muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/931, Karar No: 2015/4737, Tarih: 05.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/931 E.  ,  2015/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.10.2014 tarih ve 2014/19448-25345 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun takip dayanağı senetteki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek takibin durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun ihtarlı tebligata rağmen duruşmaya katılmadığından bahisle imzaya itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Borçlu vekilinin 12/03/2014 günlü duruşma için 12/03/2014 havale tarihli mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde vekilin "mazeretinin kabulü ile yeni duruşma gün ve saatinin kalemden öğrenilmesini" talep ettiği, 12/03/2014 tarihli duruşmada mahkemece adı geçenin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde yokluğunda yargılamaya devam edilerek davanın reddine dair hüküm kurularak yargılamanın sona erdirildiği görülmektedir.

Bu şekilde, borçlu vekilinin mazeretinin kabul edilmesi durumunda, yeni bir duruşma günü verilerek savunma hakkının kullanılmasının sağlanması zorunludur.

O halde, mahkemece, borçlu vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, yeni bir duruşma günü verilip duruşma gününün borçlu vekiline bildirilmesi gerekirken, yokluğunda yargılamaya devam edilerek, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.10.2014 tarih ve 2014/19448 E.-25345 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/196, Karar No: 2013/196, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-196 E.  ,  2013/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2008/175729

Yargıtay Dairesi :  8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık N. A..un aynı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 53 ve 54. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 450 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.05.2008 gün ve 85-380 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 20.02.2012 gün ve 4998-4787 sayı ile; TCK'nun 53. maddesi uygulaması yönüyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.04.2012 gün ve 175729 sayı ile; Özel Dairece düzeltilerek onama kararının verildiği tarihten önce sanığın ölmesi nedeniyle hükmün bozulmasına ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ve müsadereye karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 24.12.2012 gün ve 27205-39363 sayı ile; "Sanığın 22.11.2010 tarihinde öldüğü nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmekle (bozulmasına), düşme ve müsadere kararı verilmediğinden bu konuda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine" karar verilmesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi halinde  yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Yargıtay C.Başsavcılığınca UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 22.11.2010 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlünün ölümü halinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderlerine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi halinde kovuşturma imkanının bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı, kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece düşme kararı verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirdiğinden iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak ölümden önce tahsil edilmiş bulunan para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları da mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından, düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya sanık adına tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi durumlarda, ölümün kamu davasının düşürülmesini gerektiren bir neden olduğu da göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz merciince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilerek yerel mahkemelerce mahallinde yapılan araştırmada sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesinin sağlanması gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81, 05.03.2013 gün ve 131-75, 13.03.2012 gün ve 360-95, ile 06.05.2008 gün ve 97-101 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairece, UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak alınan nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 22.11.2010 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK’nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca müsaderesine hükmolunan eşyayı da kapsayacak şekilde gereken hükmün mahkemesince verilmesinin temini için itirazın kısmen kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesinde  bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ölüm nedeniyle düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının düşme ve müsadere kararının Özel Dairece verilmesi gerektiğine ilişkin kısmının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1235, Karar No: 2023/3160, Tarih: 25.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1235 E.  ,  2023/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi (süre nedeniyle)

İadesi talep edilen ... hakkında Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ve 2022/4546 D. İş sayılı ek kararının, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6706 sayılı Cezaî Konularda Uluslararası Adlî İş Birliği Kanunu'nun 18 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 285 inci maddesi fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve hüküm eteğinde temyiz süresinin 15 gün şeklinde yanıltıcı olarak gösterilmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 298 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı kararı ile Kazakistan ülkesi tarafından dolandırıcılık suçundan yargılanmak üzere iadesi talep edilen ... hakkında, geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin karar verilmiştir.

2. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı ek kararı ile iadesi talep edilenin temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İadesi talep edilenin ve müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyizleri, iadesi talep edilenin yasal süreci bilmediğine, dolayısıyla hükmü öğrenmeyle süresinde temyiz ettiğine, Türkiye'de ailesiyle sabit ikametgah sahibi olduğuna ve ailesinin geçimini temin ettiğine, Kazakistan ülkesine iade edilmesi halinde can güvenliğinin tehlikeye gireceğine tüm bu sebeplerle iade talebinin kabulüne ilişkin kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin kararın, iadesi talep edilen ve müdafiinin yüzüne karşı verilmiş, olup anılan karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 19.01.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Mahkemesince 23.01.2023 tarihli temyiz talebinin süreden reddine ilişkin ek kararda isabetsizlik görülmediğinden bu ek karara yönelik iadesi talep edilen ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden iadesi talep edilen ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/4556 D. İş sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden iadesi talep edilen ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2202, Karar No: 2023/13806, Tarih: 26.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2202 E.  ,  2023/13806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2649 E., 2022/3223 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (...) Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2021 tarihli ve 2016/1474 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 106/3 delaletiyle, 151/1, 53, 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2649 Esas, 2022/3223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile, 151/1, 62, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafii Temyiz Sebepleri

1. Müştekinin çelişkili beyanlarda bulunduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlediğine somut delilin bulunmadığı, tüm delillerin lehine olduğu ve beraat etmesi gerektiğine,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı Temyiz Sebepleri

1. Mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafii Temyiz Sebepleri

1. Müştekinin çelişkili beyanlarda bulunduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlediğine somut delilin bulunmadığı, tüm delillerin lehine olduğu ve beraat etmesi gerektiğine,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı Temyiz Sebepleri

1. Mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 16.12.2015 tarihinde saat 21.30 sıralarında sanık ...'nın, daha önce aralarında husumet bulunan katılan ...'nin ... Akif Mahallesi Şehit ... Aksu Caddesi No:17 sayılı ikametine Tofaş Doğan marka aracı ile gittiği, katılan ... ikametinde iken, evine 3-5 el ateş ettiği, katılanın ikametinin bahçesine çıktığı, bu esnada sanık ...'nın penceresi açık olan tofaş marka araç içerisinden, katılanın evine doğru ateş tekrar ateş ederek uzaklaştığı, meydana gelen ateş etme olayında katılanın ikametinin duvarında bulunan TV uydu alıcısınında, oda içerisinde, ikametin üst katının duvarlarında çok sayıda saçma izinin olduğu, ikametin penceresinden 3 tanesinin kırık olduğu, bu durumun olay yeri inceleme raporu ile sabit olduğu iddiası ile açılan kamu davasında, mahkemece sanığın üzerine atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair dosyaya yansıyan kesin, somut, inandırıcı delil olmaması nedeniyle, sanığın müsnet suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Dosya içerisinde 16.12.2015 tarihli olay yeri inceleme tutanağı ve aynı tarihli araştırma tutanağı mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3. Olay yerinde ele geçen mermi kovanı ve tüfek tapası ile sanığın ev aramasında ele geçen av tüfeğinin yapılan incelemesi sonucu alınan uzmanlık raporları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4. Sanığa ait cep telefonunun baz sinyal bilgilerini gösterir iletişim tespiti (HTS) kayıtları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

5. Tanıklar F.U., M.G.T ve S.A'nın beyanları dosya arasında mevcuttur.

6. Sanığı atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. Sanığa ait cep telefonunun baz sinyal bilgilerini gösterir iletişim tespiti (HTS) kayıtları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

5. Tanıklar F.U., M.G.T ve S.A'nın beyanları dosya arasında mevcuttur.

6. Sanığı atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde saat 21.30 sıralarında sanık ...'nın, daha önce aralarında husumet bulunan katılan ...'nin ... Akif Mahallesi Şehit ... Aksu Caddesi No:17 sayılı ikametine bir araç ile geldiği, katılan ... ikametinde iken, evine 3-5 el ateş ettiği, katılanın ikametinin bahçesine çıktığı, bu esnada sanık ...'nın penceresi açık olan araç içerisinden katılanın evine doğru tekrar ateş ederek uzaklaştığı, katılanın araç içerisinden ateş eden kişinin sanık ... olduğunu gördüğü ve aşamalardaki beyanlarında bunu istikrarlı bir şekilde ifade ettiği, ikamete ateş etme olayı neticesinde katılanın ikametinin duvarında bulunan TV uydu alıcısında, oda içerisinde, ikametin üst katının duvarlarında çok sayıda saçma izinin olduğu, ikametin penceresinden 3 tanesinin kırık olduğu, bu durumun olay yeri inceleme raporu ile sabit olduğu, her ne kadar yerel mahkeme tarafından sanık hakkında beraat kararları verilmiş ise de; katılanın aşamalarda ateş edenin sanık olduğuna ilişkin istikrarlı ifadeleri, sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunması, olaya ilişkin düzenlenen tutanaklar ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş ve dosya içeriğine göre; her ne kadar katılan olay günü sanık ...'nın koyu kırmızı renkli tofaş doğan bir araç ile seyir halinde iken evine doğru ateş ettiğini gördüğünü beyan etmiş ise de; olay yerini gören kamera görüntülerinde 21.20.58 sıralarında olayın olduğu saatlerde olay yerinden sadece gri veya beyaz renkli bir aracın geçtiği, yine 21.21.21 de silah sesi üzerine market çalışanı olan tanık S.A'nın marketten dışarı çıkıp baktığında etrafta kırmızı renkli veya farklı renkte bir araç görmediğine dair beyanları karşısında katılanın ifadesinin doğrulanmadığı anlaşılmakla, sanığın bu olayı gerçekleştirdiğine dair hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden olayda şüphenin söz konusu olduğu şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği genel ceza hukuku ilkesi de gözetilerek beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2649 Esas, 2022/3223 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiince ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısınca temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2649 Esas, 2022/3223 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiince ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısınca temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5078, Karar No: 2012/5527, Tarih: 04.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5078 E.  ,  2012/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/146159

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/11/2010, 2009/395 (E) ve 2010/414 (K)

SUÇ : Kasten öldürmek, silahlı tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-Müdahiller Hüseyin ve H.. T..'ün müdahil Gazi'ye yönelik eylem nedeniyle sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık H.. Y..'ın maktul Ender'i öldürme ve müdahil Gazi'yi öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği ile müdahil Gazi'ye yönelik eylemde tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 25. ve 27. maddelerinin uygulanması ve tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine, silahlı tehdit suçunda sübuta ilişen, müdahiller Hüseyin ve Hatice vekillerinin takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık Hüseyin'in kardeşi İsmail ile müdahil Gazi'nin arkadaşlığına karşı çıkması nedeniyle Gazi ile arasında daha evvel telefonla tartışma yaşandığı, olay günü sanığın yolda giderken yanında maktul ve arkadaşlarıyla gezen Gazi ile karşılaşması üzerine durdurarak "Gazi kim" diye sorduğu ve aralarında yeniden tartışmanın başladığı, tartışma sürerken müdahil Gazi'nin sopa ile sanığın başına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması neticesi sanığında üzerindeki bıçağı çıkararak Gazi'ye doğru salladığı sırada Gazi'nin geri çekilmesi üzerine hemen yanında solunda bulunan maktul Ender'e bıçağın isabet ettiği, boğazında 12 cm. uzunluğunda ve dil köküne ulaşacak kadar en az 12 cm. derinliğinde kesi oluşturarak boyun damar ile 4. boyun omuru sol kısmında kesiye neden olacak şekilde yaralanan maktulün iç ve dış kanama sonucu öldüğü, Ender yere düştükten sonra Gazi ve arkadaşlarının kaçması üzerine sanığın elinde bıçakla Gazi'yi "seni öldüreceğim" diye bağırarak kovaladığı olayda;

1-Sanık hakkında maktul Ender'i öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

a)Sanığın tartıştığı ve asıl hedefi olan Gazi'ye etkin ve elverişli silah olan bıçakla saldırdığı sırada, salladığı bıçağın Gazi'nin hemen solunda bulunan maktul Ender'e isabet ederek yaralanabileceğini, ölebileceğini öngörebilir durumda bulunması nedeniyle, müdahil Gazi'nin geri çekilmesi sonucu bıçağın maktule isabet ettiği olayda, olası kastla hareket ettiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden kasten adam öldürme suçundan hüküm kurulması,