muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14507, Karar No: 2016/15792, Tarih: 21.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1531, Karar No: 2021/5801, Tarih: 29.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/1531 E.  ,  2021/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.05.2016 gün ve 2015/691 - 2016/420 sayılı kararı onayan Daire'nin 22.11.2018 gün ve 2016/14002 - 2018/7304 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri tarafından 2003 yılında davalı bankanın ...Şubesinde 127442 numaralı müşterek bir hesap açıldığını, bu hesap üzerinde her bir müvekkilinin müştereken ve münferiden tasarruf hakkının bulunduğunu, daha sonra bu ana hesap numarasına bağlı olarak bir çok vadeli, vadesiz TL ve döviz hesapları açıldığını, müvekkillerinin hesapları ile esas olarak banka yönetmen yardımcısı ...’in ilgilendiğini, hesaptaki paranın kimi zaman 2 milyon YTL’yi aştığını, müvekkillerinin para yatırmak veya çekmek üzere bankaya gittiğinde...'la muhatap olduğunu, bu kişi tarafından banka cüzdanlarına miktarlar, vadeler ile bunun getirilerinin yazıldığını, imzaların atıldığını, yapılan işlemlerde usulsüzlükler olduğunun fark edilmesinin olanaklı olmadığını, bankacılık sektörüne güvenen müvekkillerinin cüzdanlarına yazılı olana itibar ettiklerini, 2006 yılı Mayıs ayının son günlerinde bankaya giden müvekkili ...’e yine ... tarafından döviz hesaplarıyla ilgili bazı döviz bozum fişleri imzalatıldığını, ancak hemen ertesinde bu işlemlerden şüphelenen müvekkillerinin bankaya giderek hesaplarını kontrol ettiğinde usulsüz işlemleri fark ettiklerini, kendilerinden habersiz olarak çok önceden döviz hesaplarının bozulduğunu, yine vadeli hesaplarının bozulduğunu, hesapları üzerinde talimat ve imza olmaksızın açma kapatma işlemleri yapıldığını öğrendiklerini, bunun üzerine 31.05.2006 tarihi itibariyle bu bankadaki hesaplarını kapatma talimatı vererek ilk önce 1.702.500.00 YTL'yi daha sonra da diğer paralarını çektiklerini, ancak banka cüzdanlarında belirtilen para ile ödenen para arasında farklılık bulunduğu gibi vaat edilen getirilerin de ödenmediğini, dosyaya celp edilecek

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin tespit dosyasında, usulsüzlüklerin neler olduğunun ortaya konduğunu, bu dosyaya verilen bilirkişi raporlarında habersiz olarak bir çok defa hesap açılıp kapatıldığı, bir çok işlemde davacıların imzasının bulunmadığını, imza yerlerinin boş olduğunun belirtildiğini, nitekim 500.000 USD döviz hesabının 17.05.2006 tarihli kapanış fişinde mudi imzasının olmadığının da bu raporda belirtildiğini, ancak ek raporda döviz bozdurum dekontlarında mudi imzasının bulunduğu açıklanmakta ise de bu imzaların sonradan yanıltma suretiyle alınmış olduğunu, imzaların gerçekte 2006 Mayıs sonunda alınmasına karşın 9, 10, 17 Mayısta alınmış gibi gösterildiğini, imzaların kandırılmak suretiyle sonradan alındığını banka görevlisi ...’in savcılık ifadesinde açıkladığını, 500.000 Dolar habersizce bozulup YTL’ye çevrilmemiş olsa müvekkillerinin hesap kapatma tarihi olan 31.05.2006 tarihinde 500.000 Dolar için alacağı paranın 780.000.00 YTL olacağı halde bankaca bu hesap 670.000,00 YTL olarak belirlenip eksik ödeme yapıldığını, aradaki farkın yaklaşık 110.000.00 YTL olduğunu ve oluşan bu farklılıktan davalı bankanın sorumlu olacağının açık olduğunu, bankaya olan güvenlerini kaybeden müvekkillerinin bankadan paralarını çekmeye başladığı 31.05.2006 tarihi itibariyle ellerinde 144 numaralı 500.000.00 Dolarlık döviz banka cüzdanı, 147 numaralı 1.000.000.00 YTL'lik banka cüzdanı, 148 numaralı 250.156.35 YTL’lik banka cüzdanı, 145 nolu 335.000.00 YTL'lik banka cüzdanı ile 90.000.00 YTL'lik dekont bulunduğunu, ayrıca 85.000.00 YTL bedelinde borsa işleminin mevcut olduğunu, banka cüzdanları daha sonra banka tarafından yanlış bir şekilde işlendiğini, döviz hesabının 31.05.2006 tarihi itibariyle yukarıda açıklanan nedenlerle birim 1.560.00 YTL'den 780.000.00 YTL olarak değerlendirildiğinde tüm paranın toplamının 2.540.156,35 YTL olduğu halde ödenen paranın 2.215.000,00 YTL olduğunu, arada 235.156.35 YTL fark bulunduğunu ileri sürerek ıslah edilmiş şekliyle 250.000,00 YTL’nin hesap kapatma tarihi olan 31.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15108, Karar No: 2013/6611, Tarih: 13.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15108 E.  ,  2013/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/6465, Karar No: 2015/4540, Tarih: 01.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6465 E.  ,  2015/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen gerekçe gösterilmeksizin temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine teşdiden 30 gün olarak fazla tayini,

2- TCK’nın 50/3. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir " hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde TCK’nın 50/6. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığa verilen cezalardan 30 gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenip aynı 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ve 52. maddesi gereğince de günlüğü 20.00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasından TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca ihtarat yapılmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22129, Karar No: 2015/3139, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22129 E.  ,  2015/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5682, Karar No: 2025/815, Tarih: 15.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/5682 E.  ,  2025/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1815 E., 2024/2130 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, zamanaşımından düşme kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/966 Esas, 2023/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 53 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2024/1815 Esas, 2024/2130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca, kamu davasının düşürülmesine ve hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemece mahkûmiyet hükmünün kaldırarak dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün temyizen incelenmesine re'sen tespit edilecek nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-c bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçu uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığın savunmasının alındığı tarih olan 11.03.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince, İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında hükmettiği mahkûmiyet kararının kaldırılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5964, Karar No: 2018/12266, Tarih: 18.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5964 E.  ,  2018/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ...Eczanesi'nin sahibi olduğunu, ... ile imzalanan sözleşme gereğince ... sigortalılarına ve yakınlarına ilaç hizmeti verdiğini, 2012 yılı protokolünün 5.3.2 maddesi ile Kurum ile ... arasında imzalanan 2013/1 ek prokolünün 3.2.3 ve 5.3.5 maddeleri gereğince davalı idare tarafından hakkında cezai işlem yapıldığını, bu işlemin haksız, hukuka aykırı ve yersiz olduğunu ileri sürerek, davalı işelimin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, Davacının davasının kısmen kabul – kısmen reddi ile; ...'nın 14/01/2014 tarihli 273514 sayılı uyarı ve para cezasıyla ilgili cezai işlemdeki toplamda 261.527,90 TL olarak verilen borç tahakkuku ile cezai işlemin kısmen iptali ile ... için verilen 8, 9, 10, 13 sıradaki reçeteler için reçete bedeli 5.364,86 TL, yasal faiz 1.752,35 TL, cezai şart olarak 26.824,30 TL olmak üzere toplam 33.941,92 TL olarak cezai işlemin uygulanmasına, fazlaya dair cezanın iptaline karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı kurum tarafından 2012 yılı protokolü gereğince davacı aleyhine düzenlenen cezai şartın tahsili yönündeki işlemin haksızlığın tespiti ile iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarına da atıf yapılmak suretiyle reçete sahibi olan ..., ...'un oğulları ... olduğu, ayrıca ..., ... yine ...'un akrabası olup ilaçları ... vasıtasıyla aldıklarını beyan ettikleri, sadece ...'ın ilaçları almadığını beyan etmesi nedeniyle ...'nın 44 hasta için düzenlediği listedeki 8. sıradaki ...'ın 08/08/2009 tarihli, 9. sıradaki 02/12/2009 tarihli, 10. sıradaki 14/04/2010 tarihli, 13. sıradaki 11/01/2011 tarihli reçeteler için birinci bilirkişi raporunda belirlenen 5.364,86 TL reçete bedili 1.752,33.TL yasal faiz, 26.824,30 TL cezai şart olmak üzere toplam 33.941,92 TL'nin cezai şart olarak alınması gerektiği, davalı kurumun 14/04/2014 tarihindeki 273514 sayılı cezai işleminde vermiş olduğu toplam kurum zararı olarak 41.542,18.TL, 12.274,82 TL yasal faiz, 207.710,90 TL cezai şart olmak üzere toplam 261.527,90 TL borç taahkuku ile ilgili işlemin kısmen iptali ile ...'ın 4 adet reçetesiyle ilgili cezai şartla ilgili toplam 33.941,92 TL olarak işlem görmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş ise de, ilk derece yargılama makamınca açıkça ifade edilmemiş ise de hüküm sonucu nazara alındığında, dosya kapsamında alınan 29.02.2016 tarihli bilirkişi raporu tespitlerine değer atfetmiş olduğu anlaşılmaktadır, ancak bilirkişiler bu raporlarında varmış oldukları sonuca gerekçe olarak mevcut reçeteler arkalarındaki imzaların bir çoğunun, reçete içeriği ilaçları ezaneden alan kişi değil de, adına reçete yazılan kişinin ad ve soyadı yazılarak imzalandığı, bu noktada protokol kurallarına uyulmadığı, ancak ilaçları alan kişinin hastaların birinci dereceden yakını olması, çok sayıda raporlu ilaç alması ve adlarına reçete yazılan kişilerin ihtiyaçları olan ilaçlarla ilgili doktor ve reçete işlerinin ... tarafından yerine getirildiğini ifade etmeleri nedeniyle ilaçları alan kişinin davacı eczacının güvenini kazandığı ve dava dışı üçüncü asıl sorumlu şahıslarca sahte ilaç raporları ile yazılan ilaçların hak sahiplerine verilmeyerek başka şahıslara satılması şeklinde kurgulanan büyük çaplı reçete sahteciliği/dolandırıcılığından davacı eczacının haberi olmadığını göstermişlerse de bu değerlendirmeleri hatalı, davalı kurum işlem gerekçesi olan 2012 yılı protokolü 5.3.2 maddesi ile ilintisiz ve bilimsel gerekçeden uzak şahsi yorum şeklinde olup bu değerlendirmeye kıymet verilemez. Anılan protokol hükmü ile ilaçların hasta yakınına teslimi imkanı sunulmuş olup, ilaç tesliminde reçete arkalarına hastaların isimleri yazıldıktan sonra hasta yakını olduğu sonucuna varılan dava dışı ... tarafından imzalanmalarının izahı eczacının güveninin kazanılması ile yapılamaz

.3.2 maddesi ile ilintisiz ve bilimsel gerekçeden uzak şahsi yorum şeklinde olup bu değerlendirmeye kıymet verilemez. Anılan protokol hükmü ile ilaçların hasta yakınına teslimi imkanı sunulmuş olup, ilaç tesliminde reçete arkalarına hastaların isimleri yazıldıktan sonra hasta yakını olduğu sonucuna varılan dava dışı ... tarafından imzalanmalarının izahı eczacının güveninin kazanılması ile yapılamaz. Yine anılan hüküm yasa koyucu tarafından tamamen bu tip dolandırıcılık/sahtecilik eylemlerinin önüne geçilmesi için düşünülen yol/yöntemlerden biri olarak düşünülmüş olup, burada yapılan sahtecilik ile davacı eczacının ilgisinin bulunmaması da yine işlemin iptalini gerektirir bir sebep değildir zira uygulanan madde ile sahte reçete kullanılmak suretiyle davalı kurumun zarara uğratılması değil, ilaçların hasta veya yakınına teslim edilmemiş olması düzenlenmiş olup, kadın olan hastaların erkek dava dışı üçüncü şahısca imzalanmasına müsaade edilmesi dahi davacı ve çalışanlarının protokol hükümlerine aykırı hareket ettiğini gösterir doğal ve ispata muhtaç olmayan bir delilidir.