muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2234, Karar No: 2016/16447, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2234 E.  ,  2016/16447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İstirdatı Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.476.15TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini 01.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 11.362.53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3062, Karar No: 2015/6729, Tarih: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3062 E.  ,  2015/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14959, Karar No: 2011/5340, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/14959 E.  ,  2011/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile tüketici kredisi sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme hükümlerine göre taahhütlerini yerine getirmemesi üzerine borçlarının muaccel hale geldiğini, borcun ödenmesi için davalıya yapılan ihtarata rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle ... 14. İcra Müdürlüğünün 2008/8039 Esas sayılı takip dosyası ile icra takibinde bulunulduğunu, dayalının itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep etmiştir.

Davalı, çalıştığı şirketin işten çıkaracağı tehdidiyle topluca kendilerini götürerek adlarına çekilen krediyi aldığını, kendilerinin eline hiç para geçmediğini, sadece imza attıklarını, hatta borcun belli bir kısmını da şirketin ödediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından imzalanan 20.12.2006 tarihli 12.500,00 TL. bedelli tüketici kredi sözleşmesinde kefil sıfatıyla Limper Ltd. Şti. ile İmece Tüketim Kooperatifinin imzalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, davalıya 20.12.2006 tarihinde taksitli tüketici kredisinin kullandırıldığı, 20.12.2006 tarihli 12.500 TL. tutarlı kredinin aynı tarihte davalıya ait mevduat hesabına aktarıldığı, bu hesaptan 2010/14959-2011/5340

15.12.2006 tarihinde 12.000 TL.nin tediye fişi ile davalıya ödendiği, bu kredinin ödeme planına göre 20.12.2007 vadeli ve sonraki taksitlerinin ödenmemesi üzerine davacı tarafından yasal takibe başlandığı açıklanmaktadır .

Yine davalı ile birlikte Limfor şirketinde çalışan 40 dolayında kişiye davacı banka tarafından 10.000-15.000 TL. limitler arasında tüketici kredisi kullandırıldığı ve bu kredilerin büyük bölümünün tahsil edilemeyerek kanuni takibe intikal ettirildiği açıklanmıştır.

15.12.2006 tarihinde 12.000 TL.nin tediye fişi ile davalıya ödendiği, bu kredinin ödeme planına göre 20.12.2007 vadeli ve sonraki taksitlerinin ödenmemesi üzerine davacı tarafından yasal takibe başlandığı açıklanmaktadır .

Yine davalı ile birlikte Limfor şirketinde çalışan 40 dolayında kişiye davacı banka tarafından 10.000-15.000 TL. limitler arasında tüketici kredisi kullandırıldığı ve bu kredilerin büyük bölümünün tahsil edilemeyerek kanuni takibe intikal ettirildiği açıklanmıştır.

Tüm dosya kapsamı ile delillerin değerlendirilmesi sonucu, davalının kredi sözleşmesinde kefilolarak imzası bulunan Limfor şirketinde işçi olarak çalıştığı, kendisi gibi aynı şirkette çalışan 40'a yakın arkadaşının 10.000-15.000 TL. limitlerle kredi kullandıkları değerlendirildiğinde, asgari ücretle çalışan ve geliri kısıtlı olan kişilerin, yakın zaman dilimleri ile hep birlikte tüketici kredisine ihtiyaç duymaları hayatın olağan akışına ters olduğu gibi, belirtilen limitlerde kredi kullandırılacak kişilerin bu kredilerin aylık taksitlerini karşılayacak gelire sahip olup olmadıkları araştırılmadan, belgelendirilmeden kredi kullandırılması da bankacılık teamüllerine ve bankanın mevzuatına aykırı olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan nedenlerle görünüşte şirket çalışanlarının kredi borçlusu gibi gösterildiği ancak gerçekte kredi kullananın çalıştıkları şirket olduğu bu hususun davacı bankanın bilgi ve muvafakatı olmaksızın yapılamayacağı kabul edilerek, davalı işçinin(tüketicinin) sorumlu olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı lehine BOZULMASINA, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7727, Karar No: 2021/8157, Tarih: 14.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7727 E.  ,  2021/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı asil, 01.06.1987 tarihinden senenin sonuna kadar haftada 1 gün izin kullanmak sureti ile çalıştığını, 1988, 1989 yıllarında 20’şer gün işten çıkarıldığını, tekrar işe alınarak senenin sonuna kadar aynı kurumda çalıştığını, ancak çalışmasının sadece 1987 yılında 24 gün olarak Kuruma bildirildiğini belirterek, hizmetinin tespitini istemiştir.

Davacı vekili 20.02.2017 tarihli açıklama dilekçesinde; davacının 3473 işyerinde 17.06.1987 tarihinden 01.04.1996 tarihine kadar yılda 20 gün izin kullanmak suretiyle kesintisiz yılda 360 gün,16566 işyerinde 01.04.1996 tarihinden 2000 yılı sonuna kadar yılda 8 ay çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II- CEVAP:

Davalı Bakanlık vekili; davacının 1987-2000 tarihleri arasında fasılalı olarak geçici işçi pozisyonunda çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile, davacının 16566 5901 sicil nolu davalıya ait işyerinde,

-17.06.1987-31.12.1987 tarihleri arasında kuruma bildirilen 24 gün dışında 156 gün süre ile,

-01.01.1988-31.12.1988 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1989-31.12.1989 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1990-31.12.1990 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1991-31.12.1991 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1992-31.12.1992 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1993-31.12.1993 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1994-31.12.1994 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1995-31.12.1995 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1998-31.12.1998 tarihleri arasında 180 gün süre ile,

-01.01.1999-31.12.1999 tarihleri arasında 180 gün süre ile, çalıştığını tespitine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil SGK vekili, tanıkların davacının çalışma süresine ilişkin net beyanda bulunmadığını,mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil SGK vekili, tanıkların davacının çalışma süresine ilişkin net beyanda bulunmadığını,mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. (5510 sayılı Kanun’un m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerinin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, m. 194 gereğince de taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somut olay bakımından davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri kamu kuruluşu niteliğinde olduğundan davalı işyerinde geçen çalışmaların resmî kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Buna göre, davacının kayıtlarda gözükmeyen bu çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olay bakımından davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri kamu kuruluşu niteliğinde olduğundan davalı işyerinde geçen çalışmaların resmî kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Buna göre, davacının kayıtlarda gözükmeyen bu çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının ücretsiz çalışması hayatın olağan akışına aykırı olup, kamu kuruluşundaki çalışmaların resmî kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğuna göre sadece tanık sözlerine dayalı olarak çalışmanın kanıtlandığının kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkemece Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğüne puantaj cetvelleri ve ücret ödemelerine ilişkin belgelerin gönderilmesi için yazılan müzekkerelere verilen cevap eklerinde sadece dönem bordroları gönderilmiştir. Davacının tespite konu dönemde çalıştığını iddia ettiği Bağcılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü ve Tekirdağ Bağcılık Araştırma İstasyonu Müdürlüğünden özellikle 1987-1996 arasındaki döneme ilişkin ücret ödeme bordrosu, puantaj kayıtlarının tekrar titizlikle araştırılması istenilerek, davacının resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde çalıştığını ve ücretini aldığını gösterir belgelerin ibraz edilememesi halinde bunun nedeni ve davalı nezdinde davacı sigortalının çalışmalarına ilişkin herhangi bir kayıt içeren belgenin bulunmamasının haklı ve izah edilebilir nedene dayanıp dayanmadığı araştırılmalı, davalı işverenin muhasebecisi, müdürleri dinlenerek davacının ücretini nasıl aldığı belirlenmeli, davacıdan ücret ödendiğini kanıtlayan belge olup olmadığı sorulmalı, varsa mahkemeye sunması için süre verilmeli, kamu kuruluşlarında geçen çalışmanın yazılı belge ile kanıtlanması asıl olduğundan ancak ücretin başkaca şekilde ödendiğini fiili ve somut olarak tespit etmek suretiyle gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/5326, Karar No: 2023/1550, Tarih: 15.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5326 E.  ,  2023/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kayıt maliki olan davalının Çatalca - ... köyünden ... oğlu ... ... olduğu, adı geçenin ilk duruşmaya katılıp beyanda bulunduğu, Mahkemece, 02.12.1977 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalıya tebliğ edilememesi üzerine, davacı tarafından dava dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edilen Çatalca Noterliği'nin 21.08.1969 tarihli, 1825 no.lu satış sözleşmesinde yer alan bilgiler üzerinden yapılan adres araştırması neticesinde Nüfus Müdürlüğü tarafından ... ve ... oğlu ...'ın (1912- 06.04.1993) nüfus kaydının gönderildiği, kararın ... mirasçılarına tebliğ edildiği ve bir kısım mirasçılar tarafından temyiz yoluna başvurulduğu, temyize gelen kişilerin mirasbırakanı ile davalının soyadları ve baba adları arasında uyuşmazlık olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, tapu kayıt maliki ve aynı zamanda davada taraf olan davalı "... oğlu ... ..."e gerekçeli kararın tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenmesi, kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 434 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24352, Karar No: 2014/32316, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24352 E.  ,  2014/32316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişinin raporunda, dava konusu yerin münferit meşe, karaçalı böğürtlen ve yıllık otsu bitkilerle, orman ağaç ve ağaççıklarına ait sürgünler, dikenler ve otsu bitkilerle kaplı olduğunun, en az 10 yıldan beri hiçbir müdahale görmediğinin; etrafında çit ve üzerinde de herhangi bir tesis bulunmadığının bildirilmesine; keşif zaptında mahkemece de yerin boşluk tarla olduğunun, uzun zamandan beri işlenmediğinin gözlemlenmesine göre tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmayarak yapılan incelemede ;

Katılan idare vekili ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.