muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10670, Karar No: 2016/4851, Tarih: 28.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10670 E.  ,  2016/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/04/2015 tarih ve 2013/414-2015/357 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/04/2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ...'nin ortağı olduklarını, davalının şirketin müdürü ve yetkili temsilcisi olduğunu, davalının şirketi basiretli şekilde yönetmediğini ve zarara uğrattığını, şirketin ... ile yaptığı sözleşme ile ...'de bulunan ve ... olarak bilinen tarihi binayı cafe olarak işletmek amacıyla kiraladığını, bu binanın şirket tarafından tadil edildiğini ve bu tadilat için 2 milyon TL para harcandığını, bu sırada yanlış projeler uygulandığını, şirketin bir çok dava ile karşı karşıya geldiğini, binanın kullanmaya hazır hale gelmesinden sonra davalının burayı başkalarına kiraya verdiğini, bu süre içerisinde ...ne kira ödemediği için tahliye kararı aldığını, bu süreçlerin müvekkiline bildirilmediğini, TTK'nın 630. maddesinde yazılı haklı sebeplerin gerçekleştiğini ileri sürerek davalı müdürün müdürlükten azline ve şirkete davacının müdür olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirket müdürlüğünden azlini gerektirir bir sebebin bulunmadığını, şirket işlerinden ve yaşanan süreçten davacının haberdar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, TTK'nın 630/2 ve 3 md yazılı müdürün azli için haklı sebeplerin gerçekleştiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının ...'nin müdürlüğünden TTK'nın 630/2 md uyarınca azline, tedbir talebinin kabulü ile karar kesinleşinceye kadar şirkete ...'nın yönetim kayyımı olarak tayinine, davacı taraf 3 aylık kayyımlık ücreti 1.500,00x3=4.500,00 TL nin avansını 10 günlük süre içinde mahkememiz veznesine yatırdığında kayyımın görevine başlatılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tarafların ortağı bulundukları limited şirket müdürü olan davalının müdürlükten azli, davacının şirkete müdür olarak atanması istemine ilişkin olup; 6102 Sayılı TTK'nın 1521. maddesinde yer alan “Ticaret şirketlerinde, ortakların veya pay sahiplerinin şirketle veya birbirleriyle şirket ortaklığından veya pay sahipliğinden kaynaklanan davalarda veya şirketin yönetim kurulu üyeleri, yöneticileri, müdürleri, tasfiye memurları ya da denetçilerine karşı açılacak davalarda basit yargılama usulü uygulanır” hükmü gereği, dava basit yargılama usulüne tabidir.

6100 sayılı HMK'nın basit yargılama usulüne ilişkin bulunan 321. maddesinde “Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.” hükmü getirilmiş; aynı kanunun 322. maddesinde “Bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümlerin uygulanacağı” düzenlenmiştir. Adı geçen hükümler nazara alınarak değerlendirilmesi gereken 6100 sayılı Kanun'un 184 ve devamı maddeleri uyarınca da, yargıç tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan kanıtları inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Taraflar tahkikatın tamamı hakkında açıklamada bulunduktan sonra, yargıç yeniden araştırma yapılmasını gerektiren bir husus kalmadığı sonucuna varırsa tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder. Yine, anılan Kanunun 186. maddesi hükmüne göre, sözlü yargılama aşamasında taraflara son sözleri sorularak hüküm tefhim edilir. Sözlü yargılama safhasında taraflar kanıt sunmadan kendisi ve karşı tarafın iddia ve savunmaları ile kanıtlarıyla ilgili hukuki değerlendirme yaparak neden haklı olduklarını açıklama hakkı elde ederler, yargıç da gerektiğinde salt hukuki değerlendirmeye esas olmak üzere taraflara soru sorma ve tereddütlü noktaları son kez açıklığa kavuşturma imkanına sahip olur.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, 22.04.2015 tarihli celsede tarafların yazılı beyan dilekçeleri okunduktan sonra taraf vekillerine söz hakkı verilmiş, davacı vekili davanın kabulüne karar verilmesini istemiş, davalı vekili ise bilirkişi raporunun davaya itirazlarını karşılamadığını, dosyanın ve delillerin eksik olduğunun bildirildiğini, davacı tarafın cezaya ilişkin delillerinin toplanmadığını, bu delillerin toplanmasını ve dosyanın yeniden bilirkişiye verilmesini talep ettiğini ifade etmiştir. Mahkemece, bu beyanların ardından, davalı vekilinin talepleri hakkında bir karar verilmeksizin, tahkikat aşamasının bittiği tefhim edilmeden ve yukarıda açıklanan hükümler çerçevesinde tarafların son beyanları da tespit edilmeksizin duruşmanın bittiği bildirilerek hükme geçilmiş; hükmün birinci bendinde “Davanın sonucuna etkili olmayacağı düşünüldüğünden cezaya ilişkin müzekkere yazılmasından ve buna ilişkin davalı delilinden vazgeçilmesine” ifadelerine, hükmün 6. bendinden sonra ise (Davalı vekillerinden Av.... hüküm fıkrasına başlandığı sırada davacıya cevap dilekçesideki savunmalarınız ile ilgili olarak yemin teklif edecektik bize bu husus hatırlatılmamıştır. Davanın bitirileceğini önceden bilemediğimizden bu hakkımızı kullanamadık. Zabta geçilmesini talep etti. Ve bu şekilde zabta geçildi.) ifadelerine yer verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece HMK'nın açıklanan maddelerinde belirtilen usullere uyulmadan, tarafların iddia ve savunma hakkını kısıtlar şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16328, Karar No: 2014/8573, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16328 E.  ,  2014/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yaşın küçüklüğü,akıl hastalığı, akıl zayıflığı, ayyaşlık veya bunlara benzer durumlarda bulunma dolayısıyla, fiil ve hareketlerin saikini ve sonuçlarını doğru olarak algılayamayan kişilerin dolandırılması, TCK'nın 158/1-c bendiyle ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir.

Algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle kişilerin aldatılması daha kolaydır. Algılama, duyu organları aracılığıyla, olay, nesne ve ilişkileri birbirinden ayırt etme demektir. Yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk, uyuşturucu etkisinde bulunma yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olan kişilerin aldatılması suçun konusudur.

Mağdurda zayıf da olsa bir irade,zayıflamış bilinç var olmalıdır. Akla uygun davranma demek, belli bir olay karşısında normal insanlardan çoğunun izleyeceği davranışa uygun hareket etmek demektir. Hâkim, somut olayın mahiyetini, kişinin içerisinde yaşadığı sosyal çevreyi, gelişme derecesini,muhakeme ve fikrî becerisini göz önünde tutarak değerlendirme yapacaktır.

Algılama yeteneğinin çok zayıf olması veya hiç olmaması halinde, aldatılması gereken bir irade söz konusu olmayacağından dolandırıcılık suçundan bahsedilemeyeceğinden hırsızlık suçu söz konusu olacaktır. Ceza sorumluluğu olmayan 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının yaptıkları hareketlerin anlam ve sonuçlarını bilemiyeceklerinden aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemez. 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını tamamlamıyan çocukların algılama yeteneklerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, bulunmaması halinde eylem, hırsızlık suçunu oluşturacaktır. Fail, bilerek mağdura uyuşturucu madde vererek veya sarhoş ederek onun algılama yeteneğini azaltmış ise ve oluşturulan bu zayıflık anında mal alınmışa eylem, TCK'nın 148/3 kapsamında mefruz cebir kapsamında değerlendirileceğinden yağma suçunu oluşturacaktır.

Yolda yürüdüğü sırada katılanın yanına gelen sanığın, "hayırsever, dindar bir şahıs arıyoruz, böyle bir şahsa 10.000-15.000 TL para dağıtacağız, böyle kişiler tanıyor musun?" diyerek sorduğu, katılanın da birkaç tanıdığı olduğunu söylemesi üzerine, bu kez kimliği tespit edilemeyen şahsın "bu parayı sana veririz, ama nasıl güvenebiliriz?" demesi üzerine katılanın kendisine güvenebileceğini, paraya ihtiyacı olmadığını söyleyerek 2.000 Euro ile 2.000 Amerikan dolarını gösterdiği, bu sırada parayı alıp saymaya başlayan sanığın üst kata çıktığı, kimliği tespit edilemeyen şahsın katılanın yanında kaldığı, bir süre sonra telefonla konuşur gibi yaparak katılana 3. kata çıkmasını söylediği, katılanın yukarı çıktığında sanığın ortadan kaybolduğunu anladığı olayda, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-c maddesinde düzenlenen kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1246, Karar No: 2015/1293, Tarih: 06.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1246 E.  ,  2015/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...........Sulh Hukuk ve ........ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için .......Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adayının, ............ İlçe Emniyet Müdürlüğünün 28.04.2014 tarihli tutanağı ile adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak bildirilen "..........." adresinden 2 ay önce ayrıldığı, sorgulamada ise "...../ ......." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş olup, kısıtlı adayının ......... adresinden geçicimi yoksa daimimi olarak ayrıldığı, ayrıca ...... adresinde ikamet edip etmediğide kolluk gücü ile araştırılarak tespit edilemediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, kısıtlı adayının hangi adresinin daimi ikameti olup olmadığı kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13768, Karar No: 2009/14930, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13768 E.  ,  2009/14930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİAsliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Belediyenin kanal boyundaki 295 nolu standının 1998 yılından beri kiracısı olduğunu, 6.4.2005 tarihli Belediye Meclisi kararı ile stand ücretini Belediye Gelirleri Kanunu 97. maddesine göre % 100 oranında arttırarak 9.000,00 YTL olarak tespit ettiğini, 2006 yılında da aynı şekilde tespit yaptığını, bunun çok fahiş olduğunu ileri sürerek fazlasını saklı tutarak hukuka aykırı artıştan borçlu olmadığının tespitine,fazladan yapılan ödemenin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, arada kira sözleşmesi olmadığını, kamuya ait alanda el emeği ürünlerin satışı için yer tahsis edildiğini,Turistik Eşya Satış yeri kullanım şartnamesi imzalandığını,2464 sayılı Belediye Gelirleri kanunu 97. maddesi gereğince şartnamede belirtilen şekilde her yıl Belediye Meclisince kullanım ücreti belirlenmesinin kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davacının Belediye Meclis Kararının iptalini istediğine ve davalının da Belediye Gelirleri Kanununun 97. ve 52. maddesine göre işlem yaptığına dayanılarak mahkemenin görevsizliğine , Vergi mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki ihtilaf; belediye sınırları içinde bulunan kaldırım üzerine davalının tahsisi suretiyle davacı tarafından kurulan stanttan alınan kira bedeli ile ilgilidir.Davacı, Belediye meclisi tarafından stanttan alınan.kiranın ... taraflı ve fahiş oranda arttırıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Taraflar arasında bir kira sözleşmesinin bulunduğu ve bu haliyle ihtilafın, kira sözleşmesinden kaynaklandığı açıktır. Hal böyle olunca ... hukuk hükümleri uyarınca , davaya bakmak adli yargıdaki genel mahkemelerin görevidir. Mahkemece, taraflardan delilleri toplanıp, işin esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle Vergi Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24632, Karar No: 2016/7728, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24632 E.  ,  2016/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALI : TEDAŞ Göksu Temsilciliği Vek.Av.Nihal Erdoğan Çetinkaya

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8534, Karar No: 2016/12126, Tarih: 24.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8534 E.  ,  2016/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların ... 3. Aile Mahkemesinin 2011/1296 esas,2013/1184 karar sayılı ilamı ile anlaşmalı boşandıklarını, 1997 doğumlu müşterek çocuk ...'nın velayetinin davacı anneye verildiğini, söz konusu karar ile küçüğe iştirak nafakası takdir edilmediğini ,aradan geçen sürede, müşterek çocuğun ihtiyaçlarının artığını bu nedenle, müşterek çocuk için aylık 2.000 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müşterek çocuğun okul masraflarını karşıladığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; boşanmadan itibaren müşterek çocuğun okul ve eğitim ihtiyaçlarının davalı tarafça karşılandığı, davalının küçük ... için gerekli katkıyı sağladığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava iştirak nafakası istemine ilişkindir.

TMK'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf,ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür.Diğer taraftan,iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Tarafların nafakaya ilişkin yaptıkları anlaşma hukuki niteliği itibariyle MK. hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabiidir. Böylece, kanunun emredici nitelikte kamu düzeni ve genel ahlaka aykırı saymadığı hususlarda taraflar serbest iradeleri ile sözleşme yapabileceklerdir. (BK.19 md.) (TBK.26 md.)

Ancak, TMK. 330/1.md. göre; nafaka miktarı çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur.

Yine, aynı kanunun 331.md. göre; Durumun değişmesi halinde, hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler ve nafakayı kaldırır.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre; nafakanın kaldırılması veya yeniden belirlenmesi için tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekir.

Bu nedenle; nafaka, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile artırılabilir veya indirilebilir.

Yine, aynı kanunun 331.md. göre; Durumun değişmesi halinde, hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler ve nafakayı kaldırır.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre; nafakanın kaldırılması veya yeniden belirlenmesi için tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekir.

Bu nedenle; nafaka, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile artırılabilir veya indirilebilir.

Ayrıca, BK.19 (TBK 26) ve 20. (TBK 27.) maddelerine aykırı bulunmayan karşılıklı sözleşmelerde, edimler arasındaki denge umulmadık gelişmeler yüzünden bozulacak olursa, güven sorumluluğu ve ivazsız iktisabın korunmazlığı ilkesi (TMK 2) gereğince sözleşme koşulları değişen maddi koşullara uyarlanır. Buna göre, sözleşenlerin eğer gelişmeleri baştan kestirebilselerdi, sözleşmeyi bambaşka koşullarla kurmuş olacakları söylenebiliyorsa, ayrıca beklenmeyen gelişme yüzünden sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla olduğu gibi katlanmak taraflardan biri için özveri sınırının aşılması anlamına geliyorsa, nihayet yasal ve sözleşmesel risk dağılımı çerçevesinde taraflardan sözleşmeye baştan kararlaştırmış koşullarla bağlı kalmaları beklenmiyorsa, sözleşmeye hakimin müdahalesi gündeme gelir. O nedenle, işlem temelinin çökmesi veya tarafların mali durumlarının değişmesi irat şeklinde ödenmesine karar verilen nafakanın kaldırılmasını veya yeniden belirlenmesini gerektirebilir.

Dairemizin istikrar kazanmış içtihatları bu doğrultudadır. (Yargıtay 3.H.D. 06.10.2008 tarih ve 2008/11801 E.-2008/16060 K.

Somut olayda; .... 3.Aile Mahkemesinin 2011/1296 E.-2013/1184 K. sayılı kararı ile taraflar arasında ortak imzaları ile düzenlenen 27.09.2013 havale tarihli protokolün aynen tastikine karar verilmiş ve hüküm, taraflarca temyiz edilmeyerek 01.10.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Taraflar protokolle "Bu boşanma nedeniyle davalı eş ..., velayeti davacı eş ...'de kalacak olan müşterek çocuk ...'ün özel okul ücretleri dahil bütün eğitim masrafları ile sağlık giderlerini ve bakım ve iaşesi ile ilgili giderlerini karşıladığı için davacı eş ... şimdilik bu çocuğu için iştirak nafakası talep etmemekte, ancak, iştirak nafakasını talep etme hakkını saklı tutmaktadır" şeklindeki kararlaştırma infazda karışıklık yaratacak niteliktedir.

Kaldı ki, boşanma davasında iştirak nafakası istenmemesi sonradan istenmesine engel değildir. Çünkü, bu nafaka velayet hakkı verilen davacı anne tarafından çocuk adına istenmekte ve nafaka borcu bu nedenle her an yenilenen borçlardan olduğundan yeniden doğmaktadır.

Kaldı ki, boşanma davasında iştirak nafakası istenmemesi sonradan istenmesine engel değildir. Çünkü, bu nafaka velayet hakkı verilen davacı anne tarafından çocuk adına istenmekte ve nafaka borcu bu nedenle her an yenilenen borçlardan olduğundan yeniden doğmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, protokolde kararlaştırılan masrafları da dahil tüm ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün gelir durumu nazara alınarak, müşterek çocuk için dava tarihinden, reşit olduğu 13.02.2015 tarihine kadar geçerli olmak üzere TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, aksi yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.