muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4725, Karar No: 2016/2554, Tarih: 08.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/4725 E.  ,  2016/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.12.2014 tarih ve 2013/427-2014/428 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ..... .... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 23.02.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete emtea blok abonman sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ekipmanlardan 92 kabının,...'dan Türkiye'ye taşınması işinin davalı ... Tic. Ltd. Şti. tarafından üstlenildiğini, söz konusu emtiaların bu şirketin sorumluluğunda karayolu ile taşındığını ve söz konusu davalının antreposuna indirildiğini, gümrük işlemlerinin tamamlanmasının ardından yine söz konusu davalı tarafından araçlara yüklenerek sigortalı şirketin adresine gönderildiği, taşıma konusu emtianın 27 kabının yüklenmiş olduğu davalı .....'ye ait aracın sigortalı firma tesislerine ulaştığında, araç içindeki emtiaların hasarlanmış olduğunun tespit edildiğini, hasarın taşıma esnasında meydana geldiğini, davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin taşıma sözleşmesi gereğince, diğer davalının ise fiili taşımayı gerçekleştirmiş olması sebebiyle sorumlu olduğunu ileri sürerek 44.848,85 USD'nin rücuen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, dava konusu taşımanın müvekkili tarafından gerçekleştirilmediğini, müvekkili acente olduğundan kendisine karşı doğrudan açılan davanın husumetten reddinin gerektiğini, taşımanın yurt içi taşıma kısmında da müvekkilinin yer almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile davacının sigorta ettireni arasında imzalanmış taşıma sözleşmesinin bulunduğu, bu sözleşme uyarınca anılan davalının taşıma sırasında oluşan zarardan taşıyan sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ..... yönünden daha önce verilen karar bozma ilamı kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı yönünden davanın kabulüne, 44.848.85 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalılarca taşınan emtianın alıcısına hasarlı olarak teslim edildiği iddiasına dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalılarca taşınan emtianın alıcısına hasarlı olarak teslim edildiği iddiasına dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, kendisi tarafından sigorta edilen emtianın...'dan Türkiye'ye karayolu ile taşınması işini davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin üstlendiğini, emtianın anılan davalının İstanbul'daki antreposuna indirilerek gümrük işlemlerinin yapıldığını, bu işlemler bittikten sonra diğer davalıya ait araçlara yüklenerek sigorta ettirenin...'deki iş yerine gönderildiğini, varış yerinde taşınan emtianın hasara uğradığının tespit edildiğini ileri sürmüş, mahkemece her iki davalı yönünden de davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2013 tarihli ilamı ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. yönünden her ne kadar bu davalı ile sigorta ettiren arasında düzenlenen 24.06.2004 tarihli sözleşmenin sona ermiş olması nedeniyle dava reddedilmiş ise de sözleşmenin zımnen uzayıp uzamadığının tartışılmadığı ve anılan davalının sorumluluğuna ilişkin dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği belirtilerek dava dosyası içerisinde mevcut delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek ve gerekirse yeni bir bilirkişi heyetinden de çelişkilerin tümünü giderecek şekilde rapor alınarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece, davacının sigorta ettireni ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanmış taşıma sözleşmesi bulunduğu ve bu sözleşme uyarınca anılan davalının taşıyıcı sıfatıyla taşıma sırasında meydana gelen hasardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme dosya kapsamı ile uyumlu bulunmamaktadır. Gerçekten de davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile davacının sigorta ettireni arasında bir taşıma sözleşmesi düzenlenmiş ve bu sözleşme uyarınca sözleşmenin bitiminden bir ay önce taraflarca feshedilmediği takdirde sözleşme, birer yıllık dönemler için aynı şartlarda uzamış sayılacak ise de sözleşme hükümlerinin uygulanabilmesi için öncelikle davalının bu sözleşme kapsamında bir taşıma işini üstlenmiş olması gerekmektedir. Oysa, diğer davalı........ tarafından “....nakliye bedeli” açıklamalı fatura, davacının sigorta ettirenine hitaben düzenlendiği gibi sigorta ettiren şirketin 13.01.2009 tarihli yazısında da, bu şirketin kendileri için muhtelif zamanlarda taşıma işi yaptığı bildirilmiştir. Yine dosyada mevcut ekspertiz raporunda da sigortalının, emtianın gümrük işlemlerinden sonraki taşımasını....'ye yaptırdığı belirtilmiştir. Tüm bu deliller birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşımanın ...'dan ...l'a ve İstanbul'dan da ....'ye olmak üzere gerçekleştiği, taşımanın uluslararası ayağının davalı ... Tic. Ltd. Şti. tarafından yapıldığı, yurt içi taşımanın ise diğer davalı tarafından yapıldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Esasen mahkemece verilen 03.07.2012 tarihli ilk kararda da, taşımanın yurtiçi kısmının davalı ...... tarafından gerçekleştirildiği kabul edilmiş ve bu tespit, Dairemizin bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı tarafın hasarın taşımanın yurt içi ayağında gerçekleştiğini ileri sürdüğü ve davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin taşımanın bu kısmını üstlenmediği, dolayısıyla davaya konu hasar iddiasının, davacının sigorta ettireni ile mümeyyiz davalı arasında imzalanmış sözleşme kapsamındaki bir taşımaya dayanmadığı dikkate alınarak anılan davalı yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak mümeyyiz davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16324, Karar No: 2014/2716, Tarih: 03.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16324 E.  ,  2014/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/90-2013/456

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 sayılı yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin, geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10150, Karar No: 2020/6893, Tarih: 23.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10150 E.  ,  2020/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 01.01.1978 tarihli sözleşme ile davalılara ait ... 36 yıldır odabaşılık hizmeti verip çay ocağı işlettiğini, hizmetlerine karşılık olarak 21 numaralı odanın kendisine tahsis edildiğini, sözleşme uyarınca davalılara 200.000,00 TL depozito ödemesi yaptığını, bilahare davalılar ... ve ...'in handaki hissesini diğer davalı ... devrettiğini, İstanbul 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/476 E. sayılı dosyasında hakkında açılan davada müdahalenin meni, kal ve ecrimisle hükmedildiğini, bu suretle de dava konusu taşınmazdan tahliyesinin sağlandığını ileri sürerek; sözleşme kapsamında davalılara verilen 200.000,00 TL depozitonun o günkü şartlarda alım gücü, uğramış olduğu değer kaybı, işletilmesi veya bankaya yatırılması, altın veya menkul kıymete yatırılması halinde dava tarihinde ulaşacağı değer gözetilerek ve fazlaya dair haklar saklı tutularak 50.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah ile talep miktarını 212.553,43 TL'ye artırmıştır.

Davalılar vekilleri marifetiyle verdikleri cevap ve diğer dilekçelerinde, zamanaşımı itirazında bulunup, sözleşme altındaki imzanın kendilerine ait olmadığını savunarak, haksız ve dayanaksız davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL'nin davalı ...'dan, 12.500,00 TL'nin davalı ...'ten ve 12.500,00 TL'nin de davalı Seyit Burhan mirasçılarından dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava 01.01.1978 tarihli sözleşme ile davalılara "depozito" adıyla ödenen 200.000,00 TL'nin denkleştirici adelet ilkesi uyarınca dava tarihindeki günceleştirilmiş değerinin tahsili isteğine ilişkin olup, davacı 50.000,00 TL'lik talep miktarını 10.11.2015 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile 212.553,43 TL'ye artırıp, taşınmazdaki paylarına göre davalı ...'den 53.138,86 TL'nin, davalı ...'den 106.277,72 TL'nin ve davadan sonra vefat eden ... mirasçılarından ise 53.138,86 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 01.01.1978 tarihli "kira kontratosu" başlıklı sözleşme altındaki imzanın 09.12.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi raporuna göre davalı ...'in elinin ürünü olduğu, davacının odabaşılık hizmetine atanmasının teminatı olarak ödenen paranın davacının ayrılması halinde iade edileceğinin sözleşmede kararlaştırıldığı, davalılardan ... tarafından davacı aleyhine açılan müdahalenin men-i ve ecrimisil davasına ilişkin olarak verilen kararın 08.06.2011 tarihinde kesinleşmesi ile odabaşılık hizmetine son verildiği, davacının 08.06.2011 tarihi olan sebepsiz zenginleşmenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl içinde dava açması veya ıslah hakkını bu süre içinde kullanması gerektiği, davanın süresinde açıldığı ancak ıslahın süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesi ile, ıslah talebinin zamanaşımı nedeniyle reddine, 50.000,00 TL'nin 25.000,00 TL'sinin davalı ...'dan, 12.500,00 TL'sinin davalı Seyit Burhan mirasçılarından ve 12.500,00 TL'sinin de ...'den dava tarihinden itibaren işleyecek faizili ile tahsiline karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, Adli Tıp Kurumu'na ait 09.12.2013 tarihli rapor ile altındaki imza davalılardan ...'e ait olduğu anlaşılan "kira kontratosu" başlıklı sözleşmenin esasında odabaşılık hizmet sözleşmesi olduğu, zira davacının sözleşmede sayılan hizmetlerine karşılık ( temizlik, bekçilik, handaki kiracılardan toplayacağı kira ve depozitoları han sahiplerine teslim etmek vs.) kendisine yer tahsisi ve işletmesi için de çay ocağı teslimi yapıldığı, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 125. ve 128. maddelerine (TBK 146-149 md.) göre sözleşmeden doğan alacaklarda zamanaşımı süresinin kural olarak borcun muaccel olduğu tarihten itibaren 10 yıl olduğu, zamanaşımı süresinin tamamlanıp tamamlanmadığının buna göre tayin ve takdiri gerekeceği açıktır. Anılan sözleşmenin "hususi şartlar" başlığı altında düzenlenen 2. maddesine göre odabaşından depozito olarak han sahiplerince alınan 200.000 ( ikiyüzbin) TL'nin, odabaşının ayrılacağı zaman kendisine ödeneceği hususuna yer verilmiştir. Davacıya yönelik olarak İstanbul 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/476 E. sayılı dosyasına açılan ecrimisil talebiyle birlikte men-i müdahale ( elatmanın önlenmesi ) davasının kabulle sonuçlandığı ve kararın ise 08.06.2011 tarihinde kesinleştiği, bu durumda odabaşılık hizmet ilişkisinin bu tarih itibariyle son bulduğu, başka bir ifade ile bu tarihte sözleşmede ayrıldığında ödeneceği belirtilen 200.000,00 TL'lik alacağın muaccel olduğu, davacının 10.11.2015 tarihli dilekçesi ile ıslah talebinde bulunduğu gözetildiğinde, ıslah ile talep edilen miktarın zamanaşımına uğramadığı sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, zamanaşımına uğramayan ıslah talebiyle ilgili de karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5885, Karar No: 2022/6854, Tarih: 31.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5885 E.  ,  2022/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2017/140 Esas, 2019/7 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 24.06.2020 tarihli ve 2019/909 Esas, 2020/535 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının asıl işv......Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi ile alt işv...davalı Şirket bünyesinde davalıya ait işyerinde kaynakçı ustası ve formen olarak 26.05.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının hizmet sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak 08.01.2017 tarihinde işv...tarafından feshedildiğini, davacının ücretinin net 4.000,00 TL olduğunu, davacının sürekli olarak 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığını, davacının yıllık izinlerini kullanmadığını, hafta tatillerinde çalıştığını, dinî bayramlar hariç tüm tatil günlerinde çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının bordrolarda gözüken ücretle çalıştığını, ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını, fazla çalışma yapmış ise bordrolarda tahakkuk ettirilerek kendisine ödendiğini, iş yerinde işçilere hafta tatili yaptırıldığını, çalışma süresi içerisinde yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI