muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15245, Karar No: 2014/14481, Tarih: 05.05.2014

SONUÇ;Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının reddine, iki numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yer alan “ İcra inkar tazminatı talebinin REDDİNE,” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 5.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10564, Karar No: 2012/17354, Tarih: 05.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10564 E.  ,  2012/17354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Şişli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2010 tarih ve 2009/1262-2010/1413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı bulunan konutta, davalının sorumluluğundaki şehir kanalizasyon şebekesi tesisatında oluşan bir arıza ya da tıkanıklık nedeniyle, aşırı yağış sonucu su baskını meydana geldiğini, sigortalı konutta oluşan hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 5.329 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, olayın hizmet kusuruna dayalı olması nedeniyle davanın tam yargı davası olarak idari yargıda görülmesi gerektiğini, zararlandırıcı olayın meydana gelmesinde, müvekkilinin bir ihmali ya da kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının sigortalısının evinde meydan gelen zararın atık su kanalının tıkanmasından değil, davacı sigortalının evinin yol giriş seviyesi altında bulunması nedeniyle harici su baskınlarını önleyici yükselti, bodrum ve zemin katlarda izolasyonlu betonarme tecrit duvarı ve tahliye pompası gibi gerekli tedbirleri almaması sonucu meydana geldiği, ayrıca dava konusu binada alt yapı atık su ve yağmur suyunun karışık çalışmadığı, İSKİ atık su kanalının tıkanmadığı gibi yağmur suyu kanallarının bakım ve işletmesinin 2560 sayılı İSKİ Yasası gereği belediyelerin sorumluluğunda olduğu, meydana gelen zarar ile davalı idarenin eylem ve işlemi arasında nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı tazminatın mülga 6762 sayılı TTK'nun 1301. maddesine göre davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mülga 818 sayılı B.K'nun 58. maddesi uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan "ağırlaştırılmış" bir kusursuz sorumluluk halidir. Bu gibi hallerde, zarar ile özen eksikliği arasında uygun illiyet bağının varlığı sorumluluk için yeterlidir. Uygun illiyet bağı mücbir sebep, zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusuru sonucu kesilirse, sorumluluktan söz edilemez.

Somut olayda dava konusu hasarın, aşırı yağışlar sonucunda davalı İSKİ'nin yapı maliki olduğu kanalizasyona bağlı rögar kapağından dışarı taşan suların davacıya sigortalı dairenin bulunduğu binanın bahçesine ve oradan da kot farkından dolayı aşağıda bulunan davacının sigortalısına ait daireye dolması nedeniyle oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, yapı maliki olan ve mülga 818 sayılı BK'nun 58. maddesi uyarınca kusursuz sorumluluğu bulunan davalı eylemi ile meydana gelen hasar arasında uygun illiyet bağı mevcut olup söz konusu hasardan dolayı davacı sigortalısına ait dairenin zemin altında bulunması illiyet bağını kesen neden olarak kabul edilemez. Öte yandan, davalının BK'nun 58. maddesinden kaynaklanan ve sorumluluğunu ortadan kaldıran sebepler de kanıtlanamadığına göre, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25464, Karar No: 2012/378, Tarih: 11.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/25464 E.  ,  2012/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu reçeteleri düzenleyen Doktor ... ile ilaç bedellerini tahsil eden Eczacı ... Yardımcı hakkında açılmış bir soruşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik soruşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20513, Karar No: 2021/16926, Tarih: 08.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20513 E.  ,  2021/16926 K.**

**"İçtihat Metni"**

6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'a aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2020 tarihli ve 2020/131 idari yaptırım defter, 2020/46 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 12.938,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/12/2020 tarihli ve 2020/4860 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/01/2021 tarihli ve 2021/7 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2021 tarihli ve KYB. 2021-53156 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 22. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "(1) Sporda şiddeti teşvik edecek şekilde basın ve yayın yoluyla açıklamada bulunan kişilere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde, beşbin Türk Lirasından ellibin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir." ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17/7. maddesinde yer alan “İdarî para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu suretle idarî para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz. Bu fıkra hükmü, nispi nitelikteki idarî para cezaları açısından uygulanmaz.” şeklindeki yasal düzenlemeler uyarınca, 6222 sayılı Kanun'un 22/1. maddesi kapsamında verilecek idari para cezalarının yeniden değerlendirme oranında artırılarak uygulanması gerektiği, somut olayda, kabahatlinin 05/09/2019 tarihli eylemi sebebiyle hakkında işlem yapıldığı nazara alındığında, kabahat fiilinin işlendiği 2019 yılı için tespit edilen yeniden değerleme oranına göre hesaplama yapılarak idari para cezası belirlenmesi gerekirken, idari para cezasının 2020 yılı tarifesinde belirlenen miktar üzerinden düzenlenerek fazla ceza tayinine neden olunduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.01.2021 tarih, 2021/7 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının 10.555,00 TL olarak düzeltilmesine, karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8452, Karar No: 2015/5593, Tarih: 21.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/8452 E.  ,  2015/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2011/399-2013/333 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/04/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı asil ... ve davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ... 3. İcra Müdürlüğü aracılığı ile müvekkili şirkete ödeme emri gönderdiğini, takibin dayanağı olan 06/02/2009 keşide tarihli ve 01/01/2011 vade tarihli 250.000 Euro bedelli bononun keşidecisinin davacı şirket olduğunu, bononun davacı şirketin müdürleri olan ... ve... tarafından imzalandığını, lehdarın da şirket temsilcisi davalı ... olduğunu, ...'nin davacı şirketi temsile yetkili olduğunu, 02/11/2007-23/12/2009 tarihleri arasında davacı şirketi borçlandırıcı gerçek bir işlem gerçekleştirmediğini, davacı şirketin asılsız borç altına sokulmaya çalışıldığını, senet keşide tarihi itibariyle davacı şirket hesaplarına 250.000 Euro'luk bir işlemin kaydedilmediğini, davalı ile belirtilen miktar tutarında bir ticari iş yapılmadığını, TTK'nın 334 maddesine göre şirketi temsile yetkili davalının davacı şirketle işlem yapmasının yasaklandığını, yasağa aykırı olarak yapılan işlemin hükümsüz olduğu ileri sürerek, davalıya borçlu olmadıklarının tespitini ile takibin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu senette üç ayrı imza bulunduğunu, bunlardan birinin şirketin müdür olmayan ortağı ...'e diğer iki imzanın ise müşterek temsil ve ilzama yetkili iki müdür-ortak olan... ile davalı ...'ye ait olduğunu, bu son ikisinin imzasının birlikte atılmadığı sürece davacı şirketin kambiyo taahhüdünde bulunmasının mümkün olmadığını, davalının senedi bu nedenle imzaladığını, TTK'nın 334 maddesini ihlal anlamında bir hareket yapmayı amaçlamadığını, aksine kendisine borçlanan ve borcu senetle vadeye bağlamak isteyen şirketten alacağını alabilmek için geçerli bir bono tanzim etmek amacıyla imzaladığını bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davacının defterlerinde yapılan incelemede açılış tasdiki olmasına rağmen kapanış tasdikinin bulunmadığı yine icra takibine konu davalının alacaklı göründüğü senede ilişkin herhangi bir borçlanma veya daha sonradan ödendiğini gösteren bir kaydın da bulunmadığı dikkate

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davacının defterlerinde yapılan incelemede açılış tasdiki olmasına rağmen kapanış tasdikinin bulunmadığı yine icra takibine konu davalının alacaklı göründüğü senede ilişkin herhangi bir borçlanma veya daha sonradan ödendiğini gösteren bir kaydın da bulunmadığı dikkate

alındığında senedin düzenlendiği tarih itibariyle davalının müdürü bulunduğu dönemleri de kapsar şekilde bir kaydın olmadığı yine bu senet haricinde davacı defterlerinde daha önceden de davalının 24/12/2009 tarihine kadar şirketten alacaklı olduğuna dair herhangi bir yevmiye kaydının da bulunmadığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafın kendi yöneticiliği sırasında dahi bonoya ilişkin herhangi bir kaydın olmadığı, davalının şirket temsilcisi olması nedeniyle, yasada kendisi ile sözleşme yapma yasağı bulunmamasına rağmen, uygulamada kural olarak temsilcinin kendisi ile sözleşme yapma yasağının bulunduğu ancak istisnai hallerde yapılan sözleşmeye geçerlilik kazandırıldığı, bu durumda ispat külfetinin davacıdan çıkıp davalıya döndüğü, zira yerleşik uygulama uyarınca davalının kendisi ile sözleşme yapmasının geçersiz olup, sözleşmenin yani bononun geçerli olduğunun, yani temsil edilenin (davacının) bu şekilde bir izninin bulunduğu, senedin geçerli bir borç için düzenlendiği ve temsil edilenin (davacının) herhangi bir zarara uğramadığını davalının ispat etmekle yükümlü hale geldiği, davalının bu hususta herhangi bir ispatta bulunamadığı, aksine davacının herhangi bir icazetinin olmadığı, davalı tarafça her ne kadar dosyaya uzman görüşü sunulmuş ise de, uzmanın bononun ... ve ... isimli kişilerin Savcılıktaki beyanlarına atfen maddi bir vakıaya dayandığı şeklindeki beyanına itibar edilmediği gerekçesiyle, davacının davasının kabulü ile ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/498 Esas sayılı dosyasındaki 06/02/2009 düzenleme tarihi, 01/01/2011 ödeme tarihli, keşidecisi ... Ltd. Şti. ve lehtarı ... olan 250.000,00 Euro'luk senetten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının kötü niyetli olarak takip yapmış olması nedeniyle asıl alacağın dava tarihindeki Merkez Bankası kuru üzerinden belirlenen 512.000,00 TL dava değeri üzerinden takdiren dava tarihi itibari ile % 40'ını oluşturan 204.800,00 TL kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece davalının kötüniyetli takip yaptığından bahisle davacı lehine tazminata hükmedilmiştir. Menfi tespit davasında dava borçlu lehine hükme bağlandığında borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, davacının talebi üzerine inkar tazminatına hükmedileceği İİK'nın 72/5. maddesinde hükme bağlanmıştır. Bu durumda, davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için, davalının yaptığı icra takibinin haksız olması yeterli olmayıp aynı zamanda bu icra takibinin kötüniyetli olarak yapıldığının ispat edilmesi gerekir. Davacı borçlu tarafından davalının kötüniyetli olarak icra takibi yaptığı kanıtlanamamıştır. Bu nedenle mahkemece, yazılı gerekçelerle kötü niyet tazminatı talebinin de kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4631, Karar No: 2019/6949, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/4631 E.  ,  2019/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili; itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili; şirketin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece; davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım iş yerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı işveren hakkında aynı istemle açılan davalar sonucu verilen mahkeme kararlarının Yargıtay ilamlarıyla onanmak suretiyle kesinleştiği,Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.03.2018 tarihli, 2015/21-3882 E., 2018/462 K. Sayılı kararı ile de ‘matbaanın bu kadar geniş bir alanda kullanılmasına rağmen 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun Ek 5’inci maddesinde düzenlenen basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet gösteren iş yeri kabul edilmesinin hak ve eşitliğe uygun kabul edilemeyeceğinin" belirtildiği, basım işyeri olarak kabul edilen davalıya ait işyeri kapalı alanında, baskı, laminasyon ve dilme makinelerinin bulunduğu,baskı işinde kullanılan kimyasallar kullanıldığı, davacının, solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,davanın kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic. A.Ş., basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarihli kararının da bu yönde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F)Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde baskı elemanı, üretim destek amiri olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda işyerinde baskı makineleri ile plastik ve kağıt ambalaj malzemesi üzerine basım yapıldığı, makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı, havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde, “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f)Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine, bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

İtibari hizmetten bir sigortalının yararlanabilmesi için sigortalının Ek 5.maddenin alt bendinde sigortalılar bölümünde gösterilen sigortalılardan olması ve hizmetin geçtiği yer olarak belirtilen iş yerlerinde çalışmış olması gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.