muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4102, Karar No: 2023/3618, Tarih: 01.11.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı İstanbul Çevre Koruma ve Atık Mad. Değerl. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; alacaktan davalı Birliğin de müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek hükmün bu sebeple bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı İstanbul Çevre Koruma ve Atık Mad. Değerl. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi heyetinde hukukçu olmadığı, heyet üye sayısı tek olması gerekirken iki kişiden heyet kurulduğu, işin 05.05.2008 tarihinde durdurulması talimatı verdiğini, teknik şartnamenin 2.5. maddesinde açıkça güzergah ve döküm yeri değişikliği ile yeni taşıma fiyatı için İstaç’tan onay alınmasının zorunlu olduğunu, davacının deşarj yeri değişikliğine ve yeni birim fiyata ilişkin onay almadığını, tartı tutanağını imzalayan Hikmet Tarakçı'nın İSTAÇ personeli değil davalı Birlik personeli olduğunu, okunaklı olmayan bilgisayar çıktılarına göre taşıma miktarının 10.432,22 ton olduğunun nasıl tespit edilebildiğinin anlaşılamadığını, 16,32 TL bedelle hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, diğer davalının talimatı ile yapıldığından müvekkilin sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmeden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanununun 355 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle bozmadan sonra sunulan kantar fişlerinin bilirkişilerce dosyadaki tutanaklarla birlikte karşılaştırmalı olarak incelendiğinin, hükme esas bilirkişi raporunu düzenleyen heyetin bozma ilamında belirtildiği şekilde oluşturulduğunun anlaşılmasına ve ayrıca tartı tutanaklarında imzası bulunan Hikmet Tarakçı'nın davalı İSTAÇ İstanbul Çevre Yönetimi Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi personeli olmadığı halde bu kişinin imzası bulunan tartı tutanaklarına göre düzenlenen hakedişlerin davalı İSTAÇ İstanbul Çevre Yönetimi Sanayi Ve TicaretAnonim Şirketi tarafından davacıya ödendiğinin ihtilafsız bulunmasına göre davacı vekili ile davalı İstanbul Çevre Koruma ve Atık Mad. Değerl. San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı İstanbul Çevre Koruma ve Atık Mad. Değerl. San. Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01/11/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5193, Karar No: 2019/6632, Tarih: 23.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5193 E.  ,  2019/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/12/2016 tarih ve 2016/962-2016/764 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1974-1976 yıllarında aynı zamanda yetkili bayiliğini yaptığı, davalı şirkete ortak olduğunu, fakat davalı şirketin işleyişi ile ilgili toplantılar ve toplantılarda alınan kararların müvekkiline bildirilmesinden dolayı, müvekkilinin ortak olduğu dönemdeki hisse adedinin bu gün itibariyle kaç adet hisse ve sermaye payına tekabül ettiğinin tespit edilemediğini, şirkete ait karar ve pay defterinin incelenmesi için talepte bulunulmuş ise de, şirket kayıtlarının incelenmesi için izin verilmediğini, davalı şirketin 06/05/1994 tarihinde şirket antetli kağıdı ile şirket kaşe ve imzası altında gönderdiği belgede, müvekkilinin 4 hisseye sahip olduğunun aynı zamanda kârdan payına düşen miktarın cari hesaba alacak olarak işlendiğini belirten belge verdiğini ileri sürerek davacının davalı şirkette bulunan hisselerinin durumunun ve bu hisseler için davalı şirketin ödemekle yükümlü olduğu kâr payının belirlenmesinin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın hissedarı olduğunu iddia ettiği hissenin 1960 yılında tescil edilen bir şirket olup, ana sözleşmesi gereğince şirket hisselerinin hamiline hisseler olduğunu, hamiline şirket hissesine sahibi olduğunu iddia eden kimsenin bu durumu ancak hisse senedi veya onun yerine kaim belge ile kanıtlayabileceğini başka belgeler ile hissedar olduğunun iddiasının dinlenemeyeceğini, davacı tarafın aynı mahiyette Şişli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/333 D. İş. nolu dosyası ile tespit talebinde bulunduğunu, bu dosyadan alınan bilirkişi raporunda da, davacının şirkette hissedar olarak görülmediğini sonucuna varıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının elindeki belge şirket yetkilisi olmayan kişilerce düzenlendiğinden belgenin bağlayıcı olmadığı, davacının elindeki belgenin hamiline hisse senedi niteliği taşımadığı, nama yazılı yada çıplak pay olarak düşünüldüğünde ise, pay defterlerinde davacının ismine rastlanmaması nedeniyle davalı şirkette ortak olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacıların murisinin, davalı şirkette hissedar olduğunun tespiti ile kâr payı alacağının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava reddedilmiş ise de; davacıların delil olarak sunduğu 1994 tarihli yazıda, murisin 4 adet hissesinin bulunduğu, 1984 yılı kârının da murisin adına cari hesap alacak olarak kaydedildiği belirtilmiştir. Davacılar murisine hitaben yazılan yazı, davalı şirket antetini içermekte olup, belge tarihinde yönetim kurulu üyesi olan iki kişi tarafından imzalanmıştır. Bu durumda, geçersizliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça artık bahse konu yazı içeriğinin, davalıyı bağlamayacağı gerekçesi doğru olmayıp, davacının 6 Mayıs 1994 tarihinde davalı şirkette 4 adet hisse sahibi olduğunun kabulü gerekmektedir.

Mahkemece 28/09/2011 tarihli celsede istenilen ve 1994 yılı ile 2005 yılları arası kayıtlarını içermeyen belgeler üzerinde inceleme yapılarak rapor alınmıştır Davalı şirketin, anılan belge tarihinden sonraki tarihli, ilgili defter, kayıt ve belgeler ile şirket birleşmesi öncesi ve sonrası tüm ticari kayıtları getirtilerek, anılan belge tarihinden sonra gerçekleştirilen tüm genel kurulların hazirun cetvelleri üzerinde de inceleme yapılmak suretiyle, davacının 1994 tarihinde sahibi göründüğü 4 adet hissenin akıbetinin araştırılarak, sermaya artışları sonucu bugün itibariyle kaç adet hisse sahibi olduğunun tespiti gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru olmamış, kararın anılan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin (2) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı taraf lehine BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8608, Karar No: 2019/292, Tarih: 04.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8608 E.  ,  2019/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan faili meçhul şüpheli hakkında yürütülen soruşturma sırasında suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2018 tarih ve 2018/2487-11-136 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06.03.2018 tarih ve 2018/41641-6698 sayılı yetkisizlik kararını üzerine, tekraren suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2018 tarih ve 2018/3858-11-2018/220 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair 25.04.2018 tarih ve 2018/838 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.11.2018 gün ve 94660652-105-01-12342-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2018 gün ve 2018/94247 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06.03.2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarih ve 2018/838 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14889, Karar No: 2013/12010, Tarih: 03.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14889 E.  ,  2013/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Sanık ... Kuştan hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri de dosya içeriğine uygun olarak gösterilmiş, sanık ... Kuştan yönünden ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/147, Karar No: 2019/1970, Tarih: 01.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/147 E.  ,  2019/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 01.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7496, Karar No: 2024/10352, Tarih: 05.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7496 E.  ,  2024/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2534 E., 2023/1884 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/313 E., 2021/304 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığı bağlanması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eski eşi ...'in Tarsus 2.Aile Mahkemesinin 2013/127 Esas 2013/187 Karar sayılı ilamı ile açmış olduğu boşanma davasının 19.03.2013 tarihli kararı ile kabul edildiğini, o tarihten itibaren de fiili olarak ayrı yaşadıklarını, eşinin sürekli olarak yurt dışında çalışması ve eşini evini ihmal ederek sadakatsiz bir yaşam sürmesi nedeni ile tarafların boşandığını, 1990 yılında yapılan evlilikten sonra sürekli olarak taraflar arasında bu tartışmaların yapıldığını, ancak düzelir beklentisi ve sosyal çevre baskısı nedeni ile evliliğin 2013 yılına kadar sürdüğünü, çocukların da ... olması ile artık hiçbir anlamı kalmayan bu evliliğin hukuken bitirildiğini, davacının boşandıktan sonra herhangi bir gelir getirici iş yapmadığından dolayı ölmüş annesinin emekliliği nedeniyle kendisine 3421439425 tahsis numarası ile aylık bağlandığını, aldığı bu aylık ile geçimini sağlayan ve sosyal güvenlik hizmetlerinden faydalanan davacının, 12.04.2013 tarihi itibari ile eşi ile birlikte yaşadığı iddiası ile aldığı maaşın kesildiğini, davacının boşandığı eşi ile boşandıktan sonra asla bir arada yaşamadığını, davacının 2013 yılından beri gecekonduda çocukları ile birlikte ikamet ettiklerini, ...'in ise ortak ikameti terk ettikten sonra Cezayir'e gittiğini ve halen orada yaşadığını iddia etmiş, bu nedenle davasının kabul edilerek almış olduğu maaşının yeniden kendisine verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; husumet, derdestlik, hak düşürücü süre ve zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiğini, Kurum işleminin doğru olduğunu, davanın yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; husumet, derdestlik, hak düşürücü süre ve zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiğini, Kurum işleminin doğru olduğunu, davanın yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve dava dışı eski eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri denetmen raporuyla sabit olup 5510 sayılı Kanun'un 59/2 nci maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosyada mevcut belgeler ile dinlenen tanıkların davacı lehine olduğunu, tarafların boşandıktan sonra birlikte yaşamadıklarının sabit olduğunu, Mahkemece hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğunu savunarak Mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 17.10.1990 tarihinde evlenen davacı ve eski eşi ...'in 12.04.2013 tarihinde boşandıkları, davalı Kurum tarafından davacıya, 16.05.2013 tarihli tahsis talebine istinaden 26.09.2010 tarihinde vefat eden babasından dolayı aylık bağlandığı, Sosyal Güvenlik Kurumu denetmeni tarafından düzenlenen 10.07.2018 tarih AKESKİN/036 sayılı rapora istinaden davacı ve eski eşinin boşandıkları dönemde birlikte yaşadıkları gerekçesiyle aylığın durdurularak 12.04.2013-18.10.2018 tarihleri arasında ödenen aylıkların yersiz ödendiği iddiası ile borç çıkartıldığı, gerek adres kayıtları gerekse tanık beyanları ile dosya kapsamından davacının boşandıktan sonra adresini değiştirmediği, halen eski eşin aile apartmanında oturduğu, MEDULA kayıtlarında davacı ve eski eşinin 24.10.2013 ve 11.01.2017 tarihlerinde aynı gün aynı hastanede muayene oldukları, davacının adresindeki su aboneliğinin eski eş adına olduğu,davacı ve eski eşi adına elektrik ve sabit telefon aboneliklerinin bulunmadığı, dosya kapsamına göre müfettiş raporunun aksinin ispatlanamadığı, davacı ve eski eşinin boşandıkları dönemde birlikte yaşamaya devam ettikleri, İlk Derece Mahkemesinin kabul ve değerlendirmesinin yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ve 96 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, davacı ile tanık beyanları, MEDULA kaydına göre, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.