muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/620, Karar No: 2019/730, Tarih: 20.06.2019

Mahkemece, sonuç olarak dosyada mevcut ve itiraz edilmeyen dava konusu seyyar görev tazminatına esas gidilen yerleri gösteren yazı ve taşıt görev emirlerinden davacıların anılan yerlere taşıt görev emirlerinde plakası da yazılı Kurum aracı ile gittikleri, aynı gün çalıştıkları iş yerine yine aynı Kurum aracı ile geri döndükleri, gittikleri yerlerin Büyükşehir Belediyesi sınırları içindeki merkeze bağlı köyler ile Van ili sınırlarındaki ilçeler olduğu, Van ili dışındaki hiç bir yere gidilmediğinin net olarak belli olduğu, böyle olunca seyyar görev tazminatına esas olarak davacıların gittikleri tüm yerlerin 6552 sayılı Kanun ile değiştirilen 6245 sayılı Harcırah Kanunun 3/g maddesinde tanımlanan memuriyet mahalli sınırları içinde kaldığı gibi, tüm bu yerlere Kurum aracı ile gidip, aynı gün çalıştıkları iş yerlerine yine Kurumun aracı ile geri döndüklerinden memuriyet mahalli sayıldığı, seri hâldeki dosyalardan altı dosyanın davacısının kendi dava dilekçelerinde yazılı görevlerine göre dava konusu 2014 yılı için vize alınmayan işlerde çalıştıkları gibi, bunlar açısından da 6552 sayılı Kanun ile değişik 6245 sayılı Kanun'un 3/g ve Tebliğ hükümleri çerçevesinde gittikleri yerlerin memuriyet mahalli içinde kaldığı belirtilerek uyuşmazlığın çözümü ve hüküm kurmaya yeterli tüm bilgi, belge ve kayıtlar dosya içinde mevcut olduğu gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda direnme adı altında verilen karar gerçekte daha önce Özel Dairece incelenip değerlendirilmeyen yeni olgu ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğindedir.

Hâl böyle olunca; verilen bu yeni hükmü temyizen incelenme görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda gösterilen nedenlerle taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1837, Karar No: 2011/8815, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1837 E.  ,  2011/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan taşınmazın niteliklerinden bahsedilerek piyasa rayicine göre soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2928, Karar No: 2016/5459, Tarih: 27.09.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/2928 E.  ,  2016/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ... davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve 10/10/2007 olan dava tarihinin karar başlığında 26/10/2011 olarak gösterilmesinin yazım hatasından kaynaklanmasına, yazım hatasının mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, keza Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya iadesine, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20724, Karar No: 2019/14620, Tarih: 10.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/20724 E.  ,  2019/14620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocukların cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay günü fen bilgisi öğretmeninden izin alarak hastaneye gittiğini, okulda olmadığını ve bu konuda şahitleri olduğunu beyan etmesi karşısında, fen bilgisi öğretmeni ve tanıklarının dinlenerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3803, Karar No: 2016/6742, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3803 E.  ,  2016/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 18/02/2014 tarihinde kaldırımda yürümekte iken davalının kendisine çarparak yaraladığını, davalının Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/751 Esas sayılı dosyasında hüküm giydiğini, kendisinin hastanede bakım masraflarının olduğunu ve manevi olarak olaydan etkilendiğini beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 6.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak kendisine verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin olay günü davacıya çarptığını, ancak bu çarpmanın davacıya verdiği zararın çok az olduğunu, dikiz aynasından kontrol ettiğinde davacının ayakta olduğunu gördüğünü, bu nedenle yoluna devam ettiğini, davacının hastanede bir gün değil iki-üç saat ve kendi isteğiyle müşahade altında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminata ilişkin davanın reddine, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihi itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının manevi tazminata yönelik temyiz istemi yönünden;

6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup dava konusu olup reddedilen manevi tazminat miktarı olan 2.000 TL yönünden karar kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının maddi tazminata yönelik temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 1.6.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11125, Karar No: 2013/16415, Tarih: 11.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11125 E.  ,  2013/16415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK.nun 203/1, 62, 51. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası, erteleme

1- Sanığın, işyerini kiraladığında elektriğinin açık olduğunu, aboneliği üzerine almak istediğinde önceki kiracıdan kalan borç bulunduğunu öğrendiğini savunması, işyeri sahibi ...'in 19.02.2010 tarihli kolluk ifadesinde işyerini 2008 yılı Aralık ayına kadar ... isimli kişinin çalıştırdığını, 2009 yılı başında işyerini boşaltması üzerine sanığa kiraya verdiğini, önceki kiracısının elektrik borcu bıraktığını beyan etmesi, 24.11.2008 tarihli mühürleme tutanağında sanığın imzasının bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ... isimli kişi ile tutanak mümzileri tanık olarak dinlenilip, mühürleme tarihinde işyerinin kim tarafından kullanıldığı, sanığın işyerini hangi tarihte kiraladığı araştırılıp, gerekmesi halinde ... hakkında da bu suçtan suç duyurusunda bulunulup açılacak kamu davası bu dava ile birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulaya göre de;

Adli sicil kaydına göre geçmiş hükümlüğü bulunmayan ve 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında, hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, ''hükmün açıklanmasının geri bırakılması''na karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1856, Karar No: 2014/27619, Tarih: 18.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1856 E.  ,  2014/27619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/249-2013/482

Davacı, 1.5.2013 tarihi itibariyle ölümaylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava,davacının 21.3.2012 tarihinde vefat eden eşinden dolayı 1.5.2013 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 1.5.2013 tarihinden itibaren ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 21.3.2012 tarihinde vefat eden eşi Mecit Kuş'un 506 sayılı Yasa kapsamında ilk işe giriş tarihinin 16.1.1962 tarihi olduğu,20.9.1976-30.7.1988 tarihleri arasında 810 gün zorunlu sigortalı çalışmasının bulunduğu , davacının 19.3.1957-19.3.1958 tarihleri arasında 100 gün askerlik borçlanması yaptığı,17.4.2013 tarihli tahsis talebinin Kurumca 5510 Sayılı Yasanın 32.maddesi uyarınca reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hak sahiplerine yönelik ölüm aylığı tahsisinde sosyal güvenlik hukuku ilkelerine göre sigortalının yaşamını yitirdiği tarih itibari ile yürürlükte olan yasal düzenlemenin uygulanması zorunlu bulunmaktadır.

Davacı murisinin ölüm tarihi olan 21.3.2012 tarihinde 5510 sayılı Yasa yürürlüktedir.

5510 sayılı Yasa'nın "Ölüm sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartları " başlıklı 32/2-a maddesinde, Ölüm aylığının en az 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş veya 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılanlar için, her türlü borçlanma süreleri hariç en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, toplam 900 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş durumda iken ölen sigortalının hak sahiplerine, yazılı istekte bulunmaları halinde ölüm aylığı bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, davacının murisi Mecit Kuş'un her türlü borçlanma süreleri hariç 900 gün prim ödeme şartının gerçekleşmemiş olmasına ve Kurum işleminin mevzuata uygun olmasına rağmen davacının ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3257, Karar No: 2021/24266, Tarih: 13.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/3257 E.  ,  2021/24266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, sözleri mağdura ilettiği iddia olunan İsa Mercimek ile arasında önceye dayalı husumet bulunması ve sanığın tehdit suçunu işlediğine dair başka bir delil de bulunmaması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... (Gökce) müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11640, Karar No: 2022/11638, Tarih: 14.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/11640 E.  ,  2022/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

03/09/2013 tarihli tutanak içeriğine göre, incelenen dosya kapsamında hakkında beraat kararı verilen ... Kabadayı'ya ait olduğu tespit edilen ikamette arama yapılmasına dair karara istinaden ikamet çevresinde çevre güvenliği alındıktan sonra beklenilmeye bağlanıldığı, ikamete farklı aralıklarla üç kişinin girmesi üzerine bir süre daha beklenip ikamete yaklaşıldığında, ...'in görevlileri görüp polisler geliyor diye bağırıp elindeki poşetle yan odaya kaçtığının görüldüğü, ikamet ön kısımda gözcülük yaparken yakalanan ...'ın üzerinden çıkan anahtarla ikamete giren ekiplerin, ..., ... ve ...'in bulunduğu odada üç adet su şişesinde yapılan bonk tabir edilen ve uyuşturucu içmeye yarayan aparat bulduğu, ...'in kaçtığı oda kontrol edildiğinde yan duvarının kırık olduğu ve yan ikametin çatı kısmında poşet ve poşet içinde dağılmış vaziyette suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, ikamet salonunda yapılan aramada da uyuşturucu madde ile hassas terazi bulunduğu, dosya kapsamında diğer sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet kararlarının kesinleştiği, sanık ...'in soruşturma aşamasında alınan savunmasında daha önce de uyuşturucu madde satın almak için geldiği ikamette henüz madde almadığını ve içmediğini belirttiği anlaşılmakla, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan, alınan savunmalarında ele geçen madde ile ilgisi bulunmadığını söyleyerek suçlamaları kabul etmeyen sanığın, kovuşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinden önce kullandığını söylediği uyuşturucu maddelerin ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, ele geçen uyuşturucu maddeler ile ilgisi bulunduğuna dair her türlü

şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16525, Karar No: 2017/4002, Tarih: 12.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16525 E.  ,  2017/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin müdürlüğünü yaptığı özel okulun etrafı duvarla çevrili bahçesinden hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/418, Karar No: 2006/5576, Tarih: 01.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/418 E.  ,  2006/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Tekirdağ  Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 19.12.2005
Yargıtay — Esas No: 2011/21320, Karar No: 2012/11424, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21320 E.  ,  2012/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava :Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm :500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarakdavacıya verilmesine.

Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.09.2005/88-98 gün ve sayılı kararında belirtildiği üzere davacı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca belirlenen vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin kısmın çıkartılarak "1250 TL vekalet ücretinin davacıya verilmesine" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1846, Karar No: 2011/8814, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1846 E.  ,  2011/8814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan taşınmazın niteliklerinden bahsedilerek piyasa rayicine göre soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.