muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30324, Karar No: 2018/8164, Tarih: 29.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30324 E.  ,  2018/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, 4046 sayılı kanuna dayalı kapsam dışı nakle tabii personel olarak davalı şirkette çalışmakta iken 4046 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca Devlet Personel Başkanlığına naklinin bildirildiğini,müvekkili ile davalı kurum arasında imzalanan 2. Tip sözleşmenin 7/3. Maddesinde " ücretlerde yapılan artış oranı, kamudaki maaş artış oranında olacaktır." düzenlemesinin bulunduğunu, ancak kamu personeline yapılan artış ve ödemelerin müvekkilinin ücretine yansıtılmadığını, müvekkilinin işten ayrıldığı tarihe kadar da eksik ödeme yapıldığını, ayrıca maaş nakil bildiriminin eksik düzenlenmesi nedeni ile de geçiş yaptığı kurumdan da maaşını eksik almaya başladığını belirterek davalı kurum tarafından yanlış düzenlenen maaş nakil bildiriminin düzeltilerek yeniden tespitine ve davalı kurumdan ayrılışına kadar geçen dönem ile ayrılışından sonra maaş nakil bildiriminin eksik düzenlenmesi nedeni ile halen çalıştığı kurumda ödenmeyen denge tazminatları ve ek ödemeler ile buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye farkının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 406 sayılı Kanunun Ek 29. maddesi ve 4046 sayılı Kanunun 22. Maddeleri gereğince başka kamu kurum ve kuruluşlara naklen atananların fark tazminatlarına esas ücretlerinin tespitinde personelin 15.04.2004 tarihinde almakta oldukları ücretlerine Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılan artış oran ve/veya miktarlarının uygulanması sureti ile bulunan ücret üzerinden bildirim yapıldığını, Maliye Bakanlığın 08.05.2006 tarih ve 8021 sayılı yazısı ile de ek ödemelerin geçiş ücretine ilavesinin mümkün olmadığı yolunda görüş bildirdiğini, davacının maaş ilmühaberinin yasa ve mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1054, Karar No: 2010/976, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1054 E.  ,  2010/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 12.954.00-TL tedavi fatura bedelinin Kurum tarafından karşılanmayan 1.674.06-TL kısmının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20.11.2006 tarihinde eşi...'ın geçirdiği ameliyat sırasında kullanılan 2 adet “Med.-Sf 10-00 İnterpinous Distraction .....” isimli malzemenin 12.954,00 TL olan fatura bedelinin Kurum tarafından karşılanmayan 1,674,06 TL kısmının yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de, eksik araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerdin; Davanın eşinin geçirmiş olduğu rahatsızlık sonucu Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastahanesi tarafından yapılan 20.11.2006 tarihli ameliyatta kullanılmak üzere 2 adet “Med.-Sf 10-00 İnterpinous Distraction Device” isimli malzemenin reçete ile istendiği davacı tarafından sözkonusu malzemelerin ... Ltd. Şti firmasından temin edilerek 20.11.2006 tarihli fatura karşılığında 12.354,00 TL'sına satın alındığı davacının kuruma yapmış olduğu başvuru sonucu fatura bedelinin karşılığı olarak 23.10.2007 tarihinde davacıya 11.279,94 TL ödeme yapıldığı, Mahkemece Ankara Ticaret Odasından yapılan araştırma sonucunda sözkonusu malzemeler ile ilgili CS sertifikasına sahip başkaca yerli üretici firma bilgisine ulaşılamadığı, faturayı düzenleyen Medifon Ltd. Şti firmasının ana üretici firma ... mak. San ve Tic. Ltd. Şti firmasının üretmiş olduğu ürünlerin Türkiyede tek yetkili temsilcisi olduğu malzemelerin yurd dışı (FOB) fiatının 2.750 EURO adet olduğu bu fiyat üzerinden ithal masrafları ve diğer giderleri ile firma satış karı dikkate alındığında oluşabilecek ithal birim fiatının yaklaşık 3.500-4.250 EURO olacağı bu nedenle yerli üretim fiatı olan 3.250 EURO'nun uygun olacağının bildirildiği, anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 33. maddesi “hastalık halinde sigortalıya yapılan sağlık yardımları, sigortalının;

a)Hekime muayene ettirilmesi, hekimin göstereceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik ve laboratuvar tetkiklerinin yaptırılması ve tedavisinin sağlanması,

b)Teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müessesesine yatırılması,

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 33. maddesi “hastalık halinde sigortalıya yapılan sağlık yardımları, sigortalının;

a)Hekime muayene ettirilmesi, hekimin göstereceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik ve laboratuvar tetkiklerinin yaptırılması ve tedavisinin sağlanması,

b)Teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müessesesine yatırılması,

c)Tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması, hallerini kapsar. Ayakta yapılan tedavilerde verilen ilaç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak sahipleri, %10'u aylık alanlar ve hak sahipleri tarafından karşılanır. İş kazası ve meslek hastalığı sonucu verilecek olanlar hariç, protez, araç ve gereç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak sahipleri, %10'u ise aylık alanlar ve hak sahipleri tarafından karşılanacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, tahsili istenen malzemelerin değerinin tesbiti amacıyla Ankara Ticaret Odasına yazılan yazıya verilen cevapta bu konuda protokole rastlanmadığı için ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak cihazın yurt dışı (FOB) fiyatına ithalat masrafları ve diğer masraflar ile firma karı ilavesi ile ödemeye esas birim fiyatının belirlendiği ve faturadaki fiyatın raice uygun olduğu bildirilmiş ve mahkemece fatura değerleri üzerinden tahsile karar verilmiştir.

Yapılacak iş; Sanayi Bakanlığından "Med.-Sf 80-00 İnterpinous Distraction Device” isimli malzemenin ithalatçı firmasının bulunup bulunmadığı sorularak, Sosyal Sigortalar Kurumu Fiyat Tespit Komisyonu tarafından belirlenen ve davacıya ödenen 11.592,91 TL ile ilgili komisyon kararına dayanak belgelerin ve varsa başka firmalar tarafından komisyona yapılan fiyat teklif belgeleri ile komisyon tarafından yapılan raiç bedel araştırmasına ilişkin tüm belgeleride getirterek, faturayı düzenleyen Medifon Ltd. Şti'nin ticari defterlerinden sözkonusu malzemelerin firma ya giriş fiatı ve fatura tarihine yakın tarihlerdeki satış fiatları ile ilgili uzman bilirkişiye inceleme yaptırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi rapor ve görüşüne dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. .

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11944, Karar No: 2017/390, Tarih: 30.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/11944 E.  ,  2017/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki günlü geri çevirme kararı ile "davacı tarafın tutunduğu, 08.10.1952 tarih 17 sıra numaralı tapu kaydının, tesisinden itibaren tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı getirilerek dosyasına konulması" gereğine değinildiği halde tüm kayıtlar eksiksiz olarak gönderilmemiştir. Bu nedenle; davacı tarafın dayanağı olan 08.10.1952 tarih 17 sıra nolu tapu kaydının gitti kaydı olan Temmuz 1953 tarih ve 99 sıra numaralı tapu kaydının, tesisinden itibaren tedavüllerinin (oluşum nedenlerini, miktar ve maliklerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması, gelen cevapların ilgili hakim tarafından titizlikle incelenerek yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmeksizin temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28792, Karar No: 2015/7062, Tarih: 24.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28792 E.  ,  2015/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/153451

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2012/775 (E) ve 2013/37 (K)

SANIKLAR : A.. K.., N.. S..

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar A.. K.. ve N.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddianame belirtilen olayın özelliklerine, tanık beyanlarına ve mevcut delil durumuna göre, mahkemenin olayı kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin sanık A.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8047, Karar No: 2010/6188, Tarih: 27.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8047 E.  ,  2010/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 170 ada 1 parsel sayılı 534,41 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından parsel numarasının hatalı yazıldığı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 04.08.2009 gün, 2007/75-88 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra, önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, 170 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında dava açılmış olmasına rağmen maddi hataya dayalı olarak 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm oluşturulmuş olması dahi isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14018, Karar No: 2016/17008, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14018 E.  ,  2016/17008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 21.061,77 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 21.061,77 TL kayıp kaçak, iletim, dağıtım, PSH, sayaç okuma, fon, TRT payı ve KDV bedelinin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 20.061,77 TL'sinin 22/03/2016 ıslah tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

./..

-2-

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.