muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21597, Karar No: 2014/21588, Tarih: 25.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21597 E.  ,  2014/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/63-2013/86

Hazine tarafından terekenin tasfiyesi istemiyle açılan davanın reddine dair İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.09.2013 gün ve 63/86 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili; muris E.. V..'un ortağı ve müdürü olduğu V... Otogaz ve Petrol Ürünleri Taş. Ltd. Şti.'nin vergi borcu bulunduğunu, murisin en yakın mirasçılarının mirası reddettiklerini açıklayarak murisin terekesinin tespit edilerek TMK'nun 612. maddesi uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesini istemiştir.

Mahkemece; murisin mirasçıları tarafından mirası red edildiğinden red kararını veren İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1818 Esas 2010/2216 Karar sayılı dosyalarından TMK'nun 612 mad. gereğince resmen tasfiyenin yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine, İzmir 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1818 Esas 2010/2216 Karar sayılı dosyasına müracaat etmekte davacının muhtariyetine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında; dava, TMK'nun 612. maddesi uyarınca terekenin tespiti ve tasfiyesi istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece; yazılı gerekçe ile davanın reddi ile ret kararını veren İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/ 1818 Esas-2010/ 2216 Karar sayılı dosyasına müracaat etmekte davacının muhtariyetine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; TMK'nun 612. maddesi gereğince mirasın en yakın mirasçıların tamamı tarafından mirasın reddi halinde mirasbırakanın son ikametgahı sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tereke tasfiye edilir. Somut davada, terekesinin tasfiyesi istenen muris E.. V..'un mirası en yakın mirasçıları tarafından İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1818 Esas-2010/ 2216 Karar sayılı kararı ile reddedildiğine göre TMK'nun 612. maddesi uyarınca terekenin tasfiyesinin bu mahkemece gerçekleştirilmesi gerekirdi. Bu durumda, mahkemece ret kararını veren İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne dosyanın gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddi ile tekrar başvuruda serbest olduğunun belirtilmesi şeklinde verilen karar doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz isteği açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile Usul ve Kanuna aykırı olan hükmün birleşen dava (tazminat isteği) yönünden 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6173, Karar No: 2023/5658, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6173 E.  ,  2023/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/227 E., 2015/50 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2023/227 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.07.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2023/227 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4513, Karar No: 2022/10895, Tarih: 21.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4513 E.  ,  2022/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

TEMYİZ EDENLER : Sanık

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü eve alkollü bir şekilde gelen sanığın, mağduru ittirerek kapı dışına çıkardığı, sanığın mutfağa gitmesini değerlendiren mağdurun, gizlice evin salonuna giderek koltukların arkasına saklandığı ancak elektriklerin açılması sonrasında sanığın mağduru farkettiği ve mağdura koltuğun arkasından çıkmasını söylediği, sonrasında mutfağa giderek eline bıçak aldığı ve mağdura " ya evden git ya da seni keseceğim " diyerek bıçağı sallamaya başladığı ancak mağdurun sanığın elindeki bıçağı aldığı, sanığın bu kez de mağdurun göğsüne ve ağzına yumruk atmaya başladığı, sonrasında ise sanığın, mağdurun elinden bıçağı alarak bıçağı mağdura doğru fırlattığı ve mağdurun elinden yaralandığı şeklinde kabul edilen eylemin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12430, Karar No: 2014/13590, Tarih: 20.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/12430 E.  ,  2014/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü ve 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8577, Karar No: 2010/12498, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8577 E.  ,  2010/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1- Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11886, Karar No: 2015/536, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11886 E.  ,  2015/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2014 tarih ve 2012/549-2014/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı........'ni kurduklarını, davalının şirketi tek başına temsil yetkisine sahip müdür olduğunu, şirketin sarraflık yaparak faaliyetini sürdürdüğünü, davalının 16 kg altını alarak oğullarıyla birlikte ilçeyi terk ettiğini ileri sürerek, 275.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı soruşturma sırasında alınan ifadesinde ilçeden ayrılırken şirketin altınlarına dokunmadığını beyan ettiği, davacı olay günü kasada ve dükkanda 16 kg altın bulunduğunu iddia etse de sunulan kayıtlara göre bu miktarda altının kayıtlara girilmediği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tarafların ortağı bulunduğu limited şirketin şirket müdürü tarafından zarara uğratılması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

İddianın ileri sürülüş biçimine göre şirket müdürünün eylemleri nedeniyle uğranılan zarar, şirket açısından doğrudan, davacı ortak açısından ise dolaylı zarar olup, dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 555. (6762 sayılı TTK'nın 309.) maddesi hükmü gereğince hükmedilecek tazminatın şirkete verilmesinin talep edilmesi gerektiğinden, davacının kendisine verilmesini talep etmesi doğru olmayıp, davanın salt bu nedenle reddedilmesi gerekirken, mahkemece, davanın esasına girilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün 1086 sayılı HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/15925, Karar No: 2023/1719, Tarih: 27.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15925 E.  ,  2023/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmonulan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün oladığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarih ve 2022/134 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 62 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ve 62 ikinci maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 53 üncü maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince hak yoksunluklarına ve tutukluğun devamına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarih ve2022/1085 Esas, 2022/882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Emniyette darp edildiğine, baskı altında ifade verdiğine, darp edilmesine rağmen darp raporu verilmediğine, mahkemenin ifadesini dikkate almadığına, asılsız olarak suç isnat edildiğine ve aleyhine olan hususları kabul etmediğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Emniyette darp edildiğine, baskı altında ifade verdiğine, darp edilmesine rağmen darp raporu verilmediğine, mahkemenin ifadesini dikkate almadığına, asılsız olarak suç isnat edildiğine ve aleyhine olan hususları kabul etmediğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi

Mahkemenin esas hakkındaki mütalaya karşı savunma yapabilmesi için gerekli süreyi vermediğine, verdiği yedi günlük sürenin yeterli olmadığına, dosyada sanığın suç işlediğine dair delil bulunmadığına, mahkeme her ne kadar mağdurenin beyanına itibar ettiğini belirtmiş ise de ortada yine de şüphe bulunduğuna, zira mağdurenin gözleri kapalıyken sanığın pipisini yüzüne sürttüğünü hissettiğine, görmediğini söylediğine, mağdurenin beyanının yan deliller ile desteklenmediğine, bu ifadeye itibar etmenin de adalete aykırı olduğuna, sanığın tutuksuz yargılanması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa suçlar ile ilgili üst sınırdan ceza verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının kanuni olmadığının dikkate alınması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "26.04.2022 tarihinde saat 12:30 sıralarında ... İlçesi ... Mahallesi ... İlkokulu civarında mağdur ... \*\*\*\*\*\*\*\*'in okula gittiği sırada sanık ... \*\*\*\*\*'in mağduru ... mezarlığı olarak adı geçen mezarlığa 'Sana şeker vereceğim' şeklinde sözlerle ikna ederek götürdüğü ve mağdur çocuğun burada bulundukları sırada gözlerini kapattığı, sanığın mağdur çocuğu kucağına oturttuğu ve cinsel organını mağdur çocuğun yüzüne sürttüğü sabit olayda;

Dosyada mevcut Cd Çözümleme ve Araştırma Tutanağında; 26/04/2022 tarihinde şüpheli ile mağdurun kamera kayıtlarında görüntülendiği, şüpheli şahsın okulun yan tarafından bulunan boş arsaya

giriş çıkış anına dair görüntüler ile mağdurun da aynı saatlerde okula giriş anının görüntülerinin mevcut olduğu,

Mağdur ... \*\*\*\*\*\*\*\*'in Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı Çocuk İzleme Bürosu tarafından alınan ifadesinde; 3 gün önce tanımadığı bir şahsın kendisini kaçırdığını, ince, uzun boylu, siyah saçlı, sakalsız, mavi kazaklı, üzerinde beyaz çizgileri olan siyah pijamalı biri olduğunu, bu şahsın mezarlığın yakınlarında kendisini çağırarak mezarlığın kapısının neresi olduğu sorduğunu, bilmediğini söylediğini, ancak ısrarla kendisini çağırarak mezarlığa götürdüğünü, orada gözünü kapatarak pipisini yanağına sürdüğünü, eyleminin kısa sürdüğünü, kıyafetlerini çıkarmadığını, sonra kaçıp okula gittiğini, olanları öğretmenine anlattığını, şikayetçi olduğunu belirttiği, Mağdura yaptırılan canlı teşhis tutanağında; kesin, net ve kendinden emin bir şekilde sanığı teşhis ettiği,

Mağdurun annesi katılan ... \*\*\*\*\*\*\*\*'in beyanlarında kızı ...'nın ... İlkokulnda 1. sınıf öğrencisi olduğunu, evleri ile okul arası yaklaşık 150 metre kadar olduğunu, ... Mezarlığı ve kızının okulu karşılıklı olduğunu, 26.04.2022 günü saat:13:10 sıralarında okuldan kızının sınıf öğretmeni aradığını, okula gittiğinde öğretmeni kızının cinsel istismara maruz kaldığını söylediğini, kızıyla konuştuğuna okulun bahçesinden çıktığında bir erkek şahsın yanına geldiğini kendisine mezalığın kapısını sorduğunu, mezarlığa kadar götürdüsünü, şahsın mezarlığa girdiğini, mezarlık içerisinden gel sana şeker verceğim dediğini kızımda mezarlığa adamın yanına gittiğini, daha sonra kızını kuçakladığını diğer eliylede ağzını kapattığını, mezarlık içerisine götürdüğünde gözünü kapattığını ve cinsel organını kızının yüzüne sürdüğünü,olayları eşine anlattığını, kızına cinsel istismarda bulunan şahıstan davacı ve şikayetçi olduğunu belirttiği,

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, mağdur çocuğun sanığa iftira atmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı, yaşı itibarıyla da mağdur çocuğun iftirada bulunabilecek bir konumda olmadığı, dosyada ekli bulunan CD İnceleme Tutanağından da görüleceği üzere sanığın mağduru mezarlığa götürdüğünün anlaşıldığı, bu haliyle sanık savunmasının itibar edilebilir olmadığı ve sanığın cinsel saiklerle kendi cinsel organını mağdurun yüzüne sürterek ve kucağına oturtarak 'on iki yaşından küçük çocuğun cinsel istismarı' suçunu işlediği, sanığın bu eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığı, ayrıca sanığın yaşı itibariyle rıza açıklamaya ehil olmayan mağduru 'sana şeker vereceğim' diyerek hile ile mezarlığa götürerek 'cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun bırakma' suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın sabit görülen ve eylemine uyan Türk Ceza Kanununun 103/1-a maddesi delaletiyle 103/1-1.cümle ve 103/1- 3. Cümle maddesi ile 109/2, 109/3.f , 109/5 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden yoksun Kılma Suçu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun