muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4299, Karar No: 2016/13210, Tarih: 23.11.2016

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3928, Karar No: 2023/19959, Tarih: 15.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/3928 E.  ,  2023/19959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/427 E., 2022/996 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden önce 13.02.2022 tarihinde vefat ettiği, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 7 nci maddesinin ilk fıkrasının (c) bendi uyarınca zorunlu müdafiinin görevinin sona erdiği, bu nedenle kararı temyiz etme yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1083, Karar No: 2017/5225, Tarih: 15.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1083 E.  ,  2017/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 6 ay hapis cezasından, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında maddi hata ile “5 ay hapis cezası” yerine, “5 ay 20 gün” hapis cezası tayini,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtaratın TCK'nın 52/4. maddesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. paragrafında yer alan “ 5 ay 20 gün” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 5 ay” ibaresinin eklenmesi, hükmün 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının sanığın suçun işleniş biçimi, şahsi ve sosyal durumu gözönünde alınarak, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 3.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK' nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödememesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1202, Karar No: 2020/5102, Tarih: 04.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/1202 E.  ,  2020/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, 20.05.2010 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokisinde (C) harfi ile gösterilen 1.681,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine, karar verildikten sonra, (C) harfi ile gösterilen bölüm ile bir bütün olarak tapuya tesciline karar verilen ve aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 196,97 metrekare yüzölçümündeki bölümün mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 14.08.2014 tarihli jeolog bilirkişi raporunda doğal dere niteliğinde olduğu belirlendiğine ve ziraat bilirkişisi raporu eki fotoğraflardan da bu hususun açıkça anlaşıldığına göre, (B) bölümünün zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu dikkate alınarak bu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, (B) ve (C) harfi ile gösterilen bölümlerin bir bütün halinde davacı adına tapuya tesciline karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişileri tarafından hazırlanan 20.05.2010 havale tarihli rapor ve eki haritada (C) harfi ile gösterilen 1681,75 metrekare yüzölçümündeki bölümün 130 adanın son parsel numarası verilmek suretiyle Zara Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.05.2012 tarih 2012/63 Esas 2012/99 karar sayılı veraset ilamındaki paylar oranında ...'ın mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin bozma ilamı öncesi verilen hükmüyle davanın kabulüne, 20.05.2010 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerin bir bütün olarak davacı murisi ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verildiği ve hükmün davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 31.03.2016 tarih 2015/3730 Esas, 2016/3478 Karar sayılı ilamı ile dava konusu (C) bölümü yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine, (B) bölümü yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğine değinilerek, hükmün bu yönde bozulmasına karar verildiği, bu haliyle taşınmazın (C) bölümüne ilişkin hükmün önceki hükmü temyiz eden Hazine yönünden kesinleştiği ve son hükümle de aleyhine yeni bir durum da yaratılmadığı anlaşıldığına göre, hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından davalı Hazine vekilinin temyiz inceleme isteminin REDDİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9023, Karar No: 2011/1993, Tarih: 28.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9023 E.  ,  2011/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2008/522-2009/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların 2003 yılında müvekkilinin yönetiminde görev aldıklarını, naylon fatura kullandıklarının ortaya çıktığını, müvekkilinin KDV, vergi ziya cezası ve KDV gecikme zammı ödemek zorunda kaldığını, zarara uğradığını, davalılardan tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davanın, davalı yöneticiler aleyhine açılan sorumluluk davası niteliğinde olduğu, bu davada HUMK.nun 17/2 nci maddesi uyarınca kooperatif merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili bulunduğu, yetkinin kesin yetki kuralı niteliğinde olduğu, davacı merkezinin Çatalca İlçesi sınırlarında kaldığı, Çatalca Adliyesi’nin Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesi sınırlarından çıkarılıp, Silivri Ağır Ceza Mahkemesi yargı alanına bağlandığı, 19.07.2007 tarihli ve 336 sayılı HSYK kararı uyarınca İstanbul Ticaret Mahkemesi yargı alanında kaldığı gerekçesiyle dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Ticaret Mahkemesine devrine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2765, Karar No: 2016/261, Tarih: 13.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/2765 E.  ,  2016/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-01.03.2011 gün ve ... sayılı vergi suçu raporunda; ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ...sayılı yazısı gereğince sanıklardan...hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan inceleme yapılması istendiği belirtilmiştir.

CMK’nın 116 ve devamı maddelerinde “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar düzenlenmiş ise de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki suçlar yönünden anılan Kanun'un 142 ve devamı maddelerinde aramanın usul ve şartları ayrıca hükme bağlanmıştır. Buna göre vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanlarınca gerçekleştirilecektir. VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun arama ile ilgili bulunan hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller hukuka uygun kabul edilebilir ise de, VUK’nın 359. maddesi kapsamındaki bir suç soruşturmasında arama kararı ve aramanın gerçekleştirilmesi işleminin VUK hükümlerine göre yapılması gerekir. Aksi halde elde edilecek delil hukuka aykırı olacağından, hükme esas alınamayacaktır.

Bu itibarla delillerin hukuka uygun elde edilip edilmediği ve aramanın yukarıda belirtilen mevzuat çerçevesinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesi yönünden, sanıklar hakkında hangi suç nedeniyle soruşturmaya başlandığının, en başından beri vergi suçundan soruşturma yapılıp yapılmadığının tespiti ve arama kararı ile bu kararın icrasına ilişkin arama ve el koyma tutanaklarının aslı veya onaylı örneklerinin getirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Vergi mükellefi olan sanıklardan ... ile gayri resmi eşi olan diğer sanık ..., 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanıklardan ... suçlamayı kabul etmeyerek yaklaşık 15 otelde animasyon işi yaptıklarını, yerli ve yabancı 20 kişi çalıştırdıklarını, ... animasyon müdürü ... ise animasyon şefi olarak çalıştırdıklarını savunması, diğer sanığın da benzer savunmada bulunması, vergi denetmeni tarafından beyanı alınan....'nın sanıkların savunmalarını doğrulayarak sanıkların mükellefiyeti üzerinden ... ile birlikte çeşitli otellerde animasyon işi yaptıklarını belirttiği, 28.09.2007 tarihli yoklama tutanağında ... ve ...01.05.2007 tarihinde adi ortaklık şeklinde animasyon faaliyetlerine başlayıp daha sonra ... işçisi olarak faaliyetlerine devam ettiklerinin tespit edildiği, yine dosyada bulunan vergi tekniği raporunda adlarına fatura düzenlenen ... ... ile ... firmaları yetkililerinin suça konu fatura içeriklerinde belirtilen animasyon ve organizasyon hizmetleri ile süsleme giydirme işlerini gerçekten satın alıp ödemelerin çek ve hesaba havale ile yapıldığını belirtmeleri ve sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde sadece 2007 yılında düzenlenmiş 3 adet fatura fotokopisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça konu 2008 takvim yılına ait faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, Kanun'da öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıklardan ...beyanında isimleri geçen .... ve ...ile birlikte animasyon faaliyetlerinde çalıştıkları tespit edilebilen diğer şahıslar ile fatura düzenlenen firma yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanları alınarak fatura içeriklerinde belirtilen animasyon hizmetlerinin gerçekten sunulup sunulmadığının araştırılması, faturaların gerçek olup olmadığının tesbiti bakımından, faturalar konusu hizmetlerin sunulduğuna ilişkin belgelerin getirilmesi, gerektiğinde faturaları kullananlar ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3- Kabule göre de,

3- Kabule göre de,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve ... E, ...K, sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ve sanık ... temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5578, Karar No: 2012/27447, Tarih: 27.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5578 E.  ,  2012/27447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :483-1044

Davacı, murisi olduğunu belirterek, sigortalı ...’ın, davalılardan işverene ait işyerinde 01.06.1976 – 30.07.1982 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak hizmet akdiyle geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalı ... için, davalılardan işverene ait işyerinden 01.06.1976, 06.10.1976 tarihli işe giriş bildirgelerine dayalı olarak, 01.06.1976 tarihinden itibaren 1976 yılı 2. döneminde 27 gün, 01.07.1976 tarihinden itibaren 1976 yılı 3. döneminde 36 gün, 06.10.1976 – 29.11.1976 tarihleri arasında 51 gün sigorta bildirimi yapılmış; Mahkemece, tanık beyanlarına dayalı olarak, 1976 yılı ila 1982 yılı arasında, Haziran ayı başı ile Eylül ayı sonu arası mevsimlik dönemlerde kesintisiz olarak 780 gün çalışıp, eksik bildirilen 666 günlük sürenin tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, öncelikle, davacının aile nüfus kaydı getirtilerek, sigortalı ile mirasçılık ilişkinin belirlenmesi gerekir. Mirasçı olduğunun anlaşılması durumunda; tespiti istenilen çalışmaların geçtiği işyerinin kamu kuruluşuna ait bulunduğu, kamudaki çalışmaların ise kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin de belgelere dayandırılmasının asıl olduğu dikkate alındığında, kanıtların bu çerçevede ve özenli bir şekilde toplanması gerekir. Sigortalının, uyuşmazlık konusu çalışmalarının her yıl gerçekleşip gerçekleşmediği ve çalışma süresi, davalı idare nezdindeki kayıtlar ve aylık istihkak bordroları vb. belgelerden saptanarak (deprem, yangın, sel ve sair) zorunlu nedenlerle zayi olmasından dolayı bu saptamanın yapılamaması halinde ise, iddia konusu dönemde, işyeriyle ilgili görev ilişkisi bulunan (formen, mühendis, şef, amir, müdür ve benzeri) personelin tanık sıfatıyla dinlenerek çalışma olgusunun sürekli olup olmadığı, mevcut kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi sebeplerle bildirim dışı bırakıldığı, kısmen bildirim dışı bırakılan bu sürelerde davacının iş yerinden ayrılmış olup olmadığının gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8862, Karar No: 2010/16836, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8862 E.  ,  2010/16836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.