muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5185, Karar No: 2019/6192, Tarih: 07.10.2019

Davalı Sertrans Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, sigorta poliçesinin teminat verdiği tarihler dışında ödeme yapıldığını, boşaltmanın müvekkili şirket tarafından yapılmadığını, kaldı ki boşaltmanın diğer davalı tarafından yapıldığının davacı tarafından da kabul edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin söz konusu tahliye işlemini yapmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davaya konu emtianın davalı Sertrans firması tarafından taşındığı, gümrükte kontrol işlemleri için araçtaki emtianın indirilmesi sırasına forklift darbesi sonucu bir kısım emtiada hasar meydana geldiği, daha sonra hasar emtia sahibine sigorta şirketi tarafından ödendiği, davacı tarafından düzenlenen abonman sigorta poliçenin vadesinin 22/04/2011 tarihinde sona erdiği, ancak nakliyat emtia sigorta poliçesinin tüm unsurlarını taşıdığı, bilirkişi raporunda sigorta poliçesinin 22/04/2011 tarihi itibariyle kazadan sonra düzenlendiği yönünde görüş belirtilmiş ise de dosya içeriğine göre, dava dışı emtia sahibi şirket alacağını davacı sigorta şirketine temlik ettiğinden davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, oluşan zararın davacının talebinden daha fazla olduğu, davalı Ertürk şirketinin zarar gören emtiayı diğer davalıya ait araçtan indirdiğine yönelik ispata yarar dosyaya herhangi bir delil ibraz edilemediği, davalı Sertrans firmasının taşıyıcı sıfatıyla zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı Sertrans Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti hakkındaki davanın kabulü ile 12.011,00 TL’nin dava tarihi olan 02/04/2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, diğer davalı hakkında daha önce verilmiş olan hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı Sertrans Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve CMR’nin 17/1 maddesi uyarınca, taşımacının, yükü teslim aldığı andan teslim edinceye kadar malın kısmen veya tamamen kaybından ve hasarından sorumlu olmasına, taşımaya konu eşyanın teslim yeri olan Bilecik’e ulaşmadan davalı taşımacının sorumluluğunda bulunduğu sırada hasar gördüğünün sabit olmasına göre, davalı Sertrans Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Sertrans Uluslararası Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan mahkeme hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 615,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Sertrans Uluslararası Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketinden alınmasına, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18097, Karar No: 2015/8861, Tarih: 19.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/18097 E.  ,  2015/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı eczacı ile kurum sigortalılarının ilaçlarını temin amacıyla sözleşme yapıldığını, hakkında düzenlenen soruşturma raporuna göre davalının sözleşmeye aykırı davranarak kurumu 85.226,88 TL zarara uğrattığını , davalı hakkında fesih işleminin başlatıldığını ve yasal başvuruların yapıldığını ileri sürerek 85.226,88 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hakkında yürütülen soruşturma sonucu düzenlenen rapora göre davalının neden olduğu ileri sürülen 85.226,88 TL Kurum zararının tahsili istemi ile açılmştır. Dava konusu soruşturma raporunda, davalının 22 adet reçetedeki ilacı hasta/hasta yakınına teslim edilmediği halde Kuruma fatura edilmesi nedeniyle, 22 adet reçetenin indirimli bedeli olan 52.673,18 TL'nin reçetelerin ödendiği tarih dikkate alınarak yasal faizi ile davalıdan tahsili gerektiği yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu reçete sahibi hastaların kronik böbrek hastası oldukları ve diyalize girdikleri, belirtilen ilaçların davalı eczacı tarafından verildiği ve diyalizden hemen sonra da hasta tarafından kullanıldığı, bu nedenle kurumun zarara uğratıldığından söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece reçete sahibi hastalar tarafından kullanıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; soruşturma konusu reçetelerin sahibi olan ve soruşturma dosyasında beyanı alınan hasta ve hasta yakınları yargılama sırasında dinlenilmemiştir. O halde mahkemece soruşturma dosyasında beyanı alınan hasta ve hasta yakınları tanık sıfatıyla dinlenerek, ayrıca ilaçların diyalizden hemen sonra kullanıldığı kabul edildiğine göre reçete sahibi hastaların reçete tarihleri itibariyle diyaliz merkezinde tedavi görüp görmedikleri ve reçete konusu ilaçların burada kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek ve gerek görülmesi halinde nefroloji uzmanı bilirkişiden de rapor alınmak suratiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şakilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18436, Karar No: 2016/430, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18436 E.  ,  2016/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14619, Karar No: 2015/12266, Tarih: 03.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14619 E.  ,  2015/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2011

NUMARASI : 2010/84-2011/447

Davacı Türkiye Ş. Fabrikaları A.Ş. vekili Avukat Muhittin tarafından, davalı Ö.. B.. aleyhine 14/01/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının muhasebeden sorumlu fabrika müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı ile birlikte görev yapan dava dışı kişilerin 24/06/2008 tarihinde yayınlanan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile ilgili 267 seri no'lu tebliğinin uygulanmaması nedeniyle, çalışanların ücretlerinden hesaplanan gelir vergisi üzerinden tebliğe aykırı olarak fazla miktarda terkin yapıldığını, eksik vergi ödendiğini, vergi dairesine pişmanlık cezası ödenmek zorunda kalındığını, bu cezanını ödenmesine kusurlu hareketleriyle sebebiyet veren kişilerden birinin de davalı olduğunu belirterek, davalının payına düşen kurum zararının ödetilmesini istenmiştir .

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları da nazara alınarak davaya konu zararda muhasebe biriminin dolayısıyla davalının sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından aynı dava sebebine dayanılarak davacı fabrika tarafından muhasebe ve personel servisinde görev yapan kişilere ayrı ayrı dava açıldığı ve paylarına düşen zararın ödetilmesinin istendiği, davacı fabrikanın “ görev ve yetki talimatı”nın bulunduğu, dosya içerisinde bu talimatın tamamının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davaya konu zararın oluştuğu dönemde yürürlükte olan “fabrikanın yetki ve görev talimatı” getirtilip, muhasebe ve personel servislerinin yetki, görev ve sorumlulukları ile bu servislerdeki hangi görevlilerin zarardan sorumlu oldukları ve zararın miktarı net olarak belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1029, Karar No: 2018/2149, Tarih: 07.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1029 E.  ,  2018/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp kaçak bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan ... Fonu ve ... Fonu bedeli, Belediye Tüketim Vergisi ile bu bedeller üzerinden alınan KDV bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 11200149, 11200585, 11202669, 11202736, 11200501, 11200359, 11203018, 11203060 tesisat nolu abonelikler bakımından dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli , iletim bedeli, perakende satış hizmet bedeli , kayıp kaçak bedeli üzerinden alınan ... payı, ... fonu; Katma değer vergisi ile kayıp kaçak bedeli olmak üzere toplam 391.939,23 TL'nin 1.500,00 TL'sinin dava tarihinden 390.439,23 TL'sinin ıslah tarihi olan 03/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak iletim bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile ... Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, ... Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende ... Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile

Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, iletim, dağılım, perakende satış hizmet bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık gününde 07.03.2018 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/834, Karar No: 2015/14469, Tarih: 09.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/834 E.  ,  2015/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/268-2013/269

Davacı G.. M.. vekili Avukat S.. T.. tarafından, davalı A.. U.. aleyhine 11/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kamu hizmeti dolayısıyla verilen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı; mülkiyeti kendisine ait olan... plakalı aracın davalı tarafından kazaya uğratılması nedeni ile hasar bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi marifeti ile belirlenen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; olay tarihi olan 19/09/2011 tarihinde, davalının G.. M.. nezdinde veteriner hekim olarak görev yaptığı esnada, mülkiyeti davacıya ait olan .. .plakalı araç ile G.. G.. ilçesine bağlı F.. Köyünden, Y.. K..istikametine seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek takla atmak sureti ile dere yatağına araçla birlikte devrildiği, alınan bilirkişi raporuna göre davalının %100 kusurlu bulunduğu, davalının idarece talep edilen kurum zararına itirazda bulunulmadığı belirtilerek mahkemece .. TL kamu zararının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Davalı, kamu görevi sırasında kusuru ile zarara yol açmıştır. Davalının veterinerlik mesleği yanında şoförlük hizmeti karşılığında ücret almaması nedeniyle, tazminatın tamamından sorumlu tutulması, hakkaniyet öğesinin kapsam belirlemede dikkate alınmamış olunması sonucunu doğurur. Şu durumda anılan öğe değerlendirmeye katılarak belirlenen tazminattan belirli bir indirim yapılması gereklidir.

Mahkemece; olayın, davalının asli görevi olmayan şoförlük hizmetini ifa ettiği sırada meydana gelmiş olması, olay yerinin coğrafi ve iklimsel özellikleri, yol ve hava şartları ve dosya kapsamındaki diğer olgular gözetilerek T.. 'nın 52/2.maddesi uyarınca uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentde gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentde gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2596, Karar No: 2018/292, Tarih: 07.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2596 E.  ,  2018/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.12.2015 gün ve 2015/434 Esas, 2015/8145 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili alacaklının müflis şirkete peyder pey olmak üzere 1997 tarihinden itibaren çekler verdiğini, toplam çek bedellerinin 61.486.00 TL olduğunu, müflis şirketin kendi iç muhasebe ve denetimlerinde müvekkiline 994.77 m² Halı borcunun bulunduğunun tespit edilip bu hususta müflis şirket yetkilileri ile yapılan görüşmeler sonucu mutabık kalındığını, müflisin talimatı ile dava dışı.... Mobilya tarafından müvekkiline 521.48 m² halının teslim edilip buna ilişkin sevk irsaliyesi, fatura düzenlenip müflis şirkete de ayrıca fatura edildiğini, iflas idaresi tarafından alacaklarını tevsik eden belgeye rastlanmadığından bahisle taleplerinin reddine karar verildiğini ileri sürerek masanın 473.29 m² klasik Atlas Halı bedeli olan 37.863.00 TL'nin kayıt kabulune karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 14.12.2015 tarih ve 2015/434 E., 2015/8145 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20779, Karar No: 2007/19941, Tarih: 31.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20779 E.  ,  2007/19941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eceabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  31.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1857, Karar No: 2015/27976, Tarih: 12.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1857 E.  ,  2015/27976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurun olay tarihinde trafikte takıştıktan sonra araçlarını durdurdukları, mağdurun aracından inerek sanığın aracına doğru gittiği ve açık olan ön kapı camından sanığa yumrukla vurduğu, sanığın da aracının içerisinden ele geçirilemeyen bir bıçakla mağdurun göğüs bölgesine vurduğu, ardından da mağdurun peşinden gidip ele geçirdiği bir taşla mağdurun kafasına vurmak suretiyle mağduru yaraladığı anlaşılmakla, mağdurdaki yaralanmalardan yalnızca göğüse nafiz kesici-delici alet yaralanmasının mağdurun yaşamını tehlikeye düşürmesine, sanığın aynı bıçakla mağdurun peşinden gidip bıçakla eylemine devam etme imkanı varken bıçağı kullanmamasına, sanığın suçta kullandığı taşın ele geçirilememesi nedeniyle öldürmeye elverişli olup olmadığının tespit edilememesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği sabit olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.