muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/7397, Karar No: 2005/5108, Tarih: 09.06.2005

Tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir.

Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret biidirilen tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Gelmeyen tarafın mahkeme gününü kalemden öğrenmesine karar verilemez. Duruşmaya mazereti sebebiyle gelemeyen taraf mazeret dilekçesinde bu yönde bir talepte bulunsa ve mahkeme gününü kalemden öğreneceğini bildirse dahi mahkemece bu yönde bir karar alınamaz. Zira duruşma gününün gelmeyen tarafa davetiye ile bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün kalemden öğrenilmesi taraflardan istenemez. Hal böyle olunca; mazeret dilekçesi kabul edilen davacılar vekiline duruşma günü davetiye ile tebliğ edilmeden duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 9.6.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29168, Karar No: 2014/23751, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29168 E.  ,  2014/23751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/29067

Mahkemesi : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/11/2012

Numarası : 2009/110 - 2012/234

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, ölenin ve ailesinin sanık A.. S..'in mesul müdürü, sanık B.. Ç..'ın ise elektrik teknisyeni olarak çalıştıkları otelde kaldıkları, olay tarihinde katılanın duş almak için banyoya girdiği, beyanına göre duş başlığını eline aldığında elektrik akımını hissedip eşinden yardım istediği, yardıma koşan ölenin eşini kurtarmak istediği anda elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, soruşturma aşamasında alınan ve birbirini doğrulayan 11.07.2008 ve 08.07.2008 tarihli raporlarda; otelin bodrum katında bulunan ve arıza sebebiyle yerinden sökülmüş olan hidrofor motorunu besleyen kablonun siyah renkli ucunun otelin katlara su beslemesini sağlayan su tesisat borusuna değmesi sonucu ölümün meydana geldiğinin belirtildiği itiraz üzerine İTÜ'den alınan 12.03.2012 tarihli üçlü bilirkişi raporunda ise “elektrik akımı Hussein Masrour'un banyoda ön temizlik yaptığı sırada istemeden, farkında olmadan yol açtığı bir elektrik kaçağına hazırlık olduğu, hem kendisinin hem de eşinin çarpılmasına neden olan elektrik akımına yol açtığı, otel müdürü A.. S.. ve elektrik teknisyeni B.. Ç.. tarafından alınabilcek bir önlem bulunmadığı, sonuç olarak kusur yüklenemeyeceğinin” belirtilmesi karşısında raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi için bir kez de teknik üniversitelerin konu ile ilgili bölümlerindeki öğretim üyelerinden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor aldırılması sonrası, sanıkların hukukî durumlarının tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28199, Karar No: 2015/2414, Tarih: 17.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/28199 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, 05.10.1994 – 28.03.2004 tarihleri arasında belediye meclis üyesi olduğu dönemin 657 sayılı Kanunun 68/B maddesi kapsamında değerlendirilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı ve davalılardan ... Başkanlığı avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının avukatının tüm, davacının avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 05.10.1994 – 28.03.2004 tarihleri arasında davacının belediye meclis üyesi olduğu dönemin 657 sayılı Kanunun 68/B maddesi kapsamında değerlendirilmesi istemini içeren davanın; gerekçesinde davanın emeklilik ikramiyesine ilişkin olduğu tespiti yapılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm gerekçesindeki "emeklilik ikramiyesine" ibaresi silinerek, yerine, "davacının belediye meclis üyesi olduğu dönemin 657 sayılı Kanunun 68/B maddesi kapsamında değerlendirilmesine" ibaresi yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1693, Karar No: 2019/4190, Tarih: 10.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/1693 E.  ,  2019/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 257/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2018 tarihli ve 2017/285 esas, 2018/317 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/352 Değişik iş sayılı Kararının;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz mercinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alınarak yapılan değerlendirmede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz mercinin sadece şekli olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alınarak yapılan değerlendirmede;

Dosya kapsamına göre, sanığın, katılana yönelik olarak gerçekleştirdiği eylem nedeniyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinden bahisle, Mahkemesince "..sanığın olay günü ibadetini yapmaya giden katılanın ibadetine engel olduğu... Tanık beyanlarının katılan beyanları ile uyumlu olduğu' gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı bulunan suçlamayı kabul etmediği, olay günü infaz ve koruma memurları ..., ... ve ... tarafından tutulan aynı tarihli tutanak içeriğine göre sanığın, tutanak mümziileri ile birlikte denetim yaptığı sırada katılan ile karşılaştıkları ve katılanın namaz kılmaya gittiğini söylemesi üzerine, başmemurdan yerine bir memur görevlendirilmesini istediğinin belirtilmesine rağmen tutanakta imzası bulunan infaz ve koruma memurlarının beyanlarına başvurulmadığı gibi, yargılama aşamasında katılanın dinlenmesini talep etmiş olduğu tanık ... 'in; "... ...'ün kolundan müdür ... tuttu ancak mesafe uzak olduğu için ne konuştuklarını duymadım... 'tan önce de ben namaza gittim ancak müdür bana herhangi birşey demedi..." şeklinde beyanda bulunduğu; tanık ...'ın soruşturma aşamasında olaya bizzat şahit olmadığını; kovuşturma aşamasında ise olay günü izinli olduğunu belirttiği, tanık ...'in ise gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında dinlenilmediği; Mahkemece dinlenen tanıkların ise genel olarak sanığın, katılanın kolundan tuttuğunu gördüklerini ancak tarafların ne konuştuklarını duymadıklarını beyan etmiş olmaları karşısında, olayın katılan ile sanık arasında tartışma olduğu şeklinde yorumladıkları ve sanığın görevini kötüye kullanmasına konu olabilecek herhangi bir olaydan bahsetmedikleri anlaşılmakla, dosya kapsamında sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlediğine dair hiçbir delil olmamasına rağmen, üzerine atılı suç bakımından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30/01/2019 tarihli ve 94660652-105-40-15484-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/06/2010 tarihli ve 2010/70 Esas, 2010/159 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; ...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yasa yoluna tabi bulunması nedeniyle, gerek itiraz edilerek gerekse itiraz edilmeksizin kesinleşmesi halinde, olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceğinde kuşku bulunmamaktadır. Ancak kanun yararına bozma yasa yolunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun İnkılap Yasasında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı, Askeri Ceza Yasası ile 15 yaşından büyükler açısından 3713 sayılı Yasa kapsamındaki suçlardan olup olmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle bozulabilecektir. Burada unutulmaması gereken husus, bu yasa yolunda denetlenenin hüküm olmayıp hükmün üzerine inşa edilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğudur.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının dayanağını oluşturan mahkumiyet hükmü ise; hükmün açıklanması, düşme kararının verilmesi veya yeni bir mahkumiyet hükmünün tesisinden sonra temyiz incelemesine konu olabilecek ve ancak bu aşamadan sonra temyiz yasa yoluna başvurulmadan kesinleşmesi halinde, koşulları bulunduğu takdirde kanun yararına bozma yasa yolu ile denetlenebilecektir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının dayanağını oluşturan mahkumiyet hükmü ise; hükmün açıklanması, düşme kararının verilmesi veya yeni bir mahkumiyet hükmünün tesisinden sonra temyiz incelemesine konu olabilecek ve ancak bu aşamadan sonra temyiz yasa yoluna başvurulmadan kesinleşmesi halinde, koşulları bulunduğu takdirde kanun yararına bozma yasa yolu ile denetlenebilecektir.

Görüldüğü gibi hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar ancak hükmün hukuken varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları denetimine konu olabileceğinden, henüz hukuken varlık kazanmayan bir hükmün ne olağan ne de olağanüstü yasa yolu denetimine konu edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği ahvalde hükmün içeriğine dahil bulunan hukuka aykırılıkların, kanun yararına bozma yoluyla denetlenmesi olanağı bulunmamaktadır. Yasa koyucu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının üzerine inşa edildiği mahkumiyet hükmünün olağan yasa yolu olan temyizen incelenmesini dahi yasaklamışken, henüz doğmamış bu hükümdeki hukuka aykırılıkların olağan denetim süreci sonlanmadan, olağanüstü bir yol olan kanun yararına bozmayla denetlenebileceğini kabul etmek, yasa yollarında hakim olan temel ilkelere açıkça aykırılık oluşturacağı gibi temyiz ve kanun yararına bozma yasa yolunun gerek başvuru koşulları, gerekse sonuçlarındaki farklılıklar ile kanun yararına bozma kurumunun konuluş amacı nazara alındığında ileride telafisi mümkün olmayan sorunlara da yol açabileceği aşikar olup, bu itibarla, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan hukuka aykırılıkların, kanun yararına bozma yasa yoluyla denetlenme olanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli ve 2018/352 Değişik iş sayılı Kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23817, Karar No: 2015/4744, Tarih: 09.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23817 E.  ,  2015/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, kardeşine ait tabancayı taşıdığı anlaşılan sanığa ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10454, Karar No: 2018/5566, Tarih: 28.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10454 E.  ,  2018/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl davanın kabulü ile birleşen davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından asıl dava yönünden süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada; davacı vekili, 22.06.2009 tarihinde, davalının trafik sigortacısı, davacılardan Hasan'ın sürücüsü, araç içerisinde bulunan ...'nun maliki olduğu aracın, dava dışı yolcu otobüsü ile çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında, araç içerisinde bulunan davacılar Yağmur ve Güneş'in eş/babası Olgun'un vefat ettiğini, Yağmur, Güneş ve Hasan'ın yaralandığını belirterek, tedavi gideri, destekten yoksun kalma tazminatı ve sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL.'nin davalı ... şirketine başvuru tarihi olan 10.08.2009 tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsilini talep etmiş, 18.02.2015 tarihli dilekçe ile, davacı ... için 112.012,16 TL, Yağmur için 37.987,84 TL, Hasan için 20.000,00 TL olarak talebini ıslah etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 12.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve SGK Başkanlığı vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl davanın kabulü ile, Güneş için 112.012,16 TL., Yağmur için 37.987,84 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile Hasan için 20.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 21/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine, birleşen davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde, “işletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”, aynı yasanın 85/1 maddesinde, “bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yararlanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, araç işletenin bu zarardan sorumlu olacağı”, aynı yasanın 85/son maddesinde ise, “ işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1.maddesinde de, “sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarda açıklanan madde hükümlerinden, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Karayolları Trafik Kanununda zorunlu trafik sigortasına ilişkin olarak, sorumluluğun kapsamı yanında, bu kapsam dışında kalan haller de açıkça düzenlenmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Dışında Kalan Hususlar” başlıklı 92. maddesinde:

“Aşağıdaki hususlar, zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamı dışındadırlar.

a) İşletenin; bu Kanun uyarınca eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere karşı yöneltebileceği talepler,...” şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Dışında Kalan Hususlar” başlıklı 92. maddesinde:

“Aşağıdaki hususlar, zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamı dışındadırlar.

a) İşletenin; bu Kanun uyarınca eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere karşı yöneltebileceği talepler,...” şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

Somut olayda; davacı sürücü ... sevk ve idaresindeki, davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigortalı araçla meydana gelen çift taraflı trafik kazasında, davacı sürücü Hasan %100 oranında kusurlu olup, %33,2 maluliyeti nedeniyle davalı ... şirketinden maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı Hasan sürücü konumunda ve kendi kusuruna dayanarak tazminat talebinde bulunduğuna göre davalı ... karşısında 3. kişi durumunda olmayıp, kazaya bizzat sebep olduğundan KTK.nun 92/a ve ZMSS Genel Şartlarının A.1. ve A.3. maddeleri gereğince işletenin (sürücünün) eylemlerinden sorumlu tutulduğu kişilere karşı yöneltilebileciği talepler ZMSS kapsamı dışında tutulduğundan tazminat talebinde bulunamayacağından, davacı Hasan'ın açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5907, Karar No: 2016/18563, Tarih: 26.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/5907 E.  ,  2016/18563 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... Cumhuriyet Savcısı ...’a ait aracın tescil plakasına... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 02/07/2014 tarihli ve MA 06437166 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 356,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/12/2014 tarihli ve 2014/3005 değişik iş sayılı kararı aleyhine ...Bakanlığının 06/04/2016 gün ve 94660652-105-06-15028-2015 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/04/2016 gün ve KYB. 2016-144466 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan muterize ait ... Plaka sayılı aracın, 19 Mayıs Bulvarında 109 Km/s hızla araç kullandığı anlaşıldığından, başvurunun reddine karar verilmiş ise de,

Aracın tescil plakasına uygulanan idari para cezasının muterize tebliğini müteakip, Cumhuriyet savcısı olduğunu bildirerek, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93. maddesi uyarınca hakkında işlem yapılması gerektiğinden bahisle itiraz etmiş olması karşısında, başta bilinmese dahi, artık itiraz eden kişinin hukuki konumunun öğrenildiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin Cumhuriyet savcısı olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;