muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/70, Karar No: 2014/2177, Tarih: 10.02.2014

2090 sayılı yasada, tabii afetlerden zarar gören çiftçilerle ilgili düzenlemelere yer verildiği, çiftçilerin zararlarının tespitleri, yapılacak ödemeler ve ödemelerin kimlere yapılacağı hususundaki ayrıntılara ise; 26272 sayılı Tabii Afetlerden Zarar gören Çiftçilere Ödenecek Yardımlar Hakkında Yönetmelikte yer verildiği, bu yönetmeliğin 5. maddesinde yardımın hangi koşullarda, kimlere verileceğinin düzenlendiği, buna göre;

''(1) Bu yönetmelikte yer alan yardımlardan, 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında uygulama yılında yer alan riskler için tarım sigortası yaptırmamış üreticiler yararlanamaz.

(2) Yardımdan yararlanılabilmesi için, çiftçi veya çiftçilerin birlikte kurdukları kooperatifler aşağıdaki şartları haiz olmalıdır:

a)Tarımsal ürünlerinin, canlı ve cansız üretim araçları ve tesisleri dahil tüm tarımsal varlığının toplam parasal değerinin en az %40 ve daha fazla oranda zarar görmesi ile birlikte;

- Çiftçinin veya çiftçilerin birlikte kurdukları kooperatiflerin bu zararı diğer tarım ve tarım dışı gelirleri ile karşılayacak gücünün bulunmaması,

- Kredi veren banka, kooperatif ve benzeri kuruluşlardan zararlarını karşılayacak borç ve tazminat alma imkânlarının bulunmaması,

- Zarar ve ziyanlarının herhangi bir suretle karşılanmamış olması,

b)Tarımsal ürünlerinin, canlı ve cansız üretim araçları ve tesislerinin %40' dan daha az zarar görmesi ile birlikte, kredi alma imkânı bulunmaması, tarım dışı gelirinin yeterli bulunmaması dolayısıyla, tarımsal faaliyetlerini

devam ettiremeyecek ve geçimini sağlayamayacak kadar muhtaç olması, ikinci fıkranın (a) veya (b) bentlerindeki şartları taşıyan yardıma muhtaç çiftçi ailesinin, bu yönetmelikte yer alan yardımlardan yararlanabilmesi için, yıllık gelir toplamının, her yıl Bakanlar Kurulunca açıklanan 16 yaş ve üzeri asgari ücret brütünün yıllık toplamının üç katına tekabül eden miktar veya altında olması gereklidir" hükmüne yer verildiği,

devam ettiremeyecek ve geçimini sağlayamayacak kadar muhtaç olması, ikinci fıkranın (a) veya (b) bentlerindeki şartları taşıyan yardıma muhtaç çiftçi ailesinin, bu yönetmelikte yer alan yardımlardan yararlanabilmesi için, yıllık gelir toplamının, her yıl Bakanlar Kurulunca açıklanan 16 yaş ve üzeri asgari ücret brütünün yıllık toplamının üç katına tekabül eden miktar veya altında olması gereklidir" hükmüne yer verildiği,

Sanığın, gerçekte Sosyal Güvenlik Kurumundan aylık ortalama 450.00 TL maaş alan emekli bir kişi olmasına rağmen, 2006 yılında, herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna bağlı olarak çalışan veya emekli olmadığını belirtir şekilde taahhütname imzalayarak ilgili kuruma vermesi neticesinde, kurum tarafından, zirai don parası adı altında sanığa toplam 1.116.66 TL ödeme yapıldığı, bu şekilde sanığın, gerçeğe aykırı taahhütnameyi imzalayarak kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; 27/08/2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26272 sayılı genelgenin mahkemece değerlendirilen 5/b-3 maddesinin “bu yardımlardan yararlanılabilmesi için, yıllık gelir toplamının her yıl Bakanlar Kurulu'nca açıklanan on altı yaş ve üzeri asgari ücret tutarı brütünün yıllık toplamının üç katına tekabül eden miktar veya altında olması gereklidir” hükmü karşısında ve sanığın aldığı emekli maaş miktarına göre, kurumdan yardım almasının mümkün bulunması nedeniyle, olayda nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak, eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 206. maddesine göre, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu kapsamında kaldığına dair mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7364, Karar No: 2010/3215, Tarih: 22.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7364 E.  ,  2010/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... izafeten Maliye Hazinesi aleyhine 12/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, tapu kaydına taşınmaz sahibi olarak görünen kişi ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil idarelerin Harçlar Yasası'nın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemler harçtan bağışıktır. Aynı Yasa gereğince harçtan bağışık olan Hazine'nin harç ile yükümlü tutulmuş olması;

b)Tapu kayıtlarını ilgilendiren bu tür davalarda yasal hasım durumunda bulunan Hazine'nin vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağının gözetilmemiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına," biçimindeki tümcenin yazılmasına; (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 22/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3001, Karar No: 2015/14863, Tarih: 16.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3001 E.  ,  2015/14863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/936-2014/469

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari sözleşme imzalandığını, sipariş edilen ekipmanların davalıya irsaliye ile teslim edildiğini, davalının malı teslim aldıktan sonra 90.000 TL ödeme yaptığını, geri kalan fatura bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptalini ve davalının alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacı tarafından gönderilen ekipmanların hem ayıplı çıktığını hem de sözleşmede belirtilen süreden sonra gönderildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında düzenlenen sözleşme uyarınca davacı şirketin davalıya kimyasal atık su arıtma tesis ekipmanı tedarik ederek teslim ettiği, teslimin sözleşmede kararlaştırılan süreden sonra yapıldığı, davalının sözleşmede kararlaştırılan sürelere uygun olarak ödeme yapmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve alacak likit olduğundan %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10638, Karar No: 2011/3230, Tarih: 22.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10638 E.  ,  2011/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.09.2008 tarih ve 2006/108-2008/105 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Karaarslan ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin bir kısmının çocuğu diğerlerinin kardeşi bulunan Reyhan Yılmaz’ın davalıların sürücü, işleten, malik ve sigortacısı bulundukları araçta yolcuyken meydana gelen kaza sonucu öldüğünü, sürücü davalının tam kusurlu bulunduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 500 TL olmak üzere 1.000 TL destekten yoksun kalma ve her bir müvekkili için ayrı ayrı 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra davasını ıslah ederek anne ve baba için toplam 5.786,03 TL maddi tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ..., yetkili mahkemenin Tokat Mahkemeleri olduğunu, tazminat istemlerinin fahiş bulunduğunu, kazanın öngörülemeyen nedenlerden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacılara trafik sigorta poliçesinden ödeme yapıldığını, zararın bu miktarı aşması halinde ihtiyari mali mali mesuliyet sigortasının sorumluluğunun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, önceki hükümde maddi tazminata ilişkin kısmın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, manevi tazminat yönünden ise paranın alım gücü, günümüzün ekonomik koşulları, davacıların bir kısmının çocuklarını diğerlerinin kardeşlerini kaybetmenin verdiği derin üzüntü gözetilerek manevi tazminatın belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 5.000 TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 3.000 TL olmak üzere toplam 16.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketi dışındaki davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 734,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1908, Karar No: 2012/8125, Tarih: 18.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1908 E.  ,  2012/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8821, Karar No: 2024/5001, Tarih: 07.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8821 E.  ,  2024/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1787 E., 2020/108 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının hükmedilen manevi tazminat miktarının 20.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/49 E., 2018/368 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 30.07.2016 - 17.02.2017 tarihleri arasında 202 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 28.12.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2017/12904, Karar No: 2017/12932, Tarih: 17.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/12904 E.  ,  2017/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında mağdur adı ve soyadının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılmış ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanığa sonuç ceza olarak verilen 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a ve 52 maddeleri uyarınca 3000,00 TL adli para cezasına çevrilerek, TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur...'ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Gerekçeli karar başlığında mağdur adı ve soyadının yazılmaması suretiyle CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur...'ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Gerekçeli karar başlığında mağdur adı ve soyadının yazılmaması suretiyle CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın, mağdur eşi ...ile evliliklerindeki sorunlardan dolayı ayrı yaşamaları nedeniyle olay günü mağdur ... ve onun ailesinin üyeleri ile sanık arasında yaşanan çok taraflı kavgada, sanığın savunmalarında mağdur ...'in kendisine birkaç kez vurması üzerine kendisinin de ona birkaç kez vurduğunu kabul etmesine rağmen, olaylar sırasında kendisine bıçak olmadığını beyan ettiği, sanığın elinde bıçakla kendisini yaralamaya çalıştığını beyan eden mağdur ...'in ise soruşturmada kollukta sanığın elindeki bıçağın “boyu yaklaşık olarak açık vaziyette 15 cm, ağız kısmı ise 7-8 cm uzunluğunda, ağız kısmı yarım ay şeklinde ve açmalı olan çakı bıçağı olduğunu” beyan etmesine rağmen, mağdurun, sanığın evinde yapılan aramada annesinden alınan 13 adet bıçak arasından kendisine gösterilen ve adli emanetin 2010/94 sırasında kayıtlı olan “sap kısmı 12 cm metal aksamı 13,5 cm siyah saplı mutfak bıçağını” teşhis ettiği, aşamalarda dinlenilen tüm tarafsız tanıklar ve temyiz dışı diğer tarafların sanığın elinde bıçak görmediklerini beyan ettikleri, sanığın eşi mağdur ... de soruşturmada savcılıkta alınan beyanında, sanığın bıçakla mağdur abisinin üzerine geldiğini ve bıçağı salladığını beyan etmiş ise de, olayın sıcağı sıcağına alınan kolluktaki beyanında ve kovuşturmada sanığın elinde kesici alet görmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında bulunduğu ve mağdur ...'in de kovuşturmada şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu da sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3889, Karar No: 2022/8388, Tarih: 29.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3889 E.  ,  2022/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın ... Devlet Hastanesinin 02.07.2018 tarih ve 2018224844 sayılı tespitine istinaden hükümlerden sonra 02.07.2018 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.