muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3357, Karar No: 2021/1304, Tarih: 29.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3357 E.  ,  2021/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.01.2016 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne (13.714,06TL) dair verilen 27.09.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi (1.) Hukuk Dairesince davacı vekilinin ve davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına; davalılar, ..., ..., ... (T.C. No: ...) ile ... (...) mirasçıları olan davalılar ...,.,...,..,...,... ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan usulden reddine; davalı ... (T.C.No:...) hakkında ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazda davacının 1/12 payına isabet eden toplam 16.576,29‬TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine kesin olarak karar verilmiş; davacı vekilince hükmün tavzih ve tashihi istenmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2020 tarihli ek kararla talep kesin olarak reddedilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine bölge adliye mahkemesince 24.12.2020 tarihli ek kararla, 21.10.2020 tarihli ek kararın kesin olması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş , hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 299 ada, 73 parsel sayılı, 9,00 metrekare dükkan vasıflı taşınmazın 1/3 hisse maliki davacının babası Mehmet Akkaya'nın 25/04/2011 tarihinde vefat ettiğini, davalıların 25/04/2011 tarihinden bugüne kadar dava konusu taşınmazın kira gelirini aldıklarını, davalılar tarafından şimdiye kadar müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek şimdilik davacı payına düşen toplam 15.000,00TL ecrimisil bedelinin fiili kullanma tarihinde itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir .

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur .

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur .

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne (13.714,06TL) dair verilen 27.09.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi (1.) Hukuk Dairesince davacı vekilinin ve davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına; davalılar, ..., ..., ... (T.C. No:...) ile ... (...) mirasçıları olan davalılar ...,.,...,..,...,..,..,.,...,...ve ...hakkında açılan davanın husumet yokluğundan usulden reddine; davalı ... (T.C.No:...) hakkında ıslah edilen davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazda davacının 1/12 payına isabet eden toplam 16.576,29‬TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine kesin olarak karar verilmiş; davacı vekilince hükmün tavzih ve tashihi istenmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2020 tarihli ek kararla talep kesin olarak reddedilmiş, hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 24.12.2020 tarihli ek kararla, 21.10.2020 tarihli ek kararın kesin olması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş , temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı davacı vekilince temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi (1.) Hukuk Dairesinin 24.12.2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 24.12.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2302, Karar No: 2012/4930, Tarih: 26.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2302 E.  ,  2012/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Türkiye Genel Sigorta A.Ş ve diğeri aleyhine 15/05/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kusurlu davranışları sonucu meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının tazminini talep etmiştir.

Davalı kazanın meydana gelmesinde davacının da kusurlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından kusur oranlarının belirlenmesi amacıyla alınmış iki tane kusur raporu olduğu görülmektedir. Birinci rapor; kaza tespit tutanağı ve ceza dosyasındaki kusura dair olan raporla da örtüşen kazanın meydana gelişinde davacının %25, davalının ise %75 oranında kusurlu bulunduğu Makina Mühendisi ... tarafından düzenlenen 24.05.2010 tarihli kusur raporudur. İkici rapor ise; davacının %60, davalının ise %40 oranında kusurlu bulunduğu Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi 27.08.2010 tarihli kusur raporudur. Mahkemece Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de dosyada mevcut raporların ve tüm olayın meydana geliş şekli incelendiğinde; kaza kavşakta meydana gelmiştir. Davalı ...'in kavşağa geliş istikametinin 7.sokak, davacının kavşağa geliş istikametinin ise 14. cadde olduğu gözetildiğinde trafik kaza raporu ve bilirkişi Makina Mühendisi ... tarafından düzenlenen 24.05.2010 tarihli kusur raporu olayın oluşu ve dosya kapsamına daha uygun olup mahkemece bu durumun değerlendirilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8642, Karar No: 2011/21776, Tarih: 17.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/8642 E.  ,  2011/21776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Doğcan İnşaat Taahhüt İş Makinaları Orijinal Yedekleri Sanayii ve Ticaret Ltd Şti ortağı ve temsile yetkili müdürü olan sanığın Doğuş Pano Otomasyon Elektrik İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti tarafından herhangi bir mal ve hizmet karşılığı olmaksızın sahte olarak düzenlenen faturaları hesaplarına kayıt edip kullanarak yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunu işlediğinin iddia olunması; aşamalarda suça konu faturalara konu malları yaptıkları inşaat işlerinde kullanmak üzere ilgili şirketten satın aldığını ve ödemelerini de ibraz ettiği çeklerle yaptığını savunması, faturaları düzenleyen şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda şirketin 22.10.2003 yılında kiralık bir iş yerinde sadece 1 adet matkap, 1 adet taşlama ve kesme makinası ve el takımlarından ibaret demirbaş ile her türlü enerji ile ilgili malzemelerin imali, ihracı, ithali, toptan ve parekende satış işini yapmak üzere faaliyete başladığının, deposunun bulunmadığının, 2 işçi çalıştırdığının, 2003 yılı sonlarında kurulan şirketin 2004 yılı kurumlar vergisi beyannamesi ve beyanname ekinde sunduğu işletme bilançosu ve gelir gider tablosundan 2004 yılında 2. 634. 478.TL (İki milyar altıyüz otuzdört milyon dörtyüz yetmişsekiz bin) hasılat (satış) yaptığının, hiç kredi kullanmadığının ancak sadece 3.784,04 TL kurumlar vergisi matrahı beyan ettiğinin, KDV beyannamelerinde bazı dönemlerde ödenecek KDV hiç çıkmadığının bazı dönemlerde ise çok az olduğunun, tüm beyannamelerin posta yolu ile gönderildiğinin bu güne kadar tahakkuk eden hiçbir vergi borcunun ödenmediğinin, şirketin vergi dairesine beyan ettiği adresinde 21.06.2005 tarihinde yapılan yoklamada 2004 yılı Haziran ayı sonunda adresten ayrıldığının, adreste başka bir mükellefin faaliyet gösterdiğinin, şirket ve ortaklarının vergi dairesi ve ticaret sicil memurluğuna bildirdikleri adreslerinde bulunamadıklarının ve adres değişikliği beyan etmediklerinin belirtilmesi, dosyanın incelenmesinde suça konu faturalarda yazılı bulunan adresin şirketin terk ettiği anlaşılan adres olduğunun, faturalar karşılığı verildiği iddia olunan çeklerden 9410033 seri numaralı 50.000 TL bedelli çekin sanığın bağımlı çalışanı mali müşaviri ... tarafından tahsil edildiğinin anlaşılması, vergi suçu raporunda belirtilen VDENR-2007-948/54 ve 55 sayılı inceleme raporlarının dosya arasında bulunmaması, sanığın 20.06.2007 tarihinde vergi denetmenine verdiği beyanında 2005 yılı Mart ve Mayıs ayında alındıkları anlaşılan malzemeleri 2005 yılı içinde kullanılmadıklarını, stoklarından

tuttuklarını beyan etmesine karşın duruşmada bu malzemeleri Muğla’da bulunan şantiyelerinde kullandıklarını söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından öncelikle suça konu faturaların kurumlar vergisinde de kullanılması durumunda suç tarihinin bir sonraki yılın Nisan ayının on altısı olacağı gözetilerek bu vergi türü ile ilgili olarak hazırlandığı anlaşılan VDENR-2007-948/54 ve 55 sayılı inceleme raporlarının asılları veya onaylı suretlerinin vergi dairesinden getirtilmesi, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise mümkünse davaların birleştirilmesi değil ise bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, savunma dilekçeleri eklerinden anlaşıldığı üzere vergi incelemesi sırasında bulunamayan faturaları düzenleyen şirket yetkilerinin bilahare 2008 yılında adres değişikliği beyan ederek kendileri ile ilgili düzenlenen raporlar yönünden vergi mahkemesine dava acıktıkları görülmekle burada belirtilen adreslerden kendilerine ulaşılarak defter ve belgeleri istenip sanığın defter ve belgeleri de getirtilerek uzman bir bilirkişi vasıtası ile malların nakliyesi ve alıcı şirket kayıtlarına girişi hususu üzerinde durulması da istenerek faturaların gerçekliğine ilişkin yeniden bir karşıt inceleme yaptırılması, sanığın Muğla’da belirtiği gibi bir şantiyesinin bulunup bulunmadığı, deposunun olup olmadığı, suça konu faturalardaki malzemelerin sayısı, miktarı gözetilerek bu miktar malzemeyi stok yapma ve kullanma kapasitesinin bulunup bulunmadığı, malzemelerin belirtilen şantiyede kullanılıp kullanılmadığının araştırılması, ... ve lüzumunda Doğuş Pano şirket yetkilileri ... ve ...’nun tanık olarak dinlenilmesi, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın beraatin hükmolunması

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3068, Karar No: 2016/2847, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3068 E.  ,  2016/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kütahya 2. Sulh Hukuk, Giresun 2. Sulh Hukuk, Kastamonu Sulh Hukuk ve Araç Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün nüfus kaydına göre cezaevine girmeden önce "...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, İzmir 3 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 12.07.2015 tarihli yazı cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Araç Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP ortamından yapılan araştırmada hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Araç İlçe Jandarma Komutanlığının 08.02.2016 tarihli yazı cevabından hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Araç Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Araç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18258, Karar No: 2013/5029, Tarih: 21.03.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/18258 E.  ,  2013/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait... plakalı Mercedes...tipi dizel araç için yakıt almak üzere davalının işlettiği akaryakıt istasyonuna müvekkili çalışanının gittiğini, aracın dışarıdan kolaylıkla anlaşılabilecek şekilde dizel araç olmasına rağmen davalı çalışanı tarafından araca, dizel akaryakıt yerine normal benzin konulduğunu, istasyondan ayrıldıktan 15-30 km gittikten sonra aracn motorunda arıza oluştuğunu ve aracın servise çekildiğini 7.280,00 TL'lik zarar oluştuğunu belirterek olayın meydana geldiğini 01/04/2010 tarihinden itibaren bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı çalışanının böyle bir olayın meydana gelmesi halinde hayatın olağan koşullarına göre istasyondan uzaklaşmadan durumu bildirmesi gerektiğini, davacının iyiniyetle hareket etmediğini, öncelikle müvekkilinden akaryakıt alıp almadığını, almış ise hatanın aracın şoföründen mi, yoksa pompa çalışandan mı kaynaklandığının belirlenmesi gerektiğini, olayın meydana geldiği iddia edilen tarih ile tamir için harcanan bedelin faturalandırıldığı tarih arasında uzunca bir süre bulunduğunu, hasarın meydana geldiği varsayılsa bile bunun talep edilen bedelin 1/5'i harcanması ile giderilmesinin mümkün olacağını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre; davalı tarafından davacıya ait... plakalı araca 50 TL 95 oktanlı benzin satıldığı, dava konusu aracın dışarıdan kolaylıkla anlaşılabilecek şekilde dizel araç olduğunun anlaşılabildiği, bu sebeple somut olayda davalının tam kusurlu olduğu, dava konusu olay nedeniyle araçta 7.280,00 TL zarar meydana gelmiş ise de aracın yaşı itibar ile bilirkişi tarafından belirlenen %25'lik yeni malzeme ve sovtaj indirimi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.890,00 TL'nin 25/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8498, Karar No: 2014/7547, Tarih: 13.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8498 E.  ,  2014/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketine sigortalı bulunan ...'e ait daireye davalıların maliki olduğu binanın çatı katından sızan suların sigortalı daireye sirayet etmesi sonucu maddi hasar meydana geldiğini, davalı kat maliklerinin bu hasardan BK 58. Maddesi uyarınca bina malikinin kusursuz sorumluluğu uyarınca sorumlu olduklarını, davacı ... şirketince yaptırılan ekspertiz incelemesi düzenlenen ekspertiz raporuyla tespit edilen 4.012,90 TL hasar bedelinin 26/01/2009 tarihide sigortalıya ödendiğini, bu bedelin tahsili için davalı borçlular aleyhine icra takibine başladıklarını, ancak davalı borçluların icra takibine itiraz ettiklerini ve takibin durduğunu, itirazın haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek davalı borçluların itirazlarının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ... vekili; müvekkilerinin itirazlarına rağmen iyi niyetli olarak borcun ödendiğini, aynı tarihlerde ikinci kez 07/01/2009 tarihli ekspertiz raporu tanzim edilmek suretiyle işbu dava ile meydana gelen zararı talep etmesinin davacı ... şirketi ile sigortalının dayanışma içerisinde olduğunun göstergesi olduğunu, ayrıca hasar oluşturacak şekilde yağmur yağmadığını, aynı daire için iki kez çatıdan akan suların meydana getirdiği hasar gerekçesi ile rapor tutularak sigortalıya bedelin ödenmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu,zararın müvekkillerinin sorumluluğunu gerektirecek ortak bölümden kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davaya konu sigortalı daireye yağmur suyu sızıntısı sebebi ile ilk kez 19/09/2008 tarihinde ve ikinci kez de 31/10/2008 tarihinde hasar oluştuğu, ikinci kez meydana gelen hasarın yönetici ...tarafından 27/02/2009 tarihinde 1.466,00 TL olarak ... 2. İcra Müdürlüğü dosyasına yatırıldığı, davaya konu sigortalı dairede oluşan hasarın 4.477,00 olduğu ve olayın davaya konu ana taşınmazın ortak yerlerinden çatının yağmur sularını aktaramamasından kaynaklandığı, Kat Mülkiyeti Yasasının ilgili maddeleri gereğince tapu kaydındaki kat maliklerinin arsa payları oranında sorumluluklarının bulunduğu, bu nedenle davalı ...'in 1.029,71 TL, davalı ...ın 716,32 TL, davalı ... mirasçısı ...'nun 179,08 TL:, mirasçı ...'nun 268,62 TL:, mirasçı ...'ın ise 268,62 TL olmak üzere toplam 2.462,35 TL borcunun bulunduğunu, sigortalı ...in davaya konu dairenin yer aldığı ana taşınmazda 45/100 hissesinin maliki olduğundan çatıdan akan yağmur sularından dolayı sigortalı olduğu dairenin ortak giderlerinden arsa payına karşılık gelmek üzere 45/100 hisseye tekabül eden 2.014,65 TL'den sorumlu olduğu gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davalıların takip dosyasında 4.129,27 TL alacağın 2.014,65 TL’ tutarındaki kısmına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 2.014,65 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 93,70 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2520, Karar No: 2018/9439, Tarih: 09.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2520 E.  ,  2018/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 50/3, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay gecesi dosya içerisinde bulunan alkolmetre ölçüm fişine göre 282 promil alkollü olarak sevk ettiği araçla park halindeki üç araca çarpması da göz önüne alındığında mahkemenin ceza miktarı konusundaki kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki hükmedilen cezanın fazla olduğundan bahisle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hükmedilen cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nun 179/2-3 maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşın altında veya 65 yaşın üstünde olmayan sanık hakkında hükmedilen 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3 maddesinin gösterilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin belirtilmememesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “179/2-3” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek ve yine hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 180 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.