muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4745, Karar No: 2014/11833, Tarih: 15.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4745 E.  ,  2014/11833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ....95 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden yükletilmesine, ....09.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Sayın çoğunluğun; yerel mahkeme kararının “ONANMASINA” ilişkin kararına karşı, karşı oyumun gerekçeleri aşağıda sunulmuştur.

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; 04/01/1949 doğumlu olan, 31/03/2004 tarihinden beri .... kalan ve (...) ayda bir ....166,36 TL emekli maaşı alan (bu maaşında tamamını nafaka alacaklısı adına davacı kurum kullanmaktadır) ... .... adına açılan yardım nafakası davasında, kız kardeşi olan ...... ... aleyhine yardım nafakasına hükmedilip hükmedilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Nafaka alacaklısı ... ... ... 31/04/2004 tarihinden beri davacının resmî idaresinde olan Darülacezede kalmaktadır. Nafaka alacaklısının (...) ayda bir alınan ....166,36 TL emekli maaşı vardır ve bu maaşın tamamını (nafaka alacaklısının ihtiyaçları için) davacı kurum kullanmaktadır.

Herşeyden önce; Türk Medenî Kanununun 364. maddesine göre “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Kardeşlerin nafaka yükümlülükleri, refah içinde bulunmalarına bağlıdır.” Kanunun bu açık hükmü karşısında nafaka yükümlüsü olan davalının refah içinde olup olmadığı dahi mahkemece araştırılmamıştır.

Bundan ayrı olarak; Anayasanın ....maddesine göre (Devletin temel amaç ve görevleri başlıklı); Devletin temel amaç ve görevleri, Türk milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal ... devleti ve ... ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddî ve manevî varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmaktır.

60. maddesine göre; Herkes, sosyal güvenlik hakkına sahiptir.

Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar.

60. maddesine göre; Herkes, sosyal güvenlik hakkına sahiptir.

Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar.

61.maddesine göre (Sosyal güvenlik bakımından özel olarak korunması gerekenler başlıklı) Devlet, harp ve vazife şehitlerinin dul ve yetimleriyle, malûl ve gazileri korur ve toplumda kendilerine yaraşır bir hayat seviyesi sağlar. Devlet, sakatların korunmalarını ve toplum hayatına intibaklarını sağlayıcı tedbirleri alır. Yaşlılar; Devletçe korunur. Yaşlılara Devlet yardımı ve sağlanacak diğer haklar ve kolaylıklar kanunla düzenlenir. Devlet, korunmaya muhtaç çocukların topluma kazandırılması için her türlü tedbiri alır. Bu amaçlarla gerekli teşkilat ve tesisleri kurar veya kurdurur.

Hükümleri yer almaktadır.

Anayasanın zikredilen maddelerine göre; bakıma muhtaç nafaka alacaklısı yaşı gereği her yönden devletin koruması altındadır. Yaşlıların korunması için devletin bakım tesislerini kuracağı veya kurduracağı açık bir şekilde en üst ... normu olan Anayasa ile düzenlenmiştir. Kaldı ki; nafaka alacaklısının asgari ücret düzeyinin çok çok üstünde birde emekli maaş geliri mevcuttur. Nafaka alacaklısının emekli maaşı günde sekiz saat çalışarak asgari ücret alan ve ev geçindiren milyonlarca kişinin gelirinin çok çok üstündedir. Anayasa ve meri mevzuat gereği bedelsiz yapılması gereken bakım hizmetinin nafaka alacaklısının asgari ücretin üzerinde bir geliri olması ve bu gelirinde tamamının bakım karşılığı davacı kurum tarafından kullanılmasına rağmen davalıdan yardım nafakası talep edilmesinin yasa, hakkaniyet, hak ve nesafet ölçülerine aykırı olduğu kanâatinde olduğumdan davanın esastan reddedilmesi gerekirdi.

Kaldı ki; Türk Medenî kanunundaki açık düzenleme karşısında, mahkemece davalının refah içinde yaşayıp yaşamadığı dahi araştırılıp dosyaya yansıtılmamıştır.

Arzettiğim nedenlerle usul ve yasaya uygun olmayan kararın bozulması gerektiği kanâatinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun “onama” görüşüne katılamıyorum. ....09.2014
Yargıtay — Esas No: 2010/5474, Karar No: 2011/996, Tarih: 24.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5474 E.  ,  2011/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali, Tescil ve Tazminat

... ve ... ile ... aralarındaki tapu iptali, tescil ve tazminat davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Mihalıççık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.12.2009 gün ve 15/173 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde ada ve parsel numarası yazılı 7 parça taşınmazın ortak miras bırakandan kaldığını, taksim edilmediğini, taşınmazlar üzerinde miras payı bulunduğunu, dava konusu 149 ada 20 ve 21 parselin 3. kişiye devredildiğini açıklayarak tapu kayıtlarının iptaliyle payları oranında mirasçılar adına tapuya tesciline, devredilen taşınmazlar yönünden paylarına düşen 3.000 TL tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın yersiz açıldığını, mirasçılar arasında yapılan taksim sonunda taşınmazların kendisine düştüğünü açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, önceki kararda hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından temyizi üzerine; Dairece, hak düşürücü sürenin geçmediği taraf delilleri toplanarak elde edilen sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozma sevk edilmiş, mahkemece bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne, dava konusu 5 parça taşınmazın tapu kayıtlarının iptaliyle mirasçılık belgesindeki payları oranında Hüseyin ve Safiye Gök mirasçıları adına tapuya tesciline, devredilen taşınmazlar bakımından davacılar payına isabet eden 640.00’ar TL tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; mirasçılar arasındaki paya yönelik iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, dava konusu parsellerin 01.05.1991 tarihinde ölen ortak miras bırakan Hüseyin Gök ile 12.08.1958 tarihinde ölen Safiye Gök’ten kaldığı, terekenin taksim edilmediği, davacıların taşınmazlar üzerinde miras payı bulunduğu ve 149 ada 20 parsel ile aynı ada 21 parselin 3.kişiye devredildiği hususunda duraksama bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlardan 149 ada 20 ile 21 parseller dava dışı kişilere devredildiğine ve mahkemece, taşınmazın değeri belirlenerek davacılar payına düşen miktarlarda tazminata hükmedildiğine göre 149 ada 20 ve 21 parseller üzerinden belirlenen tazminata ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davalının diğer parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacılar Ümmiye ve ... vekili, taşınmazların ortak miras bırakandan kaldığını belirtmek suretiyle tüm mirasçılar adına iptal ve tescile karar verilmesini istemiş ise de esasen dava mirasçılar arasında açılıp yürüyen bir dava niteliğindedir. Bu nedenle davada yer almayan ve bağımsız istekte bulunmayan diğer mirasçılar bakımından iptal ve tescile karar verilme olanağı bulunmamaktadır. O halde; mahkemece taleple bağlılık ilkesi uyarınca davacıların miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmekle yetinilmesi gerekirken HUMK.nun 74. maddesi hükmünün ihlali ile davada taraf durumunu almayan mirasçılar yönünden de iptal ve tescile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7595, Karar No: 2023/7809, Tarih: 27.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7595 E.  ,  2023/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 22.06.2023 tarih ve 2023/930 E. - 2023/1100 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ :

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 22.06.2023 tarih ve 2023/930 E. - 2023/1100 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Kahramankazan İcra Hukuk Mahkemesinin 21.12.2022 tarih ve 2022/33 E.- 2022/174 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci bendinde yer alan “%10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/18271, Karar No: 2014/9319, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18271 E.  ,  2014/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde yaşı büyük olması nedeniyle dosyası ayrılan sanık ... ile birlikte ... İlköğretim okuluna hırsızlık amacıyla gittikleri ve okulun 2. katındaki 4/A sınıfının penceresini zorladıkları, açamayınca camı kırarak içeriye girdikleri ve 4/A sınıfındaki bilgisayarın kasasını alarak olay yerinden ayrıldıkları, suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk ve şikayetçi beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuğun polis ekipleri tarafından yakalandığında üzerinde bulunan suça konu bilgisayar kasasının muhafaza altına alınmış olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun pişmanlık

göstermek suretiyle iadeyi sağladığının söylenemeyecek olması karşısında, tebliğnamedeki 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15541, Karar No: 2010/247, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15541 E.  ,  2010/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6917, Karar No: 2016/9681, Tarih: 22.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6917 E.  ,  2016/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

VEK.AV. ...

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; yoksulluk nafakası alacaklısı davalının babasından dolayı maaş almaya başladığını, elde ettiği gelirin nafaka borçlusu davacıdan daha fazla olduğunu ileri sürerek boşanma kararı ile birlikte hükmedilen 350 TL yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalıya 15/02/2015 tarihinden itibaren vefat eden babasından dolayı toplam 1.079,00 TL maaş bağlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK. 27.maddesinde hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş olup, bu hak Anayasanın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu hak çoğunlukla “İddia ve Savunma Hakkı” olarak bilinmektedir. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi kural olarak mümkün değildir. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahiptirler. Her iki taraf da bu haktan eşit şekilde yararlanırlar. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, hangi maddi ve hukuki sebeplerle karar verdiklerini gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Açıklanan madde hükmü uyarınca; yargılamanın sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi için öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilerek duruşmaya çağrılması, diğer bir anlatımla taraf teşkilinin sağlanması gerekir. Bu da çıkarılacak davetiyenin Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümlerine uygun olarak tebliği ile mümkündür.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle “tebligat”, “adil yargılanma” ve “hukuki dinlenilme hakkı” kavramları üzerinde durulmasında yarar vardır:

./..

-2-

Hemen belirtmelidir ki, yetkili makamlar tarafından bir takım hukukî işlemlerin, bunların hukukî sonuçlarından etkilenmeleri amaçlanan kimselere kanuna uygun şekilde bildirimi ve bu bildirimin de usulüne uygun şekilde yapıldığının belgelenmesi olarak tanımlanan tebligat, Anayasa ile güvence altına alınan iddia ve savunma hakkının, daha da özelde hukukî dinlenilme hakkının tam olarak kullanılması ve bu suretle adil bir yargılamanın yapılmasını sağlayan çok önemli bir araçtır.