muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2671, Karar No: 2015/5776, Tarih: 18.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2671 E.  ,  2015/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/265705

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/411 (E) ve 2012/597 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.madesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işleniş biçimi, önem ve değeri, meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığı" dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşmayı gerektirecek yasal bir sebep görülemediği belirtilerek hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, kurulan hükümde “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine”,karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4825, Karar No: 2024/1100, Tarih: 14.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4825 E.  ,  2024/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/242 Esas, 2022/1165 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/62 E., 2020/354 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun başvurunun esastan karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ... adına kayıtlı Malatya ili ... İlçesi ... köyü 145 ada 24 ve 25 sayılı arsa vasfındaki taşınmazlar üzerine dava dışı Ay Gök Yapı İnş. Mim. Müh. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.'nin borcunu teminat amacıyla Yapı Kredi Bankası A.Ş. lehine 160.000,00 TL bedelle ipotek tesis ettiğini, dava dışı şirketin davalı bankadan kullanmış olduğu kredinin teminatı olarak taşınmazlar üzerine ipotek tesis edilmiş olup dava dışı şirketin krediden kaynaklanan tüm borcunu ödediğini, taşınmazların teminat vasfını yitirdiğini, dava dışı şirketin davalı bankaya borcu bulunmadığını, davacı tarafca ipoteğe konu borcun ödendiğini, bu sebeple ipoteğin kaldırılması için davalı bankaya başvuruda bulunulduğunu, davalı banka tarafından herhangi bir işlem yapılmadığını, davalının ipoteği fek etmekten kaçındığını, ipoteğe konu borcun ödenmiş olması nedeniyle ipoteğin kaldırılması amacıyla dava açma zorunluluğu hasıl olduğunu, davacı ... adına kayıtlı bulunan Malatya ili Battalgazi İlçesi Bahçebaşı köyü 145 ada 24 ve 25 sayılı taşınmazlar üzerinde davacı ... tarafından Yapı Kredi Bankası A.Ş. lehine konulan 160.000,00 TL bedelli ipoteğin fekkini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartı olan arabuluculuk şartının yerine getirilmediğini, davacı tarafça dava dışı Ay Gök Yapı İnşaat Mimarlık Mühendislik Gıda Taşımacılık San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait esnek ödemeli kredi borcu sonlandıktan sonra müvekkil bankanın Malatya Çevreyolu Şubesine müracaatla ipoteğin kaldırılması için gereken işlemlerin sorulduğunu, banka yetkililerince de kendisine, ipotek fek ücreti ile tapudan ipotek kaldırılması işlemi için gereken harç tutarını yatırması gerektiği ifade edildiğini, davacı tarafın borcunun kalmadığına dair yazı verilmesinin kendisi için yeterli olacağını beyanla yazıyı da alarak konuya vakıf olduktan sonra şubeden ayrıldığını, akabinde iş bu davayı açtığını, davacı taraf ile banka arasında Ticari Kredi Sözleşmesi akdedildiğini, davacıya sözleşme için geri ödeme planı tahakkuk ettirilerek bir sureti verildiğini, taraflar arasında imzalanan dava konusu olan krediye ait sözleşmede masraf adı altında müşteriden alınacak rakamlara ve işbu masrafların vergilerine dair de açık hüküm olduğunu, dava konu ücret ve masrafların banka tarafından istenmesinde hukuka aykırı herhangi bir yön bulunmadığını, tarafların serbest iradeleri ile imza ettikleri sözleşme hükümleri ile her zaman bağlı olduklarını, davacı tarafından ipoteğin fek edilmesi konusunda müvekkili bankaya herhangi bir bildirim ve ihtar yapılmadığını, davacı tarafın bankalarına ipoteğin fekki konusunda herhangi bir başvurusu olmadığını, ipoteğin kaldırılması işleminin kurucu değil bildirici bir işlem olup ipoteğe konu borç ödendiğinden ipoteğin ortadan kalktığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı Ay Gök Yapı ile davalı banka arasında düzenlenen kredi sözleşmesi incelendiğinde sözleşmenin 9 uncu sayfasında ipotek masrafları ile ilgili sözleşmenin eki niteliğinde olan cetveli düzenlediklerinin kararlaştırıldığı, eki olan cetvelde ise ipotek ücretinin davalı müşteri tarafından ödeneceğinin düzenlendiği, ipotek kaldırılması için gereken masrafın dava dışı kredi müşterisi tarafından ödenmemesi sebebiyle ipoteğin kaldırılmadığı, bu haliyle davalının kusuru bulunmadığı anlaşılmakla davanın kabulüne, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, mahkeme tarafından verilen kararın yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusur hesabı yaparak yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin taraflarına yüklendiğini, kusur hesabı yaparken yerel mahkemenin davalı banka ile dava dışı kredi borçlusu arasındaki sözleşmeyi usulsüz bir şekilde dayanak yaptığını, dava konusu ipotek nedeniyle herhangi bir borç bulunmadığını, mahkemenin dayanak aldığı sözleşmenin; 03.12.2020 tarihinde yani karar verildikten sonra davalı banka tarafından sunulduğunu ve muvafakatleri olmamasına rağmen yerel mahkemece süresinden sonra sunulan sözleşmenin dayanak alınmasının hukuken olanaklı olmadığını, ipotek akit tablosunda belirtilen miktar üzerinden davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilebilmesi için; ilk celseye kadar davalının davayı kabul etmesi ve davanın açılmasına sebebiyet vermemesi şartlarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiğini, ipotek fek ücreti talebinin dahi haksız ve usulsüz olduğunu, genel işlem şartı olarak tabloda belirtilen bir bedelin bahane gösterilerek verilen hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava harcının tamamının taraflarından tahsiline hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere davanın kabulü halinde haklılık durumuna bakılmaksızın yargılama giderleri ile harcın davalı üzerinde bırakılması gerektiğini, bu nedenle yerel mahkeme kararının yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davalı üzerinde bırakılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava şartlarının yerine getirilmediğini, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı tarafın, ticari krediden kaynaklı ticari uyuşmazlık için 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 5/A maddesi gereğince yasal olarak arabuluculuğa başvurmadan dava açtığını, müvekkili bankanın kusuru olmamasına rağmen davanın kabul edilmesinin ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, taraflar arasında akdedilen sözleşmede; borcun ödenmesi durumunda ipoteğin fek edilmesi için gerekli şartların belirlendiğini, ilgili sözleşme ve eki cetvele göre ipoteğin fek edilmesi için gerekli harcın ödenmesi gerektiğini, davacının ise sözleşme ve kanuna aykırı hareket ederek harç masrafını yatırmadan davayı ikame ettiğini, yargılama aşamasında ise harç bedelini mahkeme veznesine yatırdığını, davacının harç masraflarını yatırdıktan sonra ipoteğin fek edildiğini, davacıdan talep edilen harcın sözleşmeye uygun olduğunu, mahkeme tarafından harç bedelinin sorulduğunu ve davacının mahkeme veznesine harç bedelini yatırdıktan sonra ipoteğin fek edildiğini, davacı tarafından ipoteğin fek edilmesi konusunda müvekkili bankaya herhangi bir bildirim, ihtarın da yapılmadığını, ipoteğin kaldırılması işleminin kurucu değil, bildirici bir işlem olup, ipoteğe konu borç ödenmiş olması nedeniyle ipoteğin ortadan kalktığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Her iki taraf vekillerinin ücreti vekalete ilişkin istinaf talepleri değerlendirildiğinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 312 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Davalı, davanın açılmasına kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilmez." hükmü gereği mahkeme kararında her ne kadar davanın kabulü ile birlikte, ipoteğin fekkine karar verilmiş ise de; ipotek fekki harcının yatırılması yükümlülüğü dava dışı borçlu şirket ve davalı bankanın kendi aralarında düzenlemiş olduğu sözleşme hükümleri gereğince, her iki tarafında tacir sıfatına sahip olduğu ve sözleşme hükümlerinin geçerli olduğu göz önünde bulundurulduğunda harcın yatırılması yükümlülüğü dava dışı kredi borçlusu şirkete ait olduğu, ancak yargılama devam ederken bu harcın davacı tarafından yatırılmış olması birlikte değerlendirildiğinde; davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediği, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı taraf lehine ücreti vekalete hükmedilmemesi dosya kapsamına uygun olduğu, 6100 sayılı Kanunu'nun 312 nci maddesi hükümleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalı lehine de ücreti vekalete hükmedileceği sonucunu doğurmayacağı, her iki taraf vekillerinin ücreti vekaletle ilgili istinaf taleplerinin esastan reddine,

2. Davalı tarafça, zorunlu arabuluculuğa tabi dava olduğu ve dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi yönündeki talebin ise, bilindiği üzere 19.12.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 01.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7155 sayılı Abonelik Sözleşmesinden Kaynaklanan Para Alacaklarına İlişkin Takibin Başlatılması Usulü Hakkında Kanun'un 20. maddesi ile 6102 sayılı Kanunu’na 5/A maddesi eklenmiş olup anılan maddeye göre; "(1) Bu Kanunun 4 üncü maddesinde ve diğer kanunlarda belirtilen ticari davalardan, konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır....” denildiği, söz konusu maddede belirtildiği üzere ticari davalardan, konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkındaki uyuşmazlıklarda, dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olmasını yasa dava şartı haline getirildiğinden davalı tarafın husustaki istinaf başvurusunun reddine kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ipoteğin fekki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ila 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 883 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalının vekâlet ücretine dair temyiz itirazına gelince, dava tarihi itibarıyla davacı ya da kredi borçlusu sorumluluğunda olan terkin harcı yatırılmadığı için uyuşmazlık doğmuş olup, bilahare davacı tarafından ipotek terkin harcı depo edilmekle dava kabul ile sonuçlandığından dava tarihindeki haklılık durumu gözetilerek davalı lehine ayrıca vekalet ücreti verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan "Vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine “Davalı vekil marifetiyle temsil edildiğinden 3.400,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verimesine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,”

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1037, Karar No: 2014/3833, Tarih: 26.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1037 E.  ,  2014/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2012/513-2013/1617

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının icra takibine koyduğu 05.02.2008 tanzim, 15.04.2010 vade tarihli 55.000 TL.bedelli senetteki borçlu imzasının müvekkiline ait olmadığını belirterek icra takibinden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, takipten dolayı davalıya yapılan ödemelerin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya ve icra takibine konu senetteki borçlu imzasının davacıya ait olduğunu belirterek davanın reddine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda senette borçlu kısmındaki imzanın, baskı izleri, tersimi, tekrarları, motor hareketleri açısından davacının orijinal imzaları ile benzerlikler gösterdiğinin belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, takip ve dava konusu bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek imza inkarında bulunmuştur. Bu durumda ispat külfeti davalı tarafa geçmiş olup imzanın davacıya ait olduğunun kanıtlanması gerekir. Mahkemece, alınan 21.03.2013 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise senet üzerindeki imzanın, baskı izleri, tersimi, tekrarları, motor hareketleri açısından davacı S.. A.. orijinal imzaları ile benzerlikler gösterdiği” şeklinde düzenlenmiş olup S.. A..'a ait olduğu yönünde açık bir görüş bildirilmemiştir. Bu yönü itibarıyla rapor eksik düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının rapora itirazları dikkate alınarak yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup imzanın davacıya ait olup olmadığını kesin olarak belirleyen bir rapor alınıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15995, Karar No: 2015/12462, Tarih: 22.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15995 E.  ,  2015/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yenimahalle Mahallesi çalışma alanında bulunan 36 ada 8 parsel sayılı 388.58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle .... adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca ... ve arkadaşlarının itirazının reddine, dava konusu taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek tescilin dava sonuna kadar ertelenmesine karar verilmiştir. Davacılar... Ağa mirasçısı ... ve paydaşları tarafından davalı Hazine, ... .... ve diğer gerçek kişiler aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile birlikte çok sayıda taşınmazı kapsar şekilde açılan tescil davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece 17. Hukuk Dairesinin usule ilişkin bozma ilamına uyularak parseller hakkındaki davalar tefrik edilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, bu dosyada çekişme konusu olan 36 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ..... ve paydaşları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin ''davaların tefriki gereğine'' değinilen bozma ilamına uyularak; tescil davasının kapsamında kaldığı dosya kapsamı ile belirlenen taşınmazlar hakkındaki davalar ayrılarak ayrı ayrı görülmek suretiyle bu dosyaya konu olan taşınmaz ile ilgili olarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yine yukarıda belirtildiği üzere Asliye Hukuk Mahkemesinde 20.05.1970 tarihinde Hacı .. mirasçıları ... .. , ....., .. Ağa mirasçısı .. ve .. Ağa mirasçısı ... tarafından Hazinece istimlak edilen arazilerin fazlası olup ellerinde kalan 3010 dönümlük taşınmazın adlarına tescili istemiyle dava açılmıştır. Dava Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra, ayrıca taşınmazların bir kısmı hakkında Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açılan dava dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir. Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır.

(m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.