muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2415, Karar No: 2020/7350, Tarih: 17.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2415 E.  ,  2020/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet ve sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9557, Karar No: 2015/905, Tarih: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9557 E.  ,  2015/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen 07.10.2011 tarihli Ek Karar temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26038, Karar No: 2016/4838, Tarih: 14.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26038 E.  ,  2016/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın devam eden eyleminin, müştekinin kendisini evin içinde gördüğü gece saat 22.00 sıralarında kesintiye uğradığı anlaşıldığından, TCK'nın 116/4. maddesinin şartlarının oluştuğu gözetilmeden, uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamamıştır.

Ancak,

a- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

b- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık Gökhan Gök müdafinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından; “TCK'nın 53/1-b” maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve "TCK’nın 53/1-c." maddesinde sayılı hakları kullanma hakkından ise koşullu salıverme tarihine kadar ilişkin kısımların çıkartılması; yerine, TCK'nın 53/1(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olamak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4835, Karar No: 2017/14846, Tarih: 30.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4835 E.  ,  2017/14846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu, ,davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek,toplam 37.108,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;02.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 39.964,00 TL’ye yükseltmiştir.Davalı,kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davalı ... şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2691, Karar No: 2012/20687, Tarih: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2691 E.  ,  2012/20687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın süre tutum dilekçesinde belirttiği herhangi bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7042, Karar No: 2019/8402, Tarih: 12.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7042 E.  ,  2019/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemenin gerekçeli kararı aynı konutta oturdukları şerhi verilerek davalılar Havva Kirli, ..., ..., ... adına akrabaları...imzasına; davalılar ..., ..., ... ..., ... ..., ..., ... ... ..., ..., ..., ... adına akrabaları ... imzasına; davalılar ..., ..., ... adına akrabaları ... imzasına; davalılar ...mirasçıları ... ve ... adına akrabaları ...imzasına; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ... adına akrabaları... imzasına; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... adına akrabaları ... imzasına; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adına akrabaları ... imzasına; davalılar ..., ..., ..., ... adına akrabaları ... adına; davalılar ..., ..., ..., ... adına akrabaları ... imzasına; davalılar ..., ..., ..., ... akrabaları adına ... imzasına; davalılar ..., ..., ..., ... adına akrabaları ... imzasına; davalılar ... ve ... adına akrabaları ... imzasına ve davalılar ... ve ... adına ise akrabaları ... imzasına tebliğ edilmiştir. Adı geçen davalılar adına çıkartılan tebligatlar üzerinde farklı adresler bulunmasına rağmen mahalle isimleri aynı olanların gruplar halinde..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... imzasına tebliğ edildiği bu hali ile davalılar adına çıkartılan tebligatların usulüne uygun olmadığı,

2- Davalı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar, “adreste bulunmaması nedeni ile aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden Alper Öztürk’e tebliğ edildi” şerhi ile tebliğ edilmiş olup, davacının adreste bulunmama sebebi ve tebligatı davacı adına alan kişinin davacı ile yakınlığı tebliğ mazbatasında belirtilmemiştir. Bu nedenle adı geçen davacıya yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı,

3- Davalılar ... ve ... adına çıkartılan tebligatlar üzerinde farklı adresler bulunmasına rağmen, davalılar adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatlarının daimi işçisi adı ile ... imzasına tebliğ edildiği, bu hali ile davalılar adına çıkartılan tebligatların usulüne uygun olmadığı, anlaşıldığından, usulsüz tebligat yapılan davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenmesi,

3- Davalılar ... ve ... adına çıkartılan tebligatlar üzerinde farklı adresler bulunmasına rağmen, davalılar adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatlarının daimi işçisi adı ile ... imzasına tebliğ edildiği, bu hali ile davalılar adına çıkartılan tebligatların usulüne uygun olmadığı, anlaşıldığından, usulsüz tebligat yapılan davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve ilgili yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenmesi,

4- Gerekçeli kararın, davalılardan ... adına; cezaevinde olduğu gerekçesi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre muhtara yapıldığı anlaşılmaktadır. Anılan davalının ceza infaz kurumunda tutuklu olarak mı yoksa hükümlü olarak mı bulunduğu araştırılarak, tutuklu ise cezaevinde bizzat kendisine tebligat yapılması; hükümlü olarak bulunuyor ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi kapsamında kendisine vasi atanıp atanmadığı tespit edilerek, vasi atanmış ise gerekçeli kararın vasiye tebliğ edilmesi, vasi atanmamış ise öncelikle davalıya vasi atanması sağlanmak suretiyle gerekçeli kararın davalı vasisine tebliğ edilmesi gerektiği, bu haliyle davalıya Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın, adı geçen davalıya Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

5- Dosya arasında davalı ..., davalı ...mirasçısı ... ile tebligat parçalarında vefat ettiklerine dair şerh bulunan davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçılarına mahkeme kararının tebliğine ilişkin tebliğ belgesi bulunmamaktadır. Hüküm adı geçen şahıslara tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebligat yapılmamış ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1140, Karar No: 2021/6219, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1140 E.  ,  2021/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değilidir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere'1 bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, hüküm kurulması gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3.bendinde yazılı (idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. Maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda) kelimelerinin ve rakamlarının çıkarılmasına, yerine (derhal ödenmesine, bu hususta) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4617, Karar No: 2018/463, Tarih: 23.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4617 E.  ,  2018/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içerisinde mevcut 26/12/2009 tarihli, yakalama el koyma, savcı görüşme tutanağı ile; ikamet adresi belirtilerek uyuşturucu ticareti yapıldığı yönündeki ihbara binaen sanık ...'ın ikamet adresinde yapılan aramada, kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suçu yönünden yargılanan ... ve ...'ün sanık ... 'dan esrar satın aldıkları yönündeki soruşturma aşamasındaki beyanları, sanığın dolaylı ikrarı ve sanığın ikametinde yakalanan esrarların satışa hazır halde paketlenmiş olarak ele geçirilmiş olması karşısında; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA 23/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2303, Karar No: 2021/10067, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/2303 E.  ,  2021/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında yıllarında sahte fatura düzenleme; 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma; sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme; sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerini de temyiz eden katılan vekilinin temyizine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/548, Karar No: 2025/1650, Tarih: 05.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/548 E.  ,  2025/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve diğerleri hakkında yapılan yargılama sırasında; Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçların niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar ve suçlar yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/493 Esas sayılı davası ile Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/364 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3077, Karar No: 2018/12524, Tarih: 20.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/3077 E.  ,  2018/12524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkemece 08/05/2018 tarihli ek karar ile davalılar ..., ... ve ...'nın temyiz istemlerinin reddine karar verildiği ancak ek kararın anılan davalılara tebliğ edilmediği anlaşılmış olup, 08/05/2018 tarihli ek kararın usulüne uygun şekilde tebliğ ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.