muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2460, Karar No: 2025/1301, Tarih: 26.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2460 E.  ,  2025/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/793 Esas, 2024/407 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2021/735 E., 2023/167 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.10.2017 tarihinden itibaren tarım makineleri, otomotiv, traktör ve biçerdöver sektöründe faaliyet gösterdiğini, her türlü yedek parça imalatı, ihracatı, alım satımı, pazarlaması, sanayi üretiminde kullanılan her türlü tarım makinesi, traktör ve otomotiv gereksinimlerini karşılamak üzerine çalıştığını, müvekkilinin 2017/103954 tescil numarası ile 12 ve 35. sınıflarda tescil ettirdiği ... markası ile ticari faaliyetlerini yürüttüğünü, davalının "..." adı altında müvekkilinin tescil sahibi olduğu 12. ve 35. nice sınıflarında ve faaliyette bulunduğunun şifahen öğrenildiğini davalı şirketin ticari unvanının da hem müvekkilinin markası ile iltibas, hem de müvekkilinin ticari unvanı ile haksız rekabet teşkil ettiğini, bu hususun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 29. ve 7. maddeleri gereğince marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğunu, bu duruma ilişkin Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/5 D. İş sayılı dosyası kapsamında delil tespiti yaptırıldığını, davalının "https://.../... " isimli web sitesi ve “https://.../...-/ uzantılı ... hesabında "..." ibaresini büyük puntolarla yazarak müvekkiline ait \*...\* markasının kendilerine ait olduğu izlenimini yarattığını, davalının müvekkiline çok yakın bir adrese taşınması neticesinde davalıya gidecek posta fatura vb evrakın da karıştırılarak müvekkiline ait adrese geldiğini, müvekkilinin bu durumdan maddi manevi zararı olduğunu, davalı tarafın piyasaya sürdüğü hatalı ürünlerden kaynaklı müvekkili şirketin markası kötülendiği için SMK'nın 150/2 hükmü gereğince itibar tazminatı ödenmesi gerektiğini ileri sürerek davalının tecavüz nitelikli fiillerinin men' ine, bu suretle "..." ibaresini taşıyan tüm ürün, katalog, fotoğraf, antet, tabela, kartvizit, fatura, yazılı ve görsel tüm evraklara el konulmasına, davalıya ait ''https:// .../...- us.php'' isimli web sitesi ve ''https:// .../ ...-//" uzantılı url adreslerine erişiminin engellenmesine ve davalının ticaret ünvanının terkinine, müvekkiline ait marka hakkına tecavüz edilmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı fiili zarar için şimdilik 100,00 TL tazminata haksız fiil tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte hükmedilmesine, müvekkilinin yoksun kaldığı kârın tazmin edilmesi için SMK'nın 151/2-a hükümlerince şimdilik 100,00 TL tazminata haksız fiil tarihinden itibaren itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte hükmedilmesine, müvekkiline ait marka hakkına tecavüz edilmesi ve markanın itibar kaybı nedeniyle şimdilik 100,00 TL tazminata haksız fiil tarihinden itibaren itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte hükmedilmesine, marka hakkına tecavüzden dolayı doğrudan uğradığı manevi zararın tazmini için davalı aleyhine 25.000,00 TL manevi tazminata tecavüz tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi vermemiş, aşamalarda davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi vermemiş, aşamalarda davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının markasal kullanımı bakımından SMK'nın 29. maddesi ile 7/3 hükmü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; münhasıran açılan hükümsüzlük davaları ile tecavüz davaları yönünden SMK’nın 192. maddesi uyarınca davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan yeni SMK hükümlerinin uygulanması gerektiği, davacının davalının müvekkilinin markasına tecavüz ettiği belirterek tecavüzün tespiti, men'i ile maddi manevi tazminat isteminde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporlarında davalının markasal kullanımları bakımından SMK'nın 29. maddesi ile 7/3 hükmü koşulların oluşmadığının belirlendiği, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya ve ticaret unvanına tecavüz ile haksız rekabetin tespiti, men'i ile maddi manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının sonraki tescilli 2020/48097 sayılı AUTOMOTİVE HİS FURTHER+ Şekil markası ile davacının 2017/103954 sayılı şekil + ... markasının SMK'nın 6/1 hükmü anlamında benzer olup olmadığı ile buradan varılacak sonuca göre sonraki tescilli markanın sahibi davalının kendi markasını tecavüz davasında savunma gerekçesi olarak ileri sürüp süremeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Marka hakkına tecavüz sayılan fiilleri düzenleyen SMK'nın 29/1(a) hükmü ile marka sahibinin izni olmaksızın markayı 7. maddede belirtilen biçimlerde kullanmanın da marka hakkına tecavüz sayılan fiillerden olduğu belirtilmiştir. SMK'nın 7/2 (b) hükmü ise tescilli marka ile aynı veya benzer olan tescilli markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer mal veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından tescilli marka ile ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılmasının önlenmesini izni alınmayan hak sahibinin isteyebileceği, 7/3(e) hükmü ile de işaretin ticaret alanında ticaret unvanı ya da işletme adı olarak kullanılmasının da ikinci fıkra hükmü uyarınca yasaklanabileceği düzenlenmiştir.

Davalının tescilli marka ve unvanı bulunmakla birlikte SMK'nın 155. maddesi uyarınca davalı sonraki tescilden doğan haklarını tecavüz davasında savunma olarak ileri süremez. Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; davacı markasının ayırtedici baskın unsuru ..., davalı markasının ayırtedici unsuru ise ... kelimeleridir. Ayrıca her iki markada da kırmızı renkte şekillere yer verilmiştir. Bu bağlamda taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında, taraf markaları arasında sessel, görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu ve bu benzerliğin SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama tüketici nezdinde ilişkilendirme ihtimali dahil karıştırma tehlikesi olacak biçimde olduğu kabul edilmelidir. Davalı SMK'nın 155. maddesi uyarınca sahip olduğu sinai mülkiyet hakkını işbu tecavüz davasında savunma gerekçesi olarak ileri süremeyeceğine göre taraf markaları benzer kabul edilerek anılan hükümler uyarınca inceleme ve değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

İlk Derece Mahkemesinin karar gerekçesinde açıklandığı ve dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarıyla da doğrulandığı gibi davacının tescilli ...+şekil markası ile davalının kullanımına konu ...+şekil markası arasında anlamsal farklılık bulunduğu, ibareler benzer harfler içerse de okunuşları ve vurgu noktalarının farklı ve kulaktaki izlerinin birbirinden ayrı olduğu, kısa markalarda küçük değişikliklerin dahi ayırtediciliği sağlayacağı, işitsel ve kavramsal olarak farklı oldukları gibi, görsel olarak da davacı markasında üst kısımda F harfi ile bitişik traktör görseli olup altında büyük harflerle ... ibaresi bulunduğu, davalı kullanımındaki markada ise "..." ibaresinin üst kısmında geri planda ve tanımlayıcı "..." kelimesi, altında esas unsur olan "..." kelimesi yer aldığı, yanında otoyol işareti bulunduğu görülmekte olup görsel olarak ve genel izlenim itibariyle de karıştırma riski bulunacak düzeyde benzerlik bulunmadığı anlaşılmaktadır. Markaların benzerlik değerlendirmesinde bütün olarak bıraktıkları izlenim dikkate alınır. Markalar arasında bu şekilde intibaların da farklı olduğu görülmektedir. İlişkilendirme ihtimali de bulunmamaktadır. Benzerlik, iltibas, ilişkilendirme ihtimali bulunmadığından, SMK'nın 29 ve 7/3 maddesindeki koşullar oluşmadığından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf talebini esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/8213, Karar No: 2019/428, Tarih: 04.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/8213 E.  ,  2019/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 30.06.2017 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 19.11.2018 tarih, 2017/6070 esas ve 2018/13025 karar sayılı iade ilamı ile “Davalı erkeğin ek kararın temyizine yönelik dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığı ancak temyiz harcının alınmadığı anlaşılmıştır. Temyiz dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi için temyiz başvuru harcı ile maktu karar ilam harcının yatırılmış olması zorunludur. Davalı erkeğin ek kararın temyizine ilişkin, harç yatırmış ise buna ilişkin harç tahsil makbuzunun dosyaya alınması, yatırılmamış ise davalı erkeğe ek karar temyiz harçlarını yatırması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesine uygun bildirimde bulunularak tamamlanması yoluna gidilmesi ve sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine” şeklinde ki gerekçe ile iade edilmiş olup mahkemece düzenlenen 19.12.2018 tarihli temyiz formunda, 19.06.2017 tarih ve 6878 sayılı makbuz ile harcın yatırıldığı bildirilerek dosya dairemize gönderilmiştir.

Dairemizin 19.11.2018 tarih, 2017/6070 esas ve 2018/13025 karar sayılı iade ilamında belirtildiği üzere; davalı erkeğin 30.06.2017 tarihli ek kararın temyizine ilişkin, temyiz yoluna başvuru ve maktu temyiz karar harcının alınmadığı; mahkemece bildirilen 19.06.2017 tarih ve 6878 sayılı makbuzun asıl hükmün temyizine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu sebeple iade ilamımızın mahkemece yerine getirilmediğinden; Dairemizin 19.11.2018 tarihli iade ilamında belirtilen şekilde davalı erkeğin mahkemenin 30.06.2017 tarihli ek kararının temyizine dair, 21.08.2017 tarihli temyiz dilekçesine ilişkin temyiz yoluna başvuru ve maktu temyiz karar harcı eksikliğinin giderilerek Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.04.02.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/15550, Karar No: 2010/241, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15550 E.  ,  2010/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1181, Karar No: 2008/3095, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1181 E.  ,  2008/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün,süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait,davalıya kasko sigortalı aracın,dava dışı ...ın kullanımında iken karıştığı kazada pert olduğunu,başvuruya rağmen davalı sigortanın sürücünün alkollü olduğundan bahisle araç bedelini ödemediğini belirterek,45.390.00 YTL’nin hasar inceleme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç, alkollü sürücünün kullanımı sırasında kaza meydana geldiğinden,Genel Şartlar A.5.5. maddesi uyarınca hasarın poliçe teminat dışı kaldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kazanın münhasıran sigortalı araç sürücüsünün aldığı alkolün etkisi ile meydana geldiği ve hasarın poliçe teminat kapsamında olmadığı gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kazadan yaklaşık 163 dakika sonra alınan alkol raporunda, davacı araç sürücünün %73 promil alkollü olduğu belirlenmiştir. Kasko Sigortası Genel Şartları 5.5.maddesinde, kaza araç sürücüsünün alkollü içki almış olması nedeniyle,aracı güvenli bir şekilde sürme yeteneğini kaybetmesinden ileri geliyorsa,hasarın teminat dışı kalacağı öngörülmüştür.Ancak,sürücünün sırf alkollü olması hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.Kazanın,münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmiş olması,başka bir unsurun kazaya etkisinin bulunmaması gerekir.

Mahkemece alınan 27.12.2006 tarihli,nöroloji uzmanı tabip,hukukçu ve makine mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda,alkolün kazaya etkisi yönünden,davacı araç sürücüsünün tam kusurlu ve kusursuz olarak kabul edilmesi durumuna göre iki alternatifli kanaat bildirilmiştir.Aynı bilirkişilerden alınan 02.10.2007 tarihli ek raporda ise,hukukçu bilirkişi kazanın münhasıran alkol sebebiyle değil,davacı sürücüsünün kusurlu hareketi sonucu meydana geldiğine ilişkin ayrık kanaat bildirmiş,diğer bilirkişiler ise sürücülerin 4/8’er oranında kusurlu olduklarını ve kazanın münhasıran davacı sürücüsünün aldığı alkolün etkisi ile meydana geldiğini belirtmişlerdir. Mahkemece alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece,bir nöroloji uzmanı tabip ile iki trafik uzmanı bilirkişilerden oluşacak yeni bir bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılmalı, trafik uzmanlarıda Adli tıp kurumu veya İstanbul Teknik Üniversitesi gibi uzman kurumlardan seçilmeli, olayın meydana geliş şekli çarpma noktaları ve diğer delillerde nazara alınmalı, kazanın alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği,başka bir unsurun kazaya etkisinin olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/567, Karar No: 2014/13471, Tarih: 14.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/567 E.  ,  2014/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17161, Karar No: 2022/13942, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17161 E.  ,  2022/13942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle doğan maddi ve manevi zararın tazmini davasının kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı vekili ve davalılardan sigorta şirketi vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın süresi içinde davalılardan ... Mirasçıları vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; 29/11/2015 günü saat 18.50 sıralarında davalı müteveffa yaya ...'un, sürücü ...'nın aracının önüne kontrolsüz olarak çıkması sonucu, motosikletin yayaya çarptığını ve devrildiğini, kaza sırasında müvekkillerinin desteği motosiklette yolcu olarak bulunan ...' ın vefat ettiğini, trafik kaza tespit tutanağında sürücü ve yayanın asli-tali kusurlu bulunduğunu, ...’ın ölümü nedeni ile davacıların destekten yoksun kaldıklarını, davacıların B.K.'nın 45/1'e dayanarak cenaze kaldırma ve defin giderlerini isteme hakkının da bulunduğunu, oğullarını/kardeşini genç yaşında kaybeden müvekkillerinin duyduğu yoksunluk-elem ve ıstırabın bir nebze de olsa hafifletilebilmesi için manevi tazminat talep ettiklerini, davalı ... şirketine haricen yapılan başvuruya rağmen hala cevap verilmediğini, destekten yoksun kalma tazminatı ve diğer zararlarına ilişkin tazminatın, olay tarihindeki limiti aşılmamak üzere zorunlu mali

sorumluluk sigortasını yapan Demir Sigorta A.Ş.'den tahsil edilmesine karar verilmesini, tüm bu nedenlerle, trafik kazasında oğlunu kaybeden davacı ... ve ...'a verilmesi lazım gelen destekten yoksun kalma tazminat tutarının, toplanacak delillere göre 6100 Sayılı Yasanın 107. maddesi uyarınca belirlenmesinden sonra işleten/sürücü ... ve kusurlu yaya müteveffa ... mirasçıları yönünden olay tarihinden, sigorta şirketi yönünden temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile yargılama ve avukatlık ücretiyle birlikte ortaklaşa ve zincirleme sorumluluk kuralları uyarınca davalılardan alınarak davacılara verilmesine, oğullarını ve kardeşini kaybeden her bir davacı için 50.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile birlikte kusurlu işleten/sürücü ... ve kusurlu yaya müteveffa ... mirasçılarından alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.