muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/531, Karar No: 2019/503, Tarih: 27.06.2019

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Ankara, 2014, s. 696-702)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın, failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hâllerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına üçüncü kişilerce giderilmesi hâlinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'nin, Samsun il merkezinde faaliyet gösteren Şanlı-... Kuyumculuk isimli iş yerinin ortakları olduğu, iki katlı olan bu iş yerinin birinci katında perakende, ikinci katında ise toplu altın alım satımının yapıldığı, sanık ...'in iş yerinin her iki katında yapılan işlemlere ortak olduğu, iş yerine gelen bir kısım müşterilerin birikim yapmak amacıyla bu kuyumcu dükkânından satın aldıkları altınları iş yerine emaneten bıraktıkları, bir kısım müşterilerin de yine birikim ve güvenlik amacıyla altınlarını emaneten bu iş yerine verdikleri, yapılan bu işlemler nedeniyle müşteriler adına ayrı ayrı hesap açıldığı, alınan altın miktarlarının iş yerine ait kartvizit üzerine yazılıp imzalanarak bu kartvizitlerin müşterilere verildiği, aynı zamanda bu işlemlerin iş yerinde bulunan bilgisayara da kaydedildiği, sanık ...'in, oğlu olan inceleme dışı sanık ... ve bu iş yerinde çalışan inceleme dışı sanık ... ile birlikte 16.11.2012 tarihinde gece saat 00.37 sıralarında iş yerinde bulunan altınların ve evrakın tamamını alarak iş yerini boşalttığı, altınların bir kısmını Samsun'da bulunan Albaraka Türk Bankasına oğlu olan inceleme dışı sanık ... adına kiraladığı 48 ve 64 numaralı kasalara koyduğu, altınların konulduğu kiralık kasa anahtarlarından iki tanesini inceleme dışı sanık ...'a verdiği, diğer iki anahtarın da inceleme dışı sanık ... vasıtasıyla inceleme dışı sanık ...'ye ulaşmasını sağladığı, iş yerinde bulunan evrakı ve diğer malzemeleri de kayınpederi olan tanık ...'ın evine bıraktıktan sonra ailesi ile birlikte Samsun'dan ayrılarak İstanbul iline gittiği ve burada bir ev kiraladığı, iş yerinin boşaltıldığını gören bir kısım müşterilerin şikâyeti üzerine kolluk tarafından sanık ...'in yakalanmasına yönelik yapılan tahkikat sırasında inceleme dışı sanık ...'un, babası sanık ...'in kimliğini bilmediği şahıslar tarafından kaçırıldığını, kaçırılma olayından sonra telefon ile görüştüğü babasının, kardeşi olan inceleme dışı sanık ...'ın Samsun ilindeki Albaraka Türk Bankasına gitmesi gerektiğini söylediğini ifade etmesi üzerine iş yerinden alınan altınların Albaraka Türk Bankasında bulunabileceği değerlendirilerek inceleme dışı sanık ...'ın takibe alındığı, 23.11.2012 tarihinde yapılan asayiş uygulamasında Samsun iline girmek üzereyken yakalanan inceleme dışı sanık ...'ın alınan ifadesinde babası sanık ...'in suça konu altınları kendi adına Albaraka Türk Bankasında bulunan kiralık kasalara koyduğunu beyan ettiği, adı geçen bankada bulunan kiralık kasaların açılarak bir miktar ziynet eşyasının ele geçirilip tespitinin yapıldığı olayda;

Samsun il merkezinde faaliyet gösteren Şanlı-... Kuyumculuk isimli iş yerinin ortağı olan sanık ...'in savunmasında, katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurların, kendisinin tanınan bir esnaf olması nedeniyle güvendikleri için yatırım amacıyla ellerinde bulunan altın veya paraları emaneten iş yerine bıraktıklarını, bırakılan altın ya da paraların geri istenmesi hâlinde katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurlarla yaptıkları anlaşmaya göre ödemenin, ya altınların alındığı tarihteki kur üzerinden ya da altınların geri istenildiği tarihteki kur üzerinden yapılacağını beyan etmesi; aynı iş yerinin diğer ortağı olan inceleme dışı sanık ...'nın, katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurlar tarafından iş yerine bırakılan altınları işletmek amacıyla emaneten aldıkları yönündeki beyanı ile katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurların aşamalarda, altınları yatırım amacıyla veya emanet olarak sanığa verdiklerini ifade etmeleri göz önüne alındığında, sanık ... ile katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurlar arasında kanun koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için aranan nitelikte, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğu, sözleşme sonucu meydana gelen bu güvene bağlı olarak emaneten bırakılan suça konu altınlar ve paralar üzerinde tasarrufta bulunma hak ve yetkisinin sanığa verildiği, sanık ...'in hizmet ilişkisi kapsamında her bir katılan, şikâyetçi ve mağdur tarafından iş yerine emaneten bırakılan altın ve paraları da alarak iş yerini tamamen boşaltıp ortadan kaybolduğu, akabinde oğlu olan inceleme dışı sanık ... adına bankada hesap açtırarak elindeki altınların bir kısmını kiralık kasalara koydurduğu ve sonradan kolluk tarafından ele geçirilen altınların bilirkişi raporuna göre parasal değerinin, katılanların, şikâyetçilerin ve mağdurların alacaklı olduğu tutarın % 52,09'unu karşıladığı, yine tespiti yapılan altınların niteliği dikkate alındığında hangilerinin katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurlara ait olduğu yönünde somut bir belirleme yapılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık ...'in, ortağı olduğu kuyumcu dükkânına katılanlar, şikâyetçiler ve mağdurlar tarafından güvenlik veya yatırım amacıyla emaneten bırakılan altınları işletmek için aldıktan sonra kendisinin yararına olacak şekilde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunup iş yerindeki tüm altınları ve paraları alarak ortadan kaybolması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin her bir katılan, şikâyetçi ve mağdura yönelik olarak TCK'nın 155. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve ele geçirilen altınların aidiyetleri hususunda mal sahipleri yönünden somut bir tespit yapılamayacağı dikkate alındığında eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Sanık ... hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı hususuna gelince; her ne kadar sanık ... aşamalarda, ele geçirilen altınların katılanlara, şikâyetçilere ve mağdurlara ait zararın bir kısmını karşılayabileceğini ifade etmiş ise de, söz konusu altınların sanığın iradesi veya yer göstermesi doğrultusunda değil, kolluk tarafından yapılan tahkikat sonucu elde edilmiş olması nedeniyle bu altınların ele geçirilmesinde katkısı bulunmayan ve katılanların, mağdurların ve şikâyetçilerin zararının karşılanmasına yönelik pişmanlığını gösterir bir irade de ortaya koymayan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı bu nedenle TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı bakımından da eksik araştırmayla hüküm kurulmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4249, Karar No: 2018/4912, Tarih: 19.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4249 E.  ,  2018/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 08/03/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 17/07/2017 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/06/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Erhan Gök geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/06/2018 gününde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava ve birleşen dava haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafça işbu karar temyiz edilmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava ve birleşen dava haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın istinaf incelemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafça işbu karar temyiz edilmiştir.

Mahkemece Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın bağlayıcı olmadığı ve dinlenen tanıkların akrabalık bağları nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceği belirtilerek davanın esastan reddine karar verilmiş ise de, Ceza mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı bağlayıcı olmasa da Ceza Mahkemesi dosyasında bulunan deliller olayın gerçekliliğini gösteren güçlü kanıtlardır. Ayrıca dinlenen tanıklarla kardeş olan taraflar arasında akrabalık bağının bulunması beyanlarının dikkate alınmamasını gerektiren nedenler olarak gösterilemez. Zira tanıklıktan yasaklılık nedenleri de bulunmamaktadır. Toplanan delillere göre maddi olayın gerçekleştiği ve her iki tarafında birbirlerine hakaret ederek kişilik haklarına saldırıda bulundukları sabit olduğundan davacının temyiz itirazlarının kabulü ile davacı lehine uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.19/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2009/6651, Karar No: 2009/6408, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6651 E.  ,  2009/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı İstanbul 7. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.04.2009 gün ve 206-67 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 3194 Sayılı Yasa'nın 32. Maddesi gereğince binanın kaçak kısmının tahliyesi için nüfus ve eşyadan boşaltmaya izin isteminden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2333, Karar No: 2016/10406, Tarih: 09.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2333 E.  ,  2016/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 15.09.2012 tarihli hazır beton satış sözleşmesine istinaden hazır beton satışından doğan bakiye 17.552,52 TL alacak ile 4.287,78 TL vade farkı alacağının ihtarnamenin tebliğ edildiği tarih olan 30.01.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin talebi üzerine alınan 6 adet beton basınç mukavemet deney raporuna göre, davacı şirket tarafından teslim edilen hazır betonun 28 günlük basınç dayanım sınıfının sözleşmenin 5/a maddesi uyarınca davacı şirketin uymayı taahhüt ettiği TS EN 206-1 standardına uygun olmadığını, davacıya bu konuda yazılı ve sözlü ihbarlarda bulunulduğunu, davacıya iade faturasının iadeli taahhütlü mektupla tebliğ edildiğini, davacının iade faturasına yasal sürede itiraz etmediğini, davacının vade farkı faturası talebinin de yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının taraflar arasındaki sözleşme hükümleri doğrultusunda imal ettiği hazır betonu davalıya teslim ettiği, davalıya teslim edilen betonun dayanım sınıfının sözleşmede öngörülenden daha düşük olduğu iddiasının davalı tarafça yasal delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 17.552,50 TL bakiye alacak ve 4287,78 TL vade farkı alacağından bakiye alacağa temerrüt tarihi olan 07.02.2013 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi uyarınca avans faizi işletilmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14524, Karar No: 2022/7075, Tarih: 20.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14524 E.  ,  2022/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmasın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/47 Esas – 2020/467 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel davalıya karar tarihi itibarıyla ödenemeyeceğinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

4 numaralı bentlerinin çıkarılmasına, yerine (Kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen 72.433,15 TL bedelin mahsubu ile bakiye 45.373,95 TL bedele 23/05/2019 tarihinden karar kesinleşme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16098, Karar No: 2015/5804, Tarih: 28.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16098 E.  ,  2015/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun öğrencisi olduğu ... Okulu'nun duvarına silinmez boya ile "aşkım, bitanem..." şeklinde yazı yazarak kamu malına zarar verdiği iddia olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından 07 Ocak 2013 tarihinde tanzim olunan rapora göre, suça sürüklenen çocuğun fiili ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu; hakkında TCK 32/2. maddesinin tatbikinin uygun olduğu mütalaa olunamasına rağmen, cezada 1/6 dan fazla olmamak üzere indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13628, Karar No: 2014/5669, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13628 E.  ,  2014/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PASİNLER ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/240-2013/63

Taraflar arasında görülen davada Pasinler Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2013 tarih ve 2012/240-2013/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ile yaptığı sözleşmeyle yolcu taşıma işinin üstlendiğini, davalı idarenin belediye meclis kararı ile mazot fiyatının ucuzlamasını gerekçe göstererek bilet fiyatlarının indirilmesine karar verdiğini, kararın taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerine, ihale şartnamesine ve yasa hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı idare tarafından meydana getirilen muarazanın men'i ile dava konusu belediye meclisi kararının geçersiz sayılmasına, davacı tarafın haksız kararı uygulaması nedeniyle meydana gelen 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 05.02.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 50.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin yasaların kendisine yüklediği görev ve yetkilerini kullanarak belediye meclisi kararıyla, bilet fiyatlarının günün ekonomik koşullarına uyarlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Belediye Meclis Kararının tarihi olan 02/09/2009 tarihindeki bilet fiyatının % 12,06 oranında artırılarak 3,36 TL'ye çıkartılmasının gerektiği, bu itibarla davacının 86.000,00 TL'lik zararı bulunduğu gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, Dairemizin bozma ilamından evvel mahkemece bilet fiyatının 3,00 TL olması gerekirken 2,50 TL'ye düşürülmüş olması nedeniyle meclis karar tarihi olan 02.09.2009 ile dava tarihi arasındaki davacı zararının toplam 50.000,00 TL olduğu kabul edilmiş, mahkemece verilen ilk karar sadece davalı tarafından temyiz edilmekle bilet fiyatının azami 3,00 TL olması gerektiği konusunda davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu itibarla, bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda, sözleşme koşulları dikkate alındığında bilet fiyatının 3,36 TL olması gerektiği belirtilmişse de, davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak belediye meclis kararının uygulanma tarihi olan 10.09.2009 tarihi ile dava tarihi arasındaki zararın hesaplanması gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine , (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.