muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6289, Karar No: 2011/9338, Tarih: 27.07.2011

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/582, Karar No: 2019/7286, Tarih: 18.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/582 E.  ,  2019/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/03/2017 tarih ve 2015/482 E- 2017/126 K. sayılı kararın davacı ve davalı TPMK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2018 tarih ve 2018/500 E- 2018/1192 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı TPMK vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "ALGAMED" ibaresinin 3. ve 5. sınıflarda tescili için davalı Kuruma marka başvurusu yaptığını, 2014/38487 numarası verilen başvuruya, müvekkilince 2011/96145 sayılı "ALZAMED" ibareli markaya dayalı olarak yapılan itirazın diğer davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru konusu ibareyle müvekkili markası arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markalar arasında yanlızca bir harfin farklı olduğunu, bu farklılığın da markalar arasında bulunan ayniyet derecesindeki benzerliği ortadan kaldırmadığını, tüketicinin markaları ilişkilendireceğini, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi hükmünün de başvurunun tesciline engel olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2015-M-9297 sayılı kararının 05. sınıf emtia yönünden iptaline, tescil edilmesi halinde davalı markasının 05. sınıf emtia yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu 2014/38487 sayılı “ALGAMED” ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet marka arasında, başvuru kapsamında yer alan 05. sınıftaki “İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı olan diyet maddeleri; besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç).), Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar” emtiası yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bunun dışında kalan “Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular.” emtiası bakımından ise markalar arasında benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2015-M-9297 sayılı kararının "zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular" emtiası yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlükle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı TPMK vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı TPMK vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı TPMK vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 18/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2134, Karar No: 2021/3042, Tarih: 07.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2134 E.  ,  2021/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Rize 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen maddi tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili Rize ili Güneysu Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulunda müdür olarak göreve başlayan dava dışı ...’nın devir teslim için kurumun hesaplarını incelettiğini, kurumun gerçek durumuyla muhasebe kayıtlarının örtüşmediğini ve kurumdaki zararın muhasebe kayıtlarında stok olarak kaydedildiğini, stoklarda yapılan sayım ve kontrollerde varlıkların gerçek olmadığının tespit edildiğini, durumun İl Milli Eğitim Müdürlüğüne aksedildiği ve milli eğitim tarafından bakanlığa haber verildiği ve denetçiler tarafından denetim yapıldığı, yapılan denetleme sonucunda 13/11/2012 tarih 9170/43.32 sayılı raporda belirtilen 79.937,20 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 07/06/2021 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1089, Karar No: 2020/651, Tarih: 22.09.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1089 E.  ,  2020/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Şanlıurfa Kadastro Mahkemesince verilen davanın davacılar ..., ... ve ... yönünden feragat nedeniyle reddine, davacı Hazine yönünden sübut bulmadığından reddine, müdahil davacı ... yönünden kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazların davalılar adlarına hisseleri oranında tesciline ilişkin karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar ... ve arkadaşları vekili Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 08.03.1971 havale tarihli dava dilekçesinde; tarafların... oğlu...’ın mirasçıları olduklarını, davalılar tarafından ortak miras bırakandan intikal eden ve dava dilekçesinde yevmiye ve sıra numaraları belirtilen tapu kayıtları ile kayıtlı 34 parça taşınmazda vekil edenlerinin hisselerine müdahalede bulunulduğunu ileri sürerek davalıların vaki haksız müdahalelerinin menine karar verilmesini istemiştir. Yargılama aşamasında çekişme konusu taşınmazların yer aldığı bölgede kadastro çalışmalarına başlanılması üzerine dosya kadastro mahkemesine devredilmiştir.

5. Davacılar vekili 11.03.1976 tarihli duruşmaki beyanında, görevsizlik kararına konu taşınmazların tapulama çalışmalarında 2, 3, 4, 5, 6, 7, 13, 14, 15, 16, 17, 21, 22, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 33, 34, 35, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 54, 58, 60, 61, 62, 63, 66 ve 67 parseller olarak tespit edildiğini, taraflar arasında taksim yapılmadığını belirterek çekişmeli parsellerin müşterek murisin mirasçıları adına hisseleri oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

6. Davacı ... 06.12.1976 tarihli duruşmadaki beyanı, davacı ... mirasçısı ... 26.12.1989 tarihli duruşmadaki beyanı (kendi adına asaleten vekilleri olduğu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...adına vekaleten), davacı ... de 17.05.2006 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirmişlerdir.

7. Davacı Hazine vekili 10.07.1986 havale tarihli dava dilekçesi ile; Akziyaret köyünde yapılan tapulama çalışmaları sırasında çekişmeli parsellere tatbik edilen tapunun gayrisabit hudutlu olması nedeniyle tapu miktarının malikleri adına miktar fazlasının da Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

8. Müdahil ... 12.09.2007 havale tarihli dilekçesi ile; taşınmaz maliklerinden Mehmet Salih'in mirasçılarından olduğunu, davaya dahil edilerek davanın lehine sonuçlandırılmasını istemiştir

Davalı Cevabı:

8. Müdahil ... 12.09.2007 havale tarihli dilekçesi ile; taşınmaz maliklerinden Mehmet Salih'in mirasçılarından olduğunu, davaya dahil edilerek davanın lehine sonuçlandırılmasını istemiştir

Davalı Cevabı:

9. Davalılar... ve arkadaşları vekili Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 25.03.1971 havale tarihli cevap dilekçesinde; çekişme konusu taşınmazların ortak muris... oğlu...’dan intikal ettiğini, müşterek maliklerin birbirleri aleyhine müdahalenin meni davası açamayacaklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

10. Davalılar ..., ..., ..., ...,...11.03.1976 tarihli duruşmadaki beyanlarında; çekişmeli taşınmazların ortak muris... oğlu...’dan intikal ettiğini, 30 sene öncesinde haricen ve rızaen yapılan anlaşma ile taşınmazların paylaşıldığını, paylaşmadan sonra herkesin kendisine düşen taşınmazı tasarruf ettiğini ve halen de paylaşma uyarınca tasarruf edilmeye devam edildiğini ileri sürerek paylaşma uyarınca kendilerine düşen parsellerin ayrı ayrı adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemenin 1. Kararı:

Mahkemenin 1. Kararı:

11. Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinin 31.12.2008 tarihli ve 1975/25 E., 2008/6 K. sayılı kararı ile; davacılar ..., ... ve ...’ın davalarının feragat nedeniyle reddine, müdahil davalı ...’nin murisi olan ... ....’nin vekili tarafından 26.12.1989 tarihli duruşmada rızai taksim kabul edilerek davadan feragat edildiği anlaşılmakla dahili davalının selefinden fazlaca bir hak iddia edemeyeceğinden talebinin kısmen kabulüne, dava konusu toplam 37 adet parsellere dayanak yapılan Haziran 1942 tarihli ve 163, 167 ve 176 numaralı, Ekim 1949 tarihli ve 64 ve 65 numaralı, Mayıs 1927 tarihli ve 65, 69, 88 numaralı, T. Sani 1315 tarihli ve 10, 11, 33 numaralı, Şubat 1329 tarihli ve 133 numaralı, T. Evvel 1327 tarihli ve 264 numaralı tapu kayıtları, ilk tesis ve tüm tedavüllerinin çevre parsellere dayanak yapılan tapu kayıtlarıyla birlikte tamamıyla uyduğu, zilyetliğin uzun yıllar boyunca ve halen davalılarda bulunduğu, davalıların kendi aralarında kadastro tespitinden önce harici ve rızai taksim yaptıkları, rızai taksimin yapıldığı tarih ile kadastro tespitinin yapıldığı tarih arasında 20 yıldan fazla süre geçtiği, her ne kadar parsellerin bir kısmında kıraç okumakta ise de traktörün Urfa’ya geldiği tarih olan 1950 yılından tespitin yapıldığı 1974 yılına kadar 20 yıllık zilyetlik şartının oluştuğu, davalılara zilyetlikten yer verilmediği, kıraçtan tarıma elverişli hale getirilen yerin 100 dönümü geçmediği, bu nedenle Hazineye verilecek miktar fazlasının bulunmadığı gerekçeleriyle Hazine’nin miktar fazlası talebinin reddine, dava konusu 2, 5, 13 , 14 ve 33 numaralı parsellerin tamamı 1 pay kabul edilerek... adına, 3, 4 ve 48 parsellerin tamamı 1 pay kabul edilerek ..... adına, 6 numaralı parselin tamamı 44 pay kabul edilerek hisseleri oranında ...ve paydaşları adına, 7, 15, 25, 26, 28, 29, 30, 52 ve 58 numaralı parsellerin tamamı 64 pay kabul edilerek hisseleri oranında ... ve paydaşları adına, 17, 51 ve 66 numaralı parsellerin tamamı 1 pay kabul edilerek ... adına, 16, 34, 46 ve 47 numaralı parsellerin tamamı 160 pay kabul edilerek hisseleri oranında ... ve paydaşları adına, 21, 27, 61 ve 63 numaralı parsellerin tamamı 2800 pay kabul edilerek hisseleri oranında ... ve paydaşları adına, 22, 60 ve 62 numaralı parsellerin tamamı 36.960 pay kabul edilerek hisseleri oranında ... ve paydaşları adına, 35, 49, 50, 54 ve 67 numaralı parsellerin tamamı 8640 pay kabul edilerek hisseleri ... ve paydaşları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Özel Daire 1. Bozma Kararı:

12. Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

13. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 19.01.2011 tarihli ve 2010/7744 E., 2011/149 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire 1. Bozma Kararı:

12. Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

13. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 19.01.2011 tarihli ve 2010/7744 E., 2011/149 K. sayılı kararı ile;

“Yargılama sırasında davalılardan... oğlu Halil mirasçısı ...'ın 01.08.2001 tarihinde vefat ettiği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Ne varki adı geçenin mirasçıları davaya çağırılarak yöntemine uygun şekilde taraf koşulu oluşturulmamıştır. Taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir.

O halde yargılama sırasında vefat ettiği belirlenen ...'ın yasal mirasçılarının belirlenmesine esas olacak şekilde onaylı nüfus aile tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek mirasçılarının kimlikleri bu yolla, tebliğe elverişli adresleri ise zabıta aracılığı ile belirlenmeli, adı geçen mirasçılara dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanununu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmeli, husumet yaygınlaştırılarak bu yolla taraf koşulu oluşturulmalı, adı geçenlerden davaya karşı diyecekleri, delilleri sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemenin 2. Kararı:

14. Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinin 15.02.2012 tarihli ve 2011/4 E., 2012/4 K. sayılı kararı ile, Özel Daire bozma kararına uyulduktan sonra, davalı ......’ın mirasçılarının davaya katılımı sağlanarak taraf teşkilinin sağlandığı, bilirkişi tarafından mahreç raporu tanzim edildiği, davalılara zilyetlikten yer verilmediği, kıraçtan tarıma elverişli hale getirilen yerin 100 dönümü geçmediği, 20 yıllık nizasız ve fasılasız zilyetlik şartlarının oluştuğu bu nedenle Hazineye verilecek miktar fazlasının bulunmadığı gerekçeleriyle Hazinenin miktar fazlası talebinin reddine, davacılar ..., ... ve ...’ın davalarının feragat nedeniyle reddine, müdahil davalı ...’nin talebinin kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların davalılar adına hisseleri oranında tesciline karar verilmiştir.

Özel Daire 2. Bozma Kararı:

15. Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

16. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince 21.05.2013 tarihli ve 2012/3064 E., 2013/9334 K. sayılı kararı ile;

““…mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Özel Daire 2. Bozma Kararı:

15. Şanlıurfa Kadastro Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

16. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince 21.05.2013 tarihli ve 2012/3064 E., 2013/9334 K. sayılı kararı ile;

““…mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; tarafların dayanağı ile taşınmazların tespitlerine esas alınan tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersiz olduğu gibi dava konusu taşınmazların malik hanesinin öncesinin davalı olması nedeni ile boş bırakıldığı, bu halde 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 30/2.maddesi gereği mahkemece resen malik belirlenmesinin zorunlu olduğu, hal böyle iken ve bir kısım dava konusu taşınmazların sınırında eylemli olarak mera niteliği ile sınırlandırılan 69 ve 70 parsel sayılı taşınmazlar bulunmasına rağmen mahkemece usulüne uygun bir mera araştırması dahi yapılmamıştır. Öte yandan mahkemece zilyetlik yönünden yapılan araştırma dahi yetersiz olduğu gibi dava konusu taşınmazların bir kısmı üzerinde kamulaştırma kararı bulunup somut olayda aktarılan davanın olduğu hususu gözardı edilerek kamulaştırma kapsamında kalan taşınmaz kesimlerinin ve irtifak hakkı tesisleri hakkında hüküm kurulmaması dahi isabetsizdir...

…O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle tarafların tutunduğu taşınmazların tespitlerine esas alınan tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritaları da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı İl Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı İl Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazların tamamı ya da bir bölümünün tarafların tutunduğu tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, taşınmazların ya da taşınmazların bir bölümünün dayanak tespite esas tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde öncesinde usulüne uygun olarak mera araştırması yapılmalı, bu cümleden olarak bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, dava konusu taşınmazların ya da taşınmazların bir bölümünün tarafların tutunduğu tapu kayıtları kapsamında kalmadığı gibi tahsisli veya kadim mera da olmadığı saptandığı takdirde tapu kayıtları kapsamında kalmayan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri

tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, dava konusu taşınmazların ya da taşınmazların bir bölümünün tarafların tutunduğu tapu kayıtları kapsamında kalmadığı gibi tahsisli veya kadim mera da olmadığı saptandığı takdirde tapu kayıtları kapsamında kalmayan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden usulüne uygun ve yeterli zilyetlik araştırması yapılmalı, bu cümleden olarak dava konusu taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tutanak bilirkişileri dinlenerek tespitte saptanan hukuksal olgu ile yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık varsa duraksamasız giderilmeli, daha sonra uzman ziraatçi bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde, taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp, gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle taşınmazın meyil durumu, fiziksel yapısı, dıştan komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise nizalı parsel yönünü sözü edilen kayıt ve belgelerin ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği üzerinde durulmalı, uzman bilirkişi fen elemanından keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkeme gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, somut olayda aktarılan davanın tarihine göre her bir taşınmazda zilyedinin 100 dönüm taşınmaz kesimini zilyetlikten kazanabileceği düşünülmeli, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14