muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1242, Karar No: 2022/5022, Tarih: 20.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1242 E.  ,  2022/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.02.2019 tarih ve 2018/231 E- 2019/61 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2020 tarih ve 2019/581 E- 2020/944 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 2017/66373 başvuru numaralı ’’Genom’’ ibareli marka başvurusunun, davalı tarafından, 2001/08816 nolu, ’’Genom’’ ibareli tescilli markası ve 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesine dayalı olarak bir kısım mal ve hizmet sınıfları yönünden tescil işlemlernin redddildiğini ancak mal ve hizmet sınıfındaki aynılık veya ayırt edilemeyecek nitelikte benzerlik koşulunun oluşmadığını, zira redde dayanak markanın 35/5. sınıflardaki genel hizmet sınıfında tescilli olup, bu sınıfın herhangi bir emtia veya mal sınıfında özgülenmediğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 19.04.2018 tarih ve 2018-M-3127 sayı ile vermiş olduğu kararın iptaline, 2017/66373 no ile işlem görmekte olan “Genom” ibareli marka tescil başvurusunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını, aralarında görsel, işitsel ve anlamsal bir fark bulunmadığından aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını, aralarında görsel, işitsel ve anlamsal bir fark bulunmadığından aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı şirkete ait marka başvurusunda yer alan özel font çalışması ve şeklin, redde mesnet markadan ayrılmasına yetmediği, redde mesnet markada yer alan unsurların, davacı şirketin davaya konu markası ile benzer özellikler taşıdığı, markalardaki ibarelerin ayırt edilmeyecek kadar benzerlikte olduğu ve markalar arasında 35/2-3. hizmet sınıfları açısından da aynılık koşulları oluştuğundan bu kısımlar yönünden YİDK kararının isabetli olduğu, ancak başvuruya konu markadan çıkartılan 5. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/5. sınıftaki mağazacılık hizmetlerinin redde mesnet markadaki 35/5. sınıftaki mağazıcılık hizmetleri ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı, zira redde mesnet markada mağazacılık hizmetlerinin herhangi bir emtia veya mal sınıfına özgülenmeden genel mağazacılık hizmetlerinde tescilli olduğu, bu sınıflar yönünden YİDK kararının isabetsiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 19.04.2018 tarih ve 2018/M-3127 sayılı kararının iptaline, reddedilen davacı şirket marka başvurusunun 35.05. sınıftaki hizmetler açısından iptaline, sair mal ve hizmetler yönünden davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvurusunun 35/05 grup yönünden 5. sınıftaki ürünlerin perakendeciliği ile sınırlandırılmışken, redde mesnet markanın 35/05 grupta genel olarak tescil edildiği, 35/05 grupta spesifik olarak başvuru yapılmış hizmet sınıfı ile genel nitelikte tescil edilmiş marka aynı/aynı tür benzer kabul edilemeyeceği, YİDK kararına gerekçe gösterilen 2001/08816 tescil numaralı marka ile davacı başvurusunun bu emtia sınıfları açısından 6769 sayılı SMK 5/1-(ç) maddesi anlamında aynı/ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı anlaşılmakla, davacı ve davalı TPMK vekillerinin istinaf itirazlarının esas yönünden reddine, ancak, mahkemece YİDK kararının iptali yönünde hüküm kurulması gerekirken, davacının marka başvurusunun iptaline yönelik olarak hüküm kurulması doğru bulunmadığı gibi mahkemece kurulan hüküm fıkrasında, davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, dava konusu YİDK kararının tümünün iptaline karar verilmesi de isabetli olmadığından istinaf istemlerinin bu yönden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK'nın 19.04.2018 tarih ve 2018/M-3127 sayılı kararının, "35/05. Sınıf müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları, tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç); diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kayıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler(mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, anti bakteriyel el losyonları, mallarının biraraya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

20/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33962, Karar No: 2019/6117, Tarih: 22.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33962 E.  ,  2019/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik,nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 204/1, 62/1, 51/1-3 maddeleri ve TCK’nın 158/1-j, 62/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'nın 2007 yılında ortak oldukları, ... Plastik İmalat ve Pazarlama Nakliyat İnşaat Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına Akbank Eryaman Şubesinden 100.000.-TL tutarında kredi çekebilmek için bankaya teminat olarak müşteri senetleri ibraz ettikleri, ibraz edilen bu senetler akabinde bankanın söz konusu krediyi kullandırdığı, ancak kredinin ödenmemesi üzerine banka teminat olarak verilen senetleri takibe koyduğu, bu senetlerden ... adına düzenlenmiş olan senetlerin protestolarının ...'ya ait .... adresine tebliğ edildiği ve ödenmediği, "senetler üzerinde yazı ve imzalar ile katılandan alınan yazı ve imza örneklerinin mukayesesinde farklılıklar görüldüğü, senetler üzerindeki yazı ve imzaların ... elinden çıkmadığı kanaatine varıldığının" tespit edildiği, sanığın bu şekilde bankadan kredi kullanmak amacıyla sahte olarak düzenlediği senetleri bankaya ibraz etmek ve bu senetlerle kredi kullanarak bankayı kasıtlı olarak zarar uğrattığının iddia edildiği olayda,

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Bilirkişi incelemesinde katılan adına gözüken yazı ve imzaların katılana ait olmadığı anlaşılmakla sanığın imzayı kendisinin attığı veya birine attırdığı ve diğer sanık eli ile bankaya verilerek 100.000 TL kredi çekilmesini sağladığı, savunmasının suçtan kurtulmak ve hedef yanıltmak amacıyla yapıldığının sanık savunması, müşteki ve tanık beyanı, bilirkişi raporu, olayın oluş şekli ve dosya içeriğinden sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında verilen mahkumiyetin yasal sonucu olarak uygulanması gereken TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükümde yer verilmemiş olması, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin eksik inceleme ile hatalı hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ... adına sahte olarak düzenlenmiş ve kredi karşılığında bankaya teslim edilmiş senet bedelleri toplamının 50.000 TL olması ve TCK’nın 158/1-j maddesine göre alt sınırı haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenmesi gereken adli para cezasının, haksız menfaat miktarının kredinin tamamı olan 100.000 TL olarak tayini suretiyle fazla adli para cezası belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "2000 gün", "1666 gün", ve “166.600 TL” terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "1000 gün", "833 gün" ve “83.300 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8446, Karar No: 2023/989, Tarih: 20.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8446 E.  ,  2023/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takipte icra emrinin usulsüz tebliği şikayeti sebebiyle yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu şirket tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu şirket vekili isteminde; tebliğ mazbatasında şirketin adresinde tebligata yetkili kişinin olup olmadığı kimden, hangi çalışandan sorulduğu ve yetkilinin çarşıda olduğunun nasıl öğrenildiği hususunda hiçbir bilginin bulunmadığını, adrese yapıştırılması gereken ihbarnamenin ise hiç yapıştırılmadığını, şirketin söz konusu takip dosyasından ve icra emrinden haberinin olmasının mümkün olmadığını, icra dosyasının yapılan incelemelerinde dosyada icra emri, takip talebi resmi senet gibi müstenit evrakların dosyasına taranmadığını, gönderilen tebligatın ekinde de resmi bir senedin mevcut olmadığını belirterek davanın kabulü ile şirkete yapılan icra emrini içeren tebligatın usulsüz olduğunun kabulü ile, şikayet tarihinin icra emrini öğrenme tarihi olarak kabul edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dosya kapsamında cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı bulunan adresine gönderilen icra emrinin 24.10.2020 tarihinde "muhatap adresinin kapalı olması sebebiyle en yakın komşusu, kapıcısı, yöneticiden sorulmuş muhatabın çarşıya gittiği sözlü/yazılı beyan edip imzadan imtina etmiştir. Tebligat Kocasinan mahalle muhtarına imza mukabili teslim edilmiş olup, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır. Ayrıca en yakın komşusu, kapıcısı, yöneticisine haber verilmiştir." şeklinde yapıldığı, yapılan bu tebilgat usulüne uygun olup, usulsüzlüğün olmadığı, icra emrinin İİK'nın 149. maddesi gereğince çıkartıldığı ve dayanak belgelerin icra emri tebligatına eklenmesi gerekmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet dilekçesindeki itiraz sebeplerinin tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet dilekçesindeki itiraz sebeplerinin tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında bildirilen tebligat açılımına göre borçlu şirkete TK'nın 21/1. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet dilekçesindeki ve istinaf başvuru dilekçesindeki itiraz sebeplerinin tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takipte takip borçlusu şikayetçi tarafa icra emrinin usulsüz tebliğine yönelik şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ...

2., 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. ” hükmü yer almaktadır.

3., Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik 30. maddesi ve 31. maddesi,

3. Değerlendirme

3., Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik 30. maddesi ve 31. maddesi,

3. Değerlendirme

Tüzel kişiler adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun, Tebligat Yönetmeliği'nin 30. ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek yoktur. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi, gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibari ile böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz. Ancak, Kanun’un 21/1. maddesine göre tebligat yapılması halinde, tebliğ memuru, tebliğ evrakını tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de, mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

Somut olayda, borçlu ipotekli taşınmaz maliki şirketin ticaret sicilinde kayıtlı bulunan ve aynı zamanda hesap kat ihtarnamesinde belirtilen adresine çıkarılan tebligatın “Muhatap adresinin kapalı olması sebebiyle en yakın komşusu, kapıcısı, yöneticiden sorulmuş muhatabın çarşıya gittiği sözlü/yazılı beyan edilip imzadan imtina edilmiştir. Tebligat Kocasinan Mahalle muhtarına imza mukabili teslim edilmiş olup, 2 no'lu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır. Ayrıca en yakın komşusu, kapıcısı, yöneticisine haber verilmiştir.”şerhi ile TK’nın 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği, haber bırakılan kişinin kim olduğu açıkça belirtilmediğinden icra emri tebligatı bu hali ile TK’nın 21. maddesine aykırı olarak tebliğ edilmekle usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Şikayetçi borçlu ipotekli taşınmaz malikinin tebligatı daha önceden öğrenmiş olduğuna dair icra dosyası içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı görülmekle, şikayetçinin icra emrini öğrenme tarihinin şikayet tarihi olan 10.11.2020 olarak kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulü ile icra emrini içeren tebligatın usulsüz olduğunun kabulü ile icra emrinin tebliğ tarihinin takipten haberdar olunan 10.11.2020 tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15108, Karar No: 2014/3971, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15108 E.  ,  2014/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 19.02.2013 tarih ve 2010/406-2013/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirkete aulunan petrol ve petrol ürünlerini depolama ve dolum tesislerine akaryakıt yükünü tahliye etmek için 03/09/2009 tarihinde kaptanı tarafından imzalanan yetkililerine verildiğini, tesis ile gemi kaptanı arasında imzalanan ükümlerine uygun önlemlerin alınmasının taahhüt edildiği, bununla birlikte nun imzalanarak kabul edildiğini, 11/09/2009 tarihinde geminin tesislere boru hatlarından tahliye yaptığı esnada saat 17:00 sularında tesis yönetiminin kötü hava şartları nedeniyle tesise bağlı boru hattı ile gemi manifoltu arasındaki bağlantıyı kesmeye karar verdiklerini ancak geminin demirini almadığı sürece hortumların zarar göreceği gerekçesiyle şamandıradan alınan ikmal hortumun bağlantısını kesemediğini, gemi ile yapılan görüşmelerde gemi adamlarının bağlantıyı kesmeyi kabul etmediklerini, şamandıra üzerinden ayrılmadıklarını, devam eden kötü hava koşulları nedeniyle geminin sancak demirini topladığı ve manevra yaptığını, bu sırada gemi manifoldu ile şamandra hortumları arasındaki bağlantı kesilmediği için elastik olduğu yükleme/boşaltma boru sistemlerini çekerek onlara ve müştemilatlarına zarar verdiğini, meydana gelen hasar nedeniyle yükleme/boşaltma boru hattı kullanılamaz durumda kaldığını, daha fazla zarara sebebiyet vermemek ve ticari faaliyetlerine devam edebilmek için hasarların üçüncü bir firmaya onartıldığını, toplam 94.250 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, zararın tazmini ve alacağın tahsil edilmesi için ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, fazlaya dair her türlü talep ve sair haklar mahfuz kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL kısmındaki zararın temerrüd tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalılara tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.