muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19203, Karar No: 2011/8620, Tarih: 01.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2010/19203 E.  ,  2011/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 11.05.2006'da satıcı firmanın bayisinden...407 marka otomobil satın aldığını, ilk günden itibaren muhtelif tarihlerde aracın vitesindeki arıza nedeniyle araç bilgisayarının güncellendiğini, gaz pedalının işlemden geçirildiğini, aracın başta beyin olmak üzere çeşitli parçalarının değiştirildiğini, selenoid valflerinin, gaz kelebek kutusunun, arıza sinyali veren teker sensörünün ve en son 26.04.2010'da şanzıman sisteminin değiştirildiğini, araçta toplam 18 adet arıza meydana geldiğini, aracın satın alındığı ilk gün bilgisayarının güncellenmesinin araçta üretim hatası olduğunu teyit ettiğini ileri sürerek, dava konusu aracın yenisi ile değiştirilmesine, olmadığı takdirde piyasa rayiç bedelinin tespit edilerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar aracın 11.05.2006'da alındığını, davanın açıldığı tarih itibariyle davanın zamanaşımına uğradığını, davacının 4077 SK'nda düzenlenen 30 günlük ihbar süresine uymadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu olayda ayıbın hile ile gizlenmiş olduğu kanıtlanamadığından 4077 SK'nun 4. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı satıcıdan aldığı otomobilin ayıplı olduğunu iddia etmiş, davalılar ise zamanaşımı süresinin dolduğunu savunmuştur. 4077 sayılı Kanunun 4/5 maddesinin son cümlesi 'Ancak satılan malın ayıbı satıcının ağır kusuru veya hile ile gizlenmiş ise zamanaşımı süresinden yararlanılamaz' hükmünü getirmiştir. Davacı tarafından Aracın satın alındığı ilk günden itibaren araçta başta beyin değişimi olmak üzere toplam 18 adet arıza oluştuğu ileri sürülmüş, dosyaya sunulan servis fişlerinden de, dava konusu otomobilin muhtelif tarihlerde bir takım arızalar nedeniyle servise götürülerek tamir gördüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece, araçta arıza olup olmadığı, var ise arızanın üretimden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, ayıbın açık yada gizli ayıp olup olmadığı, ayıbın satıcının ağır kusuru vaya hile ile gizlenip gizlenmediği araştırılıp, irdelenmemiştir. Öyle olunca, araçtaki arızanın devam edip etmediği, devam ediyor ise arızanın davacı tüketicinin araçtan yararlanmasına engel olup olmadığı ve yukarıda açıklanan hususlar araştırılıp, Özellikle ayıbın niteliği konusunda araç üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, gizli ayıpsa satıcının ağır kusuru ve hile üzerinde durulmalı, sonuç alınamayan tamirlerle oyalamanın ve arızaların belirli periyotlarla devam edip etmediği değerlendirilmeli, tüketicinin oyalanıp oyalanmadığı tartışılmalı, zamanaşımı konusunda deliller eksiksiz toplanmalı ve sonucuna uygun karar verilmelidir. Açıklığa kavuşturulmadan davanın zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesi ile reddi doğru değildir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 1.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/710, Karar No: 2019/2313, Tarih: 18.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/710 E.  ,  2019/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve bozma üzerine verilen mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine 18/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6779, Karar No: 2015/13734, Tarih: 19.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6779 E.  ,  2015/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2010/2264-2014/16

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında P. Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 105 ada 20 parsel sayılı 1.113,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 20 yıldan beri M.. D.., Z.. V.., Fatma , Hatice Göksen, Cemile , İ.. K.., A.. Ş..'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı M.. D.., taşınmazın bir bölümünün müstakilen kendisinin kalan bölümünün kız kardeşlerinin fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişinin krokili raporunda kırmızı renk ile gösterilen 274,73 metrekarelik yerin P. Köyü 105 ada 20 parselden ifrazı ile P. Köyü 105 ada son parsel numarası verilerek 2/B vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, Kadastro tutanağı beyanlar hanesine "İş bu taşınmaz bahçe üzerinde tek katlı kargir ev 20 yıldan beri Hasan evlatları Z.. V.., Fatma , H.. G.., Cemile , A.. Ş.. ve Ayşe i mirasçıları İ.. K.., A.. G.., Fatma , Meryem kullanımındadır." ibaresinin yazılmasına, taşınmazın arta kalan 838,90 metrekarelik bölümünün 105 ada 20 parsel olarak 2/B vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescili ile kadastro tutanağı beyanlar hanesinde bulunan şerhin kaldırılarak yerine "İş bu taşınmaz bahçe vasfı ile 20 yıldan beri Hasan evladı M.. D..'nın kullanımındadır." ibaresinin yazılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6178, Karar No: 2012/7008, Tarih: 28.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6178 E.  ,  2012/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tazminat davasının yapılan yargılaması sırasında tedbir talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı kooperatif arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı tarafından yapılan binalarla ilgili olarak, ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2010/917 E. 2012/ 556 K sayılı dosyasında alınan bilirkişi kurulu raporunda, yapılan binaların yüzeysel temele sahip olduğunun, sağlam kaya tabakasının mevcut blokların temellerinden daha derinde bulunduğunun ve istinat duvarlarının temellerinin sağlam temellere oturtulmadığının tespit edildiğini, Belediye Encümeni tarafından binalarla ilgili yıkım kararı alındığını, bu sebeplerle binaların can ve mal güvenliği açısından risk taşıdığını ileri sürerek, binalara verilen elektrik, gaz ve su hizmetlerinin tedbiren durdurulması ve yapıların tahliyesi ile ayrıca tazminat alacaklarının tahsilinin temini için ihtiyati haciz kararı ya da davalı kooperatifin üyelerince aidat ödemelerinin kooperatife değil tedbirin uygulanacağı icra dosyasına yatırılması ve davalı kooperatifin banka hesaplarına bloke konulması bakımından ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, nihai karar sonuçlarını doğuracak şekilde tedbir kararı talep edilemeyeceğini savunarak, ihtiyati tedbir talebinin reddini istemiştir

Mahkemece, binalara yönelik ihtiyati tedbir talebine esas teşkil eden iddia ile ilgili olarak ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2010/917 E. 2012/556 K. Sayılı dava dosyasına ilişkin karardaki tespitler ile Belediye Encümeni'nin yıkım kararı gerekçe gösterilmiş ise de, İdari Yargı mercilerince verilen kararların infazını sağlayacak şekilde ihtiyati tedbir talep edilmesinin mümkün olmadığı, diğer ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz talebi yönünden ise 09.02.2012 tarihli kararda belirtilen gerekçelerle bu yöndeki taleplerin incelenip reddine karar verildiği, verilen karar ile yeni talep tarihi arasında bu yöndeki kararı değiştirecek ve etkileyecek yeni bir delil sunulmadığı ve istemlerle ilgili yasadaki unsur ve koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, ihtiyati tedbir isteminin reddi kararını temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacı vekili, ihtiyati tedbir isteminin reddi kararını temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan red kararının ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16936, Karar No: 2017/8304, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16936 E.  ,  2017/8304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini, şimdilik 1.000.00.-TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11/04/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 22.939.75.-TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

../..

-2-

../..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23710, Karar No: 2015/28361, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/23710 E.  ,  2015/28361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının net ücretinin 700 TL. Olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, ücret meblağı hakkıda bir savuınma getirmemiş, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının mesleki kıdemi, yaptığı iş, iş yerindeki ünvanı gibi hususların göz önüne alınarak tarafların bildirdiği kurumlardan emsal ücret araştırması yapıldığı, davacının tazminata esas günlük brüt ücretinin asgari ücret olduğu ve sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve bu ücret üzerinden hesaplanan kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bozma öncesi verilen kararda da davacının asgari ücret üzerinden çalıştığı kabul edilmiştir. Bozma sonrası emsal ücret araştırması sonucu değiştirmemiş ise de dosyadaki tanık anlatımlarına ve diğer kayıtlara göre 13 yıllık kıdemi olan ve kimyasal madde taşıyan tankerde vasıflı bir işçi olarak şoförlük yapan davacının asgari ücret ile çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacı tanığı davacının iddiasını doğrulamıştır. 2002 yılında çalışan davalı tanığı da asgari ücretin üzerinden ücret almıştır. En önemli delillerden biri ise davacının 1997 yılı Aralık ayı bordrosudur. Bu bordro incelendiğinde davacının o tarihteki asgari ücretin üzerinde ücret aldığı sabittir. Bu delilere göre davacının iddia ettiği gibi 700,00 TL net ücret ile çalıştığının kabulü ve bu ücrete göre kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden karar verilmesi isabetsizdir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/615, Karar No: 2018/7407, Tarih: 03.07.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/615 E.  ,  2018/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda sanığa ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılmamış ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1898, Karar No: 2024/3316, Tarih: 13.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/1898 E.  ,  2024/3316 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/388 E., 2019/282 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahkemenin 17.01.2014 tarihli kararı ile sanıklardan ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmünün Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.02.2018 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleşmesine karşın sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan 28.03.2019 tarihli kararın yok hükmünde olduğu;

Sanıklar ..., ... ve ...'na yüklenen suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan diğer hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2014 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, ... ve ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi tarafından yetersiz gerekçeyle mahkûmiyet hükümleri kurulması nedeniyle anılan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.