muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/377, Karar No: 2020/1287, Tarih: 04.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/377 E.  ,  2020/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen geçici 1. maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut uyuşmazlık açısından yapılan tespit ve değerlendirmede;

Mahkemece verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edildiği, davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak 09.12.2019 tarihli temyiz dilekçesinde de beyan edildiği üzere, “daha önceki temyiz incelemesine ilişkin yatırılan harcın daha yüksek olması ve iade alınmadığından” nisbi harç yatırılmadığı görülmüştür.

Davalı vekilince daha önceki temyiz incelemesinde yatırılan ve iadesine karar verilen nisbi harcın daha yüksek olduğu gerekçesiyle, 09.12.2019 tarihli temyiz başvurusunda nisbi harcın yatırılmamasının herhangi bir hukuki dayanağı bulunmamaktadır.

Buna göre nisbi temyiz harcının temyiz yoluna başvuran... Atlas İnş. Taah. Tur. San. ve Tic. A.Ş. yönünden HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19245, Karar No: 2023/1651, Tarih: 16.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/19245 E.  ,  2023/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/98 E., 2015/120 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2013/98 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci, 52 nci , 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın çekleri müşteki Tahir'e nakit paraya çevirmesi için yanındaki tanıklar Recep ve Esen'in yanında tanzim ederek verdiği, kastının olmadığı, çek bedelinin ödenmiş olması sebebiyle 168 inci maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği, eksik inceleme yapıldığı, çekin sahibinin sanık olduğu, çekte silinti, kazıntı, tahrifat olmadığı, çeki verdiğinde ... ismi altında imza olmadığı, çek geri geldiğinde imza bulunduğu, şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığı, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın Garanti Bankası A.Ş Bor Şubesine ait 30/07/2012 - 30/06/2012 tarihli 8000943 ve 8000944 numaralı ve 7.500,00 TL bedelli çekleri arkasına kimliği belirlenemeyen bir şahsa ... ismini yazdırarak imza attırdığı ve bu çekleri kullanarak katılan ...'dan laminat parke satın aldığı anlaşılmaktadır.

2. Katılan ... tarafından söz konusu çekin tahsili için bankaya ibraz edildiğinde, karşılığının olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle ... hakkında Bor İcra Müdürlüğünün 2012/1079 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığı belirtilmiştir.

2. Katılan ... tarafından söz konusu çekin tahsili için bankaya ibraz edildiğinde, karşılığının olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle ... hakkında Bor İcra Müdürlüğünün 2012/1079 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığı belirtilmiştir.

3. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 03/01/2013 tarih ve BLG-2012/01054 nolu ekspertiz raporuna göre, çek üzerinde bulunan imza, yazı ve rakam örneklerinin müşteki ...'in eli mahsulü olmadığı, 06/03/2013 tarih ve BLG-2013/00092 nolu ekspertiz raporuna göre, çeklerin ön yüzlerindeki yazı-imzalar ile ...'ın mukayese yazı ve imzaları arasında yapılan karşılaştırma neticesinde kalgrafik özellikler ve itiyadi hususiyetler yönünden uygunluk görüldüğü, bahse konu yazı rakam ve imzaların şüphelinin eli mahsulü olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemesince, sanığın bankanın maddi varlıklarından olan suça konu çekleri müşteki Ali Sami ile yaptığı alışveriş karşılığında sahte ciranta imzası ile kullanması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle, her ne kadar sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı reddederek ciroyu kendisinin yapmadığını savunmuş ise de, müşteki Ali Sami aşamalarda istikrar arz eden beyanları, bilimsel verilere dayalı olarak hazırlanmış kriminal raporları nazara alındığında çekteki ciranta imzasının ...’e ait olmadığı, sanığın bunu bilerek başka birine yaptırdığı ciro ile müşteki Ali Sami ile yaptığı alışveriş karşılığında suça konu çekleri kullandığı anlaşıldığından sanığın savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle atılı suçlardan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20,00 -100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle eksik adli para cezası tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2013/98 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

a.Sanığa ait hüküm fıkrasında Bor Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/299 Esas, 2011/88 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı, tekerrüre esas alınan ilamın konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin bulunduğu, aynı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile birlikte işlendiği için uzlaşma hükümlerine tabi olmadığı, ancak hükümden sonra bu suçun sonradan uzlaşma kapsamına alındığı ve anılan mahkemenin 04.02.2020 tarihli ek kararıyla uzlaşma sebebiyle hükmün tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verildiği ve sanığın adli sicil kaydında sözü edilen ilamı dışında tekerrüre esas alınabilecek kayıt bulunmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

b. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2015 tarihli ve 2013/98 Esas, 2015/120 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanmasına dair bölümlerin tamamen çıkartılması; hüküm fıkrasından aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9437, Karar No: 2015/12242, Tarih: 01.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9437 E.  ,  2015/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2013/540-2015/261

Uyuşmazlık; Şahinbey Belediye Başkanlığı meclis kararına istinaden bedeli ödenmek suretiyle satın alınan taşınmazın; meclis kararının iptal edilmesi nedeniyle uğranılan rayiç bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4526, Karar No: 2013/10409, Tarih: 05.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4526 E.  ,  2013/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı ... Oto.Yat. Pzl. A.Ş vek. Av. ... gelmiş, diğer ihbar olunan taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin 30.06.2008 tarihinde davalı şirketten satın aldığı araçta bir ay sonra tavan sun roofundan araç içine su girmesi, aracın muhtelif yerlerinden ses gelmesi ve bazı parçalarının bozulması gibi araçta meydana gelen arızalardan dolayı aracın servise götürülerek garanti kapsamında tamir edildiğini, bu hususta Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/161 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespitte düzenlenen bilirkişi raporunda araçta meydana gelen tüm arızaların üretim hatasından kaynaklandığının belirtildiğini ileri sürerek aracın ayıp nedeniyle davalıya iadesine, ödenen bedelin müvekkiline geri ödenmesine, bedel iadesinin kabul edilmemesi halinde sunroof (açılır tavan) su kanallarının büyütülerek arızanın giderilmesine ve aracın diğer tüm ayıp ve arızalarının giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin üzerine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirerek araçta meydana gelen sorunları garanti kapsamında herhangi bir ücret talep etmeden giderdiğini, davacının aracı halen kullanmakta olup, araçtan yararlanamaması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, tespit işlemi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, bilirkişinin teknik bir inceleme yapmadan sadece davacı tarafından sunulan CD'yi inceleyerek rapor düzenlediğini iddia ederek dava konusu araçta meydana gelen sorunların araç incelenerek meydana gelen arızaların üretim hatası olup olmadığı, tamir ile giderilmesinin mümkün olup olmadığı hususunda uzman bir bilirkişiden rapor alınması gerektiğini, davanın üretici firmaya ihbar edilmesini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere, benimsenen asıl ve ek raporlara göre; önceki arızaların arıza tarihlerinde giderilerek aracın kullanıldığı, arızanın dava tarihi itibariyle 1.200 TL bedel karşılığı giderilebilecek sun roof arızası olduğu, ayrıca geçirdiği onarımlar sonucu araçta, 3.500 TL değer kaybının oluştuğunun tespit edildiği, B.K'nın 202/2 maddesi gereğince, davacının, daha önce meydana gelen farklı arızaları giderterek aracı satın aldığı 30.06.2008 tarihinden itibaren kullanmaya devam etmesi ve davaya konu sun roof arızasının tamamıyle giderilmesi tutarının 1.200 TL olması karşısında davacının satımın feshi talebi yerinde görülmeyerek, meydana gelen farklı arızaların onarımı nedeniyle araçta meydana gelen 3.500 TL değer kaybı ile sun roof arızasının giderim bedeli 1.200 TL toplam 4.700 TL tutarında, davacının semen indirim talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.700,00 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bilindiği üzere BK'nın 202. maddesinde “Bayiin tekeffülü altındaki mebiin ayıbı anlaşıldığı zaman müşteri muhayyerdir. Dilerse mebii redde hazır olduğunu beyanla bey'in fesh edilmesini, dilerse mebii alıkoyup kıymetinin noksanı mukabilinde semenin tenzil olunmasını dava eder. Hakim, müşterinin mebii ret davası üzerine hal icabı bey'in feshini muhik göstermiyorsa semenin tenzili ile iktifa edebilir. Kıymetinin noksanı mebiin semenine müsavi ise müşteri ancak bey'in feshini talep edebilir."hükmü yer almaktadır. Diğer taraftan, B.K.'nun.203.maddesine göre de, misli mal satımında, alıcıya, yukarıda sayılan haklara ek olarak, satılanın ayıpsız bir benzeriyle değiştirilmesini talep hakkı da tanınmaktadır. Davacı yan anılan bu maddelerde sayılan seçimlik hakları dava dilekçesinde ve 24.11.2011 tarihli duruşmadaki beyanında talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu araçtaki ayıbın üretimden kaynaklanan gizli ayıp olduğu saptanıp tamir bedeli ile değer kaybına hükmedilmiştir. Bu durumda Mahkemece, davacının talebinin terditli olduğu gözetilerek, reddedilen bir miktar bulunmadığı dikkate alınmak suretiyle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken bu yönde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13256, Karar No: 2018/1286, Tarih: 21.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13256 E.  ,  2018/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada ..... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2016 tarih ve 2014/241-2016/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma adına yurt dışından....gelmiş bulunan 6.277,50 USD bedelli tekstil ürününün nakli için davalı firmanın aracına yüklendiğini, aracın ..... otobanında yükü ile birlikte tamamen yandığını, davalının kusurlu davranışı nedeniyle müvekkilinin ürün bedeli 6.277,50 USD, acente ücreti 268,84 USD, yükleme-boşaltma bedeli 247,00 USD, gümrükleme bedeli 354,00 USD ve dava dışı alıcı firmaya geç teslimden kaynaklı 15.600,00 USD cezai şart olmak üzere toplam 22.747,34 USD zarara uğradığını ileri sürerek 22.747,34 USD zararın fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden davalılardan müştereken ve müteselsilen olay tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, kazanın oluşumunda müvekkillerine yüklenebilecek herhangi bir kusur olmadığını, istenilen cezanın haksız ve geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşınan emtianın araçta meydana gelen yangın sonucu zayii olduğu, davalı taşıyıcının CMR nin 17. maddesi gereğince yükü teslim aldıktan sonra alıcısına teslim edene kadar meydana gelecek hasar ve ziyaadan sorumlu bulunduğu, olayda CMRnin 17/2. maddesinde düzenlenen sorumsuzluk hallerinin söz konusu olmadığı, davacı zararının, ürün bedeli ile yükleme ve boşaltma için ödediği masraflar (acente ve liman masrafları) ile gümrük giderlerinden ibaret olduğu, dava dışı alıcıya ödenen cezai şarttan davalı taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı, zira taşıma sözleşmesinde bu cezadan bahsedilmediği, yani davalı taşıyıcının taşıma işini bu sözleşmeyi de gözeterek kabul etmediği, dolayısıyla davacının üçüncü kişiyle yapmış olduğu sözleşme hükümlerinin bundan habersiz olan taşıyıcının sorumluluğunu etkilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 7.147,14 USD'nin 10/12/2013 tarihinden itibaren davalılardan yıllık %5 faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

-/-

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

-/-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....