muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4674, Karar No: 2024/7422, Tarih: 29.04.2024

4. 19.08.2021 imza tarihli, 01.01.2019-31.12.2021 yürürlük süreli Öz Sağlık-İş Sendikası ile davalı Üniversite arasındaki toplu iş sözleşmesinin 31 inci maddesinin "Üçüncü Yıl Birinci Altı Ay Ücret Zammı (01.01.2021-30.06.2021)" başlıklı (e) bendinin (2) numaralı alt bendinde "01.01.2021 tarihinde işyerinde çalışan sendika üyesi işçilerden aylık brüt çıplak ücretleri 4.100,00 TL'nin altında olanlar 4.100,00 TL'ye yükseltikten sonra tüm işçilere 01.01.2021 tarihinden geçerli olmak üzere %12 (yüzde on iki) oranında zam yapılacaktır." hükmü yer almaktadır. Düzenlemenin devamında yer alan "Üçüncü Yıl İkinci Altı Ay Ücret Zammı (01.07.2021-31.12.2021)" başlıklı (f) bendinde ise "01.07.2021 tarihinde işyerinde çalışan sendika üyesi işçilere 30.06.2021 tarihinde almakta oldukları günlük brüt çıplak ücretlerine, 01.07.2021 tarihinden geçerli olmak üzere %5 (yüzde beş) oranında zam yapılacaktır." düzenlemesi bulunmaktadır.

5. İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde davacının 14.07.2021 tarihinden itibaren ilgili toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı isabetli şekilde ifade edilmiş olmasına rağmen, bu gerekçe ile çelişkili olacak şekilde davacının 01.01.2021 tarihinden itibaren toplu iş sözleşmesinde öngörülen ücret zammından yararlanacağı kabulü ile ücretinin 4.100,00 TL'ye çıkartılarak üzerine 2021 yılının ilk altı aylık dönemi için %12'lik zam, 2021 yılının ikinci altı aylık dönemi için de %5 zam uygulanmak suretiyle fark ücret alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacının 14.07.2021 tarihinden itibaren işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanacağı sabit olduğundan, ilgili toplu iş sözleşmesinin 31 inci maddesinin (e) bendinin (2) numaralı alt bendinde kararlaştırılan %12'lik ücret zammından yararlanması da mümkün olmayacaktır. Buna göre, taraflar arasında davacıya 2021 yılının ikinci altı aylık dönemi için öngörülen %5'lik zammın ödendiği hususunda da ihtilaf bulunmadığı dikkate alındığında, ücret farkı alacağının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1903, Karar No: 2025/68, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/1903 E.  ,  2025/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/1-2023/4

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-67997

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/174133

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.02.2021 tarihinde davacı yayaya davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 40.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.000,00 TL adli tıp raporu ücreti olmak üzere toplam 41.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesiyle talebini toplam 227.238,68 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafça ibraz edilen Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından hazırlanan 03.12.2021 tarihli sağlık raporunun tedavi süresi, tedaviye cevap ve iyileşme süresi beklenmeden hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olup olmadığı tespit edilmeden kazadan yaklaşık 10 ay sonra düzenlenmiş olması ve bu hususları karşılayacak bir sağlık raporunun sunulmaması nedeniyle başvurunun dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 220.547,04 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 07.02.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 5.691,64 TL hakkındaki talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma kapsamında davacıya ödenen tutar ile bu tutarın faizinin tazminattan tenzil edilmesinin hatalı olduğunu, ödenen tazminatın manevi tazminata ilişkin olduğunu, davacı lehine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; uzlaşma kapsamında davacıya ödenen tutar ile bu tutarın faizinin tazminattan tenzil edilmesinin hatalı olduğunu, ödenen tazminatın manevi tazminata ilişkin olduğunu, davacı lehine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava şartı eksikliği nedeniyle başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, ceza dosyası kapsamında 5271 sayılı CMK’nın 253 üncü maddesi kapsamında uzlaşmanın olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, uzlaşmanın sağlanması halinde davacının davalıdan tazminat talep edemeyeceğini, kusur raporunun hatalı olduğunu, aktüer bilirkişi raporunda davacının bakiye ömrünün rapor tarihindeki yaşına göre belirlenmesinin hatalı olduğunu, davacının bakiye ömrünün kaza tarihindeki yaşına göre belirlenmesi, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, 18.10.2023 tarihli ve 32343 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararı ile 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değiştirilen 253 üncü maddesinin (19) numaralı fıkrasının beşinci cümlesinin “Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz;…” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olmasına, uzlaşma kapsamında davacıya ödenen tazminatın güncelleştirilmiş halinin hesaplanan tazminattan mahsup edilmek suretiyle bakiye tazminat miktarının hesaplanmasında isabetsizlik bulunmamasına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin doğru olmasına, kusur bilirkişi raporunun olayın oluş şekline uygun ve denetime elverişli olmasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosyanın incelenmesinde; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak davacının dava dilekçesinin ekinde dosyaya sunduğu Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından hazırlanan 03.12.2021 tarihli raporda davacının davaya konu kazada bacak kemiğinin kırılmasına bağlı olarak gelişen bacak kaslarındaki atrofi(erime) nedeniyle %4, kafadaki saçlı deride meydana gelen hipertrofik skar ve keloid nedeniyle % 5, Balthazard formülüne göre toplam % 7 oranında maluliyetin tespit edildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince söz konusu 03.12.2021 tarihli raporun tedavi süresi, tedaviye cevap ve iyileşme süresi beklenmeden hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olup olmadığı tespit edilmeden kazadan yaklaşık 10 ay sonra düzenlenmiş olması nedeniyle başvurunun usulden reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından karara itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin ara kararı uyarınca alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından hazırlanan 17.11.2022 tarihli raporda ise davacının bacak kemiğinin kırılmasına bağlı olarak gelişen bacak kaslarındaki atrofi(erime) nedeniyle % 7 oranında maluliyetin bulunduğunun rapor edildiği, bu raporda 03.12.2021 tarihli ilk rapordan farklı olarak hipertrofik skar ve keloid nedeniyle herhangi bir maluliyet tespit edilmediği, İtiraz Hakem Heyetince 17.11.2022 tarihli ve % 7 oranlı bu son rapor tazminat hesabına esas alınarak hüküm tesis edildiği, kararın davalı vekilince maluliyet oranı yönünden temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; dosya kapsamındaki raporların aynı maluliyet oranını haiz olduğu, ancak maluliyetlerin farklı arazlardan kaynaklandığı, İtiraz Hakem Heyetince raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin, son alınan 17.11.2022 tarihli maluliyet raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Raporlar arasındaki açık çelişki giderilmeksizin karar verilmiş olması doğru olmamış, İtiraz Hakem Heyeti tarafından bu konuda yapılan inceleme eksik olmuştur.

Somut olayda; dosya kapsamındaki raporların aynı maluliyet oranını haiz olduğu, ancak maluliyetlerin farklı arazlardan kaynaklandığı, İtiraz Hakem Heyetince raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin, son alınan 17.11.2022 tarihli maluliyet raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Raporlar arasındaki açık çelişki giderilmeksizin karar verilmiş olması doğru olmamış, İtiraz Hakem Heyeti tarafından bu konuda yapılan inceleme eksik olmuştur.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyeti tarafından; dosya kapsamında alınan maluliyet raporları ile kazayla ilgili eksik kalan tedavi evrakları temin edildikten sonra, Adli Tıp Kurumu ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından davacının bizzat muayenesi de yapılarak, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında ve olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, anılan Yönetmelik ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzunda yer alan “Deri-hipertrofik skar ve keloid" bölümünde hipertrofik skar ve keloid nedeniyle maluliyet oranı belirlenirken söz konusu skar izinin vücut yüzeyinin %1-9’unu kaplaması şartı bulunduğu da dikkate alınmak suretiyle, davacının kaza nedeniyle uğradığı çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda dosyadaki raporlar arasındaki çelişkiyi gideren, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Dosya kapsamında hükme esas alınan 13.12.2022 tarihli aktüer bilirkişi raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de raporun içeriğinden davacının bakiye ömrünün rapor tarihine göre belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömrünün belirlenmesi suretiyle tazminatın hesaplanması için ek rapor alınarak (davalının usuli kazanılmış hakları da dikkate alınmak kaydı ile) hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2331, Karar No: 2023/6807, Tarih: 27.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2331 E.  ,  2023/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalıların vekillleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak konusuz kaldığından dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 01.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir. Ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline usulüne uygun şekilde 05.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 20.01.2023 tarihinde verilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden ek kararın ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13818, Karar No: 2018/4536, Tarih: 28.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13818 E.  ,  2018/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 23/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

HARÇ

35,90 TL. OH.
Yargıtay — Esas No: 2017/912, Karar No: 2017/2573, Tarih: 30.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/912 E.  ,  2017/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 23/09/2016

Esas - Karar No : 2016/999 değişik iş

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet ve mühür bozma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62 (iki kez) ve 52/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 ay ve 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para (sanık ... hk.), 5 ay ve 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para (sanık ... hk.) cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2013 tarihli ve 2010/637 Esas, 2013/23 sayılı kararına sanık ... müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/691 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasına dair Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17/04/2015 tarihli ve 2014/1415 Esas, 2015/6768 sayılı ilamını takiben, sanık ... hakkında yeniden yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı Kanunun 203/1, 62 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para ile 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2016 tarihli ve 2015/508 Esas, 2016/541 sayılı kararına sanık ... müdafii ile katılan kurum vekilince yapılan itirazların kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2016 tarihli ve 2016/999 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2013 tarihli ve 2010/637 Esas, 2013/23 Karar sayılı dosyasında, katılan ... lehine vekalet ücretine karar verilmesi nedeniyle mükerrer olarak yeniden vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, keza birleşen Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2011 tarihli ve 2010/776 Esas, 2011/528 Karar sayılı dosyasında sanık ...'ın mahkeme huzurunda alınan 28/07/2011 tarihli celsedeki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmesi dikkate alındığında, merciince sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin itirazlarının ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2- Kabule göre de, merciince katılan kurum vekilinin vekalet ücreti yönünden itirazının kabulüne karar verilmiş ise de, mercii tarafından yapılan itiraz incelemesi sonucunda itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın esası hakkında da karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir

2- Kabule göre de, merciince katılan kurum vekilinin vekalet ücreti yönünden itirazının kabulüne karar verilmiş ise de, mercii tarafından yapılan itiraz incelemesi sonucunda itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın esası hakkında da karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir

karar verilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun

309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 19/12/2016 gün ve 94660652-105-16-13203-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/01/2017 gün ve 2016/401766 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 gün ve 2012/10 - 534, 2013/15 E. K. sayılı kararının, hükmün açıklanması şartlarını etkileyebilecek hukuka aykırılıkların da merciince değerlendirilmesine yönelik olup, itiraz merciinin, temyiz mercii yerine geçerek henüz hukuki varlık kazanmamış olan hükmü ve dolayısıyla bu hükme varlık kazandıran tüm olguları denetlemesine imkan vermediği, bu nedenle, katılan ... vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin itirazının da, hükmün açıklanması halinde Yargıtay tarafından yapılacak denetimde değerlendirilip karara bağlanacağı;

2- Sanık ... hakkında 24/08/2010 tarihli iddianame ile imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarını işlediği iddiasıyla dava açıldığı, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/637 Esas, 2013/23 Karar sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada, 29/06/2011 tarihli duruşmada müdafii huzuru ile sanığın savunmasının alındığı, ancak, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesi gereği sanığa, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul edip etmediğinin sorulmadığı, diğer yandan, adı geçen sanık hakkında 10/11/2010 tarihli iddianame ile de, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/776 Esas, 2011/528 Karar sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada, 28/07/2011 tarihli duruşmada müdafii huzuru ile savunması alınan sanığın, hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasını istediğini beyan ettiği, daha sonra, 25/10/2011 tarihli birleştirme kararı ile, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/776 Esas, 2011/528 Karar sayılı dosyasının, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/637 Esas, 2013/23 Karar sayılı dosyası ile birleştirildiği, yapılan yargılama sonunda, 23/01/2013 tarihli karar ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve mühür bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin, Dairemizin 17/04/2015 tarih ve 2014/1415 - 2015/6768 E. K. sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma ilamına uyularak devam eden yargılamada, 21/06/2016 tarih ve 2015/508 Esas, 2016/541 sayılı karar ile sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği;