muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7046, Karar No: 2019/1444, Tarih: 05.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/7046 E.  ,  2019/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri yakın orman sınır noktaları ile birlikte gösterir, 3116 sayılı Kanuna göre yapılan orman tahdit haritası dosyaya getirtildikten sonra,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; 3116 sayılı Kanuna göre düzenlenen ilk orman kadastro haritası ile daha sonra düzenlenen aplikasyon haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parseller ve değişik açı ve uzaklıkta en az 10-12 OS noktası görülecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun her iki harita üzerinde ayrı renklerle işaretlenip, taşınmazın bu tahdit haritasında hangi orman sınır noktalarına göre orman tahdidi içine kalıp kalmadığı hususlarının açıklandığı müşterek imzalı ek rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17295, Karar No: 2015/793, Tarih: 02.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/17295 E.  ,  2015/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı;...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2010 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan Avukat ... yüzüne karşı verilip adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edilmemesi nedeniyle 11.02.2011 tarihli ek karar ile sanık savunmanı Av.... temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu ek kararın Av..... tebliğ edilmesine rağmen temyiz isteminde bulunulmadığı; gerekçeli kararın sanık ...'e 21.01.2011 tarihinde tebliği üzerine, sanığın vekalet verdiği savunman Av.... tarafından kararın 27.01.2011 tarihinde temyiz edildiği ; temyiz isteminin reddine ilişkin 11.02.2011 tarihli ek karar sanığın zorunlu savunmanı Av.....tebliğ edilmiş ise de, atanan zorunlu savunmandan sanığın haberdar olmaması nedeniyle tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağının anlaşılması karşısında;

1-Temyiz isteminin reddine ilişkin 11.02.2011 tarihli ek kararın, başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği yazılmak suretiyle sanığın vekalet verdiği Av.... tebliğine,

2-Sanık savunmanı tarafından ek karara yönelik temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20718, Karar No: 2014/17041, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20718 E.  ,  2014/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, işletmecisi davalı ... olan ve davalı ... şirketine ticari sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan otoparkta, yağan yağmur sularının otoparkın bir bölümünü doldurması sebebiyle park halinde bulunan müvekkiline ait aracın hasarlandığını belirterek 11.355,61 TL onarım gideri, 70,80 TL çekici ücreti olmak üzere toplam 11.426,41 TL'nın olay tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, olayın mücbir sebep olarak değerlendirilmesi gerektiğini, hasarın teminat kapsamında bulunmadığını, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın diğer davalı ... şirketine yöneltilmesi gerektiğini, olay tarihinde normalin çok üzerinde yağmur yağdığını, tüm tedbirler alınmış ise de yağmur sularının otoparka dolmasına engel olunamadığını, mücbir sebebin söz konusu olduğunu hasar miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın 9.555,56 TL tazminat yönünden kısmen kabulüne dair 7.10.2010 gün, 2009/395-2010/270 sayılı önceki hükmün davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 25.9.2012 gün 20120/3333-14262 sayılı ilamı ile hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra, davanın kısmen kabulü ile 9.955,56 TL tazminatın davalı ... Belediye Başkanlığından olay tarihinden, davalı ... şirketinden dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle (poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 509,91 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12770, Karar No: 2014/28250, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12770 E.  ,  2014/28250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebliğat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2- Öte yandan, davalı ... Vekilinin 26.03.2014 tarihinde davalı .... Vekilinin 28.03.2014 tarihinde temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırarak hükmü temyiz ettiklerinin anlaşılmasına rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada nisi temyiz harçlarının yatırıldığına dair makbuzlara rastlanmaması, harçların yatırılmaması halinde temyiz edenlere gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın da bulunmaması karşısında, mahkemece varsa yatırılmış temyiz harçlarına dair makbuzların dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere,

3- Davalı ... adına dava ve duruşmaları takip eden ve hükmü temyiz eden Avukat ...'nin dosya içinde usulüne uygun vekaletnamesi bulunmadığından tamamlanmak üzere,

4- Davalı .... adına hükmü temyiz eden ... ve Av...'ün dosya içinde usulüne uygun vekaletnamesi veya yetki belgeleri bulunmadığından tamamlanmak üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16262, Karar No: 2023/3636, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16262 E.  ,  2023/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım atanması istemine ilişkin olarak Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, İskenderun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği, Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin Melikgazi/Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için mahkemeler arasında karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi zorunludur. Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere mahalline İADESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12632, Karar No: 2014/14925, Tarih: 03.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12632 E.  ,  2014/14925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/1050-2014/60

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Mardin Organize Sanayi Bölgesinde gıda toptancılığı yapan müvekkiline ait depodaki malzemelerin, 19/07/2012 tarihinde P.. A.Ş ait 26 P.. plaka sayılı araçta çıkan yangının sirayet etmesi sebebiyle yandığını, davalı sigorta şirketlerinin yangına sebebiyet veren aracın trafik ve kasko sigortacısı olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 445.628,33 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı P.. Gıda A.Ş. vekili, yangın olayının Mardin’de meydana geldiğini, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, müvekkilinin ikametgahının bulunduğu Eskişehir Asliye Hukuk Mahkemesi yetkili olduğunu savunmuş, ayrıca esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yangın olayının meydana geldiği Organize Sanayi Bölgesinin adli olarak Mardin merkez il sınırları içinde bulunduğu, davanın yetkisiz mahkemede açılmış olduğu, seçim hakkının davalıya geçtiği, davalı P.. Gıda A.Ş. vekilinin yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizliğe, dosyanın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın yetkili Eskişehir Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK'nın 16.maddesi hükmüne göre "haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir". Haksız fiilden doğan davalarda HMK'nın 16.maddesinde özel yetki hali düzenlenmiştir.

Bir dava için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu yangının meydana geldiği iş yerinin tapu kaydından bu iş yerinin Kızıltepe ilçesi sınırları dahilinde olduğu anlaşıldığından, haksız fiilin meydana geldiği Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gözetilmek suretiyle yetkisizlik itirazının reddi ile işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu yangının meydana geldiği iş yerinin tapu kaydından bu iş yerinin Kızıltepe ilçesi sınırları dahilinde olduğu anlaşıldığından, haksız fiilin meydana geldiği Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gözetilmek suretiyle yetkisizlik itirazının reddi ile işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13392, Karar No: 2014/26653, Tarih: 09.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13392 E.  ,  2014/26653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2010/183-2014/108

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendilerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu vefa eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 29.835,57 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi, davacı çocuk M. S. yararına 8.829,06 TL maddi 1.750,00 TL manevi, davacı çocuk Halil İbrahim yararına 362,72 TL maddi ve 1.750,00 TL manevi, davacı çocuk Yusuf yararına 650,41 TL maddi ve 1.750,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 24.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verildiği, bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalı işverenin % 25, müteveffa işçinin % 75 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, hükme esas hesap raporunda muhtemel yaşama sürelerinin THD 2010 yaşam tablosuna göre tespit edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Tazminat miktarının, PMF 1931 yaşam tablosuna göre işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Bu verilere göre dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun şekilde aktüerya uzmanından hesap raporu aldırılarak toplam zararın belirlenmesi gerekir.

Yapılacak iş; uzman hesap bilirkişisine Dairemizin uygulamalarına göre PMF 1931 yaşama tablosu kullanılarak yaptırılacak hesaplama sonucu davacıların maddi zararlarının tespit ettirilerek, hüküm altına alınan maddi tazminat miktarlarının davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak bu miktarları aşmayacak şekilde bir karar verilmesinden ibarettir.

3- Manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılacak iş; uzman hesap bilirkişisine Dairemizin uygulamalarına göre PMF 1931 yaşama tablosu kullanılarak yaptırılacak hesaplama sonucu davacıların maddi zararlarının tespit ettirilerek, hüküm altına alınan maddi tazminat miktarlarının davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınarak bu miktarları aşmayacak şekilde bir karar verilmesinden ibarettir.

3- Manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı eş ve çocuklar yararına hüküm altına alınan manevi tazminatların az oldukları açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine

09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4088, Karar No: 2014/12238, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4088 E.  ,  2014/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2013 tarih ve 2013/314-2013/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların ... A.Ş.'nin yönetim kurulu üyeleri olduğunu, şirketin vergi borçlarından doğan amme alacakları için .... Vergi İdaresi Müdürlüğü ile 01.06.2011 tarihinde vergi borçlarının yapılandırması yoluna gidildiğini, bu yapılandırma ile vergi borcunun bütün yönetim kurulu üyeleri tarafından kabul edildiğini, ancak davalılar tarafından hiçbir ödeme yapılmadığını, davacıların bu borcu 31.01.2012, 31.03.2012, 31.05.2012, 31.07.2012, 30.09.2012 ve 30.11.2012 tarihli taksitleri ödediğini, AATUHK'nın 35. maddesine göre şirket yönetim kurulu üyelerinin vergi borcundan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, bu sebeple... Noterliği kanalıyla 11.12.2012 tarih 11557 yevmiye nolu ihtarname ile davalılardan kendi paylarına düşen borcu ödemlerini istediklerini ancak davalıların ihtarnameyi dikkate almadığını, bunun üzerine .... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/804 Esas sayılı icra dosyasıyla davalılar hakkında takip başlattıklarını, fakat davalıların takibe itiraz ettiklerini, davacılar vergi borcundan kendi paylarına düşen miktardan fazlasını ödediği için davalıların haksız zenginleştiğini, bu nedenlerle davalıların icra takip dosyasına yaptığı itirazın iptali ile ve davalılar aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, tarafların şirket yönetim kurulu üyesi olduklarını, şirketin zor durumda olması nedeniyle toplantı yaparak borçların nasıl ödeneceği konusunda anlaşmaya vardıklarını, yapılan anlaşma gereği 2009 yılında herkesin şirket kasasına 15.000 TL koyduğunu, daha sonra 2010 yılı mayıs ayında şirket kasasına 25.000 TL para konması kararı alındığını, davalılar ...'ın bu parayı yatırdığını, ancak davacıların yatırmadıklarını ve şirketin vergi borcunu ödeyeceklerini beyan ettiklerini, yönetim kurulunca şirketin borçlarının eşit olarak ödeneceği konusunda anlaşmaya vardığını, ancak şirkete konan paralar haricinde davalı ...'ün tek

başına 77.388,40 TL daha ödeme yaptığını, davacıların ise şu ana kadar sadece 6 tane vergi borcu taksidini ödediğini, dolayısıyla davalıların davacılar herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...., herhangi bir dilekçe ibraz etmediği gibi duruşmalara katılmamıştır.