muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8836, Karar No: 2023/3047, Tarih: 17.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile haksız olduğu ileri sürülen arama ve el koyma kararlarının tarihlerinin 18.02.2000 ve 23.05.2000 tarihleri olduğu ve davalı tarafın, davacının Türkiye piyasasına girmesine engel teşkil edecek başka fiilinin bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça dava dilekçesinde, hukuka aykırı eylem olarak arama ve el koyma kararlarından bahsedildiği, 18.02.2000 ve 23.05.2000 tarihli arama ve el koyma kararları üzerinden 818 sayılı Borçlar Kanunu (818 sayılı Kanun)'nun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince 10 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra 01.12.2011 tarihinde işbu davanın açıldığı, bu durumda davalı vekili tarafından usulüne uygun olarak ileri sürülen zamanaşımı itirazının kabul edilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile zamanaşımı itirazının reddine karar verilerek yargılamaya devam edilmesi yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabul kısmen reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın yoksun kalınan kara yönelik tazminat istemli olduğunu ve taleplerinin davalının haksız olarak müvekkiline ait ürünleri toplattığı tarihten ürününün tüm mali haklarının müvekkili şirkete ait olduğu hususunun kesinleştiği hukuk davasının kesinleşme tarihi olan 28.04.2011 tarihine kadar yoksun kalınan kar olduğunu, dolayısıyla yoksun kalınan kar 2011 yılına kadar devam etmiş olduğundan zamanaşımından bahsedilemeyeceğini, müvekkilinin başka sözlük ürünleri üretmekte olduğunu ancak davalının haksız eylemi nedeniyle dava konusu sözlük ürünü satışının Türkiye’de söz konusu olmadığını, Türkiye’de davalı tarafından toplatmalar olmadığında ve ürünün satışı engellenmediğinde teknolojik yenilikler nedeniyle ürünün azalarak da olsa 10 yılın üzerinde bir satış imkanı olduğu da gözetilerek müvekkili şirketin ne kadar ürün satacağı ve elde edileceği karın ne olduğunun hesaplanması gerektiğini, müvekkilinin zararının sadece toplatılan 88 adet ürün olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabete dayalı yoksun kalınan kar ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunun 49 ve 60 ıncı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, haksız rekabete dayalı yoksun kalınan kar ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 818 sayılı Borçlar Kanunun 49 ve 60 ıncı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39784, Karar No: 2022/5544, Tarih: 22.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/39784 E.  ,  2022/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü

SUÇ : Çevreyi taksirle kirletmek

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Müşteki Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü’nün temyiz talebinin incelemesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle, davaya katılma ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü’nün tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Katılan ... vekilinin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12642, Karar No: 2014/11845, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12642 E.  ,  2014/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9981, Karar No: 2014/2821, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9981 E.  ,  2014/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/167855

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2010/372 (E) ve 2011/376 (K)

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan Gümrük idaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan zarar görmeyen, bu nedenle davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük Müdürlüğünün temsilen hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık müdafii ve müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

30.07.2009 tarihli tutanakla ilgili olarak, sanığın işletmesinde ele geçen 136.500 litre kimyasal sıvının kaçak akaryakıt niteliğinde olduğu değerelendirilerek hem 5607 sayılı hem de 5015 sayılı yasaya aykırılıktan dava açıldığı, yargılama sırasında 15.04.2010 günü, bu iki suçla ilgili yargılamanın birlikte görülemeyeceğinden bahisle davaların tefrikine karar verildiği, bu dosyanın ayrı bir esas numarası alarak 5015 sayılı yasaya aykırılıktan dolayı sanığın mahkumiyetine karar verilerek dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği;

Dosyanın incelenmesi esnasında; Uyap üzerinde yapılan incelemede, ana dosya üzerinden sanık hakkında aynı eylemden dolayı mahkemece 11.10.2010 günlü hükümle 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği görülmekle, aynı eylemden mükerreren hüküm kuruIamayacağından bu hususun araştırılarak, ortada mükerrer bir hüküm bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi bakımından, ilgili dosya getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve müşteki EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 10.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10939, Karar No: 2012/8565, Tarih: 18.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10939 E.  ,  2012/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Espiye Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2009 gün ve 2009/17 Esas, 2009/67 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'nin 12.09.2011 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, TCK.nın 64. maddesine göre bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9304, Karar No: 2019/11391, Tarih: 20.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/9304 E.  ,  2019/11391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanlar .... ve ...'un, sanığın elinde bıçak ile katılan ...'nın üzerine yürüdüğünü istikrarlı şekilde anlatmaları ve tanık ...'ın kovuşturma evresinde doğruladığı soruşturma beyanında sanığın elinde bıçak gördüğü şeklindeki anlatımı ve 07/09/2011 tarihli tutanakta sanığın bıçağı kolluğa teslim ederken, kendisine yapılan saldırı karşısında bıçağı savunma amaçlı kullandığının zapt altına alınması karşısında, sanık, katılanlar ve tanık anlatımlarının belirttiğimiz kısımlar gözetilerek yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2757, Karar No: 2014/18548, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2757 E.  ,  2014/18548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/61230

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2010/574 (E) ve 2010/824 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde TCK 155/2. madde gereği hapis cezasının yanında para cezası da hükmedilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklardan R. Ç.’in katılana ait iş yerinde müdür olarak, diğer sanık T.. P..’ın ise aynı yerde usta başı olarak çalıştığı, her iki sanığın birlikte hareket ederek katılana ait iş yerindeki görevleri gereği kendilerine tevdi edilen hurda malları değişik tarihlerde fabrika dışına çıkartıp katılanın bilgisi ve rızası dışında sattıkları ve edindikleri parayı uhdelerine geçirdikleri iddia olunan somut olayda; katılanın işyerine güvenlik kamera sistemi takan takan Ferruh'un “katılan benden olayla ilgili görüntüleri CD'ye çekmemi ve masaüstüne kopyalamamı istedi, ben de yaptım” şeklindeki beyanı ve katılanın 20/06/2007 tarihli celsede üretim sonunda elde kalan hurdalar fabrikamızın defter ve kayıtlarında mevcut olduğu gibi bunların satışı sonucu eksik çıkan malların parasının kasaya girişinin olmadığını tespit ettik” şeklindeki beyanları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, tanık Ferruh'un celp edilerek ilgili konuda CD'ye aktarılan görüntülerin temin edilmesi, katılana ait E. Elektirk şirketinin olay dönemine ait defter ve kayıtlarının celp edilerek alanında uzman bilirkişi tarafından rapor düzenlenmesinin ardından sanıklar hakkında TCK 43. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı ile sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Rifat'ın ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/711, Karar No: 2007/758, Tarih: 24.10.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/4-711 E.  ,  2007/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2003

Taraflar arasındaki “alacak“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 7.Asliye Hukuk  Mahkemesince davanın reddine  dair verilen 11.09.2001  gün ve 1999/596 E. 2001/426  K. sayılı kararın incelenmesi  davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  4.Hukuk Dairesinin 21.11.2002 gün ve 2002/12714 2002/13296 K.  sayılı ilamı ile, (...1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirine uygun olmayan davalılar Y.Y. N. O.ve M. K.hakkındaki karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Davalılar İ.O. ve N. Ö. ile ilgili karar düzeltme istemine gelince; Davacı idare 14.10.1998 tarihinde Beyazıt Meydanında türbanlı öğrencilerin okula alınmamasını protesto eden topluluğun dağıtılması sırasında davalıların dava dışı görevli polis memurunu yaralamaları nedeniyle 2330 sayılı yasa gereğince polis memuruna ödenen tazminatın rücuan tahsilini istemiş, yerel mahkemece iddia ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içinde mevcut İstanbul 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/1520 esas sayılı dosyası içinde mevcut 14.10.1998 tarihli olay ve yakalama tutanağında davalı N.Ö.’nın devamlı slogan atarak görevli memurlara el ve ayak hareketleriyle fiili mukavemette bulunduğu ve aynı tarihli Yüzleştirme Tutanağında olayda yaralanan polis memuru H.M. tarafından kendisini yaralayan olarak dayalı İ. O.’u teşhis ettiği anlaşıldığına göre adı geçen davalılarla ilgili davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir ise de yerel mahkeme kararı onanmış olduğundan davacı vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilerek hükmün anılan davalılara ilişkin bölümünün bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16421, Karar No: 2011/2894, Tarih: 07.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/16421 E.  ,  2011/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, cürüm delillerini saklama ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Sanık ...'nun kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, cürüm delillerini saklama suçlarından hükümlülüğüne ve müsadereye; sanık ...'nun 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma suçlarından hükümlülüğüne ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve cürüm delillerini saklama suçlarından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçlar için yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4., 104/2. madde ve fıkralarına göre, davalar 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun

322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4., 104/2. madde ve fıkraları gereğince kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek istem gibi (DÜŞÜRÜLME-

SİNE), 7.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15567, Karar No: 2007/15624, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15567 E.  ,  2007/15624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.