muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6778, Karar No: 2022/9443, Tarih: 20.06.2022

Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

Eldeki davada, Mahkemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, davalının savunmasında geçen elektrik idaresinden kooperatife enerji verilip verilmediği; hangi süreler zarfında verildiği; dava konusu dönem olan 2013 – 2015 tarih aralığında elektrik enerjisi verilen süreler ilgili kurumdan istenilerek; davacının iddia ettiği çalışma süresi ve dönemi somut olarak belirlenmeli; öte yandan sulama dönemi araştırması kapsamında, ekilen mahsul, bitkiye göre de araştırma yapılarak; iş bu dönemler ve bu kapsamda davacının çalıştığının iddia edildiği dönemler tereddütsüz olarak belirlenmek suretiyle; elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ve fer-i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak; İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak; temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13056, Karar No: 2015/2504, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13056 E.  ,  2015/2504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5856, Karar No: 2013/7064, Tarih: 30.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5856 E.  ,  2013/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin davaya konu iş yerinde elektrik abonesi olduğunu, 30.08.2001 tarihine kadar bu adreste kiracı olarak faaliyette bulunduğu, 30.08.2001 tarihinde işyerini tahliye ettiğini, 01.09.2001 tarihinden itibaren de dava dışı bir şirketin aynı işyerinde faaliyette bulunmaya başladığını, ancak davalı .... tarafından tahliye tarihinden sonraki döneme ait 6 adet fatura düzenlendiğini, bu faturaların müvekkilinin kullanımına ait olmadığını iddia ederek faturalardan dolayı borçlu olmadığının tespiti ile iş bu fatura borçları nedeniyle davacının konutunun da elektriğinin kesildiğini, bu nedenle duyduğu derin üzüntü ve acının karşılığı olarak 2.000 TL manevi tazminat talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının davaya konu yerde elektrik abonesi olup, tahakkuk ettirilen elektrik bedellerini ödemediğini, borcun sözleşmeden doğan bir borç olduğunu, sözleşmeyi feshetmenin kendi tasarrufunda bulunduğunu, ayrıca davacının şahsi haklarına bir saldırı söz konusu olmadığını savunarak davanın tamamen reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu edilen faturaların davacının da bir dönem tasarrufunda bulunan iş yerine ait olduğu, davacının 01.09.2001 tarihi itibari ile dava konusu yer ile ilişiğini kestiği, bu tarih itibari ile iş yerinin ...Gıda isimli şirket tarafından kullanıldığı, ancak davalı kurumun iş yerinin hangi dönemden itibaren kim tarafından kullanıldığının kesin olarak tespitinin mümkün bulunmadığı, ilk kullanan ve elektriği tasarruf eden davacı olması hasebiyle faturaların düzenlendiği, bilirkişinin raporunda da belirttiği şekilde dava konusu yapılan faturaların davacının fiilen kullanımında olmayan döneme ait olduğu ve bu nedenlerle toplam 2.587 TL faturadan dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine ; ancak düzenlenen faturalardan dolayı davacının kişilik haklarına yönelik herhangi bir haksız saldırının bulunmadığı gerekçesiyle de manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davalının elektrik abonesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki ihtilaf, kiracının kullandığı elektrik enerjisi bedelinden davacı abonenin de sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Abonelik iptal edilmedikçe elektriği kullananla birlikte abonelik sözleşmesi hükümleri uyarınca abone de müştereken ve müteselsilen sorumludur. Mahkemece bu ilke gözetilmeksizin yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Somut olayda davalının elektrik abonesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki ihtilaf, kiracının kullandığı elektrik enerjisi bedelinden davacı abonenin de sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Abonelik iptal edilmedikçe elektriği kullananla birlikte abonelik sözleşmesi hükümleri uyarınca abone de müştereken ve müteselsilen sorumludur. Mahkemece bu ilke gözetilmeksizin yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13540, Karar No: 2015/13395, Tarih: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13540 E.  ,  2015/13395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/993-2014/973

Davacı A.. B.. vekili Avukat M.. B.. tarafından, davalı D.. V.. aleyhine 29/07/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 5233 sayılı terör ve terörden zarar görenlerin zararının giderilmesine dair yasa kapsamında sulhname ile yapılan ödemenin geç yapıldığı gerekçesiyle davalı idare aleyhine faiz alacağı yönünden icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 5233 sayılı yasa gereği üç aylık ödeme süresi içerisinde tazminatın ödenmesi gerektiği halde bakanlık bütçesinde ödenek bulunmaması nedeni ile ödemenin geciktirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

818 sayılı B.. K.. 113. (TBK/131) maddesi gereği asıl borç ifa ya da diğer bir sebeple sona erdiği takdirde, rehin, kefalet, faiz ve ceza koşulu gibi buna bağlı hak ve borçlar da sona ermiş olur.

Davaya konu olayda; davacı taraf sulhname gereği kendisine ödenen parayı alırken faiz talebine yönelik ihtirazi kayıt koymamış, ödeme öncesinde de faize yönelik bir talep ileri sürmemiştir. Bu durumda; asıl borcun ödendiği tarihte davacının faiz talep hakkı da sona erdiği halde geç ödemeden dolayı faiz hesaplanarak davalı idare aleyhine icra takibi başlatılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır. Davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11459, Karar No: 2009/3445, Tarih: 09.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/11459 E.  ,  2009/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2008

Davacı,  iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan  delillere kararın  dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının  reddine,

2-Dava,  davacının  iş kazası  sonucu  uğradığı maddi  zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile,26.056.35 TL maddi zararının 16.10.2002 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte  davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Tazminatın belirlenmesinde; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılıklı kusur oranları Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Diğer yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu tartışmasızdır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak ıskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 ıskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar ( aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar ( pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminat hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı alması veya işçinin yaşı ve işçide oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride  çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında  pasif  dönemin  hesaba  dahil  edilmesi  gerekir.   Malul  kalan  işçinin aynı işinde   çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer  işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığının kabulü isabetsiz olur. Kaldı ki  sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta olup tamamen uzun vadede ki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi gerekir.

Cismani zararlarda kural olarak zarar olay tarihinde gerçekleşmiş olduğundan zararın hesaplanmasına olay tarihinden ve olay tarihindeki değer üzerinden başlanmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 16.10.2002 tarihinde iş kazası geçirdiği, olayda işverenin %70,davacının %30 oranında kusurlu olduğu, olay nedeniyle davacının %5 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği anlaşılmaktadır. Davacının aktif dönem maddi zararının hesaplanmasında aktif dönemin 60 yaşına kadar olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken 65 yaşına kadar olduğu kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak   karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş;  davacının aktif döneminin 60 yaşına  kadar olduğunu,60 yaşından sonrasının pasif dönem olduğunu kabul etmek ve bu kurala göre hesap raporu alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/762, Karar No: 2013/4453, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/762 E.  ,  2013/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde röntgen teknisyeni olarak görev yapan davacının fiili hizmet zammından yararlandırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine dair 15.10.2010 tarih ve 2463 sayılı işlemin iptali ile fiili hizmet zammından yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, mahkemece 5434 sayılı Kanunun 32. maddesinin h bendi gereğince davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, davacının çalışmasının 5510 sayılı Kanunun 40. maddesi kapsamına girdiği ve bu halde anılan Kanunun 40. maddesinin 11. bendinde yazılı bulunan koşulların davacı bakımından oluşmuş bulunması karşısında; bu durum, sonuca etkili olmadığından, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/9153, Karar No: 2007/2663, Tarih: 16.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9153 E.  ,  2007/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin merkezi ABD.de bulunan Fırst İnternatıonal Bank’tan, Kentbank A.Ş.nin kefaletine istinaden kredi kullandığını, bu kefaletin teminatı olarak Atlas Yatırım Bankası A.Ş.nce Kentbank A.Ş.Merkez Şubesi lehine 18.10.2000 tarihli 292.000.-USD. bedelli teminat mektubu verildiğini, kredi borcunun 29.05.2003 tarihinde tamamen ödenerek kapatılmasına ve muhatap bankada müvekkili şirketin başkaca herhangi bir riski de bulunmamasına rağmen talep edilen teminat mektubunun iade edilmediğini, yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını, dava dışı Atlas Yatırım Bankası A.Ş.ne 8.702.-YTL. komisyon ödemek zorunda kaldıklarını iddia ederek söz konusu teminat mektubunun bedelsiz kaldığının, borçlu bulunmadıklarının tespiti ile iadesine, ödemek zorunda kaldıkları 6.136.-USD. karşılığı 8.702.-YTL. komisyon tutarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, Kentbank A.Ş.nin hakim ortağı ... ’in davacı şirkette ortaklığı bulunduğunu ve Holding A.Ş. ve ... ’in banka kaynağını kendi lehlerine kullandıklarının murakıp raporları ile tespit edildiğini, fonun talebine rağmen borçlarını ödemeyen banka hakim ortakları aleyhine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca takip işlemlerine başlandığını, ... ’in davacı şirketteki paya tekabül eden toplam 124.999.990.000.-TL. değerindeki hisseleri üzerine ihtiyati haciz uygulandığını, firmanın ve Kentbank A.Ş.nin ortağı olan ... ’in müvekkili kurum nezdinde riskinin olması nedeniyle yapılan takiplerden konulan hacizler bulunduğunu, ayrıca teminat mektubunda ... Gıda … A.Ş.nin bankalarında akdettiği ve akdedeceği genel kredi sözleşmeleri uyarınca bankadan aldığı ve alacağı kredilerden doğacak tüm anapara borçları ile tahakkuk edecek her türlü faiz vs.ye müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile sorumlu olacağının yer aldığını, Holding A.Ş.nedeniyle ... ’in hakim ortağı olduğu Atlas Yatırım Bankası A.Ş.nin Kentbank A.Ş.den kredi kullandığını, Kentbank A.Ş.nin fona geçmesinden sonra kredinin ödenmemesi nedeniyle oluşan borç miktarının müvekkili kurum tarafından temlik alındığını, borç tamamen tasfiye olmadan teminatların serbest bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava dışı Atlas Yatırım Bankası A.Ş.nin Kentbank A.Ş.ye hitaben davacı şirket lehine kredilerin teminatı konusunda süresiz olarak verdiği teminat mektubuna dayanarak Kentbank A.Ş.nin davacı lehine kontrgaranti vererek Fırst International Bank’dan kredi kullanmasını sağladığı, Fırst Internatıonal Bank’ın Kentbank’a hitaben gönderdiği 29.05.2003 tarihli yazıyla ... A.Ş.nin kullandığı kredinin kapatıldığı ve Kentbank’ın verdiği garantinin serbest kaldığının bildirildiği, davacının bu belgelerle birlikte müracaatına rağmen teminat mektubunun iade edilmediğini, teminat mektubu ile ilgili risk ortadan kalkmış olup, mektubun tazmini için şartların mevcut olmadığı, teminat mektubunun konusu olan kredinin kapatılması karşısında ve davacı şirketin bu grubun ortak olduğu el konulan bankalar sebebiyle takibe maruz kalan yada el konulan grup şirketlerinden bulunmadığı, bunun aksine bir delil yada belgenin mevcut olmadığı, bu durum karşısında Kentbank tarafından verilen kontrgarantinin teminatı olarak Atlas Yatırım Bankası A.Ş.nin davacı lehine verdiği teminat mektubunun kredilerin kapatılması, riskin kalmaması karşısında iadesi gerektiği, davacı tarafın 30.05.2003 tarihinden itibaren ödediği toplam komisyon bedelinin 8.708.36.-YTL. olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava banka tarafından açılmadığından 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 142/1. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21879, Karar No: 2015/20083, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21879 E.  ,  2015/20083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2014/24-2015/135

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı G.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa'nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.