muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6128, Karar No: 2013/21896, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6128 E.  ,  2013/21896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.02.2013 tarih ve 2011/732-2013/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalı Meridyen Saat Takı... Ltd. Şti'ye ait emtiaların davalı tarafın sorumluluğunda İtalya'dan İstanbul'a nakliyesi sırasında nakledilen emtiaların hasar gördüğünü, 21/10/2010 tarihinde yapılan tespitte 2 kap kargonun hasarlı olarak teslim edildiğinin belirlendiği, ekspertiz raporu kapsamında bu hasar nedeni ile davacının sigortalısına 10.189,56 TL ödendiğini ileri sürerek, bu bedelin davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl taşıyıcının Alitalia Şirketi olduğunu, Eurofret İtalia Srl'nin taşıma işleri komisyoncusu şirket olup, Alitalia Şirketi'nin acentesi konumunda bulunduğunu, davalı Atlas Lojistik Hiz. ve Tic. A.Ş.'nin ise, Eurofret İtalia Srl Şirketi'nin İstanbul acentesi olduğunu, dolayısıyla davalılara husumet düşmeyeceğini, esas yönünden ise Varşova Konvansiyonu'na göre değerlendirme yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının sigortalısına ait emtianın İtalya'dan Türkiye'ye hava yolu ile taşındığı, bu taşıma sırasında 97 adet saatin eksik çıktığı, Varşova Konvansiyonu'na göre konşimentolarda değer bildirilmemesi nedeni ile taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı olarak tespitinin gerektiği, sunulan konşimentoya göre davalı Eurofret İtalia Srl Şirketi'nin ara taşıyıcı konumunda olduğu, bu nedenle sınırlı sorumluluk kapsamında 838,49 TL sorumluluğunun bulunduğu, diğer davalı şirketin ise acente konumunda olduğu ve kendisine ayrıca husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı Atlas Lojistik Hiz ve Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı Eurofret İtalia SRL aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 838.49 TL'nin 11/11/2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Varşova Sözleşmesi'nin 22/2.maddesi hükmüne göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30716, Karar No: 2014/14915, Tarih: 27.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30716 E.  ,  2014/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2008/81-2013/374

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının K.. B.. ve İ.. M.. hakkında husumet nedeniyle reddine, A.. B.. aleyhinde açılan davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı A.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.05.2014 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

K.. B.. ve İ.. M.. hakkında açılan davaların husumet nedeniyle reddine, A.. B.. aleyhinde açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılardan A.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunun kanıt ve belgelerden; imar planında park, yol ve dere koruma kuşağı olarak ayrılan dava konusu taşınmazlara fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan A.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı A.. B..ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4009, Karar No: 2014/21738, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4009 E.  ,  2014/21738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1735, Karar No: 2019/5128, Tarih: 07.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1735 E.  ,  2019/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 13/05/2014 – 2013/437 esas ve 2014/170 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde polislerin rutin devriye görevini ifa ettikleri sırada sanık ...'nın, ikametinin pencerisindeki sanık ...'den bir şeyler aldığı sırada devriye ekibini fark etmesi üzerine elindeki poşeti ikamet kapısının önünde oturan sanık ... Demir'e doğru attığı ve sanık ... Demir'in de belirtilen poşeti ikametin açık olan kapısından içeri attığı, sanık ... Demir'in çantasından düşen anahtarla söz konusu ikametin kapısının zor kullanılarak açıldığı, ikametin kapısı açıldığında içeride saçılmış şekilde tabletlerin bulunduğu ve ikamette bulunan sanık ...'in elindeki iki adet poşette esrar ve AM2201 içerir maddelerin ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamında sanık ...'in ikametinde arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddeleri uyarınca düzenlenmiş yazılı adli arama emri ya da adli arama kararı bulunması gerektiğinden sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin olarak CMK’nın 116-119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre ev aramasında ele geçirilen uyuşturucular yönünden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar Nuran, Hasan ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA,

07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34410, Karar No: 2023/10655, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/34410 E.  ,  2023/10655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/162 E., 2015/229 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Neova Sigorta A.Ş.

SUÇLAR : Sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama

Katılan ... ... vekilinin nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizi yönünden; ...'ın, sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan zarar görmediğinden kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı; usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmıştır.

Sanık müdafinin nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçları ile katılan ... ... vekilinin özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizleri yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/162 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine, sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın sigorta bedelini almak maksadıyla dolandırıcılık suçunu işlemesine rağmen beraatine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesine rağmen katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine karar verilmesine rağmen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine karar verilmesine rağmen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın sevk ve idaresindeki 76 AS 011 plakalı araçla sanığın sevk ve idaresindeki 11 DS 815 plakalı aracın çarpışması sonucu Pazaryeri İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memurlarınca kaza tespit tutanağı düzenlendiği, bu tutanağa göre de sanığın 3,20 promil alkollü olduğu ve kazada tam kusurlu bulunduğu, sanığın kazanın tamamen kendi kusurundan meydana gelmesi nedeniyle kasko şirketinin ödeme yapmayacağını öngörerek katılanın da imzasını taklit edip kazadan dört ay sonra olacak şekilde alkol ve kusura ilişkin bilgilere yer vermeyen sahte özel belge niteliğindeki kaza tespit tutanağını düzenlediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sigorta Bedelini Almak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Bakımından

Ön inceleme bölümünün birinci paragrafında belirtildiği üzere katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sigorta Bedelini Almak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafinin Temyizi Bakımından

Sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca, sadece beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilebileceği, aynı davada sanık hakkında beraat dışında, özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Ancak;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A.Sigorta Bedelini Almak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Bakımından

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/162 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sigorta Bedelini Almak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafinin Temyizi Bakımından

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/162 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C.Özel Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/162 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 3600,00 TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18673, Karar No: 2019/4931, Tarih: 04.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/18673 E.  ,  2019/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıkların, tüm aşamalarda atılı suçu işlemediklerine yönelik savunmaları ve tanıklar ... ve ...'in, sanıkları, ellerindeki kimyasal tozla evlerini yakarken gördüklerini beyan etmeleri karşısında; olay yerinde olay gün ve saatine denk gelen zaman diliminin .... Rasathanesinden sorularak tespitinden sonra, olayın gerçekleştiği koşullarda mahallinde yapılacak keşifte, tanıklar da hazır bulundurularak, tanıklara, sanıkların bulundukları yer ile sanıkları gördükleri yerlerin ayrıntılı bir şekilde sorulup tespit edildikten sonra, bu mesafeden sanıkların görülüp görülemeyeceği, tanınıp tanınamayacağı hususunda mahkemece gözlem yapıldıktan sonra, uzman bilirkişiden rapor alınması,

2- Sanıkların olay günü köyde olmadıklarını savunmaları karşısında, suç tarihinde kullanmış oldukları GSM hatları tespit edildikten sonra olay gününe ilişkin baz istasyonu kayıtlarının (HTS) ve sinyal bilgileri istenilerek olay gün ve saatinde olay yerinde bulunup bulunmadıklarının tespit edildikten sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2...son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan,

“verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkûmiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve müdafii, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.