muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5117, Karar No: 2024/4339, Tarih: 06.06.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi,velâyet, manevî tazminatın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına manevî tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı velâyet düzenlemesi ile Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 297 nci, 353, 355 inci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta davacı- davalı erkek vekili tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen karar kadının boşanma davasının kabulüne yönelik de istinaf edildiği halde, Bölge Adliye Mahkemesince eksik istinaf sınırlaması yapılmak suretiyle davacı- davalı erkek vekilinin kadının boşanma davasının kabulüne yönelik istinaf talebi hakkında inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesi uyarınca re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ayrıca 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı- karşı davalı erkek vekilinin kadının boşanma davasının kabulüne yönelik istinaf talebi hakkında da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik istinaf sınırlaması sonucu davacı- karşı davalı erkek vekilinin kadının boşanma davasının kabulüne yönelik istinaf talebinin incelenmemesi doğru olmayıp bu husus bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9562, Karar No: 2017/7068, Tarih: 25.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9562 E.  ,  2017/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006 takvim yılı suçu için mahkumiyet, sanık hakkında 2008 takvim yılı için beraat

Dilekçe içerikleri itibarıyla katılan vekilinin temyiz talebinin 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden verilen beraat kararına, sanık müdafiinin temyiz talebinin ise 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın 2006 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullanmasına karşın, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanamayacağının, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14501, Karar No: 2010/11194, Tarih: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14501 E.  ,  2010/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 28/01/2008 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, serasının bulunduğu taşınmazına bitişik taşınmaza sera kuran davalıların, iki sera arasında çekme payı bırakmamaları nedeniyle, davalıların serası üzerinde biriken yağmur sularının kendi serasına akarak seranın zarar görmesine yol açtığını belirterek istekte bulunmuştur.

Davalılar ise, serasını kendi taşınmazının tam sınırına kuran davacının zarara kendi eylemi nedeniyle yol açtığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında; davacının serasının, etek plastik örtülerinin eski ve yırtık olduğu, çekme payı bırakılmaksızın taşınmazının sınır noktasına kurulmuş bulunduğu, ancak çelik ... (konstrüksiyonlu) olmaması nedeni ile Belediye ve Mücavir Alan İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği'nin bu tesis için uygulanamayacağı, buna karşın davalıların serasının çelik ... olduğu, adı geçen yönetmeliğe göre bitişik parsel ile 5 metre çekme mesafesi bırakılarak kurulum yapılması gerektiği, buna uyulmadan kurulan davalıların serası üzerinde biriken yağmur sularının arada kot farkı da bulunduğundan, 3 metre yükseklikten aşağıya akarak davacının serasına zarar verdiği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, davacının serasının çelik ... olmaması nedeni ile imar yönetmeliğinin bu tesis için uygulanmayacağını açıklamış iseler de; seracılık yapan davacının zarar doğurucu sonuçlarını öngörerek, komşu taşınmaz ile arasında belirli bir uzaklık kalacak biçimde serasını inşa etmesi gerekirdi. Ayrıca, serasının etek plastik örtüsü eski ve yırtık olduğundan yağmur suları içeriye daha kolay girmiş ve zarar bu nedenle de artmış olduğundan davacının bölüşük kusuru da dikkate alınarak Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca belirlenen tazminat tutarından uygun bir indirim yapılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, davalıların hesaplanan 1.599,82 TL zararın tümünden sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalıların 1.000,00 TL tazminat ile sorumlu tutulmaları suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “…1.599,82…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “…86,40…” ve “…183,60…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…54,00…” ve “…216,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “…2.208,02…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…2.280…” sayı dizisinin yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23670, Karar No: 2013/32819, Tarih: 22.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23670 E.  ,  2013/32819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesince, Dairemizin 22.11.2012 tarihli bozma ilamından sonra tensip zaptı yapılarak, taraflara duruşma gününün bildirilmesine ve duruşmanın 22.03.2013 tarihine bırakılmasına karar verildiği, bu tarihte de bozma ilamına uyulduğu, ayrıca duruşmaya gelmeyerek mazeret dilekçesi gönderen borçlu vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününü Uyap sistemi üzerinden öğrenmesine, eksik kalan gider avansının yatırılmasına ve bilirkişi incelemesine karar verilerek duruşmanın 26.04.2013 tarihine bırakılmasına karar verildiği halde, duruşma günü beklenmeksizin celse açılarak “ İİK.134.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebi üzerine  icra hukuk mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir” hükmü gerekçe gösterilip 22.03.2013 tarihli ara kararından  dönülerek davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 18. maddesi uyarınca, aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.

Somut olayda, icra mahkemesince Dairemizin bozma ilamından sonra  yapılan tensip zaptı ile duruşma günü verilerek taraflara tebliğ edilmiş, borçlu söz konusu duruşma günü gelmeyerek mazeret dilekçesi göndermiştir. Mahkemece de mazeret kabul edilerek duruşma ileri bir tarihe bırakılmıştır. Her ne kadar İİK'nun 18. maddesi uyarınca duruşmaya çağrılan taraflar gelmeseler de mahkemece gereken karar verilir ise de, borçlu vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği ve mazeretinin de kabul edildiği nazara alındığında, savunma hakkını kısıtlar şekilde, verilen duruşma gününden önce dosyanın ele alınarak davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/972, Karar No: 2021/7795, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/972 E.  ,  2021/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14339, Karar No: 2012/18678, Tarih: 12.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/14339 E.  ,  2012/18678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2011/216-2012/483

Dava, muayene ve tedavi nedeniyle yapılan yol giderleri ve gündeliklerin ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosya içeriğinden, genel sağlık sigortalısı olduğu anlaşılan davacının, bakmakla yükümlü olduğu 1997 yılı doğumlu hak sahibi oğlu ... ...’ın, diş/ortodenti tedavisi için, Malatya’daki sağlık merkezlerinden, tedavisinin önceden beri takip edildiği Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodenti bölümüne refakatli olarak sevki yapılarak, tedavisine devam edildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 65. maddesi “Hekimin veya diş hekiminin muayene veya tedavi sonrası tıbben göreceği lüzum üzerine genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlık hizmetinden yararlanmaları için muayene ve tedavi edildikleri yerleşim yeri dışına yapılan sevkinde, ayakta tedavilerde kendisinin ve bir kişi ile sınırlı olmak üzere refakatçisinin gidiş ve dönüş yol gideri ve gündelikleri; yatarak tedavilerde ise gidiş ve dönüş tarihleri için gündelikleri ile yol gideri Kurumca karşılanır. Genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin yatarak tedavileri sırasında, hekimin veya diş hekiminin tıbben göreceği lüzum üzerine yanında kalan refakatçinin yatak ve yemek giderleri bir kişi ile sınırlı olmak üzere Kurumca karşılanır. Yurt içinde veya yurt dışına yapılan sevkler nedeniyle ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin tutarı 72 nci maddede belirtilen Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu tarafından belirlenir. Sürekli iş göremezlik veya malûllük durumlarının tespiti, kontrolü veya periyodik sağlık muayenesi amacıyla yapılan sağlık hizmeti giderleri ile yol ve gündelik giderleri de bu madde hükümlerine göre ödenir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, özünde, tedavi nedeniyle yol gideri ve gündeliklerin ödenmesi istemine ilişkin olduğu gözetilerek; Kurumca karşılanması gereken tutarlar 5510 sayılı Yasanın 72. maddesi kapsamında Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonundan sorulup, gerekirse bu yönde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle alacak belirlenip, infaza elverişli şekilde alacağın hüküm altına alınması gerekirken, yol gideri ve gündeliklerin ödenmesi gerektiğinin tespiti şeklinde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18916, Karar No: 2013/104, Tarih: 14.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/18916 E.  ,  2013/104 K.**

* İŞ SÖZLEŞMESİNİN EYLEMLİ OLARAK FESHİ

* İŞ SÖZLEŞMESİNİ FESHİN GEÇERSİZLİĞİ VE İŞE İADE DAVASI

* HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

* SENDİKALAR KANUNU(MÜLGA) (2821) Madde 31

* İŞ KANUNU (4857) Madde 18

* İŞ KANUNU (4857) Madde 20

**"İçtihat Metni"**

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın davalı M.. Ç.. yönünden husumetten reddine, davalı şirketler yönünden kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının U.. D.. şirketi işyerine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından her iki davalı şirketin birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan M.. U..Liman İşletmeciliği A.Ş. ile U.. D.. Liman İşletmeciliği Nak. Tur. İnş. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı M. N..Ç.. vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı M. N..Ç.. vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı U.. D..Liman İşletmeciliği Nakliyat Turzm İnşaat ve Ticaret A.Ş. nin, davalı M.. A.. den alt işverenlik sözleşmesi uyarınca Mersin limanında yapılmakta olan yükleme ve boşaltma işini sözleşme ile aldığı, alt işveren olarak almış olduğu bu işin bir kısmını yine alt işveren olarak davalılardan M.. Ç..ye ihale ile verdiği, bunun dışında davalı M.. Ç..ye alt işverenlik sözleşmesi ile dökme yağ, dökme asit ve dökme çimento boşaltma ve yükleme işinin verildiği, ancak davalı M.. Ç..'ye alt işveren olarak ihale edilen bu işlerin "işletmenin ve işin gereği" ile " teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler "olmadığı, davalı U.. D..Liman İşletmeciliği Nakliyat Turizm İnşaat ve Ticaret A.Ş. nin asıl işveren olarak M.. U.. Liman İşletmeciliği A.Ş'den, ihale edilen yükleme ve boşaltma işinin asıl kendi işi olduğu, M.. Ç.. nin davacı ve davacı gibi aynı işte çalışan ve aynı işi yapan, iş akitlerine son verilen, Mersin iş mahkemelerinde işe iade davası açan yaklaşık 38 tane işçinin işine son verdiği, buna rağmen davalı U.. A.Ş nin, M.. Ç..'ye ihale etmiş olduğu işleri kendisine ait olan işçilerle yerine getirmeye devam ettiği, ihale edilen işin teknolojik bir nedenle ihale edilmediği gibi uzmanlık gerektiren bir iş de olmadığı, davacı işçinin yapmış olduğu işlerin bedeni çalışmaları ile yerine getirildiği, özel bir eğitim ve uzmanlık gerektirmediği gibi teknolojik bir uzmanlık gerektirmediği, davalı U.. D..Liman İşletmeciliği Nakliyat Turizm İnşaat ve Ticaret A.Ş. nin, M..N..Ç..adlı işveren ile yapmış olduğu sözleşmenin muvazaaya dayandığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal nedenin ise kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın davalı M.. Ç.. yönünden husumetten reddine, davalı şirketler yönünden kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının U.. D.. şirketi işyerine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından her iki davalı şirketin birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.