muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16695, Karar No: 2021/20699, Tarih: 07.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16695 E.  ,  2021/20699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre suç tarihinin 11/08/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, gündüz vakti katılanın ikametine rızasına aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu şuç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 11/08/2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; 11/08/2008 günü katılana ait olan ikametten yapılan hırsızlık sonucu birkısım eşyalar ile birlikte ... plakalı aracın çalındığı, soruşturma devam ederken 16/09/2008 günü sanık ... ve kardeşi ..., hakkında Toyota marka otomobilleri...adlı yerde parçaladıklarına ve kendilerine ait işyerlerinde sattıklarına dair ihbarda bulunulduğu, aynı gün kolluk görevlilerince söz konusu ikametin bahçesinde yapılan arama sonucunda farklı zamanlarda çalındığı tespit edilen araç ve parçaları ile katılana ait ... plakalı aracın motor bloğu, sol arka kapısı, arka koltuğu, 2 lastiği ve bir adet araca ait el kitabının ele geçirildiği, ayrıca sanığın işyerinde çalıntı olduğu değerlendirilen otomobil parçaları ile çalıntı araçlara ait ruhsatların görüldüğü ve sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı somut olayda; aradan geçen zaman ve gelen ihbarın içeriği de dikkate alındığında sanığın katılana ait ikametten hırsızlık yaptığına dair savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla birlikte; sanığın kendisine ait olduğunu beyan ettiği ikametin müştemilatında katılana ait aracın sökülmüş durumdaki parçalarının ele geçmesi, kolluk görevlilerince suça konu ikamete gidildiğinde ikamette görülen sanığın eşi ...’in soruşturma aşamasında bahsi geçen malzemelerin sanık tarafından belirli zamanlarda getirildiğini beyan etmesi, sanık ikametin müştemilatını temyiz dışı sanık ...’e kiraladığını ifade etmişse de İstanbul Anadolu 25. (Ümraniye 1.) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1496 sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporu ile kiracı olarak görünen ...’in ismi altındaki imzanın Salih’in eli ürünü olmadığının belirlenmesi, suça konu yerde ele geçirilen ve farklı zamanlarda çalındığı tespit edilen araçlarla ilgili yürütülen ayrı yargılamalar sırasında kira sözleşmesinin imzalı olarak kendisine gönderildiğini iddia eden sanığın bunu delillendirememesi, bahsi geçen yargılamalarda suça konu ikametin müştemilatının sanık ...’e kiralanması ve ikametin bahçesinde parçalanan araçlar görmesine ilişkin birbiriyle çelişecek şekilde savunmalarda bulunması karşısında; otomobil parçası alım satım işi ile uğraşan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılana ait olan araç parçalarını suç eşyası olduğunu bilerek satın alması veya kabul etmesi şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, bu şuç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 11/08/2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanığın, katılana ait olan araç parçalarını suç eşyası olduğunu bilerek satın alması veya kabul etmesi şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, bu şuç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 11/08/2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1656, Karar No: 2011/2595, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1656 E.  ,  2011/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili Antalya ili Duraliler mahallesindeki bölgenin Hazine tarafından Konyaaltı Belediyesi’ne devredildiğini, bu belediyenin de davalı kooperatife burayı sattığını, bölgede müvekkilinin zilyetliğinde bulunan bir arsa olduğunu ancak şartları oluşmasına rağmen kooperatifin müvekkilini üye olarak kaydetmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunun tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatife üye olmak için gereken başvuruda bulunmadığını ve mali yükümlülükleri yerine getirmediğini, davacının birlikte yaşadığı Nezaket Yağmur isimli şahsın aynı yerdeki zilyetliğe dayalı olarak üye kaydedildiğini, kendisinin de vekaleten toplantılara katıldığını; kaldı ki husumetin de Konyaaltı Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre davacının işgal alanının, 229 numara ile davacının eski eşi olan ve geçmişte ecrimisil ödemesi bulunmayan Nezaket Yağmur adına kayıtlı olduğu, davacının bu şahıs adına genel kurul toplantılarına katıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26201, Karar No: 2014/3543, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26201 E.  ,  2014/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3910, Karar No: 2018/1428, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/3910 E.  ,  2018/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8885, Karar No: 2012/11056, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8885 E.  ,  2012/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : CMK.nun 102/4. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen kamu davasının düşürülmesi kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13248, Karar No: 2022/2870, Tarih: 14.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13248 E.  ,  2022/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yangın, su baskını, tahrip, batırma veya bombalama ya da nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanmak suretiyle ve bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla kasten öldürme

HÜKÜMLER 1) nye Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarih ve 2019/353 (E) ve 2021/53 (K) sayılı kararı;

a)Sanık hakkında maktuller ..., ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan; ayrı ayrı üç kez 5237 sayılı TCK'nin 82/1-c-h, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

b)Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 149/1-d-h, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/06/2021 tarih ve 2021/1298 (E), 2021/1650 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/06/2021 tarih ve 2021/1298 (E),2021/1650 (K) sayılı kararının katılan kurum vekili, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/06/2021 tarih ve 2021/1298 (E),2021/1650 (K) sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin; suçun sanık tarafından işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına katılan kurum vekilinin; sanık hakkında daha yüksek cezalara hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4138, Karar No: 2010/8459, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4138 E.  ,  2010/8459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç ...’da garajda iken, davalıya ait rögarın yağan yağmur suyunu kaldırmaması nedeniyle su altında kalarak pert total olduğunu belirterek, sigortalısına ödediği 37.842.90 TL’ndan, 18.210.00 TL sovtaj bedelinin mahsubu ile bakiye 19.632.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın, yağmur sularının düşük kotta bulunan garajda toplanmasından kaynaklandığını, garaj girişinin yol seviyesinden daha düşük kotta olması sebebiyle yüzeysel sulara karşı yeterli tedbirin bina yetkililerince alınması gerektiğini, olayda kusurlarının bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, hasardan davalının sorumlu olduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne, 19.632.00 TL’nın, 22.01.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 875,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3556, Karar No: 2024/6647, Tarih: 01.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3556 E.  ,  2024/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1949 E., 2024/353 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/1272 E., 2021/302 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/565 Esas - 2010/277 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, kadına ait olan düğün takılarının evlilik birliği sona erdiğinde müvekkiline iade edilmediğini, Aydın ve Erzurum ilinde iki düğün yapıldığını, düğünün ardından tüm takıların davalı tarafından müvekkilinin rızası hilafına elinden alındığını ve müvekkiline iade edilmediğini, düğünde müvekkiline 36 adet çeyrek altın, 30 gramlık 12 adet adana burması, 2 tane 60 gramlık kelepçeli adana burması, 1 adet 22 ayar 10 gram freng-lepra bilezik, 2 adet 22 ayar 15 gram bilezik, 1 adet 22 ayar 12 gramlık bilezik takıldığını, nişanında ise 1 adet çeyrek altın, 2 adet 22 ayar 60 gramlık bilezik, 12 tane 22 ayar 30 gram bilezik, 2 adet 22 ayar 15 gramlık bilezik, 3 adet 22 ayar 13 gramlık bilezik takıldığını, nişanda takılan takıların müvekkilinde mevcut olduğunu, ancak davalı tarafından düğünün ertesi günü bozdurulduğunu, müvekkiline geri ödenmediğini, tarafların evliliklerinin 4 yıl sürdüğünü, bir çocukla müvekkilini terk ederek yalnız bıraktığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla düğünde takılan 36 adet çeyrek altın, 30 gramlık 12 adet adana burması, 1 adet 22 ayar 10 gram freng-lepra bilezik, 2 adet 22 ayar 15 gram bilezik, 1 adet 22 ayar 12 gramlık bilezik ile nişanda takılan 1 adet çeyrek altın, 2 adet 22 ayar 60 gramlık bilezik, 12 tane 22 ayar 30 gramlık bilezik, 2 adet 22 ayar 15 gramlık bilezik, 3 adet 22 ayar 13 gramlık bileziğin aynen iadesine, ziynetlerin bulunmaması halinde dava tarihindeki bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 05.11.2020 tarihli ıslah dilekçesinde; bilirkişi raporuna gööre dava tarihi itibariyle düğünde damada takılan takıların 3.160,00 TL, düğünde geline takılan takıların 94.848,00 TL, nişanda takılan takıların da 26.676,00 TL olduğunu belirterek,dava değerini 124.684,00 TL'ye yükseltip bakiye harcı yatırmıştır.

II. CEVAP

2.Davacı vekili 05.11.2020 tarihli ıslah dilekçesinde; bilirkişi raporuna gööre dava tarihi itibariyle düğünde damada takılan takıların 3.160,00 TL, düğünde geline takılan takıların 94.848,00 TL, nişanda takılan takıların da 26.676,00 TL olduğunu belirterek,dava değerini 124.684,00 TL'ye yükseltip bakiye harcı yatırmıştır.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2004 yılında evlendiklerini, 2010 yılında boşandıklarını, kadının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, takıların müvekkili tarafından alındığına ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin takıların ne miktarı ile ne de nerede bulunduğu ile asla ilgilenmediğini, davacının ziynetlerin eşi tarafından kendisinden alınıp bir daha iade edilmediğinin ispat yükü altında olduğunu, ziynet eşyalarını niteliği gereği, kadının ortak konuttan ayrılırken yanında götürmesinin hayatın olağan akışına uygun düşeceğini, huzurdaki davayı boşanmanın üzerinden 8 yıl geçtikten sonra açtığını, iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, davacı bu davayı açmada kötü niyetli olduğunu belirterek dayanaksız davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle, olmadığı takdirde iddia olunan cins ve miktar ziynetin davacının yedinde bulunması nedeni ile reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya ya sunulan fotoğraflarda sadece düğünde takılan altınların tespit edildiği nişanda takılan ziynetlerle ilgili herhangi bir görüntü olmadığı davalının altın miktarı konusunda kabulü olmadığı hatta cevap dilekçesinde itirazı olduğu, davacı tanığı ... "Davalı ... Ç. Samsun ... Toki'de bulunan evini 2004 yılında bana satacağı için 20.000,00 TL ona banka kanalı ile göndermiştim. 2004 yılı Eylül ayında düğünden sonra evi satmaktan vazgeçtiğini söyledi. Ödediğim parayı, düğünde takılan altınları bozdurarak bana geri ödeyeceğini söyledi. Söyledikten kısa bir süre sonra 20.000,00 TL'yi bana banka kanalı ile gönderdi " beyanı ve diğer davacı tanık beyanlarından davalının kendi üzerine kayıtlı evin satışı için aldığı peşin parayı evi satmaktan vazgeçtiğinden aldığı peşinatı iade etmek için bozdurduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacı tarafın ziynet altın alacağı talebinin kısmen kabulü ile 22 ayar Adana Burması 12 adet bilezik (tanesi 30 gram olmak üzere toplam:360gram), 1 adet 22 ayar Freng modeli bilezik ( toplam:10gram), 2 adet 22 ayan bilezik (tanesi 15 gram olmak üzere toplam 30 gram), 1 adet 22 ayar bilezik (toplam 12 gram) ve 30 adet çeyrek altın oluşan ziynetin davalıdan alınarak davacıya iadesine, belirtilen altınların iadesi yapılmadığı takdirde bedeli olan 94.848,00 TL ziynet altın alacağının (75.000,00 TL sine dava tarihinden 19.848,00 TL’sine ise ıslah tarihi olan 05.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte )davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabul edilen kısmı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabul edilen kısmı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında davanın kısmen kabulünün doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı, 190 ıncı, 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.