muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30877, Karar No: 2016/11550, Tarih: 05.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30877 E.  ,  2016/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Mağdur ...'in diğer sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında şikayetçi olmayan ve usulüne uygun şekilde davaya katılmayan mağdurun, hükmü temyizde taraf sıfatı olmaması nedeniyle mağdurun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2)Sanık ...'in yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3)Sanık ...'in, 6136 sayılı Yasaya aykırı bıçak taşımak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz bıçakla işlediğinden bahisle yasak nitelikte bıçak taşımak suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, tüm dosya kapsamı incelendiğinde ekspetiz raporuna konu olup hükme esas alınan bıçağın sanık ...'dan ele geçmiş olduğu 12.06.2010 tarihli muhafa altına alma tutanağından anlaşılmakla söz konusu bıçağın sanık ... olayda kullandığı bıçak olup olmadığının araştırılması suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20943, Karar No: 2012/43316, Tarih: 10.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/20943 E.  ,  2012/43316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık malını satın alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 3-9 Esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5271 sayılı CYY.nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CYUY.nın 310.maddesine göre sanığın başvurabileceği yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükümde yasa yoluna başvuru şekli gösterilmediği gibi, 7201 sayılı Tebligat Yasasının 19.maddesine göre tutuklu ve hükümlülere ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memurunun temin edeceği; UYAP kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuğun 21/08/2006 tarihinden itibaren 02/03/2008 tarihine kadar Osmaniye C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, dolayısıyle yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunması nedeniyle ve yukarıda anılan maddeler gereğince yapılmayan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, 09/03/2007 tarihli hükmün kesinleşmediği ve yoklukta verilen bu kararı yasal bir haftalık süreden sonra 22/02/2010 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 512/1.maddesinde tanımlanan hırsızlık malını satın alma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2.maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suçun işlendiği 20/07/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CYY.nın 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11463, Karar No: 2015/12091, Tarih: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11463 E.  ,  2015/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2015/102-2015/102

DAVACILAR : Ü.. T.. - C.. T..

DAVALI : M.. Y..

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar tarafından 09.06.2015 tarihli dilekçe ile özetle [...2006/648 Esas sayılı dosyada onlarca yanlış ile 10 yıldan beri davayı kangren haline getirmiş olan hâkim hakkında davacı olduklarını, ilgili makamlara dilekçelerini sunduklarını, uğradıkları zarar oranında hâkimin sorumluluğu olduğunu, davalının onlarca suçu varken henüz ilk duruşmada davacı Ü.. T..'nun davasının düşürülmesinde husumet ve kasıt olduğunu, davacı için hiç tolerans göstermeyen hâkimin davalı lehinde tavır sergilediğinden güvensizlik oluştuğunu, iki ayrı dilekçe ile ihtiyati tedbir talep edilmişse de; ilk taleplerinin tedbir talebi belirsiz olduğundan ikinci talebin ise daha önceki gerekçelerle ret edildiğini, yasal haklarının bu şekilde engellendiğini, 2006/648 sayılı kararın tavzih ve tashihle düzeltilmeyeceğinin açıkça beyan edildiğini, 29.05.2015 tarihli dilekçelerine verilen 01.06.2015 tarihli ret kararının tümü ile hukuka aykırı olduğunu, 6100 sayılı Kanunun 304 vd maddelerinde tavzih ve tahsis davalarında ihtiyati tedbir konamayacağı yolunda hüküm olmadığı halde bunun gerekçe gösterilerek taleplerinin reddedilmesinin kanuna aykırı olduğunu, yasal haklarının kasten engellendiğini, ret kararının çelişkili olduğunu, davalı yönetim hakkında iptal davası olduğunu, tek başına bu davanın varlığının dahi ihtiyati tedbir kararının uygulanmasına yeterli bir neden olduğunu, Yargıtay bozma kararını uygulamamak için 3 yıldır konuyu saptırmaya çalışan bilirkişi Avukat hakkında baro tarafından soruşturma açıldığını, diğer yandan, İcra Hukuk Mahkemesinde devam eden 2012/904 sayılı (meskeniyet ve haczedilmezlik) davasının bile tek başına tedbir kararına gerekçe niteliği taşıdığını, aynı mahkemenin 2012/612 esas sayılı davasında iptal davasının reddedildiğini, bununla aleyhlerine zincirleme bir husumet olduğunu, kazanılmış davaların kasten kendileri açısından kaybettirildiğini, bu sebeplerle hâkime güven duymadıklarını...] belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuşlardır.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine; 6100 sayılı HMK'nın 42/4 maddesi uyarınca ret istemi esastan reddedildiğinden talepte bulunanlar Ü.. T.. ve C.. T..'nun, 1000'er TL disiplin para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 03/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15568, Karar No: 2010/259, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15568 E.  ,  2010/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14059, Karar No: 2015/2528, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14059 E.  ,  2015/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9707, Karar No: 2011/17182, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9707 E.  ,  2011/17182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13687, Karar No: 2021/7306, Tarih: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13687 E.  ,  2021/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 50/6-7. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu ... Kum Ocağında sürücü ...'in idaresindeki kum yüklü kamyonla, tesisin şantiye sahası içerisinde bulunan özel yolunda gidiş yönüne göre yolun sağ şeridinde seyir halindeyken, yolun üzerinin su kaplı olması sebebiyle sol şeride geçerek kamyonun su dolu gölet içine kayarak düşmesiyle, sanığın asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

3-)TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan ''yaptırım'' ibaresinin, 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 26.02.2008 tarihli ve 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile ''tedbirin'' olarak değiştirilmesi ile, sözü edilen maddenin birinci fıkrasının ''a'' bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hükmün kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin, infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 numaralı maddesinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükmün 5. maddesinde yer alan ''ödenmesine'' ibaresinden sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/998, Karar No: 2024/4308, Tarih: 20.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/998 E.  ,  2024/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3087 E., 2022/2518 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2019 tarihli 2019/517 Esas 2019/510 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli 2019/5558 Esas 2021/1072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm sanığın kimlik bilgilerinin araştırılması gerektiği ve ...'dan ele geçirilen maddenin uzmanlık raporunun alınması gerektiği belirtilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli 2021/235 Esas 2022/346 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının a bendi, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli 2022/3087 Esas 2022/2518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli 2022/3087 Esas 2022/2518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın içici olduğuna, tanığın sonradan ifadesini değiştirdiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, gelen istihbari bilgi üzerine kolluğun kıraathane önünde fiziki takibe başladığı, ...ve ...un bulunduğu telefon kulübesine sanığın geldiğinin ve tokalaştıklarının görüldüğü, bunun üzerine Asımın sağ avucundan 2 parça sentetik kannabinoid ele geçirildiği, sanığın üzerinden de aynı nitelikte 1 parça sentetik kannabinoid ele geçirildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tanık beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanları, olayın oluş şekli ile sanığın ikrarı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu ancak tanık...un kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde soruşturma aşamasında alınan ifadesinden dönerek meydana gelen olayı doğrulamaması, diğer tanığa ulaşılamaması nedeniyle kovuşturma aşamasında ifadesinin alınamaması, kolluk tarafından sanık ile tanıklar arasında para veya herhangi bir cisim alışverişi olduğuna ilişkin herhangi bir görgü veya tespitin bulunmayışı hususları değerlendirildiğinde, bu hali ile sadece tanıkların hazırlık aşamasında alınan ifadeleri ile sanık hakkında üzerine atılı suçtan dolayı mahkumiyet kararı verilemeyecek ise de, sanığın aşamalarda alınan ikrar yollu beyanları ile kendi suçunu ortaya çıkartmış olduğu anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince suçtan elde edildiği anlaşılan 40,00 TL paranın müsaderesine karar verilirken uygulama fıkrası gösterilmeden ve kriminal polis laboratuvarında bulunan şahit numunenin müsaderesine karar verilirken uygulama fıkrası gösterilmeden müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE