muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6096, Karar No: 2009/8937, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6096 E.  ,  2009/8937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ...Köyünde 1998 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 101 ada 486 ila 524 ve 130 ada 1 nolu parsellerin öncesi bir bütün olduğundan, bu parsellerin tümüne 2 hektar (20000 m2) yüzölçümlü Kadiroğlu ..., ..., ... ve ... kızı ... ve ... adına olan Doğusu: ..., Batısı: yol, Kuzeyi: ... tarlası, Güneyi: ... tarlası sınırlı vergi kaydı uygulanmak suretiyle kadastro tespitlerinin yapıldığı, yine bu parsellerin bitişiğindeki 101 ada 530 ila 538 numaralı parsellere de 4 Hektar 4 Ar (44000 m2) yüzölçümlü ... oğlu ... adına olan Doğusu: ..., Batısı: şose, Kuzeyi: ... tarlası, Güneyi: ... tarlası sınırlı vergi kaydı uygulanarak tespitlerinin yapıldığı, gerek 469, gerekse 472 tahrir nolu vergi kayıtları uygulanmak suretiyle tespitleri yapılan parsellerin tümü hakkında ... tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiası ile tapu iptali ve tescil davası açılıp, bu davaların bir kısmının 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, bir kısmın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 2002 ve 2003 yıllarında karara bağlandığı ve Dairece temyiz incelemesinin 2004 yılında yapıldığı (Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2002/971-978-989, 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/1345, 1324, 1316, 1218, 1334, 1348 sayılı dosyaları ve diğer bir çok dosyası) mahkemelerce vergi kayıtlarına değişmez sınırdan başlanarak yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlendiği, vergi kaydının yüzölçümü ile kapsamında kalan parseller hakkında verilen kararların onandığı, vergi kaydının yüzölçümü dışında kalan parseller yönünden de hükümlerin bozulduğu anlaşılmakla,

1) Panzınçukuru (Çukurbağ) Köyü 468, 469, 470, 471, 472, 473 ve 474 tahrir nolu vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden istenmesi,

2) ... Köyünde 1998 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 469 tahrir nolu vergi kaydının revizyon gördüğü, 486 ila 524 ve 130 ada 1 nolu parseller ile 472 nolu vergi kaydının revizyon gördüğü, 530 ila 538 numaralı parselleri birarada gösterir ilk kadastro paftası örneğinin, Kadastro Müdürlüğünden istenmesi,

3) ...Köyü 101 ada 486 ila 524 ve 130 ada 1 ve 101 ada 530 ila 538 nolu parsellerin tümünün ifraz görmüşse, ifraz parseslerinin kadastroca oluşturulan tapu kayıtlarının, tüm değişiklikleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenmesi,

4) Asliye 2. Hukuk Mahkemesinden 2003/1348, 2003/1345, 2003/1316, 2003/1218 Esas sayılı ve Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2002/971, 2002/989 Esas sayılı dava dosyalarının aslının dosya arasına konulması,

3) ...Köyü 101 ada 486 ila 524 ve 130 ada 1 ve 101 ada 530 ila 538 nolu parsellerin tümünün ifraz görmüşse, ifraz parseslerinin kadastroca oluşturulan tapu kayıtlarının, tüm değişiklikleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenmesi,

4) Asliye 2. Hukuk Mahkemesinden 2003/1348, 2003/1345, 2003/1316, 2003/1218 Esas sayılı ve Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2002/971, 2002/989 Esas sayılı dava dosyalarının aslının dosya arasına konulması,

5) Bundan sonra dava dosyasının keşifte görev alan ... ve orman bilirkişilere verilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması (469 ve 472 tahrir nolu vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin tümünün aynı harita üzerinde gösterilmesi),

6) Yine aynı bilirkişiler tarafından 469 ve 472 nolu vergi kayıtlarının batıdaki yol ve kuzey ve güneydeki ... ve ... sınırları sabit sınır kabul edilerek, 469 ve 472 vergi kayıtlarının yüzölçümleri ve miktarı kadar kısmın birleşik kroki üzerinde gösterir şekilde kendilerinden ek rapor alınıp dosyaya konulması (Tek tek yüzölçümü hesabı yapılarak 469 ve 472 vergi kayıtları miktarı olan 20.000 m2 + 44000 m2'lik alanın kırmızı kalemle işaretlenerek gösterilmesi),

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9165, Karar No: 2016/15804, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9165 E.  ,  2016/15804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak 360 nolu abonelik için 1.513,42 TL, 29120 nolu abonelik için 1.780,48 TL kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 3.293,90 TL kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/12/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 3.476,30 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, yetkisiz mahkemede dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı elektrik şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2409, Karar No: 2007/4635, Tarih: 20.04.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/2409 E., 2007/4635 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/2409 E., 2007/4635 K.**

**- VEKALETSİZ İŞ GÖRME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 32 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 38 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 39 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.03.2002 gününde verilen dilekçe ile sözleşmeden kaynaklanan tespit, alacak ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.04.2004 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, 12.10.2001 başlangıç tarihli hasılat kira sözleşmesi ilişkisine dayalı kiracılık sıfatının tespiti, peşin ödenen 5.000.00 YTL'nin istirdadı ve işletme hakkından mahrumiyet nedeniyle müspet zararlara karşılık fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere 500.00 YTL'nin tahsili istemleri ile açılmıştır.

Mahkemece, dayanılan kira sözleşmesi davalıları bağlamayacağından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İstemin dayanağını teşkil eden 12.10.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, kiraya verenin davalılardan Ferhat olduğu yazılıdır. Sözleşmedeki

kiraya veren imzasının ise, diğer davalı İbrahim'e ait olduğu, bu davalı tarafından kabul edilmiş, davalı İbrahim kiraya verilen işyerinde mesul müdür olduğunu beyan etmiştir.

Borçlar Kanunu'nun "temsil" başlıklı 32. maddesinin ilk fıkrası hükmüne göre, sözleşme yetkili bir mümessil tarafından diğer bir kimse adına yapılmışsa, sözleşmenin alacak ve borçları o kimseye ait olur. Ticari işletmenin maliki olduğu anlaşılan davalı Ferhat, diğer davalı İbrahim'in salahiyetli mümessili olduğunu kabul etmemiştir. Anılan Yasa'nın 38. maddesi hükmünce yetkili olmadığı halde diğer bir şahıs namına akit yapılmışsa, akde icazet vermeyen kişi sözleşmenin alacaklı veya borçlusu olmaz. 39. madde hükmüne göre de, icazetin bulunmaması halinde akdin sahih olmamasından dolayı uğranılan zararın mümessil sıfatını takınan kimse tarafından ödenmesi gerekir. Hal böyle olunca, davalı İbrahim hakkındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun 32, 38 ve 39. maddeleri çerçevesinde istenip toplanacak delillerin sonucuna uygun çözümü gerekirken, bu davalı hakkındaki davanın da reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddi ile (2). bentte açıklanan nedenlerle hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4814, Karar No: 2013/5218, Tarih: 10.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/4814 E.  ,  2013/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 101 ada 676 ve 677 parsel sayılı taşınmazların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile kadastro tutanaklarının, varsa tespite esas olan kayıt ve belgelerin,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu bulunan parsellerin kadastro tutanakları ve dayanaklarının,

3- Mayıs 288 tarih 53 numaralı ve mayıs 88 tarih 52 numaralı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren onaylı ve okunaklı suretlerinin ve tüm tedavüllerinin gerektiğinde Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosyasına konulması,

4- Dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak yapılan mera çalışmalarının ne zaman kesinleştiği hususunun İl Tarım Müdürlüğü'nden sorularak alınacak yazı cevabının,

5- Davacılar ve müdahil davacılar adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12747, Karar No: 2013/17987, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12747 E.  ,  2013/17987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Yanlar arasında birleştirilerek görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, mülkiyeti ....Müdürlüğüne ait 44 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından .......vs. yapmak suretiyle işgal edildiğini belirterek 1.2.2002-31.1.2007 dönemi için 129.730 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında, dava konusu taşınmazın 1951 yılından beri kullanıldığını, 2942 sayılı Kanunun 38.maddesi gereğince 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Yüksek 3.Hukuk Dairesince bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın konusu ...Müdürlüğü ile ... arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir. 3533 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.”

Davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4.maddeleri hükümleri dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7651, Karar No: 2025/6266, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/7651 E.  ,  2025/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/704 E., 2024/787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/96 E., 2023/281 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında asıl ve birleşen davanın reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 05.03.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle yaralanarak % 18 oranında malul kaldığını, bu maluliyet nedeniyle Zonguldak 2. İş Mahkemesinin 2013/549 Esas sayılı dava dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, bu dosyada verilen kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini, bu maluliyet nedeniyle müvekkilinin sağ kolunun ampute kaldığını, SS YSK'nın 21.10.2019 tarih, 77/18553 karar sayılı raporu ile maluliyetin düzeltme kaydıyla % 40'a yükseldiğini, müvekkilinin çalışma gücünü kaybederek daimi ve geçici şekilde çalışamaz durumda istirahatli kalarak maddi ve manevi zararlara uğramasına yol açan kazanın davalının kusurundan ve istihdam ettiği diğer şahısların dikkatsiz, tedbirsiz, ihmalkar ve kusurlu davranışlarından meydana geldiğini, müvekkilinin kazaya maruz kalarak bugüne kadar olduğu gibi geleceğe yönelik de maddi zararlara uğradığını ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davada zamanaşımı olduğunu ve davanın mükerrer olarak açıldığını, olay nedeni ile davacının herhangi bir maluliyetinin bulunmadığını, maluliyet tespitinin ilgili mevzuata uygun olmadığını, olayda tespit olunan maluliyet arasında uygun neden-sonuç bağının bulunmadığını, davacının gerekli özeni göstermediğini, zamanında kontrol ve tedavi işlemlerini yaptırmadığını, bu nedenle maluliyetin ortaya çıktığını, dava konusu olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, kusurun tamamının kaza geçiren davacıda olduğunu, davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Öncelikle işbu davanın artış değil, YSK'nın "düzeltme" kararı ile maluliyet oranını %40 olarak belirlemesi üzerine düzeltme kararı nedeni ile oluşan bakiye maddi zararların tazmini talebine ilişkin olduğunu belirttiklerini,

-İş kazası maluliyet oranı yanlış değerlendirme ile %18 olarak tespit edilmişse de sonrasında düzeltme kararı ile %40 olarak belirlendiğini, bu halde müvekkilinin maluliyetinin en baştan beri %40 olduğunu, ancak Zonguldak 2. İş Mahkemesi 2013/549 Esas sayılı dosyasında maddi zarar %18 maluliyet üzerinden hesaplandığından bu dava ile müvekkilinin maluliyeti en baştan beri %40 olarak kabul edildiğinden, aradaki bakiye zararın tazmininin istendiğini,

-Bu sebeple davalının istinaf dilekçesinde iş kazası dosyasında artma kabul edilemeyeceği yönündeki istinaf istemlerinin reddi gerektiğini,

-Dosyada alınan kusur raporu ile müvekkiline %20 oranında kusur izafe edildiğini, müvekkiline izafe edilen işbu kusuru kabul etmediklerini, müvekkilinin iş kazasının gerçekleşmesinde hiçbir kusuru bulunmadığını,

-Hüküm altına alınan maddi tazminat miktarının düşük olduğunu, dosyada aldırılan 05.09.2023 tarihli hesap raporunun hatalı olduğunu, müvekkilinin ücretinin eksik hesaplandığını, müvekkilinin maddi zararının çok daha fazla olması gerektiğini, kusur oranına yaptıkları itirazları tekrarla kusur oranı hesap raporunda hatalı uygulandığını, asgari ücret değişikliğinin dikkate alınmamasının hatalı olduğunu,

-Zonguldak 3. İş Mahkemesi 2023/51 Esas, 2023/159 Karar sayılı dosyasındaki ek davanın reddine dair verilen kararın hatalı olduğunu,

-Zonguldak 3. İş Mahkemesinin 2023/51 Esas, 2023/159 Karar sayılı ek dava dosyasında reddedilen ek dava miktarı yönünden davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu,

-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Madde 13-(4) "Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur" şeklinde olduğunu,

-Ek davanın, ana davadan bağımsız ayrı bir dava olduğunu, yani bu maddeye göre ek davada maddi tazminat isteminin tamamının reddedildiğinden davalı lehine 17.900 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Dava iş kazası sonucu meydana gelen iş göremezlik oranı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olduğunu,