muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12172, Karar No: 2014/16797, Tarih: 24.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12172 E.  ,  2014/16797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Uyuşmazlığın yükleme,taşıma,boşaltma işlerini kapsayan hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına ve tarafların tacir olmalarına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22521, Karar No: 2018/6419, Tarih: 04.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/22521 E.  ,  2018/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, 103 ada 32 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5885, Karar No: 2015/7170, Tarih: 16.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/5885 E.  ,  2015/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Atlas Şirketi vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava tarihinin 30/05/2011 olduğu halde karar başlığında 13/10/2014 tarihinin yazılmış olması ayrıca mahkemece, davalı kurumun harçtan muaf olduğu kabul edilmesine rağmen yargılama giderlerinin peşin harç dahil edilerek hesaplanması ve davalı Bakanlığın harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın başlığındaki "Dava Tarihi" ne ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Dava Tarihi: 30/05/2011" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin çıkarılarak yerine; "a) Davacı tarafından yapılmış olan 333,40 TL yargılama giderinin kabul oranına göre 311,02 TL sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, b) Davacı tarafından yatırılan 148,50 TL ilk harç ve 83,70 TL ıslah harcı toplamı 232,20 TL nin davalı ... harçtan muaf olmakla, davalı ... 'den alınarak davacıya verilmesine," bendinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirkete yükletilmesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3189, Karar No: 2017/5893, Tarih: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/3189 E.  ,  2017/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi vekili, İcra Müdürlüğü’nün, nafaka alacağı olarak dosyaya gelen 9.125 TL paranın, reşit olan vekiledeni tarafından nafakanın devamı yönünde bir karar sunulması durumunda alacaklıya ödeneceğine ilişkin 26.06.2014 tarihli kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkeme’ce, şikayetçinin ergin olmasına rağmen eğitiminin devam ettiği, borçlu babanın bakım borcunun sürdüğü, ergin çocuğun nafakanın devamı için ayrıca bir dava açmak zorunda olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, borçlu tarafından, temyiz harç ve masrafları yönünden, adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Borçlunun hükümlü olması ve ekte sunduğu fakirlik belgesi nazara alınarak; adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi;

4721 sayılı T.M....'nun 328/1 maddesine göre; babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir.

Somut olayda, davacı ... 15.03.1994 doğumlu olup, şikayete konu işlem tarihi itibariyle 18 yaşından büyük ve reşit olduğu, TMK.328/1.maddesi gereği, iştirak nafakasının, çocuğun reşit olmasıyla kendiliğinden sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu halde Mahkeme’ce şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru olamamıştır.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/8053, Karar No: 2021/12483, Tarih: 19.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8053 E.  ,  2021/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesince verilen kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içersinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Taraf vekilleri kararı süresi içerisinde temyiz etmişler ise de; davacı vekilinin 23.09.2020, davalı vekilinin ise 30.09.2020 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettikleri vekaletnamelerinde bu hususa ilişkin özel yetkilerinin bulunduğu anlaşılmakla, davacı ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin feragat nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 19.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8177, Karar No: 2018/1833, Tarih: 08.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8177 E.  ,  2018/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2016 tarih ve 2015/1200-2016/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Kimya Deri Ltd. Şti. tarafından İspanya’dan satın alınan emtiayı nakliye rizikolarına karşı sigortaladığını, bahse konu yükün 01.09.2013 tarihinde İspanya’nın ... Limanında ... ... gemisine yüklendiğini, geminin varış limanı olan ... / ... Ovası - ... Limanına nakliyesi ve konteynerlerin tahliyesinin davalı ... tarafından yapıldığını, konteyner kapaklarının açılmasıyla 19 kabın ezik, delik ve akarlı olduğunun tespit edildiğini, 09.10.2013 tarihli tutanakla kayıt altına alındığını, ekspertiz çalışmalarıyla sigortalı emtianın hasarının 14.017,00.-TL olduğunu, tazminatın sigortalıya ödendiğini, davalının ödeme yapmaması üzerine ... 2. İcra Müdürlüğünün 2014/13382 E. sayılı dosyasıyla takibe geçtiğini, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptali, takibin devamı % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın pasif husumet yönünden reddinin gerektiğini, ...'ye doğrudan husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin ... merkezli deniz yoluyla konteyner taşımacılığı yapan ... 'nın acenteliğini yaptığını, yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu, süresinde ihbar yapılmadığını, hasarın istiflemeden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, konşimento üzerinde yapılan incelemede taşıma şirketinin ... olduğu, bu konşimentoda da yükleme acentesinin "... ... ... " olarak yer aldığı, ayrıca tahliye acentesinin ise ... olduğu, bu halde davacının davalı olarak asıl taşıyıcı ... ... SA’yı göstermesi ve ona ... ... m.105/2’ye göre ...’ye karşı takip yapması ve dava açması gerekirken davacının doğrudan acenteye karşı takip yapması ve dava açmasının usule aykırı olduğu gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı savunmasının dayanağı acente faturasının dahi asıl taşıyıcı adına kesilmiş olduğunun, davalının taşıyıcı sıfatının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı savunmasının dayanağı acente faturasının dahi asıl taşıyıcı adına kesilmiş olduğunun, davalının taşıyıcı sıfatının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7287, Karar No: 2011/16896, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7287 E.  ,  2011/16896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı eczacının ... Bankası ... Şubesindeki hesabına 2004-2005 yılları fatura bedelleri için 22.4.2005 tarihinde avans olarak 37.277,50 Tl yatırdığını, bilahare kuruma verilen reçetelerin incelenmesi sırasında 60 adet reçetede 5974 gr rivanol toz yazılmış olduğunu, reçetelerdeki teşhisler ile verilen ilaçların birbirlerine uyumlu bulunmadığının tespit edildiğini, sözleşmesinin 7 yıl süre ile fesih edildiğini belirtilerek yatırılan avanstan kurum borcu düşüldükten sonra kalan 31.590,46 Tlnin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 31.105,89 Tl'nin 22.4.2005 tarihinden itibaren illeyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline ,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı eczacının banka hesabına reçete bedelleri için avans yatırdığını, yapılan incelemede 60 adet reçetede yazılan rivanol tozun miktarının fazla ve teşhis ile uyumlu bulunmadığını ileri sürerek 31.590,46 Tl'nin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 31.105,89 Tl'nin tahsiline karar verilmiştir. Davacı, davalı ile olan sözleşmeyi sözleşmenin 5.k maddesi gereğince fesih etmiştir. Sözleşmenin 5.k maddesi" ....reçeteye sonradan ilaç ilave

edilmesi,...."hususu düzenlenmiştir. Davacı bu ilacın reçeteye sonradan ilave edildiğini iddia ettiğine göre, bu ilacın hastalara teslim edilip edilmediği, yine ilacın reçetelere sonradan ilave edilip edilmediği de araştırılarak, davacı tarafından iddia edilen 60 adet reçete üzerinde konusunda uzman doktor bilirkişilerden oluşturularak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılmak suretiyle, bu reçetelerden dolayı davalı kurumun ne kadar zarara uğradığı belirlenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların tüm,davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının tüm,davalının sair diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 420.00 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5833, Karar No: 2014/868, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/5833 E.  ,  2014/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi :26.12.2012

No :2011/118-2012/312

Dava, icra takibine vaki itirazın iptaliyle icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme; yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır.(HMK 1. madde)

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı anneye, 1983 tarihinde ölen Emekli Sandığı iştirakçisi kızından dolayı 5434 sayılı Yasa kapsamında muhtaçlık aylığı bağlandığı, 18.10.2007 tarihli ilçe idare kurulu kararında muhtaçlığın 01.09.1995 tarihinde sona erdiğinin belirtilmesi nedeniyle de 5434 sayılı Yasanın 121. maddesi gözetilerek 01.09.2002-31.01.2007 arası dönemde yapılan 26.179,54 TL ödemenin icra yoluyla tahsilinin talep edilip, itiraz edilmesi üzerine de eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanunun 134’üncü maddesinde, bu Kanunun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir. 5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde ise; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; dava konusu uyuşmazlık 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 ve 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir.

Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11838, Karar No: 2014/11300, Tarih: 05.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/11838 E.  ,  2014/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2011/704-2014/120

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalı vekiline tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davalı tarafa tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması,

2-Temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14810, Karar No: 2014/23063, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14810 E.  ,  2014/23063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.