muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3662, Karar No: 2020/1982, Tarih: 24.02.2020

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının "ESANKA" ticaret unvanını kullanmaktan men'ine, davalının işletmesinde, basılı evraklarında, reklamlarında, her türlü belgelerinde kullandığı "ESANKA" işletme adının yer aldığı tabela, ilanlar ve her türlü görsel kullanım alanından silinmesine, basılı evrak ve kaşelerinin imhasına, internet sitesinde ilgili değişikliklerin yapılmasına, davalının çağrışım yapacak nitelikte benzer isim kullanmak suretiyle haksız rekabet yaratmasının men'ine, karar kesinleştiğinde hükmün ilanına, davalının ticaret unvanının ticaret sicilinden terkinine, davacının logoya yönelik isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin tüm istinaf itirazlarının reddine, davalı vekilinin istinaf itirazlarının ise, her ne kadar davalı tarafça "Es Anka" ibaresi tescilli olduğu biçimden farklı olarak kullanılmış ise de bu kullanımın, davacı şirketin fiilen faaliyet gösterdiği veya ana sözleşmesinde yazılı sektörlere ilişkin olmaması nedeniyle haksız rekabet koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin ticaret unvanında yer alan "ES ANKA" ibaresinin ticaret unvanından terkinine, fazlaya ilişkin taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 24/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25074, Karar No: 2014/12213, Tarih: 06.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25074 E.  ,  2014/12213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Tehdit suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hakaret suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın 04.09.2008 tarihinde katılan okul müdürünü cep telefonundan arayarak; 04.09.2008 tarihinde ise katılan müdür yardımcısını okula ait telefondan arayarak hakaret etmesi karşısında, sanığın hakaret suçunu birden fazla kişiye karşı tek fiille işlediğinden söz edilemeyeceği ve katılan sayısınca ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 125/3-a, 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre,

a- TCK'nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından,vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas- 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın gerçekleşmediği gibi, katılanların maddi tazminat istemi bulunmadığı gözetilerek, sabıkasız olan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “cezanın ertelenmesi” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4155, Karar No: 2011/2756, Tarih: 16.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4155 E.  ,  2011/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...aleyhine 12/08/2009 gününde verilen dilekçe ile dinamit patlatılması nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, altın madeni çıkarılması sırasında dinamit patlatılması nedeniyle davacının evinde ortaya çıkan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Tespit dosyası içinde raporu bulunan jeoloji bilirkişisi; kaya kütlelerinin düşme nedenlerini açıklayarak, patlamaların da bir etken olduğunu; inşaat bilirkişisi ise, yapıların duvarlarında taşocağında yapılan patlatmalar nedeniyle oluşan sarsıntılara bağlı çatlaklar meydana geldiğini ve duvarların güçlendirilmesi için yapılması gereken gider tutarının 9.155,75 TL olduğunu belirtmişlerdir.

Yerel mahkemece, ilki 12.11.2009 günü yapılan keşiften sonra maden ve jeoloji bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda; dinamit patlatma işleminin limit değerler içinde kalınarak yapıldığı, binadaki çatlakların dinamit patlatılması yanında yörenin kontrol edilemeyen topografik özelliği, zeminin jeolojik yapısı ve atmosfer koşullarına bağlı olarak oluştuğu belirtilmiş; inşaat bilirkişisinin 11.12.2009 günlü raporunda ise; yapıların inşaat tekniğine uygun olarak yapılmadığı, davacıya ait binalarda çevredeki inşaat çalışmaları nedeniyle oturmalara bağlı çatlamalar oluştuğu, ayrıca davalının maden işletmesinde dinamit patlatması nedeniyle de zarar meydana geldiği belirtilerek, dava tarihine göre onarım bedelinin 6.401,25 TL olduğu belirtilmiştir.

Davalının itirazı üzerine yapılan 28.12.2009 günlü ikinci keşfe katılan tespitteki inşaat bilirkişisinin de aralarında bulunduğu bilirkişi kurulunun düzenlediği 30.12.2009 günlü raporda; yapılardaki çatlakların taşocağındaki patlatmalardan meydana geldiği ve hasarların tespit raporundaki gibi 9.155,75 TL olduğu belirtilmiş; yerel mahkemece de, 30.12.2009 günlü bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmiştir.

Davalının itirazı üzerine yapılan 28.12.2009 günlü ikinci keşfe katılan tespitteki inşaat bilirkişisinin de aralarında bulunduğu bilirkişi kurulunun düzenlediği 30.12.2009 günlü raporda; yapılardaki çatlakların taşocağındaki patlatmalardan meydana geldiği ve hasarların tespit raporundaki gibi 9.155,75 TL olduğu belirtilmiş; yerel mahkemece de, 30.12.2009 günlü bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; bilirkişiler keşfe birlikte götürüldükleri halde jeoloji ve maden mühendisi bilirkişilerin ayrı, inşaat bilirkişisinin ayrı rapor düzenledikleri; jeoloji ve maden mühendisi bilirkişiler tarafından dava konusu binanın bulunduğu yerin jeolojik özelliklerinin değerlendirildiği, ancak, binadaki çatlakların tamamının dinamit patlatılmasından mı yoksa bölgenin jeolojik yapısından mı kaynaklandığının belirlenmediği; binanın yaşı ve yapımındaki eksikliklerin meydana gelen çatlaklara etkisi olup olmadığının açıklanmadığı; zararın ne miktarının patlatmadan, ne miktarının yukarıda açıklanan özelliklerden meydana geldiğinin incelenmediği anlaşılmaktadır.

Binada meydana gelen çatlakların; dinamit patlatılması dışında yerin jeolojik yapısı, binadaki yapım hatası, binanın yaşı ve iklim koşulları gibi nedenlerden dolayı meydana gelmiş olması olguları değerlendirilerek, belirlenecek tazminat tutarından uygun bir indirim yapılması gerekir. Yerel mahkemece yapılan incelemeler, yukarıda açıklanan nedenlerle yetersizdir.

Diğer yandan; yerel mahkemece benimsenen bilirkişi kurulunda, davadan önce yapılan tespitte görüşünü belirten inşaat bilirkişisi ...'ın bulunması da doğru olmadığı gibi, tespit raporunun aynısı olan son bilirkişi raporu ile ilk keşif üzerine alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmemiş olması da doğru değildir.

Yerel mahkemece, olayın yukarıda açıklanan tüm özellikleri incelenip değerlendirilecek biçimde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan, eksik inceleme ile yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2621, Karar No: 2015/1096, Tarih: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2621 E.  ,  2015/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile sanıklar ... ve ...'in çocukları ..., sanıklar ... ve ...'in çocukları ..., sanıklar ... ve ...'ın çocukları ..., sanıklar ... ve ...'ın çocukları ...'ın, diğer sanık ...'ün işyerinde çalışmadıkları halde farklı tarihler arasında sigortalı olarak gösterip gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun “Genel Sağlık Sigortalısı Sayılanlar” başlıklı 60. maddesinde ikametgahı Türkiye'de olan kişilerden, Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sigortalı sayılan kişiler ile isteğe bağlı sigortalı olan kişiler genel sağlık sigortalısı sayılmışlardır.

Genel sağlık sigortası geçiş sürecinin sona erdiği 01/01/2012 tarihinden itibaren hiçbir sosyal güvencesi olmayan ve Türkiye’de yaşayan Türk vatandaşları ile Türkiye’de bir yıldan fazla ikamet eden yabancı uyruklu vatandaşların ... kapsamına alınarak durumlarına göre yalnızca genel sağlık sigortası primi ödeyerek sağlık hizmetleri karşılanacaktır.

5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur.

Sanık ... adına kurulu muhasebe bürosunda, gerçek ve fiili olarak çalışmayan Sosyal Güvenlik Kanunu’nun getirdiği imkanlardan yararlanabilmesi için gerçeğe aykırı olarak fiilen işyerinde çalışmamalarına rağmen sanık ... tarafından diğer sanıkların bilgisi ve isteği dâhilinde işyerinde çalışmış gibi gösterilerek sahte işe giriş bildirgeleri düzenlenip ...’na verilmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5532, Karar No: 2016/4240, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5532 E.  ,  2016/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; elektrik abonesi olan davalı tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle ...Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince hukuka aykırı olarak tüketicinin talebinin kabulü ile 145,32 TL'nin tüketiciye iadesine ve bu bedellerin bir daha alınmamasına karar verildiğini ileri sürerek; ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 08.07.2013 tarih ve 508 nolu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının ... Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, ... Piyasası Kanununun 12. maddesi ile Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde hakem heyetinin kendi görevine girmeyen bir konuda karar verdiği gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılara... Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik,...Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri, elektrik abonelerinden tahsil edilemeyecektir. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle elektrik abonelerinden alınabilecektir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25758, Karar No: 2024/14470, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25758 E.  ,  2024/14470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.05.2023

SAYISI : 2020/1498 E., 2022/1590 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.05.2023 tarihli ve 2020/1498 Esas, 2022/1590 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2020/1498 Esas, 2022/1590 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20000, Karar No: 2023/23334, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/20000 E.  ,  2023/23334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/772 E., 2016/483 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılan sanık ...'in karar tarihinden sonra 23.10.2020 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve beraat hükmünü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18474, Karar No: 2007/16742, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18474 E.  ,  2007/16742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6188, Karar No: 2013/7976, Tarih: 12.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6188 E.  ,  2013/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.04.2013 gün ve 2012/4568 esas, 2013/2549 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında 02.09.1999 tarihinde imzalanan sözleşme uyarınca müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, inşaatın %98 oranında tamamlandığını, ancak davalıların 11 no'lu bağımsız bölümün satışına izin vermediklerini ileri sürerek, bu taşınmazın tapusunun müvekkili adına tesciline ve inşaata yapılan harcamalar karşılığı bedelin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın husumet ve zamanaşımı nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davacının 02.10.1999 tarihli sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmenin dava dışı yüklenici şirket ile imzalandığı, davacının sözleşmede şirket ortağı sıfatı ile imzasının bulunduğu gerekçesi ile davanın davacının taraf sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz itirazları sonucu mahkeme kararı Dairemizin 18.04.2013 gün 2012/4568 E, 2013/2549 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.