muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/383, Karar No: 2014/458, Tarih: 30.10.2014

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İzmir Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Mali Büro ekiplerince tanzim edilen 30.12.2005 tarihli tutanakta, "İzmir'de faaliyet gösteren Fillo Kargo isimli firmaya yurt dışından kaçak yoldan ülkemize sokulan sigaraların Güneydoğu illerinden gönderileceğinin öğrenilmesi üzerine söz konusu firmaya gidilerek yapılan kontrolde, alt kısmı yırtık olan bir çuval içerisinde kaçak sigara ve çayların bulunduğunun görüldüğü, incelendiğinde bu çuvalın göndericisi Cemal Hacıbey (Hatay), alıcısı Abdulgazi Aykut, Haberli, Basmane/İzmir yazılı, Fillo Kargoya ait H 371258 numaralı irsaliye ile gönderildiğinin anlaşıldığı, irsaliye ekinde herhangi bir faturanın bulunmadığının görülmesi nedeniyle eşya sahibi Abdulgazi Aykut'un gelmesi, saat 16.00-20.00 arasında beklenildiği halde şahsın kargoyu almaya gelmediği, kargo yetkilileriyle yapılan görüşmede, 28.12.2005 tarihinde göndericisi ve alıcısı aynı olan 371099 nolu kargo irsaliyesi ile gelen bir kolinin, 28010285040 TC kimlik numarasını kullanan Abdulbaki Aykut tarafından teslim alındığının öğrenildiği, bu ambar tesellüm fişinin kargo görevlileri tarafından teslim edildiği" bilgilerine yer verildiği,

Nöbetçi Cumhuriyet savcısı huzurunda açılan çuvalda, 12 karton kısa LM, 20 karton kısa Marlboro, 24 karton Davidoff marka sigaralar ile 450 gramlık paketler halinde 44 adet Layalin marka Sri Lanka menşeli çay bulunduğunun tespit edildiği,

Yargılama aşamasında yapılan keşifte görevlendirilen bilirkişi tarafından, suça konu sigaralarda Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurumuna ait (TAPDK) bandrollerin bulunmadığı gibi, çaylar üzerinde de Tarım ve Köyişleri Bakanlığının hangi tarih ve sayılı izniyle ve hangi firma tarafından ithal edildiğini gösterir bilgi bandrollerininde mevcut olmadığı bu haliyle hem sigaraların hemde çayların kaçak eşya vasfında oldukları yönünde görüş bildirildiği,

Soruşturma aşamasında temin edilemeyen sanığın duruşmada, 15 senedir İzmir'de oturduğunu, sigara gönderdiği belirtilen şahsı hiç tanımadığını, kendisinin böyle bir mal istemediğini, kaçak eşya da satmadığını, suçlamayı kabul etmediğini, yaz aylarında midye, kışın da tatlı sattığını ayrıca daha önce kargo ile gönderilen bir şeyi almadığını ifade ettiği,

Bozma sonrasında da, herhangi bir şeklide kargo istemediğini, gönderenden de işlem yapan kargocudan da şikayetçi olduğunu savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Bozma sonrasında da, herhangi bir şeklide kargo istemediğini, gönderenden de işlem yapan kargocudan da şikayetçi olduğunu savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanarak sanığın mahkumiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kargo şirketi aracılığıyla sanık adına gönderilen ve içerisinde kaçak sigara ile çaylar bulunan çuvalın sanık tarafından teslim alınmadığı, kolluk görevlilerince makul bir süre beklenildiği halde kargoyu almak için kimsenin gelmediği, adına gönderilen kargodan haberdar olduğuna ilişkin dosya içerisinde bir delil bulunmayan sanığın, olaydan iki gün önce aynı gönderici tarafından aynı kargo şirketi aracığıyla adına gönderilip isim ve kimlik numarası yazılarak imza karşılığı teslim aldığı iddia olunan koliyi almadığını savunduğu, önceki kolinin sanık tarafından teslim alındığı ispatlanıp kabul edilse bile, içerisinde kaçak bir eşyanın varlığına ilişkin bir tespit bulunmadığı gibi geriye dönük olarak da herhangi bir tespitin yapılmasının mümkün olmadığı somut olayda, davaya konu kaçak eşyaların sanığa gönderildiği, kargo sanık tarafından içeriğine vakıf olunmadan kabul edilmiş olsa bile, sanığın bu eşyayı göndericiden isteyip onunla irade birliği içerisinde hareket ederek suç işlediğini kabule imkan bulunmamaktadır. Kaldı ki içinde kaçak eşya bulunan kargo sanık tarafından teslim de alınmamıştır. Aksinin kabulü halinde, en temel özelliği bireylere hukuki güvence sağlamak olan bir hukuk devletinde, kendisine kargo ile suç teşkil edecek bir eşya gönderilen, hatta içeriğine vakıf olmaksızın bu kargoyu kabul eden kişilerin sadece bu nedenle suçlanabilecekleri ve cezai sorumluluğa sahip olacakları gibi hukuki olmayan bir sonuca ulaşılacaktır.

Bu nedenle, davaya konu kaçak sigara ve çayların, sanığın bilgisi ve isteği doğrultusunda kendisine gönderildiği hususunda oluşan şüphe yerel mahkemece sanık lehine değerlendirilerek beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, isabetli olan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Genel Kurul Üyesi; "İlk kargonun isim düzeltilerek alındığı, ikinci olayda sanığın kargoyu almak için gelmediği, kolluğu fark ettiği için gelmemiş olabileceği, ilk kargonun sanık tarafından teslim alındığının tespiti halinde başkaca yeni delillerin de ortaya çıkabileceği, sanığın kendisine kargo gönderilmediğini savunduğu, ilk kargoyu teslim eden kargo görevlisi ile gönderici olarak yazılmış şahsın araştırılıp dinlenilmesinin de gerektiği, Özel Dairece verilen bozma kararının mahkûmiyete yönelik olmayıp eksik araştırmaya ilişkin olduğu" görüşüyle, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Usul ve kanuna uygun bulunan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2012 gün ve 1029-1373 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1394, Karar No: 2019/6533, Tarih: 03.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1394 E.  ,  2019/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, mağdurlar okulun bahçesinde bulunduğu sırada, ilk önce mesaj çekeceğim diyerek mağdur ...'in telefonunu aldığı, sonrasında benzer şekilde ...'in telefonunu alıp olay yerinden hızlıca uzaklaştığının anlaşılması karşısında, olayın suça konu okulun bahçesinde gerçekleşmesi nedeniyle TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince belirlenen adli para cezaları bakımından taksitlerden birinin süresi içinde ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceği ihtarının ilgili hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, her iki mağdur yönünden kurulan hüküm fıkralarına “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5656, Karar No: 2018/7940, Tarih: 05.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/5656 E.  ,  2018/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi:

Sgk Kurumunun 10.2.2017 tarih ve 760272 sayılı işleminin iptali ile davacının maluliyet oranının ve sürekli bakıma muhtaç olduğunun tespiti ile bağlanan aylığın %50 arttırımlı ödenmesine karar verilmesini taley ve dava etmiştir.

B)Davalılar Cevabı:Davalılar cevap dilekçesi vermemişlerdir

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Mahkeme,davacının ...Toplum Sağlığı Merkezinde çalışmakta iken gerçirdiği iş kazası sonucunda maluliyet oranının %77 olduğunun ve bakıma muhtaç durumda bulunmadığının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üçüncü İhsitsas Dairesi'nin 23.11.2016 tarih ve 21627 karar sayılı raporunda tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

Davacı vekili, gerekli araştırma yapılmadan Van 1.İş Mahkemesi tarafından aldırılan Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu raporuna göre davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtirek istinaf talebinde bulunmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde " mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığını,Mahkemece hükme esas alınan raporlar davacının geçirdiği kaza nedeniyle %77 oranında malul olduğunu ve başkasının yardımına muhtaç olmadığını ortaya koyduğunu" belirterek davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davacı vekili özetle; Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 'nde iki gözde yüzde yüz görme kaybı,iki elin kaybı,bir kolun omuzdan ve bir bacağın kalçadan kaybı,her iki bacağın alttan en az 1/3'ünün kaybı,tedavisi olanaksız bir hastalıktan ileri gelen ağır beslenme bozukluğu ,başka birinin sürekli bakımına muhtaç olan ağır hastalık ve arızalar sayılmıştır.Tüm bu hükümlere uymasına rağmen aksi yönde rapor verilmesi hukuka ve hakkaniyete açıkça aykırı olduğu gerekçeleriyle temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesinde; "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulu'nca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu'nu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu'na giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 15.10.2011 tarihli raporunda davacının "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre %77 oranında malul olduğu, yönetmeliğin 15-a maddesine göre başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 23.11.2016 tarihli raporunda davacının "başkasının desteğiyle ayakta kalabildiği belirtildikten sonra başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığı"na karar verildiği ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 15.4.2016 tarihli raporunda da davacının "... bir başkasının sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığı"na karar verildiği, belirlenmişse de ; ilgili raporların içerikleri incelendiğinde davacının başkasının desteği ile ayakta durduğu belirtilmesine rağmen aynı zamanda bakıma muhtaç olmadığının değerlendirilmiş olması çelişkili olup;sözkonusu çelişkinin giderilmesi amacı ile davacının fiilen yönetmelikle bağlı olmaksızın bakıma muhtaç olup olmadığının değerlendirildiği denetime elverişli ek rapor alınması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'ndan, davacının başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olup olmadığı konusunda fiili durumunun açıklamasını içeren ek rapor almak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin temyiz başvurusunun kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4720, Karar No: 2011/5437, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4720 E.  ,  2011/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TAPU İPTAL TESCİL tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı GERÇEK KİŞİNİN davasının reddi yolunda kurulan 24.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03/5/2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve diğerlerinin vekili A. ... ile diğer taraftan Hazine vekili Av. ..., Orman Yönetimi vekili Av. ... ..., ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Ümraniye ... 3156 parsel sayılı, 148623,47 m2 yüzölçümlü hali arazi niteliğindeki taşınmaz, 1996 yılında kadastro müdürlüğünce hazırlanan ifraz beyannamesinde teknik hata sonucu 1088 numaralı orman parselinden ifraz edilmiş gibi gösterilerek idari yoldan tapu kaydı oluşturulup, beyanlar hanesine 2/B madde şerhi de verilerek Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı gerçek kişiler 11.09.2006 tarihli dilekçeleriyle, taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide (A) ile gösterilen 8000 m2 yüzölçümündeki bölümünün, orman tahdidi sınırları dışında bırakıldığı, 2/B’lik yerler ile ilgisinin olmadığı gibi Mayıs 1307 tarih ve 40 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, ilk malikinin ... ... ... olduğu, kendilerini tapu maliki mirasçılarından bu yeri haricen satın aldıkları tapu kaydını iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Katılanlar ..., ... ise 14.05.2010 tarihli dilekçeleriyle, dava konusu taşınmazın kendileri tarafından 06.04.1999 tarihinde Üsküdar asliye hukuk mahkemesine açılan 1999/256 esasa kayıt edilen davanın konusu olduğu, bu taşınmazın murisleri olan ... ...’ten kaldığı, en az 60-70 yıldır tapu maliki mirasçılarının zilyetliklerinde iken bu yerin asçılardan satın aldıkları en az 20 yıldır kendilerin zilyetliğinde olduğu, adlarına tapuya tescili istemiyle açtıkları davanın kabulüne ilişkin Mahkeme kararının Yargıtay 20. Hukuk Dairesince bozulduktan sonra 2009/328 esas numarası aldığı ve mahkemece önceki kararda direnildiği, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesi istemiyle davaya katılmışlardır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1990 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz 1996 yılında Hazine adına tescil edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1990 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Çekişmeli taşınmaz 1996 yılında Hazine adına tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarını uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli taşınmaz bölümün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı saptanmışsa da, Davacı gerçek kişiler ve katılan gerçek kişilerin tutunduğu bu tapu kaydının Mart 1290 Y. tarih 40 numarada yüzölçümünün de 40 dönüm ve sınırları Frenk, dere ve tarik, cinsi de çalılık olarak ... oğlu ... adına Hakk-ı Karar yoluyla oluşturulmasından sonra, nısıf payının satılarak Ağustos 1298 tarih 6 numarada ... ... adına tescil edilip, nısıf payının da “tebdilen" ilk malik ... ... oğlu ... adına Ağustos 1298 tarih

7 numarada, yine miktarı ilk tesisindeki gibi yüzölçümü 40 dönüm, sınırları kısmen değiştirilerek, ... tarlası ve dere ve sahibi senet ve tarik olarak tescil edildiği, daha sonra Ağustos 1298 tarih 6 ve 7 numaralı kayıtlarda nısıf pay ve 40 dönüm yüzölçümlü, çalılık cinsli taşınmazda 1/2’şer pay sahibi olan ... ... ile ... ... oğlu ...'in aralarında yaptıkları paylaşım sonucu ... ... oğlu ... verilen yerin sınırları, ... tarlası ve ... ... çalılığı ve tarlası ve dere, miktarı da 120 dönüm olarak Mayıs 1307 tarih 38 numarada tescil edildiği, ... ... ... verilen yerin sınırları, ... tarlası ve dere ve sahibi senet çalılığı ve tarlası ve ... ... Çalılığı, miktarı 120 dönüm olarak Mayıs 1307 tarih 39 numarada tescil edildiği, böylece Mart 1290 tarih 40 numaralı tesisinde 40 dönüm yüzölçümünde olan kaydın Mayıs 1307 tarih 38 ve 39 numaralarda paylaşım sonucu tescil edilirken yüzölçümünün 120’şerden 240 dönüme çıkartıldığı, ancak yerel tapu idaresinden gönderilen kayıtlarda bu kayıtların düşünceler sütununa “hükümsüzdür” şerhinin konulduğu, paylaşımda ... ... adına Mayıs 1307 tarih 39 noda tescil edilen kaydın 1/3 payının ... ...’in torunu ... kızı ... üzerine intikal ettirilerek Haziran 1945 tarih 48 noda ... ... adına tescil edildiği, diğer 2/3 payın intikal görmeyerek ... ...’in üzerinde kaldığı ve bu yerde yapılan kadastro sırasında sözü edilen tapu kaydının 46.062 m2 yüzölçümlü 32 sayılı parsele revizyon gördüğü, Mayıs 1307 tarih 38 noda ... ... oğlu ... adına ifrazen 120 dönüm olarak tescil edilen ancak yerel tapuda “hükümsüz” olduğu yazılı olan kaydın Mayıs 1307 tarih 40 numarada Fransa Tebasından ... ...’ye satıldığı, bu kişinin de Nisan 1308 tarih 182 noda ... ... ... ... ...’ya, onun da ... kardeşi ... Bey'e satması üzerine Temmuz 1317 tarih 194 noda ... Bey adına tescil edildiği,

Davacıların dayandığı Mayıs 1307 tarih 39 nolu kayıt ile bunun 1/3 payının gittisi olan Haziran 1945 tarih 48 nolu kayıtların dava konusu taşınmazın kuzeyinde komşu 46.062 m2 yüzölçümündeki 32 sayılı parsele uygulanarak ... ... mirasçıları ... ... ve arkadaşları ile ... ...’in mirasçıları Durmuş Toplusoy ve arkadaşları adına tespit tutanağının düzenlendiği Orman Genel Müdürlüğünün, Tapulama Mahkemesinden tesbit malikleri aleyhine açtığı dava sonucu Orman Yüksek Mühendisi ... ... ve Kadastro Mühendisi ... Öztorun tarafından 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu verilen 18.04.1978 günlü rapor ve eki haritada gösterilen ve 32 sayılı parselin güney bölümünde kalan 6800 m2 bölümün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalması nedeniyle mahkemenin 12.11.1979 gün ve 1979/32-58 sayılı kararı ile 32 sayılı parselden ifraz edilerek bu bölümün" 766 Sayılı Yasanın 46/son maddesi gereğince kesinleşen ve tapuya tescil edilen ormanın siciline kaydına, kalan 39.262 m2’lik bölümün de ... ... mirasçıları Durmuş Toplusoy ve arkadaşları adlarına tesciline karar verildiği ve kararın kesinleşmesi üzerine temyize konu taşınmaza kuzey ve doğu yönde komşu olan 6800 m2’lik bölümün 32 sayılı parselden ifraz edilerek 11.03.1981 gün 820 no ile tapuda tescil işleminin yapıldığı, orman olarak ifraz edilen bölüme daha sonra 3264 parsel numarasının verildiği, davacıların dayandığı çalılık cinsli tapu kaydının tesisinde 40 dönüm olan yüzölçümünün iki parçaya ifrazı sırasında dayanağı olmadan nedensiz olarak 120’şerden 240 dönüme çıkartılarak tescil edilmesinin davalı Hazine ve Orman Yönetimini bağlamayacağı bir yana, yerel tapu idaresinin de her biri 120 dönüm olan Mayıs 1307 tarih 38 ve 39 sayılı tapu kayıtlarının “hükümsüz” olduğu konusunda da kayıtların düşünceler hanesine şerh konulduğu, davacıların dayandığı tapu kaydının dava dışı 32 sayılı parsele uygulandığı ve bu parselin temyize konu taşınmaza komşu olan bölümünün kesinleşen orman sınır içinde kalması nedeniyle tapulama mahkemesinin 1979/32-58 sayılı kararı ile hükmen ifraz edilip kesinmeşmiş olduğundan, sözü edilen mahkeme kararının ve kesinleşen orman kadastro harita ve tutanaklarının uygulamasının halefiyet yoluyla davacıları bağlayacağı ve davacılar yönünden kesin hüküm olmasa dahi güçlü delil oluşturacağı,

Davacıların çekişmeli yerleri dayanak tapu kaydının maliklerinden haricen satın aldıklarını iddia ettikleri, ancak bu yönde belge veya senet vermedikleri, Dairede temyiz incelemesi yapılan ve 3156 sayılı parselin başka bölümlerini dava edildiği Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 2002/299 (Dairenin 2008/14463) sayılı dosyasında davacılar, ... ... ve arkadaşları, dava konusu ettikleri bölümleri Süleyman Bayar isimli kişiden satın aldıklarına dair adi satış senedini dava