muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11581, Karar No: 2011/4008, Tarih: 07.04.2011

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, birleşen davada sigortalıya ödenen miktarın davacıya temliki sözkonusu olmamasına göre birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

2-Asıl dava bakımından ise; Dava, TTK'nun 1301. maddesi uyarınca açılan rücuan alacak davası olup, her ne kadar TTK'nun 1279. maddesi uyarınca spesifik poliçenin hasarın gerçekleştiğinin bilinmesinden sonra düzenlenmesi nedeniyle sigorta akdi geçersiz ve bu nedenle davacının sigorta hukuku hükümleri uyarınca halefiyet elde etmesi mümkün değil ise de, dosya içerisinde bulunan ibraname başlıklı belgeden sigortalının zararını davacıdan tahsil ederek taşıma ilişkisinden kaynaklanan haklarını BK 162.madde uyarınca davacıya temlik etmiş olduğu anlaşıldığından ve bu suretle de davacı söz konusu ilişki nedeniyle dava açma hakkını haiz bulunduğundan, mahkemece bu husus nazara alınmak suretiyle uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, asıl davada ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11488, Karar No: 2015/11089, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11488 E.  ,  2015/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.02.2012 gününde verilen dilekçe ile ipotek bedelinin uyarlanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine dair verilen 09.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ipotek bedelinin uyarlanması istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın dava şartı yokluğu nedeniye reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, 09.12.2014 günlü son celse için UYAP üzerinden e-imzalı olarak mazeret dilekçesi göndermiş, mazeretinin kabulü ile duruşmanın bir başka güne ertelenmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne dair ara kararı verdikten sonra duruşmaya devam edilerek davacı vekilinin gıyabında davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği takdirde mahkemece duruşmanın bir başka güne bırakılmasına karar verilmesi, mazeret uygun bulunmamışsa mazeretin reddi ile birlikte HMK'nın 150. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Bu durumda mahkeme, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde davaya devamla davacı vekilinin gıyabında esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8646, Karar No: 2015/8685, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8646 E.  ,  2015/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/435-2013/758

Taraflar arasındaki davadan dolayı Konya 4.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 10.12.2013 gün ve 435-758 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

İncelenmesi gerekli görülen;

1- Davaya konu; Konya, Karatay, Yarma Köyü, 4177 parsel sayılı taşınmazın davalıya devrine dayanak resmi akitte bildirilen Yarma Belediye Encümeni'nin 01.08.1986 tarih ve 86/908 sayılı kararı ile bu karara dayanak ihaleye ilişkin tüm kayıt ve belgelerin ilgili Tapu Müdürlüğü ile ilgili Belediyeden ayrı ayrı istenmesi,

2- Davaya konu 4177 nolu parselin ihale ile satışına ilişkin Belediye Meclis kararı olup olmadığının davacı Belediye'den sorularak buna ilişkin tüm evrakların getirtilmesi,

3- Dava dışı aynı, aynı köydeki 4178 nolu parselin davalıya devrine dayanak Yarma Belediyesi'nin 06.11.1987 tarih ve 1987/60 sayılı kararı ile tüm eklerinin anılan Belediyeden temin edilmesi,

4- Yarma Belediyesi'nin 1985 ve 1986 yılına ait tüm Belediye Meclis kararlarının yeraldığı evrakların anılan Belediye'den istenerek evrak arasına eklenmesi,

5- Yarma Belediyesi'nin 27.01.1984 tarih, 84/733 karar sayılı Belediye Encümün kararı ile dayanakları ve yine bu kararda belirtilen Belediye Meclisi'nin 31.10.1983 tarih ve 83/58 sayılı kararı ile varsa dayanaklarının anılan belediyeden istenmesi,

Geri çevirmeye konu evrakların eksiksiz temin edilip edilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2751, Karar No: 2015/19868, Tarih: 10.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2751 E.  ,  2015/19868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın hazırlıkta verdiği ifadesinde bıçağı mağdurun bacağına değdirdiğini, otobüs hareket halinde sallanınca bıçağın bacağına saplandığını, mahkeme ifadesinde bıçağı mağdurun bacağına dokundurmak istediğini söylediği, yaranın bölgesi ve 5 cm. derinlik içermesi dikkate alınarak eylemin olası kastla işlenen kasti yaralama olup olmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6509, Karar No: 2017/4961, Tarih: 03.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6509 E.  ,  2017/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2015 tarih ve 2014/234-2015/616 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin 2001 yılında ... ... Bankası Şubesinden kasa kiraladığını, 10 adet (tümlük) gramise altın, 3 adet gramise (tümlük) altın, 1 adet kenarı çerçeveli gramise (tümlük) altın, 2 adet yarımlık altın, etrafında 8 adet çeyrek altın bulunan altın zincir, bir adet çeyreğin büyüğü altın başka bir zincir etrafında 7 adet yaprak şeklinde altın, 1 adet Cumhuriyet Ata Lira altından oluşan takıları kiralanan 14 no’lu kasaya koyduğunu ve kasanın anahtarını oğluna verdiğini, 04/02/2009 tarihinde vefatından sonra davalıya müracaat etmelerine rağmen murislerine ait kasa bulunmadığı gerekçesiyle eşyaların teslim edilmediğini, dava konusu eşyaların kendilerine teslim edilmemesi nedeniyle müvekkillerinin gelir kaybına da uğradığını ileri sürerek, kasada bulunan eşyaların teslimini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisine kiralanmış olan 4 no'lu kasanın kullanım süresinin 16/05/2000 tarihinde sona erdiğini, kiralık kasanın ücretinin ödenmesi hususunda murise iki kez ihtar gönderildiğini, ihtara olumlu cevap alınamaması nedeniyle kasanın noter huzurunda açılarak içinde bulunan eşyaların murise teslim edildiğini, 14 no'lu kasanın anahtarının davacıların elinde bulunmasının işbu kasanın davacıların murisine ait olduğu anlamına gelmeyeceğini, davacıların müvekkilinden herhangi bir talepte bulunmadıklarını, maddi tazminat talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin davalı bankanın 14 no'lu kasasını kiraladığı ve tespit dosyasında belirtilen ziynet eşyalarını teslim ettiği, anahtarını da davacı oğluna verdiği, murisin vefatından sonra kasa anahtarını elinde bulunduran oğlunun ziynet eşyalarının teslimine ilişkin talebinin sonuçsuz kalması nedeniyle tespit yaptırıldığı ve kasada tespit dosyasındaki ziynet eşyalarının bulunduğu, davalının 14 no'lu kasanın anahtarının davacıda bulunmasını açıklayamadığı gibi, kasada bulunan ziynet eşyasının kime ait olduğunu da açıklayamadığı, her ne kadar 19/03/2004 tarihli teslim tesellüm tutanağındaki imzanın murise ait olduğu bilirkişi raporu ile anlaşılmış ise de, 14 no'lu kasa anahtarının davacı ...’in elinde olmasının, kasanın muris tarafından kiralandığına karine teşkil ettiği, davalının karinenin aksini ispata elverişli herhangi bir delil sunamadığı, muris tarafından kiralanan 14 no'lu kasanın sözleşmesini muhafaza etmeyen, kasadaki mevcut ziynet eşyalarının kime ait olduğunu açıklayamayan davalının müşterilerinin hak ve menfaatlerini koruma, basiretli tacir gibi davranma yükümlülüklerini gereği gibi yerine getirmediği, görev ve sorumluluklarını ifada zaafa düştüğü, dava konusu ihtilafın çözümünün yargılamayı gerektirmesi nedeniyle davalı bankanın ziynet eşyalarını geç teslimden dolayı temerrüde düştüğünden bahsedilemeyeceği gibi, altın sürekli değer artışı gösteren bir yatırım aracı olduğundan davacının gelir kaybı nedeniyle oluştuğu iddia olunan maddi tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalı ..., Ürgüp Şubesi nezdinde, 14 no'lu kiralık kasa içerisinde bulunan 10 adet gramise (tümlük) altın, 3 adet gramise (tümlük) altın, 1 adet kenarı çerçeveli ve süslemeli gramise (tümlük) altın, 2 adet yarımlık altın, zincir etrafında 8 adet çeyrek altın, 1 adet çeyreğin büyüğü altın, başka bir zincir etrafında 7 adet yaprak şeklinde altın, 1 adet Cumhuriyet Ata Lira altından oluşan takıların davacıya teslimine, davacının maddi tazminat talebinin ise, reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.261,97 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11542, Karar No: 2007/4426, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11542 E.  ,  2007/4426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davalılar :1-...2-... vek. Av. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vek. Av. ... gelmiş, karşı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların Belediye' nin yapmış bulunduğu özel halk otobüsü ihalesine katıldığını ve üç adet halk otobüsünü aldıklarını araçların trafik kaydının müvekkili şirket üzerine olduğunu, anlaşma gereği...plakalı aracın davalılar tarafından işletildiğini, gelirininde onlara ait olduğunu plakası belirtilen otobüsün 30.04.2001 tarihinde davalılardan ...adına tescil edildiğini, devir sırasında aracın vergi sigorta primi ve cezalarının ödeneceğine ilişkin taahhütname imzaladıklarını ve 10.000 Dolarlık teminat senedi verdiklerini, vergi dairesi tarafından yapılan incelemede vergi borcu çıktığını uzlaşma sonucu vergi borcunun vergi dairesine ödendiğini belirterek davalıların hissesine düşen 7.500 YTL' nin 17.02.2003 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, her ay tüm vergilerin düzenli olarak davacıya ödendiğini taahhütnamenin baskı altında verildiğini, davacının kendi kusuru ile uzlaşmaya gittiğini yargı yoluna başvurmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemce,iddia, savunma, taahhütname içeriği ve bilirkişi raporuna göre... plakalı araçla ilgili tahakkuk ettirilen vergi ve cezalarından taahhütname gereği davalıların sorumlu olduğu, taahhütnamenin baskı ve tehdit altında imzalandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile 7.500 YTL' nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taahhütnamenin baskı altında imzalandığının kanıtlanamamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12149, Karar No: 2014/11302, Tarih: 05.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12149 E.  ,  2014/11302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/448-2013/589

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8441, Karar No: 2019/1713, Tarih: 11.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/8441 E.  ,  2019/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen, sanıkların katılanın işletmekte olduğu restoranın kapısına ve içerisine idrar boşaltmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, mala zarar verme suçunu oluşturduğu şeklinde, bozma gereği yerine getirilmeden, sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21938, Karar No: 2017/10234, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21938 E.  ,  2017/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarafların... Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.2011 tarihinde kesinleşen 2011/256-179 E. K. sayılı kararı ile boşandıklarını, 2005 ve 2008 doğumlu iki müşterek çocuğun velayetlerinin kendisine bırakıldığını, boşanma davasında talep etmediğinden çocukları lehine nafaka hükmedilmediğini, aradan geçen sürede çocukların büyüdüğü, ihtiyaçlarının arttığı ve eğitim çağına geldiklerini, kendisinin SGK lı bir işi olmadığını, günlük işlerde çalışarak çocuklarına baktığını, davalının yeniden evlendiğini ve SGK'lı bir işte çalıştığını, davalının çocukların bakımı için yardım etmediğini, gelinen durum ve değişen şartlar karşısında maddi olarak zor durumda olduğunu, çocukların bu yıl Yıldızlar Kolejinde eğitim gördüklerini, ikisi için aylık 3000 TL'ye yakın masraf yaptığını ileri sürerek, yaptığı masrafın hiç olmazsa yarısı olarak çocuklar için ayrı ayrı aylık 750 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 2015 yılında tekrar evlenmesi üzerine, davacının ekonomik olarak hiç bir sıkıntısı olmamasına rağmen sırf huzurunu kaçırmak adına bu yola başvurduğunu, davacının çalıştığı işyerinde düzenli olarak çalıştığını ancak bilinçli olarak sigortasının yapılmamasını talep ettiğini, gündelik işlerde çalışarak para kazanan bir kişinin çocuklarını özel okulda okutmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kendisinin asgari ücretle çocukları özel okulda okutacak maddi güce sahip olmadığını, davacının kötüniyetli olduğunu, çocukların ne zaman kendisiyle birlikte olsa her türlü ihtiyaçlarını karşıladığını, asgari ücretle çalışmasına rağmen yaz tatilinde üç ay yanına aldığı çocuklarına aylık 550 TL'ye bakıcı tuttuğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 300 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekilinin vekalet ücretine hasren yapmış olduğu temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

Dava; iştirak nafakası talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 300 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekilinin vekalet ücretine hasren yapmış olduğu temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

Dava; iştirak nafakası talebine ilişkindir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9 maddesinin 1. fıkrasına göre; nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, vekalet ücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz denilmektedir. Yine aynı maddenin 2. fıkrasında nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği hususu düzenlenmiştir.

Buna göre, mahkemece, reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

TMK'nun 327/1. maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın, 328. maddesi hükmü gereğince; ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (annenin) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.