muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31628, Karar No: 2014/32097, Tarih: 03.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/31628 E.  ,  2014/32097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işveren yanında çalışan davalı gemiadamının davacı aleyhine icra takibi yaptığını ve gemiyi yükleme ve boşaltma yapmaması, muhafaza altına alınması ve seferden men edilmesi için karar aldırdığını, davalıya borçlu olmadığının tespiti ile alınan kararların tedbiren kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 05.09.2014 tarihli karar ile teminat karşılığında geminin yükleme ve boşaltma yapmaması, muhafaza altına alınması ve seferden men edilmesi için alınan kararların tedbiren kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davalı gemiadamı vekilinin tedbire itirazı üzerine ise 15.09.2014 tarihli karar ile itirazın reddine karar verilmiş olup, kararın süresi içinde kanun yoluna getirildiği anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilen kararların bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar istinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenip incelenemeyeceği konusunda, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunca yapılan görüşmeler sonucunda 21.02.2014 tarihli üçüncü oturumda E.2013/1, K.2014/1 sayıyla temyiz yolunun kapalı olduğuna oyçokluğuyla karar verildiğinden, temyiz isteminin anılan içtihadı birleştirme kararı uyarınca REDDİNE nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8378, Karar No: 2012/4145, Tarih: 08.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/8378 E.  ,  2012/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay gecesi ... ilçesindeki ilköğretim okulunun camını kırdıktan sonra sağlam ve muhkem olan müdür kapı kilidini de kırarak hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 152/1-a maddesinde düzenlenen mala zarar vermek suçlarından da ayrıca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,08.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/760, Karar No: 2014/20192, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/760 E.  ,  2014/20192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7583, Karar No: 2008/6598, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7583 E.  ,  2008/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 186 ada 30 parsel sayılı 2119,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın zilyetlikle iktisaba konu yerlerden olmadığı iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın krokide (C) harfi ile gösterilen 1268,89 metrekarelik kısmının aktif çay yatağı içinde kaldığından tespit dışı bırakılmasına, (A) harfi ile gösterilen 850,67 metrekarelik bölümünün davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın krokisinde (C) harfi ile gösterilen kısmının aktif çay yatağı içinde kaldığı ve imar-ihya sureti ile kazanılamayacağından tespit dışı bırakılması gerektiği, (A) harfi ile gösterilen kısmı yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14-17 maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği ile iktisap koşullarının davalı lehine oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve davalı tanıklarınca davalının murisleri ile birlikte zilyetliklerinin 50 yılı aşkın olduğu bildirilmiş, ziraatçı bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 24.03.2008 tarihli raporda dava konusu taşınmazın tamamının uzun yıllardır tarla olarak kullanıldığı, imar-ihya edildiği belirtilmiş, buna karşın jeolog bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 12.05.2008 tarihli raporda, dava konusu taşınmazın krokisinde (C) harfi ile gösterilen 1268,89 metrekarelik kısmının aktif çay yatağı içinde kaldığı, (A) harfi ile gösterilen 850,67 m’lik kısmının aktif çay yatağı içinde kalmayıp bu kısım üzerindeki imar-ihyanın 20-25 yıllık olduğu belirtilmiş olduğu halde mahkemece uzman bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; iki ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif icra edilerek, aktif dere yatağı ve tarım arazisi sınırı kesin olarak belirlenmeli, taşınmazın niteliği, imar ve ihyanın başlangıç ve tamamlanış tarihi, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kaç yıldan bu yana kullanıldığı hususlarında ayrıntılı ve eski raporları da irdeleyen gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 23.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3844, Karar No: 2024/5718, Tarih: 15.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3844 E.  ,  2024/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamelerde olayların anlatılış biçimine ve her iki mahkemenin dava dosyaları arasında şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/442 Esas sayılı davası ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/102 Esas sayılı dava dosyasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16670, Karar No: 2007/15637, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16670 E.  ,  2007/15637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1006, Karar No: 2024/6628, Tarih: 23.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1006 E.  ,  2024/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/670 Esas, 2023/825 Karar

HÜKÜM :Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ... ile davalı ... vekili Avukat ... Kozanoğlu arasında imzalanan 30.12.2012 tarihli protokolle, ... ...'in, kardeşi olan ... ... ile yeğeni ... ... aleyhine Antalya 7. İcra Müdürlüğünün 2011/5447 E. ve 201l/l1408 E. sayılı dosyaları ile başlatılan takip borçlarından kurtulmaları için ... ...'in şahsi olarak ve Alara Özel Eğitim Öğretim Yayıncılık Ltd. Şti., Atlas Tic. İnş. San. Tur. Ltd. Şti.'nin de yetkilisi olarak davaya konu bonoyu düzenleyerek ...’a verdiğini, 30.12.2012 tanzim, 30.09.2013 ödeme tarihli, 80.000,00 TL bedelli, alacaklısı ..., borçluları ... ... ve Alara Özel Eğitim Öğretim Yayıncılık Ltd. Şti., kefili Atlas Tic. İnş. San. Tur. Ltd. Şti. olan bonoda ihdas nedeni olarak nakden alındığının yazılı olduğunu, ancak nakit para verilmediğini, senedin kefalet amaçlı verildiğini, düzenleme tarihinin olmadığını, sonradan eklendiğini, kefalet amacıyla düzenlenen protokol tarihinde ... ...'in evli olduğunu, eş rızası alınmadığını, davacı şirketin üçüncü kişinin borcuna kefil olmasını gerektiren bir durumun bulunmadığını, şirket genel kurulunda da kefaletle ilgili hiçbir karar alınmadığını ileri sürerek Antalya 11. İcra Müdürlüğünün 2013/10238 E. sayılı dosyası ile icra takibine konu edilen söz konusu bono nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; icra dosyasında, davacı borçlu şirket yetkilisi olarak ve kendi adına da asaleten ... ...'in, dosya borcunu kabul ettiğini, 22.01.2016 tarihli haciz tutanağında ödeme taahhüdünde bulunduğunu, bir kısım ödemeler yaptığını, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, kambiyo senetlerinin illetten mücerret olduğunu, taraflar arasında akdedilen protokolde adı geçen senedin ödeme amacı ile verildiğinin açık olduğunu, taraflar arasındaki asıl ilişkinin "aval" olarak kabul edilmesi gerektiğini, davacının, kefillik hükümlerine dayanarak eş rızası koşulunu ileri sürmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava dışı temsilci ... ...'in dava konusu bonoyu şirket yetkilisi olduğu dönemde keşide ettiği ve davacı şirket adına attığı aval imzasının müdürün şirkete özen ve bağlılık yükümlülüğü ile bağdaşmadığı, aval için kendisine verilmiş açık bir iznin veya icazetin varlığının iddia ve ispat edilmediği, bu nedenle aval işleminin davacı şirket açısından bağlayıcı olmadığı, geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ve karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/233, Karar No: 2013/15893, Tarih: 10.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/233 E.  ,  2013/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dosya içerisinde bulunan gelirin peşin sermaye değerlerine ilişkin hesap tablosunda yer alan ilk peşin sermaye değerli gelirin miktarı ve sosyal yardım zammı ile yargılama aşamasında, mahkemece, Kurumdan celbedilen ilk peşin sermaye değerli gelirin miktarına ilişkin cevabi yazıdaki ilk peşin sermaye değerli gelirin miktarı ve sosyal yardım zammı miktarı arasında fark olduğu gibi, hak sahibi dosyası içerisinde yer alan tüm peşin sermaye değerli miktar ve sosyal yardım zammına ilişkin miktar ile dosya kapsamındaki hesap tablosunda ve Kurum tarafından gönderilen cevabi yazıdaki miktarlar arasında da fark olmasına rağmen, mahkemece, ilk peşin sermaye değerli gelirin miktarına yönelik çelişki giderilmeden, hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3- Gelir bağlama kararında tahsis onay tarihi 17.05.2005 olmasına rağmen, mahkemece, faiz başlangıcının (Temerrüt tarihinin) gelirin tahsis onay tarihinden itibaren başlatmayarak, sigortalının öldüğü tarih olan 11.12.2003 tarihi olarak faiz başlangıç (Temmerrüt) tarihini esas almak suretiyle hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10962, Karar No: 2018/4734, Tarih: 27.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10962 E.  ,  2018/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eşi olan ... ile birlikte hissedarı olduğu ... Yerli Ürün Hayvancılık Nakliyecilik Isıtma Gıda San. Ltd. Şti.'nin vergi borcuna karşılık şirketin ... ...bankası Şube Müdürlüğü nezdinde bulunan çek hesabından suça konu 10.000 TL bedelli 09/09/2009 keşide tarihli çeki, çek keşide etmeye yetkili eşi yerine imza ederek katılan ... dairesine verdiği, çekin süresinde bankaya ibrazında karşılıksız çıktığı, bu nedenle Vergi Dairesi Başkanlığınca karşılıksız çek keşide etmek suçundan suç ihbarında bulunulduğu, hesap sahibi olan ... hakkında açılan dava nedeniyle beraat kararı verilerek sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması ve dosya kapsamından; suça konu çekin sanığın eşi ... ve sanığın ortak oldukları şirketin önceden doğmuş vergi borcuna karşılık olarak verildiği, önceden doğmuş borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar kandırıcı nitelikteki davranışlar nedeniyle meydana gelmediğinden dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, şirketi temsile yetkili olan sanığın eşi ...'ın sanığın kendisi adına çek kesmesine rıza gösterdiği, sanığın sahte çek düzenleme kastının bulunmadığı gerekçeleriyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirizlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASI, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15116, Karar No: 2015/2652, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15116 E.  ,  2015/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.