muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/545, Karar No: 2006/569, Tarih: 27.09.2006

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasındaki sözleşmenin 4.maddesine dayalı ifaya ekli cezanın davacı yanca talep edilebilme koşullarının bulunup, bulunmadığı noktasındadır.

Öncelikle belirtmekte yarar vardır ki, taraflar arasında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi -istısna akdi- bulunmaktadır.

Eser sözleşmesi anılan 355 maddede; "İstisna, bir akittirki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Olarak tanımlanıp; unsurları belirtilmiştir.

Görülmektedir ki, sözleşmenin asli unsurlarından birisi iş sahibinin edimi olan semen(bedel)dir.

Somut olayda; taraflar arasındaki sözleşme kapı imal ve montajına ilişkin olup, eldeki dava ile ifaya ekli ceza yanında eksik kalan işler bedeli yönünden borçlu olunmadığının tespiti de istenmektedir.

Şu durumda iş sahibinin eksik işler yönünden ifayı talep etmediği, aksine bu kısma ilişkin bedel borcunun olmadığının tespitine yönelik istemi ile bedel ödeme yükümünü yerine getirmeme iradesini ortaya koyduğu belirgindir.

Durum böyle olunca iş sahibi davacı yanca akdin ayakta tutulmadığı, feshi yoluna gidildiğinin kabulü gerekir.

Davacı/iş sahibinin ifaya ekli ceza istemi bu olgu ile birlikte değerlendirilmelidir.

Konuya ilişkin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun " İcra ile eda arasındaki münasebet" başlıklı 158. maddesinde aynen;

"Akdin icra edilmemesi veya natamam olarak icrası halinde tediye edilmek üzere cezai şart kabul edilmiş ise, hilafına mukavele olmadıkça, alacaklı ancak ya akdin icrasını veya cezanın tediyesini isteyebilir.

Akdin muayyen zamanda veya meşrut mahalde icra edilmemesi halinde tediye olunmak üzere cezai şart kabul edilmiş ise, alacaklı hem akdin icrasını hem meşrut cezanın tediyesini talep edebilir. Meğer ki alacaklı bu hakkından sarahaten feragat etmiş veya kayıt dermeyan etmeksizin edayı kabul eylemiş olsun.

Borçlunun, cezai şartı tediye ile akitten rücu etmek hakkını ispat edebilmek salahiyeti mahfuzdur." hükmü yer almaktadır.

Bu açık hükümden de anlaşılacağı üzere , asıl borcun kararlaştırılan zamanda ve yerde ifa edilmemesi halinde "ifaya eklenen cezai şart" uygulanır.

Taraflar ifaya ekli ceza ile asıl borcun zamanında ve belirlenen yerde ifa edilme ihtimalini kuvvetlendirmek istediğinden cezanın istenebilmesi için kural olarak, alacaklının (iş sahibinin) ifayı talepten vazgeçmemesi gerekmektedir. Eş söyleyişle, sözleşme feshedilmemiş ayakta tutulmuş olmalıdır. Olumlu zarar kapsamında bulunan ifaya ekli ceza -sözleşmede ayrık bir düzenleme yoksa- sözleşme varlığını sürdürdüğü sürece talep edilebilir.

Ayrıca, bu haktan açıkça feragat edilmemiş olması veya ifanın ihtirazi kayıt bildirilerek kabul edilmiş olması da gerekmektedir.

Ayrıca, bu haktan açıkça feragat edilmemiş olması veya ifanın ihtirazi kayıt bildirilerek kabul edilmiş olması da gerekmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, somut olayda davalı/yüklenicinin edimini sözleşme koşullarına uygun ve zamanında yerine getirmemiş olması nedeniyle iş sahibi/davacı ifayı talep etmeyerek, davaya konu eksik işler bedeli yönünden borçlu olunmadığının tespitini istemiş; bu istek mahkemece kısmen kabul edilerek, özel dairece bu kısma ilişkin temyiz itirazları reddedilmekle bu yön kesinleşmiştir.

Şu durumda,sözleşmenin ayakta tutularak ifa istendiğini kabule olanak bulunmamaktadır.

Durum böyle olunca, taraflar arasındaki sözleşmede ayrık bir düzenleme de bulunmadığına göre, ancak ifayla birlikte talep edilebilir nitelikteki ifaya ekli cezayı isteme olanağı da bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; mahkemece ifaya ekli ceza isteminin reddi gerekirken kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 27.09.2006 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16137, Karar No: 2016/16298, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16137 E.  ,  2016/16298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi olduğunu, ,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak,PSH, sayaç okuma,iletim ve dağıtım bedelleri adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek;toplam 69.469,89 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin kayıp-kaçak vb. diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. diğer bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1625, Karar No: 2023/2017, Tarih: 13.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1625 E.  ,  2023/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/163 E., 2015/386 K.

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER :Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Suruç Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2015 tarih ve 2015/155 Esas sayılı iddianamesi ile okul duvar ve giriş kapılarına çim kullanarak yazı yazmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinden bahisle sanık ... hakkında 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53. maddesi, suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı Kanun'un 152/1-a, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2021 tarihli yazısı gereğince suçtan zarar gören ...'na gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın kollukta ve mahkemede alınan beyanlarında okul duvarına yazı yazmalarını sanıkların söylediklerini beyan ettiklerine, sanıkların diğer suça sürüklenen çocukları suç işleme iradesi oluşturmak suretiyle azmettirdiklerinin sabit olduğuna, mahkûmiyetleri gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın kollukta ve mahkemede alınan beyanlarında okul duvarına yazı yazmalarını sanıkların söylediklerini beyan ettiklerine, sanıkların diğer suça sürüklenen çocukları suç işleme iradesi oluşturmak suretiyle azmettirdiklerinin sabit olduğuna, mahkûmiyetleri gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... ... İlkokulunun giriş kapısının sol tarafına ''KOBANİ, BİJİ, BİJO, PK'', okul giriş kapısı merdivenlerinin sağ duvarına ''KOBANİ KİLIR'', okul kapısının sağ duvarına ''YPG, 63, PKK, SERÖR'' ibarelerinin yazıldığının tespiti üzerine, kamera görüş alanında olay yerinde sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in görülmesi üzerine bu şahıslara sorulduğunda arkadaşları ile birlikte otururken suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın duvara yazı yazmaya başladıklarını, yazmamaları konusunda onları uyardıklarını beyan ettikleri, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın ise yazıları sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in talebi ve yönlendirmesi ile yazdıklarını belirttikleri, o sırada yanlarında bulunan tanık C.O.'nun tüm beyanlarında yazıları ... ve ...'ın yazdığını, kendilerinin onları uyardığını beyan ettiği anlaşılmış, Mahkemece sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçları işlediklerine dair delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmiştir.

2. Olay yeri görgü ve tespit tutanağı, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın beyanları, tanık C.O.'nın soruşturma ve kovuşturma aşmasındaki beyanları ile tanık F.E.'nin kolluk huzurundaki beyanları dosyada mevcuttur.

3. Sanık ile suça sürüklenen çocuğun suçlamaları kabul etmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna Yönelik Beraat Hükmü Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 31/3. maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 02.06.2015 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna Yönelik Beraat Hükmü Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 31/3. maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 02.06.2015 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna Yönelik Beraat Hükmü Yönünden

Oluşa ve dosya içeriğine göre; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalarda değişmeyen ve birbiri ile tutarlı olan beyanlarında duvara yazılan yazıları kendilerine sanık ile suça sürüklenen çocuk ...'in harfleri tek tek söyleyerek yazdırdıklarını belirttikleri, buna karşılık sanığın ve suça sürüklenen çocuk ...'in aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, olay günü ..., ..., C.O. ve F.E. ile birlikte okulun bahçesinde otururlarken ... ile ...'ın duvara yazı yazmaya başladıklarını, kendilerinin herhangi bir yönlendirmesi olmadığını, hatta yapmamaları konusunda onları uyardıklarını beyan ettikleri, kolluk ve mahkeme huzurunda tanık olarak dinlenen C.O.'nun tüm beyanlarında yazıları ... ve ...'ın yazdığını, kendilerinin onları uyardığını beyan ettiği, ancak olay anında olay yerinde bulunan ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın ağabeyi olan F.E.'nin Mahkemece dinlenmediğinin anlaşılması karşısında, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın ağabeyi olan F.E.'nin tanık olarak usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilip dinlenerek, tanık C.O. ile beyanları arasında çelişki oluşması halinde bu çelişki de giderilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna Yönelik Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna Yönelik Beraat Hükmü Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçuna Yönelik Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/163 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3747, Karar No: 2020/9882, Tarih: 12.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3747 E.  ,  2020/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1-c numaralı fıkrasında yer alan (karar tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3721, Karar No: 2023/6590, Tarih: 25.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3721 E.  ,  2023/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine takdir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine İcra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının takdir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'nın 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;