muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5338, Karar No: 2015/2304, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5338 E.  ,  2015/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5128, Karar No: 2010/6853, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5128 E.  ,  2010/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/32474, Karar No: 2021/11030, Tarih: 31.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32474 E.  ,  2021/11030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısa kararın açıklandığı hüküm kısmında, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi uygulanarak ceza belirlendiği, 5237 sayılı TCK’nın 50, 51, 143, 145, 168. maddelerinin, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin tartışıldığı, aynı sayılı Yasa’nın 53. maddesinin uygulandığı, kanun yolu kısmından önce son olarak sair hususların gerekçeli kararda gösterilmesine karar verildiği, ancak gerekçeli kararın hüküm kısmında sair hususlar kısımı çıkarılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölüm eklenmek suretiyle hükümler arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8402, Karar No: 2010/3951, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8402 E.  ,  2010/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, ... İcra Müdürlüğünün ... Talimat sayılı dosyasından, 10.07.2008 tarihinde borçluya ait işyerinde yapılan haciz sırasında 3.kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek, İİK”nun 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davasının kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı 3.kişi vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haciz adresinde 3.kişinin faaliyette bulunduğu ve hacizli mallarında ona ait olduğunun anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. Maddesine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Dava konusu haciz 10.07.2008 tarihinde, borç kaynağı sözleşmede ve bu sözleşme gereğince düzenlenmiş çek üzerinde borçlu adresi olarak gösterilen yerde yapılmıştır. İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile alacaklı yararına olup, karine aksinin 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir. İcra müdürlüğünün hatalı işlemi sonucu alacaklının dava açmak zorunda bırakılması ispat külfetinin yer değiştirmesine neden olmaz.

Davalı 3.kişi haciz sırasında, işyerini içindeki mallarla birlikte borçludan satın aldığını belirtmiş ve bu beyanı haciz tutanağına geçirilmiştir. İİK’nun 8.maddesi gereğince icra tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğindedir, 3.kişi böyle bir beyanı olmadığını iddia etmiş ise de, kendisi tarafından sunulan, 03.06.2008 tarihli 6 adet borçlu tarafından kendisi adına düzenlenen ve işyerindeki bir kısım demirbaş ve ticari emtianın satışına ilişkin fatura, işyeri devri niteliğinde olduğundan bu beyanına itibar edilmemiştir.

Davalı 3.kişi, 05.05.2008 tarihli borcun doğumundan sonra haciz adresinde şube açılışını vergi idaresine bildirmiş ve 03.06.2008 tarihli faturalar ile borçludan bu işyerindeki malları devir almıştır.Öte yandan bu tarihten sonra aynı adrese borçlu adına mal teslimlerine ilişkin belge ve kargo fişlere düzenlenmiş, borçlunun yazar kasa fişlerinin kullanıldığı anlaşılmıştır.

Davalı 3.kişi, 05.05.2008 tarihli borcun doğumundan sonra haciz adresinde şube açılışını vergi idaresine bildirmiş ve 03.06.2008 tarihli faturalar ile borçludan bu işyerindeki malları devir almıştır.Öte yandan bu tarihten sonra aynı adrese borçlu adına mal teslimlerine ilişkin belge ve kargo fişlere düzenlenmiş, borçlunun yazar kasa fişlerinin kullanıldığı anlaşılmıştır.

Yapılan bu işlemler alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı işyeri devri niteliğinde olup alacaklının haklarını etkilemeyeceği açıktır. İşyeri devrinin bir an için danışıklı olmadığı düşünülse dahi, bu devin İİK”nun 44. Madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK’nun 179. maddesi gereğince deticari işletmeyi devir alan şahıs, devraldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından yine alacaklının haklarını etkilemeyecektir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davacı alacaklının davasının kabulü gerekirken aksi düşüncelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 27.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7504, Karar No: 2024/3322, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7504 E.  ,  2024/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/2015 Esas, 2022/1813 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/120 E., 2020/127 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün önlenmesi, ticaret unvanından ... ibaresinin çıkarılması ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 26.06.2014 tarihinden itibaren özel güvenlik alanında faaliyeti bulunan müvekkilinin 04.09.2014 tarihli başvurusu üzerine "... VİP ÖZEL GÜVENLİK VE KORUMA" ibaresini 22.06.2005 tarihinde 2014/72037 numara ile tescil ettirerek kullandığını, davalının aynı ilde, aynı meslek grubu ile faaliyet alanında 25.02.2015 tarihinde kurularak müvekkilinin tescilli markasını izinsiz olarak kullanmaya başladığını, belirtilen durumun iltibas ve taklit sureti ile müvekkili markasına tecavüz oluşturduğunu, bu tecavüzün durdurulması ile ilgili olarak davalı şirkete gönderilen 01.03.2017 tarihli noter ihtarnamesine rağmen tecavüze son verilmeyip faaliyetlere devam ettiğini, bu sebeple hak kayıplarının başladığını, davalının birçok şirketten bu şekilde iş aldığını, davacının kişi başına aylık ortalama 300,00-350,00 TL zarara uğradığını, davalının işçi alacaklarını ödememesi nedeni ile müvekkilinin itibarının zarara gördüğünü ileri sürerek, davalı şirketin müvekkiline ait markaya tecavüzünün önlenmesi ile meni'ne, "..." markasının davalı şirket isminden çıkarılmasına ve terkinine, özel güvenlik faaliyet belgesinin iptaline, 1.000,00 TL maddi, 35.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi île birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile; 1.000,00 TL alacak taleplerini 63.820,14 TL'ye yükselttiklerini belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf şirketlerin kurulum süreleri arasında 8 ay gibi kısa bir süre olduğunu, müvekkili firma kurulduğunda davacı tarafça henüz marka tescilinin yapılmadığını, o sırada davacının sektörün önde gelen, haksız gelir elde edilebilecek büyüklükte ve marka değerine sahip bir firma olmadığını, davacının tescilli markasının "... Vip" olduğunu, müvekkili firmanın davacının tescilli markasını asla kullanmadığını, müvekkilinin 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un (5188 sayılı Kanun) 5 inci maddesi hükmü kapsamında 45. sınıftaki emtiaların kapsadığı faaliyetleri "... Koruma ve Güvenlik Hizm. Tic. Ltd. Şti." adı altında yapmak için İçişleri Bakanlığından faaliyet belgesine sahip olduğundan işbu marka ibaresini söz konusu faaliyetlerde kullanma hakkına sahip olduğunu, genel görüntüleri, anlamları, okunuş ve yazılışları dikkate alınarak yapılan değerlendirmede dahi söz konusu markaların aynı olmadığının ve karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığının açıkça görüldüğünü, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal anlamda benzerliğin olmadığını, "..." ibaresinin ülkemizde birçok markada kullanılması nedeni ile ayırt ediciliğinin zayıfladığını, sadece 35. sınıfta "..." ibareli yüze yakın marka olduğunu, davacıya ait markada "VİP" ibaresinin markanın asli unsuru olduğunu, internet sitesini güncelleyerek www.fkguvenlik.com olarak domain aldığını, www.favoriguvenlik.com sitesini kullanmayı durdurduğunu, gerekli iznin çıkması üzerine 01.10.2017 tarihinden İtibaren "FK Özel Güvenlik" markası üzerinden işlem yapmaya başlayacağını, şirket merkezinde kullandığı tabelaları da "FK Güvenlik" olarak yenilediğini, devam eden projelerdeki reklam afişlerinin ve dokümanların değiştirilmesi için girişimlerini başlattığını, kıyafet temin süreleri sonunda kıyafetlerin de değiştirilmiş olacağını, davacının firmalarını arayan alakasız kişilerle hak kaybına uğradığını belirttiği halde bunu belgelendirmediklerini, müvekkili firmanın sadece bir işçi ile davasının olduğunu, söz konusu davanın da işçinin işe alkollü gelmesinden kaynaklandığını, bunun dışında müvekkili firmaya alacak davası açan veya icraya veren herhangi bir kişi ya da kurum olmadığı gibi vergi ve SGK borcunun da bulunmadığını, Galatasaray ve ... Grup şirketi ile herhangi bir anlaşmalarının olmadığını, neticede davacının isim benzerliğinden kaynaklanan herhangi bir maddi zararının bulunmadığını, taraflar arasında rekabetin söz konusu olmadığını, davacının belgelendirebildiği bir maddi zararının da bulunmadığını, davacı tarafın maddi ve manevi zararı olmadığı gibi markasında da bir değer kaybının olmadığını, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlik olmamasına rağmen, müvekkilinin herhangi bir yargı karan ile mecbur olmaksızın iyi niyetle "..

..." markasını kullanmayı bırakarak "FK özel Güvenlik" markasını kullanmaya başladığını, davacının ise huzurdaki dava ile müvekkili firmanın Özel Güvenlik Belgesinin de iptalini talep ederek rakibini haksız şekilde devre dışı bırakmak maksadında olduğunu belli ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının davacıya ait tescilli marka hakkına tecavüzün tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, davalının ticaret unvanından ... ibaresinin terkinine, marka hakkını ihlal nedeniyle 63.820,14 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, özel güvenlik faaliyet belgesinin iptali istemi idari bir işlem olduğundan bu yöndeki istemin reddine, davacı markasına ve ticaret unvanına yönelik davalının markasal kullanımlarının önlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davacıyı asla taklit veya iltibas etmediğini, davacının tescilli markasının "... Vip" olup, müvekkilinin logosunda, internet sitesinde ve çalışanlarının kıyafetlerinde veya reklamlarında bu ibarenin kullanılmadığını, dolayısıyla davacının marka hakları ihlal edilmediği gibi haksız rekabetin de gerçekleşmediğini, davacının yaptırdığı tespit dosyasından sonra davacı tarafla görüşülmeye çalışıldığını ancak davacının dava açma yolunu tercih edildiğini, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, ... ibaresinin ülkemizde birçok markada kullanılan yaygın bir kelime olduğunu, dolayısıyla ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, sadece 35. Sınıf yönünden de tescilli 100'e yakın marka bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin markası ile davacı markası arasındaki farkın birçok tescilli markalardan daha fazla olduğunu, müvekkilinin markasının ... özel güvenlik şeklinde oluşturulduğunu, müvekkilinin, benzerlik bulunmamasına rağmen marka değişikliği yaptığını, internet sitesini ismini de değiştirdiğini, markalar arasında benzerlik bulunmadığından müvekkilinin marka başvurusunun kabul edildiğini, müvekkilinin iş ve eylemleri ile davacı firmanın zarara uğramadığını, davacı markasında bir değer kaybı da meydana gelmediğini, bütün bu konularda savunmalarını sundukları halde mahkemenin dikkate almadığını, gerekçeli kararda delillerinin toplandığı belirtilmiş ise de tanıklarının ısrarla dinlenmediğini, firmaların kimse tarafından karıştırmadığını, bilirkişinin iltibas olabilir demesinin bir tahmin ve ihtimal dahilinde olduğunu, hesaplamanın da yanlış yapıldığını, faizin hatalı olarak ıslah tarihinden itibaren başlatıldığını, müvekkilinin tüm karı kadar tazminata hükmedildiğini, bir iltibas durumu var ise bunu davacının ispat etmesi gerektiğini, davacının bu konuda delilinin bulunmadığını, davacı tarafa defalarca kesin süreler verilmesine rağmen mahkemece bu konuda gerekli yaptırımın uygulanmadığını, dosyanın bilirkişiye hiç gönderilmemesi gerekirken raporun karara esas alındığını, bu konudaki müracaatlarının dikkate alınmadığını, dosyada usul yönünden de hatalar bulunduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf şirketlerinin ticaret unvanlarında ... ibaresi ile güvenlik ve hizmetleri ibaresinin yer aldığı, davalı tarafın 2017/29012 numaralı "... özel güvenlik+şekil" ibaresinin 45. sınıfta tescili için başvuruda bulunduğu, alınan bilirkişi raporlarında davalının ticaret ünvanında yer alan ... ibaresinin davacıya ait 2014/72037 tescil numaralı "... vip özel güvenlik ve koruma+şekil" markası ile iltibas durumunun bulunduğu yönünde görüş belirtildiği, yine davalının ticari ünvanında yer alan ... ibaresinin markasal olarak kullanıldığı, davalının ticaret unvanında yer alan "VİP" ibaresinin unvana farklılık katmadığı, ticaret unvanının esas unsurunun ... ibaresi olduğu, bu ibareden sonra gelen özel güvenlik ve koruma hizmetleri ibarelerinin de aynı olup, davacıya ait işletmeyi çağrıştırdığı, kaldı ki tarafların faaliyet alanlarının da benzer olduğu, davalının söz konusu markasal kullanımının kuruluşundan itibaren mevcut olması nedeni ile maddi tazminatın davalının gelirine göre hesaplanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, belirsiz alacak davasında dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin de doğru olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüzün önlenmesi, men'i, ticaret unvanından ... ibaresinin çıkarılması ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13064, Karar No: 2020/17228, Tarih: 25.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13064 E.  ,  2020/17228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Adli Emanette kayıtlı olup TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilen, suçta kullanılan açılır kapanır çakı bıçağının sanığa değil mağdura ait olduğu, yine müsaderesine karar verilen diğer meyve bıçağının ise evde bulunan ve suçta kullanıldığı sabit olmayan bıçak olduğu gözetilmeden, mağdura ait bıçağın mağdura, diğerinin ise sanığa iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde her iki bıçağın da müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün müsadereye ilişkin fıkrasından ''TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresi çıkartılarak yerine ''suçta kullanılan açılır kapanır çakı bıçağının sanığa değil mağdura ait olduğu anlaşılmakla mağdura, evde bulunan ve suçta kullanıldığı sabit olmayan meyve bıçağının ise sanığa iadesine," ibaresi eklenmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11137, Karar No: 2013/8695, Tarih: 14.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/11137 E.  ,  2013/8695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalıdan ... ve vek. Av. ... gelmiş, diğer davalı şti. tarafından kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan asıl ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin 16.10.2007 tarihli sözleşme ile Alman Şirketi ile birleşerek ... AŞ. adını aldığını, şirket ortağı olan ... ailesinin birleşme sonrası yapılan sermaye artışında %49'luk hissesini koruyamayarak ortaklıktan ayrıldığını, ancak intikam saiki ile kendi aile şirketleri olan ... Tabldot Ltd. Şti.'nin keşideci olduğu bonoya müvekkili şirketi kefil olarak gösterdiklerini, bononun tanzim tarihini de birleşmeden önceki tarih olarak yazdıklarını, müvekkili şirketin ana sözlemesinde kefalet vermek konusunda yetkisi olmadığını, eski şirket temsilcilerinin kendi şahsi çıkarları için müvekkili şirketi kefil gösteremeyeceklerini belirterek müvekkilinin icra takibine konu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Tabldot Ltd. Şti. vekili, müvekkili ile davacı şirketin aynı bononun borçluları olmaları nedeniyle birbirlerine karşı menfi tespit davası açamayacaklarını, bononun tarihinin doğru ve borcun gerçek olduğunu, şirketi devralanların şirket borçlarını ödemeyerek inkar ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetli 3. kişi olduğunu, nakit olarak yapılan ödeme karşılığında bononun tanzim edildiğini, imza sahiplerinin davacı şirketi temsile yetkili olduklarını belirterek davanı reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, menfi tespit davasının senet alacaklısına karşı açılmasının mümkün olduğu, kefil olan davacının senedin asıl borçlusuna (keşidecisine) karşı menfi tespit davası açmasının olanaklı bulunmaması nedeniyle davalılardan ... Tabldot Ltd. Şti.'ne karşı açılan davanın husumetten reddi gerektiği, diğer davalı bakımından ise davacının bonoda kefil sıfatıyla imzasının bulunduğu, bu nedenle senedin asıl borçlusu gibi avalist olarak sorumlu olduğu, senedin bedelsiz olduğu iddiasının ancak kesin delilerle ispat edilebileceği her ne kadar tarafların ticari defterlerinde bonoya ilişkin bir kayda rastlanmamışsa da bu durumun bonoyu hükümsüz kılmayacağı, bedelsizlik bakımından davalıya teklif edilen yeminin eda edildiği gerekçeleriyle ... yönünden davanın esastan reddine, ... Tabldot bakımından ise davanın husumetten reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.