muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35610, Karar No: 2014/14666, Tarih: 27.05.2014

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15621, Karar No: 2013/14181, Tarih: 03.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15621 E.  ,  2013/14181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.04.2012 tarih ve 2009/379-2012/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalı nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, 20/09/2008 ve 08/01/2009 tarihinde meydana gelen aşırı yağmur sebebiyle iş yerinde zarar meydana geldiğini, ancak zararın davalı tarafından teminat dışı olduğu gerekçesiyle tazmin edilmediğini ileri sürerek 16.861,08 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu zararın, izolasyon eksikliğinden meydana gelmesi sebebiyle, Yangın Sigortası Genel Şartları uyarınca teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 20/09/2008 tarihinde meydana gelen hasarın aşırı yağış sonucu meydana geldiği, 08/01/2009 tarihli hasarında, çatı izolasyonu yetersizliği nedeni ile meydana geldiği, 20/09/2008 tarihinde sigortalı işyerinde hasar oluşturan olay sonucu gerekli onarımların yapılmaması halinde, benzer nitelikte bir doğa olayı sonunda yine hasar meydana gelebileceğinin herkesçe öngörülebilir olduğu, davacının gerekli onarımı yaptırmadığı bu nedenle ikinci hasarın teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ilk hasar sebebiyle meydana gelen zarar miktarı olan 9.831,47 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, yangın sigorta poliçesine dayalı, davacının iş yerinde meydana gelen hasarın davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, davalı taraf, dava konusu hasarların izolasyon eksikliğinden kaynaklandığından, Yangın Sigortası Genel Şartları uyarınca, poliçe teminatı dışında olduğunu savunmuştur. Gerçekten de dosyada bulunan ve dava konusu hasarlara ilişkin olan ekspertiz raporlarından ve ekleri fotoğraflardan dava konusu hasarların izolasyon eksikliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda sonuç olarak, 20/09/2008 tarihli ilk hasarın aşırı yağıştan kaynaklandığı belirtilmişse de aynı raporun 6. sayfasının 4. paragrafında, ilk hasar sonrası izolasyon çalışmalarının yapıldığı, bu nedenle izolasyon eksikliği sebebiyle meydan gelen ikinci hasarın öngörülebilir olduğu bildirilerek aslında ilk hasarın da izolasyon eksikliğinden kaynaklandığı belirtilmiştir. Kaldı ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ilk hasarın aşırı yağıştan meydan geldiğinin kabulünün sadece hasarın meydana geldiği gün, havanın yağışlı olmasına dayandırılması da doğru değildir. Bu itibarla mahkemece 20/09/2008 tarihinde meydana gelen hasarında izolasyon eksikliğinden meydana geldiği kabul edilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı olduğu şeklide ilk hasarın aşırı yağıştan meydan geldiğinin kabulü ile hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11374, Karar No: 2014/29518, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11374 E.  ,  2014/29518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/61107

MAHKEMESİ : Malkara Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/185 (E) ve 2012/502 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa, sanıkların aşamalardaki inkara yönelik savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre; köprü korkuluk demirlerinin çalındığı suça konu olayda, sanıkların atılı suçu işlediklerine veya işlenen suça iştirak ettiklerine dair suç eşyasının satın alınması suçundan mahkum olan ve temyize gelmeyen sanık Y.. B..'ın soyut beyanından başka delil bulunmadığı bu nedenle sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. E.., S.. T.. ve Y.. S..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6646, Karar No: 2016/14436, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6646 E.  ,  2016/14436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb.bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen....Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak

(elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2938, Karar No: 2016/1538, Tarih: 25.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/2938 E.  ,  2016/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/04/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınanın soruşturma aşamasındaki beyanında “sanıklar ... ve ...'nın daha önceden kendisinden para istediklerini, olay günü sanıkların yanına gelerek “ya beşbin lira ver yada senin canını alırız” dediklerini, para vermeyi kabul etmemesi üzerine sanık ...'nın diğer sanık ...'e "sık buna" dediğini, bunun üzerine sanık ...'in tabanca ile bacağına bir el ateş ettiğini ve yaraladığını” söylediği, mahkemedeki ifadesinde ise “5-6 yıl kadar önce arkadaşı olan ...’nın abisi ...'nın karışmış olduğu hırsızlık olayında kendisinin adını verdiğini, bu nedenle avukat tutmak istediğini, ...’nın annesi...'den avukat tutmak için 5 bin TL aldığını, sanık ...'ın bu parayı istediğini, olay günü sanıkların iş yerinde olmadığı bir saatte gelerek eşine kendisini sorduklarını, sanık ...’ı gördüğünde “niye benim eşimle görüşüyorsunuz, alacağın varsa ben vereceğim, niye hanımıma söylüyorsun” dediğini, o sırada sanık ...'in de “Versene lan adamın parasını, niye vermiyorsun” dediğini, bunun üzerine .... tokat attığını, sanık ...'in de silahını çekerek ayağından yaraladığını, sanık ...'ın önüne geçerek, yapma dediğini” beyan ettiği,

Sanık ...'in soruşturma aşamasında amcasının oğlu tanık ...a uyuşturucu sattığı gerekçesiyle tartıştıklarını, yakınanın kendisine tokat atması üzerine silahla ayağından yaraladığını söylemesine rağmen mahkeme aşamasında yakınanın avukat tutmak için sanık ...'ın annesinden 5 bin TL aldığını, sanık

...ın bu parayı yakınandan istediğini ancak alamadığını, olay günü yakınanı sormak için iş yerine gidip eşi tanık ... ile görüştüklerini, daha sonra yakınan ile karşılaşınca sanık ...'ın araçtan inip konuştuklarını, bu sırada yakınanın sanık ...'a vurduğunu görünce araçtan inip silahla yakınanı yaraladığını söylediği,

Sanık ...'nın soruşturma aşamasında yakınan ile sanık ...'in amcasının oğlu tanık ...'a uyuşturucu sattığı gerekçesiyle tartıştıklarını, kendisinin bu sırada araçta olduğunu, nasıl olduğunu anlamadığı bir şekilde sanık ...'in koşarak uzaklaştığını görünce kendisinin de araçla olay yerinden ayrıldığını söylemesine rağmen mahkeme aşamasında yakınanın avukat tutmak için annesinden 5 bin TL aldığını, olay günü yakınanı sormak için iş yerine gidip eşi tanık ... ile görüştüklerini, daha sonra yakınan ile karşılaşınca “eşimden neden para istiyorsunuz” dediğini, bu nedenle tartıştıklarını, bu sırada yakınanın sanık ...'e vurduğunu, onunda silahla yakınanı bacağından yaraladığını söylediği olayda; yakınanın sanık ...'ın annesinden para alıp almadığı, eğer almış ise bu hukuki ilişkinin taraflarının kim olduğu belirlenmeden, değişen beyanlara ne şekilde itibar edildiği karar yerinde gösterilmeden eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- TCK'nın 150. maddesi uyarınca yağma suçundan hüküm kurulurken aynı yasanın 29. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanıklar hakkında haksız tahrik hükümleri ile uygulanma yapılması,

3- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7637, Karar No: 2012/1904, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7637 E.  ,  2012/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacıya ait araca çarparak hasara neden olduğunu belirterek araçta meydana gelen 3.000 TL. değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, araçta meydana gelen değer kaybı zararının ZMSS kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini belirtmişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ... şirketinin davalıya ait aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olup davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybından sorumlu olmadığı, diğer davalılar yönünden ise davacıya ait araçta değer kaybı meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, dava dilekçesi ile 31.B 1155 plakalı 2009 model ... markalı aracında meydana gelen değer kaybı bedelini talep etmiştir. Mahkemece davacıya ait araçta meydana gelen değer kaybının belirlenmesi için Adli Tıp

Kurumu’ndan rapor alınmış bilirkişi raporunda kazaya karışan diğer araç olan 31 B 1035 plakalı 1993 model ... marka aracı değerlendirerek araçta değer kaybı olmadığını belirtmiş buna göre davanın reddine karar verilmiştir. Bilirkişi raporu ile kazaya karışan diğer aracın değer kaybı belirlenmiş olduğundan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece davacıya ait değer kaybının belirlenmesi için ATK kurumundan araçta meydana gelen hasar bedeli aracın marka model ve yılına göre meydana gelecek değer kaybının belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca davalı ... kazaya neden olan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta şirketi olup araçta meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Değer kaybı, gerçek zarar kapsamında olduğu halde davalı ... şirketinin de sorumlu olacağı gözetilmeden davanın reddine karar verilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.