muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10724, Karar No: 2023/6127, Tarih: 30.05.2023

14.Yapılacak irdelemede, davalı iş yerinin kapsam ve kapasitesi ile gerçekleşen çalışmanın niteliği irdelenmeli, bu bakımdan davalı iş yeri hakkında, öncelikle kanun kapsama alınıp alınmadığı hususu ile itibari hizmet kapsamında olup olmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumunca veya İş Müfettişlerince denetim yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, iş yerinde itibari hizmete tabi olarak bildirim yapılan kişilerin varlığı ile birlikte, davacının nerede, iş yerinde hangi bölümde, ne surette çalıştığı ve şayet var ise ek 5 inci maddenin ikinci bendinde yer alan "Basım ve gazetecilik iş yerlerinden" maruziyet koşulunun gerçekleşmesi gerektiği dikkate alınarak, maruziyetin ne şekilde gerçekleştiği hususu gerek bordrolu tanıkların alınacak beyanları ile ve gerekse de iş yeri uygulamaları ve özlük dosyası ile yapılacak keşifte gözlemler tutanağa yansıtılmak suretiyle dikkatlice belirlenmeli, davacının çalışması tüm bilgi ve belgeler ile bordrolu tanıklar dinlenildikten sonra net olarak belirlenmeli, çalışmanın 5953 sayılı Kanun kapsamına girip girmediği hususunda ise, davacının yaptığı işin fikir ve sanat işi niteliğinde olup olmadığının tespitinde iletişim fakültelerinde görevli bilirkişi yada bilirkişi heyetinden rapor alınarak, dinlenilen bordrolu tanıklar ile davacı hakkında iş yerinde tutulan tüm belgeler ve kayıtlar dikkatle incelendikten sonra, sonucuna göre bir karar verilmeli, ulusal veya yerel televizyon veya radyolarda geçtiği iddia edilen çalışmalar bakımından da haberle ilgili birimlerinde ve haber program kayıtlarına ilişkin cd çözümleri ile birlikte RTÜK kayıtlarının istenmesinden sonra yapılan işin fikir ve sanat işi niteliğinde olup olmadığı tespit edilmeli ve 30.09.2008 tarihinden önceki çalışmalar yönünden 506 sayılı Kanunun Ek 5 inci Maddesinin 3 üncü fıkrasında yer alan "...Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0.25) formülü uygulanır." hükmü ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararında, itibari hizmet süresinin, salt sigortalılık süresine eklenmesi gerekeceği, ayrıca bu sürenin fiili prim ödeme gün sayısına eklenmesinin söz konusu olamayacağına ilişkin kararı dikkate alınmalı ve 01.10.2008 tarihi ve sonrası geçen çalışma dönemleri bakımından fiili hizmet süresi zammından faydalanabilmek için 40 ıncı maddede aranan " basın kartı sahibi olmak suretiyle" ibaresi ile getirilmiş olan basın kartının varlığına ilişkin koşul da araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre infaza elverişli şekilde bir karar verilmelidir.

15. Eldeki dava bakımından ise, davacının başlangıçta metin yazarı ve editör olduğu iddiası ile, davasını AKS TV..AŞ. ye karşı açtığı, daha sonra ise, AKS TV..AŞ. 'deki haklarının 01.10.2010 tarihli sözleşme ile diğer davalı Atlas Yayıncılık A.Ş'ye devredildiği anlaşılmakta olup, mahkemece kabule konu olan itibari hizmet süresinin tespitine ilişkin verilen kararın, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesinin 1 inci fıkrasının a alt bendi kapsamında ve 5953 sayılı Kanun'un 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı Kanun kapsamına tabi olarak "gazetecilik" yaptığı gerekçesi ile mi yoksa özel radyo ve televizyon kuruluşlarının haberle ilgili birimlerinde çalışanların hak kazanabilinecek olan çalışmalardan mı kaynaklandığı hususu açıklığa kavuşturulmalıdır.

16. Diğer taraftan, davacının talebinin 01.10.2008 tarihi ve sonrasındaki süreleri de kapsadığı anlaşılmakta olduğundan, 6385 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanuna eklenen 40 ıncı maddenin 16 ncı bent hükmünün ve ilgili bendin Anayasa Mahkemesince iptali nedeniyle Anayasa Mahkemesi kararının davacının talebine etkisi tartışılmak suretiyle davacının talepleri bakımından iş mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeli, davacının iddiası bakımından fiili çalışma olgusu belirtilen açıklamalar çerçevesinde irdelenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

17.Kabule göre de, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinin (2) nci fıkrasında "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüş olup, mahkemece, kabule konu olunan 30.09.2008 tarihinden önceki çalışmalar yönünden davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi olduğu anılan maddenin 3 üncü fıkrasının "... Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0.25) formülü uygulanır." hükmü gereği, hüküm kurulması gerekmekte olduğu, yine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararında, anılan Kanun'un Ek 5 inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresinin, salt sigortalılık süresine eklenmesi gerekeceği, ayrıca bu sürenin fiili prim ödeme gün sayısına eklenmesinin söz konusu olamayacağına ilişkin kararı dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8067, Karar No: 2020/186, Tarih: 15.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8067 E.  ,  2020/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun; üçüncü kısmı (TMK m. 396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Türk Medeni Kanunun İkinci Kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, aile mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle o yerdeki asliye hukuk mahkemelerine verilmiştir. Karardan sonra mahkemenin yargı çevresinde aile mahkemesi kurulmuştur. Bu açıklama karşısında davanın görevli ve yetkili aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de;

Davacı erkek tarafından 14.06.2001 tarihinde açılan boşanma davasında mahkemece tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verildiği ve gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre usule uygun şekilde tebliğe çıkarılmadan, mahkemece hükmün kesinleştirildiği anlaşılmaktadır. Davacı erkek tarafından geçen uzun süreye rağmen kararın usule uygun şekilde tebliğe çıkarılmaması Türk Medeni Kanunun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık olduğunu göstermesi yanında, bu süre içinde tarafların birlikte yaşamaya devam etmesi, tarafların ortak çocukları 12.09.2003 doğumlu Eylül ve Efe'nin dünyaya gelmiş olması tarafların boşanma iradesinden vazgeçtiğinin kabulünü gerektirir. Bu bakımdan kararın oluşmasından sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusu, hükmün sonucuna etkilidir. Gerçekleşen bu duruma göre boşanma iradelerinin samimi olmadığı anlaşılmakla, tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7679, Karar No: 2017/828, Tarih: 20.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7679 E.  ,  2017/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15514, Karar No: 2013/16436, Tarih: 11.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15514 E.  ,  2013/16436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : 1-Resmi belgede sahtecilik suçundan; mahkumiyet 2-Görevi kötüye kullanmak suçundan; karar verilmesine yer olmadığına.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Katılan idare kendini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.000,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4447, Karar No: 2015/4840, Tarih: 07.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4447 E.  ,  2015/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, atık su, yağmur suyu yapılarının bakım onarım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4885, Karar No: 2018/10458, Tarih: 17.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4885 E.  ,  2018/10458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için düşme

2005 ve 2006 takvim yılları için beraat

Gerekçeli karar başlığında “2004-2005-2006-2007“ şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, 2004 takvim yılı için “31.12.2004“, 2005 takvim yılı için “31.12.2005“, 2006 takvim yılı için “31.12.2006“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‘nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 05.10.2009 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden gerçekleşen dava zamanaşımı, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3532, Karar No: 2017/2278, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3532 E.  ,  2017/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2011/318-2015/621 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.04.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01/10/2007 tarihinden 21/10/2010 tarihine kadar genel müdür olarak çalıştığını, kendisine şirket hisselerinden %1 hisse tevdi edildiğini ve genel kurul kararı ile yönetim kurulu üyesi olarak görev verildiğini, 21.10.2010 tarihinde davacının davalı şirketteki %1 hissesini devrederek yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığını, bu tarihten sonra danışman sıfatıyla 15.12.2010 tarihine kadar çalıştığını, davalı şirketin faaliyette bulunduğu yörenin önemli bir tarım bölgesi olmasından yola çıkarak bağ işletmesi sahibi olmaya karar verdiğini, 25.07.2008 tarihinde 22.000 metrekare bir tarla satın alındığını, davalı şirketin iştigal konuları arasında tarım arazisi satın almak ve işletmek işi bulunmadığı ve kasası uygun olmadığı için, ayrıca satıcının tapuda beyan edilen değerin düşük gösterilmesini istemesi nedeniyle satış bedeli olan 60.000,00 TL'sinin sadece 5.300. TL'sini şirketin, satış bedelinin bakiyesi olan 54,700,00 TL'sinin ise müvekkilinin ödediğini, taşınmazın zilyetliğinin teslim alındığı günden şirketin ana sözleşmesinin tadil edildiği güne kadar taşınmazın bir bağ haline getirilmesi için gereken tüm harcamaların davacı tarafından yapıldığını, 23/09/2009 tarihinde ana sözleşmenin tadil edildiğini ve bundan sonraki sarfiyatı şirketin ödediğini, davacının bu sebeple şirketten taşınmaz satım bedeli ile bu taşınmaz için harcanan bedeller toplamı olan 79.562,00 TL alacağının olduğunu, davacı tarafından yapılan harcamaları gösteren listenin, şirketi 250.000,00 TL'sine kadar temsil ve ilzam etmeye yetkili yönetim kurulu üyesi ... tarafından 14.12.2010 tarihinde imzalandığını, çekilen ihtara rağmen davalı tarafça ödeme yapılmaması üzerine icra takibine geçildiğini, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptalini, alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2008 yılı bilançosunu onaylamakla dava konusu ettiği ve kendisinin gerçekleştirdiğini iddia ettiği mali işlemleri onayladığını, böylece söz konusu bağ alımına ilişkin de herhangi bir hak ve alacağının olmadığını da tasdik ettiğini, iddia edilen işçiliklerin tamamının şirkette çalışan elemanlar tarafından yapıldığını, bu işçilerin yemeklerinin de şirket bünyesinde bulunan yemekhaneden karşılandığını, söz konusu gayrimenkulün alınması hususunda hiçbir yönetim kurulu kararı bulunmadığını, ibraz edilen harcama kalemine ilişkin belgede davacı tarafça sahtecilik yapıldığını, evrak üzerindeki tarihin ...’ın değil, davacının attığını, söz konusu evrakın şirket kayıtları ile uyumlu olmadığını, davacının kendi müdürlük yaptığı döneme ilişkin onayladığı şirket kayıtlarında davacının şirkete borçlu olduğunun görüldüğünü, davacının davalı şirkete ait satışı yapılamamış olan ikinci kalite malları da sattığını ancak gelirini şirkete gelir kaydettirmediğini, yine şirkete ait bir kısım malların davacıda bulunduğunu, bu suretle takas def’inde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının 01.10.2007- 21.10.2010 tarihleri arasında davalı şirketin %1 ortağı olarak yönetim kurulu üyesi ve genel müdür sıfatı ile çalıştığı, 25.07.2008 tarihinde gayrimenkul (bağ) satın alındığı, davacının 21.10.2010 tarihinde hissesini devrederek şirkette çalışmaya devam ettiği ve 15.12.2010 tarihinde davacının işine son verildiği, davacıya taşınmaz alım tarihinde buna ilişkin yetki verilmediği, taşınmaz için yapılan harcamalarda dava dışı ...'ın imzasının yer aldığı ve davacının ödeme yaptığına ilişkin herhangi belge sunmadığı, böylece davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirket yönetim kurulu üyeliği ve sonrasında danışmanlık yapan davacının şirket için yaptığı harcamaların tahsili amacıyla giriştiği icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirket yönetim kurulu üyeliği ve sonrasında danışmanlık yapan davacının şirket için yaptığı harcamaların tahsili amacıyla giriştiği icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Takip ve davaya konu 14/12/2010 tarihli, davalı şirket kaşesini taşıyan ve davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili bulunan yönetim kurulu üyesi ...’a ait imzanın olduğu ileri sürülen “Üzüm Bahçesi İçin Yapılan 2008-2009 Harcama Listesi” başlıklı belgede, ödemesi davacı ... tarafından yapılan bağ harcamaları tarih ve açıklamaları da içerir şekilde gösterilmiş, davacı tarafından yapılan toplam harcama bedelinin 79.562,00 TL olduğu bildirilmiştir. İbraz edilen 03/11/2010 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi suretinden de davalı şirketin 19/10/2010 tarihli yönetim kurulu kararının tescil ve ilan edildiği, şirket adına sayılan işlemleri yapmaya ve Yönetim Kurulu Başkanı ...’in şirket unvanı veya kaşesi altında vazedeceği münferit imzasıyla şirketi temsil ve ilzam etmesine, Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı ..., Yönetim Kurulu Üyesi ...’ın şirket unvanı veya kaşesi altında vazedecekleri imzaları ile şirketi 250.000,00 TL'sine kadar münferiden, 250.000,00 TL'sinin üzerindeki işlemlerle ilgili olarak ise şirket unvan veya kaşesi altında vazedecekleri müşterek imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılınmalarına karar verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre, davalı şirkete ait ticaret sicil kayıtları getirtilmek suretiyle dava konusu yazılı belge altında yer alan şirket kaşesi üzerinde imzası bulunduğu bildirilen ...’ın davalı şirketi temsile yetkili olup olmadığı araştırılarak ibraz edilen 14/12/2010 tarihli belgenin ve içeriğinin değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.