muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2559, Karar No: 2018/3143, Tarih: 05.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2559 E.  ,  2018/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin "25.01.2007" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında vergi suçu ve vergi inceleme raporu ile mütalaaya uygun olarak "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasında; sanıklar ... ve ...'ın savunmalarında benzer şekilde suça konu faturaların sahteliğinden haberdar olmadıklarını, dört aylık müdürlük görevi süresinde şirketin idari işleri ile ilgilenmediklerini ve bu konuda ...'e vekalet verdiklerini belirtmeleri, diğer sanıklar... ve ...'in ise savunmalarında benzer şekilde şirketin reklam işlerini ... Matbaasına yaptırdıklarını, matbaanın verdiği faturaları defterlerine kaydettiklerini, daha sonra yapılan vergi denetiminde bu belgelerin sahte olduklarının ortaya çıktığını ancak denetlemeden önce ön muhasebeci ...'ın kendilerini uyardığını, gelen faturaların ... Matbaasına ait olmadığını,...'da hatırlamadıkları bir şirkete ait olduğunu söylediğini, bunu matbaa yetkililerine söylediklerini, onlar da işi ...'a yaptırdıklarını, kendilerinin fatura kesemeyeceklerini söylediklerini, sonradan ...'daki bu şirketi araştırdıklarını, vergi mükellefi bir şirket olduğunu öğrenince faturaların sahte olabileceğine dair bir şüphelerinin kalmadığını ve faturaları dosyalarına eklediklerini belirtmeleri, şirket çalışanları olan tanıklar ... ve ...'ın ifadelerinde sanıkları doğrulayarak Gelir İdaresi Başkanlığının internet sitesinden T.C. Kimlik numarası ile faturaların sahiplerinin vergi mükellefi olup olmadıklarını görebildiklerini, vergi mükellefiyeti olduklarını görünce faturaları kullanmaya devam ettiklerini beyan etmeleri karşısında, tüm dosya kapsamından sanıkların bu faturaların sahte olduklarını bilerek suç kastı ile hareket edip kullandıkları yönünde kesin, net, şüpheden uzak bir delile ulaşılamadığını belirten mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı ve yapılan yargılama sonucunda sanıkların suç işleme kastlarının bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5545, Karar No: 2008/7455, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5545 E.  ,  2008/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazların değerinin belirlenmesine esas alınacak olan 2007 yılı için buğday, saman ve kavun ürünlerinin resmi verileri değerlendirme tarihi itibariyle belli olmadığından söz edilerek taşınmazların 2006 yılı verilerine göre bulunan m2 tutarı üzerinden hesaplama yapılmıştır. Karar tarihi itibariyle 2007 yılı resmi verileri belirlenmiş olacağından münavebeye alınan ürünlere ait 2007 yılı resmi verileri getirtilerek bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerekirken bilirkişi kurulunun 2007 yılı yerine 2006 yılına ilişkin verileri esas alan raporuna itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin Birinci fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

Dosyada mevcut Tarım Müdürlüğünün 2006 yılı cetvellerinde dekar başına ortalama verimleri buğday için kuru arazide 200 kg., saman için 300 kg., kavun için 2000 kg. olarak bildirildiği halde, bilirkişi raporu ve ek raporunda sırasıyla buğdayın 250 kg., buğday samanının 350 kg., kavunun 1250 kg. alınması suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

Bu itibarla;

Dosyada mevcut Tarım Müdürlüğünün 2006 yılı cetvellerinde dekar başına ortalama verimleri buğday için kuru arazide 200 kg., saman için 300 kg., kavun için 2000 kg. olarak bildirildiği halde, bilirkişi raporu ve ek raporunda sırasıyla buğdayın 250 kg., buğday samanının 350 kg., kavunun 1250 kg. alınması suretiyle değerlendirme yapılmış olması,

3-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topografik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetildiğinde dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faiz oranının %6 yerine %8 olarak kabulü,

4-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25433, Karar No: 2015/3174, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25433 E.  ,  2015/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23219, Karar No: 2016/2377, Tarih: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23219 E.  ,  2016/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

NUMARASI : 2006/168-2009/403

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaz mala net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılması yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % binde bir’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16904, Karar No: 2008/15588, Tarih: 08.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/16904 E.  ,  2008/15588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2016, Karar No: 2016/6169, Tarih: 07.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2016 E.  ,  2016/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılma kararı verilmediği halde itiraz makamı ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2014 tarihli değişik iş kararında yanlışlıkla ... ...'ün isminin yazılması yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Müşteki ... ...'ın müdürlüğünü yaptığı ... ... Ortaokulunun, deprem güçlendirmesi nedeniyle terk edildiği, inşaatın başlamadığı ve henüz proje aşamasında bulunduğu, eğitimin başka yerde devam ettiği, 23/03/2013 tarihli yakalama ve görgü tesbit tutanağına göre de, okulda eğitim öğretimin devam etmediği, terk edilmiş ve virane görüntüsünün olduğunun bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun girdiği terk edilmiş okulun işyeri sayılamayacağı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14155, Karar No: 2024/21795, Tarih: 27.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/14155 E.  ,  2024/21795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.07.2024

SAYISI : 2023/4522 E., 2024/2184 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.07.2024 tarihli ve 2023/4522 Esas, 2024/2184 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.07.2024 tarihli ve 2023/4522 Esas, 2024/2184 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1162, Karar No: 2010/10576, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1162 E.  ,  2010/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.55 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 14.7.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, davalı ile pamuk alışverişi yaptığını, davayla 78.000 YTL para verdiğini, ancak pamuğun teslim edilmediğini, bunun üzerine davalıdan 85.000 YTL bedelli senet aldığını, davalının 27.000 YTL ödemesine karşın, ödenmeyen bakiyesi için başlattığı icra takibine davalının itirazı üzerine takibin icra hakimliğince durdurulduğunu, ileri sürerek 58.000 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; davacı bu davayı açarken, Davalı ile aralarındaki

hukuki ilişkiyi açıklamış ve pamuk ticareti yaptıklarını, kendisinin vermiş olduğu bedele karşın pamuğun teslim edilmediğini, akabinde davalıdan senet aldığını, kısmi ödeme yapılmasına karşın bakiyesi için alacaklı olduğunu ileri sürerek, bahse konu senedin 3. şahıs tarafından doldurulduğunu ve ancak davalı tarafından yanında imzalandığını, ödemeleri kesince ... 12. İcra Müdürlüğü’nün 2006/1528 sayılı dosyası ile kambiyo takibi yaptığını, borçlu-davalının ... 4. İcra Hukuk Hakimliğinde 2006/708 esas sayılı dosya ile imza itirazında bulunduğunu, yapılan inceleme sonucunda imzaya itiraz talebinin kabul edilerek takibin durdurulmasına karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, İcra Hukuk mahkemesi’nde yapılan araştırma sonucu alınan rapor uyarınca bu sonun ortaya çıktığını, İcra Hukuk mahkemelerinin dar kapsamlı mahkemeler olduğunu, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını istemiştir. Mahkemece; İcra Hukuk Mahkemesi’nde alınan raporlara itibar edilerek davanın reddine karar verilmişse de;

İcra Hukuk mahkemeleri kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. İcra Hukuk Mahkemesi kararlarının maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeyeceği kuralının bazı istisnaları vardır. Bu istisnalar, ihalenin feshi talebinin reddine ilişkin kararlar, zamanaşımı nedeniyle aleyhine icranın geri bırakılmasına karar verilmiş olan alacaklının 7 gün içinde mahkemece dava açmazsa ilamın zamanaşımına uğramış olduğu hususu, istihkak davaları da kesin hüküm teşkil eder. Bunun dışında İcra Hukuk Mahkemelerinin kararları kesin hüküm teşkil etmez. Gerek dairemizin gerekse Yargıtayın yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Öte yandan Yüksek 11. Hukuk Dairesi’nin 23.11.1983 tarih ve 5024-5181 sayılı kararı da benzer bir uyuşmazlıkta Genel Mahkemece davanın reddine dair verilen kararı bozmuş ve kararda; “…oysa, icra tetkik mercii hakimliği dar yetkili bir mercidir. Bu nedenle de imza incelemesi hakkındaki yetkisi genel mahkemeye göre kısıtlıdır. (İİK. m. 68a/3). Genel mahkeme ise senetteki sahtelik iddiasını HUMK.nun 308,309/1 ve 317. maddelerinin verdiği yetkiyle daha detaylı bir biçimde inceleme imkanına sahiptir. Hal böyleyken mahkemece icra tetkik merciinde alınan bilirkişi raporunun bağlayıcı olduğu ve bu rapora dayanılarak verilen kararın da kesin hüküm teşkil ettiği görüşüyle hareket edilerek ve HUMK.nun 317. maddesinin hakime verdiği yetkiyle aynı Kanunun 308 ve 309. maddeleri gereğince yeterli inceleme yapılmadan verilen karar doğru bulunmadığından….” Denilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, HUKUK MUHAKEMELERİ USULÜ, 2001 baskı sh. 5737).

Somut olayda da, Mahkemece ... 4. İcra Mahkemesi’nde alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek karar verilmiştir. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere mahkemece HUMK.nun 308, 309/1 ve 317. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak yeni bir inceleme yapılması gerekir.Bu yapılmadan dar yetkili icra hukuk mahkemesinde alınan raporlara itibar edilmesi sonucu verilen kararın bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4482, Karar No: 2013/9035, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4482 E.  ,  2013/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte,... ile ... futbot takımları arasındaki müsabakayı... İlçesinde bir internet cafede izlemek için anlaştıkları bu nedenle...İlköğretim Okulunun bahçesine toplandıkları, okulun bahçesinde bulunan okula ait ve kamu malı niteliğinde olan bankı "Biz...lıyız, ...yi de böyle yakacağız" diyerek bank üzerinde biriktirdikleri gazeteleri tutuşturup bankı yaktıkları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verileceğinden, CMK'nun 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan açıklanması, bunun yanında kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda, TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince cezasında ½ oranında artırım yapılması ve suça sürüklenen çocuğun hükümden önce zararı karşılaması nedeniyle TCK'nın 168/2 maddesi uyarınca cezasında 1/2 oranında indirim yapılmasına rağmen, hükmün açıklanmasına karar verilirken hüküm fıkrası değiştirilmek suretiyle, TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince cezasında 1/6 oranında artırım yapılması, TCK 168/2 maddesinin koşulları bulunmadığından uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.