muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1768, Karar No: 2014/18154, Tarih: 21.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1768 E.  ,  2014/18154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2012 tarih ve 2011/158-2012/250 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili ile davalı BDDK vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21/11/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı ...... vekili Av... ve TMSF vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş. nezdinde hesabının bulunduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile parasını off-shore hesabına yatırdığını, müvekkilinin parasının hiçbir zaman off-shore hesabına gitmediğini, ...bank A.Ş'nin uhdesinde kaldığını, banka tarafından şubelere gönderilen yazılarda hedef gösterilerek paraların off-shore hesaba yönlendirilmesinin istenildiğini, banka personelinin mudileri istedikleri irade beyanında bulunmaya zorlamak için hatalı fikrin doğumuna veya teyidine ya da devamına kasten sebebiyet verdiklerini, mudilerin banka personelinin prim usulü hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olunduğu için akdin geçerli olmadığını ileri sürerek, 35.646 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itbaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... Ltd'ye ... Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş. tarafından gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs’a aktarılmadığı, ... Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş'nin hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı hususunun sabit olduğu, dava konusu mevduattan en hafif kusurundan dahi sorumlu olan davalı bankanın Bankacılık Yasası ve TTK'nın 321/5 maddesi gereğince sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davalılar BDDK, Ali Avni Balkaner, ..., Üçem Taahhüt Tic. San. ve Yatırım Konsorsiyum A.Ş, ..., ..., ..., ..., ... aleyhinde açılan davanın, HMK'nın 150/5 md. gereğince açılmamış sayılmasına, davalılar ...Turizm İnş. A.Ş, Ada İnş. San ve Tic. A.Ş, As Yapı İnş. A.Ş, ...Holding A.Ş. aleyhinde açılan dava geri alındığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı Zeynep İlkar vefat ettiğinden aleyhine açılan davanın dava şartı yokluğundan reddine, 35.000,65 TL'nin 20.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte borcu üstlenen TMSF'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili ile davalı BDDK vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı Banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili ile davalı BDDK vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun mülga BK’nın 41, 55 ve mülga TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının parasını off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren doğması nedeniyle zamana aşımı süresinin bu tarihten başlayacak olmasına göre davalı banka ile fer'i müdahil TMSF vekilinin ve davalı BDDK vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece de kabul edildiği üzere davalı banka harçtan muaf olmasına rağmen davacı tarafından dava açılırken ödenen başvurma harcının yargılama masrafı adı altında davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmediği gibi hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilen ve yargılamada vekille temsil edilen davalı BDDK yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru olmayıp, kararın bu yönlerden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka ile fer'i müdahil TMSF vekilinin ve davalı BDDK vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı banka ve fer'i müdahil vekili ile davalı BDDK vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 9 numaralı bendinde yer alan “3.198,10 TL” ibaresinin yerine “3.180 TL” ibaresinin eklenmesine, hükmün altında yer alan “Yargılama Giderleri Dökümü” bölümünde yer alan “Dava açılış:18.10 TL” ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve “Toplam” kısmındaki “3.198,10 TL” ibaresi yerine “3.180 TL” ibaresinin yazılmasına, hükme 11. nolu bent olarak “Davalı BDDK yargılamada vekille temsil edildiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1.200 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı BDDK'ya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, kararın bu şekilde mümeyyiz davalılar yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...Ş. ve fer'i müdahil TMSF'ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenler davalı BDDK ve davalı ...Ş'ye iadesine, 21/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/703, Karar No: 2014/21776, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/703 E.  ,  2014/21776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyizin sanıklardan ... hakkında verilen hüküm ile ilgili olarak yapıldığı anlaşılmakla bu kapsamda inceleme yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10813, Karar No: 2020/5986, Tarih: 30.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/10813 E.  ,  2020/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun İİK'nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya itiraz ettiği, mahkemece ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafça imzanın borçlulara ait olduğu hususu ispatlanamadığından, dosya arasındaki raporların borçlular lehine yorumlanması zorunlu olduğu gerekçesi ile imza itirazının kabulüne ve icra takip dosyasının davacılar yönünden durdurulmasına karar verildiği alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce esası incelendikten sonra istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İmza itirazında, imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, takibe başlayarak imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı).

Mahkemece imza incelemesi konusunda Adli Tıp Kurumun’ca düzenlenen 26.02.2018 tarihli raporda, “inceleme konusu senette ... ve ...'a atfen atılı imzaların teşhise götürecek önemli karakteristik materyal ve yazı unsuru içermeyen tersimi basit imzalar olması nedeniyle sözkonusu imzaların aidiyetinin, bu meyanda sorulduğu üzere ... ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmediği'' bildirilmiştir. ... Jandarma Kriminal Laboratuar Amirliğin’ce alınan 04.09.2018 tarihli raporda, “inceleme söz konusu senet üzerinde ... adına atfen atılı bulunan imzalar ile ...'ın mevcut mukayese imzaları arasında, imzaların genel şekli, başlangıç hareketlerinin yapılışı, dairesel dönüş hareketlerinin yapılışı, yatar çekiliş hareketinin yapılışı, noktalama işaretlerinin yapılışı ve konumları yönünden benzerlikler görüldüğü söz konusu imzaların ...'ın eli ürünü olabileceği ve senet üzerinde ... adına atfen atılı bulunan imzalar ile ...'ın mevcut mukayese imzaları arasında, imzaların başlangıç hareketlerinin yapılışı, dikey çıkış hareketlerinin yapılışı, dairesel dönüş hareketlerinin yapılışı, bitim hareketlerinin yapılışı yönünden benzerlikler görüldüğü söz konusu imzaların ...'ın eli ürünü olabileceği” kanaatinin bildirildiği görülmüştür. Alacaklının 25.09.2018 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde yeniden rapor alınması talebinde bulunduğu görülmüştür.

Dosyada bulunan her iki raporda, imzanın borçluların eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirilmemiştir. Mahkemece, bu raporlar hükme esas alınarak itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, kesin kanaat bildirmeyen mevcut raporlara göre sonuca gidilemez.

Bu durumda, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine göre; mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak yeniden uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 29.05.2019 tarih ve 2019/36 E. - 2019/1616 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09.10.2018 tarih, 2017/119 E. - 2018/620 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 30/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10966, Karar No: 2021/6313, Tarih: 28.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10966 E.  ,  2021/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan Mehmet Emin’in fabrika müdürlüğünü yaptığı, diğer sanık ...’ın ise "C" sınıfı iş güvenliği uzmanı sıfatıyla iş güvenliğine yönelik sözleşme karşılığında danışma hizmeti verdiği Yurtbay Yem San. Tic. Şirketi ile Yerlikaya İnş. Turizm San. ve Tic. Şirketi arasında yapılan sözleşme ile Yurtbay Yem Şirketi’ne ait çelik kontrüksüyondan imal edilmiş fabrika binasının ve yem silolarının çatı onarım -bakım işlerinin Yerlikaya Şirketi tarafından üstlenildiği, suç tarihinde Yerlikaya Şirketi bünyesinde metal montaj işçisi olarak çalışan kazalı işçinin sac çatı üzerinde onarım yaptığı sırada üzerindeki emniyet kemerini bağlayacak bir yaşam halatı olmaması sebebiyle kayarak 18,5 metre yükseklikten yere düşüp hayatını kaybettiği, şirketler arasında yapılan sözleşme gereğince iş güvenliği önlemlerinin kazalı işçiyi çalıştıran Yerlikaya Şirketi tarafından alınacağının belirlendiği ve Yurtbay Şirketine denetim konusunda herhangi bir sorumluluk yüklenmediği, asıl işi yem üretmek olan Yurtbay Şirketinin söz konusu uzmanlık gerektiren işi bu konuda ehil, benzer işler yapan bir şirkete verdiği de değerlendirildiğinde, yapılan onarım işi üzerinde iş güvenliği konusunda denetim yetkisi bulunmayan sanık ...’e ve yüksekte veya çatıda çalışmaya yönelik faaliyeti bulunmayan hizmet verdiği şirket çalışanı olmayan kazalı işçiye yönelik iş güvenliği eğitimi verme ile iş güvenliği önlemlerinin aınıp alınmadığına yönelik denetim görevi bulunmayan yalnızca Yurtbay Şirketinin faaliyet alanına yönelik karşılaşılabilecek riskler ile alınabilecek iş güvenliği önlemleri konusunda haftada 5 saat danışma hizmeti veren sanık ...’a kusur izafe edilemeyeceğinin anlaşıldığı, Yerlikaya Şirketi bünyesinde sorumlu müdür, söz konusu işin yapımı sırasında işçilerden sorumlu formen ve iş güvenliği uzmanı olarak görev yapan temyiz dışı sanıkların mahkumiyetlerine karar verilip haklarında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dosyaya konu olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin herhangi bir hukuki nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6742, Karar No: 2016/17027, Tarih: 29.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6742 E.  ,  2016/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli ,perakende satış hizmet bedeli , sayaç okuma bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek;10.250,62 TL kayıp kaçak bedeli, 307,03 TL perakende satış hizmet bedeli - sayaç okuma bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili dilekçesinde ;davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3410, Karar No: 2018/4447, Tarih: 10.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3410 E.  ,  2018/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A-Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-06.09.2010 gün, VDENR-2010-2395/43 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen dava şartı olan mütalaanın "sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu; 19.10.2010 tarih, 2010/75938 esas sayılı iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan "sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında kullandığı iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B-Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B-Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gelinlik imalatı ve satımı işiyle iştigal etmek üzere 25.04.2007 tarihinde mükellefiyet tesis ettiren sanığın 2009 ve 2010 yıllarına ait defter ve belgelerini incelemeye yasal süresi içinde ibraz etmeyerek atılı suçu işlediğinin iddia olunduğu olayda; dosyada mevcut vergi tekniği ve vergi suçu raporlarından sanığın mükellefiyetinin 26.10.2009 tarihinde resen terk ettirildiği, sanığın aşamalardaki ve vergi denetmenine verdiği ifadelerinde ise 2005 yılında ... Moda isimli işyerini açtığını, burada mali işlerini yürütmek için isminin...olduğunu bildiği muhasebeciye işleri takip ettirdiğini, 28.11.2008 tarihinde işyerini kapattığını ve vergi dairesinden de iş yerinin kapatılması için bu muhasebeciye talimat verdiğini, daha sonra haberi olmadan kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle 1000 adet fatura 1 adet adıma kaşe bastırılmış olduğunu öğrendiğini, bu konuda vergi dairesine imza itirazında ve Biga Cumhuriyet Savcılığı aracılığı ile şikayette bulunduğunu ve mahkemece imza örneklerinin alındığını, faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığının tespit edildiğini, 2009 yılı fatura basımına dair bilgi formu ile Bakırköy Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne firmasının faaliyetinin devam ettiğini bildiren dilekçede bulunan imzaların kendisine ait olmadığını belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için; sanığın savunmasının doğruluğunun ilgili vergi dairesi ve Cumhuriyet savcılığından araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, 213 sayılı VUK'nın 139. maddesinin 2. fıkrasında "işin terk edilmesinin" bir zaruret hali olması nedeniyle incelemenin yerinde yapılması imkansız olduğundan vergi incelemesinin dairede yapılması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, "incelemenin dairede yapılmasını gerektirecek şartların tespiti açısından öncelikle verilmiş bir karar bulunması gerektiği" yönünde yerinde olmayan gerekçe ve eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.