muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22237, Karar No: 2012/24266, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22237 E.  ,  2012/24266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati tedbir davasının yapılan yargılaması sırasında ihtiyati tedbir ara kararının kaldırılmasına ilişkin talebin kabulüne dair kararın süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Tedbir talep eden eczacı olduğunu, karşı tarafın aralarındaki sözleşmeyi 23.1.2012 tarihli yazıları ile 3 ay süreyle fesih ile 500.00 TL cezai işlem uyguladığını, bu işlemin haksız olup tedbiren durdurulmasını istemiştir.

Karşı taraf SGK, tedbirin hukuka uygun olmadığını, tedbirin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, tedbir isteyenin talebi yerinde görüldüğünden SGK Başkanlığı ... İl Müdürlüğü'nün 23.01.2012 tarih ve B.13.2.SGK.4.38.20.01/21/1.409.259 sayılı yazısı ile kurumla yapılan sözleşmenin 3 ay süreyle feshedildiği ve 500,00 TL tutarında cezai şart uygulamasının HMK 389 ve devamı maddeleri gereğince ihtiyadi tedbir yoluyla durdurulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yukarıda bahsedilen fesih işleminin iptaline ilişkin davanın da açıldığı ve bu davadan davacı eczacının feragat ettiği, feragat nedeniyle de davanın reddine karar verildiği, ihtiyadi tedbir isteyen tarafından dosyaya sunulan 7.6.2012 havale tarihli yazı ile ekindeki mahkeme ilamı fotokopisinden anlaşılmaktadır. Bu davada ihtiyadi tedbir isteyen taraf asıl davasından feragat etmiş ve davanın red ile sonuçlandığı görülmekle, mahkemece yeniden değerlendirme yapılması için kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6464, Karar No: 2023/7262, Tarih: 08.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/6464 E.  ,  2023/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçluların ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Borçlular aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yas'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile borçlular aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlular aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.05.2023 tarih ve 2022/2551 E. - 2023/1312 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.05.2023 tarih ve 2022/2551 E. - 2023/1312 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 7. İcra Hukuk Mahkemesinin 26.04.2022 tarih ve 2022/163 E. - 2022/356 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinde yer alan “%10’u olan 34.400,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/23717, Karar No: 2014/4659, Tarih: 25.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23717 E.  ,  2014/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/19-2013/302

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü temyiz eden davalı idare vekilleri Av. M. K., Av. M.K. ve Av. F.E.’in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı idare vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın İSKİ içme suyu havzaları yönetmeliğine göre 100 metrelik dere yapı yaklaşma mesafesi sınırları içerisinde kalmakla beraber taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11417, Karar No: 2014/22711, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11417 E.  ,  2014/22711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK‘un 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17823, Karar No: 2007/16517, Tarih: 18.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17823 E.  ,  2007/16517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10361, Karar No: 2012/44813, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10361 E.  ,  2012/44813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;

Suça sürüklenen çocuğun, Yenikent ilköğretim okulunun pencere camının kilidini kırarak içeriye girdiği, okulla aynı bina içeresinde bulunan okulun zemin katındaki mağdur ...'un işletmeciliğini yaptığı kantinin de camını açarak kantine girdiği, buradan 120 TL parayı çaldığı, daha sonra okulun ikinci katında bulunan öğretmenler odasına çıktığı, açık olan dolaplardan 40TL miktarındaki parayı çaldığı, daha sonra durumun farkedilmesi üzerine tanıklar ..., ... ve ... tarafından okulun tuvaletinde yakalandığı şeklindeki eylemlerin nitelikli mala zarar verme, nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çoçuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33982, Karar No: 2015/17161, Tarih: 13.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/33982 E.  ,  2015/17161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4711, Karar No: 2010/926, Tarih: 28.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/4711 E.  ,  2010/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2007 tarih ve 2006/170-2007/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.01.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 02.04.2001 - 16.04.2001 tarihleri arasında meydana gelen fırtına ve yağmur nedeniyle silo doldurma elevatör borusunun siloya bağlandığı tepe noktada oluşan hasarlanma neticesinde siloya giren yağmur sularından dolayı davalı şirket nezdinde sigortalı olan davacıya ait silo ile silo içinde bulunan mısırdan 720 ton miktarında mısır emtiasında hasar meydana geldiğini, "damda bırakılan açıklık ve bacadan yağmur suyu girmesi nedeniyle hasar oluştuğu" gerekçesiyle davalı tarafından sigorta bedelinin ödenmediğini iddia ederek, 135.696.912.160 TL' nın 04.05.2001 temerrüt tarihinden itibaren % 70 ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rizikonun davacı ... ettirenin gereken koruma ve kurtarma önlemlerini almamasından kaynaklandığını ve poliçede gösterilen sigortacı sorumluluğu hallerinden hiçbirine girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 22.09.2005 gün ve 2004/9994 E, 2005/8555 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, rizikonun davacı ... ettirenin gereken koruma ve kurtarma önlemlerini almamasından kaynaklandığını ve poliçede gösterilen sigortacı sorumluluğu hallerinden hiçbirine girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 22.09.2005 gün ve 2004/9994 E, 2005/8555 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu hasarın 4 nolu siloda bulunan flanşın dolum borusunun iklimsel koşullar gözönüne alınmadan bakım ve periyodik onarımlarının yapılmamasına bağlı olarak oluşan korozyon ve deliklerden giren yağmur suları sonucu gerçekleşmiş olduğu ve davacının sigorta süresi içerisinde gerekli özeni göstermeyerek, periyodik bakımları yapmadığı, meydana gelen hasarın yangın sigorta poliçesi ile birlikte verilen dahili su klozu kapsamında bulunması sebebiyle, poliçe kapsamında değerlendirilen zararın talep edilebileceği, ancak davacının sigorta poliçesi düzenlendikten sonra çelik silolara ilişkin olarak gereken teknik bakım ve gözetim işlemini yerine getirmediğinden % 25 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, 126.462,50 YTL hasar bedelinden davacı kusuruna isabet eden 31.616 YTL'nın tenzili gerektiği sonucuna varılarak, 94.846,80 YTL' nın 20.05.2001 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, davacıya ait silo ve silo içindeki davalı şirkete sigortalı emtianın zarar gördüğü iddiasıyla, sigorta alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Dairemizin 22.09.2005 tarihli önceki bozma kararında “yağış sonucu sigortalı tesislerden bir adet silonun çatısı olarak kabulü gereken en üst örtülü kısımdaki silo doldurma elevatörünün bağlandığı noktadaki yüzey delinmesinden sızan suların silo içerisindeki ürünlere verdiği zararın poliçeyle temin edilen dahili su klozunun 1. maddesindeki (yağmur sularının çatı veya saçaktan sızması ile oluşan zarar) halinden çatıdan sızma haline uyduğu ve sigorta güvencesi kapsamında kaldığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı” belirtilmiş, ancak, “poliçe genel şartlarının B.2 maddesinde öngörülen hususlar gözetilerek, davacının zararı önleme, azaltma ve hafifletme yönünde rizikonun meydana gelişinde yatan özelliklere nazaran alabilecekken almadığı önlemlerin neler olabileceği ve bunların zarara etkisinin açıklığa kavuşturularak, varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi” gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmasından sonra bilirkişi raporu alınmış ise de, rapor karar vermeye yeterli değildir.