muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11672, Karar No: 2015/12450, Tarih: 22.10.2015

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4282, Karar No: 2007/7096, Tarih: 12.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4282 E.  ,  2007/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22429, Karar No: 2016/1888, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22429 E.  ,  2016/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2014/542-2015/329

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, yapılan inceleme sonucunda; Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. ;

1)Gerekçeli karar başlığında davalının adının (Milli Eğitim Bakanlığı olarak) gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Gerekçeli kararın hüküm kısmında harç ve yargılama giderlerinin davalı idareden tahsil edilmesi gerekirken, dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesinden tahsil edilmesi,

3)Yargılama sırasında vefat eden davacı Doğan BALCI'nın mirasçıları davaya dahil edildiği halde, gerekçeli karar başlığında isimlerinin gösterilmemesi,

4)Taşınmazın bedeline hükmedilen kısmındaki davacılara ait payların 5018 sayılı Yasanın 45.maddesi uyarınca Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1)Gerekçeli Karar Başlığına davalı “İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü” yerine “Milli Eğitim Bakanlığı” ibaresinin eklenmesine,

2)Gerekçeli Karar başlığına Adnan Bağcı ve Serpil Türker isimlerinin yazılmasına,

3) Gerekçeli kararın hüküm kısmında 2. fıkrada yer alan (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1)Gerekçeli Karar Başlığına davalı “İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü” yerine “Milli Eğitim Bakanlığı” ibaresinin eklenmesine,

2)Gerekçeli Karar başlığına Adnan Bağcı ve Serpil Türker isimlerinin yazılmasına,

3) Gerekçeli kararın hüküm kısmında 2. fıkrada yer alan (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

4)Gerekçeli kararın hüküm kısmında 5, 6 ve 7. fıkralarında yer alan (İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı) ifadesinin çıkartılarak (Milli Eğitim Bakanlığı) ibaresinin eklenmesine,

5)Gerekçeli Kararın 4. fıkrasının çıkartılarak yerine “ Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin ve ıslah yoluyla alınan 7836.30 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde, davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine,

6)Gerekçeli Kararın 5. fıkrasının çıkartılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesap ve takdir edilen 29.256,80-TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp, davacılara verilmesine,” ibaresinin eklenmesine,

7)Gerekçeli Kararın 6. fıkrasının çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7465, Karar No: 2012/13436, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7465 E.  ,  2012/13436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (3 kez) sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2008 gün ve 2007/131 Esas, 2008/515 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanlarında ayrıntılı olarak sanığın kendilerine yönelik eylemlerini anlatmaları, özellikle mağdure ... ile tanık ... arasında meydana gelen kavga olayından dolayı, sanığın mağdure ...'nın saçını kesme olayından önce, diğer mağdureler ile yakınlığı bulunmayan ve sanık ile aralarında herhangi bir husumet olarak değerlendirilebilecek bir olay meydana gelmeyen mağdure ...'ın sanığın kendisine yönelik eylemlerini ablası tanık ... ve annesine anlatması, onların da olayı okulun hizmetlisi tanık ...'e, onun da okul müdürü tanık ...'ye anlatması, tanıkların da bu durumu doğrulamaları, mağdurelerin beyanlarını destekler mahiyetteki tanık öğrenci ...'nın 20.12.2006 tarihli müfettişe vermiş olduğu beyanı,öğrenci tanıklar ... ve ...'in müfettiş beyanları, mağdure ... ile tanık ... arasında meydana gelen olay sonrası sanığın mağdurenin saçını kesmesinin mağdurelerin, sanığa bu nitelikte bir iftira atmalarını gerektirecek bir husumet olarak değerlendirilmesinin olağan olmaması bir bütün olarak dikkate alındığında, sanığın, mağdureler ..., ... ve ...'ya karşı üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği sabit olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/202, Karar No: 2014/20661, Tarih: 02.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/202 E.  ,  2014/20661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava ile ilgili her hangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemece her zaman karar verilmesi mümkün görülmüş sanık ... hakkında 2005 takvimi yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-) Sanık ... müdafiinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ...'ın ise “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ye yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve diğer sanık ...'a yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'nin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ...'ın ise “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanık ... müdafiinin “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ...'ın ise “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince;

II-) Sanık ... müdafiinin “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanık ...'ın ise “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'ye yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçları ile diğer sanık ...'a yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, sanık ... yönünden 2003 ve 2004 takvim yılı hesaplarının katma değer vergisi yönünden incelenmesi ve kullanılan fatura tarihlerine göre suç tarihlerinin, 26.01.2004 ve 21.11.2004 olacağı; sanık ...'nin düzenlediği son fatura tarihlerinin ise 30.12.2003 ve 29.12.2004 olduğundan, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4305, Karar No: 2017/9747, Tarih: 02.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/4305 E.  ,  2017/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında; sayacının görevliler tarafından söküldüğünü ve yol, yağmur durumu sebebi ile takılamadığını iddia etmesi, buna dair 28.03.2009 ve 05.04.2009 tarihli sayacın fiziki koşullar sebebiyle takılamadığına dair tutanakları sunması karşısında; sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16231, Karar No: 2013/13949, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16231 E.  ,  2013/13949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2012 tarih ve 2006/7-2012/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin oğlu olan ...'ın 01.01.2001 tarihinde davalı ... ...ın sevk ve idaresindeki aracın kaza yapması neticesinde yaşamını yitirdiğini, bu kazada davacıların oğlu dışında minübüse bulunan 4 kişinin daha yaşamını kaybettiğini, davalı hakkında açılan ceza davasında mahkumiyetine karar verildiğini, her ne kadar ceza davasında alınan raporda kazanın oluşumunda davalıya 3/8 oranında kusur atfedilmiş ise de, bu kusur oranını kabul etmediklerini, geriye kalan 5/8 kusurun ise davalının aracının teknik arızasından kaynaklandığı na dair rapor verildiğini, araçtaki kusurun sorumlusunun da aracın sahibi olan ve gerekli tüm bakımlarını yaptırmak durumunda olan davalı olduğunu ileri sürerek her bir davacı için 7.000 TL den toplam 14.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.01.2001 tarihinden itibarin yasal faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun olmadığını, kazanın tamamen teknik bir arızadan meydana geldiğini, istenilen miktarın fahiş olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... ...ın sevk ve idaresindeki...plakalı aracı ile 01.01.2001 günü aracında yolcu taşıdığı sırada aracın freninin patlaması sonucunda şarampole yuvarlandığı, meydana gelen kazada davacıların oğlu Muhammet Alkan'ın vefat ettiği, ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporunda, davalının aracı kullanım şekli nedeniyle 3/8 oranında kusurlu olduğu, aracın freninin patlaması şeklindeki teknik arızanın olayın meydana gelmesinde 5/8 oranında etken olduğu ortaya konulmuş ise de; aracın freninin gerekli bakımının yapılması, aracın yeterli teknik bakımlarının yapılması ve yükleme koşullarına uyulması halinde bu kazanın meydana gelmeyeceği böylece davalı ... ...ın Muhammet Alkan'ın ölümünden 8/8'e yakın oranda kusurlu olduğu değerlendirildiği, davacılar BK nun 47. maddesi uyarınca manevi tazminat talebinde haklı olup, olayın meydana geliş şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın 01.01.2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp her bir davacıya ayrı ayrı verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4167, Karar No: 2016/15186, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4167 E.  ,  2016/15186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 2.895.32.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.