muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23570, Karar No: 2024/3214, Tarih: 13.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23570 E.  ,  2024/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/690 E. 2016/311 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, mesajların karalama amaçlı gönderildiğine, katılanın ticari itibarının sarsıldığına, hukuka aykırı kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın çocuğunun katılanın işletmecisi olduğu kreşe gittiği, sanığın çocuğu kreşten aldığında uykulu halinden duydukları endişe üzerine çocuğa uyutucu mahiyette ilaç ve kimyasal maddeler verildiğine dair velilerin dahil olduğu watsapp grubunda paylaşımlarda bulunduğu iddia edilmiş; ancak Yerel Mahkemece sanığın eyleminin hakaret kastına yönelik olmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda; sanığın diğer velilerin bulunduğu sosyal paylaşım uygulaması grubunda paylaştığı yazıların eleştiri niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2286, Karar No: 2023/3183, Tarih: 23.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/2286 E.  ,  2023/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesi 2021/179 Esas sayılı davasıyla İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi 2020/145 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 gün ve 2021/179 Esas ve 2022/316 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13679, Karar No: 2011/20384, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13679 E.  ,  2011/20384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2087, Karar No: 2020/11910, Tarih: 09.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/2087 E.  ,  2020/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma (sanık ... hakkında bir kez, diğer sanıklar hakkında üçer kez), tehdit (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : İhaleye fesat karıştırma suçundan tüm sanıklar hakkında beraat, tehdit suçundan sanık ... hakkında mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

İhaleye fesat karıştırma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, CMK'nın 260/1 ve 3628 sayılı Yasanın 18. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında bahse konu suçtan açılan kamu davalarına CMK'nın 237/2. maddesi hükmü uyarınca katılmasına, incelemenin sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafin, tüm sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ... ve katılan ... vekillerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tüm sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar ... ve Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Cezaevinde olan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın son oturuma getirtilmeyerek yokluğunda karar verilmek suretiyle CMK'nın 193 ve 196/2. maddelerine aykırı davranılması ve savunma hakkının kısıtlanması,

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1549, Karar No: 2015/2169, Tarih: 18.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1549 E.  ,  2015/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın borcu karşılığında katılana verdiği suça konu senedi olay günü yırttığının iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek suça konu senedin düzenlenmediğini beyan etmesine karşın tanık ...'ın beyanında söz konusu senedin kendisi tarafından düzenlendiğini sanığın borçlu kısmındaki yazı ve imzayı attığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, suça konu senedin ödeyecek bölümündeki yazı ve rakamların sanığın el ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanıkların sadece kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4945, Karar No: 2022/21010, Tarih: 27.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4945 E.  ,  2022/21010 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafisi, katılan vekili, Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Düşme, bozma

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2013 tarihli ve 2013/9226 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2011 takvim yılında Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan da dava açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin temyizinin sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarından, sanık ... hakkında 2010 takvim yıllarından kurulan beraat hükümlerine, sanık ... müdafisinin temyizinin sanık hakkında 2007 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmüne, Cumhuriyet Savcısının temyizinin ise sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu, sanık ... hakkında 2012 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında 2007 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin ve 2008, 2009, 2010 takvim yıllarından ve sanık ... hakkında 2010 takvim yılından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu olan 30.04.2013 tarihli ve 2013/9226 Esas sayılı iddianame ile 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi gereğince "2007, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mütalaaya aykırı olarak "2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan açılan davada Mahkemece mütalaaya uygun ancak iddianameye aykırı biçimde karar verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında;

Sanıklara yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, sanık ... için 2009 ve 2010, sanık ... hakkında 2010 takvim yılından kurulan beraat hükümlerine yönelik, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 07.08.2013 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 25.10.2013 tarihlerinden; sanık ... hakkında 2007 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmü ile 2008 takvim yılından kurulan beraat hükümlerine yönelik aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet Savcısının temyizinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5451, Karar No: 2015/45808, Tarih: 09.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/5451 E.  ,  2015/45808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan ile sanığın anne oğul oldukları, sanığın babasının 22.02.2011 tarihinde vefat etmesinden sonra miras olarak kalan daireyi 2012 yılı içerisinde 62.000,00 TL' ye satıp bu parayı yakınan anne üzerine bankaya yatırdıkları, son dört yıldır uyuşturucu bağımlısı olan sanığın, annesini ölümle tehdit ederek ve kollarından tutup sıkmak ve vurmak suretiyle para istediği ve annesini zorlayarak bankadan para çekmesini sağladığı ve en son olay günü yakalama tutanağına göre, Cumhuriyet Mahallesi ... Sanayi içerisinde faaliyet gösteren Finans Bankasına götürerek tekrar hesaptan para çekmesi için annesini zorladığı sırada, emniyet güçlerince yakalandığı, sanık aşamalardaki ifadesinde, yağmaya konu paranın babasından miras olarak kalan dairenin satışından payına düşen para olduğunu belirttiği, yakınan ise aşamalardaki ifadesinde, sanığa her gün ortalama 100,00 TL para verdiğini ve bankada kalan paranın 250,00 TL kaldığını belirterek sanığın daire satışı nedeniyle payına düşen paranın kalmadığını belirtmesi karşısında, yakınanın, daire satışı nedeniyle elde edilen paranın yatırıldığı belirtilen Cumhuriyet Mahallesi ... Sanayi içerisinde faaliyet gösteren Finans Bankasına 2012 yılında itibaren ne kadar para yatırıldığı ve olay günü hesapta ne kadar para bulunduğu sorularak sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit ve kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı araştırılması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5390, Karar No: 2016/5352, Tarih: 31.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5390 E.  ,  2016/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında katılan ...'ya yönelik), tehdit (sanık ... hakkında katılan ... ile katılanlara yönelik iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılanlar ... ile...'e yönelik 25.04.2011 tarihli iddianameyle tehdit suçundan açılan davada kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'nin eşi... ile katılan ... arasında gönül ilişkisi olduğunu öğrenmesi ve aynı apartmanda komşu olmaları nedeniyle ...'nun anne, baba ve kardeşi olan katılanları kastedip onlara duyuracak şekilde yüksek sesle "bu binadan taşınmadılar, binayı onlara dar edeceğim, oğulları cezaevinden yeni çıkmış, onu tahrik edip cezaevine göndereceğim" şeklinde 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2.cümlesinde yer alan tehdit suçunu işlediği olayda, katılanların sanık ...'ye yönelik haksız eylemi olmadığından sanık hakkında aynı Kanunun 29. maddesinin tartışılması gerektiğine ilişkin tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında birleşen davaya konu 02.05.2011 tarihli iddianame ile katılan ...'ya yönelik tehdit ve sanıklar Murat ile Huriye haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'nin katılan ... ile eşi ...arasındaki görüşmeleri ve mesajlaşmaları öğrenmesi sonrasında katılan ... ile ...'ın, sanık ... ile görüşmek üzere iş yerine gittikleri, sanık ...'nin zorlaması ile katılan ...'nun ...'nin ayaklarına kapanarak özür dilediği, bu anın sanık ...'nin kardeşi olan diğer sanık ... tarafından görüntülü kayda alındığı, sanıklar ... ve ...'ın daha sonra katılan ...'ya "...'dan uzak duracaksın, annen ve baban evi boşaltacaklar aksi halde kaydedilen görüntüleri eşine, annene ve babana gösteririz" şeklinde sarf ettikleri sözlerin 5237 sayılı TCK'nın 107/2. maddesinde yer alan ve "Kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması" şeklinde tanımlanan şantaj suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık ... hakkında tehdit suçundan hüküm kurulması,

Sanıkların katılan ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri ile sanık ...'nin ...'ya yönelik şantaj eyleminin, ... ile ...'nin eşi ...arasında yaşanan gönül ilişki nedeniyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında haklarında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Sanıkların katılan ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri ile sanık ...'nin ...'ya yönelik şantaj eyleminin, ... ile ...'nin eşi ...arasında yaşanan gönül ilişki nedeniyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında haklarında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14883, Karar No: 2009/207, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14883 E.  ,  2009/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 23.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, Sivas Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 17.01.2006 tarihli dava dilekçesi ile 248 parsel sayılı taşınmazın zilyetlik şartları oluşmadığından davalılar adına tescil edilmesinin doğru olmadığını, bu nedenle kaydının iptali ile tescil isteminde bulunmuş, davalılar davanın reddini savunmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesince taşınmazın değerinin 2.600,00. YTL olduğundan görevsizlik kararı verilerek, Sulh Hukuk Mahkemesine gönderme kararı verilmiş, Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise taşınmazın değeri 10.500,00.YTL. olduğu böylece Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı verilmiş, karar görev uyuşmazlığının giderilmesi için davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerin görev konusunu düzenleyen HUMK’nun 1.maddesi gereğince de görev dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise görevli mahkemenin tespitinde davanın açıldığı gündeki değerin esas tutulması gerekir. Diğer yandan, taşınmazların aynına ilişkin davalar münhasıran sulh mahkemelerinin görevini tayin eden 8.madde kapsamında da değildir. Bütün bunlar dışında taşınmazlara ilişkin görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu tartışmasızdır.

Eldeki davada, davaya konu taşınmaz başında Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan keşifte yerel bilirkişiler ... ortak beyanlarında taşınmazın dönümünün 500,00. YTL. ettiğini, ... bilirkişisi Muharrem ... ise 01.10.2007 tarihli raporunda taşınmazın dava tarihi itibarı ile değerinin 0,51 YTL/m² olduğunu buna göre, 5200 m² olan taşınmazın değerinin 2.600,00. YTL olduğunu bildirmiş, mahkemece rapor doğrultusunda görevsizlik kararı verilmiştir. Görevsizlik kararı ile dosya kendisine gelen Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise dosyada mevcut Sivas Belediye Başkanlığına ait 04.....2006 tarihli yazı uyarınca taşınmazın tahmini alım satım m² rayiç değerinin 2 YTL/m² olduğu buna göre taşınmazın değerinin 10.500,00.YTL. olduğu ve Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırın üzerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

Davada mahkemelerin görev sorununun çözümünde uygulayacakları kriterin tespiti konusunda çelişki çıkmıştır. Öncelikle çelişkinin giderilmesi için mahkemece taşınmaz başında keşif yapılmalı sonucuna göre kamu düzeninden olan görev hususu tespit edilmeli, davanın değer itibarı ile Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi kapsamında olduğu belirlenirse Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yargılamaya devam edilmeli ve dava esastan karara bağlanmalı, aksi halde davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu anlaşıldığı takdirde görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.