muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4324, Karar No: 2016/12997, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4324 E.  ,  2016/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalının faturalarına tahakkuk ettirilen kayıp kaçak vb bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17341, Karar No: 2015/14359, Tarih: 17.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/17341 E.  ,  2015/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline kasko sigorta poliçesiyle sigortalı olan aracın seyir halinde iken yolda biriken yağmur suları nedeniyle hasarlandığını, yağış sularının toplanması ve yerleşim yerinden uzaklaştırılması görevinin davalı idareye ait olduğunu, yağmur sularının araçlara zarar verecek kadar birikmesinden dolayı davalı idarenin kusurlu olduğunu, sigortalıya ödenen hasar bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ve takibin durduğunu belirterek takibe yapılan itirazın iptaliyle takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; idari yargının görevli olduğunu, yağmur suyunu uzaklaştırma görevlerin olmadığını ve illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; geçerli bir icra takibi olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 16. maddesinde ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşların da tacir sayılacakları hüküm altına alınmıştır.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 5. maddesinde bu kanunun diğer büyükşehir belediyeleri hakkında da uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu nedenle davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi'de 2560 sayılı kanuna tabidir. Belediyeler tarafından özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek ve ticari şekilde işletilmek amacıyla 2560 sayılı kanunda belirtilen görevleri yerine getirmek için kurulan kurum ve kuruluşlar 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 16. maddesi gereğince tacir sayılırlar.

Davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi tacir sayıldığından ve davacı tarafından halefiyet yoluyla davalıya yöneltilen uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklandığından davaya bakma görevi adli yargınındır. Nitekim Yargıtay kararlarında da bu durum benimsenmiştir. (HGK'nın 21.09.1983 gün ve 1980/1 1-2721; 1983/823 ile 29.11.1995 gün ve 1995/11-647; 1995/1043 sayılı kararları. HGK 2007/4-597 E.-2007/694 K.)

Davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi tacir sayıldığından ve davacı tarafından halefiyet yoluyla davalıya yöneltilen uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklandığından davaya bakma görevi adli yargınındır. Nitekim Yargıtay kararlarında da bu durum benimsenmiştir. (HGK'nın 21.09.1983 gün ve 1980/1 1-2721; 1983/823 ile 29.11.1995 gün ve 1995/11-647; 1995/1043 sayılı kararları. HGK 2007/4-597 E.-2007/694 K.)

Dava konusu uyuşmazlık hakkında adli yargı görevli olduğundan alacak hakkında icra takibine başvurulması için herhangi bir engel bulunmamaktadır. Alacak icra takibine konu edilebileceğinden takibe yapılan itiraz üzerine alacaklı tarafından itirazın iptali davası açılabilir.

Bu nedenle mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28707, Karar No: 2011/9849, Tarih: 18.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28707 E.  ,  2011/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlu, icra mahkemesine başvurusunda; senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, böyle bir senet tanzim etmediğini, sahte olarak hazırlanan senetten dolayı borçlu olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istemiştir. Borçlu vekili 09.06.2008 tarihli dilekçesi ile dayanak senetteki imzanın ya sahte olarak imza edildiğini, ya da davalı çok iyi matbaacı olduğundan, kardeşine (borçluya) ait başka bir yerdeki imzayı, dayanak senede onun tarafından atılmış gibi entegre (aktarma) ettiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, bonodaki imzanın borçluya ait olduğu tespit edilerek itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Ancak hem borçlunun bizzat yazdığı itiraz dilekçesinde, hem de borçlu vekilinin daha sonra vermiş olduğu dilekçede imzaya itirazın yanında senedin sahte olarak düzenlendiği ileri sürülerek borca da itiraz edildiği halde, sadece imza incelemesi ile yetinilmiştir. Mahkemece yapılacak iş; borçlu vekilinin ileri sürdüğü gibi imzanın borçluya ait başka bir yerdeki imza taşınarak dayanak senede monte edilip edilmediği yönünde de bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32514, Karar No: 2012/21816, Tarih: 31.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/32514 E.  ,  2012/21816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstem yazısında "Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 03/07/2012 tarih ve 2010/14874 Esas, 2012/15899 Karar Sayılı Kararının "2- Sanık ...'e verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde;" başlıklı kısmının son paragrafında: yalnızca sanık "... müdafiinin" cümlesinin yazılması gerekirken, beşeri yanılgı sonucu " sanık ... ile ... müdafiinin" ibaresinin yazıldığı anlaşılmıştır. 5320 sayılı Kanunun temyiz ve "Karar Düzeltme" başlığını taşıyan madde 8 - (1) madde ve fıkrasının son cümlesine göre: "[...] Yargıtay Ceza Daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." belirlenen yazım yanılgısının düzeltilmesi için Yüksek Dairenize başvurmak gereği doğmuştur. Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 03/07/2012 tarih ve 2010/14874 esas, 2012/15899 sayılı kararında maddi hata olarak değerlendirilen "sanık ... müdafiinin" ibaresinin karar metnin 2. maddesinden çıkarılarak kararın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi talep olunur” denilmektedir.

5320 sayılı CMK'nın yürürlük ve uygulama şekli hakkında Kanunun 8/1 .maddesine 5560 sayılı yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay Ceza Daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili Ceza Dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2010 tarih ve 2008/182115 sayılı tebliğnamesiyle, Dairemize gönderilen İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2008 tarih ve 2007/59 esas ve 2008/41 karar sayılı hükümlerin temyizi sonucunda sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verildiği, ancak anılan ilamının “2- Sanık ...'e verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde; başlıklı kısmının son paragrafında yalnızca sanık "... müdafiinin" cümlesinin yazılması gerekirken, yanılgı sonucu " sanık ... ile ... müdafiinin" ibaresinin yazılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talep yazısındaki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca, Dairemizin 03.07.2012 tarih ve 2010/14874 E.-. 2012/15899 K. sayılı ilamındaki maddi hatanın, 2- nolu kararımızın son paragrafında yer alan "sanık ..." ibaresi çıkarılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6245, Karar No: 2011/7475, Tarih: 22.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6245 E.  ,  2011/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile davacı-karşı davalı Hazine ve davalı Kızlan Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Datça Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.07.2010 gün ve 37/190 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... Gögü vekili ile davalı-karşı davacı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili 18.03.1999 tarihli dava dilekçesinde, kadastro çalışmaları sırasında mevkii ve hudutları ile çevre parselleri açıklanan yaklaşık 16.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tepe niteliği ile tespit harici bırakıldığını, söz konusu taşınmazın kamunun ortak kullanımına ayrılan veya bir kamu hizmetine tahsis edilen yerlerden olmadığını, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi uyarınca bu tür yerlerin Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiğini açıklayarak dava konusu yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin birleştirilen 17.10.2002 tarih ve 2001/129 Esas, 2002/185 Karar sayılı dosyanın davacısı İsmail Arslan 08.11.2001 havale tarihli dilekçesinde, mevkii ve sınırlarını açıkladığı komşu parsellerini belirttiği 4.000 m2 yüzölçümlü taşınmazı 02.09.1991 tarihinde zilyedi olan Asım Kalyoncu’dan satın aldığını, eklemeli zilyetliğiyle birlikte 20 yılı aşkın bir süreden beri ekip biçtiğini, daha önce Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/180 Esas sayılı dosyasıyla tescil davası açtığını, kabulüne karar verildiğini, ancak 8. Hukuk Dairesi tarafından bozulduğunu, 1995/157 Esas sayılı dosyası üzerinde yargılamaya devam edilirken tarafından takip edilmemesi nedeniyle HUMK.nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiğini, Hazinenin de aynı yerler ile ilgili olarak dava açtığını, her iki davanın taraflarının aynı olması nedeniyle davaların birleştirilmesine ve dava konusu yerin adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, davacı ...’in davasının, İsmail ise Hazinenin açtığı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, birleşen davanın davacısı İsmail Gögü tarafından açılan davanın reddine, asıl davanın davacısı Hazine vekili tarafından açılan davanın kabulüyle teknik bilirkişiler ... ve Salim Kömürcüoğlu tarafından düzenlenen 22.05.2002 tarihli rapor ve ekindeki krokide A, B, C ve D harfleriyle gösterilen sırasıyla 3146,11 – 8951,52 – 830,90 ve 6943,47 m2 yüzölçümlü dört parça taşınmazın bir bütün halinde Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide E harfiyle belirlenen ve 4857 parsel içerisinde kalan taşınmazla ilgili davanın da reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, birleşen davanın davacısı İsmail Gögü vekili ile asıl davanın davacısı Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Birleşen dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve harici satın alma hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince, asıl dava ise, Hazinenin mülkiyet hakkına dayanarak açtığı tescil davasıdır.

Teknik bilirkişiler ... ve Salih Kömürcüoğlu tarafından düzenlenen 22.05.2002 tarihli raporlarında; “krokide A, B, C, D ve E harfleriyle gösterilen tüm taşınmaz bölümlerinin 21.12.2001 tarihinde ihdasen (idari yoldan) Hazine adına tapuya kayıt edilen 4857 sayılı parsel kapsamında kaldığı, E harfiyle işaretli kısım dışında diğer tüm bölümlerin İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca uygulama gördükleri, E’nin ise imar uygulaması dışında kaldığı” açıklanmıştır.

Uzman bilirkişilerin raporları ile keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, İsmail Gögü tarafından açılan davaya konu taşınmazın dava açıldıktan sonra 5 – 6 yıl kadar yer yer tarım işi yapılmaya başlandığı, arazinin %90’lık kısmının kumluk ve kayaçlardan oluştuğu, maki bitki örtüsünün yoğun bulunduğu, imar ve ihya koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Bu tür yerlerin TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri kapsamında kalan yerlerden olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu tür taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın özel mülkiyete konu olamayacak ve TMK.nun 999. maddesi gereğince tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden bulunduğu anlaşıldığından nitelik itibariyle dava konusu yerlerin zilyetlikle kazanmaya ve özel mülkiyete konu olmaya uygun yerlerden bulunmadığından, İsmail Gögü tarafından açılan davanın bu nedenle reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön görülmediğinden, buna ilişkin hüküm fıkrasının açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Asıl davanın davacısı Hazine vekilinin 4857 sayılı parsel içerisinde E harfiyle gösterilen bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince; söz konusu taşınmaz bölümünün içinde yer aldığı parsel idari yoldan Hazine adına tapuya bağlanmıştır. Daha sonra 4857 sayılı parsel 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca, imar işlemine tabi tutulmuş, 4857 sayılı parselin 22.05.2002 tarihli teknik bilirkişilerin raporunda E harfiyle gösterilen bölüm dışında kalan A, B, C ve D harfleriyle işaretlenen kısımlarının ise, sırasıyla imarı 136 ada 1, 5, 137 ada 1, 138 ada 1 ve 139 ada 1 sayılı imar parsellerine ayrıldığı teknik bilirkişilerin rapor ve ek raporlarıyla saptanmıştır. İmar parsellerinin oluşumundan sonra süresi içerisinde 4857 sayılı parselle ilgili olarak Muğla 1. İdare Mahkemesinde iptal davası açılmış ve anılan mahkemenin 20.03.2007 tarih, 2006/1043 Esas ve 2007/489 Karar sayılı kararıyla imar uygulamasının iptaline karar verilmiş, söz konusu karar Danıştay denetiminden geçerek 03.02.2010 tarihinde kesinleştiği dosya arasında bulunan Muğla 1. İdare Mahkemesinin kararından anlaşılmıştır.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilen A, B, C ve D harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin içerisinde yer aldığı 4857 sayılı parsel ortadan kalkmış bulunmaktadır. Öte yandan, bu parselin imar görmesiyle oluşan imar parselleri ise, yukarıda tarihi ve sayısı verilen İdare Mahkemesinin kararıyla iptal edilmişlerdir. Bu durumda tapuda A, B, C ve D harfleriyle gösterilen kısımların içinde yer aldığı 4857 sayılı parsel olmadığından ve bunun yerine imar parselleri tapuda göründüğünden verilen hükmün infazına olanak bulunmamaktadır. Doğru, düzgün ve sağlıklı sicil tutma kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece bu husus kendiliğinden gözönünde tutulmalıdır. Çünkü ortada infazı mümkün olmayan bir karar bulunmaktadır. Her ne kadar asıl davanın davacısı ve hükmü temyiz eden Hazine vekili, kabulüne karar verilen A, B, C ve D harfleriyle işaretli taşınmazları temyiz konusu yapmamış ise de, açıklandığı gibi sicilin kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle Hazinenin temyizinin bu kısımları da kapsadığının kabulü gerekir.

Şu halde mahkemece yapılacak iş, öncelikle sicilin kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle ve hali hazırda imar sonucu oluşan ada ve parsellerin tapuda kayıtlı bulundukları gözetilerek A, B, C, D ve E harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerini kapsayan ve ihdasen oluşan 4857 sayılı parselin yeniden ihyası için asıl davayı açan davacı Hazineye süre ve imkan tanınması, imar parsellerinin iptaliyle 4857 sayılı parselin ihyasından sonra oluşacak tapu kaydının getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde gözönünde tutulması, ondan sonra E harfiyle ilgili taşınmaz bölümünün niteliği ve kabulüne karar verilen A, B, C ve D harfleriyle işaretli yerler bakımından deliller değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, infazı kabil olmayacak biçimde hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Asıl davanın davacısı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacı ... Gögü'den alınmasına

22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.