muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2361, Karar No: 2010/8353, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2361 E.  ,  2010/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca tapuya kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca tapuya kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; tapuya kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinde zilyedinin davalı ... olduğu tespit edilen yapının baraj kamulaştırması nedeniyle kamulaştırılmasına karar verildiği, davalı olarak ... gösterilmek suretiyle bedel tespit ve tescil davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sözü edilen yapının zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9644, Karar No: 2016/15789, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9644 E.  ,  2016/15789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.000,00 TL nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 28/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 21.452,53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/571, Karar No: 2020/2908, Tarih: 16.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/571 E.  ,  2020/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14/12/2016 gün ve 2016/498 - 2016/886 sayılı kararı bozan Daire'nin 22/11/2018 gün ve 2017/1644 - 2018/7318 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, davalılardan ...’nın müvekkili şirketin yönetim kurulu üyesi, diğer davalının ise genel müdür olarak görev yaptığı süre içinde müvekkili şirketten aldıkları avansları geri ödemediklerini, alacakların tahsili için başlatılan takiplere davalıların haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptali ile takiplerin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı def'i ile birlikte, müvekkillerinin haksız bir para almadıklarını, davacı şirkete herhangi bir borçlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı ve tüm dosya kapsamına göre; icra takibine konu edilen alacağın dayanağını teşkil eden avans makbuzlarının davalı ...yönünden en son tarihlisinin 02.02.2001, diğer davalı ... yönünden ise en son tarihlisinin 17.04.2002 olduğu, zararın meydana geldiği tarih itibari ile 6762 sayılı TTK'nın 309/son maddesinde öngörülen fiilin vukuu bulduğu tarihten itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra icra takiplerinin yapıldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10799, Karar No: 2010/7053, Tarih: 17.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10799 E.  ,  2010/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 tarih ve 2007/30-2008/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.05.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı Ferdi Karaoğlu gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Bio-Med (Bioxin) saç şampuanı ve saç serumu adlı kozmetik ürünlerine çalışmalarının Etik Kurul kararı doğrultusunda Dermotoloji Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Dilek Selçuki tarafından gerekli araştırma yapılarak raporlandığını, ancak davalının reklamlarında bu araştırma sonuçlarını “ İstanbul Tıp Fakültesi Onaylıdır” veya “ İstanbul Tıp Fakültesi Dermotoloji Anabilim Dalı Onaylıdır” şeklinde ilan ve reklamlarda kullandığını, müvekkilinin böyle bir onayı olmadığı gibi muvafakatının da olmadığını, tüketici Süleyman Duman isimli şahsın müvekkiline başvurarak, müvekkiline güven nedeniyle bu ürünü satın aldığını, ancak Hürriyet gazetesinin internet sayfasında çıkan haberlerde davacının reklam tanıtımlarındaki iddiaların bilimsel olarak ispat edilemediği için Reklam Kurulu tarafından cezai yaptırım uygulandığını belirterek müvekkilinden bilgi istediğini ileri sürerek, davalının muarazasının önlenmesine, yazılı ve görsel medyada müvekkilinin unvanını kullanmasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, reklamlardaki ibarenin davacı ile müvekkili arasında yapılan anlaşmaya dayalı olarak kullanıldığını, üniversitenin Dermatoloji Anabilim Dalı sorumlusu Prof. Dr. Dilek Selçuki ile 01.12.2004, Kozmotoloji bilim dalı sorumlusu Prof. Dr. Gülgün Yeren ile 25.11.2005 tarihinde ürünün etkin ve güvenilir klinik çalışmalarının yapılması için protokol düzenlendiğini, bu protokollerde reklamlarda klinik çalışmaların üniversitenin ilgili bölümünde yapıldığının yazılabilmesi için izin verildiğini, buna dair ücretin de müvekkili tarafından ödendiğini, Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğünün verdiği cezanın ürünün etkinliği ile ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dekanlık üst yazıları ile sunulan araştırma sonuçlarının ve raporların antetinde yer alan kurumların davalı tarafından kamuya duyurulmasında aldatıcı hareket bulunmadığı, davalının raporun menşeini tüketiciye duyurmasının haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının haksız muarazasının men’i, yazılı ve görsel medyada davacının unvanını kullanmasının önlenmesi istemlerine ilişkindir.

TTK’nun 56. maddesinde, haksız rekabet tanımlandıktan sonra, 57.maddesinde başlıca rekabet halleri sayılmıştır. Buna göre, TTK.nun 56. maddesi uyarınca, iktisadi rekabetin objektif iyi niyet kurallarına aykırı her türlü suiistimali haksız rekabettir. Aynı Kanun'un 57/5. maddesi hükmüne göre ise, başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, marka ve işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydan verebilecek nitelikte ad, unvan, marka, işaret vasıtaları kullanmak veya iltibasa meydan veren malların durumunu bilerek veya bilmeyerek satışa arz etmek haksız rekabet kabul edilmektedir. Kanunun amacı, ekonomik alanda doğruluk ve dürüstlük esaslarının ihlalini önlemektir.

Somut olayda dava, davalının Bio-Med (Bioxin) saç şampuanı ve saç serumu adlı kozmetik ürünlerine, Etik Kurul kararı doğrultusunda Dermotoloji Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Dilek Selçuki tarafından gerekli araştırması yapılarak çalışmalarının raporlandığı ancak, davalının bu araştırma sonuçlarını “ İstanbul Tıp Fakültesi Onaylıdır” veya “ İstanbul Tıp Fakültesi Dermotoloji Anabilim Dalı Onaylıdır” şeklinde ilan ve reklamlarda kullandığı, davacının böyle bir onayı olmadığı gibi muvafakatının da olmadığı iddiası ile davalının muarazasının önlenmesi ile yazılı ve görsel medyada davacının unvanını kullanmasının önlenmesi istemi ile açılmıştır. Dosya kapsamından davacı Üniversitenin Dermotoloji Anabilim Dalı tarafından davalıya ait Bio-Med (Bioxin) saç şampuanı ve saç serumu adlı kozmetik ürünleri yönünden araştırma yapılıp sonuçlarının davalıya bildirildiği görülmektedir. Ancak, davalının bu araştırma sonuçlarını reklamlarında kullanması yönünde taraflar arasında bir sözleşme yada davacının bu yönde iznini içeren bir belge dosyada bulunmamaktadır. Bu itibarla, ürün tahlil sonuçlarının üniversiteden izin alınmaksızın davalı şirket tarafından reklamlarda davacı üniversite adı belirtilmek suretiyle kullanımı TTK’nun 56 ve devamı maddelerinde belirtilen iktisadi hayatta dürüstlük ilkelerine uygun bir davranış olarak kabul edilemez. Üniversiteler bilimsel kurumlar olup, aynı zamanda ticaret ile uğraşan şahıs veya kurumların ücretini ödeyerek yaptıkları başvurular sonucu bu kişiler hakkında bilimsel mütalaalar düzenleyebilecek olmaları, bu mütalaanın şirketin ticari hayatında (reklamlarda) üniversite adının kullanılmasına önceden rıza göstermiş sayılacağı şeklinde değerlendirilemez. Bu bakımdan uyuşmazlığın bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4912, Karar No: 2017/909, Tarih: 06.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4912 E.  ,  2017/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki .... Köyü, 69 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26754, Karar No: 2015/4475, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26754 E.  ,  2015/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa olarak kabulünde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmeşitir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla eş değerde ve yakın bölgede olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 10 kat değerli kabul edilerek inandırıcı olmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Arazi niteliğindeki taşınmazlara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün iken arsa ve yapılara objektif değer artırıcı unsur ilavesi mümkün olmadığı halde yapılara objektif değer artırıcı unsur ilave edilmek sureti ile fazla bedel tepiti,

3-Acele el koyma ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin yeniden yatırılmasına ilişkin hüküm kurulmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3316, Karar No: 2015/5171, Tarih: 28.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3316 E.  ,  2015/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/218435

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 04/03/2014, 2014/2 (E) ve 2014/82 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme suçuna yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nin maktul ..'e karşı tasarlayarak öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin TCK.nun 39. maddesinin uygulanması sırasında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.