muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/453, Karar No: 2018/340, Tarih: 28.02.2018

Bu kriterler, davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin;

1-Davacının kendisinden beklenememesi,

2-Bunun olanaksız olması,

3-Açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olması olarak belirtilmektedir.

Belirsiz alacak davasının getirdiği en önemli etkin koruma, usûl ekonomisi ve hak arama özgürlüğüne hizmet etmesi yanında, davacının yüksek yargılama giderlerine katlanma ve dava konusu hakkın zamanaşımına uğrama riskini azaltmasıdır.

Usûl hukukunun maddi hukuk içinde gerçekleşen hakkın talep edilebilirliğini, tespitini belirli kurallara bağlayan hukuk dalı olması nedeniyle maddi hukuk için araç olduğu unutulmamalıdır. O nedenle iş yargılaması kuralları ve bu anlamda Hukuk Muhakemeleri Kanunu kurallarının iş ve sosyal güvenlik hukukuna hizmet ederken, bu hukukun ilkelerini de göz ardı etmemesi gerekecektir.

İşçilik alacakları bakımından, dava konusu edilen alacağın belirli olup olmadığı ile ilgili olarak davanın açıldığı tarihte alacağın miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin davacıdan beklenememesi kriteri ile açıkça karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktar ve değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olması kriterini birlikte değerlendirip sonuca gidilmesi gerekir.

Kural olarak kişinin alacağını belirleyebilmesi için aynı zamanda belgeye bağlama yetkisinin olması veya bu konuda belge düzenlenip kendisine verilmesi gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 8’inci maddesinin üçüncü fıkrası ile işverene yazılı sözleşme yapılmayan hâllerde en geç iki ay içinde genel ve özel çalışma koşullarını, günlük ya da haftalık çalışma süresini, temel ücreti ve varsa ücret eklerini, ücret ödeme dönemini, süresi belirli ise sözleşmenin süresini, fesih hâlinde tarafların uymak zorunda oldukları hükümleri gösteren yazılı bir belgeyi işçiye verme yükümlülüğü getirilmiştir.

Kanunun 32/2'nci maddesi ile ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakın kural olarak Türk parası ile işyerinde veya özel olarak açılan bir banka hesabına ödeneceği, çalıştırdığı işçilerin söz konusu alacaklarını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişilerin özel olarak açılan banka hesapları dışında bu alacakları ödeyemeyeceği belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37'nci maddesi ile işverene iş yerinde veya bankaya yaptığı ödemelerde işçiye ücret hesabını gösterir imzalı veya iş yerinin özel işaretini taşıyan bir pusula verme yükümlülüğü hükme bağlanmıştır. Söz konusu pusulada ödemenin günü ve ilişkin olduğu dönem ile fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretleri gibi asıl ücrete yapılan her çeşit eklemeler tutarının ve vergi, sigorta primi, avans mahsubu, nafaka ve icra gibi her çeşit kesintilerin ayrı ayrı gösterilmesi zorunluluğu hüküm altına alınmıştır.

Kanunun 67'nci maddesinde, günlük çalışmanın başlama ve bitiş saatleri ile dinlenme saatlerinin iş yerlerinde işçilere duyurulacağı; 75'nci maddesinde ise işverene çalıştırdığı her işçi için işçinin kimlik bilgilerinin yanında, İş Kanunu'nun ve diğer kanunlar uyarınca düzenlemek zorunda olduğu her türlü belge ve kayıtları saklamak ve bunları istendiği zaman yetkili memur ve mercilere göstermek zorunda olduğu bir özlük dosyası düzenlemesi gerektiği yükümlülükleri getirilmiştir.

Söz konusu düzenlemelere bakıldığında işçi işveren arasındaki iş ilişkisinde belgeye bağlama görev ve yetkisinin işçide değil, işverende olduğu görülmektedir.

İş sözleşmesinde iş görme edimini yerine getiren ve belge düzenleme yetkisi ve yükümlülüğü bulunmayan işçinin, alacaklarını belirleyebilmesi için işveren tarafından düzenlenen kanuna uygun belgelere ihtiyacı vardır. Diğer yandan iş ilişkisindeki alacak kalemlerinin hesaplanmasında çıplak ücret ya da giydirilmiş ücrete göre hesaplanan farklı alacak türleri bulunmaktadır. Örneğin kıdem tazminatı, giydirilmiş ücretten hesaplanırken, diğer işçilik alacakları (fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin alacakları gibi) çıplak ücretten hesaplanmaktadır. Giydirilmiş ücrete, işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Özellikle ücrete dâhil edilecek menfaatlerin iş yerinde süreklilik arz edip arz etmediği de çoğunlukla taraflar arasında tartışma konusu edilmektedir. Bu nedenle eğitim düzeyi ve sosyal durumları birbirinden farklı olan işçilerin alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmelerini beklemek mümkün değildir. Bunun için yukarda bahsedilen iki kriter birlikte değerlendirilerek, dava konusu edilen işçilik alacağının belirli olup olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.12.2012 gün ve 2012/9-838 E., 2012/715 K. sayılı kararında belirtildiği üzere işçilik alacaklarının özelliği dikkate alınarak alacakların belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru değildir. Aynı şekilde bu nedenle talep konusu işçilik alacaklarının belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesi daha doğru olacaktır.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 gün, 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 gün, 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 gün, 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 gün, 2015/22-1156 E., 2015/1598 K. sayılı, 22.06.2016 gün, 2016/22-874 E., 2016/824 K. sayılı ve 17.01.2018 gün, 2016/22-2181 E., 2018/24 sayılı kararlarında da aynı ilkeler kabul edilmiştir.

Öte yandan işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda Yargıtay'ın iş davalarına bakan Daireleri olan 7, 9 ve 22. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu içtihatları arasında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi için Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan değerlendirme sonucunda 15.12.2017 gün ve 2016/6 E.-2017/5 K. sayılı kararı ile "İşçilik alacaklarının çok çeşitli tür, nitelik ve kapsamda olması, somut olayın özelliklerine göre oldukça değişkenlik göstermesi, hatta aynı tür işçilik alacaklarında dahi somut olayın özellikleri itibariyle işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı konusunda soyut ve genel nitelikte, her bir olayda geçerli olacak ölçüde bir karar alınamayacağından içtihadı birleştirmeye gerek olup olmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve sonuç olarak içtihadı birleştirmeye gerek olmadığı" yönünde karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı işçi davalı iş yerindeki çalışmasının kesintisiz olduğunu, buna rağmen bazı aylarda sigortasız çalıştırıldığını ve bu çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilmediğini, iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden feshedildiğini, iş yerinde yemek ve servis hizmetinden yararlandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının ödetilmesini istemiştir.

Kıdem ve ihbar tazminatlarının hesap unsurları işçinin hizmet süresi ile son ücreti olup belirtilen hesap unsurlarından birine ilişkin tartışma ve belirsizlik alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurmaktadır. Az yukarıda belirtildiği üzere kıdem ve ihbar tazminatlarının hesabına esas ücret giydirilmiş ücrettir ve giydirilmiş ücrete işçinin asıl ücretine ek olarak sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler de dâhil edilmektedir. Bu kapsamda ayni olarak sağlanan yemek yardımı ve servis hizmetinin parasal değerinin de tazminat hesabında göz önünde tutulacağı kuşkusuzdur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 8/3’üncü maddesinde işveren açıkça işçiye varsa ücret eklerini gösteren yazılı bir belge vermekle yükümlü tutulmuştur.Bu kapsamda davacı işçiye iş yerinde ayni olarak yemek ve yol yardımı sağlandığı açık olup işveren tarafından ise dosyaya Kanunun kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirerek gerekli belgeleri işçiye teslim ettiğine dair bir delil sunulmamıştır. Bu nedenle işçinin alacağını belirleyecek verilerin elinde bulunduğundan söz etmek mümkün değildir.

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Öyleyse, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin belirlenebilmesi için işverende bulunan bilgi ve belgelerin verilmesi ve tahkikata ihtiyaç duyulduğundan açıkça belirli olduğundan bahsedilemeyecektir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler esnasında bir kısım üyelerce, alacağın belirli olup olmadığının talep sonucunun belirlenmesiyle alakalı olduğu yargılama sırasındaki ispat sorunlarının konuyla bir ilgisinin bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde hizmet süresi ve ücretini açıkça belirttiği bu noktada alacakların belirsiz olduğundan bahsedilemeyeceği, yemek ve yol yardımlarının parasal değerinin de işveren kayıtlarıyla ortaya çıkmadığı bilirkişice piyasa ortalamaları göz önüne alınarak resen belirlendiği, yargı kararı ile işçinin ekonomik bakımdan zayıflığı ve kayıt dışılık gibi gerekçelerle, kanunda öngörülenin dışında yeni bir yargılama usulünün kabul edilemeyeceği bu nedenle işçi lehine yorum ilkesinin de 6100 sayılı Kanunun benimsediği ilkelerin dışına çıkılmasına gerekçe yapılamayacağı, işçi lehine yorum ilkesinin usul hukukunda değil, maddi hukukta uygulama alanı bulabilen bir ilke olduğu, alacaklı olduğunu ileri süren kişinin belirsiz alacak davası açabilmesi için, talep sonucunu gerçekten belirlemesinin mümkün olmaması ya da bunun objektif olarak imkânsız olması gerektiği, bu sebeple davanın açıldığı anda dava konusu edilen alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin davacıdan beklenemeyecek bir nitelik taşıyıp taşımadığını belirlemede, somut olayın koşulları ve özellikleri gözetilerek doğruluk ve güven kuralı çerçevesinde (TMK m.2; HMK m.29, I) dürüst, makul ve orta zekâlı bir insandan beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen, alacak tutarını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin mümkün olup olmadığı hususunun ölçü olarak esas alınması gerektiği, somut olayda dava konusu edilen işçilik alacaklarının objektif olarak belirlenebilir olduğu, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğinden hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Tüm bu nedenlerle, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.02.2018 gününde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11014, Karar No: 2014/1815, Tarih: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11014 E.  ,  2014/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2013 tarih ve 2007/380-2013/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, askeri öğrenci olan müvekkilinin davalı ...'ye ait ve davalı ...'nun yönetimindeki otobüste yolcu olarak bulunduğu sırada davalı ...'nun kusuru nedeniyle aracın devrildiğini, bu kaza nedeniyle müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin kaza sonucu maddi ve manevi büyük sıkıntılar yaşadığını ileri sürerek, şimdilik 100,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın oluşumunda otobüs sürücüsü ...'nun %100 oranında kusurlu olduğu, davacının dava konusu kaza nedeniyle yaralandığı ve davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, davacının 419,15 TL maddi zararı bulunduğu, talebin geçici iş göremezlikten doğan maddi zararların tazminine ilişkin olması nedeniyle koltuk sigorta poliçesi kapsamı dışında kaldığı, davacının kazada yaralanması nedeniyle derin elem ve üzüntüye düştüğü gerekçesiyle, davalı .... yönünden davanın reddine, 419,15 TL maddi tazminatın diğer davalılardan tahsiline, 6.000,00 TL manevi tazminatın davalı... ve davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı... ve .... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 329,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5189, Karar No: 2016/6711, Tarih: 21.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/5189 E.  ,  2016/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının temyiz dilekçesinde; sanığın akıl hastalığının bulunduğunu belirterek, dilekçe ekinde sunduğu ...... Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık raporunda da sanığın “organik olmayan psikoz, tanımlanmamış” şeklinde tanı konulduğunu delillendirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. madde ve fıkraları gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalıp azalmadığı konusunda rapor düzenlettirilmesinden sonra hukuki durumunun saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/21844, Karar No: 2016/15033, Tarih: 27.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/21844 E.  ,  2016/15033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'in “...Üst araması yaptık. ...'ın üzerinden bir bıçak çıktı. Biz arama yaparken ... bıçağı eline aldı. Bıçağı almak istedik. Ancak ilk başta vermek istemedi. Bıçağı elinden aldım ancak bıçağı açıp açmadığını net olarak hatırlamıyorum...” şeklindeki anlatımı, olay tutanağı ve sanıkların beyanlarından, sanık ...'ın katılanlara karşı eylemlerini bıçakla gerçekleştirdiğinin sabit olmadığı ve diğer sanık ...'nın ise eylemlerinde herhangi bir silah kullanmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca cezaları artırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20292, Karar No: 2014/21671, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20292 E.  ,  2014/21671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/235058

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2011/214 (E) ve 2014/144 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık A.. Ö..'e tayin olunan cezanın tutarı karşısında koşulları bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yoluyla 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık A.. Ö..'in serbest avukatlık olarak çalıştığı katılan Adnan'ın sorumlusu olduğu .... Ltd. Şti.nin vekili olarak görev yaptığı, şirketin alacaklıları olduğu M.. A.. ve M.. M..'e karşı icra takibi yürüttüğü sırada borç -alacak ibrası için protokol ve ekinde senetler düzenlendiği, bu senetlerden 7 adetinin avukatlık ücreti karşılığı olarak sanık Ali'ye verildiği, senet bedelleri ödenerek geri verilmesi sırasında 14/05/2009 tarih ve 10.000 TL bedelli senedin hakkında verilen HAGB kararı temyiz konusu olmayan sanık A.. A.. tarafından sahte olarak oluşturulup borçlulara verilerek gerçek senet elde tutulup, sonradan sanık Ali, yanında katip olarak çalışan sanık Deniz ve yine Ali'nin önceden tanıdığı sanıklar Sefer ve Salime'nin fikir ve irade birliği içinde hareket ederek, bu senet üzerinde tahrifatla 310.00 TL bedelli hale getirilmek suretiyle İcra Müdürlüğü kanalıyla takibe konularak tahsile kalkışılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda,

1-)Sanık Ali Timurtaş’ın savunmasında, Adalet Bakanlığı’nın soruşturma izni verilmesine dair kararına karşı dava açtıklarını, Danıştay 8. Dairesinde 2011/4707 sayı ile derdest bulunduğunu ifade etmekle bu dava sonucunun araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Katılan A. Ç..’ya ait birtakım boş senetlerin doldurularak takibe konulduğu iddiası ile sanık D.. K.. ve arkadaşları hakkında dava açıldığı ve Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/37 esas sayı ile devam ettiği bildirilmekle, bu dosya akibeti araştırılarak, sonuçlanmış bulunması halinde karar örneğinin ve var ise ortak delillerin getirtilerek birlikte değerlendirilmesi,

2-)Katılan A. Ç..’ya ait birtakım boş senetlerin doldurularak takibe konulduğu iddiası ile sanık D.. K.. ve arkadaşları hakkında dava açıldığı ve Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/37 esas sayı ile devam ettiği bildirilmekle, bu dosya akibeti araştırılarak, sonuçlanmış bulunması halinde karar örneğinin ve var ise ortak delillerin getirtilerek birlikte değerlendirilmesi,

3-)Dosya içeriğine göre, dolandırıcılık suçunun hile unsurunu oluşturduğu ve üzerinde tahrifat yapılarak icra takibini konulduğu iddia edilen suça konu senette tahrifat olup olmadığı ve senet üzerindeki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususlarında soruşturma aşamasında grafoloji uzmanı M. T.. tarafından düzenlenen 30/03/2010 tarihli raporda senetteki imzanın sanıkların eli ürünü olmadığı ve aynı bilirkişinin 14/12/2009 tarihli raporunda ise ‘senet üzerinde tahrifat yapıldığının beyanı mümkün olmamıştır, 14/05/2009 tarihi dışında senetteki yazıların A.. Ö..'in yazıları ile uygunluk gösterdiği, iğfal kabiliyetine haiz bulunduğu ifade edilmiş olup kovuşturma aşamasında Adli Tıp Kurumundan alınan 23/07/2013 tarihli raporda ise senet üzerinde 'üç' ve 'üç yüz' yazı ve rakamlarının sonradan ilave edildiği yani tahrifat bulunduğu yazı ve rakamların sanık Ali'nin eli ürünü olduğu ancak iğfal kabiliyetinin varlığı hususunun mahkemece yorumlanmasının uygun olacağının ifade edildiği, bu durumda suça konu senette tahrifat bulunup bulunmadığı, imzanın aidiyeti ve iğfal kabiliyetinin varlığı konularında iki rapor arasında çelişki bulunduğu gibi Hukuk Genel Kurulunun 2009/382 esas, 2009/415 karar sayılı ve 07/10/2009 tarihli kararında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumunun grafoloji incelemesi açısından son merci olarak kabulü mümkün olmadığı gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/139 esas, 2007/202 sayı ve 09/07/2007 tarihli kararında da açıklandığı üzere grafololi uzmanı olmayıp adli tıp uzmanı olduğu anlaşılan bilirkişilerden oluşan Adli Tıp Kurulu raporuna üstünlük sağlanmasının mümkün olmadığı gözetilerek, öncelikle grafoloji uzmanlarından oluşan kamu üniversitesi veya Adli Tıp Kurumu ihtisas dairesinden usulüne uygun yeni bir rapor alınarak senet üzerinde tahrifat bulunup bulunmadığı ,imza ve yazıların kim tarafından yazıldığı hususlarının açıklığa kavuşturularak kuşkunun giderilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve taktiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321/326 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.