muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4415, Karar No: 2023/2071, Tarih: 05.04.2023

4. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 22.05.2015 tarihli BLS-15-01983 sayılı raporunda, suça konu bıçağın, sapı dahil tüm uzunluğu 15.2 cm olan, sapı içerisinden el yardımıyla açılıp kapanabilen, 6.7 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt-meyilli namlusu olan cep çakısı niteliğinde olup, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz olmadığı belirtilmiştir.

5. Soruşturma aşamasında sanığa gönderilen 600 TL+9 TL tebligat gideri olmak üzere, toplam 609 TL ön ödeme bildirimi, 09.06.2015'te tebliğ olduğu ancak sanığın ön ödeme bildirimine uymadığı belirlenmiştir.

6. Sanık savunmasında, suça konu eşyayı hasmı olduğu için taşıdığını, kimseye bıçak göstermediğini, epilepsi rahatsızlığı nedeniyle kullandığı sakinleştirici haplardan kaynaklı heyecanlanıp polise bağırmış olabileceğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgular bölümündeki tespitler, sanıktan bıçağın ele geçiriliş şekli, sanık savunması ile tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olmayan bıçağı sadece taşımaktan ibaret eylemi nedeniyle kurulan hükümde bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Sanık hakkında suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında uygulama maddesinin gösterilmeyerek, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde üç numaralı bentte açıklanan nedenle Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2016 tarihli kararına yönelikCumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,

1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında; “... suçun unsurları oluşmadığından atılı suçtan ” ibaresinden sonra gelmek üzere “5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19644, Karar No: 2013/5432, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19644 E.  ,  2013/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 07.04.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının çocuğunun maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan ve asgari ücretle her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin destek süresinin işçinin bakiye ömrü ile sınırlı olacağı, kural olarak, kız çocuklarının köyde oturmaları halinde 18, kentte oturmaları durumunda ise 22 yaşına kadar, erkek çocuklarının ise 18 yaşına kadar destek görecekleri, ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği ve en son olarak ta, aktif ve pasif dönemde, elde edilen kazançlar toplamından, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen peşin sermaye değerinin indirileceği, böylece belirlenen tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütüleceği gibi, hususların göz önünde tutulacağı hukuksal gerçeği de ortadadır.

Hal böyle olunca, hükme dayanak alınan hesap raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği giderek Yargıtay denetim ve izlemesine elverişli nitelikte olmadığı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davacı çocuğun içinde bulunduğu koşulların özelliğine göre, yükseköğrenim görebileceğinin kabulü ile 25 yaşına kadar destekten yararlandırılması gerekirken, 18 yaşına kadar destekten yararlanacağı kabul edildiği 19.04.2012 tarihli hesap raporunun hükme dayanak alınmak suretiyle ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/270, Karar No: 2018/5301, Tarih: 11.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/270 E.  ,  2018/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 28/06/2018 tarihli Ek Karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan mağdurun temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13885, Karar No: 2010/17101, Tarih: 21.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/13885 E.  ,  2010/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, fuzulen ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 932,37 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, asıl alacağa ilişkin isteğin reddine, davacının, 255,87 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş; 15.06.2010 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1430,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, 932,37 TL’ye ilişkin davada verilen karar, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27364, Karar No: 2015/7717, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27364 E.  ,  2015/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/222-2013/505

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların Dere Mutlak Koruma alanı olarak ayrıldığı ve taşınmaza idarece fiilen el atılmadığı, bu hususun taraflar arasında niza konusu yapılmadığı gibi, mahkemece de kabul edildiği anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu nedenle ve özellikle mahkeme kararında yazılı gerekçelere göre yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26064, Karar No: 2014/2757, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26064 E.  ,  2014/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/71-2013/84

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5814, Karar No: 2019/1706, Tarih: 11.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/5814 E.  ,  2019/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'ın davalı oğlu ... tarafından kandırılmak suretiyle 3 parsel sayılı taşınmazını davalı ...'nin yakın arkadaşı davalı ...'e devrettiğini, Tahsin'in de kısa bir süre sonra davalı ...'nin yakın arkadaşı olan davalı ...'e, İlyas'ın ise kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonrası payına düşen 6 adet bağımsız bölümün davalı ...'ye satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın devir tarihinde yaşlı ve hasta olduğunu, maddi durumunun iyi olduğunu, davalıların taşınmazları satın alabilecek güçlerinin olmadığını ve temliklerin davalı ...'ye mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ileri sürerek davalı ... üzerinde kalan A blok 7 ve 8 numaralı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor incelendi, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.369.91.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/828, Karar No: 2018/4910, Tarih: 04.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/828 E.  ,  2018/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5205, Karar No: 2015/23422, Tarih: 12.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5205 E.  ,  2015/23422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 6136 sayılı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın; hırsızlık suçundan yakalandığında kolluk görevlilerine kendisini “...” olarak tanıtıp bu kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında; beyan ettiği kimlik bilgilerinin gerçek bir kişiye ait olması halinde eyleminin TCK’nun 268/1. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 267. maddesi kapsamında düzenlenen iftira; bildirdiği kimlik bilgilerinin gerçekte var olmayan hayali bir kişiye ait olduğunun anlaşılması halinde ise, anılan yasanın 206/1. maddesi kapsamında "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşacağı gözetilerek, kimlik bilgilerinin gerçek bir kişiye ait olup olmadığına dair herhangi bir araştırma yapılmadan ve sübutu halinde eylemin resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı olarak yukarıda belirtilen suçları oluşturacağı nazara alınmadan eksik inceleme ve suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin bir bütün olarak resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hükümlerde gösterilmemiş ise de, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Verilen ceza miktarı nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2009/7205 sırasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanlarının dosyada delil olarak saklanmaları yerine müsaderelerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden. hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki suça konu nüfus cüzdanlarının müsaderelerine ilişkin paragraf çıkartılarak yerine, "Adli emanetin 2009/7205 sırasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanlarının dosyada delil olarak saklanmalarına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Alınan ekspertiz raporuna göre davaya konu tabancanın namlusu içinde gaz ayırıcı parçanın mevcut olduğu, orjinal halini muhafaza ettiği ancak çapına uygun ses fişeklerinden tadil edilerek uç kısımlarına namlunun içerisinden geçebilecek büyüklükte metal bilye yada kurşun kütle takılan yasak niteliği haiz fişekleri de atabildiğinin belirtilmesi, tabanca ile birlikte ses fişeklerinin de ele geçirilmesi ve sanığın beyanında tabancanın kuru sıkı olduğunu iddia etmesi karşısında, davaya konu tabancanın marka model ve üretim yılı tesbit edilip ... Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu silahın ayırıcı parçanın fotoğrafları varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı hususunun tespiti için dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28825, Karar No: 2018/10458, Tarih: 10.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/28825 E.  ,  2018/10458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 21/09/2004-15/04/2008 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, davalının beton santralini sattığını belirterek iş aktine son verdiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kendi rızası ile ayrıldığını, taleplerine hak kazanamadığını, kıdem-ihbar tazminatlarının eksiksiz ödendiğini ve ibraname verdiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı tanığı ... işyerinin 2008 yılında kapandığını ve çalışanların tazminatının ödendiğini,davacının bu sebeple işten ayrıldığını söylediği, davalı tanığı ...'ün davacının hangi sebeple işten ayrıldığını bilmediğini belirterek davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının elden ödendiğini söylediği, iş aktinin haklı sebeple sona erdirildiğinin ispat yükü kendisinde olan davalı taraf bu yükümünü yerine getiremediği, davacının çalışmakta olduğu davalıya ait beton santralinin kapanması sebebi ile iş aktinin 15.04.2008 tarihinde sona erdiği anlaşıldığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiği davalı tarafından ispat edilememiş olmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabülü ile net 5.138,21 TL kıdem tazminatı ve 2.282,71 TL ihbar tazminatının davalıdan alınmasına karar verildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Hükmün kıdem tazminatına ilişkin kısmında, kıdem tazminatının tespit edilen miktarı olan net 5138,21 TL belirtilirken "fazla çalışma" denmiş ise de sonraki kısmında "kıdem tazminatı" denmesinden, faizin yürütüm şeklinden ve dava dilekçesinde fazla mesai talebi olmamasından, hükümdeki paragrafın ilk kısmında yer alan "fazla çalışma" ifadesinin maddi hata olduğu anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Çalışma olgusunu işçi ispatlamalıdır.