muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2630, Karar No: 2011/3337, Tarih: 24.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/2630 E.  ,  2011/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

Davacı vekili müvekkilinin B..... Belediyesinde çalışmakta iken emekli olduğunu, belediyenin 3417 sayılı yasa gereği çalışanlardan yapılması gereken tasarrufu teşvik kesintilerini yaptığı halde bankaya yatırmadığını, müvekkiline tasarrufu teşvik kesintisi ve nema ödemesi yapılmadığını, 4853 sayılı yasaya 5568 sayılı yasa ile eklenen ek madde   gereğince tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacaklarından davalı hazinenin sorumlu olduğunu, sorumluluğun 4853 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nemanın, aylık olarak Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık  % 5 oranında değerlemeyi de içerdiğini iddia ederek nema ve enflasyon farkı alacağı isteğinde bulunmuştur.

Davalı sorumluluğun B..... Belediyesinde olduğunu, uzlaşmaya gidilip gidilmediğinin araştırılması gerektiğini, bilirkişi hesaplamasının da hatalı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece  4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı Yasa ile eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerin 31.12.2007 tarihi itibarıyla

azineye devredildiği, söz konusu alacağın bu tarih itibari ile hazinenin sorumluluğunda olduğu gerekçesi  ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun ile çalışanların tasarruflarının artırılması amacı güdülmüştür.

3417 sayılı Yasanın “tasarruf hesabı” başlığını taşıyan 4.maddesinde; “ Kurumlar bu Kanun hükümleri çerçevesinde çalışanların aylık ve ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintisi ile sağlanacak Devlet katkılarını aylık ve ücret ödemesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar  ... Bankasında  personeli  adına  açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar. İşverenler işçilerinin ücretlerinden yapacakları tasarruf kesintileri ile

sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ... Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”

sağlayacakları işveren katkılarını tahakkuk ettirerek, ücret ödenmesinin yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar ... Bankasında işçileri adına açtıracakları “Tasarrufu Teşvik Hesabı”na yatırırlar.”

Anılan Yasanın “ödemelerin zamanında yapılmaması” başlığını taşıyan 7.maddesinde ise; “İşverenlerin, ücretlerden yapacakları tasarruf kesintileri ile sağlayacakları işveren katkılarını 4 üncü maddede belirtilen süreler içinde ilgililerin banka hesaplarına yatırmamaları halinde, yatırılması gereken miktarlar resen veya ilgililerin başvurusu halinde Sosyal Sigortalar Kurumunca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun primlerin tahsiline ilişkin hükümleri dairesinde tahsil olunarak alınacak gecikme zammı ile birlikte ilgili banka hesabına yatırılır.” hükmü getirilmiştir. 29.04.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabının Tasfiyesi ve Bu Hesaptan Yapılacak Ödemelere Dair Kanunun 10.maddesi ile 3417 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

4853 sayılı  Kanunun 1.maddesinde amacının,  3417 sayılı Kanun uyarınca açılmış bulunan Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabında biriken paraların tasfiyesi ve bu hesaptan hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasların belirlenmesi olarak açıklanmıştır.

Anılan Kanunun 7.maddesinde; 3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar.

Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Sigortalar Kurumu'na ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde,  belediyelerin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olacaktır. Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı  payı  ve  nema  alacaklarından  sorumluluğun  S.S.K.  ve  Hazineye  ait  olduğu  kabul edilmelidir. Böylece  belediyelerin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumetin de Hazineye yöneltilmesi gerekecektir.

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.S.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.S.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Ayrıca, davanın yasal  dayanağı 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların Değerlendirilmesine Dair Kanun  olup,  adı  geçen  kanun 29.4.2009 tarihinde yürürlüğe giren 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmıştır.  Tasarruf teşvik  hesaplarının tasfiyesini öngören sözü edilen yasanın 3/f  maddesinde  nemanın  tanımı  yapılmış ve hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar  kalan    toplamı  nema  olarak ifade edilmiştir.

4853 sayılı yasanın 5. maddesinde ise, “Hak sahiplerinin aylık veya ücretlerinden yapılan tasarruf kesintileri ve Devlet veya ilgili işverenin katkılarına ait bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kalan nema, aylık olarak, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan bir önceki aya göre Tüketici Fiyatları Genel İndeksi değişim oranında ve ilave olarak yıllık yüzde beş oranında değerlendirilir” şeklinde kurala yer verilerek tasfiyeye dair değerleme  ölçüleri belirlenmiştir. Ayrıca aynı kanunun 6. maddesinde “Hak sahiplerine anapara tutarları 2003 yılı Nisan ayında defaten ödenir. 5. madde uyarınca değerlendirilen tutar Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere 2004 yılında dört taksit, 2005 yılında dört taksit ve Mart ve Haziran aylarında olmak üzere 2006 yılında iki taksit olarak toplam on taksitte ödenir….” hükmü getirilmiştir. 5. madde kapsamındaki değerlemenin Haziran 2006 tarihinden sonra devam edeceğine ilişkin bir yasal düzenleme ve hukuki gerekçe yoktur. Değerlemenin 2006 Haziran sonrası dava tarihine kadar devam ettirilmesi isabetsizdir.

Yukarıda belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeler özellikle dairece benimsenen HGK kararları uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden Belediye işverenleri açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu kabul edilmelidir. Anılan yasa uyarınca uzlaşma yoluna gitmeyen Belediye işyerleri ile diğer kamu ve özel sektör işyerleri için davalı işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Bu ilkeler ışığı altında Bismil Belediyesi ile 5393 sayılı Yasa kapsamında uzlaşmaya gidilip gidilmediği, uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintisi venemaların bulunup bulunmadığı, SSK kurumunca uzlaşma kapsamında tasarrufu teşvik kesintilerinin tahsil edilip edilmediği SSK dan sorulmalı, gerçekten uzlaşma kapsamında kesintilerin ve nemaların tahsil edilmesi durumunda sorumluluğun hazineye geçtiği kabul edilerek davalı hakkında dava Haziran 2006 tarihindeki değerleme belirlenerek dava kabul edilmelidir. Eğer davaya konu alacak uzlaşma kapsamına alınmamışsa davalı hazine yönünden husumetten ret kararı verilmelidir. Eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna itibarla  karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/592, Karar No: 2017/1027, Tarih: 03.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/592 E.  ,  2017/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde çocuğu öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanıklar Gökmen, Göksan ve ... hakkında;

TCK.nun 37, 82/1-e, 35/2, 29, 62. maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezası.

Sanıklar ... ve ... hakkında;

Kasten yaralama suçundan ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'nin, çocuk yaştaki mağdur ...'i kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezaları azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında; kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama neticesinde elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ceza miktarına, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, delillerin değerlendirilmesine, ceza miktarına vesaireye, suç vasfına, sanık ... müdafiinin suç vasfına, sübuta, delillerin değerlendirilmesine, ceza miktarına, haksız tahrik oranına vesaireye, sanık ... ve müdafiinin suç vasfına, delillerin değerlendirilmesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanıklar hakkında bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26791, Karar No: 2014/14621, Tarih: 09.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26791 E.  ,  2014/14621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın müştekiye önce kafa atarak burun kemiği kırığı oluşacak şekilde ve basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemez nitelikte yaraladıktan sonra, ayrıca bıçakla vurmak suretiyle ensesinden yaraladığı olayda, öncelikle müştekinin burundaki kırık ve boynundaki bıçak yaralanması açısından ayrı ayrı TCK'nin 86. ve 87. maddelerine uygun şekilde rapor alınıp, sonucuna göre; kafa atarak burun kırığına (TCK'nin m. 86/1) ya da bıçakla ensede kesiye (TCK'nin m. 86/1 veya 2, 3-e) neden olan yaralanmadan dolayı sanığın TCK'nin 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

2) Katılandaki "burun kırığı yaralanmasının" bıçakla oluşturulmadığının müştekinin adli raporundan anlaşılması karşısında, bıçakla oluşturulmuş bir kırık bulunmadığı gözetilmeden, sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması,

3) Sanığın üzerine atılı suç için TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün aynı kanunun 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde infazın tamamlanmasına kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/729, Karar No: 2023/5268, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/729 E.  ,  2023/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARAR

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/33 E., 2020/492 K.

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Mala zarar verme suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2020 tarihli ve 2020/33 esas, 2020/492 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.11.2022 ... ve 94660652-105-16-21488-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2023 ... ve 2022/142699 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 62/1. maddelerinin uygulanması sonucunda tayin olunan 3 ay 10 ... hapis cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından adli para cezasına çevrilmesi sonucu, 2.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 62. maddeleri gereğince tayin olunan 3 ay 10 ... karşılığı adlî para cezasının aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilmesi sırasında 2.000,00 TL yerine hesap hatası sonucu 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilmekle kesin nitelikte olan 15.12.2020 tarihli ve 2020/33 Esas, 2020/492 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 ... karşılığı adlî para cezasının aynı Kanun’un 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4930, Karar No: 2021/7506, Tarih: 02.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4930 E.  ,  2021/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

: Bursa 6. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2011, Karar No: 2024/5329, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2011 E.  ,  2024/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3298 E., 2023/3205 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Manavgat 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/726 E., 2021/695 K.

Taraflar arasındaki tedbiren velâyet ve boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada tedbiren velâyet isteminin reddine, birleşen boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı erkek (asıl) dava dilekçesinde özetle; kadının ailesinin etkisinde kalarak ailesi ile birlikte kendisinden habersiz müşterek evdeki tüm eşyaları taşımak istediğini, bu olaydan sonra kadının ailesi ile arasında husumet meydana geldiğini ve birden fazla soruşturma dosyası açıldığını, ayrıca kadının ailesi hakkında işlettikleri otel nedeniyle fuhuş ve fuhuşa aracılık suçlarından soruşturma dosyası bulunduğunu, kadının da ortak çocuklarla birlikte ailesine ait bu otelde yaşadıklarını, kızları ...'un astım hastalığı olduğu halde tedavilerinin herhangi bir okula kayıtlarının yapılmadığını, çocukların sağlıksız, yasa dışı işler iştigal eden, toplum yaşamına aykırı bir ortamda yaşadığını, çocukların geleceğinin tehlikede olduğunu belirterek, çocuklar ... ve ... ile arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek 27.11.2018 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; kadının sabahlara kadar alkol ve uyuşturucu alarak değişik erkeklerle birlikte olduğunu, sabahlara kadar uyumayan yorgun ve bitkin şekilde eve gelen kadının çocuk yetiştirmeye uygun olmadığını belirterek, dava dilekçesini ıslah ettiğini ve ortak çocukların velâyetlerinin dava süresince tedbiren, dava sonunda kesin olarak tarafına verilmesine, davalı ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmemesine, aksi halde kamuya açık alanlarda kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davacı-davalı erkek birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu ve asıl davadaki iddialarını tekrar ederek davanın reddine, aksi halde 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

3.Davacı-davalı erkek birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu ve asıl davadaki iddialarını tekrar ederek davanın reddine, aksi halde 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet uyguladığını ve hakaret ettiğini, erkeğin müvekkili ve ailesi hakkında onur kırıcı ve haysiyetsiz iftilarda bulunduğunu, evlilik birliğinin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini belirterek, tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin müvekkiline tevdiine, aylık 500,00 TL tedbir/iştirak nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerin aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI