muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/584, Karar No: 2022/2180, Tarih: 14.03.2022

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre, düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440 ıncı maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından, davalının sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2-Davalının mahkemece aleyhine hükmedilen harca yönelik karar düzeltme istemine yönünden;

Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 492 sayılı Harçlar Kanunu 13. maddesinde harçtan muafiyet kapsamında olan işlemler sayılırken (j) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu sayılmış olup, belirtilen Harçlar Kanunu (1) sayılı tarifede yargı harçları düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı kurum açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, Mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usule aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu itibarla da verilen kararın zuhulen onandığı, yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 20.10.2021 günlü ve 2021/5937 Esas – 2021/10405 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve belirtilen gerekçeyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 20.10.2021 günlü ve 2021/5937 Esas – 2021/10405 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2.) ve (5.) bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Harçlar Kanunu gereğince davalı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 25,20-TL başvuru harcı, 431,35-TL peşin/nisbi harç olmak üzere toplam 456,55-TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davalıya iadesine” ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 14.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8724, Karar No: 2006/10477, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8724 E.  ,  2006/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı kadastro teknisyeni bilirkişinin sözünü ettiği dava konusu taşınmazlara ilişkin yenileme kadastro tutanakları ve tapu kayıtlarının merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel MAHKEMEYE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/800, Karar No: 2015/1409, Tarih: 16.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/800 E.  ,  2015/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2010/431-2013/503

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, patlama nedeniyle binada oluşan hasar bedeli ile yoksun kalınan kira bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece ,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin, kiralayan ve kiralananın maliki olan Çetin Kılınçkayanın mirasçıları olduğunu, binanın zemin + 2 katlı olduğunu, 2. katta murisin eşi H.. K.. 'nın ikamet ettiğini, 1. katın bir ailleye, zemin katta bulunan 4 B numaralı yerin depo olarak davalı R.. Ö..'na, 4 A no.lu dükkanın da bisiklet tamircisi olarak 3.kişiye kiralandığını, 25/08/2010 tarihinde sabah 08:00 ile 08:10 saatleri arasında büyük bir patlama olduğunu, yapılan incelemede patlamanın R.. Ö.. 'nun kiraladığı zemin kat 4 B numaralı depo olarak kiraladığı dükkanda meydana geldiğini , binada yapılan incelemelerde, binanın onarılmayacak durumda olduğunu, can ve mal güvenliği açısından tehlike arz ettiğini, bu nedenle binanın boşaltılması ve yıkılması gerektiğinin bildirildiğini, meydana gelen patlama nedeniyle müvekkiline ait taşınmazda doğmuş olan zararın ve kira kayıplarının tespiti ile belirlenecek zarar ve ziyan bedeli üzerinden şimdilik 30.000,00 TL'nin tahsilini istemiş, 04.12.2012 tarihli ıslah dilekçesinde ise talebini, 115.555,39 TL taşınmaz bedeli 48.983,83 TL kira kaybı bedeli olmak üzere toplam 164.539,22 TL tazminat alacağı olarak belirlemiştir.Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 115.555,29 TL taşınmaz bedeli ve 380,00 TL kira kaybı tazminatının davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Bir kimsenin şahıs varlığı ya da malvarlığında iradesi dışında meydana gelen zarar maddi zarardır. Malvarlığında meydana gelen eksilme iki şekilde olabilir. Bu ya fiili zarar ya da yoksun kalınan kâr şeklindedir.

Fiili zarar kişinin malvarlığının mevcut durumunda iradesi dışında oluşan fiili bir azalmayı yoksun kalınan kâr ise, malvarlığında meydana gelebilecek artışın, haksız fiil nedeniyle önlenmesiyle oluşan azalmayı ifade etmektedir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesine göre kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.

Fiili zarar kişinin malvarlığının mevcut durumunda iradesi dışında oluşan fiili bir azalmayı yoksun kalınan kâr ise, malvarlığında meydana gelebilecek artışın, haksız fiil nedeniyle önlenmesiyle oluşan azalmayı ifade etmektedir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesine göre kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında kira ilişkisinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalıya kiralanan yerde, davalının kusuru sonucu meydana gelen patlama nedeniyle davacılara ait binanın tamamında hasar oluştuğu, binanın yıkılmasını gerektirdiği, davacıların bina bedeli dışında, bina yapılıncaya kadar binadaki tüm kiralananlardan elde edeceği kira gelirlerinden de yoksun kaldığı açıktır. Bu nedenle davalı, olay tarihinden hasar gören bina ile aynı nitelikteki bir binanın yeniden yapılması süresine kadar mahrum kalınan kira kaybından sorumlu olacaktır. Haksız fiilin meydana gelmesiyle birlikte mahrum kalınan tüm kira zararının doğduğunun ve tamamının istenebilir hale geldiğinin kabulü gerekir. Ancak davacı vekilince olay tarihinden karar tarihine kadar olan süre için yoksun kalınan kira kaybı talep edilmiştir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3472, Karar No: 2018/5570, Tarih: 13.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3472 E.  ,  2018/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

..................

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kendi dairesinin alt katında ikamet eden davalının kendi balkonuna tente yaptırdığını, tentenin müvekkilinin balkon görüntüsünü engellediğini, çirkin bir görüntü de oluşturduğunu, tente üzerine kuşların pislettiğini, açıldığı zaman balkonda oturulamadığını beyan ederek; davaya konu tentenin kaldırılarak müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmeye karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; mimari projede gölgelik olarak kullanılan tentenin olmadığı, davacıya ait 2. kat 4 nolu dairenin batı balkonunun altına yapılan tentenin vasıf ve niteliği itibariyle körüklü tente olduğu, açılır kapanır katlanabilir ve sökülebilir bir imalat niteliğinde bulunduğu, mevcut tentenin sürekli açık olması halinde davacının balkonuna sereceği büyük çamaşırların rahatça asılamayacağı ve tentenin kir, toz, çamur kuş pislikleri ve benzeri şeyleri tutabilecek şekilde olduğunun tespit edildiği ve bu hali ile KMK'nın 18. maddesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 22/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda nitelikleri belirtilen ve davalıya ait 2 nolu dairenin balkonunda bulunan ve davalı tarafından kullanılan açılır kapanır tentenin Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesine aykırılık nedeniyle kaldırılmak suretiyle davalının vaki el atmasının önlenmesine, davalıya bu konuda bir (1) ay mehil verilmesine, eski hale getirme masraflarının davalı tarafından karşılanacağının hatırlatılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; mahkemece dava konusu taşınmazdaki projeye aykırılıklar bilirkişi raporu ile belirlenip ortak alan olduğu anlaşılan yerlere davalı tarafından yapılan müdahale tespit edilerek müdahalenin önlenmesine ve tayin edilen süre içerisinde projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verildiğine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, hüküm fıkrasının 1. bendinde, "Davanın kabulüne, 22/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda nitelikleri belirtilen ve davalıya ait 2 nolu dairenin balkonunda bulunan ve davalı tarafından kullanılan açılır kapanır tentenin KMK 18. maddesine aykırılık nedeniyle kaldırılmak suretiyle davalının vaki el atmasının önlenmesine,

2- Mahkemece, hüküm fıkrasının 1. bendinde, "Davanın kabulüne, 22/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda nitelikleri belirtilen ve davalıya ait 2 nolu dairenin balkonunda bulunan ve davalı tarafından kullanılan açılır kapanır tentenin KMK 18. maddesine aykırılık nedeniyle kaldırılmak suretiyle davalının vaki el atmasının önlenmesine,

" şeklinde hüküm kurularak karar verilmiş ise de, hüküm fıkrasında projeye uygun hale getirilmesine karar verilen bağımsız bölümün tapu kaydı/adres bilgilerinin belirtilmemesi, infazda tereddüt oluşturabileceğinden bu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ancak; bu eksiklik kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 2. satırındaki "davalıya ait" ibarelerinden sonra gelmek üzere,........., 1218 ada 1 parselde kain, .......... ibareleri eklenmek suretiyle hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi..........
Yargıtay — Esas No: 2011/6292, Karar No: 2011/1212, Tarih: 27.09.2011

22. Hukuk Dairesi 2011/6292 E., 2011/1212 K.

**22. Hukuk Dairesi 2011/6292 E., 2011/1212 K.**

**- ACENTE

- FESHİN GEÇERSİZLİĞİ

- İŞE İADE

- SIFAT YOKLUĞU**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 116 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı husumetten reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı şirket, H…

… irtibat bürosunun acentelik sözleşmesi ile dava dışı Münevver'e devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin 08.03.2010 tarihinden itibaren tüm hak ve borçları ile anılan acenteye geçtiğini, bu nedenle davanın taraf sıfatı yokluğundan dolayı reddedilmesi gerektiğini, esas yönünden ise iş sözleşmesinin acente tarafından haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece sigorta kaydına göre davacının dava dışı Münevver'in işçisi olduğu, davacı ile davalı arasında iş ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

TTK m. 116/1'e göre acente; "ticari mümessil, ticari vekil, satış memuru veya müstahdem gibi tabi bir sıfat olmaksızın bir mukaveleye dayanarak muayyen bir yer veya bölge içinde daimi bir surette ticari bir işletmeyi ilgilendiren akitlerde aracılık etmeyi veya bunları o işletme adına yapmayı meslek edinen kimseye" denir. Buna göre acente, sözleşmelerde aracılık etmek ve sözleşmeleri işletme adına yapmak üzere iki faaliyette bulunmaktadır. Aynı Kanun'un 116. maddesinin ikinci fıkrasında aracı acente hakkında telallık, işletme adına sözleşme yapma yetkisini haiz acente hakkında komisyon hükümlerinin, bunlarda da hüküm bulunmaması halinde vekalet hükümlerinin tamamlayıcı hüküm olarak kullanılması gerektiği belirtilmiştir.

Acentenin tanımından da anlaşılacağı üzere en önemli unsuru ticari mümessil, ticari vekil, satış memuru veya hizmetli gibi tacire bağımlı olmamasıdır. Acente kendi faaliyet düzenini, çalışma saatlerini ve zamanını serbestçe tayin edebiliyorsa bağımsız sayılır. Acente, bağımsızlık ilkesi gereği, kural olarak işletmenin masraflarını ve rizikosunu bizzat taşımalı, kendi personelini kendisi tayin etmeli, kendi firmasına ilişkin antetli kağıtları kullanmalı, kendi ticari defterlerini tutmalı, müşterilerini kendisi seçmeli kısaca kendi ticari işletmesini bağımsız bir tacir sıfatıyla işletmelidir. Bu nedenle müvekkili acenteye faaliyet ve çalışma düzenine ilişkin olarak idari nitelikli emir ve talimat veremez.

Somut olayda, davacı işçi davalı şirkete ait işyerinde 15.12.2007 tarihinden itibaren müşteri hizmetleri sorumlusu olarak çalışmakta iken, davalı şirket ile dava dışı Münevver arasında yapılan 27.02.2010 tarihli acentelik sözleşmesi gereğince 08.03.2010 tarihinden itibaren Münevver işçisi olarak gösterilmiş ve iş sözleşmesinin feshedildiği 29.06.2010 tarihine kadar aynı işyerinde çalışmasını sürdürmüştür. İş sözleşmesi uyarılara rağmen yapmakla ödevli bulunduğu görevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile feshedilmiştir. Fesih bildirimi her ne kadar Münevver H…

… Acente Müdürü sıfatı ile imzalanmış ise de, davalı tanığı Serdar, Münevver'in kuruluşundan beri M…

… kargoda çalıştığını, önceleri müşteri hizmetleri servisinde, sonra müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, H…

… şubesinin açılmasından sonra müdür olarak atandığını açıklamıştır. Münevver de davacının M…

… kargonun H…

… şubesinde çalıştığını, işten çıkmak istediğini, bunu insan kaynaklarına bildirdiklerini, fesih bildiriminden haberi ve bilgisinin bulunmadığını, kimin hazırladığını bilmediğini, işyerine geldiğinde hazırlanmış bir fesih bildiriminin imzasına açıldığını gördüğünü belirtmiştir. Davacı tarafından dosyaya sunulan davalı şirkete ait Mayıs ve Haziran 2010 aylarına ait ücret puantaj çizelgesi fotokopilerinde Münevver şube müdürü olarak gösterilmiştir. Davacıdan 06.09.2010 tarihinde bir olayla ilgili istenen savunmaya ilişkin yazı ile 16.10.2009 tarihinde verilen ihtar cezası davalı şirketin bölge müdürü tarafından imzalanmıştır.

Dosya içeriğine ve özellikle davalı tanıklarının beyanlarına göre davalı şirket ile dava dışı Münevver arasında yapılan acentelik sözleşmesinin TTK m. 116'ya uygun bulunmadığı, davalı şirketin daha önce çalışan kişi ile acentelik sözleşmesi yaptığı ve acente olarak gösterilen Münevver'in personelini tayin etme ve işten çıkarma yetkisi bulunmadığı, yönetim hakkının davalı şirkette olduğu, acente olarak gösterilen kişinin bağımsız bir tacir sıfatıyla hareket etmediği anlaşılmaktadır. Buna göre davacı işçi başlangıçtan itibaren davalı şirketin işçisi olduğundan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddi doğru bulunmamıştır.

Öte yandan, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiği davalı şirketçe kanıtlanmadığından feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmelidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

H ü k ü m: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-) Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ İŞE İADESİNE,

3-) Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

H ü k ü m: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-) Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ İŞE İADESİNE,

3-) Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-) Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-) Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-) Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-) Davacı tarafından yapılan (102.00) TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-) Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 27.09.2011 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18107, Karar No: 2024/3455, Tarih: 28.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18107 E.  ,  2024/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/515 E., 2016/407 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair delillerin mevcut olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine arama kararı ile sanığın ikametinde yapılan aramada çuvallar içinde 5 kental emval ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ormandan ağaç kesmediğini, dere kenarına sürüklenmiş ağaç dallarını topladığını

beyan etmiştir.

Suça konu emval üzerinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda emvalin kendiliğinden göçen veya kurumuş ağaçların dip ve dallarından elde edildiği ve maddi değerinin kalmadığı tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, emvalin devrik veya kurumuş ağaçlardan temin edildiğinin anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarihli, 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu (5326 sayılı Kanun) gereğince kabahat nevine dönüşüp eylem tarihi olan 17.12.2014 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi gereğince kabahatli hakkında Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9722, Karar No: 2011/17166, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9722 E.  ,  2011/17166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.