muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14049, Karar No: 2011/8240, Tarih: 20.06.2011

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.06.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, takip ve dava konusu çekteki keşideci imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürerek çekten dolayı borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Takip ve dava konusu yapılan çekteki keşideci imzasının davacıya ait olmadığı İcra Mahkemesi’nce ve mahkemece alınan bilirkişi raporları ile tespit edilmiştir. Sahtelik def’i herkese karşı ileri sürülebilen mutlak def’ilerdendir. İmzanın keşideciye ait olmadığı tespit edilemediğine göre keşideci bu çekten dolayı sorumlu tutulamaz. Daha önce ödenen çeklerdeki imza ile dava konusu çekteki imzanın benzer olması keşideciyi bu çekten dolayı sorumlu tutmak için yasal bir neden olarak kabul edilemez. Davalı, bu çekin davacı tarafından huzurunda imzalandığını savunmadığına göre davacı bu çek nedeniyle sorumlu tutulamaz.

Davanın reddine ilişkin karar isabetli olup, hükmün onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun hükmün bozulmasına ilişkin görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/11821, Karar No: 2015/14474, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11821 E.  ,  2015/14474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eleşkirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2012/154-2013/190

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/7578, Karar No: 2023/681, Tarih: 20.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7578 E.  ,  2023/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/157 E., 2022/1308 K.

DAVA TARİHİ : 18.09.2016

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/1123 E., 2020/739 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin geçersizliğinin tespiti, menfi tespit ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ajans ile 28.08.2013 tarihinde hibe sözleşmesi imzaladığını, sözleşme uyarınca tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, düzenlenen tüm evrak ve sözleşmelerin süresi içinde davalı tarafa verildiğini ancak davalı tarafça gönderilen yazıların taraflarına tebliğ edilmediğini, 23.01.2015 tarihli karar ile davalının haksız şekilde sözleşmenin feshine karar verdiğini ve ön ödemenin kullanılan kısmının yasal faiziyle toplamda 63.960 TL olarak iadesinin talep edildiğini, buna dair yazının da kendisine ulaşmadığını ve yeni haberdar olduğunu, sözleşme feshine gerekçe yapılan hususların gerçek dışı olup resmi evraklarla ve kendi içinde çelişkili olduğunu, davalının sahte evrak düzenlediğini, ihale için köye gözlemci gelmediğini, tutanakların sahte olduğunu, projenin bitiş tarihi olarak kararlaştırılan 29.08.2014 tarihinin uzatılarak 01.12.2014 tarihi olduğunu, sözleşmenin feshi kararında taraflarına erken uyarı yazısı gönderildiği belirtilmiş ise de bu yazının taraflarına ulaşmadığını, davalının sözleşmeyi haksız olarak kendisine borç bıraktığını, sözleşme için 7.000 TL damga vergisi, 30.000 danışmanlık ücreti, 58.000 TL muhasebe ücreti ödendiğini ve zarara uğradıklarını iddia ederek; sözleşmenin feshinin geçersizliğinin ve davalıya 63.960 TL borçlu olmadığının tespitine, haksız fesih sebebiyle maruz kaldığı zararlar, masraflar, mahrum kalınan hak ve alacaklar için belirsiz alacak davası olarak 300 TL, 300 TL masraflar ve 400 TL mahrum kalınan hak ve alacaklar olmak üzere şimdilik 1.000 TL'nin 23.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; davacının sözleşmenin gereklerini yerine getirmediğini, yapılan denetim ve raporlamalar neticesinde davacının satın alma faaliyeti kapsamında ilk kısım ihalenin yapıldığını ancak ihale yapılan tarafla sözleşme yapılmadığını, araçların temin edilmediğini, ikinci kısım ihalenin ise yapıldığını ancak kimsenin katılmadığını, bu sebeplerle sözleşmenin 12.3 maddesi uyarınca feshedildiğini, yazıların davacıya tebliğ edilmediği iddia edilmiş ise de zaten bu yazışmaların bilgilendirme içerdiği ve sözleşme uyarınca tebliğinin gerekmediği, sözleşme süresinin uzatılıp uzatılmadığının da sonuca etkili olmadığı, sözleşme süresi sonuna kadar gereği yapılmadığından resen fesih yetkisinin bulunduğunu, davacının zarar iddiasının gerçeği yansıtmadığını ve belirsiz alacak davası açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafından davacıya gönderilen yazıların Kooperatif yetkilisine tebliğ edildiği, dinlenen tanık beyanlarından davalı temsilcilerinin gözlemci olarak 12.08.2014 tarihinde davacı Kooperatifin bulunduğu Kemerli Köyüne gittiklerinin anlaşıldığı, davalı tarafından bu hususa ilişkin düzenlenen tutanağın sahte olmadığı, dava konusu TRC3/13/RSG/0105 numaralı sözleşmenin 12.3 maddesinin (b) bendinde destek yararlanıcısının sözleşmede belirtilen son tarihe kadar ara/nihai raporu sunmaması, ödeme talebinde bulunmaması ve bu yükümlülüğü yerine getirmeyişinin kabul edilebilir bir gerekçesini ilgili raporun teslim süresi içinde sunmaması halinin fesih sebebi olarak belirlendiği ve bu hüküm ile davalı Ajansa sözleşmeyi tazminatsız fesih hakkı tanındığı, davacının bu yükümlülüğü yerine getirdiğini yargılama sırasında ispatlayamadığı, davacının kendisine verilen süre uzatımından faydalanarak ihale yolu ile sözleşmeye uygun mal almaya çalıştığı fakat bu girişimini sonuçlandıramadığı, davacının gerek sözleşmeye istinaden belirlenen süre içinde gerekse uzatma süresi içinde kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirdiğini, sözleşmenin raporlama ve ödeme düzenlemeleri başlıklı 4.1, 4.2 ve 4.3 maddeleri gereğince raporlarını davalıya sunduğunu, kendilerine yapılan ödeme ile süresi içinde sözleşme gereğince yatırım için gerekli alımları yaparak buna ilişkin harcama yaptığını iddia ve ispat etmediği, sözleşmenin davalı tarafından sürenin bitiminden sonra feshedildiği ve fesih bildirisinin davacıya ulaştığı, davalının haklı ve geçerli olarak feshettiği sözleşmeye istinaden davacıya ödediği parayı geri istemesinde sözleşmeye ve kanuna aykırı bir durum görülmediği, davacının maruz kalınan zararlar ile mahrum kalınan hak ve alacak konulu davalarını ispat edemediği, yaptığı masraflara ilişkin talebin ise belirsiz alacak davası konusu olamayacağı ve bu talep yönünden talebin dava şartı olan hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, davacını taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacı Kooperatifin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, 14.08.2014 tarihinde davalıya yazı gönderilerek 24.07.2014 tarihinde ilana çıkılan ve 15.08.2014 tarihinde saat 13:00'da Kemerli ve Kavaközü Köyleri 24. Km Eruh/SİİRT adresinde yapılacak oturuma davet edildiğini, gerekli önlemlerin alınmasının talep edildiğini, davalının sözleşmenin feshine gerekçe yaptığı hususların gerçek dışı olduğunu, resmi evrakların kendi içerisinde çeliştiğini, evraklarının sahte olduğunu, resmi yazıda projenin bitiş tarihinin 29.08.2014 tarihi olduğu ancak davalı ... Sekreterliğinin 23.09.2014 tarihli ve 885 sayılı yazıları ile sözleşmenin 01.12.2014 tarihine kadar uzatılmasına karar verildiğini, gönderildiği iddia edilen erken uyarı yazısının ulaşmadığını, davalının kusurlu eylem ve işlemleri ile sebep olduğu olaylardan zarara uğradığını, bilirkişi raporu ile tebligatların usulsüz olduğu hususunun sabit olduğunu, sözleşmenin feshinin geçersiz olduğunu, maddi tazminata ilişkin davanın sübut bulduğunu, masraf talebinin usulden reddinin hatalı olduğunu, kısa kararda talebi esastan reddedilmesine rağmen gerekçeli kararda usulen reddedilmesinin çelişkiye neden olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; fesih yazısının bildirilmesinden önce davalı tarafından düzenlenen 18.08.2018 tarihli uyarı yazısı davacıya tebliğ edilmese de, 19.08.2014 tarihli yazı ile "projenin ek-1 kısmındaki faaliyetlerin tamamlanması konusunda gerekli hassasiyetlerin gösterilmesi ve önlemlerin alınması hususunun " davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, davalının 23.09.2014 tarihli yazısı ile sözleşmenin 01.12.2014 tarihine kadar uzatılmasına karar verildiği, 16.10.2014 tarihli erken uyarı yazısının sözleşmede yer alan doğru adrese tebliğ edilmediği anlaşılmış ise de davalı tarafından hazırlanan 07.11.2014 tarihli yazının davacının sözleşmedeki adresine tebliğ edildiği ve bu yazının sözleşme ile ilgili olarak satın alma faaliyetlerine başlanmadığı ve proje faaliyetlerinin tamamlanmadığı hususlarını içerdiği, davacı tarafından sözleşmedeki yükümlükleri yerine getirdiğine dair bir belgenin ibraz edilmemesi karşısında davalının sözleşmeyi haklı olarak feshettiği, kısa kararda davacının masraflara yönelik talebi yönünden; talebin reddine karar verilip gerekçeli kararda bu talebe yönelik alacağın belirlenebilir olması sebebi ile belirsiz alacak davası açmasında hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile usulden ret kararı verildiği belirtilmişken hüküm fıkrasında "HMK'nın 114/1-h maddesinde yer alan hukuki yarara yönelik dava şartı yokluğu nedeni ile HMK'nın115/2 maddesi uyarınca usulden ret kararı" verildiği yazılmamış ise de gerekçeli karar bir bütün olarak değerlendirildiğinde talebin usulden reddine karar verildiği ve vekalet ücretinin de maktu vekalet ücreti olarak takdir edildiği anlaşıldığından davacı tarafın bu hususa yönelik istinaf sebeplerinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan zararın tazmini ve menfi tespit istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." hükmünü içerir.

3.Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle sözleşme süresinin dolmasına ve davacının sözleşme yükümlülüklerini yerine getirdiğini ispatlayamadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle sözleşme süresinin dolmasına ve davacının sözleşme yükümlülüklerini yerine getirdiğini ispatlayamadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16548, Karar No: 2018/10244, Tarih: 31.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16548 E.  ,  2018/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2571, Karar No: 2020/4806, Tarih: 23.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/2571 E.  ,  2020/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraflar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı Kurumun istinaf başvurusunun kabulüne davalının istinaf başvurusun reddine ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12' inci maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Davalı şirketin yargılama aşamasında iflas ettiği, gerekçeli kararın Manisa 3. İcra Müdürlüğü’ne (2019/2 İflas dosyası) tebliğ edildiği ancak şirketin hak kaybına uğramaması için müflis şirket vekili tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmakla; iflas eden şirket vekilinin vekaletinin sona ermesi nedeniyle mahkemece, iflas masası tarafından, temyiz eden şirket vekiline verilen vekaletname varsa celp edilmesi; vekaletname bulunmaması halinde İcra İflas Kanunu’nun 226/1 fıkra ve maddesine göre, masanın kanuni temsilcisi iflas idaresi olduğundan, iflas idare memurlarının ismi tespit edilerek gıyabi hükmün, isimleri tespit edilen iflas idare memurlarına yöntemince tebliğ edilerek gönderilmesi ile ikinci alacaklılar toplantısı yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa tarihi belirlenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/154, Karar No: 2015/3075, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/154 E.  ,  2015/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5131, Karar No: 2016/16109, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5131 E.  ,  2016/16109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 08.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 4.391,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.