muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12053, Karar No: 2013/11024, Tarih: 28.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12053 E.  ,  2013/11024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.10.2011 tarih ve 2011/111-2011/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Üniversite Rektörlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından üstlenilen ve davalı ... nezdinde hasar ve risklere karşı sigortalı bulunan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Kardiyoloji Merkezi inşaatının yan cephesinde yer alan ve davalı üniversite tarafından karton ve kağıtların atıldığı çöplük alanda 14/03/2006 tarihinde meydana gelen yangın sebebiyle müvekkili tarafından yapımı üstlenilen binanın dış cephe granit kaplamasının ve soğutma grubunun hasar gördüğünü, hasarın davalı ... şirketine ihbar edilmesine rağmen ödenmediğini, belirterek 191.573,55 TL zararın 14.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, meydana gelen hasarın sigorta poliçesinde belirtilen teminatların süresi ve konusu bakımından teminat kapsamına girmediğini, davacının rizikonun meydana gelmesini önleme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davacı talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında yapılan sözleşme kapsamında davacının sözleşme konusu yapım ve hizmet işlerinin korunmasından, yapılan işin bütün bölümlerinin özellik ve niteliklerine göre sigorta ettirilmesinden, işin tamamlanarak müvekkili tarafından kesin kabul yapılana kadar her türlü hasardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında yapılan sözleşme kapsamında davacının sözleşme konusu yapım ve hizmet işlerinin korunmasından, yapılan işin bütün bölümlerinin özellik ve niteliklerine göre sigorta ettirilmesinden, işin tamamlanarak müvekkili tarafından kesin kabul yapılana kadar her türlü hasardan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yangının davalı Üniversite Rektörlüğü Tıp Fakültesi Kardiyoloji Merkezi inşaatının dış yan duvarının yanında soğutma grubunun olduğu, hastane çöplüğü olarak kabul edilen bölümde meydana geldiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davalı Üniversite'nin olay yerini çöplük olarak kabul etmesi sebebiyle olayın meydana gelmesinde %50 oranında kusurlu olduğu, davacı firmanın da iş bitene kadar çalışma alanından sorumlu olması ve işyeri şantiye alanının güvenliğini sağlayamaması sebebiyle %50 oranında kusurlu olduğu, olay sebebiyle 101.081,50 TL hasar meydana geldiği, davalı ... nezdinde davacı tarafça yapımı üstlenilen inşaat alanı sigorta teminatı altına alınmış ise de, inşaat sigorta süresinin 31.12.2005 tarihinde son bulduğu, 14.03.2006 tarihinde meydana gelen olayın bakım devresi teminatı içinde meydana geldiği ve teminat kapsamı dışında bulunduğu gerekçesiyle davacının kısmen kabulüne, davalı Üniversite Rektörlüğü aleyhine açılan davada kusur oranı dikkate alınarak 50.540,75 TL'nin 14.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Üniversite Rektörlüğü vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, inşaat sigorta poliçesi kapsamında rucuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafça 191.573,55 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep edilerek dava açılmış olup, mahkemece 50.540,75 TL'nin mümeyyiz davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Buna göre, reddedilen kısım üzerinden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15020, Karar No: 2010/22136, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15020 E.  ,  2010/22136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/382, Karar No: 2022/1277, Tarih: 11.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/382 E.  ,  2022/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının 16.03.2011 tarihinde evlendiklerini, çocuğunun doğumunu kayınvalidesinin evinde yapan müvekkilinin doğumdan yirmi gün sonra eşi tarafından istenmeyerek ailesinin evine götürülerek aleyhine boşanma davası açıldığını, boşanma davasının mahkemece reddedilmesi üzerine davalının 25.05.2014 tarihinde amcasının kızı olarak müvekkiline tanıştırdıkları kişi ile imam nikâhı kıyıp stüdyo fotoğrafları çektirerek düğün yaptığını, davalının evlilik birliği içerisinde sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak müvekkilinin psikolojisinin bozulmasına sebep olduğunu ileri sürerek 40.000TL manevi tazminatın 25.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; görev ve yetki itirazında bulunduklarını, esas yönden ise birlikte yaşadıkları dönemde evlilik birliği yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacının ağır kusurlu olduğundan manevi tazminat isteme hakkı bulunmadığını, ayrıca fahiş miktarda tazminat talebinde bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2014/700 E., 2016/359 K. sayılı kararı ile; davada genel mahkemeler görevli olduğundan yargılamanın Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yürütüldüğü, davalının yetki itirazının yerinde olmadığı, dosya kapsamı itibariyle davalının davacıyı yeni doğan çocuğu ile bırakarak başka kişi ile gayri resmî birlikte yaşadığının sabit olduğu, aile birliğine zarar verip Türk Medeni Kanunu hükümlerine aykırı davrandığı, davacının da bu durumdan manevi olarak zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesince 19.06.2019 tarihli ve 2017/706 E., 2019/3433 K. sayılı kararı ile; “…Dava konusu olayda davacı, 4721 sayılı TMK’nun 185/3. maddesinde belirtilen sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmaktan dolayı, davalı eşinden manevi tazminat talep etmektedir. Sadakat yükümlülüğü, evlilikle birlikte eşlerin tabi olması gereken bir yükümlülük olup, TMK’nun ikinci kitabının birinci kısmının üçüncü bölümünde düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı eşinin sadakat yükümlülüğüne uymadığını ileri sürerek manevi tazminat talep etmiştir. Evlilik devam ederken, birlik yükümlülüklerine uyulup uyulmadığını belirleme görevi aile mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine ya da re’sen gözetilmesi gerekir. Şu halde; mahkemece davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru olmamış kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle bozma nedenine göre sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

9. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 13.02.2020 tarihli ve 2019/712 E., 2020/159 K. sayılı kararı ile; bozma öncesi 24.04.2015 tarihli duruşmada davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verildiği, duruşma tutanağının başlık kısmına "Aile Mahkemesi Sıfatıyla" ibaresinin eklendiği, 04.09.2015 tarihli duruşmada da davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verildiğinin tekrarlandığı, devam eden duruşmalarda tutanaklara Aile Mahkemesi sıfatıyla ibaresi yazılmamış ise de bu durumun daha önce verilen ara kararları ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının evlilik birliği devam ederken eşinin sadakat yükümlülüğüne uymadığını ileri sürerek açtığı manevi tazminat istemli eldeki davaya ilk derece mahkemesince Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla mı yoksa Aile Mahkemesi sıfatıyla mı bakılarak karar verildiği noktasında toplanmaktadır.

III. ÖN SORUN

12. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle; davalının direnme kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında kanun yoluna başvuru sırasında yapılan adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı; burada varılacak sonuca göre temyiz harçları yatırılmamış olduğundan temyiz harç ve giderlerini tamamlattırılmasına yönelik işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

13. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukukî yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

14. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

15. Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukukî yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

16. Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından malî yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin malî durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir.

17. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Başka bir deyişle söz konusu iddia veya savunmada açıkça haksız durumda bulunmamak ve haklı olduğu yolunda hâkimde yaklaşık bir kanaat oluşturabilmek gerekir. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmasının engellenebilmesi için haklılık koşulu özenle incelenmelidir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

18. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

19. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

19. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

20. Öte yandan talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir. Haklılık koşulunun ispatında ispat ölçüsü, yaklaşık ispattır.

21. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

22. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının, davalı eşinin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranması sebebiyle manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek 40.000TL manevi tazminat isteminde bulunduğu, mahkemece manevi yönden zarara uğrayan davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu sabit görülerek davanın kısmen kabulü ile 10.000TL manevi tazminata hükmedildiği, davalının temyizi üzerine mahkeme kararının Özel Dairece bozulduğu, bozma sonrası mahkemece ilk kararda direnildiği, direnme kararının ise davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

23. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde müvekkilinin emekli maaşı haricinde herhangi bir gelirinin bulunmadığını belirtmesi karşısında UYAP’tan yapılan sorgulama üzerine, davalının uzman çavuş iken emekli olduğu ve Sosyal Güvenlik Kurumundan emekli aylığı aldığı gibi davanın kısmen kabulü ile 10.000TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken yatırması gereken temyiz yoluna başvurma ve temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yüklü bir miktar olmadığı, dolayısıyla davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

24. Hâl böyle olunca, davalı tarafından HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşullar sağlanamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

24. Hâl böyle olunca, davalı tarafından HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşullar sağlanamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

25. Davalının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davalı tarafından temyiz yoluna başvurma ve temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve temyiz karar harcını ikmâl etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin adli yardım talebinin REDDİNE,

Temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Bu nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4997, Karar No: 2006/8068, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4997 E.  ,  2006/8068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

Dosya arasında bulunan belgelerden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden gelen yazı cevabından 21.09.1993 tarihinde çekişmeli taşınmazların 3116 tahdit haritası içinde ve dışında kalan bölümleri ifraz edilerek tescil bildirimi düzenlendiği anlaşılmaktadır. Çekişmeli 1085, 1089, 1091, 1639, 1651 parsel sayılı taşınmazlardan 21.9.1993 tarihli tescil bildirimine istinaden yapılan ifraz üzerine oluşan parsellerin (2444, 2445, 2434, 2435, 2438, 2439, 2442, 2443, 2436, 2437 parsellerin); iktisap, ... ve beyanlar hanesindeki şerhleri de gösterir şekilde tapu kayıtlarının ve 330 sayılı kök kadastro parseline uygulanan Mayıs 1954 tarih 63 sıra numaralı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin Tapu Sicil müdürlüğünden istenerek alınacak cevapların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08.06.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3618, Karar No: 2021/3487, Tarih: 22.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3618 E.  ,  2021/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulü kararına davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın kabulüne dair verilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, 01/04/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanması nedeniyle 1.000 TL bakiye sürekli işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Islahla talebini 128.681,13 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kabulü ile 128.681,13 TL'nin 12/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş; İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile, uyuşmazlık hakem heyeti kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına ve davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile, erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan traktör tarla içinde davacıya çarparak yaralanmasına sebep olmuştur.