muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21938, Karar No: 2017/10234, Tarih: 15.06.2017

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (annenin) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda; tarafların 2011 yılında anlaşmalı olarak boşandıkları, 2005 ve 2008 doğumlu müşterek çocukların velayetlerinin davacı babaya bırakıldığı, davalının dava tarihinde Meriç İnşaat isimli işyerinde asgari ücretle sekreter olarak çalıştığı, Askeri personel olan eşi ile birlikte ödediği 600 TL karşılığında kirada oturduğu, çocukların özel bir kolejde eğitim gördükleri, davacının Devletin verdiği eğitim öğretim desteği sonrasında yıllık yemek ve okul ücreti olarak iki çocuk için toplam 5.530 TL ödediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumları, ihtiyaçları gözetilerek,TMK'nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla miktarda nafaka takdir edilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7655, Karar No: 2012/10524, Tarih: 14.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7655 E.  ,  2012/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2010 gün ve 2009/539-2010/176 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/03/2012 gün ve 2010/13325-2012/4317 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı BÖSEV Tekstil Deri Konf. Parfümeri Gıda Mad. Paz. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, genel kredi sözleşmesine istinaden Türkiye Halk Bankası A.Ş.'nden kullandığı kredi borcunun, müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla müvekkili tarafından ödendiğini, ödenen borcun davalı ve dava dışı kefillerin hisselerine isabet eden kısmının rücuen tahsili için yapılan takibe davalının itiraz ettiğini, oysa davalının ödenen borç nedeniyle hissesi oranında müvekkiline karşı sorumlu olduğunu ileri sürerek, 12.120,40 TL'nin takip tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kefilin kefile rücu hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların dava dışı kefillerle birlikte dava dışı asıl borçlunun aldığı kredinin kefili oldukları, 60.602.-TL olan kredi borcunun tamamının davacı kefil tarafından ödendiği, B.K'nun 496 maddesi gereğince davacının, ödediği miktardan payına düşen kısmını davalı kefilden talep edebileceği, davalının payına düşen miktarın ise dava edilen kadar olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, 12.120,40.-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/212, Karar No: 2015/10908, Tarih: 14.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/212 E.  ,  2015/10908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı .. Şubesinden 10.01.2011 tarihinde .. marka dizüstü bilgisayarı aparatları ile birlikte aldığını, bilgisayarı kullanmaya başlamasından 1 yıl sonra bilgisayarın kendi pili ile çalışmamaya başladığını, davalı...'ne 18.09.2012 tarihinde başvurduğunu, davalı..'nin verdiği cevapta bilgisayar bataryasının 1 yıl garantide olduğu, başvuru anında 1 yıllık sürenin geçtiği bu nedenle ücretli değişim yapılması gerektiğinin bildirildiğini belirterek ayıplı ürünün iadesi ile müvekkili tarafından ödenen 1.931,28 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı.. vekili, davacının ürünü özensiz kullandığını ve kendi kusuru ile ürünün arızalanmasına neden olduğunu, yasal süre içinde ayıp ihbarında bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu bilgisayarın ayıplı olmadığını, 1,5 yılı aşan kullanım sonucu bataryanın ömrünün azaldığını, bataryada arıza bulunmadığını, bu durumda batarya değişiminin garanti kapsamı dışında kaldığını ve ücretli yapılabildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, garanti süresi içinde 1 kez ve satım tarihinden 20 ay sonra davacı tarafından müracaat edildiği, garanti belgesinde öngörülen iadeye ilişkin koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10898, Karar No: 2018/20955, Tarih: 15.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10898 E.  ,  2018/20955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalı ... vd. tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalı ... vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 116 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen

metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir ilçede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Taraflardan ve ilgili Tapu Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden dava konusu taşınmaza ait özel parselasyon krokisi olup olmadığı sorulup, var ise ilgili kroki ve belgeler getirtildikten sonra taşınmaz başında keşif yapılıp, özel parselasyon haritası zemine uygulanarak, tüm paydaşlar dinlenmek suretiyle taşınmazda fiili taksim yapılıp yapılmadığı tespit edilip, fiili taksim ya da özel parselasyonun olduğunun anlaşılması halinde, kamulaştırmaya konu kısmın fiili taksim ya da özel parselasyon krokisinde maliklerden hangilerinin kullanımında olan yerlere denk geldiği tespit edilerek, bu kişiler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalı ... vd.'nin temyiz isteminlerin kabulü ile BOZULMASINA,

davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3938, Karar No: 2019/3312, Tarih: 30.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3938 E.  ,  2019/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05/05/2016 gün ve 2016/20 - 2016/83 sayılı kararı onayan Daire'nin 27/04/2017 gün ve 2016/14982 - 2017/2515 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TPE nezdinde "Marlboro" ve "L&M" markalarının hak sahibi ve bu markalı sigaraların üreticisi olduğunu, "Marlboro" ve "L&M" markasını taşıyan sahte ve taklit ürünlerin davalı tarafından Çin'den yüklenerek ATLAS isimli gemiyle taşındığını, diğer davalı olan CSAV Denizcilik Acentesi tarafından diğer davalı Noksel Çelik'e teslim edilmek üzere konteynıra yüklendiği hususunda ihbar aldıklarını, bunun üzerine Haydarpaşa Gümrük Muhafaza Müdürlüğü ve İstanbul Kaçakçılık İstihbarat ve Narkotik Gümrük Muhafaza Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme neticesinde konteynırın içinde tespit edilen Marlboro ve L&M marka sigaraların dosya ekinde de bulunan 30.12.2008 tarihli eksper raporu ile sahte olduğunun tespit edildiğini, marka hakkının 556 sayılı KHK ile koruma altına alınmış olduğunu, bu sebeple davalıların belirtilen fiillerinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini; ayrıca gerek TTK hükümleri gerekse de Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre acenteye doğrudan dava açılmasının mümkün bulunduğunu, bu nedenle davalı acentenin de aynı gerekçe ile sorumlu olması gerektiğini, ilgili KHK'nin 62/4. maddesi gereğince sahte ürünlerin masrafları davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmak suretiyle imhasının gerektiğini, 556 sayılı KHK'nın 76. maddesinde ihtiyati tedbir için öngörülen şartların hepsinin dava konusu olayda gerçekleşmiş olduğunu, bu nedenle de ihtiyati tedbir kararı verilerek, KHK'nın 77/b maddesi hükmü gereğince "sahte ürünlere el konulmasına, 556 sayılı KHK'nin 64. maddesi kapsamında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000 YTL tutarında tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Acentesi A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz 18/12/2014 gün ve 2014/12752 E. 2014/20070 K. sayılı bozma ilamına yönelik verilen direnme kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalı ... Acentesi A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz 18/12/2014 gün ve 2014/12752 E. 2014/20070 K. sayılı bozma ilamına yönelik verilen direnme kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12838, Karar No: 2023/13530, Tarih: 02.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/12838 E.  ,  2023/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1427 E., 2023/1840 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/523 E., 2022/837 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2020 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2022 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının davalı Bakanlığa bağlı Ceza ve İnfaz Kurumu olan Ulucanlar Açık Cezaevinde çalışmaya başladığını, en son olarak yine davalı Kurum bünyesinde Şaşmaz Açık Ceza İnfaz Kurumunda çalıştığını, müvekkilinin üyesi olduğu ... Ağaç ve Kağıt Sanayi İşçileri (Ağaç ...) Sendikası ile davalı İdare arasında toplu ... sözleşmesi imzalandığını, 01.01.2013-31.12.2014 tarihleri arasında akdedilen toplu ... sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddesinde sendika üyesi işçilere uygulanacak zam oranının dönem dönem ayrılarak açıkça %4 olarak belirlendiğini, ancak burada belirtilen %4 oranındaki zammın gerçeğe uygun şekilde yapılabilmesi için öncelikle geçmiş yıllardaki artış oranlarının doğru olarak tespit edilmesi ve uygulanması gerektiğini, bu sebeple müvekkilinin bu döneme kadarki ücret artışlarında ilgili sendika ve Bakanlık arasında akdedilen toplu ... sözleşmelerinin ücret zammı başlıklı maddeleri gereği devlet memurlarına verilen zam oranında ve söz konusu Bakanlar Kurulu kararı da dikkate alınarak artış yapılması gerektiğini, ancak toplu ... sözleşmeleri gereği sendika üyesi işçilere sağlanması gereken zam tutarları ve iyileştirmelerin müvekkili ve arkadaşlarına yansıtılmadığını ileri sürerek müvekkilinin çalıştığı süre boyunca, toplu ... sözleşmelerinin ücret zammı başlıklı maddeleri gereği devlet memurlarına verilen zam oranlarında yapılması gereken ve fakat yapılmayan ücret artışının tespitine, davacının dava açılış tarihine kadar aldığı ücret miktarı ile alması gereken miktar arasındaki fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, toplu ... sözleşmelerinde işçi ücretlerinin ne şekilde verileceğinin yer aldığını, ilgili maddelerde devlet memurlarına verilen yüzde oranının ifade edildiğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) gereğince memurlara denge tazminatı adı altında ücret verilmeye başlandığını, sözleşmelerde devlet memurlarına verilen zam oranı kadar denilmesinin nedeninin aslında işçileri kapsayan 375 sayılı KHK sözleşme gereği yürürlüğe girdiğini, İdarece yapılan işlemler ve ödenen ücretlerin toplu ... sözleşmeleri ve mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, davacının hak edilmiş ancak ödenmemiş alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2008/10 dönemi itibarıyla Ağaç ... Sendikasına üye olduğu, sendika üyesi olduğu dönemde davalı Bakanlık ile Ağaç ... Sendikası arasında akdedilen toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacıya uygulanması gerektiği, toplu ... sözleşmesinin 2009-2010 ve 2011-2012 dönemine ilişkin "Ücret zammı" başlıklı 36 ncı maddesinde zam oranlarının düzenlendiği, 2013-2014 dönemine ilişkin toplu ... sözleşmesinin "Ücret zammı" başlıklı 35 inci maddesinde, 2015-2016 dönemine ilişkin toplu ... sözleşmesinin ise "Ücret zammı" başlıklı 34 üncü maddesinde zam oranlarının düzenlendiği, dosya kapsamı ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin olduğunun tespit edildiği, bu hükümler ile ücret artış oranı konusunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na (657 sayılı Kanun) göre; devlet memurlarına verilen zam oranının uygulanmasının kararlaştırıldığı, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (666 sayılı KHK) uyarınca 375 sayılı KHK'ya eklenen ek 9 uncu madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemelerin ücret zammına ilişkin olmadığı, KHK'nın düzenleniş amacının kamu görevlileri arasındaki ücret eşitliğinin sağlanmasına ilişkin olduğu, kaldırma kararında belirtildiği üzere; davacının söz konusu KHK hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı göz önüne alınarak, davacının taraf olduğu Sendika ile davalı arasında imzalanan toplu ... sözleşmesi hükümleri ayrı ayrı incelenerek toplu ... sözleşmesinde devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılacağına ilişkin hüküm bulunduğu dönemler itibarıyla devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılıp yansıtılmadığı hususlarının tespiti amacı ile bilirkişiden ek rapor alındığı, ek raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkili İdare tarafından yapılan işlemlerin toplu ... sözleşmesi hükümlerine ve mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, işçinin hak etmesine rağmen ödenmeyen alacağı bulunmadığını, bilirkişi raporunun hatalı tespitler içerdiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç