muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12207, Karar No: 2018/771, Tarih: 05.02.2018

Kamu alacağı niteliğindeki vergi borcunun limited şirketten tahsil edilememesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halleriyle sınırlı olarak, bu borç bakımından, yukarıda açıklanan 6183 sayılı Kanun'un 35. ve Mükerrer 35. maddeleri çerçevesinde, şirket kanuni temsilcisi ile şirket ortakları, ortağın kamu alacaklısına sorumlu olduğu miktar (sermaye payına isabet eden tutar)

.../...

üzerinden, 818 sayılı Kanun'un 141/2. maddesi (.....) ve TTK'nin 7. maddesi uyarınca kanundan kaynaklanan nedenlerle ilgili kamu idaresine karşı müteselsil borçlu durumundadırlar. Bu durumda, anılan yasal koşulların varlığının kanıtlanması halinde, müteselsil borçlulardan biri tarafından (kendi malvarlığından) yapılan ödeme nedeniyle bu borçlu tarafından 818 sayılı Kanun'un 146 ve 147. maddeleri gereğince, diğer borçlulara rücu imkanı ortaya çıkabilecektir. Ödemenin kanuni temsilci tarafından yapılması halinde ise, 6183 sayılı Kanun'un Mükerrer 35. maddesi ile 818 sayılı BK'nin 147/2. maddesi uyarınca, kanuni temsilcinin öncelikle şirkete rücuda bulunması gerektiği, ancak sonuç alamaması durumunda şirket ortaklarına rücu hakkını kullanabileceği, aksi takdirde ise fiilinin sonuçlarından kişisel olarak sorumlu olacağı açıktır.

Mahkemece, davanın kabulü için yukarıda açıklanan yasal ve gerektirici nedenler üzerinde durularak mevcut delil durumu da değerlendirilmek suretiyle bir sonuca varılması gerekirken, belirtilen hususlar üzerinde durulmaksızın bilirkişinin yetersiz raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş, davalı yanın temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı yan vekilinin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/8308, Karar No: 2020/10987, Tarih: 17.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/8308 E.  ,  2020/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, davacı, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli somut bir belgeye dayandırmadığından, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davacı tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4828, Karar No: 2013/4646, Tarih: 11.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4828 E.  ,  2013/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 20. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2012 tarih ve 2009/555-2012/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine ...nolu işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olan ... İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.'nin bulunduğu işyerine 22.11.2008 tarihinde davalı ... tarafından yapılan ıslah çalışmalarında gider borularının değiştirilmesi sırasında yağan yağmurun birikerek daireye sirayet etmesi üzerine maddi hasar meydana geldiğini, 09.01.2009 tarihinde davalının sorumlu olduğu hasar nedeniyle ....395,00 TL tazminatın dava dışı sigortalıya ödendiğini ileri sürerek sigortalının haklarına halef olarak ödenen tazminat bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerde müvekkili idarece ve çevresinde herhangi bir çalışma yapılmadığından hasarla müvekkili idare arasında illiyet bağı kurulamayacağını, istenen ücretin hakkaniyete uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca, dava konusu hasarın olduğu işyerinin de içinde bulunduğu taşınmaz için ilgili Belediye Başkanlığından inşaat ruhsatı alınmış olmasına rağmen, ruhsat tarihi sonrasında 5 yıl içinde iskan raporu alınmadığı, verilen ruhsatın geçersiz sayıldığı, işyerinin de içinde bulunduğu taşınmazın atık suyunun ve yağmur suyunun ... kanalizasyon şebekesine bağlantısını gösterir ... tarafından onaylanmış herhangi bir belge bulunmadığı, yağmur sularının taşınmazın ... katına nasıl girdiğinin tam olarak anlaşılamadığı, ... katta biriken suların mevcut işyerlerine girmesine engel olacak tedbirlerin işyeri sahipleri tarafından alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık esas itibariyle davacının sigortalısının işyerinde meydana gelen hasardan davalının sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise zararın tutarı noktasında toplanmakta olup, uyuşmazlığın açıklanan mahiyetine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirmektedir. Mahkemece de uyuşmazlığın niteliğine göre bilirkişi incelemesi yaptırılması cihetine gidilmiştir. Mahkemece alınan ve jeofizik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan raporda davalının kusurlu olmadığına değinilmiş iken, bu bilirkişinin de yer aldığı iki kişi tarafından düzenlenen ek bilirkişi raporunda bu kez her iki tarafında kusurlu olduklarına işaret olunmuştur. Hal böyleyken mahkemece neden ek rapora itibar edilmediğinin gerekçesi de açıklanmadan daha önce yetersiz bulunan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.03.2013 / YA
Yargıtay — Esas No: 2015/8507, Karar No: 2016/4, Tarih: 11.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8507 E.  ,  2016/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz istemlerinin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz istemlerinin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz istemlerinin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3324, Karar No: 2021/7488, Tarih: 01.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3324 E.  ,  2021/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ...palaka nolu otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50 km olduğu, bölünmüş, asfalt kaplama yolda üzerinde gündüz vakti seyri esnasında olay yerine geldiğinde yaya geçidi levhasını gördüğü halde, sanığın kendi istikametine göre sağ tarafından sol tarafa yaya geçidini takiben akülü engelli bisikleti ile geçiş yapmakta olan müteveffa sürücü ...'ye aracının ön sol köşe kısımları ile çarpması sonucu maktulün ölümüne asli kusuruyla sebebiyet verdiği olayda;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına ve infazı kısıtlar biçimde yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ibarelerine yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (4) numaralı paragrafı hükümden çıkarılarak yerine, " Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK 50/4-1.a. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükmün (6) numaralı paragrafı hükümden çıkarılarak (7) numaralı paragrafta yer alan "24 eşit aylık taksitlerle tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere "sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10631, Karar No: 2019/5237, Tarih: 16.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10631 E.  ,  2019/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, 25/12/2015 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31/12/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın murisin ölümünden 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde yer alan "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir" hükmüne göre miras reddedilmiş olmakla tasfiyeye tabi tutulacağından takip murisin ikinci derece mirasçılarına yöneltilemez. Yani miras murisin ikinci derece mirasçısı olan anne ve kardeşlerine geçmez.

Somut olayda miras, murisin oğlu olan tek mirasçısı ... tarafından reddedilmiş ve ret kararı 14.12.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Murisin mirasının en yakın tüm mirasçılar tarafından reddedilmesi halinde tereke TMK'nın 612. maddesine göre tasfiye edileceğinden ret hakkı murisin kardeşine geçmez. Mahkemece, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından davanın reddi gerekirken, davanın süre yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4868, Karar No: 2012/10889, Tarih: 25.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4868 E.  ,  2012/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/11/2010 tarih ve 2007/55-2010/597 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinde bulunan bir kısım emtianın yoğun yağmur sonrası binanın yağmur oluklarının rögara bağlantı, PVC borusu birleşim yerleri ve duvara giriş kısımlarından rögarın yetersiz olması nedeniyle geri teperek dolan yağmur suları nedeniyle hasarlandığını, sigortalının zararının karşılandığını, davalının kiralayan olarak binadaki kusur ve yetersizlikten sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.225 USD rücu tazminatının (ödeme tarihi olan 29.08.2005 tarihindeki kur üzerinden 13.898 TL'nın altına düşmemek kaydı ile) TCMB'nin USD'ye uyguladığı en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mecurun kiracıya mevcut haliyle gösterildikten sonra kiralandığını, sigortalı burayı depo olarak kullandığından nem ve sel baskınlarına karşı önlemlerini almak zorunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bina henüz tamamlanmadan bodrum katının sigortalıya kiraya verildiği, BK'nun 249/1. maddesine göre "kiralayanın mecuru akitten maksut olan kullanmaya salih bir halde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti süresince bu halde bulundurmak zorunda" olduğu, kiracının da tamamlanmayan bir binayı kiralamakla burada bir riskin oluşacağını bilmesi gerektiği, bunun dışında sigorta şirketinin de henüz tamamlanmayan bir bina ile ilgili olarak bu durumu bildiği halde basiretli bir tacir gibi hareket etmediği, sigortalı kiracının kendi kusurundan mesul olduğu, zarar miktarından BK'nun 42, 43 ve 44. maddelerine göre takdiren ½ oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı ile sigortalısı olayda % 50 oranında müterafik kusurlu kabul edildiğinden 5.112,50 USD'nin 29.08.2005 ödeme tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince yıllık değişen oranlarda USD faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, şağıda yazılı bakiye 349,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4511, Karar No: 2016/8358, Tarih: 07.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4511 E.  ,  2016/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 53maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın sahibi bulunduğu...Tic. AŞ isimli firma adına kayıtlı 10 adet çekici ve 10 adet yarı römorkun sanığın yetkili olduğunu şirkete kira sözleşmesi doğrultusunda kiralandığı ve anlaşma gereği katılanın 5 adet çekiciyi ve 5 adet yarı romorku sanığa olay tarihinde teslim ettiği, aynı gün araçların ... iline doğru yola çıktıkları ancak bu araçlardan ... plakalı çekici ile... plakalı yarı römorkun yola çıktıktan kısa bir süre sonra sanık tarafından katılan şirketin şoförü olan tanık ...’in aracın tamire verileceğini söylenerek araçtan indirildiği daha sonra sanığın yetkilisi olduğu şirkette çalışan bir şoförle aracı bulunduğu yerden alıp uzaklaştırdığı ve bir daha katılana teslim etmediği şeklinde iddia olunan olayda;

1-Sanığın katılanın yetkilisi olduğu şirkete ait araçları kira sözleşmesi ile 21/08/2009 tarihinden 2 yıl süreyle kiraladığı anlaşıldığından sanığın, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında hataya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazının bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4774, Karar No: 2016/5207, Tarih: 24.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4774 E.  ,  2016/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 24/09/2013 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7022, Karar No: 2013/11548, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7022 E.  ,  2013/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b,e,son, 89/3-b,son, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu Tora makine adlı işyerinde işçi olan katılanın, çalıştığı pres makinesinden çıkan malzemelerin çapaklı geldiği uyarısı üzerine eli ile presin altını temizlerken, ayakla kontrol edilen pedala basarak, makine kolunun aşağı inmesi üzerine duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralandığı olayda sanığın asli derecede kusurlu olduğunun gözetilmeyerek sanığın tali derecede kusurlu olduğunu bildiren 21.12.2006 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmesi ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli eylemi sonucunda katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tespit edilen temel cezanın, 89/3-b maddesi gereğince bir kat artırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca 89/2-b,e maddesi gereğince de artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-5560 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 61/9. maddesinin suç tarihinden sonra, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilmeyerek, TCK’nın 89/1. maddesi ile uygulama yapılırken "alt sınırdan" ceza tayin edildiğinin bildirilmesine karşın, tercih edilen adli para cezasının 5 gün yerine, yazılı şekilde alt sınır aşılarak tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek hükmün a. fıkrasındaki “90 gün” ibaresinin çıkartılarak, yerine “5 gün” ibaresinin eklenmesi, b. fıkrasındaki “135 gün” ibaresinin çıkartılarak, yerine “7 gün” ibaresinin eklenmesi, c. fıkrasının hükümden çıkarılması, e. fıkrasındaki “270 gün” ve “5700 TL” ibarelerinin çıkarılarak, yerine “7 gün” ve “140 TL”ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.