muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20233, Karar No: 2018/1739, Tarih: 20.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20233 E.  ,  2018/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve 05.06.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.06.2017 tarihinde temyiz eden katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren yapılan incelemede;

Mera, 4342 sayılı Mera Kanununun "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera Kanununun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yaralanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla, demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın suça konu yaylada çatısı çinko ile duvarları ise sıva harcı kullanılarak yapılan kalıcı nitelikteki evi kullandığı anlaşılmakla; atılı suçun temadi özelliği de dikkate alınıp suçun unsurlarının oluştuğu gözetilip sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13088, Karar No: 2012/2523, Tarih: 05.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/13088 E.  ,  2012/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiş; asıl hükmün "temyiz sınırının altında kaldığı ve kesin nitelikte olduğu" gerekçesiyle, 08.11.2010 tarihli Ek karar ile red edilmiş, bu defa; davacı 3.kişi vekili tarafından süresi dışında temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, 15.9.2010 tarihinde davanın reddine karar verilmiş, bu esas hükme yönelik olarak davacı 3.kişi vekilinin temyiz talebi, mahkemece; asıl hükmün “temyiz sınırının altında kaldığı ve kesin nitelikte olduğu” gerekçesiyle, 08.11.2010 tarihli Ek karar ile red edilmiş, bu defa; davacı 3.kişi vekili Ek kararın ortadan kaldırılarak hükmün bozulması yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin temyize konu edilen 08.11.2010 tarihli Ek kararı davacı vekiline 01.12.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, davacı vekili tarafından HUMK.nun 432/son maddesinde öngörülen “Ek kararlara karşı” (7) günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 13.12.2010 tarihinde havalesi yaptırılıp, temyiz defterine kaydettiril-

miştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davacının mahkemenin Ek kararına karşı yapmış olduğu temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1009, Karar No: 2016/14109, Tarih: 01.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/1009 E.  ,  2016/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ...... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.5.2014 gün ve 850-355 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasında davacı eczacı hakkında varsa idari ve adli soruşturma dosyalarının eklenmesi için 01/10/2015 tarihinde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesine rağmen istenen soruşturma dosyaları eklenmeden dosyanın yeniden dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca idari ve adli soruşturma tamamlandıktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28914, Karar No: 2024/21616, Tarih: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28914 E.  ,  2024/21616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1290 E., 2023/901 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/1290 Esas, 2023/901 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5717, Karar No: 2012/12208, Tarih: 04.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5717 E.  ,  2012/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

Davacı, davalılara ait işyerinde iş sözleşmesiyle çalıştığını, hizmetlerinin SGK'ya bildirilmediğini, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek dava konusu işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, arada  iş sözleşmesine dayanan iş ilişkisi bulunmadığını, davacının serbest hamal olduğunu, ihtiyaç olduğunda taşınan yükün tonu üzerinden kararlaştırılan götürü bedelle yükleme ve boşaltma işi yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan ilişki bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yukarıda özetle belirtilen iddia ve savunmanın içeriğine göre uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasındaki tanıma göre iş sözleşmesi; iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarından oluşmaktadır. İş sözleşmesinin varlığı için;  bir işyerinde, işverenin emir ve gözetimi altında (başkasına ait bir iş organizasyonunda) ücret karşılığında ve belirli bir zaman diliminde bir işin görülmesi gereklidir. Ücret karşılığında iş görme birçok sözleşmenin konusu olabildiğinden, iş sözleşmesini diğerlerinden farklı kılan, bu bakımdan sözleşmeyi karakterize eden unsur; bağımlılık ilişkisidir. Başka bir deyişle, bağımlılık unsuru, iş sözleşmesini diğer iş görme sözleşmelerinden ayırdeden temel unsurdur.

Somut olayda; davacı, davalıların deposunda hamal olarak sürekli çalıştığını iddia etmiş, davalılar ise sürekli çalışmanın söz konusu olmadığını savunmuşlardır. Dosyada davacının çalışmalarını gösterir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Davacı tanıkları iddiayı, davalı tanıkları savunmayı doğrulayan beyanlarda bulunmuşlardır. Tanık anlatımları,  taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli değildir. Aynı konuda davalılara karşı açılıp kesinleşen davalara ait kararlar sunulmuş ise de; dosyaları getirtilmediği için o davalardaki delil durumunun ve varılan sonucun bu davayı etkileyip etkilemediği anlaşılamamaktadır. Toplanan deliller ve mahkemece yapılan araştırma ve inceleme taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli bulunmamaktadır. Davanın aydınlatılması ve uyuşmazlık konusu ilişkinin niteliğinin gerçeğe uygun olarak belirlenebilmesi için öncelikle davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine ait kayıt ve belgelerle yükleme ve boşaltma işleri için yapılan ödemelere ait belgeler ve emsal gösterilen davalara ait dosyalar getirtilip incelenmeli, işyerinde bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak işyerinin kapasitesi, giren-çıkan mal miktarına göre yükleme ve boşaltma işlerinde sürekli olarak eleman çalıştırılmasının gerekip gerekmediği,  işin mevsimlik olup olmadığı, davacının başka işyerlerinde çalışıp çalışmadığı, iş sözleşmesinin bağımlılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmeli, bundan sonra tüm deliller yeniden değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4411, Karar No: 2019/15463, Tarih: 28.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4411 E.  ,  2019/15463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... Göğce’nin temyiz incelemesinde;

Sanığın yerine aynı ceza infaz kurumunda tutuklu olan ... yanlışlıkla duruşmaya getirilmiş ise de adı geçenin sanık ... hakkında verilen hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİ,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

1-Aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunan ve duruşmaya katılmak istediğini yazılı olarak bildiren sanık yerine sehven aynı isimde başka bir tutuklunun getirilmesi nedeniyle sanığın son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Anayasanın 141, CMK’nın 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5508, Karar No: 2015/22621, Tarih: 29.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5508 E.  ,  2015/22621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/255019

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/47 (E) ve 2014/440 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğini ve suça konu bıçağın kendisine ait olmadığını savunmasına, 06.12.2013 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre de, olaydan sonra kavga ihbarı üzerine kolluk görevlilerinin mağdur İ.. Y..'a ait aracı durdurmaları üzerine mağdur İlker Kadir'in bahse konu bıçağı suça sürüklenen çocuğa ait olduğu iddiasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılmasına ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak bıçağın suça sürüklenen çocuğa ait olduğuna ve suça sürüklenen çocuğun bu bıçakla mağdurlara saldırarak yaralamaya teşebbüs ettiğine dair mağdurların soyut beyanlarından öte delil bulunmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10171, Karar No: 2014/22134, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10171 E.  ,  2014/22134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9405, Karar No: 2010/8597, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9405 E.  ,  2010/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4652, Karar No: 2013/8376, Tarih: 18.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4652 E.  ,  2013/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla, dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 1984 ile 1987 tarihleri arasında 3 yıl süreyle usta öğretici olarak çalışıldığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonunda davacının 1986/1. dönemde 50 gün, 1986/2. dönemde 26 gün ve 1.1.1987 ile 1.10.1987 tarihleri arasında ise sürekli çalıştığı kabul edilmiş ise de; 1.1.1987 tarihinde sonraki süreye ilişkin olarak mahkemenin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Önceki bozma ilamında; uygulama ve mevzuat gereği usta öğreticilerin kısmi zamanlı çalışmalarının esas olduğu; davacının çalışmalarının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğu konusunda işverenin resmi Kurum olması nedeniyle, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olması gerektiği dikkate alınarak, Kurum kayıtlarının aksinin hüküm kurmaya elverişli kanıtlarla ortaya konulması gereği üzerinde durulmuş olup, bozma sonrası mahkemece; davacının tam zamanlı çalışmanın haklı gerekçeleri ve delillerinin ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek, aynı dönemde aynı işi yapan diğer usta öğreticilerin kaç saat ders verdikleri, davacının belirlenen ders saatlerinden sonra kursta kalmasının haklı bir gerekçesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, davalı ... genel bütçeye dahil olduğu ve harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harçla sorumlu tutulması isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6196, Karar No: 2011/10141, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6196 E.  ,  2011/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde yapılan genel arazi kadastrosu sonucunda düzenlenen kadastro paftasının (çekişmeli 1052 ada 1 nolu parseli içerecek şekilde) orjinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneğinin,

2) Kahramanmaraş ili merkez Karacasu kasabası ... (köyü) mahallesinde 3194 sayılı Yasaya göre imar ve revizyon uygulaması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapılıp kesinleştiği, dava konusu taşınmazın ilk imar uygulaması kapsamına hangi tarihte alındığı ve uygulamaya ilişkin imar planı ve haritasının ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.