muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7813, Karar No: 2015/25342, Tarih: 13.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7813 E.  ,  2015/25342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Katılan ...'un avukatı aracılığıyla sanığın kiracı olarak bulunduğu taşınmazın tahliyesi için icra takibi yaptığı, sanığın itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğu, itirazın kaldırılması için katılan vekilinin ... İcra Hukuk Mahkemesine dava açtığı, sanığın avukatı tarafından mahkemeye suça konu belgenin sunulduğu olayda, sanık müdafii tarafından 04.12.2008 tarihinde noterden çektiği ihtara katılan vekili tarafından 24.12.2008 tarihinde verilen cevapta şirket ile kira sözleşmesinin uzatılmayacağını belirttiği, sanığın taşınmazı tahliye etmemesi üzerine tahliye için icra takibi yapılması, ayrıca suça konu belgedeki bir kısım yazıların büyük harflerle bir kısım yazıların küçük harflerle sanık tarafından yazılması, katılanın beyanları ve tüm dosya içeriğine göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin, sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1985, Karar No: 2014/8148, Tarih: 26.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1985 E.  ,  2014/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12884, Karar No: 2012/4870, Tarih: 19.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12884 E.  ,  2012/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

Davacı vekili, davacının işyerinde dış tesisler makine bakım baş teknisyeni iken 15.10.2007 tarihli yazı ile materyal planlama baş mühendisliğine bağlı materyal planlama baş teknisyeni olarak görevlendirildiğini, bu duruma yasal süresi içinde iş değişikliğine muvafakat etmediğini bildirerek eski işine iadesini talep ettiğini, işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin 70/a bendinde düzenlenen “iş ve işyeri değişikliği hiçbir zaman ceza mahiyetinde olamaz” hükmüne aykırı davranıldığını, müvekkilinin işinin değiştirilerek gelirinde aylık 400,00 TL eksilmeye neden olunduğunu bildirerek toplu iş sözleşmesine aykırı olması nedeniyle davacının eski işine iadesine ve altı aylık ücret kaybı nedeniyle alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle davacının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca altı iş gününü geçirdiğini, davanın da süresinde açılmadığını, ayrıca işçinin verilen görevleri zamanında yerine getirmeyerek müvekkili aleyhine basına yanlış bilgiler verdiğini, işyerinde siyasi propaganda yaptığını, defalarca izinsiz işyerini terk ettiğini ve ast-üst ilişkilerinde gayri ciddi davranışlarda bulunduğunu, bu nedenlerle toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde belirtildiği gibi eş değer derecede ve yevmiyesinde bir değişiklik yapılmaksızın sürekli materyal planlama baş teknisyeni olarak görevlendirildiğini, davacının disiplin kurulu kararı ile sabit olan iş mevzuatına aykırı fiil ve davranışları nedeniyle zorunlu olarak sürekli işyeri değişikliğinin haklı ve yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, işçinin amirleri tarafından verilen görevi zamanında yerine getirmemesi, şirket ile ilgili basına yanlış bilgi vermesi ve işyerinde siyasi propaganda yaparak iş saati bitmeden iş yerini izinsiz terk etmesi, iş barışı ve huzurunu bozucu tavır ve davranışlarda bulunması nedenleriyle disiplin kuruluna sevkedildiği ve ayrıca dış tesisler makine bakım baş teknisyenliği görevinden alınarak materyal planlama baş mühendisliğine bağlı materyal planlama baş teknisyeni olarak görevlendirildiği, bunun üzerine yeni görevi kabul etmediğini

işverene bildirdiği, davacının unvanında ve ücretinde hiçbir değişiklik yapılmadığı, görev değişikliğinin 4857 sayılı Kanun’un 22. maddesi kapsamında esaslı değişiklik olarak değerlendirilemeyeceği, bu değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshedilmediği, davacının yeni görevinde çalışmaya başladığı ve halen devam ettiği, tutum ve davranışlarından kaynaklanan nedenler iş barışı ve huzurunu olumsuz etkileyeceği dikkate alınarak yeni bir görevlendirme yapılmasında toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı bir husus bulunmadığı, iş değer derecesinde ve ücretinde herhangi bir eksilme söz konusu olmadığından maddi zararın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, işverence yapılan işyeri değişikliğinin iptaline ilişkin dava açılamaz. Bu anlamda mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar isabetli ise de, davacı tarafından, yapılan değişikliğin iş şartlarını ağırlaştırdığını, değiştirilen bu çalışma koşulları ve yeni unvanına karşılık toplu iş sözleşmesi uyarınca ücretinin düşürülmemesi gerektiğini ileri sürerek fark alacak isteğinde de bulunmuştur. Mahkemece yapılacak iş, işyerinin faaliyet alanı konusunda uzman bilirkişi marifetiyle keşif gerçekleştirilerek, belirtilen görev değişikliği nedeniyle işçinin çalışma şartlarında aleyhine bir farklılık oluşup oluşmadığı, davacının ücretinde indirime neden olan bir değişikliğin bulunup bulunmadığının tespit edilerek sonucuna göre fark alacak isteği hakkında bir karar verilmesinden ibarettir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın  BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9314, Karar No: 2017/3693, Tarih: 05.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9314 E.  ,  2017/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tic.Ltd.Şti.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat talebine dayanan itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 08.04.2012 tarihinde davalının maliki olduğu ve müvekkili şirkete kasko poliçesi ile sigortalı xx xxx xx plakalı aracın seyir halinde iken xx xx xx plakalı araç ile çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında araçta meydana gelen hasar miktarının 37.791,00 TL olduğunu, xx xxx xx plakalı aracın kaza tarihindeki trafik sigorta limitini 22.500,00 TL olması nedeniyle trafik sigortası limitini aşan 12.291,00 TL'nin kasko poliçesinde yer alan ihtiyari mali sorumluluk sigortası kapsamında müvekkili şirket tarafından ödendiğini, araç sürücüsünün kaza anında kamyonet tipi araçlar için ön görülen yasal promilin üzerinde 0,49 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğini, bu nedenle araç hasarı için ödenen tazminatın rücuen tahsili için davalı malik ile dava dışı sürücü aleyhine başlatılan icra takibinin itiraz nedeniyle durdurulduğunu belirtere,k haksız ve kötü niyetli itirazın iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,xx xx xx plakalı araç sürücüsünün de tali kusurlu olduğunu, sürücü için kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini ileri sürmenin somut durumu yansıtmadığını, dava tarafından ödenen tutarı İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası kapsamında ödenmesi nedeniyle bu sigortanın genel şartlarının sigorta teminatı dışında kalan

haller başlıklı 3. Maddesinin dikkate alınması gerektiğini, anılan maddede alkollü araç kullanmanın sigorta teminatı dışında kalan hallerden biri olarak belirtilmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın meydana gelmesinde alkolün dışında diğer araç sürücüsünün de kusurunun bulunduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmemiş olduğu ve davacının rücu hakkının bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29124, Karar No: 2021/1891, Tarih: 22.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/29124 E.  ,  2021/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden kabahatli Atlas Döviz Ticaret A. Ş. hakkında, anılan Kanun'un 3, 4, 13 ve 28. maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15, 17 ve 22. maddeleri gereğince 464.880,00 Türk lirası idari para cezası ile uygulanmasına dair Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’nın 17/05/2018 tarihli ve 1032 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabul ve kısmen reddi ile soruşturma zaman aşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle idari para cezasına konu edilen 7 adet ceza yönünden itirazın kabulüne ve iptaline, diğer 17 adet kabahat fiili yönünden reddine ilişkin İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/07/2018 tarihli ve 2018/2893 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/4426 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/04/2019 gün ve 556 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2019 gün ve KYB-2019-44805 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun "Genel kanun niteliği" kenar başlıklı 3. maddesinde yer alan "(1) Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır." şeklindeki hüküm gereğince, kabahat konusu eyleme ilişkin özel kanunlarında ayrıca bir hüküm bulunmaması halinde 5326 sayılı Kanun'un uygulanacağı, ancak özel kanunlarda ayrıca bir hüküm bulunması halinde özel kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, 5549 sayılı Kanun'a 6545 sayılı Kanun'un 88. maddesi eklenen ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 13/6. maddesinde yer alan "Yükümlülüğün ihlal edildiği tarihten itibaren beş yıl geçtikten sonra idari para cezası verilemez." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, 5549 sayılı Kanun'dan kaynaklanan ve idari para cezasına konu edilen 28/06/2014 tarihinden önce gerçekleşen eylemler yönünden 5549 ve 5326 sayılı Kanun'un soruşturma zaman aşımına ilişkin hükümleri birlikte değerlendirilerek lehe olan hükmün uygulanması gerekirken, 28/06/2014 tarihinden sonra gerçekleşen eylemler yönünden 5549 sayılı Kanun'un 13/6. madde hükümlerinin uygulanması gerektiği ve somut dava dosyasında başvuruya konu idari para cezasına esas teşkil eden eylemlerin 28/06/2014 tarihinden sonra gerçekleşerek soruşturma zaman aşımının dolmadığının anlaşılması karşısında, merciince itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’nın 17/05/2018 tarihli ve 1032 sayılı idarî yaptırım kararı ile muteriz Atlas Döviz Ticaret A. Ş. hakkında, 5549 sayılı Kanun'un 3, 4, 13 ve 28. maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15, 17 ve 22. maddeleri gereğince 464.880,00 Türk lirası idari para cezası uygulandığı sabit ise de, muteriz tarafından yapılan başvurunun İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/07/2018 tarihli ve 2018/2893 değişik iş sayılı kararıyla, soruşturma zaman aşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle idari para cezasına konu edilen 7 adet ceza yönünden kısmen kabulüne ve 67.795,00 TL idari para cezasının iptaline, diğer 17 adet kabahat fiiline ilişkin olarak 154.960,00 TL ve 9.685,00 TL idari para cezaları bakımından ise reddine karar verildiği, anılan karara yönelik itirazın ise merci İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/09/2018 tarihli ve 2018/4426 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği sabit ise de, başvuru ve itiraza konu Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’nın 17/05/2018 tarihli ve 1032 sayılı idarî yaptırım kararı ile muteriz Atlas Döviz Ticaret A. Ş. hakkında, 5549 sayılı Kanun'un 3, 4, 13 ve 28. maddeleri ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15, 17 ve 22. maddeleri gereğince uygulanan idari para cezasının miktarının 464.880,00 TL olmasına karşın, hükümde kabul ve reddedilen idari para cezasının toplam miktarının 232.440,00 TL olduğu ve bu hali ile başvuruya konu idari para cezası ile hükümde belirtilen idari para cezası miktarları arasında çelişki meydana getirildiği hususunda da kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/30, Karar No: 2007/73, Tarih: 20.03.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/4.MD-30 E., 2007/73 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/4.MD-30 E., 2007/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık Necdet Ü.....'ın katılan Fatih T....... ile mağdurlar İlhan E....... ve Yaşarbir B....'i Sağlık Bakanlığı bünyesinde oluşturulan bir alt kurulda altı ay süreyle geçici olarak görevlendirmesi işlemine "olur" vermek suretiyle önceki atama işlemlerinin yürütülmesinin durdurulmasına ilişkin yargı kararlarını etkisiz kıldığı kabul edilerek zincirleme biçimde görevde keyfi muamele suçundan dolayı 765 sayılı TCY'nın 228, 80, 59 ve 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca sonuç olarak 2.882 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının taksitlendirilmesine ve ertelenmesine ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinden verilen 30.11.2006 gün ve 27-25 sayılı hükmün sanık müdafii ve Yargıtay C.savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "hükmün bozulması" görüşünü içeren 24.01.2007 gün ve 15 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, Sağlık Bakanlığı Müsteşarı olan sanık Necdet Ü..... hakkında;

26.7.2005 günlü iddianameyle; Ü…

…… Devlet Hastanesi KBB Uzmanı ve Başhekimi olan mağdur İlhan E.......'in 3.2.2003 tarihinde bu görevinden alınıp aynı yere uzman olarak atanması işleminin iptali için adı geçenin açtığı dava sonunda İstanbul 4. İdare Mahkemesince 2.6.2003 gün ve 2003/142 sayı ile yürütmenin durdurulmasına, bilahare 31.12.2003 tarihinde de işlemin iptaline karar verildiği, bunun üzerine 17.10.2003 tarihinde 14045 sayılı olurla eski görevine iade edilen mağdurun 3.12.2003 tarihinde görevine başlatıldığı, ancak bundan kısa bir süre sonra 11.6.2004 tarihinde 12394 sayılı olurla bu kez Bakanlıkta oluşturulan alt komisyonda altı ay süreyle görevlendirildiği, sözü edilen alt komisyonun 23.2.2004 tarihli Bakan oluruna dayanarak kurulmasına karşın bu kararda hangi göreve ve liyakata sahip kişilerin görevlendirileceğinin açıkça gösterilmediği, bu nedenle idarenin istemediği kişileri asli görevlerinden uzaklaştırmak amacıyla kendisine gerekçe yarattığı, nitekim alt komisyonda mağdurla birlikte görevlendirilen sanıklar Fuat Y........, Ferda Ş......ve Ertuğrul E......'nın da aynı odada kaldıkları, her gün işe gidip gelmelerine rağmen kendilerine herhangi bir görev verilmediği yolundaki anlatımların da bunun kanıtı olduğu, bu bulgular karşısında geçici görevlendirmedeki asıl amacın yargı kararlarının hukuki sonuçlarını etkisiz kılacak şekilde dolanlı işlem yaparak istenmeyen kişileri asli görevlerinden uzaklaştırmak olduğu,

26.9.2005 günlü iddianameyle; Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünde Daire Başkanı olan Fatih T.......'ın 23.6.2003 tarihli Bakan oluru ile APK Daire Başkanlığı emrine uzman olarak atanmasından sonra katılanın Ankara İdare Mahkemesine açtığı davalar sonunda verilen 22.8.2003 tarihli yürütmenin durdurulması ve 23.2.2004 tarihli iptal kararları üzerine 31.5.2004 tarihinde görevine iade edildiği, ardından 11.6.2004 tarihinde Sağlık Bakanlığında kurulan alt komisyonda altı ay süreyle geçici olarak görevlendirildiği, bu görevlendirme devam ederken 1.7.2004 tarihinde bu kez üç ay süreyle yurt çapında altı ilde birden görevlendirildiği, iddia edildiğinin aksine asıl amacın bu kişinin bilim ve ihtisasından yararlanmak olmayıp, görevinden uzaklaştırmak olduğu, böylece sanığın yargı kararlarının gereklerine uygun işlem tesis etmeyerek Fatih T.......'ı mağdur edecek şekilde keyfi işlemde bulunduğu,

Yine, 17.10.2005 sayılı iddianameyle; Kocaeli Sağlık Müdür Yardımcısı olan mağdur Yaşarbir B....'in Bakanlık oluru ile bu görevden alınarak aynı İl Devlet Hastanesi müdür yardımcılığına atandığı, mağdurun başvurusu nedeniyle Sakarya İdare Mahkemesince 8.7.2003 tarihinde 2003/437 esas sayılı dosyada yürütmenin durdurulmasına ve daha sonra da dosyanın devredildiği Kocaeli İdare Mahkemesinin 2003/1057 esas 2004/391 sayılı kararıyla işlemin iptaline karar verilmesi üzerine 24.3.2004 tarihinde 3010 sayılı kararla görevine iade edilen mağdurun kısa bir süre sonra sanığın imzasını taşıyan 11.6.2004 gün ve 12394 sayılı olurla 6 ay süreyle Sağlık Bakanlığında oluşturulan alt kurulda geçici olarak görevlendirildiği, bu görevlendirme devam ederken bu kez 1.7.2004 günlü olurla 12 Temmuz-1 Ekim 2004 tarihleri arasında Düzce, Karaman, Kırıkkale, Malatya, Gümüşhane illerinde geçici olarak görevlendirildiği, alt komisyondaki görevlendirme işleminin iptali için açılan dava sonunda Ankara 9. İdare Mahkemesince verilen yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararın gerekçesinde; idarenin bu işleminin yargı kararlarının hukuki sonuçlarını ortadan kaldırma amacına yönelik olduğunun vurgulandığı, ayrıca oluşturulan kurullarda hangi görev ve liyakata sahip kişilerin görevlendirileceğinin açıkça gösterilmemesi ve dinlenen tanıklar Fuat Y........, Ferda Ş......ve Ertuğrul E......'nın bakanlığa her gün gidip geldikleri halde kendilerine hiçbir görev verilmediği yolundaki anlatımları karşısında, geçici görevlendirmedeki asıl amacın kanuna karşı hile yapılarak istenmeyen kişileri görevden uzaklaştırmak ve yargı kararlarının hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmak olduğunun saptandığı,

İddiaları ile her üç suçtan dolayı 765 sayılı TCY'nın 228. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.