muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2585, Karar No: 2023/6253, Tarih: 18.09.2023

2.Mağdur, 14.11.2013 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek 54\*\* \*\*\*\* \*\*71 0153 nolu kredi kartı ile bilgisi dışında 24 ayrı TTNET abonesinin toplam 1.464,20 TL tutarlı abonelik ücretlerinin ödendiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmış, yazı ekinde 05.11.2013 hesap kesim tarihli kredi kartı hesap özeti dosya evrakına eklenmiştir.

3.Türk Telekomünikasyon A.Ş. 08.01.2014 tarihli yazı cevabında, suça konu kredi kartı ile abonelik ücreti ödemesi yapılan müşteri bilgileri liste halinde gönderilmiştir.

4.Türkiye Vakıflar Bankası TAO 27.01.2014 tarihli yazı cevabında, mağdura ait kredi kartı ile 05.10.2013 ila 10.10.2013 tarihleri arasında gerçekleşen toplam tutarı 1.464,20 TL olan işlemlerin tamamının mail order yöntemiyle gerçekleştiği, itiraz sonucunun olumlu sonuçlanarak kart hamili hesabına alacak kaydedildiği, söz konusu işlemin gerçekleştiği TTNET ADSL fatura isimli işyerinden gerçekleşen işlemlerin hangi IP için yapıldığı, tarih, saat, faturaların ödeme kayıt bilgileri yazı ekinde gönderilmiştir.

5.TTNET A.Ş. vekili 18.02.2014 tarihli yazı cevabında, 08.11.2013 tarihinde gelen harcama itirazına istinaden 03.12.2013 tarihinde banka tarafından ilgili şahısların hesaplarına borç geçildiği ve kart hamiline iadesinin gerçekleştiği, 10.01.2014 tarihinde ADSL abonelerinin yeniden borçlandırıldığı ve abonelerine borçlandırma hakkında bilgi verildiği, IVR işlemlerinde ses kaydı olmadığı bildirilmiştir.

6.T.Garanti Bankası A.Ş. 04.11.2014 tarihli yazı ekinde, sanık ...'ın suça konu tarihlerdeki hesap hareketleri gönderilmiş ve içeriğinden fatura ödeme karşılığı havale yapılan işlemler ve bahis siteleri hesabından aktarılan paralar olduğu görülmüştür.

7.Mağdur ..., 05.12.2014 tarihli dilekçesi ile şikayete konu mağduriyetinin banka tarafından giderildiği, şikayetten feragat ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, sanığın üyesi olduğu r10.com internet sitesinde açtığı %20 indirim ile fatura ödemesi yapılabileceğine ilişkin başlık üzerine kendisi ile iletişime geçen şahısların TTNET abonelik faturalarını kendi banka veya bilyoner.com üyelik hesabına para yatırmaları üzerine ve Mercan iletişim isimli fatura ödeme merkezine yakın mesafede oturan ve TTNET faturalarını ödemek üzere nakit para veren abonelerin faturalarını mağdura ait kredi kartı bilgilerini kullanarak mail order yöntemiyle farklı tarihlerde ödemek suretiyle menfaat temin etmesi karşısındaki eylemin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddenin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/659 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326/son maddesi gereği kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20778, Karar No: 2018/11410, Tarih: 23.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20778 E.  ,  2018/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, atılı suçları işlemediğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

1- Katılanların müdafileri huzurunda alınan kolluk ifadelerinde; sanığın, çıkardığı bıçağı katılan ...'a saplaması anında bıçağın katılan ...'ın bacağında saplı kaldığı ve bu şekilde ele geçen bıçağın taraflarca kolluk birimine teslimini sağladıkları, sanık olarak yargılandıkları İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi'ndeki ifadelerinde ise; sanığın kendilerini bıçakla yaralaması sonrasında olay yerinden uzaklaşarak kendine bıçakla zarar verdiği, zarar verdiği yerde de suça konu bıçağı attığını ve bu şekilde suça konu bıçağın ele geçtiğini beyan etmeleri karşısında katılanların çelişkili anlatımları ve sanığın da aşamalarda suça konu bıçağın kendisine ait olmadığına ilişkin savunması karşısında her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Bozma öncesi hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16300, Karar No: 2009/5602, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/16300 E.  ,  2009/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kızı ...’nin Tarsus Toros Koleji A.Ş.’de okumakta olup davalının da velisi olduğunu, davalının 2006-2007 öğrenim dönemi bedeli olan 4.184YTL ve aynı dönem servis ücreti olan 450YTL.yi ödemediğini, davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sunduğu delillerin ... taraflı hazırlanan belgeler olup delil olamayacağını, yeterli delil sunulmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını kesin delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının çocuğunun davacıya ait okulda öğrenim gördüğü hususu taraflar arasında çekişmesizdir. Davacı bu dava ile 2006-2007 öğrenim yılı ücretinin tahsili için yaptığı takibe vaki itirazın iptal edilmesini istemiştir. Davalı gerek icra takibine itirazında gerekse cevap layihasında böyle bir borcu olmadığını savunmuştur. Davacının okulu ... bir okul olup davalının, çocuğu için okul giderini ödemesi gerekir. Davalının borcu olmadığı yolundaki savunması okul ücretini ödediği yönündedir. Okul ücretinin miktarına yönelik bir itiraz bulunmamaktadır. Öyle olunca davalı, çocuğunun okul ücretini ödediğini yasal delillerle kanıtlamalıdır. Mahkemece

2008/16300-2009/5602

ispat yükü düşen davalıdan ödemeye ilişkin belgeleri sorulup gerekirse davacıdan da karşı delilleri sorulup birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmelidir. Aksi şekilde ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18463, Karar No: 2017/3279, Tarih: 18.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18463 E.  ,  2017/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptali ile düzenlenen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ancak davacı aleyhine 9.581,47 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. paragrafının tamamen silinerek yerine "Davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8905, Karar No: 2015/7817, Tarih: 09.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/8905 E.  ,  2015/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçirdiği kazanın işkazası olduğunun ve bunun mümkün olmaması halinde yakalandığı hastalığın meslek hastalığı olup olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15527, Karar No: 2013/1897, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15527 E.  ,  2013/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 107 ada 1 parsel sayılı 325 H. 7783 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, Haziran 1307 tarih 54 ve 76 nolu tapu kayıtlarına ve zilyedliğe dayanarak taşınmazın değişik bölümleri hakkında kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten; diğer davalılar aleyhine açılan davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesine göre orman içi açıklık niteliğinde olduğu, davacı ...'ün tutunduğu ve (B) işaretli bölüme ait olduğunu ileri sürdüğü Ağustos 1308 tarih 54 numaralı sicilden gelen 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının mevkii çamlık olup, taşınmazın bulunduğu mevkiye uymadığı, yol, dere ve gedik şeklindeki sınırlarının ise her yere uyabilecek nitelikte olduğu ve kayıt maliki ... oğlu ... ile akdî veya ırsî bağın ispatlanamadığı, taşınmazın halen eylemli çamlık niteliğinde olduğu ve zilyedlik yolu ile kazanılamayacağı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hâkimi infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, doğru sicil oluşturmakla, taşınmazın hangi nitelikle, kim adına tescil edileceğini hüküm yerinde göstermek zorunda olduğu halde, mahkemece yalnızca davanın reddine karar verilmiş olması nedeniyle hüküm infaza elverişli değildir, ancak bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında "....davanın reddine...." kelimelerinden sonra gelmek üzere, "çekişmeli 107 ada 1 parselin tesbit gibi orman niteliğiyle tapuya tesciline" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26.02.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/452, Karar No: 2018/339, Tarih: 28.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/452 E.  ,  2018/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Eskişehir 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.01.2014 gün ve 2013/401 E., 2014/17 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.04.2014 gün ve 2014/9967 E., 2014/10679 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, çalıştığı sürelerin usulüne uygun şekilde resmi kayıtlarda gösterildiğini, davacının iş sözleşmesinin müvekkilince feshedilmediğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesaplamasında nazara alınması gerekli kanuni kesintilerin belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde,alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir; ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.