muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11851, Karar No: 2016/8764, Tarih: 22.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11851 E.  ,  2016/8764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı şirketin 2005,2006 takvim yılı içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delilerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005,2006 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği de göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

2- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun gözetilmemesi,

3- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4139, Karar No: 2014/13968, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4139 E.  ,  2014/13968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmî evlenme işlemi olmadan evlenmenin dinsel törenini yapmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/902, Karar No: 2013/2251, Tarih: 20.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/902 E.  ,  2013/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, .... adına kayıtlı .... kadastro parselinin önce .... nolu imar düzenlemesine daha sonra da... imar uygulamasına tabi tutulduğunu, imar uygulamalarının iptal edildiğini ileri sürüp imar parsellerinin ve imar planında park alanına isabet eden kısmın tapusunun iptali ile kök parsele dönüşünün sağlanarak .... adına tescilini olmazsa tazminat istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraf sıfatı kalmayan davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkında açılan davanın, idari işlemin ayakta olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, imar işleminin iptali sebebiyle kadastral mülkiyet durumunun ihyası olmazsa tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece, yapılan inceleme, araştırma ve özellikle uygulama neticesinde, çekişmeli taşınmazın .... yapılan 38 no'lu imar düzenleme bölgesinde kaldığı ve buna dair idari işlemin hukuki varlığını koruduğu saptandığına göre; davanın işin esası bakımından reddedilmiş olması doğru olup, davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğundan, hüküm altına alınması gerekli avukatlık ücreti maktu olması gerekirken nispi olarak tayin edilmesi doğru değil ise de; anılan bu yanılgı yargılamanın yeniden yapılmasını gerekli kılmadığından, hüküm fıkrasının (6) nolu bendinde yer alan '' Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş bulunduklarından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı hazinenin harçtan muaf olması nedeniyle taşınmazın keşif esnasında belirlenen imar parsel arsa değeri olan 270.240,00 TL üzerinden hesaplanan 19.510,00TL nisbi vekalet ücretinin davacı ...alınarak vekili bulunan davalılara verilmesine '' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine, '' Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 1.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak ....dışındaki, vekille temsil edilen diğer davalılara ve dahili davalıya verilmesine '' ibaresinin yazılmasına, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9544, Karar No: 2011/14427, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9544 E.  ,  2011/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6234, Karar No: 2022/4857, Tarih: 22.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6234 E.  ,  2022/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların eylemlerini tek bir fiil ile gerçekleştirmediği, mağdur sayısı kadar suç oluştuğu tespit edilerek yapılan incelemede,

A- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ve katılan vekilinin temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede;

1- Ceza Genel Kurulu’nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde, iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden üçe bölünerek, aynı fiilden dolayı üç ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanunu'na aykırılık oluşturacaktır." hükmünün yer aldığı; somut olayda, sanık ...'in mağdur çocuklarla aynı okula giden oğlu ...'in, okula gitmek istememesi, okuldaki bazı öğrenciler tarafından zorla misket satıldığını, satın almaması halinde döveceklerini söylediklerini oğlundan öğrenmesi üzerine, sanık ... ile birlikte okula giderek misket sattığı iddia edilen mağdur çocukları Polis Merkezi'ne götürmek amacıyla araca zorla bindirdikleri sırada, olayı görerek müdahale eden öğretmenler tarafından mağdur çocukların araçtan indirildikleri, mağdur çocuk ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b-f maddelerinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, kasten yaralama eylemlerinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak

değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b-f maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Aynı okulda öğretmen olan ve mahkemece tanık sıfatıyla dinlenen ...'in, bilye satma meselesi yüzünden ...'in okula gelmek istemediği ve gelmediği bir dönemin de olduğunu, ...'in babası olan sanıkla bu konuyu konuştuğu yönündeki beyanları karşısında, zorla misket satan öğrencilerin mağdur çocuklar olup olmadığı konusunda sanığın oğlu ... ile mağdur çocuklar yüzleştirilerek ayrıntılı şekilde beyanları alınıp, mağdur çocukların zorla bilye satan öğrenciler olup olmadığı hususu belirlendikten sonra, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi tarafından birlikte ve çocuğa karşı işlemesi karşısında, temel ceza belirlenirken, TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince aynı Kanun'un 109/3-b-f maddelerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

B- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından katılan vekilinin temyiz talebi üzerine vapılan incelemede ise:

Sanığın, sanık ... ile birlikte mağdur çocukları Polis Merkezi'ne götürmek amacıyla zorla araca bindirdikleri, mağdur çocuk ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında Didim (Yenihisar) Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/398 Esas, 2015/133 Karar sayılı ilamı ile aynı eylemi ile ilgili olarak kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, bu karara yönelik itiraz reddedilerek kararın kesinleştiği anlaşılmakla, kasten yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği ve eylem nitelik yönünden ikiye bölünerek, aynı eylemden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilerek, ilgili dosyada verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yöntemine uygun şekilde kaldırılıp davalar

birleştirilerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21586, Karar No: 2016/2842, Tarih: 10.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/21586 E.  ,  2016/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İşçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınmalıdır.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Gerçek zarar miktarının yukarıda belirtilen kriterlere göre hesaplanmaması hususunun sonuca etkili görülmemesine göre, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebepler nazarında taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1689, Karar No: 2006/2397, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1689 E.  ,  2006/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve müdahil ... Tenyiz vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 48, 49, 50, 51, 109 ada 4, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 22, 23, 25, 27, 29, 43, 44, 48, 49, 50 ve 110 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, Nisan 1970 tarih 10 ve 11 numaralı fıstıklık cinsli tapu kayıtları revizyon gösterilerek fıstıklık niteliğiyle ve asliye hukuk mahkemesinde davalı olduklarından sözedilerek ... haneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit tutanakları düzenlenip kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Davacı ... Yönetiminin Nisan 1970 tarih 10 ve 11 numaralı tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazların orman olduğundan tapuların iptali konusunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/174 sayılı dosyasında açtığı dava, çekişmeli taşınmazların tesbit tutanaklarının düzenlenmesi nedeniyle görevsizlik kararı ile dava dosyası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler ile müdahil ... ... (Deve) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Kural olarak; Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Somut olayda; ..., orman iddiası ile dava açtığına göre çekişmeli taşınmazların orman ya da orman toprağı sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planının yerine uygulanması suretiyle belirlenmesi gerekir. Mahkemece bilgisine başvurulan orman bilirkişi kurulu keşif sonrası verdiği raporda taşınmazların % 12 ila 45 eğimli memleket haritasında yeşil renk ile ... çalılık ve yapraklı ağaç işaretiyle belirtilen alan içinde kaldığını, taşınmazların bir kısmının aşı yaşı 10 ila 70 arasında değişen menengiç ağaçlarının aşılanmıs, antepfıstığı ağaçları ile kaplı olduğu, bir kısmında ise orman ağaçları bulunduğu, bir kısmında da bahçe tarımı yapıldığı, bazı bölümlerin taşlık ve ... yapıda, ... derinlikte 4. sınıf ... arazisi niteliğinde olduğu bildirilmişse de eski tarihli ... fotoğraflarında taşınmazlar üzerindeki ağaçların ağırlıklı olarak orman ağacı mı? yoksa meyve ağacı mı olduğunu açıklamadıkları gibi, taşınmazlara ait fotofraflarda taşınmazların eğimi düşük düz arazi görünümünde olduğu halde taşınmazların her tarafının mı yüksek eğimli olduğu, eğimi az olan bölümlerin oranının ne olduğunu da bildirmemişlerdir.

..., ..., ..., ..., Kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okaliptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakızı) adi sakız, ... Sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür. Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I. maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır. 4785 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince sahipli yani tapulu olmak koşuluyla fıstık çamları ve palamut meşelikleri ve yine 6831 Sayılı Yasanın 1/H maddesindeki ayrıcalık nedeniyle “sahipli arazide ve muhitin özelliklerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her çeşit meyveli ağaç ve ağaççıklar” ve aynı yasanın 1/I maddesi gereğince sahipli arazide aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet ormanlarından ayrılmış ve imar, ıslah ve temlik koşulları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I. maddesi kapsamı dışında olup orman sayılmazlar. Ne var ki; bu ayrıcalığın ana koşulu (...sahipli arazi...) kavramı olup, bu da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınmazı ifade eder. Davacıların dayandığı ve çekişmeli parsellere revizyon gören Nisan 1970 tarih 10 ve 11 nolu tapu kayıtları da fıstıklık niteliğindedir. Ayrıca, vergi kayıtları yasada öngörülen sahiplilik belgesi olmamakla birlikte, zilyetliğin ve taşınmazların niteliğini belirlemede yan delil olması nedeniyle parsellerin dayanağı 18 ve 21 tahrir nolu vergi kayıtları getirtilip, uygulanmamış ve niteliği belirlenmemiştir. 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasayla, Antep fıstığı ve Harnupluk tesisi için Sakız ve Nevileri olan menengiç, ... ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün 3573 Sayılı Yasa ve bu yasaya göre çıkarılan yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edildiğinden sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının araştırılıp incelenmesi gerekir.