muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15056, Karar No: 2016/17038, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15056 E.  ,  2016/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın ve ek davanın kabulüne , yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 59.905,05 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın görev, husumet, zamanaşımı ve esas yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın ve ek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4596, Karar No: 2015/17564, Tarih: 05.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4596 E.  ,  2015/17564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2012/191-2014/600

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan S.. A.. vekili ve N.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan S.. A.. vekili ve N.. K..'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19792, Karar No: 2013/11406, Tarih: 24.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19792 E.  ,  2013/11406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili ile davalı ... Tekstil Özel Eğt. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı; 1997 - 2008 yılları arasında davalı şirketler nezdinde kesintisiz çalıştığı ve primlerinin asgari ücret üzerinden eksik bildirildiği iddiasıyla çalıştığı sürelerin ve prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istamiştir. Mahkemece, davalı ... Gıda Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine, davacının 20.08.2003 - 07.01.2008 tarihleri arasındaki prime esas kazancının davalı ... Tekstil Özel Eğt. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından eksik bildirildiğinden ayrıntılı olarak belirlenen eksik primlerin tamamlanması gerektiğinin tespiti suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacının kabule konu 20.08.2003 - 07.01.2008 tarihleri arasında davalı işveren ... Tekstil Özel Eğt. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. nezdinde çalıştığı ve bu dönemdeki çalışmalarının prime esas kazanç alt sınırından bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, uyuşmazlığa konu dönemler itibariyle 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 86’ncı maddesidir. Hizmet tespitine yönelik söz konusu davalarda, Mahkemece dava sonucunda verilen kararda, tespit edilen dönem için aylar itibariyle prim gün sayısı ile 506 sayılı Kanunun 77’nci maddesine göre hesaplanacak o dönemdeki bir günlük ücret de belirlenmelidir. Bu bağlamda davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispat edilebileceği kabul edilmektedir. Ancak ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288’inci maddesinde yazılı sınırları aşan ücret iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunludur. (Hukuk Genel Kurulu’nun 29.06.2005 gün 21-409-413 sayılı; 20.10.2010 gün 10-480-523 sayılı ve 19.10.2011 gün 10-608-649 sayılı kararları)

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispat edilebileceği kabul edilmektedir. Ancak ücretin ispatında bu denli serbestlik söz konusu değildir. Ücretin ispatında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288’inci maddesinde yazılı sınırları aşan ücret iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunludur. (Hukuk Genel Kurulu’nun 29.06.2005 gün 21-409-413 sayılı; 20.10.2010 gün 10-480-523 sayılı ve 19.10.2011 gün 10-608-649 sayılı kararları)

Anılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288’inci maddesinde “Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri dörtyüz milyon lirayı geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple dörtyüz milyon liradan aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz.” 289’uncu maddesinde ise “288'inci madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati halinde tanık dinlenebilir.” hükmü yer almaktadır. 5236 sayılı Kanunun 19’uncu maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa eklenen ek 4’üncü maddeye göre söz konusu parasal sınırın 2003 - 2007 yılları arasında 40.000.000 (40,00) - 460 TL. olarak belirlenmiştir.

Bu durumda ücret miktarı yukarıda belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

Somut olayda; davaya konu tutarlar itibariyle davacının bildirimi yapılan prime esas kazanç tutarının aksinin eşdeğerdeki belge ve senetlerle kanıtlanması gerekeceği açıktır. Dosya kapsamında bulunan ve asgari ücret üzerinden ücret ödendiğini doğrulayan 2007 yılının Aralık ayı dışındaki aylara ait ücret bordrolarında davacının imzası bulunduğu gibi, Mahkemece hükme esas alınan hesap pusulası üzerinde herhangi bir işveren anteti(başlık) ya da imza bulunmayan bilgisayar çıktısı niteliğinde olduğundan yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmesi de mümkün değildir. Bu nedenle; yazılı delil niteliğinde usule uygun herhangi bir belge ve senet bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum vekili ile davalı ... Tekstil Özel Eğt. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

O halde; davalı Kurum vekili ile davalı ... Tekstil Özel Eğt. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ... Tekstil Özel Eğt. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14867, Karar No: 2017/1803, Tarih: 20.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/14867 E.  ,  2017/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar elayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...ve diğerleri aleyhine 30/04/2007 gününde verilen adli yardım talepli dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine adli yardım talebi reddedilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8770, Karar No: 2020/12171, Tarih: 15.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/8770 E.  ,  2020/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... Berber'in beraatine ilişkin hükümler, katılan SGK vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in eczacı, ... ve ...'nin doktor olduğu, ...TC kimlik nolu ...'in adına, sanık doktor ... tarafından bir adet rapor düzenlendiği, sanık doktor ... tarafından ise 4 adet rapor düzenlendiği, sanık eczacı...'ın da kişinin haberi ve rızası olmadan düzenlenen bu raporlara istinaden bir çok kez sigortalı adına rapor fotokopisini kullanarak ilaçlar fatura edildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise, reçetedeki ilaçları ...'in adına sahte imza atarak aldığı ve bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek kamu kurum ve kuruşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, tanık beyanı, SGK teftiş raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tanık...'in beyanında, genel olarak ilaçları kendisi tarafından alınan annesi ...'in Alzheimer ve Parkinson hastası olduğunu, kendisinden habersiz sağlık ocağına ve semt polikliniklerine giderek muayene olduğundan haberinin olmadığını, insülin iğnesi kullandığını bilmediğini, reçetesi düzenlenen ilaçları kendisinden habersiz aldığını, tüm bu durumları sonradan öğrendiğini beyan ettiği, eczacı olan sanığın reçetesi düzenlenen tüm ilaçların hak sahibi ...'e teslim edildiğini beyan ettiği, tanık...'in beyanında bu durumu doğruladığı, dosyadaki diğer tüm bilgi belge ve beyanlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların ve suça sürüklenen çocuk ...'nın savunmasının aksini ortaya koyan her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/514, Karar No: 2011/1812, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/514 E.  ,  2011/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının şirket hissedarı olup işveren olduğunu, doğruluk ve bağlılık ile bağdaşmayan hal ve hareketleri nedeni ile kendisinden doktorluk hizmeti alımından vazgeçildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının bir sermaye şirketi olduğu, davacının şirkette doktor olarak görev yaptığı ve mesaiye uymadığı yönünde yapılan uyarılar da dikkate alındığında aralarında iş ilişkisi bulunduğu sonucuna varılmış; feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulün karar verilmiştir.

Somut olayda aynı zamanda davalı şirketin kurucu ortağı ve en büyük pay sahibi olan davacının davalı hastanede radyoloji uzmanı olarak görev yaptığı konusu tartışmasızdır. Taraflar arasında davacının radyoloji uzmanı olarak görev yapmasının iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı ve varsa iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

Davalı şirketin kurucu ortağı ve en büyük pay sahibi olan davacının aynı zamanda şirkete ait hastanede aylık ücret karşılığı doktor olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı şirketçe davacıya mesai saatlerine uymadığından söz edilerek yapılan uyarılar da dikkate alındığında, aralarında şirket-ortak ilişkisinin yanında ayrıca bağımlı bir ilişkinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Buna göre taraflar arasında iş sözleşmesi ilişkisi bulunmakta ise de, davacının şirketin büyük paylı ortağı olarak şirketin diğer yönetici ortağı ile birlikte imza yetkisine sahip olması, diğer yönetici ortağın bulunmadığı zamanlarda işveren sıfatıyla belgeler imzalaması, mesai konusunda yapılan ihtara karşı gönderdiği noter ihtarnamesinde işveren olduğunu ve İş Kanununa tabi olmadığını belirtmesi karşısında, işveren vekili yardımcısı olduğunun kabulü gerekir. Yukarıda belirtilen kanuni düzenleme uyarınca davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1631, Karar No: 2014/20686, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1631 E.  ,  2014/20686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.