muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5, Karar No: 2012/5625, Tarih: 11.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/5 E.  ,  2012/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 171 ada 33 ve 34, 175 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar, fındık bahçesi niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı ziyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazların kendisine ait olduğunu iddia ederek dava açmıştır. Mahkemece, davalının yargılama sırasında ölmesi üzerine, mirasçılarına duruşma günü tebliğ edilmesi için, davacıya süre verildiği, ancak, işlemin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekimeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1946 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 27/10/1975 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen kararda isabet bulunmamaktadır.

Şöyle ki; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36/1. maddesi "Taraflardan her biri dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorundadır. Davacı, hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılır. Bu Kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri gederler, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanır." hükmünü içermektedir. Somut olayda, davalının yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçılarına tebligat yapmak ve taraf teşkilinin sağlanması mahkemenin görevi ve kamu düzeni ile ilgilidir.

O halde, mahkemece taraf teşkilinin yerine getirilmesi bakımından gerekli giderler re'sen karşılanmalı ve ondan sonra işin esasına girilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 11/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15033, Karar No: 2007/821, Tarih: 02.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15033 E.  ,  2007/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.7.2002, 26.10.2004, 3.11.2004 gününde verilen dilekçeler ile men'i müdahale ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; men'i müdahale davasının reddine, alacak davasının da kısmen kabulüne dair verilen 5.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 1630 parselin maliki olduğunu davalıya kiraya verilen taşınmaz kira süresi bittiği halde tahliye edilmediğini, 1630 parsele haksız müdahale eden davalının müdahalesinin men’ini, birleştirilen dava dosyalarında ise 2000-2001, 2002 ve 2003 yılları kira alacaklarının tahsilini talep etmişler,

Davalı, aslında dava konusu taşımazın kendisi tarafından haricen satın alındığını, yargılama aşamasında da taşınmazın kiralandığını kira parasını maliklerden ...’nin eşi Orhan ile 1 milyar lira olarak kararlaştırıldıklarını, bu miktarında kendisine ödendiğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi isteminin reddine, birleştirilen dava dosyalarındaki istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacılar temyiz etmiştir.

Mahkeme ilamında davacılardan bir kısmının isimlerinin yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerçekten, mahkemenin doğru olarak saptadığı gibi iddia ve savunmadan taraflar arasında sözlü bir hasılat kirası ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

B.K.nun 270.maddesinde yapılan tanıma göre hasılat kira sözleşmesi kiracıya ücreti karşılığında hasılat getiren bir mal veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinden yararlanmasını sağlar. Buna mukabil kiracı da kira parasını ya nakit veya devşirilecek semere veya hasılattan bir hisse olarak kiralayana tediye eder.

Gerçekten, mahkemenin doğru olarak saptadığı gibi iddia ve savunmadan taraflar arasında sözlü bir hasılat kirası ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

B.K.nun 270.maddesinde yapılan tanıma göre hasılat kira sözleşmesi kiracıya ücreti karşılığında hasılat getiren bir mal veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinden yararlanmasını sağlar. Buna mukabil kiracı da kira parasını ya nakit veya devşirilecek semere veya hasılattan bir hisse olarak kiralayana tediye eder.

Ne var ki; orta yerde yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığından ve taraflar kiranın süresi ve kira parası tutarında anlaşamadıklarından bu hususlarda doğan boşluğun mahkemece giderilmesi gerekmektedir. Davacılar mecurdan kiracı davalının tahliye suretiyle çıkartılmasını istediklerinden ve yanlar arasında bir kira ilişkisinin varlığı taraflarca kabul edildiğinden sorunun hasılat kirasını düzenleyen B.K.nun 270 ve devamı maddelerinde çözümü gerekecektir. Sözleşmenin sona ermesi ve fesih hakkı başlıklı B.K.nun 285.maddesinin 2.fıkrasına göre aksine sözleşme bulunmayan hallerde zirai gayrimenkullerde mahalli adetçe cari ilk veya sonbahar mevsimleri için diğer bütün kiralarda herhangi bir zaman içinde fesih ihbarının gönderilmesi bunu takip eden dönemde kiralanandan kiracının tahliyesini istenmesi gerekir. Olayımızda malik olan kiralayan davacılar tarafından kiracı davalıya herhangi bir biçimde fesih ihbarı yapılmadığından kira süresinin aynı şekilde birer yıllık dönemlerle uzadığının, dolayısı ile davalının mecurda halen kiracı olarak bulunduğunun kabulü zorunludur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mahkemenin elatmanın önlenmesi istemini reddetmiş olmasından yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davacıların bütün bu hususları amaçlayan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. Ancak;

Az yukarıda sözü edildiği üzere hasılat kira sözleşmesinin varlığı tarafların kabulündedir. Kira sözleşmeleri ivazlı sözleşmelerden olduğundan kira parası sözleşmenin esaslı unsurudur. Kira ilişkilerinde kira parasının ödendiğini ispat yükü ise kiracıdadır. Dava edilen ve tahsili istenen kira parasının miktarına göre de HUMK.nun 288.maddesi hükmünce kiranın ödendiği tanık sözü ile değil senetle ispat edilebilir. Yasanın 289.maddesine göre de senetle ispatı gereken bir hususta hakimlikçe açıkça hatırlatılarak karşı tarafın muvafakatı alınmadan tanık dinletmek suretiyle ödeme konusunda bir sonuca ulaşılamaz. Diğer taraftan tarafların yıllık kira parasının miktarında da uyuşmazlıkları bulunduğundan kira parası tutarı tanık olarak dinlenen maliklerden birisinin eşinin beyanı ile mahkeme karar gerekçesinde belirtildiği şekilde kabul edilemez.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak yerel ve uzman ziraatçi bilirkişi maariyetiyle ve mahalli adetler de gözetilerek 2000-2003 yılları arasında her yıl için bilirkişilerce belirlenmeli, davalıdan varsa ödeme belgelerin istenerek, gerek duyulursa ödeme konusunda davalıya yemin teklifi hatırlatmak suretiyle birleştirilen dava dosyalarındaki kira parası alacakları hakkında sonucu dairesinde bir hükme varmak olmalıdır.

Yukarıdaki nedenler bir yana bırakılarak davanın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 2.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1606, Karar No: 2023/10244, Tarih: 14.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/1606 E.  ,  2023/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/372 E., 2015/544 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, yalan tanıklık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/372 Esas, 2015/544 Karar sayılı kararında;

1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve yalan tanıklık suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat,

2. Sanık ... (Apık) hakkında yalan tanıklığa azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, aynı Kanun'un 272 nci maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...'ün üzerine atılı suçları işlediği ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ...'in temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, diğer sanığı yönlendirmediğine, beraat kararı verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...'ün üzerine atılı suçları işlediği ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ...'in temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, diğer sanığı yönlendirmediğine, beraat kararı verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, sanık ...'ün diğer sanık ... (...) ile eşi ...arasında görülmekte olan Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/41 Esas sayılı dosyasında tanıklık yaptığı, tanık sıfatıyla 24.06.2014 tarihinde yazılı beyanda bulunduğu, akabinde 26.02.2015 tarihli duruşmada mahkeme huzurunda vermiş olduğu beyanında ise yazılı olarak vermiş olduğu beyanlarını kabul etmediği ve sanık ... tarafından hazırlanan belgeyi okumadan imzaladığını ifade ettiği, bu şekilde sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve yalan tanıklık suçlarından, sanık ... hakkında ise yalan tanıklığa azmettirme suçundan açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar sanık ... suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanık ...'ün tüm aşamalarda vermiş olduğu samimi beyanları, Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/41 Esas sayılı dosyasının içeriği ve tüm dosya kapsamı itibariyle edinilen kanaat ile sanık ...'ün beraatine, sanık ... hakkında ise yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 8 inci fıkrasında düzenlenen "denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." hükmü gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... (Apık) Hakkında Yalan Tanıklık Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... (Apık) Hakkında Yalan Tanıklık Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

1. Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, sanık ...'ün diğer sanık ... (...) ile eşi ...arasında görülmekte olan Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/41 Esas sayılı dosyasında tanıklık yaptığı, tanık sıfatıyla 24.06.2014 tarihinde yazılı beyanda bulunduğu, akabinde 26.02.2015 tarihli duruşmada mahkeme huzurunda vermiş olduğu beyanında ise yazılı olarak vermiş olduğu beyanlarını kabul etmediği ve sanık ... tarafından hazırlanan belgeyi okumadan imzaladığını ifade etmesinden ibaret eylemde, 5237 sayılı Kanunun'un 272 nci maddesinde düzenlenen yalan tanıklık suçunun oluşması için, tanık dinlemeye yetkili kişi veya kurul önünde gerçeğe aykırı olarak beyanda bulunulması gerektiği, somut olayda sanık ...'in tanık sıfatıyla mahkeme huzurunda gerçeğe aykırı beyanda bulunmasının söz konusu olmadığı, bu nedenle unsurları oluşmayan yalan tanıklık suçuna azmettirme nedeniyle sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

a) Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına eklenen "denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğine" dair hükmün suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı dikkate alınmadan ve suç tarihi itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına engel s...ası bulunmayan sanık hakkında, "daha önce HAGB kararı verildiğinden ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği " şeklindeki isabetsiz ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği hususunun Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden

Nedenleriyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.07.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/372 Esas, 2015/544 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4947, Karar No: 2016/6454, Tarih: 16.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/4947 E.  ,  2016/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Silahlı

terör örgütüne üye olma, Tehlikeli maddelerin izinsiz

olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, Konut

dokunulmazlığını ihlal, Tehdit

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- TCK’nın 174/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2 ve TCK’nın 174/2, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c- TCK’nın 116/4, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

d- TCK’nın 106/2-d, 43, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

e- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

suçundan; Beraat

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 106/2-a, 53,

58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

a- Sanık hakkında silahlı tehdit suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve ayrıca TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın da bütünüyle çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

1- Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

II- Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

1- Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, konut dokunulmazlığını ihlal ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından kurulan hükümler yönünden,

a- Olay tutanakları, olay yeri inceleme raporu ile tüm dosya kapsamından olay günü mağdur ... ve ailesinin birarada oturdukları odanın balkonuna ve ikametin dış bahçe duvarı üzerine bırakılan 2 adet basınç ve parça tesirli el yapımı bombanın kısa aralıklarla patlatıldığı, bahçe kapısına yapıştırılmış şekilde bulunan tehdit notundaki yazıların sanığın eli ürünü olduğunun 05.06.2014 tarihli kriminal raporu ile tespit edildiği, 27.03.2014 tarihli bomba inceleme raporuna göre, sanığın bıraktığı mahkemece kabul edilen her iki el yapımı bombanın da canlılar üzerinde öldürücü ve yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici özelliğe sahip olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, tehdit notunun içeriği de dikkate alındığında, sanığın eylemlerinin TCK'nın 302. maddesinde belirtilen Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli hareket niteliğinde olduğu gözetilerek hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan hüküm kurulması,

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.