muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1973, Karar No: 2014/8137, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1973 E.  ,  2014/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4620, Karar No: 2018/13989, Tarih: 15.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4620 E.  ,  2018/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mahkumiyet

HÜKÜM : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle suça sürüklenen çocukların okul müdürüne kızması sonrasında, suça konu kamerayı kırmaya karar vermeleri ve sonrasında kamerayı alıp dereye atmaları şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin tek olmasına rağmen yanlış tavsifle eylem ikiye bölünerek iki ayrı suçtan dava açıldığı, TCK 152/1-a maddesinden beraat, TCK'nın 142/1-a maddesinden ise mahkumiyet hükmü verildiği, tek eylem nedeniyle hem beraat hemde mahkumiyet kararı verilemeyeceği anlaşıldığından beraat kararı kaldırılarak ve temyiz kapsamına alınarak dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın CMK'un 325. madde gereğince hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...’e sirayetine, ayrıca 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına 15.10.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Suça sürüklenen ... ve hakkındaki mahkumiyet kararını temyiz etmeyen suça sürüklenen hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmiştir. Suça sürüklenenler okul müdürüne kızıp zarar verme kastı ile hareket etmişlerdir. Faydalanma kasıtları yoktur. Mahkeme tam tersine bir kanaate varmıştır.

Eylemin tek bir zarar verme suçunu oluşturduğu, bu nedenle tek bu suçtan cezalandırılmaları gerektiği çoğunluk görüşüne katılıyorum. Ancak, sonuçta kasıt yokluğundan verilen bir beraat kararı mevcuttur ve kazanılmış hak oluşmuştur. Her iki suçtan mahkumiyet kararı verilse idi sanıklar aleyhine olduğundan hırsızlık suçundan verilen cezanın kaldırılması gerekecek idi. Bu nedenlerle beraat kararının kaldırılması yönündeki çoğunluk görüşünün kazanılmış hak kuralına aykırı olduğu kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2015/20236, Karar No: 2016/14887, Tarih: 08.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20236 E.  ,  2016/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

İlgili Ticaret Sicil Memurluğu'na yazı yazılarak davalı ... Ltd. Şti.nin son sicil kaydının istenmesi, davalı şirketin faaliyette olup olmadığının, sicilden terkin edilip edilmediğinin sorularak yazı cevabı eklendikten,

a) Ticaret Sicil Memurluğunca davalı şirketin sicilden terkin edilmediğinin bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı en son adresine yöntemince tebliğ edildikten,

b) Davalı limited şirketinin tasfiye halinde olduğu bildirildiği takdirde tasfiye işlemi tamamlanmamışsa, tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ve gerekçeli kararın ve davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin tespit edilen tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edildikten,

c) Tasfiye işlemi tamamlanmış ve tasfiye sonu kararı ile limited şirket ticaret sicilinden terkin edilmiş, tüzel kişiliği son bulmuşsa davalı şirketin ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen davalı şirket tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedürün işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15620, Karar No: 2014/1223, Tarih: 03.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15620 E.  ,  2014/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Gök tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 24,30 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21892, Karar No: 2015/20095, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21892 E.  ,  2015/20095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2013/226-2015/130

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı G.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1410, Karar No: 2014/13215, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1410 E.  ,  2014/13215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2456, Karar No: 2024/113, Tarih: 10.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2456 E.  ,  2024/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/23 E., 2023/144 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/211 E., 2021/321 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının Seçkiner Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, kurumun 01.04.2016 tarihli yazısı ile Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Protokolünün 5.3.10., 4.3.6., 5.3.8. ve 5.3.5. maddeleri uyarınca yersiz ödeme bedeli ve cezai şart bedeli olarak toplamda 2.787.472,23 TL'nin davacının hak edişinden kesilmesine karar verildiğini, kesinti işleminin taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu belirterek kurum işleminin iptaline, çekişmenin giderilmesine ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu tahrifat ve sahtecilik eylemleri nedeniyle, davacı eczacının yargılandığı Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/254 E. 2018/433 K. sayılı kararı ile, 415 reçeteyi sahte olarak oluşturmak, 3975 reçetede ise tahrifat yapmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, kararın, istinaf aşamasından gereçerek 17.01.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen Ceza Mahkemesi kararındaki maddi olguya ilişkin tespitlerin hukuk hakimini bağlayacağı, ceza mahkemesindeki tespitler gereğince davacı eczacının reçetelerde sahtecilik ve tahrifat yaptığının sabit olduğu, bilirkişi heyetinden alınan raporda da Kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Yargıtay — Esas No: 2012/4930, Karar No: 2012/20654, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4930 E.  ,  2012/20654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Biga Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2011 tarih ve 2010/135-2011/441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının deniz yolu ile taşınacak yüklerinin yükleme ve boşaltma işleri için Karabiga Belediyesi Limanı’nı kullandığını, belediye limanından yaptığı yükleme ve boşaltma işi ücretlerini belediye meclis kararlarında belirlenen geçiş tarifesine göre eksik ödediğini ve bu eksik ödemeden ötürü 31.07.2009 tarihli Karabiga Belediyesi tahakkuk cetveli düzenlenerek davalıya tebliğ edildiğini, tebliğe rağmen ödenme yapılmaması nedeniyle başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu alacağın davacı ...'ye ait liman sahasında yükleme ve boşaltma işlemlerine uygulamış olduğu bedel artışına yönelik ek tahakkuk olduğunu, hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin davacı belediyeye ait limanı yükleme ve boşaltma işlerinde kullandığı, ücret tarifesine göre alınması gereken ücretlerin eksik alınması nedeniyle 31.07.2009 tarihli tahakkuk cetvelinin borçlu şirkete tebliğ edildiği, bu miktarın ihtara rağmen ödenmemesi üzerine davalı borçlu hakkında icra takibi başlatıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın asıl alacak yönünden iptaline ve takibin aynen devamına, takip talebindeki faiz yönünden itirazın kısmen kabulü ile faizde tekerrür olmamak kaydı ile takibin 7.702,53 TL işlemiş faiz olarak devamına, icra inkar tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı ...’ce tahakkuk ettirilen yükleme ve boşaltma işleri bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı ... davalı şirketin Belediye’nin Limanı’ndan yaptığı yükleme ve boşaltma işi ücretlerini belediye meclisi kararında belirlenen geçiş tarifesine göre ödemesi gerekirken eksik ödediğini ve bu eksik ödemelerden dolayı düzenlenip tebliğ edilen tahakkuk cetvelindeki bedeli ödemediğini ileri sürmüştür. Davalı şirket, davacı ... tarafından gönderilen 01.01.2008 ile 31.07.2009 tarihleri arasında Karabiga Liman İskelesi’nden yapılan yükleme ve boşaltma ile ilgili olarak tahakkuk ettirilen iskele yükleme boşaltma ücreti farkı tahakkuk cetvelinin hukuki dayanağı bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, 28.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş ise de davalının söz konusu dönem için önceden ödediği bedelin ne kadar olduğu, yükleme-boşaltma işinin hangi tarihlerde yapıldığı ve ne kadar kapasitede olduğu ile davalı şirketin yükleme-boşaltma işi yapan gemi ya da gemilerine ilişkin bilgi ve belgeler dosya arasına celp edilip denetime elverişli yeni bir rapor alınmak suretiyle eksik ödeme olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8699, Karar No: 2011/2379, Tarih: 19.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/8699 E.  ,  2011/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'i ayrı ayrı bıçakla yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda:hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/02/2008 gün ve 119/51 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’i bıçakla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...’ı bıçakla yaralama suçunun niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ağır tahrikin bulunduğuna ilişen, müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Sanık hakkında mağdur ...’ı bıçakla yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Mağdur ...’i bıçakla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur ...’e ait 25.05.2004 tarihli Devlet hastanesi raporunda 15 gün, 10.12.2004 tarihli Adli Tıp Kurumu Şubesi raporunda 7 gün iş ve güçten kalındığı belirtildiği ve raporlar arasında çelişki olduğu anlaşılmakla; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması,sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve müdahil ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.