muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4638, Karar No: 2016/19908, Tarih: 20.06.2016

Türk Medeni Kanunu'nun 340. maddesine göre, ana babanın çocuğa genel ve mesleki eğitim verme yükümlülüğü bulunmaktadır. Ana baba imkânlarına göre çocuğu eğitmek ve onun bedeni, zihni, ruhi, ahlaki ve sosyal gelişimini sağlamak ve korumakla da yükümlüdür.

“Genel eğitim yükümlülüğü ana babanın, çocuğun erdemli, onurlu, vatanını milletini seven, dürüst ve namuslu bir insan olarak yetiştirilmesi için gerekli olan telkinlerde bulunma, çocuğa daima iyi şeyler öğretme, onun kötü yollara sapmaması ve kötü alışkanlıklar edinmemesi için gerekli önemleri alma ve gösterme yükümlülüğünü ifade eder. Genel eğitim yükümlülüğünün kapsamına, çocuğun okula kaydının yaptırılması, okula gönderilmesi, ders araç ve gereçlerini temin etme, kursa gönderme gibi kültürlü ve meslek sahibi bir insan olması için gerekli önlemleri almak, gayreti göstermek yükümlülüğü de girer" (Turgut Akıntürk'ten aktaran Hamide Zafer, Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali Suçu (TCK m.233), http://hamidezafer.com/wp-content/uploads/2012/05/43-Aile-Hukukundan- Kaynaklanan -Yükümlülüğün-İhlali-Suçu-HZ-AA2.pdf 22.06.2016).

Bu açıklamalar ışığında somut olayda;

Katılan mağdure ...'in aşamalarda, yasal velisi olan annesi sanık ... ... ile gayri resmi olarak evlilik hayatı yaşayan ve yanında kaldıkları ...'ın tarikat şeyhi olduğunu, kendisine dört kez muska yazdığını, kız arkadaşlarını da dergaha getirmesini telkin ettiğini, annesinin kendisini 2010-2011 eğitim öğretim yılının 2. döneminde zorunlu olan ilköğretim 8. sınıfına göndermediğini ileri sürmesi ve katılan ... vekilinin okuldan aldığı ıslak imzalı ve mühürlü öğrenim belgesinden de bu durumun doğrulanması karşısında,

Katılan ...'in de, kızı olan mağdure ...'in beyanlarıyla benzer iddialarda bulunduğu anlaşılmakla,

Sanık...'nın velayeti kendisinde olan kızı mağdure ...’i, kanuni zorunluluğa rağmen okula göndermeyip, mağdurenin fizyolojik, psikolojik ve kültürel gelişimini olumsuz yönde etkileyecek ortamda bırakmaktan ibaret eyleminin TCK'nın 233. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, dosya kapsamıyla uyuşmayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekili ile katılan ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine. 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17, Karar No: 2025/3491, Tarih: 07.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/17 E.  ,  2025/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/738 E., 2020/2313 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 1.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminatın maaş ödemesinin son bulduğu 08.09.2017 tarihinden ve 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 18.07.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Mahkemesince maddi tazminatın resen belirlenmesi nedeniyle ıslah yoluna başvurulamadığı, hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/123 Esas – 2018/71 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.07.2017-28.12.2017 tarihleri arasında 163 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.05.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacıya tutuklama sonrası 08.09.2017 tarihine kadar maaş ödemesi yapılması nedeniyle maddi tazminatın 08.09.2017-28.12.2017 tarihleri arası esas alınarak hesaplanması ancak ıslah talebi bulunmaması nedeniyle taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14649, Karar No: 2012/717, Tarih: 20.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14649 E.  ,  2012/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Tebliğnamedeki düşünce : Bozma

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) 3167 sayılı Kanun’un 16/b maddesinde “16’ncı maddede öngörülen suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması, hamilin, çeki elinde bulundurmaları koşulu ile ödemede bulunan cirantanın veya kanuni veya akdi teminatı nedeniyle tam ödemede bulunan bankanın şikâyetine bağlıdır” hükmüne yer verildiği dikkate alınarak yapılan incelemede; hamiline düzenlenmiş suça konu çek fotokopisinde, katılan Schindler Türkeli Asansör San ve Tic Aş'nin kaşesinin bulunduğu fakat TTK’nın 595.maddesine aykırı olarak ciro imzasının bulunmadığı görülmekle; muhatap banka tarafından ibraz sırasında alınan çek fotokopisinin onaylı örneği ve lüzumu halinde aslı getirilerek, katılanın ibraz anında tam şekliyle cirosunun bulunup bulunmadığının ve buna bağlı olarak şikâyet hakkına sahip olup olmadığının saptanmasından sonra, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması kanuna aykırı,

2) 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/9368, Karar No: 2016/17705, Tarih: 26.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9368 E.  ,  2016/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mahkemede alınan 14/05/2014 tarihli savunmasında özetle; tutanağın tutulduğu ikametin kendisine verilen afet konutu olduğunu, bu konuta 3 ay önce yerleştiklerini, ayrıca konutun henüz kendisine teslimatının yapılmadığını, müteahhitin kullandığı borcun kendisine yüklendiğini, konutun yaklaşık 3 aydır sayacı olduğunu ve ikamet ettiği her dönemde elektriği sayaçtan geçirerek kullandığını beyan ettiği, kurumun 13/03/2014 tarihli yazısında da; sanığın kaçak tespit tarihinden sonra 12/12/2013 tarihinde abonelik yaptırdığının belirtildiği anlaşılmakla; sanığın bahse konu ikamette hangi tarihten beri oturduğunun zabıta araştırması ile tespit edilmesi, ayrıca ikamet ettiği konutun kendisine afet konutu kapsamında tahsis edilip edilmediği, edilmiş ise tarihinin araştırılmasından sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23001, Karar No: 2019/13289, Tarih: 18.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23001 E.  ,  2019/13289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde teknik servis biriminde teknisyen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından yaş dışı emeklilik koşullarını sağlaması sebebiyle feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı teknik serviste teknisyen olarak aylık 3.000 TL net ücretle çalıştığını beyan etmiş, mahkemece davacının ücrete yönelik iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle ücret bordrolarındaki brüt 1.550 TL dikkate alınarak hüküm kurulmuştur. Ne var ki mahkemece yapılan ücret araştırması yetersiz olup, eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı davacının teknik servis müdürü olduğunu ifade etmiştir. Davacı tanığı ..., 2011 yılının Eylül ayına kadar davacı ile aynı işyerinde çalışmış olup , davacının 3000 TL’nin üzerinde ücretle çalıştığını, kendisinin ise 2000 TL’nin üzerinde ücretle çalıştığını beyan etmiştir. İşyerinde 2010 yılına kadar çalışan davacı tanığı Nuh, kendisinin elektrik elektronik mühendisi, davacının ise teknik servis müdürü olarak çalıştığı, davacının ücretini bilmediği, ancak kendisinin 1500 TL aldığı, davacının kendisinden daha yüksek ücret aldığını bildiği yönünde beyanda bulunmuştur. Mahkemece emsal ücret araştırması kapsamında teknisyen ücreti araştırılmış olup, ... Elektrikçiler Esnaf Odası, emsal ücret miktarını asgari ücretin brüt tutarının 1,5 katı olarak bildirmiş, Türkiye Mimarlar Mühendisler Odaları Birliği, elektrik teknisyenine ilişkin ücret bilgisi bulunmadığını, ... Ticaret Odası ile ... Sanayi Odası ise ücretin belirlenemediğini bildirmiştir. Hal böyle iken, öncelikle davacının işyerinde sadece teknisyen olarak mı, yoksa teknisyenliğin yanında teknik servis müdürü olarak çalışıp çalışmadığı da netleştirilerek; meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek (sendika üyesi olması halinde) sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca Türkiye İstatistik Kurumunun resmi internet sitesindeki "kazanç bilgisi sorgulama" kısmından da faydalanılabileceği göz önüne alınarak emsal ücret araştırması sonucunda elde edilen verilerle, tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti üzerinden yapılan indirim konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti üzerinden yapılan indirim konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin fazla çalışma alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışma alacağının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.

Somut olayda, davacı taraf davalı iş yerinde fazla çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışma, ücreti talebinde bulunmuş mahkemece talep, “tüm tanıkların çalışma saatleri ile ilgili beyanlarının çalıştığı saat aralıkları ve çalışma sistemi nazara alındığında fazla mesai alacağından takdiren 1/2 oranında indirim” yapılarak kabul edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma ücretinden indirim yapılması yerinde ise de, yapılan ½ oranındaki indirim dosyadaki delil durumu dikkate alındığında fahiş miktardadır. Mahkemece davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre fazla çalışma ücreti yönünden hesaplanan tutar üzerinden uygun bir indirim yapılarak söz konusu alacaklar hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/833, Karar No: 2011/3631, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/833 E.  ,  2011/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ile ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu olan ... Köyü, 103 ada 4 nolu ve 102 ada 7 nolu parsellere ait kadastro tutanakları ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının, davalıysa dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin,

2) Davalı oldukları anlaşılan ... Köyü, 103 ada 6 ve 15 nolu parsellere ait dava dosyalarının istenip,

3) Davalı adına aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişi tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilip dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 31/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11526, Karar No: 2013/13946, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11526 E.  ,  2013/13946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Suçun gerektirdiği cezasının miktarı, nev’i ve karar tarihi itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 66/2-1.cümle ve maddelerine göre, hesaplanan altı yıllık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında kamu malına zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca

taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocukların ... İlköğretim Okulunun 1. kat pencere camını taşla kırarak içeri girdikleri, kantinin kapısını kırıp, iki koli ayran onbeş adet höşmerim tatlısını çaldıkları, aynı yoldan dışarı çıkıp yiyecekleri kendi aralarında paylaşıp tükettikleri, bir gün sonra suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un kendilerine okuldaki eğitimleri nedeniyle kızdığını iddia ettikleri okul müdür yardımcısının odasının kapı kilidini kırarak odayı dağıttıkları olayda; hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ifadesinin kullanılması gerekirken, “sanık” ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde

hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan her bir hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibarelerinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.