muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3989, Karar No: 2020/1910, Tarih: 24.02.2020

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu “doğalina” ibaresinin herhangi bir anlamının olmadığı, taraf markaları içerisinde yer alan “doğa” ibaresinin ise Türkçe olup "kendi kuralları çerçevesinde sürekli gelişen, değişen canlı ve cansız varlıkların hepsi, tabiat, natür, insan eliyle büyük değişikliğe uğramamış, doğal yapısını koruyan çevre, tabiat ve bir kimsenin eğilimlerinin, içgüdülerinin hepsi, huy" anlamlarına geldiği, davaya konu markanın anlamsal olarak “doğa” ibaresinden kısmen ayrılmakla birlikte, yazım karakteri itibariyle “doğa” ve “lina” kelimelerinin farklı renk tonlarında yazılmış olmalarının ve “doğalina” ibaresinin de ortalama tüketici nezdinde bir anlamının olmaması nedeniyle “doğa” kavramının öne çıkmakta ve anlamsal olarak tüketici zihninde belirmekte bulunduğu, davacının da redde mesnet gösterilen markalarda “doğa” ibaresinin, anlamsal açıdan öne çıkan ibare olduğu, bu nedenle dava konusu marka ile davacının “doğa” ibaresi içeren markalarının anlamsal açıdan kısmen benzer bulunduğu, davacı markaları ile davalı markası arasında ortak olan “doğalina” ve “doğa” ibaresinin telaffuzlarının benzer olduğu, ibarenin sonunda yer alan “lina” eki ve davacı markalarında “doğa” ibarelerinin dışında marka tescillerinde yer alan diğer unsurların okunuşları ile birlikte benzerlik derecesinin düştüğü, markaların, fonetik, anlamsal ve görsel olarak bir bütün halinde benzer bulunduğu, davaya konu marka ile davacının benzer görülen, aynı/benzer mal/hizmet sınıflarına sahip 2014/22821, 2012/56927, 2012/56941, 2012/56931 ve 2013/74139 tescil numaralı markaları dahilinde, 29 ve 30. sınıfında yer alan tüm emtialar açısından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi ve 6769 sayılı Kanunu 6/1 maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olduğu, davacı markalarının tanınmış marka olduğunun kanıtlanamadığı, davalı şahsın başvurusunun kötüniyetli olduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 08/01/2016 tarih 2015-M-12787 sayılı kararının tüm sınıflar yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2014/50130 sayılı "DOĞALİNA YÖRESEL TATLAR" ibareli markanın tescilli olduğu 29, 30 sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4551, Karar No: 2024/1064, Tarih: 21.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4551 E.  ,  2024/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/626 E., 2023/457 K.

DAVA TARİHİ : 11.08.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/470 E., 2022/65 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının her daim her ortamda eşini ortada bıraktığını, asla yanında olmadığını, davacının çalışıyor olmasının eşi tarafından anlayışla karşılanmadığını, devamlı sözlü olarak aşağılandığını, ağza alınmayacak şekilde küfürlere maruz kaldığını, davalının birkaç kez davacıyı darp ettiğini, en son kavgada kadına hakaret ederek ve tehditte bulunarak kadını evden kovduğunu iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verilmesine, çocuklar yararına aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, ortak konutun üzerine aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının ayrı ev tutmak istediğini ve davalı ile birlikte kalmak istemediğini söylediğini, kadının tayini ile yeni ev tutup, ortak haneyi terk ettiğini iddia ederek, açılan boşanma davası ve fer'îlerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının ayrı ev tutmak istediğini ve davalı ile birlikte kalmak istemediğini söylediğini, kadının tayini ile yeni ev tutup, ortak haneyi terk ettiğini iddia ederek, açılan boşanma davası ve fer'îlerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda tüm dosya kapsamı ve içeriğindeki belgelerin ve tanık beyanlarının değerlendirilmesi neticesinde davacı kadının davasında, davalı erkeğin, evin geçimi ile ilgilenmediği, davacı kadına sinkaflı şekilde küfür ettiği, hakaret ettiği ve davacı kadını kovduğu, fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadının da davalı erkeğe "Allah belanı versin, bıktım sizden" dediği ve bu şekilde beddua ettiği davacı kadının az kusuru bulunmakla birlikte davacı erkeğin daha ziyade kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuklardan Yekta ...'in velâyetinin anneye, çocuk Yağız Eren'in velâyetinin babaya verilmesine, taraflar ve çocuklar arasında çapraz olacak şekilde kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk Yekta ... için aylık 400,00 TL tedbir ve aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminatın kararın kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, aile konutu şerhine ilişkin idari yolla şerh kararı verildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının kardeşleri olan davacı tanığı A.K. ile davalı tanığı M.F.'nin farklı beyanlarda bulunduklarını, davacı tanıkları ile davalı tanıklarının beyanları arasında çelişki nedeniyle davalı tanıklarının doğruyu söylediklerinin kabulünün gerekeceğini beyan ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen maddî ve manevî tazminat, iştirak nafakası ile miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen maddî ve manevî tazminat, iştirak nafakası ile miktarları yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına yüklenecek kusurun bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, yasal koşulları oluştu ise tazminat miktarları ile çocuk yararına takdir olunan iştirak nafakası miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 182 inci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece davalı erkeğe yüklenen evin geçimi ile ilgilenmeme vakıasına davacı kadın tarafından dava dilekçesinde usulüne uygun şekilde dayanılmadığının, dayanılmayan vakıanın davalı erkeğe kusur olarak yüklenilemeyeceğinin, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre yine de davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1123, Karar No: 2006/5038, Tarih: 15.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1123 E.  ,  2006/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gürün Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih : 08.11.2005

Davacı, 1975-1976 tarihleri arası 9077622 sigortalı sicil numasarı ile çalışan kişinin kendisi olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 1975-1976 yılları arası İskenderun Demir Çelik fabrikasının bünyesinde 9077622 sicil numarası ile davalı M. A.adına bildirilen çalışmaların kendisine ait olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda istek çalışıldığı ve primi ödendiği kurum kayıtları ile sabit olan çalışmaların aidiyetine yönelik olup bu tür davalarda 5 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanma yeri yoktur. Bu nedenle işin esasına girilip gerekli inceleme yapılmalıdır. Davacı, davalının yaşlılık aylığı bağlanması esnasında nazara alınan ve davalı adına bildirilen çalışmaların kendine ait olduğunun tesbitini istemektedir. Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşmak için, öncelikle gerek SSK. ve gerekse işverenler nezdinde bulunan davacı ile davalının imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgeleri yanında ücret tediye bordroları gibi belgeler celbedilip, imzanın ve fotoğrafın davacı ile davalıdan hangisine ait olduğunun belirlenmesi açısından Güzel Sanatlar Akademisinden seçilecek bilirkişi heyeti ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi vasıtası ile benzerlik incelemesi yaptırılmalı; davacıyı tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve bordro kayıtlarına geçmiş arkadaşları tanık sıfatıyla dinlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek Kurum kayıtlarının aksi eşdeğer belgelerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ispat edilmeden iptal edilemeyeceği düşünülmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9700, Karar No: 2020/1327, Tarih: 25.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9700 E.  ,  2020/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin noter kooperatif hisse devir sözleşmesi ile üyeliğinin gerçekleşmesinden itibaren aidat ödemesi yaptığını, ayrıca müteahhit firmaya ince işler karşılığında ödeme de yaptığını, müvekkilinin gönderdiği ihtarnamelere rağmen davalı kooperatifin, üyelik hakkında bugüne kadar bilgi vermediğini, müvekkilinin iyi niyetli olarak aidatlarını müteahhit firma yetkilisi ...'e ödediğini, karar defterlerini incelediklerinde, müvekkilinin haberi olmaksızın 2004 tarihinde müvekkilinin üyeliğinin ...'e devri yönünde karar verildiğini, söz konusu kararın müvekkilinin bilgisi dışında alındığını ve müvekkilinin devir iradesi bulunmadığını ileri sürerek, 2004 tarihli yönetim kurulu kararının iptali ile müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinin tespiti olmazsa şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklığı devraldığını belirttiği kişinin kooperatif üyesi olmadığını, ...’in de kooperatif üyesi olmadığı gibi kooperatifle inşaat yapma dışında bir ilgisi bulunmadığını, dava açma sürelerinin de geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Dairemiz 19.01.2015 tarihli ve 2014/4916 E. 2015/279 K. sayılı ilamıyla, davaya kooperatif merkezinin bulunduğu Tekirdağ Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma kararı üzerine dosyanın gönderildiği mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, kooperatif üyesi ...'ın bir hissesinin ...'ya devrinin uygun olduğuna karar verilerek, davacının kooperatif üyeliğine kabul edildiği, daha sonra, 10.01.2005 tarihinde alınan 119 sıra numaralı 24 sayılı yönetim kurulu kararıyla, davacı ...'nın 50 no.lu üyeliğini, ...'e devrettiği ve yönetim kurulunun yaptığı incelemede devir işlemlerinin uygun olduğuna karar verildiği, ancak, bu kararın davacının talebi üzerine alındığına ilişkin olarak herhangi bir belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yönetim kurulu kararının iptali ile davacının kooperatif üyeliğinin tespiti olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yönetim kurulu kararının iptali ile davacının kooperatif üyeliğinin tespiti olmazsa tazminat istemine ilişkindir.

Davacının iptalini istediği 10.01.2015 tarihli yönetim kurulu kararında ... kooperatif üyeliğini ...’e devrettiğini bildirdiğinden, ...’nın kooperatif ile ilişiğinin kesilmesine, hissenin ... üzerine kaydedilmesine karar verildiğinden adı geçen ...’in de hukuku bu dava ile etkilenecektir. Zira, dava dışı ...’in taraf olmadığı bir davada verilen kararın ona karşı infaz edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Davada taraf olmayanın durumu tartışılarak onun leh veya aleyhinde bir karar verilemez. Bu durumda ... hakkında dava açmak üzere, davacı vekiline süre verilmesi, dava açıldığında işbu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, daha sonra, uyuşmazlığın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken iptal edilen yönetim kurulu kararında adı geçen kişinin yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün RE’SEN BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/2078, Karar No: 2024/6947, Tarih: 15.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2078 E.  ,  2024/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/586 E., 2020/48 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın duruşma talebinin, verilen cezanın nev ve miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2018/163 Esas, 2019/53 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 1 yıl 13 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/586 Esas, 2020/48 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık Bank Asya hesabını örgüt talimatıyla açmamış ve para yatırmadığına,

2. Verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank Asya isimli bankada bulunan hesabına örgüt liderinin talimatı doğrultusunda silahlı terör örgütüne yardım kastıyla para yatırdığına ve örgütle iltisaklı derneğe yardım kastıyla üye olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/586 Esas, 2020/48 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.