muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7713, Karar No: 2014/20212, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7713 E.  ,  2014/20212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5783, Karar No: 2011/2477, Tarih: 29.03.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5783 E.  ,  2011/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada korkutmak için silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen karara ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında verilen temel adli para cezasının, suç tarihi itibariyle 440 Lira olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen adli para cezasının 440 liraya indirilmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık hakkında kavgada korkutmak için silah boşaltma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/635-1554 Esas-Karar sayılı ilamı ile bu suçtan beraat kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10168, Karar No: 2014/15026, Tarih: 13.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10168 E.  ,  2014/15026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş, ancak Mahkemece 11.04.2014 tarihli ek kararla davacı tarafın HUMK/427 maddesine göre dava değerinin temyiz edilebilme değeri altında kalması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu kararda davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının bir bonoya dayalı olarak kendisi hakkında icra takibi başlattığını, ancak kendisinin bonoya ilişkin borcu takipten önce davalı şirket yetkilisine ödediğini belirterek söz konusu icra takibi nedeniyle davalıya borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 11/04/2014 tarihli ek kararıyla, dava değerinin temyiz sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.600,00 TL olması nedeniyle 03/02/2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davacının temyiz talebinin reddine ilişkin 11/04/2014 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 11/04/2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, fazla yatırılan onama harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17015, Karar No: 2024/4533, Tarih: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/17015 E.  ,  2024/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1447 E., 2021/380 K..

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılanın, Ulusal Yargı Ağı Projesi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hüküm tarihinden sonra öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, ölenin mirasçılarının ise katılanın haklarını takip etmek üzere 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince davaya katılmadıkları ve bu nedenle temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya (5). Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (23). Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3260, Karar No: 2018/1620, Tarih: 04.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3260 E.  ,  2018/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : 1- ..., 2- ..., 3- Ramiye Gök, 4- ..., 5- ...

SUÇ : Nitelikli şekilde öldürmek, cinsel istismar, konut dokunulmazlığını ihlal etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek, hürriyeti tehdit etmek.

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b-h, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası 82/1-e-h, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, 102/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası, 116/1- 4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası, 6136 sayılı Kanunun 15/3-1, TCK'nun 52/2, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca; 6 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ve beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, maktuller çocuk ... ve ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme, cinsel saldırı suçuna teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen ilgili Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için ve 17.05.2016 tarihli celsede katip ....'nun elektronik ya da ıslak imzasının duruşma zaptında bulunmadığı anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14304, Karar No: 2016/12867, Tarih: 21.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14304 E.  ,  2016/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-..., 3- ..., 4- ..., 5-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında: TCK'nın 85/1, 62/1, 51/-1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafi ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'nun işletme müdürü, sanık ...'nın vardiya amiri olarak görev yaptığı ... ...Madencilik Kimya Eğitim İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerinde, olaydan yaklaşık bir ay önce işe başlayan ...'nın, 22/06/2013 tarihinde sanık ...'in kullandığı forkliftin ayaklarına, yaklaşık 1.100 kg ağırlığında olan magnezit dolu torbanın ön kulplarını taktığı, torbanın arka kulplarının takılması için sanık ...'ın forklift ile torbayı geriye doğru çektiği sırada, üst üste istifli iki torbanın devrilmesi ile ...'nın torbaların altında kaldığı ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği olayda; dosyada bulunan ve Türkiye İş Kurumu tarafından anılan şirkete gönderilen 21/05/2013 tarihli "İşe Gönderme Formu" isimli belgede, ...'nın "Ruh Hastalıkları Grubundaki Özürlüler" grubuna dahil olduğu ve % 40 oranında özürlü olduğu hususunun belirtilmesi, yine Kütahya Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20/06/2013 tarihli sağlık kurulu raporuna göre de, ...'nın hafif mental retardasyon + ambliyopi nedeni ile görme ve zihinsel engelli olup özür oranının % 54 olduğu husususun tespit edilmesi karşısında; öncelikle ...'nın %54 özür oranına ilişkin sağlık kurulu raporunun ilgili firmaya verilip verilmediği ve firmanın bu rapordan, suç tarihinden önce haberdar olup olmadığının ilgili kurumlardan sorularak tespiti ve bilahare iş güvenliği konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, dosyada bulunan ve hepsi de birbirleri ile çelişkili olan üç ayrı bilirkişi raporundan hangisine itibar edildiği de açıklanmadan, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile her üç sanık hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Katılanlar..., ...ve ...'nın ad ve soyadlarının gerekçeli karar başlığına yazılmaması sureti ile CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9618, Karar No: 2007/12190, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9618 E.  ,  2007/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10431, Karar No: 2012/16567, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10431 E.  ,  2012/16567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2007/750-2008/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu ve aynı zamanda anasözleşme ile müdür olarak atandığını, müvekkili tarafından hisselerinin tamamının davalılardan ... ve ...’a devredildiğini, ancak davalıların devri onaylamadıklarını ve pay defterine kayıt ettirmediklerini, müvekkilinin imzasının taklit edilerek çek keşide edildiğini ve bu nedenle müvekkilinin yargılandığını ileri sürerek, müvekkilinin şirket ortaklığından çıkmasına, müdürlük görevinden alınmasına ve hisse devir tarihinden itibaren şirketin aktif ve pasiflerinden sorumlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ortakları arasında güven ilişkisinin zedelendiği ve davacı bakımından ortaklığın devam etmesinin çekilmez hale geldiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının ortaklıktan çıkmasına ve dava tarihi itibariyle müdürlük görevinden istifa ettiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket ortaklığından çıkmaya izin ve müdürlük görevinden istifa edildiğinin tesbiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, davanın niteliği gereği böyle bir davada ortak olan mümeyyiz davalılara kişisel husumet düşmeyeceğinden bu davalılar yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, adı geçen davalılar hakkında da kabul kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar ... ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, mümeyyiz davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın adı geçen davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı ... ve ...'a iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16317, Karar No: 2015/30869, Tarih: 05.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16317 E.  ,  2015/30869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/329547

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2011

NUMARASI : 2009/251 (E) ve 2011/286 (K)

SANIK : M.. E..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecil

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Somut olayda, katılanın sahibi ve işletmesici olduğu "...... Mobilya" isimli işyerinde satış elemanı olarak çalışan sanığın, adı geçen işyerinden mobilya satın alan mağdurlar, Ş. B ve N'den, alınan mobilya bedellerini tahsil ettiği halde, mağdurlar adına suça konu sahte senetleri düzenleyerek, katılana, mağdurların mobilyaların karşılığı olarak söz konusu senetleri verdiklerini ve imzaların da onlara ait olduğunu söyleyip, tahsil ettiği paraları da vermeyerek mal edindiği, suça konu senetlerin katılan tarafından icra takibine konu edildiğinde durumun anlaşıldığı anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin atılı suçları oluştuğu yönünde mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6631, Karar No: 2016/13474, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6631 E.  ,  2016/13474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin

...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.