muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8890, Karar No: 2011/6456, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA,

2- Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Sanıklara isnat edilen suç İİK’nun 333/a maddesinde, “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde” cezalandırma öngörüldüğüne göre, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığı bilirkişi marifetiyle saptanarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün istem gibi BOZULMASINA,

3- Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçuna yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179. ve TTK’nun 324. Maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8161, Karar No: 2011/1292, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8161 E.  ,  2011/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 3.241 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, dava konusu olayda özen borcunu yerine getirmeyen davalı idarenin kusurlu olduğunu belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, trafo direğinde kuşların elektrik akımına kapılması nedeniyle iletken tellerin koptuğunu bu durumun beklenmedik hal yada mücbir sebep olabileceğini, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.200 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 171,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13321, Karar No: 2015/16702, Tarih: 10.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13321 E.  ,  2015/16702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün bir kısım davalılar vekili ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... aleyhine başlattığı ilamsız icra takibinin davalının takip konusu senetteki imzaya itirazı nedeniyle durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının aynı senede dayalı olarak önce kambiyo senetlerine özgü yolla takip başlattığını, müvekkilinin şikayet yoluyla imza itirazında bulunduğunu ve takibin iptal edildiğini, bunun üzerine davacının davaya konu takibi başlattığını, takibe konu senetteki imzanın müvekkilinin elinden çıkmadığının İcra Hukuk Mahkemesindeki yargılamada anlaşıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ..., taraflar arasında herhangi bir alışverişin bulunmadığını, davacının, babasının kiracısı olduğunu, senedin tanzim edildiği tarihte babasının 75-80 yaşlarında olup senedin kandırılmak suretiyle babasına imzalatılmış olabileceğini, imzaya itirazları olmadığını, itirazlarının senedin aldatma sonucu düzenlendiğine yönelik olduğunu, babasının hayatta iken haklılığının ortaya çıktığını, davayı kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer dahili davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı tarafından başlatılan takibin davalı ...'ın itirazı üzerine durduğu, yargılama sırasında adı geçen davalının vefat etmesi nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiği, hem davalı ...'ın hem de adı geçenin vefatı üzerine dosyaya dahil edilen mirasçılar olan dahili davalıların itirazla ilgili dosyaya herhangi bir belge ve evrak sunmadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, muris davalının itirazının iptali ile takibin dahili davalılar yönünden kaldığı yerden devamına karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... dışındaki diğer davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1- Yerel mahkeme hükmü dahili davalılar ..., ... ve ...’a 19.03.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, vekillerince verilen temyiz dilekçesinin HUMK’un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal sürenin son günü olan 03.04.2014 günü geçtikten sonra 04.04.2014 günü sunulduğu ve harcının yatırıldığı anlaşılmış olup adı geçen dahili davalılar yönünden süresinde olmayan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

1- Yerel mahkeme hükmü dahili davalılar ..., ... ve ...’a 19.03.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, vekillerince verilen temyiz dilekçesinin HUMK’un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal sürenin son günü olan 03.04.2014 günü geçtikten sonra 04.04.2014 günü sunulduğu ve harcının yatırıldığı anlaşılmış olup adı geçen dahili davalılar yönünden süresinde olmayan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Dahili davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyizine gelince, dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin süresinde olmadığından reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle dahili davalılar Muharrem Kabak, ..., Nezire Budak, ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının dahili davalı ... dışındaki diğer davalılardan alınmasına, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7554, Karar No: 2010/8386, Tarih: 08.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/7554 E.  ,  2010/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın mükerrer satımı nedeniyle tescil veya tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 08/04/2010 gün ve 2009/7673-2010/4159 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davalılardan ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri reddedilmelidir.

2-Diğer karar düzeltme isteğine gelince; dava, tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın, Devletin sorumluluğuna ilişkin Medeni Yasa’nın 1007. maddesi gereğince, ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Davalılardan ...’nin temyizi üzerine karar; Dairemizce onanmıştır. Davalılardan ... kararın düzeltilmesini istemiştir.

492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesi gereğince genel bütçe içinde yer alan idarelerin Harçlar Yasası’nın 1 ve 3 sayılı Tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan bağışıktır.

Aynı Yasa gereğince harçtan bağışık olan ...’nin harç ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşıldığından adı geçen davalının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 440-442. maddeleri gereğince yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ...’nin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.04.2010 gün ve 2009/7673-2010/4159 sayılı onama kararının kaldırılmasına, hüküm fıkrasının harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendi tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Davalı ..., harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki karar düzeltme isteklerinin ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 08/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29730, Karar No: 2014/34797, Tarih: 20.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/29730 E.  ,  2014/34797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/249-2014/267

DAVA :Davacı vekili, mahkemeye gönderdiği mazeretin ulaşmadığını ileri sürerek mazeretin kabulü ile eski hale getirme talebinde bulunmasına karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın H.M.K'nun 320/4 maddesi uyarınca 30.04.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 24/06/2014 tarihli dilekçesi ile; İstanbul 12. İş Mahkemesinin 2013/249 Esas sayılı dosyasında, davanın mazeretsiz olarak 2. kez takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, o gün için bel fıtığı nedeniyle rahatsız olduğunu ve ameliyat olarak rapor aldığını, daha sonra 04/06/2014 tarihinde babasının ölümü nedeniyle Diyarbakır'a gittiğini, mahkemeye gönderdiği mazeretin ulaşmadığını ileri sürerek mazeretinin kabulü ile eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece 26.06.2014 tarihli “ Ek Karar ” ile; davanın 2. kez takipsiz bırakıldığı için açılmamış sayılmasına karar verildiği gün, davacı vekilinin geçerli mazereti bulunduğu, mazeretinin kabulü gerektiği belirtilerek 30/04/2014 tarihli davanın açılmamış sayılması kararının geçersiz sayılmasına ve davanın eski hale iadesine karar verilmiştir.

Mahkemenin eski hale getirmeye ilişkin “ Ek Karar” ı davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava rekabet yasağından doğan maddi ve manevi tazminat davası olup yargılama aşamasında Mahkemece 30.01.2014 tarihli celsede dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.Davacı vekilinin dilekçesine istinaden yenileme talebi kabul edilerek 30.04.2014 tarihine duruşma günü verilmiş ancak davacı vekilinin 30.04.2014 tarihinde de mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmemesi üzerine Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 30.04.2014 tarihinde verdiği “ davanın açılmamış sayılmasına” ilişkin kararı nihai karar olup eski hale getirme yolu ile mahkemece ortadan kaldırılamaz.Bu nedenle mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin ek kararı usul ve yasaya aykırı olup hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/69, Karar No: 2020/9241, Tarih: 17.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/69 E.  ,  2020/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOLU 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın 17.07.2014 günü Bolu Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne giderek soyisimlerini bilmediği ...,... isimli şahısların ... sayılı ikametlerinde uyuşturucu sattıklarına dair ihbarda bulunması üzerine söz konusu ikamette yapılan aramada net 2,950 gram AB-PINACA isimli sentetik kannabinoid ile ikamette bulunan ... isimli şahsın üzerinde sanığa ait sürücü belgesinin ele geçtiği sanığın arama yapılan ikamette bulunan şahıslardan uyuşturucu madde alıp kullandığını beyan etmesi üzerine sanık hakkında 13.10.2014 tarih ve 2014/9 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedbirin infazının devam ettiği aşamada Bolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2015 tarih ve 2015/2688 soruşturma numaralı yazısı ile sanık hakkında 11.05.2015 tarih ve 2015/2688 soruşturma numaralı iddianame ile kamu davası açıldığının bildirildiği anlaşılmakla,

Bolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/2688 sayılı soruşturma dosyasına ilişkin sanıkla ilgili kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna dair olay tutanağı, ifade tutanağı, ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporu varsa uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edildiğine ilişkin rapor, varsa açılan davaya ilişkin kovuşturma evrakının aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına konularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilerek karar verilmesi gerektiği halde eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6487, Karar No: 2015/7735, Tarih: 02.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/6487 E.  ,  2015/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2013/113-2014/558

Davada, 4721 sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3. Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer Dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4965, Karar No: 2018/4464, Tarih: 05.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/4965 E.  ,  2018/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 1. Asliye Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2014 tarihinde verilen dilekçeyle intifa hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın reddine dair verilen 26.10.2016 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, yerel mahkeme kararının HMK 353/1(a)-b maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 10.07.2017 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, intifa hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce 10.02.2017 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26/10/2016 gün ve 2014/1089 Esas, 2016/356 Karar sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK'nın 353/(1)-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın, daire kararına uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-a-6 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 10.07.2017 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 27/02/2017 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 10.02.2017 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 10.07.2017 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 10.02.2017 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 10.07.2017 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi