muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6719, Karar No: 2023/7988, Tarih: 06.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/6719 E.  ,  2023/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/487 E., 2015/676 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/487 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına;

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına;

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.12.2020 tarihli, 2016/37599 sayılı ve resmi belgede sahtecilik ile dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığına, resmi belgede sahtecilik suçunun zincirleme olarak işlendiğine, sanığın birden fazla tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle her iki suç bakımından teşdiden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği, delil yetersizliği olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığına, resmi belgede sahtecilik suçunun zincirleme olarak işlendiğine, sanığın birden fazla tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle her iki suç bakımından teşdiden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği, delil yetersizliği olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın katılan ...'dan aldığı 5.000,00 TL borç için adli emanetin 2013/3309 sırasında kayıtlı 07.09.2012 düzenleme tarihli, 30.01.2013, 30.02.2013, 30.03.2013 30.04.2013, 30.05.2013 ödeme tarihli alacaklısı katılan ..., borçlusu katılan ... olan 1.000,00'er TL'lik 5 adet unsurları tam olan senedi borçlu yerine imza atarak vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve katılan ...'ya karşı da dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; inşaat elektrik işleri yaptığını, ...'yı kombici olması nedeniyle tanıdığını, ...'dan yaptığı iş karşılığı para aldığını ancak borç almadığını, dava konusu senetleri daha önce görmediğini, senetlerin borçlusu ...'u tanımadığını, beyan ederek suçu inkar etmiştir.

3. Katılan ..., dava konusu senetlerdeki borçlu imzasının kendisine ait olmadığını, kimseye senet düzenleyip vermediğini beyan etmiştir.

4. Katılan ... aşamalardaki beyanlarında; kendisinin tesisatçılık, sanık ...'ın ise elektirikçilik yaptığını, aralarında bir çok kez ticari ilişki kurulduğunu, sanığın dava konusu senetleri aynı gün dernek içinde borcuna karşılık verdiğini,...'ten senet alırken...'e cirolatmadığını, ancak yanında ...'nün de bulunduğunu, borçlu görünen Ercüment Ekrem'i tanımadığını, senetlerin arkasında bulunan ilk ciranta kaşesi ve imzasının kendisine ait olduğunu ve Baymak Bayi olan ...'den mal alıp karşılığında bu senetleri verdiğini ifade etmiştir..

5. Tanık ... Cumhuriyet Savcılığında vermiş olduğu ifadesinde; dava konusu senetlerin ikinci cirantası ve Mır Isı'nın sahibi olduğunu, katılan ...'nın kendisinden malzeme alıp karşılığında bu senetleri verdiğini, senetleri yanında ciroladığını, senetler ödenmeyince ... ile görüştüğünü, senetleri sanık ...'dan aldığını söyleyip, yanına...'ü getirdiğini, ...'tün kendisi yanında ...'ya başka senet verip, imzaladığını gördüğünü ancak o senetlerin de ödenmediğini, dava konusu senetlerin kim tarafından doldurulduğunu bilmediğini, ...'nın ciro edip kendisine verdiğini beyan etmiştir.

6. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 18.07.2014 tarihli uzmanlık raporunda; inceleme konusu senetler üzerindeki yazıların ve imzaların katılan ... elinden çıkmadığı, keza senetler üzerindeki imzaların katılan ... elinden çıkmadığı, imzanın ... elinden çıktığını gösterir yeterli kaligrafik bulgu tespit edilemediği, ancak tetkike konu 30.03.2013 ve 30.04.2014 ödeme tarihli senetler üzerindeki borçlu imzalarının sanık ... elinden çıkmış olması mümkün ve muhtemel olarak değerlendirilmiştir.

7. Mahkemece, sanık ...'ın katılan ...'dan aldığı 5.000,00 TL borç için alacaklısı ..., borçlusu katılan ... olan 1.000,00'er TL'lik 5 adet unsurları tam olan senetleri borçlu yerine imza atarak verdiği, yapılan kriminal incelemede borçlu imzalarının sanık tarafından atıldığının tespit edildiği, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçuna İlişkin Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça konu 5 adet bononun farklı tarihte düzenlenip ve farklı tarihlerde katılana verildiğine ilişkin bir iddia ve delil bulunmaması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi için gereği yapılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/487 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararında sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/487 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararında sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2014/487 Esas, 2015/676 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1694, Karar No: 2015/2193, Tarih: 02.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1694 E.  ,  2015/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına, cezayı azaltıcı nedenlerin bulunmadığına, sanığın teşdide, ceza indirimin daha fazla yapılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Ancak;

1- Olayın oluş şekli, sanığın kastının yoğunluğu, yaranın yeri ve niteliği ile kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 86/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde üst sınırdan bir ceza belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3437, Karar No: 2014/14081, Tarih: 10.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3437 E.  ,  2014/14081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25874, Karar No: 2015/3086, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25874 E.  ,  2015/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38092, Karar No: 2021/4490, Tarih: 19.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/38092 E.  ,  2021/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2015 tarih ve 2008/205 Esas sayılı ek kararı

Üsküdar(Kapatılan) 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/01/2011 tarih ve 2008/205 E., 2011/4 K. sayılı kararı ile sanık ...'nın bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan TCK.nun 142/2-e ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği.

Dosyanın temyiz incelemesinde bulunduğu sırada, katılanın 19/07/2013 havale tarihli zararının şikayetinden önce sanık tarafından ödendiği ve şikayetinden feragat ettiğine dair dilekçeyi mahkemeye sunduğu, dilekçenin 19/07/2013 tarihli üst yazı ile Yargıtay 15. Ceza Dairesi'ne gönderildiği, dilekçenin arşivde bulunan dosyaya 29/07/2013 tarihli yazı ile eklendiği,

Hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Daire’nin 08/10/2013 tarihli ilamı ile onandığı,

Sanık müdafiinin 25/10/2013 tarihli dilekçe ile Daire’nin 08/10/2013 gün ve 2013/14565 Esas-2013/15158 Karar sayılı ilamına yönelik itirazı üzerine; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca "İleri sürülen düzeltme (itiraz) sebeplerinin daha önce dile getirildiği, Dairece yapılan incelemede bu konuların değerlendirildiği, hükmün esasına etkili bir hususun inceleme dışı bırakılmadığı dikkate alınarak, 5271 Sayılı Yasanın 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığı" gerekçesi ile itiraz yoluna gidilmediğinin belirtilip, 12/11/2013 tarihli üst yazı ile dosyanın mahkemesine gönderildiği.

Hükümlü Erhan Karakaya'nın 03/12/2015 tarihli ve müdafiinin tarihsiz dilekçe ile infazın durdurulması ve yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2015 tarih ve 2008/205 Esas sayılı ek kararı ile koşulları oluşmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verdiği, karara hükümlünün 11/12/2015 tarihli dilekçe ile itiraz etmesi üzerine, Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2015 tarih ve 2015/1621 D.İş sayılı kararı ile "Dosya müştekisi Doğan Kara'nın İstanbul Anadolu 5 Ağır Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu 19.07.2013 havale tarihli dilekçe ile sanığın zararını giderdiği bu nedenle sanıkla ilgili şikayetinden feragat ettiğini bildirdiği, söz konusu dilekçenin mahkemece 19.07.2013 tarihinde Yargıtay 15. Ceza Dairesi Başkanlığına gönderildiği, kararın ise Yargıtay 15. Ceza Dairesi Başkanlığınca 08.10.2013 tarihinde onanarak kesinleştiği, müştekinin zararının giderildiğine ilişkin dilekçenin sehven gözönüne alınmadığı, bu hususların ise kanun yararına temyiz ile Yargıtay 15 Ceza Dairesi Başkanlığınca değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği, İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2015 tarih ve 2008/205 Esas-2011/4 Karar sayılı ek kararı ile "dosyanın müştekinin feragatı yönünden Yargıtay 15. Ceza Dairesi Başkanlığınca değerlendirilmek üzere gönderilmesi gerektiği" gerekçesi ile infazın durdurulmasına karar verildiği ve dosyanın karar düzeltme olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi üzerine; Başsavcılıkça " ileri sürülen düzeltme (itiraz) sebeplerinin daha önce dile getirildiği, Dairece yapılan incelemede bu konuların değerlendirildiği, hükmün esasına etkili bir hususun inceleme dışı bırakılmadığı dikkate alınarak, 5271 Sayılı Yasanın 308. maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığı" gerekçesi ile itiraz yoluna gidilmediği ve 02/03/2016 tarihli üst yazı ile dosyanın mahkemesine gönderildiği.

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2017 tarih ve 2008/205 Esas sayılı "Mahkememizin 2008/205 Esas 2011/4 karar sayılı dava dosyasında hükümlü ... Karaya yönünden mahkememizce verilen 18/12/2015 tarihli ek karar gereğince müştekinin feragatı yönünden Yargıtay 15. Ceza Dairesi Başkanlığınca değerlendirilmek üzere gönderilmesine karar verilmiş ise de; Sehven mahkememizce dosyamız 23/12/2015 tarihinde karar düzeltme olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, 02/03/2016 tarih ve KD-2016/21411 sayılı yazıları ile 5271 sayılı yasının 308. Maddesi uyarınca karara itirazı gerektirir maddi ve hukuki bir sebep bulunmadığından itiraz yoluna gidilmediğinde dair verilen karar gereğince dosya mahkememize gönderilmiştir. Mahkememizin 2008/205 Esas 2011/4 karar sayılı dava dosyamız mahkememizce verilen ek karar nedeniyle yeniden temyiz formu dolduralarak gönderilmek istenmiş ise de; "Temyiz Nedeni İle Dosya Daha Önce Yargıtay'a gönderilmiştir" uyarısı vermekte olup, yeniden temyiz formu düzenlemediğinden dolayı, 18/12/2015 tarihli ek kararımız, 23/12/2015 tarihli temyiz formu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2016 tarih ve 2016/21411 sayılı karar düzeltme yazıları ile dosyamız gereği için yazımız ekinde gönderilmiştir. " şeklindeki yazı ile dosya gönderilmekle;

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2015 tarih ve 2008/205 Esas sayılı ek kararına karşı hükümlünün 11/12/2015 tarihli dilekçe ile yaptığı itirazın temyiz itirazı olarak kabulü ile yapılan incelemede; İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2015 tarih ve 2008/205 Esas sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazın reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/315, Karar No: 2018/330, Tarih: 28.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/315 E.  ,  2018/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Eskişehir 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.12.2013 gün ve 2013/69 E., 2013/1110 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 18.03.2014 gün ve 2014/4848 E., 2014/6512 K. sayılı kararı ile;

“...Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, çalıştığı sürelerin usulüne uygun şekilde resmi kayıtlarda gösterildiğini, davacının iş sözleşmesinin müvekkilince feshedilmediğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesaplamasında nazara alınması gerekli kanuni kesintilerin belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

“(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."