muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3633, Karar No: 2023/3519, Tarih: 25.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğünü, mağdurenin görünüş itibariyle yaşı hususunda eksik incelemeyle karar verildiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... ile mağdure ...'ın uzaktan akraba oldukları, İstanbul ilinde aileleri ile birlikte ikamet ettikleri, SSÇ’nin, mağdureyi akrabalarının düğününde görüp, beğenmesi nedeniyle Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinden kendisini eklediği, mağdure ile görüşerek arkadaşlık teklifinde bulunduğu, mağdurenin bu arkadaşlık teklifini kabul ettiği, aralarında gönül ilişkisi olduğu, birlikte gezmeye başladıkları, daha sonra Facebook isimli sitede SSÇ ile mağdurenin fotoğraflarını mağdurenin annesinin öğrenmesi üzerine mağdureye ilişkisini bitirmesi konusunda baskı yaptıkları, mağdure ile SSÇ'nin tanıştıktan iki hafta sonra birlikte sinemaya gittikleri, sinemada öpüştükleri, sinema çıkışında mağdurenin eve geç kalması nedeniyle korkarak SSÇ'nin evine gittiği, daha sonra mağdurenin anne ve babasının da giderek mağdureyi SSÇ'nin evinden aldıkları, bu olaydan sonra ailelerin görüşmelerini istememelerine rağmen mağdure ile SSÇ'nin görüşmeye devam ettikleri, SSÇ'nin evde kimse olmadığı bir günde mağdurenin evine gittiği ve mağdure ile birlikte öpüştükleri, olay tarihinde mağdurenin okula gitmek için evden çıktığı, SSÇ ile buluşarak okula gitmediği, SSÇ ile birlikte kahvaltı yaptıkları, bu sırada mağdurenin okulda olmadığını öğrenen mağdurenin annesinin SSÇ'yi arayarak mağdureyi sorduğu, SSÇ'nin birlikte olduklarını söylemesi üzerine yanına gelmelerini istediği ancak o gün mağdurenin annesi ile buluşmadıkları, daha sonra birlikte gezerek geceyi İstanbul'da geçirdikleri, 31.10.2013 günü Abana'ya gitmeyi kararlaştırdıkları, Kastamonu'ya otobüs bulamamaları nedeniyle Ankara üzerinden otobüse binerek Kastamonu'ya ve daha sonra Abana ilçesine geldikleri ve kendilerini arkadaş olarak tanıtarak Abana'da bulunan temyiz kapsamı dışındaki sanık ...'in oteline gittikleri, burada birlikte kendi rızaları ile ilişkiye girdikleri şeklinde olayın kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sırasında on beş on sekiz yaş aralığında olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sırasında on beş on sekiz yaş aralığında olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2013/113 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2009/17012, Karar No: 2010/2890, Tarih: 25.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17012 E.  ,  2010/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2022, Karar No: 2025/3698, Tarih: 22.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2022 E.  ,  2025/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/805 E., 2024/2667 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/498 E., 2024/75 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çalıştığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik'te (Yönetmelik) belirtilen değerlerin üzerinde gürültü ölçüldüğünü ve 8,5 saat çalışan davacının buna göre günde 7,5 saat çalıştırılmayı ve buna bağlı haklarının ödenmesini beklerken, yeni bir ölçüm yapılacağı söylenerek uygulamaya devam edildiğini, toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine rağmen kısa çalışma primi ödenmediğini, ayrıca günlük 8,5 saat çalıştırıldığı ve ara dinlenmesi hariç günde 0,5 saat fazla çalışma yaptığı hâlde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işyerinde Yönetmelik hükümleri dışındaki işler için haftanın beş günü, günde 8,5 saat olmak üzere 42,5 saat çalışma yapıldığını ve 45 saat üzerinden ücretinin ödendiğini, ölçümlerin usulüne uygun bir şekilde yapıldığını, davacının 7,5 saat çalıştırılmasının maddi koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan keşif neticesinde davacının Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği tespit edildiğinden toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre %14 kısa çalışma priminden yararlandırılması gerektiği, puantaj kayıtlarının incelenmesinde ise davacı işçinin çalışmasının haftalık 45 saati aşmasa da günlük 7,5 saat sınırını aşan sürenin Yönetmelik ve toplu iş sözleşmesi gereği fazla çalışma niteliğinde olduğu, yarım saat ara dinlenmesi ile 8,5 saat çalışılan günler için davacı yönünden 8 saat 7,5 saat = 0,5 saat fazla çalışma hesabı yapılması gerektiği, fazla çalışmalar için prim ödenemeyeceğinden %14 kısa çalışma priminin 7,5 saat ve daha az çalışılan süreler için hesaplandığı ve %15 oranında verimliliği teşvik primi ödendiğinden mükerrer olmaması için yapılan hesaplamadan tenzil edildiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif ve sonrasında verilen heyet raporundan dava konusu edilen işin günde azami 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamında olduğunun anlaşıldığı, bu bağlamda İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. İşyerlerinin 7,5 saatlik çalışma kapsamına alınmasının, bağımsız denetim kurumlarının periyodik ölçümleriyle belirlendiğini, bilirkişi heyetinin keşif tarihindeki ölçümleriyle geçmişteki ölçümlerin hatalı olduğu değil keşif tarihinde önceki koşulların değişmiş olduğunun ispatının mümkün olduğunu,

2. İlgili ölçümler belirli periyodlarla tekrarlanarak anlık sapmalara göre değil ortalama değerler belirlenmek suretiyle maddi hakikate göre sonuçlandırılması gerektiğini,

3. Bilirkişi raporunda, önceki ölçümlerle teknik ve bilimsel bakımdan eşdeğer düzeyde tekrarlanarak sağlaması yapılmış veriler bulunmadığını,

4. Cevap dilekçesi ve istinaf başvuruna dilekçesinde ileri sürülen itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

3. Bilirkişi raporunda, önceki ölçümlerle teknik ve bilimsel bakımdan eşdeğer düzeyde tekrarlanarak sağlaması yapılmış veriler bulunmadığını,

4. Cevap dilekçesi ve istinaf başvuruna dilekçesinde ileri sürülen itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine ve kısa çalışma prim alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda davacının çalışması sürecinde elektronikçi olarak lehimleme işleri yaptığının tespit edildiği, lehimin metal parçaların tutturulması işlemlerinde kullanılan kalay ve kurşun alaşımlarının genel adı olduğu, lehimlemenin ise iki veya daha fazla metalin birleştirilmesi işlemi olduğu, lehimleme işlemi yapılırken, lehim çubuğu yüksek sıcaklıkta eritilerek birleştirme veya kaynak yapıldığı, iletken bir alaşım olan lehimin gözler, burun veya solunum yollarında, ciltte tahrişe veya yanmaya sebep olabileceği, kurşunun 350 derecede dumanlara eklenerek buharlaşmaya başlaması nedeni ile buharı solumanın zararlı olup zehirleyici ve kanserojen sonuçların ortaya çıkabileceği, yapılan değerlendirmelere göre davacının 67-C fabrika müdürlüğünde, elektronikçi olarak yaptığı işlerinin, aynı zamanda Yönetmelik'in 4. maddesinde bahsi geçen hususlardan olması sebebiyle, davacının yaptığı işinin anılan Yönetmelik kapsamında yer aldığının düşünüldüğü, ayrıca, tehlikeli olabilecek sınırda kurşun-kalay ve diğer kimyasal ve metallere maruz kalıp kalmadığının tespiti ile ilgili olarak yapılan keşif sonucunda işyerinde yapılan çalışmalar değerlendirildiğinde, tamir gerektiren elektronik kartlar, sarılan motor bobinlerin sayısı ve yanan motorların büyüklüğü dikkate alındığında maruz kalınan kurşun kalay ve diğer kimyasal metallerin tehlike sınırının altında olduğu kanaatine varıldığı yönünde değerlendirmelerde bulunulmuştur.

Bilirkişi heyet raporunda davacının elektronikçi olarak lehim işi yaptığı belirtilmekle yetinilmiş olup davacının yaptığı fiilî işe ilişkin herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle davacının aktif olarak süreklilik arz edecek şekilde kalay ve kurşuna maruz kalıp kalmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece makine mühendisi, elektrik mühendisi, iç hastalıkları uzmanı ve iş güvenliği uzmanından oluşacak bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılmak suretiyle, davacının çalışmakta olduğu 67-C fabrika müdürlüğünde elektronikçi sıfatını haiz işçilerin bizzat yaptıkları fiilî işler belirlenerek (örneğin montaj ve bakım onarım işlemi mi, kart onarım atölyesinde aktif olarak sürekli çalışma mı, sevk ve idare mi), davacının fiilen yaptığı işin lehim işlemi yoğunluğunda gerçekleşen işlerden olup olmadığı, maruziyet oranı ile süreklilik arz edip etmediği hususlarının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre karar verilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18566, Karar No: 2016/12666, Tarih: 29.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18566 E.  ,  2016/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun ağırlığının davacı-davalı kadında olduğu belirlenerek, davacı-davalı kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında kadının ailesini eve almadığı, kadının ailesine "kızınızı da alın gidin" dediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davacı-davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Öyleyse davacı-davalı kadının davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Düğünde kadına takılan ziynetler, bağış hükmündedir ve kadının kişisel malıdır. Ziynetlerin, geri istenmemek üzere verildiği iddia ve ispat edilmedikçe bunları alan, iade etmekle yükümlüdür. Davacı-davalı kadın, dava dilekçesi ile; düğünde takılan yedi adet bilezik, altı adet gramise, iki adet yarımlık ve bir adet set takımının düğünden hemen sonra eşi tarafından elinden alındığını, iade etmediğini belirterek aynen olmadığı takdirde bedelini talep etmiştir. Davalı-davacı erkek de cevap dilekçesinde bu altınların düğün masrafı ve müşterek hanede bulunan eşyaların bedeli için harcandığını belirtmiştir. Dinlenen bir kısım kadın tanıkları kadının baba evine döndüğünde üzerinde çeyrekli kolyesi ve set takımının olduğunu ifade etmişlerdir. O halde, ziynetlerin geri istenmemek üzere verildiği iddia ve ispat edilmediğine göre, davacı-davalı kadın tarafından talep edilen set takımı haricindeki ziynet eşyalarına ilişkin davasının kabulü gerekirken, yetersiz gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 1. bentteki bozma sebebine göre davalı-davacı tarafından açılan karşı boşanma davasıyla ilgili yeniden hüküm kurulması zorunlu olduğundan davacı-karşı davalı kadının bu yöne ve boşanmanın fer'ilerine ilişkin temyiz itirazları ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2016 (Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1818, Karar No: 2015/3073, Tarih: 12.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1818 E.  ,  2015/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

1-a- Sanıklar ..., ..., ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 28.11.2007 tarihinde verilen zamanaşımı nedeni ile düşme kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği görülmekle, sanıklar hakkında bu suçtan

11.02.1014 tarihinde yeniden kurulan düşme hükmü hukuki değerden yoksun kabul edilmiş,

b- Sanık ... hakkında mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanık hakklnda .. ve ..er'i faili belli olmayacak şekilde öldürme suçlarından kurulan hükümler ile içtima ettirilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, 765 sayılı TCK'nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre infaz aşamasında her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğünden.

C- Sanık ... hakkında mağdurlar .. ve ..; sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ...; sanık ... hakkında mağdur .. yönelik faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde 765 sayılı TCK'nun 448. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, suçun tam teşebbüs aşamasında kalması nedeni ile aynı Yasanın 62. maddesi ile indirim yapıldıktan sonra 463. madde ile indirim yapılması yerine, TCK'nun 463. maddesinin uygulanmasından sonra 62. madde uygulanarak cezadan indirim yapılması, sonuca etkili görülmediğinden,

d- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında .. kasten öldürme suçundan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nun 81. maddesi ile müebbet hapis cezası olarak belirlenmesinden sonra, haksız tahrik uygulaması srasında aynı Yasanın 29. maddesi ile 12 ila 18 yıl aralığından hapis cezası belirlenmesi yerine 765 sayılı TCK'nun 51. maddesi ile 9 yıl hapis cezası belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

2-A- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdurlar .. ve .. faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüs; sanıklar ... ve ...'in M..faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, mağdurlar ...’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ...'nun ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüs; sanık ...'nun ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, mağdur faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüs; sanıklar ..., ... ve ...'in ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme; sanık ... ..’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme; ve suça sürüklenen çocuk ...'nun Deniz’i kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sübuta vesaireye; sanık ... ve ... müdafiilerinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, sübuta vesaireye; sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin sübuta vesaireye; sanık ... müdafiilerinin sübuta lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar ... ve ... hakkında ...faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ...i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ...'yi faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında Deniz’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlerde 765 sayılı TCK.nun 20 ve 31. maddeleri uyarınca 3 yıl süreyle kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi gerekirken müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi; sanık ... hakkında mağdurlar Şirin ve Emin’i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ... ve ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ...'i faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ...yi faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme, sanık ... hakkında ... faili belli olmayacak şekilde kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik nedeni ile indirim yapılırken 765. sayılı TCK’nun 51. maddesinin ilgili bendine yer verilmemesi, hürriyeti bağlayıcı cezaların içtiması sırasında sonuç cezaların sanıklar ... ve ... için 20 yıl 62 ay 4 gün yerine 20 yıl 59 ay 94 gün; sanık ... için 32 yıl 42 ay 20 gün yerine 32 yıl 40 ay 80 gün; sanıklar ..., ... ve ... için 16 yıl 21 ay 10 gün yerine 16 yıl 20 ay 20 gün olarak belirlenmesi; suça sürüklenen çocuk Asım hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde temel cezanın 5237 sayılı TCK'nun 81. maddesine göre belirlendiği halde haksız tahrik indirimi sırasında uygulama maddesinin TCK'nun 29. maddesi yerine 765 sayılı TCK'nun 51. maddesi olarak gösterilmesi; sanık ... hakkında mağdur ... kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması sırasında velayet ve vesayet yetkileri yönünden kendi alt soyu ile diğer kişiler yönünden bir

ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;