muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1152, Karar No: 2018/1053, Tarih: 12.02.2018

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların Kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı dava tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi ile halen 5510 sayılı Yasa'nın 86. maddesi olan bu tür davalarda; öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmanın konusu, niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli ve dinlenilen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde çalışan işyerinde kayıtlı bordro tanıkları ya da komşu ve yakın işyerlerinde çalışan kayıtlı tanıklar olması sağlanarak çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.09.1999 gün 1999/21-510-527, 30.06.1999 gün 1999/21-549-555, 05.02.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 03.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578 ve 01.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda ise; delil olarak sunulan sevkiyat fişleri üzerinde imza incelemesi yaptırılmadan, davacının sevkiyat sorumlusu olarak adının bulunduğu 02.07.2007 tarihli sevk fişi dikkate alınmadan ve davacı tanığı ... tarafından; her ne kadar sevk irsaliyeleri davalı adına düzenlenmişse de veresiye fişlerine davacının imza attığı yönündeki beyanı dikkate alınarak bu veresiye fişleri incelenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının dava dilekçesinde davalı işyerinde 05.07.2006 – 2007/9. ay arası çalıştığını beyan ettiği, ancak talep kısmında işçilik alacaklarına ilişkin beyanda bulunduğu, daha sonra ıslah dilekçesi sunarak hizmet tespiti talebinde bulunduğu, fakat yine süre bildirmediği anlaşıldığından öncelikle; davacından hizmet talep ettiği sürenin açıklanmasını istemek, daha sonra; zabıta vasıtası ile ... Kum Ocağı'ndan talep edilen döneme ilişkin ve ... adına düzenlenen sevk irsaliyelerinin karşılığı olan veresiye fişlerini temin etmek, ayrıca yine zabıta vasıtası ile davalı ...'a ait işyerinden davaya konu döneme ait nakliye faturaları ve sevk irsaliyelerini temin etmek ve temin edilen bu veresiye fişleri, belgeler ile dosyada mevcut tüm sevk irsaliyesi vs belgeler üzerinde imza incelemesi yaptırmak ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece söz konusu fiili ve hukuki gerçekler dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece söz konusu fiili ve hukuki gerçekler dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12289, Karar No: 2023/5660, Tarih: 31.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12289 E.  ,  2023/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/532 E., 2019/178 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar Hazine ve Orman İdaresi ile asli müdahil ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... 20.12.1996 tarihli dilekçesi ile; uzun yıllardan beri dava konusu taşınmazı imar ihyasını tamamlayarak malik sıfatıyla kullandığını, Kadastro Mahkemesinin 1989/467 E 1991/363 K ... dosyası ile dava konusu yerin tahdit sınırları dışında tarım arazisi olarak tespit edildiğini belirterek bu dosyanın krokisinde Z harfi ile gösterilen yerin kendi adına tescilini talep ve dava etmiştir.

2.Asli Müdahil ... vekili dosyaya sunduğu müdahale dilekçesi ile; dava konusu taşınmazda müvekkilinin malik sıfatıyla hak sahibi olduğunu iddia etmiş, müdahale talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.01.2009 tarihli ve 2003/445 Esas, 2009/52 Karar ... kararı ile davanın kabulüne ve Z harfli 28566,94 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ..., ... ve Fatma Gök adına veraset ilamındaki hisseleri oranında kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.03.2010 tarihli ve 2010/3014 Esas, 2010/3698 Karar ... kararıyla; dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tutanak ve kayıtları ile orman kadastrosuna itiraz davalarının devam etmesi nedeniyle orman sınırının kesinleşmediği, eski tarihli belgelerde taşınmazın niteliğinin araştırılmadığı belirtilerek yeniden inceleme ve araştırma yapılması, dava konusu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenirse usulüne uygun zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2010/509 Esas, 2014/50 Karar ... kararı ile; davanın kabulüne ve 22.04.1999 tarihli bilirkişi raporunda Z harfli 28566,94 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Hasan Gök mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2010/509 Esas, 2014/50 Karar ... kararı ile; davanın kabulüne ve 22.04.1999 tarihli bilirkişi raporunda Z harfli 28566,94 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Hasan Gök mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 27.10.2016 tarihli ve 2015/9508 Esas, 2016/9642 Karar ... kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen 1958 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın konumu gösterilmediği, bu hali ile raporun denetime elverişli olmadığı, bu sebeple yeniden inceleme yapılarak taşınmazların hava fotoğrafları üzerindki konumunun cevresi ile birlikte gösterileceği taşınmazın niteliğinin belirlendiği ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilerek karar verilmesi gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile, 22.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda Z harfi ile gösterilen 28566,94 m2 kısmın Hasan Gök mirasçılarına veraset ilamındaki hisseleri oranlarına göre tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine, Orman İdaresi ve asli müdahil ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Orman İdaresi temyiz dilekçesinde; davaın tarafın iddialarının mesnetsiz olduğunu,orman alanlarının zilyetlik yolu ile kazanılamayacağını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Asli müdahil ... temyiz dilekçesinde; yargılama sırasında mahkemeye ibraz edilen ve tüm mirasçılar tarafından imzalanan taksim sözleşmesi dikkate alınmadan karar verildiğini, mirasçılardan ... Gök'ün dava konusu taşınmazdaki haklarını diğer mirasçılara devrettiğini, buna rağmen hüküm de kendisine de pay verildiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanım şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi, 3402 ... Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1 inci maddesi, 3402 ... Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Orman İdaresinin tüm, davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davalı Hazinenin sair temyiz itirazlarına gelince; İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmaz için tescil hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte; temyiz incelemesi sırasında Tapu Kadastro Müdürlüğünün internet sitesinde yapılan parsel sorgulamasında dava konusu taşınmazın 1129 ada 1 parsel sayısı ve orman vasfı ile Hazine adına tescil edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece tapu ve Kadastro Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir kroki yazılacak müzekkereye eklenmek sureti ile dava konusu taşınmazın tapuya tescil edilip edilmediği, edilmişse tapu kaydı ve ne şekilde tescil edildiği, Kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği sorularak düzenlenmişse kadastro tutanağı dosya içerisine alınmalı ve bu durumda görevli Mahkemenin Kadastro Mahkemesi olacağı düşünülmeli, ancak gelen bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın kadastro tutanağı düzenlenmeden, orman parselinin aktarım yolu ile tapuya tescil edildiği anlaşılırsa mevcut tapu kaydının, davanın kabul edilen kısmına yönelik olarak iptali ile tescil hükmü kurulması gerektiği düşünülmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3.Asli müdahil ...'ün temyiz itirazları bakımından; asli müdahil ...'ün tereke temsilcisi olarak davayı takip ettiği, mirasçılar arasında düzenlenen ve dosyaya sunulan protokol gereği mirasçı .......'ün miras payını diğer mirasçılara devrettiğini beyan ettiği halde mahkemece bu protokole ne sebeple değer verilmediği hususunda bir gerekçe belirtilmemiştir. Bahsi geçen belge aslı yada asli gibidir kaydı yapılmış örneği dosya içerisine alınıp bu hususta bir değerlendirme yapmak ve gerekçe yazmak sureti ile hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde gerekçe belirtmeden taşınmazın tüm mirasçılar adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Davalı Orman İdaresi vekilinin tüm, davalı Hazinenin sair temyiz itirazlarının yukarıda (V.C.3.1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE,

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (V.C.3.2) no.lu bentte yazılı nedenlerle,Asli müdahil ...'ün temyiz itirazlarının yukarıda (V.C.3.3) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9553, Karar No: 2014/22113, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9553 E.  ,  2014/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4270, Karar No: 2012/10505, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4270 E.  ,  2012/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, sahte ilaç kupürü nedeniyle sahtecilik ve dolandırıcılıktan yargılandığını, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/628 E. Sayılı dosyasında bu suçtan beraat ettiğini ve kararın kesinleştiğini, Bağ-Kur ... İl Müdürlüğü'nün 21.10.2004 tarihli yazısıyla 16.369, 00 TL alacağının bu suç nedeniyle bloke edildiğini, beraat kararından sonra davalıya bloke edilen paranın yasal faiziyle birlikte ödenmesi için başvuruda bulunduklarını, davalı tarafından ödemede bulunulmadığını belirterek, 16.391, 00 TL alacağın 21.10.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kurum tarafından 21.10.2004 tarihli yazı ile davacı aleyhinde sahte küpür fatura edildiği gerekçesiyle açılan ceza davası nedeniyle 16.369, 00 TL alacağının bloke edildiği bildirilmiştir.

Davacı, sahte olduğu iddia edilen kupürlere ait ilaçları yasal dağıtım kanallarından aldığını, sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını açılan ceza davası sonucu beraat ettiğini öne sürerek bloke edilen bedelin faiziyle tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, bloke işleminin protokol hükümlerine uygun olduğunu savunmuştur. Mahkemece sahte olduğu ileri sürülen kupürler üzerinde, ceza mahkemesince inceleme yaptırılmak suretiyle düzenlenen

2012/4270-10505

bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan Adli Tıp raporunda; sahteliklerinin ilk bakışta kolayca anlaşılamayacağı, ancak ilgililerce yapılacak tetkik ve kontrollerden anlaşılabileceği, davacı eczacının ve çalışanlarının bu sahteliği anlayamayacağı, iğfal kabiliyetini haiz olduğu belirlenmiştir. Ne var ki, davaya ve davalının işlemine konu küpürlerin sahte olduğu sabit olup bilirkişi raporu ile belirlenen “iğfal kabiliyeti” hususu ceza yargılaması yönünden sonuç doğurur. Davalı sahte küpürlerle ilgili ve bu yüzden muhtemelen sahte olan ilaç bedellerinden sorumlu tutulamaz. Davalının uygulaması yerinde ve doğrudur. Öyle olunca davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 18.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5798, Karar No: 2018/453, Tarih: 18.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5798 E.  ,  2018/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2014/539-2015/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin zeytin yağı ve bağlantılı ürünler yönünden tanınmış marka olarak tescil edilen "Komili" ve ayrıca "1878" ibareli markaların sahibi olduğunu; ... nezdinde “1878 KOMİLİ" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin "Komili", "1878" ibareli markalara dayalı olarak itirazda bulunduğunu, itirazın reddi sonrası muteriz davalının yeniden inceleme taleplerinin kısmen kabul edildiğini ve müvekkilinin marka başvurusu kapsamından bir kısım emtiaların çıkartılmasına karar verildiğini, “KOMİLİ” markasının tanınmışlığının zeytinyağı ve sıvı yağlarda kabul edildiğini belirterek hukuka aykırı olan YİDK kararının iptalini istemiştir.

Davalı ... vekili, Enstitü işlem ve kararlarının usule ve KHK hükümlerine uygun olduğunu, dava konusu markaların ve çekişmeli mal ve hizmetlerin benzer olduğunu, tüketici nezdinde söz konusu markalar arasında iltibas oluşacağını; itiraza dayanak markaların hükümsüzlüğü konusunda kesinleşmiş bir karar olmadığını, 2012/47988 sayılı davacı markasının, kullanım ve tescilinin taraflar arasında çekişmeli olmaktan çıktığından söz edilemeyeceği için kazanılmış hak oluşturmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, müvekkili şirketin markaları ile dava konusu başvurunun benzer bulunduğunu, karıştırma ihtimalinin ve KHK 8/4 hükmü koşullarının gerçekleştiğini, zira müvekkili şirket ortaklarının Midilli'nin Komi köyünden gelen Komili ailesinin mirasçıları olduğunu, bu aile ve davacı şirketin 150 yıllık bir zeytin ve zeytin yağı ticareti geçmişi olduğunu, davacının ise, “KOMİLİ” markasını 2008 yılında ... Grubundan ve sadece belirli sınıflar yönünden devraldığını, ancak devralma sonrası hakkını aşkın şekilde kullanıp müvekkili markaları aleyhine kullanılmadığından bahisle haksız davalar açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu YİDK kararında hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu YİDK kararında hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.