muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21949, Karar No: 2018/21916, Tarih: 17.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/21949 E.  ,  2018/21916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, hüküm kurullmasına yer olmadığı, hükmün açıklanmasınını geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı 14:30 daki olayda yaralama, sanık ...'nin katılan ...'e karşı 15:30 daki olayda yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

2-Aynı gün saat 15.30 da meydana gelen olayda sanık ...'nin, katılan ...'e karşı yaralama eyleminden verilen hüküm tesisine yer olmadığına dair kararın CMK'nın 223. maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde olmaması karşısında, temyize kabil olmadığı,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Diğer hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Saat 14.30 sıralarında meydana gelen birinci olayda sanık ...'nin katılan ...'e karşı yaralama, saat 15.30 sıralarında meydana gelen ikinci olayda sanık ...'in katılan ...'ye karşı hakaret, sanıklar ...'ın katılan ...'e karşı yaralama, sanık ... Ekici'nin katılan ... Kemiklere karşı tehdit ve hakaret eylemlerinden kurulan beraat hükümleri yönünden;

./..

-2-

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ... .... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ...'in, katılan ... Ekici'ye karşı saat 14:30 da meydana gelen olayda hakaret eyleminden kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Diğer hususlar yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Saat 14.30 da meydana gelen birinci olayda sanık ...'in hakaretini doğrulayan tanık ...'un beyanlarına neden itibar edilmediği açıklanıp, TCK'nın 29.maddesi de değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27653, Karar No: 2018/10300, Tarih: 06.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/27653 E.  ,  2018/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurum tarafından 2012 yılı protokolünün 5.3.14 maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle 3 ay süreyle sözleşmenin feshine ve 31.777,48 TL cezai şart ile 4.3.6. maddesi gereğince 78.826,10.-TL reçete bedeli uygulanmasına karar verildiğini, ancak söz konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı Kurum işleminin haksız, hukuka aykırı ve yersiz olduğunun tespit ile iptal edilerek tüm sonuçları ile ortadan kaldırılarak muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı Kurum tarafından aralarındaki protokolün 5.3.14 maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile uygulanan sözleşmenin feshi işleminin ve cezai şartın iptalini istemiş, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. 2012 protokolünün 5.3.14 maddesinde; "Eczacılar, kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla kurye şirketleri ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama ve yönlendirme yapamaz. İnternet, faks, telefon, kurye, komisyoncu ve benzeri yollarla eczanelere gelen reçeteler kabul edilmez. Eczacılara bu yolla gelen ilaç talepleri karşılanmaz. Bu durumun tespit edilmesi halinde sözleşme feshedilir ve 3 (üç) ay süre ile sözleşme yapılamaz " düzenlemesi mevcuttur. Ancak Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 6197 sayılı Kanunu'nun 6514 sayılı kanunun 36 maddesi ile 2.1.2014 tarihinde değiştirilen 24/2. maddesinde "eczacılar kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye, elamanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemez. Bu fiilerin tesbiti halinde eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beşbin Türk Lirasından elli bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. Fiillerin tekrarı halinde idari para cezası daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır." düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile, davaya konu 5.3.14 maddesi protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla beraber 6.12 maddesi ile “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." düzenlemesi getirilmiştir. Hal böyle olunca, 2016 yılı protokolünün de mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gereklidir. O halde, mahkemece, gerek 6197 sayılı Kanunu'nun gerekse 2016 protokolünün anılan hükümlerinin değerlendirmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13411, Karar No: 2014/20068, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13411 E.  ,  2014/20068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2009/754-2013/244

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan S. Yapı Endüstri Ticaret Ve Sanayi A.Ş., Me.Ç. İnşaat Taahhüt Ticaret Ve Sanayi Ltd.Şti. ve E. İnşaat Ve Ticaret Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni geciktirici nedenlere göre davalılar S. Yapı End. Tic. Ve San. A.Ş., M.Ç. İnş. Taah. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ve E. İnş. Ve Tic. Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı temyizine gelince;

Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de maddi tazminatın hesabında esas alınan ücretin belirlenmesinde ve peşin Kurum tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin düşürülmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Tazminatın saptanmasında; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Somut olayda, davacı işçinin olay tarihi itibarıyla kalıp ustası olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Hal böyle olunca bu vasıftaki bir işçinin asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği açıktır. Bu duruma göre davacının kazancının asgari ücret olduğunun kabul edilerek maddi tazminatının hesaplandığı 23.05.2012 tarihli hesap bilirkişi raporunun esas alınması ve belirlenen zarardan 6098 sayılı BK'nun 55. maddesi dikkate alınarak davacının talebini aşmamak kaydıyla, Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin değerinin, rücu edilebilecek kısmının belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerekirken son peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş kalıp ustasının asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun olup olmadığı da dikkate alınarak, ilgili meslek odasından bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, gerçek ücretle işçinin tazminatını yeniden hesaplatmak, sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile sürekli iş göremezlik nedeniyle kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünü hesaplanan bu zarardan indirmek ve davacı tarafın talebi de göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9147, Karar No: 2013/22480, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9147 E.  ,  2013/22480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/10/2012 tarih ve 2011/175-2012/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Elektronik Cihaz Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalı bulunan röntgen cihazının 16.03.2010 tarihinde elektrik voltaj dalgalanması nedeniyle gelen yüksek akım sonucu hasarlandığını, hasarın meydana geldiği bölgedeki elektrik dağıtım lisansının davalı şirkette olduğunu, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 54.993,00 TL hasar bedelinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın meydana gelmesinde müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, o tarihte şebekeden kaynaklı her hangi bir sorun yaşanmadığını, aynı şebekeden bir çok abonenin enerji aldığını, başkaca abonelerin zarar görmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 16.03.2010 tarihinde meydana gelen arızanın voltaj dalgalanmasından kaynaklandığının davacı tarafça ispat edilemediği, cihazın özellikleri nazara alındığında 380 volt +%10 -% 5 arasındaki voltajlardan etkilenmeyeceği, cihazın bulunduğu hastanedeki tüm cihazların voltajı ayarlayan, elektrik kesildiğinde makinelere güç veren (UPS) cihazı ile korunduğunun belirlendiği, davalının eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının kanıtlanamadığı, özellikle ikinci hasar dosyası kapsamında meydana gelen arızanın ilk arıza nedeniyle gelen servis elemanlarınca arızanın doğru tespit edilememesi, röntgen cihazının PC si ile uyumlu kart temin edilmemesi ve bundan dolayı PC'nin değiştirilmek zorunda kalmasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1084, Karar No: 2019/10593, Tarih: 13.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1084 E.  ,  2019/10593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya olarak incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Vergi Dairesinin ...Vergi Kimlik numarasında kayıtlı mükellefi ... ... Kömür Nakliyat İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti.'nin 02/04/2014 tarihi itibariyle 535.318,81 TL vergi borcu bulunduğunu, vergi borcunun bulunduğu dönemde şirket ortağı olan ... adına kayıtlı olan... K.M Köyü 6/516 Cilt, Sayfa No: 170 Ada 8 parseldeki gayrimenkulünü muvazaalı bir şekilde sattığını, satışın ... adına yapıldığını, ...'den ...adına; ...'tan da ...'e devredildiğini, satışın muvazaalı olduğunu, ödeme emirlerinin tebliğ edilmesine rağmen davalı ...'ın vergi borçlarını ödemediğini, bu nedenle davanın kabulü ile söz konusu tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın zaman aşımına uğradığını, taşınmazın beş yıl önce satıldığını, dava şartlarının oluşmadığını, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, mevcut tasarrufta bedel karşılığında gerçek bir satış yapıldığını, müvekkilinin bu taşınmazı kiraya verdiğini ve kira geliri elde ettiğini, İİK 280. Maddesi gereğince ızrar kastından bahsetmenin mümkün olmadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ticaret sicil kayıtlarına göre davalı ...'ın borçlu şirketin kurucu ortağı olarak 16/09/2004 tarihinde %50 hisse sahibi olduğu, 05/04/2006 tarihinde ise şirketteki tüm hisselerini devrettiği, 6183 sayılı kanunun 35. Maddesinde 5766 sayılı kanun kapsamında yapılan düzenlemelerin Anayasa Mahkemesinin 28/04/2011 tarih ve 2009/39 Esas 2011/68 sayılı kararı ile iptal edildiği, Anayasa Mahkemesi kararı gereğince 6183 sayılı kanunun 35. Maddesinin 06/06/2008 tarihinden itibaren doğan ve ödenmesi gereken amme alacakları için uygulanacağı, bu durumda davalı ...'ın ... ... Ltd. Şti.nin 02/04/2014 tarihi itibariyle olan vergi borçlarından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı Kanunun 24 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

6183 Sayılı Kanunun 35.maddesinin 1. fıkrasına göre, limited şirket ortaklarının şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları ve Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulacakları düzenlenmiştir.

Dava 6183 sayılı Kanunun 24 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

6183 Sayılı Kanunun 35.maddesinin 1. fıkrasına göre, limited şirket ortaklarının şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları ve Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulacakları düzenlenmiştir.

06/06/2008 tarihli ve 26898 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 3. maddesi ile 6183 Sayılı Kanunun 35.maddesine eklenen 2. fıkrada; hisse devri halinde hissesini devreden ve hisseyi devralan şahısların devir öncesine ait kamu alacaklarından sorumlulukları konusunun ilk kez düzenlendiği ve hisseyi devreden ve devralan şahısların söz konusu kamu alacaklarından müteselsilen sorumlu olacaklarının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

5766 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkra hükmünün yürürlüğe girdikten sonraki hisse devirlerini kapsamasına karşılık, anılan Kanunun geçici 1. maddesinde; bu Kanunla 6183 AATUHK’ta yapılan değişiklikler ve eklenen hükümlerin, yürürlüğe girme tarihi itibariyle henüz tahsil edilmemiş kamu alacakları hakkında da uygulanacağı hükmüme yer verilerek, limited şirkette hisse devri halinde hisse devreden şahsın şirketten tahsil edilemeyen kamu alacaklarından “hissesi oranında” sorumluluğu esasının devre dışı bırakıldığı ve hem hisse devredenin hem de hisse devralanın şirketin geçmiş dönem kamu borçlarından müteselsilen sorumlu tutulmalarının yolunun açıldığı, buna karşılık Anayasa Mahkemesinin 28/04/2011 tarihli, 2009/39 E.,2011/68 K. sayılı kararı ile 5766 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edildiği ve 5766 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 06/06/2008 tarihi öncesi yönünden; limited şirkette hisse devri halinde, hissesini devreden şahsın (ortağın) şirketten tahsil edilemeyen kamu alacaklarından “hissesi oranında” sorumluluğu esasına geri dönüldüğü görülmektedir.

Nitekim Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 05/03/2014 tarihli, 2013/45 E., 2014/132 K. sayılı kararında da; söz konusu Anayasa Mahkemesi kararının, hissesini devreden limited şirket ortağının 06/06/2008 tarihi öncesine ait sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı, ortakların şirketten tahsil edilemeyen kamu alacaklarından hisseleri oranında sorumluluklarının devam ettiği belirtilmektedir.

Hal böyle olunca somut olayda, 6183 sayılı yasa 35. maddesi hükmüne göre limited şirket ortağı olan ...'ın tasarruf ve devir tarihine kadar doğan ve şirketten tahsil edilemeyen kamu alacaklarından “hissesi oranında” sorumluluğu bulunduğu buna göre işin esasına girilmesi gerektiği halde, mahkemece hiçbir sorumluluğu bulunmadığı yönünde verdiği karar isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13/11/2019 gününde Üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13/11/2019 gününde Üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Vergi borçlusu olan limited şirketteki hissesini 6183 sayılı Kanunun 35. maddesinde hissesini devreden ve devralanın devir öncesi vergi borçlarından müteselsilen sorumlu tutulacakları şeklinde, 06.06.2008 tarihinde yapılan değişiklikten önce devreden davalının yapmış olduğu tasarrufların iptaline yönelik açılan davada mahkemece, hisse devrinin kanun değişikliğinden önce yapılmış olması nedeniyle vergi borcundan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle verdiği davanın reddi kararının temyizi üzerine Dairemizde yapılan incelemede mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ise de aşağıdaki gerekçelerle sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edemiyorum.

6183 sayılı Kanunun 35. maddesine 06.06.2008 tarihinde yapılan değişiklikle ilave ikinci ve üçüncü fıkralar eklenmiştir. Maddenin ilk fıkrasında “Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar” düzenlemesi mevcuttu. Bu haliyle limited şirketlerde ortakların şirketten tahsil edilemeyen amme alacağından sorumluluğu belirlenirken hissesini devreden ve devralanlar yönünden bir açıklık bulunmuyordu. Kanun koyucu amme alacaklarının tahsil imkanını geliştirmek için maddeye, “Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur” şeklinde ikinci ve “Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur” şeklinde üçüncü fıkraları eklemiştir.