muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15949, Karar No: 2025/536, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15949 E.  ,  2025/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1928 E., 2024/1570 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/365 E., 2024/176 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.07.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı Kurum tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 24.10.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı Kurum vekiline 17.06.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 10.07.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2759, Karar No: 2024/11245, Tarih: 08.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2759 E.  ,  2024/11245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359. ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2.Kabule göre de; suç tarihinin defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten 15 gün sonrası olan "26.09.2014" tarihi olduğu gözetilmeden karar başlığında “16.09.2014” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1120, Karar No: 2017/82, Tarih: 09.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1120 E.  ,  2017/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/789, Karar No: 2014/10110, Tarih: 18.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/789 E.  ,  2014/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3921, Karar No: 2015/2602, Tarih: 13.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/3921 E.  ,  2015/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a,4, 52/2-4 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ...'in yetkilisi olduğu, sanık ...'nun maden mühendisi ve sanık ...'ın teknik nezaretçi maden mühendisi olarak çalıştığı .... Madencilik Ltd Şti'nde işçi olarak çalışan ölenlerin, yeraltında maden çıkardıkları, olay günü sanık ...'nun işçilere nezaret ettiği ve en son saat 06:00 sularında madeni denetlediği, asansörü gönderen işçinin aşağıdaki işçilerden ses alamaması üzerine saat 06:30 sularında asansörle aşağı inen sanık....in işçileri asansörün altında ölü olarak bulduğu, olay yerinde yapılan incelemeler ve işçilerin otopsi sonuçları değerlendirildiğinde; işçilerin asansöre yük vagonunu yerleştirdikten sonra vagonla birlikte yukarı çıkmak isterken işçilerin vagon ve kuyu arasına sıkışarak aşağı düşmeleri sonucu öldüklerinin kabul edildiği olayda, ölenlerden ...'un maden ocağında sorumlu müdür olarak görevlendirildiği ve iş güvenliği önlemlerinin alınmasından sorumlu olduğu, ölen her iki işçinin ayrı ayrı teknik nezaretçi mühendis sanık ... ile birlikte vagonlarla birlikte dışarı çıkacak şekilde yük taşımanın yasak olduğunu belirten talimatnameyi imzaladıkları, böylece kendilerine iş ile ilgili eğitiminde verilmiş olduğunun belirlendiği, mühendis ....'in savunmasına göre olaydan yaklaşık yarım saat önce işçileri denetleyip yanlarından ayrıldığı, işçilerin söz konusu kurala uymamaları nedeniyle olayın meydana geldiği, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında asansörlerin yük ve işçi taşınacak şekilde yapılmaması gerekçesi ile sanıklara kusur yüklendiği hususları da göz önünde bulundurularak; ülkemiz standatlarında maden ocaklarında söz konusu vagon ve işçilerin birlikte taşınmasına elverişli asansör bulundurulmasının zorunlu olup olmadığı ve olay yerinde kullanılan asansörün teknik standartlara uygun olup olmadığı hususunda .... Üniversitesi akademik bilirkişi heyetinden rapor alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21335, Karar No: 2016/1162, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21335 E.  ,  2016/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2015/25-2015/320

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8960, Karar No: 2015/21053, Tarih: 07.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8960 E.  ,  2015/21053 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/116345

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırı davranmak, tabanca ile yaralama suçlarından sanık N.. K..'ın, 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456/4, 457/1, 72. maddeleri uyarınca 2.125.000,00 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair (SAMSUN) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.1993 tarihli ve 1992/876 esas, 1992/63 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün sabıkasına ilişkin kaydın silinmesi talebi üzerine, talebin kabulü ile kaydın silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 06.02.2001 tarihli ve 1992/876 esas, 1993/63 sayılı ek kararını kapsayan takım evrak ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 3682 sayılı Adli Sicil Kanununun 8. maddesinde belirlenen koşullar oluşmadığı ve mahkûmiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülme- diğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.03.2015 gün ve 21661 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2015 gün ve KYB/2015-116345 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya konu 06.02.2001 gün, 1992/876 esas, 1993/63 karar sayılı ek kararda, mahkemece 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan 3682 sayılı Yasanın 8/b maddesi uyarınca adli sicil kaydının silinmesine karar verilmiş olup, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün 30.01.2014 tarihli yazısına göre arşive alındığı ve arşiv kaydının silinmesine dair bir karar verilmediğinin kasten yaralama su- çundan kurulan hükmün ise isabetli olduğunun anlaşılması karşısında, Adalet Ba- kanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca

düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden Kanun Yararına Bozma iste- minin (REDDİNE), evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22252, Karar No: 2017/9788, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22252 E.  ,  2017/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini,miktarı tam olarak tespit etmelerinin mümkün olmaması nedeniyle davayı belirsiz alacak davası olarak açtıklarını ileri sürerek,dava tarihinden geriye doğru on yıl için kendisinden kayıp kaçak vb. adlar altında tahsil edilen bedellerin tespiti ile şimdilik 10,00 TL’nin yıllara göre değişen oranlarda ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş;09.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 9.129,23 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı,görev itirazları olduğunu, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin.....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde......nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2087, Karar No: 2024/8466, Tarih: 24.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2087 E.  ,  2024/8466 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.01.2020 tarihli ve 2018/1036 Esas, 2019/823 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair 18.12.2019 tarih 2018/1036 Esas, 2019/823 sayılı Kararının sanığa usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK’nın 291 inci maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz kanun yoluna başvurulmadığı, sanığın 15.01.2020 tarihinde temyiz dilekçesi ile yasal süresinden sonra söz konusu kararı temyiz ettiği, bölge adliye mahkemesince 15.01.2020 tarihinde verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı sanığın süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesini 5271 sayılı CMK'nın 291 inci maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 15.01.2020 günü sunduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 15.01.2020 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

II.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2018/1036 Esas, 2019/823 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.