muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/50, Karar No: 2016/13443, Tarih: 28.11.2016

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13513, Karar No: 2020/1456, Tarih: 23.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13513 E.  ,  2020/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın kolluktaki 02/02/2014 tarihli ifadesinde;saat 17.45 sıralarında ikametinden çıktığını ve aynı gün saat 19.50 sıralarında ikametine geldiğinde evin kapısını açmak istediği sırada arkadan kapı mandalının takılı olduğunu gördüğünü ve polisi aradığını arka tarafa dolandığında kimseyi göremediğini, 07/07/2015 tarihli duruşmada ise; ikametine geldiğinde kapısına mandal takılmış olduğunu ve suça sürüklenen çocuğun ikametinin içinde olduğunu belirterek çelişkili beyanlar vermesi ve suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda alınan ifadelerinde herhangi bir saat belirtmemesi ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18.26'da başladığının anlaşılması karşısında; katılandan suça sürüklenen çocuğu olay anında evde görüp görmediği hususunun ve suç saatinin ayrıntılı olarak sorulup belirlenmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde, suçun gece işlendiği kabul edilerek sanık hakkında hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18007, Karar No: 2010/17336, Tarih: 25.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/18007 E.  ,  2010/17336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, yaralama, kavgada silah boşaltmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen kendiliğinden hak alma ve kavgada silah boşaltma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün uygulama tarihi itibarı ile kesin nitelikte olduğu 765 sayılı TCY'nın 81/1 .maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı 765 sayılı TCY'nın 81/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümlerden çıkartılmasına kendiliğinden hak alma suçundan 20 ... hapis ve 114 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına kavgada silah boşaltma suçundan ise 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 71.maddesi uyarınca aynı neviden hapis cezalarının toplanarak sonuç olarak sanığın 4 ay 20 ... hapis ve 114 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 25.10. 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9274, Karar No: 2012/11771, Tarih: 18.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9274 E.  ,  2012/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına '2003' olarak yanlış yazılan suç tarihinin, '31.12.2003, 31.12.2004, 31.12.2005, 31.01.2006' şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1- “2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yetkili olduğu şirketin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte belgeler olduğu kabul edildiği halde, 2005 takvim yılının Aralık ayına kadar matrahlı KDV beyannamesi verilmesi sebebiyle “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun suç tarihinin 31.12.2005 olduğu, bu itibarla suç tarihine göre 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK hükümlerine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, iyi halinin dikkate alınmadığına, verilen cezayı hak etmediğine, cezanın tecil edilmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,

2- “2004 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a- Dosya içeriğine göre; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından 2004 takvim yılının sadece Aralık ayında, 2006 takvim yılının ise sadece Ocak ayında matrahlı KDV beyannamesi verildiği, bu takvim yıllarına ilişkin “sahte fatura düzenlemek” suçları yönündenbirden fazla sahte fatura düzenlendiğine ilişkin bir tespitin bulunmadığı, bu itibarla sanık hakkında "2004 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarında teselsül hükümlerinin uygulama yeri olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b-“2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden, suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun yürürlükte olmadığı gözetilmeden takdiri indirim maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda aynı Kanunun 59/2. maddesi ile uygulama yapılması,

b-“2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden, suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun yürürlükte olmadığı gözetilmeden takdiri indirim maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda aynı Kanunun 59/2. maddesi ile uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi ile yapılan artırımın bu suç yönünden hükümden çıkarılarak “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen sonuç cezanın 15 ay hapis cezası olarak belirlenmek; “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi ile yapılan artırımın hükümden çıkarılarak bu suç yönünden de verilen sonuç cezanın 15 ay hapis cezası olarak belirlenmek ve “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden hüküm fıkrasında yer alan “TCK.nun 59/2. maddesi” yerine “5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5232, Karar No: 2021/2784, Tarih: 25.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/5232 E.  ,  2021/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İstihkak

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı üçüncü kişi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 617,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.850,97 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 25.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/378, Karar No: 2008/280, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/378 E.  ,  2008/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12554, Karar No: 2006/16442, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12554 E.  ,  2006/16442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.03.1999 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... Mühendislik İnşaat Taahhüt Ltd. Şti. İflas İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılar arasında biçimine uygun Noterlikçe düzenlenen 25.02.1986 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakıldığı iddia edilen 1988 tarihinde satın aldığı (A) Blok 6. kat 11 numaralı bağımsız bölümün adına tescilini 1989 tarihinde satın aldığı halen üçüncü kişi adına kayıtlı (B) Blok 5. kat 15 numaralı bağımsız bölüm bedeli için fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 4.000YTL’nin davalılardan yasal faiziyle alınmasını, ıslah dilekçesi ile de 12.000YTL’nin alınmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, (A) Blok 11 numaralı bağımsız bölümün davacı adına tesciline; 12.000YTL tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalı ... Mühendislik Mimarlık İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti. alınmasına; diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ile davalı İflas İdaresi temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ile davalı İflas İdaresi'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile İflas İdaresinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Ticaret Kanunu gereği tacir sayılan ... kişiler ile tüzel kişiler hakkında iflasa kararı ticaret mahkemelerince verilir. Bu kararın bütün

Hükmü davacı vekili ile davalı İflas İdaresi temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı ile davalı İflas İdaresi'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ile İflas İdaresinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Ticaret Kanunu gereği tacir sayılan ... kişiler ile tüzel kişiler hakkında iflasa kararı ticaret mahkemelerince verilir. Bu kararın bütün

hüküm ve sonuçları iflas kararında gösterilmiş olan iflasın açılma anından itibaren işlemeye başlar ve bütün alacaklılar için de hüküm ve sonuç doğurur. İflas kararı sonucu iflasın açılmasıyla müflise dönüşen borçlunun haczedilebilen bütün mal, alacak ve hakları kendiliğinden iflas masasını oluşturur. Masa, müflisin bütün mal ve alacaklarını mevcudat defterine geçirir. İİK. 184. madde hükmü gereği, iflasın açılmasından sonra kapanmasına kadar müflisin uhdesine geçen mallar da masaya girer. Müflis hakkında iflas öncesinde açılan hukuk davaları da ikinci alacaklılar toplantısından on ... sonraya kadar durur. İflas kararından sonra da müflis ve iflas masasına karşı, masaya giren mal ve haklara ilişkin dava açılamaz. Masadan bir hak iddiasında olanlar hak ve alacaklarını masadan istemeleri (İ.İ.K.m.219) gerekir. Alacakların masa tarafından kabulü halinde alacak sıra cetveline geçirilir. İflas İdaresi istenen hak ve alacakları kabul etmez ise, İİK.nun 235.maddesine dayanılarak sıra cetveline itiraz davası açılabilir. Alacaklar tapu sicilinde kayıtlı olması halinde masa tarafından kendiliğinden kabul edilir. Alacak konusunun para olmaması halinde, bu alacaklar paraya çevrilerek iflas masasına yazdırılır. Müflisin, iflas öncesi yaptığı satış sözleşmeleri iflasın açılması ile son bulmamaktadır. Müflisin satıcı olduğu taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri iflas ile son bulmayan sözleşmelerdendir. Alıcı, satıcının iflasından önce satış bedelini ödemiş ise, taşınmazın iflas anındaki değerini para alacağı olarak iflas masasına yazdırır. Alıcı, satış bedelini henüz ödememiş ise, iflas masasına BK. 82.maddeye göre süre vererek, teminat gösterilmezse, satış vaadi sözleşmesini feshedebilir. Alıcı iflas idaresini satış vaadi sözleşmesini aynen ifa etmeye zorlayamamakla beraber, sözleşmemenin tapu kütüğüne şerh verilmesi halinde aynen ifa için ferağa icbar davası açabilir. İflasın kapanmasına kadar, geç kalan alacaklar İİK.236.madde hükmü gereği deftere kaydettirilebilir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; ... Mühendislik Mimarlık İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti. 08.03.1994 tarihinde iflasına karar verildiği ve kesinleşen iflas kararından kaldırılmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazlardan (B) blok 5.kat 15 numaralı bağımsız bölüm biçimine uygun noterden düzenlenen 04.10.1989 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile, (A) blok 6.kat 11 numaralı bağımsız bölüm ise 10.08.1988 tarihli adi yazılı sözleşme ile yüklenici müflis şirket tarafından davacıya satışı vaat edilmiş, sözleşmeler tapu kütüğüne şerh edilmemiştir. Müflis ... Mühendislik Mimarlık İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti. İflas İdaresi’nin de taraf olduğu 31.08.1989 tarihinde açılan Bornova

1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1998/1309-1335 sayılı 17.03.1999 günü kesinleşen kararı ile, (A) Blok 6. kat 11 numaralı bağımsız bölüm yüklenici; (B) blok 5.kat 15 numaralı bağımsız bölüm ise arsa malikleri adına tesciline karar verilmiştir.Davacı,yüklenici hakkında verilen iflas kararından sonra açtığı eldeki davada da, adı geçen hükümle yüklenici adına tesciline karar verilen ve adi yazılı sözleşme ile aldığını iddia ettiği taşınmazın adına tescilini, arsa maliklerine bırakılan ve noter sözleşmesi ile aldığını iddia ettiği taşınmazın da bedelini istemektedir. İİK.’nun 184. maddesi gereği iflasın kapanmasına kadar müflisin uhdesine geçen mallar masaya dahil olacağından, yüklenici adına tescil edilen taşınmaz da iflas masasına giren alacak durumundadır. İflas kararından sonra da müflis ve iflas masasına karşı, masaya giren mal ve haklara ilişkin dava açılamayacağından, masadan, eğer varsa,hak ve alacaklarını istemesi gerekir. Alacakların masa tarafından kabulü halinde alacak sıra cetveline geçirilir. İflas idaresi, masadan hak ve alacakları reddederse (kabul etmezse) bu takdirde İ.İ.K.nun 235. maddesine dayanılarak sıra cetveline itiraz davası açılır. Bu şekilde mülkiyetten başka bir ayni hakka dayalı istihkak iddialarının İ.I.K. 235 maddesine göre sıra cetveline itiraz davası şeklinde değerlendirilmesi olanaklı ise de, somut olayda mülkiyet hakkına da dayanılmıştır. Başka bir anlatımla davacının İflas İdaresinden talep ettiği konusu para olmayan bir borçtur. İcra İflas Kanunun 198.nci maddesi uyarınca iflas idaresi konusu para olmayan bu borcun aynen yerine getirilmesini (aynen ifayı) masanın daha yararına bulması halinde kabul edebilir. Ancak, iflas idaresinin aynen ifayı kabul etmemesi halinde davacının alacağı para alacağına dönüşeceğinden bunun iflas tarihi itibariyle paraya çevrilerek masaya kaydı gerekir. O yüzden mahkemece yüklenici adına tapuda tescil edilen (A) blok 6. Kat 11 numaralı bağımsız bölüme ilişkin olarak iflas idaresinden aynen ifayı kabul ... etmediği sorulmalı, iflas idaresi aynen ifayı kabul ederse şimdiki gibi anılan bağımsız bölümün davacı adına tesciline karar verilmeli, aksi durumda davacının konusu para olmayan alacağı iflas tarihindeki taşınmazın değeri keşif ve bilirkişi marifetiyle hesaplattırılarak bu alacağının masaya kaydına karar verilmelidir.

Diğer taraftan, 06.09.1993 günlü tahhütnameyle arsa sahibi ... ve ... ... vekili olarak hareket eden ... ...'nın yüklenicinin üzerine bina yapacağı taşınmazdaki dava konusu 11 v e 15 numaralı bağımsız bölümler tapusunu davacı ... ...'ye vermeyi veya emsal daire tapularını onun adına geçirmeyi taahhüt ettiği görülmektedir. Şayet taahhütte bulunan ... ...'ı

Diğer taraftan, 06.09.1993 günlü tahhütnameyle arsa sahibi ... ve ... ... vekili olarak hareket eden ... ...'nın yüklenicinin üzerine bina yapacağı taşınmazdaki dava konusu 11 v e 15 numaralı bağımsız bölümler tapusunu davacı ... ...'ye vermeyi veya emsal daire tapularını onun adına geçirmeyi taahhüt ettiği görülmektedir. Şayet taahhütte bulunan ... ...'ı

arsa sahiplerinin yetkili vekili ve taahhütnamedeki imzada vekile ait ise, vekilin taahhütnamedeki beyanı arsa sahibi davalıları bağlar. Gerçekten Borçlar Kanununun 110. maddesi hükmünce bir üçüncü şahsın fiilini başkasına taahhüt eden kimse bu üçüncü şahıs tarafından taahhüdün ifa edilmemesi halinde zarar ve ziyan teydiyesine mecburdur. Bu nedenle de mahkemece 06.09.1993 günlü taahhütnamede imzası bulunan ...'in arsa sahibi davalıların yetkili vekili olup olmadığı, taahhütnamedeki imzanın vekil sıfatıyla hareket eden ...'e ait bulunup bulunmadığı incelenerek değerlendirilmeli, taahhütnamedeki vekil ...'in arsa sahipleri adına beyanda bulunmaya yetkili ve taahhüdün geçerli olduğu sonucuna varılırsa davalı arsa sahiplerinin durumu Borçlar Kanununun 110. maddesi çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözardı edilerek eksik araştırma ve incelemeyle davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı ile davalı İflas İdaresinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, hükmün 2. bent uyarınca temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5814, Karar No: 2021/809, Tarih: 27.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5814 E.  ,  2021/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın Yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin Kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

506 sayılı Yasa’nın “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı maddesinde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür.

Belirtilen açıklama ışığında somut olaya dönüldüğünde, bozma ilamı kapsamında yapılan araştırma sonucu her ne kadar mahkemece, davaya konu idari para cezalarının davacıya tebliğ edilip kesinleşmeden ödeme emrine ve takibe konu edildiği gerekçesiyle, ödeme emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmış ise de; söz konusu ödeme emrine konu idari para cezaları yönünden kesinleşme prosedürü işletilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.