muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1689, Karar No: 2015/7284, Tarih: 07.04.2015

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Ecrimisil bedeli tayin edilebilmesi için el atma nedeniyle davacının bu yeri kullanamamasından dolayı kazanç kaybına uğraması gerekmektedir. Bu itibarla, ecrimisil belirlenirken taşınmazın bulunduğu bölgedeki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyorsa nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, davacı tarafa emsal kira sözleşmeleri ibraz etmesi için süre verilmesi, emsal kira sözleşmelerinin ibrazı halinde ecrimisil bedelinin tespiti için mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, varsayıma dayanarak hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi,

3)Mahkemece hüküm altına alınan zemin bedeline değerlendirme tarihi olan dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde el atma tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

4)Davalı idarece el atılan taşınmazlar yol durumuna dönüştürüldüğünden 4721 sayılı TMK.'nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18007, Karar No: 2015/17881, Tarih: 29.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/18007 E.  ,  2015/17881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2015

NUMARASI : 2015/119-2015/209

- K A R A R -

Uyuşmazlığın işçi temini, hammaliye (yükleme-boşaltma) işini konu alan hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına ve tarafların sıfatına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 23.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 Sayılı Kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına 29.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/762, Karar No: 2024/4684, Tarih: 12.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/762 E.  ,  2024/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3591 E., 2023/4152 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 63. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/157 E., 2023/440 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ankara İl Sağlık Müdürlüğü'nün 112 İl Ambulans Servisi Başhekimliğinde çalışan davalıya sehven fazla ödeme yapıldığını, davalı teknik personel olmadığı halde hizmet zammı tahakkukunun emsal memur teknik personel parametrelerine göre ödenmesi nedeni ile fazla ödeme yapıldığını, davalının yapmış olduğu iş teknik hizmetleri sınıfında olmadığından işçi statüsünde aylık çıplak ücretin %13'lük tutarında hizmet zammı ödemesi yanında teknik elemanlara ödenmesi gereken hizmet zammının ödenmesinin hatalı olduğunu ve kamu zararına neden olduğunu iddia ederek davalıya fazladan ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının aksine müvekkilinin teknik eleman olduğunu, müvekkilinin diplomasının da teknik personel olduğunu gösterdiğini, müvekkiline yapılan ödemelerin müktesep hak teşkil ettiğini, kanunların geriye yürümeme ilkesi gereği yapılan ödemenin geri istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının aksine müvekkilinin teknik eleman olduğunu, müvekkilinin diplomasının da teknik personel olduğunu gösterdiğini, müvekkiline yapılan ödemelerin müktesep hak teşkil ettiğini, kanunların geriye yürümeme ilkesi gereği yapılan ödemenin geri istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın 30.10.2019 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı ve Mahkeme tarafından iş mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek görevli mahkeme esasına kaydedildiği, davacının işveren ve davalının işçi olduğu, uyuşmazlık konusunun işçi-işveren ilişkisinden kaynaklandığı, dosyada yapılan incelemede davacı vekiline arabuluculuk son tutanağı sunması için verilen kesin sürede arabuluculuk son tutanağının sunulmadığı, görevli mahkemede yapılan yargılamanın görevsiz mahkemede yapılan yargılamanın devamı mahiyetinde olup yeni bir yargılama olmadığı, davanın asliye hukuk mahkemesi nezdinde 01.01.2018 tarihinden sonra açıldığı ve bu tarih itibarıyla 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi gereğince arabuluculuk dava şartının yerine getirilmiş olması gerektiği, ancak davacı tarafından arabulucuya gidilmeden dava açıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davanın iş hukukundan kaynaklanan bir dava olmadığını, kamu zararının tahsili nedeniyle açıldığını, arabuluculuk dava şartı bulunmadığından böyle bir başvuru yapılmadığını ve son tutanağın sunulmasının mümkün olmadığını, mahkemeye erişim hakkının engellendiğini, davalıya teknik elemanlara ödenmesi gereken hizmet zammının ödenmesinin hatalı olduğunu, bu nedenle kamu zararına neden olduğunun açık olduğunu, huzurdaki davada görevli mahkeme asliye hukuk mahkemeleri olduğundan dava açılırken arabuluculuğa başvurulmadığını, bu nedenlerle davada gelinen aşama dikkate alınarak usul ekonomisi gereğince davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken usulden reddinin hatalı olduğunu, son olarak asla kabul anlamına gelmemekle birlikte vekâlet ücretine hükmedilirken davanın reddedilen değeri üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava 30.10.2019 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açılmış ise de, Ankara 11.Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/226 Esas, 2021/17 Karar sayılı ilâmı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın iş sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği ve ilgili kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 10.02.2022 tarih ve 2022/176 Esas, 2022/272 Karar sayılı ilâmı ile kesinleştiği, taraflar arasındaki alacağın iş sözleşmesine dayalı olduğu, davanın niteliğine göre 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi uyarınca dava açmadan önce arabuluculuğa başvurunun zorunlu olduğu, görevsizlik kararı ile iş mahkemelerine gönderilen davalar yönünden, arabuluculuk yoluna başvuru için süre verilebileceğine ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı, hatalı bir şekilde davasını görevsiz mahkemeye açan tarafın Kanun'un aradığı dava şartını bertaraf edemeyeceği dikkate alındığında, davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvurusunda belirttiği gerekçelere dayanarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın niteliği, görevsiz mahkemede davanın açıldığı tarihten sonra arabuluculuk dava şartının tamamlanıp tamamlanamayacağı ve davanın 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre dava şartının gerçekleşmemesi sebebiyle usulden reddi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası şu şekildedir:

"...

(2) Davacı, arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılamadığına ilişkin son tutanağın aslını veya arabulucu tarafından onaylanmış bir örneğini dava dilekçesine eklemek zorundadır. Bu zorunluluğa uyulmaması hâlinde mahkemece davacıya, son tutanağın bir haftalık kesin süre içinde mahkemeye sunulması gerektiği, aksi takdirde davanın usulden reddedileceği ihtarını içeren davetiye gönderilir. İhtarın gereği yerine getirilmez ise dava dilekçesi karşı tarafa tebliğe çıkarılmaksızın davanın usulden reddine karar verilir. Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir.

..."

3. 6100 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

..."

3. 6100 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi.

4. Dairemizin 30.10.2023 tarihli ve 2023/11279 Esas, 2023/16278 Karar sayılı; 15.01.2024 tarihli ve 2023/13461 Esas, 2024/312 Karar sayılı ilâmları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararların bozulması, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dairemiz uygulamasına göre, görevsiz mahkemede dava açılmadan önce arabuluculuk dava şartı yerine getirilmemiş olmasına rağmen dosyanın görevli mahkeme esasına kaydedilmesinden önce arabulucuya başvurulmuş ve sürecin sonuçlanarak anlaşamama son tutanağının düzenlenmiş olması durumunda, arabuluculuk dava şartının yerine getirildiği kabul edilmektedir.

3. Somut olayda, davacı tarafça asliye hukuk mahkemesinde dava açılmadan önce arabuluculuğa başvurulmadığı gibi dosyanın görevli iş mahkemesinin esasına kaydedilmesinden önce de arabuluculuğa başvurulmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava şartı arabuluculuk sürecinin hiç işletilmediği tartışmasız olup davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3327, Karar No: 2013/5265, Tarih: 30.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/3327 E.  ,  2013/5265 K.**

* YAZILI OLMAYAN ESER SÖZLEŞMESİNDE İŞ BEDELİ

* KARŞI TARAFIN TİCARİ DEFTERİNE DAYANMA

* TAMAMLAYICI YEMİN

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 83

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Davacı vekili 15.03.2011 tarihli delil listesinde teslim fişleri, fatura, ihtarname, defter ve otel kayıtları, tanık beyanları, bilirkişi incelemesi vs. her türlü yasal delile dayanmıştır. Akdi ilişkinin kurulduğu iddia olunan tarih ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı Ticaret Kanunu'nun 83/2. maddesinde “Taraflardan biri hasmın ticari defterlerinin münderecatını kabul edeceğini mahkeme huzurunda beyan etmişken hasmı ticari defterlerini ibrazdan imtina ederse mahkeme defterlerin ibrazını istemiş olan tarafa iddiasının ispatı hakkında bir yemin verir” şeklinde düzenleme mevcuttur. Bu hükmün uygulanabilmesi için tarafın diğer delillere dayanmaktan vazgeçip karşı tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini beyan etmiş olması gerekir.

Somut olayda az yukarıda değinildiği gibi davacı delil listesinde belirttiği delillere dayanmış olup bu delillere dayanmaktan vazgeçip sadece davalının ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğine dair mahkeme huzurunda bir beyanı bulunmadığı gibi davalıya çıkartılan davetiyede TTK'nın 83/2. maddesi anlamını taşıyan bir meşruhat bulunmadığından davalının ticari defterlerini sunmaması sebebiyle tamamlayıcı yemin vermek suretiyle davanın sonuçlandırılması mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece davacının sunduğu deliller toplanıp gerekirse bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi faizin başlangıç tarihinin ihtarnamenin tebliğ tarihine tanınan ödeme süresi eklenerek belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11192, Karar No: 2015/12743, Tarih: 15.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11192 E.  ,  2015/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasayla değişik 18. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Mahkemece, taşınmaz mal hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın tüm taraflarına, 10. madde uyarınca tebligatların ve ilanların yapılması, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yine bu maddedeki usule göre tespit edilmesi ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10. madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra, bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine ve taşınmaz malın idare adına tesciline karar verilir ve bu karar tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir.” düzenlemesi getirilmiştir. Buna göre taşınmazın mülkiyeti çekişmeli ise bu ihtilafta yer alan tüm taraflar kamulaştırma bedeli tespit ve tescil davasında davalı olarak yer almalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın malik hanesinin boş olduğu, tapulama tutanaklarının incelenmesinde Hazine adına tespit edildiği ancak bu parsel hakkında ... tarafından imar ve ihya nedeniyle adına tescil için itiraz dilekçesi verildiği, komisyon tarafından itirazının reddine, Hazine adına tesciline ve 1. Asliye Hukuk Mahkemesine dava açabileceğine karar verildiği ancak akıbetinin belli olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bu taşınmaz hakkında kadastro tespitine karşı dava açılıp açılmadığı araştırılarak, hiç dava açılmamışsa Hazine adına tespit yapıldığı dikkate alınarak tescilinin sağlanmasından sonra Hazine’nin, dava açılmış sonuçlanmamışsa mülkiyet ihtilafına ilişkin bu davanın tüm taraflarının, dava kesinleşmişse malik olarak tespit edilenin eldeki bu davaya davalı olarak dahil edilmeleri gerekirken, bu şekilde bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13266, Karar No: 2019/5873, Tarih: 18.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/13266 E.  ,  2019/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma isteği değer yönünden reddedilip, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı ..., dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz belediye adına kayıtlı iken sahte encümen kararı ile davalı ... adına tahsisen tescil edildiğini, sonrasında yapılan araştırma ile davalı adına herhangi bir yasal evraka rastlanılmadığı ve taşınmaz üzerinde herhangi bir yapının da bulunmadığının tespit edildiğini, ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu ve davalının da aralarında bulunduğu kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığı tarafından soruşturma başlatıldığını, sahte encümen kararı ile yapılan işlemin yok hükmünde olduğunu ileri sürerek yolsuz tescil nedeniyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, iyiniyetli olması sebebiyle iktisabının korunması gerektiğini, sahtecilik iddiasıyla ilgili usulsüz işlemlerle bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, sahtecilik suçundan yürütülen ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı, davanın erken (zamansız) açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz davacı ... Belediyesine bağlanmadan önce, ... Belediyesi adına kayıtlı iken 25.06.2004 tarihli belediye encümen kararı ile davalı ... adına 18.04.2005 tarihinde tahsisen tescil edildiği, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü başmüfettişliğince yapılan inceleme neticesinde taşınmazın tescile ilişkin belgelerinde hukuki yoksunluğun bulunduğunun tespit edildiği ve tapu kaydının beyanlar hanesine 20.05.2008 tarihinde “tahsis yoluyla yapılan tescil işlemi sahte encümen kararı ile yapılmıştır” şerhinin konulduğu, ilgililer hakkında güveni kötüye kullanma ve evrakta sahtecilik suçundan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/148 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davasının açıldığı ve anılan ceza davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 1580 Sayılı Belediye Kanunun 70 ve 83. maddelerine yorum getiren gerek adli, gerekse idari yargı kararlarında, belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin belediye meclislerine ait olduğu ilkesi benimsenmiş ve yargısal uygulama istikrar kazanmış iken, bu defa 28.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 Sayılı Yasa ile 1580 Sayılı Belediye Kanunu iptal edilmiş ve 5272 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışı yine belediye meclisinin kararına bağlı kılınmış, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu benimsenmiştir. Aynı ilkeler sonradan yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 18/e ve 34/g maddeleri ile korunmuştur. Ne var ki, bu konuda alınacak meclis kararlarının hangi unsurları kapsaması gerektiği hususu önem taşımaktadır.

Gerçekten, belediye meclislerinin "belediyenin taşınmazlarının satışına" ya da "belediye başkanınca veya belediye encümenince uygun görülen taşınmazların satışına" şeklindeki genel nitelikte olan ve yetki devri anlamına gelen kararları, hukuki sonuç doğuramaz ve geçerli kabul edilemez. Öyle ise, belediye meclis kararlarına, satılacak taşınmazların ada ve parsel numaraları, mevkii ve yüzölçümleri rayice uygun tahmini bedelleri yazılmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın satışına dair belediye meclisi kararı bulunmamakta olup, temlik encümen kararına istinaden yapılmıştır. Yukarıda özetlenen ilkeler gözetildiğinde, somut olaydaki temliki işleme hukuki değer izafe edilemeyeceği gözetilmeden ve sahte olduğu belirtilen encümen kararları nedeniyle açılmış bulunan ceza dava dosyasının sonucu beklenilmeden, davanın erken açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazın sahteliği ileri sürülen belediye encümen kararı ile devrinin söz konusu olamayacağı, taşınmazın encümen kararı ile değil belediye meclis kararı ile devredileceğinin gözetilmesi, ilgililer hakkında açılan ceza dava dosyasının da sonucunun beklenerek, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve değerlendirme yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.