muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/824, Karar No: 2017/428, Tarih: 24.10.2017

Bu kabul sonrasında suçun niteliğinin belirlenmesine ilişkin yapılan değerlendirmede; her ne kadar mağdure sanığın gerçekleştirdiği eylemlerin birinde anüsüne "parmağını sokmak suretiyle dokunduğunu" iddia etmiş ise de, mağdure hakkında düzenlenen İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunda anal yoldan organ veya sair cisim sokma eyleminin tıbbi delillerine rastlanılmadığının belirtilmesi ve sanığın suçun nitelikli halini gerçekleştirdiğine dair hakkında her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı başka bir delilin bulunmaması karşısında, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında ve değişik zamanlarda mağdureye karşı basit cinsel istismar suçunu birden fazla kez işlediği anlaşıldığından, TCK'nun 103/1-1. cümle ve 43. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Suçun niteliğinin belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunun sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 gün ve 135-169 sayılı hükmünün, sanığın eyleminin TCK'nun 103/1-1. cümle ve 43. maddeleri kapsamında kaldığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2017 tarihinde yapılan müzakerede sanığın cinsel istismar içeren eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin uyuşmazlık bakımından oybirliğiyle, eylemin hukuki niteliğine ilişkin uyuşmazlık yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6735, Karar No: 2016/17076, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6735 E.  ,  2016/17076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedilinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.586,65 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; husumet itirazıyla birlikte, kayap kaçak bedelinin EPDK kararıyla belirlendiğini, müvekkili şirketin bu kararlara uymak zorunda olduğunu, yapılan kesintilerin usulüne uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10900, Karar No: 2017/4784, Tarih: 12.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10900 E.  ,  2017/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de duruşma isteminin miktardan reddiyle incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan "yakıtmatik sözleşmesi" gereğince ... plakalı 2010 model ... marka araca alındığı tarihten itibaren sözleşmeye uygun olarak davalı firmadan yakıt ikmali yapıldığını, bu sözleşme kapsamında, 15/06/2011 tarihinde akaryakıt alındıktan bir süre sonra araçta meydana gelen arızadan dolayı servise gidildiğinde, zaman içerisinde alınan uygunsuz yakıtın arızaya neden olduğunun söylendiğini, arızanın giderilmesi için 2.989,75.-TL ödeme yapıldığını, ayrıca tamirde geçen 6 günlük süre de gözetildiğinde aracın kullanılmamasından kaynaklanan zarar meydana geldiğini, bu nedenle davalı hakkında ...12. İcra Müdürlüğünün 2011/14569 sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında imzalanan sözleşme bulunmadığını, davacının bayileri olan başka bir şirketle sözleşme imzaladığını, bu sözleşmenin müvekkilini bağlamayacağını savunarak, davanın öncelikle husumetten, aksi halde ise esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ile davacı ve davalının yetkili satıcısı olduğu anlaşılan ...Ltd.Şti. arasında 01/06/2010 tarihinde imzalanan sözleşmede (...- Müşteri Yakıtmatik Sözleşmesi) her ne kadar davacının imza ve kaşesi yer almasa da sözleşme metninde davacı isminin müşteri olarak geçtiği, sözleşmenin altında sadece borçluların imzasının bulunması yeterli olacağından taraflar arasında yakıt satışına ilişkin sözleşme kurulduğu, alınan yakıttan davalının sorumlu olduğu, davacıya ait aracın enjektörlerinde meydana gelen arızanın filtrelerden kaynaklanmadığı, arızanın davalı ...Şti. bayilerinden alınan norm dışı yakıttan kaynaklandığı, davacıya ait aracın enjektörlerinde meydana gelen hasarın malzeme ve işçilik gideri toplamının 2.989,00.-TL kadar olabileceği, bu tutarın davacı tarafından davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, alacak likit olmadığından davacının icra – inkar tazminatı talebinin reddine, reddedilen kısım yönünden takipte davacının kötü niyeti sabit görülmediğinden davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan akaryakıtın ayıplı olması nedeniyle araca verdiği zararın tazmini istemine ilişkindir. Öncelikle, taraflar arasında yakıtmatik sözleşmesi bulunması, davacı alıcının yakıtlarının tamamını davalıdan aldığı anlamına gelmez. Davacı, araçta meydana gelen arızanın, davalıdan satın aldığı yakıttan meydana geldiğini somut ve teknik delillerle ortaya koymak zorundadır. Yorum ile salt sözleşmeye atıf yapılarak eksik incelemeyle düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7889, Karar No: 2014/10313, Tarih: 08.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7889 E.  ,  2014/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/230-2013/575

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, dolayısıyla borçtan da sorumlu tutulamayacağını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun şikayetçi olduğu savcılık dosyasında tahrifat iddiasında bulunup imzasını inkar etmediğinden senedi imzaladığını kabul ettiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 168/4.maddesi gereğince, borçlunun, takip dayanağı kambiyo senedindeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasında ise, imzaya itirazını ödeme emrinin tebliğinden itibaren beş gün içerisinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirmesi zorunludur.

Somut olayda, borçlunun itiraz dilekçesinde açıkça, takip dayanağı senetteki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek imzaya itiraz ettiği görülmektedir. Hükme esas alınan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda borçlu, senetteki bedel kısmında tahrifat yapıldığı iddiasında bulunmuş olup açıkça imzasını kabul etmemiştir.

O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itiraz etmesi nedeniyle, İİK.nun 170.maddesi yollaması ile aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, dayanak bonodaki keşideci imzasının borçlunun elinden çıkıp çıkmadığının bilirkişi marifetiyle usulüne uygun imza incelemesi yaptırılmak suretiyle tespit edilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21397, Karar No: 2012/4950, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21397 E.  ,  2012/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/59, Karar No: 2012/30, Tarih: 10.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/59 E.  ,  2012/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın tshirt, yaka, kol bakı ve cep patlarının imali işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6809, Karar No: 2007/6723, Tarih: 05.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6809 E.  ,  2007/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6819, Karar No: 2016/15331, Tarih: 14.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/6819 E.  ,  2016/15331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın silahla ateş etmek suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birer aylık ara ile 10 eşit taksitle ödenmesine ilişkin hükmün, lehe temyiz üzerine, suçun silahlı tehdit suçunu oluşturduğu belirtilerek CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulduğu gözetilmeden, hükmedilen 3000 TL adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardaki “6-Sanığa verilen Adli Para Cezasının miktarı, sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve şahsi haller gözönüne alınarak ödenmesi için ayrıca süre verilmesine ve taksitlendirilmesine yer olmadığına” bölümünün çıkartılması ve yerine “Sanığın şahsi ve ekonomik durumu, sanığa hükmolunan adli para cezasının miktarı dikkate alınarak sanığa verilen adli para cezasının TCK nun 52/4. maddesi gereğince birer aylık ara ile 10 eşit taksitle ödenmesine, Taksitlerden birinin zamanınında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” bölümünün yazılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 14/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1048, Karar No: 2020/319, Tarih: 02.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1048 E.  ,  2020/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 19.12.2014 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin asıl işveren DSİ Genel Müdürlüğünün Ilısu Barajı yapım işinde alt işveren Gök-Er Şirketi nezdinde araç şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, 07.30-19.30 saatleri arasında ve dini bayramların ilk günü hariç genel tatillerde çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Gök-Er Taşımacılık Sınır Tic. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. (Şirket) vekili 19.01.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde; iş sözleşmesinin davalı DSİ Genel Müdürlüğü tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

6. Davalı DSİ Genel Müdürlüğü 10.02.2015 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

7. Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 29.03.2016 tarihli ve 2014/338 E., 2016/76 K. sayılı kararı ile alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkeme Kararı:

7. Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 29.03.2016 tarihli ve 2014/338 E., 2016/76 K. sayılı kararı ile alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarihli ve 2017/27760 E., 2017/10120 K. sayılı kararı ile; davalı DSİ Genel Müdürlüğü temyizi bakımından; davalı DSİ Genel Müdürlüğüne gerekçeli kararın 19.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafın davalı şirketin temyiz dilekçesinin kendilerine tebliği üzerine temyize cevap dilekçesi vererek temyiz talebinin reddi ile kararın onanmasını talep ettiği, davalı DSİ Genel Müdürlüğünün davacının temyize cevap dilekçesinin tebliği üzerine kararı katılma yoluyla 16.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, davacının temyize cevap dilekçesinin mahkeme kararını temyiz niteliğinde olmadığı, aksine kararın onanmasını talep ettiği, bu nedenle davalı DSİ Genel Müdürlüğünün katılma yoluyla temyiz isteminin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle davalı DSİ Genel Müdürlüğünün katılma yolu ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı şirketin temyizi bakımından ise, davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında olduğu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftalık 19.5 saat fazla çalışma yaptığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı, dosya içerisinde davacının görev yaptığı araca ilişkin taşıt talep ve personel görev emri başlıklı belgelerin bulunduğu, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının taşıt talep ve personel görev emri başlıklı belgelerin bulunduğu dönem bakımından bu belgelere göre, bu belgelerin bulunmadığı dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre belirlenmesi gerekli iken tüm dönem bakımından tanık beyanlarına göre belirlenmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı