muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16320, Karar No: 2014/2714, Tarih: 03.02.2014

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1360, Karar No: 2023/4995, Tarih: 14.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1360 E.  ,  2023/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde "Winston" markasının T/02097 ve "Camel" markasının T/00148 numarası ile kendi adlarına tanınmış marka olarak tescil edildiğini, bu markaları içeren bir çok seri marka yaratıldığını, bu markaları taşıyan ürünlerin dünya çapında uzun yıllardır kullanıldığını, davalıların ise bu markaların tanınmışlığından yararlanmak kastı ile hem şirket adresinde, hem de muhtelif sosyal medya hesapları üzerinden "Winstoryred", "Winstory Blue" ve "Cemal" ibareli sahte ürünlerin reklam ve pazarlamasını yaptığını, bu kapsamda davalının "Cemal", "Winstory Red" ve "Winstory Blue" markalarıyla tütün mamülleri sattığını, davalı tarafın işyerindeki ürünler üzerinde ve facebook hesaplarında da bu biçimdeki kullanımları gerçekleştirdiklerini, davalı şirketin sahibi davalı gerçek kişinin Türk Patent ve Marka Kurumuna yaptığı marka başvurularının reddedilmesine rağmen davalıların kötüniyetli olarak bu kullanımları sürdürdüklerini marka haklarına tecavüz ettiklerini, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yararlandıklarını, itibarına zarar verdiklerini, bu eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek davalıların eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalılara ait sosyal medya hesaplarına erişimin engellenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; internet sitesi ve sosyal medya hesaplarının davalılar ile hiçbir irtibatı bulunmadığını, Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi vasıtası ile yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 17.07.2017 tarihli bilirkişi raporunda da marka hakkına tecavüz fiilinin oluştuğuna dair herhangi bir olguya rastlanmadığının bildirildiğini, dava dilekçesi ve ekinde yer alan fotoğraf ve belgelerin davalılar ile hiçbir irtibatı bulunmadığını, davalıların davacı markasını, benzerini taşıyan ürünleri üretmediğini, satmadığını, ithal ve ihraç etmediğini, davalı ... tarafından Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 2016/68917 numaralı "Winstoryred" ve 2016/61903 numaralı "Winstory Blue" markaları için tescil talebinde bulunulduğunu, bu hususun da davacının markalarının ihlal edildiğine delil teşkil ettiğinin ileri sürülmesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, marka başvurularının yapılmış olmasının, anılan markaların kullanıldığını göstermediğini, ... adına tescili talep edilen "Winstory Blue" markasının Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tesciline karar verildiğini, "Winstoryred" markasında ise davacı şirketin itirazları ile reddedildiğini, tescil kararı verilmesinin beklendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit için işyerine gidildiğinde herhangi bir ürüne rastlanmadığı belirtilmiş ise de davalıların ürünün satışını yaptığı davacı tarafından dava açılırken sunulan deliller kapsamı ile anlaşıldığından ve davalı tarafından üretilerek çeşitli şekillerde satışa sunduğu "CEMO" ibareli sigara, "camel" ibareli çakmak, "winston" ibareli çakmak görsellerinde davacı yanın "Camel" ibareli tanınmış markasını taşıyan deve figürü dahil marka ibaresinin yine "CEMO" ibareli sigara kutusunda davacı markasına yaklaşır şekilde fil ve aslan figürü ile üzerinde aynen davacının sigara paketlerinde kullandığı, "CEMO" ibaresinin kullanım geometriside dahil olarak şekli ile benzetilmek sureti ile oluşturulduğu hususları ve davacı tarafından dosyaya sunulan muhtelif materyallerde de davalının davacı markasını taklit niteliğindeki kullanımlarının bulunduğu sabit görüldüğü gerekçesiyle davalıların eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalıların gerek sosyal medya kullanımlarında gerekse ticari faaliyet kapsamında gerekse reklam ve tanıtımlarında davacıya ait tescilli dava konusu markaları marka tecavüzü teşkil eder, iltibas yaratır şekilde tütün ve sigara emtiası ile ambalaj ve tanıtım malzemelerinde kullanımının önlenmesine, muhtemel tecavüzlerin ref'ine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davacı markalarına tecavüz teşkil eden fiilinin bulunmadığını, davacının dosyaya sunduğu internet sitesi ve sosyal medya hesaplarının, fotoğrafların ve belgelerin müvekkilleri ile hiçbir irtibatı bulunmadığını, içeriklerden müvekkillerinin bilgisi ve sorumluluğunun söz konusu olmadığını, bu konuda hiçbir inceleme ve değerlendirme yapılmadan bu site ve hesapların müvekkillerine ait olduğunu söylemenin mümkün olmadığını, dosya içerisinde bu hususu ispatlayabilecek hiçbir delil ya da bilirkişi raporu bulunmadığını, sadece davacı tarafın soyut beyanları ile karar verilemeyeceğini, müvekkillerinden ... tarafından marka tescil talebinde bulunulmuş olmasının davacı şirket markalarının ihlal edildiği ve markaların kullanıldığı anlamına gelmeyeceğini, markaların hiçbir şekilde kullanılmadığını, kaldı ki 2016/61903 sayılı "Winstory Blue" markasının tesciline karar verildiğini, 2016/68917 "Winstoryred" markasında da davacı şirketin itirazlarının reddedildiğini, keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen ve dosyaya sunulan bilirkişi raporunda da marka hakkının ihlal edildiğini gösterir bir olguya rastlanmadığının beyan edildiğini, raporda "Camel" ve "Winston" markalarını taşıyan bir çakmağın tezgah üzerinde bulunmasının, bu çakmağın sahte olduğu ya da satışa arz edildiğini göstermediğini, kime ait olduğu dahi bilinmeyen ve sigara içen herkes tarafından taşınan çakmağın müvekkilleri ile ilişkilendirilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin henüz kullanmadığı ancak tescil başvurusunda bulunduğu markalarının, davacının markalarına benzetilmek suretiyle haksız kazanç sağlama amacı ya da bu markaların davacı şirket ile ilişkilendirilme ihtimalinin söz konusu olmadığını, markaların benzemediğini belirterek İlk Derce Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... Yakut adına 2016/61903 ve 2016/68917 numarasıyla kayıtlı marka başvurularının tescili için gerekli eksik olan belgelerin yasal süresi içerisinde tamamlanmadığından başvuruların sahibi adına hükümden düşerek geçerliliğini kaybettiğinin anlaşıldığı, davacı tarafından dava tarihinden önce delil tespiti yaptırılmadığı, dosyaya davalıların iş yerinde çekildiği söylenen fotoğrafların ve sosyal medya hesaplarından alınan ekran görüntülerinin sunulduğu, ancak davalılar tarafından bu fotoğraflara itiraz edildiği, dava dilekçesine ekli fotoğrafların davalılarca inkar edildiği ve davalılara aidiyetinin saptanamadığı, bilirkişi raporundaki fotoğrafların davalı işyerinde çekilmiş olduğuna dair kanaatin yeterli olmadığı, İlk Derece Mahkemesince kararının gerekçesinde bu fotoğraflara delil olarak dayanılması yerinde olmadığı, ancak Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığıyla yapılan keşifte, davaya konu markaların bulunduğu ürünlere rastlanmadığı, ancak "Cemo" markalı sigara kutusu ile "Winston" ve "Camel" markalarını taşıyan çakmakların rafta satışa sunulduğunun tespit edildiği, görsellerinin rapora eklendiği, davacının tanınmış markalarının birebir aynısının, iltibas suretiyle çakmaklar üzerinde kullanıldığı, Cemo ibareli sigara kutusu üzerinde fil figürü ve aslan figürü ile çöl görseli kullanıldığı ve bu ürünlerin tütün ve tütün mamulleri satan davalılara ait işyerinde satışa arz edildiği, ürünler üzerinde kullanılan renkler, kompozisyon, yazı karakteristiği ve kullanım şeklinin davacının "CAMEL" ibareli şekil markasına benzetildiği, davalılar vekilinin bu çakmakların kendilerine ait olmadığı ve işyerinde satışa sunulmadığına dair beyanlarının gerçeği yansıtmadığı, sorumluluktan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varıldığı, davalıların sosyal medya hesaplarındaki kullanımlarının tespitine yönelik kanaat verici delil sunulmadığından ve bir kısım sosyal medya hesaplarının kapatılması nedeniyle yargılama sırasında incelenemediği anlaşıldığından, erişimin engellenmesi talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde sunulan fotoğraflar ve ekran görüntülerinin Bölge adliye Mahkemesince davalı tarafından fotoğraflara itiraz edildiği gerekçesiyle delil olarak dayanılamayacağına yönelik tespit yapıldığını, bu tespitin doğrudan olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) delillere ilişkin hükümlerine aykırı olduğunu, 6100 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinde Kanun’un belirli bir delille ispat zorunluluğunu öngörmediği hâllerde, Kanun’da düzenlenmemiş olan diğer delillere de başvurulabileceğinin düzenlendiği, 6100 sayılı Kanun’un 199 uncu maddesi kapsamında “Uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film, görüntü veya ses kaydı gibi veriler He elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir” hükmüne yer verildiğini, davalı tarafın hiçbir aşamada fotoğrafları inkar etmediğini, davalı tarafından fotoğrafların kendileriyle ilişkisi olmadığını iddia ettiğini, bilirkişi raporunda sunulan fotoğraflar ile ziyaret edilen işyerinin aynı yer olduğu kanaati hiçbir kuşkuya yer bırakmayan şekilde bu inkarın isabetsizliğini ispat ettiğini, hal böyleyken, davalının “WINSTORY” marka başvurularının sahibi olduğu, bu markayı içeren tütün ürünlerinin doğrudan olarak davalının iş yerinde yer aldığı, bunun yanı sıra “WINSTON”, “CAMEL” ve “CEMO” markalarının davalı iş yerinde yer aldığı, bunların hepsinin tecavüz niteliğinde olduğu, fotoğraflanan iş yerinin davalı iş yeriyle aynı olduğunun ispat edildiğini, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlar göz ardı edilerek sosyal medya hesaplarının sayfalarına erişime ilişkin talebinin reddine karar verildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi, istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması, önlenmesi, istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/174, Karar No: 2015/485, Tarih: 02.07.2015

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2015/174 E.  ,  2015/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 7. Ceza Daireleri

Mahkemesi : Ağır Ceza

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların TCK'nun 158/1-j ve 207/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıkların aynı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükümlerin sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 19.11.2013 gün ve 9928-17885 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14.maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmüne amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanıklar..'nun, suç tarihlerinde Vakıflar Bankası Derince Şubesi üst yetkilisi ve kredi açma yetkisi olan, 26.05.2010 tarihinde vefatı nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilen E.. E.. ile fikir ve eylem birliği içerisinde kredi alması mümkün olmayan kişiler adına usulsüz evrakla kredileri alarak katılan bankayı zarara sokmaktan ibaret eylemlerinin 5411 sayılı Kanunun 160. maddesinde bankacılık zimmeti olarak tavsif edilmiş olması karşısında,

İddianamelerdeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. Maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (7.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Yargıtay 7. Ceza Dairesince de 13.05.2015 gün ve 21571-15201 sayı ile;

"Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesi'nin 19.11.2013 tarih ve 2012/9928 E.-2013/17885 K. sayılı görevsizlik kararı üzerine, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/260 E.-2011/394 K. sayılı dosyası, temyizen incelenmek üzere Dairemize gönderilmiş ise de,

İddianamelerdeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. Maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (7.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Yargıtay 7. Ceza Dairesince de 13.05.2015 gün ve 21571-15201 sayı ile;

"Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesi'nin 19.11.2013 tarih ve 2012/9928 E.-2013/17885 K. sayılı görevsizlik kararı üzerine, Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/260 E.-2011/394 K. sayılı dosyası, temyizen incelenmek üzere Dairemize gönderilmiş ise de,

4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 24/1 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 162/1. madde ve fıkrasına göre bu suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması, bankanın veya Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun yazılı başvuru şartına bağlıdır. Bu başvuru muhakeme şartı niteliğindedir. Hükmü temyiz eden sanıklar hakkında ilgili bankanın şikâyeti bulunmadığı gibi katılma talebinin de yalnızca sanık E.. E..'e yönelik olduğu gözetilerek;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 158/1-j maddesi uyarınca dolandırıcılık ve TCK'nun 207/1 maddesi uyarınca özel belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açılıp mahkumiyet kararı verildiğinden, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi uyarınca mahkeme kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin kararına göre, temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçeyle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 7. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, TCK'nun 158/1-j ve 207/1. maddeleri uyarınca sanıkların cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında verilen hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı belirtilmiş ise de iddianamede yargılama konusu fiiller; "sanıkların suç tarihlerinde Vakıflar Bankası Derince Şubesinde görevli ve kredi açma yetkisi olan, sanık E.. E.. ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek sahte belgelerle kredi çekerek katılan bankayı zarara uğrattıkları" biçiminde anlatılarak, 5411 sayılı Kanunun 160. maddesinde tanımlanan bankacılık zimmeti suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2797 sayılı Kanunun, 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki; "Ceza dairelerinde; Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" düzenlemesi gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanık hakkında bankacılık zimmetinden 5411 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir. İddianamede anlatılan eylemin gerçekte hangi suçu oluşturacağı ise temyiz incelemesi sonucu belirlenecektir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı uyarınca bankacılık zimmeti suçunu temyizen inceleme görevi ise Yargıtay 7. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.05.2015 gün ve 21571-15201 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosyanın, Yargıtay 7. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.