muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2678, Karar No: 2012/5223, Tarih: 11.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2678 E.  ,  2012/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davada, temyize gelmeyen sanık ...'nin diğer sanık ...’ın yanında işçi olarak çalıştığını, sigortasının yapılacağından nüfus cüzdanının ve ikametgah gibi birkaç belgenin istendiğini, notere gidip sigorta işini oradan halledeceğiz diye kendisinin bir yere oturtulup bazı belgeler imzalatıldığını, cahil olduğu ve inandığı için imzaladığını, faturalardan ve şirketten haberi olmadığına dair savunması sanık ...'ın ise suçlamayı kabul etmediğini, 2002 yılında askerden döndüğünde bir arkadaşının yönlendirmesi üzerine Mersin’de ... isimli kişi ile tanıştığını, kendisini işe alacağını söyleyerek nüfus cüzdanı, fotoğraf ve sabıka kaydı ile ikametgah belgesini istediğini, bu belgeleri hazırlayıp verdiğini, Fevza Temizlik şirketinde işe başlaması için belgeleri verdiğini, daha sonra ...’nın kendisini arayarak işe alamadıklarını söylediğini, vermiş olduğu belgeleri istediğini, muhasebecide olduğunu söylenip iade edilmediğini, hiçbir zaman Sena Hafriyat ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şirketinde çalışmadığını, ...’nın yeğeni ...’yi şirkete mesul müdür yaparak iddianamede yazılı eylemleri işlemiş olduklarını, fatura düzenlemediğini, diğer sanığı da mahkemeler sırasında tanıdığını, şirket kurulması ile bir ilgisi olmadığına ilişkin savunmaları, Ticaret Sicil Memurluğunun şirketin yetkilisinin sanık ... olduğuna ilişkin yazısı, mahkemenin kabulünde de belirttiği üzere dosya içinde mevcut bilirkişi raporunda noterde yapılan hisse devir sözleşmesindeki yazıların sanık ...'a ait olduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın diğer sanık ...'nin suçuna iştirak edip etmediğinin tespiti açısından, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14894, Karar No: 2012/13457, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14894 E.  ,  2012/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalılardan ...’ün maliki, ... Sigorta A.Ş.'nin trafik sigortalısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek sigortalıya ödenen 7.967,00 TL tazminatın 29.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalılarının kusuru ile sınırlı olduğunu belirtip faize itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., olay sırasında araç sürücüsünün kendisi olduğunu belirtip kusura itiraz ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 3.667,00 TL'nin davalı ... Şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalı yönünden ise 29.06.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesinde olay tarihi ile dava tarihi arasında 2 yıllık zamanaşımı süresinin

geçtiğini, davanın zamanaşımı nedeniyle reddini talep etmiş; mahkemece ödeme tarihinden dava tarihine kadar 2 yıllık zamanaşımı süresi geçmediği gerekçesiyle zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiştir.

Yargıtay'ın 17.1.1972 gün ve 1970/2 esas, 1972/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, bu tür rücu davalarında, sigortacının tabi olduğu zamanaşımının, sigorta ettirenin aynı zarar sorumlusu aleyhine açabileceği davanın zamanaşımına tabi ve aynı tarihte başlayacağı kabul edilmiştir. Dolayısıyla sigortacı, sigorta ettiren bakımından işlemeye başlayan zamanaşımı süresinden geriye kalan süre içinde rücu davasını açmak durumunda olup, sigortalısına yapılan ödeme yada ekspertiz raporunun düzenlenmesi ile zamanaşımı kesilmez ve kendisi için yeni baştan işlemeye başlamaz.

Somut olayda, sigorta ettiren ile zarar sorumlusu davalı trafik sigorta şirketi ... Sigorta A. Ş. arasındaki ilişki maddi hasarlı trafik olayına dayandığından, 2918 sayılı KTK'nun 109.maddesi uyarınca zamanaşımı süresi 2 yıl olup, 21.04.2007 olan kaza tarihinden başlar ve 21.04.2009 tarihinde sona erer. Bu durumda dava 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra 11.12.2009 tarihinde açılmış olmasına göre davalı vekilinin zamanaşımı definin kabulü ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/935, Karar No: 2020/815, Tarih: 14.07.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/935 E.  ,  2020/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanmak

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, tebliğ mazbatasında askerde olduğu şerhi düşülerek mernis adresine tebliğ edildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Askeri şahıslara tebligat” başlıklı 14. maddesinde; “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesinde de “Er ve erbaşlara yapılacak tebliğ, kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılır.” hükmüne yer verildiği, bu haliyle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, CMK'nın 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü gereğince suçtan zarar gören ...’un kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu nazara alınarak, yokluğunda verilen hükmün tebliğinin gerektiği, ancak gerekçeli kararın adı geçene tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle gerekçeli kararın katılan ... ve suçtan zarar gören ...’a tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, temyiz vaki olursa da bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesi için esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 14.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17096, Karar No: 2015/2681, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17096 E.  ,  2015/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2805, Karar No: 2013/4857, Tarih: 02.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2805 E.  ,  2013/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından ... aleyhine; ... Tapu Müdürlüğü'nün 27.07.2011 tarih ve 8862 yevmiye numaralı, "taşınmazın, ... lehine 150.000,00 TL bedelle 2. derecede aylık %10 (yıllık % 120,) faizle 1 ay süre ile ipotek edildiğine" ilişkin kesin borç (karz) ipoteğine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatılmıştır. 27.07.2011 tarih ve 8862 yevmiye numaralı ipotek akit tablosu incelendiğinde, ipotek verilen Fabrikalar 1.Kısım 5326 ada 3 parselin tamamı ... ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı olduğu ve anılan şirket adına temsilen ... ipotek akit tablosunu imzaladığı görülmekle, imza sahibi ... ipotek nedeniyle borçlu sıfatı bulunmamaktadır. Bu nedenle icra emrinde borçlu olarak gösterilmesi usulsüzdür.

Bu durumda şikayetçi hakkında icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken anılan şikayet gözardı edilerek şikayetin tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22239, Karar No: 2010/4234, Tarih: 23.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22239 E.  ,  2010/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3948, Karar No: 2012/6964, Tarih: 16.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3948 E.  ,  2012/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hemzemin geçide bariyer yapmakla yükümlü olan davalının, bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini öne sürerek, kendisi tarafından yapılan otomatik bariyer bedili olan 35.097.65 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığa 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur. Davacı ... ise 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde, kamu iktisadi teşebbüslerinin, bu kanun hükmünde kararname ile saklı tutulan hususlar dışında

2012/3948-6944

özel hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. O halde davacı ... 3533 sayılı yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığından, uyuşmazlığın çözümüde mecburi tahkime tabi değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, mecburi tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2265, Karar No: 2018/17908, Tarih: 24.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2265 E.  ,  2018/17908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi-ecrimisil davasının ecrimisil yönünden kısmen kabul, elatmanın önlenmesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.10.2018 ... günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılar vekili Av. ... ve karşı taraftan davacılar vekili Av. ... Göksen Eskimen geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.630,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacılara verilmesine, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 448,00 TL peşin harcın 1.791,00 TL onama harcına mahsubu ile kalan 1.343,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10245, Karar No: 2014/17198, Tarih: 10.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10245 E.  ,  2014/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2014 tarih ve 2013/78-2014/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2010/61583 sayılı ve “...” unsurlu marka başvurusuna, müvekkilinin tanınmış “...” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nun 2013-M-656 sayılı kararıyla reddedildiğini, “...” markasının 1989 yılından beri tescilli olduğunu, dava konusu markanın müvekkil markasıyla benzer ve tescil kapsamı malların da aynı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkil şirketin dünya çapında ayakkabı ve lüks deri ürünler üreten bir firma olduğunu, müvekkilinin 03 ve 09. sınıf mallarda bu markayı uzun yıllar kullandığını, müvekkilinin yenileme süresi geçtiği için hükümden düşen “...” unsurlu markasının bulunduğunu, markaların benzer olmadığını, davacı markasının tanınmış marka olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tescil kapsamları tamamen aynı olsa da, kısa harfli markalarının koruma düzeyinin düşük olduğu da dikkate alınarak, dava konusu markalar arasında bütüncül ve genel intiba yönünden KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırma ihtimali doğuracak ölçüde bir benzerliğin bulunmadığı, davacının delillerinin tanınmışlık kriteri yönünden yeterli olmadığı, başvurunun reddine dair TPE YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve markayı oluşturan işaretlerin tertip tarzı ile esaslı unsurları bakımından bir bütün olarak iltibas tehlikesine yol açacak derece benzer olmadıklarının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9420, Karar No: 2024/2878, Tarih: 01.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9420 E.  ,  2024/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/110 E., 2015/431 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre İlk Derece Mahkemesi hüküm tarihinden sonra 02.01.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/431 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18294, Karar No: 2016/18382, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18294 E.  ,  2016/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16878, Karar No: 2012/26122, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16878 E.  ,  2012/26122 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK vekili avukat ..., Feri Müdahil: 7. Bölge ... Eczacı Odası vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.5.2011 gün ve 139-237 sayılı hükmün Dairemizin 23.2.2012 tarih ve 15430-3774 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.