muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28880, Karar No: 2015/29992, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28880 E.  ,  2015/29992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2014/87-2015/197

Dairemizce daha önce de aynı sebeple geri çevirme yapılmasına rağmen, geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği ve özellikle davalı S.... Danışmanlık Elekt. Güv. Sis. İnş. Bil. Müş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin diğer işyerlerindeki işçi sayısı yönünden araştırma yapılırken; fesih tarihindeki işçi sayısının değil, 2014 yılındaki işçi sayısının tespit edildiği anlaşıldığından, bu defa sorumlular hakkında kanuni işlem yapılacağı da hatırlatılarak, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarih (31.12.2013) itibari ile davalı S.... Danışmanlık Elekt. Güv. Sis. İnş. Bil. Müş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin Türkiye genelinde aynı iş kolunda faaliyet gösteren tüm işyerlerinde çalışan işçi sayısının tespitine yarar her türlü delil ve belgenin ilgili Sosyal Güvenlik Kurumundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3211, Karar No: 2011/11892, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3211 E.  ,  2011/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13912, Karar No: 2006/14967, Tarih: 11.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13912 E.  ,  2006/14967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarih                :  13.72006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetin doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %12,2  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 08.06.2006 gün ve M-916 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 07.02.2000 tarihinde % 11 olarak belirlenen işgöremezlik oranının %23,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda,  öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23427, Karar No: 2013/5044, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23427 E.  ,  2013/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

2- Ekspertiz raporuyla sanıktan ele geçen 9,6 cm. uzunluğundaki bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak nitelikte olduğu, diğer bıçağın ise anılan yasa kapsamında yasak nitelikte olmadığının anlaşılması karşısında; 9,6 cm. uzunluğundaki bıçağın müsaderesiyle yetinilmesi gerekirken, her iki bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölüm çıkartılarak yerine ''Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bentlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılmak ve hükmün müsadereye yönelik bölümden "2 adet bıçağın" ibaresi çıkarılarak, yerine "9,6 cm. uzunluğundaki bıçağın" yazılması, hükme "6,6 cm uzunluğundaki bıçağın sanığa iadesine" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10826, Karar No: 2009/11290, Tarih: 16.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10826 E.  ,  2009/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ödenmeyen emekli aylıkları ve fazla ödettirilen primlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 1994/1,2,3. aylara ait prim borcunu ödenmediği iddiası ile yaşlılık aylığı 10 ay geç bağlandığından 2004/2-11 aylar arası toplam 4.000,00 TL birikmiş yaşlılık aylığı ile fazladan alınan 2004/7-9. aylara ait primler toplamı 470,03 TL nin davalı Kurumdan yasal faizle tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davacı 1994/1,2,3. aylara ait prim borcunu ödediğine dair SSK tarafından verilen 19.04.1994 tarih 44 nolu prim tahsilat makbuzu sureti fotokopisi sunarak borcunu ödediğini iddia etmektedir.Kurum ise söz konusu belgenin davacı adına düzenlense de prim ödendi kaşesi bulunmadığından ödemenin yapılmadığını belirtmektedir.Dosyadaki iddiaların açıklığa kavuşturulması açısından yeterli araştırma ve incelemenin yapılmadığı anlaşıldığından 19.04.1994 tarih 44 nolu prim tahsilat makbuzunun Kurumdaki sureti ile bu makbuzun bir önceki ve bir sonraki makbuz suretlerinin Kurumdan istenip dosyasına konulduktan sonra Kurumdan aynı günde 44 numaralı başka makbuz olup olmadığı araştırılmalıdır.Makbuz prim ödemesinin alındığına dair delil olabileceğinden, primin Kurum veznesinde tahsil edildiği ancak intikal etmediği yada farklı yere intikal ettiği ihtimali ön plana çıkmaktadır.Bu nedenle davacı isticvap edilerek elindeki fotokopinin nereden temin edildiği,makbuz suretini ne yaptığı sorulup daha okunaklı ve makbuz numarası cilt sayfa numaralarının yazılı makbuz yada fotokopisi ele geçirildiği takdirde o tarihteki vezne görevlilerinin imzaları ile fotokopi belgedeki imzaları karşılaştırılmalıdır. Ayrıca tek başına fotokopi yeterli delil olmasa da bu miktar paranın kayıtlara geçip geçmediği,imzaların uygunluk teşkil edip etmediği araştırılıp sonucuna göre karar karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6602, Karar No: 2016/14429, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6602 E.  ,  2016/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen.... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK Kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1282, Karar No: 2011/5999, Tarih: 11.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1282 E.  ,  2011/5999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ... ve arkadaşları vekili, ... ve arkadaşları vekili, ... ... ve arkadaşları vekili, ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1968 yılında yapılan kadastro sırasında, ... köyü 1541 sayılı 2.166.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Nisan 1964 tarih 28 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak mera niteliği ile ... ... ve ortakları adlarına tespit edilmiş, ...’nun itirazı üzerine İzmir Tapulama Mahkemesinin 1969/82-1972/409 sayılı kararı ile 3.775 m2 yüzölçümlü kesiminin ... adına, geriye kalan 2.137.325 m2 yüzölçümlü bölümünün tespit malikleri adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, kesinleştikten sonra 09.08.1973 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, 16.12.1991 havale tarihli dilekçe ile; 1541 sayılı parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yerlerden olduğu, orman sınırları içine alınması yönündeki itirazlarının 95 numaralı orman kadastro komisyonunca reddedildiği, bu sebeple orman kadastro komisyon kararının iptal edilerek taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle İzmir Kadastro Mahkemesine dava açmıştır. Mahkemece, iki kamu kurumu arasındaki davanın 3553 sayılı Yasaya göre hakemde görülmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, temyiz edilmeksizin 18.03.1992 tarihinde kesinleşmiştir. Bunun üzerine yargılama İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde Hakem sıfatıyla devam edilmiştir. Orman Yönetimi, 01.03.1993 tarihli oturumda davayı kabul etmiştir. Mahkemece, davalının davayı kabul ettiği gerekçesiyle 1541 parselin orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin 95 nolu orman kadastro komisyonunun 25.10.1990 tarihli kararının iptal edilerek bu taşınmazın orman olarak tesciline karar verilmiş, 13.07.1993 tarihinde karar tavzihen orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline şeklinde düzeltilmiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiş ve 14.09.2003 tarihinde 1541 parsel orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edilmiştir.

Bunun üzerine, ... ... ve arkadaşları 16.12.1994 tarihinde; tapuda adlarına kayıtlı bulunan ... köyü 1541 parsel sayılı 2.137.325 m2 yüzölçümündeki taşınmazın yörede 1991 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakıldığını, ancak Hazine tarafından Orman Yönetimi aleyhine açılan orman kadastrosunun iptali davasında tapu maliklerine husumet yöneltilmeden yapılan yargılama sonucunda verilen İzmir 4. Asliye hukuk Mahkemesinin 1992/25-1993/6 sayılı karar ile orman kadastro komisyonu kararının iptaline ve 1541 parsel sayılı taşınmazın orman olarak tesciline karar verildiğini, bu karara dayanılarak da 1541 parselin tapu sicilindeki kaydının iptal edilerek orman niteliğinde Hazine adına yolsuz olarak hükmen tescil edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tarla olarak adlarına tescili istemiyle İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/1179 Esas sayılı dava dosyasında dava açmışlar, birleştirme ve tefrik kararları ile mahkemenin 1995/1176 Esasına kaydedilen dava dosyası, Menderes ilçesinde adli teşkilat kurulduğundan 12/12/1996 tarihinde yetkisizlik kararı ile aktarılarak, Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/1041 Esasına kaydedilmiş, aynı parsel ve aynı iddia ile açılan mahkemenin 2000/372, 710, 2001/502 ve 2002/576 Esas sayılı dava dosyaları H.Y.U.Y.'nın 45. maddesi uyarınca aralarındaki fiili ve hukuki bağlantı nedeniyle 1997/1041 esasta birleştirilmiştir. Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi 13.12.2005 gün 1997/1041-2005/830 sayılı ilam ile davanın kısmen kabulüne, ... köyü 1541 parsel sayılı taşınmazın 10/12/2004 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (F) ile gösterilen 17002,96 m2, (G) ile gösterilen 30684,34 m2, (H) ile gösterilen 17605,78 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin Hazine adına olan tapu kaydının 1477440/1512000 payının iptali ile bilirkişi ...’ın 31/12/2003 tarihli ek raporunda belirlenen payları oranında davacılar adına ayrı ayrı tesciline, diğer bölümlere yönelik davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve arkadaşları vekili, davacılar ... ... ve arkadaşları vekili, davacılar ... ... ve arkadaşları vekili, davalı ... Yönetimi vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece onanmış, davacılar ... ve arkadaşları vekili, davacılar ... ... ve arkadaşları vekili, davacılar ... ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme istenmesi üzerine Dairenin 14.05.2010 gün 2010/5580-6450 sayılı geri çevirme kararıyla “Davacı kişilerin adlarına tapuda kayıtlı olan ... köyü 1541 sayılı parselin tapu kaydının iptaline dayanak gösterilen kararın, İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin hakem sıfatıyla verdiği 01.03.1993 gün ve 1992/25-6 sayılı karar ile aynı kararın tavzihine ilişkin 13.07

... ... ve arkadaşları vekili, davacılar ... ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme istenmesi üzerine Dairenin 14.05.2010 gün 2010/5580-6450 sayılı geri çevirme kararıyla “Davacı kişilerin adlarına tapuda kayıtlı olan ... köyü 1541 sayılı parselin tapu kaydının iptaline dayanak gösterilen kararın, İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin hakem sıfatıyla verdiği 01.03.1993 gün ve 1992/25-6 sayılı karar ile aynı kararın tavzihine ilişkin 13.07.1993 tarihli Hazine ile Orman Yönetimi arasında görülüp kesinleştiği kabul edilen karar olduğu, karar tarihinde 1541 sayılı parsel temyize konu Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/1041 sayılı dosyasında davacıları olan kişiler ile dava açmayan kişiler adına mera cinsi ile tapuda kayıtlı olduğu, ne var ki; tapu maliklerinin huzuru ile davanın görülmediği, Hazinenin kadastro mahkemesinde 16.12.1991 tarihinde açtığı orman kadastrosuna itiraz davası sonunda 3373 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu ve yine 3402 sayılı Yasanın 26/2. maddesi gereğince kadastro işlerinde 3533 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanamayacağı belirtildiği halde, kadastro mahkemesinin yasanın bu açık hükümlerini gözönünde bulundurmadan 05.02.1992 gün ve 1991/77-6 sayılı kararla davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği ve İzmir Asliye 4. Hukuk Mahkemesince bir kadastro işi olan orman kadastrosuna itiraz davasının görevini aşarak karara bağlandığı, keza tapu iptali ve tescil konusunda da hakeme yasalarca verilmiş bir görevde olmadığı halde, dava