muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1808, Karar No: 2025/3557, Tarih: 05.05.2025

Sanık ...'ın av tüfeği atışları öncesi boğuşma yaşadığını beyan ettiği maktul ...'da otopsi raporuna göre, av tüfeği isabetleri dışında 5 adet düzgün kenarlı kesici-delici alet yarası bulunduğunun tespit edildiği ancak olayda kesici-delici alet kullananın ve bu yaraları meydana getirenin kimya da kimler olduğu hususunda bir araştırma yapılmadığı ve bu konunun gerekçeli hükümde irdelenmediği,

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın beyanlarında; boğuşma sırasında maktul ...'ın ayakta kaldığını ve ... ayakta iken İrfan'ın diz üstü pozisyonunda atış yaptığını beyan etmelerine rağmen otopsi raporuna göre maktuldeki 1 nolu omuz bölgesindeki yaranın trajesinin yukarıdan aşağıya seyirli olduğu, yine bu yaranın otopsi raporuna göre 1 metre dahilinden atıldığının bildirildiği, İrfan'ın dizleri üzerinde sürünerek gelip dizlerinin üzerindeyken ayakta bulunan maktule 3-4 metre mesafeden ateş etmesi ile uyumlu bulunmadığı halde çelişkinin giderilmediği, boğuşma halinde oldukları beyan edilen ve bitişik durumda oldukları anlaşılan maktul ... ve sanık ... bu haldeyken İrfan'ın av tüfeğiyle 3-4 metreden ateş ettiğini beyan etmesine rağmen sanık ...'ta av tüfeği saçma tanesi isabeti bulunmadığı ancak Sedat'ın kıyafetleri (pantolon ve tişörtü) üzerinden alınan kan lekelerinden maktul ...'a ait DNA profili ele geçtiğinin kriminal raporlar ile belirlendiği, sanık ...'ın savunmasında maktul ... isabet alıp yere düştükten sonra bu tüfeği alıp attığını beyan etmesine rağmen olay yeri fotoğraflarından tüfeğin maktulün yanında ele geçtiğinin görüldüğü anlaşılmakla anılan çelişkilerin mahkeme gerekçesinde tartışmasız bırakıldığı,

Sanık ...'ın savunmasında, saat 22.00 sıralarında evden dışarıdaki maktullerle konuşmak için çıktığını, maktullerle karşılaştığını, maktullerden İsmet'in kendisine tüfek doğrulttuğunu, ...'ın kendisine tüfeğin dipçiği ile vurduğunu, maktul ...'in babasına ateş etmesi üzerine babası İrfan'ın da atış yapmaya başladığını ve bu esnada kendisinin ...'ın tüfeğinin namlu kısmını tutar halde olduğunu ve ... ile boğuştuğunu, bu halde iken babası İrfan'ın önce maktul ...'e sonra boğuştuğu ...'a tüfekle atışlar yaptığını beyan etmesi karşısında, sanık ...'ın eylemlerinin İrfan'ın eylemlerine iştirak niteliğinde bulunup bulunmadığı, bulunduğu takdirde derecesi ve buna bağlı olarak maktullerin eylemleri karşısında sanık ...'ın hukuki durumunun mahkemesince tartışılmadan gerekçesiz bırakıldığı,

Temyiz incelemesi dışı sanık ...'ın alınan savunmalarında; maktul ...'in kendisini av tüfeği ile yaralamasından sonra dizlerinin üzerinde İsmet'e 3 el ateş ettiğini beyan etmesine rağmen, maktul ...'e ait otopsi raporunda 4 isabet aldığının bildirildiği ve maktuldeki yaralara ilişkin, 1 nolu atışın takriben 4-6 metreden, 2 nolu atışın 1-2 metreden, 4 nolu atışın ise 30 metre haricinden yapıldığının bildirildiği halde İsmet'in ne şekilde isabetler aldığı hususundaki çelişkinin giderilmediği,

Temyiz incelemesi dışı sanık ...'ın alınan savunmalarında; maktul ...'in kendisini av tüfeği ile yaralamasından sonra dizlerinin üzerinde İsmet'e 3 el ateş ettiğini beyan etmesine rağmen, maktul ...'e ait otopsi raporunda 4 isabet aldığının bildirildiği ve maktuldeki yaralara ilişkin, 1 nolu atışın takriben 4-6 metreden, 2 nolu atışın 1-2 metreden, 4 nolu atışın ise 30 metre haricinden yapıldığının bildirildiği halde İsmet'in ne şekilde isabetler aldığı hususundaki çelişkinin giderilmediği,

Olay yerinde bulundukları ve av tüfeği saçma tanesi isabeti ile yaralandıkları hususunda şüphe bulunmayan katılanlar ... ve ... ile diğer katılanlar ve tanıkların, sanıkların tamamının eyleme iştirak ettiklerine dair beyanlarına, sırf maktullerin yakını olmaları gerekçesiyle ve beyanların aşamalarda ve birbirleriyle hangi çelişkileri içerdiği belirtilmeksizin yetersiz gerekçe ile reddedildiği anlaşılmakla;

Katılanlar, tanıklar ve sanıkların hazır edilerek, olay yeri inceleme raporunda gösterilen deliller, ele geçen kartuşların ve maktullerin bulunduğu yerler ile eşleştirilerek olay mahallinde keşif yapılması, gerekirse olay yerinde ele geçirilen av tüfeği kartuşlarından (mevcut raporda 5+5+3 olarak tespit edilerek sadece marka ve renkleri bildirilen) hangilerinin hangi tüfekten atıldıklarının net olarak tespiti için yeniden kriminal rapor aldırılarak kullanılan tüfeklerin olay yerindeki hareketlerinin olay yeri inceleme tutanağından eşleştirilmesinin yapılması, savunmalar ile deliller arasında oluşan çelişkilerin giderilerek sonucuna göre olayın gelişimine uygun kabul ile sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Sanıklar hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar ... ve ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

2. Sanıklar hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden;

Başkaca yönleri incelenmeyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2022/1857 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekilleri ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri "eksik inceleme ve yetersiz gerekçe" yönlerinden yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8825, Karar No: 2016/15803, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8825 E.  ,  2016/15803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 4.309,19 TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedellerini elektrik abonesi olan davacı taraftan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9587, Karar No: 2010/10969, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9587 E.  ,  2010/10969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 02/06/2009 gün 7066-9045 sayılı kararında özetle" ... (...) Köyü, 143 sayılı parselden ifraz edilen 1759, 1768, 1769, 1764, 1765, 1767, 1770, 1778, 1779, 1780 ve 2040 sayılı parsellerin orman olmadığına ilişkin Tapulama Mahkemesinin 1967/89-165 sayılı kesinleşen kararı bulunduğu halde, 1985 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan 2097 (yenileme 156 ada 20) sayılı parselin içinde bırakıldığı iddiasıyla, bu parsellerin 2097 sayılı parsel içinde bırakılan kesimlerinin tapu kayıtlarının iptali istemiyle açılan davanın kabulüne, 26.11.2008 tarihli krokide (A) ile işaretli 14,60 m2 bölümün tapusunun iptali ile 1759 sayılı parsele eklenmesine, 25.02.2008 tarihli krokide (a) ile işaretli 125,14 m2 bölümün 1764 sayılı parsele; (b) ile işaretli 171,16 m2 bölümün 1765 sayılı parsele; (e) ile işaretli 37,07 m2 bölümün 1768 sayılı parsele; (f) ile işaretli 165,11 m2 bölümün 1770 sayılı parsele; (k) ile işaretli 100,61 m2 bölümün 2040 sayılı parsele; (l) ile işaretli 166,79 m2 bölümün 1769 sayılı parsele eklenmesine, 1778, 1779, 1789 ve 1767 sayılı parseller 2097 sayılı parselin dışında kaldığı anlaşıldığından bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de;

143 sayılı kadastro parselinin, 1961 yılında yapılan kadastro sırasında 8750 m2 yüzölçümüyle ... ... ve arkadaşları adına tespit edildiği, Orman Yönetiminin açtığı davanın ... Tapulama Mahkemesinin 1967/89-165 sayılı kararıyla reddedildiği ve taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiği, daha sonra çapa dayalı olarak 143 sayılı parseli satın alan ... ...'un taşınmazın paftasında tersimat hatası olduğu ve yüzölçümünün eksik hesaplandığı iddia edilerek Tapulama Komisyonuna başvurması üzerine Tapulama Komisyonunun 21.05.1973 günlü kararıyla, sınırda orman olarak tapulama harici bırakılan bir kısım yerler 143 parsele eklenmek suretiyle 143 sayılı parselin yüzölçümünün 11675 m2'ye çıkarıldığı,1985 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında çekişmeli taşınmazın 1961 yılında yapılan ilk kadastro paftasındaki çap sınırları esas alınmak suretiyle, orman sınırının belirlendiği ve 21.05.1973 tarihli komisyon kararı ile 143 sayılı parsele eklenen bölümün orman kadastro sınırları içinde bırakılıp daha sonra 2/B madde uygulaması ile orman sınırı dışına çıkartıldığı, daha sonra Hazine tarafından 2/B madde sahasında kalan yerler hakkında o tarihte taşınmazları kullanan Asım ... ve arkadaşları aleyhine açılan dava sonunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/108-2001/45 sayılı kararıyla, komisyonun 21.03.1973 tarihli kararı ile 143 sayılı parsele eklediği 2925 m2'lik bölüm de içinde olmak üzere 22179 m2 bölümün 2097 parsel (yenileme 156 ada 20 parsel)numarası ile Hazine adına tescil edildiği, temyize konu davanın kadastro sırasında tespit tutanağı düzenlenmediği halde, Kadastro Komisyonunun yasaya aykırı olarak 21.03.1973 günlü kararı ile 143 sayılı parsele eklediği

daha sonra 1983 yılında orman sınırları içine alınıp nitelik kaybı nedeniyle orman sınırı dışına çıkartılan ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/108-45 sayılı kararı ile Hazine adına tescil edilen 2097 sayılı parsel içinde kalan 2925 m2'lik bölüm hakkında açıldığı, M.Y.'nın 1027 (EMY 935) ve Tapu Sicil Tüzüğünün 107. maddelerine göre ilgililerin ... izinleri veya mahkeme kararı olmadan adi yazı hataları dışında tapu sicilinde hiçbir düzeltmenin yapılamayacağı, Komisyon kararının verildiği 21.05.1973 tarihinde yürürlükte bulunan 766 Sayılı Tapulama Yasasının 28. maddesine göre Tapulama Komisyonlarının ve Tapulama Mahkemelerinin görevinin tapulama tutanağı düzenlenen yerlerle ilgili olduğu, tapulama tutanğı düzenlenmedikçe tespit harici bırakılan yerlere ilişkin itirazlar hakkında Tapulama Komisyonları ve Tapulama Mahkemelerince karar verilemeyeceği,yine, 766 Sayılı Yasanın 94. maddesi gereğince yanlışlıkların düzeltilmesinin, ancak; tespit tutanağı düzenlenen ve paftasında sınırlaması yapılan taşınmazlar hakkında mümkün olacağı, paftasında orman belirtmesi yapılarak tespit harici bırakılan bir yer hakkında Kadastro Komisyonunun verdiği karar yok hükmünde ve buna dayalı olarak yapılan tescilde yolsuz tescil niteliğinde olup malikine hiçbir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve M.Y.'nın 1025(E 933) maddesi gereğince her zaman iptal edilebileceği, Tapulama Komisyon kararının ölçü ve tersimat hatası nedeniyle verildiği açkılanmışsa da aslında tespit tutanağı düzenlenmeyen, tapulama harici 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi hükmüne göre orman olarak tespit harici bırakılan yerin 143 sayılı parsele eklendiği, 05.12.1977 gün ve 4-4 sayılı İ.B.K. ile " Tapulama Kanununun 94. maddesine aykırı olarak tapulama işlemlerinin kesinleşmesinden sonra ölçü, tersimat ve hesap hatalarının düzeltilmesi amacıyla Tapulama Komisyonuna tanınan yetki aşılmak suretiyle verilen kararların kaldırılmasında genel mahkemelerin görevli olduğu , tespiti kesinleşen ve çapa dayalı olarak satın alınan taşınmaz hakkında sonradan Tapulama Komisyonun yetkisini aşarak ve sınırdaki orman alanını taşınmaza katmak suretiyle verdiği yüzölçüm arttırma kararının yok hükmünde olduğu, 1985 yılında yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği, hak düşürücü sürenin geçtiği, Hazine tarafından açılan 2000/108 sayılı dava sonucunda 2097 parselin Hazine adına tescili yolunda verilen kararın da taraflar arasında kesin hüküm olduğu göz önünde bulundurularak, davanın reddine karar verilmesi gerektiği" açıklanmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra , davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 19.09.1985 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1961 yılında kesinleşmiştir. 2005 yılında ise 2859 Sayılı Yasaya göre pafta yenilemesi yapılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra , davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 19.09.1985 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1961 yılında kesinleşmiştir. 2005 yılında ise 2859 Sayılı Yasaya göre pafta yenilemesi yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 22/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1812, Karar No: 2022/9614, Tarih: 30.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1812 E.  ,  2022/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti ve muhdesatın davacı idareye aidiyeti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davaya konu yapılara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılması, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi gerektiğinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7806, Karar No: 2022/9203, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7806 E.  ,  2022/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ve 2019/125 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/2297 Esas, 2021/1556 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; davalı bünyesinde 21.09.1999 tarihinden beri teknisyen yardımcısı olarak çalıştığını, 10.....2005 tarihinde meslek lisesinden mezun olarak diplomasını Kuruma verdiğini, kendisinden bir yıl önce mezun olan çalışma arkadaşlarına teknisyen unvanı verilmesine karşın yazılı ve sözlü müracaatlarına rağmen davacıya teknisyen unvanı verilmediğini, ....07.2012 tarihinde ... Üniversitesi Adapazarı Meslek Yüksekokulunu bitirerek tekniker unvanı verilmesi için Kuruma tekrar başvurduğunu, ancak talebinin reddedildiğini, ücretinin 2005 yılından itibaren teknisyen, 2012 yılından itibaren ise tekniker kadrosundan yapılması gerektiğini, 17.01.2014 tarihinde Kurumca tekniker unvanı verildiğini, 2009 yılında skala uygulamasına son verildiğinden bahisle 2005 tarihli dilekçeye ve sendikalı olmasına rağmen ücretinin aynı unvana sahip işçilerle eşit düzeye getirilmediğini ileri sürerek teknisyenlik unvanının 2005 yılından itibaren siciline işlenmesini, ücretinin skala üzerinden teknisyen ücreti olarak belirlenmesini, 2012 yılından itibaren de teknikerlik unvanının siciline işlenmesi ile ücretinin tekniker ücreti olarak belirlenerek ikramiye ve fazla çalışma fark alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP