muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5029, Karar No: 2011/7266, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5029 E.  ,  2011/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

İİK'nun 345/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılamada dava ve şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı bulunan sermaye şirketinin iflasını istememe suçunun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle İİK.'nun 179 ve TTK.'nın 324. maddelerinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip iflasının istenmesi koşullarının bulunup bulunmadığı saptanması gerekmekte olup, teknik bir konu olması nedeniyle bu işin bilirkişi marifetiyle yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Somut olayda 8.7.2010 tarihli oturumda belirtilen konuda inceleme yaptırılmak üzere 750.00 TL bilirkişi ücreti yatırması hususu şikayetçi vekiline tebliğ edilmesine ve 23.9.2010 tarihli oturumda bu konuda kesin süre verilmesine karşın, şikayetçi vekilinin 8.10.2010 havale tarihli dilekçesi ile müvekkilinin bildirilen bilirkişi ücretini ödeyecek maddi durumunun olmadığını, bu ücretin savcılık bütçesinden karşılanması talebine karşılık, mahkemece 21.10.2010 tarihli duruşmada bilirkişi ücretinin yatırılması konusunda yeniden süre verilmesine rağmen bu ücretin yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Sanığa isnat olunan suç, İİK.'nun 16.babında düzenlenen şikayete bağlı suçlardan olup, bu suç hakkındaki yargılama giderlerinin suçüstü ödeneğinden karşılanacağına ilişkin yasal bir düzenleme bulunmadığı dikkate alındığında, şikayetçinin iddiasını ispatlayamadığının kabulünün gerekmesi nedeniyle tebliğnamedeki (1) numaralı isteme iştirak edilmemiştir. Ancak;

Müşteki vekili, 20/05/2010 tarihli celsede borçlu şirketin iflasını istediklerini, dosyanın ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2010/115 esas sayılı dosyası olduğunu bildirmesi ve yargılama dosyası ekinde bulunan iflas dava dosyasının incelenmesinden de yargılamanın derdest olduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu dava sonucu beklenilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; müştekinin şikayet hakkının düşürülmesi yerine, hem davanın, hem de şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmek suretiyle çelişkili hüküm kurulması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25436, Karar No: 2015/3782, Tarih: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25436 E.  ,  2015/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/306-2013/463

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargının görevinde olduğundan bahisle davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dava konusu taşınmazların dere koruma alanında kaldığı ve idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekililin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.Şöyle ki;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca görevsizlik kararı verildiği dikkate alınarak davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendinin tamamen çıkartılmasına,

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca görevsizlik kararı verildiği dikkate alınarak davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendinin tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4410, Karar No: 2006/9196, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4410 E.  ,  2006/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 109 ada 3, 10, 19, 115 ada 5, 6, 117 ada 1 ve 2 sayılı sırası ile 62024.00, 37500.00, 22090.00, 38259.00, 55582.00, 14520.00, 30042.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olması nedeni ile malikhaneleri açık bırakılarak tesbitleri yapılmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesinde davcılar ... ve ... tarafından davalılar Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tapu iptali ve tesçil davası görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne davalı 109 ada 3, 10, 19, 115 ada 5, 6, 117 ada 1 ve 2 nolu parsellerin ½’şer hisseli olarak müştereken davacılar ... , ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davaya konu parsellerin Asliye Mahkemesind+e açılan tapu iptal ve tescil davasına konu yerler olduğu keşfen belirlenmiştir. 4753 ve 5618 sayılı yasa hükümleri uyarınca Hazine adına oluşturulan kayıtlardan 1.10.1957 tarih 245 sıra nolu tapu kaydının 109 ada 19 nolu, 1.10.1957 tarih 191 sıra nolu tapu kaydının 115 ada 6 nolu, 1.10.1957 tarih 206 sıra nolu tapu kaydının 117 ada 1 nolu parsele,davacıların miras bırakanı ... adına kayıtlı olan ve davacıların dayanağını teşkil eden vergi kayıtlarından 1936 tarih 42 tahrir nolu vergi kaydının 109 ada 3 ve 19, 1936 tarih 47 nolu vergi kaydının 109 ada 10 nolu, 1936 tarih 77 tahrir nolu vergi kaydını 115 ada 5 ve 6 ve 1936 tarih 80 tahrir nolu vergi kaydının ise 119 ada 1 ve 2 nolu parsellere uygunluğu keşif ve uygulama ile saptandığı gibi bu yön

mahkemenin de kabulündedir. Bilgisine başvurulan bilirkişi ve tanıklar taşınmazlarda 1940 yılından itibaren dedeleri ve vergi maliki ...’nin ve ölümünden sonra da torunları olan Kadir oğulları olan davacılar ... ve ... çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyet ettikleri ve ayrıca taşınmazların kadim ve geleneksel şekilde kullanılan mer’a olmadıklarını bildirdikleri gibi ziraatçi bilirkişi raporunda taşınmazların tarım arazisi olup mer’alıkla ilgisinin olmadığı açıkça vurgulanmıştır. 1936 tarih 47 nolu vergi kaydının miktarı 109 ada 10 nolu parselin, 1936 tarih 42 tahrir nolu vergi kaydının miktarı 109 ada 3 ve 19 nolu parsellerin yüzölçümleri toplamından daha fazladır. Ayrıca dava konusu taşınmazlar yönünü mer’a okuyan komşu parsel kayıtlarıda bulunmamaktadır.Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular karşınında 109 ada 3,109 ada 10 nolu parseller üzerinde kadastro tesbit tarihine kadar davacılar yararına vergi kaydına, irsen intikale ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin saptanmış bulunmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 109 ada 3 ve 109 ada 10 nolu parselle ilgili usul ve yasaya uygun aleyhlerindeki hükmün ONANMASINA,

2- 109 ada 19, 115 ada 5 ve 6, 117 ada 1 ve 2 nolu parsellerle ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Yukarda açıklandığı üzere 1.10.1957 tarih 245 nolu tapu kaydının 109 ada 19, 1.10.1957 tarih 191 nolu tapu kaydının 115 ada 6,ve 1.10.1957 tarih 206 nolu tapu kaydınında 117 ada 1 nolu parsele uygunlugu keşfen belirlenmiştir.Hal böyle olunca uyuşmazlık 115 ada 6 nolu parsel ile 117 ada 1 nolu parsel üzerinde davacılar yararına 3402 sayılı kadastro yasasının 46/1 maddesindeki iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde toplanmaktadır. Söz konusu maddenin davacı yararına uygulanabilirliğinden söz edilebilmesi için Hazine tapularının ve dayanağı belirtmelik tutanaklarının düzenlendiği güne kadar davacı ... miras bırakanların taşınmazlarda 20 yıla ulaşan zilyetliklerinin olması gerekir. Her ne kadar vergi tesis tarihleri ile Hazine tapularının oluşturulduğu tarih arasında yasanın öngördüğü 20 yıllık süre geçmiş ise de, bilirkişi ve tanıkların zilyetliğin 1936 yada daha öncesi bir tarihte başladığına ilişkin bir açıklamaları bulunmamaktadır. Mülkiyet belgesi olmayan vergi kayıtlarına zilyetlikle birleşmediği sürece

değer verme olanağı yoktur. Diğer taraftan 115 ada 5 ve 6 nolu parsellerin yüzölçümleri toplamı 1936 tarih 77 nolu vergi kaydı miktarından,117 ada 1 ve 2 nolu parsellerin yüzölçümleri toplamıda uygunluğu saptanan 1936 tarih 80 nolu vergi kaydı miktarından daha fazladır. 115 ada 6 nolu parsele uygun olan 1.10.1957 tarih 191 sıra nolu tapu kaydının doğu sınırı mer’a, 117 ada 1 ve 2 nolu parsellere uygunluğu belirlenen 1936 tarih 80 nolu vergi kaydı ile 115 ada 5 ve 6 nolu parsellere uygunluğu belirlenen aynı tarih 77 tahrir nolu vergi kayıtlarının doğu sınırları “hali” okumaktadır. Ayrıca 77 tahrir nolu vergi kaydının güney sınırıda “hali” yazılıdır. Hal böyle olunca kayıtların kapsamlarının yüzölçümleri ile geçerli olacağında duraksamamak gerekir. Özellikle doğudaki 22 nolu parselin tesbitinin mer’a olarak yapıldığı ve de kesinleştiğinin anlaşılması durumunda 77 tahrir nolu vergi kaydının miktarına itibar edilmesinin zorunluluğu açıktır. 77 tahrir nolu vergi kaydına kapsam tayin ederken sabit sınır olan kuzeydeki yoldan, 80 tahrir nolu vergi kaydına kapsam tayin ederkende batıdaki yoldan başlanmak üzere kuzey ve güneydeki Hamdi ile bağlantı kurularak belirlenmesi gerekeceğide gözden uzak tutulmaması gerekir. Mahkemece açıklanan biçimde kapsam tayini yoluna gidilmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilmez. O halde, öncelikle 115 ada 6 nolu parsele sınır teşkil eden 22 nolu parselin kadastro tutanağının onaylı bir sureti ile aynı ada komşu 7,12, 13 ve 24 nolu parsellerin tutanaklarında yazılı tapu kayıtları,117 ada 1 ve 2 nolu parsele sınır teşkil eden doğudaki 5 nolu parselin doğusundaki taşınmazın parsel numarası sorularak keza kadastro tutanağı ve varsa dayanağının onaylı birer suretleri mercilerinden getirtilmeli, davada iddiasını kanıtlama yükümlülüğünde bulunan davacılardan taşınmazları ve öncesini iyi bilen ve önceki keşifte dinlenen tanıklardan ve bilirkişilerden daha yaşlı bilirkişi ve tanık göstermeleri istenmeli, istemi halinde aynı olanak Hazineyede tanınmalı, daha sonra önceki keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklarla tüm tesbit bilirkişileri ve ayrıca tarafların gösterecekleri tanıklar ve de hayatta olmaları halinde belirtmelik bilirkişileri eşliğinde taşınmazlar üzerinde keşif icra edilerek bilirkişi ve tanıklardan taşınmaların öncesinin mer’a olup olmadığı, değilse davacıların babası ...’nin zilyetliğinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi ve böylesine geniş arazileri hangi imkan ve araçlarla ekip sürdürüğü ve de

kullandığı olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, 6 nolu parsele komşu 22 nolu parselin tesbitinin mer’a olarak yapıldığının ve de kesinleştiğinin ve ayrıca 117 ada 5 nolu parselin doğusundaki komşu parselinde aynı şekilde mer’a olarak tesbit edildiğinin yada mer’a olduğunun bilirkişi ve tanıklarca haber verilmesi durumunda gerek 77 ve 80 tahrir nolu vergi kayıtlarının kapsamlarının yüzölçümleri ile geçerli olacağı düşünülüp,77 nolu vergi kaydına 115 ada 5 nolu parselin batı sınırından başlanmak kuzeydeki yoldan irtibat kurmak surektiyle kapsam tayin edilip 115 ada 6 nolu parselin 22 nolu parsele sınır teşkil eden kısım yönünden vergi kaydı miktar fazlasının tapu kaydı kapsamında olduğu nedeniyle Hazine adına, 117 ada 1 ve 2 nolu parsellerede yukarıda açıklandığı üzere kapsam tayin edilip kayıt miktar fazlası kısmının ise 3402 sayılı kadastro yasanın 16/B maddesi uyarınca mer’a niteliğiyle sınırlandırılıp özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekeceği düşünülmeli, uyuşmazlığın 3402 sayılı kadastro yasasının 30/2 maddesi uyarınca çözümlenmesi gerekir bir nitelik arz ettiğide dikkate alınarak lüzum görülecek deliller re’sen toplamlı, fen bilirkişisine önceden olduğu gibi raporlu kroki düzenlettirilmeli ve krokiye kayıt miktar fazlalıkları aksettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Davalı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile 109 ada 19, 115 ada 5 ve 6, 117 ada 1 ve 2 nolu parsellere hasren hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 19.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12055, Karar No: 2007/12244, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12055 E.  ,  2007/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18660, Karar No: 2010/11687, Tarih: 13.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/18660 E.  ,  2010/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair ( İNEBOLU ) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.1.2007 gün ve 2002/141 esas, 2002/123 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 31.12.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kavgada silah boşaltma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

16.6.2005 tarihli ek kararda kavgada silah boşaltma suçundan beraat kararı verilmesi, sanık temyizinin kapsamı ile 18.10.2006 tarihli bozma ilamı dikkate alındığında beraat kararının kesinleştiği, bu karara karşı ancak kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği bozma kararından sonra bu suça ilişkin verilen kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla hükümlü müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Kasıtlı suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan hükümlünün, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmadığı irdelenip değerlendirilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle "hükümlünün cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince takdiren ertelenmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/412, Karar No: 2019/2488, Tarih: 01.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/412 E.  ,  2019/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/11/2016 tarih ve 2016/649-2016/725 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketten daha önce kurulduğunu, davalı şirketin kurucu ortaklarından Bülent İçöz'ün davacı şirketin ortağı iken 25.03.2013 tarihli hisse devir sözleşmesine istinaden ortaklıktan ayrıldığını, tarafların aynı/benzer alanlarda faaliyet gösterdiklerini, TTK'nın 50'inci maddesi uyarınca ticaret unvanını kullanma hakkının münhasıran davacıya ait olduğunu, "Biyomarket" ibaresinin davacı şirket tarafından daha önce tescil ettirildiğinden korunması gerektiğini, davalı unvanının müvekkili unvanı ile iltibasa sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalı şirket ticaret unvanında yer alan "Biyomarket" ibaresinin sicilden terkinini, davalının bu unvanı kullanmasının yasaklanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tarafların iştigal konularının farklı olduğunu, müvekkilinin unvanına TTK'nın 45'inci maddesi uyarınca benzerliği önleyici ekler koyması nedeniyle iltibas ve tecavüzden bahsedilemeyeceğini, "Biyomarket" ibaresinin yem, tarım, hayvancılık ile ilgili kimyasal ürünlerin satışı anlamına geldiğinden umumi ve teknolojik bir tabir ve tanımlama ifadesi olarak tescil ile koruma altına alınamayacağını ve davacının tekeline bırakılamayacağını, tarafların nev-i'lerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; bozma ilamı doğrultusunda taraflara ait ticaret unvanlarının asıl unsurlarının "Biyomarket" olduğu, bu yönde birebir aynılık taşıdığı ve tarafların iştigal sahalarında örtüştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin unvanında bulunan "Biyomarket" ibaresinin TTK'nın 52. maddesi uyarınca sicilden silinmesine, davalının bu unvanı kullanımının yasaklanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7602, Karar No: 2014/20207, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7602 E.  ,  2014/20207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.