muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3317, Karar No: 2011/14644, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3317 E.  ,  2011/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2007/203-2009/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2005/23225 sayılı marka başvurusu ile "ÇINARALTI GANOS" ibaresini 33. mal/hizmet sınıfında marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkiline ait tescilli "GANOS" esas unsurlu markaları dayanak göstererek başvuruya yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından "GANOS"un Tekirdağ ili sınırları içerisinde şaraplarıyla ünlü bir bölge adı olduğu ve coğrafi kaynak bildiren bu ibarenin şarap için marka olmayacak bir ibare olduğundan itirazlarının kısmen reddedildiğini, halbuki her iki markanın aynı sınıf için tescil edilmek istendiğini ve markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ayrıca bu ibarenin antik bir dağ adı olduğunun yöre halkı dışında bilinmediğini, coğrafi kaynak bildirmediğini ileri sürerek, KHK.'nın 8/1-b, 8/3, 8/5 maddeleri gereği TPE YİDK kararının iptali ile davalıya ait markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, "GANOS" ibaresinin tanımlayıcı bir işaret olduğunu, "şarap" malı için coğrafi kaynak belirttiğini, davacının 2003/21442 sayılı markasına ilişkin olarak verilen 2005-M-2030 sayılı karara karşı dava açmayıp sessiz kalmak suretiyle "GANOS" ibaresinin "şaraplar" için coğrafi kaynak belirttiğini zımnen kabul etmiş olduğunu, müvekkili tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu başvurunun esas unsurunun "GANOS" ibaresi olmayıp, "ÇINARALTI GANOS" ibaresi olduğunu, "GANOS" ibaresinin coğrafi kaynak belirtmesi nedeniyle şarap emtiası için tescilli olmadığını, davacının söz konusu ibareyi şarap için tescil başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali için dava açmadığını, davaya konu marka başvuruları ile davacının itiraza dayanak gösterdiği markaların genel görünüm itibariyle ve işitsel açıdan benzemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının daha önce aleyhine verilen YİDK kararını iptalini istememesinin kararı kabul anlamına gelmediği, davalının tescilini istediği GANOS ibaresinin KHK. 7/1-c anlamında tescil engeli oluşturmadığı, zira bu sözcüğün

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalının daha önce aleyhine verilen YİDK kararını iptalini istememesinin kararı kabul anlamına gelmediği, davalının tescilini istediği GANOS ibaresinin KHK. 7/1-c anlamında tescil engeli oluşturmadığı, zira bu sözcüğün

doğrudan doğruya 'şarap' emtiasını hatırlatmadığı, davalı şirketin tescil başvurusunda bulunduğu ibare ile davacının itiraza dayanak yaptığı tescilli markaların, Kararnamenin 8/1-b maddesi bağlamında tescile engel teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne TPE YİDK kararının iptali ile davalı şirket adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 'GANOS' ibaresinin davacının şarap emtiası için tescilli 2003/26666 sayılı markasının asli unsurlarından biri olmasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 31/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42355, Karar No: 2014/37491, Tarih: 26.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/42355 E.  ,  2014/37491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Atlas Yemek ve Yemekhane... vekili avukat ... ile...akanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.7.2014 gün ve 2013/782 2014/863 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından sözleşme örneğinin taraflardan temin edilerek dosyaya eklenip tekrar temyiz incelemesi için dairemize gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5550, Karar No: 2014/21451, Tarih: 17.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5550 E.  ,  2014/21451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, suç eşyasını satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk... ile fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurun kullanmakta olduğu telefona “yapılan çekilişte hattınız 50 milyar para ödülü kazandı, Lütfen 0.534.401.80.68 hattan bizi arayın Turkcell" yazılı mesajı gönderdikleri, mağdurun mesaja inanarak belirtilen numarayı aradığı, sanığın kendisini Turkcell yetkilisi olarak tanıtarak kampayanın doğru olduğunu ancak işlemler için mağdurun kontör göndermesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine mağdurun üç adet Turkcell ve Vodafone kontör alıp gönderdiği, sanığın mağdura kontör kartlarını yakmasını söylediği, bunun üzerine mağdurun kartları imha ettiği, ancak sanığın işlemler için gönderdiği kontörlerin yetersiz olduğunu söyleyerek, daha çok kontör göndermesini istediği, bunun üzerine mağdurun üç adet Turkcell ve bir adet Vodafone kontör alıp gönderdiği, sanığın kontörlerin yetersiz olduğunu söylemesi üzerine durumdan şüphelenen mağdurun Turkcell müşteri hizmetlerini aradığı ve böyle bir kampanya olmadığını öğrendiği, sanıklar tarafından numaraları alınan kontörlerden bir kısmının sanık ... tarafından kendi kullandığı hattına yüklendiğinin belirlendiği, bu suretle sanık ...'ın dolandırıcılık, sanık ...'ın ise suç eşyasının kabul edilmesi suçunu işlediklerinin iddia ediliği olayda; temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ikararı, sanık beyanları, kontörlerin sanıkların hattına yüklendiğine dair Vodafone şirketi yazıları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanık ... hakkında sonuç olarak tayin edilen 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 ve 80 TL olarak hesap edilip toplanmak suretiyle 6.080 lira adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi ile sanık ... hakkında sonuç olarak tayin edilen 5 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 ve 80 TL olarak hesap edilip toplanmak suretiyle 3.080 lira adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi ile,

2-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezalarının on eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralıklarının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ...'ın hüküm fıkrasının c bendinin çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının günlüğü 20 liradan 6.000 lira seçenek yaptırım adli para cezasına, 4 gün karşılığı adli para cezasınında TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 80 lira adli para cezasına çevrilmesine” bendi eklenmek suretiyle, sanık ...'ın hüküm fıkrasının c bendinin çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasının günlüğü 20 liradan 3.000 lira seçenek yaptırım adli para cezasına, 4 gün karşılığı adli para cezasınında TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 80 lira adli para cezasına çevrilmesine” bendi eklenmek suretiyle, ayrıca hükümlerin ilgili kısımlarına "para cezasının birer ay arayla on eşit taksitle ödenmesine" ifadesi yazılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3743, Karar No: 2013/11640, Tarih: 20.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3743 E.  ,  2013/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, yerel mahkemenin de nitelendirmesine göre taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin (bağımsız bölümünün davacı tarafından meydana getirildiğinin) tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu muhdesatın kaçak yapı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Muhtesatı meydana getiren kişiler tarafından arsa malikleri aleyhine açılacak alacak ve temliken tescil ya da böyle bir taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istemiyle açılacak davaların sonucunda verilebilecek kabul kararı, hukuken değer verilmesi mümkün bulunmayan kaçak yapı niteliğindeki muhtesatın yasallaştırılması sonucunu doğuracağından böyle bir kararın İmar Kanunu'nun kamu düzenine ilişkin emredici hükümlerine aykırı olacağı kuşkusuzdur.

Bu nedenlerle kaçak yapıyı meydana getiren kişi tarafından kaçak yapı nedeniyle arsa sahipleri aleyhine açılacak alacak ve temliken tescil davalarının ya da üzerinde kaçak yapı bulunan taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istemine ilişkin davaların dinlenmesine olanak bulunmamaktadır. Ne var ki, tespit davalarının sonucunda verilecek hükmün infaz olanağının bulunmadığı, bu hükümlerle sadece bir olgunun tespit edilmiş olacağı, henüz yıkılmayan ve bu hali ile kullanılarak yararlanılmaya devam edilen kaçak yapı niteliğindeki muhtesatın da az veya çok bir değerinin, en azından enkaz değerinin bulunacağı, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda taşınmazın üzerinde bulunan muhtesatla birlikte satılması halinde bu nitelikteki muhtesat nedeniyle satış bedelinin az veya çok artacağı, kaçak yapı niteliğinde olduğu gerekçesiyle muhtesata değer verilmemesi halinde taşınmazın satışından pay alacak olan diğer taşınmaz maliklerinin kaçak yapı niteliğindeki muhtesat nedeniyle meydana gelecek değer artışından haksız şekilde yararlanacakları ve sebepsiz zenginleşecekleri gözetildiğinde, muhtesat aidiyetinin tespitine ilişkin davalarda muhtesatın kaçak yapı olup olmamasının sonuca etkisi bulunmadığının kabulü gerekir.

Öte yandan dava konusu muhdesatın üçüncü katının davacı tarafından kendi nam ve hesabına meydana getirildiği dosyada toplanan delillerle belirlenmiştir.

Öte yandan dava konusu muhdesatın üçüncü katının davacı tarafından kendi nam ve hesabına meydana getirildiği dosyada toplanan delillerle belirlenmiştir.

Hal böyle olunca; taraflar arasında derdest ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğu ve dolayısıyla davacı tarafın görülen davayı açmakta hukuki yararının olduğu, yine toplanan delillerle 38866 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatın dava konusu üçüncü katının davacı tarafından meydana getirildiğinin kanıtlanmış olduğu gözetilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yersiz gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1832, Karar No: 2023/1731, Tarih: 11.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1832 E.  ,  2023/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki baba tarafından açılan, velâyeti annede bulunan ortak çocuk için pasaport ve vize işlemleri için izin ve yetki verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2020 yılında boşandıklarını, ortak çocuk ...'nin velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının Almanya'da doğup büyüdüğünü ve halen Almanya'da yaşadığını, ortak çocuk ile görüşebilmek için sürekli Türkiye'ye gelip gittiğini, kişisel ilişki konusunda da bugüne kadar herhangi bir sıkıntı yaşanmadığını, yaz tatilini kapsayan dönem için kurulan kişisel ilişkiyi Almanya da geçirmek istedikleri, oradaki imkanlarından sınırlı süre için de olsa çocuğuna yararlandırabilmeyi istediğini, bu durumun aynı zamanda çocuğun babannesini, dedesini, halalarını ve kuzenlerini de görmesi ve onlarla zaman geçirebilmesi için bir fırsat olduğundan çocuğun da üstün yararına olduğunu iddia ederek çocuk adına pasaport çıkarılabilmesi ve vize işlemlerini yapabilmesi için davacı müvekkiline izin ve yetki verilmesine, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ikametinin Almanya olarak gözükse de zamanının büyük çoğunu ülkemizde geçirdiğini, müvekkilinin hiçbir suretle baba evlat görüşmesini kısıtlamadığını, hatta birlikte tatillere gittiklerini ancak son görüşmeden sonra ortak çocuğun hal ve tavırlarında gözle görülür değişimler olduğunu, ortak çocuğun ziyaretler sonrasında içine kapanıp, agresif tavırlar sergilemeye, zaman zaman konuşma ve davranış bozuklukları yaşamaya hatta nadir de olsa gece altını ıslatma gibi psikolojik tepkiler vermeye başladığını, anneye karşı agresif tavırlar sergilediğini, tarafların boşandıkları dönemde davacının ortak çocuğu Almanya'ya kaçırma eyleminde bulunduğunu, müvekkilinin bilgisi dışında imzasını taklit ederek pasaport çıkartılmasına muvafakat verdiğine ilişkin imza attığını, davalı hakkında soruşturma başlatıldığını, davanın devam ettiğini, davacının müvekkili ile görüşmelerinde o dönem için ortak çocuğu yurt dışına götüremediğini ancak elbet bunun bir yolunu bulup kızlarını kaçıracağını, müvekkilinin de kendisine bu sebeple geri dönmek zorunda kalacağını aksi halde bir daha kızının yüzünü asla göstermeyeceğini söylediğini, davacının Almanya devletinde de işlemiş olduğu başkaca suçlardan ötürü adli sicil kayıtlarının olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı babanın Almanya'da yaşadığı, ortak çocukla kişisel ilişkisini kendi ailesi ile de çocuğun görüşebilmesi ve çocuğun yurt dışı deneyimi edinebilmesi adına Almanya'da da kurabilmeyi talep ettiği, ortak çocuk ile davacı baba arasında yurt içinde kurulan ilişkinin sorunsuz şekilde tesis edildiğini, çocuğun yüksek yararı, bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişimi durumu ile davacı babanın çocukla kişisel ilişki hakkı gözetilerek açılan davanın kabulü ile davacı babaya davalı annenin muvafakati olmadan tarafların ortak çocuğu ... ... adına pasaport çıkartabilmesi ve vize işlemlerini yapabilmesi için kararın kesinleştiği tarihten itibaren yetki ve izin verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava dilekçesindeki iddia ve vakıaları aynen tekrar ederek , kararın çocuğun üstün yararına olmadığını bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sosyal inceleme raporu, ortak çocuğun uzmana verdiği beyan dikkate alındığında mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sosyal inceleme raporu, ortak çocuğun uzmana verdiği beyan dikkate alındığında mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davaya cevap dilekçesinde ve istinaf dilekçesindeki iddia ve itirazlarını aynen tekrar ederek, davacının çocuğu Türkiye sınırları içerisinde dilediği şekilde hem kendisinin hem de kök ailesinin vakit geçirebildiğini, davacının bu davayı açmaktaki amacının çocuğunu yurt dışına kaçırmak olduğunu, verilen karar neticesinde telafisi imkansız zararlara yol açabileceğini, müvekkilinin, çocuğuna iki farklı eğitim kurumundan dil dersleri aldırdığını, tek korkusunun kızını bir daha görememek olduğunu beyan ederek usul ve kanuna aykırı Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba tarafından açılan, velâyeti annede bulunan ortak çocuk ile kişisel ilişkin günlerinde yurt dışında da görüşebilmek için annenin muvafakati olmadan pasaport ve vize işlemlerinin yapmak üzere izin ve yetki verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme 3 üncü , 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi. 4721 sayılı kanunun 339 ıncı maddesinin birinci fıkrası 343 inci maddesininin birinci fıkrası 346 ıncı maddesinin birinci fıkrası. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu 4 üncü maddesinin (b) bendi hükümleri. 14 Temmuz 1994 tarihli 21990 sayılı resmi Gazete ile yayımlanan İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair sözleşmeye ek ve bu sözleşme ile Ek 4 nolu protokol 1 inci ve 2 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.