muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22832, Karar No: 2018/19334, Tarih: 25.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/22832 E.  ,  2018/19334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 01.05.2005-31.01.2013 tarihleri arasında garson olarak çalıştığını, en son aldığı ücretin net 2.936,00 TL. olduğunu, davacının iş akdinin 31.01.2013 tarihinde davalı işyerinde mesul müdür olarak çalışan ... tarafından ihbarsız ve haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının sabit ücret yanında aylık 1.600,00 TL. bahşiş alarak çalıştığı ispatlanmıştır. Dairemiz uygulamasına göre bahşiş alınan işyerinde fazla mesai yapıldığında, fazla mesainin zamsız kısmının bahşişle karşılandığı kabul edilmektedir. Bu durumda fazla mesai ücretinin hesabında sabit ücret+bahşiş eklenerek bulunacak ücret üzerinden fazla mesai talebinin sadece zamlı kısmı hesaplanıp takdiri indirim yapılarak sonuca gidilmelidir. Fazla mesai talebinin yazılı şekilde 1,5 kat üzerinden hesabı hatalıdır.

Yapılacak hesaplama sonunda hüküm kurulurken, kararı davacının temyiz etmediği, bu nedenle davalının lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözden kaçırılmamalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8354, Karar No: 2024/6793, Tarih: 25.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8354 E.  ,  2024/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/620 E., 2003/222 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinden özetle, Dilovası İlçesi, ... Mahallesi, Bursa (G23a) (21b) orman kadastro paftasında P.XXIV olarak gösterilen ekli listede ada parsel ve hisse numaraları belirtilen taşınmazların 1952 yılında maki tefrik komisyonunca yapılan çalışmada orman sayılmadığı, 1986 yılı 2/B çalışmalarında ise bu husus dikkate alınmadan yapıldığını, orman dışındaki taşınmazın mülkiyetinin 775 sayılı Kanun ve 2805 sayılı Kanun gereğince 2/B şerhinin kaldırılması ile bedelsiz olarak davacı ... intikalinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, Gebze, Çerkeşli köyü, G23a21b paftada fen bilirkişisinin 16.12.2002 tarihli krokisinde kırmızı renkle boyalı olarak belirlenen 34822.94 m2 lik yerin mülkiyetinin davacı Belediyeye ait olduğunun tesbitine, orman sınırlamasının iptaline ve şerhin silinmesine itirazı kabil olmak üzere hakem sıfatıyla karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yörede 26.04.1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3116 Sayılı Orman Kanunu (3116 Sayılı Kanun) göre yapılmış orman kadastrosu vardır. Daha sonra ise 22.04.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen, herhangi bir sebeple sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarla evvelce sınırlaması yapılmış ormanların tümünde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B maddesi uygulama çalışmaları bulunmaktadır. 17.09.1951 tarihinde ise taşınmazın bulunduğu alanda Maki Tefrik Komisyonunca maki sınırlama çalışmaları yapılmış olup, taşınmaz makilik alan olarak tefrik edilerek orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince hakem sıfatıyla verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Şöyleki; 3533 sayılı Kanun'un 4. maddesi: ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir'', hükmüne amir olup taşınmazların aynına ilişkin davaların hakem sıfatıyla görülemeyecekleri açıkça düzenlemiştir.

Somut olayda; ..., Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı davada, dava konusu yaptıkları taşınmazın maki tefrik komisyonu kararının kapsamında kaldığını açıklayarak, 775 sayılı Kanun ve 2981 sayılı Kanunlar gereğince orman sayılamayacağından bahisle bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespitini, taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrini talep etmiş olup, mülkiyete ilişkin bu talebin hakem sıfatıyla çözümlenmesi ve itiraz kanun yoluna tabi tutulması usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve göreve ilişkin olduğundan bu hususun Mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3. maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 38. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca, 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3. maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 38. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanununun geçici 1. maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin, 5281 sayılı Kanunun 31.12.2004 tarihli, 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 45/10. maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanunun 44/7. maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.01.2005 tarih ve 2004/118-2005/8 sayılı kararı ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı anlaşılmakta olup, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda ise benzer bir hükme yer verilmediğinden, bu hususlar da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13198, Karar No: 2019/11871, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/13198 E.  ,  2019/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 17/01/2019 tarih, 2018/2004 - 2019/85 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının, TCK'nın 309/1. maddesinde düzenlenen suçtan ötürü hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmekle lehine tazminat şartlarının oluştuğuna, soruşturma sırasında yapılan işlemlerin kanuna aykırı olduğuna, aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine ve sair tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17/01/2019 tarih, 2018/2004 Esas, 2019/85 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5193, Karar No: 2025/2116, Tarih: 06.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/5193 E.  ,  2025/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3721 E., 2021/2236 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.11.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca takdiren İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14355, Karar No: 2015/7021, Tarih: 07.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/14355 E.  ,  2015/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, suça sürüklenen çocuk...'ın ve müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğun, gündüze rastlayan saatte... İlköğretim Okulu'na öğrenci velisi gibi giderek eğitim ve öğretimde kullanılan diz üstü bilgisayarı öğretmenin istediğini beyan ederek bulunduğu odadan alıp hırsızlık amacıyla okul bahçesini çıktığı bir sırada okul çalışanının fark etmesi üzerine sanığın olay yerinde yakalandığı şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 35/2, 31/2. maddelerinde tanımlanan kamu kurumuna ait eşya hakkında hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e,66/2,67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 07/11/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/732, Karar No: 2023/103, Tarih: 22.02.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/732 E.  ,  2023/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/293 E., 2022/27 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin yaşlılık aylığı almaktayken Kurum tarafından yapılan denetim sonucunda yaşlılık aylığına esas 87 günlük sigorta bildiriminin gerçeği yansıtmadığı yönündeki tespite istinaden dava dışı Anka Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait işyerinden bildirilen hizmetlerinin iptal edilip buna bağlı olarak yaşlılık aylığının kesilerek borç çıkarıldığını, yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin başvuru tarihinde veya daha öncesinde Kurum tarafından bu hizmet süreleri iptal edilmiş olsaydı eksik prim gün sayılarını tamamlayarak kısa sürede yaşlılık aylığına hak kazanabilecek olan müvekkiline 10 yıl geçtikten sonra borç çıkarılmasının hakkaniyet ve dürüstlük kuralına uygun olmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... (SGK/Kurum) vekili; dava dışı Anka Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait işyerinin sahte olduğunu ve 2005/6 ilâ 2007/6 ncı dönemler arasında yapılan sigortalılık bildirimlerinin iptalinin gerektiğine dair denetmen raporuna istinaden dava dışı işveren nezdinde fiilen çalışması bulunmayan davacının 87 günlük hizmet süresinin iptal edildiğini, Kurum tarafından yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli ve 2017/189 Esas, 2018/565 Karar sayılı kararı ile tüm dosya kapsamı ve özellikle davacının iptal edilen 2007/4 ilâ 7 nci aylar arasındaki döneme ilişkin dava dışı işyerinde çalıştığı iddiasının olmadığı ayrıca dava konusu durumun oluşmasında davacı ve dava dışı işverenin kusurlu olduğu, öte yandan Kurum tarafından dava konusu çalışma döneminden 10 yıl sonra denetim yapılmış ise de hiç kimse kendi kusurundan yararlanamaz ilkesi gereğince davacı ve dava dışı şirket kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli ve 2019/493 Esas, 2020/1117 Karar sayılı kararı ile yasal düzenlemelere ve dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada davacının, 1045275 sicil numaralı Anka Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden bildirilen hizmet sürelerinin kurum tarafından yapılan denetim neticesinde şirketin faal olmaması sebebiyle iptal edildiği, bu iptal nedeni ile de davacının yaşlılık aylığı iptal edilerek davacıya yersiz ödeme çıkarıldığı anlaşılmıştır. Buna göre eldeki dava dosyası incelendiğinde, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan öncelikle davacının talebi somutlaştırılarak işyerindeki çalışması açıklatılmalı, talebe konu dönemdeki davalı işverene ait tüm bordrolar getirtilmeli,kurumdan dava dışı işveren hakkında hazırlanan tüm denetmen raporları celp edilmeli, tespit edilecek bordro tanıklarının anılan dönemle ilgili ayrıntılı ifadeleri alınmalı, mahkemece komşu işyerlerinde çalıştıkları belirlenecek tanıkların hizmet döküm cetvelleri de getirilerek ilgili dönem ile ilgili ayrıntılı ifadelerine başvurulmalı, dava dışı işyerinin talebe konu dönemdeki faaliyet durumu etraflıca araştırılmalı, sigortalının iptal edilen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince tespit edilerek, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde; iş yerlerinin kapsamı, kapasitesi ile işin ve işyerinin niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararında davacının iptal edilen hizmetlerinin fiili olup olmadığı yönünde resen araştırma yapılması gerektiği belirtilmiş ise de davacı tarafından yargılamanın hiçbir aşamasında hizmet sürelerinin iptal edildiği dönemde dava dışı işyerinde fiilen çalıştığını iddia etmediği gibi Kurum işleminin iptalini de talep etmediği, davacının Kurum tarafından fiilen çalışmamasına rağmen bunu zamanında tespit etmeyerek yaşlılık aylığı bağlaması nedeniyle mağdur olduğunu ve ayrıca denetimin Kurum tarafından 10 yıl sonra yapılması sonucunda ödenen yaşlılık aylıklarının borç çıkarılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu iddia ettiği, bu itibarla açık ve net olan davacının talebinin Kurum işleminin iptaline yönelik olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin yaşlılık aylığının kesilmesine neden olan 87 günlük hizmetinin fiili çalışmaya dayanmadığının tespit edilmemesinde davalı Kurumun ihmâlinin bulunduğunu, yaşlılık aylığı almak üzere başvuru yaparken dava dışı işyerinde 87 günlük çalışmasının fiili çalışmaya dayanıp dayanmadığını bilmediğini, Kurumu zarara uğratma kastının bulunmadığını, davalı Kurumun 2007 yılında hizmeti iptal etmeyip 2017 yılında iptal edilmesinin ve bu şekilde Kurumun ihmâli nedeniyle müvekkili aleyhine borç çıkarılmasının hakkaniyet ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, eksik gün sayısını öğrenme tarihinden itibaren tamamlanması nedeniyle Kurumun zararının da bulunmadığını, Kurum hatalı işlem yapmamış olsaydı müvekkilinin 87 gün çalışarak yaşlılık aylığı almaya devam edebileceğini, zira hatanın öğrenilmesinden sonra 87 günlük prim alacağının Kuruma ödendiğini, bu nedenle müvekkilinin sebepsiz zenginleşmediğini ve iyiniyetli olduğunu belirterek bildirilen ve resen tespit edilecek nedenlerle direnme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık