muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4267, Karar No: 2023/7849, Tarih: 13.12.2023

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduktan sonra suça sürüklenen çocuğun 08.08.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan "sanık ...'in kasten öldürme suçuna yardımdan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2022/308 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan vekili ... ile üye ...'ın "sanık ... hakkında bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanması gerektiği" yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 306 ncı maddesi uyarınca bozmanın, feragat nedeniyle temyiz istemi reddedilen suça sürüklenen çocuk ...'e SİRAYET ettirilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14991, Karar No: 2010/19160, Tarih: 14.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14991 E.  ,  2010/19160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/251599

MAHKEMESİ : İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2006

NUMARASI : 2006/76

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Kaçak elektrik tüketim tespit tutanağında, alçak gerilim şebeke hattından bahçe çitine abonesiz ve sayaçsız olarak elektik almak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, tutanak tanıkları M..İ.. ve Y.. Ş..’in de ifadelerinde sanığın tarladaki elektrik direğinden bahçe teline enerji aldığını, hattan direğe priz bağlı olup prizde elektrik olduğunu ve enerji almak için hazır durumda olduğunu beyan etmeleri, sanığın olay akabinde hazırlık aşamasındaki savunmasında da bahçelerine domuz dadanması nedeniyle elektrik direğine kanca atıp tel çite elektrik hattı çekerek yakalanıncaya kadar 3 gün kaçak elektrik kullandığını belirtmesine göre sanığın kaçak elektrik kullanma suçunu işlediği anlaşılmasına rağmen yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9393, Karar No: 2023/11750, Tarih: 27.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/9393 E.  ,  2023/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/343 E., 2021/603 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) ... 1. Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 16.08.2011 tarihli ve 2011/435 Esas, 2011/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında toplu ... karşısında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 88 nci maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile

cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askerî Yargıtay 3. Dairesinin 19.02.2013 tarihli ve 2013/398 Esas, 2013/386 Karar sayılı ilâmı ile;

"...23.01.2013 tarihli ve 28537 sayılı Resmî Gazetede yayımlanmış olan, Anayasa Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas, 2013/16 Karar sayılı kararı ile, ASCK’nın 47’nci maddesinin birinci fıkrasının 4551 sayılı Kanun’un 12’nci maddesi ile değiştirilen (A) bendinin birinci ve ikinci cümlelerinin; ASCK’nın Ek 8’inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile...” ibaresinin ve ASCK’nın Ek 10’uncu maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve iptal kararının suç tarihinden sonra yürürlüğe giren lehe kanun ile aynı hukuki sonuçları doğurması karşısında; uygulamaya yönelik bu konularda, Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerektiği..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. (Kapatılan) ... 1. Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 25.10.2013 tarihli ve 2013/645 Esas, 2013/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında toplu ... karşısında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 12.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 12.12.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 22.04.2016 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinin Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2019/200 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/343 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararı ile önceki hükmün açıklanarak sanık hakkında toplu ... karşısında emre itaatsizlikte ısrar suçundan 1632 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezanın erteleme şartları oluşmasına rağmen lehine olan bu müessesenin uygulanmadığına ve dosya kapsamı itibarıyla kastının yoğunluğu ispat edilememesine rağmen hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin ... olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, suç tarihinde ... İl Merkez Jandarma Komutanlığı Vezirhan Jandarma Karakol Komutanlığı emrinde görevli olduğu, 06.02.2011 tarihinde saat 15.30 sularında Karakol Komutanı J.Bçvş. ...'ın, santral ve nizamiye nöbetçileri haricindeki karakol personelinin spor denetlemesine hazırlık maksadıyla spor kıyafetli olarak içtimaya çıkması emrini verdiği, içtimaya gelmediğini fark ettiği sanığı çağırttığı, sanığın üzerinde üniforma olduğu halde içtima alanına geldiği, Karakol Komutanının sanığa "Üzerini değiştir, sen de spora çıkacaksın" şeklinde emir verdiği, sanığın ise Karakol Komutanına spor ayakkabısının ayağını sıktığını, bir önceki spor faaliyetinde ayağının

morardığını, ayrıca karakol binasında işlerinin olduğunu belirterek içtimaya çıkmayacağını söylediği, Karakol Komutanının ise sanığa işlerini sonra halletmesini, üzerini değiştirerek içtimaya çıkmasını tekrar söylediği, bunun üzerine sanığın yine ayağının morluğundan bahsedip yeni duş aldığını belirterek içtimaya çıkmak istemediğini tekrar ettiği, Karakol Komutanının bir kez daha sanığa üzerini değiştirip içtimaya çıkmasını emrettiği, sanığın ise zaten denetlemeye katılmayacağını, birkaç gün sonra teskere alacağını söyleyerek içtimaya katılmayı reddettiği, bu olaylar üzerine Karakol Komutanının, sivil hayatında polis memuru olarak çalışan sanığa "burası Emniyet Müdürlüğü değil" demek suretiyle hâlâ ... olduğunu hatırlatarak "Emrediyorum, üzerini değiştirip içtimaya çıkacaksın" dediği, sanığın ise "Çıkmayacağım" diye karşılık verdiği, Karakol Komutanının "İçtimaya çıkmazsan hakkında tutanak tutmak zorunda kalırım" demesi üzerine sanığın "Ne gerekiyorsa yapın" diye karşılık verdiği, Karakol Komutanının sinirlenerek sanığa "Pılını pırtını topla çek git buradan, seni karakolumda istemiyorum" diyerek çıkıştığı, sanığın ise emri hiç yerine getirmeksizin karakol binasına gittiği ve spor içtimasına katılmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Tanıklar..., ..., ... , ..., ..., ... , ..., ..., ... ve ...'nun beyanları dosya kapsamında mevcuttur.

4. 06.02.2011 tarihli olay tutanağı, olay gününe ait hizmet çizelgesi, sanık hakkında düzenlenen vaka kanaat raporu ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2019/200 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararı ile kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

5. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, hizmet maksadıyla toplanmış yediden fazla askerî şahsın hazır bulunduğu ve duyabileceği bir ortamda karakol komutanı ... tarafından verilen "spor kıyafetlerini giyip içtimaya çıkması" şeklindeki hizmete ilişkin emrin yerine getirilmesini sözle açıkça reddetmek ve emir tekrar edildiği hâlde yerine getirmemek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 88 nci maddesinde düzenlenen toplu ... karşısında emre itaatsizlikte ısrar suçunu oluşturduğu belirlenmekle, sanığın bu şekilde sübut bulan eylemi ile toplu ... karşısında emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediğini kabul eden Mahkemenin, alt sınırdan temel cezayı belirleyip, lehine takdiri indirim maddesini uygulayarak, yukarıda yazılı olduğu şekilde kurduğu mahkûmiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da

koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetildiğinde, denetim süresi içinde yeniden kasten suç işlediği anlaşılan sanık hakkında önceki hükmün aynen açıklanmasında bu nedenle bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/343 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27. 12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6962, Karar No: 2007/8240, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6962 E.  ,  2007/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.3.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün ondan temlik alınması nedeniyle tescili, olanaklı görülmezse bedelinin yükleniciden tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı arsa sahibi binanın tamamlanmadığını, davanın reddini davalı yüklenici ise, 22.10.2001 tarihli davacının babası ile yapılan sözleşmeye göre dava konusu bağımsız bölümün yapılan başka işlere karşı iade edildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapının getirildiği fiziki seviye tescil isteminin kabulüne olanak sağlamadığından, ayrıca 22.10.2001 tarihli sözleşme ile dava konusu bağımsız bölüm davalı yükleniciye iade edildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davalılar arasındaki 13.6.2000 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi, sözleşmenin yüklenici tarafına kişisel hak sağlar. Yüklenici kazandığı kişisel hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa Borçlar Kanununun 162 ve 163.maddeleri hükümlerince arsa sahibinin onamı gerekmeden üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasındaki 13.6.2000 tarihli sözleşmenin 9.maddesinde bağımsız bölüm tescilinin ancak yapının bütünü ile bitirilmesi durumunda talep edilebileceği hükme bağlandığından ancak, bilirkişi raporu ile inşaatın getirildiği fiziki seviye %88 olarak saptandığından bu aşamada mülkiyet aktarımı ne doğrudan yüklenici ve ne de onun temliki yoluyla şahsi hak kazanan üçüncü kişi tarafından istenebilir. O yüzden mahkemenin tescil istemini reddetmesinde yasaya aykırılık yoktur.

Davacının ikinci kademedeki tazminat talebine yönelik temyiz itirazına gelince;

Davacının ikinci kademedeki tazminat talebine yönelik temyiz itirazına gelince;

Kural olarak, özel hukuk alanında borç ilişkisi ya sözleşmeden yada yasaların açıkça hükme bağladığı konularda kanundan doğar. Sözleşmeden doğan hak ve borçlar ancak onun taraflarına karşı ileri sürülebilir. Somut uyuşmazlıkta; 22.10.2001 günlü “inşaat sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin tarafları; davalı yüklenici ... ile dava dışı ..., sözleşmenin işveren tarafı ise yine dava dışı ancak davacının babası olduğu anlaşılan ... ...’tır. Görülüyor ki, ne sözleşmenin ne de sözleşme içeriğinin tarafı olmayan davacı ...’ı sözleşme ile bağlı saymak imkanı yoktur. Kaldı ki, aynı kurala HUMK.nun 299.maddesinde de değinilmiş, imzası ikrar veya mahkemece onun olduğuna hükmolunan senedin ancak imza eden ile mirasçıları hakkında geçerli olacağı üçüncü kişiler hakkında hüküm ifade etmeyeceği kuralı getirmiştir. Diğer taraftan, Borçlar Kanununun 96.maddesi hükmünce alacaklının hakkını kısmen veya tamamen elde edememesi durumunda borçlu kendisine hiçbir kusur isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe bundan doğan alacaklı zararlarını tazminle zorunludur.

Bütün bu anlatımların sonucuna göre, mahkemece davacının ikinci kademedeki istemi olan tazminat talebinin sağlanacak delillerin sonucuna göre hüküm altına alınması yerine bu talebinde yazılı olduğu şekilde reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3975, Karar No: 2024/741, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3975 E.  ,  2024/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/979 E., 2023/326 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a-2) bendi, üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Çiğli Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, vergi incelemesi için istenen ve varlığı sabit olan 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini 22.06.2012 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, vergi inceleme ve suç raporları, defter ve belgeleri isteme yazısı, tebligatlar, idarenin yazıları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

2. Sanık savunması, vergi inceleme ve suç raporları, defter ve belgeleri isteme yazısı, tebligatlar, idarenin yazıları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29135, Karar No: 2018/8169, Tarih: 29.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29135 E.  ,  2018/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Türk Telekom A.Ş'de görev yapmakta iken özelleştirme sonucu başka kurumlara atamaların yapılmış olduğunu, müvekkillerin 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihe kadar kamu personelinin ücretlerinde yapılacak artışlardan yararlanma hakları bulunmadığını, 5473 sayılı yasa uyarınca 08/05/2006 tarihli 2006/T-17 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile getirilen ek ödeme (denge tazminatı) müvekkilinin maaşına yansıtılmamış olduğunu ve maaş nakil belgeleri eksik bildirilmiş olduğunu,yine davalı kurumdan ayrılışları yapılmadan o yıl uygulanan %2.32 oranındaki enflasyon farkı da maaş nakiline yansıtılmamış olduğunu belirterek maaş nakil belgelerinin artışlar uygulanarak yeniden tespit edilmesini, dava tarihine kadar ödenmeyen bedellerin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.