muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30180, Karar No: 2014/16000, Tarih: 30.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30180 E.  ,  2014/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/122644

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2009

NUMARASI : 2007/375 (E) ve 2009/274 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıkta ele geçen aracın üzerindeki plaka ve trafik tescil belgelerinin sahte olduğunun iddia olunduğu olayda; sanığın aşamalarda kullanımındaki .. ... plaka sayılı aracı Y.. E.. isimli kişiden İstanbul K.. oto pazarından satın aldığını, araca ait trafik tescil ve trafik belgesi ile sigorta poliçesinin sahteliğinden şüphelenmediği ve motor ve şase numaralarını kontrol etmediğine dair savunması ve dosyaya harici satış sözleşmesini sunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve maddi gerçeğin bulunması açısından sanık tarafından dosyaya sunulan satış sözleşmesi üzerindeki imza ve yazıların sanığın el ürünü olup olmadığı ve yazının yaş tayininin tespiti hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12252, Karar No: 2014/22748, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12252 E.  ,  2014/22748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22114, Karar No: 2011/6126, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22114 E.  ,  2011/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/597, Karar No: 2015/12924, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/597 E.  ,  2015/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19297, Karar No: 2014/15232, Tarih: 13.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19297 E.  ,  2014/15232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2001/400-2013/481

Davacı M.. H.. vekili Avukat M.. G.. tarafından, davalı Z.. E.. aleyhine 03/04/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazına gelince:

Dava, izinsiz kum ve malzeme alımından doğan hazine zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Tazminat dosyası ile dosya arasına getirtilen ceza dosyası kapsamı bir bütün olarak incelendiğinde; davalı tarafından kendisine ait taşınmaz dışında, dere yatağından ve davacı Hazineye ait taşınmazdan malzeme alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 10.050 m3 malzemenin tamamının davalı tarafından alındığı kabul edilmiş ve bu miktar üzerinden Hazine zararını hesaplayan bilirkişi raporu doğrultusunda istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar 10.050 m3 malzemenin tamamının davalı tarafından aldığı iddia edilmiş ise de; Aydın Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2002/104 Esas, 2003/1060 Karar sayılı dosyası kapsamına göre, davaya konu yerden davalı dışında başka kurumlar tarafından da malzeme alındığı, malzemenin ve malzeme alınan yerin doğal özellikleri itibariyle davalı tarafından kaç m3 malzeme alındığının kesin olarak tespitinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle; davaya konu 10.050 m3 malzemenin tümünün davalı tarafından alındığı ispat edilememiştir. Davalının haksız eylemi sonucu zarar meydana geldiği sabit olmakla birlikte, zararın miktarını belirlemek mümkün olmadığından, hesaplanan tazminattan olayın özelliğine göre uygun bir miktar indirim yapılması gerekmektedir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararının, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8674, Karar No: 2016/7547, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8674 E.  ,  2016/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 155/2, 50/1.a, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, sanığın bildirdiği adrese tebliğ için gönderilmiş olduğu; ancak muhatabın adresinden taşındığı ve tanınmadığı açıklaması yazılarak merciine iade edilmesi üzerine, mernis adresi araştırılarılarak belirlenmesi halinde bu adrese tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın bildirdiği adrese, 7201 sayılı Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ yapıldığının anlaşılması karşısında tebligatın usulüne uygun yapılmamış olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek temyiz isteminin reddine ilişkin 15.03.2016 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede,

Katılana ait işyerinde çalışan sanığa, katılana ait muhtelif markalardaki meşrubatların, müşterilere teslim edilmek üzere 06 BV 724 plakalı araca yüklenerek teslim edildiği; ancak sanığın, bu ürünleri istenilen yere götürmeyip bir kısmı ile sanığa emanet olarak verilen cep telefonunu alıp kalanını ve aracı terk ederek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,

2. Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 50/1-a maddesinin de ayrıca yazılması,

2. Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 50/1-a maddesinin de ayrıca yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 50 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince, verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması ve ayrıca hükümde yer alan ''50/1.a'' maddesinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17957, Karar No: 2012/24130, Tarih: 22.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17957 E.  ,  2012/24130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Can eczanesinin sahibi olduğunu davalı tarafından 9 adet sahte ilaç küpürü fatura edilmesi ve aralarındaki protokolün 6.3.19 maddesine aykırı davranıldığı iddiasıyla sözleşmesinin 2 yıl süre ile fesih edildiğini ve 25.570.28 TL cezai şart uygulandığını belirterek bu işlemin yasaya ve aralarındaki protokole aykırı olduğunu kasten sahte ilaç küpürlerini fatura etmediğini, ileri sürerek hakkında uygulanan işlemin iptalini istemiştir.

Davalı, davacı hakkındaki işlemlerin kurum müfettişlerinin raporuyla belirlenen tespitlere dayanılarak uygulandığını davalının aralarındaki sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek haksız açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kuruma fatura edilen ilaç küpürlerinin sahte olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı yanca temyiz edilmiştir.

Dosyada her ne kadar 23.06.2011 tarihli bilirkişi raporu alındığından bahsedilerek karar verilmiş ise de dosyanın incelenmesinde; Mahkemece dava konusu ilaç küpürlerinin sahte olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece reçete asıllarının ve ilaç küpürlerinin celp edilerek, tüm deliller toplandıktan sonra dosyanın ilaç küpürlerinin sahte olup olmadığının ve eczacının sahteliği bbilebilecek durumda olup olmadığı, diğer bir anlatımla sahte ilaç küpürlerinin iğfal kabiliyet bulunup bulunmadığı tespiti ve eczacının

2012/17957-24130

sorumluluğunun belirlenmesi amacıyla konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdi edilerek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle eksik soruşturmaya dayanılarak bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1175, Karar No: 2015/9512, Tarih: 26.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1175 E.  ,  2015/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2014/266-2014/999

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların boşandıklarını, ortak çocuklar 2004 doğumlu A.. N.. ile 2007 doğumlu B..'ün velayetlerinin müvekkiline verildiğini, çocuklar için 600'ar TL iştirak nafakası takdir edildiğini, aradan 6 yıl geçtiğini, çocukların ihtiyaçlarının arttığını, davalının maddi durumunun iyi olduğunu ileri sürerek, ortak çocuklar A.. N.. için ödenmekte olan iştirak nafakasının 2.000 TL'ye, B.. için ise aylık 1.500 TL'ye çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; davacının, çocukları kendisine danışmadan özel okula gönderdiğini, ekstra masraflarının ve kredi ödemelerinin olduğunu, davacının da öğretim görevlisi olup, ekonomik durumunun iyi olduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, aylık 600.00'er TL olan iştirak nafakalarının 900.00'er TL arttırılarak 1.500.00'er TL'ye yükseltilmesine ve dava tarihinden itibaren her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, verilen bu karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182.maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarı çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir, şeklindedir.

"Hakimin Takdir Yetkisi" başlıklı 182.maddesinin 2.fıkrasında; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

./..

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır." 3.fıkrasında da "Hakim, istem halinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen bu giderlerin gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre, ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir" hükmü yer almaktadır.

Yine aynı kanunun "Durumun Değişmesi" başlıklı 331.maddesinde; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde taraflarca her zaman nafaka artırımı davası açılabilir. (HGK. 15.07.2009 gün ve 3-352 E./348 K.)

Yine aynı kanunun "Durumun Değişmesi" başlıklı 331.maddesinde; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde taraflarca her zaman nafaka artırımı davası açılabilir. (HGK. 15.07.2009 gün ve 3-352 E./348 K.)

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda, mahkemece yaptırılan araştırma neticesinde, davacı annenin aylık 2.600 TL gelirinin bulunduğu, davalı babanın ise ... firmasında mühendis olarak görev yapmakta olup, 2014 yılı itibariyle, aylık net maaşının 6.752 TL, aylık brüt ikramiyesinin 2.250 TL ve yıllık brüt yıl sonu prım tutarının 9.947 TL olduğu, yeniden evlendiği, müşterek çocukların 2004 ve 2007 doğumlu olup, özel okula gittikleri anlaşılmıştır.

Ne var ki; mahkeme tarafından, müşterek çocukların okul ücreti, gider ve masrafları ile, nafaka yükümlüsü babanın yıllık net kazancı tam olarak araştırılmadan, hüküm kurulduğu görülmüştür.

Öyle ise mahkemece, bu hususlar dikkate alınarak müşterek çocukların ihtiyaç ve giderleri, tarafların ekonomik durumları, davalı babanın net kazancı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda nafaka arttırımı takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15980, Karar No: 2007/15687, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15980 E.  ,  2007/15687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaköy(Aksaray) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.