muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18946, Karar No: 2016/14495, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18946 E.  ,  2016/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 19.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 8.276,12 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçakbedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1155, Karar No: 2014/2059, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1155 E.  ,  2014/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

15.11.2013 (Ek Karar)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen temyiz talebinin reddine dair hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10260, Karar No: 2023/12094, Tarih: 11.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10260 E.  ,  2023/12094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/294 Esas, 2023/1049 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.02.2020 Tarihli ve 2019/1479 Esas, 2020/325 Karar ... Kararı

Vasi adayının sunmuş olduğu 13.01.2020 havale tarihli beyan dilekçesi ile kısıtlı adayının sürekli olarak ... Mahallesi 1350 Sokak No:9 .../Şanlıurfa adresinde yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.05.2023 Tarihli ve 2023/294 Esas, 2023/1049 Karar ... Kararı

Kısıtlı adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin 04.06.2020 tarihi itibarıyla Konak Mahallesi ... Sokak No:9 İç Kapı No:1 Nilüfer/Bursa olarak görüldüğü, vasi adayının beyan tarihinden sonra kısıtlı adayının adresinin Nilüfer/Bursa olarak güncellendiğinin görüldüğü, kısıtlı adayı hakkında yaptırılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının yaşadığı iddia edilen ... Mahallesi 1350 Sokak No:9/1 .../Şanlıurfa adresinde yapılan araştırmada kısıtlı adayını tanıyan ve bilen herhangi birinin bulunmadığı ve adres kayıt sistemindeki adresi dışında başkaca adresinin de tespit edilemediği hususlarının bildirildiği, kısıtlı adayının Şanlıurfa ilinde ikamet ettiğine dair dosya içerisinde başkaca herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Nilüfer/Bursa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12575, Karar No: 2023/21596, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12575 E.  ,  2023/21596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/502 E., 2015/885 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme Kararının şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'un, karar tarihinden sonra 30.07.2021 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçısının da karar tebliğine rağmen şikâyetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6685, Karar No: 2021/79, Tarih: 12.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6685 E.  ,  2021/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne tarafından baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına ilişkin davada ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, karar anne tarafından istinaf edilmekle bölge adliye mahkemesince itiraz esastan reddedilmiş olup, davacı tarafça karar temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince her ne kadar, dosya içerisinde bulunan 06/08/2019 tarih ve 5317 sayılı sağlık kurulu raporu, 19/07/2019 tarihli heyet raporu, davalı hakkındaki beraat kararları, değerlendirilmekle esastan red kararı verilmiş ise de dosyanın incelenmesinde ceza dosyasına dayanak olan Çocuk İzlem Merkezi (ÇİM) tarafından çocuklara ilişkin beyanların değerlendirildiği kesin raporun iş bu dosyada bulunmadığı ayrıca çocukların halen Ankara Üniversitesi bünyesinde takiplerinin sürdüğünün anlaşıldığı ancak bu takibe ilişkin bilgi ve raporların da dosya içerisine alınmadığı yine Ankara Üniversitesi bünyesindeki takiplerde çocukların baba ile kişisel ilişki kurmasına engel tespitlerin bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirmeye alınmadığı anlaşılmakla, ayrıca ŞÖNİM ve Adli Destek Mağdur Hizmetleri Müdürlüğü bünyesindeki raporların ve ceza dosyasının da bu dosya içerisine alınarak eksik hususların giderildikten sonra gelecek cevaplara göre kişisel ilişki hususunun yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekmekle, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.01.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/3881, Karar No: 2009/15455, Tarih: 14.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/3881 E.  ,  2009/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :16.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2009/15714, Karar No: 2010/742, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15714 E.  ,  2010/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4607, Karar No: 2012/8108, Tarih: 12.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4607 E.  ,  2012/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1B- 2012/218589

MAHKEMESİ :Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :2011/807(E), 21/12/2011 tarih ve 2011/807(K)

SUÇ :Adam Öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü T.. B..’ın Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/1991 gün ve 1991/14 Esas, 1991/68 karar sayılı ilamı ile kasten adam öldürmek suçundan 765 sayılı TCY.nın 448, 65/3 ve 59 maddeleri uyarınca 10 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın infazını müteakip sanığın talebi üzerine 3682 sayılı Adli Sicil Kanununun 8. ve 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun geçici 2. maddesi uyarınca arşiv kaydının silinmesine dair aynı Mahkemenin 21/12/2011 gün ve 2011/807 değişik iş sayılı kararıyla talebin reddine karar verilmesi gerekirken arşiv kaydının silinmesine ilişkin kararının yasaya aykırı olduğundan bahisle Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/08/2012 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-10513-2928-2012/12977/46136 sayılı istemine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309 maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/08/2012 gün ve 2012/218589 sayılı tebliğnamesi ile bozma talep edilmiş olmakla, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü T.. B..’ın Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 28/05/1991 gün ve 1991/14 Esas-68 Karar sayılı ilamıyla 765 sayılı TCK.nun 448,65/3 ve 59 maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, ilamın infazına müteakip hükümlünün talebi doğrultusunda aynı Mahkemenin 21/12/2011 tarih ve 2011/807 değişik iş sayılı kararıyla 3682 sayılı Adli Sicil Kanununun 8 ve 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun geçici 2. maddesi gereğince arşiv kaydının silinmesine karar verildiği, kararın kesinleştiği,

Adli sicil ve arşiv bilgilerinin silinmesini düzenleyen 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 12. maddesiyle arşiv bilgilerinin, ilgilinin ölümü, kaydın girdiği tarihten itibaren 80 yılın geçmesiyle, fiilin Kanunla suç olmaktan çıkarılmasıyla kanun yararına bozma veya yargılamanın yenilenmesi sonucunda verilen beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararının kesinleşmesi halinde Adli sicil ve arşiv kaydının tamamen silineceğini belirlemiş bulunmaktadır.

Arşiv kaydının silinmesini düzenleyen 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında “birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında 3682 sayılı Kanunun 8’nci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde, bu tarih esas alınarak Anayasa’nın 76. maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığı’nın veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü’nün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer Asliye Ceza Mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir.” denilmektedir.

3682 sayılı Adli Sicil Kanununun 8’nci maddesinde “cezanın çekildiği veya ortadan kalktığı veya düştüğü tarihten itibaren”…. suçlar ile beş yıldan fazla ağır hapis ve hapis cezasına mahkumiyetler on yıl içinde….. evvelce verilen ceza cinsinden bir veya daha ağır bir cezaya mahkum olmadığı takdirde adli sicildeki kaydının çıkartılmasına karar verilir…..”denilmektedir.

Anayasa’nın 76. maddesinde ….”taksirli suçlar hariç toplam 1 yıl veya daha fazla hapis ile hapis cezasına hüküm giymiş olanlar; zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlarla kaçakçılık, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, devlet sırlarını açığa vurma, terör eylemlerine katılma ve bu gibi eylemleri tahrik ve teşvik suçlarından biriyle hüküm giymiş olanlar affa uğramış olsalar bile milletvekili olamazlar.” hükmünü getirmiştir.

Anayasa'nın 76. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 12, ek 2. maddesi ve 3682 sayılı Adli Sicil Kanunun 8. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde nüfus kaydına göre hükümlünün sağ olduğu, arşiv kaydına konu kaydın giriş tarihinden itibaren seksen senenin geçmemiş olması, hükümlüye isnat edilen adam öldürme suçunun hukuk düzeninde suç olarak sürmüş bulunması ve ceza miktarı itibariyle Anayasa’nın 76. maddesinde sayılan suçlardan olm ası karşısında, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesince hükümlüye ait arşiv kaydının silinmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken arşiv kaydının silinmesine ilişkin kararı yasaya aykırı olduğundan, CMK.nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma kararı vermek gerekmiştir.

SONUÇ VE KARAR:

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun Yararına Bozma istemi yerinde görüldüğünden, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2011 gün ve 2011/807 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 12/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16691, Karar No: 2017/28581, Tarih: 14.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16691 E.  ,  2017/28581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davalılardan ..., .... ve....'un soyadlarının ... olmasına rağmen tapu kaydında ... olarak kayıtlı olduğu gibi, davalılardan ...'nın adının da tapu kaydında ... olduğu anlaşıldığından düzeltilmiş tapu kaydının ilgilisinden temin edilmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.