muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21187, Karar No: 2015/3119, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21187 E.  ,  2015/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/621-2013/713

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından davanın GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında dere koruma alanında kalan taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın görevden reddine karar verilmesinde ve görevsizlik hususu yasa değişikliğinden kaynaklandığından taraflar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11958, Karar No: 2015/3246, Tarih: 28.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/11958 E.  ,  2015/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/70814

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/24 (E) ve 2013/887 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 13.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, 29.11.2004 tarihli sahte vekaletnameyle 13.12.2004 günü Çatalca Trafik Tescil Şube Müdürlüğüne giderek 34 ZCJ 60 plakalı aracın trafik tescil işlemini müşteki M.. K.. adına sahte olarak yaptırdığının iddia ve kabul olunması karşısında, 29.11.2004 tarihli vekaletnamenin Kartal 4. Noterliğince düzenlendiğinden bahisle soruşturma aşamasında bu belge yönünden ayırma kararı verilerek 13.09.2012 tarih ve 2012/195 sayılı yetkisizlik kararıyla dosya Kartal Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ise de; eylemin bütünlüğü, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bakımından, Kartal Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararı ile gönderilen dosyanın akıbeti araştırılarak, mümkünse birleştirilip, ilgili vekaletname üzerinde müşteki adına atılı bulunan imzaların müştekinin eli ürünü olup olmadığının tespit ettirilmesinden sonra, tüm belge ve deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26512, Karar No: 2015/32028, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26512 E.  ,  2015/32028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... Müdürlüğünden yemek hizmeti işini alan diğer davalı ............ nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin sona eriş şekli ve davalılar asındaki hukuki ilişkinin niteliği noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davacının yeni ihaleyi alan alt işveren nezdinde çalışması durumu ihtilaflıdır. Davalı yüklenici firma ile olan iş sözleşmesinin feshine dair davalı tarafça bir delil sunulmamıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı ............'nden çıkışı 31.12.2013 tarihinde yapılmış olup kaydın dayanağı bulunmamaktadır. Dava dışı ..... firmasında 02.01.2014 tarihinde işe girişi görünmektedir. ............'nin yeni ihaleyi alan şirket olup olmadığı mevcut delil durumundan anlaşılamamaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda 31.12.2013 tarihine kadar dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Dosyada davalı ............'ne ait 01.01.2013-31.12.2013 arası süreli hizmet alım sözleşmesi mevcut olup, sonrasında ihaleyi hangi firmanın aldığı da araştırılmamıştır. Her iki davalının itirazının da işçinin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği yönünde olduğu dikkate alınarak, mahkemece davalı kurumda yeni ihaleyi alan firmanın unvanı araştırılmak, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu dayanak kayıtları getirtilerek yukarıda açıklandığı şekilde işyeri devri ve hizmet akdinin feshedilip edilmediği hususu aydınlatılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7093, Karar No: 2017/8961, Tarih: 07.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/7093 E.  ,  2017/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu vefat eden sigortalının çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a- 6100 sayılı HMK'nun "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26.maddesine göre ise "Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Bu hukuki düzenleme doğrultusunda davacı vekili dava dilekçesinde talep edilen tazminatlara olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş ise de ıslah dilekçesi ile faiz bakımından talebini daraltarak 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte ve 426.390,24 TL tazminatın ise ıslah tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ve yine 80.000,00 TL manevi tazminatın da dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ettiği gözetildiğinde mahkemece talep aşılmak suretiyle hükmedilen tazminatlara olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

b- Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan ve asgari ücretle her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda iş kazası sonucu vefat eden sigortalının geride mirasçı olarak davacı iki çocuğunu bıraktığı, hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda çocukların maddi zararları belirlenirken çocukların ve kazalının payları belirlenmeden davacı kız çocuğun 4 yılı süre ile destek kapsamında olduğunun kabulüyle bu 4 yıl için belirlenen kazanç toplamından kusur ve peşin sermaye indirimi yapılarak maddi zararının belirlendiği, ölene kadar babasının desteğinde olması gerektiği anlaşılan davacı çocuk ..un zararı belirlenirken de kazalının bakiye ömrünce yine destek payı belirlenmeden kazanç kaybından kusur ve peşin sermaye değeri indirimi yapılarak maddi zararının belirlendiği ve yine pasif dönem kazancının asgari geçim indirimi dahil edilmeden net asgari ücrete göre hesaplanması gerekirken aktif dönemdeki ücretinin esas alınarak sonuca gidildiği, şu haliyle hesap raporunun denetime elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacı çocuk ...'ün vesayet altında olduğunun anlaşılmasına göre varsa husumete izin kararının dosyaya eklenmesi, yoksa aldırılması için davacı tarafa süre verilerek eksikliğin giderilmesinden sonra yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda davacıların destek paylarının doğru şekilde belirlenerek ve pasif dönem kazancının belirlenmesinde asgari geçim indirimi dikkate alınmadan net asgari ücret esas alınarak hesap yaptırılması ve usuli kazanılmış haklar da gözetilerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/18213, Karar No: 2016/10399, Tarih: 12.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/18213 E.  ,  2016/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kasten öldürme suçundan yargılanmasına yol açtığını düşündüğü katılanın babasına yazdığı mektupta geçen, "Oğlunun ve arkadaşlarının yalanları sayesinde 25 yıl 7 ay ceza aldım, oğlun ve arkadaşı beni tanımadıkları halde bana attıkları iftira sayesinde insan olarak hala toplumda geziyorlar, baba olarak sen ve anası senin oğlunun ve arkadaşının yüzünden yurdum yuvam dağıldı, benim bu cezayı çekmeye ömrüm yetmez, amma o yalan ve iftiradan dolayı Allah senin oğluna iyi ettin, o kullarımı mahvu perişan ettin mi diyecek sandınız, dilerim Rabbimden bir gün yüzü görmesinler. Elleri ayakları büzülsün, nesilleri kesilsin, bir de oğlun ... on bin iki yüz Türk Lirası utanmadan arlanmadan cehennemi düşünmeden attığı iftira kurumadan parayı almış ve yiyecek, cehennemde onun karşılığını Allah verecek irin ve ebedi cehennem sen ve anası acaba onu oradan kurtarabilecek misiniz, o insanlıktan nasibini almamış senin oğlunu yönlendiren ... İnşallah tez günde kellesi bir tarafta, gövdeleri bir tarafta gazetelerde çıkarlar, o paralar da evlatlarına zehir zıkkım olarak kalır. şeklindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek tarzda somut bir fiil isnadı ya da sövme içermeyip beddua niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

1- Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5698, Karar No: 2021/7608, Tarih: 30.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5698 E.  ,  2021/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANKARA 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine davacıların istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkili ...'ın eşi diğer müvekkillerinin ise annesi olan...'ın 01/08/2014 tarihinde davalı hastanenin ağır kusurlu, özensiz ve ihmali davranışları neticesinde vefat ettiğini, müteveffa ....'ın Mayıs 2013'de ... Özel ... Hastanesi'nde lösemi tedavisi görmeye başladığını, tedavinin hekim... tarafından yürütüldüğünü, tedavinin başında olumlu sonuçlar alındığını, 50 yaşın üzerinde olunması sebebiyle doktorun kemik iliği nakli için Sağlık Bakanlığı'ndan onay alınması gerektiğini söylediğini, davalı hastanenin ağır organizasyon kusuru sebebiyle Sağlık Bakanlığı'na onay için müracaat etmediğini, bu bekleme sebebiyle müteveffanın hastalığının Temmuz 2014 ayında tekrar nüksettiğini, davalı hastanenin Sağlık Bakanlığı'na gerekli müracaatı yaparak onay yazısını almadığından müteveffaya müdahale bulunamaması şeklinde tecelli eden ağır kusuru ve özensiz davranışları sebebiyle müteveffanın 01/08/2014 günü vefat ettiğini, ölüm olayının davalı hastanenin haksız ve kusurlu eylemi sebebiyle meydana geldiğini, ölüm ile hastanenin davranışı arasında illiyet bağı olduğunu ve bu ölüm neticesinde müvekkilleri için telafisi güç ve imkansız maddi ve manevi zararların doğduğunu belirterek müvekkilleri yararına ayrı ayrı 50.000-TL olmak üzere toplam 200.000-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 35.000-TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000-TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000-TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000-tl manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş; karara karşı davacılar ve davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 35.000-TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000-TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000-TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000-tl manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş; karara karşı davacılar ve davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

1-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, davalının istinaf talebinin esastan reddine, davacıların istinaf taleplerinin kabulüne, Ankara 2. Tüketici Mahkemesi'nin 23/11/2018 tarih ve 2015/942 Esas - 2018/706 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 35.000-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... için 15.000-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... için 15.000-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... için 15.000-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine davacıların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.