muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6993, Karar No: 2016/17081, Tarih: 29.12.2016

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12253, Karar No: 2024/5472, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12253 E.  ,  2024/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1569 Esas, 2023/1619 Karar

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/223 Esas, 2023/365 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya arasındaki tarihsiz 1 inci protokol ile 28.11.2023 tarihli ek protokol gereği tarafların sulh olduklarına ilişkin davalı idarenin sulh uyarınca karar verilmesi talebi incelendiğinde; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18 inci maddesinin (h) bendi uyarınca sulh olunabilmesi için bu hususta Belediye Meclisince alınmış bir kararın olması ve bu kararın da dosyaya konulması gerekir.

Dosya içinde bu yönde alınmış bir belediye meclisi kararma rastlanılmadığından varsa meclis kararının yoksa belediye meclisinden bu hususta bir karar alınıp, dosyaya konulduktan sonra, dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8345, Karar No: 2015/1146, Tarih: 14.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/8345 E.  ,  2015/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik, zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : 1 Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK.nun 257/1, 43/1, 62, 51 ve 53. maddeleri gereğince 1'er yıl 1'er ay 10'ar gün hapis cezası ve hak yoksunluğu, hapis cezası erteli ve denetim süresi 2 yıl,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... adlı sanıkların ... ve ...'ün iddianamenin (1), ve (2) nolu paragraflarında anlatılan fillerine katıldıklarına ilişkin delil bulunmadığından beraatleri,

3) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın iddianamenin (3) nolu sırasında gösterilen ve güveni kötüye kullanma suçunu oluşturan suçlamayla ilgili olarak beraatleri,

4) Sanıklar ... ve ...'ün iddianamenin (4) nolu sırasında gösterilen ve güveni kötüye kullanma suçunu oluşturan suçlama ile ilgili olarak beraatleri,

5) Sanıklar ... ve ...'ün iddianamenin (5) nolu sırasında gösterilen ve güveni kötüye kullanma suçunu oluşturan suçlama ile ilgili olarak beraatleri,

6) Sanık ...'ın iddianamenin (6) nolu sırasında gösterilen ve görevi kötüye kullanma suçunu oluşturan suçlama ile ilgili olarak beraati,

7) Sanıklar ..., ... (Sonsaat) ..., ... ve ...'nın ... ve ...'ün iddianamenin (7) nolu paragrafında anlatılan fillerine katıldıklarına ya da suç kastıyla hareket ettiklerine ilişkin delil bulunmadığından beraatleri,

8) A-Sanıklar ..., ..., ..., ... (Sonsaat), ... ve ...'in 11/09/2007 tarihve174 numarada işletme defterine kaydedilmiş olan belgedeki ödemenin ...'a yapıldığı sabit olmakla sanıkların zarar verme bilinciyle hareket ettiklerinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla unsurları itibariyle oluşmayan sahtecilik suçundan beraatleri,

B--Sanıklar ..., ..., ..., ... (Sonsaat), ... ve ...'in 84, 89, 90, 91, 92, 93, 94 ve 171 nolu kararlardaki imza sahteciliği suçlarından beraatleri,

C-Sanıklar ..., ..., ..., ... (Sonsaat), ... ve ...'in,

1)95, 96, 97, 98 ve 99 nolu kararlarda okul aile birliği üyelerinden kararın geçerli olması için gerekli olan 5 kişinin imzasının dışında bir takım kişilerin de adının açılması ve onlar adına sahte imza atılması fiillerinden dolayı, bu imzalar kararın geçerliliğini etkilemediğinden bu fiillerden dolayı sanıkların beraatleri,

2)154 nolu kararda 4 imzanın bulunduğu ve kararda ayrıca .... ve ... adına atılan imzaların başkaları tarafından atılması olayında da belgede 4 imzanın bulunması nedeniyle hukuken geçerli olmaması karşısında sanıkların bu fiilden dolayı da beraatleri,

3)164 nolu kararda ... adına atılı imza sahte ise de; kararda aidiyeti tartışmalı olmayan 5 imza daha bulunduğundan bu fiilden dolayı da sanıkların beraatleri,

4) a-) 139 ve 140 nolu kararlarda ... adına atılı imzaların sahte olduğu,

2)154 nolu kararda 4 imzanın bulunduğu ve kararda ayrıca .... ve ... adına atılan imzaların başkaları tarafından atılması olayında da belgede 4 imzanın bulunması nedeniyle hukuken geçerli olmaması karşısında sanıkların bu fiilden dolayı da beraatleri,

3)164 nolu kararda ... adına atılı imza sahte ise de; kararda aidiyeti tartışmalı olmayan 5 imza daha bulunduğundan bu fiilden dolayı da sanıkların beraatleri,

4) a-) 139 ve 140 nolu kararlarda ... adına atılı imzaların sahte olduğu,

b-) 140-a, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150 ve 151 nolu kararlarda beşer imza bulunduğu ve bu imzalardan ... ve ... adına atılı imzaların sahte olduğu, ancak ...'in soruşturma aşamasında kararlarda kendi imzasının sahte atıldığını iddia etmediği,

c-)165 ve 167 nolu kararlarda 6'şar imzanın bulunduğu, ... ve ... adına atılı imzaların sahte olduğu, ancak ...'ün soruşturma aşamasında her hangi bir kararda imzasının sahte olduğunu ileri sürmediği, sahteciliklerin sanıklar ..., ..., ..., ... (Sonsaat), ... ve ... tarafından atıldığının tespit edilemediği gibi bu sanıkların sahtecilik suçunu işlemek için fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiklerine ilişkin yeterli delil bulunmadığı ve bu konuda oluşan şüpheden sanık yararlanır kuralı gereği sanıkların atılı sahtecilik suçundan beraatleri

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının ortak hükümler kısmındaki "Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce esasına kayıtlı bulunan işleri kendisi sonuçlandırır. Ancak; bu iş bölümüyle konusu bakımından dairesi değiştirilen dava dosyaları daha sonra her bir dairenin başkanları, üyeleri ve tetkik hâkimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren on gün içinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye gönderilir. Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar. Ancak; bu iş bölümüyle konusu bakımından başka daireye verilen ve bozma veya başka nedenlerle Yargıtay incelemesinden geçmiş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi hâlinde yeni işbölümüne göre görevli daire tarafından incelenir." şeklindeki düzenleme ile "11. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan TCK.nun 203 ilâ 210. maddelerinde öngörülen, sıra ile; mühür bozma, resmi belgede sahtecilik, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, özel belgede sahtecilik, özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, açığa imzanın kötüye kullanılması ve resmi belge hükmünde belgelerde sahtecilik suçlarına ilişkin dosyaların 1/2'sinin yeni kurulan Dairenin başkanı, üyeleri ve tetkik hâkimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren on gün içinde 21. Ceza Dairesine devredilir" şeklindeki düzenleme karşısında;

Yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, bu iş bölümüyle konusu bakımından Dairemize verilen bir iş olmaması ve yukarıda sayılan suçların arasında da bulunmaması nedenleriyle temyiz inceleme görevinin Yüksek 11. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11522, Karar No: 2024/5657, Tarih: 29.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/11522 E.  ,  2024/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/783 E., 2022/1231 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sanığın mahkumiyetine dair hükmün, sanığın yüzüne tefhim edildiği 20.09.2022 tarihinde sanığın başka suçtan Ahlat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun, sanığın yüzüne tefhim edilen hükümde temyiz dilekçesini cezaevi aracılığı ile de gönderebileceğine dair açıklama bulunmadığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen şekilde kanun yoluna başvuru şekli, mercii ve sürenin başlama tarihi, şüpheye yol açmayacak surette açık biçimde gösterilmesi zorunluluğuna bu şekilde aykırı davranıldığının anlaşılması nedeniyle, sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik 20.10.2022 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2019/6567 Esas, 2022/8584 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/783 Esas, 2022/1231 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezaevinde olduğu için parayı ödeyemediğine ama ödemek istediğine, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını doğru bulmadığına, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezaevinde olduğu için parayı ödeyemediğine ama ödemek istediğine, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını doğru bulmadığına, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. Alimoğlu Pet. .. Ltd. Şti'nin 2012 takvim yılı hesaplarının Kurumlar vergisi yönünden incelenmesi amacıyla defter ve belgelerin ibrazının istenilmiş olduğu, 25.09.2014 tarihli isteme yazısının, mükellefiyetin terk edilmiş olması sebebiyle 24.10.2014 tarihinde ikametgah adresine tebliğ edildiği, ticaret sicil kayıtlarına göre tebliğ tarihinde söz konusu şirketin yetkilisinin sanık olduğu, istenilen faturaların varlığının sabit olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında adına şirket kurulduğunu, ancak kendisinin şirketle hiçbir bağlantısı olmadığını, bu nedenle ibraz edemediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığa eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaının ihtar edildiği, sanığın ödemeyeceğini beyan etmesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/783 Esas, 2022/1231 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14115, Karar No: 2007/14398, Tarih: 10.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14115 E.  ,  2007/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/946, Karar No: 2012/25584, Tarih: 16.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/946 E.  ,  2012/25584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının hizmet sözleşmesinin feshinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını, fesih işleminin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-g maddesinde belirtilen usullere uyularak yapıldığını, davanın süresinde açılmadığını, davacının bir çok defa işyerine mazeretsiz olarak gelmediğini, yazılı olarak uyarıldığını, buna ilişkin yevmiye cezası ile tecziye edildiğine ilişkin evrak mevcut olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın bir aylık kanuni süresinde açıldığı, Atatürk Devlet Hastanesince düzenlenen işgöremezlik belgesine göre 31.01.2011 ile 02.02.2011 tarihleri arasında davacıya iki gün istirahat verildiği, davacı tanığı ...'un, davacının istirahat bitimi 3 Şubat günü işyerinde işe alınmadığını,davacının beyan etmesi üzerine TTK sorumlu büro şefini aradığını, durumun doğrulandığını ve sendikaya yazıyla bildirileceği cevabını aldığını, bir sonraki gün (4 Şubatta) devamsızlıktan dolayı işbaşı yaptırılmayacağının beyan edildiğini ifade ettiği,tanıkların ayrıca Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca altmış gün ücretsiz izin hakkı olduğunu, bu iznin talebe göre; bir defada aralıksız kullanılabildiği gibi oniki seferde de kullanılabildiğini beyan ettikleri, taraflar arasında bu konuda uyuşmazlık bulunmadığı, tanık anlatımına göre istirahat bitimi işe başlatmama sebebiyle 02.02.2011 ve sonraki günlerin devamsızlık olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, 19-20-21.01.2011 ile 31.01.2011, 01.02.2011 ve 02.02

.02.2011 ve sonraki günlerin devamsızlık olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, 19-20-21.01.2011 ile 31.01.2011, 01.02.2011 ve 02.02.2011 tarihlerinde istirahatli olduğu, davacının devamsız olduğu günlerin 22 Ocak, 24, 25, 26, 27, 28, 29 Ocak tarihleri olduğu, Ocak ayında onbir gün ücretsiz mazeret izni kullandığı, davacının ailevi sebeplerle Ocak ayının ilk iki haftasını ücretesiz mazeret izni kullanarak geçirdiği, altmış gün ücretsiz mazeret izninden onbir günü kullandığı, bakiye izinlerini kullanmadığı, ilk istirahatinin bitiminde işyerine gidip, ücretsiz mazeret izni talebinde bulunduğu, bu sebeple bir sonraki istirahatine kadar ücretsiz mazeret izinli olduğu, tanık anlatımları ve davacının şahsi dosyasına göre,mazeret izni kullanımı ile ilgili yazılı bir başvuru ve yazılı kabul uygulamasının olmadığı, genellikle işçilerin talebi üzerine ve hatta gelinmeyen günlerin devamında dahi geçmiş günlerin devamsızlık olarak değerlendirilmeyip, ücretsiz mazeret izinli sayılıp altmış günlük süreden düşülmek suretiyle işyeri uygulaması yapıldığı, ilk istirahati sonrasında mazeret izni talebinde bulunduğu anlaşılan ve ikinci istirahati bitiminde işbaşı yapmak üzere işyerine gelen davacının belirtilen günlerdeki devamsızlığının ücretsiz mazeret izninden sayılmasını gerektirir işyeri uygulamasına ve mazeret izni hakkı bulunmasına ve bu hakkını kullanmasını engel izin vermeme veya izin vermemeyi haklı kılacak (genel uygulama dışına çıkılmasını gerektirir) nedenlerin işverence iddia olunup ispatlanamadığı, bu durumda yeralatı maden işçisi olarak on yılı aşkın zamandır çalışan davacının, ücretsiz mazeret izin kullanma hakkı varken bu hakkını kullanmadan veya kullanmasına izin verilmeden işe devam etmemesi ve tüm kazanımlarını yok edecek şekilde davranmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacının 2 Şubattan sonraki devamsızlıklarının işyerince kabul edilmemesi sebebiyle, devamsızlık olarak kabul edilemeyeceği, öncesindeki 24, 25, 26, 27, 28, 29 Ocak tarihlerindeki devamsızlıklarının da talebi doğrultusunda mevcut olan ücretsiz izin hakkının kullanımı niteliğinde olduğu, (işyeri uygulaması kapsamında) kabul edilerek, feshin haksız ve geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.