muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2972, Karar No: 2012/11184, Tarih: 27.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2972 E.  ,  2012/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2009 tarih ve 2005/496-2009/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Can Sibel Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Rasheed Bank ve Rafidain Bank tarafından İnterbank T.A.Ş. nezdinde açılan akreditifler karşılığında dava dışı şirketler tarafından gerçekleştirilen ihracattan kaynaklanan alacakların İnterbank T.A.Ş.'ne iskonto ettirildiğini, bu şekilde İnterbank T.A.Ş.'nin davalılardan alacaklı olduğunu, alacağın 25.12.1991 tarihli borç düzenleme sözleşmesi ile yeniden düzenlendiğini, düzenlenen bu alacağında 09.12.1993 tarihli alacakların devri başlığını taşıyan bir sözleşme ile dava dışı Zante S.A.'ya devrettiği, bu firmanın da hak ve alacakları müvekkiline devir ve temlik ettiğini, davalıların sözleşmelerdeki yükümlülüklerini ihlal ederek müvekkilinin temlikle elde ettiği alacağı ödemediklerini ileri sürerek ana para alacağın ve faizinin 250.000 USD'lik bölümünün davalı Rafidain Bank'tan, 250.000 USD'lik bölümünün davalı Rasheed Bank'tan, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 500.000 USD'nin garantör sıfatıyla davalı Irak Merkez Bankası'ndan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Rafidain Bank vekili, müvekkilinde açılmış bir akreditif ve davacının alacağının kaynağına ilişkin müvekkilinin kabulünü öngören hiçbir sözleşmenin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, dava dışı Zante S.A.'nın 09/12/1993 tarihli ve 26/DRD/45 referans numaralı hak ve alacakların temliki beyanını içeren metinde "bu belge hamiline devretmekteyiz" yazılmakta olup, bu haliyle anılan belgenin beyaza temlik olarak nitelendirilmesinin mümkün bulunmadığı, temlik alanın isminin temlik metninde gösterilmesi gerektiği halde buna uyulmadığı, aynı belgede "açıklanmayan bir bedel mukabilinde bu belge hamiline Zante S.A.'nın ...tüm hak ve menfaatlerini devretmekteyiz." ibaresinin yer alması nedeniyle temlik alanın karşı edimi ifa etme borcu altına girdiği, BK. madde 13 hükmü icabına göre, temlik alan kimsenin de temlik beyanında imzasının bulunması gerektiğinden davacının 25/12/1991 tarihli sözleşmeden doğan alacağı, alacak hakkı sahibi Zante S.A.'dan geçerli bir şekilde temellük etmediği, hak sahibinin Zante S.A. olduğu gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı şirketten temellük edilen alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava dışı şirketten temellük edilen alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece temlik alanın isminin temlik metninde gösterilmediği ve temliknamede açıklanmayan bir bedel karşılığı temlikin yapıldığının belirtilmesi nedeniyle temlik alanın da borç altına girmesi karşısında belge altında imzasının bulunması gerektiği, dolayısı ile davacının alacağı geçerli bir şekilde temellük etmediği gerekçesiyle davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının dayandığı 09.12.2003 tarihli “Hak ve Menfaatlerin Devri” başlıklı belge, temlik eden yabancı uyruklu Zante SA unvanlı dava dışı şirketin yetkililerince imzalanmış olup, “…açıklanmayan bir karşılık mukabilinde bu belge hamiline Zante SA’nın bir sureti buraya Ek 1 olan ekli bir sözleşme uyarınca doğan hak ve menfaatlerini işbu belge ile devretmekteyiz…” şeklindedir. İçeriği yukarıda tam olarak yazılı bu belge dava dışı İnterbank A.Ş. tarafından sözkonusu hak ve alacakların davacıya devir ve temlik edildiği belirtilerek, 26.05.1997 günlü yazı ekinde davacı şirkete gönderilmiştir. Çözümlenmesi gereken hukuksal sorun bu temlik işleminin geçerli olup olmadığı dolayısı ile davacı şirketin bu temliknameye dayalı olarak aktif dava ehliyeti bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yerel mahkemenin kararında ve bu kararın dayanağı bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi Türk Hukuku’nda beyaza temlikin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Temlik beyaz bir şekilde, yani temlik edilen kimsenin ismini ve temlik olunan alacağı göstermeksizin de tanzim olunabilir, bu takdirde senedin diğer bir şahıs ve hususu ile temlik edilen kimse tarafından ikmali lazım gelecektir, (BK) 13.2 maddeye göre temlik senedi temlik eden kimsenin bir mektup veya telgrafından da ibaret olabilir. Temlik eden kimsenin yazılı beyanı temlik edilene vasıl olduğu ve bunun tarafından (sarahaten veya zımmen) kabul edildiği anda temlik tamam olur. (Andreas von Tuhr Borçlar Hukuku 1-2 Ankara 1982 sh. 832) Yine Türk ve yabancı doktrinde temlik alanın kimliğinin belirlenmesi hususunun üçüncü kişilere bırakılabileceği de kabul edilmektedir. Dava konusu olayda temlik alanın kimliği yukarıda belirtilen gönderme yazısı ile dava dışı banka tarafından belirlenmiştir. Bu nedenle davacının dayandığı temliknamenin temlik alanın isminin belge metninde gösterilmemiş olması nedeniyle geçerli olmadığı gerekçesi yerinde değildir. Yerel mahkemenin, aynı belgede temlikin ivazlı olduğunun belirtilmiş olması nedeniyle, temlik alanı borç altına sokacak nitelikteki bu sözleşmede davacının imzasının bulunmadığı dolayısı ile geçersiz olduğu yolundaki gerekçesine ise, temlikin tasarruf işlemi niteliği gözetildiğinde, bu haliyle ivaz yönünden bağlayıcı bir sözleşmenin bulunup bulunmadığının temlikin geçerliliğine bir etkisi olmayacağından, katılmak mümkün değildir.

Açıklanan bu nedenlerle, davacı şirketin geçerli temliknameye dayalı olarak alacak hakkını temellük ettiği anlaşıldığından aktif dava ehliyetinin bulunduğunun kabulü ile davanın esasının değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi yerinde görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6013, Karar No: 2014/7372, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6013 E.  ,  2014/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2013/242-2014/40

Davacı F.. I.. vekili Avukat A.. İ..tarafından, davalılar A.. Y.. aleyhine 08/05/2013 gününde verilen dilekçe ile İtirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın aktif husumet yokluğundan davanın reddine dair verilen 17/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, İstanbul, Çatalca, İnceğiz Mahallesi .. sayılı parsel üzerinde ekili olan ayçiçeklerine, davalıların büyükbaş hayvanlarının zarar verdiğini belirterek maddi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının dava konusu parselin maliki olmadığı belirtilerek, davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafça sunulan Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Çiftçi Kayıt Sistemi Belgesinde; .. sayılı parseli çiftçi olarak kullananın davacı olduğunun belirtildiği, bu haliyle davacının maliki olmadığı tarlanın zilyedi olduğu, üzerindeki ayçiçeklerin davacı tarafından ekildiği, mahsül üzerinde malik sıfatıyla tasarruf edebileceği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının aktif dava yeteneği bulunmaktadır. Mahkemece, işin esasının incelenmesi gerekirken yetersiz ve yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15167, Karar No: 2014/17009, Tarih: 09.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15167 E.  ,  2014/17009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 02.10.2012

No : 2011/348-2012/554

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı asıl işveren M.. Ş.. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 27.08.2010 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin, davalı asıl ve alt işveren şirketlerden rücûan tahsili istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı, davalı işveren şirketler yönünden 5510 sayılı Yasa'nın 21/1. ve 76/4. maddeleridir.

Mahkemece, davalı asıl işveren M.Ltd. Şti.’ye %30, davalı alt işveren A.Ltd. Şti.’ye %60, ölen sigortalıya %10 kusur izafe edilen bilirkişi raporu dikkate alınarak, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelir ile yapılan ödemelerin %90 kusur ve istem karşılığı yönünden, davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı...” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü hâlinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanunu'nun 45.-46., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54.-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim hâlinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim

görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

Somut olayda, davalı M. Ltd. Şti.’nin kendi işçileri ile yaptığı ek kat inşaatının, pvc doğrama ve montaj işini diğer davalı A. Ltd. Şti.’ne verdiği, ölen sigortalının A.Ltd. Şti. sigortalısı olup yan tarafta bulunan başka bir yapının çatısına çıkıp, ek katın bu yapıya bakan penceresine yerleştirdiği merdiven ile montaj işini yaparken 6 metreden düşüp vefat ettiği, iş müfettişi tarafından düzenlenen rapordaki kusur oranlarının hükme dayanak kılınan rapordaki kusur oranları gibi olduğu, ceza davasının ise A. Ltd. Şti.’nin şirket müdürü olan T. M. Ç. aleyhine açıldığı, dava dışı şirket müdürünün oran belirtilmeksizin asli kusurlu, sigortalının ise tali kusurlu sayılıp şirket müdürünün mahkumiyetine karar verildiği, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ceza dosyası içeriği dikkate alınarak ve 5510 sayılı Yasa'nın 21/4. maddesi kapsamında üçüncü kişinin sorumluluk durumunun da irdelenmesini sağlayacak şekilde işçi sağlığı ve iş güvenliği ile işkolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti yönünden yeniden kusur raporu alınmalı ve hak sahiplerinin gerçek zararları yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenip, gelirin ilk peşin değeri ile kıyaslanarak, işveren davalı yönünden düşük olan esas alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı asıl işveren M.. Ş.. avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı M. Mobilya Orm. Ür. Lam. İnş. Mim. Müh. Müt. Taş. San.Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39100, Karar No: 2024/13294, Tarih: 23.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39100 E.  ,  2024/13294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR: Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, bozma

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret ve tehdit suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen incelemeye konu kararıyla, tehdit suçundan doğrudan verilen adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğu ve hükme karşı istinaf yoluna başvurma olanağı bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine, hakaret suçundan verilen hüküm yönünden ise 5237 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçları işlemediği, olay tarihinde ölüm orucunda olması nedeniyle ağzının dikili olduğu, Mahkemeden bu durumun tespiti için kamera kayıtlarının istenilmesini talep ettiğini ancak bu konuda bir araştırma yapılmadığı, katılanların beyanlarının iftira niteliğinde olduğu, bu nedenle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalardaki savunmasında, olay sırasında ölüm orucuna başladığı ve bu nedenle ağzının dikili olduğunu, bu hususun güvenlik kamera kayıtlarıyla araştırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasında belirtilen hususlar araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Ancak,

Sanığın aşamalardaki savunmasında, olay sırasında ölüm orucuna başladığı ve bu nedenle ağzının dikili olduğunu, bu hususun güvenlik kamera kayıtlarıyla araştırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasında belirtilen hususlar araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan adli para cezasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine dair kararının aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu, yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 276. ve 279. maddeleri gereğince dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10420, Karar No: 2015/6933, Tarih: 27.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10420 E.  ,  2015/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2008/962-2013/684

Taraflar arasındaki sözleşmenin geriye etkili feshi ve tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmasız ve davalılar vekili avukat T.... ile davalılar A.. B.., C.. K.., S.. B.., M.. T.. ve diğer davalılardan Ş...H.. D.., dahili davalılardan E.. D.., K.. E.. ile davacılar vekili avukat Recep Onaran gelmiş olup, başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı yükleniciler ile davacılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalıların, inşaatı zamanında teslim etmediği gibi, imara aykırı imalatlar yaptığını ileri sürerek, sözleşmedeki cezai şartın tahsilini, inşaatın ruhsatına uygun hale getirilmesi mümkün ise bu konuda davalı yüklenicilere süre verilmesini, uygun hale getirmezlerse sözleşmenin feshi ile davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, inşaatta bulunan imara aykırı imalatları yasal hale getirmesi için yüklenicilere süre verildiği halde gidermedikleri, sözleşmedeki cezai şartın olumlu zarar olup, fesih ile birlikte istenemeyeceği, davalılardan bir kısmının bağımsız bölümlerini arsa sahiplerinden tapuda satın aldıkları gerekçesiyle, cezai şarta ilişkin davanın reddine, sözleşmenin feshine, yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davalılara karşı tescil ve müdahalenin meni taleplerinin kabulü ile diğer davalılara karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile davalılar M.. T.., S.. B.., A.. B.., C.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahipleri ile davalılardan yükleniciler arasında düzenlenen 21.03.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaatın 31.12.2007 tarihine kadar anahtar teslimi suretiyle yani yapı kullanma izin belgesi de alınarak tamamlanıp teslimi kararlaştırılmıştır. Yüklenicilerin yapı ruhsatı alarak inşaata başladıkları ancak işi belirlenen sürede tamamlayıp teslim etmedikleri ve bu suretle temerrüde düştükleri sabit olduğu gibi, ruhsat eki onaylı projeye göre, bodrum+ zemin+ üç normal kat olarak inşa edilmesi gereken yapıda; bodrum katta sığınak yapılması gerekirken, fiilen üç adet daire inşa edildiği keza, projesine aykırı şekilde dördüncü normal kat inşa edildiği ve bu katta da dört adet dairenin mevcut olduğu, anılan katların ve bu katlarda fiilen mevcut olan dairelerin kaçak durumda oldukları, kat irtifak tapusunda da yer almadıkları anlaşılmaktadır.