muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7092, Karar No: 2020/17961, Tarih: 07.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/7092 E.  ,  2020/17961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında açılan kamu davasından ve duruşmadan haberdar edildiği halde usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4642, Karar No: 2014/112, Tarih: 21.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4642 E.  ,  2014/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama-Korku, Kaygı Veya Panik Yaratabilecek Tarzda Ateş Etme-Tehdit-6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

Sanıklar ...ve ...'ın cezalandırılmalarına ilişkin hükümleri müdafiilerinin sanık sıfatıyla temyiz ettikleri kabul edilerek, sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümler ile sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini kasten yaralama suçlarından kurulan ancak kesin nitelikte oldukları gerekçesiyle sanık müdafiilerinin temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek karara hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...ve ...'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ...ve ...'ın karşılıklı olarak birbirlerini kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararları ile ilgili olarak, doğrudan verilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla kesin nitelikte olduklarından sanıklar müdafiilerince yapılan temyiz istemlerinin CMK.nun 296. maddesi uyarınca isabetli şekilde 18.12.2012 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerde, suç tarihi itibariyle 5728 sayılı yasa ile değişiklikten önceki 6136 sayılı Kanunun 13. maddesindeki 450.TL adli para cezası miktarının sanıklar lehine olduğundan uygulanması gerektiği gözetilmeden temel para cezasının 30 gün adli para cezası olarak tayini ve uygulamanın da buna göre yapılması hukuka aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıkların 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından cezalandırılmalarına ilişkin hükümlerdeki "6136 sayılı Kanunun 13 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddelerinin uygulanmasıyla, gün adli para cezası sistemine göre tayin edilen adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin hükümlerin, karardan çıkartılarak, mahsus yerlerine sırasıyla, 6136 sayılı Kanunun 13. maddesiyle yapılan uygulamada

temel adli para cezası miktarının 450.TL olarak, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesiyle yapılan uygulama sonucunda ise sanıkların neticeten 375'er TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümler ile sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet kararları ile ilgili olarak, doğrudan verilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla kesin nitelikte olduklarından bahisle sanıklar müdafiilerince yapılan temyiz istemlerinin CMK.nun 296. maddesi uyarınca reddine ilişkin 18.12.2012 tarihli ek kararın tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7527, Karar No: 2022/3116, Tarih: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7527 E.  ,  2022/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1- Bozma öncesi verilen ikinci karar ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına hükmedilen bedelin biriken neması ile birlikte ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama sırasında işleyen faizin mahsubuna karar verilmesi,

2- Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil hükmü kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan (yargılama sırasında işleyen faizin mahsubuna) ibaresinin hükümden tümüyle çıkartılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu Manisa İli, Şehzadeler İlçesi, Yukarı Çobanisa Mahallesi, 3283 parsel (ifrazla 3457 parsel) sayılı taşınmazda fen bilirkişisinin 09/02/2015 tarihli rapor ve krokisinde F harfi ile gösterilen 897,33 m²’lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçların istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/424, Karar No: 2025/2369, Tarih: 24.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/424 E.  ,  2025/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/892 Esas, 2023/1478 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

1. Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2012 tarihli ve 2011/223 Esas, 2012/499 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar itiraz edilmeden 18.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde (14.09.2016 tarihinde) kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmış ve Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2019/19 Esas, 2019/212 Karar sayılı kararı ile hükmün 5 ay hapis cezası olarak açıklanmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Karar sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

3. Akabinde; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/910 Esas, 2021/61 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddine karar verilmiş; karar sanık tarafından temyiz edilmiş; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/17709 Esas, 2022/17905 Karar sayılı kararıyla hükmün "... suç vasfının kazanılmış hak kapsamında kalmadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek suç vasfına uygun bir hüküm kurulması gerekirken, eleştiri ile yetinilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,.." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Akabinde; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.02.2023 tarihli ve 2022/1735 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 5271 Sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş; karar, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 29.05.2023 tarihli ve 2023/955 Esas, 2023/3842 Karar sayılı kararıyla hükmün "...sanığın, herkese açık olan sosyal medya sitesinde yer alan haber altında kullandığı ifadeler dolayısıyla, 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında, suçun unsuru ve cezalandırılma şartlarından olan kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlike doğurmaya elverişli olup olmadığının tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/892 Esas, 2023/1478 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 216/1, 218/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326. maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 5 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın öğrenci iken söz konusu paylaşımı yaptığına, hali hazırda öğretmen olarak görev yaptığına, suç işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, "mynet" isimli sosyal medya sitesinde yayınlanan ''PKK yandaşları Gaziyi karıştırdı'' başlıklı haberin altına 10.07.2010 tarihinde "Cia ya da Mossad ajanları eminim ki nasıl Diyarbakır sokaklarında bir sürü ajanınız olduğu gibi internetteki haber sitelerinin de yorumlarına dikkat eden birimleriniz vardır Türkiye' de. Onlar duysun oyununuza gelmeye başladık sanırım yakında çevremdeki pkk'yı desteklesin, desteklemesin tüm Kürtlere saldıracak potansiyele, psikopatlık seviyesinde öç alma hevesine ulaşmış bulunuyorum. Eminim ki benim gibi bir çok Türk hakkında yakında böyle olacak ve Türkiye' de iç savaşı ciddi ciddi çıkartacaksınız. O İstanbul' daki Kürtlerin yaşadığı yerlerdeki tüm Kürtleri bize geberttireceksiniz. Ama onları geberttikten sonra sıra Yahudilere ve Amerikalılara gelir bilesiniz.Eğer bu ülkede mayın o PKK' yı destekleyen kürtlerse uzaktan kumanda sizsiniz, İsrail ve Amerikalılar.Unutmayın Türkiye' de çok yahudi iş adamı var ona göre." şeklinde yorum yazısı yazdığı iddiasına ilişkin olarak;

1. Dairemizin 29.05.2023 tarihli ve 2023/955 Esas, 2023/3842 Karar sayılı bozma ilamında ve yerleşmiş içtihatlarında izah edildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 216/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için kamu güvenliği bakımından açık ve yakın tehlikenin oluşması ve bu tehlikenin somut olgulara dayanması gereklidir. Somut tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenirken failin söz ve davranışlarının neden olduğu tehlike neticesine bakmak gerekir. Hakim, kullanılan ifadeler dolayısıyla bu tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmediğini, dayanak ve noktalarını göstermek suretiyle belirleyecektir. Bu açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın paylaşımı nedeniyle kamu güvenliği bakımından açık ve yakın tehlikenin ortaya çıktığına dair delil yahut tespit bulunmadığı anlaşıldığından unsurları yönünden oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken Mahkemenin "sosyal medya hesabının herkese açık olmasının kamu güvenliği açısından açık ve yakın tehlike oluşturduğu" şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin "27.11.2023 tarihi" yerine "20.02.2023 tarihi" olarak yazılması,

Nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/892 Esas, 2023/1478 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34040, Karar No: 2013/20423, Tarih: 17.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/34040 E.  ,  2013/20423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanıkların Sorgun İlçesi, Alcı Köyü, Kamber Mevkiinde piknik yaptıkları, aynı mevkiide çobanlık yapan tanık ...'in iki şahsı ellerinde dedektör ile kaçarken gördüğü, sanıkların adı geçen tanığın sesini işiterek yanına gittikleri, bu sırada tanık ...'in jandarmayı aradığı, olay yerine intikal eden jandarma görevlilerinin yaptıkları incelemede herhangi bir kazı izine ve kazı aletine rastlamadıkları, sanıkların aşamalarda kendi içerisinde ve birbiri ile uyumlu savunmalarında, suç tarihinde birlikte piknik yaptıklarını, bu esnada iki kişinin ellerinde dedektör ile araştırma yaptıklarını gördüklerini, kendilerinin bu şahıslarla bir ilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, jandarma görevlilerinden önce olay yerine gelen tanıklar Şehzade Gök ve ...'ın da, sanıkları kazı yaparken ya da define araştırırken görmediklerini, sanıkların araçlarına baktıklarında sadece piknik malzemeleri bulunduğunu, olay yerine gelirken iki şahsı kaçarken gördüklerini ifade ettikleri, mahkemece icra edilen keşfe katılan tarafız arkeolog bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olan Kamber Höyüğünde son birkaç yıl içinde anılan Kanunun 74. maddesi kapsamına giren izinsiz bir kazı faaliyetinin olmadığı hususunun tespit edildiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanıkların üzerine izinsiz kazı yapma veya define araştırma suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı, mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12185, Karar No: 2012/12667, Tarih: 16.11.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/12185 E.  ,  2012/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra takibin iptaline ilişkin davada Bursa 5. İcra Hukuk ve Bursa Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, icra takibin iptaline ilişkindir.

HMK.’nun 22/II. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, Bursa Tüketici Mahkemesinin 22.03.2012 günlü kararının davacı vekilince temyiz edildiği anlaşılmakla, yargı yeri belirleme olanağı bulunmayan dosyanın, davanın niteliği gözetilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Yüksek Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35310, Karar No: 2013/4973, Tarih: 12.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/35310 E.  ,  2013/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığın mağdurlara yönelik olarak bıçakla yaralama ve bıçakla yaralama teşebbüs suçunu işlediğinden bahisle dava açıldığı, işlendiği iddia edilen suçta bıçağın kullanıp kullanmadığı da tartışılmadan, mağdurun şikayetinden vazgeçtiği belirtilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30988, Karar No: 2010/28930, Tarih: 06.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30988 E.  ,  2010/28930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11325, Karar No: 2017/12304, Tarih: 20.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11325 E.  ,  2017/12304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 19.013,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; zamanaşımı itirazları bulunduğunu, davacının süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 19.013,86 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.