muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10982, Karar No: 2011/17189, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10982 E.  ,  2011/17189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20788, Karar No: 2007/19938, Tarih: 31.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20788 E.  ,  2007/19938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 31.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4623, Karar No: 2006/6002, Tarih: 26.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4623 E.  ,  2006/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili tarafından, davalılar .... aleyhine 16.9.2005 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve kanal deliğinin açılmasını davalılardan ....'te ... aleyhine 21.9.2005 gününde verilen dilekçe ile yağmur suları kanalına pis su akıtılması nedeniyle kanalın kapatılması istenmesi üzerine davalar birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; davacı ...'nın meni müdahale davasının reddine, diğer talepler birlikte değerlendirilerek ...'nın pis su giderinin kapatılması şartıyla sadece yağmur ve kar suyu akması için kanal deliğinin açılmasına dair verilen 15.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20656, Karar No: 2015/16206, Tarih: 20.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20656 E.  ,  2015/16206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2012/440-2012/435

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 21.04.2014 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; faturada belirtilen kayıp kaçak bedelinin kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakli sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin haksız şart sayıldığı, hem tarife belirlenirken hem de belirlenen tarife üzerinden alınmasının açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olup, adaletle bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 21.04.2014 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içinde temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 21.04.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18484, Karar No: 2024/14469, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18484 E.  ,  2024/14469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.12.2022

SAYISI : 2022/3088 E., 2022/2540 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.12.2022 tarihli ve 2022/3088 Esas, 2022/2540 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2022/3088 Esas, 2022/2540 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7572, Karar No: 2012/14159, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7572 E.  ,  2012/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2011 tarih ve 2009/729-2011/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 05/07/2009 tarihinde cadde üzerindeki atık su tesisatında meydana gelen tıkanma nedeniyle taşan suyun geri giderek binaya ait rögardan taştığını, sigortalı konutta 5.062,50 TL hasar meydana geldiğini ve bu bedelin 12/08/2009 tarihinde müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin görevli ve yetkili olmadığını, hasarın meydana gelmesinde sorumluluklarının bulunmadığını, hasarın bina çatı sularını toplayan borunun atıksu kanalına bağlanması sebebiyle meydana geldiğini, bu durumun binanın sahibi ile ilgili bir kusur olduğunu, bina sahibinin atıksuyun geri gelmesini engelleyecek tedbirleri alması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda, meydana gelen hasarın ana taşınmazın ortak tesislerinden olan pis su bağlantısının onarımı sebebi ile oluşan bir hasar olduğu, İSKİ atık su borularındaki tıkanma nedeni ile oluşan bir hasar olmadığı, hasarın oluşmasında davalı İSKİ'nin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7560, Karar No: 2022/18857, Tarih: 14.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7560 E.  ,  2022/18857 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2017/271 esas, 2018/577 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/06/2022 gün ve 3079/2022 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2022 gün ve 2022/100151 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kabul edilen Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2011/1069 esas, 2012/1390 sayılı kararının kaldırılarak sanığın beraatine dair Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli ve 2011/41 esas, 2012/39 sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından yapılan 28/07/2020 havale tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinden önce mevcut olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli kararı ile sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesinin 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2011/1069 esas, 2012/1390 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının mevcut olduğu ancak anılan karara konu suçun kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçu nedeniyle verildiği ve eylemin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli ve 2011/41 esas, 2012/39 sayılı ek kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş olduğu, sanığın 03/07/2018 tarihli oturumunda alınan beyanında da hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etiği, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim de uygulanan ve işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kaynaklı bir zarara da sebebiyet vermeyen ve dolayısıyla objektif unsurlar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumu bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca hakkında takdiri indirim uygulanan sanık ...’a ait adli sicil kaydı incelendiğinde; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2010 tarihli, 2010/206 Esas – 2010/1288 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 16/07/2010 tarihi itibariyle kesinleştiği, bundan başka sanığın adli sicil kaydında gözüken bir diğer ilamın da Bursa(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli, 2011/1069 Esas – 2012/1390 Karar sayılı kararı olduğu ve bu kararda da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak anılan karara konu suçun kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçu olduğu, bu yargılamaya konu eylemin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli, 2011/41 Esas - 2012/39 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş olduğu, beraat kararı verilmemiş olsaydı dahi sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel mahkumiyetinin bulunduğunun kabul edilemeyeceği, zira hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığı ve 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmayacağı, ayrıca sanığın 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasını da talep ettiği anlaşılmakla; atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı da dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “Sanık hakkında daha önceden verilen hagb kararı bulunmakla yeniden 5271 sayılı CMK nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BURSA) 12. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03/07/2018 tarihli ve 2017/271 Esas - 2018/577 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 14/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19402, Karar No: 2013/23406, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/19402 E.  ,  2013/23406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca teyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Elif Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından reçeteye konu ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle cezai işlem uygulandığını, protokol gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafından kuruma fatura edilen Glivec isimli ilacın yeraldığı reçete ve raporun sahte olduğunu, ilacın teslimine ilişkin bilgilerin hayali kişilere ait olduğu, reçete teslim eden kişilerin kimliklerinin eczacı tarafından kontrol edilmediği, dava konusu reçetenin dolandırıcı kişiye verilmesine rağmen Miyase Su isimli hayali kişinin isminin yazıldığını, bu şekilde kimlik sorulmaması nedeniyle başka eczanelerden de aynı şekilde ilaç alındığı en son bir eczacının kimlik sorması üzerine olayın ortaya çıkarıldığını, yapılan cezai işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Dava, tahakkuk ettirilen cezai şartın iptaline ilişkin olup, davanın reddine karar verildiğinde kendisini vekil ile

2013/19402-23406

temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 7.780,56 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HMK'nın 370. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentde açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 3. bendinde yer alan '1.320,00 ” rakamlarının karardan çıkarılarak yerine “ 7.780,56 ” rakamlarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 30.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9115, Karar No: 2021/2833, Tarih: 07.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/9115 E.  ,  2021/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ... ile Gökdeniz'e yönelik ayrı ayrı)

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına (mağdur sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurların velayet haklarına sahip anne ve babaları olan müştekilerin, 13.02.2014 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuklardan şikayetçi olduklarını ancak davaya katılmak istemediklerini belirtmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin hükümleri temyize hakları bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13403, Karar No: 2014/15089, Tarih: 29.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13403 E.  ,  2014/15089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 01.10.2013 gün ve 165-638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere; ...'nun... ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosunun ilgili nüfus müdürlüğünden temini ile evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesi GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.