muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/65544, Karar No: 2013/9613, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65544 E.  ,  2013/9613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (Değişen suç vasfına göre resmi belge düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma)

HÜKÜM :Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/10/1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılmasının olanaklı bulunması, müşteki kurumun temyizinin de suç vasfına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında usul ve yasaya aykırı bulunan 26.06.2008 gün 2008/96 Esas, 2008/281 karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılarak 10/06/2008 tarihli mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hekimhan İlçe Tarım Müdürlüğü'nce 2006 tarihinde meydana gelen don felaketi nedeniyle zarar görenlere, 2090 sayılı "Tabii Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanun gereğince yardım parası ödemesi yapıldığı, sanığın da kayısı bahçesinin dondan zarar görmesi nedeniyle yaptığı başvuru sırasında doldurduğu 14.11.2006 tarihli taahhütnamesinde 08.05.2001 tarihinden beri Emekli Sandığında emekli maaşı aldığı halde, herhangi bir kurumdan maaş almadığını beyan etmek suretiyle haksız olarak devletten yardım parası aldığının anlaşılması karşısında; suçtan zarar gördüğü anlaşılan Tarım ve Köyişleri Bakanlığının davaya katılmakta yararı bulunduğu gözetilmeden adı geçen idare adına hazine vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmakla, katılma talebinin reddi kararının kaldırılarak ve Hazinenin, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü de temyize hakkı bulunduğu belirlenerek ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

2090 Sayılı yasada, tabii afetlerden zarar gören çiftçilerle ilgili düzenlemelere yer verildiği, çiftçilerin zararlarının tespitleri, yapılacak ödemeler ve ödemelerin kimlere yapılacağı hususundaki ayrıntılara ise; 26272 sayılı Tabii Afetlerden Zarar gören Çiftçilere Ödenecek Yardımlar Hakkında Yönetmelikte yer verildiği, bu yönetmeliğin 5. maddesinde yardımın hangi koşullarda, kimlere verileceğinin düzenlendiği, buna göre;

(1) Bu Yönetmelikte yer alan yardımlardan, 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında uygulama yılında yer alan riskler için tarım sigortası yaptırmamış üreticiler yararlanamaz.

(2)Yardımdan yararlanılabilmesi için, çiftçi veya çiftçilerin birlikte kurdukları kooperatifler aşağıdaki şartları haiz olmalıdır:

a-Tarımsal ürünlerinin, canlı ve cansız üretim araçları ve tesisleri dahil tüm tarımsal varlığının toplam parasal değerinin en az %40 ve daha fazla oranda zarar görmesi ile birlikte;

-Çiftçinin veya çiftçilerin birlikte kurdukları kooperatiflerin bu zararı diğer tarım ve tarım dışı gelirleri ile karşılayacak gücünün bulunmaması,

-Kredi veren banka, kooperatif ve benzeri kuruluşlardan zararlarını karşılayacak borç ve tazminat alma imkânlarının bulunmaması,

-Zarar ve ziyanlarının herhangi bir suretle karşılanmamış olması,

b-Tarımsal ürünlerinin, canlı ve cansız üretim araçları ve tesislerinin %40'dan daha az zarar görmesi ile birlikte, kredi alma imkânı bulunmaması,tarım dışı gelirinin yeterli bulunmaması dolayısıyla, tarımsal faaliyetlerini devam ettiremeyecek ve geçimini sağlayamayacak kadar muhtaç olması,ikinci fıkranın (a) veya (b) bentlerindeki şartları taşıyan yardıma muhtaç çiftçi ailesinin, bu Yönetmelikte yer alan yardımlardan yararlanabilmesi için, yıllık gelir toplamının, her yıl Bakanlar Kurulunca açıklanan 16 yaş ve üzeri asgari ücret brütünün yıllık toplamının üç katına tekabül eden miktar veya altında olması gereklidir '' hükmüne yer verildiği,

Sanığın, olay tarihinde SSK'dan emekli olarak maaş aldığı halde bu durumu gizleyip emekli ya da çalışan olmadığına dair 14/11/2006 tarihli taahhütnameyi imzalayarak ilgili kuruma vermesi neticesinde kurum tarafından '' don parası ' adı altında sanığa toplam 6.064,13 TL ödeme yapıldığı, bu şekilde sanığın gerçeğe aykırı taahhütname imzalayarak kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiğ olayda, 27.08.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 26272 sayılı genelgenin mahkemece değerlendirilen 5/b-3 maddesinin “bu yardımlardan yararlanılabilmesi için, yıllık gelir toplamının her yıl Bakanlar Kurulunca açıklanan 16 yaş ve üzeri asgari ücret brütünün yıllık toplamının üç katına tekabül eden miktar veya altında olması gereklidir” hükmü karşısında, sanığın aldığı emekli maaş miktarına göre yardım almasının mümkün bulunması nedeniyle olayda dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayıp, eylemin TCK'nın 206 maddesi kapsamında yalan beyanda bulunmak olarak kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12173, Karar No: 2015/41427, Tarih: 16.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12173 E.  ,  2015/41427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

2-) argılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20.-TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık.... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “Sanığın yapılmasına sebebiyet verdiği yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL.'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12445, Karar No: 2015/2478, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12445 E.  ,  2015/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11157, Karar No: 2014/24203, Tarih: 18.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11157 E.  ,  2014/24203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malatya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 31.03.2014

No : 2012/240-2014/152

Dava, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalar yönünden itibari hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacının, davalı işverene ait M..Loko Bakım onarım Atölye Müdürlüğü işyerinde, doğalgaz motor postasında motor tamircisi işinde çalıştığı belirgin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda 03.10.1994 – 15.07.1998 ve 28.10.1999 – 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönemlerde itibari hizmet süresinden yararlanabileceği tespit altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin IV numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlar” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “1.) Çelik, demir ve tunç döküm, 2.) Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3.) Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4.) Kaynak işlerinde çalışanlarda.” sıralaması yapılmıştır. Anlaşılacağı üzere, itibari hizmet süresi hak ve olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve iş yeri şartlarının da gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmaktadır. İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10’uncu maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan bentte yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi, 27.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren

04.10.2006 gün ve 2002/157 Esas - 2006/97 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olup, Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi gözetildiğinde, azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayanların, iptal kararının yürürlük tarihinden önceki dönem yönünden söz konusu ek 5’inci madde hükmünden yararlanamayacakları açıktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.03.2012 gün ve 2012/21-6 Esas, 2012/222 Karar sayılı ilamında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiş olup, bu durumda olan (azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayan) sigortalıların 27.03.2007 tarihinden itibaren gerçekleşen hizmetleri yönünden itibari hizmet süresinden faydalanabilmeleri ise, maddede yazılı tüm koşulların beraber gerçekleşmesine bağlıdır.

Şu durumda; mahkemece, 27.03.2007 öncesine ait döneme ilişkin olarak istem reddedilmeli, anılan tarih sonrası yönünden ise, yasal düzenlemenin, ancak, bentte sayılı ve sınırlı olarak öngörülen çalışma koşullarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağının bulunduğu, 08.03.2013 tarihli keşifte mahkemece yoğun egzoz gazı olduğu, lokomotiflerin ilk çalışmasında eter (kimyasal çözücü) kullanıldığı ve bununlar birlikte yoğun kimyasal duman çıktığı tespitleri ile keşifte hazır edilen makine mühendisi, kimya mühendisi ve enfeksiyon hastalıkları uzmanı bilirkişi heyetinin de havalandırmanın yetersiz olduğu belirtilerek benzer tespitler yapılmasına rağmen, davacının hizmetinin geçtiği yerdeki ortamda gaz ölçümü yapılıp davacının çalışma koşulları ve niteliği gözetilerek, 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresi hak ve olanağından faydalanma şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden somutlaştıracak tespit yapılmaması nedeniyle mahkemenin, hükmü eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya ve davalılardan TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7765, Karar No: 2008/9259, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7765 E.  ,  2008/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 22.03.2005 ve 05.03.2007 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... ve ... yönünden davanın kabulüne dair verilen 13.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... mirasçıları tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 1/2'şer pay itibariyle malik oldukları 128 sayılı parsel lehine davalılara ait 127, 126 ,120, 121, 129 ve 2567 sayılı parsellerin uygun görülecek kısmından geçit hakkı tesisini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlar, bazıları da takdiri mahkemeye bırakmışlardır.

Mahkeme davacı ...’in açtığı davanın HUMK.nun 409.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, davacı ...’un davasının 2567 parsel sayılı maliki ... ve ... yönünden kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı ... ile ... mirasçıları temyiz etmişlerdir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 747 maddesi uyarınca açılmış geçit hakları istemine ilişkindir.

Davacı parselinin genel yola ulaşımını sağlayacak dokuz ayrı alternatif yol güzergahı tespit edilerek bilirkişilere bunların mukayeseli incelemesinin yaptırıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece bu seçeneklerden (F) harfi ile gösterilen ve 2567 parsel üzerinden geçirilen güzergah uygun görülerek buradan geçit hakkı kurulmuştur. Ziraat bilirkişisinin sunduğu 21.06.2006 günlü raporda 2567 parselden kurulacak olan geçit yeri üzerinde derin bir kuyunun bulunduğu işaret edilerek kuyu değerinin dikkate alınması halinde uygun bir seçenek kabul edilemeyeceğine işaret edilmiştir. Gerçekten de güzergahta böyle bir kuyu mevcut ise bunun derinliği de nazara alındığında açılması ve meydana çıkarılarak suyun yararlanılacak hale getirilmesi için yapılacak emek ve masraf maliyetinin ayrı bir uzmana hesap ettirilerek ihtiyacı karşılayacak yeni bir kuyu için bu bedelin de ayrıca ödetilmesine karar verilmesi gerekir. Taşınmaz ... bölgesinde sulama suyuna ihtiyaç gösteren bir bölgede bulunduğuna göre davalı tarafından kendi taşınmazı için yaratılan su olanağının yok edilmesine neden olacak biçimde hüküm oluşturulması hak ve nesafet kurallarına uygun düşmez. Dosyada yer alan bilirkişi raporları ve mahkeme incelemesi az yukarıda işaret edilen kuşkuyu giderir nitelikte düzenlenmemiştir. Açıklanan yönden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verildiğini gösterdiğinden karar bozulmalıdır.

Kabulü göre de;

Geçit hakkı olarak ayrılan güzergahın üzerindeki kuyu ve ağaçlarla birlikte toplam bedeli bilirkişiye hesaplattırılıp mahkeme veznesine depo ettirildiği halde, bedel konusunda hiçbir karar verilmemiş olamaması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Kabulü göre de;

Geçit hakkı olarak ayrılan güzergahın üzerindeki kuyu ve ağaçlarla birlikte toplam bedeli bilirkişiye hesaplattırılıp mahkeme veznesine depo ettirildiği halde, bedel konusunda hiçbir karar verilmemiş olamaması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 15.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5542, Karar No: 2017/6787, Tarih: 27.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5542 E.  ,  2017/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki İlçesi, Mahallesi, 8000 ada 2 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/572, Karar No: 2020/2433, Tarih: 15.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/572 E.  ,  2020/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/334, Karar No: 2020/580, Tarih: 09.07.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/334 E.  ,  2020/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1.Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalılar Haluk Avseven ve Bilim İlaç San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar Haluk Avseven ve Bilim İlaç San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

4. Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair ilk kararının Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamanın 26.01.2012 tarihli celsesinde verilen ara kararı ile bozma kararına uyulmasına karar verilmiş, ancak uyma kararına rağmen yapılan yargılama sonunda 13.03.2014 tarihli gerekçeli kararda “…bozma sonrasında usul ve yasaya uygun olan Yargıtay kararına uyulmuş ve gerekli bilirkişi raporları alınmış olup, uyma kararı bölünemediğinden aslında mahkememizce dairenin sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin güncellenmiş değeri bulunmadan, ödeme günündeki meblağdan doğrudan indirim yapılmasının doğru olmadığı yönündeki kanaate iştirak edilmeden ve bu hususta bilirkişi raporunda zikredilen Hukuk Genel Kurulunun 18/05/2011 tarih 2011/4-157 Esas, 2011/3171 Karar sayılı ilamında zikredilen görüşe iştirak edilmiş olması nedeniyle bu kısma iştirak edilmemiş olmasına rağmen uymanın bölünememiş olması nedeniyle sanki mahkememizce uyulmuş gibi görünmekte ise de, aslında bu kısma eylemli direnme gösterilmiş, bu nedenle de taraflar yönünden usuli kazanılmış hak doğurmadığına kanaat getirilmiştir.” şeklinde gerekçe oluşturulmuş ve bu şekilde oluşturulan ikinci kararın gerekçesinde kısmen eylemli direnme kararı verildiği belirtilmiştir.

5. Burada "usul hukuku" ile ilgili ortaya çıkan sorun bozma kararının taraflara tebliği ile duruşmada mahkemece “bozma ilamına uyulmasına” ilişkin ara kararı oluşturulmasına karşın, bu hukuki sonucun tam aksine bir karar verilmesinin hukuken mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6. Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulü kazanılmış hak denilir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar.