muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12723, Karar No: 2011/1484, Tarih: 14.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/12723 E.  ,  2011/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 498 ada 1 parsel sayılı taşınmazı hiçbir yasal hakka dayanmaksızın davalıların işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Çekişmeli 1 sayılı parselde davacının paydaş olduğu, davalının ise kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum göz önünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Ne var ki, mahkemece yukarıdaki ilkeler doğrultusunda bir inceleme yapılarak davalıların, davacı parseline bir tecavüzü olup olmadığı saptanmış değildir.

Hal böyle olunca yeniden 3 kişilik bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak davalıların davacı taşınmazına bir elatması olup olmadığının duraksamaya yol açmayacak şekilde saptanması, bilirkişilere, keşfi izlemeye ve infazı sağlamaya olanaklı kroki düzenletilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli nitelik taşımayan rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12307, Karar No: 2007/790, Tarih: 29.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/12307 E.  ,  2007/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ               : Soma İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2005

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre   davacının tüm, davalının  sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu beden iş gücü kaybına uğrayan davacının  maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne  karar verilmiştir.

Uyuşmazlık pasif döneme ilişkin zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Bilinmeyen dönem kazançlarına mevcut veriler dikkate alınarak yıllık olarak %10 artırılıp, %10 iskontoya tabii tutulacağı 60 yaşına kadar aktif dönemde 60 yaşından sonra bakiye ömrüne kadar pasif dönemde elde edeceği kazançların her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.  Oysa karara esas 15.07.2005 tarihli hesap raporunda pasif devre   zararının   yukarıda   açıklanan   ilkeleri   içermediği görülmektedir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının PMF yaşam tablosu’ndan bakiye ömrünün 34,29 yıl olarak tesbit edilmiş olduğu, kaza tarihinde 34 yaşında olan davacının 60 yaşını doldurduğu  2025 yılından sonra  2038 yılı ile 2056 yılları arasında 18 yıl pasif zarar dönem hesabı yapıldığı görülmektedir. Davacının PMF yaşam taplosuna göre 60 yaşını doldurduğu 2025 yılından sonra bakiye ömrünün 8,29 yıl olarak tesbit edilmesine karşılık 18 yıl üzerinden hesaplama yapıldığı, bilirkişi raporunun yukarıdaki ilkeler içermediği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı görülmektedir.

Yapılacak iş; hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler dikkate alınarak pasif dönemin 8,29 yıl  olduğu kabul edilerek , sigortalının zararını yeniden belirlemek, belirlenen bu zarardan hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre, SSK. Başkanlığınca hesaplanarak bildirilen sigorta gelirleri peşin sermaye değeri indirilmek, talep edilen miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 29.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1086, Karar No: 2016/7526, Tarih: 18.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/1086 E.  ,  2016/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin verilen kararlarda, öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sabıkasız olan sanıklar hakkında, öncelikle CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili objektif ve subjektf koşullar yönünden bir değerlendirmede bulunulup, oluşacak sonuca göre TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yerine, aksi yönde uygulama yapılıp "sanıklar kişilikleri dikkate alınarak takdiren CMK 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmaması,

2-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanıklardan Seher ve katılanlardan ... arasında devam eden boşanma davasının görüleceği olay günü, katılanlardan ...'in kendilerine küfür etmesi üzerine, olayı katılan ...'in ailesine anlatmak için, sanık ...'in babası diğer sanık ... ile birlikte anne oğul olan katılanların oturduğu kafeteryaya giderek "size burayı dar ederiz, ayağınızı keseriz" biçiminde tehdit ettiği iddia edilen olayda, hangi sanığın hangi tehdit sözünü ne şekilde katılanlara yönelttiği, sanıkların arasında birlikte tehdit fikir ve irade birliğinin ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle, TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38139, Karar No: 2021/6005, Tarih: 25.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/38139 E.  ,  2021/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirketlerden ... Solvent şirketinin diğer katılan Jontimpex firmasının ana bayii olarak yurt dışından ithal edilen çeşitli kimyasal maddelerin Türkiye’deki dağıtımını yaptığı, sanığa ait Flu Boya limited şirketi ile aralarında 2002 yılı Kasım ayından 2006 yılı Kasım ayına kadar ticari ilişki bulunduğu, eskiye dayalı güvenden kaynaklanan alım satımda sanığın, ... A.Ş. ile mal teslimi ve fiyatın teyidinden sonra Türkiye İş Bankası Kurtköy şubesi aracılığı ile yurt dışında yerleşik diğer katılan Jontimpex şirketine fatura bedelini yine yurt dışı hesabına transfer ettiği, buna ilişkin transfer makbuz ve evraklarını ise faks aracılığı ile ... şirketine bildirdiği, bu aşamadan sonra gümrük işlemlerin yapılması için gerekli yetki belgesi ve evrakların sanıktan alındığı, taraflar arasında 2002 yılından 2006 yılı Kasım ayına kadar ticari ilişkinin bu şekilde devam ettiği, ancak bu tarihte İsviçre Kökenli Jontimpex firmasının, ... şirketi ile irtibata geçip transfer bedelleri ile ilgili sorunlar başladığını bildirdiği, ...’a faks ile iletilen ödeme belgelerinde açıklanan paranın hesaba yatmadığının tespit edildiği, İş Bankası Kurtköy şubesi ile yapılan yazışma sonucunda ise; 26.6.2006, 13.10.2006, 05.07.2006, 21.09.2006, 20.06.2006, 13.09.2006, 12.07.2006, 01.11.2006 tarihlerini kapsayan 8 adet para transferine ilişkin makbuzların yapılan incelemesinde, muhatap banka tarafından düzenlenmediği, imzaların da şube yetkililerince atılmadığının anlaşıldığı, bu şekilde katılan şirketlerin kimyasal malzemeleri sanığa teslim etmelerine rağmen karşılığını alamamalarından ötürü toplam 483.469 Amerikan Doları zarara uğradıklarının iddia edildiği olayda;

Dairemizin 09/05/2016 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere sanığın söz konusu belgelerin kendisi tarafından düzenlenmediğine ve yanında çalışan müdür olarak görev yapan ... isimli kişinin bundan sorumlu olduğuna dair savunmada bulunduğu yapmış olduğu araştırmada Ahmet’in gerçek isminin Teoman olup baba adının da .. olduğunu belirterek katılan şirketten sahte ödeme belgesi mal alan kişinin de bu kişi olduğunu bu malı şirketin teslim almadığını belirtmiş olması karşısında maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, öncelikle sanıkla katılan şirket arasında, söz konusu paranın gönderilmesine esas olan ticari ilişkiye dair belgelerin getirtilerek, sanığın, suça konu malları, hangi tarihte ve ne şekilde teslim aldığı, teslimatın kim tarafından kime yapıldığı UYAP kayıtlarından yapılan incelemede ... isimli baba adı ... olan T.C. Kimlik numarası ... olan kişinin olup olmadığının araştırılarak sanık ile usulüne uygun olarak yüzleşirme işleminin yapılması, şirkette çalışan şahıs olması halinde tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, yine söz konusu malların teslimi ya da paraların gönderilmesi noktasında sanığın bir yetkisinin veya dahlinin bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması ve sahte olduğu belirtilen makbuzlardaki isimleri geçen kişilerin dinlenilmesi, ilgili bankaya yazı yazılarak, sanığın şirketinden yapılan ödemelerin daha önce kimin talimatı veya imzasıyla yapıldığının açık bir şekilde sorulması ile sahte olduğu belirtilen belgelerin banka yetkilileri tarafından düzenlenme ihtimalinin olup olmadığının araştırılması ve buna dair kayıtların dosyaya konulması, sanığın sahte ödeme belgeleri ile katılan şirketten mal alınmadığını savunmuş olması nedeniyle şirket ticari defter, belge ve kayıtların bilirklişi marifetiyle incelenmesi toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1889, Karar No: 2008/2947, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1889 E.  ,  2008/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2007

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında  % 12,20 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 19.06.2007 gün ve 1244 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 20.05.1998 tarihinde % 0,00 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 12,20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22234, Karar No: 2014/6357, Tarih: 31.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22234 E.  ,  2014/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/2-2013/471

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 12.12.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi vc manevi tazminat zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 11.792.02 TL maddi tazminat ile 13.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Tazminatın saptanmasında zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermcyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, hükme esas alınan hesap raporunda maddi zarar belirlenirken esas alınan ücretin anlaşılamadığı bu nedenle Yargıtay denetimine elverişli olmadığı açıktır.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda yeniden hesaba ilişkin rapor almak, bilirkişice belirlenen zarar miktarından Kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet eden kısmını tenzil etmek çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10, Karar No: 2024/1053, Tarih: 06.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/10 E.  ,  2024/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/521 E., 2014/149 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2011/521 Esas, 2014/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine dair Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 28.06.2021 tarihli ve 2017/9441 Esas, 2021/5976 Karar sayılı kararı üzerine 08.04.2014 tarihli kesinleştirme şerhi ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 tarihli ve 2022/15376 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/138087 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve KYB-2022/138087 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetildiğinde, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/09/2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında "sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açılması, "sahte fatura kullanma" suçundan ise açılmış bir davanın bulunmaması karşısında, ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve "sahte fatura düzenleme" suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "2010 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan hüküm kurulmasında,

2-Kabule göre de,

213 sayılı Vergi Usûl Kanunu'nun 367. maddesi gereğince, dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, ancak mütalaa ve vergi suçu raporu olmayan "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulmasında,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

2-Kabule göre de,

213 sayılı Vergi Usûl Kanunu'nun 367. maddesi gereğince, dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, ancak mütalaa ve vergi suçu raporu olmayan "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulmasında,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un Kaçakçılık Suçları ve Cezaları başlıklı 359 uncu maddesinin (b) bendi, "...Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir.", aynı Kanun'un 367 nci maddesinin birinci fıkrası, "Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." şeklindedir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme ile kamu davasının sınırları ortaya konulmaktadır.