muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9629, Karar No: 2014/13331, Tarih: 08.09.2014

Kararı, davalı T.. İ.., F.. İ.. ve İhsan Yılmaz vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı T.. İ.., F.. İ.. ve İhsan Yılmaz vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak; dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, ihya (yeniden tescil) isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya olumsuz karar verilmeksizin kanunun emredici hükümlerine aykırı olarak sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, bu husus 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439/2. maddesi uyarınca kanunun açık hükmüne aykırı olduğundan yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı Tahsin İskitlioğlu, Ferda İskitlioğlu, İhsan Yılmaz'a iadesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5410, Karar No: 2015/11004, Tarih: 25.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5410 E.  ,  2015/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet (üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınıp sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “Sanığın TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/30371, Karar No: 2014/17, Tarih: 13.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30371 E.  ,  2014/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanık ...'e, üzerine atılı mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma teklifinde bulunulduğu, ancak sanığın 21.03.2008 tarihli savcılık ifadesinde uzlaşmayı kabul etmediğini belirtmesi nedeniyle tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine sanık ... yönünden katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü ihbar üzerine, görevli polis memurları tanıklar ... ile ...'ın olay yerine intikal ettikleri, bu esnada yakınana ait işyerinden iki şahsın koşarak dışarıya çıkıp farklı yönlere doğru kaçmaya başladıkları, tanıkların da ayrılarak şahısların peşine düştükleri, yaşanan kovalamaca sonucu şahısların kaçtıkları, olay yerinde yapılan incelemede yakınana ait işyerine, asma kilidin oksijen kaynağı ile kesilerek girilip, işyerinde bulunan çelik kasanın da yine oksijen kaynağı ile kesilip bir miktar paranın çalındığının anlaşıldığı, olay yerinde bulunan bir çift eldiven üzerindeki deri döküntülerine ait genotip özelliklerin sanık ... ile uyumlu olduğunun belirlendiği olayda, sanık ...'e ilişkin fotoğrafların kendisine gösterilen tanık ...'ın, 24.01.2008 tarihli savcılık ifadesinde, sanık ...'in, kendisinin kovaladığı şahsa benzediğini söylediği halde, aynı fotoğrafları gören tanık ...'nın ise, 07.11.2007 tarihli savcılık ifadesinde sanık ...'i kendisinin kovaladığı şahıs olarak teşhis etmesi, bu hususu 02.07.2009 tarihli duruşmada net olarak yinelemesi, kovuşturma

aşamasında yeniden temin edilen fotoğraf üzerinden, 29.07.2010 tarihli duruşmada sanık ...'i tekrar teşhis etmiş olması karşısında; tanık ...'ın duruşma aşamasında dinlenilip, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunu belirlemek gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Mala zarar verme suçunun, suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu ve 29.04.2008 tarihli uzlaşma teklif formuna göre yakınanın uzlaşmayı kabul ettiği anlaşıldığı halde, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254.maddeleri uyarınca sanık ...'e uzlaşma teklifinde bulunulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Mala zarar verme suçunun, suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu ve 29.04.2008 tarihli uzlaşma teklif formuna göre yakınanın uzlaşmayı kabul ettiği anlaşıldığı halde, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254.maddeleri uyarınca sanık ...'e uzlaşma teklifinde bulunulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4272, Karar No: 2020/5199, Tarih: 07.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4272 E.  ,  2020/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.09.2020 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline kasko sigorta poliçesiyle sigortalı olan aracın seyir halinde iken yolda biriken yağmur suları nedeniyle hasarlandığını, yağış sularının toplanması ve yerleşim yerinden uzaklaştırılması görevinin davalı idareye ait olduğunu, yağmur sularının araçlara zarar verecek kadar birikmesinden dolayı davalı idarenin kusurlu olduğunu, sigortalıya ödenen hasar bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ve takibin durduğunu belirterek takibe yapılan itirazın iptaliyle takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; idari yargının görevli olduğunu, yağmur suyunu uzaklaştırma görevlerin olmadığını ve illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; alacağın adli yargıda dava edilmesi mümkün olmayan bir alacak olduğu, bundan ötürü icra takibine de konu edilemeyeceği

sonucundan hareketle geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17/02/2015 gün ve 2015/17341 Esas 2015/14359 karar sayılı ilamı ile "adli yargının görevli olduğu alacak hakkında icra takibine başvurulması için herhangi bir engel bulunmadığı, alacağın icra takibine konu edilebileceğinden takibe yapılan itiraz üzerine alacaklı tarafından itirazın iptali davası açılabileceği ve bu nedenle mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; bilirkişi raporları dikkate alınarak söz konusu sel olayının afet niteliğinde olmadığı ve davacının sigortalısının kusurunun bulunmadığının anlaşıldığı, sorumluluğun davalının iddiasının aksine belediyelerde olmayıp davalıda olduğu ancak dinlenen tanık beyanı dikkate alındığında araç sürücüsünün yağmur suyu birikintisini görmesine rağmen geçmeye çalıştığının, bu nedenle davaya konu zarar ile davalı arasındaki illiyet bağının sona erdiği ve zararın araç sürücüsünün kusurundan kaynaklandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarara sebep olduğu ileri sürülen davalıdan rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, 12.01.2013 tarihinde meydana gelen aşırı yağışa bağlı olarak caddede tahliye olamayan birikmiş suların sigortalı aracın geçişi sırasında araca zarar verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında, meydana gelen yağışın doğal afet sayılamayacağı, kavşakta biriken yağmur suları sebebiyle sigortalı aracın geçişi sırasında arızalanması olayında zamanında yağmur suyunu tahliye edebilecek yeterli bir yağmur suyu toplama sistemi bulunmayan davalının olaydan sorumlu olduğu, sigortalı araç sürücüsünün kusuru olmadığı belirtilmiştir.

Tanık sıfatıyla dinlenen ..., kavşağın olduğu yerde su birikintisi olduğu, birkaç aracın geçtiğini, aracı süren arkadaşının da kendisinin geçebileceğini düşünerek su birikintisinin üzerinden geçmeye çalıştığını, ancak aracı alçak olduğu için geçemediğini, 20-25 metre kadar gittikten sonra aracın stop ettiğini beyan etmiştir.

Dava konusu hasarın gerçekleştiği yerde su birikintisi olmasaydı aracın hasarlanmasının mümkün olmayacağı, olayın oluş biçimi karşısında, trafiğin aktığı caddede davacı sigortalısının aracı ile seyrine devam etmesinin illiyet bağını ortadan kaldıracak boyutta bir davranış olmadığı, buna göre de olayda illiyet bağının bulunduğunun kabulü ile davalının sorumluluğunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken; yalnızca tanık beyanı dikkate alınarak illiyet bağının sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17600, Karar No: 2014/3298, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17600 E.  ,  2014/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ile sanığın daha öncesinde aynı işyerinde çalışmalarından dolayı birbirini tanıdıkları, sanığın, ablası olan ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... adına yeni bir şirket kuracağını söyleyerek katılana ortaklık teklifinde bulunduğu; ancak katılanın, maddi durumunun iyi olmadığını belirterek teklifi reddettiği ve fakat ücretli personel olarak yeni kurulacak şirkette müdür olarak çalışmayı kabul ettiği, sanığın, şirketin kuruluş aşamasında, daha sonra iade etmek üzere 22.000 TL' lik harcamayı katılana yaptırdığı; ancak söz konusu şirketi kurmadığı gibi şirketin kurulması için katılanın yaptığı masrafları geri ödemeyerek haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile katılan arasında yeni bir şirketin kurulması ve katılanın da bu şirkette yönetici pozisyonunda çalışması hususunda anlaşma yapıldığı ve sanığın, şirketin kurulması aşamasında katılandan bir miktar parayı daha sonra ödemek koşuluyla aldığı; ancak; söz konusu şirketin muhtelif nedenlerle kurulamadığı gibi sanığın da katılanın yaptığı masrafları iade etmediği anlaşılmış ise de; sanığın, katılan ile arasında yaptığı anlaşmaya aykırı davranma dışında dolandırıcılık suçunu oluşturabilecek nitelikte hileli hareketler sergilediğine ilişkin somut ve kesin bir delil elde edilemediği, kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamayacağı; ve hiç kimse, işlendiği zaman ulusal veya uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu bulunamayacağına ilişkin temel ilkeler dikkate alındığında; uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu ve dolandırıcılık suçunun oluşmadığına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3940, Karar No: 2014/8160, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3940 E.  ,  2014/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/142, Karar No: 2025/3920, Tarih: 08.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/142 E.  ,  2025/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2576 E., 2024/1341 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7247, Karar No: 2011/8667, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7247 E.  ,  2011/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemişse de hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, arsalarda kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekir. Emsalin sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin; arsa vasfında ve benzer yüzölçümünde olmak, bitişik ya da yakın mesafede bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, satış tarihleri değerlendirme tarihine yakın olmak, fiyatları bakımından enazından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal” in Seçilmesinde öncelikle esas alınması ve aranması gereken unsurlardır. Bu unsurlar yönünden benzer nitelik ve özelliklerin bulunmaması veya çok az olmasının değerlendirmede yanıltıcı sonuçlara götürmesi kaçınılmaz olacaktır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan 1507 parsel sayılı taşınmazın geri çevirme kararıyla dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığının yazısında; imar planları ve mücavir alan dışında kaldığı belirtilmiş ve bu özellikleriyle dava konusu taşınmaza emsal olamayacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Bu bağlamda mahkemece öncelikle Tapu Müdürlüğünden değerlendirme tarihinden önceki ve özel nitelik taşımayan uygun arsa satışlarına ilişkin kayıtların getirtilip, varsa tarafların gösterecekleri emsal kayıtlarda celbedikten sonra bilirkişi kurulundan, bunların her birisinin ayrı ayrı incelenip irdelenerek emsal olma niteliği taşıdığı anlaşılanlar arasından dava konusu taşınmaza en yakın nitelik ve özellikleri taşıyan taşınmazın somut emsal seçilerek, bu emsalle dava konusu taşınmazın karşılaştırılmasının yapılıp, değerinin belirlendiği ek raporlar alınmalıdır.

2-Kabule göre de; Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece Yasanın bu hükmü ve dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazın tapusunun iptali ile Hazine adına tescilinin istendiği dikkate alınmadan kamulaştırılan taşınmazın tescili yerine terkinine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.