muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9887, Karar No: 2015/1201, Tarih: 27.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9887 E.  ,  2015/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi değerlendirilirken “Katılanların çalınan kuşları nedeni ile meydana gelen zararlarının ödenmemiş olması ve şikayetçi olması nedeni ile Sedat hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması mümkün olmamış ” gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; Suça sürüklenen çocuğun 23.08.2010 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında vermiş olduğu beyanında kuşları iade ettiğini dair beyanı ile katılan Nuretttin Yıldırım'ın 21.04.2010 tarihli duruşmada kuşları alıp olay yerinden ayrıldıkları şeklindeki beyanından, kuşların katılanlar tarafından geri alındığının, başkaca zarar olmadığının anlaşılması karşısında, yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3227, Karar No: 2021/7897, Tarih: 15.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3227 E.  ,  2021/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen davada,

Davacı ... kadastro sırasında dere yatağı vasfıyla tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmazlar yönünden imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili dava konusu taşınmazların çay ve dere yatağı olarak tapulama harici bırakıldığını, bu nitelikte bir taşınmazın zilyetlik imar ve ihyaya dayalı olarak zamanaşımı suretiyle kazanılmasının mümkün olmadığı, dere yatağının dolgu malzemesi kullanılmak suretiyle kullanılabilir hale gelmesinin imar ihya sayılamayacağını belirterek iktisap koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili dava konusu taşınmazlar başında keşif yapılarak taşınmazların aktif yatağı ve etkisi altında kalmayan bir yer olup olmadığı, kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, bu anlamda özel mülke konu edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın 6360 sayılı kanun gereği çekişmeli taşınmazın sınırlarında bulunduğu Höyük Köyünün bağlı bulunduğu ilçe belediyesine yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazların 1/5000 ölçekli imar planı dışında kaldığını; ancak çevre düzeni planında Tarımsal Niteliği Korunacak Mutlak Tarım alanı olarak planlandığını, dava konusu taşınmazın tapuya tescilinin yapılması için dava orman sayılan yerlerden olmaması, imar planları dışında olması ve derenin tabii akışına tahsis edilen yerlerden olmaması gerektiğini, somut olayda bu şartlar sağlanmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı yararına iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 18.680,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ile (B) harfi ile gösterilen 1.400,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. karara karşı davalı Hazine temsilcisinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 15/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1.maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1.maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, ne var ki yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiş, davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Yargılama giderleri taraflarca temyize getirilmemiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; temyize getirilmemekle birlikte, resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; temyiz konusu yapılmamakla birlikte karar ve ilam harcının resen ele alınıp alınamayacağı, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağı hususudur. Bilindiği üzere, yargı harçları Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiş, kamu düzeninden olması nedeniyle resen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle resen ele alınabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Harçlardan kimin sorumlu olacağına gelince, yargılama giderleri, usulü bir konu olmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda ayrıntısıyla düzenlenmiştir. Aynı yasanın 323.maddesi harçları yargılama giderlerinden sayarken 326/1.maddesi de açıkça “ Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” demek suretiyle yargılama giderleri ve bunlardan olan yargı harçlarından kimin sorumlu olacağını tereddüte yer vermeyecek şekilde düzenlemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise “ Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hakim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Hakim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.” demek suretiyle, hakimin karar verirken hangi sıralamayı izleyeceği konusunda kural getirmiştir.

Tarafların yargı önünde eşitliği ilkesini düzenleyen Anayasanın 36. maddesi ise “ Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Tarafların yargı önünde eşitliği ilkesini düzenleyen Anayasanın 36. maddesi ise “ Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olaya geldiğimizde, zilyetlikten tescil davasında, davacı vatandaş, davalı ise Hazine ve Belediyelerdir. Davalının hazine veya Kamu Kurumu olması, Anayasa ile teminat altına alınan “yargı önünde eşitlik ilkesi”nin bozulmasını, hazine lehine davranılmasını haklı kılmayacaktır. Zira genel ilke yukarıda da belirtildiği üzere yargılama giderlerinin davayı kaybedenden alınmasıdır. Prof. Dr.Baki Kuru da ( Hukuk Muhakemeleri Usulü 6 baskı 5.cilt 5339.sayfada açıkladığı üzere) bu görüştedir. Ancak Yerel Mahkeme, davalı hazinenin harçtan muaf olması nedeniyle 5.486 TL harcı davacıya yüklemiş, belediyeler harçtan muaf olmamasına rağmen bu hususta bir hüküm kurmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi de bu yanlışlığı düzeltmemiş, istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, davalıların yasal hasım olması nedeniyle harçtan muaf olduklarını düşünüyorsa, İlk Derece Mahkemesinin yaptığı gibi ve aynı mantıkla Hazineden alınamayan istinaf harcının davacıdan alınmasına karar vermeliydi ki (böyle bir uygulamanın doğru olduğu söylenemez.)

Bilindiği üzere Hazine, Harçlar Kanununun 13/j maddesi ile yargı harçlarından muaf tutulmuştur. Böyle bir durumda, yani davalının haçtan muaf olması ve davanın da davacı lehine sonuçlanması halinde karar ve ilam harcı mutlaka alınacak mıdır? Alınacaksa kimden alınmalıdır? Yasa koyucu tereddüte yer vermeyecek şekilde yargılama giderlerinden kimin sorumlu olduğunu düzenlemiştir. Yine yasa koyucu genel ilke gereğince yargılama giderlerinden sorumlu olan tarafı harçtan muaf tutmuş ise, bu düzenleme harcın diğer taraftan alınacağı şeklinde yorumlanamaz. Bu düzeneleme, bakiye karar ve ilam harcının davalıdan hiç alınmayacağı , davacı tarafından peşin yatırılan karar ve ilam harcının da iade edileceği şeklinde yorumlanıp uygulanmalıdır. Nitekim yine Hazinenin davalı olduğu tapu iptal – tescil davalarında da uygulama bu şekildedir. Hazine aleyhine açılan tapu iptal – tescil davasında Hazinenin harçtan muaf olması gerekçesiyle karar ve ilam harcı alınmazken ( doğrusu budur) yalnız tescil davasında harçtan davacının sorumlu tutulmasının hiçbir yasal dayanağı yoktur. Yasa koyucu dileseydi Kadastro Kanunu 36/A maddesinde olduğu gibi, bu hususta da genel uygulamadan ayrıldığını belirterek bir düzenleme yapabilirdi.

Sayın çoğunluğun görüşünün dayanağını yerleşmiş Yargıtay içtihatları oluşturmaktadır. Gerçekten de kabul etmek gerekir ki Yargıtay uzun yıllar tescil davalarında yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmış, bunlardan olan yargı harçlarını da davacıya yüklemiştir. Ne var ki, hiçbir Yargıtay kararında yasal bir dayanak gösterilmemiş, davalının “ yasal hasım” olması gerekçe yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bir olaya hukukun uygulanmasında yargı kararları en son sırada gelmektedir.

Çözümlenmesi gereken bir başka husus ise “yasal hasım” ne olduğu ve yasal hasım olunmasının davalıya nasıl bir üstünlük sağladığı konularıdır. Yine bilindiği üzere, bazen gerçekte hasım olmamasına rağmen özellikle mahkemelerin kararlarının denetime açılabilmesi, birileri tarafından kanun yoluna getirilebilmesi için Hazinenin taraf gösterilmesi veya temsilcisi bulunmayan mal varlığına kayyım atanması ve davanın kayyım huzurunda görülerek bu mahsurların ortadan kaldırılması yoluna gidilmiştir. Ne var ki böyle de olsa davada, davalı olarak yer almışsa, sıfatı ne olursa olsun artık davalıdır. Hal böyle olunca da her açıdan yargı önünde eşitlik ilkesi gereğince davalının davacıdan, Hazinenin de vatandaştan bir üstünlüğü yoktur. Sayın çoğunluk gibi düşünen hukukçular, davacının davasının kabulü halinde, davalının yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakırken, davanın reddi halinde de davalı yasal hasım lehine vekalet ücreti başta olmak üzere yargılama giderlerine hükmederek açıkça “yargı önünde eşitlik” ilkesini ihlal etmektedirler.

Yine sayın çoğunluk ve onlar gibi düşünen hukukçular “tescil davalarında davacı zaten karşılıksız olarak taşınmaz edinmekte, hiç olmazsa yargılama giderlerini ödesinler” tarzında bir yaklaşımla gerekçe oluşturmaktadırlar. Eğer mahkeme davacının taşınmazı hak etmediğini düşünüyorsa hiç şüphesiz davayı reddetmelidir. Hem davayı kabul edip, hem de yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmak apaçık bir çelişkidir ve yasaya açıkça aykırıdır.

Sayın çoğunluğun kendi içinde düştüğü bir başka çelişki ise; sayın çoğunluk, davalının yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderleri ve bunlardan olan harcın ilk derece mahkemesince davacıdan alınmasının doğru olduğunu düşündüğüne göre, davalı hazine tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf talebi reddedildiğinde de davacıdan istinaf ret harcının, bunun devamında da yine Hazinenin temyiz başvurusu reddedilerek kararın onanması halinde de davacıdan onama harcının alınmasına karar vermelidir. Zira davalı hazine yasal hasımdır ve davalı harçtan muaftır, o halde davalıdan alınamayan yargı harçları davacıdan alınmalıdır. Böyle bir uygulamayı ve düşünce tarzını kabul etmek mümkün değildir.

Açıklanan bu nedenlerle, davanın kabul edilmiş olduğu gözetilerek, tarafların temyiz sebepleri de nazara alınmak suretiyle davalı Hazinenin harçlardan muaf olması, harcın davacıdan alınmasının doğru olmaması ve bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemesi nedeniyle, hüküm fıkrasından harcın davacıdan alınmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı peşin harcın kendisine iadesine cümlesi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/3952, Karar No: 2015/17284, Tarih: 26.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3952 E.  ,  2015/17284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 1271 ada 176 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Mahkemece bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan Kurtuluş Mahallesi 4434 ada 3 parsel sayılı emsal Dairemizce aynı gün incelenen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/37-575 sayılı dosyasında birinci bilirkişi raporunda emsal olarak incelenmiş, emlak vergisine esas asgari m² değerlerine göre emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmazın emsalden değerli kabul edilmesi nedeniyle emsalin dava konusu taşınmaza uygun emsal olmadığı gerekçesiyle değerlendirmeye alınamayacağı belirlenmiş olup, bu emsale göre değerlendirme yapılması uygun değildir. Kaldı ki emsal satış tarihi itibarıyla imar parseli, dava konusu taşınmaz ise dava tarihi itibariyle kadastro parseli olduğu halde dava konusu taşınmazın tespit edilen değerinden düzenleme ortaklık payı oranında indirim de yapılmamıştır.

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan, yukarıda belirtilen paydaş dosyasında ikinci bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen ... 5515 ada 338 parsel sayılı taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren ek rapor alınarak paydaş dosyasının güçlü delil olduğu da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan, yukarıda belirtilen paydaş dosyasında ikinci bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen ... 5515 ada 338 parsel sayılı taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren ek rapor alınarak paydaş dosyasının güçlü delil olduğu da dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10483, Karar No: 2015/4429, Tarih: 09.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10483 E.  ,  2015/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.05.2014 gün ve 2014/346 Esas, 2014/4144 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 15 yıl kadar önce davalı kooperatife üye olduğunu ve ortaklık edimlerini yerine getirdiğini, 2010 yılı ve 2011 yılı olağan genel kurul toplantılarına katıldığını, 29.06.2012 tarihli genel kurula çağrılmadığı ve toplantıdan haberdar olmadığı için katılamadığını, bu toplantıdan 2 ay sonra kooperatif ortaklığından çıkarıldığını haricen öğrendiğini, üyelikten çıkarma kararının hukuka aykırı olduğunu ve buna ilişkin müvekkiline tebligat yapılmadığını ileri sürerek, çıkarma kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.02.2012 tarihli istifa dilekçesi ile kooperatif ortaklığından istifa ettiğinden 29.06.2012 tarihli toplantıya çağrılmadığını, kooperatif yönetim kurulunun hukuken yükümlü olunmadığı halde 07.08.2012 tarihli yazıyla ortaklığının istifa nedeniyle sona erdiği hususunun davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, istifa dilekçesi belge orjinalinin davalı kooperatifin antetini taşıdığı ve matbu olarak düzenlendiği, sadece üye, adres, ad soyad bölümlerinin ve metin içerisindeki iki satırlık bölümdeki tarih, sayı ve "üyelikten istifa ediyorum" ibarelerinin el yazısıyla yazıldığı, matbu belgedeki "üyelikten istifa ediyorum" bölümünün el yazısı ile daha sonradan doldurulmasının mümkün olduğu, bu durumda el yazısı ile doldurulan bölümlerin aleyhine borç ve yükümlülük doğuran davacı tarafından imzalanması ile geçerlilik kazanabileceği, düzenlenişi itibariyle istifa beyanına yönelik olarak düzenlenmiş bir belge niteliğini taşımadığı, davacının ortaklıktan çıkma iradesini göstermediği, aksi düşüncenin dosya içeriğine, hayatın olağan akışına ve hakkaniyete uygun düşmediği gerekçesiyle, 28.02.2012 tarihli ve 59 sayılı davacının kooperatif ortaklığından istifasının kabulü ile üyelikten çıkışının yapılmasına ilişkin kararın iptaline dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.05.2014 gün ve 2014/346 Esas, 2014/4144 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29564, Karar No: 2013/24383, Tarih: 07.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29564 E.  ,  2013/24383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın elindeki bıçak- larla kendisini 30-40 metre kovaladığını beyan etmesi, mağdurun ihbarı üzerine olay yerine gelen polisler tarafından düzenlenen olay tutanağına göre sanığın olay yerinde elindeki bıçakları yere attığının saptanması ve ekspertiz raporuna göre de sanıkta ele geçen bıçaklardan birinin 6136 sayılı Yasaya göre yasak bıçaklardan olduğunun belir- lenmesi karşısında, sanığın sabit olan suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/10024, Karar No: 2005/8766, Tarih: 27.09.2005

11. Hukuk Dairesi 2004/10024 E., 2005/8766 K.

**11. Hukuk Dairesi 2004/10024 E., 2005/8766 K.**

**- DAVALI YARARINA BOZMA**- 3095 S. KANUNİ FAİZ VE TEMERRÜT FAİZİNE İLİŞKİN KANUN [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.03.2004 tarih ve 2001/1305-2004/273 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2005 günde davacı avukatı F…

…… ile davalı avukatı A…

…… gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Ü…

….. Şubesi'nde çalışan M…

……'ın, hesap sahibi M…

……'un bilgisi ve onayı dışında sahte imza ile hesabındaki 4.404.200.000.-TL'yi arkadaşı davalı H…

….. adına Taksim Şubesi'ne havale ettiği, adı geçenin aynı gün parayı çektiği, havale alıcısı davalının hesap sahibi M…

….. ile hiçbir bağlantısı bulunmadığından, söz konusu bedeli almasının hukuken bir sebebe dayanmadığını, ayrıca, davalının T…

….. Şubesi'nde hesabı bulunmayıp, baştan beri kötü niyetli olduğunu, bankaca hesap sahibine zararının ödendiğini, davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre parayı iadeyle mükellef bulunduğunu ileri sürerek, (4.404.200.000)TL'nin 30.03.2001 tarihinden itibaren işleyecek %180 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1999 yılında yapılmış bir işlemin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde dava açılması gerekirken, 2001 yılında açılan davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin banka çalışanı Turan'la arkadaş olup, Ü…

……. Şubesi'nde bulunan hesabına yatırılmak üzeri bir çok defa elden paralar verildiğini, müvekkilince kendi hesabında bulunan paranın çekildiği zannıyla hareket ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, söz konusu işlemin 20.07.1999 tarihinde yapılmasına karşın, işlemin davacı banka tarafından Aralık 2000'de yapılan müfettiş soruşturması sonucunda öğrenildiğinden zamanaşımı süresinin dolmadığı, davalının dava dışı M…

……. hesabında bulunan parayı davacı personeli ile görüş ve eylem birliği içerisinde, haklı hiçbir neden bulunmaksızın alarak kullandığı ve banka zararını tazmin etmesi gerektiği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile (4.404.200.000)TL alacağın bankaca hesap sahibine ödeme yapılan 30.03.2001 tarihinden itibaren yıllık %180 faiziyle birlikte, tahsilde tekerrür teşkil etmemek koşuluyla davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.