muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3718, Karar No: 2018/472, Tarih: 26.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3718 E.  ,  2018/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53,

58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf

başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.06.2017 tarih ve 2017/328 E. 2017/220 K. sayılı kararıyla sanık ve müdafiinin yokluğunda silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan verilen 10 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın müdafiin “Balıkesir Caddesi ... C1 Blok D.221 K.26 ... Yenimahalle” adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın “muhatap adresinin kapalı olması sebebiyle en yakın komşu/kapıcı/yönetici ... Ca (c-9)'dan” sorularak muhatabın gittiğini beyan etmesi ve imzadan imtina etmesi sebebiyle Yeni Mahalle muhtarına teslim edilip 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırılması ve en yakın komşu/kapıcı/yöneticiye haber verilmesi suretiyle yapıldığı, müdafiin 19.09.2017 tarihli dilekçesi ile kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gerekçesiyle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; müdafiin adresinde araştırma yapılarak tebligat parçasının üzerinde yazılı olan “... Ca (c-9)” isimli komşu/kapıcı/yönetici bulunup bulunmadığının tespiti ile tebligatın usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra iadesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16479, Karar No: 2017/12314, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16479 E.  ,  2017/12314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ....Mahallesi 130 ada 23 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25586, Karar No: 2013/8720, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25586 E.  ,  2013/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın...Temizlik Gıda Tarım Hayvancılık İnşaat Nakliyat Turizm Limited Şirketi'nin sahibi bulunduğu, sanığın, 2007 yılında.... İmam Hatip Lisesi Müdürlüğü ve.... Lisesi Müdürlüğü tarafından açılan temizlik ihalesine girmek istediği, ihaleye girecek şirketlerden vergi borcu olmadığına dair resmi belge istendiği, sanığın 2007 takvim yılı itibari ile vergi borcu olması nedeniyle.... İlçe Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden o yıl için vergi borcu olmadığına dair yazı alamadığı, bu nedenle.... İlçe Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından tanzim edilip kendisine verilen 23/11/2006 gün ve 3948 sayılı vergi borcu olmadığına dair belgeyi tarayıcı yardımla bilgisayar ortamına aktarılıp burada "2006" ibaresinin "2007" olarak değiştirdikten sonra.... İlçe Vergi Dairesi Müdürlüğü adına 23/11/2007 gün ve 3948 sayılı vergi borcu olmadığına

dair sahte resmi belge tanzim ettiği, bu sahte resmi belgeyi.... İmam Hatip Lisesi ve.... Lisesi'ne ibraz edip adı geçen okullar tarafından açılan ihalelere girerek ihaleleri kazandığı, sanığın sahibi olduğu şirkete.... Lisesinin temizlik ihalesi bedeli olarak 4.717.78 TL,.... İmam Hatip Lisesi temizlik ihalesi bedeli olarak 1.612.92 TL olmak üzere toplam 6.330.70 TL ödeme yapıldığı, sanığın böylece kamu kurumu niteliğindeki kamu kurumunun aracı kılınması suretiyle ve kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, söz konusu temizlik işlerinin sanığın şirketi tarafından yapılmış olması, bu nedenle kurum zararının bulunmaması karşısında suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15722, Karar No: 2017/16495, Tarih: 27.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15722 E.  ,  2017/16495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda, kayıp kaçak bedeli adı altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, kayıp kaçak bedelinin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2748, Karar No: 2011/5911, Tarih: 24.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2748 E.  ,  2011/5911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet, sanık ... müdafinin temyiz isteğinin reddine.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafileri tarafından temyiz isteğinin reddine ilişkin karar ise sanık ... müdafii tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi gözetilerek ve sanık ... müdafii Av. ...'a çıkarılan tebligatın usulsüz olduğu değerlendirilerek temyiz talebinin reddine ilişkin 01.08.2007 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre katılanın zararlarının karşılanmadığı, temyiz aşamasında sanık ... müdafii tarafından gönderilen 28.07.2010 havale tarihli dilekçede dahi ödemeye ilişkin herhangi bir irade gösterilmediği bu itibarla sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları bu aşamada gerçekleşmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin eksik inceleme yapıldığına, kusur oranlarının ve bilirkişi raporlarının doğru olmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı yasanın 5/2 maddesi uyarınca 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanıkların 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para, sanıklara verilen adli para cezasının sanıkların kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince; sanık ...'nin cezası 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 2272 TL a dli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ...'ın cezası 5/8 oranında indirilerek 168 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 3408 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10920, Karar No: 2015/2426, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10920 E.  ,  2015/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1766, Karar No: 2013/1476, Tarih: 26.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2008/1766 E.  ,  2013/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2007/229145

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/05/2007, 2007/43 (E) ve 2007/313 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Z.. B..'ın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- O1ay günü sanığın işlettiği kafede, mağdur ile sanık arasında kira nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın, bıçakla mağduru sol ön göğüs ve batın kısmına iki kez, sol kol altı ve omzuna, sol kolun arkasında ve sırtından olmak üzere, 1'er cm. uzunluğunda toplam altı yerinden, pnömotoraksa neden olacak ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda, kavga ortamında bıçakla mağduru yaralayan sanığın, 6 kez yaralama imkanı varken; yaralardan sadece birinin göğse nafiz olması ve hayati tehlike oluşturması karşısında, sanığın öldürme kastı ile mağdurun hayati bölgelerine bıçakla vurduğunu gösteren kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, yaralama suçundan yaraların niteliği de dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine adam öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

2- Kabule göre; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5687, Karar No: 2013/10137, Tarih: 09.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/5687 E.  ,  2013/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, Sağlık Bakanlığının Kararnameleri ile sürekli ilaç fiyatlarında düşüşler yaşandığını, kur farkından doğan zararlar oluştuğunu, organizasyonun küçültülmesi için ticari karar alındığını ve bu yönde çalışanların performanslarına ve yetkinliklerine göre toplu fesihler yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece sektörel olumsuzluklar nedeniyle oluşan yapısal değişiklilere gittiği davalı şirketin daha küçük bir organizasyon ile ticari faaliyetlerini sürdürme kararı aldığı bu küçülme kararının organizasyon yapısına yansıdığı tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 12.2.2011 tarihinden beri iş yerinde tıbbi mümessil olarak çalıştığı , 9.12.2011 tarihli fesih bildiriminde; Sağlık Bakanlığı Kararnamesinin sağlık sektörünün genel durumunu olumsuz etkilediği bu nedenle yeniden yapılanmaya gidildiği, personelin azaltıldığını bu konuda objektif kriterler uygulandığını önce isteğe bağlı olanların çıkarıldığı buna rağmen iş gücü fazlalığı olduğundan işletmesel karar uyarınca 16.12.20011 itibariyle iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Müdürler Kurulunun 24.10.2011 tarih ve 201l/l numaralı kararı ile Sağlık Bakanlığı tarafından ilaçların fiyatlandırılmasında uygulanmakta olan Avro değerinin belirlenmesinde yaşanan kur farkı probleminin aşılamaması sebebi ile satış organizasyonunun küçültülmesine ve toplu fesih sürecine girilmesine karar verildiği, bunu müteakip Müdürler Kurulunun 4.11.2011 tarih ve 2011/2 numaralı kararı gereğince, T.C. Sağlık Bakanlığı tarafından 10.11.2011 tarihinde 2011/2368 sayılı kararlar yayınlanan Beşeri İlaçların Fiyatlandırılmasına Dair Kararda Değişiklik Yapılması Hakkında Kararın ilaç fiyatlarının indirilmesine ve şirket gelirlerinin önemli oranda düşmesine neden olması sebebiyle 24.10.2011 tarihinde alınan toplu fesih belirlenen işten çıkartılacak personel sayısının arttırılmasına karar verildiği açıklanmıştır.