muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13261, Karar No: 2015/14602, Tarih: 29.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13261 E.  ,  2015/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/76-2013/469

Taraflar arasındaki itirazın iptali(abonelikten kaynaklanan) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı hakkında 29.08.1986 tarihli odun deposu olan işyerine ait abonelik sözleşmesi uyarınca elektrik tüketimine konu tahakkuk eden borcun tahsili amacı Yalova 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/1986 Esas sayılı dosyası ile aleyhine başlatılan icra takibine borcun zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle itiraz ettiğini, söz konusu borcu ödemediğini belirterek, davalı borçlunun icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davalının Yalova 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/1986 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin 5.314,50 TL asıl alacak üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece alınan 24.06.2013 havale tarihli hukukçu bilirkişiden alınan rapor hükme esas alınmış ve itirazın iptali ile takibin 5.314,50 TL asıl alacak üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik abonelerinden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davacı kurumun abonesi olan davalıdan kayıp-kaçak bedeli yanında, perakende satış hizmet bedeli, PSH(sayaç okuma) bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedellerini de tahsil edemeyeceği gözetilerek bu hususta söz konusu bedellerin takibe konu edilen alacaktan düşülmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılması gerektiğinden, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/20656, Karar No: 2024/16233, Tarih: 02.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/20656 E.  ,  2024/16233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/943 E., 2020/1458 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/202 E., 2020/41 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütle irtibatının sempati düzeyini aşıp hiyerarşik yapıya girdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmayan sanığın, gizli tanık beyanı ve dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Gerekçeli kararda silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel cezanın belirlenmesinde “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. Maddesi” yerine "TCK'nun 220/7.maddesi delaleti ile TCK.nın 314/2. " yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2255, Karar No: 2016/1094, Tarih: 02.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2255 E.  ,  2016/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

TCK’nın 23. maddesinde, kastı aşan suçlarda veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda cezalandırılabilmek için failin meydana gelen sonuç açısından en azından taksirle hareket etmesi gerektiği belirtilmiş, madde gerekçesinde de, hükmün konuluş amacının, objektif sorumluluk anlayışını terk etmek olduğu, bu tür sorumluluğun, orta çağ kanonik hukukunun kalıntısı olan “versari in re ilicita” yani hukuka aykırı bir durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır anlayışının ürünü olduğu, çağdaş ceza hukukunun bu anlayışı çoktan terk ettiği, düzenlemeyle meydana gelen ağır netice açısından sorumluluk için neticeye ilişkin olarak en azından taksir dolayısıyla kusurlu olunması gerektiği belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.4.2009 tarihli, 2008/1-197 esas, 2009/93 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; TCK’nın 87/4. maddesinde ise, kasten yaralama sonucunda ölümün meydana gelmesi halinde failin nasıl cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak, maddedeki atfın, 86. maddenin 1. ve 3. fıkralarına yapılmış olmasından dolayı bu hükmün aynı maddenin 2. fıkrasında kalan yaralanma eylemleri açısında uygulanması mümkün değildir.

Basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralanma sonucunda mağdurun ölmesi halinde, TCK’nın 23 ve 87/4. maddelerinin uygulanması imkânı bulunmadığından, failin sorumluluğunun genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Meydana gelen sonuç, (ölüm) öngörülebilir ise ve fail bu sonucu öngörmeksizin hareket etmişse, TCK’nın 22/2. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçunu düzenleyen 85. maddesi uyarınca, öngörülebilir sonuç fail tarafından da öngörülmüş ancak istenmemiş ise fail bilinçli taksirle öldürme suçundan Kanun'un 85 ve 22/3. maddeleri uyarınca, fail öngördüğü sonucu kabullenerek fiilini icra etmiş ise bu kez de, olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulmalıdır.

Failin ölüm sonucunu öngörmesi mümkün olmakla birlikte, gerekli özeni göstermeyerek ölüme neden olması halinde faili taksirle öldürmekten sorumlu tutmak mümkün ise de, ölüm sonucunun meydana gelmesinin öngörülmesi mümkün değilse failin taksirle öldürmeden sorumlu tutulması mümkün değildir.

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Bu açıklamalar ışığında oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in eşinin büyük annesi olan ölen ...' ile 27.01.2013 tarihinde köydeki ikametinde arazi meselesi yüzünden tartıştıkları, bu tartışma sırasında öleni iterek kafasını duvara çarptırıp ölümüne sebep olduğu, ölenin cesedinin evde üç gün kadar kaldığı, bu sürenin sonunda sanık ve oğlu ...'in cesedi akrabaları olan ...'ın getirdiği pat pat aracına yükleyerek köyden uzak bir yere gömdükleri sanık tarafından yaşının küçüklüğü nedeniyle az ceza alacağından bahisle bu olayın oğlu ... tarafından üstlenilmesinin istendiği ve aile efradının bu şekilde ifade vermesinin istenildiği, cesedin bulunmasından sonra Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan 15.05.2013 tarih ve 2143 sayılı kesin ölüm sebebine ve sanığın darp eylemiyle ölüm olayı arasındaki illiyet bağına dair düzenlenen raporda, ölenin vücudunda tanımlanan yüzeysel travmatik değişimlerin başlı başına ölüm meydana getirir nitelikte olmadığının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif derecede olduğunun, otopside tanımlanan makroskopik ve mikroskopik bulgulara göre kişinin ölümünün kendinde mevcut kalp-damar hastalığının olayın travması, eforu ve stresiyle aktif hale geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın eylemi TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında taksirle öldürme suçunu oluşturduğundan;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7397, Karar No: 2014/12775, Tarih: 26.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7397 E.  ,  2014/12775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/221722

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/142 (E) ve 2012/592 (K)

SUÇ : Bilişim suçu

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın suçun sabit olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik katılanın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.05.2014 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29322, Karar No: 2023/1013, Tarih: 27.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29322 E.  ,  2023/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.10.2015

SAYISI : 2012/433 E., 2015/282 K.

KATILAN : Denizbank A.Ş.

SANIKLAR : Salih Uzun, Mehmet Gök

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

SUÇ TARİHLERİ : 30/03/2011, 06/04/2011

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan Denizbank A.Ş. vekili, sanık Salih Uzun müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle sanıklar hakkında ayrı ayrı;

a) Asıl dosyada katılan Denizbank A.Ş.den kredi çekilmesine ilişkin olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2012 tarihli ve 2012/3505 sayılı iddianamesi ile,

i) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri,

ii) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri,

b) Birleşen dosyada mağdur Krediver Societe Generale Bankası'ndan kredi çekilmesine ilişkin olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2013 tarihli ve 2013/1215 sayılı iddianamesi ile,

i) Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 35 inci ve 53 üncü maddeleri,

ii) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi,

Uyarınca Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2013/154 Esas, 2013/402 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2013 tarihli ve 2013/1215 sayılı iddianamesi ile ikame edilen kamu davasının Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/433 Esas sayılı yargılama dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2012/433 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile;

a) Asıl dosyada katılan Denizbank A.Ş.'den kredi çekilmesine ilişkin olarak;

3. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2012/433 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile;

a) Asıl dosyada katılan Denizbank A.Ş.'den kredi çekilmesine ilişkin olarak;

i) Sanık Salih Uzun'un nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

ii) Sanık Salih Uzun'un resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanunun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

iii) Sanık Mehmet Gök'ün nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Birleşen dosyada mağdur Krediver Societe Generale Bankası'ndan kredi çekilmesine ilişkin olarak;

i) Sanık Salih Uzun'un nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin son cümlesi, 35 inci maddesi 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis ve 140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

ii) Sanık Salih Uzun'un resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

iii) Sanık Mehmet Gök'ün nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Denizbank A.Ş. vekilinin temyizi bankalarına karşı işlenen sahte belgelerle kredi çekme eyleminde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat eden sanık Mehmet Gök'ün atılı suçları iştiraken işlediğine ve mahkum olan sanık Salih Uzun hakkında ise verilen cezaların az olduğuna, ayrıca re'sen tespit edilecek başkaca hususların tespit edilmesine ilişkindir.

2. Sanık Salih Uzun müdafiinin süre tutum dilekçesiyle müvekkili hakkındaki hükümleri temyiz ettiği, gerekçeli kararın tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanık Salih Uzun müdafiinin süre tutum dilekçesiyle müvekkili hakkındaki hükümleri temyiz ettiği, gerekçeli kararın tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık Salih'in katılan Mustafa Kerimoğlu'nun bilgilerini taşıyan ancak Salih'in fotoğrafını havi ve nüfus müdürlüğünün cevabi yazısına göre onay bölümü nüfus idaresinde çalışmayan hayali kişilerce imzalanmış aslı ele geçirilemeyen sahte nüfus cüzdanını ve yine katılanın adres bilgilerini ihtiva eden Nüfus idaresinden alınma yerleşim yeri belgesi aslını kullanarak önce Kredivar Societe Generale Bankasına 31.03.2011 tarihinde 10.000,00 TL tutarında kredi başvurusu yaptığı ve asılları dosya arasında bulunan kredi sözleşmesi ve eklerini katılana atfen sahte şekilde imzaladığı, ancak bankanın teyit amaçlı katılanı araması sonrasında başvurunun sahte olduğunun tespit edilerek kredinin ödenmediği, 06.04.2011 tarihinde ise sanığın aynı belgelerle Denizbank'a 15.000,00 TL kredi başvurusunda bulunarak bankaya ait aslı emanette bulunan bir kısım özel belgeleri imzalayıp krediyi çektiği, katılanın ise bu kredi çekme işleminden sonradan banka görevlilerinin aramasıyla haberdar olarak şikayetçi olduğu, ayrıca katılan Denizbank'ın da kredi çekilerek haksız menfaat temin edilmesi nedeniyle şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Yapılan araştırmalar neticesinde kimlik fotokopisindeki fotoğrafın sanıklardan Salih Uzun'a ait olduğu belirlenmiş ve sanık fiilleri ikrar ederek, talimatları şeriği olan Mehmet Gök'ten aldığını savunmuştur. Sanık Mehmet Gök ise Salih'i tadilat işi nedeniyle tanıdığını ancak sahte belgelerle kredi çekilmesi fiilleriyle alakasının olmadığını beyan ederek suçlamaları inkar etmiştir.

3. Hukuki süreç bölümünde detaylıca izah edildiği üzere aynı sanık tarafından yakın zamanlarda iki ayrı bankadan sahte belgelerle kredi çekilmesine ilişkin soruşturmaların ayrı yürütülerek ayrı kamu davalarının ikame edildiği ve sonrasında birleştirildiği belirlenmiştir.

4. Bilirkişi raporuna göre her iki bankaya ait belge asıllarında katılan Mustafa adına atfen atılan imzaların sanık Salih'in eli ürünü olduğu belirlenmiştir.