muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11673, Karar No: 2015/12451, Tarih: 22.10.2015

dosyaları da birleştirilerek tek dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince, ''her taşınmaz hakkında ayrı ayrı açılan davaların birleştirildiği, davaların birleştirilerek görülebilmesi için Usulün 43/2. maddesi

uyarınca davaların aynı sebepten doğması, 45/3. maddesi uyarınca da davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması başka bir anlatımla iki dava arasında bağlantı bulunması gerektiği; somut olayda birleştirme sebeplerinin bulunmadığı, belirtilerek taşınmazlar hakkındaki davaların ayrılarak görülmesi" gereğine değinilmiştir.

Anayasamızın 141. maddesine göre, devlet yargının basit, çabuk ve ucuz gerçekleşmesi için gereken tedbirleri almak zorundadır. Usul ekonomisi Anayasamızda ayrıca düzenlenmiş olduğu için, buna aykırılık, aslında Anayasa'ya aykırılık oluşturacaktır. (m.141). Ayrıca, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesine göre de mahkemelerin makul bir süre içinde karar vermeleri öngörülmüştür. Bu, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 30. maddesinde de hakimin yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir. Ayrıca yargılamanın hakkaniyete uygun olarak adil bir şekilde yürütülmesi gerekmektedir. Hakkaniyet, taraflar arasındaki tam bir eşitliğin bulunmasını ve bu eşitliğin tüm yargılama boyunca devam etmesini gerektirir. Bu eşitlik yargılamada “silahların eşitliği” olarak ifade edilmektedir. Silahların eşitliği hukuk devleti ve genel eşitlik ilkesinin bir sonucudur. Silahların eşitliği, “hakim önünde eşitlik” ilkesi olarak, kanuni hakim ve hukuki dinlenilme hakkı yanında klasik bir usuli temel hak olarak kabul edilmiştir. Nitekim Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004, 2001/216, 2004/120 (RG,21.10.2005, S.25973) sayılı kararında da “silahların eşitliği ilkesi davanın tarafları yargılama sırasında usul hükümleri yönünden eşit konumda bulunma, taraflardan birine dezavantaj sağlayacak kurallara yer vermeme esasını öngörmekte diğer bir deyişle davanın tarafları arasında hakkaniyete uygun bir dengenin varlığını gerekli kılmaktadır”. görüşü benimsenmek suretiyle yargılamada hakim olan temel ilkelere açıklık getirilmiştir.

Dairemizde iş bu dava ile birlikte temyiz incelemesine konu olan birden çok dava dosyası, daha önce temyiz incelemesi yapılan 407 adet dava dosyası ile birlikte tek bir tescil davasından kaynaklanmaktadır. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; açılan tescil davası yüzlerce parçaya ayrılan davacılar yönünden, davanın parsel bazında tefrik edilerek ayrı ayrı yürütülmesi, maddi külfet dışında, yargılamanın sağlıklı yürütülmesi ve delillerin birlikte değerlendirilmesi imkanını da ortadan kaldırmakta, yüzlerce dosyaya dönüştürülmüş ihtilafın yargılama giderleri ve temyiz giderlerini de karşılanamaz hale getirmektedir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre Kadastro tespitinden önce açılan davaya konu olan taşınmazlar hakkındaki davanın kadastro mahkemesinde birlikte görülmesi zorunludur. İhtilafın aynı nedenle açılan tescil davasından, bir başka ifade ile aynı sebepten kaynaklandığı göz önüne alındığında 17. Hukuk Dairesince bu hususun göz ardı edildiği ve bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu kuşkusuzdur. Maddi hataya dayalı bozma ilamı kazanılmış hak oluşturmaz. Hal böyle olunca aynı tescil davasının kapsamında kalan davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğerlerini de etkileyeceği dikkate alınmak suretiyle tefrik edilen tüm dava dosyalarının birleştirilip, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi göz önüne alınarak mahkemece taşınmazların gerçek hak sahibi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6913, Karar No: 2007/6716, Tarih: 05.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6913 E.  ,  2007/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10571, Karar No: 2016/15268, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10571 E.  ,  2016/15268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 124.000.00.- TL bedelin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/02/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 191.346.10 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12255, Karar No: 2024/793, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/12255 E.  ,  2024/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/735 E., 2016/113 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/735 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün eksik inceleme neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiğinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın sahte olarak düzenlediği yasal unsurları haiz 30.21.2014 düzenleme tarihli ve 410,00 TL bedelli bonoyu ciro ederek borcuna karşılık katılan ...'ye verdiği, katılan ...'ın da vadesi gelmesi sebebiyle bonoyu tahsil amacıyla borçlu ve düzenleyen olarak gözüken katılan ...'tan tahsil etmek istemesi üzerine bononun sahteliğinin anlaşıldığı ve alınan kriminal rapor ile beyanlar kapsamında da sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda atılı suçu inkar etmiştir.

3. Bono ile ilgili alınan kriminal raporda; senedin ön yüzündeki 01/10/2015 - 410 ...- 30/12/2014 ibareli el yazıları ile arka yüzün birinci ciranta hanesindeki Atlas Doğalgaz ibareli kaşe izi üzerindeki imzanın sanığın eli mahsulü olduğunu belirtilmiştir.

4. Mahkeme tarafında tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sahte bono düzenleyip kullandığı sabit görülen sanık hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Mahkeme tarafında tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sahte bono düzenleyip kullandığı sabit görülen sanık hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/735 Esas 2016/113 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18383, Karar No: 2023/4552, Tarih: 19.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/18383 E.  ,  2023/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMES :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/173 E., 2016/379 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2016 tarihli ve 2016/999 Esas No'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, olay günü saat 20.00 sıralarında, cezaî ehliyetleri bulunmaması sebebiyle haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... ve... isimli şahıslar ile birlikte Necip Fazıl Kısakürek Anadolu Lisesine açık olan camdan girerek kantin içerisinden 5,00 - 10,00 TL para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/379 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2021 tarihli bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, verilen kararın usûl ve maddi yönden yasaya aykırı olduğuna, bozulmasına karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde saat 20.00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun, cezaî ehliyetleri bulunmaması sebebiyle haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...ve... isimli şahıslar ile birlikte Necip Fazıl Kısakürek Anadolu Lisesine açık olan camdan girdikleri ve suça sürüklenen çocuğun kantin içerisinden 5,00 - 10,00 TL parayı hırsızladığı, suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olduğu, bu suretle müsnet suçları işlediği kanaatine varılarak Yerel Mahkemece mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Şikâyetçi ...'in ve okul müdürü ...'ün soruşturma aşamasında alınan ifadeleri, suça sürüklenen çocuğun soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan savunmaları, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı duruşmada hazır bulunan sosyal çalışmacı ...'in beyanları, olay yeri kamera görüntülerinin yer aldığı CD dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun 09.06.2016 tarihinde mahkemece savunması alınırken sosyal çalışmacının da hazır bulundurulduğu ve sosyal inceleme raporu konusunda “suça sürüklenen çocuğun yaş ve eğitimi itibarı ile ifade verebileceği, beyanlarına itibar edilebileceği, ailesinin yanında kaldığından ve zorunlu eğitimine devam ettiğinden hakkında ek bir tedbire gerek olmadığı kanaatindeyim” şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk 23.02.2016 tarihli savcılık sorgusunda, eylemi olay günü saat 20.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan etmiş ise de, dosya kapsamında bulunan olay yeri kamera görüntülerinin yer aldığı CD içeriğine göre şahısların okula saat 16.58'de girdiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.08’de başladığının anlaşılması karşısında, mahkemece suç saatinin tam olarak belirlenebilmesi açısından, gerekirse bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak suç tarihinde güvenlik kamera saatinin güncel olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuğun, okul kantininden 5,00 - 10,00 TL civarında bozuk para çaldığı anlaşıldığından, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) başlığı altında açıklanan nedenlerle Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/379 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3538, Karar No: 2019/10450, Tarih: 11.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3538 E.  ,  2019/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 05.11.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... ili, ... İlçesi, Karaçay mahallesi 1329 ada 52 parselde kayıtlı 17.117,90 m2 kargir binası bulunan garaj niteliğindeki taşınmazın, ... Tapu Sicil Müdürlüğünde ... Belediyesi adına kayıtlı iken ... Belediye Meclisinin 05/06/2013 tarih ve 81 Sayılı kararına istinaden muvazaalı bir şekilde ... Su ve Jeotermal Sanayi Ticaret Limited Şirketine ayni sermaye konulmak suretiyle hukuka aykırı bir biçimde 16/12/2013 tarihinde 13410 yevmiye sayılı işlemle devredildiğini, bu devrin iptali ve ilgili taşınmazın ... Büyükşehir Belediyesi adına tescili gerektiğini belirterek taşınmazın devrinin iptali ve davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Naz-Bel Su Ürünleri Jeotermel İnşaat Akaryakıt Asfalt Beton İmalat Ulaşım Hizmet İşleri Organizasyon Temizlik Otopark Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili, 6360 ve 5126 Sayılı kanun hükümleri dikkate alındığında davanın açılması için öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

../...

2017/3538 -2-

2019/10450

... Belediye vekili; taşınmazın müvekkil idare başkanlığına ait iken belediye meclisinin kararı ile davalı şirkete intikal ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalılar arasındaki devir işleminin muvazaalı olduğunun kabulü halinde davacının taşınmazı devir eden davalı ... Belediyesi adına tescilini talep etmesi mümkün olup, tapu kayıtlarına göre hiçbir zaman malik olmayan davacı, taşınmazın kendi adına tescilini Borçlar Kanunu'nun 19. maddesine göre talep edemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Türk Borçlar Kanunun 19. (BK'nun 18) maddesi gereğince muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.