muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7702, Karar No: 2017/401, Tarih: 23.01.2017

Dosya kapsamından; dava konusu kazanın meydana geldiği 22.03.2013 tarihinde ...'ın sevk ve idaresinde olduğu anlaşılan davalının maliki bulunduğu ... plaka sayılı aracın dava dışı ...'nin aracına arkadan çarptığı, daha sonra sinyalizasyon direğine ve ... sevk ve idaresindeki davacının maliki bulunduğu kırmızı ışıkta duran araca çarptığı, ... ile ...'ın kendi aralarında maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağı düzenledikleri, polis memurları tarafından

düzenlenen davalıya ait ve ... idaresindeki aracın davacıya ait araca çarpmasına ilişkin 22.03.2013 tarihli trafik kazası tespit tutanağında ise, kaza yapan sürücülerin ... ve ... olarak yer aldığı, bu tutanakta ... plakalı araç sürücüsü ... ve ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'ın ... plaka sayılı aracın kendi araçlarına çarptıklarını beyan ettikleri belirtilmiş olup, iki emniyet mensubunun (... ve ...) adları ve imzaları bulunan tutanakta, ... ve ...'ın imzalarının bulunmadığı, İl Emniyet Müdürlüğünün 08.12.2014 tarihli yazısında ...'a ait ... plakalı aracın 22.03.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasına ilişkin kaza tutanağı bulunmadığı Şube Müdürlüğü görevlilerince çekilen fotğrafların bulunduğu cd nin gönderildiği belirtilmekte, ancak sözkonusu cd ninde dosya içerisinde bulunmadığının anlaşıldığı, tanık olarak dinlenilen ...'nin “...benim aracıma çarpan araç doğrudan davacının aracına çarpmadı, davacının aracının hasarlanmasına neden olan benim aracıma çarpan aracın çarpması nedeniyle kopan trafik lambasıydı, davacının aracının sağ ön çamurluğu hasarlanmıştı, ayrıca yolcu hava yastığı açılmıştı...her ne kadar fotoğraflarda davacının aracı sağ arka çamurluk ve sağ arka kapıdan hasarlanmış olarak görülmekte ise de ben sağ ön çamurluğun hasarlı olduğunu hatırlıyorum, üzerinden zaman geçtiği için yanlış hatırlıyor olabilirim...” şeklinde beyanda bulunduğu, dava konusu 22.03.2013 tarihli trafik kazasına ilişkin hasarın ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/31 D.İş sayılı dosyasında 02.06.2014 tarihinde adliye önünde hazır edilen araç başında tespit edildiği, ibraz edilen raporda sağ arka kapı, sağ arka çamurluk, depo kapağı ve mekanizması komple, tavan döşemesi, tavan hava yastıkları, sağ ön yolcu hava yastığı, sağ ön yolcu koltuğu sırtlık kılıfı, sağ direk emniyet kemeri ve mekanizması, emniyet kemer kilidi, hava yastığı sensörü hasarları ve işçilik olarak toplam 15.112,58 TL hasar bedeli ile 7.000,00 TL değer kaybının belirlendiği, 17.04.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasına ilişkin eksper raporunun ise 03.05.2014 tarihli olduğu ve ön tampon sol tutucunun değişimi ile ön tampon, sol ön çamurluk ve sol far hasarlarının onarımının uygun görüldüğünün belirtildiği, ekinde aracın fotoğraflarının yer aldığı, yargılama aşamasında keşif yapılmaksızın dosyadaki bilgi ve belgeler

esas alınarak düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; dava konusu kazadan önce 04.09.2012 tarihinde meydana gelen kaza, dava konusu kazadan sonra 17.04.2014 tarihinde meydana gelen kaza ve dava konusu 22.03.2013 tarihinde meydana gelen kazalardaki hasar durumlarının irdelemesinin yapıldığı, 04.09.2012 ve 17.04.2014 tarihlerinde meydana gelen kazalarda davacı aracında oluşan hasarlar sigorta şirketi aracılığıyla belirlenmiş olup, uyumlu olduğu sonucuna varıldığı, dava konusu 22.03.2013 tarihinde meydana gelen kazanın ise, kaza tespit tutanağı ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/31 D.İş sayılı dosyasında yer alan hasar tespiti raporu ile uyumlu olduğu sonucuna varılarak 11.694,00 TL hasar bedeli ile 10.000 TL değer kaybının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Yapılan tespitlerden sonra somut olayda; 22.03.2013 tarihinde meydana gelen kazanın tespitinin 02.06.2014 tarihinde yapıldığı, bu tarihten önce ise, davacının 17.04.2014 tarihinde yaptığı kazaya ilişkin eksper raporunun 03.05.2014 tarihinde düzenlendiği gözetildiğinde (fotoğraflı eksper raporu), dava konusu kazaya ilişkin hasarların eksper raporunda yer almaması hususunun açıklığa kavuşmadığı, dolayısıyla talep edilen hasar bedeli ve değer kaybının davacı aracının karışmış olduğu hangi kaza neticesinde meydana geldiğinin aydınlatılamadığı anlaşılmakla, galerici ve makine mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan, keşif yapılmaksızın düzenlenen ve davalı tarafından itiraz edilen yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, tarafların dosyaya sundukları tüm bilgi ve belgeler ve raporlar değerlendirilerek, dava konusu araca ilişkin var ise tüm eksik bilgi ve belgeler ile dosyaya gönderildiği belirtilen dava konusu kazaya ilişkin cd de temin edilerek, az yukarıda belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle, dava konusu hasarın oluşup oluşmadığı, oluştu ise davacı aracının karıştığı hangi kaza sonucu oluşmuş olabileceği, kusur durumu ile hasar bedeli ve değer kaybının tespitine yönelik içinde makine ve otomotiv mühendisi ile trafik bilirkişisinden oluşan konularında uzman bilirkişi kurulundan gerekçeli, ayrıntılı, denetime imkan verecek ve itirazları karşılayacak şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22112, Karar No: 2011/6121, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22112 E.  ,  2011/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21897, Karar No: 2015/20128, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21897 E.  ,  2015/20128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan

madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen ... İş Mahkemesinin 2008/823 E. – 2011/25 K. sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8554, Karar No: 2010/12460, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8554 E.  ,  2010/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendime) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3927, Karar No: 2018/5025, Tarih: 24.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3927 E.  ,  2018/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

06/12/2011 tarihli CD izleme tutunağındaki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığının tam olarak anlaşılamaması ile suça sürüklenen çocuğun da kamera görüntülerindeki şahsın kendisi olmadığını savunması karşısında; suça sürüklenen çocuğun yeterli miktarda fotoğrafı çektirilmek suretiyle ve mümkünse bizzat mahkemesince de getirtilip gözlemlenerek, kamera görüntüsündeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığı, gerekirse bu hususta da bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespit edilerek ve hakkında ayrı dava açılan Ahmet Gök tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16441, Karar No: 2013/30235, Tarih: 04.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16441 E.  ,  2013/30235 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.3.2013 gün ve 308-184 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılması için gerekli görülen, davacı eczacı aleyhine açılmış bulunan ceza dosyasının bulunduğu yerden celbedilerek Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6187, Karar No: 2012/41031, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6187 E.  ,  2012/41031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alan ...'in karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Sanığın,katılanın eşinin eski kocası olduğu,aralarında meydana gelen husumet nedeniyle olay günü katılanın park halindeki otomobiline taş atarak camını kırdığı ve kaportasına zarar verdiği olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10370, Karar No: 2023/4293, Tarih: 12.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/10370 E.  ,  2023/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/216 E., 2021/230 K.

DAVA TARİHİ : 25.09.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, Zonguldak İli, Alaplı ilçesi, Kabalar Köyünde bulunan 144 ada 3 parsel sayılı taşınmazın babaları ...’a ait olduğunu, uzun yıllardır taşınmazı kendisinin kullandığını, kadastro tespiti yapılırken önce taşınmazın kendi adına tespit edildiğini, askı süresi içerisinde davalının babasının ölünceye kadar bakma akdi ile taşınmazı kendisine bıraktığını söyleyerek taşınmazı adına tescil ettirdiğini, hatta kardeşleri Temel adına tespit edilen 34 parselin tespitini de iptal ettirip bir bütün halinde adına tescil ettirdiğini, ölünceye kadar bakma akdine rağmen 1993 yılında babaları ölünce tüm mirasçıların bir araya geldiğini, mirasbırakandan intikal eden yerlerin paylaşımı konusunda anlaştıklarını, davalının da rızası ile dava konusu taşınmazın 10 dönümünün miras payı olarak kendisine kaldığını, 1993 yılından kadastro tespiti yapılana kadar taşınmazı kendisinin kullandığını, davalının taşınmazda hak iddia etmediğini ileri sürerek kendisine ait olan yaklaşık 10 dönümlük kısmın ifraz edilmesine, ifraz edilen kısmın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı yargılama sırasında adli yardım talebinde bulunmuş ve Mahkemece bu talebi kabul edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazı mirasbırakan babasının ölünceye kadar bakma akdi ile kendisine verdiğini, davacının babadan miras kalan yerleri satması ve zor durumda kalması üzerine dava konusu yeri 3-4 yıl kullanıp durumunu düzeltmesi için emaneten verdiğini, taşınmazın tapusu oluştuktan sonra da kira sözleşmesi düzenlediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 02.02.2016 tarihli ve 2014/410 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile; taşınmazın ortak muristen geldiği, dava konusu taşınmazın bağış senedi düzenlendiği tarihte taşınır mal hükmünde olduğundan mülkiyetin nakli için zilyetliğin devrinin zorunlu olduğu, taşınmaz bölüm üzerinde davacının zilyet olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı