muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/888, Karar No: 2024/1776, Tarih: 19.02.2024

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında; Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle, aynı Kanun'un 170 inci maddesine aykırı olarak düzenlenen, ya da anılan fıkranın (b)-(d) bentlerinde belirtilen hallerde iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verileceği düzenlenmiştir.

3. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/380 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile; "...kanunun yayımlandığı tarih itibari ile devam eden soruşturmalarda bu aşamadan sonra etkin pişmanlık hükümlerinin araştırılması ve kanunda verilen 1 yıllık süre doğrultusunda şüpheliye ödeme için 15/04/2023 tarihine kadar süre verilmesi şüpheli bu süre sonunda ödediği takdirde ve vergi mahkemelerine ilişkin koşulda bulunduğu takdirde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının talep olunması, 15.04.2022 tarihinden sonra açılan soruşturma dosyalarında koşulları bulunduğu takdirde şüpheli hakkında uygulanacak etkin pişmanlığa ilişkin cezada indirim oranları kovuşturma aşamasındaki ceza indirim oranlarının birbirinden farklı olması nedeniyle soruşturma aşamasında 7394 sayılı kanunun 4. maddesi ile getirilen etkin pişmanlığa dair hükümler doğrultusunda öncelikle vergi ziyaanın bulunup bulunmadığının tespiti, vergi ziyaanın tespiti halinde tarh edilen verginin gecikme faizi ve gecikme zammının tamamıyla kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının vergi dairesinden tespiti ile tespit edilen tutarın sanığa usulüne uygun tebliği ve ödeme için kendisine 15.04.2023 tarihine kadar süre verilerek bu süre sonunda ayrıca vergi mahkemesinde de açılmış bir davanın bulunup bulunmadığı bulunuyor ise şüphelinin davadan feragat edip etmediği hususunun araştırılarak iddianamenin düzenlenmesi gerekirken, 7394 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerle ilgili araştırma yapılmaksızın sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde iddianamenin düzenlenmiş olması hukuka aykırı olup gerekli yasal süre verilerek şüpheliye yasal ihtaratların yapılmasının zorunlu olduğundan..." bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş, bu karara yönelik yapılan itirazın da ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/350 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenmiştir.

4. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." cümlelerinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

5. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli hakkında 2019 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporu düzenlendiği, dosya içerisinde dava şartı olan mütalaanın bulunduğu, iddianamenin mütalaaya uygun olarak tanzim edildiği, şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, bununla birlikte; yasal süre beklenilmeden iddianame düzenlenerek kamu davası açılmasının sanık aleyhine olduğu gerekçesiyle iddianame iade edilmiş ise de; 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan bir yıllık sürenin, haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanları kapsadığı, aynı maddenin ikinci fıkrasındaki; "Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır. Bu takdirde, ödemenin hüküm verilinceye kadar yapılması şarttır.” şeklindeki hüküm uyarınca, anılan Kanun'un yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde olan dosyalarda, hüküm tarihinden önce ödeme yapılması halinde verilecek cezanın yarı oranında indirilmesinin gerektiği ve dosyadaki soruşturmanın değişikliğin yürürlük tarihinden önce 07.04.2022'de başladığı anlaşılmakla; iddianamenin iadesine yönelik itirazın reddine dair merci kararı isabetsiz olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/350 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18921, Karar No: 2014/5394, Tarih: 08.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18921 E.  ,  2014/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/164-2012/200

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait zorunlu deprem sigortası bulunan binanın tektonik krip afet ile hasarlandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 154.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; tektonik krip afetin deprem niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6305 sayılı “AFET SİGORTALARI KANUNU” unun 1. maddesi uyarınca; Bu Kanunun amacı, binalarda deprem sonucu meydana gelebilecek maddi zararların karşılanmasını teminen yaptırılacak zorunlu deprem sigortası ile sigorta şirketlerince teminat verilemeyen veya teminat verilmesinde güçlükler bulunan çeşitli afetler ve riskler sonucu meydana gelebilecek maddi ve bedeni zararların karşılanabilmesini teminen sunulacak sigorta ve reasürans teminatlarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartlarının Sigortanın Kapsamı Başlıklı A.1/2 maddesinde de "bu sigorta ile depremin doğrudan neden olduğu maddi zararlar ile deprek sonucu meydana gelen yangın, infilak, tsunami (dev dalga) veya yer kaymasının sigortalı binalarda neden olacağı hasarlar (temeller, ana duvarlar, bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, bahçe duvarlardı, istinat duvarları, tavan ve tabanlar, merdivenler, asansörler, sahanlıklar, koridorlar, çatılar, bacalar ve yapının benzer nitelikteki tamamlayıcı kısımlarında meydana gelenlerde dahil olmak üzere) sigorta bedeline kadar D.. K.. tarafından teminat altına alınmıştır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; S.ilçesi A. mahallesinde bazı binalarda meydana gelen hasarlarla ilgili hak sahiplerince davadan önce yapılan başvurular üzerine Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün 17.7.2009 günlü yazı cevabında "tektonik krip"'in düşük frekanslı bir deprem olduğu bildirilmiş,

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş,

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş,

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Zararı doğuran tektonik krip'in niteliği konusunda Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün mütalaası ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen rapor arasında çelişki olup karar vermeye yeterli nitelikte değildir.

Bu halde üniversitelerin jeoloji mühendisliği bölümlerinden seçilecek deprem-tektonik krip hareketleri konusunda uzman, akademik kariyere haiz bilirkişiler kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak rizikonun depremden ileri gelip gelmediği, zararın Zorunlu Deprem Sigortası kapsamında bulunup bulunmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması suretiyle çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2412, Karar No: 2007/3934, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2412 E.  ,  2007/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... Bülbül tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9853, Karar No: 2023/3937, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9853 E.  ,  2023/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/86 E., 2015/206 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2015 tarihli ve 2015/86 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdureye karşı işlediği iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.05.2019 tarihli ve 14-2015/385427 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Tüm dosya içeriği ile katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarına göre, sanığın mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği sabit olduğu ve sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde aksi gerekçeyle atılı suçlardan beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Tüm dosya içeriği ile katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarına göre, sanığın mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediği sabit olduğu ve sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde aksi gerekçeyle atılı suçlardan beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemeye yönelik sanık hakkında "2008 yılı içerisinde mağdurenin abisi olan sanık ... ve annesi ile birlikte pazara gittikleri, pazardan dönerken mağdurenın annesinin geriye döndüğü, sanık ...'ın mağdureyi evlerinin karşısında olan caminin kızlar lavabosuna götürdüğü, burada altını soyarak mağdureyi okşadığı, daha sonra eve gittikleri, sanığın mağdureyi bu şekildeki okşamaları ve öpmelerinin bir iki ay devam ettiği, mağdurenın durumu annesine söyleyeceğini belirttiği, sanığın da "anneme söylersen seni döverim, seni öldürürüm, annemi öldürürüm" diye mağdureyi tehdit ettiği, sonra bir gün sanık ve diğer abisi ... ile evde iken, sanığın ...'ı bakkala yolladığı, daha sonnra sanığın mağdureyi yatak odasına götürdüğü, kıyafetlerini çıkardığı, mağdure ile ön taraftan cinsel ilişkiye girdiği, cinsel organını soktuğu, mağdurenin bağırdığı, mağdureyi yine tehdit ettiği, "asla kimseye söylemeyeceksin" dediği, bu durumun bir iki sene devam ettiği, bir iki sene boyunca mağdurenin cinsel organına, sanığın cinsel organını sokarak evlerinde ilişkiye girmeye devam ettiği, mağdurenin 11 yaşına kadar bu şekilde devam ettiği, ilk olarak sanığın cinsel ilişkiye mağdure 9 yaşında iken girdiği, her seferinde cinsel organını sokarak cinsel ilişkiye ön taraftan girdiği, bu durumun daha sonraları kendiliğinden bittiği" iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak;

Yapılan yargılama sonucunda mahkemece; "dosya kapsamında bulunan Samsun 19 Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Baştabipliğinin 11.03.2015 tarihli adli raporunda mağdurun bakire olduğunun belirtilmesi karşısında mağdurenin iddialarının adli raporla desteklenmediği gibi, sanığın aşamalardaki savunmalarında mağdura yönelik hiçbir suç işlemediğini, cinsel söz veya davranışta bulunmadığını belirtmesi, mağdurenin annesi tanık Naime'nin mağdurenin abisinin baskısından kurtulmak ve evden ayrılmak amacıyla bu şekilde iddialarda bulunduğunu beyan etmesi karşısında mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceği kanaatine varıldığı, Bu itibarla tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" şeklindeki gerekçesine binaen sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2015 tarihli ve 2015/86 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16290, Karar No: 2014/3359, Tarih: 26.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16290 E.  ,  2014/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15671, Karar No: 2010/189, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15671 E.  ,  2010/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/107, Karar No: 2017/298, Tarih: 19.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/107 E.  ,  2017/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.