muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1818, Karar No: 2015/3073, Tarih: 12.05.2015

ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a- Sanık ... hakkında .. ve ..’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında ...faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ...'yi faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... ...i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlerde 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinin uygulandığı bentlerde yer alan "müebbeten " ibarelerinin yerine "3 yıl süreyle" ibarelerinin,

b- Sanık ... hakkında mağdurlar .. ve ..’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ... ve ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ...faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ...’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı bentlerde yer alan "765 saylı TCK’nun 51. maddesi " ibarelerinin yerine "765 sayılı TCK'nun 51/2. maddesi" ibarelerinin,

c- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında .. kasten öldürme suçundan kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı bölümde yer alan "765 sayılı TCK'nun 51. maddesi" yerine "5237 sayılı TCK’nun 29. madddesi" ibaresinin eklenmesine,

d- İçtima hükümlerinin uygulandığı bentlerde yer alan sonuç cezaların sanıklar ... ve ... için 20 yıl 62 ay 4 gün; sanık ... için 32 yıl 42 ay 20 gün; sanıklar ..., ... ve ... için 16 yıl 21 ay 10 gün olarak,

e- Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ... hakkında ...'i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

a- Tanıklar ... ve ...'in beyanlarına göre; maktül ...'in olayın ilk başlangıcında ... ile ... arasındaki kavganın bulunduğu yere gitmekte olduğu sırada ... ve ... tarafından yapılan atışlar ile faili belli olmayacak şekilde öldürüldüğü anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre;

aa-765 sayılı TCK'nun 20 ve 31. maddeleri uyarınca 3 yıl süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre;

aa-765 sayılı TCK'nun 20 ve 31. maddeleri uyarınca 3 yıl süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi,

bb- Haksız tahrik nedeni ile indirim yapılırken 765 sayılı TCK'nun 51. maddesinin ilgili bendine yer verilmemesi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7037, Karar No: 2025/1399, Tarih: 04.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/7037 E.  ,  2025/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/440 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2. Kabule göre de; hüküm fıkrasının ikinci bendinin üçüncü paragrafında, sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmadığı gerekçesiyle hapis cezasının ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine rağmen, devam eden paragrafta sanığın geçmişteki hali ve yargılama sürecindeki davranışları gözetilerek tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğundan bahisle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17279, Karar No: 2011/10769, Tarih: 11.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17279 E.  ,  2011/10769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, kasten yaralama, kavgada korkurtmak amacıyla silah boşaltma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kavgada korkutmak amacıyla silah boşaltma suçundan verilen beraat kararı ile sanık ...'ya ait taşıma ruhsatlı silah ve eklerinin iadesine ilişkin hükmü temyizde hukuki yararı olmadığı gibi bu hükmün gerekçesine yönelik temyizide bulunmadığından sanık ... müdafiinin bu hükme ilişkin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİ- NE),

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında müşteki...l'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Sanıklar hakkında müşteki....'e karşı kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında müşteki ...'na karşı kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların mahkumiyetine karar verildiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanete kayıtlı 14351 seri nolu tabanca ve eklerinin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7907, Karar No: 2009/11285, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7907 E.  ,  2009/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.11.2004 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2005 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.10.2009 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 24.03.2004 günlü ve 01.05.2004 tarihinden geçerli hasılat kira ilişkisinin haksız bozulması nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davacıya yapılan ihalenin yasaya aykırı olduğunu, ilgililer hakkında cezai kovuşturma başlatıldığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istek hüküm altına alınmıştır.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Davada dayanılan 24.03.2004 günlü hasılat kira sözleşmesini davacı ile belediyeyi temsilen belediye başkanı imzalamıştır. Sözleşmenin bir encümen veya meclis kararına dayandırılmadığı görülmektedir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “meclisin görev ve yetkileri” başlıklı 18.maddesinin (e) bendinde taşınmazın üç yıldan fazla kiralama yetkisi meclise, aynı yasanın “encümenin görev ve yetkileri” başlıklı 34.maddesinin (g) bendi ise süresi üç yılı geçmemek üzere taşınmaz kiralamasına karar vermek yetkisi belediye encümenine tanınmıştır. Yine 3939 sayılı Kanunun belediye başkanının görev ve yetkilerini sayan 38.maddesi bentleri içinde belediye başkanının encümen veya meclis kararı olmaksızın taşınmazı kiraya vereceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Kısaca, encümen veya meclis kararı olmadan belediye başkanının yaptığı kira sözleşmesi geçersizdir. Sözleşme geçersiz olunca, geçersiz sözleşmeye dayanarak cezai şart alacağı da istenemeyeceğinden davanın reddi gerekir.

Mahkemece yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak, istem yazılı olduğu şekilde hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6882, Karar No: 2019/3756, Tarih: 05.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6882 E.  ,  2019/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş;karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu ...... Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2013 yılında, ...... Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili ...... Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili ...... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...... mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak esas alınan ...... mahallesi 142 ada 64 parsel, farklı mahallede ve dava konusu taşınmazdan 20 km uzaklıkta olup, dava konusu taşınmazdan, farklı yer ve özellikte olduğundan taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığı anlaşıldığından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde değer kaybı olmayacağı gerekcesiyle ilk karar bozulmuşsa da, bozma sonrası hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda bu bölüme ilişkin olarak değer kaybı hesaplanıp kamulaştırma bedeline ilave edilmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Kabule göre de;

3)Bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk karar ile hüküm altına alınan bedelden düşük olduğundan, tespit edilen kamulaştırma bedeline 02.11.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 02.02.2015 gününe kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11808, Karar No: 2015/24481, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11808 E.  ,  2015/24481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhinde iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu şirket vekilinin, müvekkili şirketin temsil ve ilzamı için çift imzanın gerekli olduğunu, takibe konu bonolarda yer alan imzanın şirket yetkililerinden ...'nin imzasının bulunmadığını, borcun tamamını ve fer'ilerinin kabul etmediklerini ileri sürerek müvekkili aleyhindeki takibin iptali ile alacaklının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan bonolarda tek imza bulunduğu gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, takip konusu bonolardan tanzim tarihi 28.05.2012 olan bonoda iki ayrı imzanın bulunduğu, dosyaya ibraz edilen ... 6. Noterliği'ninin 26.05.2010 tarihli imza sirkülerine göre borçlu ....'ni temsil ve ilzama yetkili kişilerin, ... ve .... olup bahsi geçen yetkili kişilerin şirket unvanı veya kaşesi altına atacakları müşterek imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları, 03.10.2012 tarihinde ise şirket müdürlerinden ....'in müdürlük görevinin sona erdiği görülmüştür.

Takip dayanağı tanzim tarihi 28.05.2012 olan bonodaki imzaların borçlu şirket yetkilillerine ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece; tanzim tarihi 28.05.2012 olan bono yönünden şirketi temsile yetkili olan ... ve ....'in imzalarının bulunduğu belge asılları toplanarak, borçlu şirket adına atılan imzaların adı geçen yetkililere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7448, Karar No: 2022/1119, Tarih: 15.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7448 E.  ,  2022/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.04.2016 tarih ve 2014/837 E. - 2016/271 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... Tarım Ltd. Şti., ... ve ... vekili ve davalı ... ile ... tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı Gök Tarım Ürünleri Çiçekçilik A.Ş. arasında 22.09.2010 ve 02.07.2012 tarihlerinde Genel Ticari Kredi Sözleşmeleri imzalandığını, kredi sözleşmesine istinaden muhtelif tarihlerde parçalar halinde kredi kullandırıldığını, davalı borçluların 02/07/2012 tarihli sözleşmeyi 3.250.000,00 TL limitle müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla, 22/09/2010 tarihli sözleşmeyi 1.625.000,00 TL limitle müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, asıl borçlu şirketin ticareti terk ederek mallarını kaçırdıklarının tespit edilmesi üzerine kredi hesaplarının 08.07.2014 tarihinde kat edildiğini, davalılara ihtarname gönderilerek borcun ödenmesinin istendiğini, ancak ihtara rağmen borcun ödenmemesi üzerine borçlular hakkında Antalya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2014/7420 Esas sayılı dosyası ile asıl borçlu hakkında 2.475.000,00 TL üzerinden davalılar ..., ..., ... ve ... hakkında ise 1.625.000,00 TL üzerinden takip başlatıldığını, davalıların 02/07/2012 tarihli sözleşmeden

de sorumlu olmaları sebebiyle haklarında ayrıca ek takip başlatılacağını, davalıların borca, faize ve fer'ilerine itiraz ettiklerini ve takibin durduğunu, davalıların sözleşmede belirtilen sorumluluk tutarlarına ilişkin yazıların davalıların el yazısı ile yazılma zorunluluğunun olmadığını, buna ilişkin zorunluluğun 01.07.2012'den sonra uygulanmaya başlandığını ancak taraflar arasındaki sözleşmelerin ilkinin 22/09/2010 tarihli olduğunu, 02/07/2012 tarihinde imzalanan sözleşmedeki sorumluluk tutarlarına ilişkin yazıların ise davalılara ait olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalılar hakkında alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.