muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4902, Karar No: 2019/14546, Tarih: 01.07.2019

Feshe konu iddialara ilişkin olarak davalı şirket iç denetim birimi tarafından davacının çalıştığı mağazada inceleme yapılarak 04.03.2014 tarihli "... Damat ... AVM Mağazasında Yapılan Usulsüzlüklere İlişkin Tespitler" başlıklı rapor hazırlanmış, mağaza çalışanlarının imzaladığı tutanaklar tutulmuş ve mağaza çalışanlarının savunmaları alınmıştır. Ancak davacının feshe konu eylemleri gerçekleştirdiğine ilişkin tutulan tutanaklarda imzası olan kasiyer ... ile satış danışmanı ... tanık olarak alınan beyanlarında tutanak içerikleri ile çelişkili ifadelerde bulunmuşlardır.

Davalı tanığı olarak talimatla ifadesi alınan kasiyer ... beyanında, "...davacının çalıştığı esnada mail geldi ve iş akdine son verildiğini öğrendi, davacı iş akdine son verildiği tarihten bir sene sonra emekli olacaktı, davalı işveren davacının tazminatlarını ödememek için böyle bir iftira da bulunarak iş akdine son vermiştir." şeklinde; davacı tanığı olarak talimatla ifadesi alınan satış danışmanı ... ise beyanında "...kendi eşine dostuna şirketten habersiz indirim yaptığı için kovulduğunu biliyorum ancak bu tarz indirimler mesajla oluyordu, mesajlar merkezden atılıyordu, telefon mesajlarında şifre oluyordu ve indirimler bu şekilde kullanılıyordu, bazen bir hafta önceden biliyorduk, bazen bir gün önce akşam bize indirim gününü bildiriyorlardı." şeklinde açıklamalarda bulunmuştur. Yine işyeri çalışanı olan diğer davacı tanığı ... ise, "...şirketin belirli vip müşterileri vardır, kendileri, eşleri, dostları yakınları geldiğinde onlara belirli indirim yapılır, bu şirketin uygulamasıdır. Davacı neden çıkartıldı bilmiyorum, bende saçma buldum." demiştir.

Mahkemece tutanak içerikleri ile tanık ifadeleri arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bordrolarda fazla mesai tahakkuku olması halinde Dairemiz uygulaması, fazla mesai tahakkuku olan bordrolarda işçinin imzası var ise ilgili ayların dışlanması, fazla mesai bordrolarında işçinin imzası yok ise fazla mesailerin miktar olarak mahsubu yolundadır.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda, dosyada mevcut imzalı bordrolarda tahakkuk olan aylar dışlanmış ancak imzalı olmayan bordrolar dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Davacı işçinin imzasını taşıyan ve fazla mesai tahakkuku içeren bordro dönemlerinin fazla mesai hesabından dışlanması doğru ise de, tahakkuk içeren ancak imza taşımayan bordroların gözetilmemesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, imzasız bordrolarda yer alan ve bankaya ödenen fazla mesai tahakkuklarını hesaplanan fazla mesaiden miktar olarak mahsup ederek sonuca gitmektir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 01/07/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4426, Karar No: 2016/2940, Tarih: 07.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4426 E.  ,  2016/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında, mağdurlar ..., ...yönelik kasten yaralama, yine sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen 2000'er TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, hükümler tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, müdafilerinin temyiz taleplerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Temyizin kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısının; sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve tehdit, mağdurlar ... ve .. yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerini ise Cumuhuriyet Savcısının temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'un, mağdurlar ... ve ... yönelik kasten yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, vasfa, haksız tahrikin varlığına, sanık ... müdafiinin sübuta, Cumhuriyet Savcısının vasfa, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

A- Sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'un, mağdurlar ... ve ...yönelik kasten yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit suçları yönünden,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanıklar ... ve ...'nun, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'un, mağdurlar ... ve Sertaç'a yönelik kasten yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden ise,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ....kız arkadaşlarıyla birlikte mağdurlar ... ve ... işlettiği bara geldikleri, bar

içerisinde, sanıklar ile başka masada bulunan müşteriler arasında tartışma çıktığı, mağdurların olayın büyümesini önlemek amacıyla sanıkları dışarıya çıkardıkları, tartışmanın barın dışında da devam ettiği, sanık ...'ın bıçakla önce mağdur ...'ı basit şekilde yaraladığı, olaya müdahale etmek isteyen mağdur ...'a ise her üç sanığın da saldırdıkları, mağdurun bu saldırı neticesinde ikisi göğse, biri toraksa nafiz olacak şekilde toplam on yerinden yaralandığı, yaralanma sonucu karaciğerinde lezyon oluştuğu olayda,

Sanık ...'un, diğer sanıklar....ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak eylemini gerçekleştirdiği olayda, sanık ...'un TCK'nun 37. maddesi kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs suçunun müşterek faili olduğu halde, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/06/2016 günü oybirliği ile karar verildi.

07/06/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafileri Avukatlar .....'in yokluklarında 09/06/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/599, Karar No: 2014/190, Tarih: 15.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/599 E.  ,  2014/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : GAZİOSMANPAŞA 3. Asliye Ceza

Günü : 19.03.2007

Sayısı : 1081-375

Silahlı tehdit suçundan sanık T.. Ö.. hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda eylemin 5237 sayılı TCK'nun 106/1-2. cümlesi kapsamında kalan tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ve mağdurların şikayetçi olmadıkları gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine ilişkin, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.03.2007 gün ve 1081-375 sayılı hükmün katılan Z.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 06.02.2012 gün ve 25869-1935 sayı ile;

"Tehdit suçunda mağdurun sadece gerçek kişiler olabileceği ve bir tüzel kişilik olan Z.. B.. A.Ş.'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca şikayetçi Z.. B.. A.Ş. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteğinin reddine" karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 22.03.2012 gün ve 244998 sayı ile;

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 22.03.2012 gün ve 244998 sayı ile;

“Sanık, Gaziosmanpaşa Z.. B.. 500 Evler Şubesi'ne 06.02.2006 günü saat 14.45'de giderek, banka şubesinde güvenlik görevlisi olarak görev yapan Yaşar ..'tan banka müdürünün yerini sormuş, müdüriyet katına çıkarak müdür Bülent ..'a 3.500.00 TL kredi kullanacağını söylemiş, mağdur Bülent'ten kredi için kredi servisine başvurması gerektiği cevabını almış, şube müdürü Bülent'in yanından ayrılarak, kredilerden sorumlu Murat ve Zeyni ..'ın yanına gitmiştir. Murat sanığa kredi alma koşulları konusunda açıklamada bulunmuştur; yapılan açıklamalardan memnun olmayan sanık Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2006/218 sırasında kayıtlı halk arasında kuru sıkı olarak adlandırılan tabancayı oturduğu yerden ayağa kalkarak, belinden çıkarıp namlu yatağına mermi sürme hareketini yaparak, mağdur Zeyni'ye ve diğer mağdurlara doğrultarak; 'müdür bey ben 3.500.00 TL borç istiyorum' demiştir. Müdür Bülent, sanığa yardımcı olacağını, üst katta paranın olmadığını, vezne için aşağıya inilmesi gerektiğini söyleyerek, sanıkla birlikte bankanın alt katına inmişlerdir. Bankanının alt katına inme sırasında da sanık elinden tabancayı bırakmamıştır. Mağdur Bülent'le sanık birlikte vezneye yönelmişlerdir. Mağdur Bülent sanığa 'para sayım, işleminin uzayacağını' söylemiştir. Bekleme sırasında sanığa çay ikram ederek, onu oyalamaya zaman kazanmaya başlamıştır. Mağdur Bülent tarafından oyalanma sürecinde, sanık mağdur Bülent'e 'ev sahibine, mobilyacıya, başka yerlere borcum var, 30 günlük bebeğim var, iki gündür eşimi ve çocuklarımı görmedim, mutlaka 3,5 milyar lira para bulmam gerekiyor, bunun için her şeyi göze aldım, çok zor durumdayım' demiştir. Sanık, banka görevlileri tarafından yapılan ihbar üzerine, banka şubesine gelen güvenlik görevlileri tarafından etkisizleştirilerek yakalanmıştır.

3.500.00 TL bireysel krediyi almak için başvuruda bulunan, kredi şartları kendisine anlatılan ancak kredi şartlarını yerine getiremeyeceğini anlayınca gerçek bir silahın görünüm itibarıyla tüm özelliklerini taşıyan, kuru sıkı tabanca olarak nitelendirilen gaz tabancasını belinden çıkarıp, mağdurlara doğrultarak 3.500.00 TL'ye gereksimi olduğunu, bu paranın kendisine borç olarak ödenmesi dayatmasında bulunan sanığın eyleminin hedefinin Z.. B.. A.Ş. tüzel kişiliğinin mal varlığı olduğu konusunda herhangi bir şüphe bulunmamaktadır.

Somut olay bağlamında Z.. B.. A.Ş. tüzel kişiliğinin, 5271 sayılı CMK'nun Madde 237 - '(1) Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.' madde ve fıkrası bağlamında suçtan doğrudan zarar gören tüzel kişi konumunda bulunmaktadır. Yerel mahkemece CMK'nın 237 ve 238. maddeleri çerçevesinde Z.. B.. A.Ş. tüzel kişiliğinin suçtan doğrudan zarar gören konumuyla davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Zira katılan vekili 29.05.2007 havale tarihli temyiz dilekçesinde: 'sanık elindeki silahı doğrultarak banka personelini tehdit etmiş ve talep ettiği kredi tutarı kadar paranın hemen kendisine verilmesini talep etmiştir.' anlatımına yer vererek; sanığın eyleminin kanıtlanması durumunda 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,d, 35 maddelerine yaptırım altına alınmış nitelikli yağma suçunu oluşturabileceğini, bu suça ilişkin kanıtları toplamanın, toplanan kanıtların tartışılması ve değerlendirilmesinin madde bakımından yüksek dereceli ağır ceza mahkemesinin görevinde olduğunu; bu bağlamda 5271 sayılı CMK'nın 3, 5; 5235 sayılı Kanunun 12. maddeleri çerçevesinde mahkemenin görev durumunun da tartışılması gerektiğini ima yollu ifade etmek istemiştir.

Kamu davasına konu fiil ve bu fiil neticesinde meydana gelen somut olay çerçevesinde, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından icra edilen 19.03.2007 tarihli duruşmada Z.. B.. A.Ş. tüzel kişiliğinin kamu davasına katılan olarak kabulüne ilişkin olarak verilen ara kararında CMK'nın 234, 237 ve 238. maddelerine bir aykırılık teşkil edecek bir durum söz konusu değildir.

Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14.02.2012 Tarih ve 2010/1306-2012/2704 Esas ve Karar sayılı kararında belirtilen: 'Tehdit suçunda mağdurun yalnızca gerçek kişiler olabileceği ve bir tüzel kişilik olan Z.. B.. A.Ş.'nin suçtan doğrudan zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün şikayetçiye, Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddeleri uyarınca Z.. B.. A.Ş. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteğinin reddine' ilişkin gerekçeyle verdiği kararın 'Kamu Davasına Katılma' başlığını taşıyan 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülerek, Yüksek Daire kararına karşı itiraz yasa yoluna başvurulmuştur” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.06.2013 gün ve 28132-19816 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.06.2013 gün ve 28132-19816 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilen olayda, katılan olarak duruşmalara kabulüne karar verilen Z.. B.. vekilinin temyiz isteminin Özel Dairece davaya katılma hakkı bulunmadığından bahisle reddine karar verilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tarihinde kredi başvurusunda bulunmak için Beşyüz Evler Z.. B.. şubesine giden sanığın, güvenlik görevlisine banka müdürünü sorup müdürün odasının bulunduğu üst kata çıktığı, banka müdürü olan mağdur Bülent’e kredi almak istediğini söylediği, müdürün sanığı kredi işlemlerinden sorumlu mağdurlar Murat ve Zeyni’ye yönlendirdiği, Murat’ın yanına giden sanığın 3.500 Lira kredi almak istediğini söylemesi üzerine, Murat’ın sanığa kredi başvuru formu verip kredi almanın şartlarını anlattığı, mağdur Zeyni’nin kredi almak için mutlaka iki kefilin gerektiğini söylediği sırada sanığın belinden çıkardığı kuru sıkı tabancayı mağdurlara doğrultarak “3.500 Lira kredi istiyorum” dediği, bu sırada sesleri duyan banka müdürünün olay yerine geldiği, sanığın tabancayı müdüre de doğrulttuğu ve müdüre “müdür bey ben 3.500 Lira borç istiyorum” dediği,

Sanık T.. Ö.. aşamalarda; evli olduğunu, bir ay önce bir bebeğinin dünyaya geldiğini, önceleri konfeksiyon atölyesinde çalıştığını, iki aydan beri işsiz olduğunu, bebeğinin hastalandığını, doktora götürecek parasının bulunmadığını, acilen para bulması gerektiğini, yakınlarından para bulamadığını, bankaya 3,5 milyar kredi almaya gittiğini, iki aydan bu yana ev kirasını, elektrik, su, telefon faturasını ödeyemediğini, bankaya kredi almak için gittiğinde müdür tarafından kredi servisine yönlendirildiğini, görüştüğü memurun kendisinden bir sürü evrak, ayrıca kefil olarak iki devlet memuru getirmesini istediğini, kendisinin de "iki memur kefil bulacak arkadaşım olsaydı onlardan ödünç para alırdım" dediğini, bir an için şuurunu kaybettiğini, üzerinde bulunan kuru sıkı tabancayı çıkardığını, "bana kredi, borç para verin " dediğini, müdürün gelerek kendisini teskin ettiğini ifade ettiği,

Banka çalışanları olan mağdurlar Bülent, Murat ve Zeyni'nin sanıktan şikâyetçi olmadıkları, 19.03.2007 tarihli celsede Z.. B.. vekilinin katılma talebinde bulunduğu, mahkeme tarafından da talebi kabul edilerek Z.. B..nın kamu davasına katılan olarak, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verildiği, katılan vekilinin sanığın tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği görüşüyle hükmü temyiz ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Banka çalışanları olan mağdurlar Bülent, Murat ve Zeyni'nin sanıktan şikâyetçi olmadıkları, 19.03.2007 tarihli celsede Z.. B.. vekilinin katılma talebinde bulunduğu, mahkeme tarafından da talebi kabul edilerek Z.. B..nın kamu davasına katılan olarak, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verildiği, katılan vekilinin sanığın tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği görüşüyle hükmü temyiz ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun "Hürriyete karşı suçlar" bölümünde düzenlenen “tehdit” başlıklı 106. maddesi;

“(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumu’nun Büyük Türkçe Sözlüğü’ne göre, “gözdağı verme” anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür.

Tehdit suçunda korunan hukuki değer, kişilerin huzur ve sükunu ile karar verme ve hareket etme hürriyetidir. Bu nedenle ancak gerçek kişiler bu suçun mağduru olabilecektir. Tüzel kişilere yönelik zarar verme amaçlı eylemler mala zarar verme, çalışanlarına yönelik cebir ve tehditle tüzel kişinin mal varlığının elde edilmesi ise yağma gibi suçları oluşturabilecektir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için "mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu" kavramları ile "kamu davasına katılma" kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için "mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu" kavramları ile "kamu davasına katılma" kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK'nun 237/1. maddesinde; “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup halinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme 1412 sayılı CMUK'nun 365. maddesindeki; “Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir” hükmü ile paralellik göstermekte ise de yeni düzenlemeye, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada Cumhuriyet savcısının yanında yer almasına öğreti ve uygulamada “davaya katılma” veya “müdahale” denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi “katılan” ya da “müdahil” sıfatını almaktadır.

Gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda, gerekse 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununda kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, “mağdur”, “suçtan zarar gören” ve “malen sorumlu olan” kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.