muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21654, Karar No: 2022/814, Tarih: 31.01.2022

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre kayden 28/04/2004 doğumlu olup, suçun işlendiği 03/07/2018 tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/477 Esas - 2019/691 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine yapılan itirazın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden reddine, hırsızlık ve mala zarar verme suçları için ise kabulüne ilişkin Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/152 D.İş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, her ne kadar, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 Esas - 2020/233 Karar sayılı kararında mala zarar verme suçu yönünden de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden bahisle bu karara yönelik itiraz üzerine Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/01/2021 tarihli ve 2020/539 D.İş sayılı karara karşı(mala zarar verme suçu yönünden de bir itiraz incelemesi yapılmış gibi) kanun yararına bozma talep edilmişse de; dosyanın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 Esas - 2020/233 Karar sayılı kararında yalnızca hırsızlık suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve itiraz mercii olan Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin de 27/01/2021 tarihli ve 2020/539 D.İş sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın reddine karar verdiği, dolayısıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden itiraz mercii olan Bursa Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27/01/2021 tarihli kararında bir değerlendirme yapılmadığı, zira Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 Esas - 2020/233 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan miktar itibariyle kesin nitelikte bulunduğu anlaşılan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü kurulduğu ve ayrıca her ne kadar gerekçeli karar başlıklarında suç tarihi olarak 03/07/2018 tarihi yazılmış ise de, suç tarihinin 03/07/2019 olduğu ve buna göre 28/04/2004 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...’nin 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılmakla;

1- Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 Esas - 2020/233 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, mala zarar verme suçunun işlenilmesinden sonra zararın suça sürüklenen çocuğun babası tarafından giderilmesi ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uygulandığı halde mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 Esas - 2020/233 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 80 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılırken 26 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 53 gün adli para cezası belirlenip, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken de 21 gün adli para cezası yerine, yine hesap hatası sonucu 44 gün adli para cezasına ve devamında TCK’nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den hesaplanmak suretiyle 420,00 TL adli para cezası yerine sonuç ceza olarak 880,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hususları belirlenmiş olup,

Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/33 Esas - 2020/233 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan miktar itibariyle kesin nitelikte bulunduğu anlaşılan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yukarıda anılan sebepler yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 31/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10087, Karar No: 2015/2649, Tarih: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10087 E.  ,  2015/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/(4)-1.a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, kusura, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4-1.a maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 50/4, 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki hükmün 3 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hapis cezasının, sabıkasız oluşu, olayda kendisinin de yaralanması, sosyal ve ekonomik durumuna göre, TCK'nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 18.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5180, Karar No: 2023/7115, Tarih: 06.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5180 E.  ,  2023/7115 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/235 Esas, 2022/135 Karar

DAVACILAR : 1.... vekili Avukat ...

2....

3....

4.... ... ...

5....

6. ... vekilleri Avukat ...

MURİS : ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 05.12.2023 günü hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ... ...'in keşideci, davalının lehdar olarak yer aldığı 200.000,00 TL bedelli bir adet bonoya dayalı şekilde davalı yanca keşideci aleyhine girişilen icra takibi kesinleştikten sonra keşideci ... ...'in vefat ettiğini, bono üzerindeki parmak izinin keşideci murise ait olmadığı gibi keşide tarihinde murisin çok yaşlı olup temyiz kudretine de sahip bulunmadığını, davalının murisin torunu olduğunu ve esasen yanlar arasında bono düzenlenmesini gerektirecek bir alışveriş de bulunmadığını, müvekkillerinin miras haklarının engellenmesi amacıyla muvazaalı şekilde bononun keşide edildiğini ileri sürerek murisin ve müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların taraf sıfatı bulunmadığı gibi takibe konu bono nedeniyle müvekkilinin alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini ve %40 oranında tazminatın davacılardan tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 18.04.2014 tarih, 2011/19 E. ve 2014/141 K. sayılı kararı ile davaya konu bononun murisin kandırılmak suretiyle düzenlendiği, davalı yanın borç para vermek suretiyle muristen bu bonoyu aldığını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 18.04.2014 tarih, 2011/19 E. ve 2014/141 K. sayılı kararı ile davaya konu bononun murisin kandırılmak suretiyle düzenlendiği, davalı yanın borç para vermek suretiyle muristen bu bonoyu aldığını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 30.09.2015 tarih, 2014/14324 E. ve 2015/11656 K. sayılı kararıyla, davacıların yanısıra dava dışı ... ... de muris ... ...'in mirasçısı olup davanın da murisin tüm mirasçıları tarafından birlikte açılması ya da dava açmayan mirasçının açılan bu davaya muvafakat vermesi, aksi halde terekeye temsilci tayin ettirilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile muris ... ... mirasçısı ... vekilinin davaya muvafakatlerinin olduğunu beyan ettiği, duruşmalara da davacı ... vekili olarak katıldığı, taraf teşkilinin sağlandığı, davalı ve muris ... ... arasında gerçekte borçlandırıcı bir işlemin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, murisin ve davacı mirasçıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, asıl alacağın %20'si oranında kötü niyet tazminatının davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığını, keşideci murisin keşide tarihinde ayırt etme gücünün bulunduğunu, müvekkilinin muris keşideciye borç para verip karşılığında senet aldığını, senet üzerinde nakden ibaresinin de bulunduğunu, saikte hata olmadığını, icra takibine konu edilen borca keşidecinin itiraz etmediğini, kısmi ödeme dahi yaptığını, keşideci ... ...'in bu paraları harcadığı yerlere dair belge sunduklarını, aksini ispat yükünün davacılarda olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris ... ...'in keşideci olarak yer aldığı senede dayalı olarak açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak, davacılara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak, davacılara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8616, Karar No: 2018/1935, Tarih: 14.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/8616 E.  ,  2018/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı vekili tarafından, 10.10.2014 gününde verilen dilekçe ile terekenin iflas hükmüne göre tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; terekenin tasfiyesi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 16.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebine ilişkindir.

Davacı vekili, muris ...'ın ölüm tarihinin 10.06.2008 olduğunu, geriye mirasçı olarak eşi..... kaldığını, tüm mirasçıların .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1815-2267 E. sayılı Kararı ile mirası gerçek rette bulunduklarını, murisin 19.09.2014 tarihi itibariyle .... Dairesi'ne 3.522,61 TL. vergi borcunun bulunduğunu ileri sürerek, muris ... terekesinin TMK 612. maddesi gereğince iflas hükümlerine göre tasfiyesini,....i Dairesi alacağının tereke defterine işlenilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, terekede tasfiye edilecek malvarlığı bulunmadığından terekenin tasfiyesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

... 10.06.2008'de ölmüş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur.

TMK'nun 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Muris ...'ın 10.06.2008 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından TMK'nun 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda..... Müdürlüğü murisin üzerine kayıtlı ..... plakalı araç sebebiyle 24.10.2014 tarihi itibariyle 3.559,19 TL. MTV borcu bulunduğunu, 30 Ağustos Vergi Dairesi Müdürlüğü ise murisin pazarcılık faaliyetinden dolayı 24.10.2014 tarihi itibariyle 1.136,74 TL. borcu bulunduğunu bildirmiş, mahkemece....Müdürlüğü'ne borcun kaynağı olan muris adına kayıtlı 43 FN 059 plakalı araç araştırılmamıştır.

Mahkemece, terekede tasfiye edilecek malvarlığı bulunmadığından terekenin tasfiyesi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması, borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217) gerekirken, anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/182, Karar No: 2013/164, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/8-182 E.  ,  2013/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/310034

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık İ. Ç..'in aynı kanunun 13/3, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53/1, 54/1, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca bir yıl üç ay hapis ve 500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin, Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.04.2010 gün ve 428-3971 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 9092-26538 sayı ile;

"UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık İ.Ç..'in, hüküm tarihinden sonra 20.05.2011 günü vefat ettiği anlaşılmakla emanete kayıtlı suç eşyası olduğu da gözetilerek TCK'nun 64/1. maddesi uyarınca hukuki durumun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 10.10.2012 gün ve 310034 sayı ile;

"Sanığın hükümden sonra, ancak temyiz incelemesinden önce ölmesi karşısında kamu davasının düşmesine, ruhsatsız olması nedeniyle bulundurulması ve taşınması suç oluşturan ve müsadereye tabi olan silah ve eklerinin müsaderesine karar verilmesi gerekirken, hükmün bozulmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak, bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ve adli emanete kayıtlı tabanca ve eklerinin müsaderesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 27.12.2012 gün ve 30501-40095 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kapsamına göre inceleme, sanık İ. Ç.. hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; çıkartılan nüfus kaydında sanığın temyiz aşamasında öldüğünün belirtilmesi durumunda yapılması gereken işlemin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Temyiz aşamasında Özel Dairece UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) kullanılarak çıkarılan nüfus kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkeme hüküm tarihinden sonra 20.05.2011 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır.