muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5095, Karar No: 2018/7949, Tarih: 17.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/5095 E.  ,  2018/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 03/03/2016 tarih ve 2014/325-2016/382 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eski eşinden boşandığını, boşanma ile çocukların velayetinin eski eşine bırakıldığını, davacının çocuklarının özel okul giderlerini karşılayamaz duruma geldiğini, çocukların artık özel okul giderlerini karşılayamayacağını, ihtar tarihinden sonraki okul gider ve harcamalarından sorumlu olmayacağını ihtar ettiğini, ancak velayetin annede olması nedeniyle çocukların okuldan çıkışının yapılamadığını, davacının zararının büyüdüğünü, müvekkilince çocukların okul taksitleri için... Bankası Kızılay şubesindeki 82-6647129 no.lu hesabın kapatılması, taksitlerin ve okul ödemelerinin yapılamayacağının, kredili hesaptan ödeme yapılırsa bundan bankanın sorumlu olacağının ihtar edildiğini, buna rağmen bankanın hesabı kapatmayarak ödeme yapmaya devam ettiğini, davalı bankanın ise icra takibi başlattığını ileri sürerek, davalı yana borçlu olunmadığının tespiti ile haksız ve kötüniyetli takip nedeni ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında özel okul ödemeleri sözleşmesi ve veli taahhütnamesinin imzalandığını, bu sözleşmenin 5. maddesine göre müşterinin bankaya karşı sorumlu ve borçlu olduğu, bu sorumluluğun öğrenim bedellerinin tamamen ödenmesine kadar devam edeceğinin kabul edildiği, yine aynı sözleşmenin 5.3. maddesi uyarınca sözleşme hükümlerinin yerine getirilmemesi halinde müşteriden yıllık öğrenim bedelleri tutarlarından bankaca o tarihe kadar ödenmemiş tutarlarla bakiye tutarların tamamını istenebileceği, sözleşmeye göre öğrencinin okuldan ayrılması halinde buna dair okul tarafından düzenlenmiş bir yazının bankaya ibrazı ile ödemelerin durdurulabileceği, davacının kötü niyetli davranarak çocuklarını okuldan almadığı halde sadece ihtarname gönderdiği ve işbu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı banka arasında Özel Okul Ödemeleri Sözleşmesi imzalandığı, banka tarafından müşteri adına açılacak hesaplardan ve bankanın...si tahtında okula ödeme ilgili esasların belirlendiği, davacının oğlunun 2009-2010 öğretim yılında Ted Kolejine devam ettiği, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan kredili mevduat hesabının 2 hesap dönemi geçmesine rağmen borcunun ödenmediği, ancak davalı bankanın, davacı tarafından imzalanan 25.06.2009 tarihli taahhütname ve

sözleşmenin gereği olarak ...'in 2009-2010 öğrenim yılı ödemelerinin tüm taksitlerini gerçekleştirdiği, davacının 2009-2010 eğitim öğretim giderlerinden sorumlu olacağı, davacının 31.08.2010 takip tarihi itibarıyla toplam 10.073,39 TL davalıya borçlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının bu miktarı aşan kısımdan borçlu olmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı ve icra takibi tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Yasa'nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4217, Karar No: 2025/436, Tarih: 22.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4217 E.  ,  2025/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Tekirdağ ili Saray ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2.a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda, tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 413 parsel sayılı 5600 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 184 ada 2 parsel numarasıyla 4781,15 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 412 parsel sayılı 3680 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 184 ada 1 parsel numarasıyla 4493,41 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkili olan davacıya ait Tekirdağ ili Saray ilçesi ... Mahallesi eski 413 (yeni 184 ada 2) parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ve bu azalmanın davalı eski 412 (yeni 184 ada 1) parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, taşınmazın önceki yüzölçümü ile davacı adına tescilini talep etmiş ve yargılama sırasında 184 ada 1 parsel dava tarihindeki maliki davalı ... tarafından satış yoluyla kayden ...'a devredildiğinden davacı davasını taşınmazı satın alan yeni malike karşı davaya devam ettirmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... dava konusu eski 412 ve 413 parseller arasındaki tesis kadastrosu sınırının gerçek zemine uygun olmamasının sebebinin ilk tesis kadastrosunun grafik yöntemlerle yapılmış olması ve grafik yöntemle çizilen paftanın teknolojik olarak yetersizliğinden kaynaklandığı, hava fotoğrafı 3402 sayılı Kanun' un 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışmanın sayısal verileri ile çakıştırıldığında parseller arasındaki müşterek sınırların zemine uygun geçtiği, parseller arasında hava fotoğrafında da görüldüğü üzere sınır üzerinde 2 adet ağaç bulunduğu ve parseller arasındaki müşterek sınırlarda halen mevcut olduğu ve duvarın geçmişten beri sınır olarak kabul edildiği, duvar yapılmadan önce de ağaçların sınır olarak kabul edildiğinin mahalli bilirkişilerce doğrulandığı, dava konusu taşınmazda zemin durumu, teknik bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi beyanları ve hava fotoğrafı görüntüleri ile birlikte değerlendirildiğinde, yapılan uygulama çalışmaları ile hatalar düzeltilerek teknik mevzuata uygun olarak yapıldığının anlaşıldığı ve davacı tarafın itirazının yerinde olmadığı ..." gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan dava yönünden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 125 nci maddesine göre davaya ... hakkında devam edildiğinden dolayı karar verilmesine yer olmadığına, çekişmeli 184 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, teknik bilirkişilerin raporuna göre, uygulama kadastrosunun usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve ve Bölge Adliye Mahkemesince de aynı gerekçeyle davacı vekilinin istinaf başvurusu reddedilmiş ise de, varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

İlk Derece Mahkemesince, teknik bilirkişilerin raporuna göre, uygulama kadastrosunun usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve ve Bölge Adliye Mahkemesince de aynı gerekçeyle davacı vekilinin istinaf başvurusu reddedilmiş ise de, varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; hükme esas alınan teknik bilirkişilerin raporunda, 1968 yılı hava fotoğrafı ile 3402 sayılı Kanun' un 22-a maddesi uyarınca yapılan çalışmaya ilişkin sayısal verilerinin çakıştırıldığı ve bu çakıştırma sonucunda dava konusu 184 ada 1 ve 2 parseller arasındaki sınırda 1968 yılı hava fotoğrafında 2 adet ağaç bulunduğu, bu ağaçların bulunduğu yerde yeni ağaçların zeminde müşterek sınırda halen mevcut olduğu, tesis kadastrosu sırasında paftasında görüldüğü üzere 1959 yılındaki ölçü yöntemindeki teknolojik yetersizlikten dolayı parsellerin sınırlarının paftasına düz olarak çizildiği, ancak günümüzün teknolojisi ile ölçüldüğünde sınırların düz değil genellikle eğri şeklinde olduğu, bu durumun eski ve yeni yüzölçümler arasında farklıkların meydana gelmesine sebep olduğu, eski 412 (yeni 184 ada 1) ve eski 413 (yeni 184 ada 2) parseller arasındaki tesis kadastrosu sınırının gerçek zemine uygun olmamasının sebebinin bu olduğunun düşünüldüğü, uygulama kadastrosu ile hataların düzeltilerek dava konusu parsellerde mevzuata uygun olarak ölçü ve sınırlandırma yapıldığı bildirilmiştir.

Ne var ki; söz konusu raporda, tesis kadastrosu sınırları ile uygulama kadastrosu sınırlarının çakıştırıldığı ve bu çakıştırmaya göre, tesis kadastrosu sınırları ile uygulama kadastro sınırlarının birbirine uymadığı ve davacıya ait 184 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalıya ait olan 184 ada 1 parsel sayılı taşınmaz lehine azalma olduğu görülmektedir. Mahallinde yapılan keşiflerdeki mahkeme gözlemi ve bilirkişi raporlarında, dava konusu taşınmazların sınırında halihazırda 184 ada 1 parsele ait duvarın bulunduğu belirtilmekle birlikte, dosya kapsamından bu duvarın 1959 yılında yapılan tesis kadastrosundan sonra inşa edildiği anlaşılmakta olup, nitekim, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda, tesis kadastrosu sonrasına ait 1968 yılı hava fotoğrafında dahi dava konusu taşınmazlar arasında 2 adet ağaç bulunduğundan söz edilmiş, taşınmazlar arasındaki duvarın varlığından bahsedilmemiştir. Buna göre, tesis kadastrosu tarihinde dava konusu taşınmazlar arasında sabit sınır sayılabilecek duvar, bina vb. bir sınırın bulunduğunun kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı, uygulama kadastrosu ile eldeki mevcut tesis kadastrosu paftasından hareketle yeni pafta oluşturulacağı, tesis kadastrosu sırasında taraflara ait taşınmazlar arasında sabit kabul edilebilecek her hangi bir sınırın bulunmadığı, tesis kadastrosu tarihinden sonraki (1968) tarihli hava fotoğrafının uygulama kadastrosunun değerlendirilmesinde esas alınamayacağı, buna göre, eldeki davada, tesis kadastrosu sonucu oluşan sınırlardan ayrılmayı gerektiren bir durumun bulunmadığı ve tesis kadastrosu ile oluşan sınırların esas alınması gerektiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirmesi sonucunda yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373/1 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6196, Karar No: 2011/13089, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6196 E.  ,  2011/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15068, Karar No: 2022/10294, Tarih: 19.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/15068 E.  ,  2022/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Geçici 8. Madde Kapsamında Yapılan Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, ... İli ...., İlçesi .....,Mahallesi çalışma alanında bulunan 109 ada 9 parsel sayılı 37.897,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın imar-ihya edilmediği gibi davalı taraf yararına iktisap koşullarının da gerçekleşmediğini ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 109 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, 16.04.2018 tarihli fen raporunda C, D ve E harfleri ile gösterilen kısımlarının ifrazı ile "hali arazi" vasfıyla Hazine adına, aynı raporda kuru dere olarak gösterilen kısmın taşınmazdan ifrazı ile "Hali arazi" vasfıyla Hazine adına, B harfi ile gösterilen kısmın ifrazı ile "tarla" vasfıyla davalılar adına, geriye kalan A harfi ile gösterilen kısmının tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvuruları esastan reddedilmiş, bu karar, davacı Hazine vekili tarafından çekişmeli taşınmazın fen raporunda A ve B harfi ile gösterilen kısmına yönelik temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4023, Karar No: 2024/2592, Tarih: 12.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4023 E.  ,  2024/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/194 E., 2021/2053 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında haksız tahrik indiriminin daha fazla yapılması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Mardin/Nusaybin 70'nci Mknz. P. Tug. K.lığı emrinde askerlik görevini yapmakta olan sanık P. Er ...'e ait cep telefonunun, 24.07.2012 tarihinde içindeki sım kartıyla birlikte dolabından gizlice alındığı, sanığın bir süre sım karta ait numarasını çaldırarak telefonunu aradığı, son olarak 02.08.2012 tarihinde sım karta ait numarasını başka bir telefondan çaldırdığında o esnada yatağında yatmakta olan P. Çvş. ...'in yatağının altından titreşim sesi geldiğini fark ettiği, daha sonra tekrar çaldırdığında yine aynı şahsın yastığının altından titreşim sesi geldiğini duyduğu, bunun üzerine sanığın, P. Çvş. ...'i uyandırarak kendisine neden cep telefonunu çaldığını

sorduğunu buna karşın sanık P. Çvş. ...'in seninle mi uğraşacağım dediği bunun üzerine tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında P. Çvş. ...'in, sanığı iteklediği, aynı şekilde sanığın da ...'in yüzüne kafasıyla vurduğu, sonrasında tarafların kendiliğinden sakinleştiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/2 maddesinin az vahim hal cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; kendisini savunmak için vurduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

... adına Nusaybin Devlet Hastanesince düzenlenen raporda; nazal dorsalde 1. cm lik laserasyon, sempum ortada her iki nazal bölgede koagulum, nazal grafide nazal kemiklerde fraktür tespitleri yapılarak basit tibbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

Tanıklar ...'ın ifadeleri dava dosyasında mevcuttur.

Sanık hakkındaki hükmün açıklanması için ihbarda bulunan Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2016 tarihli ve 2016/388 Esas, 2016/384 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosyada mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın, (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli ve 2013/1336 Esas, 2015/316 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın, (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 16.04.2015 tarihli ve 2013/1336 Esas, 2015/316 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, açıklanan hükmün kaldırılarak, sanığın üstü konumunda olan ...'in yüzüne kafa atmak suretiyle gerçekleşen suça konu eylemi sabit görülmekle birlikte ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği gerekçesiyle, cezasından asgari oranda indirim yapılmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Tetkik edilen dosya kapsamına göre;

1.Asta müessir fiil ve arkadaşının bir şeyini çalmak suçlarından temyiz kapsamı dışında kalan sanık ...’in sanığın telefonunu çalması, hattını kullanıp yakınlarını rahatsız etmesi ve bu durumun tespiti üzerine neden telefonumu çaldın diye soran sanığa hakaret ederek elleriyle iteklediği göz önüne alındığında, olayın çıkış sebebi tam olarak belirlenemediğinden bahisle sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanırken asgari hadden uygulama yapılması gerektiği şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile sanığın aleyhine olacak şekilde ¼ oranında haksız tahrik indiriminin uygulanması sureti ile hüküm kurulması,

2.Hükümden önce 30.06.2021 tarihli ve 31527 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.06.2021 tarihli ve 7329 sayılı Askerî Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2 nci maddesi ile 1632 sayılı Kanun'a eklenen Ek 12 nci maddesinin ikinci fıkrasında "Yükümlü erbaş ve erler arasında ast, üst veya amir ilişkisinin dikkate alınması için fiilin askerî hizmet

ve görevlerinden dolayı işlenmesi şarttır." şeklindeki düzenleme karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2019/194 Esas, 2021/2053 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15641, Karar No: 2010/705, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15641 E.  ,  2010/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca tapusuz taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.