muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4329, Karar No: 2021/11345, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4329 E.  ,  2021/11345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince yeniden esas hakkında verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ankara ili, Sincan ilçesi, ... mahallesi, 137 ada 196, 198, 206, 211, 212, 216, 219, 221, 222, 227 ve 230 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile dava konusu taşınmazların konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri önünde bulundurulduğunda, tespit edilen metrekare birim fiyatına %100 oranında objektif değer artırıcı unsurun ilave edilerek ve dava konusu taşınmazların bir kısmında kamulaştırmadan arta kalan alanları için değer düşüklüğü oranlarını yeniden değerlendiren ek rapor hükme esas alınarak bedel tespiti suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-İdarece düzenlenen kıymet raporunda belirlenen ve ilk derece mahkemesi kararı ile davalılara derhal ödenmesine karar verilen bedele ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 07.02.2019 tarihine kadar, ilk derece mahkemesince tespit edilen bedel ile kıymet takdir raporunda belirlenen arasındaki fark olan ve ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesi ile ödenmesine hükmedilen kısmının ise Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesinin 17.12.2020 tarihli ara kararı ile davalılara ödenmesine karar verildiğinden, bu kısma Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesinin ödemeye ilişkin 17.12.2020 günlü karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince tespit edilen tüm bedele 07.02.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/1049E- 2021/228K sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

a- (B) harfli kısmının 1 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Davanın kabulü ile kamulaştırma bedelinin 2.018.919,21 TL olduğunun tespitine, tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk derece mahkemesince derhal ödenmesine karar verilen 722.332,00 TL'lik kısmına 20.05.2018 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 07.02.2019 tarihine kadar, ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesi ile davalılara ödenmesine hükmedilen ve Bölge Adliye Mahkemesince 17.12.2020 tarihli ara kararı ile davalılara ödenmesine karar verilen 633.220,36 TL'lik kısmına ise 20.05.2018 tarihinden ödeme kararının verildiği 17.12.2020 tarihine kadar, kalan 663.366,85 TL'lik kısmına ise 20.05.2018 tarihinden 10.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, kamulaştırma bedelinin işlemiş nemaları ile birlikte davalılara payları oranında derhal ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-Davacı idareye verilen vekalet ücretine ilişkin (B) kısmının 4 numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına,

Kalan bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19138, Karar No: 2018/10069, Tarih: 05.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19138 E.  ,  2018/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ... tarafından ... Dış Ticaret Ltd.Şti'nin kiracısı bulunduğu işyerini 28.12.2010-28.12.2011 tarihleri arasında işyeri ... Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, davalıların kiralayan sıfatıyla sorumlu olduğu deponun üzerinin singl ile kaplı olduğu, 19.10.2011 tarihinde yağan yağmur sebebiyle çatı yağmur oluklarının ek yerlerinden sızarak depoda bulunan ticari emtianın ıslanması neticesinde hasar meydana geldiğini, ekspertiz raporuna göre dava konusu su baskını ve hasarın,19.10.2011 tarihinde yağan yağmur sebebiyle çatı yağmur oluklarının ek yerlerinden sızarak depoya sirayet etmesi sonucunda meydana geldiğinin anlaşıldığını,bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile 17.227,54 TL sigorta rücu tazminatının,sigortalıya ödeme tarihi olan 13.12.2011 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre;bilirkişi raporunda hasarın oluşmasında davalılara atfı kabil bir kusur izafe edilemeyeceği, kiralama esnasında davalıların boş ve sağlam ve de depo olarak

hasarın oluştuğu yeri hazır vaziyette sigortalıya teslim edildiği belirtildiğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, işyeri sigorta sözleşmesi nedeniyle rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, sigorta şirketi olup, davacının tazminat talebinin nedeni, davalı kiralayan ve malik ile davacı ... şirketinin sigortalısı (kiracı) arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü: “Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;Kiralanan taşınmazların,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 05/10/2012 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 05/10/2012 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15276, Karar No: 2007/15699, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15276 E.  ,  2007/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kandıra İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24404, Karar No: 2024/15123, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24404 E.  ,  2024/15123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.06.2023

SAYISI : 2022/777 E., 2023/1230 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.06.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/1230 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2022/777 Esas, 2023/1230 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7662, Karar No: 2024/24733, Tarih: 05.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7662 E.  ,  2024/24733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık ... hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 12.08.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 266. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1.

maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3453, Karar No: 2018/644, Tarih: 20.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3453 E.  ,  2018/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK.nun 81/1, 31/3-son, 63, 54. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

..., ... hakkında;

TCK.nun 81/1, 39/2-c, 31/3, 63, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müdafiinin süresinde temyizinden sonra, suça sürüklenen çocuk ...’in cezasının onaylanması içerikli 05/08/2016 tarihli dilekçesinin temyizden vazgeçme mahiyetinde olduğu anlaşılmakla birlikte 10/09/1999 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk bu tarihte 18 yaşını tamamlamadığından, müdafiinin süresinde başvurusu üzerine temyiz incelemesi yapılmıştır.

Müebbet hapis cezası gerektiren hallerde, 12 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK.nun 31/3 maddesine aykırı olarak; sanık ... için hükmolunun 14 yıl hapis cezasının aynı yasanın 31/son maddesi gerekçe gösterilerek, 12 yıla indirilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’in, ...’ı kasten öldürme, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in de bu suça yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yardım ve yaşa bağlı indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, öldürme kastı bulunmadığına, hükmedilen cezanın fazla olduğuna, kararın yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile müdafilerinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkların öldürme suçuna yardım ettiklerine ilişkin delillerin mahkumiyetlerine yeterli olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3893, Karar No: 2020/1747, Tarih: 21.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/3893 E.  ,  2020/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3. maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

22/10/2014 tarihli düzenlenen tutanağa göre, asma kat yapıldığının, giriş kapısının yerinin değiştirildiğinin ve bağımsız bölümlerin arasındaki duvarların kaldırılarak birleştirildiğinin anlaşılması karşısında, tespit edilen aykırılıkların tamamının giderilip giderilmediği, giderilmiş ise bina niteliğinde alan kazanımı bulunmayan diğer tadilatlar ve tamiratların bulunması halinde, mevcut değişikliklerin taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı, hususlarında keşif yapılıp bilirkişi raporu alınması ve sanığın asma kat dışındaki aykırılıkları kendisinin yapmadığını savunması karşısında, tutanakta yer alan aykırılıkların kim tarafından yapıldığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanması, bu imalatların başka biri tarafından yapıldığının anlaşılması halinde suç duyurusunda bulunulması, dava açılması durumunda, her iki davanın birleştirilip tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16584, Karar No: 2016/1712, Tarih: 11.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16584 E.  ,  2016/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera komisyonu kararının iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 07.09.2015 gün ve 2015/9562 Esas, 7866 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mera komisyon kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 07.09.2015 tarihli ve 2015/9562 Esas, 7866 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK'nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.