muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5350, Karar No: 2019/902, Tarih: 07.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5350 E.  ,  2019/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, tersanesinde güvenlik hizmeti almak üzere davalı ile 01.12.2006 tarihli güvenlik hizmet sözleşmesi imzaladığını, davalının, kendi güvenlik personelleri ile güvenlik ve gözetim işini yapmayı üstlendiğini, 11.04.2013 tarihinde müvekkilinin idari binasından 60.000 TL kadar paranın çalındığını, başlatılan soruşturmada davalı şirket tarafından istihdam edilen güvenlik görevlisi diğer davalı ...'ın hırsızlığı gerçekleştirdiğinin ispatlandığını, TBK'nın 116. maddesi uyarınca davalı şirketin, çalıştırdığı kişilerin ve ifa sırasında kullandığı yardımcı kişilerin verdikleri zararlardan sorumlu olduğunu, müvekkilinin hırsızlık olayı sonucu ödeme güçlüğü içine düştüğünü ve ticari itibarının sarsıldığını ileri sürerek müvekkilinin 60.000,00 TL maddi zararının tazmini ile 20.000,00 TL manevi tazminatın 11.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 6.i. maddesinde kilitsiz, kasa dışı, ortalıkta muhafaza edilen kıymetli evrak ve paraların müvekkili şirket sorumluluğu dışında olduğunun açıkça belirtildiğini, hırsızlığa konu açıkta muhafaza edilen paranın sağlanan güvenlik hizmeti dışında kaldığını ve davacının ağır kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ceza davasında davalı ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği, davacının en başından tutarlı bir şekilde zararını 60.000,00 TL olarak açıkladığı, ceza mahkumiyet kararı içeriğinin de bu miktarı doğrulamasıyla davacının çalınan ve iade edilmeyen parasının 60.000,00 TL olduğu sonucuna varıldığı, davalının kendi güvenlik elemanının gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin sözleşmenin 6. maddesindeki istisna kapsamında sayılamayacağından davalı şirketin adam çalıştıran sıfatıyla ve sözleşmeden doğan güvenlik hizmeti sağlama borcu nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle 60.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi zararın koşullarının oluştuğu kanıtlanamadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeye dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

.../...

S. 2

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeye dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

.../...

S. 2

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereği taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Davalı Atlas Güvenlik davacının 60.000,00 TL zararının bulunmadığını savunmuş, zararın miktarı konusunda davacı yetkilisi beyanından başkaca hiçbir delil sunulamamıştır. Diğer davalı ... ceza dosyasında alınan ifadesinde 13.000,00 TL-14.000,00 TL civarında parayı kasadan aldığını kabul etmektedir. Sırf davacı iddiasından hareketle davalı ...'in kabulünden fazlasına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18613, Karar No: 2011/21854, Tarih: 20.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18613 E.  ,  2011/21854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13886, Karar No: 2013/12296, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13886 E.  ,  2013/12296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalılardan ...’ın maliki, ...’ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.320,00 TL hasar ve 100,00 TL değer kaybı tazminatı olmak üzere toplam 3.420,00 TL tazminatın 02.08.2011 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın davacı tarafından yenilenmesinden sonra takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası sonucu davacının aracında meydana geldiği iddia edilen hasar ve değer kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında davacı vekilinin 02.05.2012 günlü duruşma için bildirdiği mazeretin belgelendirilmemesi nedeniyle dosya anılan tarihte işlemden kaldırılmış, davacı vekilinin 10.05.2012 günlü dilekçesi ile dava yenilenmiştir. Bu defa davacı vekilinin 22.11.2012 günlü duruşma için bildirdiği mesleki mazeret isteği, mazereti belgelendirmek için gönderilen duruşma tutanaklarında davacı vekilinin vekil

2013/13886

2013/12296

olup olmadığının sorgulanamaması ve mazeret dilekçesi ekinde tebligat pulu bulunmaması nedenleriyle reddedilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa davacının mazeret dilekçesi ekinde mazereti belgelendirmek için göndermiş olduğu Çameli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/106 esas sayılı dosyasına ilişkin 27.09.2012 günlü duruşma tutanağında davacı vekilinin anılan davada da vekil olduğu açıkça anlaşılmakta olduğu gibi, tebligat için gerekli giderin dosyada bulunan gider avansından da karşılanmasının olanaklı olduğu görülmüştür. Bu durumda davacı vekilinin 22.11.2012 günlü duruşma için bildirmiş olduğu mazeretin geçerli ve belgelendirilmiş olduğu ve yine tebligat gideri için gerekli meblağın dosyadaki gider avansından karşılanabileceği gözetilerek davacının mazeretinin kabulü ile duruşma gününün ertelenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde mazeret isteminin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14345, Karar No: 2015/6894, Tarih: 19.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14345 E.  ,  2015/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/210931

MAHKEMESİ : İzmir 5. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2012

NUMARASI : 2012/22 (E) ve 2012/585 (K)

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk A.. Ş..'ün, suç tarihinde yatılı kaldığı okula ait yurdun camlarını kırdığı ve mağdur Göksal' a hitaben "seni gebertirim" demek suretiyle tehdit ettiği anlaşıldığından nitelikli mala zarar verme ve tehdit suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11829, Karar No: 2014/11298, Tarih: 05.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/11829 E.  ,  2014/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/280-2014/171

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/890, Karar No: 2013/641, Tarih: 23.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/890 E.  ,  2013/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

S.S.... Kooperatifi yöneticileri olan sanıklar tarafından, kooperatife ait 4.400 m2 alanın makine ile toprağının düzeltilmesi, çıkan toprağın atılması, stabilize ve gurovak malzeme getirilmesi, serilmesi sıkıştırılması işi karşılığında ... Gıda İnşaat Malz. Teks. ve Deri San. Ltd. Şti’ne toplam 9.200 TL ödeme yapılmış gözükmesine karşın, ihbar üzerine Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Kontrolörlüğünce yapılan denetim neticesinde, söz konusu gurovak ve stabilize malzemenin kullanılmadığının tespiti ile C.Savcılığına yapılan suç duyurusu üzerine sanıklar hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında mahkemece Silivri Asliye Ceza Mahkemesine yazılan 29/05/2002 ve 16/09/2002 tarihli talimat yazıları ile olay mahallinde keşif yapılarak “ihale sonucu alınan stabilize malzemenin mahallinde kullanılıp kullanılmadığı, miktarı ve işçiliği” hususunda maliyet hesabı tespiti istenmiş olmakla, İTÜ İnşaat Fakültesi Öğretim Üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 15/11/2002 tarihli bilirkişi raporuna göre, “3220 m2’lik alana 21 cm kalınlığında stabilize malzeme serildiği, hafriyat, nakliye giderleri ile birlikte yapılan işin toplam maliyetinin 3.056 TL olduğunun anlaşıldığı, 9200–3056 = 6.143 TL’nin ise sanıkların zimmetinde olduğu” belirtilmesi üzerine bu raporun dayanak alındığı 06/07/2006 tarihli karar ile sanıkların basit zimmet suçundan mahkümiyetine karar verilmiş olup, sanıklar müdafiilerin temyizi üzerine Dairemizin 06/10/2008 tarihli kararı ile sair temyiz itirazları reddedilerek TCK'nın 55/2 ve 53/1-c maddelerinde yapılan uygulama hataları nedeniyle bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma sonrası sanık ... tarafından Silivri Sulh Hukuk Mahkemesine açılan tespit davasında dayanak alınan 09/11/2006 tarihli inşaat mühendisi bilirkişi raporuna göre, söz konusu yerde stabilize malzeme altında gurovak malzemenin de kullanılmış olduğu ve bu malzemenin boşaltılması, nakliyesi, serilmesi ve sıkıştırılması işlemi maliyetinin toplam 8.214 TL olduğu belirtilmiş olup, bu rapor esas

alınarak mahkemece mahkümiyet kararına esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen aynı bilirkişiler heyeti ve başka bir bilirkişi heyetinden alınan raporlarda mahkümiyet kararına esas 15/11/2002 tarihli raporun yalnızca stabilize malzemenin tespitine dair olup gurovak malzemenin tespitinin yapılmamış olduğu, bozma sonrası ise bu eksikliğin giderilerek yapılan tespit neticesinde gurovak malzemenin de tespitinin yapılması neticesinde yapılan işin toplam maliyetinin 3.056+8.214= 11.271 TL olup ortada zimmet bulunmadığı anlaşılmakla,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1574, Karar No: 2025/2110, Tarih: 21.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1574 E.  ,  2025/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1205 E., 2023/2284 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/247 E., 2022/28 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede aşağıdaki eksiklikler tespit edilmiştir;

1) Çekişme konusu 3045 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında görülen intikallerin dayanağı olan tüm belgelerin (özellikle 06.03.1992 tarih 1093 yevmiye sayılı davalıya satışa ilişkin akit tablosu, Belediye Meclis ve Encümen kararları, tahsis belgeleri vs.) temin edilerek evraka eklenmesi,

2- Çekişmeli taşınmazın davalıya satışına ve yapılan satışın iptaline ilişkin Belediye Meclisi veya Belediye Encümeni tarafından verilen karar olup olmadığının araştırılması, bulunması halinde ilgili belgelerin getirtilmesi,

3) Çekişmeli taşınmazın davalıya satışına ilişkin Belediye Meclisi veya Belediye Encümeni tarafından verilen bir karar varsa, bu kararın iptali yönünden İdare Mahkemesine dava açılıp açılmadığının saptanarak varsa ilgili kararın kesinleşme şerhli onaylı suretinin temin edilmesi,

Sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22182, Karar No: 2015/17803, Tarih: 12.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22182 E.  ,  2015/17803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2012/466-2014/595

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 29.02.2012 tarihli ilamla boşandığını, düğünde takılan 18 bilezik, 20 çeyrek altın, 3 yarımlık, 2 bileklik, 1 çift küpe ve 1 zincirin davalıda bulunduğunu, bunların bir kısmını davalının araba satın alırken bozdurduğunu belirterek; ziynetlerin bedeli olan 22.480,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacıyla 14.07.1993 tarihinde evlendiğini, düğünde takılan ziynetlerden yalnızca 20 çeyrek altını 1998 yılında bozdurup, araba satın alırken harcadığını, bir yıl sonra 20 çeyrek altının karşılığını bilezik olarak davacıya iade ettiğini, davacıyla evliliklerinin fiili olarak 2002 yılına kadar sürdüğünü, 2002 yılında evden çocuğunu alıp çıktığını, tüm ziynetlerin ve eşyaların davacıda kaldığını, evden ayrıldığı sırada yanında bulunan yakınlarının, ziynetlerin davacıda kaldığına tanık olduklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacının evden ayrılırken ziynetleri yanında götürdüğünü davalının ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü cihetine gidilmiş, 22.480,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ziynetlerin bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; ispat yükünün, davanın hangi tarafı üzerinde olduğu hususunda toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayları kanıtlaması gerekir.

Öte yandan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Öte yandan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardan olduğu için evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu eşyaların iade edilmemek üzere kocaya verildiği, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup müşterek ihtiyaçlar için harcandığı hususu davalı tarafça kanıtlandığı takdirde, koca bunları iadeden kurtulur.

Somut olayda; davacı kadın, düğünde takılan altınların bir kısmını davalının araba almak için bozdurduğunu iddia etmiştir. Davalı ise, yalnızca 20 çeyrek altını bozdurduğunu, 1 yıl sonra 20 çeyrek altının karşılığını bilezik olarak davacıya iade ettiğini, müşterek evden 2002 yılında ayrıldığını, tüm altınların davacıda kaldığını savunmuştur.

Bu bağlamda; davacı kadın davaya konu ettiği 18 bilezik, 3 yarımlık, 2 bileklik, 1 çift küpe ve 1 zincirin varlığını ve bunları davalının kendisinden zorla aldığını ispat etmelidir. Davalı da; araba almak amacıyla bozdurduğunu ikrar ettiği 20 çeyrek altını, davacıya iade ettiğini ispatlamalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece, davaya konu edilen 20 çeyrek altın dışındaki ziynetlerin zorla elinden alındığını davacının ispat etmesi gerektiği göz önünde bulundurularak, taraf delilleri bu ilke ve esaslar doğrultusunda değerlendirilip, tartışıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeyle ispat yükünün davalıda olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.