muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/265, Karar No: 2016/137, Tarih: 22.03.2016

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın 1999 yılından itibaren tanık ....’e ait araziyi sözlü anlaşma ile kiraladığı, yıllar içinde kira bedelini geç ödediği, 2007 yılının kira bedelini ise ödemediği, tanık ....’nin sanıktan kira bedelini birkaç kez istediği, sanığa kira bedelinin düşük olduğunu, emsallerinin dekarının kirasının elli altmış lira civarında olduğunu söyleyerek tarlayı ancak bu miktardan kiraya verebileceğini belirtmesi üzerine sanığın "o zaman ben bu tarlayı ekmem" dediği, bunun üzerine sonrasında tanık ....'nin kira bedelini peşin almak suretiyle 07.01.2008 tarihli yazılı sözleşme ile tarlayı katılan ...’e kiraladığı, arazinin ....’e kiralandığını öğrenen sanığın araziyi yeniden kiralamak istediğini, kendisinin ekeceğini, bu durumu gurur meselesi yaptığını ....'ye bildirdiği, bu olaydan on gün önce arazinin çeşitli yerlerini sürdüğü, incelemeye konu olaydan bir gün önce ....’in arazinin sürülmüş olduğunu görmesi üzerine sanığın evine giderek sanığa araziyi kendisinin kiraladığını bu yüzden süremeyeceğini söylediği, arazi sahibini aradığı, sanığın tanık ....’ye “ben ekeceğim, gurur meselesi yaptım” dediği, sanığın olay günü saat 08.20 sıralarında ....’in kardeşi olan katılan ... ile telefonla görüşmesinin ardından silahını yanına alıp araziye giderek sürmeye başladığı, bir süre sonra katılan ... ile damadı maktul ....'in araziye geldikleri, sanığın yanına gitmek istediklerinde sanığın silahını çekerek “yanıma yaklaşmayın, vururum” demesi üzerine katılan ...’in önce tanık ....’yi, sonra katılan ...’i ve jandarmayı aradığı, katılan ...’in sanığı telefon ile aradığı ve aracında bulunan katılanlar ... ve ... ile olay mahalline gittikleri, sanıkla konuşmak için yanına giderlerken sanığın silahını çekerek katılanlara hakaret edip “hepinizi öldüreceğim” demesi üzerine kaçmaya başladıkları, yaklaşık yirmi yirmibeş metre mesafeden ateş etmesi sonucu ....'in sol ön kolundan yaralandığı, maktulün ise sırtından aldığı iki isabetle öldüğü, diğer katılanların herhangi bir isabet almadığı olayda, maktulden ve katılanlardan kaynaklanıp sanığa yönelik tahrik teşkil edecek herhangi bir haksız eylem bulunmadığı anlaşıldığından, mağdurlardan sadır olan bir haksız eylem şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık lehine TCK'nun 29. maddesinin uygulanması imkanı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyeleri ... ve ...; "Sayın çoğunluğun Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararının bozulmasına ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki:

Bu itibarla, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyeleri ... ve ...; "Sayın çoğunluğun Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararının bozulmasına ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki:

Somut olayı kısaca özetleyecek olursak; sanık ... 1999 yılından itibaren tanık ....’e ait Yukarı Seyit Köyündeki 24 dekarlık tarlayı her yıl bedelini ödemek suretiyle kiralamaktadır. 2007 yılının kira bedelini geciktirmesi üzerine, mülk sahibi tanık ....2008 yılı için aynı tarlayı mağdur ...’e kiralamış, sanık ... ise tarlayı kullanmaya devam edeceğini hem tarla sahibi ....’e, hem de tarlayı kiralayan mağdur ...’e bildirmiştir. Olay günü de sanık ... olayın gerçekleştiği tarlayı sürerken, önce mağdur ile bir yakını, telefon açmaları üzerine de 3 yakını olmak üzere toplam beş kişi Akif’in tarlayı sürmesini engellemek istemeleri üzerine öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçları işlenmiştir. Bu suçların sanık tarafından gerçekleştirildiği hususunda bir çekişme bulunmamaktadır.

Genel Kurulda tartışılan konu ise, sanık ...’nın eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkindir.

Sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılabilmesi için de, öncelikle sanık ...’in olaya neden olan tanık ....’e ait tarlayı kullanmasında hukuka uygun üstün bir hakkının olup olmadığı tespit edilmelidir.

Hukukumuzda başlıca kira sözleşmeleri, suç tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 248 inci maddesinde adi kira, aynı Kanunun 270 inci maddesinde hasılat kirası ve Gayrimenkullerin Kiralanması Hakkındaki Kanun’da belediye sınırları içinde veya iskele, liman veya istasyonlarda bulunan çatıla taşınmazlarda kira olarak düzenlenmiştir.

Bizim konumuz hasılat kirası olup, Türk Borçlar Kanunu’nun 270 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Hasılat kirasının konusunu, hasılat getiren bir taşınır veya taşınma yahut bir ticari işletme veya hak oluşturmaktadır.

Borçlar Kanunu’nda kira akti için kural olarak bir geçerlilik şartı öngörülmemiştir. Kira akti, sözlü, yazılı, noterden hatta zımni olarak (Şey kullanılıp ay başında bir miktar para verilmesi veya zımni yenileme gibi) yapılabilir.

Kira sözleşmeleri, belirli bir süre için yapılabileceği gibi belirli olmayan bir zaman için de yapılabilir.

Hasılat kirasının nasıl yenileneceği ya da sona ereceği de Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş bulunmaktadır.

Borçlar Kanunu’nda kira akti için kural olarak bir geçerlilik şartı öngörülmemiştir. Kira akti, sözlü, yazılı, noterden hatta zımni olarak (Şey kullanılıp ay başında bir miktar para verilmesi veya zımni yenileme gibi) yapılabilir.

Kira sözleşmeleri, belirli bir süre için yapılabileceği gibi belirli olmayan bir zaman için de yapılabilir.

Hasılat kirasının nasıl yenileneceği ya da sona ereceği de Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş bulunmaktadır.

Borçlar Kanunu’na göre hasılat kiraları belirli bir süre için yapılmışsa, süre sonunda sözleşme sona erer. Ancak kira akti son bulmakla birlikte kiracı, kiralanan şeyi kullanmaya devam ederse (ki olayımızda sanık tarlayı bir yıllık süre sonunda kullanmaya devam etmektedir), sözleşme zımni olarak yenilenmiş sayılır. Yine Borçlar Kanunu’nun 287 inci maddesine göre de bir kez yenileme olduğunda hasılat kirasında taraflardan birisi sözleşme bitim tarihinden 6 ay önce feshi ihbar etmedikçe sözleşme seneden seneye yenilenir. (Olayımızda tarla sahibi tanık ....tarafından 2008 yılı için 6 ay öncesinden feshi ihbarda bulunulmamıştır.) 285 inci maddeye göre de, tarımsal taşınmazlarda kira sözleşmesi mahalli adete göre tespit edilecek İlkbahar ve Sonbahar dönemleri sonu için altı ay önceden haber vermek şartıyla feshedilebilir.

İkinci bir sona erme nedeni de, yazılı tahliye taahhüdüdür ki dosyamızda böyle bir taahhüt bulunmamaktadır.

Üçüncü sona erme nedeni temerrüddür. Borçlar Kanunu’nun 288 inci maddesinde düzenlenmiş olup, kiracının muaccel olan kira bedelini ödememesi üzerine kiralayan noter aracılığı, mektup veya telgrafla ihtar çekmeli ya da icra dairesinden ödeme emri göndererek, ödemesi için 60 gün süre (mehil) vermelidir. Bu süre içerisinde kiracı borcunu ödememesi h....nde kiralayan tahliye davası açmalı ya da icra dairesinden tahliyesini istemelidir. Yani temerrüd h....nde de kendiliğinden kira sözleşmesi sona ermediği gibi tahliye de olmamakta ya dava açılmalı veya icra müdürlüğünden tahliyesini talep etmelidir.

Somut olaya geldiğimizde ise, dosya kapsamına göre kiralayan tanık ...., Borçlar Kanunu’nun 285 inci maddesine göre 6 ay önceden hasılat kirası sözleşmesinin feshi için ihbarda bulunmadığı gibi temerrüd nedeniyle Borçlar Kanunu’nun 288 inci maddesine uygun bir ihtar da çekmemiştir. Sadece sözlü olarak tarlayı mağdur ...’e kiraladığını sanığa söylemiştir. Böylece sanık ... ile kiralayan tanık ....arasında hasılat kirası sözleşmesi hukuken devam etmekte olup, sanık olayın sebebi ve gerçekleştiği tarlayı üstün hakkına göre sürmektedir. Tanık ....ile mağdur ... arasında hukuken geçerli bir hasılat kira sözleşmesi de bulunmamaktadır.

Kaldı ki gerek mağdur ..., gerekse taşınmazın sahibi ...., yasal yollara başvurmamış, önce sempatik yollarla sorunu çözmeye çalışmışlar, olmayınca mağdur ... hakkını yasal yollara başvurmadan kendi almaya çalışmıştır. Olay günü mağdur Jandarmayı aramış ancak gelmesini beklememişlerdir. Günümüz çağdaş hukuk ve devlet anlayışında hakkın bireyler tarafından alınması kabul edilmemiştir. Aksi durum kaos olması anlamına gelir ki hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmaz.

Ayrıca Genel Kurul gündeminin 24 üncü sayfasında belirtilen 20.05.2008 tarihli ekspertiz raporuna göre maktül ....’in sağ el iç ile sol el iç ve dışında atış artıklarına rastlandığı belirtilmiştir.

Tüm bunlar dikkate alındığında, sanık olaya neden olan tarlayı halen hukuken geçerli bir sözleşmeye dayalı olarak sürmektedir. Mağdur ... ve yakınları ise hukuken geçerli olmayan bir sözleşme uyarınca tehdit, hakaret ve fiili saldırı ile sanığın tarlayı sürmesini engellemek istemeleri ve 5 kişi olarak sanığa saldırmaları üzerine, sanık taşıdığı tabanca ile ateş ederek eylemini gerçekleştirmiştir. Sanık lehine TCK'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır. Mahkemenin direnme kararı yerinde olup onanması yerine, haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma kararına katılmıyoruz" görüşüyle,

Sekiz Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 gün ve 272-294 sayılı hükmünün sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 22.03.2016 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16275, Karar No: 2013/13212, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16275 E.  ,  2013/13212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret (Kadıköy 3. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2009/545-2012/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı bulunan tezgah emtiasının davalı ....Şti. sorumluluğunda, davalı ... Taşımacılık Ltd. Şti.'ne ait, sürücüsü davalı ... tarafından kullanılan araç ile İsviçre'den Türkiye'ye taşındığını, sigortalının tesislerine getirilen emtianın araç tahliyesi için araç kapaklarının açılmasına müteakip araç sürücüsünün transpalet marifeti ile acele etmesi ve talimata aykırı davranması nedeniyle düşerek hasarlandığını, hasar tutarının sigortalısına ödendiğini, davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 76.003 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... Şti. vekili, taşınacak emtianın yüklenmesi ve boşaltılmasının sözleşme kapsamında müvekkiline yüklenmediğini, sözleşme gereği müvekkilinin böyle bir yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., mal indirmelerini alıcının yaptığını, alıcı fabrika yetkililerinin arka kapağa kadar transpalet ile çekmesini istediklerini, transpalet ile tezgahın indirilmesi sırasında transpaletin arızalı olması nedeniyle yarı römorkun kapısına kadar getirdiğinde durduramadığını, makine ile birlikte transpaletin yarı römorkun arkasından aşağı düşüp hasarlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalı taşıyıcı ile dava dışı alıcı arasında düzenlenen taşıma sözleşmesinde boşaltmanın kim tarafından yapılacağının açıkça kararlaştırılmadığı, bu durumda ticari örf ve adete gidilmesi gerektiği, araç sürücüsü ve tanık beyanına göre hasarın gerçekleştiği depoda boşaltma işinin dava dışı sigortalı elemanları tarafından gerçekleştirildiği, davalı taşıyıcıların boşaltma ile yükümlü olmadıkları, sürücünün de kullanmasını bilmediği ve arızalı olan transpaletin kendisine verilmek suretiyle boşaltma işlemlerine yardım etmesi karşısında kusursuz olduğu, sürücü yönünden BK 41 madde koşullarının gerçekleşmediği, davacının sigortalının halefi olarak davalılardan rücuen talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma nedeniyle rücuen tazminat istemine ilişkin olup, dosya içeriğinden her ne kadar tahliyenin gönderilene ait olduğu anlaşılmakta ise de, hasar gönderilene ait iş makinesinin davalılardan ...'ın kullanımı sırasında meydana gelmiştir. Söz konusu aracı kullanma yükümlülüğü olmamasına rağmen anılan davalının kusurlu eylemi ile zarar vermesi halinde bu davalı BK 41. uyarınca, bu davalıyı çalıştıran davalılardan ... Taşımacılık Ltd. Şti.'de BK 100. maddesi uyarınca çalıştırdığı şoförün kusuru nispetinde sorumlu olacaktır. Davacının sigortalısı ile davalılardan Güler Nakliyat Ltd. Şti. arasında imzalanan sözleşme ile de bu davalı söz konusu ilişki nedeniyle her ne sebepten olursa olsun araç şoförlerinin verdiği zararlardan sorumlu bulunduğunu sigortalıya karşı taahhüt etmiştir.

Bu itibarla, mahkemece hasarın sırf boşaltmada kullanılan cihazın arızası nedeniyle mi meydana geldiği, yoksa bunda davalı ...'ın kişisel kusurunun rol oynayıp oynamadığı ve varsa oranı da tespit ettirilip buna göre bir hüküm kurulması gerekirken anılan hususlarda yeterli açıklığı içermeyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18433, Karar No: 2014/140, Tarih: 13.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18433 E.  ,  2014/140 K.**

* DAVA ŞARTLARI

* GÖREV

* İTİRAZIN İPTALİ

* TÜRKİYE İŞ KURUMU İL MÜDÜRÜ TARAFINDAN VERİLEN İDARİ PARA CEZASI

* İŞ MAHKEMELERİ KANUNU (5521) Madde 1

* İŞ KANUNU (4857) Madde 101

* İŞ KANUNU (4857) Madde 105

* İŞ KANUNU (4857) Madde 106

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 114

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.. M.. vekili Avukat Y.. B.. A.. tarafından, davalı Ç.. Makine San ve Tic. A.Ş aleyhine 09/11/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine dair verilen 14/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından kesilen idari para cezasının tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı-borçlunun takip yolunun usulsüz olması nedeniyle takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sulh ceza mahkemesindeki itiraz yolunun bitiminde borcun ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından kesilen idari para cezasının tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı-borçlunun takip yolunun usulsüz olması nedeniyle takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sulh ceza mahkemesindeki itiraz yolunun bitiminde borcun ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalı-borçlu şirket hakkında, dava dışı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından 4857 sayılı İş Kanununun 105/a-c maddeleri gereğince 7.250,00TL idari para cezası verildiği anlaşılmaktadır. 4857 Sayılı İş Kanunu 108. madde “Bu Kanunda öngörülen idari para cezaları, 101 ve 106 ncı maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verilir. 101 ve 106 ncı maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu İl Müdürü tarafından verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir.101 inci ve 106 ncı maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir” hükmünü içermektedir. Bu madde içeriginden de açıkça anlaşıldığı üzere,genel hükümlere göre tahsili mümkün olan idari para cezaları ancak 101 ve 106 md gereğince verilenlerdir.” Dava konusu para cezası ise aynı kanunun 105. maddesi gereğince verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1 maddesinde de iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesinde İş Mahkemesinin görevli olduğu açıklanmaktadır. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup

ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Şu halde genel hükümlerin uygulanacağı bir para cezası söz konusu olmadığından genel mahkemeler de görevli değildir. Mahkemece, iş mahkemesinin görevli olması nedeniyle ve görev hususunun da 6100 sayılı HMK 'nun 114/1-c maddesinde belirtilen dava şartı olması karşısında davanın görevsizlik nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1206, Karar No: 2023/1291, Tarih: 04.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1206 E.  ,  2023/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 15.11.2022

SAYISI : 2019/589 E., 2019/728 K.

DAVA TARİHİ : 13.06.2013

KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, yine davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Dairece karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesinden hükmün tavzihi istenmiş, Mahkemece 15.11.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından tavzih talebinin reddine dair verilen bu ek karar temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, yine davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Dairece karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesinden hükmün tavzihi istenmiş, mahkemece 15.11.2022 tarihli ek karar ile dilekçenin incelenmesinde; " mahkememiz kararının Yargıtay tarafından onanması ve karar düzeltme talebinin de reddine karar verilmiş olmakla dosyanın gelmiş olduğu aşamanın göz önünde bulundurulması" gerekçesiyle tavzih isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından tavzih talebinin reddine dair verilen bu ek karar temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunun 305 inci maddesinde, " hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir ", düzenlemesi yer almaktadır. Dosya içerisinde bulunan Noterde onaylama şeklindeki vekaletnameye göre davalının tam adının GÖK –ER Taşımacılık Sınır Tic.İth.İhr.San.ve Tic.Ltd.Şti. olduğunun anlaşıldığı ancak ilk dereceme mahkemesi kararında GÖK-ER Taşımacılık Tic.A.Ş. şeklinde gösterildiği, bu hususun az yukarıda anılan yasa hükmü gereğince tavzihe konu edileceği ve hükmün icrasının tamamlanıncaya kadar İlk Derece Mahkemesinden istenebileceği açıktır. Mahkemece, bu nedenlerle tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.