muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/30492, Karar No: 2020/6833, Tarih: 16.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/30492 E.  ,  2020/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı 09.11.2009-24.07.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız sona erdirildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanamadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde 09/11/2009 ile 24/07/2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde montaj elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia etmiş, yargılama esnasında verdiği dilekçelerinde ise; iş akdinin, ödenmeyen fazla mesai ücretlerini işverenden istemesi sebebiyle feshedildiğini açıklamıştır. Davalı vekili ise, davacının 27.07.2015, 28.07.2015, 29.07.2015, 30.07.2015 31.07.2015 ile 03.08.2015, 04.08.2015 ve 05.08.2015 tarihlerinde haber vermeksizin işe devam etmediğini, bu nedenle hakkında sekiz adet tutanak tutulduğunu ve noter kanalı ile davacıya 05.08.2015 tarihinde 3 gün içerisinde mazeretlerini bildirmesi aksi halde iş akdinin sona erdirileceğine dair ihtarname gönderildiğini, davacının cevap vermemesi ve mazeret sunmaması üzerine iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme tarafından davalının savunmasına itibar edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemleri reddedilmiştir.

Mahkeme tarafından davalının savunmasına itibar edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemleri reddedilmiştir.

Ne var ki; dosyada bulunan davacı hakkında tutulan devamsızlık tutanakları incelendiğinde; bilgisayar ortamında hazırlanmış tutanakların içeriğinde davacı işçi ... ile ilgili hususlardan başka ayrıca ‘’Sayın... 09.09.2015 tarihinde iznimiz ve bilgimiz olmadan mesainize gelmediniz‘’ ibaresinin de yer aldığı görülmekle, tutanak metninin bilgisayar ortamında kayıtlı bulunan matbu bir yazı olduğu, başka bir işçi için de hazırlandığı ve bu yazıların davacının tutanaklarının hazırlanması sırasında silinmesinin unutulduğu, ancak silinmesi unutulan yazı içeriğinden daha önceki yazının Eylül 2015 ayında hazırlanmış olduğunun anlaşıldığı, oysa ki davacının devamsızlığının Temmuz ve Ağustos 2015 aylarında gerçekleştiği, buna göre tutanakların usule uygun olmayan şekilde sonradan tanzim edildikleri anlaşılmaktadır. Nitekim, davalı taraf, tutanakta ismi ve imzası yer alan kişileri de tutanak tanığı olarak dinletmemiştir.Davacı tarafça dinletilen tanık ... ise davacının işyerinde montaj bölüm şefi olarak çalıştığını, işyerinde haftanın 4-5 günü 18:30 dan sonra 22:00-22:30 saaatlerine kadar fazla çalışma yapıldığını, 2015 Mayıs ayında ...’dan alınan siparişin yetiştirilebilmesi için çalışmaların 23:00 ve 24:00’e kadar sürdüğünü, davacının fazla çalışma ücretini işverenden istemesi nedeniyle işine son verildiğini, hatta kendisinin de aynı nedenle 2015 Ağustos ayında işten çıkartıldığını, işveren aleyhine dava açmadığını beyan etmiştir.

Buna göre; iş akdinin devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı sebebe dayalı feshedildiği işveren tarafça usulüne uygun şekilde delillerle ispat olunamamış olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine dair verilen karar hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9796, Karar No: 2016/10671, Tarih: 30.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/9796 E.  ,  2016/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 29/01/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare ile davacı F.. D.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare ile davacı F.. D.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dosyadaki delil ve belgelere, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara Kamulaştırma Kanunu'nun Kıymet Takdir Esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza arazi olarak değer belirleyen geçersiz rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare ile davacı F.. D.. vd. temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı F.. D.. vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2480, Karar No: 2020/15657, Tarih: 03.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/2480 E.  ,  2020/15657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan bankada krediler servisinde servis yetkilisi olarak görev yapan sanık ...'nın 1998-2002 yılları arasında ... ve ... şubelerinde yaptığı işlemlerde; kardeşi ...'nın kredi kartından kaynaklanan faiz borcunu kendi şifresi ile bilgi değişikliği yaparak düşürüp 1.000.000.000 TL kardeşine menfaat sağladığı yine bazı mudilerin kredi borçlarına yatırılmak üzere elden nakden aldığı tutarları yatırmayarak yok ettiği ve şube nezdinden 72 adet zirai kredi hesapların herhangi bir tahsilat yapılmadan düzenlenen mahsup fişleri ile kapatılmasını sağlayarak hesapları yok ettiği, bu işlemlerden 64 tanesini sanık kendi şifresi ile gerçekleştirdiği kalan 8 işlemi diğer 3 şube personeli şifresi kullanıldığı, mevcut fişlerden 33 ünü sanık ... tek imzalı olarak düzenlediği, 1 fişi ... ve ..., 1 fişi ... ve ... tarafından 8 fişi ise ... tarafından tek imzalı olduğu tespit edildiği, fişlerde imzaları olan diğer personel imzaların kendilerine ait olduğunu kabul ettikleri ama işlemleri kendilerinin yapmadığını bu nedenle sırf imza eksikliğini gidermek amacıyla fişleri imzaladıklarını ifade ettikleri, bu şekilde banka zararı toplam: 80.515.566.317 TL olarak belirlendiği, yine sanığın bazı mudilere bir kısmını kendisine verilmesi şartıyla kredi kullandırdığı, bu şekilde kendisine isabet eden tutarı yatırmayarak ve 25 adet zirai kredi hesabına eksik faiz tahakkuk ettirilerek kapatıldığı bu işlemlerden 10'u sanık, 9'u ..., 3'ü ... 3'ü de ..., ... ... ve ...’ın şifreleri ile yapıldığı düzenlenen fişlerden 2 tanesinin bulunamadığı 6 tanesi sanık tek imza ile, 2 tanesi ... tek imza ile, 4'ü ... – ..., 5'i ... – ..., 3'ü ...- ..., 1'i ...- ..., 1'i ... – ... ..., 1'i ... ... – ... imzaları ile yapıldığı, işlemlerin çoğunun sanık ... şifresi ile yapıldı, mevcut olan 23 fişin 20 sinde sanığın imzasının bulunduğu, Sanığın başkasının şifresi ile yapılan işlemlere ait 11 adet fişi tek imza veya 2. yetkili olarak imzaladığı oluşan banka zararının 8.459.324.967 TL olduğu, yine sanığın mudi ... hesabından 4 ayrı işlem ile toplam: 3.195.000.000 TL çektiği bu işlemlerden mudi imzası bulunmayan fiş ile 695.000.000 TL çekilerek sanığın kardeşi ... hesabı

na aktarıldığı diğer 3 fişte mudi imzasının bulunduğu, imzalar üzerinden yapılan kriminal inceleme sonucu düzenlenen 16.04.2006 tarihli 3 lü bilirkişi raporunda; mudi adına atılı imzaların sanık ... elinden çıktığını beyanına imkan verir nitelikte herhangi bir bulgu tespit edilmediği imzaların iğfal kabiliyetine haiz olduğunun bildirildiği, sonuç itibarıyla sanığın kendi veya 3. kişi yararına olarak eksik faiz tahakkuk ettirdiği veya hesapları yok etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerin zimmet suçunu oluşturduğu, fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise eylem basit zimmet;

Mudinin yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise eylem nitelikli zimmet;

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı,

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı,

Ancak mahkemece sanığın kullandırdığı krediler, geri ödeme ve mudi fişlerinin asıllarının bankadan istendiği ancak; dosya arasına alınmayarak adli emanetin 2005/2124 E. sırasına kaydının yapıldığı ve temyiz incelemesi sırasında dosyada bulunmadığından denetlenemediği, bozma sonrası mahkemece 29.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda; incelenen 30 adet kasa tediye fişinde mudiler adına yazılan yazılar ve atılı imzaların sanık ... elinden çıkmadığı yine 19.07.2019 tarihli 3'lü bilirkişi raporunda imza inceleme raporuna dayanılarak sanığın somut menfaat temin ettiğinin tespit edilemediği ve zimmet suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği görüşlerinin bildirildiği, mahkemece eksik bilirkişi raporlarına dayanılarak sanığın beraatine karar verildiği, mudilerin dinlenmediği ve mudilere ait imza kartonetleri getirtilerek dosyada bulunan imzalı tediye fişleri üzerinde mudilerin imza incelemesinin yapılmadığı anlaşılmakla; sahte imzalı tediye fişleri ile yapılan her bir işlem yönünden; sanığın eylemlerinin belirtilen kriterlere göre, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi, mudilere ait hesap kartonetlerinde bulunan imzalarla sahte mudi imzası taşıyan fişlerdeki imzalar karşılaştırılıp aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, denetime imkan verecek şekilde tutanağa geçirilmesi, işlemlerin çokluğu ve duraksama halinde mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından bankacılık işlemleri konusunda uzman bir bilirkişinin görüşüne başvurulup her bir işlem bakımından duraksamaya yer bırakmayacak şekilde, eylemlerin ayrı ayrı basit ya da nitelikli zimmet olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bozma gereği yerine getirilmeyerek eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca cezada kazanılmış hakları saklı tutulmak kaydıyla BOZULMASINA, 03.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10530, Karar No: 2013/17637, Tarih: 28.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10530 E.  ,  2013/17637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 01.04.1985 tarihinde çalışmaya başladığını, 10.6.2006 tarihinde 4046 sayılı Yasanın 22. Maddesi uyarınca memur statüsünde ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'de teknisyen olarak görevlendirildiğini, davalı işyerinde çalışırken, 15.8.2001 den itibaren TİS kapsamı dışında teknisyen olarak çalıştığını, memur olarak görevlendirilmesi nedeniyle alamadığı kıdem tazminatının emekliliği beklenmeden kendisine ödenmesini, ayrıca Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğine göre kendisine ödenen fazla mesai ücreti ve ikramiyenin kendi ücreti yerine düşük ücretten hesaplanıp ödendiğini belirterek fark alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davalı kurumun özelleştirilmesini temin için 4.9.2000 tarihinde, kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin iş mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki TİS de açıklama olmadığından sendika ile 4.9.2000 de yapılan protokolle; kapsam dışı ünvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, TİS de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini; kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı ünvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 9.10.2001 de eklenen 15.m ile “kapsam içinde yer alan ünvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır” şeklinde düzenlenme yapıldığını, davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece, kıdem tazminatı talebinin, yasal düzenleme gereği emeklilikte göz önüne alınacağından reddine, fark alacak talepleri yönünden ise davacının, kapsam dışı personel olarak çalışmaya başladığı 15.8.2001 ila Devlet Personel Başkanlığına aktarıldığı 23.2.2006 tarihleri arasına ilişkin anılan süreler yönünden ,davalının zamanaşımı itirazı ve dosyaya sunulan yazılı belge “günlük devam izlenim cetvelleri”nin kapsamı nedeniyle 15.04.2004 ila 14.02.2005 tarihleri arasında tespit edilen fazla mesai ile 15.8.2001 ila Devlet Personel Başkanlığına aktarıldığı 23.2.2006 tarihleri arasına ilişkin ikramiyenin eksik ödenen miktarları hüküm altına alınmıştır.

Davacının, teknisyen ünvanı ile kapsam dışı personel olarak iş mevzuatına geçtiği, anılan alacakların da kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacının, teknisyen ünvanı ile kapsam dışı personel olarak iş mevzuatına geçtiği, anılan alacakların da kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile iş mevzuatına kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı hizmet akdinde ücreti belirlenmiştir. Yine hizmet akdinde hakkında statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85 maddesinde dava konusu fazla mesai ücreti alacağı ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki iş mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15. maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının 15 maddeye aykırı ödeme yapıldığına dair bir itirazı yoktur. Dört yıldan fazla anılan ödemeleri, bu şekilde itirazı kayıtsız almıştır. Yönetmeliğin 85. ve 15. maddeleri birlikte yürürlükte olmakla, davacıya yapılan ödeme, yönetmeliklere uygundur. Bu durumda tabi olduğu statüsü nedeniyle hakkında uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine göre davacıya eksik ödenmiş fazla mesai ve ikramiye alacağı bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Gerek özel daire gerekse HGK kararları bu yöndedir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-168 E. Ve 2010/188 K. Nolu ve 31.3.2010 tarihli karar)

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/425, Karar No: 2022/2399, Tarih: 16.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/425 E.  ,  2022/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Hükmen Tespiti, Nafaka İstemi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13.11.2019 tarihli ve 2018/12447 Esas, 2019/10257 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, evlilik dışı doğan davacı 22.04.1995 doğumlu ...'nın babasının davalı ... olduğu ileri sürülerek, davalı ...'ın davacının babası olduğunun tespiti ile aylık 1.500,00 TL nafakaya hükmedilmesi istenmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar, taraf teşkilinin sağlanması, nafaka yönünden araştırma yapılması ve babalık iddiasına dair DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile davalının davacının babası olduğunun tespiti ile açık lisede okuyan ergin davacı lehine aylık 600,00 TL nafakaya hükmedilmiş, davalı vekilinin temyiz isteği üzerine Dairemizce sair temyiz itirazları reddedilerek "ergin olan ve örgün eğitime devam etmeyen davacının devam mecburiyeti ve okulu bitirmek için belli bir süre şartı olmayan açık liseye kayıt yaptırması, iki buçuk yılda bitirilebilecek okula yaklaşık yedi yıla yakın süre kayıt yenileyip kaydın açık tutulması, bu okul için somut olarak ne tür giderlerin yapıldığı ileri sürülmediği gibi bu yönde davacı yanca delil sunulmaması, bu okula kayıtlı olmanın çalışmaya engel olmaması, davacının belli bir dönem çalışıp işten ayrılması gibi olgular dikkate alındığında, mevcut koşulların TMK'nin 328/2. maddesi kapsamında nafaka isteme hakkı vermeyeceği ve hakkın kötüye kullanımı mahiyetinde olduğu kabul edilerek davacının nafaka isteminin tümden reddine karar verilmesi gereği ile hükmün bozulmasına karar verilmiş; davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, babalığın tespiti ile davacının geçinmesi için gerekli olan ve karşı tarafın malî gücüne uygun bir yardıma hükmedilmesi istemlerinden ibarettir.

Dava, babalığın tespiti ile davacının geçinmesi için gerekli olan ve karşı tarafın malî gücüne uygun bir yardıma hükmedilmesi istemlerinden ibarettir.

TKM’nin 327. maddesine göre; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır. Aynı Kanun'un 328. maddesine göre ise ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Kanun'un 364. maddesine göre; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Kardeşlerin nafaka yükümlülükleri, refah içinde bulunmalarına bağlıdır. Eş ile ana ve babanın bakım borçlarına ilişkin hükümler saklıdır.”. Yine Kanun'un 365. maddesine göre de nafaka davası, mirasçılıktaki sıra göz önünde tutularak açılır.

Anılan hükümlerde de görüldüğü üzere, kanun koyucu TMK'nin 328/2. maddesinde getirdiği yeni hükümle eğitime verdiği önemi vurgulamış ve öğrenimlerini başarıyla sürdürmekte olan çalışkan ergin öğrencileri desteklemiş bulunmaktadır.. 743 sayılı Medeni Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde ... Hukuk Genel Kurulunun 13.03.1963 tarihli ve 2/99-21 sayılı içtihadında "Babanın sosyal durumu bakımından çocuğun okutulmasının gerekmesi halinde iştirak nafakasının çocuğun erginleşmesinden sonra da (okumaya devamı sebebiyle) ödenmesi, Medeni Kanun'un hükümlerindendir. Zira, evlilik birliğinin boşanma ile ortadan kalkmış olması, ana ve babanın çocuğa karşı olan borçlarında bir değişiklik meydana getirmez. Diğer deyimle, ana ve babanın beraber yaşaması halinde nasıl her ikisi beraberce çaba göstererek çocuğu sosyal durumlarına göre okutmakla ödevli idiyseler, boşanmadan sonra dahi bu ödevleri sona ermez" şeklinde ifade edilen ilke ve esaslar; kanun koyucu tarafından TMK'nin 328/2. maddesi hükmüyle yasal kural haline getirilmiştir.

Öte yandan yoksulluğun hukuksal kavramı ise mevzuatımızda tanımlanmamıştır. Belirtmek gerekir ki, yoksulluk ekonomik ve sosyal koşullarla doğrudan ilgilidir. O nedenle, bunu ülkenin ekonomik ve sosyal koşulları altında belirlemek gerekir. Herkes sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama, maddi ve manevi varlığını geliştirme hakkına sahiptir (Anayasa mad.17/1). Şu halde, bu temel hakkın tabii sonucu yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek yerinde olur. Günümüzdeki ekonomik koşullar karşısında eğitimle çalışmayı bir arada sürdürmenin kolaylıkla mümkün olmayacağı, bir karine olarak kabul edilmelidir. Dolayısıyla, açıköğretim fakültesinde okuyor olmak, babanın yardım nafakası yükümlülüğünü ortadan kaldıran bir sebep olarak kabul edilemez (HGK, 2013/3-1627 E., 2015/1020 K. 13.05.2015).