muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4859, Karar No: 2018/8963, Tarih: 12.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4859 E.  ,  2018/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/2463 Esas sayılı iddianamesi ile, rapor değerlendirme komisyonu ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak, defter ve belgelerin ibrazı için gönderilen 25.08.2011 tarihli isteme yazısının sanığa aynı tarihte tebliğ edilmesine rağmen, sanığın bir cilt faturayı ibraz etmediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; 25.08.2011 tarihli VDENY-2011-753/47 sayılı isteme yazısı ile sadece 2010 takvim yılına ait kanuni defter ve belgelerin istendiği; vergi inceleme raporunda sanığın 2010 takvim yılına ilişkin tutulması zorunlu olan defterleri tutmadığının ve tasdik ettirmediğinin şirketin ticari faaliyeti boyunca kullandığı faturalar ile gider belgelerini ibraz ettiğinin, sanık tarafından bulunamadığı gerekçesiyle ibraz edilmeyen A-Seri-026201-026250 sıra numaralı faturaların ise 2008 takvim yılında kullanıldığının belirtildiği; isteme yazısında sadece 2010 takvim yılına ait kanuni defter ve belgelerin istendiği, 2008 takvim yılına ilişkin vergi incelemesi için istenen herhangi bir belge olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2008 takvim yılına ilişkin vergi incelemesi için istenen herhangi bir belge olmadığı ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18287, Karar No: 2016/18375, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18287 E.  ,  2016/18375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6771, Karar No: 2024/4833, Tarih: 25.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6771 E.  ,  2024/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/952 E., 2023/1583 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/21 E., 2022/296 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; evliliğin başından beri çeşitli bahanelerle erkeğin fiziksel şiddet uyguladığını, ağır hakaretler ettiğini, en son olayda erkeğin ve gelininin evdeki çatal kaşığı ve bulguru babasının evine götürmekle itham ettiğini, erkeğin anasına sövdüğünü, kadının karşı çıkması üzerine kadını darp ettiğini, kadının darp raporu alarak şikayetçi olduğunu belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına,30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, mal paylaşımına karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, cevaba cevap dilekçesi ile de aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına,150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, ortada boşanmayı gerektirecek bir sebep bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, ortada boşanmayı gerektirecek bir sebep bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığının ceza dosyası ile sabit olduğunu, bunun yanında erkeğin kadını babasının evine çatal bıçak gibi mutfak eşyalarını götürmesi iddiası, ortak çocuk ...'ın Kuran Kursuna gitmesi, kadının küs oldukları komşu ile konuşması, kadının bahçede üzerinde penye ile durması yelek giymemesi gibi pek çok sebeple kadına fiziksel şiddet uyguladığı, ağır hakaretler ettiği, ibadetlerini yerine getirmesine karşı çıktığı, en sonunda kadının İnegöl'de bulunan kızının yanına gitmek zorunda kaldığı, erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına hükmedilen aylık 700,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 1.500,00 TL'ye yükseltilmesine, aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının dava dilekçesinde 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminat talebinde bulunduğu, cevaba cevap dilekçesi ile de talebini 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminat olarak artırdığı, manevî tazminatın bölünmezliği ilkesi gereğince manevî tazminatın ıslahla da olsa artırılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle kadının ilk talebinin aşılarak 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu, hükmedilen maddî tazminatın miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının madde tazminatın miktarına, erkeğin de manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf taleplerinin kabulüyle kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi,174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17427, Karar No: 2015/7469, Tarih: 20.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17427 E.  ,  2015/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... AŞ vekili, müvekkili ile dava dışı şirket arasındaki genel kredi sözleşmesi nedeniyle açılan kredinin geri ödemesi için davalınin keşidecisi olduğu çekin verildiğini, çek bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, çekin müvekkilinin çalışanı olduğu şirket tarafından kandırılmak suretiyle alındığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nın 644. maddesine dayalı olarak açılan davada takip tarihi itibariyle zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zamanaşımına uğrayan çeke dayalı ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

İtirazın iptali davası, itiraz üzerine duran takibin devamını amaçlayan bir dava türü olup, zamanaşımı savunmasının takip tarihi itibariyle değerlendirilmesi gerekir.

Davacının yargılama sırasında alacağını temliken aldığı banka, dava konusu çeke ciro yolu ile hamil olmuş takip ve davayı keşideci aleyhine açmıştır. Hamil, zamanaşımına uğramış çek nedeniyle keşideci aleyhine somut olayda uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nun 644. maddesine göre sebepsiz zenginleşme hükmü çerçevesinde talepte bulunabilir ve bu talep yönünden zamanaşımı, çek zamanaşımı süresi olan 6 aylık süreye 1 (bir) yıllık sebepsiz zenginleşme zamanaşımı süresinin eklenmesi sureti ile değerlendirilir. Dava konusu çek 24.11.2008 tarihinde bankaya ibraz edildiğine göre bu tarihten itibaren 6 aylık çek zamanaşımı süresinin sonu 24.05.2009’dur. Bu tarihten itibaren 1 yıl içinde sebepsiz zenginleşmeye dayanılarak keşideci aleyhine takip ve dava açılabilir. Dava konusu takip ise bu bir yıllık sürenin dolmasından önce 26.01.2010 tarihinde yapıldığına ve çeki davacıya ciro eden ciranta ile davacı arasında temel ilişki bulunup, temel ilişki (kredi sözleşmesi) yönünden zamanaşımına uğramış çeke yazılı delil başlangıcı olarak dayanılabileceğine ve bu durumda temel ilişkiye uygulanması gereken zamanaşımı hükümlerinin uygulanması gerekmesine göre davanın zamanaşımı nedeniyle reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5036, Karar No: 2013/5845, Tarih: 29.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5036 E.  ,  2013/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 110 ada 9, 114 ada 1, 118 ada 6, 121 ada 21, 24, 50, 127 ada 8, 134 ada 18, 139 ada 23, 166 ada 28 parsel sayılı sırasıyla 4919.54, 4678.48, 1136.96, 8519.11, 16.894.33, 6708.35, 6039.86, 11.865.26, 484.24 ve 22.610.55 metrekare yüzölçümdeki taşınmazlar, davalı ..., 114 ada 31 ve 117 ada 10 parsel sayılı 5457.47 ve 13.489.17 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların ortak miras bırakan ...'den kaldığını öne sürerek tüm mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin usule uygun olmadığı kabul edilmek suretiyle takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Her ne kadar, davacı tarafından sunulan ve hükme esas alınan 12.12.2012 havale tarihli mazeret dilekçesi yasal mazeret olarak kabulü mümkün değil ise; de önceki tarihli, benzer mahiyette, hatta gerekçe dahi içermeyen mazeret dilekçeleri mahkemece kabul edilmiş olduğu halde, bundan sonra bu tür mazeret dilekçelerinin kabul edilmeyeceğine dair ihtarat yapılmaksızın 12.12.2012 tarihli celsede mazeretin kabul edilmemesinin taraflarda adalete güven duygusunu zedeleyeceği düşünülmeksizin davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7808, Karar No: 2014/12389, Tarih: 09.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/7808 E.  ,  2014/12389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/119672

Mahkemesi : Aybastı Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12.12.2012 - 22.02.2013 (Ek karar)

Numarası : 2012/22 - 2012/99

Suç : Kavgada silah boşaltma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kavgada silah boşaltmak suçundan zamanaşımı nedeniyle hakkında düşme kararı verilen sanığın suç tarihinde Gölköy Emniyet Müdürlüğü kadrosunda görevli polis memuru ve suçta kullanılan silahın da Emniyet Müdürlüğü kuvvesine kayıtlı z.. d.. tabanca olduğu Ordu Valiliğinin 05.05.2005 tarihli ve 15 sayılı yazısından anlaşılması karşısında, suçta kullanılan silahın iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3341, Karar No: 2024/1246, Tarih: 27.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3341 E.  ,  2024/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3710 E., 2023/523 K.

DAVA TARİHİ : 29.07.2020- 19.10.2020

KARAR : İstinaf başvurularının kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Terme 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/204 E., 2022/284 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinc her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumluluklardan kaçındığını, sürekli olarak kötü davranmaya, şiddet göstermeye, aşağılamaya ve hakaretlerde bulunmaya başladığını, ailesinin de kötü muamelelerde bulunduğunu, ailesinin bu davranışlarına engel olmadığını, iş hayatıyla ve dışarıda ne yaptığı ile ilgili eşine hiçbir zaman bilgi vermediğini, işlerin iyi olmadığını ve parasının olmadığını söyleyerek ailenin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını, siz hırsızsınız şeklinde ithamlarda bulunduğunu, ev sahibiyle konuşmasını kıskanarak hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, ikinci çocuğun kendisinden olamayacağını ima ettiğini, başka bir kadınla ilişkisi olduğunu, fiziksel şiddet uyguladığını, eşinin fikrini dahi almadan iş ve yer değiştirdiğini, 2017 yılının Ağustos ayında Kütahya’da çalışmaya başladığını, eş ve çocuklarını yanına kabul etmediğini, eğer gelirse elinde kalacağını ve onu öldüreceğini söyleyerek tehdit ettiğini, hakaretlerde bulunduğunu, Kütahya’ya bir kadınla beraber gittiğini, bu sebeple kendisini yanında istemediğini kabul ettiğini, devletten teşvik almak için kadınla görüştüğünü, 2018 yılının Temmuz ayında bir kadının arayarak davalı ile mayıs ayından beri ilişkisi olduğunu fakat evli olduğunu bilmediğini söylediğini, sorduğunda hakaret edip şiddet uyguladığını, bunun üzerine çocuklarla birlikte Terme’ye ailesinin yanına döndüğünü, erkeğin kendisinin asla eve girmeyeceğini söylemesi üzerine, maddî durumu iyi olmadığı ve çocukların okulları devam ettiği için kalıcı bir çözüm bulana kadar, 2018 yılının Eylül ayında İzmir’e gittiğini, bu süreçte bir yılı ... süredir fiziksel bir birliktelik yaşamadıklarını, öğretmen olarak atanması sonrası davalının hareketleri ve zorlamaları nedeniyle davalıdan korkarak birkaç parça eşyasını alarak ailesinin yanına döndüğünü, erkeğin sonrasında İzmir’deki müşterek hanede bulunan eşyaları satığını, evi kiraya verdiğini, kadın cinayetleriyle ilgili haberleri telefon üzerinden gönderdiğini, ayrılırsa fetöcü diye şikayet edeceğini ve işinden attıracağını, ailesine de tehdit ve hakaretlerde bulunduğunu ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP