muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1140, Karar No: 2021/2354, Tarih: 19.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1140 E.  ,  2021/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali-tescil ve bedel davası sonunda, yerel mahkemece Tapu Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise ispatlandığı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiş, davalı ... mirasçılarının istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, temyiz talebinde bulunan ...mirasçılarına eksik harcı tamamlamaları için 18.07.2019 tarihli muhtıra çıkartılmış, 23.07.2019 tarihinde muhtıranın tebliğ edilmesine rağmen süresi içerisinde harcın ikmal edilmemesi nedeniyle 12.09.2019 tarihli ek karar ile kararı temyiz etmemiş sayılmalarına ilişkin olarak verilen ek karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, 808 ada (eski 107 ada) 58 ve 42 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, 58 parsel sayılı taşınmazını davalı ...’e 1986 yılında satarak devrettiğini, satış için gerekli harcın yatırıldığını, her nasılsa satış işlemine 42 parsel sayılı taşınmazın konu edildiğini ve davalı ... adına tescil edildiğini, oysa satış işlemine konu edilen taşınmazın 58 parsel sayılı taşınmaz olduğunu, tapu memurunun hatalı işlemi ile oluşan tescil işleminin yolsuz olduğunu ileri sürerek, 42 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, aksi halde bedele karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., gerçekleşen işlemden idarenin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., tapu memurunun ihmali nedeni ile gerçekleşen tescil işleminde kusurunun bulunmadığını, arada geçen yaklaşık 30 yıllık süre içerisinde dava konusu taşınmazın vergilerinin kendisi tarafından ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece, Tapu Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise ispatlandığı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiş, davalı ... mirasçılarının istinaf başvurusu üzerine... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, temyiz talebinde bulunan ... mirasçılarına eksik harcı tamamlamaları için 18.07.2019 tarihli muhtıra çıkartılmış, 23.07.2019 tarihinde muhtıranın tebliğ edilmesine rağmen süresi içerisinde harcın ikmal edilmemesi nedeniyle 12.09.2019 tarihli ek karar ile kararı temyiz etmemiş sayılmalarına karar verilmiştir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 334 ila 340.maddelerinde düzenlendiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı Kanun'un 336/3.maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılacağı, 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, talepte bulunan davalıların yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m.336/2) adli yardım talebinin kabulüne ve mahkemece verilen 12.09.2019 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

İşin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14,90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12499, Karar No: 2015/16886, Tarih: 15.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12499 E.  ,  2015/16886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tarsus İş Mahkemesi

Tarihi : 17.02.2015

No : 2013/244-2015/36

Dava, aidiyet ve hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

Davalı işverene ait işyerinde 12.05.1981 günü çalışmaya başlandığı yönünde düzenlenen işe giriş bildirgesinin 12.06.1981 tarihinde davalı Kuruma verildiği, 12.05.1981 – 30.09.1981 dönemindeki çalışmaların 1954 doğumlu ..... sigorta sicil numaralı dava dışı F. K. ’in hizmet cetvelinde kayıtlı olduğu, 01.07.1968 doğumlu davacının sigortalılık ve prim ödeme gün sayılarının ise Kurum kayıtlarına göre 1990 yılından itibaren başladığı anlaşılmakta olup sigortalılık başlangıç tarihinin 12.05.1981 olduğunun ve anılan dönemde hizmet akdine tabi olarak geçmesine karşın Kurum kayıtlarında yer almayan 53 günlük çalışmanın aidiyetinin tespiti istemine ilişkin davada mahkemece yapılan yargılama sonunda talep kısmen kabul edilerek, davacının sigortalılık başlangıç tarihi 18 yaşını doldurduğu 01.07.1986 olarak belirlenip hizmet tespiti ve aidiyet talebi aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin ve/veya bu sürelerin aidiyetinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50. maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiş, 114. maddesinde, taraf ehliyetine sahip olma, dava koşulları arasında sayılmış, 115. maddesinde, dava koşullarının var olup olmadığının mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılacağı, tarafların da dava koşulu eksikliğini her zaman ileri sürebileceği, dava koşulu eksikliğini belirleyen mahkemenin davanın usulden reddine karar vereceği, ancak, giderilmesi olanaklı eksikliğin tamamlanması için mahkemece kesin süre verileceği, bu süre içinde eksiklik giderilmediği takdirde dava koşulu yokluğu nedeniyle davanın usulden reddedileceği hüküm altına alınmıştır.

Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usûl hukukunda büründüğü şekildir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 48. maddesi gereğince tüzel kişiler hak ehliyetine sahiptirler ve dolayısıyla davada taraf olabilme ehliyeti de ancak, tüzel kişiliği bulunan yapılanmalar için geçerlidir.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 124. maddesinde, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile olanaklı olduğu bildirildikten sonra, ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği isteminin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği istemini kabul edebileceği belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklama ve yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, kendisine husumet yöneltilen davalı Müdürlüğün tüzel kişiliği bulunmadığından taraf ehliyetine de sahip olmadığı belirgin ise de davanın ilgili Bakanlık yerine Müdürlüğe açılması olgusu temsilcide yanılgı olarak benimsenmeli, 124. madde karşısında taraf değişikliğinin de yapılabileceği gözetilmelidir. Şu durumda öncelikle, hak alanını ilgilendirdiğinden 1954 doğumlu ...... sicil numaralı F.K. ’in yöntemince davaya katılımı sağlanarak göstereceği deliller toplanmalı, anılan kişinin başka sicil numaralarında kayıtlı tüm hizmet dökümleri Kurumdan getirtilmeli, 12.05.1981 giriş tarihli bildirgede, A.Ö. ’in mutemet tayin edildiği bilgisini içeren 30.07.1981 tarihli belgede ve yevmiye bordrolarında yer alan imzaların aidiyetlerinin belirlenebilmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, dönemsel sigorta primleri bordrolarında kayıtlı sigortalıların bilgi ve görgülerine başvurulmalı, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, belirdiği takdirde anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilmeli, Kurumda kayıtlı çalışmaların kim tarafından eylemli olarak gerçekleştirildiği tüm netliğiyle ortaya konulmalı, toplanan kanıtlar irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, davacının ablaları olan tanıkların yetersiz anlatımlarına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16678, Karar No: 2014/850, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/16678 E.  ,  2014/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazına gelince;Davacı alacaklı 09.02.2013 tarihinde başlattığı tahliye istekli icra takibinde, ödenmeyen 500 TL 2011 Kasım kira alacağı, aylık 1.500 TL den 2011 yılı Aralık ve 2012 Şubat ayları arası kira bedelleri ile muacceliyet koşulu uyarınca 2012 yılı Mart ve Ağustos ayları arası toplam 14.000 TL’ nin tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 15.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu yasal süredeki itirazında borcun tamamına itiraz etmiştir.

Takibe ve davaya dayanak yapılan 01.09.2009 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 1.400,00 TL olduğu, her ayın en geç 5’ine kadar ödeneceği, sözleşmenin özel şartlar 19. maddesinde ise, aynı dönem içinde bir kira ödenmezse gelecek kiraların muacceliyet kespedeceği hükmüne yer verilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine

./..

./..

ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 19. Maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden itirazın kaldırılması isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın tahliyeye ilişkin bölümünün ONANMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın itirazın kaldırılmasına ilişkin kısmının oybirliğiyle BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15549, Karar No: 2010/268, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15549 E.  ,  2010/268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2945, Karar No: 2015/4378, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2945 E.  ,  2015/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27445, Karar No: 2012/582, Tarih: 23.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/27445 E.  ,  2012/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/117835

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2008

NUMARASI : 2008/502 (E) ve 2008/659 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Katılan tekrar dinlenerek sanığın katılanı kastederek “Cafer Ateistine bir kulp takıp gönderdik, diğer ateist ve dinozorları da zamanı gelince tek tek paketleyip göndereceğim” şeklindeki hakaret içeren sözlerinin katılanın yüzüne karşı mı, yoksa yokluğunda mı söylediği kesin olarak saptanıp yüzüne karşı ise eylemin 765 Sayılı TCK.nun 482. maddesinin 2. fıkrasına, yokluğunda ise aynı kanun maddesinin 1. fıkrasına uyan suçu oluşturacağı ve 1. fıkrasındaki suçu oluşturduğunun tespiti halinde ise suçun ön ödemeye tabi suçlardan olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)-Sanığın eyleminin 765 Sayılı TCK.nun 482. maddesinin 1. veya 2. fıkralarına uyan hakaret suçunu oluşturabileceği gözetilerek 5237 Sayılı TCK.nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK ve 765 sayılı TCK.nun tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak ve 647 sayılı kanun hükümleri de nazara alınmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi, bu şekilde belirlenen sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun tüm hükümleri birlikte uygulanması gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan 5237 sayılı yasa hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde bu kanun hükümleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

3)-Yargıtay C.Başsavcılığınca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi uyarınca duruşma yapılıp yeni bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iade edilmesinden önce verilen 12.04.2005 tarihli karar ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.05.2008 tarihli bozma kararından önce verilen 13.02.2006 tarihli kararda sanık hakkında

hükmolunan hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bu kez hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi,

4)-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca mahkum olunan ceza süresinden az olmamak üzere 1 yıl ile 3 yıl arasında bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca mahkum olunan ceza süresinden az olmamak üzere 1 yıl ile 3 yıl arasında bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5)-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek daha önce kasıtlı bir suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahkumiyetleri bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken “katılanın mağduriyetinin giderilmemesi nedeniyle şartlarının oluşmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.