muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17568, Karar No: 2017/8874, Tarih: 01.06.2017

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10025, Karar No: 2025/114, Tarih: 13.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/10025 E.  ,  2025/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1463 E., 2024/1505 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/63 E., 2023/162 K.

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ek karar ve asıl kararın kaldırılmasına ve davalı erkek vekilinin özel boşanma yetkisi içeren fotoğraflı vekâletnamesinin ibrazı sağlanıp karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.11.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.11.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendinde; mahkemece tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması hallerinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vereceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre aynı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen gönderme kararlarına karşı temyize başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 12.11.2024 Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 12.11.2024 Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10490, Karar No: 2014/13027, Tarih: 26.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10490 E.  ,  2014/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın, mahkumiyetlerine dair Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/10/2010 tarih ve 2008/155 E 2010/358 K sayılı karar aleyhine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/10/2012 tarih ve 2011/146586 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, dairemizin 03/04/2014 tarih ve 2013/10338 Esas, 2014/6295 Karar sayılı kararıyla, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün bozulmasına, hırsızlık ve mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkindaki hükmün onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 03/04/2014 tarih ve 2013/10338 Esas 2010/6295 Karar sayılı kararının itiraza konu iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları ile sınırlı olmak üzere KALDIRILMASINA,

"Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılmaz hale getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddi varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afis ve ilan yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığını suçunu işlemiş olur, konuta girmek, faliin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen ya da rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni Kanun'un 19. maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur. Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik ya da onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi halinde fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, avukatlık bürosu, doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi halinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Suçun, cebir kullanmak suretiyle işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Cebirin konut içinde bulunan herhangi bir kişiye karşı kullanılmış olması yeterlidir. Konut için rıza beyan etmeye yetkili kişiye yapılması zorunlu değildir. Cebirin, kişilere karşı kullanılması maddenin konusudur. Eşyaya karşı kullanılan cebir

halinde ağırlaştırıcı neden uygulanmaz. Burada söz konusu olan cebir, kasten yaralama suçunda tanımlanan ve kişide basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek olan fiziki güçtür. Bu ölçünün ötesine bir etki meydana getirmiş ise hem bu suç oluşacak hem de kasten yaralama suçundan dolayı ayrı yarı cezalara hükmedilecektir.

Suçun tehdit kullanılmak suretiyle işlenmesi ağırlaştırıcı nedendir. Failin konut sahibini kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirerek bu suçu işlemesi halinde, maddenin son fıkrası uyarınca ceza tayin edilecektir.

Falin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Gece vakti TCK. md 6'da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasında bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Suç tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun Giresun ilinden ...plakalı araç ile hırsızlık yapmak için geldikleri, beraberinde geldikleri aracı Fatsa Terminali yakınlarına bırakarak Fatsa Kız Meslek Lisesi'nde hırsızlık yapmaya karar verdikleri, saat 24:00 sularında okulun bahçe duvarından tırmanarak okul bahçesi içerisine girdikleri, sanıklardan ... ve ...'ın okulun alt kat pencere demirlerinden tırmanarak 2. kata çıktıkları ve beraberlerinde getirdikleri tornavida yardımıyla pencereyi açarak içeri girdikleri, alt kat penceresini açarak ... ve ...'ın da okulun içerisine girmesini sağladıkları, müdür odasının kapısını tekme ile kırarak açtıkları ve masadaki çekmece içerisindeki 900,00 TL nakit para ile HP marka dijital fotoğraf makinesini, ayrıca odadaki dolapta bulunan HP marka Loptop bilgisayar ve Panosonic marka projeksiyon makinesini aldıkları, daha sonra birinci katta bulanan müdür yardımcısı odasına gelerek kapıyı kırdıkları ve müdür yardımcısı odasında bulanan para kasasındaki 320,00 TL parayı alarak olay mahallinden kaçtıkları somut olayda;

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanıklar ..., ..., sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ..., sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ..., sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak kanaat oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesi "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir." 50/6. maddesi ise "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya bsaşlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz. "hükmünü içermekte olup, TCK'nın 50/6. maddesi içerisindeki fıkrada yer alan "yaptırımın" ibaresi, 26/02/2008 kabul tarihli, 01/03/2008 tarih ve 26803 sayılı R.G.'de yayımlanan 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile "tedbir" şeklinde değiştirilmiştir.

Bu halde hükümden sonra 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen tedbirin ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapisten çevrilen tedbirin ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğine dair ihtarın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2434, Karar No: 2009/11960, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2434 E.  ,  2009/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :12/09/2008

Nosu : 2006/199-2008/283

Davacı-Davalı :... vek. Av. ...

Birleşen Davalı:... vek. Av. ...

Taraflar arasındaki birleştirilen karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-davalı ve birleşen davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin alacağı karşılığında dava dışı ...’dan sadece borçlu imzası bulunan iki adet boş senetler aldığını ve yardımcı olacağını söyleyen ...’ya tahsil için verdiğini, senedin arkasına müvekkilinin cirosunu aldıklarını, daha sonra senet bedellerini müvekkilinden istediklerini, alacaklı olan müvekkilinin kandırılmak suretiyle ciranta olarak imzasının alındığı, senetlerin icra takibine konulduğunu, TTK.’nun 642. maddesi gereğince protesto edilmeyen bonoda hamilin cirantaya başvuru hakkı bulunmadığını, keza müvekkili ile davalı ve senette isimleri bulunan diğer kişiler arasında herhangi bir alışveriş ve borç ilişkisi olmadığını iddia ederek takibe konu senetlerden dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin dava konusu senetleri ciro yoluyla edinen son hamil olup, davacının iddiasıyla bir ilgisi bulunmadığını, davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dava da davacı ... vekili, davalılar aleyhine iki adet senede dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü yolla takip başlatıldığını, ancak icra mahkemesince takibin iptaline karar verildiğini, bu nedenle alacak davası açmak zorunda kaldıklarını iddia ederek 12.000.00 YTL alacağın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında, müvekkilinin davacı ile bir ticari alışverişi bulunmadığını,kendisine hiçbir şekilde borcu olmadığını, senet protesto ettirilmediğinden takibin iptaline karar verildiğini, TTK.’nun 642. maddesi gereğince davacının senede dayanarak talepte bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, ispat edilemeyen asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı- davalı ve davalı- davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../..

-sayfa2-

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, ispat edilemeyen asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı- davalı ve davalı- davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../..

-sayfa2-

1-Asıl dava da mahkemece, hem TTK.’nun 642. maddesinden söz edilmiş ve hem de davacının davasını ispata yarar delil ibraz edemediği gerekçesine yer verilmiş, ayrıca davalı ...’a husumet yöneltilemeyeceği gerekçesinden bahsedilerek davanın reddine karar verilmiştir. İki ayrı red gerekçesi nedeniyle hüküm asıl dava yönünden kendi içinde çelişkilidir. Oysa, HUMK.’nun 388. maddesi uyarınca hükmün uygun gerekçe ihtiva etmesi ve taraflara yüklenen hak ve borçların dayanakları açıkça gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece, somut olayda dava konusu senetlerin protesto edilmediği gözetilerek asıl dava yönünden uyuşmazlığın TTK.’nun 642. maddesi hükmü çerçevesinde çözümlenmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-a) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davanın davacısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-b)Birleştirilen dava yönünden dava konusu bonolara dayanılarak hamil tarafından cirantalara ve keşideci aleyhine alacak talebinde bulunulmuştur. Protesto çekilmemesi nedeniyle hamil, cirantalara karşı talepte bulunma hakkını yitirmiş ise de, keşideciden alacak talebinde bulunmasına engel bir yasal düzenleme mevcut değildir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle hükmün asıl davanın davacısı lehine, (2-b) bentte belirtilen nedenlerle birleştirilen davanın davacısı yararına BOZULMASINA, (2-a) bendinde açıklanan nedenlerle birleştirilen dava davacısının öteki temyiz itirazlarının reddine, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2010/32163, Karar No: 2010/30512, Tarih: 16.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/32163 E.  ,  2010/30512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakoca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3175, Karar No: 2012/34853, Tarih: 20.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3175 E.  ,  2012/34853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Tefhim edilen kısa kararda, sanığa hükmolunan gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2, 3. madde ve fıkraları uyarınca bir günü 20 TL'den 400 TL adli para cezası olarak tayin edilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm kısmında bu hususun gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli kararın hüküm kısmına 5237 sayılı TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası uygulamasına ilişkin bölümden sonra gelmek üzere “Sanığın ekonomik ve diğer şahsı halleri göz önüne alınarak TCK.nun 52/2-3 madde ve fıkraları gereğince hakkında gün karşılığı tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL hesabı ile 400 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” ibaresinin ilavesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 24 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 20 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 400 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.