muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21376, Karar No: 2013/4927, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21376 E.  ,  2013/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın, geceleyin Viranşehir Anaokulu’nun arka kısmında bulunan pencere demirini kırmak suretiyle okula girdikleri, içerde bulunan okula ait üç adet DVD, iki adet hoparlör ve 50 TL kadar parayı aldıkları, bu sırada müdür odasının kapısını açmak için odanın kapısını yakarak zarar verdikleri, ayrıca okul içerisinde bulunan yangın tüpünü ve dolaptaki eşyaları etrafa boşalttıkları anlaşıldığından, eylemlerinin kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuklar Feyyaz ve Murat hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Suça sürüklenen çocuklar için hükmedilen hapis cezası nedeniyle 5237 Sayılı TCK.’nın 53/4. maddesi gereğince haklarında aynı maddenin 1. fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı kanunun 322’nci maddesi uyarınca, bu çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise, ayrıca mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

a)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 12-15 yaş grubunda bulunduğu dikkate alınarak, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin var olup olmadığına ilişkin doktor raporu alınmadan, hırsızlık suçu yönünden alınan 09.04.2009 tarihli rapor ile yetinilmesi,

b)Mahkemece hırsızlık suçundan kurulan 06.05.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı O yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.07.2010 tarih ve 2010/339 değişik sayılı kararıyla, zararın giderilmediğinden bahisle itiraza konu kararın kaldırılması üzerine, mahkemesince yeniden duruşma açılarak tarafların duruşmadan haberdar edilmesi suretiyle özellikle 5271 sayılı CMK.'nın 231/7-11. madde ve fıkraları da gözönünde bulundurulmak suretiyle hükmün açıklanmasından önce suça sürüklenen çocukların bir daha suç işlemeyecekleri yönünde mahkemede oluşan kanaatin yeniden hüküm kurulurken ne şekilde değiştiğinin tartışılmasından sonra hüküm kurulması gerekirken, duruşma açılmaksızın evrak üzerinden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27897, Karar No: 2020/11497, Tarih: 12.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27897 E.  ,  2020/11497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01/09/2008-09/05/2013 tarihleri arasında operasyon müdürü olarak çalıştığını, en son brüt 3.489,77 TL ücret aldığını, İstanbul'da bulunduğu zamanlarda haftanın 6 günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, genellikle bütün günü işyeri dışında denetimlerde geçirdiğini, ayrıca her ay düzenli olarak 4 kez Ege bölgesinde yer alan davalı şirket afişlerinin asılması, düzenlenmesi ve denetimi için her ayın salı günü Bodrum'a giderek 3 gün bu şehirde kaldığını, dini bayramların birinci günü hariç tüm bayramlarda çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 01/09/2008 tarihinde bilgi işlem departmanında çalışmaya başladığını, 09/05/2012 tarihinde davacının çalıştığı bölümün kapatılması ve kendisinin işyerinde görevlendirilebileceği uygun bir pozisyon kalmaması sebebi ile tüm yasal haklarının ödenerek iş akdinin feshedildiğini, davacının çalışma saatlerinin 08:00-18:00 arasında olduğunu hafta sonları çalışma yapılmadığını, ibrarname imzalandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tarafların bildirdikleri tanıklar beyanlarında; davacının davalı işyerinde geçen çalışma şartları ve saatlerine yönelik açıklamalarda bulunduğu, bilirkişi tarafından yapılan incelemeyle 27/04/2015 tarihli hesap raporu düzenlendiği, raporda davalının zamanaşımı itirazları dikkate alınarak fazla mesai ve bayram çalışmaları tespit edilerek hesaplama yapıldığı, tarafların itirazları üzerine bilirkişinden 22/12/2015 tarihli ek rapor alındığı, ek rapor içeriği itibariyle dosyadaki belgelere usul ve yasaya uygun olup mahkememizce benimsendiği, tüm deliller ve dosya kapsamı bu şekilde değerlendirilerek; davacının bilirkişi raporunda belirtilen tarihler arasında ve ücretle davacı işyerinde çalıştığı, benimsenen raporda tespiti yapılan ve sabit olan fazla çalışma ile bayram çalışmaları karşılığı ücretlerin ödendiğine dair işverenlik tarafından hukuken geçerli belge makbuz sunulmadığından raporda belirtilen miktarla sınırlı olarak fazla mesai ücretinden takdiren % 30 oranında indirim yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücretinin sübutu bakımından;

Davalı vekili temyiz dilekçesinde ve yargılama sırasında davacı tanıklarının davalı ile davaları olduğunu ileri sürmüştür. Davalı vekili ayrıca eldeki dosya davacısı ...’nın ve eldeki dosya davacısının tanığı F.A.nın, eldeki dosya davacısının diğer tanığı olan C.U.nun dosyasında, tanık sıfatı ile verdikleri ifadeleri kapsayan duruşma zaptını yargılama sırasında dosyaya sunmuştur.

Tüm bu belgeler ile eldeki dosya kapsamının birlikte incelenmesi sonucunda;

Davacı ...’nın işinin dava dilekçesinde “operasyon müdür yardımcısı” olarak belirtildiği, davacı tanığı C.U.nun işinin “genel müdür yardımcısının asistanlığı” olduğu, davalı tanığı F.A.nın görevinin ise gene F.A.nın beyanında “montaj bölümünde teknik sorumlu” olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tanığı C.U.nun davacısı olduğu dosyada, eldeki dosyada davacısı ... “Ben pazartesileri ofiste çalışırdım diğer günler sahadaydım … ben kendisine telefonla ulaşıyordum, birlikte maçlara giderdik, belediyedeki iş yaptığımız arkadaşları davetli olarak maçlara götürüyorduk, yemeklere gittik, toplantılara giderdik, TTNET arenada galatasarayın 17 maçı varsa 15 ine gitmişizdir. Davacı ile birlikte herhalde 15-20 yemeğe gitmişimdir. İstanbulun her sokağını bildiğimiz için ve her soruya cevap verebildiğimiz için bende yemeğe gidiyordum”, davacı tanıklarından F.A. “bende dava açtım, şirketle anlaşma yoluna gittik, ...haftada 4-5 kere ofise giderdim, işin durumuna göre 10 dk veya bir saat kalırdım, işe giriş çıkış saatlerine yakın şirkete gitmezdim. Ofisin çalışma saati 9-18 di. ... bu saatlerde çalışıyordu, 18 den sonra çalıştığı olurdu. Şöyleki arena standında şirketin locası vardı oraya belediye çalışanlarını maça götürdüğünü, yurdışına da iş nedeniyle çıktığını biliyordum, cumartesi ve pazar günleri maltepeye taşeronlara yer göstermek için gittiğimde benimle birlikte geldiğini biliyorum” şeklinde beyanlarda bulunmuşlardır.

Davacı tanıklarının eldeki dosyadaki beyanları, davacı asıl ...’nın, tanığı C.U.nun dosyasındaki tanık sıfatı ile verdiği beyanları, davacı tanığı F.A.nın her iki dosyadaki tanık sıfatı ile verdiği beyanları, tanıkların ve davacının işi, davacı tanığı C.U.nun kendi davasında fazla mesai ücreti talebinin reddedilmiş ve taraflar temyizi üzerine bu kararın onanmış olması göz önüne alındığında davacı tanıklarının davalı ile davalı oldukları, ayrıca davacı ile tanıklarının her birinin görevlerindeki farklılık sonucu kendisine has çalışma sistemleri ve koşulları nedeni ile birbirlerinin çalışma saatlerini fazla mesai süresi hesabına elverir ölçüde bilmelerine olanak bulunmadığının anlaşılması karşısında, fazla mesai ücreti talebinin sübut bulmadığı, bu nedenle fazla mesai ücreti talebinin tamamen reddinin gerektiği gözetilmeden kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13764, Karar No: 2012/2250, Tarih: 20.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13764 E.  ,  2012/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... köyü 115 ada 202, 203 ve 205 sayılı parsellere yakın komşu olan 143, 141, 140, 139, 138, 137, 135, 171, 175, 204, 206 ve 208 sayılı parsellerin tespit tutanak fotokopi örnekleriyle varsa dayanak kayıtlarının, aynı nedenle dava açılmışsa dava dosyalarının, sonuçlanıp kesinleşmişse kesinleşmiş ilam örnekleriyle tapu kayıtlarının ve yine dava konusu ... köyü 101 ada 408, 452 ve 453 sayılı parsellere yakın komşu olan 208, 209, 479, 92, 420, 322, 324, 454, 407, 469, 123 ve 124 sayılı parsellerin tespit tutanaklarının fotokopi örnekleriyle varsa dayanak kayıtlarının, aynı nedenlerle dava edilmişse dava dosyalaranının, sonuçlanıp kesinleşmişse , kesinleşmiş ilan örnekleriyle tapu kayıtlarının çıkartılarak,

Bu dosyadan tefrik edilen ... köyü 101 ada 415, 471, 472, 474 ve 475 sayılı parsellere ilişkin dava dosyasının getirtilerek,

bu dosya içerisinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14405, Karar No: 2014/21605, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14405 E.  ,  2014/21605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1- 10.09.2014 Tarihli 6552 sayılı Yasa'nın 81.maddesi ile 5510 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 60.maddesine göre davacının Yasa'nm yürürlük tarihi olan 11.09.2014 tarihinden itibaren 3 ay içinde davadan Feragat ile yeniden yapılandırma hakkından faydalanabileceğinden, davacının davadan feragat edip etmediği, yeniden yapılandırma talebinde bulunup bulunmadığı davalı Kurum’dan sorularak ve gerektiğinde bu 3 aylık süre beklenerek ilgili belgeler eklendikten sonra Dairemize gönderilmek üzere,

2- 01.10.2011 Tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre;kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün

HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesimn davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davacı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nuft 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/266, Karar No: 2008/278, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/266 E.  ,  2008/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18469, Karar No: 2016/13056, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18469 E.  ,  2016/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 20.10.2014 tarih ve 2014/2704 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin

...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.