muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5755, Karar No: 2012/1107, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5755 E.  ,  2012/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 19.231,40 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın 16.4.2003 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacının, 16.4.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 7,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 35 , davalı ...'nin % 65 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

3-Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği gelirleri de diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez.

Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir. Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif dönemin de hesaba dahil edilmesine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının, Sosyal Sigortalar Kurumunca rapor tarihi itibariyle sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle belirlenmesi isabetsiz olmuştur.Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Yapılacak iş; davacıya iş kazası nedeniyle bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak, bildirilen miktarı hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde) asgari ücret esas alınarak hesaplanan tazminattan indirerek davacının 17.3.2010 tarihli kararı temyiz etmediğini de gözönünde bulundurarak maddi zararı belirlemek ve uygun bir miktar manevi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11004, Karar No: 2019/21884, Tarih: 09.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11004 E.  ,  2019/21884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin puldan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı emekli olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekili 17.12.2015 günlü duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazereti ile duruşmanın başka bir güne bırakılması talebini içeren dilekçesini sunmuş, mahkemece davalı vekilinin mazereti reddedilerek davanın esasına ilişkin karar verilmiş, davalı vekili hükmü bu nedenle temyiz etmiştir.

Davalı vekilinin mazeret dilekçesinin tetkikinde, hükmün verildiği mahkemenin bulunduğu adliyeden farklı iki ayrı adliyede aynı gün duruşmalarının bulunduğu belge ile tevsik edildiği, öte yandan dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı vekilinin yargılama sırasında ilk kez mazeret bildirdiği anlaşılmaktadır. Bu sebeple davalı vekilinin meslekî mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir güne tehiri gerekirken mahkemece yargılamaya devam olunarak esasa ilişkin hüküm kurulması sonucu davalının savunma hakkının kısıtlanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1653, Karar No: 2018/2744, Tarih: 07.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1653 E.  ,  2018/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır

"Uyuşturucu Maddelere Dair 1961 Tek Sözleşmesinin 1. maddesinin 1 (n) bendinde yer alan, “İmal deyimi: istihsal hariç, uyuşturucu madde elde edilmesini mümkün kılan bütün işlemleri ifade eder ve uyuşturucu maddelerin arıtılması ve diğer uyuşturucu maddelere dönüştürülmesi işlemlerini kapsar,” şeklinde uyuşturucu madde imali işlemini tanımlanmış olup bu bilgiler ışığında sözleşmedeki tanıma göre;

a) Başlı başına uyuşturucu veya uyarıcı özelliği bulunmayan maddelerden, kimyasal işlemler sonunda uyuşturucu veya uyarıcı bir maddenin elde edilmesi (Başlı başına uyuşturucu veya uyarıcı niteliği bulunmayan maddelerden, tümüyle sentetik olarak uyuşturucu veya uyarıcı madde elde edilmesi),

b) Bir uyuşturucu veya uyarıcı maddenin başka bir uyuşturucu veya uyarıcı maddeye dönüştürülmesi (Morfinin eroine dönüştürülmesi gibi),

c) Herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı maddenin damıtma, elektroliz ya da flotasyon gibi yöntemlerle arıtılması (Bir karışım içindeki uyuşturucu veya uyarıcı nitelikteki etken madde oranının yükseltilmesi).

Durumlarında uyuşturucu veya uyarıcı maddenin imal edildiği kabul edilebilir.

Olay, yakalama ve arama tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın beyanıyla tespit edilen Tepecik Mah. Bedir Sk. No: 5 K. 3 Geyve/Sakarya sayılı adreste yapılan arama ile kolluk tarafından bilinen adresi ve mernis adresi olan Tepecik Mah. Hira Sk. No: 35 Geyve/Sakarya adresinde ele geçirilen, yeşil renkli bitkiler, toz maddeler ve diğer materyaller ile ilgili olarak ‘’XLR 11‘’ isimli sentetik kannabioidin imal etmeye elverişli olup olmadığı hususunda Adli Tıp 5. İhtisas Kurulu'nun 24/08/2015 tarihli raporunun sonuç bölümünün (2) numaralı kısmında "Çok miktarda sentetik kannabinoid emdirilmiş ve emdirilmemiş bitkisel madde, üzerlerinde bulaşıklılık saptanan leğen, gaz maskesi, huni, damacana, sulama ibriği ve terazinin birlikte bulunması hususu tüm olarak değerlendirildiğinde, sorulduğu üzere bu malzemelerin imalatta kullanılmış olduğu oy birliği ile mütalâa olunur." şeklinde görüş bildirilmiş ise de ele geçirilen tüm madde ve materyaller ile Uyuşturucu Maddelere Dair 1961 Tek Sözleşmesinin 1. maddesinin 1 (n) bendine göre "XLR-11’’ isimli sentetik kananabinoidin imal edilmeye elverişli olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Ele geçen uyuşturucu madde miktarı ve imalde kullanılan malzemeler dikkate alındığında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2- Ele geçen uyuşturucu madde miktarı ve imalde kullanılan malzemeler dikkate alındığında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükmün, BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, tutuklu kalınan süre ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3823, Karar No: 2021/7821, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3823 E.  ,  2021/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13186, Karar No: 2014/15767, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13186 E.  ,  2014/15767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve... 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 3.Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ... Mahallesi ... ... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ... Mahallesi ... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının ... Mahallesi ... adresinde oturduğu belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayını... Mahallesi ... adresinde oğlunun yanında ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1126, Karar No: 2020/4095, Tarih: 14.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1126 E.  ,  2020/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 06.12.2018 tarih ve 2018/292-2018/352 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 13.10.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalının kendi markası ile üretip sattığı ürünlerle müvekkiline ait faydalı model ve endüstriyel tasarım tescil belgelerinden doğan haklarına tecavüz ettiğini, davalının eyleminin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının eylemlerinin endüstriyel tasarım tescil belgesinden doğan haklarına tecavüz ettiğinin tespitini, eylemlerinin durdurulmasını, taklit ürünlerin üretiminde kullanılan tüm araçlara el konulmasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, faydalı modelin yenileme ücretinin ödenmemesi nedeniyle hükümsüz kılındığını belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise davaya dayanak endüstriyel tasarım tescil belgesine konu ürünün yenilik ve ayırt edicilik özelliği bulunmadığından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, ürünlerin yüzeyinde bulunan boşaltmalardan oluşan desen ile farklılaştıkları ve ayırt edici nitelik kazandıkları bu boşaltmaların montaj için zorunlu olmaları ve montajdan sonra görünmeyecek olmaları nedeniyle farklılık olarak kabul edilemeyeceğine dair bilirkişi görüşü mevcutsa da, diğer bilirkişi raporlarında bu durumun tasarımların kıyaslanmasında dikkate alınması gerektiği yönünde görüş belirtildiği, davalı-karşı davacının ürünün üzerindeki küçük geometrik düzen farklılıklarının mevcut olduğu, ayırt edici niteliği oluşturan bu desenin ürünün monte edileceği araçlar ile uyumluluğu ile doğrudan alakalı olduğu, tüketicinin satın alma sebebini de belirleyecek yapıda olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı dava ile ilgili karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Asıl davada verilen kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Asıl davada verilen kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacıdan alınmasına, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9490, Karar No: 2012/14118, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9490 E.  ,  2012/14118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7255, Karar No: 2024/560, Tarih: 05.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/7255 E.  ,  2024/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasçılıktan çıkarma ve vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mirasbırakanı ...'ın 25.02.2018 tarihinde öldüğünü, geriye tek mirasçı olarak oğlu davacının kaldığını, mirasbırakanın gözlerinin görmediğini, obsesif kişilik bozukluğuna sahip olduğunu, müvekkilinin doğumundan itibaren tüm bakımını anneannesinin üstlendiğini, mirasbırakanın temizlik takıntısından dolayı sürekli otellerde kaldığını, müvekkilinin evlenmesini engellediğini, evlendikten sonra ise sürekli huzursuzluk çıkardığını, davalının mirasbırakanın bakıcı olduğunu, mirasbırakanın 12.09.2017 tarihinde iki ayrı vasiyetname düzenlediğini, vasiyetnamenin birinde davacı oğlunu mirasçılıktan çıkardığını, diğer vasiyetnamede ise mercedes marka aracını davalıya vasiyet ettiğini, mirasbırakanın fiil ehliyetinin bulunmadığını, 12.09.2017 tarihli mirasçılıktan çıkarma ve mal vasiyeti içerikli vasiyetnamelerinin iptaline karar verilmesini, olmazsa tenkis edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakanın akıl sağlığının yerinde olduğunu, davacının annesini evine dahi sokmadığını, annesine hakaret ve küfür ettiğini, yardıma muhtaç annesine bakmadığını, mirasçılıktan çıkarılan kişinin tenkis talebinde bulunamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakanın düzenlediği 12.09.2017 tarihli noterde düzenlenen mirasçılıktan çıkarma ıskat belgesinin usulüne uygun olduğu, çıkarma nedenlerinin ayrıntılı olarak gösterildiğini, Mahkemece dinlenen davalı tanıkları davacı mirasçının, mirasbırakana karşı aile hukukundan doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmediğini doğruladıklarını, mirasbırakanın işlem tarihinde tasarruf ehliyetinin bulunması nedeniyle mirastan çıkarma işleminin iptali talebinin yerinde görülmediği, davacının tenkis talebi yönünden davacı mirastan ıskat edildiğinden artık tenkis talebinde de bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar