muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5330, Karar No: 2023/4704, Tarih: 14.06.2023

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret veya iftira suçunu oluşturur. Somut olayda sanık kendisi hakkında rüşvet almak suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, muhtarlar hakkında rüşvet teklif ettikleri ve makbuz almadan nasıl köy parasını harcadıklarını vs. belirterek suçlamalarda bulunmuştur. Sanığın kolluğa verdiği dilekçedeki beyanlarının 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13293, Karar No: 2011/5615, Tarih: 09.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13293 E.  ,  2011/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.03.2009 tarih ve 2006/688-2009/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı olarak sigorta ettirene ödeme yapıldığını ve onun haklarına halef olunduğunu, rizikonun davalı taşıyanın kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek 3.661,40 TL tazminatın 31.08.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, hasarın hatalı yüklemeden kaynaklandığını, şirketlerinin sorumlu olmadığına dair sigortalı tarafından yazı verildiğini, zarardan müvekkilinin sorumlu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, istiflemenin gönderene ait olmasının taşıyıcı davalının sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, 30 kg vişne suyunun taşıma sırasında hasarlandığının belirlendiği, varillerin de hasarlı olduğu, 30 kg dışında diğer varillerdeki vişne suyunun yeniden ambalajlanması sırasında meydana gelen dökülmenin taşıma sırasında meydana gelen zarar olmadığı, zararın taşıma sırasında meydana gelen vişne suyundaki zayi olan miktarla sınırlı olduğu, varillerin de taşınan eşya niteliğinde olmadığığından bedelinin taşıyandan tazminat olarak talep edilemeyeceği, davalının sadece zayi olan 30 kg vişne bedelinden sorumlu olduğu, kg fiyatının 2.30 Euro olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, taşınırken zayi olduğu belirlenen 30 kg miktarındaki vişne suyunun 2.30 Euro kg bedeli karşılığı ödeme tarihindeki Euro karşılığı 114.18 TL tazminatın 31.08.2005 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sırasında meydana gelen sigortalı emtiadaki hasar nedeniyle sigorta ettirene ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, taşıma sırasında hasarlanan 30 kg vişne suyu bedelinin tahsiline karar verilmiştir. CMR konsorsiyum hükümlerine tabi taşıma sırasında vişne suyunun depo edildiği varillerin hasara uğradığı ve bir kısmının içindeki vişne suyunun zayi olduğu sabittir. Varillerin de bu şekilde taşındığı ve varillerdeki hasarın da taşıma sırasında meydana geldiği dikkate alınarak hasarlı olan variller tespit edilip, varillerdeki hasarın da tazminine karar verilmesi, gene varillerdeki hasar nedeniyle bu varillerdeki vişne suyunun başka ambalajlara naklinin gerekip gerekmediği ve bu nakil sırasında kısmen zayi (fire) meydana gelip gelmeyeceği araştırılarak sonucuna göre bu miktarın da hesaplanıp tazminine karar verilmesi gerekirken, yalnızca 30 kg vişne suyunun zayi olduğu, vişne suyunun taşındığı varillerdeki hasarın taşınan emtianın varil olmadığı ve varillerdeki vişne suyunun başka ambalajlara nakli sırasındaki firenin taşımadan kaynaklanan zayi olmadığı gerekçesiyle bu zarar iddialarına ilişkin tazminat taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18546, Karar No: 2015/3748, Tarih: 18.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18546 E.  ,  2015/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2013/137-2014/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin parasını ... mevduat olarak yatırdığını kendisinin bilgisi dışında . ... hesabına ve daha sonrada genel müdürlükteki ana hesaba aktarıldığını, müvekkilinin kandırılmak suretiyle bazı evrakları imzaladığını, paralarının verileceği söylenerek uzun süre müvekkilinin oyalandığını ileri sürerek asıl alacağının 29.100 USD olduğunu fazlaya ilişkin alacakları ve faiz hakları saklı kalmak kaydiyla 5.000 USD'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir, yargılama sırasında .... dışındaki davalılar için davayı takip etmediğini beyan etmiştir.

...vekili; davacının imzalı talimatı ile havalenin gerçekleştirildiğini, sorumluluğunun söz konusu olmadığını, yeterli araştırma yapmayan davacının kusurlu olduğunu, sorumluluğun ...ye ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; husumet ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; husumet, zamanaşımı itirazlarında bulunmuş, borcu üstlenmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; borcu üstlenmediklerini, asıl muhatabın ... olması geretiğini ve ... aleyhine hüküm kurulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak; davalı .... aleyhine açılan davanın kabulü ile 5.000 USD nin davalı ....den tahsili ile davacıya ödenmesine; davalılar ... aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine; davalılar ... İflas idaresi, ...,... aleyhine açılan davanın HMK 150/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan harçların talebi halinde iade edileceğinin tabii bulunmasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı .... vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan harçların talebi halinde iade edileceğinin tabii bulunmasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ....'ye iadesine, fer'i müdahil ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2969, Karar No: 2014/6208, Tarih: 01.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2969 E.  ,  2014/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/245740

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/256 (E) ve 2012/248 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Eczacı olan sanık hakkında, aynı döneme ilişkin sahte reçetelerle ilgili Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2007/42059 soruşturma numaralı evrakı ile soruşturma yürütüldüğü belirtildiğinden, ilgili dosya araştırılarak davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması ve kurumdan ilaç bedellerinin tahsil edilmesine esas olan suça konu faturaların istenilmesinden sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18293, Karar No: 2016/18381, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18293 E.  ,  2016/18381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10389, Karar No: 2021/1586, Tarih: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/10389 E.  ,  2021/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/850, Karar No: 2012/1828, Tarih: 31.10.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/4-850 E.  ,  2012/1828 K.**

* HAKARET SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 125

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık D’nin beraatına ilişkin, Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 12.12.2006 gün ve 240-747 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.01.2009 gün ve 4724-848 sayı ile;

“Katılanların aşamalarda verdikleri olayın oluşuna uygun biçimdeki tutarlı beyanları ve kovuşturma aşamasında içeriğini doğruladıkları olay tesbit tutanağı içeriği ile suçun oluştuğu gözetilmeden kanıt yetersizliğinden beraat kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesi ise 30.09.2009 gün ve 322-794 sayı ile;

“Sanık savunması, müştekilerin beyanları, Yargıtay Bozma İlamı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkememizin 12.12.2006 tarih ve 240-747 sayılı kararı yerinde olduğu" gerekçesiyle direnerek, ilk hüküm gibi karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının “bozma” istemli 01.05.2012 gün ve 121844 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suçun sübutuna ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Katılan A., mağdurlar G. ve A. tarafından 06.10.2005 tarihinde düzenlenen tutanakta; “06.10.2005 tarihinde saat 15.30 civarında işyeri bölümünde bulunan elişi atölyesine kontrol amacıyla gidildi. O esnada D. isimli hükümlü yanımıza geldi. Kendisine bu bölümün kabul odası olacağını ve idarenin burayı boşaltacağını, burada çalışanların malzemelerini yarından itibaren almalarını, bugün de sayımdan sonra atölyeye çıkarılmayacaklarını söylediğimizde hükümlü D. ani tepki vererek ‘sizler kim oluyorsunuz da benim çalışmamı engelliyorsunuz. Bana kimse engel olamaz. Şerefsizler’ dedi. İş bu tutanak tanzimle imza altını alındı” şeklinde ifadelerin yer aldığı,

Olay nedeniyle yapılan disiplin soruşturması sonucunda Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığınca 10.10.2005 gün ve 292 sayı ile sanığın 5 gün hücre hapsi cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve disiplinsizlik nedeniyle Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 14.10.2005 gün ve 62102 sayılı yazısı ile Amasya Kapalı Cezaevine nakledildiği,

Sanığın, katılan ve mağdurlar hakkında şikayette bulunması üzerine iftira ve tehdit suçlarından başlatılan soruşturma sonucunda Sivas C.Başsavcılığınca 06.03.2006 gün ve 141 sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanığın, katılan ve mağdurlar hakkında şikayette bulunması üzerine iftira ve tehdit suçlarından başlatılan soruşturma sonucunda Sivas C.Başsavcılığınca 06.03.2006 gün ve 141 sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan A. aşamalarda benzer olacak şekilde; “Olay tarihinde tutanakta belirtildiği gibi iş yurdu bölümünde bulunan elişi atölyesine kontrol amacı ile gittik. D. isimli hükümlü orada idi. Kendisine bu bölümün kabul odası olarak düzenleneceğini ve burayı boşaltacağımızı söyledik. Bunun üzerine D. sinirlenerek yanımda A. ve G. da olduğu halde bize 'sizler kim oluyorsunuz da benim çalışmamı engelliyorsunuz, bana kimse engel olamaz şerefsizler' şeklinde sözlerle hakarette bulundu. Biz de bunun üzerine 06.10.2005 tarihli tutanağı tanzim ettik. Tutanağın içeriği doğrudur. İddia edildiği gibi tutanak kendisine olan kastımız veya düşmanlığımız sebebi ile değil kendisinin bu davranışları sebebi ile tanzim edilmiştir",

M.  aşamalarda benzer olacak şekilde; "06.10.2005 günü saat 16.00 civarında kurum müdürümüzün talimatı doğrultusunda ceza evinde geçici olarak elişi atölyesi olarak kullanılan bölümü boşaltmak üzere ben, infaz koruma baş memuru A. ve nöbetçi müdür O. birlikte söz konusu yere gittik. Hükümlülere atölyenin koğuş olarak kullanılacağını, bu konuda talimat aldığımızı, dolayısıyla özel eşyalarını alarak boşaltmalarını söyledik. Bunun üzerine orada bulunan S., O., İ. ve A. isimli mahkumlar koğuşlarına gittiler. Ancak D. atölyeden çıkmayarak bize hitaben 'ben burada çalışacağım, benim çalışmamı engelleyemezsiniz, sizin yaptığınız şerefsizliktir, şerefsizler' dedi. Biz de kendisine hiçbir şekilde cevap vermeden tutanak tuttuk ve onu orada bırakarak kurum müdürünün yanına gittik",

Mağdur A. aşamalarda benzer olacak şekilde; “06.10.2005 günü saat 16.00 civarında kurum müdürümüzün talimatı doğrultusunda ceza evinde geçici olarak elişi atölyesi olarak kullanılan bölümü boşaltmak üzere infaz koruma memuru G. ve nöbetçi müdür O. ile birlikte söz konusu yere gittik.  Hükümlülere buranın koğuş olarak kullanılacağını bu konuda talimat aldığımızı dolayısıyla özel eşyalarını alarak boşaltmalarını söyledik. Bunun üzerine orada bulunan S., O., İ. ve A. isimli mahkumlar koğuşlarına gittiler. Ancak D. atölyeden çıkmayarak bize hitaben ‘ben burada çalışacağım, benim çalışmamı engelleyemezsiniz, sizin yaptığınız şerefsizliktir, şerefsizler’ dedi, biz de kendisine hiçbir şekilde cevap vermeden tutanak tuttuk ve onu orada bırakarak kurum müdürünün yanına gittik” şeklinde anlatımda bulunmuştur,

Tanık C. soruşturma aşamasında; "Olay günü sayım saati olduğu için elişi atölyesinde çalışan hükümlüleri koğuşa aldığım sırada katılan ve mağdurlar geldi. Sanık D. görevli arkadaşların yanına gitti. Ben diğer hükümlüleri koğuşa aldım. Sanık D’de 5 dakika sonra geldi. Onu da koğuşa aldım” biçiminde anlatımda bulunmuş, yargılama aşamasında ise olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olmadığını ifade etmiş,

Sanık aşamalarda özetle; “06.10.2005 günü cezaevinde hükümlülere geçici olarak tahsis edilen ve iş atölyesi olarak kullanılan odada elişi çalışması yapıyordum. Aynı atölyede S., O., İ.ve A. isimli arkadaşlarda vardı. Saat 16.00 da ikinci müdür A., infaz koruma baş memuru A. ve infaz koruma memuru G. atölyeye gelerek kullanılmayan boş dolapları dışarı çıkartacaklarını söylediler. Hatta bana hangi dolapların kullanılmadığını sordular. Ben de kendilerine gösterdim. Daha sonra atölyeyi boşaltarak koğuşlarımıza doğru yöneldik. Koğuşuma doğru giderken orada bulunan infaz koruma baş memuru beni çağırdı. Yanlarına geri döndüm. Diğer arkadaşlar ise koğuşlarına gittiler. Bana atölyeyi koğuş yapacaklarını söylediler. Ben de banyosu olmadığı için buranın koğuş olamıyacağını, uygun olmadığını söyledim. Onlar da bir çaresine bakacaklarını söylediler. Ben de hiçbir itiraz da bulunmadan bu uyarıyı kabul ettim ve koğuştan çıktım. Hiçbir şekilde iddia edildiği gibi hakaret etmedim. Hakkımdaki şuçlamayı kabul etmiyorum” şeklinde savunmada bulunmuştur.

5237 sayılı TCY’nın “Hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3)  Hakaret suçunun;

a)   Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır.