muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3790, Karar No: 2024/1471, Tarih: 26.02.2024

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükümsüzlüğü talep edilen “SANTA BARBARA POLO & RACOUET CLUB” şekil markasının “Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamül başka sınıflarda yer almayan eşyalar: Çantalar, valizler, cüzdanlar, portföyler, çocuk taşımak için çantalar (portbebeler,kangurular), deri veya kösele kutular ve sandıklar, çek defteri kılıfları, ... kılıfları, boş tuvalet çantaları, boş alet çantaları, deriden anahtarlıklar, para çantaları, torbalar, sırt çantaları, evrak çantaları, alışveriş ve okul çantaları. Madeni olmayan kimlik kartları, künyeler, isimlikler, etiketler. Kumaştan yapılmış bayraklar, flamalar, etiketler” için 24 üncü sınıfta tescil edildiği, marka tescil başvurusunun 10.10.2002 tarihinde yapıldığı, davacının “POLO” esas unsurlu markalarının ise 25 ... sınıfta iç ve dış giysiler dahil olmak üzere muhtelif sınıflarda tescil edildiği, davacı markasının tescilli olduğu iç ve dış giysiler ile davalı markasının tescil listesindeki emtialar aynı satış kanallarında ve aynı mağazalarda/reyonlarda satışa sunulan emtialar olduğu, bu durumun ortalama tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verebileceği, markaların kaynağının aynı olduğu veya birbiri ile bağlantılı olduğu intibaı yaratabileceğinden, davalı markasının 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının b bendi uyarınca hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, davalı markasının 22.06.2004 tarihine kadar kullanımla ayırt edicilik kazanmadığı, davacı markası ile davalı markası arasında iltibas bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalı adına 2002 25927 tescil no.lu “SANTA BARBARA POLO & RACOUET CLUB”şekil” markasının 24 üncü sınıftaki “Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamül başka sınıflarda yer almayan eşyalar: Çantalar, valizler, cüzdanlar, portföyler, çocuk taşımak için çantalar (portbebeler, kangurular), deri veya kösele kutular ve sandıklar, çek defteri kılıfları, ... kılıfları, boş tuvalet çantaları, boş alet çamtaları, deriden anahtarlıklar, para çantaları. torbalar, sırt çantaları, evrak çantaları, alişveriş ve okul çantaları. Madeni olmayan kimlik kartları, künyeler, âsömlikler, etiketler, kumaştan yapılmış bayraklar, flamalar, etiketler” emtialar yönünden hükümsüzlüğüne, haksız rekabete dayalı taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı yanın markasını kullanımının haksız rekabet teşkil ettiği açık iken gerekçe gösterilmeden ret kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ''POLO'' markasının ticari hayatında davalı şirketçe kullanıldığını, haksız ve hukuka aykırı bir gaye ile kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, müvekkil markasının tanınmışlığından faydalanmak istediğini, bu markaların taraflara ait mağazaların tabelalarında, ürünlerinde ve sair iş evraklarında yer aldığı dikkate alındığından kullanımın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 ve devamı maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğini, ret kararına ilişkin hükmün neye dayalı olarak kurulduğunun belirsiz olduğunu belirterek, kısmen reddine dair kararın bozulmasını, kısmen kabulüne ilişin kısmın onanmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkile ait markanın tescil tarihi itibari ile davacıya ait tanınmış markanın bulunmadığı hususunun Mahkemece de hüküm altına alındığını, müvekkile ait markanın 2003-2004 yıllarında yoğun kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını, her ne kadar 556 sayılı KHK'da tescil tarihinden önceki dönemde kazanılan ayırt edicilikten söz edilmiş ise de, gerek doktrin gerek Yargıtay kararlarında söz konusu ayırt ediciliğin tescil tarihi ile dava tarihine kadar kazanılmış ise yine markanın hükümsüzlüğünün kabul edilmeyeceğinin kabul edildiğini, Avrupa Birliğinin markalar ile ilgili 89/104 sayılı yönerge ve 40/94 sayılı tüzüğünde de bu hususun kabul edildiğini, Yargıtay ilamları ile de tescilden sonra ayırt edicilik kazanılması halinde hükümsüzlük davası açılamayacağının belirtildiğini (Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 13.01.2005 tarih, 2005/3308 E., 2006/6634 ve 18.06.2007 tarih, 2006/6884 E., 2007/9262 K.), bozma kararında da müvekkilce kazanılan ayırt ediciliğin 22.06.2004 tarihinde kadar kazanılıp kazanılmadığının incelenmesi gerektiğinin belirtildiğini, bu hususta yasada açık hüküm bulunmadığını, doktrinde ve ATAD kararlarında bazı kıstasların bulunduğunu, gerek mahkemece gerek alınan bilirkişi raporunda bu kıstaslara ilişkin değerlendirme yapılmadan ve nasıl belirlendiği açıklanmadan sadece sonuç kısmında ''2006 yılının sonu..'' şeklinde bir ifade ile belirsiz bir tarih verildiğini, bilirkişi raporunun 12.sayfasında taraflarınca sunulan tüm kullanım belgelerinin sıralandığını, bunlara ek olarak tanıtım ve reklam filmlerinin mevcut olduğunun belirtildiğini ancak 2004 tarihinde düzenlenen 34 AYMOD fuarında müvekkil firmanın ... ... ve ... ...'i konuk ettiğini ve reklam faaliyetleri yürüttüğünden bahsetmediğini, tanıtım ve reklam faaliyetleri ile en geç 2004 yılının başında ayırt edicilik kazandığı düşünülen müvekkile ait markanın hangi gerekçe ile ayırt edicilik kazandığı tarihin 2006 yılının sonu olarak belirlendiğinin anlaşılamadığını, müvekkili markanın tescili içim 10.10.2002 tarihinde başvurduğunu, 05.12.2003 tarihinde tescil edildiğini, bilirkişi raporunda da kullanımın 2003 yılının başında başlandığının açıkça belirtildiğini, tescil ettirdikten sonra derhal yoğun kullanmaya başladığını, eldeki davanın 16.02.2007 olup başvuru tarihi ile dava tarihi arasında yaklaşık 5 yıllık süre olduğunu, davacının 5 yıl bekleyip bu davayı açtığını, ... süre müvekkil kullanımına ses çıkarmadığını, Mahkemece sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleşmediğine ilişkin hiçbir gerekçe belirtmediğini, Mahkemece ''birlikte var olma'' savunmalarına kararında hiç değinmediğini, ara karar ile bu hususun bilirkişilerce değerlendirilmesi için ancak bilirkişiler ve Mahkemece değerlendirme yapılmadığını, birlikte var olmaya ilişkin kanunda düzenleme olmadığını, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2012/9617 E., 2012/11464 K. sayılı kararıyla ..

... süre müvekkil kullanımına ses çıkarmadığını, Mahkemece sessiz kalma yoluyla hak kaybının gerçekleşmediğine ilişkin hiçbir gerekçe belirtmediğini, Mahkemece ''birlikte var olma'' savunmalarına kararında hiç değinmediğini, ara karar ile bu hususun bilirkişilerce değerlendirilmesi için ancak bilirkişiler ve Mahkemece değerlendirme yapılmadığını, birlikte var olmaya ilişkin kanunda düzenleme olmadığını, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2012/9617 E., 2012/11464 K. sayılı kararıyla ... süre piyasada birlikte barışçıl bir biçimde var olan işaretlerin tescilinin mümkün olduğuna dair kararı olduğunu, buna dair 3 koşulun mevcut olduğunu, birinci koşulun; taraflara ait işaretlerin ... bir dönem boyunca piyasada çatışma yaşanmaksızın birlikte var olması, ikinci koşulun tarafların halihazırda karşı tarafın kullanımını bilmesi ya da bilmesi gerekmesi, ... süreli ve yoğun kullanım neticesinde markaların piyasada potansiyel tüketici nezdinde ayırt edilmesi olduğunu, müvekkilinin eldeki davaya 2002 yılından beri yoğun bir şekilde kullandığını, dava tarihi itibariyle 5 yıl boyunca an itibari ile 21 yıl boyunca davacının tescilli markalarıyla birlikte var olmak suretiyle kullandığını, müvekkil ile davacı arasında hiç bir marka uyuşmazlığı olmadığını böylece ilk koşulun karşılandığını, tarafların tacir oldukları ve eldeki dava özelinde kulladıkları marka, ticaret unvanı, işletme adı vb. işaretleri çok iyi bildiklerini ikinci koşulun da oluştuğunu, bilirkişi tarafından müvekkil markasının 2006 yılı başında ayırt edicilik kazandığının belirtildiğini, 3 koşulunda oluştuğunu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.10.2019 tarih, 2018/4330 E., 2019/6393 K. sayılı kararında markanın tescil tarihinden marka tarihine kadar ayırt edicilik kazanmış ise hükümsüz kılınamayacağını, ''2006 yılı sonu'' ibaresine katılmamakla beraber bu tarih kabul edilse dahi tescil tarihinden sonra ancak dava tarihinden önce yoğun kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını ve 5 yıldan fazla davacının bu kullanıma sessiz kaldığı göz önünde bulundurulduğunda müvekkile ait markanın hükümsüz kılınamayacağı ve birlikte var olma koşullarını aşikar olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü ve haksız rekabetin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 125 ... maddesi.

2.556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

556 sayılı KHK'nın uygulandığı dönemde tescilli markanın kullanımının markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı Dairemizin istikrarlı uygulaması olduğundan dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3401, Karar No: 2020/6873, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3401 E.  ,  2020/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç yeri inceleme tutanağına göre mağdurların kuş yetiştiriciliği yapmak üzere kiraladıkları yerin zemin üstü ikinci katta bulunduğu ve çift kilit sistemli demir kapısının olduğunun, kapısında zorlama izinin olmadığının, içerisinde kafeslerin olduğu belirtildiği, mağdurların da beyanlarında havalandırmak için açık bıraktıkları camdan iş yerlerine girilmiş olduğunu beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ile tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5632, Karar No: 2017/708, Tarih: 08.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5632 E.  ,  2017/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece 07.04.2016 tarihli Ek Kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait mısır ve ayçiçeği mahsüllerinin ekili olduğu taşınmazların tamamının üyesi olduğu davalı sulama kooperatifi sahası içerisinde olduğunu, davalı kooperatif tarafından sebepsiz yere ürünlere su verilmediğinden ürünlerde zarar ve hasarın meydana geldiğini ileri sürerek, 18.836,24 TL zarar bedeli ile 496,50 TL delil tespiti giderinin tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; davalı kooperatifin su vermemesi nedeniyle 51 parsel açısından toplam 7.273,48 TL davacının maddi zarara uğradığı, diğer taşınmazlar yönünden davalı kooperatifin su verme zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.273,48 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 03.06.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, davalı vekilince temyiz harcının tamamlanmadığı gerekçesiyle, 07.04.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı ve 07.04.2016 tarihli ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece süresi içerisinde temyiz harcının tamamlanmadığından bahisle 07.04.2016 tarihli ek karar ile davalı vekilince yapılan temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, temyiz harcının tamamlanması için davalı vekiline gönderilen muhtıranın 05.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP sisteminde yapılan incelemede 08.02.2016 tarihli sayman mutemedi alındısı ile davalı vekilince harcın tamamlandığı anlaşıldığından mahkemenin 07.04.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilip temyiz itirazları incelenmiştir.

2- Davalı vekilinin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kooperatifin anasözleşmesinin 110/son maddesi gereğince sulama bedelini ödemeyen üye hakkında daha önce alacağın tahsili için yasal yollara müracaat edilmemiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kooperatifin anasözleşmesinin 110/son maddesi gereğince sulama bedelini ödemeyen üye hakkında daha önce alacağın tahsili için yasal yollara müracaat edilmemiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, 07.04.2016 tarihli ek kararın kaldrılmasına, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, davalıdan ek karara yönelik alınan peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8018, Karar No: 2014/6372, Tarih: 03.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/8018 E.  ,  2014/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2004 takvim yılı için; zamanaşımı nedeniyle düşme

2- 2005 takvim yılı için; beraat

Sanığın müdürü olduğu .... Tic. Ltd. Şirketler tarafından beyanname verilmediği tarihlerde de sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması karşısında 2005 takvim yılı için suç tarihi en aleyhe 31.12.2005 olarak kabul edilmesi gerektiğinden tebliğnamedeki bu takvim yılı için açılan kamu davasının düşürülmesi gerektiğine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği ve "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/134, Karar No: 2011/750, Tarih: 26.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/134 E.  ,  2011/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar tarafından kandırılmak suretiyle ile maliki olduğu 477,478 ve 573 parsel sayılı taşınmazlarının dava dışı ... adına tescilinin sağlandığını, ondanda davalı ...’e temlik edildiğini, hile ile taşınmazların elinden alındığını, aynı zamanda ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tereke temsilcisi vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve hile hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; davacının, maliki olduğu çekişme konusu taşınmazlarını 10.11.2001 tarihli resmi akitle dava dışı ...'a satış suretiyle temlik ettiği, ondanda 6.12.2001 tarihinde davalı ...'e satıldığı, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davacının akit tarihinde ehliyetli olduğu, davacının yargılama sırasında ölmesi üzerine terekeye temsilci atanarak yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, hile ile taşınmaların elinden alındığını, aynı zamanda işlem tarihinde ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek 19.12.2003 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, hile iddiasının öğrenmeden itibaren 1 yıl içinde açılmadığı gibi ileri sürülen iddialarında tanık dışında bir delille kanıtlanamadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; hile,genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya,özellikle sözleşme yapmaya sevketmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak,veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur.B.K'nun 28/l maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz.Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable Şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir.Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluylada kullanılabilir.

Öte yandan, hile her türlü delille isbat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir.Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluylada kullanılabilir.

Somut olaya gelince; davacının, çekişme konusu taşınmazları bilirlikte yaşadığı oğlu İbrahim ile beraber kullandığı, İbrahim'in 2003 yılında emlak vergisini yatırmak için yaptığı başvuru sırasında taşınmazların temlik edildiğinin ortaya çıktığı tanık anlatımları ile doğrulanmaktadır. Aksi de başka bir kanıtla ispatlanamamıştır.

Bu durumda, temliki işlemin öğrenilmesinden itibaren 1 yıl içinde eldeki davanın açıldığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; tarafların delillerinin yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kabule göre de; hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçe gösterilmesine rağmen, işin esası bakımından da davanın reddi gerektiği biçimindeki gerekçenin de doğru olduğu söylenemez.

Davacı, tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3251, Karar No: 2022/1226, Tarih: 21.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3251 E.  ,  2022/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece bozma ilamına uyma veya uymama kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 2.270 TL olduğu ve hükmolunan tazminat miktarının da 3.672,68 TL olduğu nazara alındığında; hükmün kesin olmadığı anlaşıldığından, bu hususta ret içeren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Tazminat davasının dayanağı olan ... Ağır Ceza Mahkemesinin E:2008/55, K: 2009/119 sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının ihaleye fesat karıştırmak suçundan 17.01.2008 - 24.04.2008 tarihleri arasında 98 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.05.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen usul şartlarının oluştuğu anlaşılmakla;