muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18911, Karar No: 2013/99, Tarih: 14.01.2013

D) Temyiz:

Karar davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (15.09.2008 gün ve 2008/1860 Esas, 2008/23531 Karar sayılı ilamımız).

Somut uyuşmazlıkta davalı ...Şirketine ait işyerinde diğer davalı şirket tarafından üstlenilen yükleme ve boşaltma işinde çalışan davacı işçi, işyerine 21.07.2011 tarihinde işe alınmamışlardır. Bu olgu davacı ve arkadaşlarının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne verdikleri şikayet dilekçesi içeriğinden ve Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitinden anlaşılmaktadır. Davacı ve arkadaşları açıkça bu tarihte “polis zoru ile giriş kartları alınarak işten çıkarıldıklarını” beyan etmişlerdir. Bu açıklamaya göre davacının iş sözleşmesi eylemli olarak 21.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Dava ise 21.09.2011 tarihinde açılmıştır. Eylemli feshe göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Dava hak düşürücü süre içinde açılmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13358, Karar No: 2015/4187, Tarih: 09.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13358 E.  ,  2015/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. İş Mahkemesi

Dava, Kurumca resen tahakkuk ettirrilen fark pirm ve gecikme zammı işleminin iptali ile yersiz ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-10.05.2011 tarihli dava dışı ...'ın şikayeti ile başlatılan Kurum incelemesi sonucu düzenlenen 08.10.2011 tarihli müfettiş raporu ile davadışı sigortalının davacı şirkete ait... istasyonunda .....'den sorumlu Müdür sıfatıyla aslen ayda 30 gün üzerinden çalışmalarının bulunmasına rağmen,daha az süreyle çalıştığının kabul edildiği, ayrıca, bu sigortalının bildirimlerinin 01.08.2006 tarihinden itibaren başlatılmasına rağmen, 03.03.2006-04.08.2007 tarihleri arasında çalışmalarının varlığına ve bildirimlerin bu tarihler arasında 30 gün üzerinden yapılması gerektiğine dair tespit yapıldığı, Kurumca, rapor sonrasında, davacı şirkete prim ve gecikme zammı tahakkuk ettirilerek davacı şirketin ihtirazi kayıtla 22.02.2013 tarihinde ödemesinden sonra 5510 sayılı Yasanın 86'ncı maddesinde belirlenen prosedür de işletildikten sonra açtığı bu dava ile ödenen primlerin iadesi istenmektedir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 Sayılı Yasanın 86’inci maddesi olup ”Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca, fiilen yapılan denetimler sonucunda veya işyeri kayıtlarından yapılan tespitlerden ya da kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemeler neticesinde veya kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı anlaşılan sigortalılara ait olup, bu Kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde, bu belgeler Kurumca re’sen düzenlenir ve muhteviyatı sigorta primleri Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edilir. İşveren, bu maddeye göre tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde, ilgili Kurum ünitesine itiraz edebilir. İtiraz, takibi durdurur. İtirazın reddi halinde, işveren kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay

içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Yetkili mahkemeye başvurulması, prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz. Mahkemenin Kurum lehine karar vermesi halinde, 88 inci ve 89 uncu maddelerin prim borcuna ilişkin hükümleri uygulanır.”hükmü öngörülmüştür.

içerisinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Yetkili mahkemeye başvurulması, prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz. Mahkemenin Kurum lehine karar vermesi halinde, 88 inci ve 89 uncu maddelerin prim borcuna ilişkin hükümleri uygulanır.”hükmü öngörülmüştür.

2-Davaya konu somut olayda; uyuşmazlık, aslen, davacı şirketin davadışı sigortalı ....'nin bildirimlerini ayda 5 gün üzerinden yapması nedeniyle, davadışı......'ın davacı şirkete ait işyerinde ayda 30 gün üzerinden mi yoksa, 5 gün süre ile mi çalıştığı, ayrıca, işe başlama tarihinin hangi tarih olması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Bu durumda, günlerinin eksik bildirildiği iddia edilen sigortalının da davada taraf olmasında hukuki yararının olduğu anlaşıldığından, davanın sadece ...... hakkında yürütülüp sonuçlandırılması isabetsizdir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.12.2011 günlü 2011/21-632 E;, 2011/784 K. Sayılı ilamında da belirtildiği üzere dava sonucunda verilecek karar, günlerinin eksik bildirildiği iddia edilen sigortalının da hak alanını ilgilendirdiğinden, davacı tarafa harcı da yatırılmak suretiyle yöntemince söz konusu sigortalıların davaya dahil edilmesi (davanın teşmil edilmesi) için süre verilmesi, anılan sigortalının gösterdiği deliller de toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece, belirtilen eksiklik giderilmeden ve pasif ehliyet yönü halledilmeden yargılamanın sürdürülmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için,bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak, kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen kararın, davadışı sigortalının işe başlama tarihinin ve ayda kaç gün üzerinden çalıtığının tam olarak tespit edilmesi hususlarında eksik araştırmaya ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen kararın, davadışı sigortalının işe başlama tarihinin ve ayda kaç gün üzerinden çalıtığının tam olarak tespit edilmesi hususlarında eksik araştırmaya ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu tür davalarda, davadışı sigortalının davadışı işyerlerinden yapılan bildirimleri de dikkate alınmalı, ayrıca, bununla yetinilmeyerek, tespiti yapılan davacıya ait işyerine komşu ve yakın işyerlerindeki işveren ve bordrolu çalışanlardan sigortalıının çalışmalarını bilecek durumda olanları kolluk vasıtası ile tespit edilmeli, aynı zamanda davacıya ait işyerinin kapsamı ve kapasitesi dikkate alınarak davacı yanında başka sigortalıların çalıştırıldığının Kurumdan gelen bordrolardan anlaşılması halinde bu kişilerden de davacının çalışmasını bilecek durumda olanları dinlenmeli, bu tür davalarda geçerli olan resen araştırma ilkesi de göz önünde tutularak, davacıya ait işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığının belirlenerek, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, somut olayda, ....'ın sorumlu müdür sıfatıyla tuttuğu rapor veya diğer belgelerinin olup olmadığı ve tarihleri araştırılmalı, çalıştığı diğer işyerlerinden yapılan bildirimler de dikkate alınarak ve

davacının işe giriş tarihi de net olarak belirlenmek suretiyle, ayda kaç gün üzerinden bildirim yapılması gerektiği belirlenmeli, ayrıca, 03.03.2006-01.08.2006 tarihleri arasındaki çalışmaların yapılacak araştırma sonucunda tespit edilmesi halinde, bu dönemde hiç prim yatırılmadığı için, davacıya çıkartılan prim borcundan 03.03.2006-01.08.2006 arasında tespit edilecek gün sayısına göre doğacak prim borcunun Kurumdan sorulması ve bu miktarın düşülmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan ilkeler ışığında araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1925, Karar No: 2025/542, Tarih: 06.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1925 E.  ,  2025/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/441 E., 2024/343 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ferizli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/198 E., 2021/215 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin babası ... 'in Ferizli Belediye Meclisinin 28.12.1975 gün ve 49 sayılı kararlarına istinaden Ferizli Belediyesinin 06.02.1976 tarihli 285 karar no'lu encümen kararı ile Sanat Okulu Mevkiinde, 2752 parseli ihtiva eden araziden ihdas edilen parsellerden 17, 18, 19 ve 20 no'lu parselleri pazarlık neticesinde 16683 no'lu makbuz ile 20,000,00 TL bedel karşılığında satın aldığını, ... 'in ihale tarihinden bir ay sonra henüz bina inşaatlarına başlamadan 08.03.1976 tarihinde öldüğünü, dava konusu taşınmazın 19 no'lu parsel ve yeni haliyle 3664 no'lu taşınmaz olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ve müvekkilleri adına tapuya kayıt ve tescili ile tapu kaydında var olan davalı/borçlu Belediyeye aleyhine konulan tüm haciz ve takyidatların geçmişe etkili olarak kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın murise ait olduğunun iddia edilmesi nedeniyle davacının tereke malının tamamı üzerinde doğrudan hak iddiası ile dava açamayacağını, Ferizli Belediye Meclisi tarafından 06.02.1976 sayılı 285 sayılı karar ile Sanat okulu Mevkinde yapılan 16, 17, 18, 20 ve 21 sayılı parsellerin satışı için karar alındığının kayıtlarında mevcut bulunmasına karşın mülkün kimlere satıldığına ilişkin olarak karar özetlerinin arşivlerinde bulunmadığını, sözleşmenin tapu sicil müdürlüklerinde yapılması zorunlu olduğundan iddia konusu işlemler gerçek olsa dahi söz konusu işlemler bakımından şekil şartının yerine getirilmemiş olmasının işlemi mutlak butlanla batıl kıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Ferizli Belediye Başkanlığına ait dava konusu gayrimenkuller üzerine Gümrükönü Vergi Dairesi tarafından 17.10.2002 ve 21.11.2002 tarihlerinde vergi borçlarından dolayı kamu hacizleri konulduğunu ancak Gümrükönü Vergi Dairesine olan borçların tamamının ödenmesi üzerine 01.02.2021 tarih ve 4287 sayılı haciz kaldırma yazısı ile hacizlerin tamamının kaldırıldığından Gümrükönü Vergi Dairesinin davaya dahil edilmesinde hukuki yarar bulunmadığını, davalı Belediyenin 18.02.2021 tarihi itibariyle ... ... Cebesoy Vergi Dairesi Müdürlüğüne 6.594.773,21 TL güncel vergi borcu bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "1580 Sayılı Belediye Kanunu’nun 70 ve 83. maddelerine göre belediye taşınmazlarının satışına karar verme yetkisinin, belediye meclislerine ait olduğu, 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı yasa ile 1580 sayılı kanunun yürürlükten kaldırıldığı ve 5393 sayılı yasanın 18/e ve 34/g maddesi hükmü ile belediyeye ait taşınmazların satışının yine belediye meclisinin kararına bağlı kılındığı, meclisin kararı doğrultusunda belediye encümeninin tasarrufa yetkili olduğu, dosyada bulunan delil ve belgelerden, Ferizli Belediye Başkanlığının mülkiyetinde olan dava konusu taşınmazın Ferizli Belediye Encümeninin aldığı kararla ihaleye çıkarıldığı, encümen kararına göre yapılan ihale ve satışa dair belediye meclisinde karar alınmadığı, oysaki dava konusu taşınmazın satış yetkisinin belediye meclisine ait olduğu, dava konusu taşınmazın satışına dair ihale evrakları ve ödemeye dair belgelerin bulunmadığı, taraflarca da bilgi ve belge ibraz edilmediği" gerekçesiyle davanın ... yönünden esastan reddine, diğer davalılar açısından usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; ihale ve satış işlemlerinin Ferizli Belediyesinin 06.02.1976 tarihli ve 285 karar numaralı Belediye Encümen Kararı ile Ferizli Belediye Meclisinin 28.12.1975 gün ve 49 sayılı kararına istinaden yapıldığını, Belediye Encümeni kararında belediye meclis kararının tarih ve numarasının açıkça yazılı olması nedeniyle meclis kararının ibrazına gerek bulunmadığını, dava konusu parsel için davalı Belediyeye 16683 no’lu makbuz ile 20.000,00 TL para ödendiğini, ihalenin geçersiz olduğu iddiasının ispat külfetinin davalı idareye geçtiğini, Ferizli Belediye Meclisi'nin 06.02.1976 sayılı ve 285 sayılı karar ile "Sanat Okulu Mevkinde yapılan 16,17,18,20 ve 21 parsellerin satışı için karar alınmış olduğu kayıtlarımızda mevcut bulunmasına karşın mülkün kimlere satıldığına ilişkin karar özetleri arşivimizde bulunamamıştır" şeklindeki beyanında ilgili parsellerin satışına ilişkin kararın bulunduğunu ikrar ettiklerini, cevaba cevap dilekçesinde talep etmelerine rağmen yerel mahkeme tarafından HMK m. 220 hükmünün uygulanmadığını, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının mahkemece değerlendirilmeden reddedildiğini, taşınmazın keşif tarihindeki asıl değeri üzerinden harç tamamlatılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, şahsi hakka dayalı tapu iptali, tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, şahsi hakka dayalı tapu iptali, tescil istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, davalı ...'nca gönderilen 24.09.2018 tarihli yazı cevabı ekinde yer alan encümen karar defterindeki 06.02.1976 tarih, 285 sayılı encümen kararının "Sanat Okulu Mevkiinde yapılan parsellerden 16, 17, 18, 19, 20 ve 21 numaralı parselleri satarak alıcılara teslim ettik" şeklinde olduğu, her ne kadar alınan belediye encümen kararı davalı belediyece dosyaya gönderilmemişse de davacı tarafça dosyaya sunulan 06.02.1976 tarih, 285 karar numaralı encümen kararında 28.12.1975 tarih ve 49 sayılı meclis kararı ile 2752 parsel sayılı taşınmazın parselasyon işlemine tabi tutularak oluşacak parsellerin satışı için belediye encümenine yetki verildiğine dair karar alındığı belirtildikten sonra dava konusu 17, 18, 19 ve 20 no'lu parsellerin davacıya satıldığının, bedelinin alındığının yazıldığı, davacının da bu taşınmazları satın aldığı tarihten itibaren yapı yapmak suretiyle kullandığı anlaşıldığından belediyece yapılan satış işlemine ilişkin meclis kararının bulunmadığından söz edilemeyeceği, ne var ki dava konusu taşınmazların davacıların murisine satılmış olması ve murisin 08.03.1976 tarihinde ölümü ile davacılar dışında ...... da murisin mirasçıları oldukları görülmüş olup davacıların dava konusu taşınmazların miras taksim sözleşmesi sonucunda kendilerine bırakıldığını söylemiş olmaları nedeniyle bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedeni yapılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3300, Karar No: 2013/15257, Tarih: 03.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3300 E.  ,  2013/15257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  :İskenderun 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :13.11.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet ve nafakalar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafaka miktarı ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı" (BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md. 1; TMK. md.339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu md. 4/b)'dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Mahkemece tarafların müşterek çocukları 2005 doğumlu Akın ve 2008 doğumlu Tuğçe'nin velayetleri çocukların yaşı, anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu gerekçesi ile davalı-karşı davacı anneye verilmiştir. Dinlenen davacı- karşı davalı tanıkları, davalı- karşı davacı annenin çocuklar ile ilgilenmediğini, çocuklara yemek yapmadığını, sokakta başıboş bıraktığını beyan etmişler ve mahkemece de boşanmaya neden olan olaylarda, davalı-karşı davacı kadının müşterek çocuklar ile ilgilenmemesi kusur olarak belirlenmiştir. Temyiz aşamasında; davacı-karşı davalı koca tarafından davalı-karşı davacı kadın İzmir ilinde ikamet ettiği halde tarafların müşterek çocuğu Akın'ın Elazığı ili Karakoçan ilçesinde bir okula devam ettiğine ilişkin belge sunulmuştur. Velayetin kamu düzenine ilişkin olması da dikkate alınarak davacı-karşı davalının temyiz aşamasında sunduğu bu belgeler de değerlendirilerek ve, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor istenip; davalı- karşı davacı annenin barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumuna göre çocukların sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve tüm delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile velayet konusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların iştirak nafakasının miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Sevim'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Aziz'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.06.2013