muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5867, Karar No: 2024/7798, Tarih: 06.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5867 E.  ,  2024/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3500 E., 2023/2940 K.

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/502 E., 2021/400 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine, davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bankada şube müdürü olarak 14.10.1999-23.05.2018 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacının son aylık brüt ücretinin 10.887,00 TL olduğunu, davacının çalışma süresi boyunca fazla çalışma yaptığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini, ayda en az iki kere hafta sonu özellikle cumartesi günleri yoğun olmak üzere ve kimi zaman da pazar günleri dâhil 10.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını, ancak hafta sonu çalışma ücretlerinin de ödenmediğini, davacının kullandırılmayan yıllık izin hakkının bulunduğunu ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin 23.05.2018 tarihinde müdürlük görevini yürütmekteyken feshedildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili Bankada müdür pozisyonunda çalışması nedeniyle görev seviyesi gereği toplu iş sözleşmesi kapsamı dışında kalan personel olduğunu, kapsam dışı personele fazla çalışma ücreti ödenmediğini, davacının ücretinin yüksek tutulduğunu ve fazla çalışma ücretinin maaşına dâhil edildiğini, hafta sonu çalışması da bulunmadığını, davacıya tebliğ edilen İnsan Kaynakları Uygulama Esasları'nın 6.4.16. maddesine göre toplu iş sözleşmesi kapsamı dışındaki çalışanlardan, Yönetim Kurulu'nun belirlediği görev seviyeleri dışındakilere; fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücreti ödenmeyeceği, bunlara ödenen aylık ücrete hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden başka, fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücretlerinin dâhil olduğunu, davacının çalıştığı dönem boyunca tüm yıllık izinlerini kullandığını, bakiye izin ücreti karşılığı olan brüt 25.765,90 TL'nın davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Bankada uygulanan 12.12.2013 tarihli İnsan Kaynakları Uygulama Esasları'nın "fazla çalışma ve ücreti" başlıklı 6.4.16. maddesinde; "...bu uygulama esaslarında gösterilen banka çalışanları için normal haftalık 40 saatlik, destek elemanları için 45 saatlik çalışma dışında yapılan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Toplu İş Sözleşmesi kapsamı dışındaki çalışanlardan, Yönetim Kurulunun belirlediği görev seviyesi dışındakilere fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücreti ödenmez. Bunlara ödenen aylık ücrete hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden başka fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücreti de dahildir. Banka Yönetim Kurulu'nca fazla çalışma ücreti ödeneceğinin belirlendiği görev seviyeleri Yönetici Yardımcısı 1,2,3 ile ..., ... Yardımcısı'dır..." hükmünün düzenlendiği, davacı tarafça imzalı tebliğ belgesine göre 12.12.2013 tarihli "İnsan Kaynakları Uygulama Esasları" nın kabul edildiği, bu düzenlemeye göre toplu iş sözleşmesi kapsamı dışında kalan personele (birtakım istisnalar dışında) ödenen ücretin içerisinde fazla çalışma ücretinin bulunduğu, davalı işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre "...Genel Müdür Vekilleri,...İç Kontrol ve Uyum Başkanı, Teftiş Kurulu Başkan Yardımcıları,...Grup Müdürleri, Bölge Müdürleri...Bölge Satış Yönetimi Müdürleri, Şube Müdürleri, Yöneticiler, Baş ..., ...,....Avukatlar, Mimarlar ve Mühendisler, Koruma Güvenlik Amiri..." hakkında toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmayacağının düzenlendiği, davacının müdür olarak çalıştığı ve toplu sözleşme kapsamı dışında kaldığı, davacının imzaladığı Uygulama Esasları hükümlerine göre 12.12.2013 tarihi sonrası dönemde yıllık 270 saatlik fazla çalışma ücretinin maaş içerisinde olduğu, dinlenen tanık beyanlarının somut, hesaplamaya elverişli olmadığı ve ispatlanamayan fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerektiği, davacı ayda en az 2 defa hafta sonu özellikle cumartesi günleri ve kimi zaman pazar günleri çalıştırıldığını, bu fazla çalışmalardan doğan hafta sonu çalışma ücretlerinin ödenmediği iddia etmişse de, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 46 ncı maddesine göre yedi günlük zaman dilimi içerisinde kesintisiz 24 saat izin kullandırılması yeterli olup bu iznin hafta sonu kullandırılması gibi bir zorunluluk bulunmadığı, davacının talebi gibi bir hafta sonu ücreti düzenlemesinin mevcut olmadığı ve davacı haftada bir gün hafta tatilini kullandığından talebin reddedildiği, davacının kullanmadığı yıllık izin günleri karşılığı yıllık izin ücretinin hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil edilmesinin mümkün olmadığını, davacının çalışma saatlerini kendisinin belirleme yetkisine sahip olmadığını, fazla çalışma yaptığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini, cumartesi günü çalışmalarının karşılığının ödenmesi gerektiğini, dava dilekçesindeki hafta sonu ücreti talebinin hatalı şekilde hafta tatili ücreti olarak yorumlandığını, yıllık izin ücretinin eksik hesaplandığını, bilirkişi raporunun hatalı tespitler içerdiğini, rapora itirazların gözetilmediğini, vekâlet ücretlerinin hatalı belirlendiğini, zamanaşımı def'inin esas alınamayacağını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; yıllık izin ücreti yönünden taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullandığını, davacıya kullanmadığı yıllık izin sürelerine karşılık 25.765,60 TL yıllık izin ücreti ödendiğini, davanın dava şartı eksikliğinden reddi gerektiğini, davacının Çan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/9 Esas sayılı dosyası ile davalıya karşı işe iade davası açtığını, davacının işverene açtığı işe iade davası devam ederken bu davayı açtığını, taraflarına hükmedilen ret vekâlet ücretine itiraz ettiklerini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davalı aleyhine taleple bağlı kalınarak brüt 3.000,00 TL'ye hükmedildiği (bu alacak kalemi için toplamda 3.991,90 TL belirlendiği), diğer taleplerin reddedildiği, davalı aleyhine kurulan hükmün ve belirlenen miktarın toplamı 5.880,00 TL'den az olduğundan, davalı yönünden hüküm tarihinde kabul edilen kısım bakımından kararın kesin olduğu, dosya delil durumu ve tanık beyanları ile davacının hafta tatillerinde çalıştığı veya davacının tabiri ile hafta sonu çalışması yaptığı, yine fazla çalışma yaptığı ispatlanamadığından davanın bu talepler yönünden reddinin yerinde olduğu, dosya kapsamına göre bakiye yıllık izin ücreti alacağının kabulünün usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, hesap yöntemi ve hükmedilen vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, hesap yöntemi ve hükmedilen vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 46, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12852, Karar No: 2010/8679, Tarih: 14.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12852 E.  ,  2010/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Reklam Paz. AŞ ve diğerleri aleyhine 03/07/2008 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ...Reklam Paz. AŞ ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ...'nın temyiz itirazı yönünden; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına yapılan saldırının saptanması ve sonlandırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ...Reklam Pazarlama Ltd Şti ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

3533 Sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Yerel mahkemece, davacı ... ile davalılardan ...’nın durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Yasa'daki düzenleme uyarınca, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Diğer davalı ...Reklam Pazarlama Ltd Şti'nin temyiz itirazına gelince; dava konusu edilen reklam afişlerinde Çankaya Belediye Başkanı ...'a yönelik bir başlık bulunduğu, belediye başkanlığını temsil eden tüzel kişiliğe yönelik bir anlatım ya da suçlama bulunmadığı anlaşıldığından, davacı ...’nın aktif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Taraflarca ileri sürülmese bile yargıç, husumet konusunu kendiliğinden gözetmek zorundadır.

Yerel mahkemece, adı geçen davalıya ilişkin istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına; (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle diğer davalı ...Reklam Pazarlama Ltd Şti yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5098, Karar No: 2016/6928, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5098 E.  ,  2016/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, anne ve babasının boşanması sonucu velayeti anneye bırakılan küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise yaptırılan kolluk araştırmasına göre küçüğün MERNİS adresinde ikamet etmediği, ... ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 18.02.2016 tarihli yazısından küçüğün, adres kayıt sisteminde kayıtlı adreste ikamet etmediği, vasi adayının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli duruşmasındaki beyanı, 29.09.2015 tarihli vasi talep dilekçesinden küçüğün, vasi adayı ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10628, Karar No: 2019/5833, Tarih: 28.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10628 E.  ,  2019/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18/04/2016 gün ve 2015/22466 Esas - 2016/6065 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; tapu m......ki kök muris ...’in kamulaştırma tarihinde ölü olduğu, davalı idarece ... adına çıkartılan noter tebligatının bizzat kendisine, ...... ve ...... adlarına çıkartılan noter tebligatlarının kırda olduğundan kapısına ihbarname yapıştırılarak, en yakın komşularına haber verilip, köy sakini ......’in imzasına tebliğ edildiği, kamulaştırma tarihinde sağ olan ... mirasçısı ......’e ise hiç kamulaştırma tebligatı gönderilmediği anlaşılmıştır.

...... adına çıkartılan noter tebligatlarında muhatap kırda olduğundan en yakın komşusuna haber verildiği yazılmış ise de haber verilen komşusunun adı yazılmadığı gibi, imzası alınmamış, imzadan imtina edip etmediği de tebligata şerh edilmemiş olup köy muhtarı veya azası yerine köy sakini imzasına tebliğ edildiğinden, adı geçenler hakkında çıkartılan noter tebligatları geçersizdir.

Bu itibarla; tapu m......ki ... mirasçısı kamulaştırma tarihinde sağ olan ......’e hiç tebligat yapılmadığından, davacılar ......, ......’e muris ......’den intikal eden paylar ile ...’den intikal eden paylar için kendilerine usulüne uygun tebligat yapılmayan ...... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesi doğru olduğu gibi,

Dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı 15.08.2018 havale tarihli ...... Bilirkişi raporuyla sabit olduğundan, dava konusu taşınmaza dava tarihindeki niteliğine göre değer biçen 20.05.2013 tarihli rapora göre hüküm kurulması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 18.04.2016 tarih ve 2015/22466-2016/6065 E/K sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 18.04.2016 tarih ve 2015/22466-2016/6065 E/K sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; tapu m......ki kök muris ...’in kamulaştırma tarihinde ölü olduğu, davalı idarece ... adına çıkartılan noter tebligatının bizzat kendisine, ...... adlarına çıkartılan noter tebligatlarının kırda olduğundan kapısına ihbarname yapıştırılarak, en yakın komşularına haber verilip, köy sakini ......’in imzasına tebliğ edildiği, kamulaştırma tarihinde sağ olan ... mirasçısı ......’e ise hiç kamulaştırma tebligatı gönderilmediği anlaşılmıştır.

...... adına çıkartılan noter tebligatlarında muhatap kırda olduğundan en yakın komşusuna haber verildiği yazılmış ise de haber verilen komşusunun adı yazılmadığı gibi, imzası alınmamış, imzadan imtina edip etmediği de tebligata şerh edilmemiş, köy muhtarı veya azası yerine köy sakini imzasına tebliğ edildiğinden, adı geçenler hakkında çıkartılan noter tebligatları geçersiz olduğundan, ... mirasçısı kamulaştırma tarihinde sağ olan mirasçı ......’e ise hiç tebligat yapılmadığından, davacılar ......, ......’e muris ......’den intikal eden paylar ile ......’dan intikal eden paylar için kendilerine usulüne uygun tebligat yapılmayan ...... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı 15.08.2018 havale tarihli ...... Bilirkişi raporuyla sabit olduğundan, dava konusu taşınmaza dava tarihindeki niteliğine göre değer biçen 20.05.2013 tarihli rapora göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kamulaştırma evrakının Bursa Noterliğinin 20695 yevmiye numarası ile davacı ...’e 01.07.1977 tarihinde bizzat tebliğ edildiği anlaşılmakla, tapu m......ki ...’den intikal eden payı için kamulaştırma işlemi adli ve idari yönden kesinleşmiş olduğundan bu davacı yönünden adı geçen muristen intikal eden payı için davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4781, Karar No: 2012/9834, Tarih: 24.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/4781 E.  ,  2012/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : TCK'nın 297/1, 62, 53/1, 58/6, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 26.09.2009 tarihinde hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde müşahede altına alınacağı sırada yapılan üst aramasında sigara paketinin içinde uyuşturucu madde niteliğinde esrar maddesi bulunduğu ve bu eylemi nedeniyle Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinde 2000/717 Esas sayılı kamu davası açıldığı, yine 28.09.2009 tarihinde bu kez kaldığı koğuşta yapılan aramada kuş kafesi içinde esrar maddesi ele geçirildiği, bu eylem nedeni ile de aynı mahkemede 2009/699 Esas sayılı kamu davasının açıldığı anlaşılmakla, öncelikle bu iki kamu davası arasında sanık ve fiiller yönünden bağlantı bulunması nedeniyle her iki davaya ilişkin yargılamanın birleştirilerek, sanığın uyuşturucu madde bulundurma eylemlerinin tek veya çok suç oluşturup oluşturmayacağı ve suçun özel görünüş biçimlerinin somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, ayrıca TCK'nın 297. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığı hususları da tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.