muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21308, Karar No: 2024/4067, Tarih: 04.03.2024

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve sonucuna göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10388, Karar No: 2017/1556, Tarih: 01.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/10388 E.  ,  2017/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Şantaj, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hükümler : 1- Şantaj suçundan dolayı TCK'nın 107/2, 62/1, 52/2-4, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136/1, 62/1, 53/1-3, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Şantaj suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İncelenen dosya kapsamına göre; kız arkadaşı olan mağdur ... tarafından aralarındaki ilişkinin sona erdirilmesine öfkelenen sanık ...'ın, mağdurun babası ile öz annesinin tekrar bir araya gelmeleri amacını taşıyan tutum ve davranışlarından dolayı aleyhine boşanma davası açılan mağdurun üvey annesi ... ile sanal ortamda iletişim kurup, tanışarak, yardım edebileceğini söylediği mağdurun üvey annesine, mağduru tuzağa düşürüp ondan intikam alabileceklerine, bu amaçla mağduru evine davet edip, mağdurla buluşmalarına olanak sağlaması halinde, mağdura, isteklerini yerine getirmediği takdirde kendisinde mevcut olan çıplak görüntülerini ifşa edeceklerini anlatarak mağduru korkutabileceklerine ve bu sayede kendisinin mağdurla cinsel birliktelik yaşayıp, onun yeni görüntülerini kaydedebileceğine, başkalarının görüntülerini görmesinden korkan mağdurun da babasını boşanma davasından vazgeçirmeye çalışacağına dair teklifte bulunmasının ardından teklifinin gerçekleşmesi için uygun yer ve zaman ayarladığı izlenimi veren ve baştan beri bu görüşmelerden eşini haberdar eden mağdurun üvey annesinin, mağdura karşı koz olarak kullanabilmesi için bir an önce mağdura ait görüntülerin gönderilmesine ilişkin ısrarı nedeniyle sanık tarafından yüz kısmı görünmeyen başka bir kadın ve erkeğe ait çıplak resmin gönderildiği, sanıkla üvey annesi arasında geçen bu görüşmeleri öğrenen mağdurun şikayeti üzerine başlatılan adli soruşturma sonunda da, sanığın, mağdurun üvey annesi ile internet üzerinden yaptıkları görüşmelerde mağdurun kendisi ile cinsel birliktelik yaşamaması halinde mağdura ait çıplak görüntüleri internet ortamında yayımlayacağı tehdidinde bulunarak, mağdura yönelik şantaj suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı olayda,

Mağdurun babasının, ikinci eşinin ilk evliliğinden olan çocuklarını istememesi nedeniyle ilk eşi ve çocuklarıyla beraber yaşamaya başladığını belirterek boşanma davası açtığı ve bu davaya ilişkin yerel mahkemece verilen boşanma kararının temyiz edildiği süreçte sanıkla mağdurun üvey annesinin görüşmüş olmalarına ve tarafların birlikte hareket ederek mağduru tuzağa düşüreceklerini gösteren görüşme içeriklerine göre; öncelikli amacı mağdurla buluşmak olan sanığın, mağdurun üvey annesine, mağdurla bir araya gelebileceği uygun ortamı sağladığı takdirde mağdura şantaj yapıp, mağdurdan intikam alabileceklerini ifade ettiği, mağdura kuracakları tuzağın planını yaptıkları aşamada mağdurun gıyabında söylediği ve mağdura yönelik şantaj olarak kabul edilen sözleri, mağdurun üvey annesine, mağdura iletmesi kastıyla ya da mağdura ileteceğini bilerek söylemediği anlaşılmakla, sanık hakkında tehdit suçunun özel bir görünüm şekli olan TCK'nın 107/2. maddesindeki şantaj suçunun unsurlarının somut olayda gerçekleşmemesinden dolayı beraat kararı verilmesi gerekirken, “...Sanığın katılanlardan Mine'ye yönelik doğrudan bir eylemi bulunmamaktadır. Sanığın katılana yönelik eyleminin kendisine haksız bir yolla yarar sağlama amaçlı olduğu anlaşılmaktadır. Sanık katılanın şeref ve saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususları açıklayacağını dolaylı olarak ileterek kendisine yarar sağlama maksadına göre eyleminin TCK'nın 107/2. maddesinde yazılı şantaj suçunu oluşturduğu yolunda kuşku bulunmamaktadır...” şeklindeki yetersiz gerekçelerle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığa atılı suçun yasal unsurlarının tarif edildiği TCK'nın 107/2. maddesinin, yaptırım yönünden aynı maddenin birinci fıkrasına atıfta bulunmasından dolayı sanık hakkında temel ceza belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 107/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 107/1. maddesi” şeklinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

Sanığa atılı suçun yasal unsurlarının tarif edildiği TCK'nın 107/2. maddesinin, yaptırım yönünden aynı maddenin birinci fıkrasına atıfta bulunmasından dolayı sanık hakkında temel ceza belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 107/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 107/1. maddesi” şeklinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarihli, 2013/448 esas, 2014/524 sayılı kararında yer alan, “...Bilişim sistemi TCK'nın 243. maddesinin gerekçesinde 'verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağı veren manyetik sistemlerdir.' şeklinde tanımlanmıştır. Aynı gerekçede, sistem içindeki bütün soyut unsurların veri terimi kapsamında olduğu da dile getirilmiştir. Veri, Avrupa Konseyi Siber Suç Sözleşmesinin 1. maddesinde 'bir bilgisayar sisteminin belli bir işlevi yerine getirmesini sağlayan yazılımlar da dahil olmak üzere, bir bilgisayar sisteminde işlenmeye uygun nitelikteki her türlü bilgi', 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun tanımlar başlıklı 2. maddesinde ise 'bilgisayar tarafından üzerinde işlem yapılabilen her türlü değer' şeklinde tanımlanmıştır...” ve yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2016 tarihli, 2015/1100 esas, 2016/110 sayılı kararında yer alan, “...Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğü'nde, 'elektronik beyin' veya 'bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş sistem' olarak adlandırılan bilgisayar; 'çok sayıda aritmetiksel veya mantıksal işlemlerden oluşan bir işi önceden verilmiş bir programa göre yapıp sonuçlandıran, bilgileri depolayan elektronik araç, elektronik beyin' anlamına gelmektedir. İnternet ise, dünya üzerindeki milyonlarca bilgisayarın birbirlerine bağlanmaları ile oluşan global bir bilgisayar ağları sistemini ifade eder. Bilişim de; 'insanoğlunun teknik, ekonomik ve toplumsal alanlardaki iletişiminde kullandığı ve bilimin dayanağı olan bilginin özellikle elektronik makineler aracılığıyla düzenli ve akla uygun bir biçimde işlenmesi bilimi, bilginin elektronik cihazlarda toplanması ve işlenmesi bilimi' olarak tanımlanmaktadır. Yerleşmiş yargısal kararlar ve öğretideki baskın görüşlere göre de, bilişim sisteminin, verileri toplayıp yerleştirdikten sonra otomatik işleme tabi tutma imkanı veren manyetik sistemler olduğu kabul edilmiştir...” şeklindeki ifadelerle bilişim sisteminin tanımı ve kapsamı açıklanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bilişim sisteminin tanımını içeren ve kapsamını belirleyen kararları çerçevesinde incelenen dosya kapsamına ve aksi kanıtlanamayan savunmaya göre; sanık ...'ın, ayrılmış olduğu kız arkadaşının kuzeni olan mağdur ...'ya ait elektronik posta adresinin ve bu adresle bağlantı kurulan facebook hesabının önceden bildiği internet şifrelerini, mağdurun bilgisi ve rızası dışında değiştirerek, hakkı bulunmadığı halde giriş yaptığı mağdurun facebook hesabı üzerinden eski kız arkadaşının üvey annesi ile iletişim kurup, hukuka aykırı olarak sistemde kalmaya devam ederek, mağdurun hesaplarına erişimini engellemesi eylemlerinin TCK'nın 244/2. maddesinde tanımlanan sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçunu oluşturduğu ve elektronik posta hesabı ile facebook hesabının iki farklı bilişim sistemi olmasından dolayı bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdura karşı aynı eylemi birden fazla işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden, “...Kural olarak ve öğretideki tanımıyla bilişim sistemi kendisine çeşitli yollarla girilen verileri otomatik biçimde işleyen, değerlendiren ve kullanıcının talebi halinde yeniden işlenmiş biçimde ve belirli değerlendirmelerle geri sunan ya da girilen veriler sonucu yeni bir işlem gerçekleştirerek sistem üzerinde kullanıcının katkısıyla yeni bir sanal kayıt sağlayan elektromanyetik, dijital ve sanal ağ ve ortamlardır. Yani bir bilişim sisteminden söz edilebilmesi için sistemin kullanıcı haricinde oluşturulmuş belirli işlem kod kayıtları, program yapıları, çeşitli menüleri ve seçenekleri bulunması gerekip, kullanıcının sistemin işlemesine doğrudan herhangi bir katkısının olmaması; ancak, kendisi veya yetkilendirildiği kısım ile ilgili sistem üzerinde işlem yapılabilmesine olanak sağlanmış olması gerekmektedir...Sanığın şifrelerini ele geçirerek girdiği elektronik posta adresi bu türden bir bilişim sistemi değildir. Elektronik posta adresleri internet terminolojisinde POP3 veya PPOE gibi internet kod sistemleri ile işleyen ve posta adresi sahibinin buradan elektronik ileti gönderip almasını ve arşivlemesini sağlayan sanal ağ ve ortamlardır. Bir elektronik posta adresinin bilişim sistemi sayılabilmesine yukarıda tanımlanan unsurlar itibariyle olanak bulunmamaktadır. Yine sanığın haksız olarak giriş yaptığı şifresini ele geçirdiği facebook sosyal ağ profilinin bir bilişim sistemi sayılmasına olanak yoktur. Facebook ya da sosyal diğer ağlar internet sanal ağı üzerinde elektromanyetik ve dijital sinyaller kullanmak suretiyle kişilerin bir elektronik posta adresiyle kombine bir biçimde çalışan anlık ileti programları ve çeşitli resim, yazı, video görüntüsü paylaşmalarını ve alışverişlerini sağlayan sanal ağ ortamlarıdır

. Yine sanığın haksız olarak giriş yaptığı şifresini ele geçirdiği facebook sosyal ağ profilinin bir bilişim sistemi sayılmasına olanak yoktur. Facebook ya da sosyal diğer ağlar internet sanal ağı üzerinde elektromanyetik ve dijital sinyaller kullanmak suretiyle kişilerin bir elektronik posta adresiyle kombine bir biçimde çalışan anlık ileti programları ve çeşitli resim, yazı, video görüntüsü paylaşmalarını ve alışverişlerini sağlayan sanal ağ ortamlarıdır. Sosyal ağların tümünde esas amaç bir bilişim sistemi gibi verilerin otomatik işleme tabi tutulup işlenmesi ve yeniden sunulması değil, kullanıcıların birbirleri ile haberleşmelerini ve çeşitli paylaşımlarda bulunarak eğlenmelerini sağlamaktır. Bu itibarla sosyal ağların bilişim sistemi sayılmasına işin doğası ve tanımı gereği olanak yoktur. Öğreti ve uygulamadaki temel yanlışlık bu tür sosyal ağ ortamlarının ve elektronik posta adreslerinin yeterince bu konudaki teknolojinin bilinmemesi nedeniyle tüm elektronik ağ yapısını bir bilişim sistemiymişçesine algılanmasına yol açmaktadır. O halde elektronik posta adresi ve ve sosyal ağlar bir bilişim sistemi değil ise bunlara izinsiz giriş TCK'nın 243-246. maddeleri arasında belirlenen bilişim alanındaki suçlar kapsamında değildir. Sanığın bu eyleminin işleniş amacı ve sonuçları düşünüldüğünde sanığın eylem ile katılan ...'nun kişisel verilerine ulaşma ve onları ele geçirme amacına yöneldiği açık olup, ceza yasamızda bu eylem TCK'nın 136/1. maddesinde tanımlanan kişisel verilerin ele geçirilmesi suçunu oluşturmaktadır...” şeklindeki, elektronik posta hesabı ile facebook hesabının bilişim sistemi olmadığına ve sanığın amacının mağdurun kişisel verilerini elde etme olduğuna dair yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle suç vasfında yanılgıya düşülüp, TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi, kanuna aykırı,

3- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14215, Karar No: 2016/12451, Tarih: 03.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14215 E.  ,  2016/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/147 Esas ve 2014/211 Karar sayılı kararı ile açılıp okunan vasiyetnamenin babasının kendisine olan düşkünlüğünden dolayı düzenlendiğini lehine vasiyet olan taşınmazın aslında annesinin hakkı olduğunu ahlaki olarak bu durumdan rahatsız olduğunu ileri sürerek vasiyetnamesinin iptalini istemiştir.

Mahkemece; iptal davası açılma şartları TMK'nın 557.maddesinde sayıldığı, açılıp okunan vasiyetnamenin anılan kanun maddesinde sayılan iptal sebepleri kapsamında olmadığı, usulüne uygun tanzim edildiği ve hukuken geçerli olduğu, diğer taraftan, esas olanın ölüme bağlı tasarruf olan vasiyetnamenin ayakta tutulması ilkesi olduğu, davacının vasiyeti kabul etmemesi vasiyetnamenin geçerli olmadığını göstermemekle birlikte, tenfiz edilmesi hususunda davacının muhayyer olduğundan davanın reddine kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, muris tarafından kendisine vasiyet edilen taşınmazlarda annesinin de hakkı olduğunu ileri sürerek vasiyetnamenin iptalini, eş söyleyişle vasiyetnamenin reddini istemiştir.

Bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak taraflara, bu olguları hukuken nitelendirmek ve uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak hakime aittir. (HUMK 76., HMK 33.md)

Vasiyet alacaklısı dilerse vasiyeti reddedebilir. TMK 616.maddesinde "Vasiyet alacaklısının vasiyeti reddetmesi halinde, mirasbırakanın arzusunun başka türlü olduğu tasarruftan anlaşılmadıkça bu redden vasiyet yükümlüsü yararlanır." hükmüne yer verilmiştir.

TMK'nun 605.maddesine göre; Yasal ve atanmış mirasçılar mirası reddedebilir. TMK'nun 609.maddesine göre ise; mirasın reddi, mirasçılar tarafından Sulh Mahkemesine sözlü veya yazılı beyanla yapılır.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen dikkate alınır.

Bu durumda davacının istemi vasiyetnamenin reddine ilişkin olup, TMK 605 ve devamı maddelerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözönünde tutularak mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen dikkate alınır.

Bu durumda davacının istemi vasiyetnamenin reddine ilişkin olup, TMK 605 ve devamı maddelerine göre Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözönünde tutularak mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9215, Karar No: 2021/7942, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9215 E.  ,  2021/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A) Sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında Sahte Fatura Kullanma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2013 tarihli ve 2013/4966 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma”, “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmasına rağmen, iddianame dışına çıkılarak “ 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2013 tarihli iddianamesi ile "2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “Sahte Fatura Kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, “2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Kullanma” suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8906, Karar No: 2015/6647, Tarih: 30.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8906 E.  ,  2015/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “...”da ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresi olan “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının MERNİS adresi olan “...” adresinde ikamet ettiği Başakşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmada tespit edildiğinden uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.