.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2442 E.  ,  2023/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/93 E., 2022/340 K.

SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gebze 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ile ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 63 maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2..Gebze 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/118 Karar sayılı kararının sanıklar müdafince yapılan temyiz üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2019/13309 Esas, 2022/907 Karar sayılı ilâmıyla;

''Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nün mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; ölen bebeğin annesi sanık ..., babasının ise sanık ... olduğu, sanıkların gayri resmi olarak birlikte oldukları, 13/06/2014 günü sanık ...'in, sanık ...'ın ikamet ettiği evin üstünde bulunan depoda kaldığı, 14/06/2014 günü sabaha karşı sanık ...'in doğum sancılarının başladığı, bebeği canlı olarak doğurduğu, depo içerisinde bulunan maket bıçağı ile bebeğin göbek kordonunu kestiği ve bebeğin kısa bir süre sonra öldüğü, sanıkların bebeğin gömülmesi için 15/06/2014 günü saat 11:00 sıralarında Akse Mahallesi Çayırova Mezarlığına götürdükleri, mezarlıktaki görevlilerin bu durumu kolluğa bildirdikleri olayda,

15/06/2014 tarihli ölü ve otopsi tutanağında; bebeğin yeni doğmuş olduğu, göbek bağı usulünce kesilmemiş bir erkek bebek olduğu, 2-2.5 kg ağırlığında, 40 cm ortama boylarında, bedeni üzerinde herhangi bir darp izine ve yaralayıcı, kesici, delici, patlayıcı kimyasal madde harabiyetine maruz kaldığına ilişkin herhangi bir fiziki bulguya rastlanılmadığının belirtildiği,