muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5964, Karar No: 2018/12266, Tarih: 18.12.2018

İkinci olarak; Tanık Selma talimat mahkemesince alınan ifadesinde, davacı eczacıyı tanımadığını, bu eczaneden hiç bir zaman ilaç alışverişinde bulunmadığını belirtmişken ve bir diğer tanık Kevser ise Asfuroğlu eczanesini bilmediğini, davalı ... hanımın kalfası ile birlikte işyerine geldiği, kendisine ...'dan bir ceza geldiğini yardım dilendiğini, bu ilaçları aldığı beyanında bulunmasını istediğini, yazılı belge imzalatmaya çalıştığını, bu şekilde tanıklık yapılmasını talep ettiğini beyan etmesi karşısında ilk derece yargılama makamınca gerekçesinde bu şahsın ilaçlarını ... vasıtasıyla aldığını beyan ettiği gerekçesi ile bu şahıs bakımından davanın kabulü cihetine gidilmesi de hatalı olmuştur.

Üçüncü olarak; yargılama devam ederken de ilk derece yargılama makamına bildirilen, ve mahkemece hakkında mahkemesine müzekkere yapılarak sorgulanmasına başlanan ve fakat neticeye vardırılmamış olan reçete sahipleri ... ve ...'a ait reçete tutarı ve cezai şart bedeli toplamı 73.697,94 TL tutarındaki 11 adet reçete için davalı kurumca sehven mükerrer işlem yapılmış olduğu iddiası bakımından; dosyanın incelenmesinde, bu şahsılara ait 11 adet reçeteler için davalı kurumca sehven işlem yapılmış olduğu bu işlemin iptali için ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/50 esas sayılı dosyasında görülen uyuşmazlığın giderimi talepli dava açıldığı görülmüştür. O halde, mahkemece, bu dava dosyası dosya arasına alınarak, o dosya kapsamında varılan netice ve bulgular da nazar alınarak sonucuna göre karar verilmesinin düşünülmemesi hatalı olmuştur. Sonuç olarak yukarıda üç ayrı paragraf ile izah edilen hususlar gözetilmeden, yanlış değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalının ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6955, Karar No: 2024/3277, Tarih: 25.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6955 E.  ,  2024/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/892 Esas, 2022/1182 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2019/738 E., 2020/172 K.

Taraflar arasındaki ticaret sicil müdürlüğü kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu' nun (6102 sayılı Kanun) 478 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sermayesinin tamamı Maltepe Belediye Başkanlığı'na ait kamu tüzel kişiliğine sahip, yasa kapsamında özel hukuk hükümlerine tabi bir belediye iktisadi teşebbüsü olduğunu, özel hukuk yönünden bir ticari şirket olması sebebiyle İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne kayıtlı olduğunu, şirketin 08.10.2019 tarihli olağanüstü genel kurulu kararının tescil ve ilanı talebinin davalı tarafından usul ve yasaya aykırı şekilde reddedildiğini, davalı tarafça başvuru sürecinde 08.10.2019 tarihli genel kurulda, belediyenin kimin tarafından temsil edileceğine ilişkin belediye meclis kararının ibrazı istenmişse de tescil ve ilanı istenilen hususlara ilişkin karar alma yetkisinin belediye başkanında olduğunu, belediye meclisinin karar alma sürecinde görev ve yetkisinin bulunmadığını, 5393 sayılı Belediye Kanunu'ndaki şartların oluştuğunu, davalının normlar hiyerarşisine aykırı olarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğü yazısına istinaden talebi reddettiğini beyanla açık ve ağır aykırılıktan dolayı geçici tescil talebinin kabulüne, davalı ... Müdürlüğü'nün açık ve ağır bir aykırılık taşıyan 17.12.2019 tarih ve 84329644/144344-261706 sayılı tescil red işleminin iptaline ve Beyoğlu 1. Noterliği'nin 12119 yevmiye ve 08.10.2019 tarihli tasdiklenen olağanüstü genel kurul kararının tesciline ve Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı, süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlığa dair Maltepe Belediye Meclisinin karar alma yetkisinin yalnızca davacı şirketin sermaye artışına ilişkin bulunduğu, bu hususta 04.09.2019 tarihli meclis kararının da dosyaya ibraz edildiği, tescile konu hususların yasal şartları taşıdığı, belediye tüzel kişiliğini temsil edecek temsilciyi atama yetkisinin belediye başkanında olduğunun yasal düzenlemelerden anlaşıldığı, davalının normlar hiyerarşisine aykırı olarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğü'nün 13.05.2019 tarih ve 103708 sayılı bakanlık görüşü doğrultusunda belediye meclis kararı ibraz edilmediğinden bahisle davacının tescil başvurusunun reddine ilişkin karar almasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ... Müdürlüğü'nün 17.12.2019 tarihli kararının iptaline ve ilgili başvurunun tescil ve ilanına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı bulunduğunu, davada görevli yargı yerinin idari yargı olduğunu, dava konusu edilen genel kurul kararının tescili talebinin, belediye adına hareket edecek gerçek kişinin, (mahiyeti itibariyle düzenleyici işlemde) yer aldığı şekilde belediye meclisi tarafından belirlenmesi gerektiği için iade edildiğini, müvekkilinin idarenin herhangi bir talimatını veya düzenleyici işlemini sorgulama yetkisi bulunmadığını, mahkeme gibi hareket etmesi ve dava konusu düzenleyici işlemin hukukiliğini değerlendirmesinin kendisinden beklenemeyeceğini, 6102 sayılı Kanun'da, dava konusu olaydaki gibi bir şirkette yönetim kurulu üyesi seçilen belediyeler adına hareket edecek gerçek kişinin saptanmasına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından, konun belediyeler hakkındaki özel düzenlemeler çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini, davacının iddia ettiği şekilde, belediye başkanının, belediye idaresinin tüzel kişiliğinin temsilcisi olmasına ilişkin 5393 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin, dava konusu olayda doğrudan uygulanabilir hüküm olmadığını, dava konusu olayda belediye tarafından kurulan bir şirketin genel kurulu ile ilgili işlem yapılmak istenmiş olup şirket kurmak ve dolayısıyla, kurulan şirketin yönetim kurulunda yer almak, belediyelerin temel ve genel görevleri arasında bulunmayan ve aslında, belediyelerin özel düzenlemelerle yetkili kılındığı bir özel alan olduğundan dava konusu olayda, karara yetkili organın belirlenmesinde özel düzenlemelerin de değerlendirilmesi gerektiğini, her ne kadar tescili reddedilen husus sermaye artırımı tescili ile ilgili olsa ve buna meclis onayı verilmiş bulunsa da sermaye artırımı kararı ile genel kurulda belediyenin temsili için bir kişinin belirlenmesi hususlarının birbirinden farklı olduklarını ve ayrı şekilde karar gerektirdiklerini; söz konusu sermaye artırımı kararına onay veren meclis kararında da, belediyenin temsiline ilişkin herhangi bir yetki verilmediğini, yerel mahkeme kararının yerinde olmadığını, davacının davadaki geçici tescil talebinin hukuka aykırı olduğunu, başka bir deyişle; ticaret sicil müdürü kararı ile reddinde tereddüt olmayan ve red kararı verilen herhangi bir hususun geçici tescile elverişli olmadığını, red kararı yazılan herhangi bir hususun geçici olarak tescil edilmesinin ne hukuken ne de fiilen mümkün olmadığını, zira red kararı yazılan haller ile hukuki statüleri ile sonuçlarının, yine geçici tescil yapılan haller ile sonuçlarının 6102 sayılı Kanun’da ayrı ayrı düzenlenen her iki halde hak düşürücü dava açma sürelerinin dahi farklı olarak düzenlendiğini belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5393 sayılı Kanun'un belediye meclisinin görev ve yetkilerini sınırlı olarak saydığı, aynı Kanun'da belediye meclisine karar alma yetkisi verilmeyen her türlü konudaki görev yetkinin belediye başkanına ait olduğunun anlaşıldığı, bu durumda belediye tüzel kişiliğinin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğu şirketlerde, yönetim kurulunda belediye tüzel kişiliğini temsile yetkili kişiyi belirleme yetkisinin belediye başkanına ait olduğunun kabulü gerektiği, davalı ... müdürlüğünce davaya konu ortaklar kurulu kararının tescili talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi, yani tescilden kaçınılmasının yasal düzenlemeye aykırı olduğu, davanın kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygun bulunduğu, davalı kurumca tescil işleminin yapılması için belediye meclis kararının sunulması gerektiği gerekçesiyle tescil talebinin reddine karar verildiği, bu işlemin sonucu itibariyle tescil talebinin reddi niteliğinde bulunduğu, 6102 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinde, sicil müdürlüğünün her türlü kararına karşı itiraz davası açılabileceği belirtildiği, davalı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6102 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesine dayalı açılan davada, davacı şirketin 08.10.2019 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların tescil ve ilanına ilişkin talebinin reddine yönelik İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi.

3.5393 sayılı Kanun'un 18, 37 ve 38 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8947, Karar No: 2016/3762, Tarih: 06.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8947 E.  ,  2016/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .......FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2014/130-2014/289

Taraflar arasında görülen davada ........ Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 tarih ve 2014/130-2014/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ...... ibareli 20, 21, 28 ve 31.sınıftaki ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar, ev hayvanları için kafesler, yatak kutuları, tuvalet kapları, su kapları, yemlikler, kuş banyoları, kuşlar için halkalar, hayvanlar için oyuncaklar, kedi ve köpek maması (.......) ürünlerini içeren 01.10.2001/19899 sayılı tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının 03.12.2011 tarihinde "....." ibareli, 31.sınıftaki "........." ürünlerini içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2011/104002 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, bunun üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, tekrar itirazda bulunduklarını ....... tarafından 2014/M-101 sayılı kararla itirazın reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin .....esas ve ayırt edici unsurlu markası ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ifade ederek, ....... kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..... vekili, yapılan işlem ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.

Davalı ..... vekili, yapılan işlem ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ....... ibaresinin ilgili sektörde genel kullanım olan vasıf bildirici, jenerik veya harcıalem bir ibare olarak kabulünün mümkün olmadığı, davacının markasının ..... ibare ve biçimli oldukları, markadaki asıl ve ayırt edici unsurun ........ ibaresinden oluştuğu, anılan kelimenin kapsamında bulunan ürün ve hizmetler bakımından derhâl ve doğrudan doğruya ürün ve hizmetlerin cinsini, vasfını veya herhangi bir hâlini belirtmediğinden somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının bulunduğu, davalı başvurusunun konusu olan işaretin "........" ibaresinden oluştuğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurun "......" sözcüğü tarafından temsil olunduğu, zira Türkçe karşılığı mutlu olan "......" ibaresinni "......" "......" ibaresinde "........" kelimesi yanında "........." sözcüğünün bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, bu farklılığın görsel, anlamsal ve sescil olarak iki işaret arasında var olan seri içerisine girme ve genel izleminden doğan benzerliğin etkilerini geri plâna atmaya elverişli olmadığı, başvuru kapsamında yer alan 31.sınıftaki tüm ürünlerin davacı markalarının kapsamında aynı ve aynı tür olarak yer aldığı, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere/işletmelere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, bu sebeple davacının iltibas vakıasına dayanarak 31.sınıftaki ürün ve hizmetler bakımından davalı başvurusunun tescilini engelleyebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ........ vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı .......'den alınmasına, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15757, Karar No: 2017/17277, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15757 E.  ,  2017/17277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki .... mahallesi 530 ada 60 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/861, Karar No: 2010/1118, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/861 E.  ,  2010/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5905, Karar No: 2014/13079, Tarih: 11.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5905 E.  ,  2014/13079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/01/2014(28/02/2014 T. Ek Karar)

Numarası : 2013/432-2014/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 07/01/2014 tarihli karar ile 28/02/2014 tarihli Ek kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalının 28.02.2014 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Davacı işçinin bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için açmış olduğu davada mahkemece 07.01.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalı vekili tarafından 09.01.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Temyizden sonra davacı asil 18.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir. Bunun üzerinde mahkemece 28.02.2014 tarihli ek karar ile davadan feragat edildiği gerekçesi ile “esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar vermiştir. Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki karardan sonra fakat temyiz dilekçesi verilmeden önce yapılan feragatlere ilişkin mahkemece duruşma açılarak ek karar verilebilir. Ancak dosya temyiz edildikten sonra mahkemenin dosyadan elini çekmesi gerektiğinden, mahkemece buna aykırı olarak 28.02.2014 tarihli ek karar verilmiş olması isabetli olmamıştır ve hukuken geçerli bir karar değildir. Bu nedenle mahkemece verilmiş olan 28.02.2014 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmalı ve davalının mahkemenin 07/01/2014 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir. Mahkemenin kabul şekli bakımından da davacı feragati nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekirken, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.

2- Davalının 07.01.2014 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Davacı, 1986 yılından itibaren mevsimlik işçi olarak çalıştığı Köy Hizmetlerinde 2001 yılından itibaren kadrolu işçi olarak çalışmaya başladığını, 2005 yılında da İl Özel İdaresi bünyesine aktarıldığını ve halen söz konusu kurumda çalışmakta olduğunu, kedisine uygulanmayan ve 2001 yılı öncesi çalışmalarında verilmeyen derece ve kademe ilerlemesi nedeni ile uğradığı ücret alacağı farkı, sosyal hak alacakları farkı ile ilave tediye alacağı farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi istemiştir.

Davalı vekilinin 09.01.2014 tarihli temyizinden sonra davacı asil 18.02.2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden HMK'nun 307 vd. maddeleri gereğince, hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemece feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

Davalı, davanın reddi istemiştir.

Davalı vekilinin 09.01.2014 tarihli temyizinden sonra davacı asil 18.02.2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden HMK'nun 307 vd. maddeleri gereğince, hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemece feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemece temyizden sonra verilmiş olan 28.02.2014 tarihli ek kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA; temyiz olunan 07.01.2014 tarihli kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.