muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3504, Karar No: 2021/13877, Tarih: 10.11.2021

8. Vakıf statüsündeki yardım sandıklarının hukuki konumu:

Anayasanın 60. maddesi, sosyal güvenliği sağlayacak tedbirleri alma ve teşkilâtı kurma ödevini devlete yüklemiştir. Her ne kadar sosyal güvenlik kurumlarının bizzat devlet tarafından kurulması asıl olsa da malî kaynaklarının yetersizliği halinde devlet sosyal güvenlik örgütlerini, kurdurmak yoluna da gidebilir. Zira devlete yüklenen bu anayasal görev, yine aynı anayasayla devletin mali olanaklarıyla sınırlı tutulmuştur (m.65).Bunun en temel örneklerinden birini vakıf ya da dernek şeklinde örgütlenen özel yardımlaşma sandıkları oluşturur. Gerçekten de devlet, sosyal güvenlik çatısı altına alamadığı kişilerin kurmuş oldukları bu nitelikteki yapılara izin vermiş ve onları yasal düzenlemelerle güvence altına almıştır. Bu anlamda Geçici 20. maddede düzenlenen sandıklar aslında, devletin sosyal güvenliği sağlama ödevini onun adına yerine getiren kuruluşlardır(Y10HD.12.12.1989, 1989/5047-9068, (Yargıtay Kararları Dergisi, 1990/4, 560-564). Bu yapıları nedeniyle anılan kuruluşlar, isteğe bağlı olan sandıklardan farklı olarak, üyelerinin zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir(Müjdat Şakar, Sosyal Sigortalar Uygulaması El Kitabı, ... 2002, 66. Coşkun Saraç, Sosyal Sigortalar Hukukunda Kuruluş ve Üyelik Yönünden Banka, Sigorta Sandıkları, Çimento İşveren Dergisi, Kasım 2004, 38). Nitekim öğretide, daha önce özel hukuk hükümlerine göre kurulmuş bulunan bu sandıkların,Geçici 20.maddede düzenlenerek kamu hukuku alanına çekildikleri, bu şekilde de bir anlamda sosyal güvenlikteki dağınıklığa son verildiği kabul edilmektedir(Utkan Araslı, Sosyal Güvenlik ve Sosyal Sigortalar, C.2, ... 2002, 1520. Yazara göre tümüyle özel hukuk alanında oluşturulan bu sosyal güvenlik kuruluşları, kendi statülerini korurken Devletin de vesayeti altına sokulmuş, sosyal güvenliğin sağlanması yolunda karma bir sistem ortaya çıkarılmıştır. Akın, L. 4784 sayılı Yasa ile Getirilen Sosyal Destek Ödemesi Karşısında Banka Zorunlu Sandıklarının Durumu. AÜHFD Yıl 2005 s: 100 vd).

9. 5510 sayılı Kanunun ek 18. maddesindeki düzenleme ile kanun kapsamındaki gelir ve aylık bağlananların (emeklilerin) yılda iki kez dini bayramlar için ikramiye ödenmesinin ve bu gelir ve aylıkları alanlara kurum tarafından ödenen bu ikramiyelerin kurumun başvurusu halinde, Hazinece karşılanacağı kurala bağlandığı açıktır. 506 sayılı Kanunun Geçici 20. maddesi kapsamında davalı bankanın yardım sandığı vakfından aylık bağlanan davacı da gerek Vakıf statüsü ve gerekse 5510 sayılı Kanun kapsamında ikramiye ödenmesi kurala bağlanan kişiler gibi aynı hukuki durumdadır. Dolayısı ile İlk Derece Mahkemesinin, Bölge Adliye Mahkemesi ve temyiz üzerine çoğunluğun davacı yardım sandığı vakıf iştirakçisinin bayram ikramiyesinden yararlanabileceği yönündeki kabulü, hem açıklanan mevzuat hükümlerine hem de Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesi düzenlemesine uygundur.

10. Ancak İlk Derece Mahkemesinin Hazine yönünden “iştirakçilere ödenecek ikramiyeleri karşılamak amacıyla gerekli olan tutar, yazılı talebe istinaden ayrıca fatura aranmaksızın Hazinece Kuruma ödenir” düzenlemesi yönünden ilk derece mahkemesinin ret gerekçesi ve bu gerekçeyi kaldıran ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi tartışılmadan Hazine yönünden esastan ret kararının çoğunluk görüşü ile onanması kararına katılınmamıştır.

11. Zira, nasıl ki aynı hukuki duruma sahip gelir ve aylık bağlananlara bayram ikramiyesi ödemesi eşitlik ve yasal düzenleme uyarınca yapılması gerektiği kabul edilmiş ise 5510 sayılı Kanun ile aslında Sosyal Sigortalar Kurumuna devri kabul edilen, ancak henüz devri sağlanmayan Yardım Sandıklarının, kurumla aynı hukuki statüde olmalarının da kabulü gerekmektedir.

12. Her ne kadar yasal düzenleme nedeni ile davacı iştirakçi açısından doğrudan muhatap Yardım Sandığı ve bu davada Hazinenin davacı yönünden aktif husumeti yok ise de, Yardım Sandığı Vakfı’nın kurum gibi Hazineye başvurması halinde Hazinenin Vakıfça iştirakçilerine ödediği ikramiyelerin karşılığı bedeli Vakfın Hazine aleyhine açacağı davaya bırakılması gerekirdi. Vakfın iştirakçilerine ödeyeceği ikramiyenin Hazineden tahsili yolunun İlk Derece Mahkemesi kararı ile kapatılması açıkça yasaya ve usule aykırıdır. Zira 5510 sayılı Kanunun Ek 18. maddesindeki kurum ifadesi, bu şekli ile aynı kanun hükümlerine tabi olduğu kabul edilen Yardım Sandığı Vakfını da kapsamaktadır. Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki gerekçesi ve yorumu isabetli olduğundan, çoğunluğun İlk Derece Mahkemesinin bu yöndeki kararını onaması hatalı olmuştur.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/10195, Karar No: 2010/5324, Tarih: 07.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/10195 E.  ,  2010/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/195029

...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2008 gün ve 206/125 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Mağdur ...'ün kafa sol arka paryatelde deri ve periostu içeren 15 cm.lik skalp kesisi ile periosta nafiz olup, hayati tehlike geçirecek ve 45 gün iş-güçten kalacak şekilde, mağdur-sanık ...'in ise sol meme altından akciğere nafiz olup, hayati tehlike geçirecek ve 25 gün iş-güçten kalacak şekilde kesici delici aletle yaralandıkları anlaşılmakla; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngeren TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, cezanın üst sınıra yaklaşılarak belirlenmesi yerine, 12 yıl olarak belirlenmesi,

b)Mağdur-sanık ...'in hazırlıkta alınan savunması ile mağdur ... ve mağdur-sanık ...'in beyanlarına göre, mağdur ... ve mağdur sanık ...'in el kol hareketleri ve küfürlü sözleri üzerine,mağdur sanık ...'in bıçağını çekerek ....'ü kafasından yaralamasından sonra, sanık ...'in de bıçağını çekerek ...'i yaraladığı anlaşılmakla, .... ve ...'den kaynaklanan haksız hareketler nedeniyle sanık ...'in cezasından indirim yapılırken, haksız hareketlerin ulaştığı boyut gözetilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir oranda yapılması yerine, azami oranda indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in adam öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç suçların niteliği tayin, eleştiri kaydı saklı kalmak üzere tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin bir sebebe

TEBLİĞNAME : 1-B/08/195029

dayanmayan, sanık ... müdafinin sübuta, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 07.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6325, Karar No: 2023/2218, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6325 E.  ,  2023/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı yasanın 15 maddesine aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2016 tarihli iddianamesi ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dava açılmıştır.

2. Edremit 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/205 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, yakalamayı yapan havaalanında görevli polis memurları ve güvenlik görevlileri ile çantayı getiren ...'ın tanık olarak ifadelerine başvurulmadığı, sadece sanık beyanı ile yetinildiği, atılı suçun sübuta ermiş olduğu, hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, İstanbul iline gitmek üzere havalimanına giden sanığın çantasını unutması üzerine Check-in işlemini yaptırdığı esnada arkadaşı ...'ın, sanığın çantasını evden alarak tekrar hava limanına geldiği, X-Ray cihazından sanığa ait çantanın geçirildiği esnada bıçağın fark edildiği, uçağın hareket etmek üzere olduğunu söyleyerek bıçağı görevli polis memurlarına teslim ettiği ve uçağa bindiği, sanığın böylece 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesine aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 22.12.2015 tarihli tutanak ile olay günü 22.30'da koca seyit havalimanı giriş kapısında bulunan X-Ray cihazından geçtiği esnada ... isimli şahsın çantasında bıçak olduğu tespit edilmiştir.

2. 22.12.2015 tarihli tutanak ile olay günü 22.30'da koca seyit havalimanı giriş kapısında bulunan X-Ray cihazından geçtiği esnada ... isimli şahsın çantasında bıçak olduğu tespit edilmiştir.

3. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü 07.01.2016 tarihli uzmanlık raporunda, her iki tarafı metal üzeri siyah renkli metal kaplama saplı, sapı dahil tüm uzunluğu 22.2cm olan, 9.4 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt-tırtırlı-meyilli, namlusu bulunan bıçağın, otomatik açılmasını sağlayan namlu yayının bulunduğu, sustalı çakı özelliğine sahip olduğu, 6136 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bir sustalı çakı olarak değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiştir.

4. Hazırlık aşamasında dinlenen bilgi sahibi ..., sanığın isteği üzerine kendisini havalimanına bıraktığı, check-in işlemini yaparken unuttuğu çantasını almak üzere evine gittiği, havalimanı ana giriş kontrol noktasında bulunan X-Ray cihazından geçtiği esnada çantada bıçak olduğu görüntüsü ve sinyalini verdiği, orada bulunan görevli polis memurunun ...'dan çantasını açarak bıçağı teslim etmesini istediği, ...'ın da teslim ettiğini, uçağa binerek seyahat ettiği, görevli polisin kendisini bıçakla birlikte jandarmaya teslim ettiğini, ...'ı göndererek neden kendisini teslim ettiklerini anlamadığını beyan etmiştir.

5. Hazırlık aşamasında dinlenen bilgi sahibi ... havalimanı ana giriş kontrol noktasında sorumlu polis memuru ve bilgi sahibi ... ise özel güvenlik görevlisi olduğunu, sanık ...'ın kapı dedektöründen geçiş yaptığı, ...'ın arkadaşı olduğunu beyan eden ...'ın elindeki çantayı X-Ray cihazına bırakması ile cihazın uyarı verdiği ve bıçağın görüldüğü, çanta sahibi ...'dan çantayı açmasını ve bıçağı teslim etmesini istedikleri, bıçağı teslim ettikten sonra, sanığın ...'e işin bitince bıçağı da alır gidersin dediğini ve ardından uçağa bindiğini, mağdur olmasın diye uçağa binerek gitmesine izin verdiklerini, jandarmayı arayarak bıçak ile birlikte arkadaşı ...'i jandarma ekiplerine teslim ettiklerini beyan etmişlerdir.

6.Sanık, bıçağı arkadaşının çantasının içerisine koyduğunu, bundan haberi olmadığını, sustalı tabirinin ne olduğunu bilmediğini, bıçak taşımadığını ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığa ait çanta X-Ray cihazından geçirilirken içerisinde bulunan bıçağın kendisine ait olmadığı, evde unuttuğu çantasını havalimanına getiren arkadaşı ...'ın çantasına koyduğunu beyan etmesi karşısında, söz konusu bıçak ile ilgili tanık ... hakkında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ise dosyası getirtilip incelenerek varsa şartları birleştirilmesi, hakkında dava açılmadığı tespiti halinde tanık sıfatıyla çağrılarak dinlenmesi, tutanak düzenleyen mümzi tanıklar ... ve ... tanık sıfatıyla dinlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda belirtilen bozma gerekçesine göre, Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin"...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 inci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdii edilmesine karar verme zorunluluğu doğmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edremit 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/205 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30693, Karar No: 2014/29857, Tarih: 09.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/30693 E.  ,  2014/29857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/163-2014/226

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz nedenleri yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurarak ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik İİK'nun 126. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarında; “Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır. Elektronik ortamda teklif verme, birinci ihale tarihinden yirmi gün önce başlar, ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer; ikinci ihalede ise elektronik ortamda teklif verme birinci ihaleden sonraki beşinci gün başlar, en az yirmi gün sonrası için belirlenecek ikinci ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer. Elektronik ortamda verilecek teklifler haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisinden az olamaz; teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat gösterilmesi zorunludur. Satışa çıkarılan taşınmaz üzerinde hakkı olan alacaklının alacağı yukarıdaki fıkrada yazılı oranda ise artırmaya iştiraki halinde ayrıca pey akçesi ve teminat aranmaz. 114 üncü maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları taşınmazın satış ilanı hakkında da uygulanır” hükmüne yer verilmiştir. 02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik İİK'nun 114/3. maddesinin son cümlesinde ise; “...Satış ilanı elektronik ortamda da yapılır” düzenlemesi yer almaktadır.

Diğer taraftan, 02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 28. maddesi ile değişik İİK'nun 124/3. maddesinde; “Şartnameye, ...elektronik ortamda teklif vererek artırmaya katılacakların teminat göstermeleri gerektiği ve elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar yazılır” hükmüne yer verilmiştir. 02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik İİK'nun 129/1. maddesinde de; “Birinci ve ikinci ihale icra memuru tarafından, ilanda belirlenen yer, gün ve saatte, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif üzerinden başlatılır. Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif de değerlendirilerek, en çok artırana ihale edilir” düzenlemesi mevcuttur.

02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun ile yapılan ve yukarıda açıklanan değişikliklerin; anılan Kanun'un 106. maddesine göre Kanunun yayım tarihi olan 05/07/2012 tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülmüştür.

02/07/2012 tarih ve 6352 Sayılı Kanun ile yapılan ve yukarıda açıklanan değişikliklerin; anılan Kanun'un 106. maddesine göre Kanunun yayım tarihi olan 05/07/2012 tarihinden itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği öngörülmüştür.

Somut olayda; takip dosyası içinde bulunan satış ilanı ve şartnamede elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar düzenlendiği halde, satış ilanının elektronik ortamda yapılmadığı, Bandırma 2.İcra Müdürlüğü'nün 2012/5704 sayılı dosyasına ait 04.11.2014 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

İİK'nun 114/3. maddesinde yer alan satış ilanının elektronik ortamda yapılması ilkesi, kanunun emredici hükmü olup, bu husus başlı başına ihalenin feshi sebebi olduğundan mahkemece re’sen dikkate alınmalıdır.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10571, Karar No: 2012/17755, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10571 E.  ,  2012/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yer altından enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yer altından enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31816, Karar No: 2014/24075, Tarih: 08.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31816 E.  ,  2014/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yasak silah taşıma, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'e yükletilen tehdit suçuna azmettirme ve sanık ...'a yükletilen yasak silah bulundurma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin, Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık ... müdafii ve sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında, tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’in sanık ...’un önce silahı göğsüne dayayıp seni öldürürüm dediğini iddia etmesi ve sanığın da karşısında bulunan ve kolayca vurabileceği mağdurun ayağının önüne doğru bir el ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-c maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu ancak TCK'nın 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.