muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/188, Karar No: 2023/158, Tarih: 15.03.2023

Sulh Ceza Hâkimliğinde; ...'da çalıştığını ve ikâmet ettiğini, inceleme dışı sanık ...'in arkadaşı olduğunu, inceleme dışı sanık ...'in dayısı olan maktulü tanımadığını, olay günü inceleme dışı sanık ... ile birlikte eve gitmek üzere taksiye bindiklerini, ancak inceleme dışı sanık ...'in taksiciyi bir yerden geri döndürdüğünü, dayısının yurt dışından geldiğini ve ziyaret edeceğini söylediğini, sonra maktulün oturduğu eve gittiklerini, inceleme dışı sanık ...'in kapıyı çaldığını, maktulü aşağıya çağırdığını, kendisinin bilmediği bir ev meselesi konuşmaya başladıklarını, kendisinin binadan ve inceleme dışı sanık ... ile maktulden 10 metre uzaklıkta bir yerde sigara içmeye başladığını, bu sırada birden maktulün inceleme dışı sanık ...'e tokat attığını, inceleme dışı sanık ...'in de karşılık verdiğini ve aralarında boğuşma başladığını, yanlarına gidip ayırmaya ve yerden kaldırmaya çalıştığını, bu sırada yanlarına polis olduğunu öğrendiği bir şahsın gelerek kavgayı ayırmasını istediğini, kendisinin de polisten yardım etmesini istediğini, maktulü önceden tanımadığını ve yaralamaya iştirak ettiğine dair beyanları kabul etmediğini, polis dışında aşağıya inen kimsenin olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede; olay günü gündüz vakti arkadaşı inceleme dışı sanık ...'in yanına gittiğini, saat 22.30 olduktan sonra dükkanı kapatıp beraber çıktıklarını, kendisine "Seni taksiyle bırakırım, yurt dışından dayım gelmiş, ona uğrayalım, iki taksi parası vermeyelim" dediğini, sonra birlikte maktulün yanına gittiklerini, inceleme dışı sanık ...'in yanlış zile bastığını, sonra dayısını bulduğunu, dayısının "Aşağıda bekle" dediğini, aralarında konuşurlarken uzakta bir yerde sigara içtiğini, tartışma çıkınca maktulün inceleme dışı sanık ...'e "Şerefsiz sen onun avukatı mısın?" dediğini, maktulün inceleme dışı sanık ...'e yumruk attığını, inceleme dışı sanık ... maktulü itekleyince maktulün "Yetişin adam öldürüyorlar!" dediğini ve aşağıya doğru koşarak kaçmaya başladığını, inceleme dışı sanık ...'in maktulün peşinden, kendisinin de ikisinin peşinden koşmaya başladığını, 50-100 metre ilerde inceleme dışı sanık ...'in maktule yetiştiğini, birden boğuşmaya başladıklarını, ikisinin birlikte yere düştüğünü, kendisinin inceleme dışı sanık ...'i tutup kaldırmaya çalıştığını, o sırada polis memuru olduğunu söyleyen birinin geldiğini, gelen şahsa "Yardım et beraber ayıralım" dediğini, inceleme dışı sanık ...'i çekerken maktulün inceleme dışı sanık ...'in bacağını tuttuğunu, inceleme dışı sanık ...'in bacağının da bu sırada maktule değdiğini, sonra olay yerinden uzaklaştıklarını, inceleme dışı sanık ...'in maktulün baldır kısmına bir tane tekme attığını gördüğünü, daha fazla atmış olamayacağını, kendisinin maktule vurmadığını,

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Tüm uygar hukuk düzenleri insan yaşamını en üstün değer kabul etmişlerdir. Gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde gerek Anayasa'da mutlak, en üstün değer olarak algılanan insan hayatı, korunmasında sadece bireyin çıkarı olduğu için değil, aynı zamanda toplumun da menfaati olduğu için ceza himayesinin konusu yapılmıştır. Bu bağlamda, TCK'nın “Kişilere Karşı Suçlar” başlıklı ikinci kısmının “Hayata Karşı Suçlar” başlıklı birinci bölümünün 81. maddesinde “Kasten Öldürme” suçu;

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

Kasten yaralama suçu TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiş, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle 3. maddeye “canavarca hisle” şeklinde (f) bendi eklenmiş ve canavarca hisle işlenen kasten yaralama suçunda verilecek cezanın bir kat artırılacağı hüküm altına alınmıştır.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılarak, kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır. Kasten yaralama fiilinin, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması hâli ise ikinci fıkrada düzenlenmiş olup bu durumda birinci fıkradaki hapis cezasından daha az süreli bir hapis cezası ya da seçimlik olarak adli para cezası suçun yaptırımı olarak öngörülmüştür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonucu doğurmaya elverişli olan tüm hareketlerle, kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı fail konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı" da aynı Kanun'un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına şerik denilmekte olup TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden aynı Kanun’un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suçun katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonrasındaki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira yardım etmeyi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

İnceleme dışı sanık ... ile sanık ...’ın 22.08.2014 tarihinde akşam saatlerinde inceleme dışı sanık ...’in iş yerinde buluştukları ve birlikte alkol aldıktan sonra inceleme dışı sanık ...’in dayısı olan maktul ...’in Almanya’dan geldiğini ve sabah dükkana gelip kendisini sorduğunu hatırlaması üzerine dükkanı kapatıp saat 01.00 sıralarında maktulün eşi ... ve kızı ... ile birlikte kaldığı baldızı ...’nin ikametine gittikleri, maktulün bulunduğu apartmana geldiklerinde önce yanlışlıkla tanık ...’ın sonra tanık ...’in kapı ziline bastıkları, nihayet maktulün baldızının oturduğu daireyi buldukları, kapıya maktulün çıktığı, inceleme dışı sanık ...’in maktulle konuşmak istediğini söylediği, inceleme dışı sanık ve sanığın maktul ile birlikte apartmanın zemin katına indikleri ve burada inceleme dışı sanık ...’in maktule bir diğer öz dayısı olan inceleme dışı sanık ... ile birlikte ortak aldıkları ve sonradan ...’un hissesini geri verdiği evle ilgili olarak konuşmaya başladığı, inceleme dışı sanık ...’in maktulden söz konusu evi inceleme dışı sanık ...’a vermesini istediği, maktulün ise kızarak bu evle ilgili yapacağı bir şey olmadığını söyledikten sonra "Sen ...’un avukatı mısın?" diye kızarak inceleme dışı sanık ...'e bir tokat attığı, bu sırada sanık ...'in onlardan ayrı bir yerde sigara içtiğini ve konuşulanların bir kısmını duyduğu, inceleme dışı sanık ...’in ise maktule bu eylemine karşılık vurmaya başladığı, maktulün kendisini bir anda apartmanın önündeki sokağa atarak “İmdat, adam dövüyorlar!” şeklinde bağırıp sokağın aşağısına doğru koşarak kaçmaya başladığı, arkasından inceleme dışı sanık ...’in ve ...’in arkasından da sanık ...’in kovalamaya başladığı, maktulün sokağın 50 metre ilerisindeki ... numaralı apartmanın giriş kapısından içeri girmek istediği anda inceleme dışı sanık ...’in maktulü sırtından yakalayıp dışarı çekerek apartmanın önünde yere yatırdığı ve tekme tokat vurmaya başladığı, kafasını kaldırıp yere ve duvara doğru sert bir şekilde çarparak hareketlerine daha da şiddetli şekilde devam ettiği, bu sırada sanık ...'in de arkadaşı inceleme dışı sanık ... ile birlikte maktulün karnına en az bir kez tekme ile vurduğunun ve daha sonra inceleme dışı sanık ...’i kolundan tutup ayırmaya çalıştığının tanıklarca görüldüğü, ancak sanık ...'in alkollü bir şekilde ve sinirle vurmaya devam eden inceleme dışı sanık ...’i olay yerinden uzaklaştırmayı tek başına başaramadığı, maktulün baldızının oturduğu apartmanda oturan polis memuru tanık ...’in sokağa inerek "Ben polisim, adama vurmayın" diyerek yanlarına yaklaşması üzerine sanık ...’in inceleme dışı sanık ...'e "Vurma artık bak polismiş" diyerek inceleme dışı sanık ... ile birlikte olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları, kafası başta olmak üzere vücudunun pek çok bölgesinden yaralanan maktulün ambulansla kaldırıldığı hastanede olaydan 9 gün sonra kafasına aldığı öldürücü darbeler nedeniyle künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını yitirdiği olayda;

Sanık ...’in, arkadaşı inceleme dışı sanık ... ile alkol aldıktan sonra olay yerine ve maktulün oturduğu eve birlikte gitmesi, inceleme dışı sanık ... ile maktul arasında çıkan sözlü tartışmayı bitirmeye yönelik bir hareketi olmadığı gibi inceleme dışı sanık ...'in kaçan maktulün arkasından koşarak yere yatırması üzerine çıkan kavga sırasında yerdeki maktulün karnına bir kez tekme ile vurması, olay yerine komşu dairedeki polisin gelmesi üzerine birlikte kaçmaları karşısında; sanık ...'in eyleminin arkadaşı inceleme dışı sanık ...'in eyleminden farklı ve tek başına değerlendirilmesi gereken bir kasten yaralama suçu oluşturmadığı, inceleme dışı sanık ...'in maktule yönelik gerçekleştirmeye başladığı eyleme iştirak oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Sanık ...'in eyleminin kasten öldürme suçuna iştirak oluşturduğu kabulü üzerine, sanığın TCK 37/1 maddesi kapsamında müşterek fail sıfatıyla mı yoksa TCK 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla mı sorumlu olacağının belirlenmesine yönelik yapılan incelemede ise;

Sanık ...'in, inceleme dışı sanık ...'in maktule yönelik gerçekleştirdiği kasten öldürme suçunun işlenmesi öncesinde; tanımadığı maktul ile arasında husumeti olmadığı gibi arkadaşı ... ile birlikte alkol aldıktan sonra maktulün yanına birlikte gitmeden önce aralarında bir suç işleme kararı aldıklarının, eylem öncesinde veya gerçekleştiği sırada asıl fail inceleme dışı sanık ...'i maktule karşı suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek gibi manevi bir katkısının bulunduğunun dosya kapsamında ispatlanamadığı anlaşılmıştır.

İnceleme dışı sanık ...'in maktule yönelik haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu gerçekleştirdiği sırada ise; sanık ...'e göre daha iri bir vücut yapısına sahip olan inceleme dışı sanık ...'in maktulü arkasından kovalayarak yakalayıp tek başına yere yatırdığı, sanık ...'in maktulün yakalanması ve yere yatırılması aşamasında da asıl fail olan inceleme dışı sanık ...'e katkı mahiyetinde bir eyleminin bulunmadığı, inceleme dışı sanık ...'in yerde yatan maktule tekme tokatla vurmaya başladığı, devamla hareketlerinin şiddetini artırarak maktulün kafasını duvara ve kaldırıma doğru vurmaya devam ettiği, sanık ...'in ise bu sırada maktulün karnına ayağıyla bir tekme attığının ve sonrasında ...'in kolundan tutup uzaklaştırmayı istediğinin görüldüğü, sanık ...'in yerde yatan maktulün karnına bir tekme atması eyleminin tam olarak hangi anda gerçekleştiği hususunun ispatlanamadığı, dolayısıyla inceleme dışı sanığın maktulün kafasını öldürücü mahiyette sert bir zemine vurmak suretiyle işlediği kasten öldürme suçu üzerinde ortak hâkimiyet kurmasına yeterli derecede işlevsel bir katkı olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle sanığın müşterek fail olarak kabul edilemeyeceği, ancak kasten öldürme suçunun işlenmesi sırasında gerçekleşen bir yardım mahiyetinde olan eylemleri nedeniyle sanığın TCK'nın 39/2-c maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on bir Ceza Genel Kurul Üyesi; sanık ...'in inceleme dışı sanık ...'in kasten öldürme suçuna iştirak etmediği yönünde karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının DEĞİŞİK GEREKÇEYLE KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihli ve 3753-11405 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 130-85 sayılı kararının, sanık ...’ın maktule yönelik eyleminin kasten öldürme suçuna yardımı oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın TCK'nın 39/2-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine müşterek fail sıfatıyla kasten öldürme suçuna iştirakten TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle cezalandırılması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilerek, Özel Dairenin onama kararının kaldırılıp Yerel Mahkeme kararının bozulması nedeniyle, sanık ... hakkındaki cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve atılı suçtan cezaevinde bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmeleri için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 15.03.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede; eylemin kasten öldürme suçuna iştirak oluşturduğu yönünden oy çokluğuyla, iştirakin kasten öldürme suçuna yardım oluşturduğu hususunda oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21069, Karar No: 2018/8521, Tarih: 07.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21069 E.  ,  2018/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 85,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 256,15 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3305, Karar No: 2012/4109, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3305 E.  ,  2012/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Kaleyazı mahallesi 10 ada 13 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında murisinin; “...” yazılı kaydında, yazılı olmayan soyadının “...” olarak ilavesi suretiyle düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur.

Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç tapudaki kayıtların, nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir.

Somut olayda; dava konusu parselin tapulama tutanağından, 27.04.1933 tarih ve 69 sıra nolu tapu kaydına istinaden kargir dükkan vasfı ile ... adına 14.03.1955 tarihinde tespit gördüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının murisi "... ...’ın" anne, baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydı ile taşınmazın dayanak tapu kaydı ilgili yerlerden getirtilmeden ayrıca taşınmazın bulunduğu Kaleyazı mahallesinden, usulüne uygun şekilde yaptırılacak zabıta araştırma ile kayıt maliki ile aynı kimlik bilgilerini taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı araştırılmadan hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.