muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9820, Karar No: 2024/13840, Tarih: 25.12.2024

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtlan, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Bunun yanında; 6100 sayılı ...nın "senede karşı tanıkla ispat yasağı" başlıklı 201. maddesinde ise "Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz" hükmü yer almaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; Mahkemece, sigorta primine esas kazancın tespiti yönünde hükme esas kılınan bilirkişi kurulu raporunda, davacının mesleki konumu, 13 yıllık kıdemi, 2010 yılı TÜİK verisi ve tanık beyanları dikkate alınarak sigorta primine esas kazanç hesaplanmak suretiyle karar verildiği anlaşılmış olup dava konusu talep edilen gerçek ücret yazılı delil ispat sınırı üstünde olup salt tanık beyanıyla ispatlanamayıp; yazılı delille ispat sınırının altında dahi olsa ücretin ispatı için tanık beyanları yanında yazılı delil ya da yazılı delil başlangıcının varlığı da gerekeceğinden sigorta primine esas kazanç tutarı konusunda yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir...." denilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli kararı ile "...Mahkememizce verilen 2020/5 Esas 2021/66 Karar numaralı 30.03.2021 tarihli karar her ne kadar Yargıtay ilgili 10. Hukuk dairesinde bozulmuş bu kararı davalılardan ...'nın temyiz ettiği davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabul edildiği belirlenmiş ise de diğer davalı şirketin mahkememizce verilen bu kararı temyiz etmediği, davacı lehine davalı şirket yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmıştır. Bu durumda 2023/38 numaralı dosyası ile birleşen Denizli 2. İş Mahkemesinin 2012/246 Esas numaralı dosyası ile açılan davanın davalı ... Giyim Tekstil Deri Mefruşat Moliya Dayanıklı Tüketim Malaları Züccaciye San. ve Tic. A.Ş. yönünden kabulü ile 1-Davacının davalı ... Giyim Teks. Deri. Mefr. Dayn. Tük. Mal. Zücc. San. Tic. AŞ.'ye ait işyerinde çalıştığı süre boyunca davacının gerçek ücretinin 16.08.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında 471,95 TL, 01.01.2000 - 30.06.2000 tarihleri arasında 553,63 TL, 01.07.2000 - 31.12.2000 tarihleri arasında 599,01 TL, 01.01.2001 - 30.06.2001 tarihleri arasında 705,65 TL, 01.07.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında 846,79 TL, 01.01.2002 - 30.06.2002 tarihleri arasında 1.119,37 TL, 01.07.2002 - 31.12.2002 tarihleri arasında 1.264,93 TL, 01.01.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında 1.542,91 TL, 01.01.2004 - 30.06.2004 tarihleri arasında 2.132,85 TL, 01.07.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasında 2.239,49 TL, 01.01.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 2.464,12 TL, 01.01.2006 - 31.12.2006 tarihleri arasında 2.677,40 TL, 01.01.2007 - 30.06.2007 tarihleri arasında 2.836,23 TL, 01.07.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında 2.949,68 TL, 01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 3.067,67 TL, 01.07.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasında 3.220,45 TL, 01.01.2009 - 30.06.2009 tarihleri arasında 3.358,10 TL, 01.07.2009- 31.12.2009 tarihleri arasında 3.494,24 TL, 01.01.2010 - 30.06.2010 tarihleri arasında 3.675,76 TL, 01.07.2010 - 31.12.2010 tarihleri arasında 3.834,58 TL, 01.01.2011 - 30.06.2011 tarihleri arasında 4.016,10 TL, 01.07.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında 4.220,31 TL ve 01.01.2012 - 01.07.2012 tarihleri arasında 4.469,90 TL brüt olduğunun tespitine, davalı ... Giyim Teks. Deri. Mefr. Dayn. Tük. Mal. Zücc. San. Tic. A.Ş.'nin tespit olunan gerçek ücretler üzerinden hesaplanacak davacıya ait ... prim fark bedelini, gecikme faizleri ve ferii borçları ile birlikte ilgili kuruma ödemesine ve ilgili ... tarafından davacıya ait emekli maaşı ve sosyal haklarının yeni belirlenen ücret üzerinden değiştirilerek devamına. 2023/38 Esas numaralı dosyası ile birleştirilen Denizli 2. İş Mahkemesinin 2012/246 numaralı dosyası ile ... aleyhine açılan davaların reddine.." dair karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gereklerinin yerine getirilmediği gibi usulü kazanılmış hakka da yanlış anlam verildiği anlaşılmakta olup eldeki davada davacının istemi bakımından, uyulan bozma ilamı ile oluşan usuli kazanılmış hak, Mahkemece, davacının iddia ettiği prime esas kazançların alt sınırdan veyahut bildirilenlerden fazla olduğu iddiası bakımından yapılacak araştırma yükümlülüğü yönünden doğmuş olup, uyulan bozma ilamı çerçevesinde araştırma ve irdeleme yapılması gerekirken, kararı temyiz etmeyenler bakımından davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan bahisle yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." denilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Mahkememizin 2024/66 ve bu dosya ile birleşen yine Denizli 2. İş Mahkemesinin 2024/246 numaralı dosyası ile açılan davaların kısmen kabulüne;

A) Davalı ... Giyim Tekstil Deri Mefruşat Mobilya Dayanaklı Tüketim Malları Züccaciye San. Tic. AŞ. yönünden

1-Davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığı en son ay olan 2012 Ocak ayındaki gerçek aylık ücretinin net 3.300,00 brüt ücretinin 4.609,58 TL olduğuna, 2012 Ocak ayına dair 2.966,46 TL prime esas kazancın ... ya bildirilmediğine,

2-20.09.1999 - 31.12.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden davacının talebini herhangi bir yazılı delil ile ispatlayamadığı anlaşıldığından bu döneme ilişkin talebin reddine,

B) Davalı ... yönünden Mahkememiz dosyası ile birleştirilen Denizli 2. İş Mahkemesinin 2012/246 numaralı dosyası ile açılan davanın reddine" karar verilmiş, düzenlenen tashih şerhi ile "davalı firmanın tespit olunan gerçek ücret üzerinden hesaplanacak davacıya ait ... prim fark bedelini gecikme faizleri ve fer'i borçları ile birlikte ilgili Kuruma ödemesi gerektiğine, ... tarafından davacıya ait emekli maaşı ve sosyal haklarının yeni belirlenen ücret üzerinden değiştirilerek devamına" dair hüküm fıkrası eklenmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozma kararının sadece davalı Kurum ile davacı arasındaki ihtilaf yönünden verildiğini, önceki dönem yönünden kazanılmış haklarının gözetilmediğini, bozma gereğinin yerine getirilmediğini beyan etmektedir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum aleyhine hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacı ile müvekkili Kurum arasında ihtilaf bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum aleyhine hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacı ile müvekkili Kurum arasında ihtilaf bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Dava arkadaşlığının hangi hallerde zorunlu (mecburi) olduğu, maddi hukuka göre belirlenir. Maddi hukuka göre, bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi gereken hallerde mecburi dava arkadaşlığı olacaktır.

Davacılar arasında (aktif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, bütün davacılar davayı birlikte açmak zorundadırlar. Dava mecburi dava arkadaşları tarafından biri veya bazıları tarafından açılmış ise dava sıfat yokluğundan dolayı hemen reddedilmez. Mahkeme, diğer mecburi dava arkadaşlarının davaya katılmasını vefa muvafakat etmelerini sağlaması için davacıya veya davacılara süre verir. Diğer dava arkadaşları davaya katılır veya muvafakat ederse davaya devam edilir. Davayı açan davacı kendisine verilen süre içinde diğer mecburi dava arkadaşlarının katılmasını veya muvafakat etmelerini sağlayamaz ise dava sıfat yokluğundan reddedilir.

Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı var ise davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava, bütün dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya birkaçına karşı açılmış ise bu halde davalı durumundaki kişinin ya da kişilerin, bu davada yalnız başına taraf sıfatı (pasif husumet ehliyeti) yoktur; davalı sıfatı mecburi dava arkadaşlarının tümüne aittir. Ancak bu halde dava sıfat yokluğundan reddedilmez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir. Davacı kendisine verilen kesin süre içinde davasını diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmez ise o zaman dava sıfat yokluğundan reddedilir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında yapılan değerlendirmede, prime esas kazançların tespitine ilişkin eldeki davada, Sosyal Güvenlik Kurumunun yasal hasım konumunda olduğu, buna göre elde edilecek hükmün sigortalılık hakları yönünden uygulayıcısı konumunda olduğu dikkate alındığında; davalı ... ile zorunlu dava arkadaşlığı bulunan davalı şirket yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7423, Karar No: 2016/6490, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/7423 E.  ,  2016/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşyerinde elektrik teknisyeni olarak görev yapan davacının ünvanının gerekçeli kararda temizlik elemanı olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'na yükletilmesine, 17/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17451, Karar No: 2015/10408, Tarih: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17451 E.  ,  2015/10408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1(a), 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, illiyet bağına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin ise eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, illiyet bağına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin ise eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olay günü, 1. Mekanize Piyade Komutanlığı, Topçu Taburu, 2. Batarya Komutanlığında askerlik vazifesini yapan sanığın, görev yaptığı bölüğün komutanı tarafından, bölüğe ait bir kamyonun dış boyama işine nezaret etmek üzere yanında araç komutanı olarak görevlendirilen ölenle birlikte aynı Tugay içindeki Lojistik Destek Komutanlığına bağlı Bakım Birliğinin boyahane servisine gönderildikleri, Bakım Birliğinde görevli askerlerden birinin aracın dışını boyamakta olduğu sırada yağmur başlaması üzerine, kamyonun, boyahanenin giriş kapısının yaklaşık bir metre dışında kalan kısmının yağmurdan etkilenmemesi için sanık tarafından içeriye doğru yaklaştırıldığı sırada, sanıkla birlikte boyama işine refakat eden arkadaşının aracın ön tamponu ile duvar arasında sıkıştığı ve kaldırıldığı hastenede öldüğü olayla ilgili dinlenen bir kısım tanıklar tarafından aracın gaz pedalında ve fren sisteminde arızası nedeniyle benzer bir olayın yaşandığı ve sanığın görev yaptığı Batarya Bölüğünün garaj duvarına çarptığı, boyama işlerine nezaret etmek üzere görevlendirilen ve kendi kullanımına tahsis edilmemiş ve zimmetlenmemiş bir aracın özelliklerine tam vakıf olmadan, boyahane gibi dar bir alanda ön yakın görüş mesafesi kısıtlı olmasına rağmen yağmurdan korumak için biraz daha ileri doğru yaklaştırdığı sırada bir gözcüden yardım almayan, aracı hareket ettirmeden önce ön kısmını tamamen kontrol etmeyen ve gerekli emniyet tedbirlerini almayan, dikkatini sağ ön kısımdaki boya tezgahına yoğunlaştırdığı sırada, aracı sol öne doğru ilerletirken, sol ön tarafı yeterince kontrol etmeyerek aracın ön tampon kısmıyla boyahane duvarı arasına sıkışmasına sebebiyet veren sanığın, asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılıp hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmeden TCK'nın 52/2 maddesinin uygulanması sonucu hesap hatası yapılarak, sanık hakkında 12.100 TL adli para cezası yerine, 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7288, Karar No: 2016/7145, Tarih: 24.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7288 E.  ,  2016/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan: Beraat 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazları ile 2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları, 2008 takvim yılında ise sahte fatura düzenlemek suçundan yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10796, Karar No: 2019/10602, Tarih: 23.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/10796 E.  ,  2019/10602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Temyiz edenler : Davalı vekili ve davacı vekili

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek, terör örgütü propagandası yapmak ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından gözaltına alınarak tutuklandığı ve gözaltı ile birlikte 142 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2011 tarih, 2010/436 Esas, 2011/108 sayılı kararı ile terör örgütü üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından davacının beraatine karar verildiği, tutuklamaya konu diğer suç olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2013 tarih, 2011/253 Esas, 2013/47 sayılı kararı ile davacının üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, temyiz incelemesi sırasında Uyap sistemi üzerinden yapılan araştırmada, mahkeme hükmünde belirtilen denetim süresi sonunda Van 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarih, 2018/574 Esas, 2019/44 sayılı kararı ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve kararın kesinleştiğinin anlaşıldığı, bu kapsamda davacının açıklanması geri bırakılan hükümdeki 1 yıl 8 ay hapis cezasından fazla süre ile tutuklu kalmadığı dikkate alınarak, davacı lehine tazminata hükmolunamayacağı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde sonucu itibariyle isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 14.01.2014 tarih, 2013/25381 Esas, 2014/320 Karar sayılı ilamı öncesi 22.06.2012 tarih, 2011/281 Esas, 2012/148 Karar sayılı davanın reddine dair ilk hükmün yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak, ilk hükümde davalı lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş olmasının davacı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen dilekçe yazım ücretine hükmolunması gerekirken, daha yüksek olan vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendinin içeriği hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''22.06.2012 tarih, 2011/281 Esas, 2012/148 Karar sayılı davanın reddine dair ilk hükmün yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edildiği dikkate alınarak, ilk hükümde davalı lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş olmasının davacı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen 440 TL dilekçe yazım ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... Hazinesine verilmesine'' cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.