muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11293, Karar No: 2011/12095, Tarih: 05.07.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/11293 E.  ,  2011/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevliye direnme, sarhoşluk

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Saldırgan sarhoşluk suçundan 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 35. maddesi uyarınca verilen kararın niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2- Görevliye direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) 06.03.2005 tarihli olay tutanağında "... elinde bıçakla çevreyi rahatsız ettiği görülen sanığa bıçağı bırakmasının söylendiği, sanığın önce bıçağı bırakmadığı, daha sonra bıraktığı ve küfür etmeye devam ettiğinin..." açıklanması ve söz konusu tutanakta sanığın görevli polisleri bıçakla tehdit ettiğine dair bir ibare bulunmamasına rağmen, tutanak düzenleyicilerinin kovuşturma sırasında sanığın bıçakla kendilerini tehdit ettiğini belirtmeleri karşısında, tutanak ile anlatımları arasındaki çelişkinin adı geçenlerden sorulup sonucuna göre sanıkların hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın, görevli polis memurlarının kendisine hakaret ettiklerine yönelik savunması irdelenip, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi suretiyle haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21362, Karar No: 2015/4068, Tarih: 10.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21362 E.  ,  2015/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın eş tarafından; nafakaların miktarı ile karşı davanın kabulü yönünden, davalı-davacı erkek eş tarafından ise; kadının davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkek eşin tüm, davacı-davalı kadın eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-davalı kadın eşin tedbiren velayet davası kabul edilerek, müşterek çocuğun velayet hakkı anneye tevdi edilmiştir. Velayet hakkı, çocuğun eğitimi ile ilgili karar verme hakkını da içerir. Velayet kendisine tevdi edilen annenin velayet hakkını sınırlandıracak şekilde, müşterek çocuğun hangi okula gideceğine tarafların birlikte karar vermesi yönündeki davalı-davacı erkek eşin davasının reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-davacı erkek eşin davasının kabulü yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mehmet'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Güzin'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.10.03.2015(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, müşterek çocuk ..'in velayeti Türk Medeni Kanununun 336/2 maddesi uyarınca geçici olarak davacı anneye bırakılmış, babanın karşı davası kabul edilerek, "küçük ...'in gideceği okulun taraflarca verilecek ortak karar ile belirlenmesine" hükmedilmiş, çocuk için aylık 750.00 TL. tedbir nafakası takdir edilmiştir.

Sayın çoğunluk tarafından "çocuğun eğitimi ile ilgili karar verme hakkını sınırlandıracak şekilde" karar verilemeyeceğinden bahisle mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Babada bulunan velayet kaldırılmadığı gibi, anneye ise geçici olarak velayet tevdi edilmiştir. Baba, çocuğun eğitimi için tedbir nafakası ödemekle yükümlü tutulmuştur. Her ne kadar velayet geçici olarak anneye verilmiş ise de; çocuğun eğitimi gibi, çocuğun bütün geleceğini etkileyecek, üstün yararını ilgilendiren bir konuda anne ve babanın birlikte karar vermesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Anlaşamamaları durumunda ise hakimin müdahalesini istemeleri her zaman mümkündür. Bu nedenle mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma yönündeki düşüncesine katılmıyorum, kararın onanması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/23295, Karar No: 2016/5945, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23295 E.  ,  2016/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2014/1291-2015/409

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15076, Karar No: 2024/16913, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15076 E.  ,  2024/16913 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/167 E., 2023/60 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Kamera kaydına göre suça sürüklenen çocuğun 17.50 sıralarında okulun penceresinden içeriye girdiği,18.32 sıralarında okuldan çıktığı olayda, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 18.13’de başladığının anlaşılması karşısında; kamera kaydının güncel olup olmadığının net olarak tespiti yapılmadan ve hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan ceza tayin edilmesi,

2. Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3. Bozma öncesi hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17977, Karar No: 2015/30269, Tarih: 27.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/17977 E.  ,  2015/30269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/128957

MAHKEMESİ : Tekkeköy (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/259 (E) ve 2012/60 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Araç muayenesinde sahtecilik yaptığı iddia edilen sanıklardan G.. K..' un, suçlamayı kabul etmeyerek, çalıştığı şirkete ait aracı ve belgeleri diğer sanık A.. Y..'ya bıraktığını, sahte muayeneden haberi olmadığını, sanık A.. Y..'nın ise sanık G.. K..' u tanımadığını, araç muayenesini kendisinin yaptırmadığını savunmaları, kriminal rapor içeriğinde suça konu belge üzerindeki rakam ve imzaların sanıklara ait olmadığının tespit edilmesi karşısında, suça konu aracın ait olduğu şirket ortaklarından olduğunu belirten E.. K..' nın soruşturma aşamasında şüpheli olarak alınan beyanında, ilçeden tanıdığı olduğunu bildiği Güngör isimli şahsa aracın muayene bedelini de vererek yaptırmasını istediğini söylemesi, sanık Güngör' ün ise işçisi olduğunu söylemesi nedeniyle, E.. K..' nın duruşmaya çağrılarak söz konusu çelişkinin giderilmesi ve Güngör' e ne kadar ücret verdiğinin sorulması, vergi dairesinden aracın suç tarihi itibariyle vergi borcu bulunup bulunmadığının sorulması, gerekirse şirket yetkilileri hakkında da suç duyurusunda bulunulup kamu davası açılması halinde davalar birleştirilerek ve sanık Adem' in, diğer sanık ve şirket sahipleriyle irtibatı olup olmadığına ilişkin suç tarihi, öncesi ve sonrası döneme ilişkin HTS kayıtları istenilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı; sanık G.. K.. ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14096, Karar No: 2014/18454, Tarih: 25.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14096 E.  ,  2014/18454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; Temyiz eden tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13226, Karar No: 2018/826, Tarih: 07.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13226 E.  ,  2018/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .....gat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2015 tarih ve 2015/504-2015/703 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; iş akdinin feshi tarihine kadar davalı şirket bünyesinde bulunan .... Otelde genel müdür olarak çalıştığını, davalı şirketin hiçbir haklı nedene dayanmadan iş akdini feshettiğini ileri sürerek 29.05.2008-12.03.2013 tarihleri arasındaki çalışmasından kaynaklı fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ihbar tazminatı, 100,00 TL .... ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; cevaba cevap dileçesi ile davalı şirkette yönetim kurulu başkanı olduğu dönem için huzur hakkı, ücret alacağı ve yıllık kardan kazanç payının ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının şirkette hissedar ve 12.03.2013 tarihine kadar yönetim kurulu başkanı/üyesi olarak görev yaptığını, yönetim kurulu üyeliğinin ifa edildiği dönemde şirket ortağının şirket ile ilişkisinin vekalet akdine dayandığını, ortada bir hizmet akdi bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İş Mahkemesinde açılan davada davacının 29/05/2008-12/03/2013 tarihleri arasındaki çalışmasını içeren taleplerin tefrik edildiği ve sonrasında da görevsizlik kararı verilerek dosyanın işbu mahkemeye gönderildiği, HMK 141/1-2. maddeleri gözetildiğinde davalı tarafça davacının iddiasını genişletmesine muvafakat verilmediği ayrıca davanın ıslah da edilmediği, davacının vekalet ilişkisinden kaynaklanan tazminat talebiyle ilgili talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/8430, Karar No: 2015/5823, Tarih: 09.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8430 E.  ,  2015/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Günırük idaresi adına temsilcisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi temsilcisinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19112, Karar No: 2010/872, Tarih: 26.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/19112 E.  ,  2010/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde hizmet tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın görevsizlik nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, Diyanet İşleri Başkanlığını temsilen Mutki İlçe Müftülüğüne karşı açtığı dava ile, murisi ve eşi ... ...’in 24.3.1964 tarihinden 16.9.1966 tarihine kadar Bağarası Köyünde ... imam olarak çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, hizmet tespiti davalarında iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde murisin emekliliğe esas hizmetinin T.C Emekli Sandığı iştirakçisi veya Sosyal Sigortalar Kurumu’na kayıtlı bir işçi olarak geçip geçmediği belirtilmemiş, mahkemede bu hususu açıklığa kavuşturmamıştır.

O nedenle, öncelikle murisin emekliliğe esas hizmetinin T.C Emekli Sandığı iştirakçisi veya Sosyal Sigortalar Kurumu’na kayıtlı bir işçi olarak geçip geçmediği tespit edilerek, şayet muris Emekli Sandığı iştirakçisi ise;5434 ... yasanın ek 47. maddesi uyarınca “herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olmadan; Köy, kasaba ve mahalle camilerinde dernek, vakıf veya köy bütçesinden ücret alarak imam hatiplik yapıp yapmadığının Sulh Hukuk Mahkemesince deliller toplanarak, tanıklar dinlenmek suretiyle davacının iddia edilen sürelerde ... imam olarak çalışıp çalışmadığının, çalışmışsa hizmet süresinin tesbiti gerekecektir.

Mahkemece yapılan araştırma neticesi davacının Sosyal Sigortalar Kurumu’na bağlı bir işçi olduğu anlaşılırsa, şimdiki gibi hizmet süresini tesbiti için iş mahkemesine müracaat etmek üzere görevsizlik kararı verilmesi, hiç bir güvenlik sigortasına tabi değilse davanın esastan reddi cihetine gidilmesi gerekecektir.

Mahkemece, yukarda açıklanan hususlar araştırılmaksızın eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.