muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5872, Karar No: 2022/14495, Tarih: 20.10.2022

Aynı Kanunun 8. maddesinde "Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amiri bir suçun işlendiğini öğrendiklerinde refakatlerindeki askeri savcıya soruşturma açtırır ve yapılmakta olan soruşturma hakkında askeri savcıdan her zaman bilgi isteyebilirler." hükmüne,

"Bir suç işlendiğinin öğrenilmesi ve ilk tedbirler" başlıklı 95. maddesinde de, "Cumhuriyet Savcılıklarına veya zabıta makam ve memurlarına yapılacak askeri yargıya tabi suç ihbar şikayetleri şüphelinin amiri olan makama gönderilir. Askeri birlik komutanı veya askeri kurum amiri maiyetinden birinin kendisine ihbar veya şikayet olunan veyahut diğer bir suretle öğrendiği, askeri mahkemelerin görev alanına giren suçları hakkında şüphelinin kimliğini, isnat olunan suçu ve bu suçun delilerini gösterir vak'a raporu düzenler ve adli yönden bağlı bulunduğu askeri mahkemenin teşkilatında kurulduğu kıt'a komutanı veya askeri kurum amirine gönderir...Ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçlar veya gecikmesinde sakınca umulan hallerde askeri savcılar derhal soruşturmaya başlarlar. Zorunluluk halinde bu soruşturma bir disiplin subayı tarafından da yapılabilir. Bu hallerde durum derhal yetkili askeri mahkemenin teşkilatında kurulduğu komutan veya askeri kurum amirine bildirilir." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda ayrıntıları ile belirtilen Anayasa’nın 129/5 ile 353 sayılı Kanunu’nun 8 ve 95’inci maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; asker kişiler hakkında, askerlik ve hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri iddia olunan suçlar ile askeri olan suçları ve görev sebebiyle olup olmadığına bakılmaksızın asker kişiler aleyhine işledikleri suçlarla ilgili olarak ceza soruşturması yapılabilmesinin ağır ceza mahkemesinin görevine giren haller ile gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında, nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine tabi kılındığı, asker kişiler yönünden ayrı bir soruşturma usulünün benimsendiği anlaşılmaktadır. Nitekim Askeri Yargıtay 3. Dairesi'nin 02.06.2015 tarihli ve 2015/324 Esas, 2015/331 Karar sayılı ilamında da "Soruşturma, askeri yargıda askeri savcının yetki ve sorumluluğunda yürütülmektedir. Askeri Savcı re'sen soruşturmaya başlamadıkça, askeri yargıya tabi suç ihbar ve şikayetleri ancak Komutanının soruşturma emrine bağlı bulunmaktadır. Komutanın soruşturma emri vermemesi halinde, yargılama hukuku anlamında soruşturmanın da soruşturmasının da başladığını kabul etmek mümkün değildir. Askeri Savcılar 95'inci maddenin dördüncü fıkrasında belirtilen ağır cezalık haller ve gecikmesinde sakınca umulan haller dışında, soruşturma emri olmadan soruşturmaya başlamazlar." şeklinde denildikten sonra soruşturma izni alınmadan dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Sonuç olarak, asker kişiler dışındaki kamu görevlileri hakkında görevleri sebebiyle suç işledikleri iddiasıyla soruşturma yapılması yetkili makamın iznine bağlı iken, Anayasa’nın 129’ncu maddesi kapsamına ve Türk Ceza Kanunu’nda yer alan “kamu görevlisi” tanımının içerisine girdiğinde tereddüt bulunmayan asker kişiler hakkında, askerlik müessesesinin kendine has yapısının ve özelliğinin getirdiği zorunluluklarla birlikte askerlik hizmetinin gerekleri de göz önünde bulundurulduğunda soruşturma yapılmasının izne tabi kılındığı açıktır.

Öte taraftan 16 Nisan 2017 tarihinde yapılan halk oylaması ile kabul edilen 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 17. maddesiyle, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına eklenen geçici 21. maddenin (E) fıkrasıyla, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Askeri Yargıtay, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi ve Askeri Mahkemeler kaldırılmış, müteakiben 30/06/2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/6/2021 tarihli ve 7329 sayılı Kanunun 18. maddesiyle 353 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılarak aynı Kanunun 5. maddesiyle ASCK'ya eklenen ek 15. maddede asker kişilerin işledikleri askerî suçların soruşturulmasının izne tabi olduğu belirtilmiş, maddenin devamında da asker kişilerin işlediği askerî suçlarda yürütülecek soruşturma ve kovuşturmalardaki izin usulü ile izne karar verecek merciler düzenlenmiştir. Her ne kadar ASCK'ya eklenen ek 15. madde, 30.06.2021 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de; gerek suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 353 sayılı Kanunun 8 ile 95. maddesinde yer alan düzenlemeler gerekse de Askeri Yargıtay kararları gözetildiğinde; ağır cezalık haller ile gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında soruşturma izni olmadan soruşturmaya başlanamadığı görülmektedir.

5271 sayılı CMK'nun 251’inci maddesinde 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile; basit yargılama usulü adı altında alternatif bir yargılama usulü getirilmiş, bu düzenleme ile asliye ceza mahkemelerinin görev alanına giren ve adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin yargılamaların basit yargılama usulü ile yapılabilmesine imkân sağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 251’inci maddesinde 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanunla yapılan düzenleme ile; basit yargılama usulü adı altında alternatif bir yargılama usulü getirilmiş, bu düzenleme ile asliye ceza mahkemelerinin görev alanına giren ve adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin yargılamaların basit yargılama usulü ile yapılabilmesine imkân sağlanmıştır.

Ancak, aynı maddesinin 7. fıkrasında; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik halleri ile soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düzenlenerek, basit yargılama usulünün istisnalarına yer verilmiştir. Yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı üzere Anayasanın 129/5 ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 ve 95’inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığından, CMK'nun 251/7. maddesi gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5693, Karar No: 2014/8103, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5693 E.  ,  2014/8103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2010/220-2012/36

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; S.. Y..'a ait olan ve kiracılar M.. T.. ve Ü.. C.. tarafından kullanılan Akhan Mah. Atatürk Cad. No.. adresindeki binada 25.01.2010 tarihinde yapılan kontrolde abonesiz su kullanıldığının tespit edildiğini, belediye meclis kararı gereğince 20.443,35 TL abonesiz su kullanım bedeli tahakkuk ettirildiğini, bu bedelin yasal faizi ile birlikte tahsili için Denizli 2.İcra Müd.'nün 2010/4422 sayılı dosyasında takip yapıldığını davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, davalıların vaki itirazlarının iptaline, takibin devamına, asıl alacağa tahakkuk tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, %40'tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesiyle; dava konusu binanın müvekkili S.. Y..'a ait olduğunu binanın birinci katının bir bölümünde 01.05.2004 tarihinden bu yana davalı Ü.. C..'ın kiracı olarak bulunduğunu, yine birinci katının bir bölümünde ise 13.05.2002 tarihinden bu yana M.. T..'nın kiracı olarak bulunduğunu, S.. Y..'ın söz konusu binada hiçbir zaman ikamet etmediğini, bu konudaki kira sözleşmelerini dilekçe ekinde sunduklarını, Ü.. C.. ve M.. T.. tarafından kullanılan suyun Mayıs 2004-2009 yılları arasında hükmi şahsiyeti bulunan ve daha sonra hükmi şahsiyeti sona eren Akkale belediyesi sınırları içerisinde kullanıldığını, bu nedenle Denizli Belediyesinin kabul ettiği 2010 yılı tarifesinin 3 kat cezalı uygulanmasının yasal dayanağının bulunmadığını, 20.440,35 TL abonesiz su kullanım bedeline itiraz ettiklerini, Akkale belediyesinin 2005-2006 2007-2008-2009 yılları su tarife bedellerinin tespit edilerek buna göre tahakkuk yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; abonesiz kullanılan suyun ne kadarlık kısmının hangi belediye dönemine ilişkin olduğunun saptanmasının mümkün olmadığından 25.01.2010 tarihinden geçerli olan Denizli Belediyesi meclis kararındaki cezalı su tarifesi esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmış buna göre davalılar Ü.. C.. ve M.. T..'nın 20.433 TL abonesiz su bedelinden sorumlu olduğu belirlenmiş; tarafların borca itirazlarının kısmen iptali ile 20.433 TL asıl alacak ile takip tarihine kadar işlemiş 465,02 TL faizinin tahsili bakımından takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, abonesiz su kullanımına yönelik bir ihtilaf bulunmamaktadır. 2004 yılından, abonesiz kullanımın tespit edildiği 25.01.2010 tarihine kadar kaçak su kullanıldığı davalıların da kabulündedir. İhtilaf, abonesiz su kullanım bedelinin hesaplanmasında Akkale Belediyesi tarafından belirlenen tarifenin mi yoksa Denizli Belediyesi tarafından belirlenen tarifenin mi uygulancağı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından; dava konusu abonesiz kullanıma konu binanın davalı S.. Y..'a ait olduğu, bu binada bulunan dükkanlardan birinin 15.04.2004 tarihinde davalı Ü.. C..'a yine birinci katının bir bölümün ise 15.05.2002 tarihinden itibaren M.. T..'ya kiraya verildiği (buranın 2004 yılına kadar sağlık ocağı olarak kullanıldığı); davacı idare görevlileri tarafından 25.01.2010 tarihinde yapılan tesisat kontrolü sırasında, "...kollektörde 4. vanada takılı Baylan marka 279076 seri nolu su sayacının takılı olduğu 3.katta ortak su kullanıldığı, endeksin 735 ton olduğunun" tespit edilmesi üzerine su kesme protokolü ve mühürleme tutanağı düzenlenerek tespit edilen 735 ton su için Denizli Belediyesi Meclis kararı gereğince 20.440,35 TL abonesiz su bedeli tahakkuk ettirildiği, bu borcun davalılarca ödenmemesi üzerine aleyhlerine Denizli 2. icra Müd.'nün 2010/4422 sayılı dosyasında, icra takibi yapıldığı, tarafların vaki itirazı üzerine iş bu davanın açıldığı,

Dava konusu aboneliğe konu binanın daha evvel Akkale Belediyesi'nin hudutları dahilinde olduğu, mezkûr Belediye tarafından, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında alınacak vergiler ile ücretlerin miktar ve oranlarının meclis kararı ile belirlendiği ve bu oranlarda yıl bazında değişiklik cihetine gidildiği; meclis kararlarında "içme suyu abonelerinden alınacak ücretlerin miktarı", aboneliğin mesken ve işyeri şeklinde tasnifi yapıldıktan sonra oranlarının belirlendiği ve kaçak su kullanımı halinde uygulanacak müeyyidenin hüküm altına alındığı (en yüksek su tarifesinin 3 katı tutarı kadar ücret alınır şeklindedir); bilahare bu belediyenin tüzel kişiliğinin İçişleri Bakanlığı'nın sınır tespiti kararı gereğince 30 .03.2009 tarihinden itibaren lağvedildiği ve 5393 sayılı yasanın 11.maddesi

uyarınca tüm hak, alacak ve borçları ile birlikte Denizli Belediyesi'ne devredildiği; bu tarihten itibaren Denizli Belediye Meclisince alınmış bulunan ve yürürlükte olan tüm kararların tüzel kişiliği sona eren Belediye ve köy sınırlarındaki kişi ve kuruluşları kapsadığının belirtildiği ve Belediye tarafından dava dosyasına sunulan 05.05.2011 tarihli yazıda ise "30.03.2009 tarihi itibariyle Denizli Belediye Meclisince alınmış bulunan ve yürürlükte olan tüm kararların tüzel kişiliği sona eren Belediye ve köy sınırlarındaki kişi ve kuruluşları kapsadığının" belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahallinde yapılan keşif neticesinde tanzim olunan 13.06.2011 tarihli rapor ile "...Denizli Belediye Meclisinin 09.11.2009 tarih ve 850 sayılı kararı dikkate alındığında abonesiz kaçak su bedelinin 20.433 TL olduğu; Akkale belediye meclisinin 2009 yılı için 05.11.2008 tarih ve 17 sayılı kararı dikkate alındığında abonesiz kaçak su bedelinin 6.548,85 TL olduğu" netice ve kanaatine varılmıştır.

Mahkemece, abonesiz kullanılan suyun ne kadarlık kısmının hangi belediye dönemine ilişkin olduğunun saptanmasının mümkün olmadığı, 25.01.2010 tarihinde geçerli olan Denizli Belediyesi meclis kararındaki cezalı su tarifesi esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği belirtilerek, davalıların 20.433 TL abonesiz su bedelinden sorumlu olduğu yönünde hüküm tesis edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; Akkale Belediyesi meclis kararı tarafından belirlenen su ücretleri, yıl bazında 750 Kruş, 1,60 TL, 2,00 ve 2,50 TL arası değişmekte iken, Denizli Belediye Meclisince belirlenen tarifede su bedeli 7,80 TL olarak belirlenmiş bu bedelin hesaplamaya esas alınması halinde abonesiz kaçak su bedeli 20.433 TL olarak belirlenmekte, yine Akkale Belediye Meclis kararı tarifesinin hesaplamaya esas alınması halinde ise abonesiz kaçak su bedeli 6.548,85 TL olarak belirlenmektedir. Denizli Belediye Meclisince belirlenen tarifenin uygulanması halinde, iki tarife arasında aşırı fiyat farkı oluşmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece dosyanın yeniden bilirkişiye tevdi ile; Akkale Belediyesinin tüzel kişiliğinin sona erdiği tarihe kadar bu belediye meclis kararı ile belirlenen tarifenin uygulanarak hesaplamanın yapılması; tüzel kişiliğin sona erdiği tarihten tutanak tarihine kadar olan dönem için ise Denizli Belediye Meclis kararı ile belirlenen tarifenin esas alınarak hesaplamanın yapılması ve alacak miktarının bu şekilde belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek, adalet ve hakkaniyet ilkeleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9814, Karar No: 2006/13693, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9814 E.  ,  2006/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan 15.000.000.000 TL borç para alıp karşılığında 28.000.000.000 TL bedelli senet imzaladıklarını, borca mahsuben 22.000.000.000 TL ödeme yaptıklarını, davalının senedi icraya koyduğunu ileri sürerek ödedikleri miktarın belirlenip, ödenen miktar kadar borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemişlerdir

Davalı, davacıların icra takibine konu senede mahsuben ödeme yapmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının dava açıldıktan sonra 7 aylık sürede ödeme iddiasını ispat edecek herhangi bir belge ibraz etmediği, 13.12.2005 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesinde, mezeretini belgelemediği, süre kazanmaya matuf davranışlarda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 12.12.2005 tarihli dilekçe ile duruşmanın bırakıldığı 13.12.2005 tarihli celsede yoğun mesleki çalışması nedeniyle duruşmada bulunamayacağını, mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gününün bildirilmesini istemiş, duruşma gününün tebliği içinde 3.50 YTL posta pulunu dilekçesine eklemiştir. Mahkemece 13.12.2005 tarihli duruşma gününde mazeretin kabulü hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiş, davanın reddine karar verilip, kısa karar hakim ve katip tarafından imzalanmıştır. Kısa kararın altına "Davacılar vekilinin yoğun mesleki çalışma nedenine dayalı mazeretinin kabul edilmeyerek, yokluğunda yapılan yargılama sonunda davanın esası ile ilgili olarak karar verilmiş olduğunun ekli pulla tebliğine" yazılmış, ancak hakim ve katip tarafından imzalanmamiştir.HUMK'nun 427 maddesi gereğince nihai karar ile hakim davadan elini çekmiştir.Kısa kararın tefhim edildikten sonra buna uygun gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Karara ekleme yapılamayacağı gibi çıkarma da yapılamaz. Öte yandan kısa karar altına yazılan mazeretin reddine dair karar HUMK'nun 152 maddesine aykırı olarak hakim ve katip tarafından imzalanmadığı için yok hükmündedir.

Bu açıklamalar gözetildiğinde, davacının mesleki mazereti konusunda bir karar verilmeden yargılamanın sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, davacının yargılama süresince kabul edilmiş herhangi bir mazereti olmadığı gözetilerek mazeretin kabulu ile tarafların tüm delilleri toplanıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, gerekçeli kararda mazeret dilekcesinin yargılamayı sürüncemede bırakmak olarak değerlendirilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararı temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1541, Karar No: 2023/15809, Tarih: 07.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/1541 E.  ,  2023/15809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin, kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Okulda kavga olduğu ihbarı ile olay yerine polis memurlarının geldiği, polisleri gören suça sürüklenen çocuğun elinde bıçak ile okulun tuvaletine kaçtığı, polis memuru olan katılan ...'nin bıçağı elinden almaya çalışırken vermemek için direndiği ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, suça sürüklenen çocuğu ve kavgaya karışan temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'yı polis aracına bindirmek istedikleri sırada katılanlara tekme ve yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, suça sürüklenen çocukların birlikte görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; suça sürüklenen çocuğun katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, suça sürüklenen çocuğun katılanları iteklediğini kabul etmesi, tutanak içeriği ile uyumlu tanık beyanları ve adli muayene raporları birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; suça sürüklenen çocuğun katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, suça sürüklenen çocuğun katılanları iteklediğini kabul etmesi, tutanak içeriği ile uyumlu tanık beyanları ve adli muayene raporları birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.