muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17774, Karar No: 2020/10963, Tarih: 17.09.2020

4)... 2. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde hükmolunan 10/05/2007 tarihli, 2005/827 Esas ve 2007/350 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında belirlenen netice cezanın TCK’nin 51. maddesi gereği ertelenmesine karar verildiği, mezkur ilamın, Dairemizce 16.06.2010 tarihli, 2008/3386 Esas ve 2010/11121 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/02/2016 tarihli, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi gereği ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlali,

5)5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması sırasında, suçta kullanılan eşyanın TCK’nin 54. maddesi gereğince müsaderesine ve sanığın hükmün kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün hâller nedeniyle geçirdiği sürelerin, TCK’nin 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/82, Karar No: 2008/1927, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/82 E.  ,  2008/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Pazarlama Tur. Nak. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç bedeli 28.000 YTL'nın sigortalıya ödendiğini, 6.389 YTL Sovtaj bedeli ile davalı aracın trafik sigortasından tahsil edilen 5.000 YTL'nın mahsubu ile bakiye 16.611.00 YTL'nın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve mütelsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket kaza ile ilgilerinin ve kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... kaza tutanağını kabul etmediğini, kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 13.000 YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Bolu-Abant istikametine seyreden davalı aracının yakıt boşaltma dolabındaki boşaltma vanasının yakıt sızdırmasını engellemek için altına konulan yarım kesilmiş bidonun içine dökülen yakıtın (fuel oil) bidonu doldurup devrilmesi ile yakıtın yol yüzeyinden tahmini 500 metrelik alan içine yayılarak yolun kayganlaşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle Mudurnu (...) Bolu istikametine seyreden sigortalı aracın hafif virajı çıktığı esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağındaki tarlaya devrilmesi sonucu hasarlandığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece kaza mahallinde keşif yapılarak tutanak mümzilerinin olay hakkında bilgilerine başvurulmalı; kaza yerinin (yolun) eğimli olup olmadığı, yakıtın davalı aracından sızdığının nasıl tesbit edildiği, aracın yakıt deposundan akıntı bulunması halinde bunun davacı tarafla ilgili aracın seyir şeridini etkileyip etkilemediği araştırılmalıdır.Gerektiğinde İTÜ veya Karayolları Trafik Fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan kusur yönünden rapor alınarak toplanan deliller sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı biçimde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Pazarlama Tur. Nak. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Pazarlama Tur. Nak. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 15.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28723, Karar No: 2010/18418, Tarih: 10.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/28723 E.  ,  2010/18418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma,6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan zamanaşımı içerisinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın tür ve süresine göre 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... savunmanı Av....'in 18.5.2009 tarihli dilekçesiyle hükmü temyiz etmesine karşın,sanık ...'ın 20.5.2009- 22.7.2009 tarihli dilekçelerinde; hükmü temyiz etmek istemediğini belirtmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 266. maddesi uyarınca sanık savunmanının temyiz istemi bakımından dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

I-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık

./..

-2-

...'ın savunmanın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların taksi şoförü olan yakınanın 1100 TL. parasını, 2 adet cep telefonu ve 51 T 0178 plakalı aracını zorla alarak kaçtıkları ,yakınanın kolluğa başvurusu üzerine ,olay yeri yakınında sanıkların aranmaya başladığı,önce aracın bulunduğu,ekiplerce çevrede eşgaller doğrultusunda araştırma yapıldığı sırada, jandarma lojmanındaki nöbetçi askere sorulduğunda eşgale uygun iki kişinin Başpınar mahallesine doğru gittiğini söylemesi üzerine kollukça sanıkların yakalandığı,yapılan üst aramalarında,sanık ...'ın üzerinden iki adet cep telefonu,sol pantolon cebinden 35.00 TL,sağ ayak çorap içerisinde rulo şeklinde 1000.00 TL para,diğer sanık ...'ın üzerinden 45.00 TL para ve iki adet cep telefonunun bulunduğu, sanıkların üst aramalarında bulunan 1080.00 TL para ve iki adet cep telefonlarının yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yasal koşulları gerçekleşmediği gözetilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168/3. maddesiyle yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 10/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12147, Karar No: 2013/15005, Tarih: 31.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12147 E.  ,  2013/15005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen eşya alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların evli olduklarını, davalı tarafından açılan boşanma davasının reddedildiğini, davacının davalı tarafından evden kovulduğunu, davacıya ait 110 gr 24 ayar bilezik, 8 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altının ve buzdolabı, çamaşır makinesi ve elektrik süpürgesinin davacıya verilmediğini belirterek, ev ve ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün değilse bedelinin tahsilini talep etmiş, dava değeri olarak 7.710 TL gösterilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendisinin müşterek konutu terk ederek gittiğini, ziynet eşyalarını yanına alarak baba evine götürdüğünü, elektrik süpürgesinin davacıya teslim edildiğini, buzdolabı ve çamaşır makinasının davalıya ait olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu 1 adet Regal Marka buzdolabının, 1 adet Regal Marka çamaşır makinesinin, 1 adet Regal Marka elektrik süpürgesinin, 110 gram 22 ayar bileziğin, 8 adet çeyrek Cumhuriyet altının, 1 adet yarımlık Cumhuriyet Altınının aynen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aynen teslim mümkün olmadığı takdirde eşya ve altınların dava değerindeki toplam değeri olan 8.319 TL'nin nakten davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; HMK.’nun 26.maddesi (HUMK m. 74) gereğince, “Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.” Davacı dava dilekçesinde dava değerini 7.710 TL olarak göstermiştir. Davacı davasını ıslah etmediği gibi dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutmamıştır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek, talep doğrultusunda hüküm tesisi gerekirken talep aşılarak aynen teslim, mümkün olmadığı takdirde eşya ve altınların dava değerindeki toplam değeri olan 8.319 TL'nin nakten davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak, her nekadar dava konusu çamaşır makinesi ve buzdolabının davacıya ait olduğu iddia edilmiş ise de dinlenen tanıkların, bu eşyaların davacıya ait olduğu konusunda net bir bilgi ve görgüleri bulunmamaktadır. Her ne kadar davacı vasisi tarafından, bu eşyaların davalı tarafça evlenmeden önce alındığı, ancak kızı olan davacıya hediye edildiği beyan edilmiş ise de, bu iddia tanık beyanları ile ispat edilememiştir. Hal böyle iken çamaşır makinası ve buzdolabının davacıya ait olduğunun kabulü ile bu eşyalar yönünden de davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Ayrıca, kabule göre, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynet ve ev eşyalarının, tek tek parasal değerleri gösterilmeden, toplam bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/350, Karar No: 2024/8401, Tarih: 27.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/350 E.  ,  2024/8401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1228 Esas, 2023/1233 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/26 E., 2020/193 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tütün ürünleri sektöründe faaliyet gösteren ve alanında lider bir firma olarak ..., ..., ... ve ... gibi tanınmış markaların üreticisi ve tescilli tek ve gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin ... markasının Türkiye pazarına 1994 yılında girdiğini ve Aralık 2018 itibariyle %27.2’lik bir Pazar payına sahip olduğunu, ... ibaresinin müvekkili ile özdeşleştiğini, 1973 yılından beri Türkiye’de tescilli olduğunu ve T/02097 sayısı ile de tanınmış marka siciline kayıtlı olduğunu, davalı Şirketin 2017/80266 sayılı "Sir ... ... Cafe" ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurumca reddedildiğini, davalının müvekkilinin tanınmış markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer şekilde marka başvuruları gerçekleştirdiğini, müvekkili tarafından davalının önceki tarihli bu markalarına karşı İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/202 E. sayılı dosyası ile hükümsüzlük davası açıldığını, davalının müvekkilinin "..." markasına ayırt edici olmayan ibareler ekleyerek marka başvurularında bulunduğunu, davalının bu doğrultuda yaptığı bir diğer başvurusunun da 2018/09383 sayılı "Sir ... Yes Sir" markası olduğunu, davalının söz konusu başvuruları, açılan hükümsüzlük davasının sonuçlarını bertaraf etmek amacıyla gerçekleştirdiğini, yapılan başvurunun kötü niyetli olduğunu, müvekkili markaları ile dava konusu marka arasında emtialar bakımından bir benzerlik ilişkisi bulunduğunu, yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerine konu başvuru ile müvekkilinin dünya çapında en çok bilinen sigara markalarından biri olan "..." markasının tüketiciler tarafından karıştırılabileceğini, müvekkili markasının SMK'nın 6/5 maddesi anlamında tanınmış marka olduğunu, davalının müvekkili markalarından haberdar olmadığının söylenmesinin mümkün olmadığını, dava konusu markanın müvekkili markasını birebir içerdiği göz önüne alındığında 43. sınıf hizmetlerde de müvekkili markasının korunması gerektiğini, dava konusu markanın tescilinin müvekkili markasının garanti fonksiyonunu, itibarını zedeleyeceğini, müvekkili markasının sulanmasına neden olacağını, davalının kötü niyeti olduğunu ileri sürerek, 2018-M-9804 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) karar iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili, davacının iddialarının aksine "Sir ... ... Cafe" isimli markanın, davacıya ait markalar ile herhangi bir iltibasa yol açmasının söz konusu olmadığını, müvekkilinin ilk olarak 1994 yılında İzmir’de bir kafe işletmesi olarak markayı kullandığını, marka tescilinin ise 2008 yılına dayandığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, davacı ile müvekkilinin faaliyet alanlarının tamamen farklı olduğunu, tarafların hitap etmiş oldukları tüketici grupları ve müşteri çevresinin de farklı bulunduğunu, tütün ve tütün mamülleri satışı ile kafe ve restaurant hizmetleri arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin markasında esas unsurun "..." ibaresi olmadığını, davacının da "Sir", "...", "Cafe" ibarelerini asla kullanmadığını, müvekkili markasının bir bileşke marka olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davacı taraf markasının tanınmış olduğunu iddia etmiş ise de davacı markası ile müvekkili markasının farklı olduğunu, davacının tanınmış marka sahibi olmasının tüm alanlarda tanınmış olduğunun kabulünü gerektirmediğini, davacının tanınmış marka başvurusunun dahi müvekkilinin 2008 tarihli markasından sonraki tarihli olduğunu, davacının müvekkilinin tescilsiz kullanımına 25 yıl, tescilli kullanımına ise 11 yıl boyunca sessiz kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, tarafların markalarının asıl unsurlarının “...” ibaresinden oluştuğu, davacı markasının tütün mamulleri sektöründe tanınmış bulunduğunun pek çok yargı kararı ile sabit olduğu, davalının başvurusunun kapsamında yer alan 43/1. sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" ile 43/2. sınıf "Geçici konaklama hizmetlerinin", davacının markalarının tescilli olduğu "sigaralar, işlenmiş ve işlenmemiş tütün, tütün içenlere mahsus malzeme, kibritler" malları ile yakın ilişki içinde bulunduğu, "yiyecek içecek sağlanması hizmetlerinin", tütün mamülleri arasında sayılan nargile hazırlanması hizmetlerinin verildiği kafe hizmetlerini de kapsadığı, günü birlik dinlenme yerlerinin açık alanlarının da tütün mamüllerini tüketen müşterilere hizmet verecek şekilde düzenlendiği, başvuru kapsamındaki diğer emtia olan 43/3. sınıf "Gündüz bakım (kreş) hizmetleri" ile 43/4. sınıf "Hayvanlar için geçici barınma sağlama hizmetlerinin" ise davacı markaları ile çok farklı sınıflar olduğu, bu hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesinin şartlarının davacı yararına oluştuğunun söylenemeyeceği, davacı adına tescilli "..." esas ibareli markalar ile davalının "Sir ... ... Cafe" ibareli markası arasında benzer bulunan emtia sınıfları yönünden biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu, taraf markaları arasında iltibas bulunduğu, benzer bulunmayan mal ve hizmet sınıfları yönünden ise tamamen farklı bir sınıf olan tütün ve tütün mamulleri ile 43/3. sınıf "Gündüz bakım (kreş) hizmetleri" ve 43/4. sınıf "Hayvanlar için geçici barınma sağlama hizmetlerinin" arasında benzerlik ve bağlantı kurulamayacağı, davalının 43/3,4. sınıftaki tescilli hizmetlerinin davacı markasının ayırt edici karakterine zarar verdiğinin söylenemeyeceği, davacı tanınmışlığından haksız yaralanılacağından da söz edilemeyeciği, yine itibar zararı konusuna gelinirse, sigara markasının sağlığa zararlı ürün için elde ettiği saygınlığın veya itibar alanının böyle bir hizmet alanındaki kullanımdan olumsuz etkileneceğini gösterir bir kanıtın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin benzer olmadıkları, emtia benzerliği bulunmadığından SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının oluşmadığı, yine SMK'nın 6/5 maddesi koşullarının da gerçekleşmediği, başvurunun kötü niyetli yapıldığının da ispat edilemediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.