muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12087, Karar No: 2012/8386, Tarih: 27.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12087 E.  ,  2012/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddelerince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının sorgudan kaçması karşısında yakalama emrine dayanılarak Ankara'da alınmış olması nedeniyle tebliğnamenin 1. bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin teşdide, katılan vekilinin bilinçli taksire ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Davayı vekille takip eden ve katılma dilekçesi de veren katılan lehine vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkrasındaki, katılan ...'e dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin bölümün çıkartılıp yerine "katılan ...'e 1000 TL vekalet ücretine hükmedilmesine, sanıktan alınıp katılana verilmesine" cümlesinin yazılarak hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8867, Karar No: 2012/7612, Tarih: 16.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/8867 E.  ,  2012/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/217097

MAHKEMESİ : İnebolu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/07/2009, 2008/19 (E) ve 2009/78 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Fikret Kaygın'ın mağdur İsmail'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin TCK'nun 25.maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur İsmail ile sanık Fikret arasında alacak borç ilişkisi nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu,olay günü mağdurun sanık Fikret'ten alacağını istemesi ve sanık Fikret'in borcu olmadığını belirtmesi ile çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdur İsmail'in, sanık Fikret'e hakaret edip, vurarak yaraladığı ve boğazını sıktığı, tanık tarafından tarafların ayrıldığı sırada sanık Fırat'ın, üzerinden çıkardığı bıçakla mağdur İsmail'i göğüs bölgesinden iki kez, sağ 8.kot hizasından, sol önkol, sol el başparmak ve sol Gluteal bölgeden olmak üzere 6 yerinden, göğse nafiz ve akciğerde yaralanma ile hemopnömothraks oluşturarak, organlardan birinin sürekli zayıflaması ve hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda;

1-Teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, mağdur İsmail'de meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayin edilmesi yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

2-Mağdur İsmail'in, sanık Fikret'i doktor raporunda belirtildiği üzere boyun bölgesinde, burun kanadı sol yanda ve sağ arka kaburga altında kızarıklık ve sıyrık, dilde taravmatik yara meydana getirerek basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek nitelikte yaralaması ve hakaret etmesinden ibaret haksız eylemleri nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 326. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 16/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5590, Karar No: 2016/7413, Tarih: 27.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5590 E.  ,  2016/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9900, Karar No: 2014/3805, Tarih: 28.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9900 E.  ,  2014/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 07.03.2013 tarih ve 2013/36-2013/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eczacılık ve kimyasal alanda faaliyet gösteren dünyanın en eski şirketlerinden biri olduğunu, müvekkilinin ” ibareli markasının dünyada bir çok ülkede tescil edildiğini ve kullanıldığını, müvekkilinin ezdinde 2006/46922 sayı ile işlem gören ibareli marka başvurusunun, davalının tescil sayılı ibareli markasının karşıt gösterilmesi suretiyle reddedildiğini, oysa müvekkilinin ibareli markasının tesciline engel olan davalı markası ülkemizde kullanılmadığını, markalar sicilini haksız yere işgal ettiğini ileri sürerek markasının 556 sayılı KHK 14 ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, markayı kullandıklarını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, markanın sicilde kayıtlı listede bulunan mal ve hizmetler için kullanılmaması durumunda, markayı kullanan veya kendi adına tescil ettirmek isteyen kişilerin de iptal davası açabileceği, bu davalarda zarar gören kişi kavramının farklı olarak değerlendirilmesi gerektiği, zira 556 sayılı KHK’nın 42. maddesinde sayılan hükümsüzlük hallerinden farklı olarak kullanılmama nedeniyle hükümsüzlük davasında doğrudan zarar gören kimse bulunmasının şart olmadığı, ancak zarar görme tehlikesi altında bulunan yada sadece marka sahibi ile aynı mal ve mal hizmet grubunda faaliyet gösteren diğer marka sahiplerinin veya aynı mal ve hizmeti üretmeyi düşünen üçüncü kişilerin dahi dava açma hakkına sahip olduğu, somut olayda da davacının açılan hükümsüzlük davasında hukuki yararı bulunduğu, kullanmama nedeniyle açılan hükümsüzlük davasına muhatap olan marka sahibinin, geçmiş dönemde markanın kendisi tarafından ciddi anlamda kullanıldığını veya kullanılmama halinin varlığına rağmen bunun haklı nedenlerden kaynaklandığını ispat etmek durumunda olduğu,bu anlamda ispat yükünün davalı tarafta olmasına karşın davalının markasının tescilli bulunduğu 02. sınıflar açısından markayı kullandığına ilişkin delil ibraz edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

.../...

-2-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24615, Karar No: 2016/7697, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24615 E.  ,  2016/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14245, Karar No: 2014/32614, Tarih: 19.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14245 E.  ,  2014/32614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/101012

MAHKEMESİ : Taşova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/4 (E) ve 2012/178 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mahkemede alınan savunmasında suça konu gelberi bıçağını yanında çalışan işçiler M.. T.. ve M..T..’nın müştekiden ödünç olarak istediklerini, sonrasında da müştekinin bilgisi dahilinde gelberi bıçağını traktörlerinin arkasına bağlayarak götürdüklerini, suçla ilgisinin olmadığını beyan etmesi, tanıklar A.. K.. ve S..A..’ın ise tüm aşamalarda “ sanığı suça konu gelberi bıçağını müştekinin evinin önünden alıp giderken gördüklerine ” dair açık beyanlarının bulunması , sanık savunmasında geçen M.. T..’nın jandarmada alınan ifadesinde de “ suça konu gelberi bıçağını yanında çalıştığı sanıktan alacağına mahsuben satın aldığına dair “ beyanı karşısında, sanık savunmasında geçen tanıklar M.. T.. ,M..T..ve Y..B..’in adreslerinin tespiti ile tanık olarak beyanlarının alınması, sanığın hukuki durumunun kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre taktir ve tayini gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4452, Karar No: 2014/21762, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4452 E.  ,  2014/21762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12487, Karar No: 2012/19479, Tarih: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12487 E.  ,  2012/19479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu... Mahallesi'nde bulunan 36260 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında özel sağlık alanı olarak ayrılmasına ilişkin yapılan yazışmalar ve alınan Belediye meclis kararlarının tümü,

2-Mamak Belediye Meclisi'nin 05.09.2009 gün ve 725 sayılı kararı,

3-Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 20.11.2010 gün ve 2713 sayılı kararı,

Ankara Büyüşehir ve Mamak Belediye Başkanlıklarından ayrı ayrı istenilerek, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17653, Karar No: 2007/15244, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17653 E.  ,  2007/15244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sapanca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/141, Karar No: 2019/2111, Tarih: 08.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/141 E.  ,  2019/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5089, Karar No: 2021/14341, Tarih: 02.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5089 E.  ,  2021/14341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1117 ada 99 parsel (eski 51 parsel) sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kamulaştırmadan arta kalan kısımdaki değer azalışı oranı ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18049, Karar No: 2021/13488, Tarih: 15.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/18049 E.  ,  2021/13488 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde özetle; kararın hukuka aykırı olduğunu, cezanın alt sınırdan verilmesi ve 62. maddenin uygulanması gerektiğini belirtmiş, anılan temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde gece vakti katılanın evine tırmanmak suretiyle balkon kapısından girerek cep telefonunu ve deri montunu çalan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddelerinden kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve dava konusu olayda yerel mahkemece yapılan uygulamanın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde gece vakti katılanın evine tırmanmak suretiyle balkon kapısından girerek cep telefonunu ve deri montunu çalan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddelerinden kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve dava konusu olayda yerel mahkemece yapılan uygulamanın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçlarından kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine, 15/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.