muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21298, Karar No: 2024/4057, Tarih: 04.03.2024

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve sonucuna göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8684, Karar No: 2012/1887, Tarih: 12.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8684 E.  ,  2012/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ikametinde bulunan elektriğin borcundan dolayı kesilip sayacın mühürlendiği, yapılan kontrolde sanığın mührü bozarak elektrik kullanmaya devam ettiğinden mühür bozma suçundan hakkında kamu davası açıldığı, Mahkemece elektrik abone kaydının sanık adına olmasına rağmen sanığın bu adreste ikamet etmediği ve ... Beldesinde ikamet ettiği, 06/10/2006 tarihli elektrik kesme ve mühürleme belgesinin de tebliğ edilmediğinden bahisle sanığın beraetine karar verilmiş ise de; 06.10.2006, 13.10.2006 tarihli tutanak tanıkları ile sanığın kızı ...’ın dinlenilip tutanak tarihlerinde atılı suça konu meskende kimin oturduğunun tespit edilip, hakkında suç duyurusunda bulunularak sonucunun beklenmesi, dava açılması halinde davaların birleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15538, Karar No: 2022/8107, Tarih: 02.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15538 E.  ,  2022/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 15/02/2021-2021/İHK-4322 sayılı kararının sigorta şirketi (davalı) vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ve davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kaza sonucunda müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını belirterek maddi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile 360.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden tahsiline karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, sigorta şirketi vekilinin itirazı üzerine; itirazın reddine karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonunu İtiraz Hakem Heyeti kararı sigorta şirketi (davalı) vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuştur.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak düzenlenen raporda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerinin esas alınarak rapor düzenlendiği anlaşılmaktadır. Ayrıca; davacıda oluşan maluliyetin tespitine yönelik olarak alınan raporda, davacıda omuzdaki hareket kısıtlılığı ile birlikte travma sonrası stres bozukluğu nedeni ile de maluliyet oluştuğu belirtilmiş, ancak maluliyet raporunda, travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği, belirlenen oranın davacının bakiye ömrü boyunca devam edip etmeyeceği ve kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağına ilişkin ayrıntılara yer verilmemiştir. Rapor bu haliyle karar vermeye elverişli değildir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre düzenlenmesi gereklidir. Davaya konu kaza tarihi 15/10/2018 olup, kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmelik; Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmeliktir. İtiraz Hakem Heyetince karara esas alınan maluliyet raporunun yürürlükteki yönetmeliğe uygun düzenlenmediği anlaşıldığından bu raporun karara esas alınması isabetsizdir.

Buna göre, İtiraz Hakem Heyetince kaza tarihi itibari ile yürürlükteki Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca ve davacının psikolojik/fizyolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, (sadece somut olaya münhasıran olmak üzere) davacının Adli Tıp Kurumunca muayenesi yapılarak Adli Tıp Kurumundan, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin de ayrıca değerlendirildiği, usulüne uygun, denetime ve karar vermeye elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla önceki raporun da irdelendiği yeni bir rapor alınıp hasıl olacak sonuca göre, temyiz eden davalının lehine usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine(maktu ücretin altında kalmamak kaydı ile) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı taraf vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1901, Karar No: 2016/7652, Tarih: 13.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1901 E.  ,  2016/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde yanlarında temyiz dışı sanık... olduğu halde evrakı yaşı nedeni ile tefrik olunan... ve ... isimli çocuklarla birlikte gündüz vakti katılan okul idaresine ait... Anadolu Lisesi bahçesindeki okul duvarında takılı vaziyette bulunan 2 adet güvenlik kamerasını, kameralara zarar vermek suretiyle sökerek aldıkları iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin sadece hırsızlık suçunu oluşturduğuna ve mala zarar verme suçunun oluşmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin mala zarar verme suçunun da oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3726, Karar No: 2022/4849, Tarih: 24.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3726 E.  ,  2022/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, babalığın tespiti istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince 17.12.2021 tarihli 6. celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma gün ve saatinin UYAP’tan öğrenmesine karar verilerek duruşma ertelenmiştir. 30.12.2021 tarihli 7. celsede ise davacı tarafa yapılan herhangi bir tebligat olmamasına rağmen “davacı tarafa duruşma gününün tebliğ edildiği ancak yapılan çağrıdan hazır olmadığı, dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı” gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekilinin mazeret dilekçesinde duruşma gününü uyap üzerinden öğrenmek gibi bir talebi olsa dâhi mevzuatımızda Uyap’tan öğrenme şeklinde bir tebliğ usulü bulunmadığından mazereti kabul edilen tarafa usulüne uygun şekilde duruşma gün ve saatini bildiren şekilde tebligat yapılması gerekir. HMK'nın 150. maddesine göre, ancak usulüne uygun şekilde davete rağmen duruşmaya gelinmemesi halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilecektir. Mahkemenin 17.12.2021 tarihli duruşmasında davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma 30.12.2021 gününe bırakılmış ise de duruşma gününün mazereti kabul edilen davacı vekiline tebliğe çıkarılmadığı halde, hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyecek şekilde 30.12.2021 tarihli duruşmada “Davanın açılmamış sayılmasına” karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.24.05.2022(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/4544, Karar No: 2019/14361, Tarih: 26.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/4544 E.  ,  2019/14361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.06.2008-13.11.2013 tarihleri arasında çalıştığını, brüt 1.563,00 TL ücretinin olduğunu, ayrıca 180 TL yiyecek, 141 TL yol yardımı verildiğini, üç ayda bir yaklaşık bir maaş tutarında ikramiye aldığını, gişe personeli olarak çalıştığını, mesai saatlerinin 09:00-18:00 arasında olduğunu ve 1 saat öğle molasının olduğunu, sürekli olarak ulaşılamayacak hedefler konulduğunu, şirket ürünlerinin pazarlanması için baskı yapıldığını, zaman zaman banka dışında kapı kapı dolaşarak müşteri bulmaya zorlandığını, 09:00’da işyerinin hizmete hazır olması için 08:45’de işyerinde olmasının istendiğini, çıkış saatlerinin hiçbir zaman kesin olmadığını, yaz döneminde (Haziran-Temmuz-Ağustos aylarında) 20:00’de, kış döneminde (Haziran-Temmuz-Ağustos dışındaki aylarda) ise 19:30’da çıktıklarını, değişikliğin tamamen şube müdürünün inisiyatifine bırakıldığını, öğle molasının kış döneminde 30 dakika yaz döneminde 15 dakika olduğunu, bazı günlerde ise dışarıdan söylenip şube mutfağında yenip işe dönüldüğünü, çay molasının bulunmadığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, ATM cihazlarının sorumluluğunun da yükletildiğini, bu durumda hafta tatillerinde şehir dışına çıkamadığını, arıza yada nakit azalması hallerinde onarıp hazır tutmakla sorumlu olduğunu, özellikle yaz dönemlerinde her Pazar gününde sorun çıkartan ATM nedeniyle her hafta tatilinde 2 saat mesai yaptığını, karşılığının ödenmediğini, yıllık performans notlarının her zaman genel ortalamanın üzerinde olduğunu, banka içerisinde 6 ayda bir yapılan yükselme sınavlarında kasa yetkilisi ve kredi kartı yetkilisi sınavlarına ikişer kez girdiğini ve yükselmek için gereken başarıyı gösterdiğini, 2011/4 tarihinden itibaren iki bölümden de açılacak kadroyu beklediğini, yakın şubelerde ve tayin istediği İstanbul Anadolu yakasına boş kadrolar olmasına karşın gerekçe gösterilmeden naklin gerçekleştirilmediğini, çalıştığı Altınoluk Şubesinde 2010/10 tarihinden itibaren kasa yetkilisi kadrosunda açık bulunmasına karşın daha az kıdemi olan çalışanın vekaleten bu pozisyona atandığını, işyerinden personele yapılan açıklamaya göre 2011/4 tarihinde yapılan yükselme sınavında başarılı olan kişinin o pozisyona getirileceğini, sadece müvekkilinin kazanmasına karşın kazanamayan ...’in çalışmaya devam ettiğini, Ağustos ayında yapılan ikinci sınavı da bu kişinin kazanamamasına karşın asaleten göreve atandığını, bu pozisyondaki işçinin aylık ücretinin brüt 2

...’in çalışmaya devam ettiğini, Ağustos ayında yapılan ikinci sınavı da bu kişinin kazanamamasına karşın asaleten göreve atandığını, bu pozisyondaki işçinin aylık ücretinin brüt 2.100 TL olduğunu, müvekkilinden 1 yıl daha az kıdeminin olduğunu, hiçbir haklı etkenin bulunmadığını ve eşit davranma sorumluluğuna aykırı davranıldığını, bu eşitsizliğin şube müdürü tarafından da kabul edilip performans notunda dile getirildiğini, bir personelin zimmet eylemini gerçekleştirmesi üzerine şubeye müfettişler gönderildiğini, müvekkilinin yıllık izninden işyerine çağırıldığını, izninin bitmesinden 2 gün önce çalışmaya zorlandığını, 2012/9-2013/1 arasında yaklaşık 3,5 ay süreyle haftanın 7 gününde 08:45-23:00 arasında çalıştığını, çalışmasının karşılığının ödenmediğini, yıllık izninin iade edilmediğini, olaydan sonra şubesinin değiştirileceğinin söylendiğini ve evine yakın şubeler yerine 30 km uzaklıktaki şubeye gönderildiğini, rızasının alınmadığını, insan kaynakları ile görüşerek İstanbul’a tayinini istediğini, kabul edilmesi üzerine tayin için beklediğini, eşinin de bürosunu kapatarak İstanbul’a geldiğini ve çalışmaya başladığını, 7 ay boyunca tayininin yapılmadığını, eşi ile problemler yaşamaya başladığını, insan kaynakları ile yapılan son görüşmede tayinin çıkmaması nedeniyle istifa ettiğini belirten yazıyı göndermesi halinde hak edişlerinin ödeneceğinin bildirildiğini, kandırılmak istendiğini anlayınca insan kaynaklarının istediği gibi bir istifa dilekçesi vermeyeceği için anlaşma sağlanamazsa çalışmaya devam edeceğinin mail yoluyla bildirildiğini, kendisine ertesi gün işe gelmemesinin telefon ile bildirildiğini, bunlar üzerine 13.11.2013 tarihli ihtarname ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ihtar edildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının son olarak ... Şubesinde görev aldığını, 09.06.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 13.11.2013 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, davacı ile ... arasında 10 aylık kıdem farkının bulunduğunu, bu kişinin atandığı şubede 1,5 yıllık tecrübesinin olmasına karşın davacının 25 günlük tecrübeye sahip olduğunu, çalıştıkları görevlerin farklı olduğunu, özlük haklarının değişiminde tek kriterin performans raporları olmadığını, performans formunun genel değerlendirme içeren bir ölçüm şekli olduğunu, sadece performans formu kapsamında değil şube, bölge müdürlüğü ve personel özelinde tüm görev ve sorumluluk hedef ve başarı bazında da ayrı değerlendirme yapıldığını, davacının Anadolu 1. Bölge İstanbul’da görev yapmakta ile performansı satış için yeterli olmadığından satış hedefi olmayan mobil gişe asistanı olarak atandığını, daha sonra şahsi nedenlerden tayin istemesi üzerine Batı Anadolu Bölgeye atandığını, evlilik nedeni ile Altınoluk’a tayin istemesi üzerine gişe asistanı olarak yeterli performansı göstermemesine karşın mobil gişe asistanlığından gişe asistanı olarak altınoluk’a atandığını, davacının sınavlarda yeterli puanı alması üzerine vekaleten atamasının gerçekleştirildiğini, atandığı görevde performansı satış rakamları adaptasyonu yetersiz olduğundan ve vekaleten atandığı görevde asaleten çalışanların performansı daha yüksek olduğundan yeniden gişe asistanı olarak geri göreve atandığını, davacının bu görevde başarı göstermesi üzerine terfisinin yapıldığını, ...’in ise kadro açığı ve şube içi başarısı ve performansına bağlı olarak nakit işlem sorumlusu görevine geçici olarak atandığını ve sınavı kazanması ile asaleten atandığını, davacının iddiasının aksine bu kişinin yetki ve sorumluluklara yeterlilik bakımından davacıdan daha yüksek başarı sergilediğini, kadro açığı bulunan göreve kıdem ve performansı bakımından daha üstün olan ve yeterlilik sınavını kazanan personelin atandığını, eşit işlem yapma borcuna uygun davranıldığını, yönetim hakkı kapsamında işlem yapıldığını, müşteri itirazlarının haklılığının tespit edilmesi üzerine davacının da aralarında bulunduğu personelin disiplin kuruluna sevk edildiğini, 12.03.2013 tarihinde müşteri hesaplarından bilgisi ve rızası dışında işlem gerçekleştirdiğinin tespit edildiğini ve disiplin cezası verildiğini, kınama cezası üzerine davacının rütbesi indirilmeksizin ... Şubesine atamasının yapıldığını, aldığı ceza nedeniyle 1 yıl boyunca terfisinin mümkün olmadığını, aynı şubede de çalışması mümkün olmadığından gişe asistanı yada operasyon asistanı olarak atamasının mümkün olduğunu ve bu pozisyondaki kadro açığının yalnızca ... Şubesinde olduğunu, atamasının gerçekleştirildiğini, 09.04

... Şubesine atamasının yapıldığını, aldığı ceza nedeniyle 1 yıl boyunca terfisinin mümkün olmadığını, aynı şubede de çalışması mümkün olmadığından gişe asistanı yada operasyon asistanı olarak atamasının mümkün olduğunu ve bu pozisyondaki kadro açığının yalnızca ... Şubesinde olduğunu, atamasının gerçekleştirildiğini, 09.04.2013 tarihinde Avrupa 4 Bölge Müdürlüğüne operasyon asistanı olarak tayin talebinde bulunduğunu, ancak cezası nedeniyle 1 yıl görev değişikliğinin olmayacağının ancak aynı görevde atamasının gerçekleştirilebileceğinin bildirildiğini ancak teklifin kabul edilmediğini, davacının online sisteme girmesi ve müdürü tarafından onaylanması halinde İK Müdürlüğüne iletildiğini, davacının fazla mesai yapması ve İK online sistemine kayıt yapılmış olması halinde fazla mesai ücretinin ödendiğini, online sisteme girilmiş kaydın bulunmadığını, davacının fazla mesai alacağına ilişkin olarak itirazının da bulunmadığını, ayrıca çalışanların bilgisayarlarının açılış kapanış sisteme giriş kayıtları üzerinden de fazla çalışmasının olup olmadığının denetlendiğini ve kazandığının tespiti halinde ödeme yapıldığını, bu sistem üzerinden de davacının fazla çalışma ücretine hak kazanamadığını, ayrıca yapılmış olsa dahi yıllık 270 saati aşan fazla çalışmasının bulunmadığını, istifa eden davacının fesih nedenlerinin haklı nedene dayanmadığını, kıdem tazminatına hak kazanamadığını, yıllık izinlerini kullandığını ve kullanılmayan kısma ait ücretlerin fesih sonrasında ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fesih tarihindeki son ücreti brüt 1.563,00 TL olup bilirkişinin davacının daha üst bir göreve atanmayı hak ettiği gerekçesiyle atanmadığı dolayısıyla yapmadığı görevdeki daha yüksek ücreti son ücret olarak esas alması hatalıdır. Kabul edilen tüm alacaklar davacının son ücreti brüt 1.563,00 TL kabul edilip buna göre yeniden belirlenmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.