muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/630, Karar No: 2022/6996, Tarih: 25.10.2022

3.3.2. Ne var ki; davacı vekilinin mazeretinin reddedilip, sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilen 07.03.2019 tarihli son celsede davalı vekilinin; “ davanın reddini talep ederiz” şeklinde beyanda bulunduğu ve bu beyanı ile davayı takip etme iradesini ortaya koyduğu açık olmakla daha önce iki kez işlemden kaldırılan dosyada davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

3.3.4. Hal böyle olunca; işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 HMK'nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İdil Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, temyiz eden davacı vekili duruşmaya katılmadığından duruşma vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına 25/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17534, Karar No: 2024/534, Tarih: 17.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/17534 E.  ,  2024/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2101 E., 2021/786 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...,

2-... vekili Avukat ...,

3-...,

4-...,

5-...,

6-...

DAVA TARİHİ : 30.06.2014

HÜKÜM/KARAR :Karar verilmesine yer olmadığına/Yeni hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/726 E. - 2019/121 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara davacı vekili, davalı ... vekili, davalı Naim Öztürk vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ... vekilinin ise istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilmek üzere kaldırılmasına yeni hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...' ün mükellefi olduğu ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin mali müşaviri olması sebebiyle düzenlenen sorumluluk raporu uyarınca 431.668,16 TL vergi borcunun çıkarıldığını, akabinde Aydın ili ... mahallesi 361 ada 5 parseldeki taşınmazı eşine, onunda eniştesine sattığını, ayrıca Aydın ili ... mahallesi 2423 ada 5 parseldeki evi eşine sattığını, ayrıca ... plakalı aracı başkasına akabinde eşine sattığını, vergi borcunun Manisa Vergi Mahkemesi ve İdare Mahkemesi kararı ile sabit olduğunu belirterek kötü niyetli yapılan satışların iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde Manisa vergi mahkemesi ve İdare mahkemesince açılan davada kısmen kabul kısmen red kararı verildiğini, borcun 38.000,00 TL olarak belirlendiğini, akabinde Manisa Vergi Dairesinin 2013/434 E. ve 2013/435 E. sayılı dosyalarında borç miktarının 8.000,00 TL olarak belirlendiğini, bu satışlarda iddia edildiği gibi muvazaalı bir durum bulunmadığını, ayrıca borcun ilk önce asıl borçludan talep edilmesi gerektiğini, bunun göz ardı edildiğini talebin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu aracı bedeli peşin olarak satın aldığını, tarafların daha önceden birbirlerine borcu olup olmadığı kısımlarını bilmediğini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu ... Mahallesindeki taşınmazın Akbank'dan kredi çekilerek satın alındığını, halen bu borcu ödediğini, gerçek dışı bir durumun bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu aracı bedeli peşin olarak satın aldığını, tarafların daha önceden birbirlerine borcu olup olmadığı kısımlarını bilmediğini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu ... Mahallesindeki taşınmazın Akbank'dan kredi çekilerek satın alındığını, halen bu borcu ödediğini, gerçek dışı bir durumun bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde; söz konusu aracın ... tarafından hatırası olduğu söylenmek suretiyle tekrar kendisinden satın alındığını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.07.2019 tarihli ve 2014/726 Esas ve 2019/121 Karar sayılı kararıyla; "davalı ...' ün davacı kuruma olan borcunu dava sonrası süre içersinde tamamen ödemiş olduğu, Gördes Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 17.12.2018 tarihli yazısı ve bilirkişinin 25.12.2018 tarihli ek raporu ile anlaşıldığından davacının davalılar arasında ki tasarrufun iptalinde hukuki yararının kalmadığı yani ödemeler nedeni ile davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır. Ancak konusuz kalan dava nedeni ile davanın açılmasına sebebiyet veren davalı ...'ün yargılama gideri ve vekalet ücretini ödemesi gerektiği, diğer davalılar yönünden ise yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği değerlendirilmiş olup, davacının davası konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili, davalı Naim Öztürk vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde belirttikleri üzere davalılardan Nazmi'nin, vergi müfettişi raporuna göre gecikme zammı ve ferileri ayrı olmak üzere 431.668,16 TL vergi borcunun bulunduğunu, alınan bilirkişi raporlarında bu hususun net olarak tespit edilmediğini, ödemeye ilişkin dekontlar dosyaya kazandırılmadan varsayıma dayalı olarak karar verildiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde; müvekkilinin iş bu davada husumet ehliyetinin bulunmadığını, müvekkiline ait olan aracın dava dilekçesinde belirtilen 2011 model araç değil 1975 model Fiat 480 tipi traktör olduğunu, bu durumun noter senedi ve ruhsat kayıtları ile belirlendiğini, bu nedenle müvekkili açısından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

3. Davalı Naim Öztürk vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin toplam 31.737,52 TL borcunun bulunduğunun ve bu borcun da ödendiğinin tespit edildiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken konusuz kalan kısım üzerinden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, tespit edilen borç miktarı düşüldükten sonra kalan kısım açısından davanın reddine ve müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

3. Davalı Naim Öztürk vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin toplam 31.737,52 TL borcunun bulunduğunun ve bu borcun da ödendiğinin tespit edildiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken konusuz kalan kısım üzerinden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, tespit edilen borç miktarı düşüldükten sonra kalan kısım açısından davanın reddine ve müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ...'ün davacı kuruma olan borcunu dava sonrası süre içerisinde tamamen ödemiş olduğu ve ödemeler nedeni ile davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması ve davanın açılmasına davalı borçlu ...'ün sebebiyet verdiği anlaşıldığından yargılama giderleri ve vekalet ücretinden iş bu davalının sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, davalı ... vekilinin istinaf talebi açısından ise; dosyaya celp edilen Nazilli 2. Noterliği'nin 23.11.2015 tarihli ve 010050 yevmiye numaralı satış sözleşmesine göre davalı ...'nın talep ile ilgisi bulunmayan 58 AS 819 plaka sayılı 1975 model Fiat marka 480 tip traktörü dava dışı ... isimli şahıstan satın aldığı ve plakasını ... olarak değiştirdiği, talebe konu ... plaka sayılı aracın ise 2011 model Wolksvagen Jetta marka araç olduğu, bu haliyle davalı ...'in eldeki dosyada taraf sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla iş bu davalı açısından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken gerekçeli kararda bu hususta herhangi bir hüküm kurulmamış olmasının hatalı olduğu, bu itibarla, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkeme kararının az yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilmesine; davalı ... açısından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacının davası konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalılardan Nazmi'nin, vergi müfettişi raporuna göre gecikme zammı ve ferileri ayrı olmak üzere 431.668,16 TL vergi borcunun bulunduğunu, alınan bilirkişi raporlarında bu hususun net olarak tespit edilmediğini, ödemeye ilişkin dekontlar dosyaya kazandırılmadan varsayıma dayalı olarak karar verildiğini, davalı ... yönünden husumet nedeni ile red kararının doğru olmadığını, mahkemece 08.05.2018 tarihli celsede ... plakalı araç sahibi olan ...'yı davaya dahil etmek için taraflarına 2 haftalık süre verildiği için davaya dahil edildiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine ve kapsamına göre uyuşmazlık, 6183 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'ın 24 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1- Öncelikle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü yönünde görüş bildirilmiş ve hükmün de ... yönünden düzeltilmesine karar verilmişse de hüküm kısmında bu davalı yönünden istinaf talebinin kabul edilmediğinin belirtilmiş olması, maddi hata olarak değerlendirildiğinden, davalı ... vekili tarafından bu hususu temyiz nedeni yapılmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına,yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu borcun ödendiğinin bilirkişi raporu ile belirlenmiş olmasına göre davacı vekilinin dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11896, Karar No: 2011/4247, Tarih: 12.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11896 E.  ,  2011/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Doğubayazıt Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2009 tarih ve 2008/10-2009/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sel ve su baskını rizikolarına karşı sigortalanan müvekkiline ait petrol istasyonunda meydana gelen sel nedeniyle oluşan hasara ilişkin tazminatın talep edilmesine rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 72.935,76 YTL’nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 68.225 YTL’nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sel ve su baskını rizikolarına karşı teminat altına alınan davacıya ait akaryakıt istasyonunda meydana gelen hasarın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda, aşırı yağan yağmurlar nedeniyle davacıya ait akaryakıt istasyonunda 05.05.2007 tarihinde ilk kez, 30.06.2007 tarihinde ise ikinci kez sel ve su baskını meydana gelmiş olup, uyuşmazlık hasar miktarının ne olduğu noktasında toplanmaktadır.

Davacıya ait akaryakıt istasyonunda 05.05.2007 tarihinde meydana gelen hasara ilişkin davalı tarafından ödeme yapılmış olup, davacının da bu hasara ilişkin bir iddia ve istemi de yoktur. Davacının tazminat istemi ikinci kez meydana gelen sel ve su baskını nedeniyle oluşan hasar bedelinin tazminine ilişkindir.

30.06.2007 tarihli riziko sonrası olay yerine giden ekspertiz tarafından davacının akaryakıt istasyonunda 60 metre uzunluğunda ve alt kısmı 1 metre taş, üzeri 2 metre biriketten oluşan 3 metre yüksekliğindeki istinat duvarının yıkıldığı, ilk riziko sonrası bahçedeki parke taşlarındaki hasar henüz giderilmeden 400 m2’lik parke taşlarının ikinci kez meydana gelen sel baskınında hasar gördüğü, belirtilmiş, buna göre tazminat hesabı yapılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise önceki selde meydana gelen 1200 m2 parke hasarı da ikinci sel baskını nedeniyle oluşan hasara dahil edilerek toplam 1.600 m2 parke hasarı olarak hesaplama yapıldığı gibi, hasar gören istinat duvarının ise toplam 152 m olduğu ve hasar bedeli hesaplanırken tamamının taştan olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Oysa, davalı ... davacının gerçek zararından sorumlu olup, davacıya ait akaryakıt istasyonu 30.06.2007 tarihinde meydana gelen sel baskınından önce ne halde ise hasar bedelinin buna göre hesaplanması gerekmektedir. Yoksa, davacının sebepsiz zenginleşmesine neden olacak şekilde istinat duvarının eskisine göre daha iyi bir şekilde yapılacak şekilde hesaplama yapılması ve önceki sel baskını nedeniyle bedeli ödenen parke taşları hasarına ilişkin de tazminat hesaplanması doğru değildir.

Bu itibarla, mahkemece, içinde sigorta hukuku uzmanı olan yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda, ekspertiz raporu ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkileri giderici, bu konuda rapora karşı yapılan itirazların değerlendirildiği rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

2- Mahkemece, hükmedilen tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de, davanın dayanağı olan poliçenin bağlı olduğu Yangın Sigortası Genel Şartları’nın “Hasar ve Tazminatın Sonuçları” başlığı altında B.8.1. maddesinde kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 1 ay içinde sigortacı tarafından sigortalıya ödeneceği düzenlenmiş olup, tazminat miktarının sigortacı açısından kesinleşmesi ise, ekspertiz raporu ile mümkün olacağından sigortacının temerrüde düştüğü tarihin buna göre belirlenmesi gereklidir.

Bu itibarla mahkemece, ekspertiz raporunun 06.08.2007 tarihli olmasına göre sigortacının ödeme yapması gereken sürenin ve temerrüt tarihinin de buna göre belirlenmesi gerekmekte iken, sigorta hukukunda uygulama yeri olmayan olay tarihinin faiz başlangıcına esas alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davanın dayanağı olan sigorta poliçesinde sel ve su baskını nedeniyle oluşacak hasar halinde %2 oranında tenzili muafiyet uygulanacağına yönelik hüküm içermesine rağmen bu düzenleme dikkate alınmadan tazminat belirlenmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4- Kabule göre de, mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli görülerek hükme esas alınmış ise de hesaplama hatası yapılarak bu raporda belirlenen tazminat miktarından daha fazlasına hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1, 2, 3, ve 4 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15860, Karar No: 2016/4484, Tarih: 07.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15860 E.  ,  2016/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13207, Karar No: 2014/5445, Tarih: 24.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13207 E.  ,  2014/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun katılanın kendisine yıkamak üzere teslim ettiği arabayı alıp katılanın haberi olmaksızın gezdiği sırada kaza yaptığı olayda güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 52/4. maddesine ilişkin olarak hükmedilen “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresi ile adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "20 gün" “16 gün” ve "320 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "3 gün" “2 gün” ve "40 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10597, Karar No: 2014/21399, Tarih: 03.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10597 E.  ,  2014/21399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/495 Karar no:2014/159

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, davalı lehine verilen nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit derecede kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı (kadın)ın ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, buna karşılık davacı (koca)nın da ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı ve eşine hakaret ve tehdit ettiği nitekim bu eylemleri nedeniyle açılan ceza davası sonucunda ceza da aldığı, barışma görüşmeleri sırasında da “gökten peygamber inse bu benim karım değil bacımdır” diyerek eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda; davalı kadına oranla, davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu aşamadan sonra taraflar arasındaki evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yararın bulunmadığı ve davalı kadının boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu açıktır. Davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğrudur. Açıklanan nedenlerle davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve davacı kocanın tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.