muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20864, Karar No: 2015/6067, Tarih: 13.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20864 E.  ,  2015/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/280-2014/964

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile Alanya 1.Aile Mahkemesi'nin 2012/712 Esas, 2012/32 sayılı kararı ile boşandıklarını, müşterek çocuk Efe Furkan'ın velayetinin kendisine verildiğini, çocuk için aylık 300,00.-TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; ancak, verilen iştirak nafakasının günün koşullarında yetersiz kaldığını, çocuğun özel okula gittiğini, aylık giderinin 1.100,00 TL olduğunu belirterek; iştirak nafakasının 800,00.-TL'ye arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, Alanya 1. Aile Mahkemesi'nin 2012/712 esas, 2012/32 karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk E.. F.. için hükmedilen aylık 300,00 TL iştirak nafakasının dava tarihi olan 03.03.2014 tarihinden itibaren aylık 650,00 TL'ye çıkartılmasına, davalıdan alınıp davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, iştirak nafakası artırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir. (TMK.nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların, 16.10.2012 tarihinde TMK nun 166/3 maddesi gereğince boşandıkları, müşterek çocuk Efe Furkan'ın velayetinin davacı anneye verildiği, E.. F..'ın 1. sınıf öğrencisi olduğu, kollejde öğrenim gördüğü, yıllık okul ücretinin 10.840,00 TL olduğu; davacının, memur olup, aylık 1.950,00 TL gelirinin olduğu, 550,00 TL kira ödediği; davalının ise polis memuru olup, aylık 2.900,00 TL maaşının olduğu, 500,00 TL kira ödediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların, 16.10.2012 tarihinde TMK nun 166/3 maddesi gereğince boşandıkları, müşterek çocuk Efe Furkan'ın velayetinin davacı anneye verildiği, E.. F..'ın 1. sınıf öğrencisi olduğu, kollejde öğrenim gördüğü, yıllık okul ücretinin 10.840,00 TL olduğu; davacının, memur olup, aylık 1.950,00 TL gelirinin olduğu, 550,00 TL kira ödediği; davalının ise polis memuru olup, aylık 2.900,00 TL maaşının olduğu, 500,00 TL kira ödediği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı; tarafların, çocuğun özel okulda okuması konusunda mutabık olması; çocuğun yıllık özel okul masrafının 10.840,00 TL olması, anne-babanın çocuğun masraflarına eşit katılma yükümlülüğü bulunduğu ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında; takdir olunan iştirak nafakası miktarı az olup, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun değildir.

Mahkemece; çocuğun ihtiyaçları gözetilerek, davalı babanın geliri ile orantılı uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35224, Karar No: 2013/13337, Tarih: 26.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35224 E.  ,  2013/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetil meden, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "sanığın sonuç olarak 580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığa hükmolunan 500 TL ve 80 TL adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/11009, Karar No: 2017/3869, Tarih: 08.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/11009 E.  ,  2017/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 24/05/2016 gün ve 2016/433 - 2016/6892 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın, davalı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılardan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı denetimi ve gözetimi altındaki diğer davalı şirketin Alucra Çayının ıslahı çalışmaları esnasında taşınmazlarına zarar verdiğini belirterek uğradıkları maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava ve ıslah dilekçeleri ile talep edilen maddi tazminat isteminin ödetilmesine karar verilmiş; davacılar vekili ve davalı vekilinin temyizi üzerine; karar, dairemizce diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesi ile bozulmuş, davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Davacılar dava dilekçesinde davalıların haksız eylemleri nedeni ile taşınmazlarının yıkıldığını söyleyerek, istemin konusunu fazlaya ve yargılama sırasında esas alacağın belirgin hale gelmesinden sonra artırma ve talep hakları saklı kalmak üzere belirsiz alacak davası olarak niteleyerek oluşan zararlarının giderilmesini davalılardan talep etmiş, bilahare yapılan yargılama sırasında 20/08/2015 tarihinde vermiş oldukları dilekçe ile alacak miktarının belirli hale gelmesi nedeniyle miktarı açıklamışlar ve harcını da tamamlamışlardır.

Şu durumda, davacıların davalarının belirsiz alacak davası olarak kabulü ile 20/08/2015 günlü dilekçenin miktar açıklama dilekçesi olarak kabulü gerekirken, ıslah olarak kabulü doğru değildir. Bu gerekçe ile kararın bozulmuş olduğu anlaşıldığından davacıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin ıslah nedenine dayalı bozma ilamının kaldırılmasına; temyiz aşamasında incelenmeyen taraf temyiz itirazlarının tetkikine geçildi:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 323. maddesinde yargılama giderlerinin nelerden ibaret olduğu açıkça sayılmış, yargılama giderlerinden sorumluluğu düzenleyen 326. maddesinde ise davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkemenin, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırılacağı düzenlenmiştir. 22/03/1976 gün ve 1/1 sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince de delil tespit giderleri yargılama giderlerinden olup, tespit masraflarının yargılama giderleri ile birlikte kabul ve ret oranına göre hüküm altına alınması gerekir.

Dosya kapsamından; davacı tarafın dava açmadan öncedeğişik iş sayılı dosyalarında zararın tespitine dair keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiği ve bu dosyalar kapsamında bilirkişi ücreti, mahkeme heyeti şehir dışı yolluğu ve tebligat gideri harcaması yapıldığı anlaşılmakta olup yukarıda belirtilen yasa maddeleri gereği haklılık oranına göre yargılama giderleri içerisinde davalıdan tahsil edilmesi gerekmektedir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, tespit dosyasında yapılan harcamaların yargılama gideri kapsamında değerlendirilmemesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

3- Davalı diğer temyiz itirazlarına gelince; a) Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacıların zararın belirlenmesi için Hukuk sayılı dosyalarında tespit isteminde bulundukları, 2012/28 d. iş sayılı tespit dosyasında görüşüne başvurulan bilirkişinin kusur oranlarını %70 dere ıslah çalışması, %30 bina olmak üzere belirlediği görülmüş, dosyada görüşüne başvurulan bilirkişinin ise dere ıslah çalışmalarında yüklenici firmanın bilinçsiz kazı ve kırım yapmasından dolayı %90 oranında kusurlu olduğu, %10'luk kusurun ise su rejimi ve trafik yükünden kaynaklandığını bildirdiği anlaşılmıştır. Mahkemece her ne kadar dosyada görüşüne başvurulan bilirkişi raporu uyarınca hüküm kurulmuş ise de her iki rapor arasında açık bir çelişki olduğu görülmektedir.

Şu durumda mahkemece, tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğundan kusur oranları açısından jeoloji ve inşaat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime olanak verici nitelikte yeni bir rapor alınıp kusur oranları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir.

b) Davaya konu binaların mühürleme tarihi 30/04/2012 tarihi olup, bu tarih olay tarihi olarak kabul edilerek, faizin başlangıcı olarak kabul edilmesi karşısında, bilirkişilerce 30/04/2012 tarihindeki verilere göre hesaplama yapılması gerekirken 2014 yılı verileri esas alınmak sureti ile hesap yapılması doğru değildir.

b) Davaya konu binaların mühürleme tarihi 30/04/2012 tarihi olup, bu tarih olay tarihi olarak kabul edilerek, faizin başlangıcı olarak kabul edilmesi karşısında, bilirkişilerce 30/04/2012 tarihindeki verilere göre hesaplama yapılması gerekirken 2014 yılı verileri esas alınmak sureti ile hesap yapılması doğru değildir.

c) Davacıların işyeri olan marketin geliri konusunda sadece tanık beyanları esas alınarak karar verilmiştir. Anılan inceleme yeterli olmayıp, marketle ilgili varsa ticari defterler ve vergi beyannameleri gözetilmek sureti ile mahrum kalınan gelir kaybının hesaplanması gerekir. Bu yönün gözetilmemesi de usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince yukarıda gösterilen nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24/05/2016 gün ve 2016/433 - 2016/6892 sayılı bozma kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına, (3-a,b,c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalı şirket yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz istemlerinin (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9110, Karar No: 2012/10330, Tarih: 30.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/9110 E.  ,  2012/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2008 gün ve 2006/215 Esas, 2008/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcıları, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulması, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.06.2005 yerine 09.06.2005 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcıları, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6002, Karar No: 2011/5773, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6002 E.  ,  2011/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi ... mahallesi 1819 ada 11 parsel sayılı taşınmaz, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında bahçe niteliğiyle, beyanlar hanesinde davacı ... kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, tespit tutanağının beyanlar hanesinde baba adının yazılmadığından baba adının eklenmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki “iş bu taşınmaz bahçe olarak 20 yıldan beri ...'in kullanımındadır” ibaresinin kaldırılarak “İş bu taşınmaz bahçe 20 yıldan beri ... oğlu ...'in kullanımındadır” şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumunun düzeltilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin 5. satırında yer alan “şeklinde düzeltilmesine” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 1819 ada 11 sayılı parselin Hazine adına tespit ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/505, Karar No: 2012/1094, Tarih: 22.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/505 E.  ,  2012/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/328451

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 18/06/2009, 2004/168 (E) ve 2009/186 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça azmettirmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Ömer ve Ali hakkında mağdur M.T. yönelik eylem nedeniyle verilen hükümler nedeniyle yapılan incelemede;

1- Suç tarihinde tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK hükümlerine uygun şekilde sanıkların savunmasının alındığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren (1) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ömer müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye, sanık Ali müdafiinin sübuta, ertelemeye, hapsin para cezasına çevrilmesi ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; hakkındaki kamu davası zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılan E.. T..'ın işletmekte olduğu kıraathanenin ruhsatını almadığı ve bu nedenle Belediye Başkanı olan mağdur M.. Ü..'yü sorumlu tuttuğu, bu sebeple arkadaşı olan sanık Ö.. K.. ile birlikte belediye başkanının vurulması hususunda plan yaptıkları ve para karşılığı mağdurun vurulması konusunda hakkındaki kamu davası ortadan kaldırılan Yunus ile anlaştıkları, sanık Ali'nin de tabanca ve mermi temin etmek hususunda sanık Yunus'a yardımcı olduğu, olay tarihinde sanık Yunus’ un hamili olduğu tabanca ile aracıyla belediyeden ayrılmak üzere olan mağdura ateş ederek sırt bölgesinden yaraladığı, ikinci ateşin aynı araca binmekte olan mağdur Kemal'in ayağına isabet ettiği olayda; kullanılan aletin öldürücü niteliği ve hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığından sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, diğer sanık Ö.. K..’ın eyleminin bu suça azmettirmek, sanık A.. K..’ın eyleminin de suça yardım etme suçunu oluşturduğu halde sanıkların kasten yaralamak ve suça yardım etme suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözönünde bulundurulmasına, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24926, Karar No: 2022/783, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24926 E.  ,  2022/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...’ın gerçekleştirilen yargılamaları sonunda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2012 gün ve 2011/258 Esas, 2012/273 Karar sayılı hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.07.2017 gün ve 2014/8780 Esas, 2017/3735 sayılı bozma yönündeki kararına mahkemesince direnilerek kurulan 06.02.2018 gün ve 2017/296 Esas, 2018/58 Karar sayılı ilamın suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekilince temyiz edilmesinin ardından 14. Ceza Dairesinin 31.10.2018 gün ve 2018/7016 Esas, 2018/6355 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.06.2021 gün ve 2018/14-503 Esas, 2021/276 sayılı Kararıyla yapılan değerlendirmede bozma ilamı sonrası mahkemece kurulan ikinci hükümde her iki suç bakımından önceki hükümlerden farklı maddelerin uygulanması ve çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden farklı cezaya hükmedilmesi nedeniyle mahkeme kararının direnme olmayıp, yeni hüküm niteliği taşıdığı belirtilerek dosya esastan incelenmek üzere Dairemize gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, olay yeri olduğu iddia edilen okul tuvaletinin koridorun ortasında bulunup, mevcut haliyle öğretmen ile öğrencilerin ortak kullanımında olan ve müdür odası, çay ocağı ile nöbetçi öğrenci masasının bir kaç metre uzağında, kapısı açık bir tuvalet olduğunun dosyada yer alan fotoğraflardan anlaşılması, mağdur hakkında düzenlenen anal muayene raporları arasında çelişkiler bulunması, mağdur beyanlarıyla örtüşmeyen tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15756, Karar No: 2018/3249, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15756 E.  ,  2018/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.