muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7250, Karar No: 2014/22339, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7250 E.  ,  2014/22339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3894, Karar No: 2014/8150, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3894 E.  ,  2014/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18745, Karar No: 2014/1278, Tarih: 27.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18745 E.  ,  2014/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2006/90-2012/316

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacı sigortalının maddi ve manevi, eşinin ise manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı M.. B..'nın davaya konu kaza nedeniyle uğramış olduğu maluliyetten kaynaklanan iş göremezlik sebebiyle uğramış olduğu maddi zararının ve bakıcı giderinden doğan maddi zararın tazmini anlamında 172.456,22 TL tazminatın, olay tarihi 11/11/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat talebinin SGK ödemeleri ile karşılandığı anlaşıldığından fazlaya ilişkin miktar bakımından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı M.. B..'nın davaya konu kaza nedeniyle uğramış olduğu manevi zararlarının tazmini anlamında 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 11/11/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine, davacı F.. B..'nın davaya konu olayda eşi olan diğer davacının uğramış olduğu maluliyet sebebiyle uğramış olduğu manevi zararların tazmini anlamında 5000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 11/11/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; iş kazası sonucu davacının sürekli iş göremezlik oranının % 100 olduğu ve yardıma muhtaç durumda olduğunun belirtildiği, SGK Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, olayın meydana gelmesinde, davacı işçinin % 10, davalı işverenin % 90 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda davacının dönem zararları ve bakıcı gideri toplamından sürekli iş göremezlik ve kusur oranı ile ilk peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneğinin tenzil edilmesi sonucu karşılanmamış zararının 172.456,22 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Şüphesiz başkasının bakımına muhtaç kalan sigortalının, bakım giderleri de maddi zarar olarak ortaya çıkar. İşgöremezlik oranı % 100 ise kazalının mutlaka bakıma muhtaç olduğunun kabulü gerekir. Bakıcı gideri hesaplanırken PMF yaşam tablosu kullanılmaktadır. Kazalının, iş kazası nedeniyle uğradığı gelir kaybının hesabının sözü edilen tabloya göre yapılması, geleceğin varsayıma göre belirlenmesi yönünden yerindedir. Ancak işgücünü kaybeden kazalının sağlıklı bir insan için geçerli olan PMF yaşam tablosuna göre belirlenen bakiye ömrü boyunca bakıcı giderinin bulunacağının kabulü yerinde değildir. Ayrı bir bakiye ömür belirlenmesi mümkün olmadığına göre davacının halen ve bakiye ömrü içerisinde de sürekli bakıcı çalıştırmayıp aile içi bakım dayanışmasından yararlanacağı da gözetilerek hakim, burada hakkaniyet indirimi ile uygun bir bakıcı giderine hükmetmelidir.

Yapılacak iş; hükme esas alınan hesap raporunda belirtilen iş gücü kaybı nedeniyle oluşan maddi tazminat v e bakıcı gideri nedeniyle oluşan maddi tazminat ayrı ayrı belirtilip iş gücü kaybı nedeniyle oluşan maddi tazminattan Kurum tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ve geçici işgöremezlik ödeneğini tenzil etmek, ayrıca belirlenen bakıcı gideri nedeniyle oluşan maddi tazminattan da uygun bir miktar hakkaniyet indirimi yapılarak çıkacak sonuca göre kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10047, Karar No: 2017/14276, Tarih: 14.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/10047 E.  ,  2017/14276 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...’ın, anılan Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair (kapatılan) Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2009 tarihli ve 2007/324 esas, 2009/210 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanarak, anılan Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2016 tarihli ve 2016/352 esas, 2016/550 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği 24/12/2006 tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450,00 Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca gün adlî para cezası belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.03.2017 gün ve 1365 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2017 gün ve KYB/2017-18039 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibari ile sanık hakkında hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkraları uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibari ile sanık hakkında hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkraları uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.10.2016 gün ve 2016/352 esas, 2016/550 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, karardaki diğer hususlar aynen muhafaza edilerek, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen ''1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den paraya çevrilerek 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın ''6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin yazılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12178, Karar No: 2014/16953, Tarih: 25.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12178 E.  ,  2014/16953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dörtyol Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından 01.07.2013 tarihli yazı ekinde gönderilen veri cetvelinde, bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan mandarinin 2008 yılı itibariyle dekara verimi 2.600 kg ve üretim masrafı 411,00 TL olarak bildirilmesine rağmen aynı müdürlüğe ait 21.03.2014 tarihli yazı ekinde gönderilen veri cetvelinde ise mandarinin dekara verimi 4.000-7.000 kg, satış fiyatı 0,35-0,45 TL ve üretim masrafı 300,00-600,00 TL olarak belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen aynı idareye ait iki veri listesi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı, hangisinin doğru olduğu ilgili kurumdan sorularak mandarinin 2008 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2788, Karar No: 2010/7939, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2788 E.  ,  2010/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14000, Karar No: 2010/7483, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14000 E.  ,  2010/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.10.2008 tarih ve 2005/105-2008/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili O...'ın davalı Vakfa ait ilköğretim okulunda öğrenci olduğunu, ... plakalı servis belgesiz araçtan inerken davalı ... tarafından kullanılan ... plaka sayılı aracın çarpmasıyla yaralandığını, diğer davacının küçüğün annesi olduğunu, kaza sonucu küçüğün okul ve çalışma hayatının aksayıp maddi ve manevi zarar oluştuğunu ileri sürerek, davacı ... için 15.000,00 TL manevi, 500,00 TL maddi, davacı ... için 5.000,00 TL manevi, 500,00 TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla ... için maddi tazminat talebini 29.726,51 TL' na yükseltmiştir.

Davalı Zağanos Vakfı vekili, olayda müvekkiline atfedilebilecek kusur bulunmadığını, yönetmelik gereği çocuğun servisten inmesiyle servis aracının sorumluluğunun sona erdiğini, çocuğun yolun karşısına geçirilmesi yükümlülüğünün bulunmadığını, kazanın araç içinde meydana gelmediğini, servisten inen çocuğa başka bir aracın çarpmasıyla meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiş, ölmesi nedeniyle hakkındaki dava atiye terk edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamındaki tüm kanıtlara göre, davalı vakfa ait ilköğretim okulunda öğrenci olan ...'ın servis aracından indikten sonra okul görevlisi yardımcı öğretmenin refakatinde yolun karşı tarafına geçerken, öğretmenin elinden kurtularak yola çıktığı diğer davalının yönetimindeki aracın çarpmasıyla meslekte kazanma gücünü %32.3 oranında kaybedecek şekilde yaralandığı, maddi manevi zararının oluştuğu, kazanın oluşumunda davalı sürücünün 2/8, davalı vakıf çalışanı ...'in 3/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 29.726,51 TL maddi, 6.000,00 TL manevi,... için 4.000,00 TL manevi tazminatın davalı Zağanos Kültür ve Eğitim Vakfından tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, Zağanos Kültür ve Eğitim Vakfı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Zağanos Kültür ve Eğitim Vakfı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, Zağanos Kültür ve Eğitim Vakfı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Zağanos Kültür ve Eğitim Vakfı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, Zağanos Kültür ve Eğitim Vakfı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.819,72 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5, Karar No: 2022/461, Tarih: 21.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/5 E.  ,  2022/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Sanık ... hakkında katılan mağdure ...'ya yönelik teşebbüs aşamasında kalan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda ... Ağır Ceza Mahkemesince 09.10.2012 tarih ve 55-396 sayı ile sanığın atılı suçlardan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin hükümlerin katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.05.2017 tarih ve 7831-2863 sayı ile;