muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19780, Karar No: 2014/10642, Tarih: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19780 E.  ,  2014/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Trafik kazası sonucu yaralanan yakınını ziyaret etmek amacıyla, ... Uygulama ve Araştırma Hastanesine gelen sanığın, çimlerin üzerinden geçtiği sırada ayağına fıskiyenin takılması üzerine sinirlenerek hastaneye ait iki adet fıskiyeye tekme atmak suretiyle kırmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin tamamen çıkartılarak yerine "sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca bir günü takdiren 20-TL den adli para cezasına çevrilerek 2.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/989, Karar No: 2020/12476, Tarih: 16.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/989 E.  ,  2020/12476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK’nın 157/1,62,52,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar Fatih ve Çakır tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, Ordu iline giderek temyiz dışı sanık ... ile tanıştığı ve evlenme kararı aldıkları, sanık ...’ın kendisini katılana, temyiz dışı sanık ...’nun üvey annesi ,sanık ...’in ise eniştesi olarak tanıttığı, daha sonra temyiz dışı sanık ... ve kendisini Arzu'nun eniştesi olarak tanıtan sanık ...'in katılan ile birlikte Çatalca'ya geldikleri, temyiz dışı sanık ... ile katılanın resmi nikah yapmadıkları, katılanın evlenme karşılığında temyiz dışı sanık ...’ya 6700 liralık ziynet eşyası ve 2500 liralık giyim eşyası aldığı, bilahare sanık ...'in Çatalca'dan ayrıldığı, bir gün sonra da temyiz dışı sanık ...'nun ziynet eşyaları ve giyim eşyalarını alarak katılanın evinden kaçtığı, bu suretle sanıkların iştirak halinde üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıklar savunmaları, katılan beyanı, tanık beyanları, uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçu işlemedikleri, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23117, Karar No: 2015/3449, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23117 E.  ,  2015/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5796, Karar No: 2012/2957, Tarih: 17.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5796 E.  ,  2012/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2010/190217

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 18/05/2010, 2010/127 (E) ve 2010/156 (K)

SUÇ : Silahla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanık M.. A..’ın silahla yaralama suçunun sübutu kabul,cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, yasal savunma şartlarının bulunduğuna ve takdiri indirimin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Sanık M.. A..’ın, tüfekle iki el ateş ederek mağduru sağ diz arkasında 15x15 cm. boyunda ve 5cm. derinlikte deri altı ve kası içeren doku defekti, sağ ayak bileği arkasında 5cm.lik kas ve yumuşak dokuyu içeren doku defekti ve aşil tendonda doku defekti olacak, sağ femurda ve sağ tibia proksimalde çok parçalı kırık ile büyük arter yaralanması meydana getirecek şekilde yaraladığı, kırıkların hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu olayda; kullanılan aletin özelliği, atış sayısı, yaraların sayısı ve niteliği, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, av tüfeğinin öldürmeye elverişli etkinlikte kullanıldığı, ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre;

1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası içeren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında temel cezanın 1 yıl olarak belirlendiği olayda, birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle, en ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirilmesi suçu nedeniyle, 87/1-d maddesi esas alınarak, TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/ 1-d maddeleri uyarınca hüküm kurulması, suçta birden çok nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine, 87/1-son maddesi uyarınca hüküm kurulurken, kemik karığı da dikkate alınarak takdiren ve teşdiden 6 yıl hapis cezası verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/905, Karar No: 2017/4808, Tarih: 05.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/905 E.  ,  2017/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı ...lığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... açısından davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ...lığı açısından ise maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaftır.

Yapılan açıklamaya göre, yerel mahkemenin her ne kadar hüküm fıkrasının 3. bendinde harç alınmasına yer olmadığına karar vermiş olmasına rağmen, hükmün 7-a bendinde davalı ...lığına harç yüklemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.’nun geçici 3. maddesi gereğince ve H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 7-a) bendinin tümüyle silinerek yerine; "7-a) Davacı tarafından yapılan toplam 1.753,30 TL. yargılama giderinin davalı ...'ndan alınıp davacıya verilmesine.” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı'ya yükletilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13666, Karar No: 2011/20356, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13666 E.  ,  2011/20356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8396, Karar No: 2017/14442, Tarih: 13.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8396 E.  ,  2017/14442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat, ortak çocukla kişisel ilişki ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, dava dilekçesinde münhasıran hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış (... m. 162) sebebine dayalı olarak boşanma davası açmış, mahkemece tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir. Dava, münhasıran hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış sebebine dayalı olduğuna göre, delillerin bu çerçevede değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesi hatalı olsa da; bu husus temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davalı erkeğin temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Velayeti anneye verilen ortak ... 19.06.2013 doğumlu olup inceleme tarihinde 4 yaşındadır. Çocuğun yaşıda gözetilerek baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki az ve çocuğun menfaatine aykırıdır. Çocuk ile baba arasında çocuğun yaşı gözetilerek yeniden daha uygun süreli kişisel ilişki kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/9478, Karar No: 2010/12364, Tarih: 08.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9478 E.  ,  2010/12364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; müvekkili ile davalının 24.3.2008 tarihinde Karabük Asliye 2.Hukuk Mahkemesi kararı boşandıklarını, hakimce tasdik edilen protokol ile; müşterek çocuk için aylık 750,00 YTL iştirak nafakasının tahsiline karar verildiğini, bir yılı aşkın bir sürenin geçtiğini, paranın alım gücünün düştüğünü, müşterek çocuk ile Yalova'ya yerleşmek ve kendilerine yeni bir ortam hazırlamak zorunda kaldıklarını, çocuğun Özel Bahçeşehir Koleji İlköğretim okuluna devam etmekte olduğunu, davalı babanın gelirinde artış olduğunu, çocuğun yaşının küçük olması nedeniyle müvekkilinin başka bir işte sürekli olarak çalışarak gelir elde etmesinin de mümkün olmaması, nedeniyle aylık 750,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 2.000,00 TL ye çıkartılmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; talep edilen miktarın fahiş olduğunu ve müvekkilinin gelirinin 1.000,00 TL olduğunu, müvekkilinin oturduğu evin kooperatif olup halen aidat ödediğini, davacının nafakayı çocuğun ihtiyaçlarından ziyade kendi özel ihtiyaçları için talep ettiğini, nafaka bedelinin artırılması kanaatine varılacak ise artırım tutarının hakkaniyet kurallarına göre yapılmasını savunmuştur.

Mahkemece, 750,00 TL iştirak nafakasının 1.000,00 TL daha artırılarak 1.750,00 TL ye çıkartılmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumlarına göre takdir edilir. Ayrıca nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şeklide dikkate alınır.

TMK'nun 331.maddesine göre de; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Taraflar arasındaki nafaka ve nafaka ile ilgili yükümlülükler Yargıtay’ın yerleşik uygulaması nedeniyle şartlar değişmemiş ise paranın alım gücündeki düşüş nedeniyle ÜFE oranında artırılır. Ancak, sonraki zamanlarda nafaka borçlusu veya alacaklının elinde olmayan nedenlerle ve iradesi dışında sosyal ve ekonomik durumunda öncekine nisbeten önemli ölçüde, herhangi bir değişiklik olması durumunda, hakkaniyetin gerektirdiği ölçülerde, şartlara göre uyarlanabilir.

Taraflar arasındaki nafaka ve nafaka ile ilgili yükümlülükler Yargıtay’ın yerleşik uygulaması nedeniyle şartlar değişmemiş ise paranın alım gücündeki düşüş nedeniyle ÜFE oranında artırılır. Ancak, sonraki zamanlarda nafaka borçlusu veya alacaklının elinde olmayan nedenlerle ve iradesi dışında sosyal ve ekonomik durumunda öncekine nisbeten önemli ölçüde, herhangi bir değişiklik olması durumunda, hakkaniyetin gerektirdiği ölçülerde, şartlara göre uyarlanabilir.

Somut olayda, taraflar boşanma davası sırasında anlaşmışlar, davacıya müşterek çocuk ile birlikte ikamet etmek üzere mesken, davacıya 75.000,00 TL maddi tazminat ve müşterek çocuğun velayeti ile aylık 750,00 TL iştirak nafakası verilmesini kararlaştırmışlar, mahkemece bu protokol uygun bulunarak onaylanmıştır. Ancak, davacı davalının muvafakatı dışında davalının eğitim bedelini ödemeyi taahhüt ettiği özel okulda eğitim gören müşterek çocuğu, dönem sona ermeden mevcut okulundan alarak, başka şehre taşınmış, yeniden bir özel okula kayıt yaptırmıştır. Anlaşmada özel okul giderlerinin davalı baba tarafından karşılanacağına dair hüküm yoktur. Bu nedenle, davacının şahsi kararı sonucu, davalının rızası dışında değiştirilen özel okul giderlerinin arttığından bahisle iştirak nafakasının aradan geçen bir yılda bu miktarda artırılmasının istenmesi sözleşmeye bağlılık ve iyiniyet ilkesi ilkesine uygun olmadığı gibi, soysal inceleme raporunda belirtildiği üzere, tarafların bir diğerini yer değiştirmeye zorlamak üzere şehir değiştirmesi ve bu nedene dayanarak da nafakanın artırılmasını istemesi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde kabul edilmiş, taktir edilen miktar TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13770, Karar No: 2015/20960, Tarih: 24.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13770 E.  ,  2015/20960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, İsmet Kılıç Vek. Av. S.. S.. ve davalı T.. A.. Gen. Müd. Vek. Av. E.... aralarındaki tazminat davası hakkında Ankara 15. İş Mahkemesince verilen 26/09/2014 gün ve 2013/191-2014/729 sayılı kararın Bozulmasına ilişkin Dairemizin 17/03/2015 gün ve 2014/25367-2015/5529 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. Maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki, Yargıtay ilamında maddi hata da bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11091, Karar No: 2016/1669, Tarih: 09.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11091 E.  ,  2016/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2011/350-2015/216

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak parsel sayılı taşınmazın tazminat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, M.. B.. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile davalılardan M.. B.. vekili tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı M.. B.. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 09.02.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.Selçuk Sakım ile davacı vekili Av.Derya Hatice Ersoy geldiler. Aleyhine temyiz olunan diğer davalı adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-1/1000 ölçekli imar planında yeşil alan ve yol olarak ayrılmış taşınmaza projesine uygun olarak yol ve park olarak el konulduğu ve taşınmazın ilçe belediyesinin sorumluluk alanında kaldığı anlaşıldığından Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabülüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde M.. B.. aleyhine davanın kabulü,

2-Kamulaştırmasız el koyma davalarına da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelin tespiti gerekir. Bu esaslara göre

./..

gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilip edilemedikleri, sokak cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve uzaklıkları gibi yönlerden benzer veya yakın özellikleri taşıması gereklidir.