muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7860, Karar No: 2016/16081, Tarih: 22.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7860 E.  ,  2016/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 03.12.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 10.311,70 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, 30/10/2009 tarihine kadar ki süreç için husumetin ...'a yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmi dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5239, Karar No: 2023/1884, Tarih: 03.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5239 E.  ,  2023/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Eşyayı Gümrük İşlerine Tabi Tutmaksızın Ülkeye Sokmak, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 28.09.2012 tarihli 2012/12711 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun’un (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, 3 üncü maddesinin on sekizinci fıkrası ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli, 2012/2257 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Eşyayı Gümrük İşlerine Tabi Tutmaksızın Ülkeye Sokmak, suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan, aynı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 16.640 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, sanığın idarenin zararını karşılamış olması nedeni ile, 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçu yönünden, hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun sübut bulmadığına, sanığın suç kastı olmadığına ve suça konu aletlerin spor amaçlı kullanıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun sübut bulmadığına, sanığın suç kastı olmadığına ve suça konu aletlerin spor amaçlı kullanıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Çağrı Uluslararası Turist.Had.Eşya Teks.Gıda Dış Tic.Ltd.Şti. Ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın, gümrük giriş beyannamesinde belirtilen eşyaları Çin'den ithal ettiği, giriş beyannamesinde belirtilen 106.074 adet ahşap süs eşyası cinsi eşyanın 37.238 adet eşyanın beyan dışı olduğu, 24 adet 3'lü farklı boyutlarda set halinde samuray kılıcı ile 360 adet samuray kılıcının 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu iddiasına ilişkindir.

2. 05.09.2012 tarihli antrepo beyannamesi, ithalat beyannamesi, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı idari soruşturma raporu ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 17.09.2012 tarihli raporu dosyada mevcuttur.

3. Suça konu samuray kılıçları üzerinde yapılan Kriminal inceleme sonucunda; "6136 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz kılıçlardan olduğu" tespit edilmiştir.

4. Suça konu eşyaların spor salonlarında eğitim ve gösteri amaçlı kullanıldığına dair Türkiye Budo Federasyonu ve Bayrampaşa savunma sanatları Aikijitsu Spor Kulübünden alınan yazılar sanık müdafii tarafından ibraz edilmiştir.

5. Sanık savunmasında; Çinli firma yetkililerinin hatası nedeniyle eşyaların yanlış konteynere yüklendiğini, suç kastı bulunmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafinin sübuta ve sanığın suç işleme kastının olmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; Sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; dosyadaki olgular değerlendirildiğinde; kaçak olarak yurda sokulan eşyalardan 24 adet üçlü farklı boylarda set halinde samuray kılıcı ile yine 360 adet samuray kılıçlarının dosya içerisindeki 17.09.2012 tarihli ekspertiz raporu içeriğinden 71 cm uzunluğunda tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt kavisli yapıdaki, namlusunun her iki yüzeyinde birer adet oluk bulunan samuray kılıcı sayılan bıçak ve yine 70,80 cm uzunluğunda inceltilmiş yapıda, ağız bölümü mevcut, sivri uçlu, oluksuz samuray kılıcı sayılı bıçak yine 50 cm uzunluğunda inceltilmiş yapıda, ağız bölümü mevcut, sivri uçlu oluksuz samuray kılıcı tabir edilen bıçakların 6136 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliğine haiz kılıçlardan olduğu, 50 cm uzunluğundaki kılıcın ise yine 6136 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliğine haiz kılıç benzerlerinden olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suçların niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık hakkında 5607 sayılı Kanuna Mauhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 5607 sayılı Kanuna Mauhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli, 2012/2257 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5546, Karar No: 2020/2599, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/5546 E.  ,  2020/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.03.2014 tarih, 2012/11-1382 esas, 2014/124, 11.07.2014 tarih, 2012/11-1512 esas, 2014/366 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, CMK'nin 225/2. maddesi gereğince, mahkeme fiilin nitelendirmesinde iddia ile bağlı olmadığından, fiilin nitelendirmesini serbestçe yapabilecek olup, nitelendirmede mütalaa ve iddianame ile bağlı olmadığı, "sahte belge düzenleme" ve "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme" suçlarının vasıflarının farklı olduğu, ancak mahkemenin bu suçlar yönünden vasıf değişikliğinde yeniden mütalaa alması gerekmediği, bu suçların birbirine dönüşebileceği göz önünde bulundurulduğunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iddianamesi ile sanık hakkında “sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme” suçunu işlediği iddiasıyla, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki, mütalaa ve dava konusu yapılmayan suçtan hüküm kurulduğu yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz talebi ile katılan vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz telebinin incelenmesinde;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 tarihli 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiğinden; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Mahkemenin 27.12.2010 tarihli, 2010/490 Esas, 2010/1458 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün, Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 16.01.2017 tarihli, 2016/1570 Esas, 2017/134 Karar sayılı ilamı ile sanığın yokluğunda yargılama yapılarak savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, bozma üzerine yapılan yargılamada, usulüne uygun sorgusu yapılarak karar verilmesi gerekirken, sanığın kimlik tespiti yapılmadan, 5271 sayılı CMK'nın 147. maddesinde düzenlenen hakları hatırlatılmadan, kendisine yüklenen suç anlatılmadan ve iddianame okunmadan bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulması ile yetinilerek savunma hakkının kısıtlanması,

3- Kabule göre de;

a) Sanığın müdürü olduğu ... Maddeler Geri Kazanım, Arıtma, Bertaraf Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından, PF Endüstri ve San Yağları Paz. Ltd. Şti. adına 2008 yılı Haziran ayında 12 adet, aralık ayında 8 adet olmak üzere düzenlenen toplam 21 adet faturanın sahte olduğu, suç konusu faturalarda belirtilen 257.603 kg enjektör temizleyicisi ile 78.608 kg dizel katkısının Can Kimyevi Maddeler Geri Kazanım, Arıtma, ... Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından üretilmediği, Tübraştan alınan baz yağların işlenmeksizin, akaryakıt maddesi olarak PF Endüstri ve San. Yağları Paz. Ltd. Şti.'ne satıldığının iddia ...Endüstri ve San. Yağları Paz. Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairelerinden araştırılarak, söz konusu şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine

ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan...ve San. Yağları Paz. Ltd. Şti.'ne ait defter ve belgelerin getirtilmesi ve sanığın yetkilisi olduğu şirketin defter ve belgeleri ile kullananıcının ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması; toplanan delilerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin, zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin, zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, katılan vekilinin temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığından, sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3528, Karar No: 2021/13901, Tarih: 10.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3528 E.  ,  2021/13901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2020/1895-2020/1823

İlk Derece

Mahkemesi : ... 19. İş Mahkemesi

Dava, 7143 sayılı Yasa’nın 23. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya ilave edilen Ek 18. madde kapsamından faydalandırılması gerektiğinin tespiti ile alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile davalı Vakıf vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili ile davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava değerinin miktar itibariyle duruşma sınırı altında kalması nedeniyle, davalı Vakıf vekilin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili; 506 sayılı Yasanın geçici 20. maddesi kapsamında kurulmuş bir sosyal güvenlik kuruluşu olan davalı vakıftan davacının yaşlılık aylığı aldığı, 7143 sayılı Yasa ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Ek 18. madde gereği davalı vakıftan yaşlılık aylığı alanlarında Ramazan ve Kurban bayramında 1000’er TL bayram ikramiyesi almaları gerekirken, davalı vakfın ödemenin Hazine ve Maliye Bakanlığınca yapılması gerektiğinden, davalı Hazine müsteşarlığının ise devletin yükümlülüğünün sadece SGK kapsamında kalan yükümlülere yönelik olduğu, bunun dışındaki emeklilere yönelik bir ödeme yükümlülüğünün bulunmadığından ödeme yapmaya yanaşmadıklarından bahisle, taleplerinin reddine ilişkin işlemin iptali ile davacının da Ek 18. madde kapsamında Ramazan ve Kurban Bayram ikramiyesinden yararlanması gerektiğinin tespiti ile dava tarihine kadar ödenmeyen bayram ikramiyesinin hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vakıf vekili; dava dilekçesindeki taleplerin zaman aşımına uğradığı, arabulucuya başvurulmadan dava açıldığı, davacının talebinin konusu olan bayram ikramiyesinin prim ödemesi nedeniyle hak kazanılan sosyal sigorta yardımı değil 5510 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan sosyal yardım niteliğinde olduğu, bayram ikramiyesinin kısa ve uzun vadeli sigorta kollarından toplanan primlerin karşılığı olmadığı, vakıf senedine göre de böyle bir yükümlülüğün söz konusu olmadığı, Ek 18. madde gereği ödenen bayram ikramiyesinin hazinenin Kuruma yaptığı sosyal destek ödemesi olduğu, sigorta yardımı niteliğinde olmadığından hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddini talep etmiştir.