muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5683, Karar No: 2021/6136, Tarih: 02.12.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5683 E.  ,  2021/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 23/09/2020 tarihli ve 2019/35240 soruşturma, 2020/1251 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/01/2021 tarihli ve 2021/137 soruşturma, 2021/17 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa da suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2021 tarihli ve 2021/3697 soruşturma, 2021/423 sayılı yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2021 tarihli ve 2021/97 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesini müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 07/01/2021 tarihli yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı sonrasında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/01/2021 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uyuşmazlığın esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/04/2021 gün ve 94660652-105-51-6013-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/02/2021 tarihli ve 2021/97 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3076, Karar No: 2012/17519, Tarih: 11.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3076 E.  ,  2012/17519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2024/1070, Karar No: 2025/3240, Tarih: 25.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/1070 E.  ,  2025/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/491 E., 2023/3055 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.09.2023 tarihli ve 2023/491 Esas, 2023/3055 Karar sayılı ek karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutuklama nedeniyle 1.000.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 32.670,16 TL maddi ve 132.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin 22.09.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ek kararı ile kararın davalı yönünden kesin nitelikte olduğu, temyiz isteminin temyiz sınırı ve davalının temyiz hakkı doğmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; 6100 sayılı HMK hükümleri gereği manevi tazminat miktarına bakılmaksızın kararların temyiz edilebildiği, ek kararın hukuka ve kanuna aykırı olduğu, davacı hakkında hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/356 Esas – 2020/262 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan 25.04.2016 - 29.03.2018 tarihleri arasında 703 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.03.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17535, Karar No: 2014/16394, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17535 E.  ,  2014/16394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş olan 03.03.2014 havale tarihli beyan dilekçesi taranmamış, bu sebeple elektronik ortamda görüntülenememiştir.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2014/15682, Karar No: 2014/20915, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15682 E.  ,  2014/20915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2010/965-2012/155

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve sigorta primine esas kazançların aylık 1.750.00 TL olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalılara ait işyerinde 24.10.2008 - 2.12.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak geçen sigortalı çalışmalarının tespiti ile sigorta primine esas kazançların aylık 1.750,00-TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,

Mehmet ve Nuran 'den olma, 25/08/1979 Ordu doğumlu, ... TC. Kimlik Numaralı, ... sigorta sicil numaralı, davacı L. K.'ın davalı işveren, E. M. Ltd.Şti 'ne ait .. numaralı işyerinde 24/10/2008-08/07/2009 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak 256 gün çalıştığı, 155 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 101 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediği, 2009/7.ayda 466,51 TL prime esas kazancının kuruma eksik bildirildiği,

Asıl işveren A. Kimya San.A.Ş ye ait .. sicil sayılı işyerinde alt işveren olarak iş alan E. M. Ltd.Şti nezdinde 09/07/2009 - 30/09/2009 tarihleri arasında 84 gün çalıştığı , 84 günlük çalışmasının tümünün kuruma bildirildiği, 2009/8.ayda 1.105,32 TL ,2009/9.ayda 1.264,33 TL prime esas kazancın kuruma eksik bildirildiği,

İşveren M. Çelik Ltd.Şti ne ait 1096139,35 nolu işyerinde 01/10/2009 - 02/12/2010 tarihleri arasında 422 gün çalıştığı , 391 günlük çalışmasının kuruma bildirildiği 31 günlük çalışmasının kuruma bildirilmediği, 2009/10.ayda 1.749,43 TL , 2009/11.ayda 1.749,43 TL, 2009/12.ayda 1.749,43 TL , 2010/1.ayda 1.713,43 TL, 2010/2.ayda 1.713,43 TL, 2010/3.ayda 1.713,43 TL, 2010/4.ayda 1.713,43 TL, 2010/5.ayda 1.713,43 TL, 2010/6.ayda 1.713,43, 2010/7.ayda 1.681,93 TL , 2010/8.ayda 2.112,88 TL, 2010/9.ayda 2.036,83 TL, 2010/10.ayda 1.681,93 TL, 2010/11.ayda 1.681,93 TL ve 2010/12.ayda 112,13 TL prime esas kazancının kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, sair taleplerin reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 24/10/2008-19/12/2008 ve 01/04/2009-08/07/2009 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden E. M. Çelik Kons ve İnş San ve Tic Ltd Şti ünvanlı ve .. sicil numaralı işyerinden, 09/07/2009-14/08/2009 ve 15/08/2009-30/09/2009 tarihleri arasında asgari ücretin bir miktar üzerinde bir ücretten A. Kimya San Tic A.Ş. ünvanlı ve 1315836 sicil numaralı işyerinden, 01/10/2009-13/08/2010 ve 15/09/2010-02/12/2010 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden M. Çelik Kons İnş ve Teks San Ltd Şti ünvanlı ve 1096139 sicil numaralı işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, dönem ve ücret bordrolarının bulunduğu, tanık beyanlarının alındığı, E. M. Mak Çelik Konstrüksiyon Ltd Şti'nin anteti bulunan ve şirketin kaşesi basılarak M. B. tarafından imzalanan 16/07/2009 tarihli belgede davacının 1.750 TL maaşla şirket bünyesinde çalıştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hizmet tespiti yönünden verilen karar yerinde ise de tanık beyanları ve özel amaçla düzenlenmiş olan ücret belgesi esas alınmak sureti ile davacının ücretinin tespitinin yapılması yrinde değildir.

Ücret tespiti yönünden açılan davada E. M. Mak Çelik Konstrüksiyon Ltd Şti'nin anteti bulunan ve şirketin kaşesi basılarak M.B. tarafından imzalanan 16/07/2009 tarihli belge özel amaçla düzenlenmiş olup ücretin ispatına yönelik geçerli bir belge değildir. Davacının Kuruma bildirilen ücretlerden daha yüksek ücretle çalıştığını imzalı ücret bordroları veya başka yazılı delillerle ispatlaması gerekmektedir.

Bu nedenle, davacının Kuruma bildirilenden daha yüksek ücret aldığı iddiasını yazılı deleller ile ispat edememesi durumunda Kuruma bildirilen ücretlerin aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu göz önünde bulundurulmadan sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; hüküm fıkrasında davacının ücretinin tespitine yönelik hüküm kurulmasına rağmen gerekçede davacının Kuruma bildirilen ücretlerle hizmetinin tespitine karar verilerek hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılması ve hüküm fıkrasının 4. bendinde yargılama giderleri paylaştırılmadan hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5196, Karar No: 2010/1287, Tarih: 15.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5196 E.  ,  2010/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/02/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir.

2009/5196-2010/1287

Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Davalı, 27/08/2007 günlü dilekçe ile Cumhuriyet Savcılığına başvurarak, köy muhtarı olduğunu, kendisi hakkında çok sayıda asılsız şikayet dilekçeleri verilerek rahatsız edildiğini, kuşkulandığı ...’in bu dilekçeleri verip vermediğinin araştırılmasını istemiştir. Davacı, suçlamayı kabul etmemiştir. Davalı hakkında verilen şikayet dilekçeleri altında imzası olan kişilerin gerçekte bu dilekçeleri yazmadıkları, bilgileri dışında isim ve sahte imza ile düzenlendiği belirlenmiştir.

Davalı hakkındaki sahte imzalı dilekçelerde belirtilen suçlamalar, daha önce davacıya ait evin çevresinde yapılacak kadastro ölçüm çalışması nedeniyle davacı ile davalı arasında yaşanan olaylarla bağlantılıdır. Davalı tarafından, evinin çevresindeki ölçümlere karşı çıkan davacının, davalı ve kadastro ekibine karşı koyduğu savunulmuştur. Dava konusu şikayet dilekçesinde kadastro ve köy yolu güzergahı ile ilgili olaylardan bahsedildiği için ve bu konuda başka karşı çıkan olmadığından davalının bazı emarelere dayanarak konunun araştırılmasını istemiş olması yasal şikayet hakkı kapsamındadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2949, Karar No: 2023/4513, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2949 E.  ,  2023/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/171 E., 2022/576 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP