muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21304, Karar No: 2024/4063, Tarih: 04.03.2024

5. Dairemizce dosya eksiklik talebi ile; ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul sayılıp sayılmadığının Millî Eğitim Bakanlığından sorulması istenilmiş olup Millî Eğitim Bakanlığı Meslekî ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından verilen cevapta ise "Millî Eğitim Bakanlığının 02.04.2014 tarih ve 20880154/20/1359845 sayılı onayı öncesinde 'Meslek Lisesi', 'Anadolu Meslek Lisesi', 'Teknik Lise', 'Anadolu Teknik Lisesi' haftalık ders çizelgeleri uygulanmakta ve mezunlarına 'Meslek Lisesi Diploması', 'Anadolu Meslek Lisesi Diploması', 'Teknik Lise Diploması' ve 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' düzenlenmekte iken ilgili onayla yapılan düzenleme ile mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarının 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi' adı altında birleştirildiği, bu düzenleme sonrasında mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında 'Anadolu Meslek Programı' ile 'Anadolu Teknik Programı' haftalık ders çizelgeleri uygulandığı ve mezunlarına diplomasında mezun olduğu program türü belirtilerek 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' düzenlendiği, bu çerçevede ticaret meslek liseleri (mülga) faal olduğu süreçte Bakanlığa bağlı lise dengi okul olmakla birlikte, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36'ncı maddesi doğrultusunda memurluğa başlama derece ve kademesinin tespiti bakımından 'teknik öğretim okulları' kapsamında bulunmadığı, diplomaları bakımından 'Teknik Lise Diploması' veya 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' ile mezun olduğu program türü 'Anadolu Teknik Programı' olarak belirtilen 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' sahiplerinin 'teknik öğretim okulları' mezunu olarak değerlendirilmesi gerektiği mütalaa edilmiştir. Ancak 3795 sayılı Kanun'un 3'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında 'ticaret meslek lisesi' Bakanlığımıza bağlı mülga meslek lisesi olup mezunlarına Kanun'un ilgili maddesi uyarınca teknisyen ünvanı verilmekte, Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 69'uncu maddesi uyarınca daha önce mezun olanların diplomalarına talep etmeleri hâlinde teknisyen ünvanı kazandığı ifadesi yazılmaktadır." şeklinde açıklama yapılmıştır.

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve sonucuna göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17440, Karar No: 2012/16573, Tarih: 04.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17440 E.  ,  2012/16573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : İİK.nun 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşmesine dir

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinde, 25/10/2011 tarihli duruşma için Uyap'tan 24.10.2011 tarihli mazeret dilekçesi gönderdiğini bildirmesi karşısında, bu husus araştırılarak mazeret dilekçesi verildiğinin anlaşılması halinde mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27335, Karar No: 2016/2943, Tarih: 10.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/27335 E.  ,  2016/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işverene ait işyerlerinde gerçekleşen çalışmalarının, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalıya ait işyerlerinde 02.01.1989 - 31.05.1991, 01.07.1997 - 15.09.1997, 15.03.2002 - 29.12.2003 ve 25.03.2004 - 08.09.2006 tarihleri arası dönemlerde baskı operatörü konumunda geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi uyarınca itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemli davası; mahkemece, anılan işyerlerinde keşif yapılmaksızın, davacının işyeri ortamı ve yaptığı işle bağıntılı olarak kimyasal maddelere maruz kaldığının tam olarak netlik kazanamadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul; sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak, bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil, öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine, aynı maddenin II. Alt Bendinin “a-f” işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Mahkemece, ihtilaf konusu dönemde çalışılan işyerlerinin adresleri Kurum ve işverenden sorulup belirlenerek, anılan işyerlerinin fiilen matbaa olarak faaliyette bulunmasa bile, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında Uzman tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi, iş güvenliği uzmanlarından oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu marifetiyle bu işyerlerinde keşif yapılıp, davacı işçinin işyerinde yaptığı işin niteliği konusunda, işyerlerindeki incelemelerden elde edilen bulgular esas alınarak, öncelikle, işyerlerinin basımevi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu ön koşulun varlığı belirlendikten sonra, çalışmanın basımevi işyerinin hangi bölümlerinde geçtiği, yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeniyle, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin, insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde ortaya konulan rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12911, Karar No: 2011/11645, Tarih: 21.11.2011

1. Hukuk Dairesi 2011/12911 E., 2011/11645 K.

**1. Hukuk Dairesi 2011/12911 E., 2011/11645 K.**

**- İDARİ İŞLEMİN İPTALİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- YOLSUZ TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1023 ]

- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Y…

… Belediyesi'nin 24.08.2001 tarih, 2001/88 sayılı Encümen kararı ile adına kayıtlanması gereken imar parselinin, Belediye adına tescil edildiğini, anılan Encümen kararının kesinleşen idari yargı kararı ile iptal edildiğini ancak Belediyenin yargılama aşamasında çekişmeli taşınmazı diğer davalı Fatih'e satış yoluyla devrettiğini, davalının idari yargıdaki derdest davayı bildiği halde ihale yoluyla satın aldığını, iyiniyetli olmadığını, iktisabının korunamayacağını ileri sürerek, idari yargı kararının uygulanması ile tapu kaydının iptal ile adına tescilini, olmadığı takdirde 50.000,00 TL maddi tazminatın işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının zararının tespit edilmesi gerektiğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, Fatih'in iyiniyetli 3. kişi olup iktisabının korunması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; iptal ve tescil davası ile davalı Fatih hakkında açılan tazminat davasının reddine, davalı Y…

… Belediyesi hakkında açılan tazminat davasının kısmen kabulüne, 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; evveliyatı 260 ada, 45 parsel olan ve ifrazla oluşan 189 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulduğu ve bu uygulama sonucu birçok imar parselinin oluştuğu, 7 nolu imar parselinin Belediye adına tescil edildiği ve yapılan imar uygulamasının iptali konusunda Bursa Birinci İdare Mahkemesi'nde açılan davanın yargılaması sonucunda 12.03.2003 tarih, 2002/1239 Esas, 2003/662 sayılı kararı ile imar şuyulandırma işleminin iptal edildiği, idari yargı kararının derecattan geçmek suretiyle 11.07.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; imar parsellerinin dayanağını teşkil eden idari işlemin iptali ile sicil kaydının illetten mücerret hale geleceği ve TMK'nın 1025. maddesi uyarınca yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır. Bu şekilde oluşan sicil kayıtlarının iptalinin gerekeceği ve tekrar kadastral parselin mülkiyet ve geometrik durumun ihya edilmesinin gerekeceğinde kuşku bulunmamaktadır. Esasen iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğine göre de davadaki istek buna ilişkindir.

Gerçekten de; imar parsellerinin dayanağını teşkil eden idari işlemin iptali ile sicil kaydının illetten mücerret hale geleceği ve TMK'nın 1025. maddesi uyarınca yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır. Bu şekilde oluşan sicil kayıtlarının iptalinin gerekeceği ve tekrar kadastral parselin mülkiyet ve geometrik durumun ihya edilmesinin gerekeceğinde kuşku bulunmamaktadır. Esasen iddianın ileri sürülüş biçimi ve içeriğine göre de davadaki istek buna ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki; Belediye taşınmazlarının satışı 5393 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca Belediye Meclisi'ne aittir. Meclis bu yetkisini parsel ve parseller bazında görevleri 34. maddede sayılan Belediye Encümeni'ne devretmesi olanaklıdır. Oysa somut olayda satışa konu edilen taşınmazla ilgili tetkik edilen Belediye Encümen Kararının bir meclis kararına dayalı olmadığı tartışmasızdır.

Öyle ise; çekişmeli taşınmazın Belediye tarafından davalı Fatih'e devrine ilişkin temlikin hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu, yolsuz tescil niteliğinde olduğu sabittir. Buna göre davalının taşınmazı TMK'nın 1023. maddesi gereğince iyiniyetli edinmesinde veya edinmesinde kötüniyetli olmasının sonuca etkisi olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca; davanın imar öncesi kadastral parselin geometrik ve mülkiyet durumuna dönülmek üzere ihyası bakımından kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı oluğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesine göre) HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1114, Karar No: 2014/837, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/1114 E.  ,  2014/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalılardan Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Klübü Derneği'ne tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Klübü Derneği'ne tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2-Anılan davalının hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi, için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3748, Karar No: 2022/4957, Tarih: 07.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3748 E.  ,  2022/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ... vd.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/07/2020 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/06/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin miktar yönünden kesin olması nedeniyle istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından 16/05/2022 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacılar vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce 02.03.2022 tarihinde, davacılar vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuru isteminin HMK'nun 341/2 ve 352/1 maddeleri uyarınca miktar yönünden kesin olması nedeniyle istinaf başvuru dilekçesinin reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 16.05.2022 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 16.05.2022 tarihli temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2022 tarihli kararıyla, davacılar vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuru isteminin HMK'nun 341/2 ve 352/1 maddeleri uyarınca miktar yönünden kesin olması nedeniyle istinaf başvuru dilekçesinin reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a.maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince miktar yönünden kesin olması nedeniyle istinaf başvurusunun reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 16.05.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın iLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 07.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8440, Karar No: 2022/2887, Tarih: 07.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8440 E.  ,  2022/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin, aynı Kanun'un 61/5. maddesi gereğince, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim halini düzenleyen 31/3. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zaman aşımı süresinin, karar tarihi olan 12/05/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanıklar ..., ...; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;