muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15123, Karar No: 2019/14580, Tarih: 26.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/15123 E.  ,  2019/14580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Soruşturma evresinde sanığın bıçakla tehdit ettiğini söyleyen mağdurun duruşmada bıçak görmediğini belirtmesi, tanık Yavuz’un ise aşamalarda sanığın sözlü tehditinden bahsedip bıçaktan bahsetmemesi, ayrıca bıçağın ele geçmemesi karşısında, hangi beyanlara neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23031, Karar No: 2016/24184, Tarih: 23.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/23031 E.  ,  2016/24184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Üniversitenin İktisadi İşletmeler Müdürlüğüne bağlı bir kısım mekanların ilaçlanması işine ilişkin olarak muhtelif tarihlerde davalı firmadan alının hizmet bedeli 4.880,27 TL'nin sehven mükerrer olarak ödendiğini, sehven mükerrer olarak ödenmiş olan 4.880,27 TL'nin 08/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, HMK 119/2 gereği davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada, mahkemece, dava dilekçesinde davacının adresinin eksik olması sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de; davacının adresinin dava dilekçesinin antet kısmında belirtilmiş olduğu, muhtıra cevabında da bu hususunun belirtildiği, ayrıca ... adresinin, resmi web sitesinde de dava dilekçesindeki antette belirtilen adresle aynı adresin gösterilmiş olması nedeniyle, davacının adresinin dava dilekçesinde var olduğunun kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11178, Karar No: 2014/438, Tarih: 20.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11178 E.  ,  2014/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/190560

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık S.. T..'ın yapılan yargılaması sonunda; konut dokunulmazlığının ihlali ve basit cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetine dair Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2012 gün ve 2011/69 Esas, 2012/195 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümlerden sonra 23.01.2013 tarihinde öldüğü görülmekle, sanığın gerçekten ölüp ölmediği mahallinde araştırılıp sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7360, Karar No: 2016/4168, Tarih: 10.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7360 E.  ,  2016/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede saheciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.04.2009 tarih, 2009/2669 esas numaralı iddianame ile suç tarihinde Tapu Sicil Müdür vekili olan sanık ...'un 07.09.2001 tarihinde maliye hazinesi adına kayıtlı olan 349 ve 351 parsel numaralı taşınmazları, tapu kayıtlarına aykırı olarak intikal/satış işlemi olarak göstererek diğer sanık ... adına sahte tapu senetleri düzenlediği, düzenlerken de gerçekte 34.600 metrekare olan 349 numaralı parseli 134.600 metrekare, 65.550 metrekare olan 351 numaralı parseli ise 165.550 metrekare olarak gösterildiği, sonrasında sanık ...'in sahte tapu senetleri ile 11.09.2001 ve 09.09.2002 tarihlerinde doğrudan gelir desteğinden faydalanmak için tarım ilçe müdürlüğüne başvurduğunun iddia edildiği olayda, iddianamedeki tavsife göre, sanık ...'un sahte tapu senedi düzenleme eyleminin memurun resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, diğer sanık ...'nın da azmettirmek suretiyle bu suça iştirak ettiği, ayrıca sanık ...'nın 2001 ve 2002 yıllarında sahte tapu senetleriyle doğrudan gelir desteği almak için tarım ilçe müdürlüğüne başvuru yaparak kullandığı ve sahte resmi belge düzenlenmesini sağladığı ve böylece iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçunu da işlediği anlaşılmakla, öncelikle suça konu sahte tapu senedi asıllarının ilgili kurumlar ve sanıktan sorularak dosyaya celbinin sağlanması ve incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, sonrasında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması suretiyle hukuki durumlarının tayini, sahte tapu senedi asıllarının bulunamaması halinde ise onaylı fotokopi belgelerin hukuki sonuç doğurucu nitelikte olmaması nedeniyle sanıkların atılı bu suçtan beraatlarına kararı verilmesi gerektiği, sanık ...'in iddianamede tavsif edilen 2001 ve 2002 yıllarında işlemiş olduğu iki ayrı "resmi belgede sahtecilik" suçları yönünden ise, atılı suçların TCK'nun 66. maddesinde öngörülen dava zamanaşımı sürelerinin geçip geçmediği de dikkate alınarak ayrıca karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle, yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde tek bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18826, Karar No: 2023/4290, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18826 E.  ,  2023/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/685 Karar sayılı kararı ile, sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdurenin yaşını bilmediğine, mesajlarının cinsel içerik ve amaç taşımadığına, mağdurenin yazılanlara karşı rızasının söz konu olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdurenin yaşını bilmediğine, mesajlarının cinsel içerik ve amaç taşımadığına, mağdurenin yazılanlara karşı rızasının söz konu olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, sanık savunması, katılanların beyanları, facebook kayıtları, inceleme raporu ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek sanığın mağdureye sosyal paylaşım ağı olan facebook sayfasından 5 Ocak 2016 günü "... gerçekten çok tatlısın, güzel ve çekici bir kızsın, beğeniyorum seni, sevgilim olur musun, olursan ne istersen yaparım ben de inan", 14 Ocak 2016 günü "... ben ciddiyim sana maddi yardımda yaparım, istersen her ay sana para da gönderirim, haydi ... pişman olmazsın, seni asla pişman etmem", 15 Ocak 2016 günü "merhaba ... çok inatsın bebeğim", 16 Ocak 2016 günü "50 az demiştin 100 verebilirim hem tanışmış oluruz, benim gibi her zaman çıkmayabilir, inan sen kaybedersin, benim sana sunduklarımı kimse yapmaz" , 17 Ocak 2016 günü "neden bebeğim inan çok ciddiyim, artık şaşırdım ne söyleyeyim de ikna edeyim seni, seni kaybetmek istemiyorum, eğer bir şeye ihtiyacın olursa bu para olabilir..., senden çok hoşlanıyorum ne yapayım elimde değil" dediği, mağdurenin kendisini savcılığa şikayet edeceğini yönelik mesajlarına karşılık da "ben her şeye razıyım, senin için yatmaya bile değer, sevdiğim için içeride yatmışım sorun değil benim için" diyerek cevap verdiği, 19 Ocak 2016 günü yine sanığın "neden böyle yapıyorsun, sana bir sürü imkan sundum, ya babanla annen de ayrıymış, seni her zaman korur kollarım, üniversite dahil okuturum, kimseye muhtaç bırakmam, ben Allah'tan korkarım bir tek" diyerek mesaj çektiği, sanığın mesajlarına karşılık mağdurenin torunu yaşında olduğunu, kendisini rahatsız etmemesini istediğini, şikayetçi olacağını beyan etmesine karşılık sanığın ısrarlı bir şekilde cinsel arzularını tatmin amacı ile katılana cinsel tacizde bulunduğu kabul edilmiştir.

Sanık mahkemedeki savunmasında mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediğini, bilseydi böyle mesaj çekmeyeceği yönünde beyanda bulunmuş ise de; dosya içerisindeki facebook kayıtlarında mağdurenin kendisine yaşının küçük olduğu yönünde "torunun yaşındayım" diyerek beyanda bulunduğu, yine sanığın bizzat mağdureye "annen baban ayrıymış, seni her zaman korurum kollarım, üniversite dahi okuturum, kimseye muhtaç bırakmam" şeklindeki beyanı yine mağdurenin sanığın tacizkar davranışlarına karşılık rıza göstermeyen beyanlarına istinaden sanığın ısrarcı olması, bu hali ile de eylemin yaşça büyük olan kişilere karşı da olsa suç olmaktan çıkartmayacağı, ayrıca sanık mağdurenin kendisini istediği zaman facebook sayfasından çıkartabileceği yönünde savunmada bulunmuş ise de; mağdurenin rahatsız olduğu ve şikayete konu ettiği husus sanığın mağdurenin facebook sayfasında ekli olması değil, sanığın mağdureyi taciz etmesinden kaynaklandığından sanığın dosya kapsamı ile uyuşmayan, gerçekten uzak ve yaptığı eylemin vahametini farkına varmayacak şekilde savunmasına mahkemece itibar edilmemiştir.

Mahkemece, sanığın mağdure üzerinde cinsel arzularını karşılamak amacı ile maddi menfaat vaadinde bulunması, mağdurenin kendisini şikayet edeceği yönündeki beyanına karşılık "Allah'tan başka kimseden korkmadığı, gerekirse içeride yatacağı" yönündeki ısrarcı, mağdure üzerinde tasallut eden kastının yoğunluğu, suçun önem ve değeri nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın eylemini inceleme raporunda belirtildiği üzere ikiden fazla kez farklı tarihlerde mağdureyi taciz ettiği anlaşıldığından zincirleme suç hükümleri çerçevesinde sanığın tekrarlama kastı nazara alınarak takdiren cezasında yarı oranda artırım yapılmıştır.

Sanığa verilen hapis cezasının geleceği üzerindeki etkisi ve cezanın caydırıcılığı, sanığın fiilden sonraki tutum ve davranışları, dosya kapsamında sanık hakkında pozitif düşünmeyi gerektirir sanığın pişmanlığını gösterir bir davranışı görülmediğinden sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamıştır.

Sanığa verilen cezanın süresi, sanığın yaptığı eylemin vahametini kavramayacak şekildeki Mahkememizde öne sürdüğü dosya içeriğine uymayan ve gerçekçi bulunmayan savunması nazara alınarak sanık hakkında lehe düzenlemeler içeren hükmün açıklanmasının geri bırakılması, cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/685 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/33191, Karar No: 2021/6617, Tarih: 29.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33191 E.  ,  2021/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık aşamalarda atılı suçları işlediğini kabul etmemiş ise de, dosya içeriğine göre parçalanmış bilgisayar monitörü üzerinde sanığın parmak izinin çıktığı, sanığın savunmasında, köyün çocuklarının okul camına taş atarak zarar verdiği, okula ait eşyaların okulun önüne atıldığı, hasar gören eşyaları arkadaşları ile birlikte içeriye taşıması nedeni ile parmak izi çıktığı ve bu duruma... ve... isimli arkadaşlarının şahit olduğunu beyan etmesi karışında; adı geçen şahısların ve yine okulun camlarının kırık olduğunu görüp ihbarda bulunan köyün muhtarı ...’nin tanık sıfatıyla dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1991, Karar No: 2018/888, Tarih: 13.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1991 E.  ,  2018/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 18.02.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflar nedeniyle oluşan kurum zararının davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45 - 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 - 55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak % 10 arttırılıp % 10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi % 10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak % 5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ayrıca kaza tarihinde sigortalının asgari ücretle mi yoksa daha fazla bir ücretle mi çalıştığının tespiti ile yapılacak artırım ve indirimlerin bu ücret üzerinden dikkate alınması ve hesaba katılması gerekecektir.

Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla çaba harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, davanın yasal dayanağının olay tarihi itibari ile yürürlükte olmayan 506 sayılı Yasanın 26’ncı maddesi kabul edilmek suretiyle eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, davanın yasal dayanağının olay tarihi itibari ile yürürlükte olmayan 506 sayılı Yasanın 26’ncı maddesi kabul edilmek suretiyle eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.