muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3300, Karar No: 2023/433, Tarih: 06.02.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılanın eşlerinin kardeş olduğu, 2013 yılı Haziran ve Temmuz aylarında 3 kere şehir merkezinde baş başa buluşup ailevi sorunlarından konuştukları, bir buluşmalarında sanığın katılanı yanağından öptüğü, sonrasında ağustos ayında sanığın katılanın evine gittiği ve sohbet ettikleri, ağustos ayının sonunda sanığın katılan ile tekrar buluşmak istediği, katılan ile birlikte çocuğu evde yokken eve gittikleri, konuştukları sırada sanığın katılanı sevdiğini söyleyip yanına oturduğu, katılanın üzerine abanıp ağzını kapattığı ve bağırmamasını söylediği, dudağından ve yanağından öptüğü, katılanın pantolonunu sıyırıp üzerindeki bodyi yırttığı, kendi alt çamaşırlarını da çıkardığı, katılanın göğüslerinden ve vajinasından öptüğü, katılanın istemediğini söyleyip sanığa direndiği, sanığın katılanın üzerinden kalktığı sırada boşaldığı ve müştekiye olanlardan kimseye bahsetmemesini söylediği ve evden çıktığı, eylül ayının sonlarında sanığın katılanı görmek için evine geldiği sırada alt komşusunun sanığı görüp uzaklaştırması üzerine katılanın eşinin olaylardan haberinin olduğu ve şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı eylemleri mağdurun rızası dışında gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2014/23 Esas, 2014/283 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/199, Karar No: 2015/14249, Tarih: 07.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/199 E.  ,  2015/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2014/86-2014/215

Davacı O.. B.. vekili Avukat K.. İ..tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 05/05/2014 gününde verilen dilekçe ile avlanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4915 sayılı K.. K.. muhalefet nedeni ile tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, avlanması yasak olan kuş türlerinin davalı tarafından yakalandığını, hakkında suç tutanağı düzenlendiğini ve 4915 sayılı Kanun uyarınca tazminat tahakkuk ettirildiğini belirterek, tazminat bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ise,davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, resmi tutanaklarda yer alan yakalanan kuş sayısının 10 adet olduğu ve bir kuş için..TL bedel üzerinden hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde, 30/11/2013 tarihli görgü tespit, el koyma ve yasak avlanma tutanağı düzenlendiği ve hazırlanan tutanağın tutanak tanıkları tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacının, davasını açarken suç tutanağı ve tanık delili ile diğer delillere dayandığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece 30/11/2013 tarihli suç tutanağını düzenleyen ve imzalayan tutanak tanıkları dinlenerek ve dinlenen tanık beyanları değerlendirilerek 10 kuş mu, yoksa 13 kuş mu avlandığı kesin olarak belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15913, Karar No: 2015/3495, Tarih: 26.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15913 E.  ,  2015/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiğini, müvekkilinin eşi olan ...'ın desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 45.900,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 63.049,22 TL olarak ıslah etmiştir

Davalı ... vekili; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve limit dahilinde sorumlu olduklarını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, avans faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 47.286,92 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Türk toplum yaşantısında erkeklerin belli bir yaştan sonra da evlenme ihtimalleri bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK'nın 43. maddesi (6098 sayılı TBK md. 51) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşıması tartışılırken tarafların yakınlığı da nazara alınması gereken ölçütlerdendir. Zira yakın akrabalar arasında hatır taşımasından bahsedilmesi mümkün değildir. Çünkü yakın akrabalar arasında taşımanın menfaat karşılığı yapılması sözkonusu değildir. Hatır taşımasının kıstaslarından biri olan "menfaat karşılığı olmama" koşulu mevcut olmadığından yakın akrabalar arasında hatır taşıması indirimi yapılamaz.

Somut olayda; kazaya karışan araç sürücüsü müteveffanın ablasının eşi olup mahkemece müteveffanın hatır için taşındığı gerekçesiyle hesaplanan destek tazminatından indirim yapılmıştır. Bu durumda mahkemece hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılmadan sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3981, Karar No: 2014/4209, Tarih: 29.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3981 E.  ,  2014/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- Mağdur ...'yü kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 450.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosyada muhafazasına karar verilen delillerin emanet numarasının 2006/825 yerine 2006/828 olarak hatalı yazılması mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdiden ceza tayinine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasasının 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince,sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma ve kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 400.TL'lik kısmın çıkarılmasına,yargılama gideri toplamının“79,10.TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10734, Karar No: 2013/9609, Tarih: 18.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/10734 E.  ,  2013/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, denetim süresine tabi tutulmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yol kontrolünde sanığın idaresindeki araçta yapılan aramada aracın yarı römork cinsi dorse üst kısmında yer alan 8 bidonda dava konusu 320 litre kaçak motorin ele geçmesi ve taşıma kapasitesinin 56256 kg. olduğunun dorse tescil belgesinden anlaşılması karşısında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunun 13/1.madde fıkrasında öngörülen müsadere şartlarının olayda gerçekleşmediği cihetle, dava konusu nakil aracının sahibine iadesi yerine, yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, dava konusu nakil aracının sahibine iadesi ve hükmün sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesinin,

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6.fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir. Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez."

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir." Hükümleri mevcuttur.

9.fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir." Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3.maddesinde; "Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü,

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu, İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri";

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 2.maddesinde; "Gümrük vergileri: Gümrük İdaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder, hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince;

Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9.madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi Koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; sanık toplam 320 litre kaçak mazotu satın alıp, aracı ile naklederken yakalanmış, suçunu da ikrar etmiştir. Yerel mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçelerden bir kısmı suçun unsurlarına ilişkin olup, cezaların caydırıcılığı gerekçesi de anılan Kanunun 231.maddesine uygun bulunmamaktadır. Sanığın tazmin etmesi gereken kamu zararı da sanığa bildirilmemiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde; sanık toplam 320 litre kaçak mazotu satın alıp, aracı ile naklederken yakalanmış, suçunu da ikrar etmiştir. Yerel mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçelerden bir kısmı suçun unsurlarına ilişkin olup, cezaların caydırıcılığı gerekçesi de anılan Kanunun 231.maddesine uygun bulunmamaktadır. Sanığın tazmin etmesi gereken kamu zararı da sanığa bildirilmemiştir.

Kaçak akaryakıtın gümrük vergileri toplamı 450.94 TL olup, sanığın asgari 2 yıl hapis ve adli para cezasını göze alarak 450.94 TL dan ibaret vergileri ödeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun hakkında uygulamasını istemediği, hiç bir mantık kuralı ile izah edilemez. Aksi durumda bu kişinin hakkında uygulanacak ceza hükümlerini hiç bilmediği ya da ceza ehliyetinin olmadığı düşünülmelidir. Çağdaş bir hukuk devleti vatandaşının ne gibi hakları olduğunu bildirmeden, onun bilgisizliğinden yararlanarak cezalandırma yoluna gitmemesi gerekir.

Bütün bu anlatılanlara nazaran; CGK.nun 21.06.2011 tarih ve 2011/7-135 E. 2011-140 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, gümrük vergileri miktarının hakim tarafından sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hakkında verilen hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedenleriyle hükmün bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun düzelterek onamaya ilişkin düşüncesi ve kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/17479, Karar No: 2010/18873, Tarih: 22.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17479 E.  ,  2010/18873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davalı kocanın uyguladığı şiddet nedeniyle tarafların beş yıldır ayrı yaşadıkları, davalının açtığı boşanma davasının kendi kusuru nedeniyle reddedilip kesinleştiği, davacının ise herhangi bir işi ve gelirinin bulunmadığı, davalının da davacı ve müşterek çocuğun geçimi ile ilgilenmediği ileri sürülerek , davacı eş ve müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, çocuk yönünden açılan dava tefrik edilerek davacı eş yönünden açılan davanın kısmen kabulüyle 400 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz dilekçesine ekli Balıkesir 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/409 E-739 K. sayılı ilamından davalının hüküm tarihinden önce hastalığı nedeniyle vesayet altına alındığı anlaşılmaktadır.

Dava yeteneği, kişinin kendisinin ya da yetkili kılacağı bir temsilci (vekil) aracılığı ile bir davayı davacı ya da davalı olarak izleme ve usul işlemlerini yapabilme yeteneğidir. Eylem yeteneğine (medeni haklarını kullanma ehliyetine) sahip ... kişiler dava yeteneğine de sahiptirler. Ancak, ayırtım gücünden yoksun olanların eylem yeteneği ve bundan ötürü dava yeteneği yoktur. Bu gibi kişilerin bir davada yasal temsilcileri (vasi) tarafından temsili gerekmektedir.

Bu davada da, akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınan davalının vasisi yada onun atayacağı vekil tarafından temsil edilmesi gerekmekte olup, mahkemece davalı vasisine tebligat yapılmak suretiyle taraf teşkili sağlanıp, ondan sonra hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3375, Karar No: 2023/13560, Tarih: 19.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3375 E.  ,  2023/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/818 E., 2016/101 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2, 53, 54, 58 inci ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/818 Esas, 2016/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/2-1, 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis; 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi

A. Suçun unsurlarının oluşmadığına, kastının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR