muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26351, Karar No: 2014/4674, Tarih: 26.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/26351 E.  ,  2014/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/09/2013

Numarası : 2011/91-2013/472

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde acil tıp teknisyeni olarak çalışırken hamile olduğunu işyerine bildirdikten sonra kendisinin daha önce hiç çalışmadığı kardiyoloji servisinde görevlendirilerek, işverenin, kendisine haklı fesih nedeni yaratma çabasına girdiklerini ve sonrada iş akdini haksız olarak sonlandırıldıklarından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin bir hastayı taburcu ederken alması gereken tamponu almadan taburcu ettiğini, bu nedenle hastanın yaşamsal tehlike geçirdiğini iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, acil tıp teknisyeni olan davacının hemşire olarak istihdam edilmesinin hatalı olması nedeniyle iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı acil tıp teknisyenidir. Mahkemece, duruşmada bilirkişi olarak bilgisine başvurulan Hemşirelik Yüksek Okulu öğretim görevlisi doktor Serap Torun’un beyan ettiği üzere, hemşireler tüm bölümlerde çalışabilecek donamıma sahip olup, hangi bölümde çalıştıklarının fark etmeyeceği, her bölüm için ayrı ayrı eğitim verilmesi gerekmediği gibi, hastanede tıbbı müdahale nedeniyle takılan her tür malzemenin da taburcu olurken çıkartılmasının gerektiği, ancak doktorun bizzat çıkartılmaması talimatı olan malzemelerin kalması gerektiği ve tüm hemşirelerinde bunu bildiği tıp teknisyeni olan davacınında bunu bilmesi gerektiği açıktır. Davalı tanığı doktor F. F..’ın beyanında, anjiyo olan hastaya kanama olmaması için konulan tamponun, taburcu olurken alınması konusunda gerekli talimatın verildiğini bildirmiştir. Tüm dosya kapsamına göre, kendisine verilen görevi ağır derecede savsayarak bir hastanın yaşamsal tehlike geçirmesine sebep olan davacının iş akdinin feshi, işveren açısından haklı nedene dayanmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalıya iadesine, 26/2/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11201, Karar No: 2016/17962, Tarih: 22.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11201 E.  ,  2016/17962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Tazminat bedelleri ile uygulanacak faiz tarihlerine ilişkin olarak yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,

2-Davanın mahiyeti ve dava konusu taşınmazın tek oluşu nazara alınarak davalılar yararına tek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yeralan 1., 2. ve 3. bentlerin tamamının çıkartılmasına, yerlerine 1. Bent olarak (Asıl dava yönünden 84.282,60-TL'nin 27.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak karar başlığında 2 ile 12. sıra arasında yeralan kök muris Gülçin Gök ile Gülçin Gök mirascısı muris Mehmet Gümük mirascıları davacılara ödenmesine), 2. bent olarak (Birleşen 2012/171 Esas sayılı dava yönünden 362.164,88-TL nin 21.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak karar başlığında 17 ile 25. sıra arasında yeralan kök muris Gülçin Kök mirascısı muris Halil Gök mirascıları davacılara ödenmesine) 3. bent olarak (Birleşen 2012/179 Esasa sayılı dava yönünden 90.541,22 -TL nin 28.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden alınarak karar başlığında 1. sıra ile 13 ve 16. sıra arasında yeralan kök muris Gülçin Gök mirascısıları davacılara ödenmesine) bentlerinin eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7-8 ve 9. bentlerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11903, Karar No: 2013/10497, Tarih: 04.07.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11903 E.  ,  2013/10497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

1- ... Tapu Müdürlüğü'nün 02.12.2011 tarih ve 1975 sayılı yazısı ile davaya konu 302 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının bulunamadığı bildirilmiştir. Nizalı parselin kadastrosunun 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu hükümleri uyarınca yapıldığı anlaşılmaktadır. Kadastro ve Tapu Tahriri Nizamnamesi'nin 36. maddesi uyarınca kadastrosu tamamlanan taşınmazlara ilişkin tüm evrak ve belgelerin mahalli Tapu Müdürlüğü'ne devrolunacağı düzenlenmiştir. Anılan hüküm dikkate alınarak, Mahkemece Kilis Tapu Müdürlüğü'ne yeniden yazı yazılması, arşiv, kayıt ve defterler üzerinde titizlikle inceleme yapılarak parselin kadastro beyannamesi ve eklerinin onaylı ve okunaklı örnek ya da fotokopisinin getirtilmesi, varsa dayanağı bulunan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm revizyonları ile birlikte Tapu Müdürlüğü'nden istenilmesi, mal sahibi sicilinin incelenerek parsele revizyon gören tapu kaydının bulunup bulunmadığının saptanmaya çalışılması,

2- Kadastro Müdürlüğü'ne yazı yazılarak kadastro beyannamesinin onaylı örneğinin bulunup bulunmadığının sorulması, yoksa defter ve belgeler incelenerek parsele herhangi bir tapunun revizyon görüp görmediğinin belirlenmesi, kaydın Tapu Müdürlüğünden ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte getirtilerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkeme'ye İADESİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9138, Karar No: 2016/7644, Tarih: 02.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9138 E.  ,  2016/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ...'nun yönetim kurulu başkanı, sanık ...'in yönetim kurulu başkan yardımcısı, sanık ... 'in ise şirket müdürü olduğu ... Şirketi'nin faaliyette bulunduğu "..." isimli geminin kaptanının sanık ... olduğu, gemide balık üretimi ve işlemesinin yapıldığı, su ürünleri mühendisi olan ölenin de anılan gemide balık üretimi ve işlenmesinde, havuzların dip temizliğinde, teknik arızaların giderilmesinde (balık pompası arızası, oksijen tertibatı arızası..), yetiştiricilik ile ilgili yemleme takibinde, hasat ve gece nöbeti işlerinde görev yaptığı, olay tarihinde ölenin, derinliği 9 metre olan 8 numaralı tankın zemininden 5-10 cm yukarıda bulunan ve ağız kısmı yaklaşık 30-40 cm çapında olan emiş borusundan balıkların hasat alanına aktarımının yapıldığı sırada, ölenin baş kısmından dirsek kısmına kadar olan bölümünün emiş borusuna girmesi sonucu hyoid kemik kırığı, omurga ayrılması ile iç organ yaralanması ve mekanik asfiksi neticesinde öldüğü olayda, 23.02.2008 tarihinde olay yerinde yapılan incelemede, teknik bilirkişi tarafından, ölen ve ölen ile olay günü birlikte içi balık dolu tanka dalan tanık ...'ın, dalış aletlerinde herhangi bir sorunun olmadığı ve dalışa elverişli olduğunun tespit edildiği, tanık ...'ın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişleri tarafından alınan ifadesinde, su ürünleri mühendisi olduğunu, gemide alabalık yetiştiriciliği yaptıklarını, balık yetiştirilen ve derinliği 9 metre olan tanklarda dalgıç olarakta görev yaptıklarını, gemide bu şekilde çalışan 4 mühendis bulunduğunu, olay günü, ölenin kendisine balık pompası ile deneme yapmaları gerektiğini söyleyerek kendisi ile dalmasını istediğini, balık pompasını, canlı cansız balığı bir havuzdan diğerine aktarmak için kullandıklarını, olay günü de 8 numaralı tanktan balıkları hasat bölümüne aktarmak için tanka dalıp balıkları pompadan geçirmek için yaptıkları ilk denemede vakum gücü ile havuz büyüklüğünün orantısız olması nedeniyle başarısız olduklarını, alabalıkların akıntıya karşı yüzme eğilimi olduğundan ve havuzun büyüklüğü sebebiyle balıkların geçişinin mümkün olmadığını, daha önceki denemelerde bilgisayar kontrollü bıçak valflerde balık ölümlerinin fazla miktarda olduğunu, ölmeden geçenlerde ise oluşturulan vakum etkisi ile pul dökülmesi gibi biyolojik değişimler meydana geldiğini, emiş borularında vakumun belli aralıklarla olduğunu, bir müddet sonra otomatik olarak kesildiğini ve vakumun bilgisayar ile ayarlandığını, ikinci denemede de başarılı olamayınca ölenin tanktan çıkarak kontrol odasına gittiğini 5- 10 dk sonra gelerek aynı işlemi tekrarlayacaklarını söylediğini, tanka tekrar daldıklarında maskesinin su almaya başlaması üzerine kendisinin su yüzeyine çıktığını, maskesini düzeltip tank dibine indiğinde ise, ölenin baş kısmından dirseklerine kadar emiş borusuna girmiş olduğunu ve sıkıştığını gördüğünü beyan ettiği, olay nedeniyle alınan 16.04.2010 - 15.01.2012 ve 10.05

.04.2010 - 15.01.2012 ve 10.05.2013 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporlarda, sanık olan gemi kaptanı ve şirket yetkililerinin, Balıkçı Gemilerinde Yapılan Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkındaki Yönetmelik, uluslararası çalışma örgütü sözleşmesine taraf olan Türkiye'nin imzaladığı Gemi Adamlarının Hastalanması, Yaralanması yada Ölümü Halinde Armatörün Sorumluluğuna ilişkin Sözleşme ve 4857 sayılı İş Güvenliği Kanunu çerçevesinde sorumlulukları değerlendirilerek, balıkçı gemilerinde yapılan çalışmalarda sağlık ve güvenlik önlemlerini sağlayamadıkları ve iş güvenliğine dikkat etmedikleri gerekçeleri ile sorumlu oldukları belirtilmiş ise de, anılan gemide hareketli sistemlerde balık yetiştiriciliğine ilişkin projenin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'ndan istenip, projenin dosyaya celbi sağlandıktan sonra ölen ve diğer görevlendirilenlerin mühendis olmaları da değerlendirilmek suretiyle sanıkların projeye uygun hareket edip etmedikleri ile anılan faaliyet alanındaki görev ve sorumluluklarının tespiti konusunda yeniden bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumu hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Katılanlar vekilinin hükümden sonra 15/09/2014 havale tarihli dilekçesinde, katılanların zararlarının karşılandığını ve sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında, TCK'nın 50. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ..., ... ve ... müdafi ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16348, Karar No: 2023/1239, Tarih: 14.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16348 E.  ,  2023/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2667 E. 2019/321 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun kabulüyle hükmün bozulmasına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2018 ..., 2017/712 Esas ve 2018/214 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.02.2019 ..., 2018/2667 Esas 2019/321 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle,sanığın iltisaklı dernek vakıf üyeliğinin ve dergi, gazete aboneliğinin bulunmadığına, ByLock'un sanığın mahkumiyetine yeterli kesin, somut, inandırıcı bir delil niteliği arz etmediğine, savunma hakkının kısıtlanarak yalnızca ByLock tespit değerlendirme tutanağı, HTS kaydı ve CGNAT'a göre hüküm kurulduğuna, mahkemenin eksik araştırma neticesinde karar verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı tarafından gönderilen yazıda yeni ByLock CBS sorgu sonucuna göre sanığın (505) (...) (..) (..) nolu hat ile 13.08.2014 ilk tespit tarihli olarak 35344805482316 ve 35695106844393 IMEI numaralı cihazlarla ByLock haberleşme programını kullandığı belirtilmiştir. ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağına göre sanığa ilişkin profil bilgilerinin; 68886 USER ID, kullanıcı adının zabidin şifrenin as749902 olduğu, sanığın bu şifresinin as bölümünün isminden kaynaklanmış olabileceği (Abidin Sarıışık), kendi doğum tarihinin 1974 çocuklarının doğum tarihlerinin 1999, 2002 olduğu, adı bölümünde abid yazılı olduğu, birden çok kişinin bu ID.yi arkadaş listesine eklediği, bu ID'nin de bir kısmı emniyet mensubu görünen kişileri bylock listesine eklemiş olduğu, mesaj ve mail içeriklerinin bulunmadığı sadece başarılı sesli arama kayıtlarının bulunduğu, dosyaya kayıtlı bu bylock kayıtlarının sanık tarafından bizzat kullanıldığının sabit olduğu görülmüştür. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/68532 soruşturma sayılı evrakında, Garson kod isimli gizli tanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının mahrem emniyet yapılanması kapsamında adli birimlere teslim ettiği dijital materyal içerisindeki veriye ilişkin KOM Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 01.12.2017 tarihli inceleme raporunda; sanıkla ilgili olarak örgüt mensuplarının "FETÖ mensubiyeti olan teslimiyeti sadakati ve bağlılığı en üst seviyede olan kişileri ifade eden" "A5" şeklinde derece vermiş oldukları, yine sanığın kişisel bilgilerinin bu veri içerisinde bulunduğu belirtilmiştir. Emniyet teşkilatında komiser olarak çalışan sanık hakkındaki delillerin bütün olarak değerlendirilmesinde; iddia, sanığın savunması, bylock tespit ve değerlendirme tutanakları, bylock uygulamasının hizmet sunduğu ip adreslerine bağlantının tespitine ilişkin BTK kayıtları, bylock kullanılan cihazın tespitine yönelik turkiye.gov.tr uygulamasından alınan çıktılar itibariyle sanığın münhasıran FETÖ/PDY terör örgütü üyeleri tarafından sisteme şifre ile girilerek kullanılan bylock haberleşme programını kullanması, çocuklarının FETÖ/PDY irtibatı nedeniyle kapatılan okul kaydı, gizli tanık garson tarafından teslim edilen dijital materyal içerisindeki bilgiler itibariyle sanığa terör örgütü mensupları tarafından "A5" (FETÖ mensubiyeti olan teslimiyeti sadakati ve bağlılığı en üst seviyede olan kişileri ifade eden) şeklinde derece verilmiş olması ve tüm dosya kapsamının bütün olarak değerlendirilmesinde sanığın üzerine atılı FETÖ-PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sabit olduğu mahkemece kabul edilmiş ve mahkumiyetine yönelik hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5235 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince adli yargı ilk derece mahkemelerince verilen ve kesin olmayan hüküm ve kararlara karşı yapılacak başvuruları inceleyip karara bağlamakla görevli olan bölge adliye mahkemelerinin, adli yargı ilk derece mahkemelerine ve sulh ceza hakimliklerine nazaran yüksek görevli mahkeme olduğunda tereddüt bulunmamasına, 5320 sayılı Kanun'un 11. maddesinin CMK'nın 23/2 maddesinin uygulanma alanı ile ilgili olmasına, bir karar veya hükme katılan hakimin, yüksek görevli mahkemece bu hükme ilişkin olarak verilecek karar veya hükme katılamayacağına ilişkin aynı yasanın 23/1 maddesi sarahatine ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.02.2014 tarih 1-538, 29 sayılı kararlarına nazaran; soruşturma aşamasında İzmir 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.10.2016 tarih ve 2016/3312 D.İş, 22.03.2017 tarih ve 2017/1438 D.İş ve 21.05.2017 tarih ve 2017/2778 D.İş sayılı kararı ile sanık hakkında tutukluluk halinin devamına karar veren 39888 sicil numaralı hakim Kenan Türkmen'in, mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde (CMK. m. 289/1-a) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.02.2019 ..., 2018/2667 Esas 2019/321 sayılı Kararı sair yönler incelenmeyen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14773, Karar No: 2025/5123, Tarih: 27.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14773 E.  ,  2025/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 22.09.2018-02.04.2019 yılları arasında davalı işyerinde servis elemanı olarak çalıştığının tespitini, davacının işyerinden işyerinin tadilata gireceği belirtilerek çıkarıldığını, işten çıkarıldıktan sonra SGK kayıtlarına baktığında kendisinin sigortasının yatırılmadığını tespit ettiğini, 22.09.2018-02.04.2019 yılları arasında çalıştığının tespitini talep etmektedir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının ihtiyaç olduğunda çağrı üzerine çalıştığını, davacının ... Üniversitesi Arkeoloji Bölümü öğrencisi olduğunu, sürekli ve aralıksız çalışmasının mümkün olmadığını, komşu işyerlerinin ve işyeri kayıtlarının araştırılması gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil SGK vekili, davacının hizmet dökümünde iddia ettiği tarihlerde sigortasının bulunmadığını, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için fiili çalışmanın araştırılması gerektiğini, işyerinin 12.03.2014 yılından itibaren kanun kapsamında olduğunu ve faal olarak kaydının devam ettiğini, bordro tanıkları ve komşu işyeri tanıklarının dinlenilmesi gerektiğini savunmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kısmen kabulü ile ... TC Nolu ... s.sicil nolu ...'ın davalı ... Kimyasal Maddeler ve ... San. Tic. Ltd. Şirketine ait 1510154.35 işyeri s.nolu “... Mah. ... Cad. No:40/A .../İzmir” adresinde kurulu “Kafe ve Kafeterya” işyerinde; 22.09.2018-02.04.2019 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 190 gün çalıştığının ve 190 günlük hizmetinin SGK bildirilmediğinin tespitine, davacının sigorta başlangıç tarihinin 22.09.2018 olarak tespiti yönündeki talebinin talebinde hukuki yarar bulunmaması nedeniyle Reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"A) 1-Fer'i müdahil Kurum vekilinin İzmir 16. İş Mahkemesince verilen 25.01.2022 tarih, 2019/66 Esas ve 2022/54 Karar sayılı ilâmına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,