muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1334, Karar No: 2012/2621, Tarih: 04.04.2012

Dava, aidat borcundan kaynaklanan takibe itirazın iptali istemidir.

Dava tarihinde yürülükte olan HUMK’nun 1/1. maddesine göre mahkemelerin görevi kanunla belirlenir. Anılan kanunun 8. maddesinde sulh hukuk mahkemesinde hangi dava ve işlerin görüleceği düzenlenmiş olup, son fıkrada ise bu ve diğer kanunların sulh mahkemesi veya hâkimlerini görevlendirdiği dava ve işler denilmiştir. Buna göre, bir davanın sulh hukuk mahkemesinde görülebilmesi için yasada açık bir düzenleme olması gerekmektedir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 99 ncu maddesinde, bu Yasa’dan doğan uyuşmazlıklara ilişkin hukuk davalarının ticari dava olduğu kabul edilmiş, TTK'nun 5/1 nci maddesinde "Aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesi ticari davalara dahi bakmakla vazifelidir.” hükmüne yer verilmek suretiyle sulh hukuk mahkemesi de ticari davalara miktar itibariyle bakmakla görevli kılınmıştır.

Somut olayda ise, davacı ile davalı arasında üyelik hususunda muaraza bulunduğuna göre, ortaklık statüsünün tespiti bakımından Sulh Hukuk Mahkemesi görevli değildir. Davacının diğer talebi ile arasındaki bağlantı nedeni ile mahkemece görev hususunun resen de dikkate alınarak, görevsizlik kararı verilmek gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyizin reddine ilişkin 10.05.2010 tarihli ek kararın kaldırılmasına, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21964, Karar No: 2014/28180, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21964 E.  ,  2014/28180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kastamonu İş Mahkemesi

Tarihi : 10.07.2014

No : 2014/15-2014/144

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 09.02.2010 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahibi eşine bağlanan gelirlerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45-46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54-55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

Ölüm halinde kaza tarihinden, sürekli işgöremezlik durumuna girme halinde gelire hak kazanılan rapor tarihinden hesap raporunun alındığı tarihe kadar olan devre bilinen devre olup, iskontolama ve artırma yapılmadan kazançlar hesaplanmalıdır.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Ölümle sonuçlanan olaylarda, hak sahiplerinin destek zararlarının sadece aktif dönemle sınırlı tutulabilmesi için, sigortalının sigorta olayı tarihindeki prim ödeme gün sayısı ve sigortalılık süresi bakımından yaşlılık aylığından yararlanma koşullarını sağlaması, hak sahiplerine “yaşlılık aylığından dönüşen ölüm aylığının” bağlanabilmesi gerekir. Aksi halde hak sahipleri yönünden pasif dönem zararının da destek hesabında dikkate alınması gerekir.

Dul kalan eşin yeniden evlenme şansının belirlenmesinde aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, kişiliğine, çocuk sayısına, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına bakılarak bir sonuca varılması gerekir. Evlenme şansı belirlenirken Askeri Yüksek İdare Mahkemesi tarafından kullanılan tablonun mevcut koşullarda ülkemiz

koşullarına daha çok uyumlu olduğu değerlendirilebilir. (Hukuk Genel Kurulunun 02.02.2011 gün; 2010/4-712 Esas, 2011/4 Kararı)

Somut olayda; hak sahibinin işverene karşı açtığı tazminat davasında alınan tavan hesabına ilişkin raporda, yoksun kalınan destek zararı % 2 evlenme şansı düşüldükten sonra 172.648,26 TL olarak belirlenmiş olup;

Mahkemenin hükme esas aldığı hesap raporunda ise, evlenme şansı indirimi yapılmadığı gibi, aktif dönemin 6 yıl olacağı belirtildiği halde, 2022 yılına kadar 12 yıl aktif dönem hesabı yapıldığı, hak sahibine yaşlılık aylığından dönüşen ölüm aylığı bağlanabilme koşullarının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı gibi, gerçek zararın 270.808,94 TL olarak belirlendiği, böylece her iki hesap raporu arasında bariz çelişki oluştuğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında yeniden hesap raporu alınarak, ilk peşin değerle karşılaştırılarak düşük olanın kusur karşılığına hükmetmek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/237, Karar No: 2021/684, Tarih: 28.12.2021

1- Mevcut delillere göre sanıkların eylemlerinin TCK'nın 209/2. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturup oluşturmadığı,

2- Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 209/2. maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu sonucuna ulaşılması hâlinde eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı,

Hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarihli ve 567-469 sayılı iddianamesi ile; katılanların, sanık ...'un işlettiği ...Emlak ve ... İnternet Cafe isimli iş yerinden 2 günlüğüne bir araç kiraladıkları, araç kiralama sözleşmesi ile devamında teminat olarak boş bir senedi katılan ...'ın borçlu, diğer katılan ...'in ise kefil olarak imzaladığı, kira süresi sonunda sanık ...'in iş yerinin kapalı olması nedeniyle aracı tanık ...'a teslim eden katılanların teminat olarak imzalamış oldukları boş senedi geri alamadıkları, suça konu senedin sanık ... tarafından 15.000 TL bedel üzerinden doldurularak icra takibine konulduğu, ancak sanık ... ile katılanlar arasında herhangi bir hukuki ilişkinin bulunmadığı, sanık ...'ın katılanları tanımadığı, senette herhangi bir ciro silsilesinin olmadığı, sanık ...'ın çelişkili beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek katılanların teminat olarak verdikleri boş senedi doldurmak suretiyle icra takibine koydukları iddiasıyla sanıklar hakkında TCK'nın 156/1, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açıldığı,

Soruşturma konusu bedelsiz senedi kullanma suçunun uzlaştırmaya tabi olduğu,

Soruşturma ve kovuşturma evrelerinde sanığa ve katılana uzlaşma hususunun sorulmadığı, dosya içerisinde taraflar adına düzenlenmiş uzlaştırmanın mahiyeti ile bunu kabul veya reddetmenin hukuki sonuçlarına ilişkin açıklama içeren ve imzalanmış bir uzlaşma teklif formunun bulunmadığı,

Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2014/17801 esas sayılı dosyasında; 12.09.2014 tarihli kambiyo senetlerine özgü hacze ilişkin ödeme emrinin alacaklısının sanık ..., borçlularının katılanlar olduğu, takip dayanağının 12.10.2013 ödeme tarihli ve 15.000 TL tutarındaki senet olduğu, sanık ...'nın 18.03.2015 tarihli dilekçesi ile icra takibinden feragat ettiği, senedin ve dosyaya yatırılan paranın katılan ...'a iadesini talep ettiği,

Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1426 esas sayılı dosyasında; katılanlar vekilinin sanık ... aleyhinde 09.10.2014 tarihinde menfi tespit davası açtığı, sanık ...'ın 18.03.2015 tarihli duruşmada senedin cirosuz bir şekilde eline geçtiğini ve takip yaptığını, daha sonra borçlu ile konuşunca icra takibinden feragat ettiğini, senetten dolayı bir alacağının olmadığını ifade ettiği, Mahkemece 20.03.2015 tarih ve 1426-130 sayı ile davanın kabulüne ve katılanların sanık ...'a borçlu olmadıklarının tespitine karar verildiği,

Yerel Mahkemece 14.04.2015 tarihli oturumda; katılanlar vekilince verilen bir bölümü yırtılmış senet aslı gösterilmek suretiyle sanık ...'a sorulduğunda, "Bu senedi daha önce gördüm. İcraya verdiğim senettir." dediği, Yerel Mahkemece yapılan gözlemde senedin dosyada fotokopisi olan senet olduğunun tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... soruşturma evresinde; Türkiye İş Kurumunda uzman yardımcısı olarak görev yaptığını, 2013 yılı Mayıs ayının ikinci haftası Cumartesi günü Kuşcağız Mahallesi, Dilek Camisi karşısında telefon ve telefon malzemeleri alım satımı yapan ayrıca iş yeri camında "Araç kiralama yapılır." şeklinde yazı gördüğü bir iş yerine girdiğini, sanık ... ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen Ferdi Bayındır'dan bir günlüğüne 75 TL karşılığında Renault Clio marka bir araç kiraladığını ve bir sözleşme imzaladığını, ancak sözleşmenin alt kısmında sözleşme metni ile bitişik vaziyette boş bir senedi kendisinin asıl borçlu ve arkadaşı olan diğer katılan ...'in kefil olarak imzaladıklarını, imzaladığı sırada bunun bir senet olduğunun farkında olmadığını, sözleşme metnine birleşik olduğu için sözleşmenin bir parçası olarak düşündüğünü, aracı teslim aldığı sırada sözleşmenin bir örneğinin kendisine verilmediğini, aracı teslim etmeye götürdüğünde iş yerinin kapalı olduğunu, aracı ve anahtarı yan tarafta sanık ...'in teyzesinin oğlu olan ve internet kafe işleten tanık ...'a teslim ettiklerini, bu nedenle sözleşmenin bir örneğini almasının mümkün olmadığını, sözleşme ekindeki senedin tanımadığı sanık ... adına düzenlenerek icra takibine konulduğunu takip işlemi başlayınca öğrendiğini, senetteki imzaların kendisine ve diğer katılan ...'e ait olduğunu,

Kovuşturma evresinde; sanık ...'tan araba kiraladığını ve sanığın kendisine garanti senedi altında bir senede imza attırdığını, senedin sözleşmenin alt kısmında sözleşmeye bitişik vaziyette olduğunu, esas itibarıyla sözleşme ile bitişik olduğundan bir senet imzaladığının farkında da olmadığını, dolayısıyla senedi geri isteme gibi bir durum içine girmediğini, daha sonra bu senedin sanık ... tarafından icraya konulduğunu, sanık ... ile hayatında hiç karşılaşmadığını, Kızılcahamam'a hiç gitmediğini, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Katılan ...; katılan ... araç kiralarken yanında olduğunu, bir sözleşmeyi kefil sıfatı ile imzaladığını, daha sonra bu senedin sanık ... tarafından icraya verildiğini öğrendiğini, sanık ...'yı tanımadığını, hiçbir alacak verecek ilişkisi içine girmediğini, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Katılan ...; katılan ... araç kiralarken yanında olduğunu, bir sözleşmeyi kefil sıfatı ile imzaladığını, daha sonra bu senedin sanık ... tarafından icraya verildiğini öğrendiğini, sanık ...'yı tanımadığını, hiçbir alacak verecek ilişkisi içine girmediğini, şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini,

Tanık ...; sanık ...'un yakını olduğunu ve araç kiralama işi ile uğraştığını ancak daha sonra bu işi bıraktığını, olay tarihinde katılan ...'ın sanık ...'den araç kiraladığını, ancak hafta sonu nedeniyle sanık ...'in iş yeri kapalı olduğundan aracı işlettiği internet kafeye bıraktığını, bu konuda zaten sanık ...'in de bilgisinin olduğunu, araç bırakıldığında kendisinin internet kafede olmadığını, daha sonra katılan ...'ın gelerek araç kiralama sırasında imzalanan teminat senedini istediğini, "Bu işleri Hüseyin ile halledeceksin." dediğini, bunun dışında kendisinin katılan ...'e daha önce araç kiraladığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; katılanları tanımadığını ve hiç karşılaşmadıklarını, araç kiralamadığını, sanık ...'nın mahalleden çocukluk arkadaşı olduğunu, ancak çok sık görüşmediklerini, bazen telefonla görüştüklerini, daha önce Bahçelievler'de Ferdi Bayındır ile birlikte 6 ay süreyle araç kiralama işi yaptığını, 2011 yılında bu işi bıraktığını, sanık ...'nın icra takibine koyduğu senet ile ilgisinin olmadığını, araç kiralanırken 3 nüsha sözleşme düzenlendiğini, birinin kiralayan kişiye verildiğini, katılanların kendisinden eğer bir araba kiralamış iseler bu sözleşmeyi sunmaları gerektiğini, tanık ...'un teyzesinin oğlu olduğunu, katılanların tanık Gökhan'dan bir araba kiraladıklarını ve daha sonra tanık Gökhan'ın bu araba kiralama ile ilgili senedi katılanlara teslim ettiğini bildiğini,

Buna göre kambiyo senetlerinden olan bonolarda yapılan sahteciliklerde resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümler uygulanacaktır. Burada söz konusu olan, sadece resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin cezanın uygulanması değildir. Resmî belgede sahtecilik suçuna ilişkin hükümlerin bütün olarak uygulanmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;

Katılanlar ... ve ...'in, sanık ...'un işlettiği ...Emlak ve ... İnternet Cafe isimli iş yerinden iki günlüğüne bir araç kiraladıkları, araç kiralama sözleşmesi ile devamında teminat olarak boş bir senedi katılan ...'ın borçlu, diğer katılan ...'in ise kefil olarak imzaladığı, kira süresi sonunda sanık ...'in iş yerinin kapalı olması nedeniyle aracı tanık ...'a teslim eden katılanların teminat olarak imzalamış oldukları boş senedi geri alamadıkları, suça konu senedin sanık ... tarafından 15.000 TL bedel üzerinden doldurularak icra takibine konulduğu, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek bedelsiz senedi kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda; katılanların aşamalarda imzaladıkları ve sanık ...'e verdikleri senedin boş olduğunu beyan etmeleri, sanık ...'ın soruşturma evresinde "n" harfinden ve "5" rakamından suça konu senetteki ödeme günü ve miktarına ilişkin rakamlar ile yazıları kendisinin yazdığını anladığını ifade etmesi ve senette alacaklı olarak sanık ...'ın adının yazılı olması nedenleriyle katılanların senedi boş hâlde iken imzalayıp sanık ...'e verdiklerinin anlaşıldığı, sanık ...'in katılanlara araç kiralamadığını ve senet almadığını, sanık ...'ın da senedi sanık ...'den değil doğrudan katılanlardan aldığını savunmalarına rağmen tanık Gökhan'ın katılan ... ile aynı doğrultuda anlatımda bulunarak katılan ...'ın sanık ...'den kiraladığı aracın kendi iş yerine teslim edildiğini beyan etmesi, sanıkların daha önceden birbirlerini tanıdıkları ve arkadaş oldukları, sanık ...'ın soruşturma evresinde katılanlara 9.250 TL veya 9.500 TL borç para verdiği, bunun karşılığında da kendilerinden senet aldığı ancak borcun ödenmediği; kovuşturma evresinde katılan ...'a 15.000 TL borç para verdiği, daha sonra katılan ...'ın borcunu ödediği, ancak senedi diğer başka senetler ile birlikte hata sonucu avukatına verdiği şeklinde çelişkili anlatımlarda bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; senedin alacaklısı konumundaki sanık ... ile katılanların birbirlerini tanımadıkları ve aralarında herhangi bir senet alışverişi olmadığı, suça konu senedin sanık ... tarafından arkadaşı olan sanık ...'a verilmiş olduğu, sanık ...'ın hukuka aykırı olarak elinde bulundurduğu senedi katılanların isteği dışında kendi adını yazıp 15.000 TL tutarında doldurarak katılanlar aleyhinde icra takibi yaptığı, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 156. maddesinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçunu değil, aynı Kanun'un 209. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu,
Yargıtay — Esas No: 2023/7744, Karar No: 2024/1986, Tarih: 21.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7744 E.  ,  2024/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2241 Esas, 2023/1189 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Başkale Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1041 Esas, 2022/271 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeye davalara ilişkin nihai kararlar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinici fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idare vekilinin kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davası için gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Van ili, Başkale ilçesi, ... Mahallesi, 276 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından dere ıslahı çalışması yapılmaması nedeniyle sazlık haline geldiğini, bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan bedeli için şimdilik 5,00 TL ve dava tarihinden itibaren geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli için ise şimdilik 10,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın haksız olduğunu, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaza bir müdahalenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davanın haksız olduğunu, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaza bir müdahalenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne ve kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tespiti ile davalı idareden tahsiline ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kamulaştırmasız el atma koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazın dere yatağı haline gelmesinde kusurlarının olmadığını, husumetin Maliye Hazinesi ya da Kadastro Genel Müdürlüğünde olduğunu, idari yargının görevli olduğunu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini, ecrimisile hükmedilmemesi gerektiğini ve hükmedilecekse en fazla 5 yıl için verilebileceğini, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç