muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28744, Karar No: 2015/17819, Tarih: 05.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/28744 E.  ,  2015/17819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/03/2015 (Ek Karar Tarihi:19/06/2015)

Numarası : 2014/880-2015/281

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen19.06.2015 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yerel Mahkemece 19/06/2015 tarihli ek karar ile temyiz edilen miktarın kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı vekiline tebliğ edildikten sonra davalı tarafça süresi içinde ek karar temyiz edilmiştir. Mahkemece taleple bağlı kalınarak alacaklar hüküm altına alınmış olup davacının 2.164,40 TL ihbar tazminatı alacağı olduğu belirlenmiştir. Davacının fazlaya ilişkin alacağının saklı tutulmasına karar verilmiştir. Davacının mahkemece belirlenen alacağı toplam 2.164,40 TL'dir. Karar tarihinde kesinlik sınırı 2.080,00 TL olup davacının belirlenen alacağı kesinlik sınırının üzerindedir. Mahkemenin davalının temyiz talebinin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair verdiği 19/06/2015 tarihli ek kararı hatalı olduğundan bozulup kaldırılmalı ve davalının 31.03.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her ne kadar dosya içerisinde davacının iş sözleşmesini feshettiğine yönelik belge bulunmakta ise de aynı tarihte işten çıkarılan çok sayıda işçinin açtığı ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen dosya içeriklerine göre bu belgenin işçinin iradesi dışında alındığı anlaşılmakla sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 19.06.2015 tarihli ek kararın BOZULUP KALDIRILMASINA, temyiz olunan 31.03.2015 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12580, Karar No: 2014/22772, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12580 E.  ,  2014/22772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15672, Karar No: 2014/5371, Tarih: 06.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15672 E.  ,  2014/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hakaret ve görevli memura mukavemet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5758, Karar No: 2019/8535, Tarih: 13.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5758 E.  ,  2019/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 17.09.2010 günlü olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olan ve tespiti istenen "iş kazası" mevzuatımızda 506 sayılı Kanunun 11-A ve 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, her iki kanunda da iş kazası tanımlanmamış, kazanın hangi hal ve durumlarda iş kazası sayılacağı yer ve zaman koşulları ile sınırlandırılarak belirlenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 13. maddesinde İş Kazası;

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında incelemeye konu dava değerlendirildiğinde, 17.09.2010 tarihinde davalı işyerinde bilgisayarlı dokuma ustası olarak çalışan sigortalının makinenin bıçağının yeterince keskin olmaması nedeniyle halı kenarındaki saçağı düzgün kesemediği, halı kenarındaki saçağı düzeltmek için makineyi kapattığı ve işyerinde kalfa Engin’in makinenin ön büyük kapağını kaldırdığı,bu arada kazalının da saçağı bağlamaya çalıştığı esnada, Engin’in sigortalıyı ikaz etmeden elindeki bu kapağı aniden bırakması sonucu sağ el 4. parmağının koptuğu şeklinde meydana geldiği iddia edilen olaya ilişkin olarak,davalı Kurum tarafından tanzim edilen 06/02/2012 işyeri durum tespit tutanağında davacının olayın bu yönde meydana geldiğine dair beyanları alınmış ayrıca tutanakta işyeri sorumlusu ...’ın davacının uğradığı kazanın işyerinde olmadığı,kaza günü cuma namazına gittiklerini,işyerinin kapalı olduğunu ve davacının parmaklarını, kime ait olduğunu bilmediği motorsiklete sıkıştırarak yaraladığı yönündeki beyanları yer almaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ise, dinlenen bir kısım tanık anlatımları doğrultusunda davacının 17.09.2010 tarihinde işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğu sonucuna varılmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ise, dinlenen bir kısım tanık anlatımları doğrultusunda davacının 17.09.2010 tarihinde işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğu sonucuna varılmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, Mahkemece verilen hüküm, eksik araştırma ve değerlendirmeye dayalıdır. Davalı işverenin, davacının anlatımlarının aksine kazanın davacının parmaklarını motorsiklete sıkıştırarak meydana geldiği şeklindeki iddiaları karşısında, olayın nasıl meydana geldiği yönündeki bu çelişkinin giderilmesi gerekmektedir. Bu nedenle Mahkemece olayın nasıl meydana geldiğinin tespitini teminen, olayın üzerinden uzun bir süre geçtikten sonra davacı tarafından olayın iş kazası olduğu yönünde tespit talebinde bulunduğu da gözetilerek, makine mühendisi bir bilirkişi marifeti ile davacının da hazır bulanacağı şekilde davalı işyerinde keşif yapılmak suretiyle davacıya olayı anlatması sağlanarak söz konusu makineye elin girip giremeyeceği, bu şekilde kesi oluşup oluşamayacağı, parmak kopmasının davacının çalıştığı makinede kesmesi sonucu mu,yoksa kendisine ait motorsiklete sıkıştırarak mı oluşabileceği hususu ile olayın cuma öğle tatilinde meydana geldiği belirtildiğinden cuma günü işçilerin çoğunun ara vermesi halinde olayın meydana geldiği makinede davacının tek başına çalışabilmesinin mümkün olup olmadığı hususu da irdelenerek rapor alınmalı,akabinde de doktor bilirkişiden davacıda meydana gelen parmak kopmasının ne tür kesi olduğu, sıkışma nedeniyle mi (motorsiklette) yoksa bıçak kesiği (davacının kullandığı makinenin bıçağı) nedeniyle mi meydana gelmiş olabileceğinin belirlenmesine yönelik rapor alınması ile dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Halı Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, Üye ...'ün muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla 13.11.2019 gününde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

O hâlde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Halı Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, Üye ...'ün muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla 13.11.2019 gününde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; beyanlarına başvurulan Mehmet Yıldız ve ...'ın anlatımları ile ...'nın 05.02.2015 tarihli samimi ve itiraf niteliğindeki beyanları, anılan tanığa ait ceza dosyası içeriği, şikayet üzerine kurum yoklama memurunca düzenlenen 06.12.2012 tarihli denetim raporu ile raporun 3 no'lu tespit içerikleri, Gaziantep Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinin tedavi evrakları, radyoloji kayıtları ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, uyuşmazlığa konu olayın, davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Yasanın 13.madde hükmü kapsamında bir iş kazası olduğunun açık, tereddütsüz ve sabit bulunması karşısında, Dairenin “…eksik araştırma ve incelemeye..” yönelik olarak verilen bozma kararına iştirak etmiyorum.

Yukarıda açıklanan nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmayarak, ... İş Mahkemesi Kararının ONANMASI gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/12857, Karar No: 2011/19268, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12857 E.  ,  2011/19268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve Hazine vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. Maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bedelinin tesbiti ile mülkiyeti ihtilaflı olduğundan üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Hazine vekilinin temyizine gelince;

1-Hazine yasal hakkını kullanarak dava konusu taşınmazın niteliği konusunda süresinde itirazda bulunmuştur. Açıklanan nedenle davasının reddine karar verilmesi ve aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2-Davacı ... harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin son paragrafına kadar olan bölümünün tümüyle çıkartılmasına,

B)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin harca ilişkin bölümünün çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olmadığından alınması gereken 17,15-TL başvurma harcı ile 18,40-TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 35,55-TL harcın davacı idareden alınarak Hazineye irad kaydına) ibaresinin yazılmasına, (Karardan sonra tahsil edildiğinden tahsiline yer olmadığına,)

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34074, Karar No: 2024/19478, Tarih: 19.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/34074 E.  ,  2024/19478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1085 E., 2021/879 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/293 E., 2019/136 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3421, Karar No: 2014/9934, Tarih: 13.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3421 E.  ,  2014/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/96-2007/718, ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/676-2006/492 sayılı “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlar için, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık için soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “Yargılama gideri olarak 1 tebligat gideri olarak 4,50 TL, hazırlık aşamasında müdafii gideri 135,00 TL, mahkemede müdafii gideri olarak 230,00 TL olmak üzere toplam 369,50 TL yargılama masrafının sanıktan tahsiline” cümlesi çıkarılarak , “1 tebligat gideri olarak 4,50 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiliyle hazineye irad kaydına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17271, Karar No: 2007/15564, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17271 E.  ,  2007/15564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2978, Karar No: 2017/836, Tarih: 07.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/2978 E.  ,  2017/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 15/03/2016 tarihinde 2015/533 esas ve 2016/175 karar sayı ile verilen "TCK'nın 191/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin kararın, kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 01/12/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

A)Sanık ... hakkında, 31/05/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/11/2014 tarih ve 2014/55524 soruşturma ve 2014/404 karar sayı ile beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ayrıca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ilgili kararın 12/12/2014 tarihinde kesinleştiği,

B)Davanın açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın yerine getirilmesi amacı ile, Bursa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce düzenlenen ihtarlı çağrı yazısının 17/12/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, 10 gün içerisinde Şube müdürlüğüne başvurmaması üzerine denetimli serbestlik dosyasının 26/01/2015 tarihinde kapatılarak, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

c)Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce erteleme kararının ihlalen iade edildiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 03/03/2015 tarihinde 2015/4285 sayılı iddianame ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191/1, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı,

d) Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 15/03/2016 tarihinde 2015/533 esas ve 2016/175 karar sayı ile hükümlü ... hakkında TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu, ilgili kararın temyiz edilmeksizin 31/05/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.