muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8322, Karar No: 2020/347, Tarih: 23.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2016/8322 E.  ,  2020/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 2918 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hükmün kesinleşmesi aşamasına kadar yapılan yargılama giderleri de dikkate alınmak suretiyle kesinleşme tarihinde tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-5237 sayılı TCK'de cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

2-5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

2-5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlenmesine ilişkin 4. bentten '' ...4320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, '' ibaresi çıkartılıp yerine ''...neticeten 4.000,00 TL ve 320,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına” ibaresi yazılmak, TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. bentten "...taksitlerin ödenmemesi halinde ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına (ihtar edildi)" cümlesinin çıkartılıp yerine "...taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ihtarına" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16366, Karar No: 2014/4043, Tarih: 10.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16366 E.  ,  2014/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/74600

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

NUMARASI : 2010/1521 (E) ve 2011/1560 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMKnin 150/2 maddesi açık hükmü karşısında, sağır ve dilsiz olduğu anlaşılan katılana , vekil tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın, 21/06/2010 günlü kolluk ifadesinde "güvercinim, katılanın evinin çatısına kondu, bende kuş havalansın diye çatıya ateş ettim, birden katılan bağırmaya başladı" şeklinde ki anlatımı karşısında; katılanın tercüman ve vekil vasıtasıyla duruşmada ifadesinin alınması ve sonucuna göre, sanık hakkında olası kast, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4672, Karar No: 2015/25131, Tarih: 10.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4672 E.  ,  2015/25131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/213872

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2012/1326 (E) ve 2013/454 (K)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Suça sürüklenen çocuklardan Celalettin'in olaydan bir kaç gün önce, okul içinde mağdur Emrah tarafından dövülmesinin verdiği kızgınlıkla suça sürüklenen çocukların eylemlerini gerçekleştirmiş olması karşısında ,suça sürüklenen çocuklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocukların müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen isteme uygun BOZULMASINA, 10/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19740, Karar No: 2015/2411, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19740 E.  ,  2015/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6068, Karar No: 2011/12579, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6068 E.  ,  2011/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6164, Karar No: 2011/5456, Tarih: 05.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6164 E.  ,  2011/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2009 tarih ve 2008/293-2009/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 03.05.2011 gününde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten l3.07.2007 tarihinde hisselerini devretmek suretiyle ayrıldığını, şirket ortağı ve müdürü sıfatı ile görev ve sorumluluk taşıyan müvekkiline 2006 yılı Kasım ayından itibaren aylık net 3.500 Euro maaş ödenmesi hususunda ortaklar kurulu tarafından l8.l2.2006 tarihinde karar alındığını, bu karara istinaden 2007 yılı nisan ayı dahil olmak üzere ödemelerin gerçekleştirildiğini ancak bu tarihten müvekkilinin şirketten ve müdürlükten ayrıldığı tarih olan l3.07.2007’ye kadar tahakkuk eden alacağının ödenmediğini, davalı aleyhine başlatılan icra takibine karşı davalının itirazda bulunduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile 8.503,43 Euro tutarındaki alacağın %40 icra inkar tazminatı ve faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketteki hisselerinin tamamını bütün hak ve vecibeleri ile birlikte 13.07.2007 tarihinde devretmesi nedeniyle müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun kalmadığını, talep edilen miktarın kabulünün de mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine ve %40’dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirket müdürlüğünden kaynaklanan Mayıs ve Haziran ayları için ayrı ayrı 3.500 Euro ve l3 günlük Temmuz 2007 maaşıyla ilgili olarak da l.467,70 Euro alacağının kaldığı, toplamının 8.467,70 Euro olup, davacının bu miktar üzerinden talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının takibe vaki itirazının 8.467,70 Euro üzerinden iptaline, takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacağa takip tarihinden itibaren kamu bankalarının Euro bazında uyguladığı en yüksek yıllık mevduat faizinin uygulanması ile fiili ödeme günündeki Merkez Bankasının Euro bazındaki satış kuru karşılığı TL olarak tahakkuk ettirilmesine, alacak likit nitelikte olduğundan İİK’nun 67. maddesi uyarınca %40 inkar tazminatı olan 6.035,00 TL’nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ödenmeyen müdürlük ücretinin tahsili istemine ilişkindir.Davacının davalı şirkette müdür olduğu dönemde şirket ortaklar kurulu tarafından alınan 08.12.2006 tarihli karar ile aylık 3.500 Euro maaş ödenmesine karar verildiği, 2007 yılı Nisan ayı dahil olmak üzere ödemelerin yapıldığı, davacının şirketteki tüm paylarını 13.07.2007 tarihinde devrederek ortaklıktan ayrıldığı anlaşılmış, işbu davada davacı Mayıs, Haziran ayları ile ayrıldığı Temmuz ayının 13 gününe isabet eden ücret ödemelerinin yapılmadığını ileri sürerek, anılan dönemlere ait ödenmeyen ücret tutarlarının tahsilini istemiştir.Davalı şirket ise yaptığı savunmalarda, davacının Nisan ayı sonu itibariyle şirket ile olan çalışmasını sona erdirdiğini, bu nedenle kendisine ödeme yapılmadığını bildirmiştir.Mahkemece, davaya konu Mayıs, Haziran ayları ile 13 günlük Temmuz ayı ücretlerine ilişkin alacağının kabulüne karar verilmiş ise de davalının anılan savunması üzerinde durulmamıştır.

Limited ortaklıklarda da uygulanması mümkün TTK’nun 333. maddesinde aksine esas mukavelede hüküm olmadığı takdirde idare meclisi azalarına her toplantı günü için bir ücret verileceği, ücret miktarının esas mukavelede tayin edilmemiş ise umumi heyetçe tayin olunacağı düzenlenmiştir.Huzur hakkı her toplantı için ayrı ayrı olabileceği gibi aylık olarak belirli bir ücret biçiminde de olabilir.Müdür olan ortak ile şirket arasında bir vekalet akdi meydana gelmekte olup, bu konuda uygulanması gereken Borçlar Kanunu’nun 386. maddesi uyarınca vekalet sözleşmesinin genelde bir hizmet sözleşmesi olduğu da nazara alındığında vekilin ücrete hak kazanması için çalışması gerekmektedir.Bu durumda somut olaya gelindiğinde müdür olarak tayin edilmiş bulunan davacının davaya konu ücret alacağına ilişkin aylarda fiilen davalı şirkette çalışıp çalışmadığı, yaptığı bir hizmetin olup olmadığı, sözkonusu dönemde müdürlük görevini yerine getirip getirmediği hususlarının araştırılarak sonucuna göre kararlaştırılan ücrete hak kazanıp kazanmadığının tespit edilerek buna göre karar verilmesi gerekirken anılan hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya Ocak, Şubat, Mart ve Nisan aylarına ilişkin olarak yapılan ücret ödemelerinin dışında birkısım ödemelerde daha bulunulduğu, bu ödemeler ile davacının bağlantısını kurmanın tüm belgeler sunulmadığından mümkün olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen bu husus üzerinde de durulmamıştır.Bu durumda anılan dönemlerde şirket müdürlüğü görevini yürüten davacının anılan aylara ait müdürlük ücretlerinin dışında kendisine yapılan ödemelerin niteliğinin, neden yapıldığının açıklığa kavuşturulması, davacının yapılan ödemelerin davaya konu ücret alacağı ile ilgili olmayıp, başka bir alacaktan kaynaklandığını ileri sürmesi halinde bu yöndeki iddianın davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği de nazara alınarak bu husus üzerinde durulması gerekirken anılan yönden bir inceleme yapılmaması da doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/475, Karar No: 2024/8661, Tarih: 04.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/475 E.  ,  2024/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/501 Esas, 2023/1473 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/377 E., 2019/42 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 25 ve 35. sınıflarda "..." ibareli 2014/108325 nolu markası olduğunu, fason olarak muhtelif firmalara sipariş vererek markasını taşıyan ürünler ürettirip sattığını, davalılardan ... Dericilik Şirketine de bu şekilde "..." markalı, kapşonlu erkek montu dikimi için kumaş ve malzeme vererek siparişte bulunduğunu, bir kısım ödeme de yaptığını, ancak davalının müvekkilinin siparişini müvekkiline teslim etmeyerek piyasaya sürdüğünü, piyasaya ne miktarda mal sattığı tam olarak bilinmemekle birlikte diğer davalıya ait giyim mağazasında da bu montun satıldığını, Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/140 D.İş dosyası üzerinden tespit yaptırıldığını ve alınan rapora tecavüzün tespit edildiğini ileri sürerek, davalıların müvekkiline ait tescilli markaya tecavüzlerinin tespitine, müvekkilinin kumaş ve aksesuar bedeli olarak 50.000,00 TL ve 5.000,00 TL dikim ücreti olarak ödediği toplam 55.000,00 TL maddi zararın, 5.000,00 TL manevi tazminatın ve marka hakkına tecavüz edenin bu yolla elde ettiği kazanca göre hesaplanacak şimdilik 5.000,00 TL yoksun kalınan kazancın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; daha sonra yoksun kaldığı kazanç talebini, 20.507,97 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılardan ... ... Giyim San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere davacının kendisi tarafından üretim siparişi verdiğini, 3 kişiden satın aldığı boyalı polyester kumaşları teslim ettiği ve ürettirdiği hususunun sabit olduğununu, kısacası kendi talimatı ile markası altında üretim yapıldığını, müvekkilinin ise sadece ürün alıp satan bir şirket olduğunu, müvekkilinin sahte olmayan bir malı alıp satmasından dolayı bir sorumluluğunun düşünülmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin dava konusu olaydan önce yapılan tespitten sonra diğer davalıya elinde bulundurduğu montları iade ettiğini ve satışı derhal durdurduğunu, müvekkilinin asla sahte bir ürün alıp satmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalılardan ... Dericilik İmalat San.ve Tic. Ltd. Şti.'ye usulüne uygun tebliğ yapılmış ise de davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalılardan ... Dericilik İmalat San.ve Tic. Ltd. Şti.'ye usulüne uygun tebliğ yapılmış ise de davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, iddianın ileri sürülüş biçimi ve delilere göre dava konusu ürünlerin orijinal olduğu ve taklit üretimin söz konusu olmadığının davacı tarafın da kabulünde olduğu, davacı teslim ettiği kumaş bedeli ve fason işçilik karşılığı ödenen paranın iadesini istediğine göre davacı ile davalı ... Dericilik Şirketi arasındaki eser sözleşmesini geriye etkili fesih hakkını kullanarak verdiğinin iadesini istediği, buna göre marka hakkına tecavüzden ziyade davacı ile davalı ... arasındaki sözleşme ilişkisine dayalı tazminat talep edildiği, dosyadaki delillere göre davacı tarafça 40.000,00 TL tutarlı kumaşın davalı ...'e teslim edilip, ayrıca 3.000,00 TL makbuz karşılığı nakit para ve 990,00 TL banka yolu ile yapılan ödemeye ilişkin makbuz sunulmakla, davacının bu tutarlar toplamı 43.990,00 TL'yi davalı ... Dericilik Şirketinden talep etmesinin mümkün olduğu, fazlaya dair malzeme teslimi ve ödemeye ilişkin herhangi bir belge ve delil sunulamadığı, bu itibarla davacının davalı ... Dericilik Limited şirketine yönelik davasının bu tutarlar yönünden kabulü ile 43.990,00 TL alacağın bu davalıdan tashilinin gerektiği; davacı ayrıca yoksun kalınan kazancı da istemekte ise de, eser sözleşmesi niteliği gereği sözleşme feshedilip ödediği bedeli ve teslim ettiği kumaşların bedelini geri istediğine göre, sözleşme geriye etkili feshedilmiş olmakla, yoksun kalınan kazancını istenmesinin mümkün olmadığı, ayrıca ortada 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 ve 29. maddelerinde düzenlenen marka hakkına tecavüz sayılan bir eyleminde söz konusu olmadığı, zira marka sahibi davacının rızası ile orijinal ürünler üretilip marka etiketi takılarak satışa sunulduğu, bu itibarla davacının manevi tazminat talebinin de koşulları oluşmadığı; davacının davalı ... ... Giyim San. Tic. A.Ş.'ye yönelik davasına gelince; değinildiği üzere başlangıçta davacının rızası ile üretilip piyasaya sürülen ürünler söz konusu olup, davacının dahi bunların orijinal olmadığına dair bir iddiası olmadığı, dosya kapsamına göre davalı ... A.Ş.'nin bahse konu davacı markasını taşıyan ürünleri olağan ticaret ilişkisi içerisinde dava dışı ... Giyim Turizm ve İnşaat Ltd.Şti'den satın alıp mağazasında sattığı, davacı ile diğer davalı arasındaki ihtilafı bilmesinin mümkün olmadığı bu itibarla SMK'nın 29/1-c maddesi anlamında sorumluluğunun söz konusu olmayacağı gerekçesiyle, davacının davalı ... ... Giyim San.Tic.A.Ş.'ye yönelik davasının reddine, davacının davalı ... Dericilik İmalat San.ve Tic. Ltd. Şti.'ye yönelik davasının kısmen kabulüne, 43.990,00 TL alacağın bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dayalı talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, somut uyuşmazlıkta davalı ... şirketinin, davacının üreticisi olan diğer davalıyla anlaşarak gerçek bedelinin altında fiyatla ürünü temin ettiğinin iddia ve ispat edilemediği, davacı ile diğer davalı arasındaki üretim sözleşmesinin sadece tarafları bağlayıcılığının bulunduğu, davacının dilekçesinde muhtelif şirketlere fason üretim yaptırılarak ürünlerin satışının yapıldığını beyan ettiği, davalı ... şirketinin ürün alımlarına ilişkin dayanak faturaları sunduğu, faturalara göre ürünlerin dava dışı üçüncü kişiden satın alındığının raporda tespit edildiği, ürünlerin orjinal olmadığına yönelik bir iddianın da olmadığı dikkate alındığında davalı ... şirketi yönünden davanın reddinin yerinde olduğu, davalı ... Deri Şirketi hakkında davanın kısmen reddi kararı yönünden davacının istinaf sebepleri incelendiğinde; 43.990,00 TL'nin fazlasına ilişkin kısmın ve markaya tecavüz iddiasının dosyada ispatlanamadığı, mahkemece de akde aykırılık kabul edilerek karar verildiği dikkate alındığında markaya tecavüz iddiasına dayalı tespit, maddi, manevi tazminat istemlerinin reddinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından davacının rızasıyla üretildiği sabit olan ve davacı markasını taşıyan ürünlerin davacının rızası ve onayı olmaksızın diğer davalıya ait mağazalarda satışının marka hakkına tecavüz oluşturup oluşturmadığı, buradan varılacak sonuca göre, tecavüzün tespiti, men-i ref'i ile maddi ve manevi tazminat istemlerinin ve ayrıca sözleşmeye aykırılık iddiasıyla alacak isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanacaktır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 9 uncu, 61 inci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.