muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/293, Karar No: 2018/542, Tarih: 20.11.2018

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bir numaralı uyuşmazlık konusunda anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda; maktulün, sanığın iş yerinden hırsızlık yaptığı ve sanığa tehdit ve hakaret ettiği iddialarıyla ilgili olarak sanık tarafından resmî makamlara yapılmış herhangi bir başvuru bulunmaması, aradan yaklaşık bir yıl kadar süre geçmesi ve inceleme konusu olaya ilişkin iddianamenin ekinde hırsızlık, tehdit ve hakaret iddialarıyla ilgili ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilip bu kararın kesinleşmesi göz önüne alındığında, maktulün sanığın iş yerinden hırsızlık yaptığı ve sanığa hakaret ve tehdit ettiği iddialarının sanık üzerinde haksız tahrik oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Öte yandan, olay anında aşırı derece alkollü hâlde sanığın masasına gelerek kendisini hırsızlıkla suçladıkları için sanığa ve ağabeyi Hakan’a rahatsızlık verip bu meseleyi konuşmak için kendilerini dışarı çağıran, dışarıda da önce bardakla sanık ...'in, sonrasında rakı şişesiyle Hakan’ın başına vurarak yaralanmalarına neden olan ve bıçaklanmadan önce sanığa ve ağabeyi Hakan’a ısrarla saldırmaya çalışan maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyuta göre, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü TCK’nın 29. maddesi uygulanırken, Yerel Mahkemece 14 yıl olarak takdir edilen hapis cezasının adil ve yerinde olduğu kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ...'ya verilen cezada haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin isabetli olduğuna ilişkin sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"Sanık ...'ya verilen cezada haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin isabetli olduğuna ilişkin sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanığın olayın başlamasından önce ve olay sırasında haksız bir hareketinin bulunmadığı sabittir. Sanık ... ve kardeşi ...'nın, Denizli ilinde unlu mamüller işi ile iştigal ettikleri, olay tarihinden yaklaşık bir yıl önce işyerinden para çalınması üzerine aynı gün işyerine gelen maktül ...'dan şüphelendikleri, maktülle aralarında bu nedenle tartışma çıktığı olayın soruşturma makamların intikal ettirilmeden kapandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Olay ....başlamış ilk önce maktülün yönlendirmesiyle arkadaşı.... .... gelip sanığın masasında bulunan bayanların yanına oturarak sanık ... ve kardeşi ...'yı rahatsız etmiştir. Sanık ve kardeşi ... sakin bir şekilde davranarak olay çıkmaması için rahatsız edici davranışa karşılık vermemişler ve sineye çekmişlerdir. Akabinde maktül Muhammed ve arkadaşı ... tarafından sanık ve kardeşi restorant dışına davet edilmiş, davet edilirken sanığa küfür ve hakaret edilmiştir. Dışarıda maktül ... sanık ...'nın başına bardak vurarak kavgayı başlatmış, sanık kendisi ve kardeşinin öldürüleceği düşüncesiyle eline suçta kullandığı bıçağı almış ancak kullanmamıştır çünkü amacı üzerlerine gelinmesini önlemedir. Kavganın büyümemesi için maktül restorant içine alınmıştır. Bu sırada sanık ve kardeşi olay yerinden ayrılmak istemişler park halindeki aracının anahtarını bulamamaları nedeniyle buda mümkün olmamıştır. Olayın başlamasından sonuna kadar hareketli olan ve yerinde durmayan maktül ölüme davetiye çıkaracak şekilde bu sefer rakı şişesini alarak restorant dışına çıkıp dışarıda bulunan ...'nın kafasına vurarak kavgayı tekrar başlatarak olayın büyümesine sonuçta sanık ... ve maktul ...'ın altlı üstlü boğuştuğu sırada sanığın rastgele salladığı bıçağın maktule isabet etmesi sonucu olayın ölümle sonuçlandırılmasına neden olunmuştur.

TCK'nun 29. maddesi uyarınca tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel koşullar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibariyle yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir. Somut olayımızda maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eylemin ulaştığı boyuta göre sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinin uygulaması sırasında en üst oranda indirim yapılması adalet ve nesafet kurallarına uygun olacağı düşüncesiyle yerel mahkemece haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin isabetli olduğuna ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum." düşünceleriyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8006, Karar No: 2006/12545, Tarih: 27.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8006 E.  ,  2006/12545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kismen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı ile aralarındaki sözleşle gereği verilenhizmet karşılığı olarak davalının 14.350.576.963 TL'sine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı, talep edilen kadar borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 7.524.870.963 TL. üzerinden itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş;hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- İcra ve iflas Kanunu'nun 67.maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağının mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır.Borçlunun itirazının kötü niyetli olması ise yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı, aleyhindeki icra takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan başka alacağın likit ve belli olması da gerekir.Alacağın ... miktarı belli sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte yada bilinmesi gerekmekte,böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şartdeğildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu bu istemin reddedilmiş olması bozma nedenidir. Ne varki açıklanan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması Hakuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7.maddesi hükmü gereğidir.

Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şartdeğildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu bu istemin reddedilmiş olması bozma nedenidir. Ne varki açıklanan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması Hakuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7.maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 4.bendinde yer ... " alacak yargılama neticesi saptanmış olmakla ve bu nedenle likit hale dönüşmediğinden inkar tazminatına ilişkin talebin reddine" sözerinin hükmündan tamamen çıkartılarak yerine "asıl alacak miktarının %40'ının davalıdan alınarak davacıya verilmesine"sözlerinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 392,04 YTL'nın davalıdan alınmasına,peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 27.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9160, Karar No: 2022/11439, Tarih: 04.07.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9160 E.  ,  2022/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/28605

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ün, anılan Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 460,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 08.09.2015 tarihli ve 2014/1098 Esas, 2015/751 sayılı Kararının 12.10.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 26.04.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 460,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) 22.10.2019 tarihli ve 2019/774 Esas, 2019/871 sayılı Kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, anılan Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca belirlenen 4 ay hapis ve 16 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesine göre yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde 3 ay 10 gün hapis ve 13 gün karşılığı 260,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 3 ay hapis ve 23 gün karşılığı 460,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.02.2021 gün ve 2020-20292 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2021 gün ve KYB - 2021/28605 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2014 tarihli 2013/3-752 Esas, 2014/200 sayılı kararı gözetildiğinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 6136 sayılı Kanun'un 15/1. ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri uyarınca hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nın 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeden ertelenmesine karar verilmesi,

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis ve 25 gün adli para cezası üzerinden TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak belirlenen 4 ay hapis ve 16 gün adli para cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uygulanması sonucu 3 ay 10 gün hapis ve 13 gün karşılığı 260,00 TL adli para cezası yerine 3 ay hapis ve 23 gün karşılığı 460,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle hesap hatası yapılarak fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2019 gün, 2019/744 Esas, 2019/871 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi gereğince BOZULMASINA, 6136 sayılı Yasanın 15/1 ve TCK'nın 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 4 ay hapis ve 16 gün adli para cezası ile cezalandırılması ile ilgili hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere, aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 3 ay 10 gün hapis ve 13 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesi uygun görüldüğünden suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, TCK.nın 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den 2000 TL adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 5 eşit taksit halinde ödenmesine, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan kısmının hepsinin tahsil edilmesine ve 5275 sayılı Yasanın 106/4-11. maddeleri uyarınca işlem yapılmasına, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca, belirlenen gün sayısının adli para cezasına çevrilmesi sonucu hükmedilen 460 TL'nin 260 TL'ye indirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, infazın bu şekilde 2000 TL ve 260 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.07.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6393, Karar No: 2024/714, Tarih: 21.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6393 E.  ,  2024/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi kararı, düzeltilerek istinaf başvurularının

esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün

onanması, kısmî bozma

Malen sorumlu vekilinin temyiz istemi yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca verilen malen sorumlu vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair kararın aynı Kanun madde ve fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararının; sanıklar ..., İbrahim, Bayram müdafileri ve katılanlar İbrahim, Ali, Onur, Yalın, Eren, Ezgi, Emine, Akın, Emre, Osman, Ömer, Arif vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve İbrahim müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve İbrahim hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca sanık ...'in 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca sanık ...'ın 19 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince malen sorumlu vekilinin istinaf başvurusu hakkında malen sorumlu vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca reddine, diğer istinaf başvuruları hakkında ise sanık ..., sanıklar ..., İbrahim, Bayram müdafileri ve katılanlar ... vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a,d ile aynı Kanun'un 303/1-h maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki sanık ...'ın sürücü belgesinin geri alınmasına ve vekâlet ücretine ilişkin hukuka aykırılıkların düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin temyiz hakkı bulunmadığından reddine, sanıklar ... ve İbrahim müdafiileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddine; ancak sanık ... hakkında kurulan hükümde, suçun bilinçli taksirle işlenmesi sebebine dayalı olarak 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel ceza miktarı üzerinden (1/3) oranda artırım yapılması gerektiği gözetilmeden (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanık ...'a fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren 24.05.2022 tarihli Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

4. Dairemizin 21.06.2023 tarihli ve 2022/3221 Esas, 2023/2299 Karar sayılı kararı ile temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunan katılanlar ..., ... ve ...'e tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılanlara tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılanlar... ve ...'e tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi; ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ... hakkındaki hükmün bozulması talebine yer verilmesiyle yetinilmiş olup sanıklar ... ve İbrahim hakkındaki hükümlere yönelik herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu temyiz istemlerine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş, Dairemizin tevdi kararı uyarınca katılanlar ... ve ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve adı geçenlerin temyiz isteminde bulunmamaları üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin temyiz hakkı bulunmadığından reddine, sanıklar ... ve İbrahim hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması, sanık ... hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren 01.11.2023 tarihli ek Tebliğname ile dava dosyası tekrar Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... vekilinin temyiz sebepleri; meydana gelen kazada İçişleri Bakanlığı ile Karayolları Genel Müdürlüğünün kusurlu olup olmadıkları tespit edilmeksizin eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine, sanık sürücü Bayram sübut bulan eylemi olası kastla işlemesine rağmen suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, sanıklar ..., İbrahim ve Bayram hakkında temel cezaların üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine, kaza sonucu üç farklı aileye mensup ölen beş kişinin mirasçılarıyla birlikte toplamda yedi katılanın vekili olmalarından dolayı her bir katılan için ayrı ayrı ya da her bir aile açısından ayrı ayrı vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiği dikkate alınmadan tek maktu vekâlet ücreti hükmedilmesinin isabetsiz olduğuna, katılanlar ... vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar ..., İbrahim ve Bayram'ın sübut bulan eylemlerinde olası kastın uygulama koşullarının oluştuğu gözetilmeyip suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, vekillik görevini üstlendiği birbirleriyle bağlantısı ve akrabalık bağı bulunmayan katılanlar lehine ayrı ayrı vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiği dikkate alınmadan tek maktu vekâlet ücreti hükmedilmesinin isabetsiz olduğuna, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; ağır vasıta araçlar nedeniyle kazaların sıklıkla meydana geldiğini bildikleri yerde kontrol yapmış olmaları nedeniyle İskenderun Emniyet Müdürlüğü ve üzerine yüklenen yükümlülükleri yeteri kadar yerine getirmeyen Karayolları Genel Müdürlüğü davaya dâhil edilmeksizin eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine, sanık ...'ın sübut bulan eyleminde olası kastın ve sanıklar ... ile İbrahim'in sübut bulan eylemlerinde bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluştuğu gözetilmeyip suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; uzmanından alınan bilimsel mütalaa ve dosyaya eklenen deliller kapsamında çekici ve dorsenin tüm bakımlarının zamanında ve eksiksiz yapıldığı ispatlanmasına rağmen şube sorumlusu olan sanık ...'in kusurunun bulunmadığı gözetilmeden İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerince hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna itibarla sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak uygulanmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; başşoförlük unvanı amiri olan diğer sanık ... tarafından sözlü olarak verilen ve araçların bakımı ve onarımı ile ilgili herhangi bir sorumluluğu bulunmayıp, meydana gelen kazada kusursuz olan sanık ...'e, cezaların şahsiliği ilkesine aykırı şekilde ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak kusur izafe edilip sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak uygulanmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; İskenderun Emniyet Müdürlüğü ve Karayolları Genel Müdürlüğünün kusurlu olup olmadıkları tespit edilmeksizin yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak ve sanık ...'ın mevcut kusuru ağırlaştırılarak eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine, bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeyip suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR