muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9891, Karar No: 2012/8446, Tarih: 20.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/9891 E.  ,  2012/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/262300

MAHKEMESİ : Uşak Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/05/2009, 2008/270 (E) ve 2009/159 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

MİLLETİ ADINA

1) İddianamenin kabulüne ilişkin zabıtta, mahkeme başkanı imzasının bulunmaması; tensip zabtında imza eksikliği bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet'in, mağdur Mustafa'yı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin suç niteliğine, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurun parkta birlikte içki içtiği sanıktan kendisine bira almasını istediği, sanığın kabul etmemesi üzerine çıkan tartışmada da kafa atıp yumrukla sanığa vurması üzerine sanığın da, mağdura 3 kez bıçakla vurarak, göğse ve batına nafiz, kolon ve incebağırsak yaralanmasına neden olacak, yaşamsal tehlike yaratacak şekilde yaralamak suretiyle öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul ceza tayini yerine, üst sınırdan ceza belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2801, Karar No: 2011/233, Tarih: 04.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2801 E.  ,  2011/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14616, Karar No: 2014/21018, Tarih: 17.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14616 E.  ,  2014/21018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2013/394-2014/318

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı M.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde teknisyen olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davalı Bakanlık ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işveren tarafından, haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı bulunup bulunmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde teknisyen olarak çalışmaktadır. Dosyada dinlenilen davacı tanıkları Z.. B.., M. Ç. ve D.. T.. tarafından, davacının resmi ve dini bayramlarda izinli olduğu yönünde beyanda bulunulmuştur. Bilirkişi tarafından, davacının tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabulüyle rapor tanzim edilmiş ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları hesaplanmıştır. Ancak davacı tanıkları tarafından, davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasının olmadığının beyan edilmesine karşın, davacının ispat edilemeyen ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11158, Karar No: 2015/21702, Tarih: 28.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11158 E.  ,  2015/21702 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/197947

Sahte para bulundurma suçundan sanık T.. S..’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 9.000,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ağır Ceza Mah- kemesinin 07.11.2007 tarihli ve 2007/11 esas, 2007/250 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197/1. maddesinde, “Memlekette veya yabancı ülkelerde kanunen tedavülde bulunan parayı, sahte olarak üreten, ülkeye sokan, nakleden, muhafaza eden veya tedavüle koyan kişi, iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır”, aynı Kanun’un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.05.2015 gün ve 34976 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2015 gün ve KYB/2015-197947 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/1 madde ve fıkrası uyarınca temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezalarının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde gö- rüldüğünden Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2007 gün ve 2007/11 esas, 2007/250 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hü- kümlü T.. S.. hakkında TCK.nun 197/1 madde ve fıkrası uyarınca temel hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen adli para cezasına esas alınan 300 günün 5 güne, TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca, belirlenen gün sayısının adli para cezasına çevrilmesi sonucu hükmedilen 9000 TL'nin 100 TL'ye indirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16452, Karar No: 2016/12953, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16452 E.  ,  2016/12953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 13/10/2014 tarih ve 2014/2691 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen 212,93 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11036, Karar No: 2017/6346, Tarih: 27.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11036 E.  ,  2017/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne; yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan alacağı için icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini,icra müdürlüğünün yetkili olduğunu, davalının müvekkili şirketin teslim ettiği hazır betonların ihale şartnamesine uygun olmadığı gerekçesiyle iade faturası keserek müvekkiline gönderdiğini, bu iade faturasının kabul edilmediğini, davalıya anlaşmaya uygun hazır beton verildiğini belirterek yapılan icra takibine davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında inşaat işinde kullanılmak üzere hazır beton alım satım sözleşmesi imzalandığını, davacıdan alınan betonun istenilen vasıflara uygun olmadığını, davacı tarafından beton bedellerine ilişkin ihtarda bulunduğunu, düzenlenen faturanın iade edildiğini,davacının buna rağmen icra takibine giriştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu neticesinde, hazır betona ilişkin alınan numunelerin TS 500 normuna uygun bulunmadıklarının tespit edildiği, davacı firma ile dava dışı idare kontrol elemanı arasında düzenlenen 14/06/2011 tarihli tutanakta beton test raporunda bozuk çıkan K5 beton miktarına karşılık gelen 9 mt duvar imalatının YF0011 pozundan düşülerek ödeme yapıldığı belirtilmiş ise de K5 nolu numunenin alınış tarihinin daha sonra olması sebebiyle bu tutanakla ilişkilendirilemeyeceği,yine betonun kullanıldığı ... Dere Islahı Rüsubat Kontrolü İkmal İnşaatı kapsamında inşa edilen duvarlardan bir kısmının takviye edildiğine ilişkin bir iddia ve ispat bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşme gereğince davacı alacağından numunelerin temsil ettiği beton miktarları üzerinden %5 nefaset kesilmesi gerektiği, bu nefaset kesintisinin ise 439,00TL olduğu, davacının bu haliyle alacağının 8.815,00TL olduğunun belirtildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 8.815,00TL üzerinden devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23278, Karar No: 2024/3344, Tarih: 14.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23278 E.  ,  2024/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/96 E., 2016/293 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ile 62 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ikinci kez mükerrirlere ilişkin hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz etmek istediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hükümlü olan sanığın, götürüldüğü revirde saldırgan davranışlar sergilemesi nedeniyle kendisine müdahale eden infaz koruma memurlara yönelik sarf ettiği "...ayaklarınıza sıktırırım, sizi vurdurturum.." biçimindeki sözleri ve devamında yaşanan arbede de iki infaz koruma memurunun yaralanmasına neden olduğu iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre, oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden ve belirlenen duruşma gününden önce ara celseler açarak sanığın yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2179, Karar No: 2013/15624, Tarih: 10.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/2179 E.  ,  2013/15624 K.**

* İŞ KAZASI SEBEBİYLE OLUŞAN MADDİ TAZMİNATIN HESABINDA YÖNTEM

* İŞ KANUNU (4857) Madde 46

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 104.564.95 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10/09/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat T..T..ile karşı taraf vekili Avukat O.. S.. U.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi B.M.. Ş.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 16.11.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 13,20 oranında sürekle iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı yerindedir. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise aşağıda açıklanan nedenlerle hataya düşüldüğü görülmektedir.

Mahkemece davacının olay tarihinde günlüğü 55,00-TL’den çalıştığı, aylık çalışmasının 26 gün olduğu ve çalıştığı bu süre kadar aylık ücretinin hesaplandığı, bakiye ömrünün ise olay tarihindeki yaşına göre belirlendiği, hesap raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Öncelikle ayda 26 gün üzerinden zarar hesabı hatalı olmuştur. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 4857 sayılı Yasa’nın 46. maddesidir. Anılan maddedeki düzenlemeye göre, “Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme (hafta tatili) verilir. Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir.” Bu duruma göre de davacının haftada bir gün izinli olduğu sürede de ücrete hak kazanacağının kabulü gerekirken, haftalık izinli olduğu dönemde ücret almayacağından aylık çalışmanın 26 gün olduğunun kabulünün isabetsiz olduğu ortadadır.