muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33395, Karar No: 2014/25850, Tarih: 17.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33395 E.  ,  2014/25850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/212773

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2012

NUMARASI : 2011/443 (E) ve 2012/332 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 6.90 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar F.. A.. ve İ.. A.. müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine '' yargılama gideri olarak hesaplanan 6.90 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-a maddesine göre, suça konu eşyanın kime ait olduğunun suçun oluşumu için önemli olmadığı gibi suça sürüklenen çocukların okula girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlerken çalmış oldukları eşyanın kime ait olduğunu bilmelerinin hayatın olağan akışına uymadığı ve eylemlerinin tek hırsızlık suçunu oluşturduğu ve de ceza tayin edilirken TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler baz alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek eylemin bölünerek okula ait eşyalara ilişkin hırsızlık ve okuldaki idarecilerin odalarında bulundurulan, öğrencilere ait eşyalar hakkında hırsızlıktan ayrı ayrı ceza tayini yoluna gidilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar F.. A.. ve İ.. A.. müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8420, Karar No: 2022/18042, Tarih: 12.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8420 E.  ,  2022/18042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Ordu İli, Ünye İlçesi, Killik Mahallesi 104 ada 32 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan aynı Kanun'un 18/3. maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7959, Karar No: 2013/6393, Tarih: 12.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7959 E.  ,  2013/6393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı Genel Müdürlüğe bağlı 16. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü'ne (Batman) bağlı Diyarbakır İşletme Müdürlüğü bünyesindeki TM-2 Trafo Merkezinde, "Trafo Uzman Teknisyeni Unvanı İle Tablocu" olarak çalıştığını, Kurum bünyesinde 25 yılı aşkın süredir Trafo Merkezlerinde bilfiil tabloculuk yapmakta iken Teftiş Kurulu Başkanlığınca hazırlanan 28.11.2011 tarih ve 2011/05 sayılı rapor gerekçe gösterilerek mevcut görevinden alındığını ve unvanının "Teknik Büro Teknisyeni" olarak değiştirildiğini, görev değişikliğinin Toplu İş Sözleşmesi ile kendisine verilen vardiya tazminatı, iş güçlüğü gibi ödemelerinden de mahrum kalmasına neden olduğunu belirterek ,Genel Müdürlük tarafından Ocak 2012 ayı içerisinde yapılan görev ve unvan değişikliğinin iş şartlarının esaslı tarzda değiştirilmesi niteliğinde olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı TİAŞ Genel Müdürlüğünün 16. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğüne bağlı Diyarbakır İşletme Müdürlüğü bünyesindeki TM-2 Trafo merkezinde trafo uzman teknisyeni unvanı ile tablocu olarak görev yaptığı, kurum Teftiş Kurulu Başkanlığının 28/11/2011 tarih ve 2011/5 sayılı teftiş raporunda trafo merkezlerinde çalışan personel sayısının fazla olduğunun tespit edildiği ve bu rapora istinaden davacının kadrosunun teknik büro teknisyeni olarak.değiştirildiği ve teknik büroda çalıştırıldığı, yapılan değişikliğin işverenin ekonomik çıkarları açısından ve iş barışı yönünden gerekli olduğu iddiası ile davacının rızasının alınmadığı davacının çalıştığı trafo merkezlerinden 154 KV Trafo Merkezlerinde 4 teknisyen, 380 KV Trafo Merkezlerinde 8, duruma göre 9 teknisyen çalıştığı dolayısıyla davalı ile aynı pozisyonda olan başka çalışanlarında olduğu ancak davalı tarafından davacının hangi gerekçelerle norm fazlası olarak tespit edildiğinin açıklanmadığı sadece Genel Müdürlüğün olurları ile tespit edildiğinin belirtildiği tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının unvan ve görev değişikliğinin iş şartlarının esaslı tarzda değiştirilmesi niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, Ocak 2012 ayı içerisinde yapılan görev ve unvan değişikliğinin iş şartlarının esas tarzda değiştirilmesi niteliğinde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yeni görev ve unvanının eskisi ile iş değer olup olmadığı ve her iki görev eşit pozisyonda ise görev değişikliğinin zorunlu olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yeni görev ve unvanının eskisi ile iş değer olup olmadığı ve her iki görev eşit pozisyonda ise görev değişikliğinin zorunlu olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

İşyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin “İş ve İşyeri Değişikliği” başlıklı 71. maddesinde “a) Her işçinin iş sözleşmesindeki görev unvanında, iş sözleşmesindeki görev unvan değişmiş ise, halen ifa ettiği görev unvanında ve görevinin gerektirdiği işte çalıştırılması asıldır. Ancak, gerektiği taktirde, işçilerin yevmiyesin de ve iş değer derecesinde bir indirim yapılmamak kaydıyla işyeri içinde unvanı veya niteliği benzer yahut birbirine yakın başka işlerde veya yerlerde muvafakat aranmaksızın geçici olarak İşveren tarafından görevlendirilmeleri mümkündür. Geçici iş değişiklikleri (zorunlu haller hariç) işçinin rızası dışında yılda üç aydan fazla olamaz. Daimi iş değişikliklerinde prensip olarak işçinin rızasının alınması şarttır. Ancak işin gerekli ve zorunlu kılması halinde rıza aranmaz. Bu taktirde daimi iş değişiklikleri aynı iş değer derecesinde yapılabilir ve ihtiyaç duyulan görev için uygun nitelikliler arasından istekli olanlara öncelik tanınır. Mevsime bağlı olarak çalışılan işlerde mevsimin sona ermesiyle işçinin görevi yeni mevsime kadar değiştirilebilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu düzenleme karşısında daimi işdeğişikliğinin işin gerekli ve zorunlu kılması halinde işçinin rızası dışında aynı iş değer derecesinde yapılabileceği, aynı iş değer derecesinde bir değişiklik yapılmamış ise işin gerekli ve zorunlu kılması halinde dahi işçinin yazılı rızasının bulunması gerektiği kabul edilmelidir. .../..

Davacının Trafo Uzman Teknisyeni Unvanı İle Tablocu olarak çalışırken, görevinden alınarak Teknik Büro Teknisyeni unvanı çalıştırılmaya devam ettiğinin açıklanması karşısında yapılacak iş; İnsan kaynaklarında ve elektrik işletmeciliğinde uzman olan bir bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak ve her iki işe ait görev tanımlarıda getirtilerek her iki görevin iş değer olup olmadığını belirlemek her iki görev eşit pozisyonda ise işçinin rızası dışında görev değişikliğini gerektiren zorunlu hallerin neler olduğu, işin gerekli ve zorunlu kılması hallerinin somut olayda bulunup bulunmadığı yönünde araştırma ve inceleme yapılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği halde bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin bilirkişi incelemesi yapılmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26764, Karar No: 2015/4467, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26764 E.  ,  2015/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5692, Karar No: 2024/4186, Tarih: 26.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5692 E.  ,  2024/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.03.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/1466 E., 2021/2161 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Dosya içerisinde bulunan 02.02.2021 tarihli vekillikten çekilme dilekçesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ek kararın 09.04.2022 tarihinde vekile tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın ek kararı öğrenme üzerine 06.12.2022 tarihli dileçesi ile süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.03.2022 tarihli ve 2021/1466 Esas, 2021/2161 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 3 yıl 4 ay hapis ve 2.500,000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/1466 Esas, 2021/2161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1466 Esas, 2021/2161 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, sübutun oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1466 Esas, 2021/2161 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, sübutun oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1466 Esas, 2021/2161 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/253, Karar No: 2023/6555, Tarih: 26.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/253 E.  ,  2023/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/815 E., 2022/933 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dairemizin 2022/10167 Esas sayılı dosyası ile bağlantılı olduğundan birlikte yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 Tarihli ve 2022/118 Esas, 2022/77 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

a. Maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Maktul...a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli, 2022/815 Esas, 2022/933 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, sübuta, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, suça iştirakinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, sübuta, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, suça iştirakinin bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde maktul ...'un bağlantılı dosya sanıklarından ...'in eşi, suça sürüklenen çocuk...'un ablası olduğu, maktul ... ile ...'un sevgili oldukları, maktul ...'in bir kısım sanıklar ile aynı bekar evinde kaldığı, sanık...ile suça sürüklenen çocuk ...'ın maktullerin ilişkisinden şüphelendikleri, öldürme olayından 15 gün önce...ve ...'ın cep telefonuna maktule...un whatsapp konuşmalarını takip eden bir program kurdukları, bu mesajlardan maktul ... ve maktule ... arasında gönül ilişkisi olduğunu anladıkları, bu görüşmelerden maktul ...'in, maktule...un eşi ... işte olduğu sırada evine geleceğini öğrenmeleri üzerine bağlantılı dosya sanıkları..., suça sürüklenen çocuk ...ve sanık ... ...ın maktulenin evinin önünde maktul ...'in eve gelmesini bekledikleri, maktul ...'in eve geldiğini ve maktule...un da maktul ...'i içeri aldığını gördüklerinde kapıyı çalarak içeri girdikleri, maktul ...'i yatak odasında saklanmış vaziyette