muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/851, Karar No: 2025/1856, Tarih: 12.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/851 E.  ,  2025/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/523 E., 2023/1070 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı VUK'nun 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı VUK'nun 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 13.05.2013 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen "29.05.2013" tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında "2013" şeklinde eksik gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8011, Karar No: 2010/14803, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8011 E.  ,  2010/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Temyize konu 163 ada 27 parseli geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneğinin,

2) Pafta örneği geldikten sonra, belirlenecek olan ve çekişmeli yere sınırı bulunan tüm taşınmazlara ait;

a- Kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin,

b- Varsa tespitte esas alınan belgelerin,

c- İtirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının,

3) Tebliğ belgesinde adı geçen ".'nin Hazine adına tebellüğe yeterli olup olmadığını açıklar resmi yazının,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

bu içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25426, Karar No: 2015/3171, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25426 E.  ,  2015/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4598, Karar No: 2019/624, Tarih: 05.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/4598 E.  ,  2019/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılar ... İnş Elek Makina Müşavirlik Ve Taah. San. ve Tic Ltd Şti, ..., ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava 05/02/2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 17 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 98.453,29 -TL maddi, takdiren 12.000,00 TL. Manevi tazminatın kaza tarihi olan 05/02/2007 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, kazalı sigortalının % 35, davalıların ise toplamda % 65 oranında kusurlu bulunduklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Sigortalının yada iş kazasında ölüm halinde hak sahiplerinin açtıkları maddi tazminat davalarında maddi zarar kazalının gerçek net ücreti üzerinden yapılacak hesaplama ile belirlenmelidir. Sigortalının maddi tazminatının saptanmasında ilke olarak öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe sigortalının sıva ustası olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden belli olmaktadır. Mahkemece emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret araştırılmış, bu amaçla; Türkiye Yol İş Sendikası‘ndan ve tanıklardan kazalının kaza tarihinde alabileceği ücretler sorulmuş ve 29/01/2014 tarihli hesap raporunda; emsal ücret yazısı ile tanık beyanları esas alınarak sigortalının ücretinin günlük 40,00 TL (asgari ücretin 2,97 katı) olduğu kabul edilerek sonuca varılmıştır. Oysa kazalı işçinin olay anında sendikalı olduğuna ilşkin dosyada her hangi bir kayıt bulunmamaktadır. Yapılacak iş; Mahkemece, işcinin yaptığı iş (sıva ustası), yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle TÜİK’ten, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile işin yapıldığı yerdeki Meslek Odalarından sigortalının, yaptığı işe karşılık, iş kazası tarihi ile bilinen dönem içerisinde günlük veya aylık net alabileceği emsal ücreti sormak, neticesinde kazalı işçiye ait oluşa ve gerçeğe uygun ücreti tereddütsüz olarak belirlemek, hesaplamanın yapıldığı yeni bir rapor almak ve fakat hükme esas teşkil eden 29/01/2014 tarihli ilk rapordaki doneler dikkate alınarak ve temyiz eden davalılar lehine oluşan usulü kazanılmış haklara riayet edilerek rapor neticesine göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davalılar ... İnş Elek Makina Müşavirlik Ve Taah. San. ve Tic Ltd Şti, ..., ...'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15556, Karar No: 2010/229, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15556 E.  ,  2010/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16189, Karar No: 2016/17072, Tarih: 15.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/16189 E.  ,  2016/17072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Çatalca İcra Dairesi'nin 2016/24 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da onaylı ve okunaklı suretinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21388, Karar No: 2013/5252, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21388 E.  ,  2013/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Hırsızlık, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, Kocasinan ilköğretim okulunun giriş katında bulunan ana sınıf kapısı ile müdür odasının ve 8 adet sınıfın kapısının kilit kısımlarını kırmak suretiyle okuldan 5 adet projeksiyon cihazı, 2 adet bilgisayar takımını poşetlere koyup götürmek üzere koridora bıraktıkları, bir adet dijital fotoğraf makinasını alarak kaçtıklarının anlaşıldığı olayda, eylemlerinin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, okula ait kapıların kilitlerini kırmaktan ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-5237 Sayılı Türk Ceza Yasasında cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmayıp 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesine göre cezaların diğerinden bağımsız olması, birden fazla hükümdeki cezaların toplanmasının infazı sırasında yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezaların içtima ettirilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuk olarak 5271 sayılı CMK.nun 150/2.maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuk olarak 5271 sayılı CMK.nun 150/2.maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuktan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen cocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; cezaların içtima ettirilmesine ilişkin bölümün ve 508 TL müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6581, Karar No: 2010/18430, Tarih: 08.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6581 E.  ,  2010/18430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19348, Karar No: 2014/14792, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19348 E.  ,  2014/14792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1006, Karar No: 2020/2804, Tarih: 08.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1006 E.  ,  2020/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ

Suç : Sahte fatura kullanmak

“2010 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Ortaköy (Aksaray) Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 16.12.2014 tarihli 2011/152 Esas ve 2014/352 sayılı Kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, bu hükmün sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 09.12.2019 tarihli 2016/12450 Esas ve 2019/8996 Karar sayılı “bozma“ kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yasal süresi içerisinde sanık “aleyhine" itiraz yasa yoluna başvurulduğu anlaşılmakla, Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere

dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmesine, 08.06.2020 tarihinde Başkan Vekili ... ve Üye ...'ın önceki muhalefet görüşleri doğrultusunda karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dairemizin 09.12.2019 tarih, 2016/12450 Esas ve 2019/8996 Karar sayılı kararına karşı yazmış olduğumuz karşı oy yazımızda açıklamış olduğum nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabul edilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 08.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2006/3757, Karar No: 2006/10172, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/3757 E.  ,  2006/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile sulu tarım yapmak için elektrik abone sözleşmesi yaptıklarını, sulama elektrik tesisi kurup, kendisinin ve kiracısı olduğu taşınmazlara pamuk ektiğini, ancak davalı idarenin düzenli elektrik vermediğini, elektrik kısıntıları ve voltaj düşüklükleri nedeniyle pamuk ürününe zamanında ve yeterli su veremediğini, bu yüzden ürün kaybı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 5.500 YTL maddi tazminatın tesbit tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankasının kısa vadeli mevduata uyguladığı en yüksek faizi ile tahsilini istemiş, 24.10.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 8.812,22 YTL daha arttırarak 14.312,22 YTL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davacıya ait sulama elektrik tesisinin özel bir tesis olduğunu bakım onarım ve tüm sorumluluğun müşteriye ait olduğunu, idarenin orta gerilimdeki voltaj düşüklüklerinin sorumlu olduğunu, abone sözleşmesinde elektrik kesintileri ve voltaj düşüklüğü sebebiyle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağının düzenlendiğini voltaj düşüklüğü olsa bile zararın % 80 ve yukarısı mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ürün kaybı ve doğrudan gelir desteği kaybı toplamından % 10 oranında davacının kusur indirimi yapılarak 12.880.998.000 TL tazminatın dava tarihi 1.3.2005 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsili ile davacıya verilmesini, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davaya konu taşınmazlardan bir kısmında hissedar olduğunu bir kısmını da kiraladığını açıklamıştır. Mahkemece bu konu üzerinde durulmamış, tapu kayıtlarının tümü dosyaya celbedilmemiş, herhangi bir araştırma yapılmamıştır. ... İlçe Tarım Müdürlüğü’nden bildirilen 2004 pamuk ürünü için sayılan girdiler arasında tarla kirası da sayılmıştır. Bu nedenle, davacının kiraladığı taşınmazlar için kira ödemelerinin maliyet hesabına dahil edilmesi ve zarar hesabının bu girdi de dahil edildikten sonra bulunması gerekir. Bu hususların göz ardı edilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.