muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6055, Karar No: 2020/517, Tarih: 06.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6055 E.  ,  2020/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 8. Sulh Hukuk ve Muş Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Muş Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Muş İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre, kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13334, Karar No: 2012/14461, Tarih: 17.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13334 E.  ,  2012/14461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.05.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlemesi ve eski hale getirilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı, komşu 163 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kullanıcısı olan davalının 163 ada 1 parsel sayılı taşınmazı içerisinde kalan duvarını yıktığını, bahçesindeki pis sular ile yağmur sularının kendi taşınmazına taşarak zarara sebep olduğunu belirterek elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemiştir.

Davalı, davacı taşınmazı içerisinde kalan eski duvar bölümünü yaptırmayı kabul ettiğini ancak davacının taşınmazına akan suların akışının önlenmesi yönündeki talebinin kot farkı nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, 20.01.2012 tarihli raporda belirtilen su toplama merkezi projesinin uygulanması ile davacı taşınmazına suların akmasının önlenmesine ve 27.02.2012 tarihli raporda belirtilen eski duvarın yıkılan bölümünün eski hale getirilmesine, eski hale getirme bedeli olan 338,76 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteğine ilişkindir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 20.01.2012 tarihli inşaat mühendisi bilirkişi raporunda davalının zilyetliğinde bulunan 163 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile davacının maliki olduğu 163 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arasında kot farkı bulunduğu, kot farkı nedeniyle 163 ada 2 sayılı parselde

biriken yağmur sularının davacıya ait 163 ada 1 parsel sayılı taşınmaza aktığı, davalının parselinden gelen yağmur suları nedeniyle davacının bahçesinin ve ahırının zarar gördüğü, bu nedenle su toplama merkezinde toplanacak suyun 1 ve 2 no'lu parsellerin yanından geçen sokağa drenaj merkezi kotu ile tahliye merkezi kotu eşitlenerek bırakılması gerektiği belirtilmiştir.

TMK’nun 742. maddesi gereğince davacı, doğal olarak akan suların akışına katlanmak zorundadır. Aynı yasanın 743. maddesinin 2. fıkrasına göre de doğal olarak akan sulardan alt taraftaki arazi maliki zarar görmekte ise, bu suların tahliyesi için davacının arazisi üzerinde bir çözüm aranmalıdır. Hükme esas alınan krokide su toplama merkezinin hangi parselde kaldığı anlaşılamamaktadır. Davacıya verilen zararın nasıl ve ne şekilde giderileceğine dair çözüm bulunup bunun infaza elverişli şekilde krokide gösterilmesi gerekir.

Ayrıca, İcra ve İflas Kanununun 30. maddesinde bir işin yapılmasına veya yapılmamasına dair ilamların İcra Müdürlüğünce nasıl infaz edileceği hükme bağlanmış ve anılan hükümde bir işin yapılmasına dair ilamlar sebebiyle sarf edilecek giderlerin, ya icra dairesinin tayin edeceği bilirkişinin bulduğu bedelin talepte bulunan tarafından ileride borçludan tahsil olunmak üzere ödeneceği veya icra dairesinin borçlunun haczedeceği malından karşılanmak üzere ilamın infaz edileceği belirtilmiştir. Açıkçası ilamın icrası için yapılacak giderler ancak mahkeme hükmünün kesinleşmesi ve icra müdürlüğünden infazının talep edilmesi halinde icra müdürünün belirleyeceği yöntemle tahsil edileceğinden bunun açılan davada peşinen istenme olanağı yoktur.

Mahkemece anılan yasa hükmü gözden kaçırılarak davacı parseli içerisinde kalan eski duvarın yıkılan bölümünün eski hale getirilmesine karar vermek ile yetinilmek gerekirken, ayrıca eski hale getirme bedeli olan 338,76 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukakrıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16529, Karar No: 2024/6381, Tarih: 09.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/16529 E.  ,  2024/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3128 E., 2024/89 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddi Sanık ... hakkında hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2023 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci , 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 24.990,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci , 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 18.750,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.01.2024 tarihli kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hukuka aykırı yöntemlerle toplandığına, sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; kolluk tarafından Mücahit adlı bir şahsın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair bilgiler edinilmesi üzerine başlatılan çalışmalarda, sanık ...'in sokak üzerinde durdurularak yapılan kaba üst aramasında satışa hazır vaziyette eroin, 6-MAM ve metamfetamin içeren maddelerin ele geçirildiği, aynı gün sanık ...'in yönlendirmesiyle tespit edilen adresten çıktığı esnada sanık ...'in durdurularak yapılan kaba üst aramasında metamfetamin ele geçirildiği, sözkonusu adreste gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında yapılan aramada da tanık Kader'in kendisine ait olduğunu beyan ettiği 4 paket halinde metamfetamin ve 1 paket esrar ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

Sanıkların üzerinde ele geçirilerek muhafaza altına alınan cep telefonlarında yapılan bilirkişi incelemesinde, atılı suçla irtibatlı yazışma ve görsellerin bulunduğunun tespit edildiği; tanık Kader'in, sanıkların aralarında uyuşturucudan konuştuklarını, Mücahit'in İsmail'den uyuşturucu madde satın almak istediğini; tanık Asım'ın evde bulunduğu esnada sanık ...'in telefonunun çaldığını, arayan şahsa cebinden çıkardığı uyuşturucu maddeyi vereceğini söyleyerek evden ayrıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında karşılıklı olarak birbirlerinden uyuşturucu madde satın aldıklarını savunmaları, tanık beyanları, sanıklardan ele geçirilen cep telefonları üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu madde ticaretine yönelik konuşmalarının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, sanık ...'in üst aramasında ele geçirilen farklı cinsteki uyuşturucu maddeleri ticaret yapmak maksadıyla bulundurduğu kabul edilerek cezalandırılmasına, sanık ...'in suçunun ve suç unsurlarının ortaya çıkmasına yardımcı olması nazara alınarak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına; sanık ...'in üst aramasında ele geçirilen metamfetamin cinsi uyuşturucu maddeyi ticaretini yapmak amacıyla bulundurduğu kabul edilmekle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık ... hakkındaki hüküm yönünden ise hükmedilen "625 gün" adli para cezasının, günlüğü "20,00 TL'den" adli para cezasına çevrildiği belirtildiği halde, sonuç adli para cezasının "12.500,00 TL" yerine, hesap hatası sonucu "18.750,00 TL" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık hakkında tekkerrür uygulamasına esas alınan ilamda 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrer olduğu anlaşıldığı halde cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanık hakkında sekizinci bentte yer alan ve tekerrüre esas alınan ilama konu mahkemenin İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi olduğu halde İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi olarak gösterilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2023/3128 Esas, 2024/89 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2023/3128 Esas, 2024/89 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün sekizinci bentte yer alan bölümünden "İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26084, Karar No: 2013/4474, Tarih: 07.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26084 E.  ,  2013/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/11. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın denetim süresi içeri- sinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanan hükümde, hapis cezanın ertelenmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12460, Karar No: 2008/11148, Tarih: 16.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2008/12460 E.  ,  2008/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık ve kavgada silah boşaltma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye dair (ÇİFTLİK) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.6.2007 gün ve 30 esas, 55 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 4.8.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19511, Karar No: 2007/17949, Tarih: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19511 E.  ,  2007/17949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10368, Karar No: 2012/12497, Tarih: 08.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10368 E.  ,  2012/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/07/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan F...’nın maliki olduğu 1405 parsel sayılı taşınmazı 12.03.1997, 1618 parsel sayılı taşınmazı ise 8.12.2003 tarihli resmi akitlerle bizzat davalı torunu R...’a satış suretiyle temlik ettiği, 1618 parseli davalı R...’ın 23.07.2004 tarihinde dava dışı M...’a temlik ettiği, 28.10.2005 tarihli resmi akitle tekrar aldığı, 3380,3015,1980 ve 3395 parsel sayılı taşınmazların 05.01.2004 ve 26.01.2004 tarihli resmi akitlerle murise vekaleten davalı tarafından davalının eşi olduğu ifade edilen dava dışı G...’a temlik edildiği, G... tarafından 23.07.2004 tarihli akitle dava dışı M... K...’ya, onun tarafından da 28.10.2005 tarihinde davalı Ramazan’a temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yeğeni olan davalı R...’ın muris F...’yı tehdit etmek ve baskı altına almak suretiyle ve çeşitli hileler yaparak taşınmazların temliklerini sağladığı, ondan sonra da kendisinden mal kaçırmak gayesi ile elden çıkarttıktan sonra tüm taşınmazların davalıda toplandığını ileri sürerek eldeki davayı açmış ve yargılama sırasında da davalının ibraz ettiği “anlaşma” başlığını taşıyan taraflar arasında düzenlenmiş belgenin de kandırılmak suretiyle elde edildiğini ileri sürmüştür. Buna karşı davalı taşınmazları satın aldığını, bedelini ödediğini savunmuş, mahkemece de hile iddiası sebebiyle davacının tek başına dava açamayacağı, tüm mirasçıların birlikte dava açması gerektiği, öte yandan muris tarafından yapılan temliklerin de muvazaa ile illetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle şu ifade edilmelidir ki, dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre davacı, miras bırakanın mirasçıdan mal kaçırma amacıyla temlikler gerçekleştirdiği yolunda bir iddiada bulunmamış, aksine miras bırakanın ikraha maruz bırakılmak suretiyle temliklerin sağlandığını ileri sürmüştür.

Buna göre mahkemenin iddiayı muris muvazaası olarak nitelendirmesi ve sübut bulmadığı hususu benimsenmek suretiyle davanın reddi cihetine gidilmiş olması doğru değildir.