muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5707, Karar No: 2016/10339, Tarih: 13.12.2016

Öte yandan, HUMK’nın 434. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte bir olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK’nın 434/III. maddesinde (6100 sayılı HMK’nın 368 ve 344.maddeleri), dörtte bir oranındaki harcın ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiştir.

Adli yardım talep eden davalı vekili, 23.11.2015 tarihli dilekçesiyle müvekkilinin açılan dava nedeniyle mağdur olduğunu dava konusu taşınmazın davacıya verilmesine karar verildiği gibi halen banka kredi borcunu ödemekle yükümlülüğünün devam ettiğini ekonomik olarak zor duruma düştüğünü ileri sürerek adli müzaheret taleplerinin kabulü ile mahkemenin gerekçeli kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile birlikte tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmalarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunmamış olsada ... sisteminden yapılan araştırmada halen bir kısmı paylı malik olarak adına kayıtlı olup tasarrufunda bulundurduğu 29 farklı taşınmazı mevcut olduğundan;

1-Hükmü temyiz eden davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmakla, davalının adli yardım isteminin REDDİNE,

2-Karar ve ilam harcı tutarının 1/4 oranındaki nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36014, Karar No: 2021/4710, Tarih: 21.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36014 E.  ,  2021/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in sevk ve idaresindeki kırmızı renkli .... marka otomobil ile katılan ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobile çarptığı, sanık ...'ın sanık ...'in müdür olarak görev yaptığı .... Otomotiv isimli işyerinde çalıştığı, ... ve katılanın birlikte düzenlediği maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağında ve ...'ın getirdiği ruhsat fotokopisinde kazaya karıştığı belirtilen .... plaka sayılı otomobilin beyaz renkli ... marka bir araç olduğu, sanıkların yanlışlık olduğunu iddia ederek kazanın .... plakalı araçla yaşandığını iddia ettikleri, katılanın ise sanık ...'ın kendisine.... plaka sayılı otomobil ile çarptığını, aracın sıfır olduğunu, satış için götürdüklerini söylediğini belirterek şikayetçi olduğu, Trafik Tescil Şube Müdürlüğü ile yapılan yazışma sonucu kaza sırasında ...'in kullandığı bildirilen .... sayılı plakanın yanlış olduğu, müdürlüklerince böyle bir geçici plaka verilmediğinin tespit edildiği, sanıkların iştirak halinde hareket ederek, katılan ...'ın kullandığı .... plakalı otoya çarpan sanık ...'ın kullandığı .... geçici plakalı sıfır otonun hasarını gizlemek için katılana iki farklı otoya ait belgeleri göndererek olayla hiç ilgisi bulunmayan ... plaka sayılı otoya göre sahte kaza tespit tutanağı düzenledikleri ve kazaya karışan gerçek araçlara ait kaza tespit tutanağı bulunmadığından sigorta firmalarının katılana ödeme yapmadığı, katılanın zararlarının karşılanmadığı dolayısıyla sahte maddi hasarlı trafik tespit tutanağı düzenleyerek atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısının, özel belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine karar verilmiş ise de sanık ...'ın birlikte düzenledikleri trafik kazası tespit tutanağını katılana vermesinin sahte belgeyi kullanma niteliğinde olduğuna, sanıkların beraatlerine karar verilmesinin usule yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 21/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1546, Karar No: 2014/8131, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1546 E.  ,  2014/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15742, Karar No: 2017/12313, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15742 E.  ,  2017/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki .... Mahallesi 122 ada 13 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13864, Karar No: 2015/5341, Tarih: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13864 E.  ,  2015/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanık haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın olay tarihinde saat 21.35 sıralarında ... ilçesi ... İlköğretim Okulunun giriş kapısının camını kırarak kapıyı açmak suretiyle okul içerisine girdiği, okulun koridorlarında bulunan üç adet güvenlik kamerasını sökerek yere attığı, 4/A sınıfına girerek sınıfta duran ... Derneğine ait kumbarayı kırmak suretiyle içerisindeki yaklaşık 100 TL parayı aldığı, sınıftan çıktıktan sonra kantin giriş kapısının kilidini sökmek suretiyle açarak kantinden bozuk para ve eşya aldıktan sonra okuldan çıktığının anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 50/1-b maddesine göre; kısa süreli hapis cezasının, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesi tedbirine çevrilebileceğinin hüküm altına alındığı, aynı Kanun'un, malvarlığına yönelik bazı suçlarda etkin pişmanlığı düzenleyen 168. maddesinde, failin, azmettirenin veya yardım edenin etkin pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme ya da tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde mağdurun rızası aranmaksızın, kısmî geri verme veya tazmin halinde ise mağdurun rıza göstermesi koşuluyla ve etkin pişmanlığın gerçekleştiği yargılama aşamasında dikkate alınarak ceza indirimi öngörüldüğü, öte yandan aynen geri verme veya tazmin tedbiri aynı Kanun'un 50/1. maddesinde hapis cezasına seçenek yaptırımlar arasında gösterilmiş ise de, yasal bir indirim nedeninin, bundan yararlanmama iradesini ortaya koyan failin cezasını etkisiz kılacak biçimde aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, böyle bir uygulamanın mağdurun zararını soruşturma veya kovuşturma aşamalarında gidermeyen faillere yeni bir olanak tanıma olacakken, soruşturma veya kovuşturma aşamalarında zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı, maddenin düzenleniş amacının da bu şekilde yorumlanamayacağı gözetilmeyerek, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde yaşı nedeniyle indirim yapılırken TCK'nun 31/3 maddesi yerine 31/2 olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9765, Karar No: 2022/333, Tarih: 18.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9765 E.  ,  2022/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; maliki olduğu İstanbul ili Sultangazi ilçesi 50. Yıl mahallesinde kain 2645 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlarının, sanki Nazilli 4. Noterliğinin 08/03/2011 tarihli 01069 yevmiye nolu vekaletnamesi ile oğlu ...'a vekaletname vermiş gibi düzenlenen sahte bir vekaletname ile satıldığını, vekaletnamedeki fotoğrafın sahte olduğunu, davacının ömrü boyunca İstanbul dışına çıkmadığını, sahte vekaletname tarihinden 1,5 yıl sonra tapudan alınan belgelerle ... adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ile 08/08/2012 tarihinde ... isimli şahsa satış yapıldığını, ... adına düzenlenen nüfus cüzdanındaki bilgiler ile ...'a ait gerçek nüfus cüzdanındaki bilgilerin birbirini tutmadığını, nüfus cüzdanındaki nüfus müdürü imzasının sahte olduğunu, ilçenin yanlış yazıldığını, ayrıca alıcı ...'nin gerçek bir şahıs olup olmadığının bilinmediğini, tapu memurunun kendisine ibraz edilen nüfus cüzdanındaki fotoğrafla gerçek ...'un baktığını beyan ettiği dosyadaki nüfus cüzdanındaki fotoğraflardaki karşılaştırmayı yapmamasının, hatta mühürsüz nüfus cüzdanı ile işlem yapmasının sahteciliğe ortak oluğunu gösterdiğini, alıcı ...'nin nüfus cüzdanının da mühürsüz olduğunu, ayrıca Nazilli'de çıkarılan sahte vekaletnamede ... raporunun sorgulanmadığını, noter aleyhine Nazilli Cumhuriyet Savcılığı'na şikayet başvurusu yapıldığını, hileli işlemlerle yapılan 08/08/2012 tarihli satışı takiben 8 gün sonra alıca ...'nin bu kez aynı bilgilere sahip nüfus cüzdanını mühürlü olarak ibraz ederek taşınmazı 16/08/2012 tarihinde davalı ... ...Sanayi Ltd. Şti.'ne sattığını, ikinci alıcının 8 gün içinde daha önce yapılan sahteciliği fark etmemesinin mümkün olmadığını, kendisine birinci sahte satışı takiben 8 gün içinde ve üstelik birinci satıştan daha yüksek bir bedelle yer satışından kuşkulanması gerektiğini, bu nedenle iyi niyet iddiasında bulunamayacağını, yapılan satış işlemindeki resmi senetlerdeki ...'ye ait imzaların birbirinden farklı olduğunu, tapu müdürlüğüne durumu bildirdiklerini, bunun üzerine müfettiş kanalı ile 10/10/2012 tarihinde olayın savcılığa bildirildiğini, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/32505 Soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/5862, Karar No: 2019/17110, Tarih: 24.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5862 E.  ,  2019/17110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekilllerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-) Kamulaştırma bedelinin, davacı idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden fazla olan kısmının davalı taraf adına üçer aylık vadeli hesaba yatırılması gerektiği halde, maddi hata ile kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelin vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin 2’nci paragrafında yer alan (55.235,80) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (92.552,20) sayısının yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4514, Karar No: 2015/127, Tarih: 13.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4514 E.  ,  2015/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2010/522-2013/321

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kira parasının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.550 TL alacak üzerinden itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden ve işletilecek yasal faiz ile devamına, davalının geri kalan alacak üzerindeki itirazın iptali isteminin reddine, 2.550 TL üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili,dava dilekçesinde özetle, taraflar arasında 01/02/2007 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira sözleşmesinin zımni olarak yenilendiğini ve en son 01/02/2010 tarihinde davalı tarafça kira sözleşmesinin sona erdiği ihbar ve ihtar edilmediğinden, kira sözleşmesinin 1 yıl daha uzadığını, bu nedenle davalı aleyhine 01/02/2010-01/02/2011 tarihleri arasındaki kira paralarının tahsili amacıyla İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8571 E. Sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itirazlarının haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40'tan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesinde, ödeme emrinin şikayet yoluyla iptal ettirildiğini, davalının kiralananı 20.03.2010 tarihinde tahliye ettiğini, kiralananı boşaltacağının aylar öncesinden davacıya haber verildiğini, tarafların 01.02.2010 tarihinde başlayan yeni dönemde akdin yenilenmesi hususunda anlaşamadıklarını, kiralananın ayıplı ve tadilata ihtiyacı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne, 2010 yılı Şubat ayı kira parası ile taşınmaz 2010 Mart ayında teslim edildiğinden Mart ayı kirasının da tazminat olarak ödenmesi gerektiği gerekçesiyle 2.550 TL alacak üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davacı vekili,İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2010/8571 esas sayılı icra takip dosyasında 26.03.2010 tarihinde başlatmış olduğu takip talebi ile aylık 1.275 TL'den 01.02.2010-01.02.2011 tarihleri arasındaki 15.300 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı, İstanbul 4.İcra Mahkemesinin 2010/845-1204 sayılı ödeme emrinin öğrenme tarihinin 03.06.2010 tarihi olduğuna ilişkin kararı ile süresinde kabul edilen itiraz dilekçesinde kiralananı 20.03.2010 tarihinde tahliye ettiklerini belirterek borca itiraz etmiştir. Davacı vekili,takip talebinde ve dava dilekçesinde kira alacağı talep etmiş olup,erken tahliye nedeniyle tazminat ,makul süre kirası vs. talebi bulunmamaktadır.

Davalı kiracı, kiralananı 2010 Mart ayında tahliye ettiğini savunmuş ancak anahtar teslimine dair yazılı belge sunamamış ise de davalı kiracının 2010 Mart ayı sonunda kiralananı tahliye ettiği davacı tarafın ve mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda davalı kiracı tahliye tarihine kadar olan 2 aylık kira (2010 yılı Şubat+Mart ayları) parasını ödemekle yükümlüdür. Davacı tarafın iş bu davada erken tahliyeye ilişkin tazminat talebi bulunmadığına göre mahkemece hüküm altına alınan 2.550 TL'den Mart ayı için ödenecek tutarın tazminat olarak nitelenmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 13.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.