muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2981, Karar No: 2012/4055, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2981 E.  ,  2012/4055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların anne adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanında, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un gerçek annelerinin ... kızı ... olduğu halde anneleri ... kızı ...'tan doğmuş gibi nüfus kütüğüne kayıt edildiklerini ileri sürerek, ... kızı ... olan anne adlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacının annesi ... kızı ...'un nüfus kaydına göre sağ olduğu anlaşıldığından bu husus araştırılıp sağ ise kendisi, ölü ise tüm mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanmasından sonra nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunda olduğundan ve dava, hatalı nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olmakla beraber sonucu itibariyle soybağını da yakından ilgilendirdiğinden, sadece tarafların kabul beyanları ile yetinilmeyip bu iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12584, Karar No: 2016/8529, Tarih: 15.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/12584 E.  ,  2016/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1079, Karar No: 2019/8046, Tarih: 17.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1079 E.  ,  2019/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; taraflar arasında 11.01.2010 tarihinde Bursa 15. Noterliğinin 994 yevmiye nolu taşıt sözleşmesi ile bu sözleşmeye ek olarak özel şartname akdedildiğini, 31.01.2011 tarihinde davalının davacı şirkette çalışan 12 adet aracını seferden çekerek başka bir firmada çalıştırmaya başladığını, davalıya muhtelif zamanlarda 216.100,-TL gönderilmiş olup bunun dışında davalının da davacı şirketten 192.935,12.-TL alacağı olduğunu, yolcu bedeli, personel kıyafet iade bedeli, mazot bedeli ayrıca davalının yapmış olduğu seferler ile davacı şirketten 77.714,56.-TL masraf kalemi aldığını, alacak ve borçlar mahsup edildikten sonra davacının davalı şirketten 100.879,44.-TL alacağının kaldığını beyan ederek bu alacağın davalının temerrüde düşürüldüğü 18.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; aralarındaki ilişkinin müvekkil şirkete ait araçların kiralanmasına ilişkin olduğunu, müvekkil şirkete ait araçlar ile davacı şirket adına yolcu taşımacılığı yapılması konusunda sözleşme imzalandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30/12/2014 tarihli kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemiz 2017/1820 esas - 2017/4186 karar sayılı ilamı ile “...Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK’nın 114/1-e ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmadan sonra Bursa 1. Asliye Ticaret

Mahkemesi'nin 17/10/2017 tarih ve 2017/871 esas 2017/1069 karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verilerek gönderilen dava dosyası, Sulh Hukuk Mahkemesine tevzi edilmiştir.

Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 373/4 ve geçici 3. maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kararı hakkında bozma kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 11/10/2018 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi “İstinaf” olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10690, Karar No: 2023/10976, Tarih: 08.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10690 E.  ,  2023/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1595 E., 2023/1559 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Alanya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/95 E., 2023/68 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; müvekkilinin, dava dışı ... ile 1982 yılında evlenip 25.12.2008 tarihinde şiddetli geçimsizlik sebebiyle boşandığını, 2011 yılında müvekkilinin babasının vefat ettiğini ve yetim aylığı almaya başladığını, dava dışı eski eş ...'ın 2015 yılında akciğer kanseri hastalığına yakalanması ve aile büyüklerinin de ısrarı üzerine 04.03.2016 tarihinde tarafların yeniden evlendiğini, evlenir evlenmez SGK'ya bildirimde bulunulduğunu ve yetim aylığının kesildiğini, ancak SGK'nın boşanmanın muvazaalı olduğundan bahisle yapılan ödemelerin iadesi yönünde borç bildirim belgesi gönderdiğini, kurumun bu işleminin hukuka aykırı olduğunu, tarafların boşandıkları süreçte birlikte yaşamadıklarını, kurumun gereken araştırmayı yapmadan hukuka aykırı bir şekilde karar tesis ettiğini, kuruma yapmış oldukları itirazın reddine karar verildiğini belirterek yapılan işlemlerin hukuka aykırı olması sebebiyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özet olarak; 17.04.2018 tarih ve 2018/AS/106 sayılı müfettiş raporuna istinaden yapılan araştırmalarda davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığını bu sebeple yapılan kurum işlemlerinin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile

1-Davalı Kurum tarafından 20180715005235 dosya numarası üzerinden düzenlenen 31.10.2018 tarih ve 2018/2323 numaralı, ...sayılı borç bildirim belgesinin iptaline," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile

1-Davalı Kurum tarafından 20180715005235 dosya numarası üzerinden düzenlenen 31.10.2018 tarih ve 2018/2323 numaralı, ...sayılı borç bildirim belgesinin iptaline," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının muvazaalı boşanma gerçekleştirdiği şüphesinin denetmen raporuyla sabit olduğunu, bu Kurum raporunun aksini ispatlama yükümlülüğünün davacıda olduğunu, dosya içeriğinde tanık beyanlarından başka somut delil olmadığını ve tanıkların davacının evli olup olmadığını bilmediğini bu sebeple de davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşama olgusunun gerçekleşmediğini ispat edemediğini, davacı ve eşinin uyuşmazlık konusu döneme dair banka hesap hareketlerinin, kredi kartı ekstrelerinin talep edildiğini ancak talep konusunda bir karar verilmediğini, kurum işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12014, Karar No: 2022/4526, Tarih: 10.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12014 E.  ,  2022/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın karşı taraf (davalı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuru sahibi (davacı) vekili, karşı tarafa (davalıya) sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 70.726,25 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 70.726,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Somut olayda karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 tablosu kullanılmış ise de raporun içeriğinden davacının bakiye ömrünün kaç yıl olarak esas alındığı anlaşılamamakta, rapor bu yönüyle denetlenememektedir.

Buna göre tazminat bilirkişisinden, davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 tablosuna göre bakiye ömrünün belirlenerek, davalının itirazlarını da karşılar nitelikte ek rapor alınarak, temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar da dikkate alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrası gereğince davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/841, Karar No: 2021/2313, Tarih: 03.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/841 E.  ,  2021/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 31.05.2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine İstanbul 44.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarih ve 2017/421 Esas, 2017/377 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesinde doktor olarak çalışan ... İçel isimli şahsı arayarak kendisini binbaşı Selim olarak tanıttığı, kendisini daha önceden ziyaret ettiğini, bir lojman tamiratı işleri olduğunu tanıdığı olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine ... İçel'in arkadaşı... aracılığıyla adını ve telefonunu öğrendiği müştekiyi araması için sanığa telefonu verdiği, bilahare sanığın müştekiyi arayıp aynı durumdan bahsederek tamirat ile ilgili işlemleri yapabilmesi için verdiği hesap numarasına para yatırmasını istemesi üzerine müştekinin ... adına kayıtlı olan hesaba banka aracılığıyla 17.700 TL parayı havale ettiği ancak daha sonra yaptıkları araştırmada müştekinin dolandırıldığının ortaya çıktığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22133, Karar No: 2011/6113, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22133 E.  ,  2011/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23614, Karar No: 2014/1350, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23614 E.  ,  2014/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/388048

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli A.. Akaryakıt Satış ve Dağıtım Paz. A.Ş. hakkında, anılan Kanun'un 15. maddesi uyarınca 1.464,00 Türk Lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair, İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün 25/04/2013 tarihli ve 52 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun reddine ilişkin BAKIRKÖY 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/07/2013 tarihli ve 2013/1359 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.12.2013 gün ve 73691 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 gün ve KYB. 2013-388048 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3516 sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu’nun “Muayeneler” kenar başlıklı 9. maddesinde, “ Ölçü ve ölçü aletleri aşağıdaki muayenelere tabi tutulurlar.İlk muayene, Periyodik muayene, Ani muayene, Şikayet muayenesi, Stok muayenesi.

a) İlk muayene: Yeni yapılan veya parçaların birleştirilmesi suretiyle meydana getirilen ölçü ve ölçü aletlerinin satışa veya kullanılmaya başlanmalarından önce veya ithal edilen ölçü ve ölçü aletlerinin yurda sokulmaları sırasında veya periyodik, ani, şikayet ve stok muayeneleri sonunda damgaları iptal olunan ölçü ve ölçü aletlerinin tamir ve ayarlanmalarından sonra veya ayarları bağlı bulundukları yere göre ayarlanmış olan ölçü ve ölçü aletlerinin ise her yer değiştirmeleri halinde uygulanır.

b) Periyodik muayene: Belli sürelerde olmak üzere, bu Kanun kapsamına giren ölçü ve ölçü aletleri için yapılan genel muayenedir.

c) Ani muayene: Bakanlık merkez ve taşra ölçüler ve ayar kuruluşları memurlarının görecekleri lüzum veya ihbar üzerine, ölçü ve ölçü aletlerinin bulundukları yerlerde habersizce yapılan muayenedir.

d) Şikayet muayenesi: Bir ölçü ve ölçü aletinin doğru çalışıp çalışmadığını tespit etmek üzere, ölçü ve ölçü aleti sahibi veya diğer bir kimsenin yazılı müracaatı üzerine yapılan muayenedir.

e) Stok muayenesi: İlk muayene damgasını taşıdıkları halde satılmayıp depo, atölye, imal veya satış yerlerinden, yahut henüz kullanılmasına ihtiyaç duyulmayarak stok halinde bulundurulan ölçü ve ölçü aletlerinin periyodik muayene süreleri içinde tekrar tabi tutuldukları bir muayene şeklidir.

Bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasaklar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterilir."