muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/172, Karar No: 2005/195, Tarih: 23.03.2005

*Yukarıda sözü edilen 2888 Sayılı Kanunla değişik 29. maddenin getirdiği kanuni ipotek hakkı gayrimenkulü takip edeceğinden, vakıf şerhi artık yasal bir takyittir. Bu niteliği itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3.maddesi bu davalarda uygulanmaz.*

*Dosya içersinde bulunan Kadastro tutanaklarının incelenmesinden, dava konusu taşınmazın dayanak tapu kayıtlarının bulunduğu ve bu tapu kayıtlarına istinaden malikleri adına tespit edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, bu dayanak tapu kayıtları getirtilmemiştir. Dosyaya getirilen ve tercümesi yapılan kayıt ile kadastro tutanağında yazılı dayanak kayıtların sıra numaraları birbirini tutmamaktadır. Vakıflar Kanununda değişiklik yapılmasına dair 4.4.1995 tarih ve 4103 Sayılı Yasanın 27. maddesi uyarınca vakfın cinsine bakılmaksızın, mevcut mukataalı veya icrateynli taşınmazların mülkiyetleri taviz bedeli ödenmedikçe kullanıcıya geçmez. Davacı idare de, dava konusu taşınmazın geldi kayıtlarında vakıf şerhi bulunduğunu, bedel ödenmeden kaldırılamayacağını ileri sürmektedir. Belirtilen tüm bu yasa hükümleri ve ilkelerin ışığı altında öncelikle dava konusu taşınmazın kadastro sırasında tesbitine esas alınan tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren bütün intikalleri ile birlikte şahsiyet ve vakfiyet durumlarını gösterir kayıt ve öteki belgeler ilgili merciilerden getirtilmeli, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden ve Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı, vakfın niteliği, dava konusu taşınmazın vakıf malı olup olmadığı araştırılıp, belirlenen sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.*..)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

**S O N U Ç :** Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle **ONANMASINA**, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/3/2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25287, Karar No: 2014/11686, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25287 E.  ,  2014/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/42-2013/308

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda dava konusu taşınmazın kalem fabrikası sahası ve fabrikaya bağlı sundurma tesisi ve içerisinde 20 adet kavak ağacının bulunduğu, fabrika tesisinden önce tarla ve fındık bahçesi olduğunun belirtildiği gibi, keşif esnasında çekilen taşınmaza ait fotoğraflardan da taşınmazın yapılar dışında kalan bölümünün tarım arazisi niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-1 maddesi gereğince arazilerde, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilir.

Bu durumda, tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza bulunduğu bölgedeki ekilebilir net ürün geliri esas alınarak değer biçilmesi ve resmi veriler getirtilerek raporun denetlenmesi gerektiği gözetilmeden, bu yönteme uygun hesaplama yapmayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırılan alan içerisinde kalan 2 adet sundurma ve betonarme duvara değerlendirme tarihi olan 2013 yılı ocak ayında ilan edilen bayındırlık birim fiyatlarına göre değer biçilmesi gerekirken, 2012 yılı ocak ayında ilan edilen birim fiyatını 2013 yılı ocak ayına endekslemek suretiyle düşük bedel tespiti,

3) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan korkuluk, beton kütle ve saha betonuna ait birim fiyatları ilgili kuruluşlardan getirtilip, bilirkişi kurulu raporunun denetlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan korkuluk, beton kütle ve saha betonuna ait birim fiyatları ilgili kuruluşlardan getirtilip, bilirkişi kurulu raporunun denetlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4) Dava konusu taşınmazın dere tarafında bulunan ve kısmen kamulaştırılan bölümde kalan beton duvarın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yararlanmaya elverişli durumda olup olmadığı tespit edilerek; yararlanmaya elverişli durumda değilse tamamının bedelinin tespiti, yararlanmaya elverişli durumda ise eski niteliği dairesinde kullanılabilecek duruma getirilebilmesi için gereken gider ve bedelin belirlenerek kamulaştırma bedeline ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5) Dava konusu taşınmazdaki ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerine ait resmi veriler İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

6) 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine a fıkrası olarak "Kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde tespit edilen bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir" hükmü getirilmiş olduğundan, Anayasa Mahkemesi'nin kararı da gözetilerek kamulaştırma bedeline 23.05.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkemece verilen kararın taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda yukarıda açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18350, Karar No: 2019/7256, Tarih: 17.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18350 E.  ,  2019/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile 16.10.2006 tarihinde gayrimenkul alım satım taahhüdü sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme uyarınca davalının ... Bölgesi ... Mah. 28010 Ada 1 Parselde yapımı devam eden 302/2 nolun binanın 8 nolu dairesini satmayı ve karşılığında seramik, duvar kağıdı ve 127.000,00 TL bakiyenin parçalı şekilde davalı şirkete ödenmesinin kararlaştırıldığını, sözleşmede söz konusu dairenin Temmuz-Ağustos 2006’da devrinin yapılmasının kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince davalıya 54.706,33 TL tutarında ithal seramik, ihtal seramik bordürü ve ithal duvar kağıdı teslim ettiğini, nakit olarak ise 11.282,44 TL ödeme yaptığını ancak davalının sözleşmenin açık hükmü ve şifahen ısrarlı taleplerine rağmen bugüne kadar devri gereken daireyi devretmediğini, ... 4.Noterliği’nin ihtarnamesiyle davalıdan yapılan ödemelerin ve malzemelerin bedellerinin iadesinin talep edildiğini ancak iade edilmediğini, davalı ile aralarında yapılan sözleşmenin geçerli olmadığını, bu nedenle davalının elinde sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca bulunan bedelin iadesi gerektiğini beyan ederek; toplam 165.988,77 TL’nin iadesine, talep edilen bedelin çek tanzim tarihleri, fatura tarihleri ve nakit ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 165.988,77 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bu miktarın 147.250,52 TL'sine 01/09/2007 tarihinden itibaren, 18.738,25 TL'sine dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-''Sulh'' 6100 Sayılı HMK'nın 313. vd. maddelerinde davaya son veren taraf işlemlerinden biri olarak düzenlenmiştir. HMK'nın 313/1.maddesine göre; sulh, görülmekte olan bir davada tarafların arasındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla yapmış oldukları sözleşme olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Karar kesinleşinceye kadar yapılan her türlü sulh anlaşması mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh, ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında davalı taraf 08.10.2014 havale tarihli dilekçesi ile uyuşmazlık konusu gayrimenkulün davacıya devine ilişkin protokol imzaladıklarını beyan etmiş ve imzaladıkları protokolü sunmuştur. Davacı ..., davalı şirket ve müşterek/müteselsil kefil ... ... tarafından imzalanan 23.07.2011 tarihli protokolün incelenmesinde; protokol konusunun; bozma öncesi verilen ... 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01.07.2010 tarih 2009/316 Esas 2010/329 Karar Sayılı kararının icrası için başlatılan ... 11.İcra Müdürlüğü’nün 2010/10873 sayılı takip dosyasındaki alacağa karşılık olarak borçlunun 29.04.2004 ve 06703 yevmiye no’lu kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan 28010 ada 1 pafta parselde 302/2 no’lu binanın 8 nolu dairesinin Musatafa Şen veya göstereceği kişiye devrinin sağlanması ve buna mukabil ... 11.İcra Müdürlüğü’nün 2010/10873 sayılı takip dosyasındaki alacaktan tahsil harcı borçluya ait olmak üzere 170.000,00 TL’nin düşülmesi olarak belirtildiği, alacaklının ... 11.İcra Müdürlüğü’nün 2010/10873 sayılı takip dosyasındaki bakiye alacağın tahsili için gerekli işlemleri yapmakta serbest olacağını kararlaştırdıkları anlaşılmıştır. Mahkemece her ne kadar;''..Davalı vekili yargılama sırasında ... 9. Ticaret Mahkemesinin bozulan 2009/316 esas sayılı dosyasına konu kararının infazı aşamasında dava konusu taşınmazın davacıya teslim edildiğini, bu sebeple yargılamanın konusuz kaldığını beyan etmiştir. Bunun üzerine taraflar arasındaki gayrimenkul satış sözleşmesine konu dairenin tapu kaydı ile taraflar arasında imzalanan 23.07.2011 tarihli protokol getirtilmiş, yapılan incelemede protokolün davanın konusuz kalmasını doğuracak biçimde imzalanmadığı, aksine davanın sonuçlanmış olması sebebiyle ... 11. İcra Müdürlüğünün 2010/10873 sayılı takip dosyasındaki alacağa mahsuben ödenmesine ilişkin olduğu, yani iş bu davanın sonuçlanması halinde infazına ilişkin bir anlaşma olduğu, bu anlaşmanın başkaca bir takım şartlar içerdiği, ayrıca dava konusu olmayan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/421 esas sayılı dosyasında taraflar arasındaki davanın konusuz kalacağının hükme bağlandığı görülmüş, protokolün ve gayrimenkulün davacının belirlediği kişi adına tescilinin davayı konusuz bırakmadığı, aksine davanın sonuçlanması aşamasından sonraki icrası safhasıyla ilgili şartlı hükümler içerdiği...'' gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de taraflarca imzalanan ve mahkemeye sunulan söz konusu protokolün HMK'nın 313. vd maddeleri gereğince ''sulh'' niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sulh protokolü gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1425, Karar No: 2012/7673, Tarih: 20.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1425 E.  ,  2012/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafinin kusur durumuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;ancak,

1- Dosya içeriğine göre; Karatay Belediyesi tarafından yaptırılan pazar yeri inşaatının yapımı işini ihale ile alan müteahhit sanık ...'in, ... ve sanık ...'ın sahibi olduğu ...Elektrik İnşaat Malzeme Nakliye Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne inşaatın elektrik işini anlaşma ile verdiği, olay günü ...'ın lastik tekerlekli, dört ayaklı, ayaklarından ikisi kum mıcır üzerine, ikisi parke taş üzerine sabitlenmeksizin konulan seyyar iskele üzerine, vidasız ve bağlantısız basit kalaslara ilave olarak 1,5 m. yükseklikte profil merdiven koyup, sanık ...'ın merdivene el ile destek vermesiyle yetinerek çatıya aydınlatma lambası taktığı esnada, sağlam zemine oturtulmayan iskelenin oynaması ve üzerindeki merdivenin sallanmasıyla dengesini kaybedip 4,5 m. yüksekten düşerek öldüğü olayda; sanık ...'ın ölen ...'ın ağabeyi olduğunu ifade etmesi karşısında, ölenin sanık ...'ın kardeşi olup olmadığına dair nüfus kaydı dosya içerisine alınarak, ölenin eşi olan ...'ın ifadeleri de değerlendirilerek meydana gelen neticenin münhasıran sanık ...'ın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açıp açmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezaların türü ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2998, Karar No: 2017/3493, Tarih: 21.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2998 E.  ,  2017/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/3527, Karar No: 2021/13900, Tarih: 10.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3527 E.  ,  2021/13900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2020/1922-2020/1850

İlk Derece

Mahkemesi : ... 19. İş Mahkemesi

Dava, 7143 sayılı Yasa’nın 23. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya ilave edilen Ek 18. madde kapsamından faydalandırılması gerektiğinin tespiti ile alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile davalı Vakıf vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili ile davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava değerinin miktar itibariyle duruşma sınırı altında kalması nedeniyle, davalı Vakıf vekilin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; 506 sayılı Yasanın geçici 20. maddesi kapsamında kurulmuş bir sosyal güvenlik kuruluşu olan davalı vakıftan davacının yaşlılık aylığı aldığı, 7143 sayılı Yasa ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Ek 18. madde gereği davalı vakıftan yaşlılık aylığı alanlarında Ramazan ve Kurban bayramında 1000’er TL bayram ikramiyesi almaları gerekirken, davalı vakfın ödemenin Hazine ve Maliye Bakanlığınca yapılması gerektiğinden, davalı Hazine müsteşarlığının ise devletin yükümlülüğünün sadece SGK kapsamında kalan yükümlülere yönelik olduğu, bunun dışındaki emeklilere yönelik bir ödeme yükümlülüğünün bulunmadığından ödeme yapmaya yanaşmadıklarından bahisle, taleplerinin reddine ilişkin işlemin iptali ile davacının da Ek 18. madde kapsamında Ramazan ve Kurban Bayram ikramiyesinden yararlanması gerektiğinin tespiti ile dava tarihine kadar ödenmeyen bayram ikramiyesinin hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vakıf vekili; dava dilekçesindeki taleplerin zaman aşımına uğradığı, arabulucuya başvurulmadan dava açıldığı, davacının talebinin konusu olan bayram ikramiyesinin prim ödemesi nedeniyle hak kazanılan sosyal sigorta yardımı değil 5510 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan sosyal yardım niteliğinde olduğu, bayram ikramiyesinin kısa ve uzun vadeli sigorta kollarından toplanan primlerin karşılığı olmadığı, vakıf senedine göre de böyle bir yükümlülüğün söz konusu olmadığı, Ek 18. madde gereği ödenen bayram ikramiyesinin hazinenin Kuruma yaptığı sosyal destek ödemesi olduğu, sigorta yardımı niteliğinde olmadığından hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; davanın idari yargının görev alanına girdiği, davanın konusunun Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın görev alanına girdiğinden davalı Bakanlığın bir sorumluluğunun bulunmadığı, ilgili vakfın görüş istemesi üzerine yazılan yazı cevabında da: “Hazinenin Vakıflara herhangi bir ödeme yapmasının mümkün olmadığı, ödeme yapıp yapmama hususunun vakıfların inisiyatifinde olduğu, bir zorunluluk bulunmadığının görüş olarak bildirildiği, dava konusu ile ilgili Kanun maddesinde veya buna ilişkin usul ve esasların hazırlanmasında ve uygulamasında davalı idare olan Hazine Müsteşarlığına (Hazine ve Maliye Bakanlığı) verilmiş herhangi bir görev ve sorumluluğun bulunmadığı, görev ve yetki alanına girmeyen bir konuda idarenin işlem tesisinin mümkün olmadığı belirtilerek, hazineye yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Davanın Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı yönünden kabulü ile,

a- 2018 yılı Ramazan Bayramı, 2018 yılı Kurban Bayramı, 2019 yılı Ramazan Bayramı ve 2019 yılı Kurban Bayramı ikramiyesi tutarı 4.000,00 TL'nin kamu tarafından sosyal güvenlik kanunları kapsamında gelir ve aylık alanlara yapılan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte hesaplanarak Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'ndan alınarak vakıf iştirakçisi olan davacıya ödenmesine,

b- Davacının dava tarihinden sonra hak edilecek Ramazan Bayramı ve Kurban Bayramı İkramiyesinden her bayram dönemi itibariyle Şeker Sigorta A.Ş. Personeli Sigorta ve Yardım Sandığı Vakfı'nca yararlandırılmaya devam edilmesi gerektiğinin tespitine,

c- Davacının bayram ikramiye ödenmesi isteminin aksine ödeme yapılmaması yönündeki kararın iptaline,

2-Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine,” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI