muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5398, Karar No: 2013/10881, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5398 E.  ,  2013/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneğinin dosyaya getirtilmesi,

2) Pafta örneği geldikten sonra belirlenecek olan komşu taşınmazlara ait tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerin, komşu parsellerden temyize konu dava dosyasında olduğu şekilde tapu iptali ve tescil davasına konu olanlar bulunması halinde ilgili dava dosyalarının dosyaya eklenmesi,

3) Daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek yöreye ait en eski tarihli ve yakın tarihli, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ile hava fotoğraflarının ( 1/ 10000 ve 1/ 25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19915, Karar No: 2014/3543, Tarih: 27.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/19915 E.  ,  2014/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/81062

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2009

NUMARASI : 2006/1333 (E) ve 2009/117 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın 20.07.2008 tarihli savunmasında 2004 yılı itibariyle şirketin kapandığını savunması, “Tebliğ alındı belgesinde” adres olarak yazılan yerin, sanığın ikametgah adresi olduğunun anlaşılması, 12.08.2006 tarihli “tutanak” başlığını taşıyan belgede ise işyeri adresinde yapılan araştırmada başka bir firmaya ait mağazanın faaaliyette bulunduğunun, sanığa ait işyerinin yaklaşık 2 yıl önce taşındığının ancak açık adresinin bilinmediğinin tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hakim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur. Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında "vergi ziyaının varlığı" suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 2001 ve 2002 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; UYAP kanalı ile alınan son adli sicil kaydına göre önceki hükümlülüğü bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, ayrıca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin her iki düzenlemede de mümkün olduğu gözetilip buna göre kararın gerekçe bölümünde 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün tayini gerekirken, somut karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11672, Karar No: 2011/3970, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11672 E.  ,  2011/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Bakırköy 2.İcra Müdürlüğünün 2008/12297 Esas, Antalya 6. İcra Müdürlüğünün 2010/76 Talimat sayılı dosyasından, 08.01.2010 tarihinde haczedilen teknenin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, takip alacaklısının ... Paz. İhr. İth. A.Ş. İstanbul Deri ve End. Serbest Bölgesi olduğundan müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, haczin borçlunun huzurunda yapıldığından davacı tarafından sunulan tekne yapım sözleşmesinin geçerli olmadığını, haciz sırasında borçlu tarafından dava konusu teknenin ... Yat Şirketine ait olduğunun belirtildiğini, borçlu şirket ile ... Yat arasında ve davacı şirket arasında organik bağ bulunduğunu, borçtan sonraki satış işlemlerinin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu, ... vekili dava konusu teknenin dava dışı ... Yat Ltd. Şti. tarafından gemi yapım sözleşmesi gereğince davacıya yapıldığını, teknenin ve haciz adresinin borçluya ait olmadığını belirterek davanın kabülünü istemiştir.

Borçlu şirket tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu teknenin yapımı konusunda dava dışı ... Yat Dizayn Ltd. Şti. ile davacı arasında 2008 tarihli sözleşme yapıldığı, bu sözleşme gereğince ödemelerin davacı tarafından yapıldığı, faturanın haciz tarihinden önce düzenlendiği, borçlu ...'in dava dışı ... Yat Ltd. Şti.nin yetkilisi olmasına rağmen bu şirketin borcun doğumundan uzun süre önce kurulduğu, faaliyet alanının gemi yat gibi araçların inşaası olduğu davacı ile borçlular arasında organık bağ bulunduğuna dair delil ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabülüne, hacizli teknenin davacıya aidiyetine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 712,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 26.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12620, Karar No: 2017/6011, Tarih: 03.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/12620 E.  ,  2017/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- ... Kadastro Mahkemesi'nin 2006/200 Esas, 2010/44 Karar sayılı dosyasının,

2- Davacılar 02.06.1976 tarihli kati satış sözleşmesine dayanmış olduğu halde dosyada bulunmadığı anlaşılan sözleşmenin (davacıdan temin edilerek) dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7989, Karar No: 2009/9704, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7989 E.  ,  2009/9704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, senede dayalı olarak yapılan takibe borçlunun itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın % 40’ından az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılama sırasındaki beyanlarında senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ve borcunun bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalının takip sırasında ayrıca ve açıkça imza itirazında bulunmaması nedeniyle söz konusu icra takibi açısından imzanın borçluya ait olduğunun kabulü gerektiği, davalının borcunun bulunmadığına ilişkin delil ibraz edemediği belirtilerek davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına, davalının % 40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibi sırasında imzaya ayrıca ve açıkça itiraz etmemiş olsa bile aleyhine açılan itirazın iptali davasında borçlu imzanın kendisine ait olmadığını savunabilir. Bu nedenle mahkemece icra takibi sırasında imza inkarında bulunmayan borçlu davalının, imza itirazını mahkemede ileri süremeyeceğini ilişkin gerekçesi isabetli değildir. Ancak davalı, davaya cevap vermemiş, ilk celseye gelmemiş, ikinci celsede ise takibe konu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüş olup, bunun üzerine davacı vekili imza itirazının süresinde yapılmadığını belirterek muvafakat etmediğini beyan etmiştir. Bu durumda davalı savunmanın genişletilmesi yasağına aykırı şekilde imza itirazında bulunmuş olup, imzaya itirazın incelenmemesi suretiyle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi sonucu itibarıyla doğrudur. Bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438’inci maddesinin son fıkrası uyarınca gerekçesinin bu şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28627, Karar No: 2015/20625, Tarih: 01.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28627 E.  ,  2015/20625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve hükmün gerekçesinde, infazda kuş- kulara neden olmayacak şekilde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin suçun sabit olduğuna ilişkin kanaatin hangi delillere dayandığının belirtilmesi sanığın, suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirmesinin yapılması gerekirken, gerekçeden yoksun biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15548, Karar No: 2014/15796, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15548 E.  ,  2014/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 4.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince; göre kısıtlı adayının ...adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Mahkmesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının... da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir bakımevi kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Somut olayda, her ne kadar kısıtlı adayının nüfus kayıtlarında ... Mahallesi ...adresinde ikamet ettiği belirtilmekte ise de kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının kardeşinin yanında ...Mahallesi ...adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmış olmasına göre, bu durumda uyuşmazlığın...1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25379, Karar No: 2013/10650, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25379 E.  ,  2013/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; tazminat ve nafaka miktarları ile servis ve okul ücretine yönelik olarak, davalı koca tarafından ise; davacı kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri ile servis ve okul ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi “taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme esnasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler” hükmünü içermektedir. Davacının dava ve cevaba cevap dilekçesinde özel okul ücreti ve servis giderlerine ilişkin bir talebi bulunmadığı halde, tahkikat aşamasında verdiği 17.08.2012 tarihli dilekçeye dayanarak mahkemece müşterek çocuklardan Mehmet için özel okul ücreti ve servis giderlerinin karşılanmasına da hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 4. bendin tamamen çıkartılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.04.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/27303, Karar No: 2024/14454, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/27303 E.  ,  2024/14454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.02.2023

SAYISI : 2017/1496 E., 2017/1531 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.02.2023 tarihli ve 2017/1496 Esas, 2017/1531 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2017/1496 Esas, 2017/1531 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3720, Karar No: 2014/19159, Tarih: 16.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3720 E.  ,  2014/19159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2009/208-2013/456

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,eczacı olduğunu,davalı kurum tarafından yapılan 06.06.2000 tarihli bildirim ile usulsüz ve içeriği sahte reçete düzenledikleri gerekçesiyle 7 yıl sözleşmenin feshine karar verildiğini,bu fesih işleminin haklı sebeblere dayanmadığını ileri sürerek;ödenmeyen ilaç fatura bedeli 5.991,51 TL ile bu bedele 06.06.2000 tarihinden itibaren işlemiş 25.000 TL faizin ve 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı hakkında yapılan teftiş sonucu hastaların bilgisi dışında dava dışı doktorlarla davacının işbirliği içinde içeriği sahte reçeteler düzenlenmesini sağlayarak kurumun 5.991 TL zarara uğratıldığının tespit edilmesi nedeniyle kurum zararının davacıdan alınmasına karar verildiğini ve sözleşmenin 7 yıl süre feshedildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile,5.991 TL davacı alacağının 06.06.2000 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline,manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalı kurum sigortalısı hastalara ilaç teminine ilişkin davalı ile yapılan sözleşmenin haksız fesh edildiğini ileri sürerek,fesih nedeniyle ödenmeyen fatura bedellerinin faizi ile tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı mahkemeye ibraz ettiği cevap dilekçesinde, davacı eczacının dava dışı doktorlarla işbirliği içinde hareket ederek içeriği sahte reçeteler düzenletmek suretiyle bu reçetelere dayalı olarak kurumun zarara uğratıldığını savunmuştur.

Davalı kurum teftiş kurulu tarafından yürütülen soruşturma sonucu,davacının emekli sandığı mensubu sigortalıların bilgisi dışında usulsüz ve içeriği sahte reçete düzenlettirdiği ,reçetelerde tahrifat yaptığı ve teftiş soruşturmasının seyrini değiştirmek amacıyla sahte ilaç alım faturalarını kuruma ibraz ettiği gerekçesiyle sözleşmenin 7 yıl süre ile feshedildiği ve feshi bildiriminin 06.06.2000 tarihli yazı ile davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.