muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/565, Karar No: 2008/257, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/565 E.  ,  2008/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2103, Karar No: 2010/9770, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2103 E.  ,  2010/9770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/678, Karar No: 2023/5464, Tarih: 03.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/678 E.  ,  2023/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1873 E., 2018/180 K.

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yalan tanıklık suçundan kamu davası açılmıştır.

2- Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin ....07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında yalan tanıklık suçundan 1 yıl 8 ... hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; atılı suçun sübut bulduğuna ve sanığın eyleminin yanlış değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın 03.12.2012 tarihinde Bilecik Cumhuriyet Savcılığında tanık olarak verdiği ifadesinde katılanların yönetim kurulu kararının birinci sayfasındaki hisselere ilişkin kararı değiştirmek suretiyle sahtecilik yaptıklarını beyan ederek yalan tanıklıkta bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Bilecik Cumhuriyet Savcılığında tanık olarak dinlenen ...’in yönetim kurulu kararının birinci sayfasındaki hisselerine ilişkin kararın değiştirildiğini belirttiği, 19.03.2013 tarihinde düzenlenen ... Kriminal Polis Laboratuvarı Uzmanlık Raporunda 5 Aralık 1997 tarihli genel kurul kararının yer aldığı sayfası üzerinde yapıştırılmış karar metni üzerinde basılı bulunan mühür ve kaşe basım izlerinin bahse konu sayfa üzerinde sonradan yapıştırıldığına dair herhangi bir bulguya rastlanılmadığı, sayfa üzerine yapıştırılmış karar metni üzerinde fiziksel, kimyasal veya ilave yoluyla tahrifat yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulguya rastlanılmadığının belirtildiği, böylece ...’in yönetim kurulu kararının hisselerine ilişkin kararın değiştirildiğine dair tanıklık yapmak suretiyle yalan tanıklıkta bulunduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine dairece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi delaletiyle aynı yasanın 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, Mahkumiyet kararına esas alınan 19.03.2013 tarihinde düzenlenen ... Kriminal Polis Laboratuvarı Uzmanlık Raporunda " 5 Aralık 1997 tarihli genel kurul kararının yer aldığı sayfası üzerinde" mühür ve kaşe basım izlerinin bahse konu sayfa üzerinde sonradan yapıştırıldığına dair herhangi bir bulguya rastlanılmadığı, sayfa üzerine yapıştırılmış karar metni üzerinde fiziksel, kimyasal veya ilave yoluyla tahrifat yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulguya rastlanılmadığı" şeklindeki tespitin yanında aynı raporda tanıklık yapılan olaya ilişkin aynı genel kurul kararının bulunduğu sayfadaki ... adına atılan "yet" şeklindeki imzanın sahte olduğu da tespit edilmiş olduğu gözetildiğinde, sanık ...'in tanıklık yaptığı olayların maddi vakıalara dayandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitler sonucunda katılanlara atılı iddialardan Sahtecilik ve Dolandırıcılık suçlarından dolayı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ancak hizmet nedeni ile Görevi Kötüye Kullanma suçundan dolayı dava açıldığı, bu dava sonucunda ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/113 Esas 2015/866 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verildiği ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'da incelemesinde bulunduğu anlaşılmakla; sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi kanıtlanamayan savunmalarına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, Esas No : 2022/678

incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın yalan tanıklık yaptığına dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği yönündeki olay kabulü ile beraat hükmü kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılanlar vekilinin beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.02.2018 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.02.2018 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18458, Karar No: 2016/13065, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18458 E.  ,  2016/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı elektrik şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 27.10.2014 tarih ve 2014/3066 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3701, Karar No: 2025/2400, Tarih: 14.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3701 E.  ,  2025/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR :İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Elazığ 6. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatı ile)

SAYISI :2023/388 E., 2024/71 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketlerin ortağı iken 31.10.2018 tarihinde davalı ... şirketindeki hisselerini, 01.11.2018 günü ise diğer davalı şirket hisselerini, çok cüz'i bedellerle her iki şirketin ortağı olup aynı zamanda müdür olan davalı ...'e devrettiğini, ...'in kendisine şirketlerin borca batık olduğunu belirtmesi nedeni ile gerçek bedellerinin altında devir işlemlerini gerçekleştirdiğini, ancak sonradan yakın çevresinden her iki şirketin de çok büyük ve değerli mal varlığına sahip olduklarını, davalının yıllar içinde şirketler üzerinden yaptığı usulsüz işlemlerle kendisi ve yakınları adına taşınmaz edindiğini, adı geçenin müdür olana kadar taşınır ve taşınmaz mal varlığı bulunmazken 2018 tarihi itibari ile birçok taşınmaz edindiğinin tapu kayıtlarından anlaşıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 107 maddesi gereğince dava değerinin bilirkişi raporuyla tam ve kesin olarak belirlenmesi halinde sonradan artırılmak üzere; davalının müdürlük görevini kötüye kullanarak usulsüz işlemlerle kendi ve yakınları adına haksız şekilde mal varlığı edinmesi nedeni ile müvekkilinin uğradığı zararların tespitine ve bu miktarların müvekkiline ödenmesine, yine davalının hileli hareketlerle şirketlerin mal varlığını kötü göstermesi nedeni ile davalı şirketlere ait devredilen hisselerin devir tarihlerindeki gerçek pay değeri tespit edilerek aradaki fark bedeli olmak üzere toplam 120.000,00 TL'nin hisse devir tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirket hisse devirlerinin 31.10.2018 ve 01.11.2018 tarihlerinde gerçekleştiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 147/4 hükmü uyarınca ortaklar arasındaki alacakların, beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ve bu sürenin dolduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirket hisse devirlerinin 31.10.2018 ve 01.11.2018 tarihlerinde gerçekleştiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 147/4 hükmü uyarınca ortaklar arasındaki alacakların, beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ve bu sürenin dolduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, devredilen hisselerin bedelinin gerçek değeri üzerinden tahsili ile müdürün sorumluluğundan kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, şirket payı devir sözleşmelerine konu hisselerin belirlenecek gerçek değerleri üzerinden tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu alacağın, TBK'nın 147. maddesi gereğince 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu konusunda tereddüt bulunmamakta ise de davanın açılmasından önce bu sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği, davacı yanca dava şartı olan arabuluculuk yoluna zamanaşımı süresi içerisinde başvurulup başvurulmadığı uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Arabuluculuk sürecinin başlaması ve sürelere etkisi" kenar başlıklı 16. maddesinin ikinci fıkrasında "Arabuluculuk sürecinin başlamasından sona ermesine kadar geçirilen süre, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin hesaplanmasında dikkate alınmaz" hükmüne yer verilmiş olup, anılan Kanun'un 18/A maddesinin 15. fıkrasında, 16/2 hükmüne benzer şekilde “Arabuluculuk bürosuna başvurulmasından son tutanağın düzenlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımı durur ve hak düşürücü süre işlemez“ denilmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya gelindiğinde, arabuluculuk son tutanağında, davacı yanca arabuluculuk yoluna 27.10.2023 tarihinde başvurulduğunun belirtildiği, UYAP kayıtlarında da bu tarihte yapılan başvuruya ilişkin belgenin yer aldığı görülmüştür. Arabuluculuk Bürosu tarafından belirtilen başvuruya ilişkin olarak açma kapama işlemi yapılmadığı, evraktaki eksiklik nedeni ile iade işlemi yapıldığı bildirilmiş ise de davacı vekilinin o tarih itibari ile başvuruda bulunduğu, sonraki tarihlerde de süreci devam ettirdiği, başvurunun sona erdiği 24.11.2023 tarihi itibari ile davanın açıldığı gözetildiğinde büro uygulamasından kaynaklı olarak davacının hak kaybına uğraması söz konusu olmayacağından başvuru tarihinin 27.10.2023 olarak belirlenip zamanaşımı sürelerinin buna göre hesaplanması gerekecektir.

O halde 6325 sayılı Kanun'un 16/2 ve 18/A-15 hükümleri uyarınca 27.10.2023-24.11.2023 tarihleri arasında arabuluculukta geçen sürelerin 5 yıllık zamanaşımı süresinin hesaplanmasında dikkate alınmayacağı, dolayısıyla belirtilen süre geçmeden davanın açıldığı gözetilip işin esası incelenerek ulaşılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

14.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1168, Karar No: 2019/4957, Tarih: 13.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1168 E.  ,  2019/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak

HÜKÜM : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi, 26/12/2016 gün ve 2016/458 E. 2016/437 K. sayılı Kararın TCK'nin 87/4, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezasına ilişkin,

Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2016 tarih, 2016/458 esas 2016/437 karar sayılı hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına sanığın TCK'nin 87/4, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezasına ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii tarafından 25.10.2018 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulmuş ise de, sanık ...'in 25.02.2019 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesi katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Dairemizin 30.05.2018 gün 2018/1500 esas 2018/2651 karar sayılı bozma kararı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının katılan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.10.2018 gün 2018/2598 esas 2018/2096 karar sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Kurum vekilinin suç vasfına ve haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 13.11.2019 gününde heyetimizden Üyeler ... ve ...’in suç vasfının nitelikli kasten öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine yönelik karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Karı koca olan sanık ... ile maktul ... arasında ev işleri nedeniyle çıkan tartışma neticesinde sinirlenen sanık ...'in o esnada tesbih yapmak için kullandığı bıçağını eşi maktul ...'e doğru fırlattığı, bıçağın maktul ...'ün sol göğüs yan kısmına isabet ederek sol akciğerde ve kalpte yaralanmaya ve maktulün hayatını kaybetmesine neden olduğu anlaşılan olayda sayın çoğunluk görüşüne suç vasfının nitelikli kasten öldürme olarak tayin olunması gerektiği kanaatiyle katılmıyoruz.