muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16877, Karar No: 2015/7248, Tarih: 26.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16877 E.  ,  2015/7248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/210347

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/328 (E) ve 2013/144 (K)

SUÇ : 31/08/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde havai fişek patlattığı sırada havai fişeğin başının üzerinde patlayıp yaralanmasına sebebiyet vermesi üzerine tedavi amacıyla ................... Devlet Hastanesi Acil Servisi'ne getirildiği, burada sosyal güvencesi bulunan kardeşi M.. K..’ın kimlik bilgilerini vererek hastaneye giriş yaptıran ve tedavi olan sanığın bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği’nin 37. maddesi; “Yataklı tedavi kuruluşları, acil sağlık hizmetlerinin bedelini hizmet sundukları kişinin ödeme imkânları çerçevesinde tahsil ederler.” ,

2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin;

Birinci maddesi; “Acil sağlık hizmeti vermekle yükümlü bulunan sağlık kuruluşları, acil vakaları hastanın sağlık güvencesi olup olmadığına veya ödeme gücü bulunup bulunmadığına bakmaksızın kabul edecek ve gerekli tıbbi müdahaleyi kayıtsız-şartsız ve gecikmeksizin yapacaktır. Hiçbir sağlık kuruluşu acil olarak gelen hastalara yeterli personeli veya donanımı olmadığı, ilgili birimi veya boş yatağı bulunmadığı, hastanın sağlık güvencesi olmadığı ve benzeri sebepler ile gerekli acil tıbbi müdahaleyi yapmaktan kaçınmayacaktır.”,

Dokuzuncu maddesi; “Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan vatandaşlardan ödeme gücü bulunmayanların acil sağlık hizmeti bedelleri kendilerinden talep edilmeyecektir. Bunlardan kamuya ait sağlık kuruluşlarından ve ayakta teşhis ve tedavi yapan özel sağlık kuruluşlarından acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümleri çerçevesinde sağlık kuruluşunun bulunduğu yer sosyal yardımlaşma ve dayanışma vakfından talep edilecektir. Bu konuda gerekli tedbirler ilgili vakıf başkanlıklarınca alınacaktır. Özel hastanelerden acil sağlık hizmeti alanların hizmet bedelleri ise talep edilmesi halinde 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 32'nci, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38'inci ve 60'ıncı, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 18'inci maddeleri gereğince sağlık kuruluşunun bulunduğu yerin belediyesince ödenecektir. Bu amaçla belediyelerce bütçelerine yeterli ödenek konulacaktır.” şeklinde hükümler içermektedir.

Bu mevzuat çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4914, Karar No: 2012/28233, Tarih: 24.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4914 E.  ,  2012/28233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 51/1-3-6-7, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gündüz vakti görüşün açık olduğu yağmurlu havada idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahalde bölünmüş tek yönlü yolda tersten seyrederek hastane önünde orta refüjdeki yaya geçidinden hastane istikametine karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana aracının sol ön ve tampon kısmı ile çarparak nitelikli yaraladığı olayda, sanığın soruşturmada ve Mahkemede alınan yolcu otobüsü ile otogar karşısında yolcu indirdiği, ilerlediği yolda su borularının döşenmesi nedeniyle çalışma olduğu, yolun yabancısı olduğu için önündeki araçları takip ettiği, araçların ters istikametten hastane civarına gittiği, yolun kapalı olduğu ve gidişin mecburi yön olarak oradan verildiği düşüncesiyle dörtlülerini yakarak ters istikametten yola devam ettiği, herhangi bir işaret veya levha görmediği yönündeki ifadeleri ve bu ifadeleri doğrulayan kaza tespit tutanağını düzenleyen tanıklar Murat Çitil ve ...'ın Mahkemedeki, yol çalışması nedeniyle çalışmaya ilişkin işaretlemeler nedeniyle sanığın yolun kapalı olduğunu düşünerek ters istikamete girdiği yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde bölünmüş yola bilerek tersten girdiğine ilişkin delil bulunmayan sanığın neticeyi öngörmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, olayın bilinçli taksirle gerçekleştiriğinden bahisle, bozma öneren görüşe,

Katılanın 20.11.2007 tarihli geçici raporuna göre olay nedeniyle kafa travması ve multipl kot fraktürü oluşacak nitelikte yaralandığı, 31.01.2008 tarihli kati raporuna göre de yaralanması nedeniyle sol göğüs 3, 4, 5, 6 kaburgalarda 2 noktadan kırıklar, sol akciğerde kontüzyon, sol göğüste hemopnömotoraks, sağ göğüste pnömotoraks oluştuğu, her iki göğse göğüs tüpleri takıldığı, mevcut belgelere göre yaralanmanın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kemik kırıklarının vücut fonksiyonlarına etkisinin ağır ( 4 ) derecede olduğu anlaşılmakla, katılanın olaydan kısa bir süre sonra hastanede kolluk görevlisi tarafından alınan şikayetçi olmadığına ilişkin beyanına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından bu nedenlerle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin gerekçe gösterilmeden azami hadden ceza tertip edildiğine, kusur durumuna, sanığın kastının bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurları itibariyle oluşmadığına ve sair nedenlere, katılan vekilinin olayda bilinçli taksirin bulunduğuna, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16947, Karar No: 2017/8342, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16947 E.  ,  2017/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini , şimdilik 1.00.- TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 31/05/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 200.656.73 .- TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23343, Karar No: 2016/1832, Tarih: 09.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23343 E.  ,  2016/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun okulun eklentisi niteliğinde olan bahçesinde bank üzerinde bulunan montun cebinden gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması, her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4885, Karar No: 2016/802, Tarih: 03.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4885 E.  ,  2016/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.155/1, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3.000 TL ve 500 TL. adli para cezasına ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkla katılanın birlikte yaşadıkları dönemde, katılanın araç kullanmayı bilmemesi nedeniyle katılan adına tescilli 10 ... 402 plaka sayılı aracın anahtarının sanıkta bulunduğu, taraflar arasında yaşanan tartışma sonrasında sanığın aracın anahtarını teslim etmeyip aracı da bulunduğu yerden alıp götürdüğü ve geri getirmediği anlaşıldığından sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün” ,”25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ,”4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1586, Karar No: 2012/2679, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1586 E.  ,  2012/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Gen. Müd. ile davalılar ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Afşin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.07.2009 günlü ve 2008/1661-2009/1425 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 07.07.2011 günlü ve 2011/6028-2011/8430 sayılı ilama karşı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, tespit edilen kamulaştırma bedelinin ileride belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine mahkeme kararı Dairemizce onanmış, bu kez tapu maliklerinden ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Karar düzeltme istemine ilişkin dilekçe ile dava dosyasının yeniden incelenmesi sonucunda, mahkemece yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazın mülkiyet ihtilafı ile ilgili Afşin Kadastro Mahkemesinin 31.03.2003 gün ve 1997/10 Esas-2003/25 Karar sayılı dosyasının taraflarının davaya dahil edildiği ve yargılamanın sonuçlandırıldığı, sözü edilen dosyada davaya konu 1383 parsel nolu taşınmazın ... mirasçıları olan ..., ... kızı ..., ..., ... kızı ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ..., ..., ... ve ... adına tapuya tesciline karar verildiği, kararın 03.11.2010 tarihinde kesinleştiği ve tapuya tescilin yapıldığı, adı geçen maliklerin kadastro mahkemesinin yukarıda sözü edilen dosyasında ve eldeki tespit ve tescil dosyasında taraf olmadıkları anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Yasasının 14.maddesinin son fıkrası dikkate alınarak taşınmaz malın tescil sonucu oluşan malikleri davaya dahil edilip, savunmaları alınıp, delilleri toplandıktan sonra işin esasına girilip karar verilmesi gerektiği, davada savunma hakkının kısıtlandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından taraf teşkilinin kamu düzenini ilgilendiren bir husus olduğu da gözetilerek tapu maliki ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 07.07.2011 gün ve 2011/6028-8430 sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin, yukarıda değinilen nedenden dolayı BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4469, Karar No: 2023/4566, Tarih: 27.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4469 E.  ,  2023/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 33. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, diğer davalı ... Matbaacılık ve Ticaret İşletmesi' ne ait matbaa işyerinde baskı montajcısı olarak çalıştığı sürelere ilişkin yapılan bildirimlere 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum SGK vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı 26.08.1992-01.10.2008 tarihleri arası dönemdeki itibari hizmetlerin tespitini talep ettiği, davacı adına davalı tarafından 26.08.1992-Mart/2019 tarihleri arası bildirim yapıldığı, keşif mahallinde dinlenen tanıklar beyanlarında, davacının davalıya ait matbaada çalıştığını, montaj ustası olduğunu belirttikleri, bilirkişi heyetince alınan raporda, yoğun bir şekilde kimyasallara maruz kalındığını, işyerinde suni ışıkla aydınlatılma yapıldığı, fazla gürültü çıktığı, davacının işyerindeki zararlı kimyasallara, gürültüye, suni ışığa ve yetersiz havaya yani madde metninde belirtilen olumsuz koşullara maruz kaldığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda, tanık beyanları, keşif zaptı ve bilirkişi raporuna göre itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiği anlaşılan davacı adına 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi gereği ( çalışılan gün sayısı x 0,25 ) formulüyle hesaplanan sürelerin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine yönelik mahkeme kararı yerinde olmuştur. " gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının diğer davalı işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilen hizmet akdine dayalı çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1 İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

1.2 Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi yönünden; basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, Yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul; sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak, bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, Yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil, öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul, aynı maddenin II. Alt Bendinin “a-f” işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Bu iki koşulun gerçekleşmesi halinde ise her tam yıl çalışılan süreye 90 gün itibari hizmet süresi verilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1.1 Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait matbaa işyerinde geçen ve bildirilen çalışmalarına itibari hizmet süresi verilmesini talep ettiği, Mahkemece çalışmaların geçtiği son adreste yapılan keşifle ,önceki adreste geçen çalışmalar için alınan tanık beyanlarına göre hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.