muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12160, Karar No: 2021/3217, Tarih: 24.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/12160 E.  ,  2021/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 14/12/2017 gün, 2017/E.43586 Esas, 2017/61890 Karar sayılı davanın kabulüne ilişkin karara dair itiraz hakem heyetinin 09/02/2018 tarih ve 2017/İ.6541 Esas, 2018/İHK-678 Karar sayılı davalının itirazının reddine ilişkin kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili 10.07.2017 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 11.08.2016 tarihinde davalının sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacıların kızları ... vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; talep miktarını ... için 54.361,00 TL ve ... için 80.062,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, tazminata hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi uygulanması gerektiğini belirterek davacıların talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacıların talebinin kabulü ile ... için 54.361,00 TL ve ... için 80.062,00 TL olmak üzere toplamda 134.423,00 TL'nin 19.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince

itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; dosyada uygulanmasına yer olmayan hatır taşımasına ve istiap haddine ilişkin savunma doğrultusunda tazminattan indirim yapılmayışında bir usulsüzlük bulunmamasına, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nın 51. maddesinde, hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; 6098 sayılı TBK'nın 52. Mad.de (BK 44. mad.) ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği, açıklanmıştır.

Somut olayda; soruşturma dosyasının incelenmesinden trafik kazası tespit tutanağında emniyet kemerinin takılı olup olmadığının belirsiz olduğunun, olay yeri inceleme raporunda ve ölü muayene tutanağında müteveffanın ters vaziyette duran aracın ön kısmında sırtüstü cansız yatar vaziyette olduğunun bildirildiği, dava dışı sürücü Enver Acar'ın savcılıktaki beyanında yolcuların emniyet kemerlerinin takılı olmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı taraf, mütevefanın emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu savunmuştur.

İtiraz hakem heyetince, kazası tespit tutanağının koruyucu tedbirler bölümünde "emniyet kemeri kullanmamıştır" şeklinde bir tespit ve açıklama olmadığından müteveffa yolcunun kusuru olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, mütevefanın zararın doğmasına veya artmasına sebebiyet verip vermediği hususunun yukarıdaki verilere göre tartışılarak, mütevefanın müterafik kusurunun kabul edilmesi halinde tazminattan %20 oranında indirim yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı

gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre,

Davalı vekili tarafından, davacı taraf için hükmedilen vekalet ücreti de itiraza konu edilmiş, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalının vekalet ücretine ilişkin itirazı da reddedilmiştir.

Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 md. gereği ve 19.01.2016 tarih ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 6/son maddesiyle, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13)(Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" hükmü eklenmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09.02.2018 tarihli kararda, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak, AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında (maktunun altında kalmamak kaydıyla) vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin itirazın reddedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7789, Karar No: 2019/11217, Tarih: 26.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/7789 E.  ,  2019/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : BORÇLULAR :..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Davacı/Borçluların temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Davalı/Alacaklının temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Davacı/borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda; şikayet konusu taşınmazların ihalelerinin gerekli şartları taşımadığı ve tebliğlerin usule aykırı olduğunu ileri sürerek Çorlu 3. İcra Müdürlüğü’nün 2016/787 Talimat sayılı dosyası ile yapılan tüm ihalelerin feshini talep ettiği, mahkemece şikayetin Çorlu ilçesi Reşadiye Mahallesi 987 Ada 12 Parsel Sayılı taşınmaz yönünden usulden, Nusratiye Mahallesi 2239 Ada 16 Parsel sayılı taşınmaz yönünden esastan reddine, şikayetçi taraf aleyhine 2239 Ada 16 Parsel sayılı taşınmaza ilişkin yapılan ihale bedelinin %10 u oranında para cezası hükmedilmesine karar verildiği, davacı/borçluların ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin davacı şirket bakımından her iki parsel yönünden de tüm istinaf taleplerinin HMK 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine, istinaf talebinin davacı ... yönünden ise; T.K'nun 21/2. maddesi gereğince gönderilecek tebligatların yönetmelik gereği mavi renkteki zarfla gönderilmesinin esas olduğu gerekçesiyle kısmen kabulü ile ilamının sadece 2239 ada 16 parsel 23 nolu bağımsız bölüm yönünden ortadan kaldırılmasına, bu taşınmaz yönünden davacının şikayetin kabulü ile ihalenin feshine, ve davacı ...'ın diğer parselle ilgili, sair istinaf taleplerinin HMK 353/1/b/1 maddesi gereğince esastan reddine hükmolunduğu görülmektedir.

Somut olayda davacı/borçlu ...'na gönderilen satış ilanı tebligatının 16.06.2017 tarihinde iade edildiği, borçlunun Hürriyet Mah. Arabacı Cad. No: 10-14 Çorlu Tekirdağ adresine çıkarılan tebligatın ise 29.06.2017 tarihinde iade olduğu, son olarak davacı/borçlunun mernis adresine 10.07.2017 tarihinde TK 21/2 uyarınca çıkartılan tebligatta, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine ilişkin mernis şerhinin yeterli olduğu, Tebligat Kanunu'nun anılan maddesinde aranan şartların oluştuğu ve dolayısıyla tebligatın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı/borçlu ...'nın istinaf başvurusunun da esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı/Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 01.03.2019 tarih ve 2018/2668 E.-2019/389 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1045, Karar No: 2025/1704, Tarih: 27.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1045 E.  ,  2025/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/98 E., 2024/1394 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2016/1529 E., 2019/399 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 07.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352/1-b maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı tarafından kadastro sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılan ve sonradan ihdasen Hazine adına arsa vasfıyla tescil edilen taşınmaz hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteminde bulunulmuş, davacı tarafından delil olarak dayanılan, eldeki davanın hemen öncesinde açılan Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/71 Değişik İş sayılı delil tespiti dosyasında 18.08.2016 tarihinde yapılan keşif sonrası ziraat bilirkişisi ... tarafından hazırlanan ve Bölge Adliye Mahkemesince hükme esas alınan 22.08.2016 tarihli bilirkişi raporuna istinaden dava konusu Erzurum ili, Oltu ilçesi, ... Mahallesinde kain 12.461,40 metrekare yüz ölçümlü 824 ada 4 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki çayır otu ve ağaçlarla birlikte 2016 yılındaki değerinin 199.333,55 TL olarak tespit edildiği, eldeki davanın da 07.11.2016 tarihinde açıldığı, davacı tarafından da 199.333,55 TL dava değeri üzerinden peşin harcın ikmâl edildiği anlaşılmakla, anılan değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2024 yılı itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.02.2025 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.02.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21361, Karar No: 2013/7890, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21361 E.  ,  2013/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen idari para cezalarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının ... Bankası Genel Müdürlüğü ile yapmış olduğu anlaşma gereği .../... Zemin Etüdü, statik Analiz ve Takviye projeleri Çizim işini üstlenip bunu ...’da tescilli bulunan işyerinde kendisi tarafından yapıldığı halde Manisi İl müdürlüğünün 21.3.2007 tarihli sigorta müfettiş raporuna istinaden bahse konu proje çizim işi için ihaleli geçici nitelikteki ayrı bir işyeri açtırması gerektiğinden bahisle işyeri bildirgesi düzenlenerek davacı adına işyerinde çalıştığı kabul edilen işçi adına ücret bordrosunun düzenlenerek gönderilmemesi aylık prim ve hizmet belgelerini kuruma verilmemiş olması, yine işe giriş bildirgelerini zamanında düzenlenerek verilmemiş olması nedenlerine dayalı olarak 18.6.2008 tarihli yazı ile 3 ayrı idari para cezasının gönderildiğini, para cezalarının iptaline ilişkin başvurusunun komisyon tarafından reddedildiğini ileri sürerek, idari para cezalarının iptaline kara verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... Sigorta İl Müdürlüğünün 1085539 045 sicil sayılı dosyasında işlem gören ... Bankası Kula /Manisa adresinde davacı adına Kurulu ... zemin etüdü, statik analiz ve takviye projeleri Hazırlanması işi işyeri ile ilgi olarak sigorta teftiş Kurulu başkanlığınca düzenlenen 25.12.2006 tarih 24/KD/17 sayılı rapor ve eki tutanağa istinaden 2005/12-2006/1çdöneminde çalıştığı kabul edilen işiçi adına ücret bordrosu düzenlenmemesinden ötürü 3.186.40 TL idari para cezası ,yine aynı işyerinde çalıştığı kabul edilen işçi adına işe giriş bildirgesini yasal süresinde düzenlenerek Kuruma verilmemiş olması nedeniyle 488.00 TL idari para cezası ve aynı işle ilgili olarak 19.12.2005-12.1.2006 dönemine ilişkin aylık prim hizmet belgelerinin kuruma verilmemiş olmaları nedeniyle 3.186.00 TL idari para cezası tahakkuk ettirildiği para cezalarının davacıya 17.9.2009 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davacı tarafından 15.10.2009 tarihinde komisyon nezdinde bu para cezalarına itiraz edildiği Manisa SGK İl Müdürlüğünü 2010/5 E,ve 2010/5 K sayılı 1.2.2010 tarihli komisyon karar ile de idari para cezalarının düzenlenmesinde herhangi bir maddi hata ve usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği, komisyonun red kararı üzerine bu davanın açıldığı görülmektedir.

5510 sayılı Yasanın 86.maddenin 7. fıkrasında Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının, fiilen yapılan denetimler sonucunda çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde bu belgelerin Kurumca resen düzenleneceği ve muhteviyatı sigorta pirimlerinin Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edileceği, işverenin bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ilgili Kurum ünitesine itiraz edebileceği, itirazın takibi durduracağı, itirazın reddi halinde işverenin kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabileceği, mahkemeye başvurmanın prim borcunun takip ve tahsilini durdurmayacağı, ll.fıkrasında ise bu maddede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde ise 102.maddeye göre işlem yapılacağı, 102.maddesinin 4.fıkrasında idari para cezalarının ilgiliye tebliğ ile tahakkuk edeceği, tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kurumca ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılacağı veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebileceği, itirazın takibi durduracağı, Kurumca itirazı reddedilenlerin, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idari mahkemesine başvurabilecekleri, bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde idari para cezasının kesinleşeceği bildirilmiştir.

Davacı yaptığı itirazın mahiyeti, Kurumun resen düzenlediği idari para cezalarının iptali istemine ilişkin olup davaya bakmaya adli yargı yeri değil idari yargı yeri görevli olduğundan dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5598, Karar No: 2021/5522, Tarih: 10.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5598 E.  ,  2021/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ihbar edilenler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2018 tarihli ve 2018/36 soruşturma, 2018/69 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2018 tarihli ve 2018/6 soruşturma, 2018/3 sayılı yetkisizlik kararını takiben, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/02/2019 tarihli ve 2018/1820 soruşturma ve 2019/81 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın Karaman Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi üzerine, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2019 tarihli ve 2019/223 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 04/10/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/10/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/03/2021 gün ve 94660652-105-70-15187-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/04/2019 tarihli ve 2019/223 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10 /11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6385, Karar No: 2018/1625, Tarih: 21.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6385 E.  ,  2018/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında, okul bahçesindeki müstakil çeşmeden muslukların çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

2- ... hakkında 15/02/2010 tarihinde işlediği hırsızlık suçu ile ilgili olarak Adana 1. Çocuk Mahkemesi'nin 10/05/2011 gün ve 2010/368 Esas, 2011/429 Karar sayılı ilamının dosya arasına alındığı, ilamın incelenmesinde, hırsızlık suçunun aynı okula karşı işlendiğinin ve ilamın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının tespiti bakımından, anılan dava dosyasının onaylı örneğinin dosya içine konulması sağlanarak, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşulları tartışılıp değerlendirilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması halinde kesinleşen dosyadaki ceza miktarının mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/3 maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

4- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde, okul bahçesinden 80-90 TL değerindeki 9 adet musluğu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.