muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15823, Karar No: 2019/13975, Tarih: 25.06.2019

3-Kabule göre de;

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına göre, kıdem tazminatı dışındaki hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihlerinin belirlenmesinde dava ve artırım tarihi ayrımı yapılması hatalıdır.

Faiz türü bakımından ise, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun‘un 4/a maddesi hükmünün dikkate alınmaması yerinde değildir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine, davalı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20662, Karar No: 2020/10257, Tarih: 24.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/20662 E.  ,  2020/10257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK'nın 174/1. maddesinde, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçunun “Yetkili makamlardan gerekli izni almaksızın, patlayıcı, yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeyi imal, ithal veya ihraç eden, ülke içinde bir yerden diğer bir yere nakleden, muhafaza eden, satan, satın alan veya işleyen kişi.." tarafından işlenebileceğinin belirtildiği; bu suçun işlenebilmesi için tehlikeli olarak sayılan maddelerin ancak yetkili makamlardan izin alınmak suretiyle naklinin, muhafazasının, satılmasının, satın alınmasının veya işlenmesinin mümkün olduğu, oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın ... ilinde sahibi olduğu fabrikasına fabrika yetkilisi ... aracılığıyla ... ilinden 5750 litre sülfirik asit aldığı ve bu maddelerin ... iline taşımacılığı yapıldığı esnada ... ili ... ilçesinde kolluk kuvvetleri tarafından sülfirik asit dolu aracın durdurulması şeklinde gerçekleşen olayda, suç konusu sülfirik asit maddesinin üretiminin, alım ve satımının izne tabi olup olmadığının yetkili mercilerden sorularak araştırıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafisi ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6611, Karar No: 2016/13471, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6611 E.  ,  2016/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/55, Karar No: 2020/5738, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/55 E.  ,  2020/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, Maksutlu mahallesi, 5 ada 88 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Tespit edilen 100.360,56 TL bedelden bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 35.145,60 TL bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere, kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 64.808,49 TL nin üçer aylık vadeli hesapta blokesine karar verilmesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele, 22.11.2014 tarihinden son karar tarihi 16.04.2016 tarihine kadar, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile bloke edilen bedelin mahsubu ile kalan bedele ise 22.11.2014 tarihinden ilk karar tarihi 29.01.2016 tarihine kadar, faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının C harfi ile gösterilen bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 100.360,56 TL bedelden bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 35.145,60 TL bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar, kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının E harfi ile gösterilen bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan 35.145,60 TL bedelin 22.11.2014 tarihinden karar tarihi 16.04.2016 tarihine kadar ,mahkemece ilk kararla tespit edilen 65.212,96 TL bedelden acele el koyma kararı ile bloke edilen 35.552,07 TL nin mahsubu ile kalan 29.661,00 TL ye ise 22.11.2014 tarihinden ilk karar tarihi 29.01.2016 tarihine kadar, faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3472, Karar No: 2023/5902, Tarih: 04.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3472 E.  ,  2023/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/471 E., 2022/1735 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/91 Esas, 2015/1403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan adlî para cezasının 15 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/16769 Esas, 2020/1553 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

a) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması,

b) Mağdurda meydana gelen kırığın derecesini de gösterir şekilde adlî rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2020/471 Esas, 2022/1735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan adlî para cezasının 15 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, adlî raporun yetersiz olduğuna, yaralama kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, delillerin eksik ve hatalı değerlendirildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Aralarında önceye dayalı husumet bulunan sanık ve mağdur arasında olay günü çıkan kavgada, sanığın tabanca ile ateş ederek mağduru ayak parmağında orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, kavganın diğer taraflarının ve tanıkların anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Bozma ilâmı sonrası Çorlu Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen, 15.09.2022 tarihli adlî muayene raporu ile sanığın eylemi neticesinde mağdurun ayak parmağında orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, bozma gereklerinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, adlî raporun yetersiz olduğuna, yaralama kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, delillerin eksik ve hatalı değerlendirildiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, sanığın tevilli ikrarı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî muayene raporu karşısında eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2020/471 Esas, 2022/1735 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17765, Karar No: 2015/31412, Tarih: 25.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17765 E.  ,  2015/31412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/381654

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

NUMARASI : 2010/219 (E) ve 2011/267 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

a- Sanıkların beyanlarında katılan B.. Ç.. ile aralarında uzun süredir ticari ilişki olduğunu, katılan B.. Ç..'dan aldıkları mal karşılığında 20.000 TL'lik çek verdiklerini, alışveriş neticesinde 7.000 TL alacaklı kaldıkları için Katılan B.. Ç..'ın 7.000 TL değerinde çek verdiği bu ticari ilişkiden kaynaklanan güven nedeniyle daha önce doldurulmuş ve imzalanmış olan çeki kabul ettiklerini, aldıkları bu çeki diğer katılan M.. D.. ile yaptıkları alışveriş karşılığında ciro ederek verdikleri, ayrıca katılan M.. D..'in de diğer katılan ile ticari ilişkilerinin olduğunu, kendilerinin verdiği çeki katılan B.. Ç..'ı tanıdığı için kabul ettiğini beyan etmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, keşideci B.. Ç..'ın banka şubesinde bulunan ödenmiş çeklerinin getirtilerek keşideci imzalarının B.. Ç..'ın eli ürünü olup olmadığı, taraflar arasında ticari ilişki nedeniyle önceden verilen çeklerin bulunup bulunmadığı, bu nitelikte çeklerin bulunması halinde suça konu çekteki imza ve yazılar ile aynı elin ürünü olup olmadığının tespiti için rapor aldırılması, ayrıca katılan B.Ç..'ın suça konu tek çek yaprağının ne şekilde elinden çıktığının, buna ilişkin suç duyurusunda bulunup bulunmadığı, bu Kamu soruşturma evrakı var ise araştırılıp onaylı örneği dosyaya alınarak tüm delillerin takdir edilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasa’da 765 sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.