muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20241, Karar No: 2018/1464, Tarih: 13.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20241 E.  ,  2018/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen ve 05.06.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.06.2017 tarihinde temyiz eden katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Mera, 4342 sayılı Mera Kanununun "Tanımlar" başlıklı 3.maddesinde; "Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Mera Kanunun "İnşaat yasağı" başlıklı 20. maddesinde ise "Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına uygun yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, sulak, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz." hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemelere göre mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz. İzin alınmak ve imar mevzuatına uygun olmak koşuluyla ahşap yapılar, barınak ve ağıllar yapılabilir. Kanun maddesinde yer verilen yaylak kavramı; çiftcilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri, bu amaçla kullanılan yeri kışlak kavramı ise hayvanların kış mevsiminde barındırılması ve otundan yararlanması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer şeklinde tanımlanmıştır.

Bu yerlere yapılabilecek ağıl; evcil büyükbaş ve/veya küçükbaş hayvanların barındığı çitle çevrili yeri, barınak ise; tuğla,demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı yöresel mimariye uygun, taş örme su basmanı veya betonarme olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın suça konu yaylada çatısı çinko ile duvarları ise sıva harcı kullanılarak yapılan kalıcı nitelikteki evi kullandığı anlaşılmakla; atılı suçun temadi özelliği de dikkate alınıp suçun unsurlarının oluştuğu gözetilip sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3238, Karar No: 2022/13878, Tarih: 01.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3238 E.  ,  2022/13878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet eraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasası'nın 5. maddesinde de bina kavramı "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

İmar Kanunu'nun 21/3. maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, ... ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, dosya arasında yer alan 06/02/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda “mahallinde yapılan tetkik bölümünde 1 ve 4. maddelerinde belirtilenlerin binanın statik ve betonarme hesaplarını etkileyici mahiyette olmaları nedeniyle tahkik edilmelerinin uygun olacağının” bildirildiğinin anlaşılması karşısında; yapı tatil tutanağında ve bilirkişi raporunda belirtilen değişikliklerin, binanın taşıyıcı unsurunu etkileyip etkilemediği hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Bilirkişi raporunda suça konu yapıda yer alan aykırılıkların yapı kullanma izin belgesinden önce yapıldığının belirtilmesi karşısında, ilgili belediyeden suça konu bina ile ilgili usule uygun olarak yapı kullanma izin belgesi alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bilirkişi raporunda suça konu yapıda yer alan aykırılıkların yapı kullanma izin belgesinden önce yapıldığının belirtilmesi karşısında, ilgili belediyeden suça konu bina ile ilgili usule uygun olarak yapı kullanma izin belgesi alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14661, Karar No: 2012/8105, Tarih: 10.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/14661 E.  ,  2012/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet (üçer kez)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Serbest Muhasebeci Mali Müşavir olup katılanların şirketlerinin muhasebe işlemlerini yapmayı sözleşmeyle üstlenen sanıkların 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununun 47. maddesi uyarınca görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı, kamu görevlileri gibi cezalandırılmaları gerekmekteyse de söz konusu Kanun ve uygulama yönetmeliği hükümlerine göre müşterilerinin vergilerini yatırma görevleri bulunmadığı gibi 26/01/1996 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Mecburi Meslek Kararlarına İlişkin Genelge’nin 1. maddesiyle muhasebecilerin müşteri adına 3. kişilere (Vergi Dairesi, SSK, Bağ-Kur ve benzeri kurumlara) ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun para, çek gibi mali değerler almalarının yasaklanmış olması nedeniyle katılanlardan şirketleri adına tahakkuk edecek vergileri ödemek üzere aldıkları iddia edilen para ve çeklerin kendilerine görevleri nedeniyle tevdi edildiğinin ve bunlar üzerinde gözetim ve muhafaza görevlerinin bulunduğunun kabul edilemeyeceği, bu itibarla sahte faturalarla gerçeğe aykırı vergi indirimi yapmak gibi hileli hareketlerle şirketler adına düşük vergi ödenmesini sağlayarak şirketlerden aldıkları paraların bir kısmını mal edinme eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 508. maddesinde düzenlenen emniyeti suistimal suçunu ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesinde yer alan vergi kaçakçılığı suçunu oluşturabileceği, bu suçların tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarlarına nazaran 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, son suç tarihi olan 2001 yılı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 10/07/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4020, Karar No: 2013/2196, Tarih: 05.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4020 E.  ,  2013/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalılara ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ancak kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davacının davalılara ait işyerinde hizmet akdi ile çalışmadığını, serbest hamal olarak iş olduğunda çağrı üzerine çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının davalılar nezdinde hizmet akdi ile çalıştığı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatı yanında bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Uyuşumazlık davacı ile davalılar arasında hizmet ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak bozma ilamında belirtilen davalılara karşı başka şahıslar tarafından aynı istemlerle açılıp temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen

./..

2013/4020-2013/2196 S/2

dosyalar gerekçe gösterilerek başkaca bir inceleme yapılmadan davacının davalıların işçisi olduğu kabul edilmiş ise de, bu kabul yerinde değildir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Uyuşumazlık davacı ile davalılar arasında hizmet ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak bozma ilamında belirtilen davalılara karşı başka şahıslar tarafından aynı istemlerle açılıp temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen

./..

2013/4020-2013/2196 S/2

dosyalar gerekçe gösterilerek başkaca bir inceleme yapılmadan davacının davalıların işçisi olduğu kabul edilmiş ise de, bu kabul yerinde değildir.

Zira, mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 04/06/2012 tarih ve 2012/5714 Esas 2012/12205 Karar sayılı bozma ilamında "..davacı, davalıların deposunda hamal olarak sürekli çalıştığını iddia etmiş, davalılar ise sürekli çalışmanın söz konusu olmadığını savunmuşlardır. Dosyada davacının çalışmalarını gösterir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Davacı tanıkları iddiayı, davalı tanıkları savunmayı doğrulayan beyanlarda bulunmuşlardır. Tanık anlatımları,taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli değildir. Aynı konuda davalılara karşı açılıp kesinleşen davalara ait kararlar sunulmuş ise de; dosyaları getirtilmediği için o davalardaki delil durumunun ve varılan sonucun bu davayı etkileyip etkilemediği anlaşılamamaktadır. Toplanan deliller ve mahkemece yapılan araştırma ve inceleme taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemeye yeterli bulunmamaktadır. Davanın aydınlatılması ve uyuşmazlık konusu ilişkinin niteliğinin gerçeğe uygun olarak belirlenebilmesi için öncelikle davacının çalıştığını iddia ettiği işyerine ait kayıt ve belgelerle yükleme ve boşaltma işleri için yapılan ödemelere ait belgeler ve emsal gösterilen davalara ait dosyalar getirtilip incelenmeli, işyerinde bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak işyerinin kapasitesi, giren-çıkan mal miktarına göre yükleme ve boşaltma işlerinde sürekli olarak eleman çalıştırılmasının gerekip gerekmediği, işin mevsimlik olup olmadığı, davacının başka işyerlerinde çalışıp çalışmadığı, iş sözleşmesinin bağımlılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edilmeli, bundan sonra tüm deliller yeniden değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır" şeklinde bozma nedenleri belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, işyeri kapanmadığı halde aradan geçen zaman gerekçe gösterilerek keşif yapılmasından vazgeçilmiş sadece emsal dosyaların getirtilip incelenmesi ile yetinilmiştir.

Mahkemece işyerine ait kayıt ve belgelerle yükleme ve boşaltma işleri için yapılan ödemelere ait belgeler getirtilmeli, bozma ilamında belirtilen hususların tespiti bakımından ehil bilirkişi veya bilirkişiler katılımı ile mahallinde keşif yapılmalı, işyerinin kapasitesi, giren-çıkan

./..

2013/4020-2013/2196 S/3

Mahkemece işyerine ait kayıt ve belgelerle yükleme ve boşaltma işleri için yapılan ödemelere ait belgeler getirtilmeli, bozma ilamında belirtilen hususların tespiti bakımından ehil bilirkişi veya bilirkişiler katılımı ile mahallinde keşif yapılmalı, işyerinin kapasitesi, giren-çıkan

./..

2013/4020-2013/2196 S/3

mal miktarına göre yükleme ve boşaltma işlerinde sürekli olarak eleman çalıştırılmasının gerekip gerekmediği, işin mevsimlik olup olmadığı belirlenmeli, davacının başka yerlerde çalışması olup olmadığı araştırılmalı, bu tespitler dosya içindeki emsal dosyalar ve diğer deliller ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak taraflar arasında iş sözleşmesi olup olmadığı saptanarak sonuca varılmalıdır. Bu yönler üzerinde durulmadan bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde ilgiliye iadesine 05/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2728, Karar No: 2020/1644, Tarih: 18.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2728 E.  ,  2020/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Sanıklar hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi ile beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre...Demir Çelik Fabrikasında elektrik teknisyeni olarak çalışan ..., olay günü saat 07.30 sıralarında iş yerinde arızalanan asma vinci tamir etmek amacıyla vincin üzerine çıktığı ve tamir esnasında elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, iş yerinde formen olarak görev yapan sanık ...'ın ile elektrik teknisyeni olan sanık ...'nın görev ve sorumluluğun nelerden ibaret olduğu ayrıca işin takibinden sorumlu olan kişi veya kişilerin tespiti amacıyla ilgili şirketten iş bölümü, görevlendirmeye ilişkin evrakların temin edilerek, raporlarda belirtilen ve kusur izafe edilen şirket yetkililerinin tespit edilip, bu kişiler hakkında soruşturma yapılıp iddianame ile haklarında dava açılması, mahkemenin suç duyurusu üzerine açılmış dosyalar var ise tüm dosyaların birleştirilerek, önceki raporlarda irdelenecek şekilde kusur durumuna ilişkin yeniden rapor alınarak sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5863, Karar No: 2014/22302, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5863 E.  ,  2014/22302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4856, Karar No: 2014/12376, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4856 E.  ,  2014/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2013 tarih ve 2008/538-2013/438 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, davalının sorumlu olduğu dönem içerisinde şirket kasasında para olmasına rağmen şirketin 2005 ve 2006 yılında SSK ve vergi borçlarının ödenmediğini, şirket personeline ödeme yapılmadığını, ayrıca 2007 yılı ... ayında yapılan kasa sayımında kasada 230.000,00 TL kasa açığı tespit edildiğini ileri sürerek, şimdilik 30.000,00 TL 'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 30.03.2005 tarihli genel kurul kararı uyarınca 1 yıllığına davacı şirketin yönetim kuruluna seçildiği, 30.03.2005 tarihli genel kurul kararında davalıya verilen yetkinin 5187 Basın Kanunu'nun 2.maddesinin 1.bendi gereğince verilen yetkiden ibaret olduğu, davacı şirketin tüm işlerdeki sevk ve idaresinin diğer yönetim kurulu üyelerince davalıya bırakıldığı hususunun da ispat edilemediği, davalının B gurubu imza yetkilisi olarak müşterek imza ile şirketi temsil yetkisine haiz olup, diğer imza yetkilisi Mustafa Erol Başak'ın 2007 yılı genel kurulunda ibra edilmiş iken davalının ibra edilmemesinin yersiz olduğu, davalının tek başına imza yetkisi bulunmadığından davalının zımnen ibra edildiğinin kabulü gerektiği, ayrıca 2004-2007 yılı bilanço ve gelir tablosu genel kurulca kabul ve ibra edildiğinden şirket kasasında mevcut olmayan 230.000,00 TL için davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.