muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4945, Karar No: 2023/5940, Tarih: 25.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4945 E.  ,  2023/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/640 E., 2023/384 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/147 E., 2020/154 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 12.09.2006-15.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkette pazarlama elemanı sıfatı ile çalıştığını, çalışmalarının kesintisiz olduğunu, davacının çalışmalarının kuruma bildirilmemiş olduğunu belirterek, davacının davalı iş yerinde 12.09.2006-15.03.2014 tarihleri arasında davalı iş yerinde geçen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirketler vekili, davacının hizmet tespiti talep ettiği dönem ile dava açtığı dönem arasında 5 sene geçmiş olduğundan hak düşürücü süre bakımından davanın reddi gerektiğini, davacının dava konusu dönem dahilinde davalı iş yerinde her hangi bir çalışmasının olmadığını, davacının iddialarını kabul etmediklerini, iddialarını tanıkla değil yazılı delil ile ispatlanması gerektiğini, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, davacının sunmuş olduğu sözleşme örneklerini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Kurum vekili, hak düşürücü süre bakımından davanın reddi gerektiğini, davacının çalışmaları bakımından kurum kayıtlarının esas olduğunu, davacının iddialarını kurum kayıtlarına eşdeğer belgelerle kanıtlaması gerektiğini, çalışma iddialarının salt tanık anlatımlarıyla kanıtlanamayacağını, işyerinin varlığının, işyerinin 506 sayılı Kanun kapsamına girip girmediğinin araştırılması, tespiti talep edilen döneme ilişkin davalı işverene ait işyeri kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, davacının işyerinde devamlı hizmet akdi ile davalı işverene bağlı olarak fiilen çalışmış olduğunun tanık beyanları dışında resmi, yazılı ve sağlıklı deliller ile ispatlaması gerektiğini, kurum resmi kayıtlarının incelenerek sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesi gerektiğini beyan edip davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK, vergi dairesi, ticaret sicil kayıtları, iş kur kayıtları ve iş yeri kayıtları, dinlenilen davacı- davalı ve bordro tanıkları, dosya kapsamına sunulan bayilik sözleşmeleri ile bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; davacının tespitini istediği hizmet sürelerinin davalı iş yerlerinden tespitinin mümkün olmadığı kanısına varılmış; dava dışı Karaarslan Pazar Rek. ve Yayın Tük. Mad. Dış Tic. Ltd. Şti. ve dava dışı Atlas Dayanıklı Tüketim Malları İnş. ve Tekstil Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerlerinin davalı işyerlerinden bağımsız işyerleri olduğu ve davacının çalışmalarının bahse konu iş yerlerine bağımlı geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili özetle, davacının davalı şirket uzantısı olan pazarlama bölümünde çalıştığını, şirket adına yaptığı pazarlama faaliyetlerine ilişkin sözleşme örneklerinin dosyaya ibraz edildiğini, dinlenen tanıkların davacının çalışmasını doğruladıklarını, dava dışı şirketler ile davalı şirket arasında alt iş veren ilişkisi olduğunu, personel kartı ile satış faturalarının davalı şirket adına düzenlenmesi, davalı ile davalı şirketler arasında alt üst iş veren ilişkisinin olduğunun ispatlandığını, çalışma olgusunun tanıklarla ispatlandığını, mahkemenin alt üst iş veren ilişkisini incelemediğini eksik inceleme araştırmaya dayalı kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hizmet cetveli incelemesinde talep edilen dönem itibariyle çalışması bulunmadığı 1087385 sicil nolu İhlas Pazarlama A.Ş. unvanlı iş yerinin 01.01.2002 tarihinde kanun kapsamına alındığı ve halen faal olduğu; dinlenen davacı tanıkları davacının çalışmalarını doğrular nitelikte beyanda bulundukları hizmet cetvelleri incelemesinde tanıkların dava konusu dönem itibariyle, Karaaslan Pazarlama Dağıtım Reklam ve Yayıncılık Mad. İş, Şafak Dağıtım Day. Tük. Mad. Paz. Yay. İç. ve Dış Tic. Ltd. Şti., Atlas Dağ. Rek.Yay. Paz. Day. Tük. Mad. Dış. Tic. Şti., Pazarlama Dağıtım ve Dış Tic. A.Ş. iş yerlerinden bildirimleri olduğu, davalı tanıkları ve bordrolu tanıkların İhlas Pazarlama A.Ş.'den bildirimleri olup davacıyı tanımadıklarını beyanla çalışmalarını doğrulamadıkları; davacı vekili tarafından sunulan faturalarda davacı tanıkların bildirimi yapılan Karaarslan Pazar Rek. ve Yayın Tük. Mad. Dış Tic. Ltd. Şti. ve Atlas Dayanıklı Tüketim Malları İnş. ve Tekstil Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. 'nin satıcı bölümünde yer aldığı, davalı vekilinin sunmuş olduğu bayiilik sözleşmelerinde de davacı vekilinin sunmuş olduğu faturalarda yer alan dava dışı şirketlerle yapılmış olduğu, bayiilik sözleşmesi bulunması karşısında emsal Yargıtay kararları, BAM kararları doğrultusunda alt-üst iş veren ilişkisinden söz edilemeyeceği, mahkeme karar ve gerekçesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü beyanlarını tekrar ederek davanın kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 inci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

2. Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

3.Diğer taraftan, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taraf ehliyeti” başlığını taşıyan 50 inci maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Medeni hukuktaki haklara ve borçlara sahip olma ehliyeti hak ehliyetini oluşturmakta, gerçek ve tüzel kişiler bakımından geçerli olmaktadır. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28 inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 üncü maddesinde, taraf ve dava ehliyetine sahip olunması, dava şartı olarak düzenlenmiş ise de; anılan Yasanın tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124/3 üncü maddesinde, maddi bir hatadan kaynaklanan ve ya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacı vekili, müvekkilinin 12.09.2006-15.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkette pazarlama elemanı sıfatı ile çalıştığını, çalışmalarının kesintisiz olduğunu, davacının çalışmalarının kuruma bildirilmemiş olduğunu belirterek, davacının davalı iş yerinde 12.09.2006-15.03.2014 tarihleri arasında davalı iş yerinde geçen çalışmalarının tespitini talep etmiş, Mahkemece davacının dava dışı Karaarslan ve Atlas şirketlerinde çalıştığı, davalı şirketlerde bir çalışması bulunmadığı, davalılar ile dava dışı şirketler arasında bayilik sözleşmesi bulunması nedeniyle alt-üst iş veren ilişkisinden de söz edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine yönelik olarak verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacının davalı ... Paz. A.Ş. ile İhlas Pazarlama A.Ş. şirketlerinde çalışmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de karar gerekçesinde de belirtildiği üzere yargılama aşamasında davacı vekili tarafından sunulan Karaarslan Pazar Rek. ve Yayın Tük. Mad. Dış Tic. Ltd. Şti. ve Atlas Dayanıklı Tüketim Malları İnş. ve Tekstil Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturalar bulunduğu, faturaların satıcı kısmında davacının isim ve imzasının olduğu, davacı ile birlikte çalıştığını belirten davacı tanıklarının da sigorta bildirimlerinin bu işyerlerinden yapıldığı hususu dikkate alınarak davacının dava konusu dönemde gerçek işvereni belirlenmek suretiyle fiili çalışmalarının tespiti gerektiğinden adı geçen dava dışı şirketler davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz giderinin istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3036, Karar No: 2014/7139, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3036 E.  ,  2014/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/07/2012 gün ve 2010/501-2012/196 sayılı kararı bozan Daire’nin 18/09/2013 gün ve 2012/17958-2013/16006 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 23.06.2008 tarihli sözleşmeye göre müvekkilinin abonelere ait ihbarname dağıtımı, borçtan dolayı enerji kesme-açma, sayaçların ve mühürlerin kontrolü, kaçak ve usulsüz elektrik kullananların tespiti işlerini yaptığını, davalı idarece işveren payının yapılacak hesaplamaya sonradan dahil edilmesi gerektiği iddiasıyla hakedişlerin hazırlanmasına müdahale edilmesi nedeniyle müvekkilinin toplam 44.491,26 TL fazla SGK kesintisi, vergi kesintisi, damga vergisi ve işçi ücreti ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 29.02.2012 tarihinde talebini 118.280.98 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen ek bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 20.000,00 TL'nin 11.11.2010 dava tarihinden, ıslah edilen 98.280,98 TL'nin 29.02.2012 ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte olmak üzere toplam 118.280,98 TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, davacı hakedişlerinin eksik ödenmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, İdari Şartname’nin 26.3.1. maddesi hükmü uyarınca, brüt asgari ücrete işveren payı dahil olup, bu miktara anılan maddede sayılan pozisyonlarda çalışanlar için belirlenen kat sayı uygulanmak sureti ile ödenecek ücretin belirleneceği, buna uygun yapılan hesaplamaya göre davacının 118.280,98 TL alacaklı olduğu tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, davacı hakedişlerinin eksik ödenmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, İdari Şartname’nin 26.3.1. maddesi hükmü uyarınca, brüt asgari ücrete işveren payı dahil olup, bu miktara anılan maddede sayılan pozisyonlarda çalışanlar için belirlenen kat sayı uygulanmak sureti ile ödenecek ücretin belirleneceği, buna uygun yapılan hesaplamaya göre davacının 118.280,98 TL alacaklı olduğu tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın herhangi bir alacağı bulunmadığını, davaya konu hakedişlerle ilgili döneme ait tüm bedellerin eksiksiz olarak ödendiğini ve davacı tarafça müvekkilini ibra edecek şekilde hakedişler aynen kabul edilerek, müvekkilinden başka bir alacağının kalmadığının yazılı olarak beyan edilip, ihtirazi kayıt ileri sürülmeden hakedişlerin imzalandığını savunmuş ise de davanın dayanağını oluşturan İdari Şartname’nin 26.3.1. maddesi hükmünde ve şartnamenin diğer maddelerinde davacının ihtirazi kayıt koymadan hakkedişleri imzalaması halinde davalının ibra edilmiş sayılacağına dair bir hüküm olmadığı gibi davalının dayandığı hakedişlerde matbu şekilde yazılı “Bu hakedişi aynen kabul ediyorum” şeklindeki ibarenin davalıyı ibra niteliğinde olduğunun kabul edilemeyeceği açıktır.

Bu durum karşısında, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekirken, yazılı gerekçe ile bozulmuş olduğundan, davacı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.09.2013 tarih, 2012/17958 Esas-2013/16006 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.09.2013 tarih, 2012/17958 Esas-2013/16006 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, önceki temyizin bozma olması nedeniyle iade edildiği anlaşılan 1.756,50 TL'nin yatırılması gereken 8.079,70 TL'den mahsubu ile bakiye kalan 6.323,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12946, Karar No: 2012/20486, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12946 E.  ,  2012/20486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2011 tarih ve 2009/111-2011/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Bursa Özel Halk Otobüsleri Derneği ile Bursa Büyükşehir Belediyesi arasında protokol imzalandığını ve 13/05/2005 tarihinde de Bursa Ulaşım - Toplu Taşıma ve İşletmeciliği San. ve Tic. A.Ş. ile kendisi ve ortağı ... arasında Bütünleşik Bilet Sistemi, Toplu Taşım, Elektronik Akıllı Kart ve Akıllı Bilet Sistemi Sözleşmesi imzalandığını, geçen süre içerisinde akıllı kart ve akıllı bilet sisteminin kuruluş ve kullanım amacına uygun olmadığını, vatandaşlardan gelen kartlarına yükledikleri kontörlerin hızla boşaldığı yönünde şikayetlerin arttığını, sistemin sağlıklı çalışmamasının hem vatandaşı, hem otobüs sahiplerini ve hem de vergi bakımından devleti ve Büyükşehir belediyesini zarara uğrattığını, BURULAŞ'ın haksız kazanç elde ettiğini, otobüse binen her yolcu kartını sisteme okutup o güzergah için karttan belirlenen miktar düşüldüğü halde sistemde kartın okunup okunmadığı yönünde herhangi bir veri bulunmadığını, bu hatadan dolayı yolcu taşındığı halde otobüs sahibine herhangi bir ödeme yapılmadığını, bazı yolcuların otobüse binip taşındığı ve karttan gerekli miktar düşüldüğü halde sistemin kendine özgü numarası olan kartın işlem gördüğü otobüsün cihaz kodunu girmediği ve bu nedenle taşınan yolcunun hangi araçta taşındığı belli olmaması nedeniyle ilgili otobüs sahibine herhangi bir ödeme yapılmadığını, BURULAŞ'ın bazı kişilere kişiselleştirilmiş kartlar verdiğini, ancak bunların birden fazla kişilerce kullanıldığını ve bunun sistem tarafından engellenmediğini, davalının kurumsal kart adı altında sözleşmelere aykırı olarak Bursa Büyükşehir Belediyesi bünyesinde çalışanlarına verilen %25 indirimli seyahat imkanı sağlayan kartlar dağıtarak otobüs sahiplerini zarara uğrattığını ve yönetmelik ve protokolün ilgili maddelerini çiğneyerek özel şirketlerden araçlar kiralayarak yeni güzergahlarda araç çalıştırdığını ve değişik tarifeler uygulayarak haksız rekabet oluşturduğunu, ayrıca %11 + KDV miktarında işletme bedeli olarak bir kazanç daha elde ettiğini, bu şartlarda sözleşmenin devamının imkansız hale geldiğini, bu sebeple taraflar arasındaki 13/05/2005 tarihli sözleşmenin iptalinin gerektiğini belirterek sözleşmenin iptali ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000,00 TL alacağın reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bursa Büyükşehir Belediyesinin 16 M 0025 plakalı otobüse ruhsat verildiğinin doğru olduğunu, davacının kazancında azalma olduğu iddiasının gerçek olmadığını, kişiselleştirilmiş kartları kullanım şeklini denetlemenin öncelikle otobüs işleticisinin sorumluluğunda bulunduğunu, kurumsal kartın BURULAŞ'ın bir pazarlama ürünü olduğunu, bu kartın davacı ile yapılmış olan sözleşmenin 34. maddesine dayandığını, %11+KDV şeklindeki işletme bedelinin %8'e indirildiğini, hatların Bursa Büyükşehir Belediyesinin yetkili organlarınca ihdas edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı delilleri arasında yer alan tespit dosyasında tespit isteyenin Bursa Özel Halk Otobüsçüleri Odası olduğu, bilirkişinin 16.10.2007 ila 07.02.2008 tarihleri arasındaki bütün özel halk otobüsü işletmecilerine ait verileri değerlendirdiğinden eldeki davada emsal niteliği bulunmadığı, yapılan sözleşmeler ile işletmecilerin toplu taşıma yapma yetkisini elde ettikleri, bunun sonucunda toplanacak ücretlerin diğer otobüs sahipleri ile paylaşılmasının kabul edildiği, vatandaşların kartlarındaki kontörlerin hızla boşaldığı, sistemin sağlıklı çalışmamasının vatandaşa, otobüs sahiplerine, devlete ve belediyeye zarar verdiği iddialarının davacının bu hususlarda aktif dava ehliyetine sahip olmaması sebebiyle değerlendirilemediği, bilirkişilerce tespit edilen ve sistemin hatası olarak nitelendirilebilecek işlemlerin hem çok düşük düzeyde kaldığı, hem de sadece vatandaşları mağdur edip, otobüs sahiplerine bir zarar vermediği, davacının aracının tüm kayıtlarının tetkikinde bir hataya rastlanmadığı gerekçeleriyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.