muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12431, Karar No: 2011/13650, Tarih: 01.12.2011

(M)

KARŞI OY YAZISI

Sayın çoğunluk ile aramazdaki uyuşmazlık tapuda yapılan trampa işlemin gerçekte satış olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Trampa konusu olan taşınmaz paylarının değerleri arasındaki farkın, tek başına işlemin gerçekte satış olduğunu göstermeye yetmeyeceği, muvazaa iddiasında bulunan davacı yanın bu iddiasını başka deliller ile de kanıtlaması gerektiği konusunda kuşku yoktur. Ancak somut olayda, bilirkişi raporuna göre her iki taşınmaz arasındaki değer farkının beş kat seviyesinde yüksek olduğu gözetildiğinde, işlemin muvazaalı olduğu şüphesi artmaktadır. Davalı tanığı ..., dava konusu payı devreden paydaş ...'in taşınmazdaki payını satılığa çıkarttığını ancak, davalının trampa teklifi yapması üzerine, davalıdan alacağı payı daha kolay satacağı düşüncesiyle, trampa talebini kabul ettiğini ve ...'in amacının satış olduğunu bildirdiği dikkate alındığında, işlemin muvazaalı yapıldığı kuşkusu daha da artmaktadır. Öte yandan davalının trampa sebebiyle devrettiği taşınmaz payının, iki aydan daha az bir süre içerisinde (26.11.2009-18.1.2010) aynı değer üzerinden (16.500) dört kez el değiştirerek davalıya dönmüş olması, davalının, 12.1.2010 tarihli ikinci işlemle taşınmaz payını satın alan ... İnş. San.Tic.A.Ş.'nin ortağı ve temsilcisi olarak işlemde yer alması, adı geçen şirket adına 14.1.2010 tarihli temlik işlemi ile ...'na aynı payı devreden davalının en son 18.1.2010 tarihinde yapılan temlik işlemi ile taşınmaz payını ...ndan geri alması manidar olup, bütün bu temlik işlemlerinin davacının önalım hakkını kullanmasını engellemeye dönük olarak gerçekleştirildiği gözden kaçmamaktadır. Bu olgu karşısında somut olaya ilişkin olarak muvazaa iddiasının ayrıca tanık beyanları ile ispata muhtaç olmadığı açıktır. Tüm bu nedenlerle yapılan işlemin gerçekte satış olduğu halde davacının önalım hakkını kullanmasını bertaraf etmek için muvazaalı olarak trampa biçimde gerçekleştirildiği kanaatine vardığımdan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin bozma kararından dönülerek mahkeme kararının onanmasını gerektiğini düşünüyorum. 1.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/1713, Karar No: 2018/7247, Tarih: 21.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1713 E.  ,  2018/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.09.2016 tarih ve 2014/10 Esas-2016/905 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi ... . Hukuk Dairesi’nce verilen 23.01.2017 tarih ve 2017/42-2017/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile ... ve ... A.Ş. arasında ... . Noterliği’nin 19.09.2010 Tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme ile davacının ... ... (... xt) makinesini satın aldığını ve her türlü hasar ve ziyana karşı davalı tarafından sigortalandığını, bütün bakımlarının dava dışı ... Baskı Sis. Ltd. Şti. tarafından düzenli olarak yapıldığını, 01.07.2013 tarihinde arızalandığını, servis yetkilisinin incelemesi sırasında makinenin lazer gücüyle alakalı herhangi bir problem gözlemlenmediğini, optic bedin yenisi ile değiştirilerek arızanın giderildiğini, ödenen servis ve parça bedelinin davalıdan talep edildiğini, lazerin ömürlü parça olduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/1100 D.İş sayılı dosyasından parçanın ömürlü olduğu, ancak ömrünü tamamlamadan arızalandığı, arızalanan parçanın ise ömürlü parça olmadığı, normal kullanım şartlarına göre 7,5 yıl daha ömrünün olabileceği yönünde tespit yapıldığını ileri sürerek makinedeki parçanın kullanım ... önünde bulundurularak davalı tarafından ödenmesi gereken hasar bedelinin tespitiyle dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili, 20.06.2016 tarihli dilekçesiyle dava değerini arttırmış, toplam 40.119,58 TL’nin hasar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tespite dayalı belirsiz alacak davası açılamayacağını, ekspertiz çalışmaları sonucunda hasarlı parçanın dışarıdan bir etkiye maruz kalmadığı, parçanın toplam ömrünün 5.000 – 10.000 saat olduğu, makinenin arızalanan parçasının 8.650 çalışma saatinde olduğunun tespit edildiğini, değişik iş dosyasından yapılan incelemede parça ömrünün yıl olarak değerlendirilmesinin hatalı ve hatta yanıltıcı olduğunu, makinenin 2006 yılında imal edildiğini, davacının 2010 yılında 2. el olarak satın aldığını, arızalanan parçanın ekonomik ömrünün başlangıcı olarak kiralama tarihinin esas alınmasının hatalı olduğunu, hasar sonrası yapılan inceleme neticesinde, elektronik cihaz sigortaları genel şartları 3. madde (j) fıkrasına göre dava konusu parçanın çalışma ömrünü doldurduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Islah talebine karşı davalı vekili zamanaşımı def’inde bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin zamanaşımı def'i 10.09.2016 tarihli ara kararıyla reddedilerek, davacı tarafından finansal kiralama sözleşmesi ile satın alınan baskı ve pozlama makinesinin davalı ... şirketine 01.10.2012 - 01.10.2013 tarihleri arasında elektronik sigorta poliçesiyle sigortalandığı, makinedeki ... ve ... lazer parçasının sigorta poliçesi teminat süresi içerisinde arızalandığı, arızanın poliçe teminatı kapsamında olduğu, bilirkişi raporunda arızalanan cihazın çalışma saatinin 15.000 saat ve kalan saat üzerinden yapılan hesaplamada davacının davalı ... şirketinden 40.119.58 TL hasar bedeli talep edebileceğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, sigorta hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içinde bulunan sigorta poliçesi incelendiğinde, poliçenin davalı şirket tarafından düzenlendiği, sigorta ettirenin davacı, sigortalının ise ... Finansal A.Ş. olduğu görülmektedir.

6102 sayılı ... 1454 maddesine göre sigorta ettiren üçüncü bir kişinin menfaatini, onun adını belirterek veya belirtmeyerek sigorta ettirebilir. Sigorta sözleşmesinden doğan haklar sigortalıya aittir. Sigortalı aksine bir sözleşme yoksa sigorta tazminatının ödenmesini sigortacıdan isteyebilir veya onu dava edebilir.

6102 sayılı ... 1454 maddesine göre sigorta ettiren üçüncü bir kişinin menfaatini, onun adını belirterek veya belirtmeyerek sigorta ettirebilir. Sigorta sözleşmesinden doğan haklar sigortalıya aittir. Sigortalı aksine bir sözleşme yoksa sigorta tazminatının ödenmesini sigortacıdan isteyebilir veya onu dava edebilir.

Taraf sıfatı, dava konusu subjektif hakka ilişkindir. Bir subjektif hakkı dava etme yetkisi, kural olarak o hakkın sahibine aittir. (Aktif husumet) Subjektif hak kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kişi ise, o hakka yükümlü olan kişidir. (Pasif husumet) Bir davanın tarafları, o davada gerçekten taraf sıfatını haiz değil ise, mahkemece, dava konusunun esası hakkında inceleme yapılıp karar verilemez, davanın reddi gerekir. Sıfat yokluğu, bir def’i değil, dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itirazdır. 1086 sayılı HUMK 'ta bir dava şartı olmamakla birlikte, hakim, kendisine sunulan dava malzemesinden bir itiraz sebebinin varlığını öğrenirse, bunu kendiliğinden gözetir. (KURU; Medeni Usul Hukuku, 2017, s.122, 123). 6100 sayılı HMK ‘da da aynı durum korunmuştur.

Bu nedenle, dosya içinde bulunan poliçe ve ekleri incelenerek davacının taraf sıfatı bulunup bulunmadığının belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta hiçbir araştırma ve değerlendirme yapılmadan karar verilmesi re’sen bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8238, Karar No: 2020/1768, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8238 E.  ,  2020/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2016/349 esas 2017/45 karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2017/176-279 sayılı kararının süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, desteklemeli meyve bahçesine dikilmek üzere alınan değişik cins ve miktardaki elma fidelerinin bir kısmının kuruduğunu, kuruma sebebinin çöğür denilen çekirdekten yetişmiş fidanların değil de, ağaç dallarının toprağa gömülüp aşılama yapılmasından elde edilen fidanların satılmasından kaynaklandığını, değişik tarihlerde davalı kuruma müracaat ederek zararının karşılanmasını talep ettiğini ancak bir netice alamadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle 5.000,00 TL olan zararının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, öncelikli olarak davanın usul yönünden reddi gerektiğini, proje kapsamında 28.02.2010 tarihinde talep edilen fidanların davacıya teslim edildiğini, kuruma verilen dilekçeler üzerine ilgili bahçeye gidilerek yapılan kontrol ve tespitler sonucu mevcut hastalağın toprak kökenli olduğunun belirlendiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, öncelikli olarak davanın usul yönünden reddi gerektiğini, proje kapsamında 28.02.2010 tarihinde talep edilen fidanların davacıya teslim edildiğini, kuruma verilen dilekçeler üzerine ilgili bahçeye gidilerek yapılan kontrol ve tespitler sonucu mevcut hastalağın toprak kökenli olduğunun belirlendiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu 11. maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak "Davacı, dava konusu fidanları 2010 yılında alıp diktiğine göre dava tarihinde 6 yaşında olan elma ağaçlarının granny smith ve golden delicious cinsi olup olmadığı, verimlerinin yeterli olup olmadığı, bu 6 yıllık sürede anlaşılması mümkündür. 5553 Sayılı Tohumculuk Kanunu özel kanun niteliğinde olup, eldeki uyuşmazlıklara öncelikle uygulanması gerekir. Bahsedilen yasal düzenlemede geçen süreler hak düşürücü süre niteliğindedir. Bu nedenlerle davanın süresinde açılmadığı" gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar; ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince "... davacının sertifikalı fidanlar ile oluşturduğu meyve bahçesinde fidanlarda hastalıklar meydana geldiği, davalı tarafından düzenlenen raporda tespit edilen hastalıkların ve aşı uyumsuzluğundan kaynaklanan hasarların fidanlarda birkaç yıl içerisinde tamamen kurumaya yol açacağı belirtildikten sonra mücadele yöntemlerine yer verildiği, bu kapsamda bahçede çeşitli çalışmalar yapıldığı, son olarak davalının 28/04/2016 tarihli yazısı ile hastalık belirtilerinin devam ettiğinin bildirilmesi karşısında davacının zararının tam olarak miktarını halen belirleyememiş olduğu, zararın artarak devam ettiği anlaşılmaktadır ... " gerekçesi ile davacının istinaf başvursunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere karar veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; davalı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15101, Karar No: 2010/22406, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15101 E.  ,  2010/22406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20237, Karar No: 2018/2792, Tarih: 14.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20237 E.  ,  2018/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Suçtan zarar gören ve katılma talebin bulunup talebi reddedilen Maliye Hazinesinin CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mera, 4342 sayılı Mera Kanununun "Tanımlar" başlıklı 3.maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera Kanunun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yaralanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla, demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Dosya kapasamında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarında suça konu ahırın tabanının taş üzeri beton olduğunu beyan etmesi, sanığın savunmasında ahırın tabanına beton döktürdüğünü bildirmesi karşısında atılı suçtan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi ;

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18176, Karar No: 2017/165, Tarih: 10.01.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/18176 E.  ,  2017/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2.cümle, 125/1 ve 52/1-2 maddeleri uyarınca 600,00 Türk lirası adli para cezası ve 1.800,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 22/01/2013 tarihli ve 2011/869 esas, 2013/64 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2016 gün ve 333931 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ kayden 15/03/1993 doğumlu olup, suçun işlendiği 01/03/2011 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5377 sayılı Kanun ile değişik 31/3 maddesinde, "Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde onsekiz yıldan yirmidört yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde oniki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların üçte biri indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası oniki yıldan fazla olamaz." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; dosyadaki nüfus kayıt belgesine göre, 15/03/1993 doğumlu olup suçun işlendiği 01/03/2011 tarihinde, 15 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmayan sanığa verilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirilmediği görülmektedir.

Bu itibarla, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nın 31/3. maddesi uygulanmayarak fazla ceza belirlenmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

A- Hakaret ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkında, Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 22/01/2013 tarihli ve 2011/869 E.,- 2013/64 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince kararlardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

1- a-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/2 maddesi uyarınca verilen 90 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 60 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

b- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak, 1.200 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

1- a-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/2 maddesi uyarınca verilen 90 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 60 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

b- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak, 1.200 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

2-a- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan TCK’nın 106/1.2.cümlesi uyarınca verilen 30 gün adli para cezasının, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 20 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

b- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması sonucu, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak, 400 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3- Hüküm fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ilişkin bölümlerin hükümden ÇIKARILMASINA,

4- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanınYüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/01/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2989, Karar No: 2022/13210, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2989 E.  ,  2022/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Çatalca İlçesi, Kaleiçi Mahallesi, 335 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.