muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5312, Karar No: 2022/1117, Tarih: 20.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5312 E.  ,  2022/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ün temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek temyiz istemlerinin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE,

2)Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ün, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234. ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince müdafii ve vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "Soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafi ücreti 182 TL ile kovuşturma aşamasında görevlendirilen müdafi ücreti 578 TL olmak üzere toplam 760 TL yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline" ibaresinin çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8646, Karar No: 2014/14240, Tarih: 12.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8646 E.  ,  2014/14240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mut Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2010/662-2013/567

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.09.2010 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya vaki elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı Topluca Köyü 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Mut ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, 12.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3001, Karar No: 2019/10722, Tarih: 27.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3001 E.  ,  2019/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı kamulaştırma Kanunun 7139 sayılı yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşme tarihine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, aynı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-4 nolu bendinde yer alan (karar tarihine) kelimelerin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşmesine) kelimelerinin yazılmasına,

2-3 nolu bendinde yer alan (kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya ödenmesine) kelimelerinin çıkartılarak, yerine (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11619, Karar No: 2016/11293, Tarih: 27.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11619 E.  ,  2016/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 27.09.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden veya vekili gelmedi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı vetaraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı boşandıklarını, müşterek çocuğun okul masrafının davacı baba tarafından, sair masrafların anne tarafından karşılanacağına ilişkin protokol maddesinin mahkemece aynen kabul edildiğini ve mahkemece aylık 1.000TL nafakaya hükmedildiğini, davacı babanın mahkeme kararı ve protokol gereğince çocuğun 2006-2010 yılları arası eğitim ücretini karşıladığını, davalı tarafın 2010 yılı eğitim yılı sonu itibariyle müşterek çocuğu özel okula göndermeyeceğini, aylık 1.000 TL nafaka borcunun bundan sonra davalı hesabına yatırmasını beyan etmesi üzerine davacının 05.04.2010 tarihi itibariyle her ay davalının hesabına düzenli olarak havale ettiğini, ayrıca davalının talebi doğrultusunda nafaka borcuna mahsuben davalının oturmuş olduğu evin elektrik, su, telefon, davalıya ait evin kredi taksitlerini ödediğini, davacının nafaka borcu bulunmamasına karşın davalı tarafından birikmiş nafaka ve işlemiş faizi için davacı aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek davalıya hiç bir nafaka borcu bulunmadığını, müvekkili hakkında başlatılan takibin durdurulması ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında yapılan 29.06.2007 tarihli protokolün Gaziantep 2. Aile Mahkemesinin 2007/773 Esas sayılı dosyasının duruşmasında geçersiz hale geldiğini, tarafların duruşma sırasında imzalamış olduğu tutanak hükümlerinin geçerli olduğunu, mahkeme kararında protokole herhangi bir atıfta bulunulmadığını, davacının mahkeme ilamı yokmuşçasına okul için yaptığı masrafları tek taraflı iradesiyle nafaka yerine saymasının hukuki niteliği bulunmadığını savunarak davanın reddi ile %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Mahkemenin 29/11/2012 tarih ve 2012/455 Esas- 2012/883 Karar sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 02.07.2013 tarih ve 2013/8303 Esas- 2013/11368 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyizi yönünden hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi yönünden ise sair temyiz itirazları yerinde olmadığı belirtilerek "... taraflar arasında görülen Gaziantep 2. Aile Mahkemesinin 2007/773 E- 2007/710 K.sayılı ilamıyla 03.07.2007'de boşanmışlar ve bu karar 24.09.2007'de kesinleşmiştir. Boşanma dosyasındaki mevcut protokol taraflarca 29.06.2007 tarihinde imzalanmış sonrasında boşanma dosyasının 03.07.2007 tarihli duruşmasında protokol hükümleri geçersiz hale getirilmiş ve taraflar imzalı beyanlarıyla müşterek çocuk Atakan için aylık 1000 TL iştirak nafakası ödenmesi hususunda anlaşmışlar ve bu mahkeme kararınca tasdik edilmiş ve kesinleşmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; protokol hükümlerince değil, mahkemece karara bağlanmış ve kesinleşmiş aylık 1000 TL iştirak nafakasına göre birikmiş nafaka borcunun bulunup bulunmadığı bilirkişi incelemesi yaptırdıktan sonra sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesi ile bozulmuştur.

Yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,Gaziantep 12.İcra Müdürlüğü'nün 2012/3666 esas sayılı dosyasında takip tarihi olan 27/04/2012 tarihi itibariyle davacının 4.283,88 TL asıl alacak, 7,39 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.291,27 TL borcu olduğunun tespitine, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ortak çocuğun okul masrafı olarak yaptığı ödemelerin nafaka borcundan mahsubu gerekeceği, davacı tarafından çocuğun okul masrafı dışında yapılan ödemelerin çocukla ilgili olmadığı tespit edilerek davacının borçlu olduğu miktar tespit edilmiştir.

TBK'nun 78/2. (BK'nun 62/2) maddesi gereğince, ahlaki bir ödevin yerine getirilmiş olmasından kaynaklanan zenginleşmelerin geri istenemeyeceği açıklanmıştır.Bu durumda, davacının müşterek çocuk için okul masrafı olarak yaptığı ödemelerin ahlaki vazifenin yerine getirilmesi amacıyla olduğu kabul edildiğinden nafaka borcundan mahsup edilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, daha önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere mahkemece karara bağlanmış ve kesinleşmiş aylık 1000 TL iştirak nafakasına göre davacının birikmiş nafaka borcunun miktarının belirlenmesi ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece, daha önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere mahkemece karara bağlanmış ve kesinleşmiş aylık 1000 TL iştirak nafakasına göre davacının birikmiş nafaka borcunun miktarının belirlenmesi ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Katip: N.T
Yargıtay — Esas No: 2013/16977, Karar No: 2013/20633, Tarih: 25.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16977 E.  ,  2013/20633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki...'nun 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili ile davalı idare temsilcisi tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken Kamulaştırma Kanununun 11/1-g kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazdan farklı mahallelerde bulunan satışlar emsal alındığı gibi, emsaller değerlendirme tarihinden çok daha eski tarihli satışlar olduğundan alınan rapor geçersizdir.

Bu nedenle, taraflara taşınmazın bulunduğu yerden, yakın tarihli ve benzer nitelikte emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının özelliklere dikkate alındığında, 3. Sınıf A grubu olarak nitelendirilmesi gerektiği düşünülmeden, 2. sınıf B grubu olarak kabul eden rapora göre hüküm kurulması,

4) 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesinde "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan, Devlet sorumludur. Devlet, zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder." hükmü yer almaktadır.

Bu itibarla, tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin malvarlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tespit edilebileceği miktar olmalıdır.

Bu nedenle, mahkemece, davacının tapu kaydının iptali nedeniyle oluşan gerçek zararına hükmolunması gerektiği düşünülmeden yasal olmayan gerekçelerle, tazminat miktarından indirim yapılması,

Bu nedenle, mahkemece, davacının tapu kaydının iptali nedeniyle oluşan gerçek zararına hükmolunması gerektiği düşünülmeden yasal olmayan gerekçelerle, tazminat miktarından indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1262, Karar No: 2019/2197, Tarih: 18.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1262 E.  ,  2019/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki (asıl ve birleşen dosyada) tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili,davalı ... Kasabası Tarımsal Kalkınma Koop. vekili, dahili davalı ...Ş. vekili,dahili davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kısıtlı ...'nin olay tarihinde davalı ...'nin tarlasında, davalı kooperatife ait ve kooperatif çalışanı davalı ...'ın kullandığı sılaj makinesine mısır biçilirken ayağını kaptırdığını ve ayağının bileğinden kesildiğini, olayın saat 23:00'de meydana geldiğini, çok uzun süre çalışıp yorgun düşen ...’nin akli dengesinin de yerinde olmadığını, şuursuzca çalıştırıldığını, davalıların gereken özeni göstermedikleri için söz konusu kazanın meydana geldiğini ileri sürerek, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın ( maddi tazminat ıslah ile 92.796,23 TL’ye yükseltildi) olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... ,olayda kusuru bulunmadığını, akli dengesi yerinde olmayan davacıyı çalışmaya gönderen babasının kusurlu olduğunu, kendisinin kooperatifte işçi olduğunu, araç arızalandığı için saat 15:00'de çalışmaya başladıklarını, makineye mısırın el ile verildiğini, davacının ayağını makineye nasıl kaptırdığını görmediğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Davalı ... , zamanaşımı ve husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini,esas yönünden ise,olayda kusuru bulunmadığını, davacının çalışmasına anne ve babasının izin verdiğini,davacının daha önce de bulduğu işlerde çalıştığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif,cevap dilekçesi sunmamış;aşamalardaki beyanlarında ise,savcılık soruşturmasında şikayetçi olmayan davacının tazminat talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı,Dairemizin bozma ilamı sonrasında açtığı ve eldeki dava dosyasında birleşen mahkemenin 2016/348 E. sayılı davasında,asıl dosyada bozma ilamı sonrasında alınan 17.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda 136.705,13 TL maddi tazminat alacakları olduğunun belirlendiğini,asıl davada ıslah ettikleri kısmın dışında kalan bakiye 32.759,84 TL’nin ilk dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı,Dairemizin bozma ilamı sonrasında açtığı ve eldeki dava dosyasında birleşen mahkemenin 2016/348 E. sayılı davasında,asıl dosyada bozma ilamı sonrasında alınan 17.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda 136.705,13 TL maddi tazminat alacakları olduğunun belirlendiğini,asıl davada ıslah ettikleri kısmın dışında kalan bakiye 32.759,84 TL’nin ilk dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... birleşen dosyaya cevabında,tarafına kusur izafe edilemeyeceğini,davacının akıl hastası olduğunu,kazaya da bu durumunun neden olduğunu,davacının mahkeme kararı ile kısıtlandığını,kaza sonrası davacının vasisi İsmail, anne ve babası ve kendileri arasında anlaşma imzalandığını ve bir miktar para ödendiğini,ödenen 4.000 TL’nin hesaplanan tazminattan düşülmesi gerektiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar,birleşen davaya cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemenin 2016/348 E.-2017/138 K. sayılı dava dosyası mahkemenin 15.03.2017 tarihli kararı ile eldeki temyize konu edilen dava dosyasında birleştirilmiştir.

Bozma öncesi mahkemece;davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın davalı ... vekili ile davalı Kooperatif vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde ise,Dairemizin 12.06.2014 tarih ve 2014/723 E.- 2014/9553 K. sayılı ilamı ile ‘’...sair temyiz itirazlarının reddine,...mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden rapora itirazları karşılayacak ve davacı ile anne babasının kusurunu değerlendirecek şekilde gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınmak suretiyle ortaya çıkacak sonuca göre verilmesi,...davalı ... hakkındaki davanın reddi nedeniyle temyizine gelince; davada verilen mahkeme kararı, bir taraftaki ihtiyari dava arkadaşları ile karşı taraf arasındaki ilişkide kesin hüküm teşkil eder.(HUMK 237.md.) Buna karşılık mahkemenin kararı (kararda dava arkadaşlarının rücu hakları ayrıca belirtilmiş değilse) bir taraftaki ihtiyari dava arkadaşları arasındaki ilişkide kesin hüküm teşkil etmez. Çünkü, bir taraftaki ihtiyari dava arkadaşları o davada karşılıklı taraf olarak bulunmuş değillerdir. Böyle bir hüküm ise, ihtiyari dava arkadaşlarının sonradan birbirlerine karşı açacakları yeni bir davada kesin hüküm teşkil etmeyecektir.(Prof. Dr. Baki Kuru İst. 2001. HMUK. c.3. sf.3379-3380)

Mahkemece, açıklanan hususlar göz önünde bulundurulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediği...’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamı sonrasında mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise,