muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4621, Karar No: 2021/5729, Tarih: 31.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4621 E.  ,  2021/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme

HÜKÜMLER :SANIK ... HAKKINDA;

1)Katılan sanık ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nın 81, 35/2, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

2) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 13/1. maddesi ve TCK'nın 53, maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair.

SANIKLAR ...ve ... HAKLARINDA;

Katılan sanık ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etmeden, TCK'nın 81, 35/2, 39/1, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair.

SANIK ... HAKKINDA;

Katılan sanık ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etmeden, TCK'nın 81, 35/2, 39/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

KATILAN SANIK ... HAKKINDA;

1) 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 13/1. maddesi ve TCK'nın 53, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 450.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, ceza miktarı itibari ile şartlar oluşmadığından, 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

1)Sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar Kadir, Naci Can ve Erhan hakkında ise bu suça yardım etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar Kadir, Naci Can ve ...'ın ise bu suça yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin kasta, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine, sanıklar Kadir ve ... müdafilerinin sübuta, katılan sanık ... vekilinin, vasfa, sanıkların haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiğine yönelen, sanık ... vekilinin ise hiç bir gerekçeye dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

TCK'nın kasten öldürme suçunun düzenlendiği 81. maddesinde doğrudan müebbet hapis cezası ön görülmesine rağmen, sanıklar hakkında hüküm kurulurken madde düzenlemesine aykırı olarak ilgili hüküm fıkralarında "takdiren" ibarelerine yer verilmesi, yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkralarının ilgili kısımlarında yer alan "takdiren" ibareleri çıkarılmak suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen suç için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle TCK'nın 66/1 ve 67/4. maddelerine göre belirlenen 12 yıl olan uzatılmış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 29.08.2005 tarihi de dikkate alındığında, 29.08.2017 tarihinde, temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının TCK'nın 66/1 ve 67/4. maddeleri ile CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28248, Karar No: 2024/13783, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28248 E.  ,  2024/13783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 09.02.2023

SAYISI : 2022/2668 E., 2022/2641 K.

KATILANLAR : ..., ..., ...

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.02.2023 tarihli ve 2022/2668 Esas, 2022/2641 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/2668 Esas, 2022/2641 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8016, Karar No: 2015/13961, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8016 E.  ,  2015/13961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2010/547-2013/175

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15781, Karar No: 2011/2789, Tarih: 21.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15781 E.  ,  2011/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma Bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, tapuda kayıtlı olmayan dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine ... tarafından itiraz edilmiş ve ... davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek, tesbit edilen bedelin zilyede ödenmesine karar verilmiş, hüküm müdahil ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak, dava tarihi itibariyle değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırılan ve davalının zilyetliği altında olduğu iddia edilen taşınmazın orman olduğu yönünde Orman Genel Müdürlüğünce itirazda bulunulup, davada müdahil olunduğundan, tespit edilen bedelin, ileride haklı çıkacak tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli olarak bankaya bloke edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bedelin zilyede ödenmesine hükmedilmesi,

2-Asli müdahil olan Orman İdaresinin tescil talebi yönünden ise, dosya ayrılıp, ayrı esasa kaydedilerek yargılama yapılması gerektiği düşünülmeden, bu istem yönünden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Müdahil ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5474, Karar No: 2013/9676, Tarih: 08.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5474 E.  ,  2013/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.02.2012
Yargıtay — Esas No: 2021/11416, Karar No: 2022/4793, Tarih: 15.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11416 E.  ,  2022/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın kabulüne dair kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacılar vekili 08/10/2018 tarihinde müvekkillerinin murisi ... yolcu olduğu araçta meydana gelen trafik kazasında vefa ettiğini ve davacıların murisin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 6.500,00TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketinden faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.Bilirkişi raporu doğrultusunda dava değerini 313.043,04TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddine savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile ... için 217.861,92TL, ... için 25.525,08TL, ... için 19.334,88TL, ... için 42.392,88TL, ... için 7.928,28TL destekten yoksun kalma tazminatının 21/11/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak başvurana verilmesine karar verilmiş, davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş ,davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1-5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı ... için 25.525,08TL, davacı ... için 19.334,88TL, davacı ... için 7.928,28TL destekten yoksun kalma tazminatının kabulüne karar verilmiş olup, kabul edilen miktarlar işbu davacılar bakımından 40.000,00TL nin altında kaldığından davalı için karar kesin niteliktedir.

Kesin olan kararlar aleyhine temyiz yoluna gidilemez. Bu nedenle davalı vekilinin adı geçen davacılara yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin, davacılar ... ve ... hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin, davacılar ... ve ... hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBKmd. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirtilen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Somut olayda; sigortalı aracın seyir halinde iken,sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek gidişe göre yolun sağında bulunan yaya kaldırımına çarparak yoldan çıkması,ardından da pamuk tarlasında taklalar atarak sağ yanına yatmış bir şekilde durması sonucu destek ... vefat ettiği anlaşılmıştır. Her ne kadar kaza tespit tutanağında koruyucu teribatlar yönünden ve desteğin araçta oturduğu yer yönünden " tespit edilemediği kodu" işaretlenmiş ise de kaza yeri tespit tutanağı krokisinde desteğin kaza sonrasında yerde çizildiği ve olay yeri görgü ve tespit tutanağında da araç içinde yolcu olarak bulunan İkram'ın cansız olarak yerde yattığı belirtilmiştir.

Davalı vekili desteğin emniyet kemeri takmadığı için ölümünde müterafik kusurlu olduğunu savunmalarında ve itirazında dile getirmiş, İtiraz Hakem heyetince savunmaya itibar edilmemiştir. Eksik araştırma ile karar verilemez.

Bu durumda,İtiraz Hakem Heyetince, Savcılık soruşturma dosyası ve ceza dava dosyasının tamamının celbi,ifade tutanakları ve dosya kapsamında detayalı inceleme yapılarak davacının araçta ön koltukta mı yoksa arka koltukta mı oturduğunun tespiti ile sonucuna göre ,ön koltukta oturuyor ise hesaplanan tazminattan Dairemiz uygulamalarına göre 6098 sayılı TBK 52. maddesi gereğince %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

4-Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

4-Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda, davacı yolcu konumundadır.Davalı vekili cevap dilekçesi ile hatır savunmasında bulunmuş,hakem heyetince davacının araçta hatır için taşındığına dair delil olmadığı gerekçesi ile davalının savunmasına itibar edilmemiştir.Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmaz. Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince,Savcılık soruşturma dosyası ve ceza dava dosyasının tamamının celbi ile taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak, Dairemiz uygulamasına göre tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılıp yapılmaması gerektiği hususları tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı ... için ..... Davacı ... için ... vekalet ücretine hükmedilmiş, davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazları da reddedilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3776, Karar No: 2009/5728, Tarih: 16.06.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/3776 E., 2009/5728 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/3776 E., 2009/5728 K.**

**- ÖNALIM HAKKI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av.R....... G......... ve davalı vekili Av.Ş......... S......... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacılar adına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, müvekkillerinin 22 No’lu parselin paydaşlarından olduğunu, taşınmazın paydaşlarından S........ ve R......... U.........’nın paylarını 24.5.2005 tarihinde davalıya sattıklarını tapu sicil müdürlüğünden 15.5.2006 tarihinde öğrendiklerini, önalım hakkını kullanmak istediklerini, önalım bedelini depo etmeye hazır olduklarını belirterek, davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacıların anneleri E..........U.........’nın da davaya daya dahil edilmesi gerektiğini, tapuda satış olarak tesis edilen işlemin aslında akrabalar arası bir bağışlama tasarrufu olduğunu, önalım hakkının doğmadığını, payın teyzeleri tarafından davalıya bağışlandığını, davalıya küçük yaşlarından beri teyzelerinin baktığını, halen kırküç yaşında olan davalının da vefa ve minnet borcunu ödeyebilmek ve yaşlılık zamanlarında destek olabilmek için her gün uğrayıp ihtiyaçlarını giderdiğini, ancak davalının son zamanlarda ekonomik yönden zor durumda kaldığını, teyzelerinin de davalıya destek olmak amacı ile miras hisselerini devrettiklerini, ancak fazla harç ödememek için temliki satış gibi gösterdiklerini, bu durumu bilmelerine rağmen davacıların kötü niyetle önalım davası açtıklarını, davalının ekonomik durumu ile payın rayiç değeri dikkate alındığında yapılan işlemin hibe olduğunun anlaşılacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Paylı mülkiyet halindeki taşınmazın paydaşı payını karı-kocaya evlada veyahut akrabaya temlik ederse şeklen satış olarak gösterilen bu akdin gerçekte satış olmayıp miras hakkına bağlı veya hibe gibi maksada yönelik işlem olduğu iddia ve ispat edilirse önalım hakkının ileri sürülemeyeceği 27.3.1957 gün ve 12 / 2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda açıkça belirtilmiştir. Bu yöndeki savunmanın tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Anılan İçtihadı Birleştirme Kararı sözleşmede taraf olan kişinin işlemde muvazaa savunmasında bulunamayacağı kuralının bir istinasıdır.

Olayımıza gelince: Alemdar Mahallesi 46 ada 22 No’lu parselde dava konusu edilen 16 / 24 pay taşınmazın paydaşlarından S........ ve R........ U........ tarafından 24.5.2005 tarihinde davalıya 32.000 YTL bedelle satılmış, davacılar da 23.5.2006 tarihinde süresinde açtıkları işbu dava ile önalım hakkının tanınmasını istemiştir. Davalı her ne kadar söz konusu payın tapuda satış gösterilse de, teyzeleri tarafından kendisine miras hakkına bağlı olarak hibe edildiğini savunmuş ise de tapuda yapılan işlemin tarafı olan davalı yapmış olduğu sözleşme ile bağlı olduğundan temlikin muvazaalı olduğu iddiasında bulunarak kendi muvazaasına dayanamayacağı gibi, temlikte bulunan S......... ve R.......... U......... bekar ve çocuksuz olmakla birlikte davalının annesi B.......... H........ (U.......) sağ olduğundan ve işlemin tarafları arasında doğrudan miras bağı bulunmadığından olayda 27.3.1957 gün ve 12 /2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın uygulanma olanağı da yoktur. Bu durumda tapuda satış olarak yapılan temlike karşı taşınmazın paydaşı olan davacıların önalım hakkını kullanmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece davacılara tapuda gösterilen satış bedeli ve tapu harç ve masrafları üzerinden önalım bedelini depo etmeleri yönünden uygun süre ve olanak verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacılar yararına takdir olunan 625 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 16.6.2009 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.