muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1321, Karar No: 2022/4596, Tarih: 07.06.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02/03/2018 tarihli ve 2017/110 E., 2018/89 K. sayılı kararıyla; temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile bedel isteği yönünden davanı kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın, ilk evliliğinden olan çocukları davacılara bir baba olarak üzerine düşen tüm yükümlülükleri eksiksiz yerine getirdiğini, ihtiyaç duydukları ne varsa tamamlamaya çalıştığını, halihazırda her iki davacının da üniversite mezunu olarak iyi birer kariyere sahip olduklarını, mirasbırakanın davacı ... ’a 16.07.2002 tarihinde İstanbul İli, 671 ada, 3 parsel sayılı taşınmazı aldığını, ne var ki davacıların aynı alakayı mirasbırakana göstermediklerini, fırsata çevirmeye çalışarak Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2013/938 Esas numaralı dosyası ile vasi olarak atanmayı talep ettiklerini, ancak ikinci eşi davalı ... Sevim Külahlı’nın vasi olarak atanmasına karar verildiğini, bu tarihten sonra da bir kez olsun mirasbırakanı ziyaret etmediklerini, hastalığıyla ilgilenmediklerini, mirasbırakana gerek sağlığında gerekse hastalığında eşi ...'nın destek olduğunu, mirasbırakanın yatağa bağımlı halde olduğu hastalığının son dönemlerinde bakımını tek başına üstlendiğini, hastalığı nedeni ile işlerle ilgilenemez hale gelmesi üzerine tüm işlerle de ilgilenmek durumunda kaldığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte taşınmazların davalıya satışının gerçek değerin altında bedelle yapıldığı düşünülse dahi bunun ancak mirasbırakanın eşine karşı duyduğu minnetin göstergesi olabileceğini, işlemin davacılardan mal kaçırmak amacıyla yapılmadığını, mirasbırakanın davacılar için de küçük sayılamayacak ekonomik faydalar sağladığını, vefa borcu olarak davalıya daire verdiğini, davaya konu taşınmazı dışında taşınır-taşınmaz pek çok malvarlığı bulunduğunu bildirerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 11/12/2019 tarihli ve 2018/1976 E. 2019/1764 K. sayılı kararıyla; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 11/12/2019 tarihli ve 2018/1976 E. 2019/1764 K. sayılı kararıyla; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 29/04/2021 tarihli ve 2020/1230 E. 2021/2693 K. sayılı kararıyla; ''... Somut olayda, davacılar tanık deliline dayanmaktan vazgeçmiş, dinlenen davalı tanığı ... beyanında; mirasbırakanın yanında çalıştığını, mirasbırakanın davalıya ve kendisine daire verdiğini, para alış verişi olmadığını, mirasbırakanın bağış yaptığını, gözlerinden ve kalbinden rahatsız olan mirasbırakanın yedi yıl yatalak kaldığını, davalının dava konusu daireleri sattığını, satış bedelini mirasbırakanın için harcadığını, mirasbırakanın on üç tane daha dairesi olduğunu belirtmiştir.

Mirasbırakanın davalı eşine kendisine baktığı için minnet duyduğu, taşınmazlarını bu duygu ile devrettiği, satış bedelinin sadece para olması gerekmediği, bakım ve hizmetin de semen olabileceği, mirasbırakanın terekesinde çok sayıda taşınmazının bulunduğu olguları birlikte değerlendirildiğinde temlikin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.'' gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02/12/2021 tarihli ve 2021/308 E. 2021/282 K. sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 02/12/2021 tarihli ve 2021/308 E. 2021/282 K. sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay'ın; mirasbırakanın başkaca mallarının; değer itibari ile bütün tereke malının yarıdan fazlasını teşkil eden fabrika binasının davalı ikinci eşten olma ve devir tarihinde reşit olmayan çocuk ...'ya Kooperatif üyelik devri yapılmak suretiyle verildiğini, mirasbırakanın ikinci eş davalıya olan minnet duygusunu fazlası ile yerine getirdiğini, diğer çocuklarına büyük haksızlık yaptığını ve onlardan mal kaçırmak amaçlı yaptığını tanık anlatımından çıkaramadığını, tek ve aynı zamanda davalı tanığının beyanının dikkate alınmadığını, bozmaya uyan yerel mahkemenin de kesin bozma nedeniyle dosyayı tekrar irdelemeden hüküm kurduğunu, tanığın beyanının yeniden değerlendirilmesi gerektiğini, fabrika binasının halen sahibi olan ikinci eşten olma çocuğun devir tarihi itibari ile reşit olmadığı ve mirasbırakan tarafından bu çocuğa yapılan kazandırmanın aslında ikinci eşe yapılan bir kazandırma olduğunun gözden kaçırılmaması gerektiğini, Yargıtay'ın, tanığın asla dile getirmediği, davalının kendisine baktığı için minnet duyduğu ve bu duygu ile devri gerçekleştirdiği yönündeki gerekçesinin, gerçeğe tamamen aykırı olduğunu, tanık beyanının tamamı okunduğunda, tanığın satışın bağış olduğu ve herhangi bir bedel alınmadığı, yine aslında davalıya ait fabrikanın davalı eşten olma oğlu ... üzerine muvazaalı olarak devredildiğini açıkça beyan ettiğinin görüldüğünü, mirasbırakanın mal varlığının büyük bölümünü ilk eşinden olan çocuklarından yani davacılardan kaçırdığını, davalı ikinci eşinden olma çocuğuna geriye kalan bütün terekenin tamamından daha kıymetli olan fabrika binasını yapım aşamasında ve Kooperatif üyelik haklarını devretmek suretiyle diğer çocuklarından mal kaçırdığını, tanık anlatımının yanlış değerlendirildiğini, mirasbırakanın kendisine bakma karşılığı bir kazandırma amaç edinse idi muvazaalı bir satış işlemi yerine ölünceye kadar bakım akdi ile bu dileğini yerine getirebileceğini, evlilik kurumunun kendisine yüklediği vazifeleri yerine getirdiği için açıkça muvazaalı bir satışın geçerli sayılmasının mümkün olmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla, Mahkeme kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

6.2.2. Öte yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; denilmektedir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde oluşuna, (V./2.) no.lu paragrafta yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmasına, (V./3.) no.lu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan İlk Derece Mahkemesi hükmünün ONANMASINA, onama harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 07/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15613, Karar No: 2019/14418, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15613 E.  ,  2019/14418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı kurumda Müfettiş... tarafından yapılan soruşturma sonucu düzenlenen 31.12.2010-3(İ) ve 31.12.2010-4(K) sayılı soruşturma raporu üzerine disiplin kurulu ve genel müdürlük makamınca alınan 30.06.2011-126 ve 06.02.2010-8 sayılı kararlar ile şube personeli olan davalıların bazı şube müşterilerine banka içi yönetmeliklerine aykırı olarak çek karnesi verdiğini, çeklerin karşılıksız çıkmasına, müşterilerin düzeltme hakkını kullanmamasına rağmen müşterilere karnelerin verilmeye devam edildiğini, personel hakkında Banka Disiplin Yönetmeliği gereğince malen sorumluluk kararı verildiğini, kararın kesinleştiğini ve personele tebliğ edildiğini, davalılar tarafından kararlara karşı itiraz edilmediği gibi iptali için de yasal yollara başvurulmadığını, davalı ...'un emekli olduğunu ve davalı ...'un da yaş itibariyle 02.04.2015 tarihi itibariyle emeklilik için müracaat ettiğini, yapılan idari soruşturma neticesinde davalıların mali mesuliyeti içinde olduğu tespit edilen rakamların müşteri.... için 23.239,41 TL olduğunu, davalı ...'un usulsüz çek mudii işlemlerini gerçekleştiren personel olduğunu, kurumdan emekli olmak için 02.04.2015 tarihinde müracaat etmiş olduğunu ileri sürerek ana para miktarı olan 18.332,00 TL'ye dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte toplam 23.239,41 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ve ... vekili; dava ile ilgili zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davalı müvekkillerinin dava konusu yapılan alacaktan sorumlu tutulmasını gerektirir yasal bir dayanak bulunmadığını,davalı müvekkillerinin ...'nde memur olarak çalıştıklarını, aynı bankanın temsilcisi durumundaki bankanın şube müdürünün görevde iken şube müdürünün yaptığı, yapılmasını emrettiği, yapılması istenen işlemin yapılmaması gerektiğine dair müdür beyin yazılı olarak ikaz edilmesine rağmen bu ikaza aldırış etmeden işlemin yapılmasını emreden müdür varken yapılan işlemlerden davalı müvekkillerinin sorumlu tutulmaya çalışılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Gerekçesinin Özeti:

Mahkeme Gerekçesinin Özeti:

Mahkemece, tahkikat aşamasında dava konusu edilen çek bedellerinin haricen dava dışı çek borçluları tarafından ödendiği, bu suret ile dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm tesis etmek gerektiği, her ne kadar davacı banka tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin talebin devam ettiği beyan edilmişse de ödemenin davalılarca değil dava dışı çek borçluları tarafından yapıldığı, davalıların davanın açılmasına sebebiyet verdiklerine ilişkin somut bir delil bulunmaması nedeniyle yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılması gerektiği, dava her üç davalı yönünden de aynı sebeple karara bağlandığından tüm davalılar yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Temyiz:

Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından; davanın konusuz kalması halinde davalıların vekalet ücreti ve yargılama giderinden dolayı sorumlu tutulabilmesi için yargılamaya devam edilerek dava tarihinde haksız olduklarının belirlenmesi gerektiği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davanın konusuz kalması halinde yargılama giderleri ve vekalet ücretinden hangi tarafın sorumlu olacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323 ncü maddesinin 1. bendinde açıkça belirtildiği gibi vekalet ücreti bir yargılama gideridir. Bu nedenle, 29/5/1997 gün, 4/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında yazılı olduğu şekilde, yargılama giderlerinden olan avukatlık parası, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükme bağlanır.Davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise vekalet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir (HMK md. 330)

Yargılama harç ve giderleri, HMK.’nın 326. maddesi uyarınca kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Bu durumda yapan taraf haklı ise yaptığı gider karşı tarafa yükletilmeli, haksız ise yapılan yargılama gideri üzerinde bırakılmalıdır. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun, yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır

Kural olarak bir davada asıl talebin konusuz hale gelmesi durumunda, bunun fer'i (yan) niteliğindeki diğer talepler hakkında yargılamaya devam edilerek, bunlar hakkında da bir karar verilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, davanın konusuz kalması halinde mahkemenin yargılamaya devam ederek, davanın açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit edip, o tarafı yargılama giderlerine ve vekalet ücretine mahkum etmesi zorunludur. (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt 3, Sayfa 3030 vd., 6. Baskı, 2001). Nitekim, 6100 Sayılı HMK'nın "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri"ni düzenleyen 331. maddesinin 1. bendinde, davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği açıkça düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta uyuşmazlık konusu zarar miktarının 3. şahıslar tarafından ödendiği tartışmasızdır. Ancak yargılama giderleri ile vekalet ücretinin hangi tarafa yüklenmesi gerektiğine ilişkin sorunun çözümlenmesi açısından dava tarihindeki hukuki durumun değerlendirilmesi ve haklılık paylarının belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Mahkemece bu yönden davaya devam edilerek tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Bu husus gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/390, Karar No: 2008/3141, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/390 E.  ,  2008/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile imzaladığı 2001 yılı protokol hükümlerine göre ilaç temin ettiğini, davalının teftiş raporunu gerekçe göstererek sözleşmeyi 7 yıl süreyle feshettiğini bildirdiğini, feshin haksız olduğunu, Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda beraat ettiğini ileri sürerek fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kuruma fatura ettiği reçetelerde tahrifat bulunduğunun teftiş raporu ile belirlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, müfettiş raporuna göre feshin sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı ...’a bağlı hastalarının reçeteye bağlanan ilaç ihtiyacının karşılanması amacıyla 6.2.2001 tarihinde sözleşme imzalandığı, davalı taraf ça başlatılan inceleme sonunda düzenlenen müfettiş raporu gereğince davacının sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshine karar verildiği, aynı gerekçelerle davacı eczacı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/52 esas, 2005/148 karar sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonunda “Eczacı sanık ...’ın doktorlarla bir kısım ... karnelerini alıkoyarak dolandırıcılık bağlamında anlaştığı ve bu suret ile bir kısım ... karnelerine hak sahiplerinin rızası dışı ilaç yazdırdığı iddiasının delillerle desteklenmediği, bir kısım ... karnelerinin ilaçların tamamlanabilmesi için eczanede kalması, daha sonra

hak sahiplerinin ilaçları tamamlandıktan sonra ... karnesi ile birlikte ilaçlarını almasının, Ülkemiz şartlarında oldukça yaygın olduğu, iddianame ile sanıklar üzerine atılı suçların subuta ermediği tüm dosya kapsamından anlaşılmak ile sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine” karar verilmiş, beraat kararı Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.9.2006 tarihli ilamı ile onanmıştır. Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmü gereğince; Her ne kadar ceza mahkemesinin beraat kararları ile kusur ve zarar miktarlarının tespiti hususundaki kararları, hukuk hakimini bağlamaz ise de, kararın dayanağı maddi olguların tespitine ilişkin hükmü, hukuk hakimini bağlar. Bir başka deyişle, hukuk hakimi tarafından, ceza mahkemesi kararı ile kesinleşen eylemlerin vaki olup olmadığı hukuk mahkemesinde tartışma konusu yapılamaz. Ceza mahkemesince tespit edilen maddi olgularla, hukuk hakiminin bağlı olduğu Yargıtay’ın yerleşmiş ve kökleşmiş içtihatları gereğidir. Bu nedenle davacı hakkında yapılan yargılama sonunda davacının resmi evrakta sahtecilik suçunu işlemediği anlaşıldığından feshin haklı olduğu kabul edilemez. Mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2086, Karar No: 2025/2547, Tarih: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2086 E.  ,  2025/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/242 E., 2024/517 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücretin düşürülmediğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplamanın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 09.11.2023 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı, davacının sendika üyesi olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ