muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19428, Karar No: 2016/686, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19428 E.  ,  2016/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2015

NUMARASI : 2015/93-2015/262

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1062, Karar No: 2009/3549, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1062 E.  ,  2009/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava dışı ... Ltd. Şti.'nin maliki olduğu araçların müvekkili şirket tarafından uzun süreli kiralama sözleşmesi ile kiralandığını, araçlara ait sigorta sözleşmesinin müvekkili tarafından akdedildiğini ve primlerin de davacı tarafından ödendiğini, araçların 2.1.2006 tarihinde Özbekistan'daki trafik kazasında hasarlandığını ve hasar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek M3059, M3508 ve M3507 plakalı çekiciler ve dorselerinde meydana gelen hasarların toplamı olan 28.683. YTL tazminatın, olay tarihinden ticari reeskont faiziyle tahsilini talep etmiştir. Daha sonra M3507 ve M3508 plakalı çekiciler ve dorseleri için açtıkları davadan feragat ederek, davaya M3509 plakalı çekici ve 10 D 089 plakalı dorse hasarı yönünden devam ettiklerini belirtmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, M3508 plakalı çekici ve dorsesinde meydana gelen hasar için davacı ile görüşmelerinin devam ettiğini, M3509 plakalı çekici ve dorsesinde meydana gelen bir kısım hasarın daha önceden meydana gelmiş olduğunu ve bu kısmın teminat haricinde kaldığını, kalan 4.997 YTL'lik hasarı kabul ettiklerini, olay tarihinden faiz istenemeyeceğini savunmuştur.

Dava devam ederken M3508 plakalı çekici ve dorsesinde meydana gelen hasar için davacıya davalı tarafından 28.6.2007 tarihinde 24.429 YTL ödendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 7.427.37 YTL tazminatın,19.1.2007 temerrüt tarihinden işleyecek avas faiziyle birlikte davalıdan tahsiline; fazlaya yönelik davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 401.60 TL peşin harcın onama harcından mahsubuna 25.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16725, Karar No: 2015/10829, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16725 E.  ,  2015/10829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZKIR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/251-2014/133

Taraflar arasında görülen Tüketiciyi Koruma Kanunundan kaynaklanan davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı tüketicinin şikayeti üzerine, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, " Elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının ekstresinde yer alan kayıp-kaçak bedeli olan 78,82 TL' nin tüketiciye ödenmesine ” şeklinde karar verildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ek kararı ile hükmün kesin olarak verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içerisinde bu ek kararı temyiz etmiştir.

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak ve diğer bedellerin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli ve diğer bedellerin uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla,kayıp-kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ve Dairemizin yerleşik uygulamasına ilişkin 25.11.2014 tarih 2014/11556 E, 2014/15435 K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15883, Karar No: 2012/15196, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15883 E.  ,  2012/15196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kaman Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, devam etmekte olan ceza davasının mağdurları olan küçüklere kayyım atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Mernis'ten alınan nüfus kaydına göre çocukların yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, anne ve babanın nerede bulunduklarının belli olmamasına göre küçüklerin halihazırda oturdukları yerin yerleşim yeri olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Dosya kapsamındaki 11.10.2012 tarihli kolluk araştırma tutanağından küçüklerin anneanneleri ... ile birlikte “... Mah. Gök Cad. No:25/6 .../...” adresinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Kaman Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Kaman Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15697, Karar No: 2014/20246, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15697 E.  ,  2014/20246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25751, Karar No: 2024/14471, Tarih: 14.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25751 E.  ,  2024/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.03.2023

SAYISI : 2020/510 E., 2020/1641 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.03.2023 tarihli ve 2020/510 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2020/510 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16430, Karar No: 2013/18116, Tarih: 17.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/16430 E.  ,  2013/18116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali, (mirasçılıktan çıkartma) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından temyize cevap dilekçesiyle istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Davacı vekilleri Av....... ve Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, işin incelenerek karara bağlanmasının başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ........2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacılara mirastan ıskat tasarrufunun iptaline ilişkin davanın kabulüne dair kararın onanması kararına dair Sayın çoğunluğun görüşüne Karşı Oyum'dur.

a) Oluş ve kabule göre miras bırakanın sürekli vesayet altına alınmak istenmesinin makul ölçüleri aşacak şekilde olmasına,

b) Davacı ...'ın müessir fiil eyleminin sonucuna,

c) Davacı ...'in 600.000 USD tutarındaki işlemine,

d) Miras bırakanın davranışlarının çevredeki yankılarına rağmen, ömrünün tükendiği bir dönemde mirasçılarından beklediği özen ve yükümlülüğü görmeyen hayal ve gönül kırıklığı yaşayarak davacıların aile hukukundan doğan yükümlülükleri yerine getirmediği kanaatine dayanılarak yapılan ıskat tasarrufunun vasiyetname lehine yorum yapılarak (Favor Testamenti) geçerli olacağından ıskatın iptali kararının Onanması kararına Karşı Oyum'un gerekçesidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/14536, Karar No: 2013/16086, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14536 E.  ,  2013/16086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kaskolu perdeli yarı römorkun davalının işleteni olduğu forkliftin römorktan indirdiği makinenin kayması nedeniyle hasarlandığını belirterek, 7.238,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana gelişinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın makinenin indirilmesi esnasında meydana gelmediğinden davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, hasarın makinenin indirilmesi esnasında meydana gelmediğinden davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan ve teknik açıdan yeterli inceleme yapılmayan 25.02.2013 tarihli bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yine, dosya içerisinde bulunan ve olayın meydana gelişine ilişkin tutulan tutanaklar hakkında sahtelik iddiası nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/28114 sayılı doyasında soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, adı geçen soruşturma dosyası yahut bunun sonucunda dava açılmış ise dava dosyası celbedilip, tarafların dinlenmeyen tanıklarının beyanları alınarak, bahsi geçen tutanaklar arasındaki çelişki giderildikten sonra, yukarıda yapılan açıklamalar, taraf vekillerinin itirazları ve dosya kapsamındaki tüm kanıtlar dikkate alınarak, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi “kurulundan” sigortalı perdeli yarı römorktaki hasarın makinenin taşınması esnasındamı yoksa forklift aracılığıyla indirilmesi esnasındamı meydana geldiğinin kesin olarak tespit edilmesinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26747, Karar No: 2013/3820, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26747 E.  ,  2013/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın Kuş Cenneti olarak kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı davalı idareden getirtildikten,

2) ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. ve 17. maddelerine göre davalı idare adına tesciline dair dava dosyasının bu dosya içersine konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.