muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2295, Karar No: 2014/18676, Tarih: 10.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2295 E.  ,  2014/18676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/62-2013/499

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait iş yerinde nakliye şoförü olarak 06.06.2003-14.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin tehlikeli atık taşıma işine son verildiği gerekçesi ile sona erdirildiğini, davalı şirketin bir E. Holding kuruluşu olduğunu, S. Grubuna ait fabrikalardaki geri dönüşüm malzemelerinin şirketteki geri dönüşüm ünitesinde ayrıştırılıp preslendikten sonra hurda fabrikalarına satıldığını, anlaşmalı fabrikalara başka rakip firmaların girmesini önlemek için cüzi bir ücret mukabilinde bu fabrikaların tehlikeli kimyasal atıklarının da yine davalı firma tarafından toplandığını, yani davalı firmanın asıl işinin geri dönüşüm atıklarıın toplanması olduğunu, firmanın bu işi yapabilmek için tehlikeli atık taşıma işini de yaptığını, davalı firmanın tehlikeli atık ve normal geri dönüşüm atıklarını taşımak için toplam 6 şoför çalıştırdığını, bunlardan 4 tanesinin tehlikeli kimyasal atık taşıma lisansına sahip olduğunu, davacınında bunlardan biri olduğunu, davacının işten çıkarılmasından sonra yerine başka bölümlerden kişilerin çalıştırıldığını dolayısı ile kadro iptalinin söz konusu olmadığını, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığını iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; müvekkili şirketin tehlikeli atık taşıma işini Marmara Bölgesi'ne inhisar ederek, diğer bölgelerdeki atık taşıma işine son verdiğini ve bu durumu atıklarını aldığı firmalara duyurduğunu, şirketin 26/02/2012 tarihli haftalık icra kurulu toplantısında iki adet nakliye aracın satılmasına, marmara bölgesi dışına tehlikeli atık için araç gönderilmemesi hususunda karar alındığını, bu kararlar doğrultusunda sevkiyatta daralma olduğunu ve sevkiyat şoförleri kadrosunun küçültülmesi ve ihtiyaç fazlası sürücülerinde işine son verilmesinin gerektiğini, feshin geçerli nedene dayalı olarak yapıldığını savunarak, davanın reddina karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı şirketin almış olduğu işletmesel karar doğrultusunda, tehlikeli atık taşıma işine son verildiği bu nedenle davacının çalışmış olduğu işteki iş gücüne ihtiyacın ortadan kalktığı ve iş yerine yeni işçi alımıda yapılmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı şirketin almış olduğu işletmesel karar doğrultusunda, tehlikeli atık taşıma işine son verildiği bu nedenle davacının çalışmış olduğu işteki iş gücüne ihtiyacın ortadan kalktığı ve iş yerine yeni işçi alımıda yapılmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacının, sevkiyat şoförü olarak davalıya ait iş yerinde çalışmaktayken iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiği savunulmuştur. Fesih bildiriminde davalı şirketin tehlikeli atık taşıma işine son verdiği, bu nedenle bazı kadroların iptaline karar verildiği ve davacının çalışmakta olduğu göreve devam etme imkanının bulunmadığı belirtilmiştir.

Davalı şirkete ait iş yerinde sadece tehlikeli atık taşımacılığı yapılmadığı bunun yanı sıra üretim atıkları ve hurdaları ile her türlü endüstriyel ve evsel ambalaj atıklarının toplanması, nakliyesi, depolanması, yıkanması ve parçalanarak hammaddeye geri dönüştürülmesi faaliyetlerinin de yapıldığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, tehlikeli atık taşıma işine fesih bildiriminin aksine tamamen son verilmediği, sadece Marmara Bölgesi haricinde bu işin yapılmayacağı yönünde karar alındığı görülmektedir.

Davacı işçi sevkiyat bölümünde şoför olarak çalışmakta olup, görevinin sadece tehlikeli atık taşıma işi olmadığı da anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından davacının iş akdi feshedildikten sonra, davalı şirkete şoför alımı yapılmamış olsa da, davalı tanıklarından A.. B.. beyanında, kendisinin sevkiyat amiri olduğunu ve iş olduğu zaman araçlardan bir tanesini kullandığını, fesihten önce kendisinin araç kullanmadığını bildirmiştir. Ayrıca, davalı şirketin özellikle hurda taşıma işinde geri dönüşüm personellerini çalıştırdığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlar dikkate alındığında davalıya ait iş yerinde davacının iş gücüne olan ihtiyacın devam ettiği ve davalı tarafça istihdam fazlalığının somut olarak ispatlanamadığı gözetilmeksizin, davanın kabulü yerine reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu ( 310.35 ) TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu ( 310.35 ) TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500.00 TL. ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6392, Karar No: 2021/3619, Tarih: 13.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6392 E.  ,  2021/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/12/2019 tarih ve 2019/687-2019/1240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı şirketin değişik sanayi sektörlerine özel sınai yağlar, otomotiv yağları, deniz yağları, tekstil yağları, üretimi gerçekleştirdiğini, davalının 04/10/2010 - 02/11/2012 tarihleri arasında müvekkil şirketin teknik servisinde Ar-Ge Mühendisi olarak çalıştığını, davalının 02/11/2012 tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini, davalının davacı şirkete işe başladığında rekabet etmeme sözleşmesi imzaladığını, ancak davalının davacı ile aynı faaliyet alanında çalışan Setchem adlı şirkette çalışmaya başladığını, bu şekilde davalının davacı şirketle imzaladığı rekabet etmeme sözleşmesine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek sözleşmede belirtilen 15.000 USD' nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yetki itirazında bulunduğunu, davalının davacı iş yerinden çıktıktan sonra çalıştığı firmanın davacı firma ile aynı sektörde çalışmadığını, söz konusu firmanın değişik sektörlere kimyasal satış yapan bir şirket olduğunu, davalının davacı şirkette üretim bölümünde çalışmadığını davacı şirketin üretim sırlarına sahip olmadığını, üretim sırlarını sadece iş verenin bildiğini, davalının imzaladığı sözleşmeye aykırı hareket etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalının işten ayrılışından yaklaşık 1,5 ay sonra davacı ile aynı faaliyet konusunda çalışan başka bir firma olan Setchem...Ltd. Şti.'de işe başlamış olduğu, davalının davacı bünyesinde iken Ar-Ge bölümünde çalıştığı, istifası sonrasında dava dışı Setchem...Ltd. Şti. bünyesinde ise teknik servis departmanında, teknik servis uzmanı olarak çalışıyor olduğu, davacıda çalıştığı süre boyunca edindiği bilgilerin Ar-Ge’ ye ilişkin olduğu, dava dışında çalıştığı pozisyon gereği edinmiş olduğu bilgilerin kullanabileceği muhtemel görülmedi, yer sınırlaması gereği dava dışı firmanın şirket merkezinin İstanbul'da olması birlikte değerlendirildiğinde davacının zarar görme ihtimalinin kabul edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1996, Karar No: 2017/5640, Tarih: 04.07.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1996 E.  ,  2017/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.07.2014 gününde verilen dilekçe ile eser sözleşmesinden doğan alacağın tespiti ile inşaatçı ipoteğinin tescili talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davacının davalı .... İnşaat Şirketi hakkında açmış olduğu davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacının davalı ... Belediyesi hakkında açmış olduğu davanın kabulüne, dava konusu 5488 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 733.019,80 TL yapı ipoteği konulmasına, yapı ipoteği konulmuş olduğundan konusu kalmayan geçici tescil şerhi (geçici yapı ipoteği) talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 02.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.07.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı vekili 23.07.2014 tarihli dilekçesi ile özetle; davacı ile davalı ... İnş. Ltd Şti arasında 03.12.2013 tarihli eser sözleşmesi ile 1909 ada, 3 nolu parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde yapılmakla olan ...Konutları ada içi alt yapı ve çevre düzenlemesi inşaatının sözleşmede belirtilen kısımlara dair işin yapılması konusunda anlaştıklarını, işin ifası sırasında vekil edenden sözleşme dışında bir kısım işin daha yapılmasının istenildiğini ve sözlü anlaşma ile sözleşme haricinde bir kısım iş daha yapıldığını, rakamlara aynı zamanda KDV ekleneceğini, hak edişlerin yapılan birçok görüşmelere rağmen yapılmadığını, müvekkilinin iyi niyetle işleri yapmaya devam ettiğini, ancak davalı ... İnşaatın noter kanalıyla sözleşmeyi feshettiğini, bu nedenle toplam alacağın KDV dahil 675.443,68 TL olup davalı ...Ltd. Şti. Tarafından toplam 216.369,13 TL ödeme yapılmış olup kalan bakiye KDV dahil 459.074,55 TL bedelinde inşaatçı ipoteği olarak (yapı ipoteği) geçici tescil şerhinin işlenmesi hususunda öncelikle karar verilmesini, yapılan işin ve bedelinin tespiti için Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/41 D. İş sayılı dosyası ile 02.06.2014 tarihinde tespit yaptırdığını beyanla 03.12.2013 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tespiti ile tespit edilecek olan alacak miktarı oranında taşınmazlar üzerine inşaatçı ipoteği (yapı ipoteği) tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... . Ltd Şti. vekili, Belediyeden ihale ile işi alan Hat .... İş Ortaklığının 26.11.2013 tarihli sözleşmeye göre alt yüklenicisi olup, kendisinin taşeronu olan davacının Mart 2014 tarihinde işi tamamlamadan terk ettiğini 28.04.2014 tarihli ihtarname ile davacı ile yapmış olduğu 03.12.2013 tarihli alt taşeron sözleşmesini fesh ettiğini, yapmış olduğu işlerin bedelini ödediğini, 05.05.2014 ve 07.05.2014 tarihlerinde başka taşeronlar ile sözleşme yaptığını, davacının alacağı bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacı taşeron ile hiçbir sözleşme ilişkisi bulunmadığını, iddia ettiği alacağı kabul etmediğini, ayrıca davacının keşifden sonraki 02.06.2016 tarihli celsede parsel hatası şeklindeki beyanı kabul etmediklerini, dava konusu 2488 ada 6 sayılı parsel üzerinde yeniden keşif yapılması gerektiğini, ayrıca davacının 14.04.2016 tarihli dava değeri yönünden ıslah dilekçesinin kötüniyetli olduğundan HMK 182. maddesine göre reddi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde konuyla ilgili olarak inşaat, mimar ve mali müşavirden oluşan bir heyetle birlikte mahallinde 10.12.2014 tarihinde keşif yapıldığı, bilirkişi kurulu raporunda davacının 761.983,00 TL iş yaptığı, kendisine yapılan ödemenin ise 201.120,14 TL olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi raporuna yapılan itirazlar ve 2014/41 D.İş dosyası nazara alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmasına karar verilmiş, bilirkişi kurulu 14/03/2016 ek raporlarında daha önceki raporlarda belirtilen değere KDV katılmadığını, davacının yapmış olduğu işlerin KDV'siyle birlikte 899.139,94 TL olduğunu, yapılan ödemenin 201.120,14.TL olduğunu, ancak imza olmayan 19.12.2013 ve 24.02.2014 tarihli ayrı ayrı 5.000,00 TL bedelli iki makbuzdaki toplam 10.000.TL ve 05/09/2014 tarihli 25.000.TL tutarındaki karşılıksız çıkan bedelin düşülmesi halinde davacıya yapılan ödemenin 166.120,14.TL olduğunu bildirmişlerdir.

Bilirkişi kurulu rapor ve ek raporuna, denetime elverişli olduğu nazara alınarak itibar edilmiştir.

Davacı vekili dava değerini bilirkişi ek raporu doğrultusunda 733.019,80.TL olarak ıslah etmiştir.

Dava konusu taşınmazın Şahinbey Belediyesi adına kayıtlı olduğu göz önünde bulundurulduğunda, malik dışındaki davalı ..... İnş. Şirketinin davada taraf sıfatı (pasif husumet ehliyeti) bulunmadığından aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... Belediyesi hakkında açılan davanın ise yapılan tespit, keşif ve alınan bilirkişi raporlarıyla davacının taşınmaz üzerinde iş yapıp, emek sarf ettiği anlaşıldığından kabulü ile davacının davalı ... Belediyesi hakkında açmış olduğu davanın kabulüne, dava konusu 5488 ada, 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 733.019,80 TL yapı ipoteği konulmasına yapı ipoteği konulmuş olduğundan konusu kalmayan geçici tescil şerhi (geçici yapı ipoteği) talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... Belediyesi vekili ve davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, alt yüklenici tarafından açılan, şerhe konu olan dava konusu alacağın ve miktarının tespiti ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 893 ve 895. maddelerine dayalı kanuni ipotek (inşaatçı ipoteği) tesciline ilişkindir.

Davalı ... Başkanlığının temyiz itirazları incelendiğinde,

1-Türk Medeni Kanununun 895/III. maddesinde "tescilin yapılması için alacağın malik tarafından kabul edilmiş veya mahkemece karara bağlanmış olması gerekir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda davacı alt yüklenicinin alacağı diğer davalı... İnşaat Şirketi ile yapmış olduğu 03.12.2013 tarihli taşeronluk sözleşmesi uyarınca yaptığını beyan ettiği imalatlardan kaynaklanmaktadır. Sözleşmeler ancak taraflar arasında hak ve borç doğurur. Bu nedenle dava konusu alacağın ve hukuki uyuşmazlığın muhatabı dava dışı... firmasının taşeronu davalı... İnşaat Şirketi olup, davacının sözleşmeden kaynaklanan alacağı davalı ... tarafından kabul edilmediğinden davacı borcun muhatabı olan diğer davalı şirkete karşı dava açıp, mahkemeden bir karar alınmadığından, Türk Medeni Kanununun 895/3 maddesi şartlar oluşmadığından davalı ... yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğru değildir.

2- Davacının temyizine gelince; davacının dayandığı 03.12.2013 tarihli alt taşeronluk sözleşmesinin muhatabı davalı ... İnşaat Şirketi yönünden davacının alacağının tespiti talebi ile ilgili davanın esasına girilerek tarafların delilleri toplandıktan sonra neticesine göre sadece alacağın tespiti ile yetinilecek şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde husumet yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple karar bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Belediyesine verilmesine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı Adem As İnşaat Ltd. Şirketi'nden alınarak davacı ...'e verilmesine, peşin yatırılan temyiz harçlarının istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5225, Karar No: 2010/11281, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5225 E.  ,  2010/11281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.02.2009 tarih ve 2007/150 - 2009/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fotoğraf sanatçısı olduğunun, çektiği sayısız fotoğrafın ünlü gazete ve dergilerde yayınlandığının, müvekkilinin göç eden kuşlar üzerine yaptığı çalışmalarından birisinde ise Muş ilinde yaşayan TELLİ TURNALARI fotoğrafladığını, bu fotoğrafların Atlas Dergisinin Kasım 2003 tarihli sayısında yayınlandığını, davalının müvekkilinden izin almaksızın bu fotoğrafı kopyalayıp 05.01.2007 tarihinde Posta Gazetesi ve internet sitesinde davacı ismi belirtilmeksizin yayınlandığını müvekkilinin maddi ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek şimdilik 100,00 TL maddi 2.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 2.000,00 TL'na çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafın davalıya ait Posta Gazetesinin 05.01.2007 tarihli sayısının 6. sayfasında, “Telli Turna Bizim Elden Gitme” başlığı altında yayınlanan bir haberin üzerinde yer aldığını, FSEK'nun 2/3 maddesi anlamında eser niteliğinde olduğu, Atlas Dergisini Kasım 2003 sayısında davacı adıyla yayınlandığından FSEK'nun 11. maddesi gereğince karine olarak davacının eser sahibi olduğu, bu fotoğrafın Anadolu Ajansı tarafından internet üzerinden satıldığı, davalının da bu fotoğrafı Anadolu Ajansı'nın internet sayfasından alarak haberde kullandığı, davacıya ait olan fotoğrafın davalı tarafından gazetede kullanılmasının FSEK'nun 23. maddede düzenlenen yayma hakkı, FSEK'nun 22. maddesinde düzenlenen çoğaltma mali haklarının ihlali olduğu, ayrıca davalı tarafından yapılan yayında, davacının adı da belirtilmediğinden FSEK'nun 15. maddesi gereğince adın belirtilmesi manevi hakkının da ihlal edildiği, FSEK'nun 54. maddesi gereğince mali bir hakkı yahut kullanma ruhsatını devre yetkili olmayan kimseden iktisab eden kimsenin iyiniyetli olsa bile korunmayacağı dolayısıyla davalının bu fotoğrafı, bedelini ödemiş olsa bile dava dışı Anadolu Ajansı'ndan temin etmesinin ya da Anadolu Ajansı'nın da bu fotoğrafı dava dışı Doğa Derneğinden almasının hukuki anlamda sonuca bir etkisi olmadığı ve davalının hukuki sorumluluğunu kaldırmayacağı, dava konusu fotoğrafın, davacıdan izin alınarak kullanılması durumunda ödenmesi gereken bedelin 2.000,00 TL olduğu, dava konusu fotoğrafın davacı adı belirtilmeden yayınlandığından FSEK'nun 15. maddesinde yer alan adın belirtilmesi hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13025, Karar No: 2011/19514, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13025 E.  ,  2011/19514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.