muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/27817, Karar No: 2012/2777, Tarih: 14.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/27817 E.  ,  2012/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir .Ancak:

1-) Sanık ...'ün elinde bıçak yakınan ...'ü ölümle tehdit edip etmediği konusunda yakınan Kadir'in mahkemede tekrarladığı savcılık anlatımında bıçakla üzerine yürüdüğünü belirtmesi ancak tehdit ettiği konusunda anlatımında açıklık bulunmaması, tanık Ali Aydın'ın aşamalarda "elinde sopa Kadir'in üzerine yürüdü, tehdit sözü duymadım "demesi,mağdurun kızı ve karısı Asuman ve Zahide Karagöz'ün savcılıkta "elinde bıçak babama saldırdı" deyip ölümle tehdit konusunda bir şey dememelerine karşın mahkemede "elinde bıçak ölümle tehdit etti" demeleri ,tanık Necati Taş'ın ise aşamalarda "sanık elinde bıçak mağduru ölümle tehdit etti" demesi karşısında,

Anlatımların kendi içinde ve birbirlerine göre çelişkilerinin yüzleştirilerek giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu tartışılıp sonucuna göre;

a-) Sanığın elinde bıçak ya da sopa ile ölümle tehdit ettiği sonucuna varılırsa silahla tehdit suçundan,

b-) Herhangi bir tehdit sözü söylemeksizin elinde bıçak ya da sopa ya da herhangi bir şey olmaksızın mağdurun üstüne yürüdüğü sonucuna varılırsa, eylemin silahla ya da silahsız yaralamaya kalkışma suçunu oluşturduğu, iddianamade yer almayan bu eylemden dolayı ek iddianame düzenlenerek hükümlülük kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmeden;

Eksik soruşturma ya da yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Savunma olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup taraflardan biri hakkında, ya da ilk haksız eylemin kimden geldiği anlaşılamıyorsa her ikisi hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18734, Karar No: 2016/14293, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18734 E.  ,  2016/14293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21317, Karar No: 2016/1170, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21317 E.  ,  2016/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2015/13-2015/316

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4235, Karar No: 2014/11664, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4235 E.  ,  2014/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/290-2013/423

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2013 tarih ve 2013/290-2013/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olup, şirketin yönetim kurulu üyelerinin beşinin yabancı uyruklu olduğunu, anılan yönetim kurulu karar tarihi olan 22.11.2010 tarihinde ve yönetim kurulu kararına istinaden 21.01.2011 tarihinde tanzim edilen imza sirkülerinin alındığı tarihte beş yabancı uyruklu yönetim kurulu üyesinin Türkiye'de olmadıklarını, bu itibarla usulsüz şekilde hazırlanan tutanaklar ile imza sirküleri tanzim edilerek şirketin sevk ve idare edildiğini ve yeni imza sirkülerinin çıkarıldığını, yabancı uyruklu üyelerin Türkiye'de bulunmaması nedeniyle tüm imzaların sahte veya butlan olduğunu ve noter huzurunda bulunmadığını ileri sürerek, 21.1.2011 tarihli imza sirkülerinin ve imza sirkülerine esas yönetim kurulu kararının yok hükmünde ve geçersiz olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerek eski TTK 330/2, gerekse yürürlükte bulunan TTK 330/4 maddeleri uyarınca yönetim kurulunun karar alabilmesi için toplantı yapma zorunluğunun bulunmadığını ve diğer üyelerin muvafakatlarını yazılı olarak bildirmeleri suretiyle de karar alınabildiğini, anılan yasa hükümleri gereği yönetim kurulu kararlarının muteberliğinin sadece yazılıp, imza edilmiş olması şartına bağlı olduğunu, yönetim kurulu kararının davacı ve ilgili tüm yönetim kurulu üyeleri tarafından imzalandığını, şirket ana sözleşmesinde de şirketin yönetim kurulu üyelerinin tamamının imzaladığı yazılı kararın, toplantıda alınmış kararlarla aynı derecede geçerli olduğunun düzenlendiğini, dava edilen imza sirkülerinin yönetim kurulu üyeleri ve imza yetkililerinin değişmiş olması nedeniyle zaten ortadan kalktığını, davanın konusunun bulunmayıp, davacının hukuki yararın da olmadığını, imzaların sahte olmadığını savunarak, davanın reddini ve HMK'nın 329/1 maddesi uyarınca davacının, davalı müvekkili ile kararlaştırılan vekalet ücretini ödemesine ve 329/2 hükmü uyarınca da disiplin para cezasına mahkum edilmesinine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı, davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, şirketin 22.11.2010 tarihli yönetim kurulu kararında ve bu karar esas alınarak noterde düzenlenen 21.01.2011 tarihli imza sirkülerinde yer alan yabancı uyruklu yönetim kurulu üyelerine ait imzaların sahte olduğunu ve söz konusu yönetim kurulu kararı ile imza sirkülerinin yok hükmünde olması sebebiyle iptali gerektiğini ileri sürerek işbu davayı açmış ise de; batıl olduğunun tespiti ve iptali istenen 22.11.2010 tarihli yönetim kurulu kararının 21.01.2011 tarihinde düzenlenen ''imza sirküleri'' başlıklı belgeye de aynen yansıtıldığı, söz konusu yönetim kurulu kararının, yönetim kurulu üyeleri arasındaki görev taksimine ve şirketin temsil ve ilzamına yönelik kararlar içerdiği ve anılan yönetim kurulu kararı uyarınca yönetim kurulu başkan vekili olarak atanan ve müşterek temsil yetkisi verilen davacı ortağın 21.01.2011 tarihli belge altında ve imza sirkülerinin dayanağı olan 22.11.2010 tarihli yönetim kurulu kararı altında imzasının yer aldığı, yönetim kurulu kararı uyarınca belirlenen temsilcilere ''müşterek temsil'' yetkisi verilmiş olduğundan davacı ortağın imzası olmaksızın şirket adına işlem yapılması imkanının da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yönetim kurulu kararının ve bu karara dayanarak çıkarılan imza sirkülerinin sahte olduğu iddiasına dayalı 22.11.2010 tarihli yönetim kurulu kararı ve bu karara istinaden oluşturulan 21.01.2011 tarihli imza sirkülerinin yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece anılan yönetim kurulu kararı ve imza sirkülerinde davacının imzası olduğu kabul edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içerisinde bulunan dava konusu yönetim kurulu kararı ve imza sirkülerinin incelenmesinde davacının imzasının bulunmadığı ayrıca, imza sirkülerine yansıtıldığı belirtilen kararın 22.11.2010 tarihli yönetim kurulu kararı değil, 6.12.2010 tarihli yönetim kurulu kararı olduğu anlaşıldığından mahkemece yazılı gerekçelerle karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26790, Karar No: 2015/3195, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26790 E.  ,  2015/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/120, Karar No: 2016/5519, Tarih: 30.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/120 E.  ,  2016/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, gece vakti hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : 1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a)Kamu malına zarar verme suçundan, TCK’nın 152/1-a, 31/2, 62, 50/3 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Hırsızlık suçundan, TCK’nın 142/1-a, 143, 31/2, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

c)Hırsızlık suçundan, TCK’nın 142/1-b, 143, 31/2, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

d)İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, TCK’nın 116/2, 116/4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a)Kamu malına zarar verme suçundan, TCK’nın 152/1-a, 31/3, 62, 50/3 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Hırsızlık suçundan, TCK’nın 142/1-a, 143, 31/3, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

c)Hırsızlık suçundan, TCK’nın 142/1-b, 143, 31/3, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

d)İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, TCK’nın 116/2, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Kamu malına zarar verme, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçunu geceleyin işlemiş olmaları karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.09.2013 tarih ve 2013/2-499-375 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 3. fıkrasında dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla

suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin de göz önünde bulundurulacağı belirtilmiş olup, buna göre dava zamanaşımının hesaplanmasında esas alınacak hapis cezasının üst sınırının suç tarihinde yürürlükte olan aynı kanunun 143. maddesi gereğince 6 yıl 8 ay olacağı da dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d maddesi gereğince asli dava zamanaşımının 15 yıl, kesintili zamanaşımının ise 22 yıl 6 ay olacağından, zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların, olay günü gece saat:01:00 sıralarında ... ilköğretim okulunun arka penceresinden içeri girerek, okulda bulunan yangın tüpünü boşaltıp etrafa zarar verdikleri, mülkiyeti okula ait olan kantin kapısını zorlayıp kilidini söktükten sonra içeri girdikleri, kantinden DVD, VCD, bir miktar bozuk para ve gıda maddeleri ile okula ait VCD çaları aldıklarının iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı olan TCK’nın 116. maddesinde yer alan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 152/1-a. maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Mustafa Kemal ilköğretim okuluna girerek, okula ait VCD çaları aldıktan sonra, aynı okul içerisindeki kantine de girip muhtelif gıda maddeleri ile bir miktar bozuk para çalan suça sürüklenen çocukların eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, kantin işletmesinin bir başka şahsa ait olduğu gerekçe gösterilerek, kantinin okuldan bağımsız olarak işletildiğini

bildiklerine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da açıklanmadan, çocuklar hakkında ayrıca aynı kanunun 142/1-b. maddesi uyarınca da cezaya hükmedilmesi,

bildiklerine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da açıklanmadan, çocuklar hakkında ayrıca aynı kanunun 142/1-b. maddesi uyarınca da cezaya hükmedilmesi,

b)T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun’un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, zorunlu savunmanlara ödenen avukatlık ücreti ile işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığına ilişkin rapor için harcanması zorunlu kamu masrafının ve istihdam edilmesi veya bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin, 18 yaşından küçük çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen ücretin, suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hırsızlık eyleminin kamu kurumu niteliğindeki ilköğretim okulu kantininden gerçekleştirilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine, aynı kanunun 142/1-b maddesinin uygulanmış olması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.