muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3720, Karar No: 2014/19159, Tarih: 16.06.2014

Davalı kurum teftiş kurulu tarafından yürütülen soruşturma sonucu,davacının emekli sandığı mensubu sigortalıların bilgisi dışında usulsüz ve içeriği sahte reçete düzenlettirdiği ,reçetelerde tahrifat yaptığı ve teftiş soruşturmasının seyrini değiştirmek amacıyla sahte ilaç alım faturalarını kuruma ibraz ettiği gerekçesiyle sözleşmenin 7 yıl süre ile feshedildiği ve feshi bildiriminin 06.06.2000 tarihli yazı ile davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı hakkında dava konusu olaylara ilişkin olarak Ankara 4. Ağır Ceza mahkemesinin 2006/199 esas sayılı dava dosyasına konu davanın açıldığı,bu yargılama kapsamında davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği,ayrıca davacı tarafından davalı kurum aleyhine sözleşmenin feshine dair işlemin iptali talebine ilişkin Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/367 esas sayılı dosyasına konu davanın açıldığı,bu davanın davacı tarafından takip edilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece sözleşmenin feshi işleminin yerinde olup olmadığının tespiti amacıyla bilirkişi raporu alınmış ise de,bu karara esas alınan bilirkişi raporunda teftiş raporunda iddia edilen ve fesih işlemine dayanak gösterilen hususlara ilişkin yeterli bir inceleme ve değerlendirmenin yapılmadığı,dosya safahatının özetlenmesi ile yetinildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu bu haliyle hüküm tesis etmeye elverişli nitelikte değildir. Bu itibarla mahkemece öncelikle teftiş dosyası kapsamında hazırlanan doktor bilirkişi raporları,davacının ibraz ettiği ileri sürülen sahte ilaç alım faturaları ile birlikte tüm teftiş dosyası içeriğinin dosyaya celbi sağlanarak,Ankara 1. Asliye Hukuk mahkemesinin 2000/367 esas sayılı dosyası kapsamında hazırlanan bilirkişi raporundaki tespitlerde değerlendirilmek suretiyle,tarafların iddia ve itirazlarını karşılar mahiyette aralarında doktor,eczacı ve sayıştay denetçisi uzman bilirkişilerden teşekkül eden yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak,bu heyetin hazırlayacağı bilirkişi rapor sonucuna uygun karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19372, Karar No: 2015/30019, Tarih: 01.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19372 E.  ,  2015/30019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece, ön inceleme tutanağı ile bildirilen inceleme gününde imza örneklerinin alınması için hazır bulunmasını, aksi halde davanın reddedileceğinin borçluya tebliğ edilmesine rağmen, delillerini bildirmediği gerekçesiyle imzaya itirazın dosya üzerinden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 170. maddesinde imzaya itiraz düzenlenmiş olup, anılan madde gereğince imzaya itirazın duruşma açılarak incelenmesi zorunludur. Aynı maddenin üçüncü fıkrasının ilk cümlesine göre ise; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir." Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti senet elinde olup, takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih, 2006/12-259 E, 2006/231 K. sayılı kararı).

O halde mahkemece, imza itirazı incelemesinin duruşmalı yapılması gerektiği ve ispat yükünün alacaklıda olduğu göz önünde bulundurularak, öncelikle duruşma açılarak imzanın borçluya ait olduğuna ilişkin alacaklının elindeki deliller sorulup, HMK'nun 324. maddesi kapsamında delil avansının yatırılması yönünde işlem yapıldıktan ve borçlunun da göstereceği deliller varsa aynı yöntemle toplandıktan sonra İİK'nun 170. maddesi uyarınca imza incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2013/10975, Karar No: 2014/986, Tarih: 23.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10975 E.  ,  2014/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dosya arasında bulunan pafta örneği ve krokiden çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... ve ... yerlerinin de gösterildiği görülmektedir. Adı geçenler tarafından bu yerde açılmış tescil davaları bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa dava dosyalarının,

2) Raporu hükme esas alınan fen bilirkişisinden ek rapor alınarak, kadastro paftasında davacı ile ... ve ... yerlerine ait kullanım sınırı gösterilip gösterilmediğinin açıklattırılması ve buna ilişkin kroki ile paftanın rapora eklenmesi ile,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait yakın tarihli, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ile hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ve varsa kullanım sınırını çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı raporun kendilerinden alınması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8285, Karar No: 2015/7524, Tarih: 07.12.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/8285 E.  ,  2015/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : 2313 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yakalama ve elkoyma tutanağına göre, evinin arkasında bulunan alanda bakımları yapılı ve seyreltilmiş vaziyette 8 adet kenevir bitkisi ele geçirilen sanığın beyanında; suça konu kenevir bitkisini ekmediğini, çocuklarının kuş yemi serpmeleri nedeniyle olay mahallinden kendiliğinden yetişmiş olabileceğini belirtmesi karşısında; olay tarihinde sanık ile birlikte ikamet eden çocuklarının tanık olarak dinlenerek suça konu kenevir bitkilerini kimin ektiğinin sorulması ve kenevir bitkilerinin bulunduğu yerin bakımının kim tarafından yapıldığının kesin bir şekilde tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23881, Karar No: 2015/13988, Tarih: 18.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23881 E.  ,  2015/13988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın bir sebebe dayan- mayan ve sanık ...'ın lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün haksız oldu- ğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 18.03.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6053, Karar No: 2012/8346, Tarih: 15.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/6053 E.  ,  2012/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/252485

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/05/2010, 2009/143 (E) ve 2010/145 (K)

SUÇ : Çocuk öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Levent'in suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik inceleme sonucu karar verildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Aynı okulda öğrenci olan sanığın, mağdurun kendisini okul müdürüne şikayet etmesi üzerine okul çıkışında mağduru beklediği, mağdurun okuldan çıkması üzerine, bıçak vurmak suretiyle sırtta iki adet, ensede bir adet ve sol fronto pariyatelde bir adet kesi yaraları oluşturacak şekilde mağduru yaraladığı, ancak bu yaralanmaların hiç birinin tek başına hayati tehlike oluşturmadığı, bir bütün olarak değerlendirildiklerinde, hayati tehlike sonucunu doğurdukları olayda, ciddi bir engel olmaksızın eylemine son vererek olay yerinden ayrıldığı, bu şekilde öldürme kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla, sanığın TCK.nun 61.maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suç kastının yoğunluğu, yaraların sayısı ve niteliği dikkate alınarak, kasten yaralama suçundan asgari hadden uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 15/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21862, Karar No: 2013/25601, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21862 E.  ,  2013/25601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/950-2013/485

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Somut olay incelendiğinde; davacının, TİBAŞ’tan emekli olup, davalı ... Vakfın üyesi olduğu, geçirdiği kısmi felç nedeniyle davalı ile anlaşmalı Bayındır Hastanesinin Acil Servisinde tedavi gördüğü, tedavi giderlerinden bir kısmının “Ameliyat veya ayakta tedavi dışındaki, tedavi ücretlerinin ödenmeyeceği” belirtilerek, karşılanmadığı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL tedavi masrafının davalıdan tahsilini talep ettiği, mahkemece davalı vakfın adresinin ... olması sebebiyle süresinde yetki itirazında bulunduğundan bahisle, yetkili mahkemenin ... Anadolu İş Mahkemesi olduğundan gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği görülmüştür.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı ... Vakfın merkezinin bulunduğu ... veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011 yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Diğer taraftan iş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması yasa hükmü gereği olup, konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz. Kural olarak dar gelirli durumda bulunan sigortalının haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, yasaların olanak verdiği ölçüde olabildiğince kolaylaştırıcı olunmalıdır.

Uyuşmazlığa konu işlemlerin yürütüleceği davalı ... Vakfın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi veya merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmak üzere, davacının bu mahkemelerden herhangi birinde dava açma imkanı bulunmakla ve davacının seçimlik hakkını kullandığından bahisle ... İş Mahkemesin'de dava açtığı, davalı ... Vakfın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi olan ... İş Mahkemesinin de yetkili ve görevli olduğu gözetilerek, işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olan ... Anadolu İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle, dava ile ilgili olarak yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı asilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3273, Karar No: 2018/2950, Tarih: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3273 E.  ,  2018/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, 02.03.2010 tarih,... sayılı vergi tekniği raporunda 2010 takvim yılına ilişkin bir tespite yer verilmediği, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2010 tarih ve 2010/1349 esas sayılı iddianamesine konu edilen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin vergi suçu raporu ve dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden ayrı suçları oluşturduğu gözetilip, vergi dairesinden sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- ... Vergi Dairesi mükellefi olan sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve defter ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın, ..., ... ve ...isimli kişiler tarafından sigortalı işçi olarak çalıştırılacağını düşünerek bazı belgeleri imzaladığını, adına mükellefiyet tesis ettirildiğinden haberdar olmadığını savunması, dosya arasında bulunan ...Noterliği’nin 31.03.2009 tarih, ... yevmiye sayılı vekaletnamesi ile sanık tarafından ticari faaliyetin yürütülebilmesi için ..., ... ve ... isimli kişilerin vekil tayin edildiği, 02.03.2010 tarih, ... sayılı vergi tekniği raporunda, ..., ... ve ... isimli kişilerin başka şirket yetkilileri ve mükellefler tarafından da vekil tayin edildiklerinin ve bu kişilere vekaletname veren mükelleflerin tamamının muhasebe işlerinin ... tarafından yapıldığının, bu kişilerin bir organizasyon dahilinde sahte belge ticareti yaptıklarının belirtilmesi, Mahkeme tarafından tarh dosyasında bulunan, mükellefiyet tesisi için vergi dairesine sunulan belgeler üzerindeki imzaların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.03.2012 tarihli ekspertiz raporunda, 31.02.2009 tarihli işe giriş bildirgesinde, 06.04.2009 tarihli yoklama fişinde, 30.03.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde ve imza beyannamesinde ... adına atılı imzaların, sanığın elinden çıkmadığı belirtilmiş ise de, sanığın, noterde bazı belgeleri imzaladığını kabul etmesi, dosya içerisinde bulunan belgeler üzerinde sanık adına atılı imzalar ile sanıktan imza incelemesi için alınan örneklerin gözle görülür şekilde birbirinden farklı olduklarının anlaşılması, incelemenin sanıktan alınan imza örnekleri ile yapıldığının, sanığın, suça konu belgelerin düzenlendiği tarihe yakın zamanlarda atılmış, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli imza örneklerinin toplanmadığının, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; öncelikle sanıktan, tarh dosyasında bulunan belgelerde adına atılı bulunan imzalardan hangilerinin kendisine ait olduğunun sorulması, sanığın suça konu belgelerin düzenlendiği tarihe yakın zamanlarda atılmış uygulamaya elverişli imza örneklerinin kurum ve kuruluşlardan toplanarak, mükellefiyet tesisi için gerekli, tarh dosyasında bulunan belgeler üzerinde atılı bulunan imzaların, sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında adı geçen ..., ...ve... isimli kişilerin, CMK'nın 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi, toplanan delilere göre sanığın, kendi adına mükellefiyet tesis ettirdiğini bilerek hareket ettiğinin kabulü halinde, 213 sayılı Kanunun 253 ve 254

..., ...ve... isimli kişilerin, CMK'nın 48. maddesine göre kendileri aleyhine tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi, toplanan delilere göre sanığın, kendi adına mükellefiyet tesis ettirdiğini bilerek hareket ettiğinin kabulü halinde, 213 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden 5 yıl boyunca muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu gözetilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz ekspertiz raporuna dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

3- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri araştırılıp, getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, Ba-Bs form analizine göre sanıktan mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellefler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve sanığın, ticari işlerini yürütmesi için vekalet verdiği ..., ... ve... isimli kişileri tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ve vekalet verdiği kişilere aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12375, Karar No: 2018/1047, Tarih: 20.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/12375 E.  ,  2018/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 136 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ait Tapu Müdürlüğünce gönderilen 11.09.2014 tarihli cevabi yazı ekindeki tapu kaydında davalı olduğu belirtilmektedir. O halde Tapu Müdürlüğüne yazı yazılarak çekişmeli taşınmazın kadastro sonucunda oluşmuş tapu kaydının istenilmesi, taşınmazın Kadastro Mahkemesinde davalı olduğunun anlaşılması halinde dosya aslının (suretinin değil) bulunduğu yerden getirtilmesi,

2- Davalının dayandığı Eylül 1960 tarih 44 nolu tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği, görmüş ise söz konusu taşınmaza ait tutanak sureti ile kadastro sonucunda oluşan tapu kaydının getirtilmesi,

3- Çekişmeli taşınmazın güneyindeki 136 ada 16 parselin de güneyindeki yoldan sonra gelen taşınmazları gösteren geniş krokinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek yolun güneyinde kalan taşınmazın ada-parsel numarası belirlendikten sonra bu taşınmaza ait tutanak sureti ve varsa dayanağı olan tapu kaydı ile kadastro sonucunda oluşmuş tapu kaydının tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden istenilmesi, tüm bu işlemler tamamlandıktan sonra yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi için ilgili hakim tarafından denetlenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.