muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6391, Karar No: 2017/257, Tarih: 08.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6391 E.  ,  2017/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'in; gerek 14.01.2016 günlü kolluk ifadesinde sanık ...'ın kendisine "...seni bıçaklarım..." dediği ancak bıçak gösterdiğine dair beyanının olmadığı, gerekse de 30.05.2016 günlü ... Ağır Ceza Mahkemesi aracılığı ile vermiş olduğu ifadesinde "...burada seni bıçaklarım kimsenin ruhu duymaz dedi ancak bıçak çıkarmadı elini bıçak çıkaracak gibi arka cebine attı" şeklindeki sanık ...'ın kendisine bıçak göstermediğine dair beyanı karşısında; sanık ... ve sanık ... hakkında, mağdura karşı birden fazla kişi ile birlikte gece vakti yağma suçundan 5237 sayılı yasanın TCK 149/1. maddesinin (c-h) bentleri ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 149/1. maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz dilekçesinde ve duruşmada, sanık ... savunmanının ve sanık ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri itiraz ve savunmaları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ilişkin 08/02/2017 günü oybirliğiyle alınan karar, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ün katıldığı oturumda sanık ve savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/10108, Karar No: 2022/4830, Tarih: 24.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/10108 E.  ,  2022/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'e yönelik 3 kez, mağdure ...'e yönelik 1 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ...'e yönelik 3 kez, mağdure ...'e yönelik 1 kez)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin edilen Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği 06.09.2021 gün ve 2021/79357 sayılı resmi belgeye dayanarak oluşturulmuş nüfus kaydına göre sanığın hükümlerden sonra 05.09.2021 günü öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkında derdest kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereği 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 fıkrası gereğince sanık hakkında derdest kamu davasının ölüm nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15318, Karar No: 2013/11426, Tarih: 27.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15318 E.  ,  2013/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5961, Karar No: 2016/4223, Tarih: 30.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5961 E.  ,  2016/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/04/2006 gününde verilen adli yardım talepli dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım isteminin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava konusu uyuşmazlığın çözümünde incelenmesi gerekli görülen, .. 2013/69 esas, 2013/400 karar sayılı dosyasının aslı veya sıralı şekilde eksiksiz onaylı örneğinin temin edilerek iş bu dosyaya eklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda yazılan eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi için iade edilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4348, Karar No: 2018/6283, Tarih: 03.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/4348 E.  ,  2018/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraflar ile ihbar olunan vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... 588 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçların alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/70, Karar No: 2016/13883, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/70 E.  ,  2016/13883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak,dağıtım,iletim,Sayaç okuma,perakende satış hizmet bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik dağıtım bedeli: 13.179,14 TL,iletim bedeli: 3.823,36 TL,PSH bedeli: 1.073,15 TL,okuma bedeli:124,23 TL,kayıp-kaçak bedeli:2.419,97 TL’nin her faturanın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş:07.09.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 38.841,13 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,kayıp kaçak bedeli,PSH bedeli,PSH sayaç bedeli,dağıtım bedeli,iletim bedelinden oluşan toplam 38.841,13 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4259, Karar No: 2017/3290, Tarih: 01.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4259 E.  ,  2017/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2014 gün ve 2012/208-2014/80 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/11/2015 gün ve 2015/11444-2015/12492 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı şirketin gerçekleştireceği projenin finansmanı için söz konusu şirkete kredi tahsis edildiğini, kredilendirilen projenin izlenmesi ve raporlanması amacıyla kredi kullanan şirketin, davalının ve müvekkilinin izleme ve raporlama hizmetleri sözleşmesi imzaladıklarını, davalının gözetim firması sıfatıyla imzaladığı bu sözleşmenin gereklerini yerine getirmediğini, sözleşmenin temel amacının, projenin hedeflerine uygun olarak ilerleyip ilerlemediği konusunda bankanın bilgilendirilmesi, yapılan yatırım harcamalarının teyit edilmesi ve eğer varsa hedeften sapmaların tanımlanması ve bunların kredi veren bankaya yazılı olarak bildirilmesi olduğunu, davalının basiretli bir tacir gibi hareket etmediğini, sözleşmede detayları belirtilen aylık ilerleme raporlarının, yine sözleşmede belirtilen süreler içinde davalı tarafça sunulmadığını, ayrıca bu raporların içerik olarak da sözleşme de öngörülen nitelikleri taşımadıklarını ve yüzeysel olarak hazırlandıklarını, tahsis edilen kredinin tamamının kullanılmasına rağmen projenin tamamlanmadığını, kullandırılan kredinin ödenmesinde sıkıntılar oluştuğunu, bu nedenle müvekkilinin söz konusu sözleşmeyi feshettiğini, sözleşme uyarınca doğan banka zararından davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.341.794,52 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/06/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/06/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

1-Dava, Proje İzleme ve Raporlama Sözleşmesi’nin ihlali sebebiyle tazminat istemine ilişkindir.

2-Davacı Banka ve davalı ... Şirket yanında, davacı bankadan kredi alan ... A.Ş. arasında imzalanan 02.11.2010 tarihli Sözleşme ile davacı bankanın dava dışı ... A.Ş.’ye sağladığı inşaat destek kredisini güvence altına alınması amacıyla, davalı ... Şirketi, ... A.Ş. tarafından inşa edilen gayrimenkul projesi gelişiminin izlenmesi, projenin tamamlanması amacıyla hazırlanan, harcamaların bütçelenmesi ve onaylanması, bilgilerin sistematik şekilde toplanması, analiz edilmesi ve davacı Bankaya raporlanması edimlerini yüklenmiş, bu amaçla davacı yanca davalıya 116.820 Avro ödeme yapılmıştır.

3-Davacı Banka, davalı şirketin hizmet sunduğu 10 ay boyunca raporları; geç, eksik, projenin gerçek durumunun görülmesinin engelleyici ve yanıltıcı olarak hazırlandığını, bu nedenle alınması gerekli tedbirlerin alınamadığını, şirketin iflas erteleme talebinde bulunduğunu, 270 milyon Avro kredi verdiği şirketten alacağını 4 yıldır alamadığını, davalının da bu zarara sebebiyet verdiğini ileri sürmektedir.

4-Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, Dairemizce onanmış ise de, Daire çoğunluk görüşünün aksine davacı Bankanın karar düzeltme talebinin kabulü gerektiği düşüncesindeyim. Şöyle ki; mahkemece, bilirkişi raporuna atfen, davalı şirket tarafından sunulan 11 adet raporun, 22-70 gün arasındaki sürelerle davacı Bankaya geç teslim edildiği, ancak sunulma tarihleri itibariyle güncel olmaları nedeniyle yeterli olduğu, gecikme nedeniyle bir zararın olmadığı beyan edilmiş ise de, davacı yanın bilirkişi raporuna itirazları ile temyiz ve karar düzeltme dilekçelerinde, söz konusu gecikmeler sebebiyle gerekli önlemleri alamadığını, ... A.Ş.’nin iflas erteleme prosedürü içine girdiğini ve 4 yıldır alacağını alamadığını ileri sürmektedir.

5-Keza, davacı yanca, raporlama sürecinde, Mart 2011 raporunda 15 milyon Avro’luk keşif artışının bütçe aşımı olup olmadığının raporlanmadığı, inşaat seviyeleri ile ilgili çelişkili raporlama yapıldığı, seviyenin %97 olarak gösterildikten sonra, sonraki aylarda %93’e düşürüldüğü, bütçe dışında piyasaya 40 milyon Avro borçlanılmış olmasına raporlarda yer verilmediği gibi, bu hususların da zararın oluşumuna yol açmış olup olmadığı hususları gerekçeli kararda tartışılmadığı gibi, bilirkişi raporunda da cevaplanmamıştır.

6-Banka zararının oluşumu için, ... A.Ş’ye verdiği krediyi kat etmesi yeterli olup, davacı Bankanın bu işleme rağmen kredi alacağını tahsil edemediği ve bu alacağı tasfiye edilecek alacaklar hesabına aktarmış olması karşısında Bankanın zarara uğramadığının kabulü doğru değildir.

7-Mahkemece, davacı Bankaya, davalı Şirket tarafından hazırlanan raporlardaki gecikmeler ile yanlış ve eksik bilgiler verilmemiş olsaydı, hangi önlemleri alacakları ve zararın oluşumunu ne şekilde önleyecekleri hususu açıklattırılarak, bilirkişilerce, söz konusu önlemler alınsaydı zararın oluşup oluşmayacağı veya bir kısım zararların önlenip önlenmeyeceğinin araştırılması gerekirken bu hususların yerine getirilmeyip, dosyada eksik incelemeyle hüküm kurulmuş olması sebebiyle kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, karar düzeltme isteminin reddi yönündeki Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/4107, Karar No: 2011/4944, Tarih: 30.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/4107 E.  ,  2011/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde 10.6.2006-24.2.2007 tarihleri arasında çalıştığının tesbitiyle,işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 10.06.2006-24.02.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ve işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 10.06.2006-24.02.2007 tarihleri arasında davalı ...'a ait işyerinde çalıştığının tespiti ile karar yerinde yazılı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı

delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.