muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3869, Karar No: 2020/59, Tarih: 14.01.2020

Sanık ...’ın mağdur ...’ye yönelik, haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 gününde üyeler ... ve ...' ın meşru savunma bulunduğuna ve itirazın reddi gerektiğine yönelen karşı oyları ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından verilen kararda ''Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ve mağdur ...'nin olay günü gece 23:00 sıralarında buluştukları, alkol alarak bir süre ...'nin iş yeri önünde durdukları, bu sırada aracın şoför mahalinde olan ...'nin telefonla internete girip mağdura gay videoları gösterdiği, ...'ın bu durumdan rahatsız olması nedeniyle kapatmasını söylediği, sonrasında polisin aracı görüp ceza yazabilir düşüncesiyle tenha bir yere gittikleri, ...'nin ...'dan şoför mahaline geçmesini istemesi üzerine ...'ın şoför koltuğuna geçtiği, ...'nin torpidoda bulunan jel kıvamında bir sıvı içtiği, sıcak olduğunu söyleyerek üzerinde sadece iç çamaşırı kalacak şekilde soyunduğu ve ...'ın iki kolundan tutarak kucağına oturttuğu ve sağ göğsünden emmeye başladığı, ...'ın arka koltukta bulunan montunun cebinden maket bıçağını eline geçirip ...'nin boynuna savurduğu, aldığı bıçak darbesi sonucu ...'nin araçtan indiği, ...'ın da araçtan indiği, ...'nin tekrardan ...'ın üzerine gidip boynunu tutmaya çalıştığı, ...'ın ise bu kez cebinde bulunan bıçağı çıkartarak mağdura savurduğu, bıçağın ...'nin göğsüne isabet ettiği, mağdurun ...'ın üzerine tekrar gelmesi üzerine bıçağı karın boşluğuna savurduğu, ...'ın ...'ye ait araca binerek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda,

Sanık ...’ın mağdur ...’ye yönelik, haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,'' denilmek suretiyle sanığın yasal savunma sınırları içerisinde hareket etmediği kabul edilmiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından verilen kararda, sanığa karşı cinsel saldırının var olduğu kabul edilmiş ancak sanığın bıçakla mağdura vurmuş olması yasal savunma sınırları içerisinde değerlendirilmemiştir. Dairemizin kararına katılan tüm üyeler sanığa karşı cinsel saldırı olduğu konusunda hemfikirdir. Mağdur ilk olarak araçta cinsel saldırıya uğramış bu saldırı sırasında öncelikle montunun cebinden ele

Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından verilen kararda, sanığa karşı cinsel saldırının var olduğu kabul edilmiş ancak sanığın bıçakla mağdura vurmuş olması yasal savunma sınırları içerisinde değerlendirilmemiştir. Dairemizin kararına katılan tüm üyeler sanığa karşı cinsel saldırı olduğu konusunda hemfikirdir. Mağdur ilk olarak araçta cinsel saldırıya uğramış bu saldırı sırasında öncelikle montunun cebinden ele

geçirdiği bıçakla mağdurun boynuna bir kez vurmuş daha sonra sanık ile mağdurun araç içerisinden dışarıya çıkmaları ve mağdurun cinsel saldırısına devam etmesi üzerine cebinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdura iki bıçak darbesi daha vurmuştur. Olay yerinin ıssız bir yer olduğu, olayın gece saat 01.00 sıralarında gerçekleştiği, olay yerinde sanıkla mağdurdan başka kimselerin bulunmadığı sabittir. İstediği takdirde sanığın eylemine devam edip mağduru öldürme imkanı bulunmaktadır. Ancak sanık saldırıyı def etmeye yetecek kadar eylemde bulunmuş, daha sonra eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden ayrılmıştır. Sanığın bıçakla kendini korumaması halinde cinsel saldırının hangi boyutlara varacağı kestirilememektedir. Ancak sanığa yönelik başlamış ve halen devam eden bir cinsel saldırı söz konusudur. Mağdur sanıktan 13 yaş daha büyük olup saldırının daha da artarak devam etmesi söz konusudur. Sanığın cinsel saldırıdan başka bir saldırıya maruz kalması da mümkündür. Bu nedenlerle sanığın eyleminin kendisine yapılan saldırı ile orantılı olduğunu ve yasal savunma sınırları içerisinde kaldığını düşündüğümüzden, Dairemizin sayın çoğuluğunun sanığın eyleminin tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna dair düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/1175, Karar No: 2015/2478, Tarih: 21.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1175 E.  ,  2015/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1-2015/33766

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/04/2012, 2011/217 (E) ve 2012/84 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

1-a-Gerekçeli karar başlığında, sanığın baba adının yanlış yazılması mahalinde düzeltilebilir nitelikte görülmüş, b-Oluşa ve dosyam kapsamına göre; maktülün, çalıştıkları besi çiftliğinde hayvanlara su verilen hortumu çıkartarak ayağını yıkadığı, neden böyle yaptığını soran sanığa küfür ettiği, bu konuyu konuşmak üzere birlikte çiftliğin arka tarafına gittikleri, burada tartışmanın kavgaya dönüştüğü, birbirlerine yumruklarla vurdukları ve sanığın, bıçakla vurarak maktülü öldürdüğü anlaşılan olayda; 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29.maddesinin uygulaması sırasında maktülden kaynaklanan ve haksız tahrik teşkil eden söz ve eylemlerin niteliği dikkate alınarak cezanın üst sınırdan belirlenmesi yerine 15 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, haksız tahrikin varlığı kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıilerinin suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesi, 5271 sayılı CMK'nun 324/5, 150. 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince yeterince Türkçe bilmediği için beyanı tercüman aracılığı ile tespit edilen sanık için atanan tercüman ve baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinden bilirkişi ücreti olarak gösterilen tercüman gideri ile zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 1539,35 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafıinin tahliye isteminin REDDİNE, 21/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9089, Karar No: 2011/2565, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9089 E.  ,  2011/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 6.803 TL. tazminatın ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan araçların hasarlarının birbiri ile uyuşmadığını, diğer aracın daha önce kazaya karıştığını ve aynı şekilde hasarlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının olayı doğru ihbar etmediği davalı ... şirketinin zarardan sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko sigortası genel şartlarının A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötüniyet ve müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK. 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Dava konusu trafik kazasının sigorta poliçesinin yürürlükte olduğu sırada meydana geldiği sabittir. Davalı ... şirketi olayın iddia edilen yer ve zamanda meydana gelmediğini, araç üzerindeki hasarın daha önce meydana gelen kaza ile oluştuğunu, kazaya neden olan diğer aracın daha önce birçok şüpheli kazaya karıştığını savunmuştur.

Bu ilkeler doğrultusunda, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğinin ispatı sigortacıda olup, sigortacı rizikonun daha önceden meydana geldiğini, aracın sigorta teminat dışında kaldığını soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlaması gerekir. (HGK 10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilamları)

O halde mahkemece, kazadan sonra trafik görevlilerince düzenlenen kaza tespit tutanağı bulunduğuna göre tutanak mümziileri dinlenmeli, kazaya karışan araçlara ait hasar dosyaları,ekspertiz raporları, fotoğraflar getirilmeli, konusunda uzman İTÜ veya karayolları fen heyetinden seçilecek

bilirkişi heyetinden araçlarda meydana gelen hasarların birbiri ile ve kazanın meydana geliş şekli ile uyumlu olup olmadığı hususunda ayrıntılı gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11054, Karar No: 2015/27787, Tarih: 29.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11054 E.  ,  2015/27787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı ... ile birlikte katılanın müdürlüğünü yaptığı ilköğretim okulunun ek binasında bulunan laboratuar bölümünün demir korkuluğunu kesip, camını kırmak suretiyle gündüz vakti içeriye girdikten sonra, okulda bulunan ... marka bilgisayar kasasını çalarak, meydan semtinde ...'ın sahibi olduğu ... elektronik isimli işyerine 75,00 TL karşılığında sattığının iddia edildiği olayda;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk tarafından okuldan çalınan 4 adet bilgisayar kasasının çevrede yapılan araştırma sonucunda kolluk görevlilerince bulunması, 2 adet bilgisayar kasasının ise suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi neticesinde ele geçirilmesine karşın satın alan kişilerin zararlarının devam etmesi nedenleriyle uygulanma koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve ayrıca cezadan indirim yapılmasını gerektiren etkin pişmanlık hükümlerinin yaş küçüklüğü hükümlerinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine muhalefet edilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay bozma ilamına konu ilk hükümde verilen 3.000,00 TL adli para cezasının 24 eşit taksitte alınmasına karar verilmesine ve anılan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmamasına rağmen, bu durumun kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrasında hükmedilen aynı miktardaki cezanın bu kez 15 eşit taksitle tahsiline karar verilmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı 326. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında taksitlendirmenin uygulandığı kısmındaki “15” teriminin çıkarılarak yerine “24” rakamının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/146, Karar No: 2017/4206, Tarih: 24.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/146 E.  ,  2017/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Fiilen sanığın işlettiği Kartepe Madeni Yağlar isimli işyerinde ele geçirilen yağlardan alınan numune hakkında TÜBİTAK tarafından düzenlenen 07.01.2013 tarih ve 159 sayılı raporda numunenin yaklaşık hacimce %100 oranında yağ içerdiğinin tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında; bahse konu rapor TÜBİTAK'a tekrar gönderilip söz konusu maddenin motorlu taşıtlarda yağ olarak kullanılıp kullanılamayacağı hususunda ek rapor alınarak neticesine göre işyerinden ele geçirilen yağların müsadere ya da iadesi ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11530, Karar No: 2013/19364, Tarih: 27.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11530 E.  ,  2013/19364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzin (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile, Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

- İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

- İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV’nin, en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip, aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV’nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler de göstermektedir ki; icra dairesinde veya satış memurluklarında ihale gerçekleştirildikten sonra, ihaleye ilişkin KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, bu verginin mükellefi sıfatı ile icra dairesi veya satış memurluğu tarafından yürütülmektedir. Bu durumda icra dairesinin veya satış memurluğunun anılan verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleri olmaktadır.

O halde mahkemece yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.  SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6070, Karar No: 2011/12586, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6070 E.  ,  2011/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.