muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9824, Karar No: 2022/12191, Tarih: 23.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9824 E.  ,  2022/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine 797 ada 1 parsel 10 nolu bağımsız bölüme ilişkin ihale bedelinin % 1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih iddialarının ağırlığı ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1’i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 18.05.2022 tarih ve 2022/1052 E. 2022/1826 K sayılı kararının, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin para cezasına ilişkin 4. satırında yer alan “ % 1’i oranında (2.500,00 TL) ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16352, Karar No: 2017/23987, Tarih: 01.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16352 E.  ,  2017/23987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 809 ada 23 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9123, Karar No: 2017/7234, Tarih: 11.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/9123 E.  ,  2017/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,asıl davada maliki olduğu 6 no’lu bağımsız bölümün satışı hususunda davalı ile anlaştıklarını, davalının 60.000 TL peşinat ödediğini, geriye kalan 130.000,00 TL'yi ödemediğini, ancak 2010 yılının Temmuz ayından itibaren taşınmazı kullandığını ileri sürerek, peşinat olarak ödenen 60.000 TL'nin mahkeme veznesine depo edilmesi ile davalının taşınmaza yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmesini, birleştirilen davada ise davalının haksız kullanımı nedeniyle 1 Temmuz 2010-31 Mart 2012 arası 21 aylık süre için 15.750TL ecrimisile hükmedilmesini istemiştir.

Davalı,dava konusu taşınmazı 2009 yılının haziran ayında inşaatın %70 oranında tamamlandığı sırada yüklenici ... Kop'tan 190.000,00 TL bedel karşılığında satın aldığını, 60.000,00 TL'si peşin, kalan 130.000,00.-TL'nin, daire Kasım ayında teslim edilip iskan izni alındıktan sonra ödeneceği konusunda anlaşma yapıldığını, dairenin 2009 yılı Kasım ayı başında teslimi gerekirken 2010 yılı Temmuz ayında teslim edildiğini, yaptığı araştırma sonucunda proje üzerinde 2+1 olan dairenin 3+1 olarak tanıtıldığını öğrendiğini bunun üzerine satıştan doğan farkın indirilmesi ile tapu işleminin yapılmasından sonra kalan alacağı ödeyeceğini bildirdiğini, projeye aykırı olarak umuma ait sığınak vb yerlerin de dükkanlara ilave edilerek haksız kazanç sağlandığını, mahkemece tespit edilecek zararının indirilmesinden sonra kalan borcunu ödeyeceğini bildirmiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece:’’kayda üstünlük verilerek ve hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesinde ve ecrimisil isteminin reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacı dava açılmadan önce ihtarname keşide etmiş olup, davalının ihtarname gereğini yerine getirmemekle davanın açılmasına sebebiyet verdiği, öte yandan, davalının davanın başından beri çekişmeli daireye zorunlu,faydalı masraflar yaptığını savunduğu, hal böyle olunca; yerinde yeniden keşif yapılarak davalı tarafından zorunlu faydalı masraf yapılmış ise Türk Medeni Kanununun 994.maddesi gözetilerek bunların belirlenmesi ve davalı tarafından ödenen ve mahkeme veznesine depo edilen miktara ilave edilerek bulunacak miktar üzerinden davalı lehine hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiği.” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyulup soruşturma tamamlandıktan sonra hapis hakkı tanıyarak asıl davanın kabulüne, ecrimisil talepli birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Tarafların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.70-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan, 9.761.88.-TL bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25194, Karar No: 2015/822, Tarih: 03.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25194 E.  ,  2015/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/181 Karar no:2013/1190

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, 04.11.2013 tarihli ara kararı ile, davalının alacaklısı olduğu Kayseri 5. İcra Müdürlüğünün 2013/1990, 1991 ve 1992 esas numaralı dosyaları ile takibe konulan üçüncü kişilerdeki alacakları üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiği,

davalının tedbir kararına itiraz ettiği, itirazın mahkemece yerinde görülmeyerek 24.12.2013 tarihli son oturumda reddedildiği görülmektedir. Davalı itiraz üzerine verilen kararı da temyiz etmiştir. İhtiyati tedbir talebinin reddi (HMK.m.391/3) ve tedbir kararına itiraz hakkında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı 21.02.2014 tarihli 2013/1 esas, 2014/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile benimsendiğinden, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazının anılan içtihadi birleştirme kararı gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, "evlilik birliğinin temelinden sarsılması"(TMK.m.166/1) sebebine dayanılarak açılmış, davacı vekili 21.05.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle boşanma sebebini "akıl hastalığı" (TMK.m.165) olarak ıslah etmiş, mahkemece de, dava ıslah edilmiş şekliyle

görülmüş ve tarafların Türk Medeni Kanununun 165'nci maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir. Akıl hastalığı sebebiyle boşanma kararı verilebilmesi için, davalı (eş)'in akıl hastası olması, bu yüzden ortak hayatın davacı eş için çekilmez hale gelmiş bulunması ve hastalığın geçmesine olanak bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile saptanmış olması zorunludur. Mahkemece hükme esas alınan Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesince verilen 10.06.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda davalıya "geçirilmiş kafa travmasına bağlı organik koğnitif bozukluk" tanısı konulmuş, düzelme olmadığı, bu durumun, evliliği diğer eş için çekilmez hale getireceği bildirilmiş, davalının kısıtlanmasına da aynı hastanenin 08.08.2013 tarihli raporu dayanak yapılmıştır. Oysa davalı hakkında eşini yaralamaktan açılan ceza davasında, ceza mahkemesince alınan Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 09.04.2014 tarihli 1561 sayılı raporunda ise, davalının 06.03.2012 tarihi itibarıyla cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmiştir. Her iki rapor da "mental durumdaki bozulmayı" esas aldığına göre, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun raporu ile bu davada hükme esas alınan sağlık kurulu raporu arasında hukuki ehliyet bakımından aykırılık bulunmaktadır.

Mental durum bakımından cezai ehliyeti "tam" olan bir şahsın, aynı durum açısından hukuken "tam ehliyetsiz" kabul edilmesi anlaşılamamıştır. Bu bakımdan ceza dosyasındaki Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 09.04.2014 tarihli raporu ile, bu davada hükme esas

alınan Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 10.06.2013 tarihli sağlık kurulu raporu arasındaki aykırılığın Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınmak suretiyle giderilmesi ve davalının hastalığının geçmesine tıbben olanak bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Kabule göre de;

a) Türk Medeni Kanunu, sadece yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın toptan veya durumun gereklerine göre irat biçiminde ödenmesine karar verilebileceğini öngörmüştür. (m.176) İştirak nafakası için toptan ödeme kabul edilmemiştir. Bu husus nazara

alınmadan velayeti davacıya bırakılan çocuk için tayin edilen iştirak nafakasını da kapsayacak şekilde toptan ödeme şeklinde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

b) Mahkemece, davacı için aylık 250 lira yoksulluk nafakası takdir ve tayin edildiği halde, aynı hükmün devamında bu defa on yıl üzerinden yoksulluk nafakasının toptan ödenmesine karar verilmesi suretiyle infazda duraksamaya yol açacak şekilde hüküm

tesisi de kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bu bentteki bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, davalının ihtiyati tedbire itiraz üzerine verilen karara yönelik temyiz talebinin yukarıda

(1.) bentte gösterilen sebeyle REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/4412, Karar No: 2021/5050, Tarih: 12.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4412 E.  ,  2021/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8702, Karar No: 2019/10043, Tarih: 24.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8702 E.  ,  2019/10043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- .... Tic. Ltd. Şirketi’nin ortağı olan sanık hakkında, şirketin 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerini 25.10.2010 tarihinde yapılan tebligata rağmen, 15 günlük süresi içerisinde ibraz etmemesi nedeniyle defter ve belge gizleme suçundan açılan kamu davasında; 213 sayılı VUK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden 5 yıl boyunca muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu, tüzel kişilerde ise bu sorumluluğun şirket müdürüne ait olduğu, sanığın anılan şirkette müdür veya yetkili sıfatının bulunmadığı, şirketin diğer ortağı ...’ın şirket yetkilisi olduğunu ve defterlerin de ...’da bulunduğunu beyan etmesi, dosyada bulunan 18.09.2001 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde de şirket yöneticisinin ... olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanığın savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından; şirketi gerçekte idare eden kişinin kim olduğu, defter ve belgelerin kim tarafından muhafaza edildiği hususlarının gerektiğinde şirketin muhasebecisinin de beyanları alınarak ve şirketin beyannamelerinin kim tarafından verildiği de araştırılıp, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Zarar değil tehlike suçu olması nedeniyle defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, engel sabıkası bulunmayan ve takdiri indirim uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında "zararın karşılanmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13519, Karar No: 2019/8632, Tarih: 23.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13519 E.  ,  2019/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan .... Şirketinde Akdeniz Bölge Müdürü olarak çalıştığı ve kendi performansını yüksek gösterebilmek amacıyla katılan şirketin Denizli Bayisi olan ve tanık ...'ın yetkilisi olduğu .... Gıda şirketinin bilgisi dışında, belirlenen birim satış fiyatlarının altında bu bayinin müşterilerine ileride fiyat farkı faturası dönülmesi kaydıyla bayi adına mal satarak bayinin 122.131,41 TL zarara uğramasına sebebiyet verdiği ve bu zararın farkedilmesini engellemek için 31.01.2012 ve 31.03.2012 tarihli sahte hesap mutabakatları tanzim ederek katılan şirkete ibraz ettiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılan şirket yetkilisinin oluşan zararın doğrudan doğruya kendi şirketlerine yönelik olmadığını beyan etmesi ve sanığın uhdesinde para bulunduğuna dair bir iddia olmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, katılan şirket ile bayisi olan ... Gıda Şirketine ait suç tarihindeki defterler getirtilerek zararın ne şekilde oluştuğu, katılan şirketin ... Gıda şirketine yaptığı ödemenin nereden kaynaklandığı, ... Gıda’nın zararına satış nedeniyle yoksun kalınan kâr nedeniyle mi, yoksa satış yapmadığı malların bedelininin ödenmesinden mi kaynaklandığı hususlarının tespit edilmesi ve ayrıca, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu bütçe mutabakatı belgelerinin duruşmada incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeksizin, anlaşmazlığın hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4528, Karar No: 2013/9342, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4528 E.  ,  2013/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Orman Yönetimi 04/11/2011 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; .... Köyünde bulunan 398 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, ancak, 6831 sayılı Orman Kanununa göre yapılan ve 11/12/2009 tarihinde kesinleşen Orman Kadastrosu çalışmasına göre 398 parsel sayılı taşınmazın 10.993,365 m²'lik kısmının orman sınırları içerisinde kaldığını, bu sebeple dava konusu ....Köyünde bulunan 398 parsel sayılı taşınmazın ilgili kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen tahdide dayalı olarak açılan tapu iptali tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ilk kez 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmüne göre 2004 yılında yapılarak 11.06.2009 - 11.12.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

Yörede 1974 tarihinde yapılıp kesinleşen genel arazi kadastro çalışması bulunmaktadır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür. Şöyle ki; davacı ... Yönetimince, kesinleşmiş tahdide dayalı olarak dava açıldığına göre sorunun kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenmesi gerekirken, mahkemece bu husus gözardı edilerek çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritalarındaki konumu dikkate alınarak hüküm kurulmuş olduğu görülmüştür.