muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9480, Karar No: 2017/3537, Tarih: 30.11.2017

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/495 E. sayılı dava dosyasında davacı arsa sahibi ... vekili, anılan karşı davadaki kalemlere ek olarak toplam 470.000,00 TL ve 157.100,00 USD'nin anılan şekilde temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen 2009/495 E. sayılı davada davalı yükleniciler vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa sahibi ... 06.02.2001 tarihli ek sözleşme altında imzası olmadığını iddia etse de, sözleşme altındaki imzanın arsa sahibi ...'ın oğlu ve vekili ...'a ait olduğu, bu ek sözleşme ile C Bloğun yerinin belirlendiği, bu nedenle de arsa sahibi ...'ın adına daha fazla bağımsız bölüm isabet ettiği iddiası ve C Bloğun yerinin değiştirilmesi nedenine dayalı tazminat istemlerinin dinlenemeyeceği, yüklenicinin 02.08.2004 tarihi itibariyle arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin % 80'ini tamamladığı, yargılama sırasında da inşaatı bitirdiği, taraflar arasındaki asıl sözleşmenin 11. maddesindeki teminat koşuluna arsa sahibi ...'ın artık dayanamayacağı, asıl ve birleşen 2006/452 E. sayılı davada davacı vekilinin taraflar arasındaki anlaşma doğrultusunda bir kısım taşınmazlar ile ilgili talebini atiye bıraktığı, karşı tarafın da kabul ettiği, arsa sahibi ...'ın C Bloğu 15.03.2005 tarihinde teslim aldığı, ...'a teslim edilmesi gereken

tarihin 06.10.2003 olduğu ve bu durumun Yargıtay denetiminden geçen mahkeme kararıyla subuta erdiği, eksik ve ayıplı işlerin bulunduğu gerekçesiyle, asıl davada; atiye bırakılan taşınmazlara ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, maddi ve manevi tazminat istemli davanın reddine, birleşen 2006/452 E. sayılı davada; bir kısım taşınmazlara ilişkin davanın açılmamış sayılmasına, diğer taşınmazlar ile ilgili davanın kabulüne, tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tesciline, karşı davada ise; 41.800,00 TL eksik ve ayıplı iş bedelinin karşı dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline, 200.000,00 USD gecikme tazminatının fiili ödeme günündeki kur karşılığına, karşı dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle karşı davalılardan tahsiline, (tavzihle; 200.000,00 USD'nin fiili ödeme günündeki TL karşılığına karşı dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle karşı davalılardan tahsiline şeklinde değiştirildi), diğer davaların reddine, birleşen 2009/495 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile 64.060,00 USD gecikme tazminatının fiili ödeme günündeki kur karşılığına dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline, diğer davaların ise reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemiz'in 16.06.2015 tarih, 2014/6383 Esas ve 2015/4622 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile asıl davada davalı-birleşen 2009/495 esas sayılı davada davacı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile asıl davada davalı-birleşen 2009/495 esas sayılı davada davacı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile asıl davada davalı-birleşen 2009/495 esas sayılı davada davacı ... vekilinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 7.80'er TL harç ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8167, Karar No: 2013/23005, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8167 E.  ,  2013/23005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2012 tarih ve 2010/589-2012/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine taşıma sırasında oluşan hasarın ödenmemesinden dolayı alacağın tahsili amacıyla Kadıköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2847 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının yapılan icra takibine itiraz ettiğini, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalının itirazın iptali ile takibine devamına, %40 tan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarlandığı iddia edilen yükün 13/05/2009 tarihinde boşaltma limanında tahliye edildiğini, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, ihbar şartının kanuna uygun şekilde yerine getirilmediğini, müvekkil şirketin dava konusu hasardan konşimento ve taşıma şartları gereği sorumlu olmadığını, talep edilen tutarın ve faiz oranının fahiş olduğunu, alacağın likit olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yükte meydana gelen ziyanın tahliye esnasında meydana geldiği, alıcı Toprak Mahsulleri Ofisi ve yardımcı şahısları olan liman işçilerinin tahliyede çuvalların elleçlenmesi esnasında gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri sonucu bir kısım çuvalların yırtıldığı ve patladığı, konişmentoya konulan FIOS şartı kaptanın nezaret görevini, yükleme ve boşaltma işçilerini gözetme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz ise de, ziyanın deniz taşımasının doğasından kaynaklanan bir ziya olmayıp liman işçilerinin kötü elleçlemesinden ve alıcı Toprak Mahsulleri Ofisinin tahliye sırasında gemi ile sahil arasına ağ bırandalar sermek, sahilde yere bıranda sermek, doğru sapan ve aparatlar kullanmak suretiyle çuvalların yırtılmasını önleme, kalifiye personel kullanma gibi zararı önleyecek tedbirleri almaması sonucu doğduğu, alıcı Toprak Mahsulleri Ofisi yada temsilcisi tarafından TTK 1066.maddeye uygun şekilde taşıyana ihbar mektubu da

gönderilmediği ve ekspertiz yapılması için taşıyanı bilgilendirmediği, tahliye sırasında meydana gelen ziyada taşıyana izafe edilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

gönderilmediği ve ekspertiz yapılması için taşıyanı bilgilendirmediği, tahliye sırasında meydana gelen ziyada taşıyana izafe edilecek kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı olarak ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, 13.05.2009 tarihli Gemi Tahliye Başlama - Bitiş ve Duraklama Tutanağında “100.000 çuvalda 4.989.880 kg/bürüt pirinç tahliye edilmiş olup, 402 çuval yırtık ve hasarlı olarak teslim alınmıştır.” ibaresi yazılmış olup, bu tutanakta gemi kaptanının ve gemi acentesinin imzası bulunmaktadır. Mahkemece, bu tutanak değerlendirilmemiştir. Ayrıca Dairemiz içtihatlarında da belirtildiği üzere, FİOS kaydı bulunması taşıyanın sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmaz. TTK 975. maddesi uyarınca kaptanın nezaret görevi, yükleme ve boşaltma işçilerini gözetmek yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu durumda, taşıyanın müşterek kusuru da nazara alınması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6333, Karar No: 2023/1722, Tarih: 21.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6333 E.  ,  2023/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1317 Esas, 2021/775 Karar

DAVA TARİHİ : 22.10.2017

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/864 E., 2019/349 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin Sermaye Piyasası Kurulu'nun (SPK) yetki verdiği aracı kuruluşlardan olduğunu, taraflar arasında 07.04.2014 tarihinde Kaldıraçlı Alım Satım İşlemleri Çerçeve Sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin yaptığı sözleşme akabinde davalı şirkete önce toplam 50.000,00 USD teminat yatırdığını, daha sonra kar ederek 60.000,00 USD çektiğini ve son olarak toplam 90.000,00 USD teminat yatırdığını, ancak davalı şirketin hukuka aykırı uygulamaları ile bu miktarın tükendiğini, şu anda hesabında kalan bakiyenin 414,82, USD olduğunu, söz konusu hukuksuz uygulamalara ilişkin olarak taraflarından SPK'ya şikayette bulunulduğunu, davalı şirket çalışanlarının telefon ve e-posta vasıtasıyla müvekkiline baskı yaparak emirlerini zarar ile sonuçlandırmasına sebep olduğunu, 10-15 USD spread açılması olacağı ve hesabın stop-out olacağını belirterek emirlerini zararla kapatmasına sebebiyet verdiklerini, bunun için pozisyon sayısının azaltılmasının hatta hepsinin kapatılmasının müvekkiline yararına olduğunu, varlık durumunun daha iyiye gideceğini, boşuna swap ödememiş olacağı gibi yanıltıcı konuşmalar yaptıklarını, 24.06.2015 tarihinde ise müvekkilinin tüm açık pozisyonlarının davalı şirket tarafından manuel olarak kapatılarak müvekkilinin zarara uğratıldığını, sözleşmede, müvekkilinin sınırlı bir tecrübeye sahip olduğu açıkça yazılı olmasına rağmen davalının müvekkilinin söz konusu piyasanın işleyişine ilişkin sorularını açık bir şekilde cevaplamadığını, davalı şirketin sağlamış olduğu DenizFX MT4 Terminat elektronik işlem platformunda müvekkilinin emirlerinin bazen geciktirildiğini bazen de tamamen engellendiğini, çeşitli tarihlerde de işlem platformunda bağlantının koparıldığını ve müvekkilinin tekrar bağlantı yapmasının engellendiğini, müvekkilinin 04.03.2015 tarihinde davalı şirkete başvurduğunu ve bakiye alacağının ödenmesini talep ettiğini, şirketin bu talebe olumsuz yanıt verdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket tarafından yapılan tüm incelemelere rağmen dava konusu işlemlerin sözleşme ve SPK tebliğlerine uygun olduğunun tespit edildiğini, davacının basit bir tüketici olmayıp faiz ve diğer finansal enstrümanlarla yetinmeyerek daha fazla getiri arayan ve bu kapsamda kaldıraçlı alım satım işlemleri gibi riskli işlemlere yönelen profesyonel bir yatırımcı olduğunu, dava konusu işlemlerin davacı ile imzalanan sözleşmeler kapsamında ifa edilmiş işlemler olduğunu, dava konusu işlemlerin ne şekilde gerçekleştirileceği ve ifa edileceği hususlarının söz konusu sözleşmelerde açık ve net bir biçimde düzenlendiğini, davacının işlemlerinin bir kısmında kar, bir kısmında ise zarar elde ettiğini, söz konusu kar ve zarara rağmen işlemleri gerçekleştirmeye devam ettiğini, davacının söz konusu işlemleri elektronik işlem platformunda tamamıyla kendisine özgülenen bir kullanıcı adı ve şifre ile giriş yaparak gerçekleştirdiğini, müvekkili şirket ile herhangi bir fiziki ve sözel bağ kurmaksızın herhangi bir danışmanlık hizmeti almaksızın bizzat gerçekleştirdiğini, dava konusu işlemler bakımından SPK'ya şikayette bulunduğunu, şikayet sonrası SPK tarafından yapılan incelemede herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden 09.04.2014 ila 03.03.2015 tarihleri arasında davalıya ait platform üzerinden işlemler gerçekleştirdiği, işlemleri kendi hür iradesi ile yaptığı, belirtilen işlemler sebebiyle zarara uğramasında davalıya aracılık hizmetleri kapsamında atfı kabil bir kusur bulunmadığı, taraflar arasında gerçekleşen telefon konuşmalarına ilişkin ses kayıtlarının bilirkişi heyetince dinlenildiği, bu konuşmaların aracı kurum ile yatırımcı arasındaki olağan görüşmeler olduğu, davalı şirket çalışanlarının davacıya açık pozisyonlarını kapatması yönünde tehditkar, baskıcı ve yönlendirici ifadelerde bulunduğuna yönelik bir görüşmeye rastlanmadığı, davalı şirket çalışanları arasında davacının görüşmeye dahil olmadığı esnada "sen bi tehdit et de" şeklinde bir konuşma olduğu tespit edilmiş ise de görüşme kayıtlarının genel olarak olağan görüşmeler olduğu, davalının aracılık hizmetini kötü ifa ederek davacının zararına sebebiyet verdiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece talep edilmesine rağmen bilirkişi heyetince davalı şirket bilgisayarları üzerinde inceleme yapılmadığını, müvekkilinin 14.10.2014 tarihinde davalı şirket çalışanı tarafından alış fiyatıyla satış fiyatı arasındaki farkın açılması sonucu hesabın stop-out (basitçe bütün işlemlerin kapatılması) olacağı şeklinde tehdit edildiğini, bu tarihten itibaren müvekkilinin iradesi sakatlandığından işlem yaparken aldığı kararların kötü yönde etkilendiğini, davalı şirketin unvanı aracı kurum olmasına rağmen bu aracı kurumun aslında hiçbir şekilde aracılık hizmeti vermediğini, iki tarafın birbiriyle alış satış yapması durumunda aracılık hizmeti verilmesinin söz konusu olamayacağını, bu durumun tüketiciyi yanılgıya düşüren bir durum olduğunu, müvekkilinin de binlerce Forex mağdurlarından birisi olduğunu, müvekkilinin gerçek piyasa koşullarına sahip uluslararası Forex piyasalarında işlem yaptığını zannederken aslında asla kazanmasına izin verilmeyecek olan kumardan da beter bir kandırmacının içine çekildiğini, müvekkilli ile davalı çalışanları arasında geçen telefon kayıtlarından bu gerçeklerden habersiz olduğunun anlaşıldığını, gerçek anlamda bir Forex işlemi yapıldığında aracı kurumların çok ufak bir miktar komisyon değerleri elde ederken piyasa yapıcılık sisteminde aracı kurumların bu miktarın yüzlerce katı gibi çok yüksek oranlarda kazanç sağlayabildiğini, ancak bu kazancın sağlanabilmesi için müşterinin zarar etmesi yani parasını kaybetmesi gerektiğini, davalı şirketin aracılık hizmeti vermediğini, sözleşmede piyasada yapıcılık sistemi ile çalıştığının açık şekilde belirtildiğini, davalı çalışanının piyasa yapıcılık hizmeti ile çalıştıklarını telefon ile inkar ettiğini, imzalanan sözleşmenin bir örneğinin müvekkiline verilmediğini, 31.07.2015 tarihinden sonra Denizbank Eskişehir Şubesinden sözleşmenin örneğinin alındığını, davalının davacının gerçek zararının 79.585,18 USD olduğunu ifade ettiğini, gerçekte bu miktarın davalının davacıdan sağlamış olduğu kazanç olduğunu, davacının işlem yaptığı süredeki toplam zararının 563.869,34 USD olduğunu, dosyaya sunulan davalı çalışanları arasındaki ses kayıtlarında tehdit etmeye yönelik konuşmaya rağmen bu itirazlarının dikkate alınmadığını, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalının eylemleri sebebiyle zarara uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan alınan temyiz başvuru harcının isteği halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13173, Karar No: 2020/3536, Tarih: 09.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13173 E.  ,  2020/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakında mahkemenin temyiz talebini süresinde kabul ederek infazını durdurduğu 07.04.2016 tarihli ek kararın bulunduğu anlaşılmakla; tebliğnamede ilgili ek karar bakımından herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla,bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32843, Karar No: 2014/12865, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/32843 E.  ,  2014/12865 K.**

* SEÇENEK YAPTIRIMLAR

* BELİRLİ YERLERE GİTMEKTEN/ETKİNLİKLERİ YAPMAKTAN YASAKLANMA

* BİR EĞİTİM KURUMUNA DEVAM ETME

* KÜTÜPHANEDE KİTAP OKUMAK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 116

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 119

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 226

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 7.11.2013 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanıklar Ö.. K.. ve G.. S.. savunmanlarının temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık G.. S.. hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte yakınana ait iş yerine girmek suretiyle işlenmiş olması nedeniyle; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;