muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5324, Karar No: 2022/5408, Tarih: 21.06.2022

2)İlk derece mahkemesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kabulünde sanık ile maktül arasında ilk haksız hareketin sanık tarafından maktule hakaret etmek ve saldırarak vurmak suretiyle gerçekleştirildiğini, ilk haksız hareketin failden kaynaklandığından bahisle, haksızlık dengesini sanık lehine bozan bir haksız tahrik eyleminin bulunmadığını belirtmiştir.

Görgü tanıklarında ...'nın tüm aşamalarda ki beyanlarında " sanığın maktulün ağabeyine telefon ettiğini, telefona cevap alamaması üzerine, maktüle hitaben "senin abin telefonları açmıyor, niye açmıyor, karaktersiz" sözlerini söylediğine dair anlatımı karşısında, bu söylemin maktulün kendisini değil ağabeyini hedef alıp almadığı, maktule ve arkadaşlarına bütün akşam hizmet etmenin rahatlığı ve arkadaşlık samimiyeti içersinde olduğu değerlendirilen vaziyette, maktulün ağabeyine aynı zamanda yakınma ve sitem içerikli olarak söylenip söylenmediği, hakaret kastını ne suretle içerdiği, bu sözleri yüksek alkollü olmasından kaynaklı nedenlerle kendisine ve ağabeyine hakaret olarak algılayan maktulün hareketlendiğinde, yine görgü tanıklarının anlatımına göre sen benim ağabeyime şerefsiz diyemezsin diyerek ayağa kalkmak üzere hareketlenmesinin sanığın sözlü eylemine karşı fiili saldırı ve taarruz mahiyetini taşıyıp taşımadığı, sanığın aksi yönde delil bulunmayan savunmasına göre sanığın ikametinde vuku bulan karşılıklı hakaret ve darp eylemlerinden sonra birlikte getirdiği arkadaşları konuttan ayrılırken ve saat itibarı ile 23.30 sıraları olmuş ve 2.5-3 saatlik misafirlik sonlanmışken, özellikle hakarete uğradığın düşünmesi halinde maktulün sanığın konutunu derhal terk etmesi hayatın olağan akışına uygun iken, maktulün konutta kalmasını gerektiren neden de kalmamış iken konutta sanığı darp kastı ile kalmaya devam etmesi halinde o aşamaya kadar konutunda bulunmasına sanık tarafından verilen örtülü rızasının devam edip etmeyeceği hususlarının değerlendirilmediği kanaati hasıl olmuştur. Görgü tanıklarının anlatımlarında özellikle maktulün ayağa kalkmak üzere hareketlendiğinde yüksek alkollü ve kilolu olduğundan bahisle sendelediğini beyan etmelerine rağmen bu aşamada fiili taarruzda bulunduğu anlamına gelecek ifadelerden kaçındıkları, gri alanlar ve boşluklar bıraktıkları düşünülmüştür. Görgü tanıkları ... Tarık Özçelebi'nin kendi arkadaşları olan maktulün aşırı derecede alkollü olduğunu ve kavga ortamının her an tekrar başlayabileceğini öngördükleri ve bildikleri halde maktulü sanığın konutunda sanık ile yalnız bırakarak etik olmayan şekilde konuttan ayrıldıkları dikkate alındığında, maktulün olay anında kendisine muktedir olup olmadığı tam açıklık kazanmadığından, açıklık kazanması halinde de yardım yükümlülüğü altında cezai sorumlulukları söz konusu olabilecek olan tanıkların sonrasında muhtemel vicdani sorumluluk altında katılan lehine olmak üzere beyanda bulunabilecekleri, bir kısım beyanlarına şüpheyle yaklaşılması gerektiği, olayın oluşuna uygun düşmeyen anlatımlarına itibar edilmemesi gerektiği izahtan varestedir.

Yukarıda açıklanan hususlar nazara alınarak delil değerlendirmesi yapıldıktan sonra, ilk haksız hareketin kimden geldiği hususunun tespitine çalışılması, ilk haksız hareketin hakaret etmek suretiyle sanıktan geldiğinin kabul edilmesi halinde dahi, hangisinin başlattığı belli olmayacak şekilde kavga ettikleri, tarafların kavgayı sonlandırıp evden çıkmalarından sonra maktulün yumrukla ve vücut darbeleri ile sanığa birden fazla kez vurması ve Kastamonu Devlet Hastanesi'nin anılan raporundaki darp cebir bulgularını oluşturması nedeniyle haksız tahrikte etki tepki dengesinin sanık lehine bozulduğu, sanık lehine TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiği kanaatiyle; sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmaması suretiyle fazladan cezaya hükmedilmesi" gerekçesiyle itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce verilen düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin karar usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2022 gününde gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14655, Karar No: 2013/6709, Tarih: 19.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14655 E.  ,  2013/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç: Taksirle yaralama

Hüküm: TCK’nın 89/1-4, 62, 52/2, 54/4, 53/6. maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonetle meskun mahal dışında, akşam saatlerinde, karanlık havada, çift yönlü yolda seyrederken bir lastiğinin patlaması sebebiyle sağ şeridin tam ortasında durarak, aracın lambalarını yakmayıp reflektör de koymadan, 15 metre ön ve arkasına üçer adet taş dizmekle yetinmesi sebebiyle geriden gelmekte olan kamyonun sanığın aracına arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun ve tam kusurlu eylemi ile olaya neden olan sanık hakkında asgari sınırdan ayılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, ayrıca birden çok kişinin yaralanması eylemi sebebiyle TCK’nın 89/4. maddesi gereğince hapis cezası tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, olayda uygulanma yeri bulunmayan aynı Kanunun 89/1. maddesi uyarınca adli para cezası tayin edilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusurunun bulunmadığına, sürücü belgesinin geri alınmasının doğru olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14736, Karar No: 2016/16292, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/14736 E.  ,  2016/16292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek;fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 13.414,28 TL'nin tahsilat tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş;10.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 19.305,77 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı,kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13708, Karar No: 2014/31501, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13708 E.  ,  2014/31501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hakaret ve görevli memura direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın elindeki bıçakla polis merkezi bahçesinde... isimli şahsa saldırdığı, müşteki polis memurlarınca duruma müdahale edildiği, sanığın elindeki bıçağı müştekilere doğrulttuğu, kendisine müdahale edilmesine engel olduğu, bıçağı almak isteyen müştekileri bıçakla yaraladığı, sonunda müştekilerin sanığı yere yatırarak elindeki bıçağı aldıklarına dair iddia ve kabul karşısında, sanığın görevli memura direnme suçunu bıçakla işlediğine dair mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın eylemi sonucu müşteki ...'in kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi hükmü uyarınca 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki ve sonraki haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip lehe yasa karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9381, Karar No: 2010/792, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9381 E.  ,  2010/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.10.2007 tarih ve 2006/939 - 2007/1353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin davalı tarafa verdiği taşıma hizmeti bedelinin ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın yerinde olmadığını ileri sürerek, itirazın iptaline ve asıl alacağın % 40'ından az olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış ve savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, icra takip dosyasına mübrez belgelere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya taşıma hizmeti verdiği, davalının davacıya borcuna karşılık ödeme yapmadığı gerekçesiyle davalının icra takibine yönelik itirazının 2.392,13 YTL'lık kısım için iptaline, bu kısım için takibin devamına takip tarihinden itibaren Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizinin yugulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, navlun alacağından kaynaklandığı iddia olunan tazminatın tahsiline ilişkindir. Navlun bedeli sözleşmeden kaynaklandığına ve buna nazaran da alacak likit olduğuna göre mahkemece davacı yararına icra-inkar tazminatına hükmolunmak gerekirken bu hususta olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3885, Karar No: 2021/633, Tarih: 11.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3885 E.  ,  2021/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/12/2012 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile evlilik birliği devam ederken üçüncü kişi ile birlikte olma iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/09/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6547, Karar No: 2022/2556, Tarih: 24.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/6547 E.  ,  2022/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Dava, Kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, aksi yönde Kurum işleminin iptali ile davacının 2016 yılına ait Ek 5. madde kapsamındaki sigortalılığının ilk başvuru tarihinden tekrar sigortalı işçi olarak çalışmaya başladığı tarihe kadar geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile “davacının 20.07.2016 tarihine kadar olan 02.06.2016 - 20.07.2016 tarihleri arasındaki EK:5 sigortalılığına ilişkin kurum işleminin iptaline, davacının 21.07.2016-19.12.2016 tarihleri arasında EK-5 sigortalısı olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince, “davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili tarafından sunulan dilekçe ile özet olarak eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiği belirtilmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak usul ve yasaya aykırı olan İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

6111 sayılı Yasa'nın 51. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'ya eklenen “Tarım veya Orman İşlerinde Hizmet Akdiyle Süreksiz Olarak Çalışanların Sigortalılığı” başlıklı EK 5. madde ile “ 4 üncü madde ile isteğe bağlı sigortalılık hükümleri ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesi kapsamında sigortalı olmayan, kendi sigortalılıklarından dolayı bu Kanunlara göre gelir veya aylık almayan ve 18 yaşını doldurmuş olanlardan; tarım veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz olarak çalışanlar, örneği Kurumca hazırlanan ve Kurumca belirlenen ilgili muhtarlık, birlik, kuruluş, il veya ilçe tarım müdürlükleri tarafından usulüne uygun olarak düzenlenip onaylanmış belgeleri ile talepte bulundukları tarihten itibaren sigortalı sayılırlar.

Bu madde kapsamındaki sigortalılık; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt  bendi  dâhil olmak  üzere 4  üncü  maddeye  istinaden sigortalı  olarak çalışmaya başlayanların çalışmaya başladıkları tarihten, sigortalılıklarını sona erdirme talebinde bulunanların talep tarihinden, prim borcu bulunanlardan talepte bulunanların primi ödenmiş son günden, gelir ya da aylık talebinde bulunanların aylığa hak kazanmış olmak şartıyla talep tarihinden ve ölen sigortalının ölüm tarihinden itibaren sona erer.

Bu madde kapsamındaki sigortalıların 4 üncü madde kapsamında çalışmaları halinde, bu madde kapsamındaki sigortalılıkları sona erer. 4 üncü madde kapsamındaki çalışmanın sona ermesi halinde, bu madde kapsamındaki çalışmasının devam etmesi kaydıyla çalışmanın sona erdiği tarihi takip eden günden itibaren bu madde kapsamındaki sigortalılıkları kendiliğinden başlar.

Tarım veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz olarak çalışanlar, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılırlar. Bunlar hakkında bu Kanunun kısa vadeli sigorta kolları bakımından yalnızca iş kazası ve meslek hastalığı sigortası, uzun vadeli sigorta kolları yönünden malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası ile genel sağlık sigortası hükümleri uygulanır…” hükmünü içermekte olup; anılan madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, 5510 sayılı Yasanın 4’üncü madde ile isteğe bağlı sigortalılık hükümleri ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesi kapsamında sigortalı olmayan, kendi sigortalılığından dolayı gelir veya aylık almayan ve 18 yaşını dolduranlardan; tarım veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz olarak çalışanlar, örneği Kurumca hazırlanan ve Kurumca belirlenen ilgili birimler tarafından usulüne uygun olarak düzenlenip onaylanmış belgelerle talepte bulunmaları halinde, talepte bulundukları tarihten itibaren sigortalı sayılacağı öngörülmüştür.