muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8391, Karar No: 2019/19388, Tarih: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8391 E.  ,  2019/19388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazdaki enerji nakil hattının yer altına alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde temyiz edenin sıfatı nedeniyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7914, Karar No: 2011/7933, Tarih: 06.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7914 E.  ,  2011/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUBUK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,  emlak işi ile iştigal eden davalı Y. T. aracılığıyla diğer davalı S. Ş.’e ait olduğu söylenen 91 ada, 324 parselde yer alan 1 nolu bağımsız bölümün 32.000,00 TL bedelle alım-satımına ilişkin sözleşme yaptıklarını, 9.000,00.-TL kaparo verdiğini, bakiyenin tapunun devri sırasında ödenmesinin kararlaştırıldığını,  tapuda devir almak üzere buluştukları gün taşınmaz üzerinde haciz olduğu, devir yapılamayacağı söylenerek aynı nitelikte olduğu vaad edilen ve devir öncesi gösterilmeyen 2816 ada, 5 parseldeki 1 nolu bölümün adına tescil edildiğini, Tapu Sicil Müdürlüğünde evrakların S.Ş. tarafından hazırlatıldığını, okuma yazma bilmediğini, resmi senetteki “okudum şerhinin” kendisine ait olmadığını, taşınmazın bayiini görmediğini, adına tescil edilen dairenin niteliklerinin, daha önce kendisine gösterilenden çok farklı olduğunu, taşınmaz niteliğinde esaslı hataya düşürüldüğünü, yapı kullanma izninin dahi olmadığını ileri sürerek sözleşmenin iptali, bayii adına tescili, 32.000,00.-TL ‘nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar S. Ş. ve Y. T., davacının taşınmazın niteliklerini bilerek aldığını, tapu memuru önünde satışa konu taşınmazın niteliklerinin açıkça okunup, imza alındığını, resmi şekil şartlarına uygun sözleşme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.A., taşınmazını emlakçılar aracılığıyla sattığını, satın alan kişiyi görmediğini, 24.000.-TL bedelle satmaları konusunda anlaştıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı H. A.aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki bedel davasının kısmen kabulüne, komisyon ücreti olan 8.000,00.-TL ‘nin davalılar S. Ş. ve Y. T.’ten tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılardan S.Ş., Y.T.tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; davalılar S. ve Y. tarafından hata hileye düşürülmek suretiyle diğer davalı H. adına kayıtlı olan, tescilden sonra “depo niteliğinde” olduğunu öğrendiği, dava konusu 1 nolu bağımsız bölümü, 32.000.-TL. bedel karşılığında davacı tarafça satın alınmasını sağlandığını ileri sürerek anılan bağımsız bölümün eski malik adına tescili, 32.000.-TL. bedelin müştereken ve mütessilen davalılardan tahsili isteği ile açılmıştır.

Mahkemece; iptal ve tescil isteğinin reddine, 8.000,00.-TL. bedelin davalılar S. veY.’dan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece; iptal ve tescil isteğinin reddine, 8.000,00.-TL. bedelin davalılar S. veY.’dan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; emlak işi ile iştigal eden Y. T.’le, S. Ş.’e ait olduğu söylenen 91 ada, 324 parselde yer alan bağımsız bölümün alım- satımına ilişkin sözleşme yaptıkları, anılan sözleşmede Y.T.'ün komisyoncu, S. Ş.'in ise satıcı sıfatı ile yer aldığı, kaparo olarak 9.500,00 TL. ödediği ve 22.500,00 TL’nin tapuda devir yapılınca ödeneceği konusunda anlaştıkları, 25/09/2006 tarihli senet düzenledikleri, ancak tapuda devir yapılacağı aşamada, satın almak istediği taşınmazın “M. B.” adına kayıtlı olduğu, üzerinde 60.000,00 TL değerinde ipotek olduğundan evi satmak istemediğinin ilettiğini” söyleyerek 2816 ada, 5 parsel sayılı taşınmazdaki daireyi önerdikleri; bu dairenin iskan izninin olmadığı, balkonsuz, bağımlı salon, 92 m², alanlı, kanalizasyon bağlantısının sonradan tahliye motoru ile sağlandığı, konut olarak kullanılmaya elverişli olmayan depo niteliğindeki yerin devredildiğinin devirden sonra öğrenildiği; Tapu Sicil Müdürlüğünde davalılar S.Ş. ve Y. T. tarafından daha önce hazırlatılan evrakların imzalandığı, okuma yazmasının olmadığını ifade etmesi karşısında “karalayı ver ” dedikleri; nitekim imzanın “karakteristik özellik” taşımadığı; “okudum şerhinin ”yazıldığnın tanık sıfatı ile dinlenen davacının eşi M. Y. beyanı ile sabit olduğu;  satıcı ile bir araya gelmedikleri, satıcının depoyu 24.000,00 TL’ye satmak istediği, daha fazlaya satılması halinde üstünün kalması konusunda diğer davalılarla anlaştığı, satış bedelini 24.000,00 TL olarak Y. T.’ten tahsil edildiği bu bilginin satıcı- davalı H.A.tarafından da doğrulandığı, davacının temellük tarihinden hemen sonra Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğu ve 2006/2870 Esas,2007/2000 sayılı kovuşturmaya yer  olmadığına dair karar verildiği bu karar üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur. Borçlar Kanunun 28/1. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Diğer taraftan, hileyi genellikle taraflardan biri yapar bu takdirde taraf hilesi söz konusu olur. 3. kişi genel anlamı ile hukuki işlemin veya sözleşmenin tarafı ya da ardılı olmayan kişi olup Borçlar Kanunu’nun 28/2. fıkrasının birinci cümlesinde “3. bir şahsın hilesi ile düçar olan tarafın yaptığı akit ilzam ifade eder”” denilmekte ise de takip eden cümlede akdin diğer tarafı (somut olayda eski kayıt maliki satıcı davalı) bu hileye vakfı bulunan veya vakıf olması lazım gelirse o akit ilzam olmaz” hükmünü öngörmektedir. Yani hileden yararlanan taraf olayı bilen ya da bilmesi gereken konumda ise ona karşı da hile nedeniyle iptal iddiası dinlenebilir. Eldeki davada özellikle davalı H..’ın diğer davalılara “Siz bu depoyu 24.000 TL. satılmasını sağlayın üstü sizin olsun ” biçimindeki beyanı ve olayın oluş şekli davacıya daha önce istediği vasıfta bir daire gösterilerek kendisine isteğine uygun daire satıldığı biçiminde hileli hareket ve sözlerle güven yaratıldığı, davalı H..’ın da bu durumdan ve bu durumdan kaynaklanan fırsatlardan yararlanma tavrını benimsediği gözetildiğinde davalı H..’ın TMK’nun 2. maddesi anlamında dürüstlük kurallarına uygun hareket etmediği, olayı bilen ve bilmesi gereken konumuna olduğu böylece hile olgusuna kendisini de katıldığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; tapu iptali ve eski kayıt maliki H. A. adına tesciline ve 32.000.-TL. bedelin birlikte hareket eden davalılardan müteselsilen tahsile karar verilmesi gerekirken anılan isteklerdin reddi doğru değildir.

Kabule göre de, istek olmadığı halde davacı tarafından ödendiği kabul edilen miktarlardan H.’a ödendiği anlaşılan bedelin mahsubu ile aradaki 8.000,00 TL. farkın davacıya ödenmesine karar verilmesi isabetsizdir.

Davalılardan Y.ve S.’ın temyiz itirazları yerinde değildir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.07.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/582, Karar No: 2018/11934, Tarih: 10.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/582 E.  ,  2018/11934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... adresinde bulunan dairenin müvekkili şirket tarafından 06.11.2013/2014 tarihleri arası dönem için sigortalandığını, 02.06.2014 tarihindeki su baskını sonucu oluşan hasar nedeniyle eksper tarafından tespit edilen 2.440,00-TL tazminatın 04.08.2014 tarihinde ödendiğini, hasarın davalının maliki olduğu 5 nolu dairenin su deposunun patlaması sonucu meydana geldiğinin tespit edildiğini, zarardan sorumlu olduğu belirlenen davalı hakkında başlatılan ... İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı icra takibinin haksız itirazla durdurulduğunu öne sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisinin orta katta oturduğunu, çatıda her dairenin su deposunun mevcut olduğunu, kendi dairesinde kiracının oturduğunu, kiracı tarafından su deposunun patladığına dair tarafına bilgi verilmediğini, şimdiye kadar da dairesinin zarara uğradığı iddia edilen kişi tarafından tarafına bilgi verilmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Bilimsel verileri içeren teknik bilirkişi raporuyla su sızıntısının davalıya ait su deposundan kaynaklanmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının, ödediği bedelin zarara sebep olduğu ileri sürülen davalıdan rücuen tahsili istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

Davacı vekilince, davalının maliki olduğu 5 nolu dairenin su deposunun patlaması sonucu sigortalı konutta oluşan ve sigortalıya ödenen hasarın tahsili talep edilmiş, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda; su deposunun zemin artı üç katlı binanın çatısında bulunduğu, hasarın birinci katta bulunan sigortalı dairede meydana geldiği, arada bir katın daha bulunduğu, su deposu sisteminde fazla gelen suların tahliyesi için aparatların mevcut olduğunu, durduk yerde patlamasının beklenmediğini, patladığı kabul edilse dahi öncelikle teras katının altındaki dairelerin zarar görmesi gerektiğini, bu dairelerde zararın olmadığını, su sızıntısının ve dolayısıyla sigortalının dairesinde meydana gelen zararın davalıya ait su deposunun patlamasından meydana gelmediği belirtilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan ekspertiz raporunda ise; Üst kat 4 ve 5 nolu dairelerden banyo tuvaletlerinden sızan su sebebiyle sigortalı konuta sirayet ederek zarara sebep olduğu tespit edilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan ekspertiz raporunda ise; Üst kat 4 ve 5 nolu dairelerden banyo tuvaletlerinden sızan su sebebiyle sigortalı konuta sirayet ederek zarara sebep olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece; her ne kadar bilirkişi raporuna itibar edilerek; teknik bilirkişi raporuyla su sızıntısının davalıya ait su deposundan kaynaklanmadığının tespit edildiği,davacı vekili hasarın kaynağının bilirkişi tarafından belirlenmesini talep etmiş ise de, davanın resen araştırma ilkesine tabi olmadığı, iddia ve savunma doğrultusunda delil toplanabileceği, davacı tarafın hasarın su deposundan kaynaklandığı iddiasının araştırılıp sonuca gidildiği, HMK'nın 141. maddesine göre ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia ve savunmanın genişletilemeyeceği, kaldı ki, davacı tarafın delil tespiti yaptırmaması nedeniyle aradan geçen zaman dikkate alındığında su sızıntısının sebebinin tespitinin mümkün olmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmişse de; varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. Hasardan sonra düzenlenen ekspertiz raporuna göre; Üst kat 4 ve 5 nolu dairelerin banyo tuvaletlerinden sızan su sebebiyle sigortalı konuta sirayet ederek zarara sebep olduğu, sigortalı dairede hasarın meydana geldiği belirlenmiş olup, mahkemece alınan bilirkişi raporunda su deposunun durduk yerde patlamasının beklenmediği, patladığı kabul edilse dahi öncelikle teras katının altındaki dairelerin zarar görmesi gerektiğini, bu dairelerde zararın

olmadığını, su sızıntısının ve dolayısıyla sigortalının dairesinde meydana gelen zararın davalıya ait su deposunun patlamasından meydana gelmediği tespit edilmişse de bu durumda sigortalı dairede meydana gelen zararın sebebinin iddia ve eksper raporu değerlendirilerek belirlenen su sızıntısının davacının sigortalısının konutunda meydana gelen zarara sebep olabilecek nitelikte olup olmadığının belirlenmesi hususunda alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1664, Karar No: 2023/4847, Tarih: 03.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1664 E.  ,  2023/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... (Opet Şirketi) vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketler arasında hukuki ve fiilî irtibat olduğunu ve işçilik alacaklarından her üç davalının da sorumlu olduğunu, davacının davalılara ait işyerinde 26.04.2000-20.04.2017 tarihleri arasında yıkama ve yağlama görevlisi olarak çalıştığını, Akarhan isimli davalı Şirketlere ait istasyonda diğer davalı ... ürünleri satışının yapılıp başka hiçbir ... ve/veya tüzel kişinin ürünlerinin satılmadığını, davalı ... Şirketinin istasyonlardaki işçilerine kendi personeliymiş gibi eğitim verdiğini, ücretlerin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının resmî tatil ve dinî bayramlarda çalıştığını, haftalık 45 saati aşan fazla çalışma yaptığını ancak bu çalışmaları karşılığı hak ettiği ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve karşılıklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davada taraf sıfatlarının olmadığını, müvekkili Şirket ile diğer davalı ... (Akarhan Petrol Şirketi) arasında bayi sözleşmesi bulunduğunu ve diğer davalının çalıştırdığı işçilerden müvekkilinin sorumlu olmadığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi de bulunmadığını ve bu nedenle müvekkiline işveren sıfatı yüklenemeyeceğini, ürün ve hizmet standartlarının sağlanması amacıyla çalışanlara eğitim verildiğini, bunun müvekkili Şirketin davacının işvereni olduğunu sonucunu doğurmayacağını savunarak davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalılar ... ve Akarhan Petrol Şirketine dava dilekçesi ve tensip zaptı usulüne uygun tebliğ edildiği hâlde adı geçen davalılar tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesi sunulmadığı gibi yargılamaya aşamasında da herhangi bir beyanda bulunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, özlük dosyası ve tanık beyanları, emsal ücret araştırması bir arada değerlendirildiğinde, davacının davalı işyerinde 26.04.2000-20.04.2017 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı ve/veya geçerli olarak feshedildiğine ilişkin işveren tarafından herhangi bir belge sunulamadığından hizmet süresi de dikkate alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, muvazaa olgusunun yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınacağı, davalı ... Şirketinin bayiye sadece mal temin etmediği, kalite ve hizmet standartlarını sağlamak amacıyla da olsa diğer davalı işyerinde periyodik bakımlar yaptığı ve satışı yapılan ürünleri kontrol ettiği, personele eğitim hizmeti sağladığı, bayiilere yapılan şikâyetlerin davalı ... tarafından değerlendirildiği, çalışanların çalışma koşullarını belirlediği, işe alınacak çalışanlara ... verdiği gibi hususların tanık anlatımları ile ... olduğu, bu hususlar göz önüne alındığında davalı ... tarafından asıl işi olmadığı iddia edilmiş ise de diğer davalılara bayilik ve/veya distrübütörlük sözleşmesiyle devretmiş olduğu satış ve pazarlama işinin büyük bir bölümüne müdahale ederek asıl işveren gibi davrandığı, dolayısıyla davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi unsurlarının bulunduğu, bu nedenle alacaklardan birlikte sorumlu oldukları, davacının fazla çalışma yaptığı ve tatil günlerinde çalıştığı iddiasının tanık beyanları ile ispatlandığı, yıllık izin kullandığı veya karşılığının ödendiği husususun davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle bu husustaki alacak talebinin de yerinde olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf başvurusunda; 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu (5015 sayılı Kanun) kapsamında dağıtıcı ve bayi olarak faaliyet gösteren şirketler arasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin altıncı fıkrasında tanımlanan şekliyle bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ilgili mevzuatta bayi olarak tanımlanan şirketlerin akaryakıt ürünlerini son kullanıcıya sattığını, bu işkolunda faaliyet göstermek isteyen şirketlerin öncelikle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan bayilik lisansı almaları gerektiğini, ilgili kanun ve düzenleyici kurum ile şekillenmiş olan piyasa yapısına bakıldığında, Türkiye genelinde 13.000 civarında bayi ve 90'ı aşan dağıtım şirketi olduğunu, bu bayiler ile dağıtım şirketleri arasındaki bayilik sözleşmelerinin, 2002/2 sayılı Dikey Anlaşmalara İlişkin Tebliğ ve devamı mevzuat gereği 5 yıllık süreler ile sınırlandırıldığını, dolayısıyla piyasada bayilik faaliyeti yürüten şirketlerin 5 yıllık periyotlarla farklı dağıtıcı şirketlerin bayiliğini yapabildiğini, bu durumda bayilik faaliyeti yürüten bir şirketin çalışanlarına karşı işçilik haklarından, dava ve talep tarihi itibarıyla anlaşmalı olduğu dağıtım Şirketinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer davalıların yaptıkları işin, müvekkili Şirketin işinin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir bölümü değil tamamen farklı bir işkolu olduğunu, müvekkili Şirketin kalite ve hizmet standardını sağlamak amacıyla işin büyük bir bölümüne müdahale ederek asıl işveren gibi davrandığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, zira müvekkili Şirketin diğer davalı Şirketin işyerinde periyodik kontroller yaparak, satış yapılan ürünleri kontrol etmesi, personele eğitim hizmeti sağlaması ve tüketici şikâyetlerine cevap vermesinin nedeninin petrol mevzuatından kaynaklanan kanuni yükümlülükleri yerine getirmek olduğunu, bu durumun müvekkilinin asıl işveren olarak kabul edilmesi sonucunu doğurmayacağını, müvekkil Şirkete ait logonun bayiler tarafından nerelerde kullanılacağına dair standartların bayi portalında ilan edilenlerle sınırlı olduğunu, bu duruma aykırı olarak ibraz edilen belgenin müvekkili Şirketin bilgisi ve rızası dışında hukuka aykırı olarak kullanıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın müvekkili Şirket yönünden husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç