muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2832, Karar No: 2010/3982, Tarih: 11.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/2832 E.  ,  2010/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yaralama, kavgada silah boşaltma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Ret kararının onanması, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hükmolunan cezanın nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı sanık ... tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümde, 647 ... Yasanın 4/5.madde ve fıkrasındaki "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" biçimindeki düzenleme nedeniyle, 765 ... TCY.nın 466/2.madde ve fıkrası uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının nitelik ve niceliğine göre kesin nitelikte olmayıp temyiz yoluna açık olması nedeniyle, itirazı yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle sanık ...'in kavgada silah boşaltma eylemi yönünden işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,11.03 .2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2606, Karar No: 2021/10326, Tarih: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/2606 E.  ,  2021/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya görüşüldü:

Hükümde "sanıklardan ...'ın cebinde bulunan siyah saplı bıçağı çıkartarak müştekiye gösterdiği ve bağırarak ''... gelecek ve parayı ödeyecek'' dediği, sanığın yanında diğer sanık ...'ın da bulunduğu, sanıkların, müştekinin oğlu olan ...'ın kendilerine borcu olduğunu,bu nedenle olay tarihinde müştekinin evine gittiklerini ve ...'ı sorduklarını,burada aralarında tartışma çıktığını ve karşılıklı olarak ağız münakaşı yaşadıklarını beyan ettikleri" şeklinde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/369, Karar No: 2022/427, Tarih: 30.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/369 E.  ,  2022/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 18.11.2013 tarihli taşınmaz alım satım sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre dükkânın 60.000TL'ye satıldığını, 55.000TL'nin tapu devrinde, kalan 5.000TL'nin ise tapudaki satıştan sonra ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının sözleşmedeki şartları yerine getirmediğini, davalının sözleşmede belirtilen 5.000TL'yi ödemek zorunda olduğunu, ödenmeyen bakiye alacağın tahsili için icra takibi yaptıklarını ancak takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile asıl alacağın %20’si oranından az olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalıya borçlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2015/295 E., 2016/177 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında 18.11.2013 tarihli taşınmaz alım satım sözleşmesi imzalandığı, sözleşme gereğince davacı adına kayıtlı 100 m² dükkânın davalıya 60.000TL'ye satıldığı, 55.000TL'sinin tapu devrinde, kalan 5.000TL'nin dükkânın satışından sonra davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığının açık olduğu, davalının 5.000TL'nin ödendiğine dair herhangi bir savunmada bulunmadığı, tanık beyanlarının da sözleşme içeriğini doğrular mahiyette olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile icra takibinin kaldığı yerden devamına, alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince 18.10.2017 tarihli ve 2016/12279 E., 2017/7053 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı ile davalı arasında düzenlenen 18.11.2013 tarihli alım satım sözleşmesi, gayrimenkullerin satışı resmi şekle tabi olduğundan geçerli değildir. Ayrıca 17.12.2013 tarihli resmi akit tablosunda davacı satıcı "satış bedelinin nakden ve tamamen aldığını" beyan etmiş olup bu durum satış bedelinin tamamının ödendiğini gösterir. Hal böyle olunca davanın reddi gerekirken tanık beyanlarına dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır,...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

9. Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/305 E., 2018/874 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi yanında, görünüşteki yazılı bir sözleşmenin aksini iddia eden tarafın iddiasını yazılı delil ile ispat etmesinin zorunlu olduğu, örneğin, tapulu taşınmazların devrinin şekle bağlı olduğu, görünüşteki şekle bağlı devir sözleşmesi için düzenlenecek muvazaa sözleşmesinin geçerliliği şekle bağlı değil ise de, ispatının ancak yazılı delil ile mümkün olduğu, taraflar arasında 18.11.2013 tarihli taşınmaz alım satım sözleşmesi imzalandığı, sözleşme gereğince dükkânın davacı tarafından davalıya 60.000TL'ye satıldığı, 55.000TL'sinin tapu devrinde, kalan 5.000TL'sinin dükkânın satışından sonra ... tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığının açık olduğu, davalının 5.000TL'nin ödendiğine dair herhangi bir savunmada bulunmadığı ve bu ödemeyi yaptığını ispatlayamadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında harici olarak imzalanan 18.11.2013 tarihli taşınmaz satış sözleşmesi ve 17.12.2013 tarihli resmî satış sözleşmesi hükümleri dikkate alındığında, harici satış sözleşmesinde belirtilen 5.000TL’nin davacıya ödenmesinin gerekip gerekmediği, buradan varılacak sonuca göre mahkemece verilen kararın yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukukî kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar bulunmaktadır.

13. Bilindiği üzere, bir sözleşmenin taraflarının, üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, gerçek durumu gizleyerek, gerçek iradelerine uymayan ve kendi aralarında geçerli olmayan bir hususta anlaşmalarına muvazaa; bu şekilde yapılan işlemlere de, muvazaalı işlemler adı verilir (HGK’nın 12.10.2021 tarihli ve 2017/11-2905 E., 2021/1214 K. sayılı kararı). Muvazaada, daima görünüşte var olan, ancak taraflarca gerçekte asla istenmeyen, salt üçüncü kişilere yanlış kanaat verip onları aldatmak amacıyla yapılmış bir hukukî işlem ile bu işlemin aralarında geçerli olmadığına ilişkin bir muvazaa anlaşması mevcuttur. Bazı durumlarda, buna ek olarak, tarafların gerçek iradelerine uygun olan, ancak, çeşitli nedenlerle görünen işlemin arkasına sakladıkları bir gizli işlem daha bulunur. Taraflar arasında bir gizli işlemin bulunup bulunmadığına göre bakılarak, muvazaanın iki türünden söz edilir.

14. Tarafların, kendi aralarında geçerli herhangi bir hukukî işlem yapmak istemedikleri hâlde, salt üçüncü kişilere, aralarında bir hukukî işlem varmış gibi görünmek için işlem yapmaları hâlinde mutlak (basit) muvazaa söz konusu olur. Buna karşılık nispi (mevsuf) muvazaada, taraflar arasında gerçek iradelerine uygun bir hukukî işlem bulunmakla birlikte bu işlem, kendi iradelerine uymayan, dışa karşı yapılmış bir başka hukukî işlemle gizlenir. Bu muvazaa türü; bir sözleşmenin niteliğinde, taraflarının şahsında, konusunda ve koşullarında söz konusu olabilir.

15. Bir sözleşmenin konusunda ve koşullarında muvazaa hâlinde, görünüşteki hukukî işlem tarafların gerçek iradelerine uygundur. Ancak, görünüşteki işlemin bazı şartları ve konusunun belli bir bölümü, aralarındaki gizli işlemden farklı düzenlenmiştir. Bu muvazaada taraflar görünüşteki sözleşmenin bazı koşullarını değiştirirken sözleşmenin tamamı, yani niteliği değil, bazı koşulları gizli sözleşmeye uymaz. Açıklandığı üzere taraflar görünüşteki sözleşmeyi yapmayı ciddi olarak istemekte ve niteliğinde de anlaşmaktadırlar. Ancak burada bedel, gerçek bedelden az veya fazla gösterilmektedir. Yani görünüşteki sözleşmenin sadece bedeli değiştirilmektedir. Muvazaa, sözleşmesinin tamamında değil bir unsurundadır (Özkaya, Eraslan: İnançlı İşlem ve Muvazaa Davaları, Ankara 2011, s. 173).

16. Muvazaa sözleşmesinde şekil koşulu aranmaz. Yazılı veya sözlü yapılabilir. Görünüşteki sözleşme şekle bağlı olsa dahi muvazaa sözleşmesinin yazılı veya resmî şekilde yapılması gerekmez. Görünüşteki sözleşmenin şekle bağlı olması hâlinde muvazaanın yazılı delil ile ispat edilmesi kuralı muvazaa sözleşmesinin yazılı olmasının geçerliliği için değil ispat edilebilmesi için aranan bir kuraldır. Bu bağlamda görünüşteki yazılı bir sözleşmenin aksini iddia eden tarafın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 200 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 13. maddeleri uyarınca iddiasını yazılı delil ile ispat etmesi zorunludur. Muvazaa sözleşmesi görünüşteki sözleşmeyi değiştirdiğine veya hükümsüz kıldığına göre ispat gücü kazanabilmesi için yazılı olması değinilen kanunların açık hükümleri gereğidir (YİBK’nın 05.02.1947 tarihli ve 1945/20 E., 1947/6 K. sayılı kararı).

17. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında imzalanan 17.12.2013 tarihli resmî satış senedinde davacı adına kayıtlı dükkânın davalıya 31.000TL bedelle satıldığı anlaşılmaktadır.

18. Dosya içerisinde yer alan ve taraflar arasında haricen düzenlenen 18.11.2013 tarihli yazılı sözleşme ile, satışa konu dükkânın davacı tarafından davalıya 60.000TL bedelle satıldığı, 55.000TL’sinin tapu devrinde, kalan 5.000TL’nin de dükkânın satışından sonra davalı tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır.

18. Dosya içerisinde yer alan ve taraflar arasında haricen düzenlenen 18.11.2013 tarihli yazılı sözleşme ile, satışa konu dükkânın davacı tarafından davalıya 60.000TL bedelle satıldığı, 55.000TL’sinin tapu devrinde, kalan 5.000TL’nin de dükkânın satışından sonra davalı tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır.

19. Resmî şekilde yapılması kanunen zorunlu olan taşınmaz satış sözleşmesinde bedelde muvazaa iddiasının yazılı delille ispatına ilişkin koşul, geçerlilik koşulu olmayıp ispata ilişkin bir koşuldur. Bu bağlamda taraflar arasında imzalanan görünürdeki sözleşmenin yapılmasında tarafların iradelerinin, taşınmazın devri yönünde birbirine uygun olması nedeniyle salt bedele ilişkin gizli anlaşmanın geçerliliği, görünürdeki sözleşmenin geçerlilik şartlarına tabî değildir. Davacı tarafından, satış bedelinin resmî satış senedinde belirtilenin aksine 60.000TL olduğu 18.11.2013 tarihli haricen imzalanan satış sözleşmesi ile ispatlanmıştır. Davalı da bakiye 5.000TL’nin ödendiği yönünde savunmada bulunmamıştır.

20. Açıklanan nedenlerle mahkemece satış sözleşmesi gereği bakiye bedelin ödenmediği kabul edilerek itirazın iptaline dair verilen direnme kararı yerindedir.

21. Ne var ki, Özel Dairece davalı vekilinin icra inkâr tazminatına yönelik temyiz itirazları incelenmediğinden dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararı yerinde olup, davalı vekilinin icra inkâr tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri

Kanunu'nun 440-III/1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.03.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20664, Karar No: 2014/12334, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20664 E.  ,  2014/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/4,1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca sanık hakkında tayin olunan uzun süreli hapis cezasının, eylemin bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde hükmolunan sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,

2- İnfazda tereddüt oluşturacak şekilde hükmolunan sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,

İsabetsizlik olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrası çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi, suçun işleniş şekli, sanığın şahsi ve sosyal durumu göz önüne alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a ve 52/3. maddeleri gereğince 605 gün karşığı adli para cezasına çeverilmesine, adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi hallerine göre TCK'nın 52/2. maddesi gereğince taktiren beher günü 20.00 TL’den olmak üzere paraya çevrilerek sanığın 12.100,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin klenmesi, hükmün 5. fıkrasındaki , “24 eşit” ibaresinden önce gelmek üzere “ birer ay ara ile ” ibaresinin eklenmesi ve 6. fıkranın hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2684, Karar No: 2012/10121, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2684 E.  ,  2012/10121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/03/2010 tarih ve 2009/182-2010/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin “KÜÇÜK PRENS” isimli çocuk kitabının yasal haklarına sahip olan GALLIMARD Şirketi ile anlaşma yaparak Türkiye'deki yayın haklarını aldığını ve diğer müvekkili ...'a tercüme yaptırarak söz konusu kitabı yayınladığını, ancak davalının da bu kitabı müvekkilinden izin almaksızın başka kişilere çevirterek yayınladığını ileri sürerek müvekkilinin FSEK'ten kaynaklanan haklarına vaki ihlalin önlenmesi ile 1.000 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Engin Yayıncılık vekili, dava konusu eserin müvekkili tarafından 2000 yılında basıldığını, davacının ihtarından sonra başkaca baskının yapılmadığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını ve davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacılardan ...'ın dava konusu sözleşmenin tarafı olmadığı gerekçesi ile bu davacı tarafından açılan davanın aktif husumet yokluğundan reddine, sözleşmede manevi hakların devrine ilişkin bir belirleme bulunmadığı gerekçesi ile manevi tazminat isteminin reddine, davalının dava konusu eseri arada bir sözleşme ilişkisi bulunmaksızın izin almadan basımının davacının mali haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesi ile de davalının davacı Mavibulut Yayıncılık Ltd. Şti.'nin telif haklarına tecavüzünün tespitine ve KÜÇÜK PRENS isimli eserin bundan sonraki yayınlarının önlenmesi ile 3.000 TL maddi tazminatın sözleşme tarihi olan 18/07/2000 tarihinden yürütülecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı Mavi Bulut Ltd. Şti.'ye verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, davacı vekilinin dava dilekçesinde maddi tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz talep etmiş olmasına rağmen, mahkemece davacı şirketin yabancı uyruklu Gallimard şirketi ile arasındaki mali hakların devri sözleşmesi tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir. Esasen olay tarihi olarak davalı tarafından izinsiz olarak gerçekleştirilen haksız eylemin tespit edildiği tarih olan 14/03/2002 tarihinin temerrüt tarihi olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde faiz başlangıcı tarihi olarak sözleşme tarihinin belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün üçüncü fıkrasında yer alan “maddi tazminatın sözleşme tarihi 18/07/2000 tarihinden yürütülecek yasal faizi ile” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine “maddi tazminatın olay tarihi olan 14/03/2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile” ibaresinin eklenmesine kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.