muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12539, Karar No: 2023/4461, Tarih: 22.06.2023

Davalı alacaklı vekilince borçlu ... yönünden davanın kabulüne ilişkin karar verildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu, taraflara tebliğ edilen tebligatın açıklama kısmında bilirkişi ücretinin yatırılacağından hiç bahsedilmediğini, bu konuda herhangi bir ihtar ya da şerh bulunmadığını, ayrıca kendilerine tensip tutanağı ile birlikte bilirkişi ücreti yatırmak üzere süre verilmiş ise de bilirkişi ücretinin bu süre içerisinde yatırılmamasının dosyanın gecikmesine neden olmadığını belirterek kararın kaldırılması ve davanın reddi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile düzenlenen ödeme emrinde İcra Müdürlüğünün banka hesap numarasının bulunduğu, ödeme emrinde alacaklının T.C. kimlik numarası ve adresinin olmamasının ödeme emrinin iptalini gerektirmediği, ayrıca dosyada bulunan vekaletnamede alacaklının adres ve kimlik numarasının bulunduğu, davacı ...'nın takibe konu senetteki imzaya açıkça itiraz etmediği, borcun ödendiğine yönelik bir iddiada bulunmadığı, takibe konu senet aslının kasaya alındığı, senedin kambiyo vasfında olduğu bu nedenle davacı ... yönünden davanın reddedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer davacı ...'nın takibe konu senetteki imzaya itiraz ettiği, ispat külfeti kendisinde olan davalı tarafın usulüne uygun ihtarata rağmen bilirkişi ücreti yatırmadığı, İİK 170. maddesi kapsamında davacı takip borçlusu ... yönünden davanın kabul edilerek takibin durdurulmasına karar verilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekilince, istinaf dilekçesindeki iddialarla kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya ve borca itiraz ile İİK'nın 58. maddesi uyarınca yapılan şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 58, 169, 170 ve HMK'nın 114, 120. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12979, Karar No: 2013/15235, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12979 E.  ,  2013/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Davacı alacaklı, davalı borçlu hakkında başlattığı 10.08.2011 tarihli tahliye istekli icra takibinde, 01.11.2007 tarihinden takip tarihine kadar ödenmeyen kira bedelleri ile sözleşmedeki muacceliyet koşulu gereğince dönem sonuna kadar olan kira bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı – borçlu kira bedellerinin ödendiğini belirterek borca ve faize itiraz etmiştir. Mahkemece, kiracının tacir olmadığı gerekçesiyle muacceliyet şartının geçersiz olduğundan bahisle takip tarihi itibariyle muaccel kira alacağı ve işlemiş yasal faizi yönünden itirazın kısmen kaldırılmasına , kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku

tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 4. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu hususların değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalı kiracının tacir olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca bir harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37913, Karar No: 2017/9310, Tarih: 20.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/37913 E.  ,  2017/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık hakkında ...'ı (Atlas) tehdit eyleminden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre gerekçeli karar başlığında suç tarihi eksik gösterilmiş ise de, bu maddi yanılgının yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede:

1-Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak;

Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiği Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak,“TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması” biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit, katılan ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyize gelince;

2-Sanık hakkında katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit, katılan ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyize gelince;

a-Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanık ...'ın katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit suçları açısından hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede katılan ...'a yönelik hakaret suçundan dolayı kamu davası açılmadığı halde, katılan ...'a yönelik hakaret suçundan dolayı hüküm kurulması,

c- Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, 21/01/2009 günü saat 22,00 sıralarında katılanlar ... (ATlas) ve ...'ın birlikte oturdukları eve geldiği, kapının zilini çaldığı, katılan ...'ın kapıyı açtığı, ...'ı iteleyerek eve girdiği, ertesi günü olan 22/01/2009 günü saat 23,30 sıralarında sanığın aynı eve tekrar geldiği, kapının zilini çaldığı, ...'ın kapıyı açtığı, sanığı uzaklaştırdığı, bir süre sonra sanığın panjurlara vurarak içeriye girmeye çalıştığının anlaşılması karşısında, CK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince ayrı ayrı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak, sanık ...'ın katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit suçları açısından başka yönleri incelenmeksizin, katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit, katılan ...'a yönelik hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/945, Karar No: 2011/3248, Tarih: 10.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/945 E.  ,  2011/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma sahası içerisinde kalan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davada yöntemine uygun biçimde taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir.

Davacı tarafın 161 ve 163 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhdesatların miras bırakanı ... tarafından meydana getirildiğini öne sürerek görülen davayı açtığı anlaşılmaktadır. Adı geçen miras bırakanın terekesinin elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu gözetildiğinde, davanın niteliğine göre mirasçılardan birisinin miras ortaklığı adına tek başına açmış olduğu davanın yürütülmesi ve sonuçlandırılması için dışarıda kalan mirasçıların açılmış bulunan davaya katılmalarının sağlanması veya yöntemine uygun biçimde olurlarının alınması ya da TMK.nun 640.maddesi uyarınca miras ortaklığına temsilci tayini suretiyle dava yürütülmesi zorunludur. Ne var ki davacı tarafın mirasbırakanı ...’ün mirasçılık belgesi dosya içerisinde bulunmadığından davada taraf koşulunun oluşup oluşmadığı anlaşılamamaktadır.

Öte yandan; dava konusu muhdesatların üzerinde yer aldığı 161 parsel sayılı taşınmazın ... Aygün, 163 parsel sayılı taşınmazın ise ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Adı geçen tapu maliklerinin sağ iseler nüfus kayıtları ölmüş iseler mirasçılık balgeleri dosya içerisinde bulunmadığından, davalı tarafın tapu kayıt malikleri ile olan ırsi ilişkileri dolayısıyla bu yönden de davada taraf koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği anlaşılamamaktadır. Dava konusu taşınmazların tapu kayıt maliklerinin ölmüş olduğunun anlaşılması halinde tüm mirasçılarının davada taraf olmaları gerektiği kuşkusuzdur.

Taraf koşulunun oluşup oluşmadığı belirlenmeden eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

O halde, öncelikle davacı tarafın miras bırakanı ...’ün ve ölmüş iseler tapuda malik olarak görünen ... ve ...’ün mirasçılık belgeleri taraflardan istenerek az yukarıda açıklanan şekilde davada taraf koşulu sağlanmalıdır. Davada taraf koşulu sağlandıktan sonra işin esasına girilmeli, dava konusu taşınmazların ev ve arsa niteliği ile tapuya kayıtlı oldukları da gözetilerek 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde öngörülen ve mahkemece kendiliğinden değerlendirilmesi gereken hak düşürücü süre yönünden de araştırma yapılmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece taraf koşulunun ve hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmaksızın eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, az yukarıda isimleri geçen davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen 91,05 TL harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21876, Karar No: 2015/20091, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21876 E.  ,  2015/20091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2014/29-2015/140

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... ve davalı G.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Mahkemenin, ilk hükmü Dairemizce, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında davacının çalıştığı birim, görevi belirlenip, işyerinde keşif yapılarak işyerinde gaz maskesi kullanma şartlarının doğup doğmadığı yönünde araştırma ve uzman iş güvenliği heyetinden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına rağmen, mahkemece, işyerinin kapalı olduğundan bahisle keşif yapılmadığı, Diyarbakır 1. İş Mahkemesi’nin 2013/360 E sayılı dosyası emsal alınıp, bu dosyada alınan bilirkişi raporu irdelenerek, eldeki dosyada düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.