muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6731, Karar No: 2023/227, Tarih: 16.01.2023

sarılı toplam net 1 gram sentetik kannabinoid, ikamet mutfak kısmında masa altında muhafaza edilmiş 2 adet toplam net 0,8 gram sentetik kannabinoid ele geçirilen olayda, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu, evde bulunan uyuşturucu maddelerin kullanımı için olduğunu, hassas terazinin satın aldığı uyuşturucu maddelerin eksik olup olmadığını anlamak için olduğuna ilişkin savunması, tutanak mümzi tanıklarının mahkemede tutanak içeriklerini doğruladıkları, tanık ...'ın bilgi sahibi sıfatıyla soruşturma aşamasında ele geçen maddeyi sanıktan aldığına ilişkin beyanına rağmen mahkemede tanık sıfatıyla maddeyi sanıktan almadığını söyleyerek çelişki yarattığı, ev içerisinde çalışır vaziyette hassas terazi bulunduğu, evde farklı yerlerde tanık ...'te ele geçen uyuşturucunun sarıldığı kağıt ile aynı tip kağıda sarılı uyuşturucu maddeler bulunduğu, tanık ... ve sanığın evinde bulunan uyuşturucu maddelerin aynı tip uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5CL-ADB-A etken maddesini içerdiğinin tespit edilmiş olduğu dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçeleriyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi yönünden değerlendirme yapılmaması ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kolluk görevlilerine yapılan ihbar üzerine, görevlilerin sanığın ikamet adresini izlemeye başladıkları, alıcı tanık ...’ın ikamete girdiği, 2 dakika sonra ikametten çıktığının görüldüğü, durdurulduğunda sağ elinde kağıda sarılı net 0,1 gram sentetik kannabinoid ele geçirildiği, Cumhuriyet savcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan karar gereği sanığın yapılan ikamet aramasında çalışır vaziyette hassas terazi, 3 adet beyaz kağıda sarılı toplam net 1 gram sentetik kannabinoid, 2 adet toplam net 0,8 gram sentetik kannabinoid, sanığın üst aramasında net 0,2 gram sentetik kannabinoid ele geçirildiği, alıcı tanık ...’ın soruşturma aşamasında ele geçen maddeyi sanıktan satın aldığına ilişkin beyanını kovuşturma aşamasında değiştirerek sanıktan almadığını söylediği, ele geçen maddelerin miktarı, sanığın ele geçen maddeleri kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunması, sanığın üzerinde, ikamet aramasında ve tanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı cins ve paketleme özelliğinde olması hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlenmesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye

mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2021/349 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3382, Karar No: 2014/10737, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3382 E.  ,  2014/10737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.6.2013

NUMARASI :Esas no:2011/995 Karar no:2013/527

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından nafaka miktarları, reddedilen tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına ilişkin talepler yönünden, davalı (koca) tarafından ise nafaka davası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının tasarruf yetkisinin sınırlandırılması talebi reddedildiğine göre kendini vekille temsil ettiren davalı koca lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.

3-Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. (HMK.md.26). Mahkemece talep olmadığı halde "davacı yanında bulunan müşterek çocuk Suade Işılay'ın okul, dersane, servis, yemek, okul giysisi, okul eğitimine ilişkin tüm araç ve gereç vs. tüm okul giderlerinin davalı baba tarafından karşılanması" yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsbuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11659, Karar No: 2016/16922, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11659 E.  ,  2016/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 18.04.2016 tarihli dilekçe ile de talebini 50.730,49TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak ve diğer bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne, toplam 42.991,36 TL alacağın 3.500 TL'sinin dava tarihinden, 39.491,36 TL'sinin ıslah tarihi olan 18/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve diğer bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5635, Karar No: 2013/14117, Tarih: 09.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5635 E.  ,  2013/14117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine

2-Davacı,davalı işyerinde teknisyen olarak çalıştığını iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ve genel tatil alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının, diğer teknisyenin başka bir şubeye gönderilmesi sonrasında onun yaptığı işleri yapmayıp arızaya gelen telefonları kabul etmediğinin iki kez tutanakla tespitinden sonra bu konuda davacıya görev tevdii yapmak istediklerini ancak davacının yeni görevlendirmeyi kabul etmediğini, bu hususu tutanakla tespitinin yapılmak istenmesi üzerine de ” o tutanağı imzalayanı vururum, telefon ettim silahım gelecek “ demek suretiyle tehdit ettiğini, bu konuda hakkında karakola şikayette bulunduklarını, davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/ll-d bendi uyarınca haklı olarak sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinin kabulü ile ücret alacağı dışındaki taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı mı yoksa haksız nedenle mi feshedildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı yasanın 25/II-d maddesinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşmasının işveren için haklı bir fesih nedeni olduğu açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda, davacının, karakol ifadelerinden ve davalı tanıklarının beyanlarından da açıkça anlaşıldığı üzere, amiri konumunda bulunan Nurten Gevrekçe’yi görev tevdiini kabul etmediğine dair tutanağı imzalamaması konusunda tehdit ettiği, böylece işyerinde çalışma düzeninin bozulmasına sebebiyet verdiği sabittir. Davacının bu yönde yapılan ihtara yazılı yada sözlü olarak cevap vermediğinin tanık beyanlarından anlaşılmasına göre davalının, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği göz ardı edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7425, Karar No: 2017/2182, Tarih: 20.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7425 E.  ,  2017/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (4). bendinin çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 25 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17644, Karar No: 2023/1930, Tarih: 30.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/17644 E.  ,  2023/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/846 E., 2021/790 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/143 E., 2021/143 K.

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... dava dilekçesinde; ...'de kurulu ve tescilli bulunan ...'nın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2.Davalı Mülhak Vakıf Mütevellisi süresi içerisinde davaya cevap sunmadığı gibi duruşmalara da katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilebilmesi için talepte bulunanın öncelikle vakfeden ile arasındaki soybağının ispatlanması sonrada vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekeceği, davacının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1984/230 Esas 1984/428 Karar sayılı ilamı ... de kurulu-tescilli Mülhak Güpgüpzade ... Ebubekir Ağa Vakfının evladı olduğunun tespitine karar verilen ... ve ... oğlu ...'nun tek yasal mirasçısı olduğu, Mülhak Güpgüpzade ... Ebubekir Ağa Vakfı vakıf senedinde galle ile ilgili kısımda " bahsedilen masraflardan sonra geriye her ne gelir fazlası kalır ise evlatlarım arasında erkeğe iki-kadına ise bir şeklinde bölüne, evlatlarım arasında dereceye ve devire/asıra itibar olunmaksızın birisi öldüğünde kendi öz çocukları var ise kendi hissesi çocuklarına erkeğe iki-kadına ise bir şeklinde bölüne," şeklinde evladına taksimine ilişkin düzenleme bulunduğu, vakfeden ile ırsiyet ilişkisinin kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacının Mülhak Güpgüpzade ... Ebubekir Ağa Vakfı'nın galleden yararlanan vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının vakfeden ile soybağını ispat etmeleri gerektiği, vakıf evlatlığının tespiti davalarının miras hukukundan farklı ve özel bir durum olduğundan vakıf hukuku ve vakfiye koşullarına göre araştırma yapılması gerektiği, vakfiyenin bilirkişi tarafından incelenerek davacıların galleden istifade etme haklarının olup olmadığının tespitinin gerektiği, yine vakfiyede batın şartı olup olmadığının bilirkişi tarafından incelenmesi gerektiği açıklanarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ... 8. Noterliğinin 13.08.2014 tarih ve 32435 yevmiye nolu mirasçılık belgesi ile ... ve ... oğlu ...'nun mirasçısı olduğu, muris ...'nun ise ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1984/230 Esas ve 1984/428 Karar sayılı ilamı ile davalı Vakfın evladı olduğunun tespitine karar verildiği, alınan bilirkişi raporunda vakfa ait vakfiyedeki galle fazlasına ilişkin hükümlere göre batın şartının aranmadığı ve davacının davalı Vakfın galleden istifade eden vakıf evladı olabileceği belirlendiğinden İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 3, 6 ve 76 ıncı maddeleri, Vakıflar Yönetmeliğinin 23, 28, 53 ve 55 inci maddeleri, 24.02.1943 tarihli ve 1942/27 Esas, 1943/11 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme