muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28727, Karar No: 2014/15017, Tarih: 17.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28727 E.  ,  2014/15017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/274739

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2010

NUMARASI : 2009/139 (E) ve 2010/174 (K)

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

Sanıkların yetkilisi olduğı şirketin kullandığı sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen G.. Yapı Malzemeleri Kimyasal Maddeler Paz. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 10.10.2008 gün 45 sayılı vergi tekniği raporu, bilirkişi heyet raporu ve tüm dosya içeriğinden adı geçen şirketin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti amacıyla kurulduğu ve düzenlediği suça konu faturaların sahte olduğu bu nedenle sanıklara yüklenen 2006 yılında sahte fatura kullanmak suçunun tüm yasal unsurları itibariyle oluşup sübut bulduğu gözetilmeden "resmi kurumlar aracılığıyla para transferi yaptıklarından ve Malatya Vergi Mahkemesinin 2009/218-309 sayılı kararı ile sanıkların yaptıkları alışverişin gerçek olduğundan ve gerçeğe aykırı fatura düzenlemediklerinin sabit olduğundan" bahisle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8595, Karar No: 2018/4743, Tarih: 05.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8595 E.  ,  2018/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan başka bir olay için alınan Tekirdağ Çocuk Mahkemesi sosyal inceleme raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "Suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun marketten 6,95 TL değerindeki parfümü çalmaya teşebbüs ettiği şeklindeki eylemi nedeniyle suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun marketten 6,95 TL değerindeki parfümü çalmaya teşebbüs ettiği şeklindeki eylemi nedeniyle suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-18,00 TL yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken miktar olan 20,00 TL (20,00 TL dahil) sınırında kaldığı ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek BOZULMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9508, Karar No: 2006/13454, Tarih: 28.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9508 E.  ,  2006/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 3,2  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 22.12.2005 gün ve M-1778 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 23.2.1994 tarihinde % 29olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 32.2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,   28.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8073, Karar No: 2016/16089, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8073 E.  ,  2016/16089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 08.02.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 5.146,09 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12472, Karar No: 2007/1230, Tarih: 08.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12472 E.  ,  2007/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI/ANKARA AS.HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2006

- KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu tarla vasıflı .. parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu görülmektedir.

Mahkemece, yapılan araştırma,inceleme ve soruşturmanın hükme yeterli bulunmadığı,özellikle davalının çekişmeli taşınmaza elatıp elatmadığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptandığı söylenemez.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Hal böyle olunca,öncelikle elatma olgusunun yukarıda açıklandığı şekilde belirlenmesi, taraflarca tanık gösterildiği takdirde H.U.M.K.'nun 259. maddesi gereğince keşfen taşınmazın bulunduğu yerde dinlenmeleri,uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye yeterli içerikte krokili rapor alınması,yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken,eksik araştırma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,8.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23023, Karar No: 2011/3770, Tarih: 17.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23023 E.  ,  2011/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taarf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Dosyaya Y.Ö.tarafından sunulan 31/05/2010 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında; çekin tarih ve meblağ bölümlerinde fiziksel ve kimyasal yöntemlerle gerçekleştirilmiş herhangi bir tahrifata rastlanmadığı bildirilmiş, "b" ve "c" şıklarında ise; teknik olarak gözlenen ve tanımlanan bulguların, çekin düzenlendiği esnada olup olmadığının, keza "1" rakamı üzerinde gözlenen kağıt deformasyonunun belgenin muhafaza koşullarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunun açıklığa kavuşturulmasının faydalı olacağı sonucuna varıldığı mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporunda kesin kanaatte bulunulmamış olduğundan bu rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece, uzman kişilerden yeniden rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18718, Karar No: 2014/3950, Tarih: 10.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18718 E.  ,  2014/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında belirlenen gün para cezasının adli para cezasına çevrilirken TCK'nin 52/2 maddesi yerine yazılı şekilde TCK'nin 52/3 olarak belirlenmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca sanığa hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği hususunun kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin paragrafının sonuna " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20110, Karar No: 2013/4255, Tarih: 04.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/20110 E.  ,  2013/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/71991

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2009

NUMARASI : 2008/343 (E) ve 2009/315 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. K..’nın savunmasında suç tarihinde P.M. İş Ortaklığında işçi olarak çalıştığını, K.A.Mahallesinde telefon hattı yenileme işlemi yaptıklarını, telefon hatlarını tamamen yenileri ile değiştirdiklerini, değiştirme sırasında çıkan eski ve küçük parçaları biriktirdiğini ve bu parçaları Küçükköyde hurdacılık yapan diğer sanık H.. Ş..’na sattığını beyan etmesi karşısında, böyle bir çalışmanın olup olmadığı ve sanık S.. K..’nın da bu şirkette çalışıp çalışmadığı araştırılarak, sonucuna göre tüm deliller değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3895, Karar No: 2014/9557, Tarih: 15.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3895 E.  ,  2014/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/193657

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2013/79 (E) ve 2013/244 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Soruşturma aşamasında, polis memuru tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda; suça konu bıçağın ucu kamaya benzetilmiş olduğu, bıçağın kapatıldığı zaman kabzenin uç kısmında namluya kılıf işlevi gören 4 cm uzunluğunda kabzeye bağlı bir çıkıntının olduğu, kilitleme mandalının bulunduğu, elle açılıp kapanan bıçak türlerinden 6136 sayılı Yasa kapsamına giren bıçaklardan olduğu belirtilmiş ise de, Adli Tıp Kuru- mudan alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamındaki bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptanmadan, bilirkişinin yeterli açıklama içer- meyen raporu esas alınarak eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sure- tiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gere- ğince (BOZULMASINA), 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.