muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2941, Karar No: 2022/1994, Tarih: 23.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/2941 E.  ,  2022/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇORLU 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki mahkîumiyet hükmünün incelenmesi:

Dosya kapsamına göre; diğer sanık ...'in kendisine ait ikametinde ve müştemilatında yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu ve buradan sattığı şeklindeki bilgi üzerine Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri ile bahsekonu ikamette yapılan aramada, mutfak kısmında sebzeliklerin yanına sıkıştırılmış vaziyette 38 paket halinde esrar ile ikametin bitişiğindeki müştemilatta tek kişilik koltuğun arkasında net 25 gram sentetik kannabinoid ele geçirildiği, arama işlemi devam ederken sanık ...'ın ikamete gelerek ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu ve silah sesleri sebebiyle korktuğu için ikametin açık olan penceresinden içeriye attğını beyan ettiği anlaşılmakla; uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği yer ve ele geçiriliş biçimi dikkate alınarak, sanığın suç konusu uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna veya diğer sanık ...'in eylemine iştirak ettiğine ilişkin somut olaya uymayan çelişkili ve soyut ikrarı dışında mahkûmiyetine yetecek kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/611, Karar No: 2011/7120, Tarih: 22.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/611 E.  ,  2011/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalılar arasında düzenlenen sözleşmenin ve eki idari ve teknik şartnamelerin aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 22.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6420, Karar No: 2016/2685, Tarih: 04.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/6420 E.  ,  2016/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan depozito ve kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, alt kira sözleşmesinin feshine,30.000,00 TL depozito bedeli ile 13.500,00 TL kira bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kiracı tarafından açılan depozito ve kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, alt kira sözleşmesinin feshine,30.000,00 TL depozito bedeli ile 13.500,00 TL kira bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde;Muğla ili Yatağan ilçesi Madenler Köyü Büyükalan mevkii 1672 parsel sayılı taşınmazın otel, motel, restoran, bar vs. olarak 15/08/2013 başlangıç tarihli alt kira sözleşmesine istinaden kiralandığını, alt kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 11. maddesinde Muğla İl Özel İdaresi Bila tarih 23025 sayılı yazısı gereğince taşınmazın bir kısmının yıkılması gerektiği ve sonrasında ruhsat alınmasının mümkün olduğu bu yıkım ve ruhsat alım işleri ile kiracı ve davacı müvekkilinin ilgileneceğinin ve tüm masrafların davacı müvekkili tarafından karşılanacağının belirlendiğini, ruhsat alınabilmesi için yıkım yapılacağından öncelikle müvekkili tarafından tadilat projesi çizdirildiğini, tadilat projesi çizdirildikten sonra müvekkilinin İdareye başvurduğu ve idarece ekspertiz çalışması yapıldığı ancak taşınmazın tapuda tarla vasfında olması nedeniyle yıkım ve inşaat izni verilemeyeceği ve bu haliyle de ruhsatlı hale getirilemeyeceğinin idarece bildirildiği, taşınmazın 30/09/2009 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye satın alındığını, davacının malik olarak Halil İbrahim Kopuk ve Kadriye Kopuk'u malik olarak bilmekte olduğunu, davalının davacı müvekkilini kötüniyetli olarak kandırarak ruhsatlı olmadığını bilmediği taşınmazı ayıplı ve kötü niyetli olarak kiraladığını, tapuda taşınmaza ilişkin cins değişikliğinin de yapılamadığını, taşınmaza ilişkin tüm bu durumlar davalı tarafından bilinmesine rağmen müvekkilinin kandırılmak suretiyle kira sözleşmesi akdedildiğini ve tahsilat yapıldığını, önemli bir ayıp durumunda kiracının sözleşmeyi fesih hakkının saklı bulunduğunu ve kiraya verenin kira sözleşmesinde amaçlanan kullanıma elverişli olmayan kiralananı sözleşmeye uygun hale getirmekle yükümlü bulunduğunu, müvekkilinin işyeri olarak kiraladığı taşınmazdan kira sözleşmesinde beklenilen şekilde hiç bir yarar sağlayamadığını belirterek 15/06/2013 tanzim tarihli kira sözleşmesinin feshi ile davalıya ödenen 30.000,00 TL depozito bedeli ile 13.500,00 TL'lik aya ilişkin kira bedeli olmak üzere toplam 43.500,00 TL bedelin ödeme tarihinden itiaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili; kira sözleşmesinde taşınmazın durumunun mesken olarak yazıldığını, kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 11. maddesinde taşınmazın ruhsatının bulunmadığının açıkça belirtildiğini, her ne kadar taşınmaz tapu kaydında tarla vasfında olsa da yapı kullanım izin belgesinde dubleks ve bodrum kat mesken olarak kayıtlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmaz üst kiraya veren Kadriye Kopuk ile akdedilen 06/04/2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralamış, 15/06/2013 tanzim, 15/08/2013 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi ile ./..

davacı ...'a alt kiraya vermiştir. Alt kira sözleşmesinde kiralananın cinsinin 1672 parselde kayıtlı 6.499,50 m² alanlı taşınmazdaki sadece Yatağan Belediye Başkanlığı'nın 26/12/2011 tarih ve 11%15 nolu yapı kullanma izin belgesinde gösterilen dubleks bina olduğu, otel, motel, pansiyon, pavyon, gece kulübü, restaurant işi için kullanılacağı belirtilmiştir. Alt kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 11. maddesinde; taşınmazın Yatağan Belediyesi'nin 26.12.2011 tarih ve 11/15 nolu yapı kullanım izin belgesi gereğince bodrum kat ve dubleks mesken olup Muğla İl Özel İdaresi İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğü'nün tarihsiz ancak 23025 no.lu yazıları gereğince söz konusu taşınmazın İl Genel Meclisinin 03/07/2012 tarih ve 517 sayılı kararı gereğince 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı kapsamında “Turizm Tesis Alanı ”, “Konut Dışı Kentsel Çalışma Alanı” ve “Zeytinlik” alan kapsamında kalmakla beraber, mevcut yapının bir kısmının yolda kalması nedeni ile bu kısmın yıkılması gerektiği, bu yıkım işlemi yapılmaksızın taşınmaza ruhsat alınması veya herhangi bir sebeple kullanılmasının mümkün olmadığı, kiracının bu durumu bile bile taşınmazı kiralamayı kabul ettiği ve taşınmazın ruhsata elverişli hale gelmesi için gerekli masrafları karşılayacağı ve muvafakatnameleri temin edeceği ve bu hususlar için yapacağı masrafları kiraya mahsup etmeyeceği,masrafların zorunlu olması halinde dahi istenemeyeceği kararlaştırılmıştır. Alt kiracı ..., 15/07/2013 tarihinde İl Özel İdaresi Genel Sekreterliği İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğüne başvurarak işyeri açma ve çalışma ruhsatı talebinde bulunmuş, ilgili müdürlük 13/08/2013 tarihli yazısı ile ruhsat verilmesinin mümkün olmadığını bildirmiştir. Alt kiracı ..., 15/05/2014 tarihli ihtarname ile ruhsat alınamaması nedeniyle 15/06/2013 tanzim tarihli kira sözleşmesini feshettiğini belirterek sözleşmenin baştan itibaren geçersiz olması nedeniyle depozito ile kira bedelinin iadesini istemiştir.

6098 Sayılı TBK.nun 301. maddesine göre kiralayan kiralananın kullanım amacına uygun tam ve eksiksiz bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti boyunca bu halde bulundurmakla mükelleftir. Kiralayanın bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde kiracı TBK.nun 304, 305 ve 306 maddeleri gereğince akdi feshedebileceği gibi kira bedelinin tenzilini de isteyebilir. Ancak kiracının kiralanandaki ayıbı, eksikliği TBK.nun 123 ve 125. maddeleri gereğince uygun bir sürede kiraya verene ihbar etmesi gerekir. Somut olayda; Taraflar arasında 15/08/2013 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık davacı kiracının akdin feshinde haklı olup olmadığı hususunda toplanmaktadır. Alt kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 11. maddesindeki açık düzenleme davacı alt kiracı tarafından bilinmekte olup kiralanan taşınmazın ruhsatının bulunmadığını bile bile taşınmazı kiralamıştır. Bu durumda davacı kiracının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu kabul edilemez. Davacı kiracı kiralananı tahliye ve teslim etmemiş olup, dava tarihi ve yargılama aşamasında tasarrufunda bulundurduğundan kira bedellerinden sorumludur. Bu nedenle peşin ödediği kira bedelinin iadesini ve depozito bedelinin iadesini isteyemez. Mahkemece yukarıda izah edilen nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15131, Karar No: 2013/3573, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15131 E.  ,  2013/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece 15.03.2011 ve 03.05.2011 tarihlerinde iki kez işlemden kaldırılan dosyanın 22.06.2011 tarihinde üçüncü kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

UYAP ortamında gönderilmeyip, mahkemeye fiziken verilen ve UYAP’tan duruşma gününün öğrenileceği de yazılmayan mazeret dilekçesine istinaden mahkemece mazeretin kabulüne karar verilmesi hâlinde, sonraki duruşma gününün mazereti kabul edilen davacı vekiline tebliği gerekir. Mazeretin kabulü ile duruşma gününün UYAP’tan öğrenilmesine karar verilmesi usule uygun değildir. Bu durumda duruşma günü tebliğ edilmeden davanın üçüncü kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13010, Karar No: 2022/15481, Tarih: 06.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13010 E.  ,  2022/15481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

No :

Dava, 11.04.2014 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine, dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Müvekkilinin 11/04/2014 tarihinde davalının Ulukışla ilçesi Darboğaz köyündeki bahçesine odun taşıyarak odunları kesmek üzere anlaştığını, odunları pat pat adı verilen bir araçla davalının bahçesine taşıyan müvekkilinin burada balta benzeri bir alet ile odunları kırmaya başlamış olduğunu, bu sırada odunları kırarken odunlardan sıçrayan bir dal parçasının müvekkilinin sol gözünü gelerek yaralamış olduğunu, müvekkilinin gözünün kör olmasına neden olan olayın iş kazası olduğunu, bu kazanın gerçekleşmemesi için davalının herhangi bir önlem almadığını, ekipman sağlanmadığını, asli kusurun davalıda olduğunu, müvekkilinin fonksiyon kaybına uğradığını, meydana olan olay neticesinde şimdilik 1.000,00 TL tazminat ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: Müvekkilinin 2014 yılı Nisan ayında sonbaharda yaptğı budama işi sonrası bahçede kalan odunları belli bir meblağ karşılığı evine taşıması için davacı ile anlaştığını, ancak bu anlaşma yalnızca davacıya ait olan pat pat diye tabir edilen araçla odunların bahçeden alınarak müvekkilinin eşliğinde evinin yanındaki ahırın önüne taşınmasıyla sınırlı olduğunu, olayın özüne bakıldığında müvekkili ile davacı arasında bir iş sözleşmesi değil salt odunların bir yerden başka bir yere taşınmasına ilişkin bir anlaşma olduğu, müvekkilinin odunları araçtan kendisinin boşalttıktan sonra davacıya anlaştıkları ücreti vermiş ve taşıma ilişkin anlaşmanın sona ermiş olduğu, müvekkilinin davacıdan herhangi bir odun kesme işlemi talep etmediği, ancak davacının elinde satırla küçük bir odun parçasına vurduğu ve odundan sıçrayan kıymık parçasının gözüne giderek yaralandığı, bu hususta müvekkilinin hiçbir ihmali davranışı söz konusu olmadığı, anlatılan nedenlerle davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde: Niğde İli, Ulukışla ilçesi, Darboğaz köyünde 11/04/2014 tarihinde davacı ...'in kendisine ait patpat denilen araçla ...'nin bahçesine taşınan odunları satır denilen el aleti ile kestiği esnada odun parçasının gözüne sıçraması sonucu yaralandığı, davacı tarafın bu olayın iş kazasını sayılmasını talep ettiği, olayın meydana geldiği tarih olan 11/04/2014 tarihinde davacıya ait herhangi bir iş yerinde sigorta kaydının bulunmadığı, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere davacının odun taşıma işini bitirdikten sonra dinlenme sırasında kendi kararıyla orada bulunan satırı alarak dalları kesmek istediğinin anlaşıldığı, davalı ile aralarında herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası kanunun 4.maddesi a bendine göre hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların sigortalı sayılacağı belirtilmiş olup hizmet akdinin zorunlu olduğunun anlaşılacağı, yine 5510 sayılı Kanunun 13.m yer alan iş kazası tanımı gereğince ilgili olayımızda bu bilgiler ışığında işveren ile işçi arasında iş sözleşmesinin kurulabilmesi için, iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarının bir arada bulunmasının gerektiği, meydana gelen kaza olayı incelendiğinde; ...'nin kazazede ...'e sadece odunları patpat tabir edilne araçla bahçeden eve taşınması hususunda anlaştığı ve ücret ödediği, kazanın olduğu anda yapılan iş dikkate alındığında ise odun kesmesi için ...'e ... tarafından herhangi bir emir ve talimat verilmediği, ...'in kendi işi bittikten sonra dinlenme sırasında kendi kararıyla satırı alarak dalları kesmek istediği kanaatine varılarak davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davacı iş bu dava ile tazminat davasının bekletici mesele yaptığı; iş kazası tespitini talep etmektedir.

Somut olayda; Niğde İli, Ulukışla ilçesi, Darboğaz köyünde 11.04.2014 tarihinde davacı ...'in kendisine ait patpat denilen araçla ...'nin bahçesine taşınan odunları satır denilen el aleti ile kestiği esnada odun parçasının gözüne sıçraması sonucu yaralandığı, davacı tarafın bu olayın iş kazasını sayılmasını talep ettiği, olayın meydana geldiği tarih olan 11.04.2014 tarihinde davacıya ait herhangi bir iş yerinde sigorta kaydının bulunmadığı belirgindir.

Somut olayda; Niğde İli, Ulukışla ilçesi, Darboğaz köyünde 11.04.2014 tarihinde davacı ...'in kendisine ait patpat denilen araçla ...'nin bahçesine taşınan odunları satır denilen el aleti ile kestiği esnada odun parçasının gözüne sıçraması sonucu yaralandığı, davacı tarafın bu olayın iş kazasını sayılmasını talep ettiği, olayın meydana geldiği tarih olan 11.04.2014 tarihinde davacıya ait herhangi bir iş yerinde sigorta kaydının bulunmadığı belirgindir.

Kurumun 20/06/2018 tarihli Denetmen Raporunda; kazaya davacının kendisine emir ve talimat verilmeden, işi olmadığı halde odunu satırla keserken dikkatsiz ve tedbirsiz davranmasının neden olduğu davacı ile davalı arasında pat pat tabir edilen araçla odunların bahçeden eve taşınması haricinde odunların hizarla veya satırla kesilmesi, evde uygun bir yere istif edilmesi vs. bir konuda anlaşma, sözleşme destekli bir işçi işveren ilişkisinin kurulamadığı, kazalı davacının kendi işi bittikten sonra dinlenme sırasında kendi kararı ile satırı alarak dallara kesmek istediği ve kazanın meydana geldiği hususunun saptandığı, Niğde 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin tazminat dosyasındaki bilirkişi raporunda davacının davalı ile odun taşıma hususunda anlaştıkları, davalının kendisine yeni bir el hizarı aldığı davacınında buna bakmak istediği ancak odun kestirmek için anlaşmalarının belirlenemediği davacının bekleme sırasında sandalyede otururken eline satırı alıp dalları kestiği, kesilen parçanın gözüne sıçradığı, taraflar arasında pat pat tabir edilen araç ile odunların bahçeden eve taşınması haricinde bir anlaşmanın bulunmadığı belirgindir.

Tanık anlatımlarından; davalının bahçesinde kalan odunların belli bir meblağ karşılığı eve taşınması hususunda anlaşma yaptıkları, davacının bu odunları pat pat adı verilen araçla eve taşıdığı ve ücretini aldığı, odun kesme hususunda tarafların anlaşmadığı belirlenmiştir. İş sözleşmesini diğer sözleşmelerden ayıran en temel ayırt edici unsur "bağımlılık" olup; işçinin talimatlara uyma yükümlülüğü ve işverenin yönetim hakkı olarak anlaşılmalıdır. Hukuki bağımlılık, işçinin edim sonucuna yönelen teknik talimatlara uyma yükümlülüğü olarak anlaşılmalıdır. İşçi, işin yürütümüne ve işyerindeki davranışlarına dair talimatlara uymalıdır. İş sözleşmesi, kişisel ilişki kuran, karşılıklı borç doğuran ve sürekli borç ilişkisi yaratan bir özellik taşır. Hizmet akdinin unsurlarından olan bağımlılık unsurunun bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin red hükmü yerindedir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re’sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davacı vekili, meydana gelen olayın iş kazası olup taraflar arasında iş akdinin tüm unsurları ile kurulduğunu buna göre meydana gelen olayın iş kazası olarak sayılması gerektiğini belirterek, verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

506 sayılı Yasanın 2. maddesine göre, “Bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılırlar”. Söz konusu Yasada “hizmet akdi” tarifine yer verilmemiş ise de, 4857 sayılı İş Kanununun 8’inci maddesinde iş sözleşmesi (hizmet akdi) tanımlanmış, Borçlar Kanununun 313 – 354. maddelerinde de bu konuda düzenlemeler yapılmıştır. Borçlar Kanununda, anılan sözleşme, “Hizmet akdi bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeyi ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeyi taahhüt eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-A ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 13. maddesidir. Anılan maddeye göre eldeki davayla ilgili olarak iş kazası;

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay olarak tanımlanmıştır.