muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6810, Karar No: 2013/2849, Tarih: 14.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6810 E.  ,  2013/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/75 Esas sayılı 821 parsel sayılı taşınmazla ilgili ortaklığın giderilmesi davasına ilişkin dava dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin ilgili mahkemeden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/483, Karar No: 2025/2842, Tarih: 24.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/483 E.  ,  2025/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1058 E., 2024/3297 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 E., 2023/43 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu ağır büyüme geriliği (Akondroplazi) hastalığına yönelik SUT kapsamında karşılanan ilaç/ilaçların olup olmadığının sorularak, Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun sut kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Davalı Kurumdan davacı çocuk hangi kapsamda (4/1-a,b,c ve GSS vs.) sağlık güvencesinden yararlandığı, yararlanıyorsa kendi sigortalığından mı yada başka birinin (eş, çocuk, anne, baba vs.) yararlandığı sorularak, davalı SGK Başkanlığı nezdinde bulunan davacı veya sağlık güvencesinden yararlandığı kişiye ait şahsi sicil dosyasının (özellikle 4/a,b,c hizmetlerinin gösterir hizmet döküm föyünün vs.) eksiksiz okunaklı bir suretinin celp edilip, eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26033, Karar No: 2014/2763, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26033 E.  ,  2014/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/66-2013/92

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5130, Karar No: 2018/5096, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5130 E.  ,  2018/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, ücret, ilave tediye, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığına ilişkin kabul, emsal dava dosyaları da nazara alındığında yerindedir. Bu durumda, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının tespitinde, davalı işveren bünyesinde, davacıyla benzer veya aynı işi yapan emsal işçinin belirlenmesi gereklidir. Ancak, davacının, toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olmadığı ve dayanışma aidatı kesilmesi yönünde bir başvurusunun da bulunmadığı gözetildiğinde; davalı bünyesinde çalışan ve toplu iş sözleşmesine göre aylık ücret ile hakları belirlenen işçilerin, davacıyla benzer veya aynı işi yapsa dahi, emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı tarafça 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekinde gönderilen “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belge içeriğinde, davacıyla aynı işi yapan davalı işçilerinin isim listesi ve yevmiyeleri bildirilmiş ise de, yazı ekinde yer alan söz konusu işçilerin bordrolarında, sendikal aidat kesintisi olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, bu çalışanların toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmakla, emsal kabul edilmeleri mümkün değildir. Kaldı ki, listede ismi yazılı işçilerin yirmi yılı aşkın çalışması bulunmakta olup, kıdem süreleri davacıya nazaran oldukça yüksektir. Diğer taraftan, bahsi geçen listenin alt kısmında yer olan notta “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şoför personel alımı olmamıştır” şeklindeki bilgilerin yazılı olduğu görülmektedir. Bir taraftan 2003 yılından sonra şoför alımı olmadığının belirtilmesine rağmen, diğer taraftan 2003 yılından sonra başlayan işçilerin temel yevmiye katsayılarının 73,22 TL olduğunun yazılması, söz konusu bilgilerin değerlendirilmesinde tereddüt uyandırmaktadır. Ayrıca, bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri, toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğinde belirtilen yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği, toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayı oranından günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında açıklayıcı bir bilgi de bulunmamaktadır. Dolayısıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözü geçen listede yazılı bilgilerden hareketle sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlıkla aynı nitelikteki emsal davalarda, Elbistan İş Mahkemesi’nce verilen kararlarda, davalının emsal işçisinin aylık ücretinin, kayden alt işveren bünyesinde çalıştırılan şoförlere fiilen ödenen ücretin “1,73 katı” olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Söz konusu davalarda verilen kararların, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin temyiz incelemesinden geçtiği ve aylık ücret miktarına ilişkin hüküm kısmının bozmaya konu edilmediği anlaşılmaktadır (Örneğin; Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 22/10/2015 tarihli 2015/34814 esas ve 2015/20303 karar sayılı; 09/11/2015 tarihli 2014/21311 esas ve 2015/21810 karar sayılı kararları). Mahkemece ise, söz konusu kararlardan farklı bir kabulle sonuca gidilmiştir. Bu halde, emsal davalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmemesi de hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı işverene yeniden yazı yazılarak, davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığı sorulmalı; varsa ücret bordrolarının gönderilmesi istenilmelidir. Ayrıca, 22/03/2016 tarihli cevabi yazı ekindeki “Afşin Elbistan Linyitleri İşletme Müdürlüğü Garaj Amirliğinde çalışan Şoför Personel Bilgi Listesi” başlıklı belgenin alt kısmında yer alan “2003 yılından sonra başlayan işçi personellerin bugünki temel yevmiye katsayıları ise 73,22 TL’dir” ile “2003 yılından sonra şöfor personel alımı olmamıştır” şeklindeki çelişkili notlara işaret edilerek; bahsi geçen 2003 yılından sonra işe başlayan davalı işçilerinin kimler oldukları, görevleri (şoför olup olmadıkları), toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadıkları, yazı içeriğindeki söz konusu yevmiye katsayısının neye göre belirlendiği ve toplu iş sözleşmesiyle bir alakasının olup olmadığı, bu katsayıdan günlük yevmiye miktarına nasıl ulaşıldığı gibi hususlar hakkında bilgi verilmesi de istenilmelidir. Yukarıda belirtilen, temyiz incelemesinden geçen emsal dava dosyaları da incelenerek aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı tespit edilmelidir. Bu yönlerden yapılacak araştırma ve inceleme neticelerine göre, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2018/2042, Karar No: 2019/3859, Tarih: 29.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2042 E.  ,  2019/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davacı şirketin tekstil fabrikasının sahibi ve işleticisi , diğer davacı ...'in ise fabrika çalışanı olduğunu, davacı ...'nın fabrika ve işletme ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, bahse konu fabrikanın işletilmesi sırasında kullanılan elektrikten dolayı davalı kuruma borçlanıldığını, ekonomik sıkıntılardan dolayı borcun ödenemediğini, elektriğin kesilmesi tehdidiyle karşı karşıya kaldıklarını, mevcut üretim faaliyetinin aksamaması için yine fabrika çalışanlarından .... ile davalı şirket yetkilileri arasında borcun ödenmesi hususunda taksitlendirme protokolünün imzalandığını, taksitlendirme protokolü ile kararlaştırılan miktar ve tarihlerde ödemeyi kapsar şekilde 11 adet bono tanzim edilerek davalı kuruma verildiğini, bonoların şirketi temsilen şirket çalışanı Sertan Abalı tarafından imzalandığını, davacıların ise bonoları kefil sıfatıyla imzalamak zorunda kaldıklarını; ..... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/386 Esas sayılı dosyasında, 10/10/2005 tarihinde tedbir kararını da kapsar şekilde, davacı şirket hakkında iflasın ertelenmesine, karar tarihi olan 10/10/2005 tarihinden itibaren, hangi sebeple olursa olsun şirket hakkında yapılmış ve yapılacak olan icra takipleri ile ihtiyadi haciz ve tedbir uygulamalarının tedbiren durdurulmasına, davacı şirketin borç altına girmesini kapsayan çek keşide etme ve senet düzenlemesinin ikinci bir emre kadar tedbiren önlenmesine karar verildiğini; senetlerin geçersiz olduğunu, senedi imzalayan şirket çalışanının senet düzenleme yetkisine sahip olmadığını, kefil sıfatıyla senetleri imzalayan davacıların da sorumluluklarına gidilemeyeceğini, teminat amaçlı verilen bonoların takibe konu edilemeyeceğini ileri sürerek; dava konusu protokol ve bu protokole dayalı olarak tanzim edilen bonolar gereğince borçlu olmadıklarının tespitine , protokol ve bonoların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davaya ve icra takibine konu esas teşkil eden bonoların davacı şirket adına hareketle dava dışı .... tarafından imzalandığı ve davacılar ... ve ...'nın senetlerde kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğu, senetlerde teminat senedi olduğuna dair herhangi bir şerh ve ibare yer almadığı, senetlerin teminat senedi olduğu hususunda davacı yanca yazılı bir delil de dosyaya sunulmadığı, senetleri davacı şirket adına keşide eden dava dışı ...'nın şirketin fabrika yetkilisi ve sorumlusu olduğu, ticaret sicilinde adı geçenin imza sirkülerinin yer aldığı, davacıların senetlerin yetkisiz temsilci tarafından tanzim edildiği ve bu nedenle geçersiz olduğu yönündeki vaki iddiasının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kambiyo senedinden dolayı menfi tespit istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda; davacı ....Tekstil San. Tic. A.Ş. hakkında..... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/386 E. Sayılı dosyasıyla açılan iflasın ertelenmesi davasında, 10/10/2005 tarihli ara karar ile mahkemece, davacı şirketin çek keşide etmesinin ve senet düzenlemesinin ihtiyadi tedbir yoluyla önlenmesine karar verilmiş olup, dava konusu edilen bonoların keşide tarihleri dikkate alındığında, mahkemenin tedbir kararından sonra davacı şirket adına keşide edildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; dava konusu bonoların keşide tarihi dikkate alınarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen ihtiyadi tedbir kararı uyarınca, davacıların bahse konu kambiyo senetlerinden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29082, Karar No: 2013/32453, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/29082 E.  ,  2013/32453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitler de yapılacak artış oranına uyulmadığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.892,56 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 17.01.2006 tarihli sözleşmenin 22. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endexler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Memur maaş artış oranı Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından 28.06.2006 tarihli yazısına göre;%6.3 oranında artırılmıştır.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlar esas 2013/29082-32453

alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/132, Karar No: 2023/637, Tarih: 06.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/132 E.  ,  2023/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 135-220

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82/1-j, 35/2, 39/2 b-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; sanığın ise aynı Kanun'un 82/1-j, 35/2, 39/ 2 b-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince 22.03.2013 tarih ve 122-64 sayı ile verilen hükümlerin, suça sürüklenen çocuklar ve sanık müdafileri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.12.2014 tarih ve 3639-5873 sayı ile; "…27.07.2012 tarihli celsede davaya katılmasına karar verilen mağdur ...’ın karar tarihinden önce 28.09.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; gerekçeli kararın katılan ...’in mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi, tebliğ evrakı ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin ve buna uygun olarak düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine," karar verilmiş, katılan mirasçıların vekili tarafından da temyiz edilen hükmün, dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince 15.09.2015 tarih ve 1609-4577 sayı ile;

"…Dosya içeriğine göre; sanık ...’nin amcası ...’nin 20.01.2012 tarihinde öldürülmesi nedeniyle haklarında azmettiren olarak sanık sıfatıyla mağdur ... ve ... ve arkadaşlarının yargılandığı Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/59 esas sayılı dosyasının olay günü yapılan duruşma sonrası olayın meydana geldiği ve bu olayla ile bağlantılı bulunan Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/59 esas sayılı dosyasının dosya içerisine konarak incelenmediği anlaşılmakla,

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2012-59 esas sayılı dosyasının, bu dosyadaki sanıkların üzerine atılı suçun vasfını ve tahrik durumunu doğrudan etkileyeceği dikkate alındığında, fiili ve hukuki irtibat olan Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/59 sayılı dosyası ile birleştirme olanağının araştırılması, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın onaylı örneği çıkartılarak dosya arasına konularak kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkeme, 22.11.2016 tarih ve 262-209 sayılı kararı ile önceki hükümler gibi suça sürüklenen çocuklar ve sanığın mahkûmiyetlerine karar vermiş, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuklar ve sanık müdafileri ile katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.07.2017 tarih ve 993-2532 sayı ile;

Bozmaya uyan Yerel Mahkeme, 22.11.2016 tarih ve 262-209 sayılı kararı ile önceki hükümler gibi suça sürüklenen çocuklar ve sanığın mahkûmiyetlerine karar vermiş, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuklar ve sanık müdafileri ile katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.07.2017 tarih ve 993-2532 sayı ile;

"…Oluşa ve dosya kapsamına göre Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/59 E. sayılı dosyasında, bu dosyanın mağduru ...’ın, suça sürüklenen çocuk ...’in amcası ...’nin öldürülmesine azmettirme suçundan yargılandığı, 16.05.2012 tarihinde yapılacak duruşma öncesi suça sürüklenen çocuk ...’in arkadaşı olan diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ...’ı evlerinin önünden aldığı ve topluca adliyeye geldikleri, öğleden sonra olduğunu öğrendikleri duruşmadan önce adliye karşısındaki parkta oturup konuştukları, burada ...’in diğerlerine 'kavga çıkaracağız, herkes vuracak, amcamın kanı yerde kalmayacak' dediği, ...’in, ...’e açık renkli bir bıçak verdiği, ...'in bunu cebine koyduğu, ...'in üzerinde ustura olduğu, bu usturayı sanık ...'a verdiği, ...'in de ...’den aldığı bıçağı saklaması için ...’e geri verdiği, ..., ... ve ...’in adliyeye girmek üzere önden yürüdükleri ... ve ...'in bıçak ve usturayı adliye içerisine sokmayı başardıktan sonra ...’in bıçağı ...’e verdiği duruşma salonundaki yer darlığı nedeniyle ...’in duruşma salonuna giremediği ve duruşmayı dışarda bekleme salonunda takip ettiği, 5-6 saat süren duruşma sonunda bir anda ortalığın karıştığı, ...’in hızla gelerek sağ cebine koyduğu bıçağı çıkarıp arkası dönük vaziyette ...’a sırtından iki kez bıçak darbesi vurduğu, üçüncü kez vuracağı sırada engellendiği, sonrasında diğerlerine 'kaçın' diye bağırarak daha önce planladıkları üzere yangın merdiveninden aşağıya inip adliyenin arka bahçesinden kaçtıkları olayda;