muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17938, Karar No: 2015/30275, Tarih: 01.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17938 E.  ,  2015/30275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/231540

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

NUMARASI : 2011/157 (E) ve 2011/222 (K)

SUÇLAR : Suçluyu kayırma, tehdit, yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz edenin temyiz davasını geri aldığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. İ.. müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Katılanlar vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık M.. İ..'ya yükletilen mala zarar verme, katılan K.. Ş..'e karşı yaralama, katılan S.. Ş..'e karşı yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılanlar S.. Ş.., M.. Ş.., K.. Ş.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık M.. İ.. hakkında tehdit, sanık H.. B.. hakkında tehdit ve katılan K.. Ş..'e karşı yaralama suçuna iştirak etme, sanık M.. A.. hakkında suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık M.. İ..'nın, eşi ile tekrar birleşme amacıyla katılanların evinin kapısına tanık İ.. Y.. ile birlikte gittiği ve kapıyı çalan tanığın katılanlara sanığın kendileriyle konuşmak istediğini söylediği, katılanların kabul etmeyerek kapıyı açmamaları üzerine, aşamalardaki ifadesinde eşini götürmek için evdekilere gösterip korkutmak üzere paltosunun altına gizlediği av tüfeğini çıkaran sanığın kapı kilidine ateş ettiğinin kabul edilmesi karşısında; gözdağı verme amaçlı olduğu anlaşılan eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

b-Katılan S.. Ş.. ve tanık K.. İ..'nın soruşturma aşamasındaki anlatımlarında, "kapının zili çalındaktan sonra kim o diye seslendiklerini, konuşmalardan şahısların M.. İ.. ile arkadaşları İbrahim ve Hakan olduklarını anladıklarını" belirtmeleri karşısında, katılan S.. Ş..'e bu husus açıklattırılmadan ve tanık K.. İ.. dinlenilmeden, eksik inceleme ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sanık H.. B..'nın tehdit ve K.. Ş..'e karşı yaralamaya iştirak suçlarından beraatine karar verilmesi,

c-Sanık M.. A..'in 20.01.2011 tarihli anlatımında, eylemden sonra 04.00 sularında evinin önüne gelen arkadaşı M.. İ.. ile buluştuklarını, adı geçen sanığın eylemlerini öğrendiği halde birlikte Nevşehir iline gittiklerini ve 05.30 sularında şehre varıp 13.00'a kadar burada dolaştıklarını, sonrasında postaneye gidip kendi adına yatırılan parayı çektikten sonra yakalandıklarını belirtmesi karşısında, sanığın M.. İ..'ya yakalanmaktan kurtulması için imkan sağlamak amacıyla paranın kendi ismine yatırılmasına razı olduğu ve yatırılan parayı postaneden çektiği gözetilmeden, suç kastı ile hareket etmediği biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle sanık M.. A..'in beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar S.. Ş.., M.. Ş.., K.. Ş.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17188, Karar No: 2014/1000, Tarih: 23.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/17188 E.  ,  2014/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/337001

Mahkemes : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15.07.2013

Numarası : 2013/801 değişik iş

İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan sanık Y.. A..’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 297/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarihli ve 2009/1884 esas, 2013/714 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2013 tarihli ve 2013/801 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Mercii Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından bahisle itirazın reddine karar verilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında yer alan uyuşturucu madde ticareti yapmak suçuna ait ilâmların infazının halen devam ettiği gibi söz konusu mahkûmiyetlere ilişkin adlî sicil kayıtlarının 6290 sayılı Kanun ile değişik 5253 sayılı Adli Sicil Kanununun 12. maddesinin l/b-2 maddesi uyarınca 30 yıllık silinme koşuluna tabi bulunduğu ve silinme koşullarının oluşmadığı nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/6-a bendinde yer alan, “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,” koşulunun olayda gerçekleşmemiş olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 04.10.2013 gün ve 2013/15161/61172 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2013 gün ve 2013/337001 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden,

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2013 tarih, 2013/801 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19435, Karar No: 2024/13772, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19435 E.  ,  2024/13772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 21.11.2022

SAYISI : 2022/1119 E., 2022/2774 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.11.2022 tarihli ve 2022/1119 Esas, 2022/2774 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/1119 Esas, 2022/2774 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12351, Karar No: 2013/977, Tarih: 22.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12351 E.  ,  2013/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Sanığın çocuğunu Söğütlü İlköğretim Okuluna kayıt yaptırmak istediği, şikayetçi ...'nın bu okulun müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanığın kayıtla ilgili olarak ... ile görüştüğü esnada ...'nın başka bir okula kayıt yaptırmalarını teklif ettiği, sanığın ikametine uygun olarak bu okulda çocuğunu okutmak istemesi nedeniyle aralarında tartışma çıktığı ve sanığın, şikayetçiye hakaret ettiği, okulun camlarına tekme atarak kırdığı, sanığın üzerlerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2808, Karar No: 2014/4485, Tarih: 24.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/2808 E.  ,  2014/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın ....'nden 26.03.1985 tarihinde aldığı koleksiyonculuk belgesi ile korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının koleksiyonculuğunu yaptığı, sanığın Ülkemiz kökenli kimi kültür varlıklarını yurt dışına çıkartmasına aracılık edeceği bilgisinin Dışişleri Bakanlığı'nca bildirilmesi üzerine Kültür ve Turizm Bakanlığı'nca 07.04.2008 tarih ve 61733 sayılı Bakanlık Makamı Olur ile koleksiyonculuk belgesinin iptaline karar verildiği, bunun üzerine Hatay Müze Müdürlüğü görevlilerince sanık ...'ın evinden 25.03.2009 tarihinde koleksiyon altında bulunan eserlerin alınarak Müze Müdürlüğü'ne götürüldüğü, ancak teslim tutanağının 14.09.2009 tarihinde düzenlendiği, teslim tutanağı ile ilgili evrakların Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü'nce incelenmesi üzerine 13 adet eserin eksik olduğunun tespit edildiği ve 14.12.2009 tarihli üst yazı ile durumun ....i'ne bildirilip kayıp gözüken eserlerin bulunması ve sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasının istendiği, bunun üzerine Hatay Müze Müdürlüğü görevlilerince müze içerisinde yapılan araştırmada kayıp gözüken 13 eserden 11 adedinin bulunduğu, ancak 2 adet eserin bulunamayarak durumun 11.01.2010 tarihli tutanak ile tespit edildiği, her ne kadar sanık ...'ın koleksiyonunda bulunan ve müze envanterinin 182. sırasına kayıtlı olan Roma dönemine ait göz yaşı şişesi ile 325. sırasına kayıtlı olan Ortaçağ dönemine ait gümüş sikkenin kaybolması nedeni ile sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmuş ve hakkında dava açılmış ise de, bu iki kültür varlığının sanığın zilyetliğinde bulunduğuna, sanık tarafından müze görevlilerine teslim edilmediğine veya kaybolmasında sanığın bir kusurunun bulunduğuna dair delillerin bulunmadığı, dosyadaki teslim alınan kültür varlıklarına ilişkin listelerin incelenmesi neticesinde, görevlilerce tutulan listelerin karmaşık ve düzensiz olduğu, kayıp olduğu değerlendirilen envanterin 325. sırasında kayıtlı eserin teslim alınmış gözüktüğü, ancak teslim alınan 325. sırasında kayıtlı eserin kayıp olan Ortaçağ dönemine ait sikke olmayıp, kandil olduğu, yine sanığın koleksiyonunda bulunan kültür varlıklarının 25.03.2009 tarihinde görevlilerce alınıp müzeye götürülmesine rağmen, 14.09.2009 tarihine kadar teslim tutanağının düzenlenmediği, sanığın da ifadesinde tüm kültür varlıklarını teslim ettiğini ve kendisinde hiçbir eserin kalmadığını beyan ettiği, bu nedenlerle kayıp gözüken 2 adet kültür varlığının kaybolmasında sanığın kusurunun bulunduğuna dair delillerin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlendiğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5008, Karar No: 2025/1521, Tarih: 06.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5008 E.  ,  2025/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1034 Esas, 2023/1805 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/159 Esas, 2022/380 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin olduğu gerekçesiyle 26.03.2024 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava miktarı dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği gözetildiğinde; temyiz yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi için de aynı hususun uygulanması gerektiğinden temyiz incelemesine konu edilen kararın miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ..., köyü 1043 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; idarece takdir edilen bedelin düşük olduğunu, dava konusu taşınmazın konumu nazara alınarak gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporu hatalı olup fazla kamulaştırma bedeline hükmedildiğini, faiz hükmünün hatalı kurulduğunu, vekâlet ücreti yönünden müvekkili idare lehine oluşan kazanılmış hak gözetilmeden karar verildiğini münavebeye ilişkin usuli kazanılmış hakkın dikkate alınmadığını, müvekkili idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faizi ve objektif değer artışının hatalı belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili istinaf dilekçesinde davacı kuruma para iadesi talebinde bulunmuş ise de talebinin somut bir dayanağının bulunmadığı gibi, usuli kazanılmış haklarının dikkate alınmasını talep ettiği, ancak ilk kararı davalıların da istinaf etmesi nedeniyle usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna ve istinaf edenin sıfatına göre belirlenen %4 kapitalizasyon faiz oranı ve %20 objektif değer artış oranına göre belirlenen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun ve değerlendirmeye alınan münavebe ürünlerinin de resmi verilerle uyumlu bulunduğu, böylece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık olmadığı anlaşıldığından, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararında kesin olarak karar verildiği belirtilse de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmünün kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar yönünden iptal edildiğini, bu nedenle ek karar usul ve kanuna aykırı olup temyiz taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini, ayrıca istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri de tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesi ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.03.2024 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.