muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4331, Karar No: 2018/11427, Tarih: 29.11.2018

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsili ile ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilerek infaz edilmesine, 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesi gereğince sanığın para cezasının ödenmesinin kendisine tebliğinden sonra belirtilen süre içerisinde para cezasını ödememesi ya da bir kısmını ödemesi halinde ödenmeyen kısma karşılık gelen miktarın gün karşılığı adli para cezasına çevrilerek günde iki saat çalışması karşılığında bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılarak infaz edilmesine'' karar verilmesi; yine, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi ve yasa maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafından sonra gelmek üzere ''Sanığa hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddesi gereğince 970 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine'' ibaresinin eklenmesi; hükmün 5. paragrafındaki ''taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsili ile ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilerek infaz edilmesine'' ibaresi ile hükmün takip eden 6. paragrafı hükümden çıkarılarak yerine ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8704, Karar No: 2010/10509, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8704 E.  ,  2010/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4516, Karar No: 2024/6500, Tarih: 18.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4516 E.  ,  2024/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1190 Esas, 2023/661 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/942 E., 2020/44 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili banka ile dava dışı As Tekstil..Ltd.Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerine istinaden adı geçen şirkete kredi kullandırıldığını, davalıların genel kredi sözleşmelerini kefil olarak imzaladıklarını, borcun süresinde ödenmemesi üzerine borçlulara kat ihtarnamesi gönderildiğini, ancak ödemenin yapılmadığını, bunun üzerine icra takibine başlanıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalı borçluların itirazının iptaline, takibin devamına, davalılar aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; icra takibine dayanak 28.05.2013 ve 02.09.2014 tarihli iki adet genel kredi sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin 02.09.2014 tarihli sözleşmede imzası bulunmadığını, 28.05.2013 tarihli eski ve geçerliliğini yitirmiş sözleşmenin ise ödeme yapılması sebebiyle tüm sonuçları ile sona erdiğini, borç ödendikten sonra yeni tarihli bir GKS sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilin borçlu olmadığını, borcun sona erdiğini belirterek davanın reddine, davacının kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalılar cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Diğer davalılar cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalılardan ...’ın 28.05.2013 tarihli sözleşmede kefalet imzasının bulunduğu, ancak 02.09.2014 tarihli sözleşmede imzasının bulunmadığı, asıl borçluya kullandırılan kredinin davalı ...'ın kefil olarak sorumlu olduğu sözleşme kapsamında kullandırılmadığı, eski sözleşmeye dayanarak kefil ...'dan talepte bulunulmasının mümkün olmadığı, 02.09.2014 tarihli genel kredi sözleşmesinde, 28/05/2013 tarihli genel kredi sözleşmesine atfı yapan bir hüküm de bulunmadığı, bu nedenle icra takibine konu borcun davalı ...'dan istenemeyeceği, davalı ...'ın 28.05.2013 ve 02.09.2014 tarihli sözleşmelerde kefalet imzasının bulunduğu, diğer davalı ...’ın da 02.09.2014 tarihli sözleşmede kefalet imzasının bulunduğu ve kefalet limitleri dahilinde borçtan sorumlu oldukları gerekçesiyle davalılar ... ve ...'a karşı açılan davanın kısmen kabulüne, alacak likit ve muayyen olduğundan icra inkar tazminatının davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı Yagidar Çoban hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden, davacının kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından davalı ... yararına tazminat takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; icra takibine konu alacağın 28.05.2013 tarihli genel kredi sözleşmesinden değil 02.09.2014 tarihli genel kredi sözleşmesinden kaynaklandığı, 28.05.2013 tarihli genel kredi sözleşmesinin kapama işlemi ile sonlandırıldığı, her iki sözleşmenin birbirinden ayrı ve bağımsız hükümler ihtiva eden çerçeve niteliğindeki genel kredi sözleşmesi olduğu, ilk sözleşmede borç kapatılarak sözleşmeye son verilmiş olup bu sözleşmede kefil olarak gözüken ... yönünden kefaletin de sona erdiği, 02.09.2014 tarihli genel kredi sözleşmesinde bu davalının kefalete ilişkin imzası ve sorumluluğunun bulunmadığı, somut davada işin esasına girildiği ve her iki sözleşmenin de müteselsil kefil bakımından incelendiği, davalı kefil ...'nın sözleşmelerdeki sıfatı ve kendisine alacak iddiası yöneltilip yöneltilemeyeceği hususu ayrı ayrı değerlendirildiği için davanın husumet yokluğundan değil uyuşmazlığın esasına yönelik olarak reddedilmesi ve davalı yararına nispi vekalet ücreti takdiri gerektiğinden davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf sebebinin yerinde bulunduğu,

davalının kefaleten sorumluluğunun sona ermesi nedeniyle davacı takibinde haksız ise de kötü niyetli olduğu kanıtlanamadığından davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, davacı vekilinin davalı ... yönünden istinaf sebebi yerinde görülmediği, diğer davalılar bakımından kesinleşen kısımlarının aynen tekrarına karar verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne davalılar ... ve ...'a karşı açılan davanın kısmen kabulüne, davalı Yagidar Çoban hakkındaki davanın reddine, karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,18.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1938, Karar No: 2019/4852, Tarih: 11.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1938 E.  ,  2019/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 29, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezasına hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında, maktul ...'yı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, katılan vekili ve sanık müdafiince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 30.07.2018 gün ve 2018/1377 esas, 2018/1681 karar sayılı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi" kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 30.07.2018 gün ve 2018/1377 esas, 2018/1681 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin, suç vasfına ve haksız tahrik uygulamasına, takdiri ceza indirimi uygulanmasına; sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ve takdiri cezai indirim uygulanmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca

ESASTAN REDDİNE, CMK’nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10491, Karar No: 2018/5384, Tarih: 18.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10491 E.  ,  2018/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2015 gün ve 2014/886-2015/63 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/06/2016 gün ve 2015/11166-2016/6233 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in eşi diğer müvekkillerinin annesi ...'in 14.02.2005 tarihinde ...... gitmek için geldiği Eminönü Vapur İskelesi'nde gemiden gemiye geçtiği sırada iki vapur arasındaki sürme iskelenin sallanması nedeniyle dengesini kaybederek iki vapur arasında kalması sonucu sol bacağının diz altından kesildiğini, sağ ayağının da büyük ölçüde hasar gördüğünü, müvekkillerinin bu olaydan dolayı elem duyduklarını ileri sürerek, müvekkil eş için 30.000,00 TL, diğer müvekkiller için ise ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 170.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar ile davalı arasında akti bir ilişki bulunmadığı, ...'in yaralanması neticesini doğuran eylemin davacılar için haksız fiil teşkil ettiği, dava konusu olaya 818 sayılı BK hükümlerinin uygulanması gerektiği, dava tarihi itibariyle zamanışımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

DAVALI

74,80 TL KDH

60,80 TL KDPH

14,00 TL BH

314,79 TL Ceza

18.09.2018 Y/L
Yargıtay — Esas No: 2010/11272, Karar No: 2010/12200, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11272 E.  ,  2010/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murislerinin 824 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “... oğlu ... ” ve 825 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “...” olarak yazılı bulunan kimlik bilgilerinin “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Eldeki davada dosyada mevcut nüfus kayıtlarının incelenmesinden, davacıların murisi ... oğlu ...’nin Soyadı Kanununun kabulünden önce 1916 tarihinde öldüğü, annesinin adının ... kızı ... ve anne bir baba ayrı üvey kardeşlerinin ... çocukları ... , ..., ..., ..., ... ve ... olduğu anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmazların tapulama tutanaklarında ise taşınmazın ... kızı ...’in zilyetliğinde iken 1938 yılında kocasız ölümü ile evlatları ..., ..., ..., ... ve ...’ye kaldığı belirtilmiştir. Yukarıda incelenen kayıtların birbirini doğrulaması nedeni ile davacıların murisi ile tapu kayıt malikinin aynı kişi olduğu ispatlandığından davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamış bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcn istek halinde yatırana geri verilmesine, 08.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5956, Karar No: 2021/3331, Tarih: 01.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5956 E.  ,  2021/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-30.07.2014 tarihinde sanığın kullanımda iken plakasız, şase ve motor numarası okunmayan motorun ele geçirildiği, kriminal incelemede motor numarasının mevcut olmadığı, herhangi bir kazıntı emaresinin de bulunmadığı, şasi numarasının ise kazınmak suretiyle yok edildiği, fiziksel ve kimyasal inceleme neticesinde bazı harf ve rakam kalıntılarının tespit edildiği, bu bilgilerle sağlıklı sorgulama işlemi yapılamadığından aracın çalıntı ya da hacizli olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında, tespit edilebilen kayıtlara göre üretici veya ithalatçı firmadan araştırılmak suretiyle aracın orijinal bilgilerinin, menşeinin ve tescil kaydının bulunup bulunmadığının belirlenmeye çalışılmasından sonra eylemin suç oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8707, Karar No: 2010/10508, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8707 E.  ,  2010/10508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11327, Karar No: 2020/254, Tarih: 15.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/11327 E.  ,  2020/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfı nedeniyle bedelsiz senedi kullanma)

HÜKÜM : 1- Bedelsiz senedi kullanma suçundan; CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan; beraat

Sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmü ve bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen düşmeye ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın keşidecisi olduğu çeki alışveriş nedeniyle Mesut Beşer’e verdiği ciro ile katılana verilmesinden sonra, ciro silsilesinde gözükmeyen.... Ltd. Şti. eline geçtiği, bu şirket tarafından çekin karşılığının bulunmadığı katılana bildirildiğinde, çek bedelinin katılan tarafından ödendiği ancak çekin yanlışlıkla sanığa gönderildiği, sanığın ise söz konusu çeki, karşılıksız kaldığını bildiği halde, başka bir ticari alışverişi kapsamında çekin tarih kısmını 16/05/2009 olacak şekilde değiştirip paraflayarak tanık Yasin’e verdiği bu suretle çeki tedavüle soktuğu, katılan ve sanık aleyhinde icra takibi yapıldığı bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın bedelsiz kalan çeki tedavüle soktuktan sonra ödeme emrinin katılana 18/08/2009 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında, 27/06/2012 tarihinde sanığı şikayet ettiği anlaşılmakla, mahkemenin TCK’nın 73/1-2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca 6 aylık şikayet süresinin geçirilmesi nedeniyle sanık hakkında verdiği düşme hükmünde ve çek üzerinde sadece keşide tarihi değiştirildiği ve bu değişiklik herkes tarafından anlaşılabileceğinden, çekin iğfal kabiliyeti olmaması nedeniyle sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.