muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1758, Karar No: 2023/8046, Tarih: 28.09.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın müdahalenin meni ve kal talep ettiğini, mahkemece talep ile ilgisi olmayan talep dışı bir karar verildiğini, gerek yapılan keşifte gerekse bilirkişi raporlarında binanın İbrahim Miçooğulları'na ait olan 4. katının yapılmadığını, yapılmış olsa idi sorun olmayacağını, yapılmamış olması nedeni ile gerek bina gerekse davalının dairesinin yağmur sularından, rutubetten ve diğer etmenlerden tamamen harap olduğunu, davalının binanın korunması adına bu çatıyı yaptığını, çatının yapılmadan önce davalının evi yağmur sularından ve dairelerin depolarından akan su nedeniyle zarar gördüğünü, duvar ve tavanların küflendiğini, çatıyı yağmur sularından korunmak için yaptığını, başka bir amaç için kullanmadığını, davalının yaşlı olduğunu ve yalnız yaşadığını, astım hastası olduğunu, davacının projeye uygun son katı yapması hususunda 4. kat malikine dava ikame etmesi gerektiğini, dava dilekçesinde yazılı isim ve kimlik numarasının davalıya ait olmadığını, davalının hak kaybına uğramamak adına dilekçeciye cevap dilekçesi yazdırdığını, kararın bu yönü ile usulsüz olduğunu, binanın 35 yıllık olduğunu ve üst katın imar edilmemesinin davalının kusuru olmadığını bildirerek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalıların istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrİmenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu, 33 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu, 33 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin son fıkrası gereğince kat irtifakı kurulmuş gayrimenkullerde yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa kat mülkiyetine geçilmemiş olsa dahi ana gayrimenkulün yönetiminde kat mülkiyeti hükümleri uygulanır.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu ana gayrimenkulün mimari projesinde bulunan 4. katın hiç yapılmamış olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile ana gayrimenkulün fiilen tamamlanmış olduğundan söz edilemez.

4. Her ne kadar dava Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp, mahkemece görevsizlik kararı verilmiş ise de bu karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 1 nci maddesine göre, mahkemelerin görevi ancak kanunla belirlenir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

5. 634 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasında kat irtifakı kurulmuş gayrimenkullerde yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa, kat mülkiyetine geçilmemiş olsa dahi ana gayrimenkulün yönetiminde kat mülkiyeti hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiş olup, ana taşınmazda kat irtifakının kurulu olmasının 634 sayılı Kanun'un uygulanması için tek başına yeterli olmadığı ve dava konusu dönemlere ilişkin ana taşınmazın fiilen 2/3'ünün kullanılmaya başlamadığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığa 634 sayılı Kanun hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca tayin edilmelidir.

6. Ana gayrimenkuldeki yapı fiilen tamamlanmadığına göre somut olayda 634 sayılı Kanun'un hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığından davaya asliye hukuk mahkemesinde genel hükümler çerçevesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında görevli olmayan sulh hukuk mahkemesince karar verilmesi ve verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusun esastan reddi hatalı olup , bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile şimdilik diğer yönler incelenmeksizin temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9745, Karar No: 2022/3556, Tarih: 23.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/9745 E.  ,  2022/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın sorgusunun yapılması sırasında CMK'nun 147. maddesine uygun şekilde hakları hatırlatılmadan ve kimlik tespiti yapılmadan savunması alınmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Kabule göre ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü sanık ...’nin sürücülüğünü yaptığı ... plaka sayılı çekici ve çekiciye bağlı ... plaka sayılı dorsede yapılan aramada suça 25.080 litre ürün ele geçirildiği,her ne kadar ... Petrol firmasının yetkilisi sanık ...’ın suça konu ürünü sanık ...’nın yetkilisi olduğu ... Ltd. Şti.’den “akışkanlığı düzenleyici müstahzar” olarak sipariş ettiğini beyan etmiş ve buna ilişkin fatura sunmuş ise de, Tübitak MAM tarafından düzenlenen ... tarihli analiz raporuna göre “numunenin mineral yağ esaslı olduğu,grup I baz yağların fiziksel ve kimyasal özellikleriyle uyumlu olduğu, numunede gerçekleştirilen analizde organik ve inorganik esaslı tuz, çözücü veya polimerik malzeme varlığına rastlanmadığı,akışkanlık düzenleyici müstahzarların ise genellikle organik çözücü olduğu, organik ve inorganik esaslı tuz, çözücü veya polimerik malzemeler içerdiği bilindiğinden söz konusu ürünün akışkanlığı düzenleyici müstahzar olarak değerlendirilemeyeceğinin “belirtildiği, ... Üniversitesi PAL ‘ndan alınan ... tarihli raporda ise “numunenin yaklaşık %15 ‘i damıtılabilen organik sıvı karışımı ve mineral yağ olduğunun ve dizel motorlarda yakıt olarak kullanılabileceğinin” tespit edilmesi karşısında suça konu eşyanın miktarına ve mahiyetine göre ticari miktardaki eşyanın ticari amaçla taşındığı gözetilmeden, sanıkların eylemine uyan 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesinde düzenlenen suçtan mahkumiyetleri yerine, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8107, Karar No: 2015/13991, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8107 E.  ,  2015/13991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :04/02/2014

NUMARASI :2013/21-2014/24

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12008, Karar No: 2010/3175, Tarih: 23.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12008 E.  ,  2010/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 21.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.07.2008 tarih ve 2007/379-2008/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sorumluluğunda bulunan rögarın aşırı yağan yağmur nedeniyle tıkanması sonucu taşan suların müvekkili tarafından sel ve su basması rizikolarına karşı teminat altına alınan işyerine dolduğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 10.030 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı binanın atık su tesisatının suyun geri gelmesine engel olucu şekilde yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde atıksu tesisatının geri tepmeyi engelleyici şekilde yapılmadığı, bu nedenle davalıya atfedilecek kusurun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya sigortalı işyerine davalıya ait rögarın tıkanması sonucu taşan suların girerek zarar verdiği iddiasına dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

BK’nın 58. maddesi “bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur” hükmünü içermektedir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre B.K.nun anılan maddesindeki sorumluluk objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Bu sorumlulukta zarar gören, yapı malikinin yani davalının kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Yapı maliki de, kusurun bulunmadığı savunmasının ötesinde uygun illiyet bağının kesildiğini kanıtlamalıdır. Kusursuz sorumlulukta illiyet bağının kesilebilmesi için zarar görenin ağır kusurunun olması veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesebilecek nitelikte ağır kusurunun olması veya zararlandırıcı sonucun meydana gelmesinde öngörülmeyen bir halin bulunması gerekmektedir. Ancak; imal olunan şey malikinin ek kusuru varsa, illiyet bağının kesilmesi malikin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Davalıya ait atık suların toplandığı rögar ve atık su kanalı da maddede açıklanan "imal olunan şey" kavramına dahil olup, davalı bu tesisatın kötü yapılmasından, tıkanmasından veya muhafazasından kaynaklanan zarardan kusursuz sorumludur.

Davalıya ait atık suların toplandığı rögar ve atık su kanalı da maddede açıklanan "imal olunan şey" kavramına dahil olup, davalı bu tesisatın kötü yapılmasından, tıkanmasından veya muhafazasından kaynaklanan zarardan kusursuz sorumludur.

Somut olayda, ekspertiz raporunda aşırı yağan yağmur sonucu davacıya sigortalı işyerinin ön kısmında yolda bulunan ana rögarın yetersiz kalması nedeniyle taşan suların sigortalı işyerinin bodrum katına girdiği ve burada bulunan mobilya ve halılara zarar verdiği belirtilmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, sigortalı işyerinin bodrum katında bulunan asansör boşluğu kuyusunda bir miktar suyun bulunduğu, bu suyun iki pompa ile bodrum kat tavanından bina ön girişinde bulunan rögara, buradan da yine pompa vasıtası ile 6 m uzaklıktaki caddedeki pik ızgaralı yağmur suyu kanalına boşaltıldığı yani asansöre ait kuyuda bulunan/toplanan suların bodrum katta yapılmış olan hat ile caddedeki yağmur suyu ızgarasına boşaltıldığı, yol kotundaki yağmur suyunun yükselmesi ile rögardan bu suyun geri teptiği, binada geri tepmeyi engelleyici sistemin yapılmaması nedeniyle davalının sorumluluğunun bulunmadığı belirtilmiştir.

Davalı vekili ise bilirkişi raporuna karşı, işyeri önündeki caddede bulunan ana rögarın tıkanması sonucu kaldırımı aşan suların işyerine girerek hasar verdiğini, geri tepme sisteminin bulunmamasının hasarın meydana gelmesinde bir etken olmadığını ileri sürerek itiraz etmiş, mahkemece davacının olayın oluşuna ilişkin baştan beri ileri sürdüğü bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, dosya içinde mevcut ve olaydan bir gün sonra işyerinde inceleme yapan ekspertiz raporu ile tanık olarak dinlenen davacının sigortalısının beyanına göre, işyerinin önünde bulunan davalıya ait rögarın aşırı yağmur nedeniyle tıkanması ve kaldırımı aşarak taşan suların işyerinin içine girmesi sonucu hasarın oluştuğu, ayrıca tanık beyanında işyerinin zemin altı seviyesinde bulunan pis su gider borusunun duvara monteli yerinden sökülerek içeri su girmesi sonucu da hasarın oluştuğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı ciddi itirazlar değerlendirilerek zararın nasıl oluştuğuna ilişkin somut bir belirleme yapıldıktan sonra, şayet zarar, davalıya ait kanalizasyon borusunun tıkanması veya arızası olmaksızın sırf sigortalı binanın geri tepmeyi engelleyici sisteminin olmamasından dolayı meydana gelmiş ise, davalının sorumluluğunu gerektiren illiyet bağının sigortalı binanın malikinin kusuru nedeniyle kesilmiş olduğu, ancak zarar, davalının yağmur sularının toplandığı rögarın yetersizliği veya tıkanması sonucu taşan yağmur sularının işyerine girmesi sonucu meydana gelmiş ise, bu durumda sigortalı binada geri tepmeyi engelleyici sistemin olmamasının, davalının kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı, bu halde davalının sorumluluğunu gerektiren illiyet bağının kesilmediğinin kabulü gerekir.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, zararın nasıl meydana geldiğinin somut olarak tesbit edilip, davalının BK’nın 58. maddesi hükmüne göre kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıran nedenlerin olayda mevcut olup olmadığı belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22334, Karar No: 2012/60, Tarih: 02.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2009/22334 E.  ,  2012/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-4, TCK'nın 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dava konusu yazıların yazarlarını bildirmemesi karşısında, yazı sahibi gibi sorumlu tutularak 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi uyarınca hapis cezası yerine, anılan fıkranın son cümlesi gereğince adli para cezasına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün taksitlendirmeye ilişkin bölümünün başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi eklenmek suretiyle eliştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6508, Karar No: 2012/6888, Tarih: 26.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6508 E.  ,  2012/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1.maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; mağdurun, kardeşi tanık ... ile sanığın bir süre önce tartıştığını öğrenmesi üzerine olay günü sanığın bulunduğu ve tanık Mehmet'e ait olan berber dükkanına geldiği, burada sanığın kendisine hakaret edip yumrukla vurması nedeniyle tartışmaya başladıkları sırada eline dükkanda bulunan ve ustura diye tabir edilen kesici aleti aldığı, ancak sanığa bu aletle saldırmadığı, orada bulunanların tarafları ayırmaları üzerine dışarıda bulunan otomobiline doğru gittiği, bunu gören sanığın, ani bir kararla dükkandan aldığı makasla mağdurun peşinden gidip göğüs bölgesine iki ve baş bölgesine bir kez vurduğu, göğse isabet eden darbelerden biri ile başa isabet eden darbenin yumuşak doku seyirli olup, yaşamsal tehlike meydana getirmediği, göğse isabet eden darbelerden diğerinin ise toraksa nafiz olup, hemotoraks meydana getirerek yaşamsal tehlikeye neden olduğu, sonrasında sanığın eylemine kendiliğinden devam etmeyerek kaçtığı olayda;

Sanıkla mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, sanığın ani gelişen olayda hedef gözetmeksizin ve rastgele olay yerinde eline geçirdiği makasla mağdura vurduğu, engel durum olmamasına karşın eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşılmakla;

.../...

Mahkemenin, sanığın eylemini kasten yaralama olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin suçun niteliğine yönelen ve bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, C.Savcısının suçun niteliğine yönelen, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 26/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/885, Karar No: 2013/7867, Tarih: 14.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/885 E.  ,  2013/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/a-2. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası.

Sanığın temyiz dilekçesinde, vergi denetmenince incelenmek üzere istenilen 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri Samsun Vergi Mahkemesi Başkanlığına ibraz ettiğini savunup buna ilişkin vergi mahkemesi kararlarını ibraz etmesi karşısında, suç kastının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, Samsun Vergi Mahkemesi'ne bir yazı yazılarak, 2007/751 E-2009/357 K, 2007/752 E-2009/359 K, 2007/753 E-2009/360 K, 2007/754 E-2009/362 sayılı kararlarının onaylı örnekleri getirtilip, ilgili yıllara ilişkin defter ve belgelerin tamamının ibraz edilip edilmediği sorularak, sonucuna göre sanığın suç kastı ile hareket edip etmediğinin takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4655, Karar No: 2022/16223, Tarih: 16.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4655 E.  ,  2022/16223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Kayseri İli, Pınarbaşı İlçesi, Hürriyet Mahallesi, 4 ada 82 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça benzer yüzölçümlü olması ve emsal taşınmazın satış tarihi değerlendirme tarihinden önce ve yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2010 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden hüküm kurulması inandırıcı görülmemiştir.