muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/620, Karar No: 2019/623, Tarih: 04.02.2019

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca muvazaanın varlığını kabul edilebilmek için ise, diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla temlikin yapıldığının kanıtlanması zorunludur. Bir başka ifade ile 14.12.2010 tarihli temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat yükünün davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olaya gelince, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde murisin başka taşınmazları da olduğunu belirtmiş olup şayet muris mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki diğer taşınmazları da davalıya temlik edebileceği açıktır. Kaldı ki, murisin uyuşmazlık konusu akitle üçüncü kişilere de taşınmaz satması murisin kredi borçlarını ödemek amacıyla temliki yaptığını destekler mahiyettedir. Diğer taraftan, bedeller arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir. Dosya kapsamındaki diğer deliller ile de, davacının temlikin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasını TMK'nun 6. ve HMK'nun 190. maddeleri uyarınca kanıtladığından bahsedilemez.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21523, Karar No: 2021/760, Tarih: 11.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/21523 E.  ,  2021/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarih, 2018/606 Esas, 2019/141 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarih, 2019/1489Esas, 2019/1473 Karar sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarih, 2019/1489 Esas, 2019/1473 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarih, 2019/1489 Esas, 2019/1473 Karar sayılı “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15093, Karar No: 2010/22453, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15093 E.  ,  2010/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4161, Karar No: 2015/471, Tarih: 20.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4161 E.  ,  2015/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vize Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/234-2013/319

Davacı H.. E.. tarafından, davalılar S.. Ş.. vd aleyhine 30/11/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı B.. A.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalı S.. Ş.. yönünden davanın reddine dair verilen 26/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı B.. A.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9956, Karar No: 2009/11576, Tarih: 09.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9956 E.  ,  2009/11576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, babasına ait olan K...köyü 183 parsel sayılı taşınmaza komşu  182 parsel iken ifraz sonucu oluşan 856 ve 857 parsel malikleri davalıların tel örgü çekmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmasının önlenmesine ve tel örgünün yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalıların müdahalesinin olmadığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.                         Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, çaplı taşınmaza el atmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının  getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşfe hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde  bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile  kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum göz önünde tutularak  hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan,   infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olayda, keşif sonucunda bilirkişice düzenlenen raporun keşfi izlemeye ve denetime olanak tanımadığı, yapılan uygulamanın ölçüm verilerinin belirtilmediği, kadastro sırasında konan nirengi noktalarının ve sabit noktaların gösterilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri karşılar biçimde yeniden keşif yapılıp bilirkişilerden rapor ve kroki alınması, davalıların taşınmaza müdahalesi bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz uygulama ve bilirkişi raporu ile yetinilip hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16486, Karar No: 2015/18143, Tarih: 28.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/16486 E.  ,  2015/18143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.12.2013

No : 2011/1142-2013/547

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı H... E... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, gerçek zarar miktarının; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşması, sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmesi, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiği bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekmesi,

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması gerektiğinin sonuca etkili görülmemesine göre davacı ve davalı H... E... A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan H... E... A.Ş.'den alınmasına, 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1432, Karar No: 2021/488, Tarih: 21.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2016/1432 E.  ,  2021/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 62-217

Katılanlar : 1- ..., 2- ...

Sanık ...'ın katılan ...'e, sanık ...'ın katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.04.2012 tarihli ve 274-109 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.12.2014 tarih ve 3131-6080 sayı ile;

"a) Sanık ...’ın, mağdur ...’ı bıçakla batına nafiz şekilde tek darbe ile yaraladığı, mağdurun almış olduğu darbe sonucu kolon ve ince bağırsak yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; suçun işleniş şekli, kullanılan aletin niteliği, yaranın şiddetine göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 86/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında üst sınırdan ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık ...'nün mağdur ...’i biri sağ kaş altı, diğeri batına nafiz olmak üzere iki bıçak darbesi ile yaraladığı, mağdurun batın bölgesine almış olduğu darbe nedeniyle karaciğer, mide ve duedenumdan hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 86/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında üst sınırdan ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Olay günü mağdur sanıklar ve sanıklar arasında kimin başlattığı belli olmayacak şekilde çıkan kavga neticesi mağdur sanıkların yaralandığı olayda; mağdur sanıklar ..., ..., ..., ... ile sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken, mağdur sanıklar ile sanık hakkında farklı indirim oranı uygulanması suretiyle çelişki oluşacak şekilde yazılı biçimde karar verilmesi,

d) Katılan sanıklar ... ve ...’nün kendilerini aynı vekille temsil ettirdiklerinden her ikisi lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken sadece katılan sanık ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

d) Katılan sanıklar ... ve ...’nün kendilerini aynı vekille temsil ettirdiklerinden her ikisi lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken sadece katılan sanık ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... Ağır Ceza Mahkemesince 09.07.2015 tarih ve 62-217 sayı ile; sanıkların kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş; bu hükümlerin de sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.12.2015 tarih ve 5378-6421 sayı ile, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması bakımından düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 22.06.2016 tarih ve 170813 sayı ile;

“...... GOP Üniversitesinde öğrenci olan iki gruptaki kişilerin bulvar üzerinde karşılaşmaları ile karşılıklı kavga biçimde meydana gelen ve mahkemenin kabulüne göre de aniden gelişen olayda, sanık ...'ın, bıçakla ...'i batına nafiz şekilde tek darbe ile yaraladığı, ...'in almış olduğu darbe sonucu kolon ve ince bağırsak yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı; sanık ...'ın, bıçakla ...'u, biri sağ kaş altı, diğeri batına nafiz olmak üzere iki bıçak darbesi ile yaraladığı, ...'un batın bölgesine almış olduğu darbe nedeniyle karaciğer, mide ve duedenumdan hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, hayati tehlike oluşturan ve organ yaralanmasına neden olan darbelerin tek bıçak darbesi ile işlenmesinin, sanıkların eylemlerine kendiliklerinden son vermelerinin lehe değerlendirilmesi gerektiği ve özellikle TCK'nın 87/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli yaralama hâllerinin birden fazlasının bir arada gerçekleştiği daha vahim hâllerde TCK'nın 86/1. maddesindeki 3 yıllık ceza üst sınırının uygulanacağı nazara alındığında sanıklar hakkında Yüksek Dairenizin aynı dosyadan bir önceki bozma ilamına konu olan 2 yıl hapis cezası ve üst sınır olan 3 yıl hapis cezası arasında daha orantılı bir ceza tayini yerine, üst sınırdan ceza tayini yasaya aykırı olup, Yüksek Daireniz ilamına bu yönden itirazda bulunma zorunluluğu doğmuştur.

Keza, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 671-118 sayılı ve 21.04.2015 tarihli kararında; 'Sanığın bir başkasıyla yaptığı kavga sırasında kavgayı ayırmak için araya giren mağdurun kendisine kafa atması üzerine sinirlenerek onu tek bıçak darbesiyle sol göğüs üst kısmından 1 cm'lik açık giriş yarası oluşturacak şekilde yaraladığı, darbenin akciğerde veya başkaca bir organda yaralanmaya neden olmadığı ancak oluşan açık yaranın pnömotoraksa ve mağdurun hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu somut olayda; hedef alınan bölge ve suçta kullanılan aletin niteliğine göre sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi doğru bir uygulama ise de, sanığın tek darbe ile yetinmesi, kendiliğinden eylemine son vermesi, darbenin şiddeti ve sadece göğüs duvarında yaralanmaya ve pnömotoraksa neden olup akciğer dâhil başkaca bir organ yaralanmasına neden olmaması göz önüne alındığında meydana gelen zararın ve kasta dayalı kusurunun ağırlığına göre özellikle birden çok darbe ve nitelikli yaralanmaların söz konusu olduğu daha vahim olaylar düşünüldüğünde en üst oranda 3 yıl hapis cezası tayini adalet, hak ve nasafet kuralları ve 'orantılılık' ilkesiyle bağdaşmamaktadır.' biçimindeki gerekçesi de itiraz nedenlerimiz doğrultusundadır.

Mahkemenin kabulü, 'Somut olayın özellikleri ve gelişim sürecine göre, taraflar arasında kimin başlattığı belli olmayacak şekilde çıkan kavga neticesi olay meydana geldiğinden bu durum sanıklar lehine haksız tahrik olarak değerlendirilmiş ve sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmıştır.' şeklinde olup Mahkemenin ilk kararında sanıklar hakkında üçte bir ceza indirimi yapıldığı, bozma ilamından sonraki hükümde ise sanıklar hakkında dörtte bir ceza indirimi yapıldığı, eylemlerin iki grup arasında ve kimin başlattığı belli olmayacak şekilde çıkan kavgada işlendikleri, sanık ...'ın bıçakla ve hayati tehlike geçirecek biçimde yaraladığı mağdur ...'in de aynı zamanda bu dosyada sanık sıfatıyla yargılandığı ve aynı olayda ...'a yönelik bıçakla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, yine sanık ...'ın bıçakla ve hayati tehlike geçirecek biçimde yaraladığı mağdur ...'un da aynı zamanda yine bu dosyada sanık sıfatıyla yargılandığı ve aynı olayda ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık ... hakkındaki mahkûmiyetin de Dairenizin anılan kararı ile onanmasına karar verildiği, aynı ilamla sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hakkında verilen bozma ilamı üzerine Mahkemece, 2016/42 esas, 2016/120 karar sayı ile yeniden mahkûmiyet verildiği nazara alındığında, sanıklar lehine TCK'nın 29/1. maddesindeki haksız tahrik indiriminin, en aleyhe olan dörtte bir ceza indirimi yerine daha lehe ceza indirimi uygulanması gerektiğinden haksız tahrik uygulaması da itiraza konu edilmektedir.

Dolayısıyla, sanıklar hakkında kasten nitelikli yaralama suçundan temel cezanın TCK'nın 86/1. maddesindeki ceza üst sınırından tayini ve TCK'nın 29/1. maddesindeki haksız tahrikin en aleyhe olacak biçimde alt sınırdan uygulanmasının yasaya aykırı olduğu,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 31.10.2016 tarih ve 4385-3745 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme; sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

Sanıklar ... ve ... hakkında;

1- TCK'nın 86/1. maddesinde düzenlenen ve 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel hapis cezasının 3 yıl olarak tayin edilmesinin,

2- TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanırken 1/4 oranında yapılan indirimin,

İsabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

22.05.2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda; 21.05.2010 tarihinde saat 21.15 sıralarında Haber Merkezi'nden Gülbaharhatun Mahallesi, GOP Bulvarı, 13. Sokak başında bıçakla yaralama olayı olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gidildiği, yaralı şahıslardan ...’un 112 ile Üniversite Hastanesine, diğer yaralı ...’in ise Cevdet Aykan Devlet Hastanesine kaldırıldıklarının öğrenildiği, rögar kapağı üzerinde kan birikintisi olduğu, 22.05.2010 tarihinde saat 01.15 sıralarında olayda kullanılan bıçağın bulunduğu yere gidildiği, belirtilen yerde bulunan ...’ın tarif ettiği yapı kooperatifinin duvarının dibinde, yerde toprağa gömülü olarak üzerinde marka ve yazı bulunmayan kahverengi saplı, kapalı vaziyette bir adet bıçak bulunduğunun belirtildiği,

21.05.2010 tarihli tutanakta; bıçakla yaralama olayı ile ilgili olarak olayın mağduru ... ile GOP Üniversitesi Hastanesi Acil Servisinde yapılan şifahi görüşmede, kendisini üniversiteden tanıdığı “Çakal ...” olarak bilinen ve önceden üniversitede Ülkü Ocakları sorumlusu olan şahsın bıçakladığını ifade ettiğinin bildirildiği,