muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10578, Karar No: 2022/4702, Tarih: 21.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/10578 E.  ,  2022/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2021 günlü ve KD-2016/87281 sayılı itirazının, 6325 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi gereğince kabulüyle, Dairemizin 19.04.2021 günlü ve 2020/17246 Esas-2021/10607 Karar sayılı kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2021 tarih, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve benzeri oyun aletleri ve makineleri hakkında kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK'nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan hazırlama suçu hem de 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle dava açılmadığı anlaşılmakta ise de, 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, işyerinin kendisine ait olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet

isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.21.03.2022
Yargıtay — Esas No: 2021/4383, Karar No: 2021/10955, Tarih: 06.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4383 E.  ,  2021/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 4 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

b-5 numaralı bendinde yer alan (27/05/2014) tarihinin çıkartılarak, yerine (27/07/2015) tarihinin yazılmasına, (davalıya) kelimesinden sonra gelecek şekilde (derhal) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6471, Karar No: 2008/8002, Tarih: 26.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/6471 E.  ,  2008/8002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2008

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki yazılara toplanan  delillere kararın  dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının  reddine,

Dava,  iş kazası  sonucu  beden güç kaybına uğrayan  davacının maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının  maddi zararının sigortaca bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile karşılandığından  bahisle  maddi tazminat talebinin  reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın belirlenmesinde; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılıklı kusur oranları Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu tartışmasızdır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar ( aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar ( pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminat hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride  çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar      hesabında  pasif  dönemin  hesaba  dahil  edilmesi  gerekir.   Malul  kalan  işçinin aynı işinde   çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer  işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığının kabulü isabetsiz olur. Kaldı ki  sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup tamamen uzun vadede ki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi gerekir.

Cismani zararlarda kural olarak zarar olay tarihinde gerçekleşmiş olduğundan zararın hesaplanmasına olay tarihinden ve olay tarihindeki değer üzerinden başlanmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davalıdan 3.000.00YTL maddi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece hesap uzmanı bilirkişisinden maddi zararın tespiti için rapor  aldırıldığı,hesap raporunda; pasif dönem hesabının yapılmadığı, ücretin tesbitinde toplu iş sözleşmesinden doğan giyim ,işgüçlüğü tazminatı,mesken yardımı,temizlik yardımı,yemek yardımı ve sosyal yardım adı altında yapılan diğer yardımların hesaba katılmadığı,toplu iş sözleşmeleri ile belirlenen artışların hesaba katılmadığı,tesbit edilen ücretin 2003 yılında 64.38 YTL olmasına karşın devam eden yıllarda düştüğü,bu düşüşün nedeninin belirtilmediği ve davacının maddi tazminat talebinin SSK’ca karşılandığından reddine karar verildiği halde davalı lehine avukatlık ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır.Mahkemece belirtilen hususlardaki eksiklikleri nedeniyle hüküm vermeye ve denetime elverişli olmayan hesap bilirkişisi raporuna dayanılarak ve maddi zararın SSK’ca karşılandığı nedeniyle davanın reddi hallerinde davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği gözardı edilerek  verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Yapılacak iş;  davacıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın  tarihte belli olan verilere göre  hesaplanan peşin sermaye değerini SSK'dan sormak ve bildirim miktarını hüküm tarihine  en yakın tarihte belli olan  veriler nazara alınarak  yukarıda açıklanan esaslara göre  bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak hesaplanan tazminattan indirmek ve sonucuna göre karar vermektir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:  Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya idesine, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19334, Karar No: 2015/21788, Tarih: 02.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19334 E.  ,  2015/21788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/49399

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/377 (E) ve 2012/917 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuğa verilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK'nın 52/1 maddesiyle beraber uygulama yeri olmayan 50/1-a maddesinin de yazılması,

2- 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu taktirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevirileceği ihtarının yapılamayacağı anlaşılmakla "ödenmeyen adli para cezasının mahallin en büyük mal memurluğunca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsiline,” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğun savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen ve maddi imkanlardan yoksun olan çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nm 322. maddesi gereğince;

1- Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 4 numaralı bentten "50/1-a ve" ibaresinin çıkarılması.

2- Hükmün 4 numaralı bendinin 2. paragrafında yer alan "ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına (ihtarat yapılamadı)” cümlesinin çıkartılmasıyla yerine “Suça sürüklenen çocuk tarafından taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan adli para cezasının tamanının mahallinde en büyük mal memurluğunca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsiline," cümlesinin yazılması,

3-Hükmün 6 numaralı bendinde yer alan, zorunlu müdafiilik ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline ilişkin kısmın çıkartılmasıyla yerine "Zorunlu müdafiiye ödenen 294 TL yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına," cümlesinin yazılması,

Ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1066, Karar No: 2019/566, Tarih: 16.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1066 E.  ,  2019/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesince;

“Davacı vekilinin, 27.06.2018 tarihli duruşmaya gelmediği gibi mazerette bildirmediği, duruşmaya katılan davalı vekilinin ise davayı takip etmeyeceğini bildirdiği, bunun üzerine Dairemizce 27.06.2018 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davanın, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği anlaşıldığından HMK’nun 150. maddesi uyarınca 27.09.2018 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda yazılı bulunan nedenlerle;

1-HMK’nun 150. maddesi uyarınca işlemden kaldırılan davanın 27.09.2018 tarihi itibariyle AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 55,20 TL başvurma harcı yerine 38,70 TL alınmış olduğundan, eksik kalan 16,50 TL başvurma harcı ile 74,80 TL maktu karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 91,30 TL’nin, peşin alınan 18.930,24 TL harçtan düşülerek, geriye kalan 18.838,94 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendisi üzerinde bırakılmasına,

4-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına hesaplanan 3.300,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,”

Dair oy birliği ile verilen 09.10.2018 tarihli ve 2014/3 E., 2018/7 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili tarafından Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/423 E., 2010/123 K. sayılı dosyasıyla dava dışı Mustafa Gök ve İsmail Pursin aleyhine tazminat davası açıldığını, yargılama sonucunda davanın kabulü ile 650.000TL’nin davalılardan tahsiline karar verildiğini ve Yargıtay denetiminden geçerek kararın onandığını, Ankara 3. İcra Dairesinin 2010/13030 E. sayılı dosyasıyla borçlular aleyhine ilamlı icra takibi başlatıldığını, borçlulardan Mustafa Gök’ün Pino Colada Yatırım Danışmanlık Gayrimenkul Emlak İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti.’ye ait Manavgat Taşağıl köyü 362-363 parsel sayılı taşınmazda 500.000,00TL’lik ipotek alacağının tespit edildiğini ve bu ipotek alacağı üzerine haciz konulduğunu, ipotek borçlusu şirkete İİK’nın 89. maddesine göre 89/1, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamelerinin Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiğini, kıymet takdiri yapıldığı sırada ipotek borçlusu Pino Colada Yatırım Danışmanlık Gayrimenkul Emlak İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti.’nin muhtarlıktan aldığı sahte belge ile Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesine şikâyette bulunduğunu, mahkemenin 2013/359 E., 2013/375 K. sayılı kararı ile yapılan tebligatların iptal edildiğini, iptal kararına karşı temyiz yoluna başvurulduğunu, mahkemece verilen iptal kararına istinaden üçüncü kişilerin başvurusu üzerine hacizlerin kaldırıldığını, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 12.05.2014 tarihli ve 2014/12089 E., 2014/13945 K. sayılı kararı ile kararın bozulduğunu, bozma kararında, Tebligat Kanunu’nun 35/4. maddesi gereğince daha önce tebligat yapılmamış olsa bile tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinin esas alınacağı belirtilerek haciz ihbarnamelerine ilişkin tebligatların usulüne uygun olduğuna karar verildiğini, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda şikâyetin reddine karar verildiğini, ancak bu arada taşınmaz üçüncü şahıslara devredildiğinden ve Pino Colada Yatırım Danışmanlık Gayrimenkul Emlak İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti.’ye ait taşınmaz kalmadığından verilen kararın müvekkiline hiçbir yararının olmadığını, öte yandan Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/383 E., 2014/201 K. sayılı dosyasında tasarrufun iptali davası açıldığını ve borçlu Mustafa Gök tarafından hileli şekilde devredilen ve Sincan ilçesinde bulunan 964 parsel sayılı taşınmaz için ihtiyati tedbir kararı alındığını, mahkeme hâkiminin değişmesi sonucunda davanın reddine karar verilerek ihtiyati tedbirin kaldırıldığını, tedbirin kaldırılmasından sonra da taşınmazın üçüncü bir kişiye devredildiğini, HMK’nın 46/c maddesi gereğince farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin kanun hükümlerine aykırı kararlar verildiğini ileri sürerek 1.109.017,36TL tazminatın 17.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Hazinesi vekili; dava konusu kararlar nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zararın hukuki dayanağının bulunmadığını, kararların yasal mevzuata uygun olarak verildiğini, yapılan işlemlerde kusur, kast ve hatanın bulunmadığını, HMK’nın 46. maddesinde belirtilen koşulların mevcut bulunmadığını, HMK’nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerine ilişkin delillerin açıkça gösterilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan hâkim yargılamaya katılmamış ve beyanda bulunmamıştır.

Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 73. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkânı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O hâlde duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

Somut olayda 14.03.2018 tarihli celsede Özel Dairece “Davacı vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma günü uyap üzerinden öğrenmesine,” şeklinde karar verilmiş ve yeni duruşma günü 27.06.2018 tarihine bırakılmış, davacı vekili 27.06.2018 tarihli celseye katılmamış, davalı vekilinin de davayı takip etmediğini bildirmesi üzerine dosya işlemden kaldırılmış ve işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulmuştur.

Somut olayda 14.03.2018 tarihli celsede Özel Dairece “Davacı vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma günü uyap üzerinden öğrenmesine,” şeklinde karar verilmiş ve yeni duruşma günü 27.06.2018 tarihine bırakılmış, davacı vekili 27.06.2018 tarihli celseye katılmamış, davalı vekilinin de davayı takip etmediğini bildirmesi üzerine dosya işlemden kaldırılmış ve işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliğe göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat Yönetmeliği hükümleri incelendiğinde, duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. O hâlde Özel Dairece davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni duruşma gün ve saatinin davacı vekiline usulüne uygun davetiye ile bildirilmesi gerekmektedir.

Hâl böyle olunca; Yargıtay 12. Hukuk Dairesince davanın açılmamış sayılmasına ilişkin verilen hükmün yukarıda belirtilen gerekçeler ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın BOZULMASINA, 16.05.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.