muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17271, Karar No: 2023/2993, Tarih: 04.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17271 E.  ,  2023/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2018 tarihli ve ... sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53, 58

inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve ... sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.10.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Örgüt üyeliği suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.Sanığın hata hükümlerinden faydalandırılması gerektiğine,

3.Sanığın örgüte bağlı bankaya destek amacıyla hareket ettiğinden bahsetmenin mümkün olmadığına,

4.ByLock'a ilişkin; sanık tarafından artık kabul edilmeyen beyanlarının hükme esas teşkil etmesi hukuka ve kanun metnine aykırı olduğuna, bilirkişi raporu alınması gerektiğine, mahkemenin eksik incelemeyle karar verdiğine, ByLock tespitinin hukuk devletinde asla delil olarak kullanılamayacağına,

5.Sanığın dernek üyeliği Anayasa ile güvence altına alındığına,

6.Dernek üyeliği, bankada hesap bulundurma ve para yatırma, ByLock kullanma, indirme vb. fiillerin suç teşkil etmediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5.Sanığın dernek üyeliği Anayasa ile güvence altına alındığına,

6.Dernek üyeliği, bankada hesap bulundurma ve para yatırma, ByLock kullanma, indirme vb. fiillerin suç teşkil etmediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ByLock sorgu raporuna, baz bilgilerine göre ByLock uygulamasını kullandığının kabul edildiği, örgüte müzahir bankasya isimli bankada örgütün çağrısına uygun hesap işlemleri yaptığı, FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir derneğe üye olduğu anlaşılmış, söz konusu dernekte örgütün bağının artırılması amacıyla düzenlenen sohbet adı altındaki toplantılara katıldığına dair iddia olsa da bu iddiayı kanıtlar herhangi somut bir delil olmadığı ancak sanığın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde tüm bu hususları kabul ettiği, suç ikrarı niteliğinde beyanlarda bulunduğu görülmüştür. Mahkememiz huzurunda ise soruşturma aşamasındaki beyanlarını kabul etmemiştir. Mahkememiz huzurunda FETÖ/PDY terör örgüt ile hiçbir bağlantısının olmadığını, ByLock'u kullanmadığını beyan etmiş ise de; yukarıda belirtildiği gibi sanığın ByLock kullandığına, toplantı niteliğinde düzenlenen sohbetlere katıldığına yönelik beyanları (her ne kadar bu hususu daha sonra kabul etmemiş olsa da), soruşturma aşamasında araya başka saikler girmeden olayın sıcaklığıyla herhangi bir tesir altında kalmadan vermiş olduğu kabul edilerek kovuşturma aşamasında bu beyanlarına aradan geçen zaman içerisinde başka unsurların etki edebileceği düşünülerek inkara yönelik savunma olarak görülmüş ve savunmasına itibar edilmemiştir. Dolayısıyla ByLock haricinde belirtilen eylemler tek başına örgüt üyeliği için yeterli değilse de,tüm bu hususların ByLock haberleşme programının münhasıran FETÖ/PDY mensuplarınca kullanımı göz önüne alındığında sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve söz edilen terör örgütüne organik bağ ile bağlı olduğu anlaşılmakla, sanığın eylem ve faaliyetlerindeki süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk durumu da dikkate alındığında sanığın silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği değerlendirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulun'un 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; "ByLock iletişim sistemin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, öncelikle yapılan UYAP kontrolünde istinaf aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan 513286 ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının ve ayrıca Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosu tarafından 30.01.2023 tarih ve 2023/99 CBS İhbar sayılı yazısı ve eki ve dosyaya gelen Osman Düzenli isimli şahsın ifade ve teşhis tutanağı ile birlikte CMK’nın 217 inci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafine okunarak diyeceklerinin sorulması, gerekmesi durumunda ilgili şahsın tanık olarak dinlenmesi sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun'un 5/1 inci maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/3033 Esas, 2019/748 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1246, Karar No: 2014/20350, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1246 E.  ,  2014/20350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4661, Karar No: 2015/2490, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4661 E.  ,  2015/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1116, Karar No: 2011/5130, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1116 E.  ,  2011/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.10.2008 gün ve 2006/423-2008/275 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.10.2010 gün ve 2009/3312-2010/9618 sayılı kararı aleyhinde davalılar Herpa Uluslar arası Tic.Ltd.Şti. ile ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Atlas Elektronik San. Ürünleri Dağ. Paz. Tic. Ltd. Şti'nin diğer müvekkili First Trading Company Ltd.'nin Türkiye bayisi olduğunu, müvekkili First Trading ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. arasında yaptıkları distribütörlük sözleşmesi ile ATLAS markalı elektronik sözlük, databank ve veritabanı üzerindeki bütün telif ve diğer sınai haklarının müvekkiline ait olduğunu, kullanılacak veri tabanlarını müvekkili First Trading adına davalı şirketin diğer davalı ...'a hazırlattığını, bunun bedelinin müvekkili First Trading tarafından ödendiğini, bu durumun Kültür Bakanlığı yazısından anlaşıldığını, davalı ...'ın bu işle bir ilgisi bulunmadığını, daha sonra veri tabanlarının mali haklarının FONO Yayıncılıkta olduğunun anlaşılması üzerine bu firmadan telif haklarının devir alındığını ileri sürerek, Atlas markalı elektronik sözlük ve databanklarda kullanılan eserlerin tüm mali haklarının müvekkili ...ye ait olduğunun tespiti ile davalılar arasında sahte olarak düzenlenen sözleşmenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Herpa Uluslararası Tic. Ltd. Şti. ile ... vekili, davacı Atlas Elekt. San. Ür. Dağ,.Paz. Tic. Ltd. Şti.'nin aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, davacı FTC firması ile sadece Atlas markası ile sınırlı sözleşme yapıldığını ancak bu sözleşmenin yürürlüğe konulmadığını, eser sahibi ... olup Fono Yayıncılık olmadığını, ..., ... ve Herpa Firması arasında yapılan devir sözleşmesinin geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunda sözlüğün veri tabanı türünde eser olduğu ve "Fono Büyük Sözlükten" %90 oranında yararlanılarak oluşturduğu, Büyük Fono’nun birlikte eser sahiplerinin Birsen Çankaya, Sumru Bayaram, Şükrü Meriç-Gordon Jones olduğu, ...'ın bu izinsiz işlemenin sahibi olduğu belirtilmiş ise de bilirkişi kurulunun hak sahipliğine ilişkin görüşüne itibar edilmediği, davacı ile davalı ... arasında imzalanan 1997 tarihli sözleşmenin 12. maddesinde ürünlerdeki tüm copyright hakların davacıda olduğunun kabul edildiği, Herpa firmasının sözleşmeye uygun olarak sözlüğü hazırlaması için ...’la anlaştığı, ...’ın hazırladığı eserin davalı ... tarafından davacıya gönderildiği, davalı ... bu sözleşmenin yürürlüğe konmadığını, kendi markası olan PolyLingua markalı ürünleri ithal ettiğini, davacının ancak terimleri işleyen yazılım sahibi olduğunu iddia etmişse de sözleşme taraflarca imzalanmış olup feshedildiğinin ispat edilmediği, dosyada mevcut faks yazılarından sözleşmenin uygulamaya konulduğunun anlaşıldığı, sözleşme ile ürünler üzerindeki telif haklarının davacıya ait olacağı öngörüldüğünden davalının telif bedeli ödeyerek ...’dan devir aldığı veri tabanları üzerindeki mali hakların sözleşme uyarınca davacıya geçtiği, Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/27 D.iş nolu tespit raporunda elektronik sözlükteki verilerin Fono Büyük sözlükten birebir alındığı, Fono Büyük Sözlüğün Fono Yayıncılık adına aralarında ...’ında bulunduğu ... tarafından hazırlandığı, eserin hak sahibinin Fono Yayınları olduğu, ...’ın sadece Türkçe kısmını hazırlayan dört kişiden biri olduğu, bu eserleri devretme yetkisi bulunmadığının belirtildiği, bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunun aksine ...’ca hazırlanmış bir işleme eser bulunmadığı, ... mali hakları Fono Yayıncılığa ait olan işleme eseri %100 kopya ederek diğer davalıya verdiğinden veri tabanlarının kendisine ait olmadığı, sahibinin hususiyetini taşımayan ve kopyalamadan ibaret olan çalışmanın FSEK’nun 6 ve 1/B maddeleri gereğince eser veya işleme eser sayılmayacağı, eserin Fono Yayıncılığa ait olduğu, sözlüğün hazırlanmasına katılan ve aralarında davacının da bulunduğu gerçek kişiler bu işi Fono Yayıncılık için yaptığından eser üzerindeki hakların Fono yayıncılığa ait olduğu, ...’ın mali hakların kendinde olduğunu kanıtlayacak herhangi bir delil sunmadığı, davacı şirketin eser üzerindeki mali hakları, eser sahibi Fono şirketinden 7.8.2000 tarihli sözleşme ile devraldığı, davalı ... ile diğer davalılar arasında devir sözleşmeleri sunulmuşsa da davalı ... ile diğer davalının Fono Yayıncılığa ait eser üzerinde mali hak sahibi olmamaları nedeniyle davacı yönünden hüküm ifade etmeyeceği, bu devrin geçerli olduğu varsayılsa dahi davalı ..

...’ın mali hakların kendinde olduğunu kanıtlayacak herhangi bir delil sunmadığı, davacı şirketin eser üzerindeki mali hakları, eser sahibi Fono şirketinden 7.8.2000 tarihli sözleşme ile devraldığı, davalı ... ile diğer davalılar arasında devir sözleşmeleri sunulmuşsa da davalı ... ile diğer davalının Fono Yayıncılığa ait eser üzerinde mali hak sahibi olmamaları nedeniyle davacı yönünden hüküm ifade etmeyeceği, bu devrin geçerli olduğu varsayılsa dahi davalı ... sözleşme ile ürün üzerindeki telif haklarını davacıya devrettiği, Fono adına sözlüğü hazırlayan 2 davalı dışındaki diğer katılımcılar tarafından hakların davalıya devredildiğine ilişkin bir belgede sunulmadığı gerekçesiyle Atlas Elekt.San. Ür. Dağ.Paz. Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın husumetten reddine, diğer davacı yönünden davanın kısmen kabulü ile ATLAS markalı elektronik sözlük ve veriler üzerindeki mali hakların davacı ...ye ait olduğunun tespitine, diğer taleplerin reddine dair karar davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.10.2010 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davalılar Herpa Uluslararası Tic. Ltd. Şti. ile ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Herpa Uluslar arası Tic.Ltd.Şti. ile ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar Herpa Uluslar arası Tic.Ltd.Şti. ile ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4426, Karar No: 2014/11101, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4426 E.  ,  2014/11101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/11-2013/398

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.10.2013 tarih ve 2012/11-2013/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacılar vekili ile asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili A.. P..'in "MİTREAPEL", "MİTREBOND" "MİTRESHOCK" ibareli markaların sahibi olduğunu ve ilgili markaları lisans sözleşmesi ile ortağı olduğu diğer davacı şirkete kullandırdığını, davalı adına tescilli "MİTRELOC" ibareli marka ile müvekkilinin anılan markaları arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markalardaki esas unsurun "MİTRE" olduğunu, davacı markalarının tanınmış marka olduğunu, davalının amacının bu tanınmışlıktan yararlanmak olduğunu, davalının ortağı olan dava dışı Serkan Demirbaş'ın uzun yıllar davacı şirkette çalıştığını, davacı şirketten ayrıdıldıktan sonra davalı şirketi kurup markaları ile benzer olan dava konusu markayı, kötüniyetli olarak, tescil ettirdiklerini ileri sürerek davalı adına tescilli "MİTRELOC" ibareli markanın hükümsüzlüğüne, markanın kullanılmasına ilişkin ve markaya tecavüzün önlenmesine yönelik gerekli tedbirleri içerir ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin "MİTREFIX", "COLORFIX MİTRKFIX" "MİTRESİL MONTEFIX" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının "MİTRELOC" ibareli markasıyla benzer olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunduğunu, markalarının tanınmış marka olduğunu, davalının tescilinin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli "MİTRELOC" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davada, markaların benzer olmadığını, markalarda ortak olarak yer alan MİTRE ibaresinin kimyasal ürünlerde ve yapıştırıcılarda cins, isim bildiren tamamlayıcı ibare olduğunu bu nedenle asli unsur olarak kullanılamayacağını, markalarının tescili aşamasında davacıların başvurularına yaptıkları itirazın reddine dair YİDK kararının da bu yönde olduğunu savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.