muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26559, Karar No: 2013/19011, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26559 E.  ,  2013/19011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Sanığın İİK'nun 331, TCK'nun 62, 50/1-a maddeleri gereğince hapisten çevrili 3.000,00 TL ve gün para cezasından çevrili 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Şikayete konu 58 AK 363 plaka sayılı aracın motorlu araç tescil belgesinde sahibinin ... Mutfak Eşya. Paz. İml. İth. Tic. ve San. Ltd. Şti, tescil tarihinin 18.11.2003, Akbank Sivas Şubesi 03.10.2003 rehinlidir ibaresi bulunduğu, sanığın savunmasında, aracı 2 yıl önce Ferit Mert isimli şahsa sattığını iddia etmesi karşısında; aracın sahibi şirket ile sanık arasındaki irtibatın tespiti, ... ve sanığın ortağı olan...'nın tanık olarak dinlenilmesi, satışa ilişkin protokol getirtilip aracın satıldığı tarih belirlenerek, şikayetin süresinde olup olmadığının tespitinden sonra hukuki durumun takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15606, Karar No: 2010/732, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15606 E.  ,  2010/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9340, Karar No: 2025/689, Tarih: 20.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/9340 E.  ,  2025/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2769 E., 2022/629 K.

DAVA : 466 sayılı Yasa uyarınca tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 253.425 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının tutuklandığı bir kısım suç bakımından beraat ettiği ancak TCK'nın 146/3 maddesi uyarınca anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan zaman aşımından düşme kararı verildiği, bu nedenle tutuklamaya konu tüm suçlar bakımından beraat kararı verilmediğinden bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın beraat kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık yasal süre açıldığına, davacı hakkında tutuklamaya konu suçlar bakımından zamanaşımından düşme ve beraat kararı verildiği, beraate konu suçlara ilişkin tazminata hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın beraat kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık yasal süre açıldığına, davacı hakkında tutuklamaya konu suçlar bakımından zamanaşımından düşme ve beraat kararı verildiği, beraate konu suçlara ilişkin tazminata hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 765 sayılı TCK'nın 146, 448, 536 maddeleri ile 6136 sayılı Kanun ve 1402 sayılı Kanun ve 171 sayılı Kanun kapsamında yazılı suçlardan 08.02.1981-16.03.1990 tarihleri arasında 3323 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda yasadışı Dev-Sol örgütü üyesi olduğu sabit olmakla eylemlerinin 146/3. maddesi kapsamında kaldığından, anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, yasa dışı örgüt kurmak veya katılmak suçundan ise beraatine karar verildiği, her iki suç bakımından kararının 23.12.2019 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında atılı diğer suçlar bakımından beraat kararı verildiği ancak bu kararların kesinleşme şerhlerinin bulunmadığı, bu itibarla kesinleşmeyen beraat kararları yönünden dava açma süresinin başlamadığı, davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinde beraat ettiği yasa dışı silahlı örgüte üye olma suçu dışında diğer suçlardan da tutuklandığı ve anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan zamanaşımından düşme kararı verildiği, bu haliyle tüm suçlar yönünden beraat etmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Karar başlığında dava konusu olarak ''466 sayılı Kanun gereği tazminat'' yerine, ''koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

466 sayılı Kanunun 1. madddesinde tazminat istenebilecek hallerin tahdidi olarak sayıldığı; söz konusu Kanun'un 1/6 maddesinde "...Kanuna dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına veyahut beraatlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen... kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

466 sayılı Kanunun 1. madddesinde tazminat istenebilecek hallerin tahdidi olarak sayıldığı; söz konusu Kanun'un 1/6 maddesinde "...Kanuna dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına veyahut beraatlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen... kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Bu itibarla somut olaya bakıldığında, davacı hakkında tazminata konu ceza davasında, tutuklamaya konu yasa dışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak suçu bakımından beraat kararı, anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak suçundan ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve kararların 23.12.2019 tarihinde kesinleştiği, ayrıca dosya kapsamındaki Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas - 2009/390 Karar sayılı ceza dosyasının 15.12.2009 tarihli ilamı incelendiğinde, davacı hakkında atılı diğer tüm suçlar bakımından beraat kararı verildiği ancak kesinleşme şerhinin bu suçlar yönünden ayrı ayrı düzenlenmediği anlaşılmakla, beraate konu suçların kesinleşme tarihlerinin ilgili mahkemesinden sorulup, varsa kesinleşme şerhleri temin edilerek, tutuklamaya konu olup neticeten beraat edilen suç ya da suçlar bakımından tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2049, Karar No: 2022/20311, Tarih: 13.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2049 E.  ,  2022/20311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.07.2015

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

...

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2014 tarihli ve 2014/4445 Esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında sahte fatura kullanma suçundan da dava açıldığı ancak mahkemece atılı suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... hakkında 2008 ve 2009, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın ve sanıklar ... ve ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1) Sanık ...’in temyizi yönünden;

Sanığın hazır bulunduğu 12.06.2015 tarihli duruşmada tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.07.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 03.07.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek karar ile;

2) Sanıklar ... ve ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılı için kurulan beraat hükümleri ile 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları için kurulan mahkumiyet hükümlerine yönünden;

Sanık ...’in; 2009 ve 2010 yıllarında kimliğini kaybettiğini gazetede ilan verdirdiğini, herhangi bir şirketi devralmadığını diğer sanıkları tanımadığını, sanık ...’ın; şirkette şoför olarak çalıştığını, şirket sahipleri olan sanıklar ... ve ...’ın sigorta işlemleri için bazı belgelere imza attırdıklarını, şirkette müdür olduğunu bilmediğini, sanık ...’ın ise; o dönemde işsiz olduğunu, ... isimli şahsın kendisine iş bulacağını ve sigorta yapacağını söyleyerek notere götürdüğünü ve imza attırdığını belgeleri okumadan imzaladığını zaten doğru düzgün okuma yazmasının da olmadığını savunmaları, şirket muhasebecisi tanık ...’nın sanıklar ... ve ...’yı tanıdığını, bu kişilerin şirketi sanıklar ...,... ve ... ’a devrettiklerini, devirden sonra 3-4 ay kadar şirket muhasebesine bakmaya devam ettiğini, piyasada sahte fatura ticareti yapan ... isimli şahsın sanıkların devraldığı şirkette görünce kendilerini uyardığını ancak bu şahsı yine iş yerinde gördüğünü bu nedenle sanıkların muhasebe işine bakmayı bıraktığını beyan etmesi, Gaziantep Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 21.03.2013 tarih ve 2013-A-2766/19 sayılı vergi tekniği raporuna göre; 2009 yılı Aralık ayında 240.00 TL tutarında KDV matrahı beyan edildiğinin belirtilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Her bir yıl için kanaat oluşturacak sayıda temin edilecek faturaların (2009 takvim yılı için Aralık ayına ait faturaların) sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ... isimli şahsa ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması,

d) Mahkumiyet hükümlerine yönelik kabule göre;

aa) Her bir takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlerde TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

bb) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılı için kurulan beraat hükümleri ile 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları için kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden suçların sübutu halinde ve sanık ... için defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden;

2) Sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2009 takvim yılı için kurulan beraat hükümleri ile 2010, 2011 ve 2012 takvim yılları için kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden suçların sübutu halinde ve sanık ... için defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/4373, Karar No: 2022/6217, Tarih: 27.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4373 E.  ,  2022/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının 20/02/2005 tanzim tarihli ve 20/05/2005 vade tarihli 15.000 TL bedelli bir senetten dolayı alacaklı olduğu iddiası ile aleyhine icra takibi yaptığını, adına kayıtlı taşınmazlar üzerine haciz koydurduğunu, bu taşınmazlarla ilgili kıymet takdiri yapıldığını, satış baskısı altında tüm dosya borcunu masrafları ile alacaklı görünen davalıya ödediğini ve söz konusu senedi aldığını, senedi incelediğinde ise imzanın kendisine ait olmadığını fark ettiğini, olayla ilgili savcılığa da müracaat ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, icra baskısı altında ödemek zorunda kaldığı 15.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacı ile bir süre birlikte taşımacılık yaptıklarını, ancak daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlıklar sonucu kamyonunu sattığını, fakat davacının vergi borcu ve Bankadan kullandığı kredi borcu nedeniyle satış yapabilmesi için borcu yoktur yazısını ve haciz kaldırma yazılarını alamadığını, bu nedenle davacının borçlarını ödemek zorunda kaldığını, ödediği borçlar nedeniyle davacının boş olarak imzalayıp verdiği senedi doldurup icraya koyduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın zamanaşımından reddine dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)13. Hukuk Dairesinin 16/11/2009 tarihli ve 2009/5364 E. 2009/13275 K. sayılı kararıyla; Eldeki davanın istirdat davası olmaması nedeniyle, İİK'nın 72. maddesinde belirtilen zamanaşımı süresine tabi olmadığı, davacının şikayeti üzerine davalı hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı, bu davanın halen derdest olduğu, davalı hakkında açılan dava aşamasında eylemin resmi belgede sahtecilik olarak tanımlandığı, TCK’nın 5237 sayılı yasayla değişik 204/1 ve 53. maddesinin uygulanması istendiğine göre dava zamanaşımının söz konusu olduğu, bu nedenle gerekirse ceza mahkemesindeki davanın sonucu da beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; bekletici mesele yapılan ceza dosyasında davalının resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesinde olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle düşme karar verildiği ve kararın bu şekilde 25/12/2020 tarihinde kesinleştiği gözetildiğinde, davacının ceza dosyası dışında senetteki borcun mevcut olmadığına ilişkin dosyaya başkaca delil sunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacının icra baskısı altında ödemek durumunda kaldığını iddia ettiği senedin sahte olarak düzenlenmiş olması nedeniyle senet bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 211 maddesi; "Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir.

A) Hakim, yazı veya imzayı inkar eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hakim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı taktirde, inkar etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

B) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hakimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir." hükmünü içermektedir.