muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2618, Karar No: 2016/3878, Tarih: 03.03.2016

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın; su yatağı vasfı niteliği ile Varto Kadastro Mahkemesi'nin 1971/21 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı, hükme esas alınan fen bilirkişi Sami Yıldız tarafından düzenlenen 04.03.2015 tarihli rapor ve korkide davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın 589 nolu mera parseli içinde kaldığı belirtilmiştir.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin de araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın mera olarak belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü, Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulmalı, mera veya aktif su yatağı olup olmadığı duraksama olmaksızın belirlenmeli, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığı düşünülmeli, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 04.03.2015 tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5482, Karar No: 2020/498, Tarih: 22.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5482 E.  ,  2020/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AFYONKARAHİSAR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : 1- Mahkûmiyet (Sanık ... hakkında)

2- Beraat (Sanık ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Afyonkarahisar İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün temyiz talebinin incelenmesinde: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2018 tarihli ve 2015/1190 esas, 2018/274 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti suçundan doğrudan zarar görmeyen Afyonkarahisar İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün kamu adına katılma hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Her ne kadar tebliğnamede sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz talebi yönünden görüş bildirilmişse de; Sanık ... müdafiinin 22.04.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini belirttiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne hasren yapılan incelemede;

1- Suç tarihinde sanığın sahibi olduğu ... Gıda isimli işyerinde mesul müdür görevlendirilip görevlendirilmediğinin Afyonkarahisar Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden araştırılması ve varsa gerektiğinde buna ilişkin iş akdinin bir örneğinin dosyaya getirtilmesi,

2- Suç konusu bütün piliçin analiz sonuçlarına göre, “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş veya değiştirilmiş” gıda maddeleri niteliğinde olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan da rapor alınması,

Sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanığın resmi izne dayalı olarak yürütülen bir meslek ve sanat icra etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın söz konusu eylemi resmi izne dayalı yürütülen meslek kapsamında işlediğinden bahisle hakkında verilen cezada 5237 sayılı TCK’nın 186/2. maddesi gereğince artırım yapılması,

2- Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti suçundan doğrudan zarar görmeyen Afyonkarahisar İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün bu suçlarla ilgili davalara katılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden sanık aleyhine, Tarım İl Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/436, Karar No: 2014/18683, Tarih: 13.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/436 E.  ,  2014/18683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11479, Karar No: 2020/360, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11479 E.  ,  2020/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/05/2019 gün ve 2019/1515 Esas - 2019/11102 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 29.05.2019 gün ve 2019/1515 esas-2019/11102 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama kavaklık niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 102 ada 283 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Kapama kavaklık niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 102 ada 283 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 01.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.09.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 01.03.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendinde yazılı (109.067,09 TL kamulaştırma bedelinin) ibaresinden sonra gelmek üzere (7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra ) ibaresinin eklenmesine,

b-2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak) kelimelerinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 390.314,01 TL'lik kamulaştırma bedeline 01.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.09.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan 109.067,09 TL'lik kısma ise 01.03.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin yazılmasına,

c-7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4361, Karar No: 2017/14998, Tarih: 18.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/4361 E.  ,  2017/14998 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 43/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Aydıncık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 08/02/2010 tarihli ve 2009/133 esas, 2010/11 sayılı kararını müteakip, deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle sanık hakkında hükümlerin açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 43/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.880,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Aydıncık (Mersin) Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli ve 2016/69 esas, 2017/10 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/05/2017 gün ve 33410 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında mahkemece daha önce açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hakaret suçuna ilişkin hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümden farklı olarak karar verilmesinde,

Kabule göre de,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi gereğince hükmedilen 90 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldığında 112 gün adli para cezası yerine, 113 gün adlî para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapıldığı, bu hatayı takiben 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında ise 93 gün adli para cezası yerine 94 gün adli para cezasına hükmedilerek, anılan Kanun'un 52/2. Maddesine göre paraya çevirme işlemi neticesinde, 1.860,00 Türk Lirası yerine, 1.880,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynen açıklanmamasına ilişkin olarak:

Hukuksal Değerlendirme:

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynen açıklanmamasına ilişkin olarak:

CMK'nın 231/11. maddesi: “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” hükmünü içermektedir.

Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, hakkındaki hüküm ilk şekliyle açıklanır. Açıklanan bu hükümdeki hukuka aykırılıklar, temyiz veya kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay tarafından yapılacak inceleme sonucunda giderilir. Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükümde prensip olarak mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, incelenen somut olayda, mahkemece hakaret suçundan daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı hükümde TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım uygulanmasına rağmen, yeniden değerlendirme sonucu 1/4 oranında artırım yapılması hukuka uygun görülmemiş, aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozma konusu yapılmıştır.

2- Hesap hatasına ilişkin olarak yapılan incelemede ise:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün adli para cezası verilerek, suçun zincirleme şekilde işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 43/1 maddesi uyarınca cezanın 1/4 oranında artırılmasıyla 112 gün adli para cezası yerine 113 gün adli para cezası belirlendiği, bu cezadan TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile 93 gün adli para cezası yerine 94 gün adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Dolayısıyla sanık hakkında, sonuç cezanın 1860 TL yerine 1880 TL olarak fazla belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Aydıncık (Mersin) Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli ve 2016/69 esas, 2017/10 sayılı kararının, aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

Dolayısıyla sanık hakkında, sonuç cezanın 1860 TL yerine 1880 TL olarak fazla belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Aydıncık (Mersin) Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli ve 2016/69 esas, 2017/10 sayılı kararının, aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK'nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün olarak belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 43/1. maddesiyle 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan TCK’nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle sanığın sonuç olarak 93 gün karşılığı 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 18.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22794, Karar No: 2013/6292, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22794 E.  ,  2013/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ... 'ın, kapıdan satış yöntemiyle çalışan ...,... isimli firmanın sahibi ve yöneticisi olduğu, diğer sanıkların da aynı firmada çalışan satış elemanı oldukları, sanık ...'ın organizesinde, sanık ... ve ...'nın, müşteki ...'ın evine giderek kapıyı çaldıkları, sanıkların, yeni bir işyeri açacaklarını, yakında açılışları olduğunu, ücretsiz olarak hediye dağıttıklarını, bunun için çekiliş yaptırdıklarını söyleyerek müştekiye bir zarf verdikleri, zarfın içinde ''halı yıkama makinesi kazandınız'' şeklinde bir yazının olduğu, sanıkların, bu hediyenin verilmesi için kendilerinden 290.00 TL alışveriş yapılması gerektiğini söyleyerek müştekiyi bu alışverişin yapılması için ikna ettikleri, 40-50 TL değerinde olan tencere takımının 350.00 TL'ye müştekiye satıldığı, paranın da peşin olarak alındığı, sanıkların hediyeyi getireceklerini söylemesi üzerine, müştekinin teminat istediği, bunun üzerine sanık ...'ın, borçlu kısmına ... adını yazdığı, imzayı da ... şeklinde attığı, bedel kısmına 290 TL yazdığı, diğer kısımları boş olan ve yasal unsurları taşımayan bonoyu müştekiye vererek oradan ayrıldıkları, bir daha da