muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23797, Karar No: 2012/5834, Tarih: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/23797 E.  ,  2012/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın eylemi sonucu müştekinin yaşamsal tehlike geçirmekle birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

2- Sanığın, eylemi meydana gelen ağır neticeye göre saldırı ve savunmada kullanılan silahtan sayılan kürekle gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde TCK 86/3-e maddesinin uygulanmaması sonucu eksik ceza tayini,

3- Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK’nın 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3231, Karar No: 2018/4614, Tarih: 12.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3231 E.  ,  2018/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, yaralama

HÜKÜM :1- 09/10/1997 doğum tarihli çocuk mağdur ...'i bıçakla öldürmeye teşebbüs suçu nedeni ile TCK.nun 82/1-e, 35/1-2, 53, 63, 54. maddeleri gereğince 16 yıl hapis cezası,

2- Mağdur ...'a karşı kasten bıçakla yaralama suçu nedeni ile TCK.nun 86/2-3-e, 53, 63, 54. maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası,

3- Mağdur ... ...'ya karşı kasten bıçakla yaralama suçu nedeni ile TCK.nun 86/2-3-e, 35/2, 53, 63, 54. maddeleri gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdure ...’i öldürmeye teşebbüs suçuyla mağdure ...’ı kasten yaralama, mağdure...’ı yaralamaya teşebbüs eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, sair hususlara, katılan ... vekilinin sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ... hakkında mağdure ...’i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdure ...’ı kasten yaralama ve mağdure ...’ı yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, okula gitmekte olan mağdurelerin karşısına aniden çıkan sanığın önce bıçakla mağdure ...'ye saldırarak batın bölgesinden safra kesesi ile sağ böbrekte yaralanmalara, sağ nefroktomi nedeniyle organ işlev yitimine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, daha sonra yine bıçakla mağdure ...'yı sol sırt bölgesinden basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı, ardından da bıçağını mağdure...’ye savurduğu ancak ani bir refleksle geri çekilen ...’nin isabet almadığı anlaşılan olayda, mağdure ...’yi öldürmeye teşebbüs eden sanığın diğer mağdurelere karşı eylemlerine bağlı kastının da öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde mağdure ...’ı kasten yaralama ve mağdure ...’ı yaralamaya teşebbüs suçlarından hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9907, Karar No: 2011/11517, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9907 E.  ,  2011/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararında dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli tarımsal nitelikli alanda ve 13.11.2006 tarihinde onaylanan 1/1000 ölçekli planda kalan bölümlerinin yüzölçümlerinin bildirilmesi istendiği halde, geri çevirme sonrası dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı yazısına göre dava konusu edilen taşınmazın ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 15.08.2008 tarih 01-1850 sayılı kararı ile onanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği ile tamamının ... banliyö hattı içerisinde kaldığının belirtilerek istenilen hususlara cevap verilmemiş olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla 1/25000 ölçekli planda ve ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 13.11.2006 tarih ve 810 sayılı kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli planda kalan bölümlerinin yüzölçümünün ne kadar olduğu belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2011 gününde oybrliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4791, Karar No: 2013/8305, Tarih: 07.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/4791 E.  ,  2013/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve ... ile katılan davacı ... ... mirasçıları ... ve ... ile davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 205, 206, 211, 245 ve 246 parsel sayılı sırasıyla 242700,00 m2, 64000,00 m2, 470500,00 m2, 5520,00 m2 ve 7660,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 205, 206, 211 ve 245 parsel sayılı taşınmazlar vergi kaydına ve tapu kaydına, 246 parsel sayılı taşınmaz ise tapu kaydına dayanılarak davacı-davalı ... ve paydaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydının miktar fazlası olan bölümünün adlarına tescili gerektiğini öne sürerek dava konusu 205, 206 ve 211 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak, davacı ..., ..., ... ve ... taşınmazlardaki hisselerinin eksik tespit edildiğini öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmazların tümüne yönelik olarak, davacı ... Gök tapu kaydına dayanarak dava konusu 206 ve 246 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak, davacı ... ..., ... ve ... ise tapu kaydına dayanarak tespite itiraz etmişlerdir. Yargılama sırasında Kazım ... tespit tarihinden sonra gerçekleşen harici satın almaya dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece özetle “dayanak kayıtların yöntemine göre yerine uygulanması” gereğine değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...) ile Hazine'nin davalarının reddine, katılan davacı ... ...'ın davasının görev yönünden reddine, dava konusu 205, 206, 211, 245 ve 246 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve ... ile katılan davacı ... ... mirasçıları ... ve ... ile davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada birden fazla istemle dava açılması halinde mahkemece davaya konu edilen istemlerin tümü yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gibi tarafların tümünün karar başlığında gösterilmesi de zorunludur.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların tespitlerine ..., ... ve ...‘ta dilekçe sunmak suretiyle tapu kaydına dayanarak itiraz etmişlerdir. Nitekim bu davacıların dilekçeleri birleştirilen dosyalar içinde mevcut olduğu gibi mahkemece verilen 12.07.1961 tarih 1957/317-961/684 E.K. sayılı ilam dahi bu davacılardan ... ve ...’ın temyiz itirazları sonunda dava konusu taşınmazlar yönünden bozulmuştur. Davacılar ..., ... ve ...’ta dava konusu taşınmazların tespitlerine itiraz ettiklerine göre az yukarıda açıklanan hukuksal olgu da gözetilerek bu davacıların her birinin talebi yönünden olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerekir.

Ne varki, mahkemece davacılar ..., ... ve ...’ın talepleri ile ilgili olarak hüküm yerinde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Usul hükümleri gözardı edilerek karar verilemez.

Mahkemece davacılar ..., ... ve ...’ın talepleri ile ilgili olarak hüküm yerinde olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu davacılar yönünden hüküm verilmemesi isabetsiz, davacı ... mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve ... ile katılan davacı ... ... mirasçıları ... ve ... ile davacı Hazine’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı ... mirasçısı ..., ... mirasçıları ... ve ... ile katılan davacı ... ... mirasçıları ... ve ...‘a iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8258, Karar No: 2016/14230, Tarih: 17.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/8258 E.  ,  2016/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 21/01/1989-04/10/2000 tarihleri arasında... sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının vergi kaydının bulunduğu 21/01/1989-04/10/2000 tarihleri arasında esnaf...sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile.... T.C.Kimlik numaralı davacı ... ...'nın 21/01/1989 - 04/10/2000 tarihleri arasında 3.553 günlük... sigortalılığının bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacı vergi kaydının bulunduğu tarihlerde 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılmalıdır. Ancak davacının vergi kayıt tarihlerinin, ... kaydının bulunup bulunmadığının, bu kapsamda herhangi bir prim ödemesinin olup olmadığının araştırılması gerekmektedir.

Yapılacak iş, davacının hangi tarihler arasında vergi kaydının bulunduğunu Vergi Dairesinden sormak, davacının faaliyeti kapsamında ... kaydının bulunup bulunmadığını, herhangi bir prim ödemesi olup olmadığını araştırmak, kaydının olmadığının anlaşılması halinde zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu.... sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebi bulunmadığından davanın reddine karar vermek, ancak kaydının olduğunun anlaşılması halinde yukarıda açıklanan yasal mevzuat kapsamında davacının sigortalı olduğu süreleri belirlemekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8285, Karar No: 2016/15126, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8285 E.  ,  2016/15126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 30.729,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13123, Karar No: 2016/3166, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13123 E.  ,  2016/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hizan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2012/64-2014/155

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4127, Karar No: 2021/4278, Tarih: 25.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4127 E.  ,  2021/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2012 tarihli 2012/12549 sayılı ve 10.07.2013 tarihli 2013/12784 sayılı iddianameleri ile sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarına ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, söz konusu suçlar yönünden Mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı hâlde iddianame dışına çıkılarak 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulduğu, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımı olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olacağından;

Sanık ...’e yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden, sanık ...’e yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 26.04.2008 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.