muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/852, Karar No: 2013/254, Tarih: 20.02.2013

Bu nedenle, işçi veya işverenin 4857 sayılı Kanunun 24 ve 25.maddelerinde düzenlenen ahlâk ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayalı fesih yetkisini kullanma hakkı sınırsız olmayıp, anılan Kanunun 26. maddesinde süreye bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanunun “Derhal fesih hakkını kullanma süresi” başlıklı 26.maddesi,

“24 ve 25'inci maddelerde gösterilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işveren için tanınmış olan sözleşmeyi fesih yetkisi, iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunu diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak altı iş günü geçtikten ve her halde fiilin gerçekleşmesinden itibaren bir yıl sonra kullanılamaz. Ancak işçinin olayda maddi çıkar sağlaması halinde bir yıllık süre uygulanmaz.

Bu haller sebebiyle işçi yahut işverenden iş sözleşmesini yukarıdaki fıkrada öngörülen süre içinde feshedenlerin diğer taraftan tazminat hakları saklıdır.”

Düzenlemesini içermektedir.

Görüldüğü üzere, haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin fesih hakkını kullanma süresi sınırsız değildir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 26.maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç alınmak suretiyle iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süre, feshe neden olan olayın diğer tarafça öğrenilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz.

Fesih haklı bir nedene dayansa da İK 26/1'de öngörülen sürenin geçirilmesinden sonra yapılmışsa, haksız feshin hüküm ve sonuçları uygulanır (Süzek S, age, s.527).

Maddede öngörülen süreler içinde derhal fesih hakkı kullanılmazsa artık, aynı sebeple derhal (önelsiz) fesih hakkı kullanılamayacağından, 4857 sayılı Kanun'un 26.maddesindeki altı işgünü ve bir yıllık süreler hakdüşürücü niteliktedir. Hakdüşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hâkim re’sen dikkate almak zorundadır. Diğer bir ifade ile fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır, sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkanını ortadan kaldırır.

Süre başlangıcı yönünden, akdi fesih yetkisi kime aitse, onun öğrenmesi göz önünde tutulur. Zira, yetki sahibinin fesih sebebini bilmeden bu yetkisini kullanması sözkonusu olamaz. Gerçekten altı işgünlük hak düşüren müddetin başlangıç akdi feshetmeye salahiyetli bulunan tarafın fesih sebebini öğrendiği tarihtir (Çenberci Mustafa, İş Kanunu Şerhi, Ankara 1978, s.482 vd).

4857 sayılı Kanun'un 26.maddesinde belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

4857 sayılı Kanun'un 26.maddesinde belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

İş akdinin ahlâk ve iyiniyet kurallarına uymayan davranış nedeniyle derhal fesih hakkının altı iş günü ve bir yıllık hakdüşürücü süreler içinde kullanılması gerektiği hususu Hukuk Genel Kurulu’nun 20.09.1985 gün 1984/9-11 E.-1985/716 K. sayılı kararında da belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından 24.01.2008 tarihli bildirim ile derhal (önelsiz) fesih hakkı kullanılmak suretiyle 4857 sayılı Kanunun 25.maddesi uyarınca feshedildiği ve davacıya aynı tarihte tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işveren fesih bildiriminde davacının, görevlerini hatırlatıldığı halde yerine getirmediği, ormandan çalı alınmasına izin verdiği ve işverenin haberi olmaksızın korumakta olduğu ormana uyumak amacıyla kulübe inşa ettiği gerekçelerine dayanmıştır.

Davalı işverence öncelikle davacının, ormandan çalı alınmasına izin verdiği gerekçesine dayanılmış ise de, davacının çalı alınmasına izin verdiği hususu davalı tarafından yöntemince kanıtlanamamıştır.

Yine, ayrı bir fesih nedeni olarak belirtilen ve davacının görevlerini 31.05.2006 tarihli ihtarname ile hatırlatıldığı halde yerine getirmediği hususu yönünden yapılan incelemede, tutanak tarihi ile dava tarihi arasında 4857 sayılı Kanun'un 26.maddesinde belirtilen sürelerin fazlasıyla geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, hatırlatıldığı halde görevlerini yerine getirmeme nedenine dayalı olarak haklı nedenle derhal fesih hakkının hak düşürücü süre geçtikten sora kullanıldığı açıktır.

Davalı işveren fesih bildiriminde, davacının korumakla yükümlü olduğu ormanda ve işverenin haberi olmaksızın mesai saatleri içinde uyumak amacıyla kulübe inşa etmesinin de 4857 sayılı Kanun'un 25/II.maddesine aykırılık oluşturduğu iddia edilmiş ise de, davalı tanıklarının beyanları uyarınca, davacının korumakla yükümlü olduğu ormanda yaptığı kulübenin fesihten en az bir ay önce yapıldığı ve bu kulübenin yine bir ay önceden davalı işveren tarafından bilindiğini ancak işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yapılan bu tespitler karşısında davacının korumakla yükümlü olduğu ormana kulübe yapmak şeklindeki eylemi ahlâk ve iyiniyet kurallarına uymadığından, işverenin 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi uyarınca akdi haklı olarak derhal fesih imkanı bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yapılan bu tespitler karşısında davacının korumakla yükümlü olduğu ormana kulübe yapmak şeklindeki eylemi ahlâk ve iyiniyet kurallarına uymadığından, işverenin 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi uyarınca akdi haklı olarak derhal fesih imkanı bulunmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, 4857 sayılı Kanun'un 25/II.maddesine dayalı derhal fesih hakkının, anılan Kanunun 26.maddesi uyarınca fesih nedeninin öğrenildiği tarihten itibaren altı işgünü içerisinde kullanılması gerekmekte olup, somut uyuşmazlıkta, davacının korumakla yükümlü olduğu ormanda yaptığı kulübenin fesihten en az bir ay önce yapılması ve bu durumun davalı işveren tarafından en az bir aydır bilinmesine rağmen işlem yapılmaması nedeniyle derhal fesih hakkının hak düşürücü süre geçtikten sonra kullanıldığı açıktır.

O halde, gerek işverenin fesih bildiriminde belirttiği 31.05.2006 tarihli tutanağın düzenlenme tarihi üzerinden, gerekse işverenin davacı tarafından kulübe yapıldığını öğrendiği tarihten itibaren, işveren tarafından altı iş günlük süre içinde derhal fesih yoluna gidilmeyerek, hak düşürücü süre geçirildiğinden, davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin kabulü yönündeki direnme kararı ve gerekçesi yerindedir.

Ne var ki, davalı vekilinin, mahkemece hükmedilen ihbar ve kıdem tazminatının miktarına yönelik temyiz itirazları Özel Daire’ce incelenmediğinden, bu konuda inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daire’ye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, işverenin fesih hakkının hak düşürücü süreden sonra kullanılması nedeniyle feshin haksız olduğu ve davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin DİRENME UYGUN OLUP, davalı vekilinin tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9.HUKUK DAİRESİ’NE GÖNDERİLMESİNE, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3.fıkrası uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8800, Karar No: 2013/14911, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8800 E.  ,  2013/14911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde dahili davalılar borçlular ... ve Çine Eşiyoklar Petrol Petrol Ürünleri Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, ...’nün 2011/907 Takip sayılı dosyasından 28.9.2011 tarihinde borçlunun huzurunda yapılan haciz sırasında dava dışı 3.kişi ...'un istihkak iddiasında bulunduğunu, icra müdürlüğünce 4.10.2011 tarihli kararla İİK 99 madde uygulanarak alacaklıya, 3.şahıs aleyhine istihkak davası açmak üzere 7 gün süre verildiğini, ancak Müdürlük işleminin yasaya aykırı olması nedeniyle “İİK 97. madde gereğince istihkak iddiası karşısında alacaklı yanın itirazı üzerinde icra dosyasının karar verilmek üzer İcra Mahkemesine gönderilmesi “şeklinde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı borçlular vekili, davacı alacaklı bu davayı açtıktan sonra aynı gün istihkak davası açtığından bu davanın konusuz kaldığını, haciz yapılan yerin istihkak iddiasında bulunan 3.şahsa ait olduğunu, borçlunun haciz adresindeki bodrum katta faaliyette bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu haczin borçluların tebligat adresinde yapıldığı, istihkak iddia eden 3.kişi...'un davalı borçlunun akrabası olduğu, istihkak iddiacısı 3.kişi ...'un sahibi olduğu ve mahcuzların ait olduğunu iddia ettiği ... Veteriner Hizmetleri Med. Tarım Hayv. İnş. Tur. Nak. Petrol Ürün. San ve Tic. Ltd. Şti ile davalı borçlu arasında ticari ilişki olduğu, her iki şirketinde aynı çatı altında faaliyet gösterdiği, borçlu ile 3.kişinin malları birlikte

elinde bulundurduğu, bu durumda İcra Müdürlüğünün İİK 97/a maddesindeki karine gereğince malları borçlunun elinde addederek işlem yapması gerekirken mallar 3.kişinin elinde imiş gibi İİK 99 madde gereğince işlem yapmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Çine İcra Müdürlüğünün 2011/907 sayılı takip dosyasından 3.10.2001 tarihli kararının iptali ile İİK 97.maddesi doğrultusunda işlem yapılmasına şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, dahili davalılar borçlular ... ve Çine Eşiyoklar Petrol Petrol Ürünleri Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava memur muamelesini şikayet istemine ilişkindir.

Dava memur muamelesini şikayet istemine ilişkindir.

Somut olayda, dahili davalı borçlular ... ve Çine Eşiyoklar Petrol Petrol Ürünleri Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti. temsilcisi hem 28.9.2011 tarihli haciz sırasında hem de bu davadaki yargılama sırasında dava konusu mahcuzların kendilerine ait olmadığını, aksine mahcuzların dava dışı 3.kişi...ve ...'un sahibi olduğu Dev Eşiyok Veteriner Hizmetleri Med.Tarım Hayv. İnş. Tur. Nak. Petrol Ürün. San ve Tic. Ltd. Şti'ne ait olduğunu belirttiklerinden bu davada yasal hasım olmadıkları ve dolayısıyla kararı temyiz etme hakkı bulunmadıkları anlaşıldığından adı geçen dahili davalı borçlular vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalı borçlular ... ve Çine Eşiyoklar Petrol Ürünleri Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 1.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5619, Karar No: 2014/1029, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5619 E.  ,  2014/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/273732

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

NUMARASI : 2009/37 (E) ve 2009/96 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilmiş eşya üzerinde tasarruf)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, 10.04.1988 tarihinde vefat eden eşi Sabiha'dan dul aylığı bağlatmak amacıyla 27.06.2008 tarihinde şikayetçi Kuruma başvurması, işlemler devam ederken ikinci eşi Ayten ile 05.08.1988 tarihinde evlenmesi (27.11.2007 tarihinde boşanmış) sonrasında Kurum tarafından 07.10.1988 tarihinde 01.05.1988 tarihinden geçerli olmak üzere “dul aylığının” bağlanması, ikinci evliliğini Kuruma bildirmeksizin bu aylığı kesildiği 13.08.2007 tarihine kadar alarak haksız yarar sağlaması eyleminin “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanığın aşamalardaki anlatımlarında; 05.08.1988 tarihinde evlendiği A. B.. adlı ikinci eşine bağlanan aylığın idare tarafından “yeniden evlenme” gerekçesiyle kesildiğini, bu durumda kendisinin Ayten ile evlendiğini şikayetçi kurumun bildiğini veya bilmesi gerektiğini söylemesi ve bu savunmanın aksinin kanıtlanamaması karşısında; katılan kuruma yönelmiş hileden bahsedilemeyeceği, atılı suçun ve değişen vasfa göre TCK'nın 160. maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak “beraati” yerine yazılı gerekçeyle “mahkûmiyetine” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5373, Karar No: 2012/11957, Tarih: 07.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5373 E.  ,  2012/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

KARAR

Davacı Uşak Merkez Karabeyli Köyü Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı, davalıların köy adına tapuda kayıtlı 119 ada 1 ve 5 sayılı parseller ile bu parsellerin bitişiğinde bulunan köy boşluğuna müdahalede bulundukları gerekçesiyle davalılar tarafından tapulu taşınmazlar ile tapusuz yerlere yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece kısa kararda, davanın kabulüne denilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise sadece tapulu taşınmazlar bakımından müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir. Az önce açıklanan parseller köy adına tapuda kayıtlı bulunduğuna ve hüküm sadece davalılar tarafından temyiz edildiğine göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (1.) Hukuk Dairesine ait olmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2488, Karar No: 2015/2464, Tarih: 20.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2488 E.  ,  2015/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosya kapsamına göre, sanığın, 28.9.2008 günü başka bir müşteki olan Ayaz Aras'ın milyoncu tabir edilen işyerinden hırsızlık yaparken suçüstü yakalanarak aynı gün tutuklandığı, 5.10.2008 günü sanığın bakıcılığını yapmakta olan Kerime İlhan isimli bayanın kolluğa müracaat ederek, sanığı en son 28.9.2009 günü gördüğü, ertesi gün sanığın kendisini telefonla arayarak odasında bir takım eşyalar bulunduğunu söyleyip, bunları bir yere toplamasını ve kimseye göstermemesini istediği yolunda beyanda bulunduğu, Kerime İlhan'ın, ihbarı üzerine 5.10.2008 günü sanığın evinde yapılan aramada, 64 kalem küçük hediyelik eşyanın ele geçirildiği, bu eşyaların il genelinde bu tarz eşyaların satıldığı işyerlerine gösterildiği, müştekinin kendisine gösterilen eşyalardan toplamda 30 TL değerindeki çatal-kaşık seti, kalemtraş, süs kutusu, radyo, radyolu el fenerini etiketlerinden teşhis ettiği, işyerinde zaman zaman hırsızlık olayları olduğunu, ancak kamera sistemi olmadığı için her hangi bir tespit yapamadıkları, teşhis ettiği eşyaların kendi işyerinden satılan eşyalardan olduğu yolunda beyanda bulunduğu, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, emekli olduğu, maaşının kendisine yetmemesi nedeniyle seyyarda satmak üzere parası karşılığında bu tarz küçük hediyelik eşyalar satın aldığı, evinde yapılan aramada ele geçirilen bu eşyaların da parasıyla satın aldığı eşyalar olduğu yönünde savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu eşyaların sanık tarafından çalınma anına ilişkin her hangi bir kamera kaydı ve görgü tanığı bulunmadığı gibi suç tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında geçen zaman aralığı ve suça konu eşyaların toplam değeri de dikkate alındığında, bu eşyaların alım satımına dair belge, fiş veya fatura ibraz edilememesinin sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu halde sanığın ele geçen eşyaları parasıyla satın aldığı yolundaki savunmasına itibar etmek gerektiği, kaldı ki suça konu eşyaların belirgin, ayırt edici bir özelliği bulunmayıp, hediyelik eşya satan işyerlerinden temininin mümkün olduğu, sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

2-Kabule göre de,

Sanığın, 28.9.2008 günü işlediği başka bir olay nedeniyle aynı gün tutuklanarak Eskişehir H Tipi Ceza İnfaz Kurumuna gönderildiği, bu nedenle gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak gösterilen 5.10.2008 günü sanığın Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılmakla, 28.9.2008 günü ve öncesi olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 5.10.2008 tarihi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1949, Karar No: 2020/2385, Tarih: 19.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1949 E.  ,  2020/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : 1- Sanık ...'ın kasten öldürme suçundan TCK.nin 81/1, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK.nin 223/2-a maddesi gereğince beraatine,

3- Sanık ...'ın kasten öldürmeye yardım suçundan TCK.nin 81/1, 39/2-a, 53. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4- Sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK.nin 223/2-a maddesi gereğince beraatine,

5- Sanık ...'nın kasten öldürme suçundan TCK.nin 81/1, 39/2-a, 53. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

6- Sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan CMK.nin 223/2-a maddesi gereğince beraatine,

İlişkin kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK’nin 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarihli 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar ... ve ... müdafileri duruşmalı inceleme istemlerinde bulunmuşlar ise de, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81. maddesi uyarınca müebbet hapis cezasıyla, sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...’ı yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçlarından TCK’nin 81 ve 39/2-a maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ... ve ... hakkında; maktul ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ise CMK’nin 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan hükümlere yönelik olarak sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13.05.2019 gün ve 2019/1205 esas, 2019/1658 sayılı kararında bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının suç niteliğine, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmasına, sanık ... müdafiinin yardım etme şartlarının oluşmadığına, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1-) Sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının incelenmesinde; temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünce gibi 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,