muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11816, Karar No: 2012/13462, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11816 E.  ,  2012/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kooperatif tarafından hakkında ... İcra Müdürlüğü' nün 2008/1734 esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine özgü takip başlatıldığını, takibe dayanak borç senedinde herhangi bir imzasının bulunmadığını, bu senetle ilgili davalıdan herhangi bir alışverişinin olmadığını, kriminal inceleme yapıldığı takdirde imzanın kendisine ait olmadığının anlaşılacağını, takibin kötüniyetli olarak yapıldığını ileri sürerek takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine %40'dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacı borçlunun dava konusu senetten dolayı borçlu olmadığının tespitine ve asıl alacak olan 2.858,55 TL' nin %40 oranında 1.143,42 TL kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK. 72. maddesi uyarınca açılmış olan menfi tespit davasında, dava açılmasına neden olan icra takibinin haksız ve kötüniyetli olması gerekir. Davalının yaptığı icra takibinde haksız ve kötüniyetli olduğu ispat edilmemiştir. Alacaklının alacağın varlığını kanıtlayamaması, takibin haksız ve kötüniyetli olduğunu göstermez. Mahkemece davacı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilmesi yanlış olup, bozmayı gerektirir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz talebinin kabulüne ve hüküm fıkrasının 2.bendindeki (Davacı borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşıldığından takip konusu asıl alacak olan 2.858,55 TL' nin %40'ı olan 1.143,42 TL kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ) cümlesinin çıkartılmasına, yerine aynen (yasal koşulları oluşmadığından, davacının kütü niyet tazminatı talebinin reddine) cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15104, Karar No: 2015/6065, Tarih: 04.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15104 E.  ,  2015/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/97375

MAHKEMESİ : Bursa 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/1041 (E) ve 2013/48 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHİ : 03/07/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklardan E..'in olay tarihi itibariyle okulun öğrencisi, diğer suça sürüklenen çocuk Ş..'in ise eski öğrencisi olduğu ... İlköğretim Okulu'na, eğitim-öğretime ara verilmiş olan yaz tatili süreci içindeki suç tarihinde, fikir ve eylem birlikteliği ile girdikleri, 1/A sınıfının kapısını sert bir cisimle içeriden kırdıkları, penceredeki sinekliği kestikleri, okulun bilgisayarında oyun oynadıkları, okula ait bir adet CD kırarak yere attıkları bu suretle okulda zarara sebep oldukları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocukların cezadan kurtulmaya yönelik olduğu mahkemece değerlendirilerek itibar olunmayan çelişkili savunmaları, moleküler inceleme rapor sonuçları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre subut bulan eylemlerine karşılık, suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine yeterli kesin nitelikte delil bulunmadığından kararın bozulması yönündeki tebliğname düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4835, Karar No: 2016/9219, Tarih: 24.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/4835 E.  ,  2016/9219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davaya konu edilen, taraflar arasındaki... ile teminat altına alınan rizikolara ilişkin açıklamaları içeren, poliçe eklerinin dosya kapsamında bulunmadığı görülmüştür. Bu nedenle davalı ... şirketinden, poliçenin ve eklerinin bir bütün olarak temin edilmesi ve poliçe ile eklerinin tamamının dosya arasına konulup, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/5148, Karar No: 2015/2302, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5148 E.  ,  2015/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/376, Karar No: 2020/4532, Tarih: 06.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/376 E.  ,  2020/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Eski Hale Getirme, Ecrimisil, Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 98,75 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 293,75 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14213, Karar No: 2010/12227, Tarih: 22.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14213 E.  ,  2010/12227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yalan tanıklık

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ... ve ... ... ...'in görevi kötüye kullanma suçundan yargılandığı davada, yalan tanıklık yaptığı iddia edilen sanık ...'nin, sanık ... ...'in isteği üzerine soruşturma aşamasında ifadesi alınmadığı için, kovuşturma aşamasında kendi el yazısı ile yazdığı 16.07.2003 tarihli dilekçeyi mahkemeye verdiği, bu dilekçede sanığın özetle; "sınıftaki bilgi yarışmasında arkadaşları ile tartışdığını, öğretmenlerinin olaya müdahale ederek kendilerini müdür odasına götürdüğünü, odada başka öğrencilerin de olduğunu, okul müdürü olan sanık ... ...'in, ... ... ... ve ... ... adlı öğretmenlere, ... ...'ı işaret ederek bu öğrenciyi yan odada arayın dediğini" ifade ettiği, 14.07.2004 tarihli duruşmadaki yeminli anlatımında da benzer ifadelerde bulunduğu, yalan tanıklık suçlaması üzerine 19.07.2004 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına, 15.12.2004 tarihinde mahkemeye verdiği ifadelerinde de önceki ifadelerini reddetmediği, benzer içerikte ifadeler verdiği anlaşılmakla;

Sanığın, dilekçesindeki açıklamları ile duruşmadaki anlatımları arasında, bazı ayrıntılardaki farklılıklarının, yalnızca vicdani kanı değerlendirmesine esas olabileceği ve yalan tanıklık suçu için kesin kanıt oluşturmayacağı gözetilmeden bazı gerekçeleri gizlediği kanısına hangi suretle varıldığıda açıklanmadan yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın, yalan tanıklık suçundan yargılanması nedeniyle 15.12.2004 tarihinde mahkemeye verdiği ifade ile gerçeğe rücu ettiği kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK.nun 274/1 madesindeki "Aleyhine tanıklık yapılan kişi hakkında bir hak kısıtlamasını veya yoksunluğunu sonuçlayacak nitelikte karar verilmeden veya hükümden önce gerçeğin söylenmesi halinde, cezaya hükmolunmaz" düzenlemesi karşısında; yalan tanıklık suçlamasına konu olan davanın hükme bağlanıp bağlanmadığı, hükme bağlanmışsa tarihi araştırılıp, sanık hakkında 274/1 maddede düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasız bırakılması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4147, Karar No: 2022/1006, Tarih: 01.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4147 E.  ,  2022/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2020 tarih ve 2018/92 - 2020/159 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme, resmi belgede sahtecilik

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7

maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-son 3713 sayılı

Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 62 ve 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

2-Sanıklar ... ve ... hakkında

ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7

maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-son 3713 sayılı

Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/6, 62 ve 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

3-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın

314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/9,

62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

4-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın

2014/1, 53, 62 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararları niteliği itibarıyla CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil kararlardan olmadığından, CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz başvurusunun REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.07.2020 tarih ve 2020/454 E. - 2020/415 K. sayılı kararına karşı sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğu, ancak sanığın 10.08.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşılmakla; sanığın dilekçesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

3- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz başvurularının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

4- Sanık ... hakkında hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanığın ve diğer sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları ile dosya kapsamında sanıkla ilgili olan beyan ve delillere göre, sanığın diğer sanıklarla birlikte hareket etmediğinin anlaşılması karşısında; dosya kapsamına göre silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5060, Karar No: 2020/2976, Tarih: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5060 E.  ,  2020/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/09/2019 tarih ve 2019/308-2019/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin ayrı ayrı davalılar vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Atromax" ibaresini 5. sınıfta yer alan emtialar bakımından tescil için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, 2014/78230 sayılı başvuruya davalı şirketin 2009/58668 sayılı "Aromax" ibareli markasını mesnet gösterilerek itiraz edildiğini, Markalar Dairesi tarafından itirazın kabul edildiğini ve başvuru kapsamından "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar ve hayvanlar için tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler" emtiasının çıkartıldığını, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa ki başvuru markasının ilk iki hecesininde yer alan “Atro” ibaresinin markanın kullanıldığı ilacın etken maddesi olan atropin (atropine) maddesinin isminden türetildiğini, “Atro” ibaresi ile başlayan birçok ilaç isminin bulunduğunu, başvuru markası ile itiraza mesnet marka arasında iltibasa yol açacak bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK'nın 2016-M-2791 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Dairemiz’in 06.05.2019 tarih 2018/1998 esas 2019/3380 numaralı kararıyla istinaf kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, başvuru markasında yer alan “Atro” ibaresinin “Atropin” hammaddesine gönderme yaptığı, itiraza mesnet “Aromax” markasında yer alan “Aro” ibaresinin ise ilgili tüketiciye “Aroma” ibaresini çağrıştırdığı, farklılıkların bilinçli tüketici kitlesinin iki farklı marka karşısında olduğunu anlamasına yeter düzeyde olduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne TPMK YİDK'nın 2016-M-2791 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ayrı ayrı davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ayrı ayrı davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/128, Karar No: 2014/5788, Tarih: 15.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/128 E.  ,  2014/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/133-2012/201

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait zorunlu deprem sigortası bulunan binanın tektonik krip afet ile hasarlandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 150.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; tektonik krip afetin deprem niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. 6305 sayılı “AFET SİGORTALARI KANUNU” unun 1. maddesi uyarınca; Bu Kanunun amacı, binalarda deprem sonucu meydana gelebilecek maddi zararların karşılanmasını teminen yaptırılacak zorunlu deprem sigortası ile sigorta şirketlerince teminat verilemeyen veya teminat verilmesinde güçlükler bulunan çeşitli afetler ve riskler sonucu meydana gelebilecek maddi ve bedeni zararların karşılanabilmesini teminen sunulacak sigorta ve reasürans teminatlarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartlarının Sigortanın Kapsamı Başlıklı A.1/2 maddesinde de "bu sigorta ile depremin doğrudan neden olduğu maddi zararlar ile deprek sonucu meydana gelen yangın, infilak, tsunami (dev dalga) veya yer kaymasının sigortalı binalarda neden olacağı hasarlar (temeller, ana duvarlar, bağımsız bölümleri ayıran ortak duvarlar, bahçe duvarlardı, istinat duvarları, tavan ve tabanlar, merdivenler, asansörler, sahanlıklar, koridorlar, çatılar, bacalar ve yapının benzer nitelikteki tamamlayıcı kısımlarında meydana gelenlerde dahil olmak üzere) sigorta bedeline kadar D.. K.. tarafından teminat altına alınmıştır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; S.ilçesi A. mahallesinde bazı binalarda meydana gelen hasarlarla ilgili hak sahiplerince davadan önce yapılan başvurular üzerine Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün 17.7.2009 günlü yazı cevabında "tektonik krip"'in düşük frekanslı bir deprem olduğu bildirilmiş,

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş,

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda ise "hasarın tektonik krip sonucu oluştuğu, deprem sigortası teminatı kapsamında bulunmadığı" mütalaa edilmiş,

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı zararının depremden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, rizikonun sigorta teminatı içinde olup olmadığına ilişkindir.

Zararı doğuran tektonik krip'in niteliği konusunda Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Genel Müdürlüğü'nün mütalaası ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen rapor arasında çelişki olup karar vermeye yeterli nitelikte değildir.

Bu halde üniversitelerin jeoloji mühendisliği bölümlerinden seçilecek deprem-tektonik krip hareketleri konusunda uzman, akademik kariyere haiz bilirkişiler kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak rizikonun depremden ileri gelip gelmediği, zararın Zorunlu Deprem Sigortası kapsamında bulunup bulunmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması suretiyle çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.4.2014 günü oybirliği ile karar verildi.