muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/39306, Karar No: 2023/326, Tarih: 26.01.2023

IV. GEREKÇE

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Dosyada mevcut sanık ve eşine ait Bank ... hesap kayıtları, bilirkişi raporları ve sanık savunmalarına göre sanığın Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemlerinin dışında değerlendirilemeyeceği ve savunmalarının aksini ispat eden başkaca bir delil elde edilemediği gözetildiğinde; sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği de tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil de elde edilemediği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/1120 Esas, 2022/1041 sayılı Kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4723, Karar No: 2015/11978, Tarih: 12.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4723 E.  ,  2015/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ(KAPATILAN) 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/64-2014/79

Taraflar arasında görülen davada Denizli(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 gün ve 2013/64-2014/79 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/12/2014 gün ve 2014/13581-2014/19715 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı R. Kimyasal Değerler A.Ş.'nin ortakları olup, davalının, şirketin yönetim kurulu başkanı olduğunu, şirketin tasfiye halinde iken borçların ödenmesi için başka bir şirkete devrinin kararlaştırıldığı ve devrin gerçekleştirildiğini, ancak elde edilen parayla şirketin borçlarının ödenmesi gerekirken davalının kendi nam ve hesabına harcamalarda bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şahsen uğradığı zararın tazmini için şimdilik 10.000 TL manevi, 10.000 TL maddi olmak üzere toplam 20.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6225, Karar No: 2017/4997, Tarih: 27.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/6225 E.  ,  2017/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda suç yeri itibarıyla evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2012 tarihli ve 2010/32184 soruşturma, 2012/796 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/10/2012 tarihli ve 2012/65396 soruşturma, 2012/10472 sayılı yetkisizlik kararı sonrası, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/11/2012 tarihli ve 2012/92559 soruşturma, 2012/10345 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği ... 19. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair 22/11/2012 tarihli ve 2012/1083 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, ikinci yetkisizlik kararını veren ... Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği, madde hükmünün sadece ilk yetkisizlik kararı veren Cumhuriyet başsavcılığına dosyanın gönderilmesi durumunda değil, üçüncü bir Cumhuriyet savcılığına yetkisizlik kararı verilmesi durumunda da uygulanması gerektiği, ilk usulî işlemin yapıldığı ... Cumhuriyet Başsavcılığı olup ikinci yetkisizlik kararı ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiğine göre, bu yetkisizlik kararı üzerine ... ve ... Cumhuriyet Başsavcılıklarına ilişkin yetki konusunun halli bakımından, ... Ağır Ceza Mahkemesine en yakın Ağır Ceza Mahkemesince yetki konusunun çözümlenmesi gerekirken, yetki konusu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/09/2017 gün ve 94660652-105-21-5866-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

-2-

-2-

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2012 tarihli ve 2012/1083 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23750, Karar No: 2014/7967, Tarih: 06.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/23750 E.  ,  2014/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde:

Sanık ...'nin pasaportunda ve Emniyet Genel Müdrlüğü'nün 22.11.2005 tarihli yazısında belirtildiği üzere ...olan soyismi ... olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmiş ise de; yazım hatası olarak kabul edilmiş yerinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar , ..., müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince:

Dosya içerisinde bulunan Bursa İl Emniyet Müdürlüğü'nün 03.08.2006 tarihli yazısı ve eklerinden 03.04.2006 tarihinde gasp suçuna adı karışan ... isimli şahsın ... sahte kimliğini kullandığının tespit edildiğinin bildirildiği yine 05.02.2007 tarihli duruşma tutanağında Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/529 esas sayılı dosyasının incelenmesinde, sanık ...'nın gerçekte ... olduğunun İnterpol Daire Başkanlığının 18.09.2006 tarihli yazısı ile bildirildiği ve sanık hakkında yalan beyanda bulunma suçundan yargılama yapıldığı ve sanığın da gerçek isiminin ...olduğunu kabul ettiğinin görüldüğü belirtilerek ilgili evrakın bir suretinin dosyaya konulmasına denmesine karşın ilgili evrakın bir suretinin dosyaya konulmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların gerçek kimliği konusunda tereddüt hasıl olduğundan sanık ...'nın 03.04.2006 tarihinde işlendiği iddia edilen yağma suçuna ait dosya ile sanık ... hakkındaki Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/529 esas sayılı dosyasının ve sanık ...'nın, ... ile birlikte benzer hırsızlık suçundan hüküm giydiği Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/563-1379 sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, denetime olanak sağlaması açısından ilgili evrakların birer suretinin dosyasına konulması ve gerekiyorsa her üç dosyadaki parmak izlerinin karşılaştırılması suretiyle sanıkların gerçek kimlikleri araştırıldıktan ve gerçek kimlikleri farklı ise ... ve ... ismiyle hüküm giydikleri Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/563-1379 sayılı dosyasına gereği yapılmak üzere ihbarda da bulunularak sanıkların, katılanlara yönelik hırsızlık suçundan hükümlülüklerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17811, Karar No: 2014/21323, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17811 E.  ,  2014/21323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/1033-2013/418

Davacı, hizmetlerinin kabulüyle kurum işleminin iptali ile 01/10/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, borçlu olmadığının tespitiyle ödenmeyen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının fiili ve gerçek bir çalışma olmadığı gerekçesi ile hizmeti ve yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin iptali, davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti ve yaşlılık aylıklarının ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının iptal edilen hizmetlerinin geçerli olduğunun tespitine ve aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının hizmet cetvelinin ve yaşlılık aylığı tahsis dosyasının dosya içinde bulunmadığı, davalı Kurum kontrol memurlarınca düzenlenen 02.02.2011 tarihli 2011/016 sayılı rapora istinaden davacının davalı O. Mobilya Deri Oto. Day. Tük. Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinden bildirilen hizmetinin gerçek ve fiili çalışmaya dayanmadığından iptal edildiği, Kurumun 31.03.2011 tarihli yazısından davacının 2105311142 tahsis numarası ile 01.10.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aldığı yaşlılık aylığının da iptal edildiği ve davacıdan toplam 4.775,77 TL yersiz ödenen aylık tutarının iadesinin istendiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesinin “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir” hükmüne göre mahkemeler, tarafların taleplerinden her biri hakkında olumlu olumsuz bir karar vermekle yükümlüdür.

Somut olayda, mahkemece davacının iptal edilen yaşlılık aylığına ilişkin talebi ile davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti hakkındaki talebi ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine

27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12261, Karar No: 2014/22749, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12261 E.  ,  2014/22749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32284, Karar No: 2024/5371, Tarih: 24.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/32284 E.  ,  2024/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/92 E., 2016/141 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/92 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararının, katılan ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan nüfus kayıt örneğine göre hükümleri temyizinden sonra, 20.08.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki hüküm uyarınca inceleme konusu gerekçeli kararın, katılanın yasal mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14239, Karar No: 2017/8626, Tarih: 07.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14239 E.  ,  2017/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazın imar planı içerisinde bulunup bulunmadığının, imar planı içerisinde bulunuyor ise imar planının onaylandığı tarihin teknik bilirkişi raporu eklenmek suretiyle Bala Belediyesi ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak,

2- Hükme esas alınan teknik bilirkişisi tarafından düzenlenen 14.11.2014 havale tarihli rapor ve eki krokilerinde (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmazı gösterir 1991 yılı önceki ve sonraki tarihe ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığının ilgili kurumdan sorularak bulunduğu takdirde getirtilecek hava fotoğraflarının, bulunmadığı takdirde durumu bildirir yazının dosya içerisine konulması,

3- Davacı ... miras bırakanı ....adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4052, Karar No: 2020/7562, Tarih: 25.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/4052 E.  ,  2020/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyım Atanması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair karar Dairemizin 22.11.2018 tarihli ve 2018/14263 Esas, 2018/19086 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş Mahkemece bozma ilamına karşı direnme kararı verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, kimlik ve adres bilgileri tespit edilemeyen dava konusu 24 ada 31 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden ...(...): ... kızı'na ...'nin hak ve menfaatlerinin korunması için İl defterdarının yönetim kayyımı olarak atanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, aynı gerekçe ile (kayyım tayini istenen kişinin farklı isimli de olsa nüfusa kayıtlı ve diğer hissedar ...'ın annesi olduğu, yasal mirasçıları bulunduğu, kayyım tayinine ilişkin kanunun aradığı şartların oluşmadığı gerekçeleriyle) davanın reddine dair daha önce verdiği iki karar ilkinde harç alınması gerekçesi ile ikincisinde ise davanın kabulü ile adı geçen malike kayyım atanması gerektiği gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinde, önceki kararda direnilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nin 427. maddesi ile 3561 sayılı Kanun'a dayalı olarak açılan kayyım atanması istemine ilişkindir.

Mahkemenin ikinci kararının Dairemizin 22.11.2018 tarihli ve 2018/14263-19086 E-K, sayılı ilamıyla, davanın kabulü ile adı geçene kayyım atanması gerektiği yönünde bozulmasından sonra yapılan yargılamada 28.03.2019 tarihli oturumda alınan ara karar uyarınca bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak uyma kararına rağmen kısa ve kısa karara uygun gerekçeli kararda direnme kararı verilmiştir.

Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun, bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulü kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.