muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9792, Karar No: 2021/1187, Tarih: 08.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9792 E.  ,  2021/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin olmadığı, katılan vekilinin sanık ... hakkındaki defter ve belgeleri gizleme suçu ile sanıklar ..., ... ve ... (...) hakkındaki sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

Yokluğunda verilip, 11.04.2014 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 08.12.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme, sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların, sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında şirketi ... ve ...'tan noter huzurunda devraldığını ve şirketin müdürü olduğunu, şirketi devralırken herhangi bir defter almadığını, bu nedenle defterleri teslim etmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme, sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılındığı anlaşılmış; katılan vekilinin ve sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet; sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında, sanık ... (...) hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

3- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet; sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında, sanık ... (...) hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanıklar ..., ... ve 2007 takvim yılı için ...'a yüklenen sahte fatura düzenleme suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 2006 takvim yılı için 31.12.2006, 2007 takvim yılı için 31.12.2007, 2008 takvim yılı için 31.12.2008 olarak belirlenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanık ...'a yüklenen 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında, sanık ... (...)'e yüklenen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı, sanık ... yönünden 08.10.2012 tarihinden, sanık ... (...) yönünden 27.11.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; sanık ...'ın ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, Başkan ...'in, sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarına ait sahte fatura düzenleme suçlarından her yıl için ayrı ayrı kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik karşı oyu ve oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle 08.02.2021 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz incelenmesine konu olan somut olayda; Maliye Bakanlığı ... tarafından yapılan ihbar üzerine gerçekleşen eylemde; sanık ... baştan beri yaptığı bir plan dahilinde Çankaya Vergi Dairesi Müdürlüğünden 609 035 0567 vergi kimlik numaralı vergi mükellefiyetliliğini tesis ederek, vergi mükellefiyetinin avantajları ile temin ettiği faturaları hukuki ve fiili kesinti söz konusu olmaksızın; 2009, 2010 ve 2011 yıllarında gerçek bir mal teslimine dayanmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme suçundan sübut bulan eylemi gerçekleştirmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Doktrin “aynı suç işleme kararı”nı tespit etmek için sanığın baştan itibaren yaptığı bir plan içinde hareket etmesi gerektiği görüşündedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Doktrin “aynı suç işleme kararı”nı tespit etmek için sanığın baştan itibaren yaptığı bir plan içinde hareket etmesi gerektiği görüşündedir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda sahte fatura düzenleme suçlarında, suçların oluşumu bakımından takvim yılının esas alınmasını gerektirir herhangi bir düzenleme bulunmaması, VUK'nda özel düzenleme olmayan hususlarda 5237 sayılı TCK'nin genel hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması, sanığın ardışık şekilde 2009, 2010 ve 2011 yıllarında hukuki bir kesinti olmadan devam eden eylemlerine zincirleme suç hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinde belirlenen esasların gözetilmesi gerektiği,

Yüksek 11. Ceza Dairemizde yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 359. maddesinde düzenlenen vergi kaçakçılığı suçundan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesince 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemlerinden her üç takvim yılı için kurulan hükmün onanması yönündeki karara, her takvim yılında suç işleme iradesinin yenilendiğine dair dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge olmaması dikkate alındığında hukuki kesinti olmadan devam eden eylemlerine ait VUK'nda ayrı bir suç olduğuna dair herhangi bir yasal düzenleme  bulunmaması, 5237 sayılı TCK'nin genel hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi, sanığın eylemlerinin   her birinin  yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçlar olduğuna dair yeterli kanıt olmaması, sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesine göre bir kez uygulama yapılarak 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine göre cezanın belirlenerek sanığın "2009, 2010, 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme şeklinde devam eden eylemlerinin", "bir suç işleme icrası" kapsamında değerlendirilerek 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinden; sanık hakkında üç kez hüküm kurulmasına ilişkin sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 08.02.2021
Yargıtay — Esas No: 2007/19537, Karar No: 2007/17969, Tarih: 05.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19537 E.  ,  2007/17969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  05.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5074, Karar No: 2021/7844, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5074 E.  ,  2021/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21735, Karar No: 2013/3876, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21735 E.  ,  2013/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan hapis cezasına muhkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1875, Karar No: 2023/4751, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1875 E.  ,  2023/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1546 E., 2023/31 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/443 E., 2022/386 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların arkadaşları vasıtası ile tanışıp evlendiklerini, evlenmeden evvel davalının Karaman'da, müvekkilinin ise Trabzon'da kalmakta olduğunu, davalının devamlı müvekkiline ve müvekkilenin anne babasına hakaret etmeye ve ağza alınmayacak sinkaflı küfürler etmeye başladığını, davalının devamlı surette müvekkileni darp ettiğini ve dövdüğünü, dövmenin etkisi ile müvekkilinin yüzünde gözünde, vücudunun değişik yerlerinde kararma ve morarmalar meydana geldiğini, konu ile ilgili olarak müvekkilinin davalı hakkında uzaktaştırma ve tedbir kararları aldığı gibi davalı hakkında birçok soruşturma ve davalar açılmış olduğunu, davalının evlilik birliği sürecinde, cinsel ilişki yaşamaktan uzak durduğunu hatta, evlilik sürecinde bir kez cinsel ilişkilerinin olduğunu, davalının ortak eve geldiğinde gizli gizli telefon görüşmeleri yaptığı gibi gizli gizli mesajlaşmalarının olduğunu, davalının ev mahremiyetini dışarılarda birilerine anlattığını, nişanlılık döneminde, davalının müvekkilemin kız kardeşine de ayrıca teklifte bulunduğunun iddia edildiğini, gelinen bu aşamada müvekkilinin bu iddianın dahi doğru olduğuna inanmakta olduğunu beyan ederek 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, davacı lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davacı lehine 150.000,00 TI maddî tazminata, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; iddiaları kabul etmediklerini, davacı ile sosyal medya üzerinden tanıştıklarını, eşler arasında nişanlılık döneminden itibaren anlaşmazlıklar ve huzursuzlukların başladığını ve artık mevcut durum itibariyle de ortak hayatın müvekkili için çekilmez hale geldiğini, davacı ve ailesine hakaret etmediğini, davacının küfürler ve hakaretler ederek müvekkilinin üzerine yürüdüğünü ve kazara bir çarpışma yaşandığını, devamında da davacı vekilinin bu konuyla ilgili olarak davacının müvekkili hakkında uzaklaştırma ve tedbir kararı aldığını, davacının kendi rızasıyla sürekli olarak uzaklaştırmalardan feragat ettiğini, ayrıca davacının müvekkiline karşı devamlı olarak tehdit ve hakaret suçlarını işlemeye devam ettiğini, davacının ev içerisinde ve yatak odasında, cinsel birliktelik konusunda müvekkilinden uzak durduğunu, yatak odasına dahi almaktan imtina ettiğini, davacının ortak konutta yaşanan her türlü olayı en özel hususlara kadar aktardığını ve aile sırlarını saklama yükümünü ihlal edici davranışlarda bulunduğunu, bir ortamda müvekkiline karşı “Lanet olsun seninle evlendiğim güne”, “keşke beni isteyen Diyarbakırlı sevgilimle evlenseydim”, “eve getirdiğin para çerez parası ancak” gibi sözler kullanarak ve ayrıca bunlarla da kalmayıp beddualar ederek sinkaflı ifadelerle bağıra çağıra müvekkiline karşı hakaretlerde bulunduğunu ve küçük düşürmüş olduğunu, nişanlılık dönemi içerisinde ve öncesinde de, davacı tarafın Trabzon ili ... ilçesinde ikamet eden kız kardeşi ...'in müvekkilini kendisine yakın bularak kendisinden hoşlandığını söylediğini, evlenme teklif ettiğini, ancak müvekkilinin böyle bir şeyi asla kabul etmediğini, davacı tarafın kardeşi gibi bu husus da müvekkilinin onuruna ve namusuna hakaret etmiş olduğunu ve iftiralarda bulunmuş olduğunu, davacı eşin kıskançlıktan kaynaklı davranışları yüzünden davalının gerek çalışma ortamında, iş arkadaşları önünde; gerek ailesinin ve sosyal çevresinin önünde küçük düşürüldüğünü, davacı tarafın müvekkilini sürekli olarak ortak evi terk etmekle tehdit ettiğini beyan ederek, açılan boşanma davası ile nafaka ve tazminat taleplerinin reddine, tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 151.000,00 TL maddî ve 151.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkek tarafından dosyaya sunulan 04.11.2021 tarihli mesajlaşma kayıtları, bilet görüntüsü ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dava açıldıktan davacının Ankara'ya gittiği, tarafların Ankara'da bir araya geldikleri, davacının davalıya "affettim koca bebek, yürekten affetim" şeklinde mesajlar yazdığı, kandırıldım şeklindeki beyanın ise kabul edilebilir olmadığı, böylelikle de davacı kadının, dava tarihinden önce meydana gelen davalı erkeğin kusurlu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı ve bu nedenle bu davranışların davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği gerekçesi ile davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın reddine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğunu, davalının devamlı müvekkiline ve müvekkilinin anne babasına hakaret etmeye ve ağza alınmayacak sinkaflı küfürler etmeye başladığını, devamlı surette müvekkileni darp ettiğini, ortak eve geldiğinde devamla gizli gizli telefon görüşmeleri yaptığı gibi gizli gizli mesajlaşmaları olduğunu, nişanlılık döneminde davalının müvekkilinin kız kardeşine de ayrıca teklifte dahi bulunduğunu, sunulan dava ve soruşturma dosyaları ile hastane kayıtlarının müvekkilinin uğradığı açırı darp ve şiddetin doğruluğunu ve boyutunu göstermekte olduğunu, yargılama esnasında dinlettikleri tanıkların da müvekkilinin davalı tarafından şiddete ve hakaretlere maruz kaldığını doğrulamakta olduğunu, dava ve delil dilekçelerinde belirttikleri bir takım yazılı delillerinin toplanmadığını ve dosya çerisine alınmadığını, delil bildirme süreleri geçtikten sonra davalı ve vekili tarafından dosyaya bir takım deliller sunulduğunu, bu delillere karşı açık bir muvafakatleri olmamasına rağmen ve de delil bildirme süreleri geçmiş olmasına rağmen davalının bu bildirdiği delillerin hükme esas alındığını ve davanın reddine karar verildiğini, bu hususun da hukuka aykırı olduğunu, müvekkili hakikaten davalıyı affetmiş olsa idi bu hususu dava dosyasında da açıkça beyan edeceğini, davacının davalıyı affettiğine dair dosyada hiçbir beyanının bulunmadığını, müvekkilinin beyanında da belirttiği gibi mesajların müvekkilinin değil arkadaşı olan Havva K.'nın tarafından atılmış olduğunu, davacının muvafakati dışında atılan bu mesajlar nedeni ile davacı ile Havva K.'nin arasının açıldığını, müvekkilinin Ankara'ya iş nedeni ile davalı ile buluşmak için değil, bir iş mülakaatı için gittiğini, Ankara'da kesinlikle davalının evinde kalmadığını, evlilik birliğinin yeniden tesis edilmediğini, davalının müvekkili hakkında 17.06.2022'de şikayette bulunmasının, davalının gerçek niyetinin evlilik birliğini yeniden tesis etmek olmadığını gösterdiğini belirterek kusur belirlemesi, boşanma davası ve fer'î taleplerinin reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç (BAM KARARI)

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosyaya ibraz edilen whatsapp yazışmaları, bilet görüntüsü ve dosya kapsamına göre dava tarihinden sonra davacının önceki olayları affettiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığı, İlk Derece Mahkemesince aynı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinde belirttiği itirazları tekrar ederek, kusur belirlemesi, boşanma davası ve fer'î taleplerinin reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı geçimsizlik var ise evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında taraflar arasındaki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, davalı vekili tarafından yargılama esnasında ibraz edilen fotoğraf, otobüs bileti ve whatsapp mesajlarının delil olarak kabul edilip edilmeyeceği, dava açılmadan önceki olayların, davacı tarafından affedilmiş sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.