muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2759, Karar No: 2018/680, Tarih: 20.02.2018

Kanunda yer alan borca (sözleşmeye) aykırılık nedeniyle giderim yükümlülüğünün koşulları, haksız fiil nedeniyle sorumluluk koşullarıyla benzerlik taşımakta olup, yüklenicinin eser sözleşmesinin ifasında gerekli tedbirleri almayarak işsahibinin zararına neden olması da eser sözleşmesi kapsamında giderim yükümlüğüne neden olan bir eylemdir. TBK 114/1. maddede borçlunun genel olarak her türlü kusurdan sorumlu olduğu, sorumluluğun kapsamının işin özel niteliğine göre belirleneceği düzenlenmiş olduğundan, meydana gelen zararda yüklenici kusurunun derece ve etkisinin değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. Kusursuzluğunu ispat etmek borçluya ait olduğundan zarar verenin kusurunun ispatlanmasını arayan haksız fiil hükümlerine de gidilmesine de gerek olmayıp, yüklenici 114/1. maddenin sonucu olarak ispatlayamadığı kusursuzluğu ölçüsünde, kabulü gereken kusurunun derecesi yani oranına göre meydana gelen zarardan sorumlu olacaktır.

6098 sayılı TBK'da eser sözleşmesiyle ilgili olarak; yüklenicinin üstlendiği edimleri iş sahibinin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle ifa etmek zorunda olduğu (TBK 471/1), yüklenicinin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alandaki işleri üstlenen basiretli bir yüklenicinin göstermesi gereken meslekî ve teknik kurallara uygun davranışının esas alınacağı (TBK 471/2) belirtilmiştir. Bu özen ve sadakat borcunun da sonucu olarak yüklenici, tamir edilmek üzere bırakılan aracın korunması için de gereken tedbirleri almak zorunda olduğu gibi, kendisinden kaynaklanmayan bir nedenle zararı doğuran bir olay gelmiş ise mümkün olduğunca zararın artmaması için gereken tedbirleri de alması gerekir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; alınan bilirkişi raporunda, araçtaki aşınmış elektrik kablolarının sürtünmesi ve elektrik kontağı yapması sonucu yangının meydana geldiği belirtilmiş ise de işinin ehli olan yüklenicinin, tamir için bırakılan aracın zarar görmemesi için gerekli tedbirleri almasının özen borcunun gereği olduğu, özen borcunun tamirhanede olduğu kadar tamir için bırakılan aracın deneme sürüşü sırasında da yerine getirilmesi gerektiği, yangın araçtaki elektrik kablolarının sürtünmesi sonucu meydana gelmiş olsa bile yüklenicinin, yangına derhal müdahele edip yangının zarar büyümeden söndürülmesi için gerekli önlemleri de almış olması ve bu kapsamda araçta yangın söndürme tüpü olup olmadığını da kontrol ederek test sürüşüne çıkılmasına onay vermesi gerektiği halde, yangını söndürmek için müdahale edildiğini, buna rağmen zararın büyümesine engel olamadığını, bu yönüyle kusursuz olduğunu ispatlayamamıştır. Bu durumda davalı yüklenicinin meydana gelen zarar nedeniyle bir miktar kusurlu olduğu kabul edilerek davacının maddi tazminatla ilgili

....

....

istemlerinin değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalı tümüyle kusursuz kabul edilerek yazılı şekilde maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/4233, Karar No: 2014/11602, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4233 E.  ,  2014/11602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/291-2013/424

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2013/291-2013/424 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, 07.10.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile şirketin önceki imza sirkülerinin iptal edilerek yönetim kurulu arasında görev taksimi yapıldığını ve bu karara istinaden 13.10.2011 tarihli imza sirkülerinin düzenlendiğini, anılan karar ve imza sirkülerinin yoklukla malul olduğunu, zira karar ve imza sirkülerinin düzenlendiği tarih de imzası bulunan bir kısım yönetim kurulu üyesinin yurt dışında olduğunu, kararın ve imza sirkülerinin sahte imzalarla oluşturulduğunu, bu durumun açtıkları başka bir davada öğrenildiğini ileri sürerek 07.10.2011 tarihli yönetim kurulu kararının ve bu karara istinaden oluşturulan 13.10.2011 tarihli imza sirkülerinin esas bakımından batıl, şekli bakımdan yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu yönetim kurulu kararı ile başkan vekili olarak atandığını, hem yönetim kurulu kararında hem de düzenlenen imza sirkülerinde imzasının bulunduğunu, başkan vekili olarak atanan davacının imzası olmadan işlem yapılmasının mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu 07/10/2011 tarihli yönetim kurulu kararının 13/10/2011 tarihinde düzenlenen ''imza sirküleri'' başlıklı belgeye de aynen yansıtıldığı, söz konusu yönetim kurulu kararının, yönetim kurulu üyeleri arasındaki görev taksimine ve şirketin temsil ve ilzamına yönelik kararlar içerdiği ve anılan yönetim kurulu kararı uyarınca yönetim kurulu başkan vekili olarak atanan ve müşterek temsil yetkisi verilen davacı ortağın, 13/10/2011 tarihli belge altında ve imza sirkülerinin dayanağı olan 07/10/2011 tarihli yönetim kurulu kararı altında imzasının yer aldığı, yönetim kurulu kararı uyarınca belirlenen temsilcilere müşterek temsil yetkisi verilmiş olduğundan davacı ortağın imzası olmaksızın şirket adına işlem yapılması imkanının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sahtelik iddiasına dayalı olarak 07.10.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ve bu karara istinaden oluşturulan 13.10.2011 tarihli imza sirkülerinin yok hükmünden olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece anılan yönetim kurulu kararı ve imza sirkülerinde davacının imzası olduğu kabul edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosya içerisinde bulunan dava konusu, yönetim kurulu kararı ve imza sirkülerinin incelenmesinde davacının imzası bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12149, Karar No: 2013/11950, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12149 E.  ,  2013/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosyanın incelenmesinde; adrese dayalı sistemden alınan nüfus kayıt suretine göre hükümlünün yerleşim yeri “... Mahallesi 365. Sokak No:6/3 ... ” olarak gösterilmişse de, hükümlünün ve vasi adayının beyanına göre cezaevine girmeden önce “Şakrak Kuşu Sokak No:25/1 ... ” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1812, Karar No: 2016/13451, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1812 E.  ,  2016/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 2.398.09 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7891, Karar No: 2013/18208, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/7891 E.  ,  2013/18208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk sigortalılık başlangıcının 1964 yılı olduğu ve buna göre bildirilen hizmetlerin davacıya ait olduğunun tespiti ile, 3600 günden fazla isteğe bağlı sigortalılığı bulunduğundan 01.10.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 12.03.1964 tarihli giriş bildirgesine dayalı olarak 10 günlük sürede davalı işyerinde çalıştığı ve 01.10.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ile gidilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 12.03.1964 tarihli giriş bildirgesine dayalı olarak 10 günlük sürede davalı işyerinde çalıştığı ve 01.10.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ile gidilmiştir.

Mahkemece, 02.10.2009 tarihinde 2004/953 E. - 2009/645 K. sayılı karar ile kabul kararı verildiği, kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edildiği, Dairemiz tarafından 07.12.2010 tarihinde 2009/16005 E. – 2010/12225 K. sayılı ilam ile; “fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği belirtilerek, yapılacak işin; davacının SGK'dan sigorta dosyası ile davalı işyerinden işyeri şahsi dosyası getirtilerek, işe giriş öncesi işçiden istenen nüfus cüzdanı, ikametgah kağıdı, sabıkasızlık kaydı, iş başvuru formu ... gibi belgelerdeki bilgilerin davacıya ait olup olmadığı araştırılıp, varsa fotoğrafları üzerinde yeniden gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırmak, ilgili nüfus müdürlüğünden, ... kızı 28.1.1949 doğumlu ..., ... kızı 1934 doğumlu ... ile ... kızı 1935 doğumlu ...'in vukuatlı ve tadilatlı nüfus kayıtlarının getirtilip her üç ...'in aynı veya farklı kişiler olup olmadığını araştırmak, Sosyal Güvenlik Kurumunda ve işveren yanında bulunan dönem bordroları ile davacının imza/parmak izi ve fotoğraflarını içeren işe giriş bildirgeleri, imzalı/parmak izli ücret tediye bordroları getirtilerek benzerlik incelemesi yaptırmak, aynı dönemde çalışan kayıtlı işyeri çalışanlarından davacıyı yakından tanıyabilecek müdür, şef, ustabaşı gibi kişilerin, olmadığı taktirde zabıta marifetiyle yaptırılacak tespit sonucu aynı dönemde işyerine komşu olan işyerlerinin kayıtlı çalışanlarından tanık olarak çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davanın ... kızı 1934 doğumlu ... ile ... kızı 1935 doğumlu ...'in hak alanını ilgilendirmesi bakımından bu kişileri yöntemince davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek ve dava hakkında beyanlarını almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra aylık konusunda da sonucuna göre karar vermek” olduğu belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında, “aynı dönemde çalışan kayıtlı işyeri çalışanlarından davacıyı yakından tanıyabilecek müdür, şef, ustabaşı gibi kişilerin, olmadığı taktirde zabıta marifetiyle yaptırılacak tespit sonucu aynı dönemde işyerine komşu olan işyerlerinin kayıtlı çalışanlarından tanık olarak çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davanın ... kızı 1934 doğumlu ... ile ... kızı 1935 doğumlu ...'in hak alanını ilgilendirmesi bakımından bu kişileri yöntemince davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek ve dava hakkında beyanlarını almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra aylık konusunda da sonucuna göre karar vermek” gerektiği belirtilmesine rağmen, belirtilen şekilde tanık belirlenip dinlenilmeden ve işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerine sahip olan ... kızı 1934 doğumlu ...’in davaya dahil edilmeden sonuca gidildiği görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Buna göre, bozmaya uyan Mahkeme tarafından bozmaya uygun şekilde, bordro tanığı, olmazsa komşu işyeri tanığı tespit edilip dinlenilmeden ve işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerine sahip olan ... kızı, ... 1934 doğumlu ...’in davaya dahil edilmeden, yazılı şekilde kabul kararı vermesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve resen bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davanın ... kızı, ... 1934 doğumlu ...’'in hak alanını ilgilendirmesi bakımından bu kişiyi yöntemince davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek ve dava hakkında beyanlarını almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra aylık konusunda da sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.