muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3447, Karar No: 2014/9443, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3447 E.  ,  2014/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/566-2013/731

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17512, Karar No: 2013/4076, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17512 E.  ,  2013/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, müvekkili tarafından cari hesap bakiye alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin yetkiye ve borca itiraz sonucu durduğunu, HUMK. 10 ve BK 73. maddeleri gereğince yetki itirazının yerinde olmadığını, davalı yanca 2.777,27 TL'lik iade faturası düzenlenip 549,09 TL'nin davacı banka hesabına ödenerek borcun ifa edildiğinden bahisle itiraz edilmiş ise de taraflar arasında iade fatura düzenlenmesi ve mal iadesi konusunda anlaşma yapılmadığını, müvekkilinin iade mal ve fatura teslim almadığını, davalı tarafından ödenen 549,09 TL'nin mahsubu neticesinde bakiye 2.782,31 TL borcun ödenmediğini ileri sürerek davalının bu miktar borca itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gıda maddelerinin raf ömrü dolduğunda iade faturası ile malların iade edilip bedellerinin cari hesaptan düşüldüğünü, yanlar arasında bu şekilde uygulamanın devam ettiğini, davacıdan alınan ve raf ömrünü dolduran mallar tespit edilerek iade faturası düzenlendiğini, ancak davacının mal iadesine yanaşmadığını, davacıya malların iade alınması için ihtarnamenin çekildiğini, aynı tarihte bakiye 549,09 TL'nin davacının banka hesabına yatırılarak cari hesabın sıfırlandığını, davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, HUMK. 10 ve BK.nun 73 maddesi gereğince davalının icra dairesinin yetkisine itirazının yerinde olmadığı, taraflar arasındaki ticari ilişkide raf ömrü dolan ve süresi dolmak üzere olan mallar için iade faturası düzenlenmesine ilişkin uygulamanın benimsendiği, ancak davalı tarafından iade faturalarına konu edilen malların sadece 542,95TL'lik bölümünün bu mahiyetteki mallara ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının takibe vaki itirazının 2.239,36 TL lik kısım üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, icra inkar tazminatına ve 06.07.2011 tarihli iade faturalarında son kullanma tarihi geçmiş ve son tüketim tarihi yakın olduğu belirtilen malların iade ve teslim alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16278, Karar No: 2014/16371, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16278 E.  ,  2014/16371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede mahkeme kararının davacı tarafa tebliğine dair kaydedilmiş bir belge veya tebliğ mazbatasına rastlanmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2155, Karar No: 2014/1153, Tarih: 21.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2155 E.  ,  2014/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Sanık hakkında şikayetçi ...'a karşı kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasayla eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi hükmü uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2.Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken, dayanağı olan yasa maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3.Sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...'a karşı kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi ...'a ait kahvehaneye giden ve çay verme hususunda garson olarak çalışan şikayetçi ... ve şikayetçi ... ile tartışan sanığın, ruhsatsız tabancasıyla ateş ederek şikayetçi ...'ı bacağından yaralaması ve şikayetçilerin kahvehane dışına çıkıp kaçtıkları sırada arkalarında kovalayarak tekrar şikayetçilere ateş etmesi sonucu taksi şöförü olup taksi durağının önünde ayakta duran şikayetçi ...'u da kolundan yaralaması biçimindeki eylemin, şikayetçi ...'ı silahla kasten yaralama, şikayetçi ...'u ise olası kastla yaralama suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyete karar verilmesi,

b.Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken, dayanağı olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4004, Karar No: 2025/2044, Tarih: 10.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4004 E.  ,  2025/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/1177 E., 2022/1168 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıların müşterek çocuklarının müvekkili şirkete ait okulda eğitim gördüğünü, çocuğun okul taksitlerinin uzun zamandır ödenmemesi üzerine davalılara yönelik takip başlatıldığını, davalıların takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına, davalılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; kayıt esnasında okul ücretinin konuşulduğunu ve kendilerine burs imkanı sağlanacağı söylenerek yapılacak ödemelerin bildirildiğini, bu ödemeler yapıldığından bakiye borçlarının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.04.2015 tarihli kararıyla; taraflar arasında bir sözleşmenin olmadığı, okul taksitlerinin herhangi bir ödeme planına bağlanmadığı ve davalıların temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Dairece verilen 01.12.2020 tarihli ilamla; taraflar arasında hukuki ilişki olduğu sabit olmakla, Mahkemece; davacının ticari defter ve kayıtları, faturaları ile okul öğrenci kayıtları, bursluluk listesi, ödeme belgeleri incelenerek uyuşmazlığa konu 2012-2013 döneminde ilan edilen eğitim-öğretim giderleri bakımından konusunda uzman olan muhasebeci bilirkişiden yerinde inceleme yetkisi verildikten sonra alacağa ilişkin rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin 22.03.2022 tarihli kararıyla; davacının hizmete ilişkin sadece kendi nezdinde düzenlediği delil niteliği olmayan "Cari Hesap Ekstresi" ve öğrenci adına düzenlediği faturalara istinaden alacağı olduğu iddiasında bulunduğu, talep edilmesine karşın bursluluk listesini sunmadığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesine göre iddia edenin iddiasını ispatla mükellef olduğu, davacının ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda kapanış tasdiklerinin bulunmadığı; ticari defterlerin davalarda taraf lehine delil olarak kabul edilebilmesi için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 222/2 maddesine göre “kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulma, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış olma” şartının yerine gelmesi gerektiği, usulüne uygun kapanış onayı bulunmayan ticari defterin davacı lehine delil vasfı taşımayacağı, davacının alacağının bulunduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Dairece verilen 21.09.2022 tarihli ilamla;davacı şirketin ticari defter kayıtlarından, davalıların müşterek çocuklarının 2012-2013 öğretim yılında davacı şirket eğitim kurumunda eğitim gördüğünün, okul ücretinin eğitim bedelinin 26.500,00 TL ve yemek-beslenme ücretinin 5.000,00 TL olmak üzere toplam 31.500,00 TL olduğunun, öğrencinin eğitim bedeli olarak toplam 10.700,00 TL ödendiğinin ve başka bir ödeme yapılmadığının anlaşıldığı, Mahkemece; davacının ticari defterlerinde davalıların müşterek çocuklarının gördüğü eğitimin karşılığı olan hizmet bedelinin kaydının bulunduğu, ispat yükünün çocuklarının burslu olduğunu iddia eden davalılarda olduğu ve bu durumu ispat edemedikleri de gözetilerek, ödendiği ispat edilemeyen bakiye okul ücreti bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilerek yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 3 Mayıs 2012 tarihli 'Son Saat Gazetesi” küpürünün nüshasında davacı şirketin 2012-2013 eğitim öğretim ücret ilanını sunduğu, okul ücretinin; eğitim bedelinin 26.500,00 TL ve yemek-beslenme ücretinin 5.000,00 TL olmak üzere toplam 31.500,00 TL olduğu, öğrencinin eğitim bedeli olarak toplam 10.700,00 TL ödendiği ve başka bir ödeme yapılmadığı, davacının ticari defterlerinde davalıların müşterek çocuklarının gördüğü eğitimin karşılığı olan hizmet bedelinin kaydının olduğu, çocuklarının burslu olduğunu iddia eden davalıların bu durumu ispat edemedikleri, davalıların okul ücretinin ödenmeyen kısmının tespitini yapmaları mümkün olduğundan likit bir alacak bulunduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalıların takip dosyasına yaptığı itirazın 20.800,00 TL asıl alacak yönünden iptali ile takibin devamına, davacının fazlaya dair isteminin reddine, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yıllık %9 oranında yasal faizi yürütülmesine, 4.160,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; davacının defter kayıtlarının usulüne uygun kapanış kayıtları bulunmadığından delil olarak kabul edilemeyeceğini, ispat külfetinin davalılar üzerinde olduğuna dair tespitin hukuka aykırı olduğunu, sözleşmenin usulüne uygun düzenlenmediğini, bursluluk listesinin davacı tarafından sunulmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğini, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini, ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalıların çocuklarına verilen özel okul hizmet bedelinin ödenmediği iddiası ile başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen hukuki esaslar gereğince karar verilmesine, bozmanın kapsamı dışında kalan ve usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ise incelenemeyecek olmasına alacak likit olduğundan icra inkar tazminatına hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

10.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.