muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1241, Karar No: 2023/2685, Tarih: 25.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1241 E.  ,  2023/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nafaka alacağından kaynaklanan menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; ... 3. Aile Mahkemesi'nin 2014/719 Esas, 2014/686 Karar sayılı mahkeme kararı ile ortak çocukları olan Ayaz Efe ve Eymen ... lehine aylık ayrı ayrı 1.250,00 TL toplam 2.500,00 TL iştirak nafakasının ödenmesine karar verildiğini, davalı kadının ... 8 İcra Müdürlüğünün 2019/127185 Esas sayılı dosyası ile 2015 yılı Mart ayı başlangıçlı 2019 yılı Eylül ayına kadar dönemine ilişkin toplam 153.070,00 TL'nin ödenmediğini iddia ederek takip başlatıldığını, taraflar arasında müvekkili tarafından ödenmesi gereken iştirak nafakasına mahsuben müşterek çocukların özel okul taksitlerinin ödemesi hususunda mutabakata varıldığını, bu suretle ödeme yapılan okul taksitlerinin ödenmesi gereken nafaka miktarından az olması halinde kalan kısmın da davalı hesabına yatırıldığını, borcunun bulunmadığını belirterek, ... 8. İcra Müdürlüğünün 2019/127185 Esas sayılı icra takibine konu borcun ifa edildiğinin tespiti ile takibin iptaline, davalının takip tutarının %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ortak çocukların evlilik birliği sırasında ve sonrasında özel okula gitme hususlarındaki kararın davacı baba tarafça alındığını, taraflar arasında bu konuda kesinlikle özel okul taksitlerinin, okul giderlerinini nafakadan düşülmek suretiyle ödeneceği hususunda anlaşmanın olmadığını, davacı babanın müşterek çocukların okul masrafları ve giderlerini ödemesinin bağışlama niteliğinde olduğunu, tarafların boşanmaları sırasında kabul edilen protokolde herhangi bir şekilde nafakaya ilişkin ödemelerin, okul taksitlerinin eğitim giderlerinin karşılanması suretiyle yerine getirilmesi hususunda düzenlemenin olmadığını, müvekkilinin çocuklarının söz konusu nafakaya diğer ihtiyaçlarının giderilmesi yönünden muhtaçken davacı tarafın tek yanlı kararı ile müvekkilinin iznini almadan gönderilen özel okul taksitlerinin nafakadan düşülmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı tarafın kendi kafasına göre ve yerel mahkeme kararına aykırı olarak işlem yapıp kötü niyetli olarak nafaka yükümlülüğünü ortadan kaldırmaya çalıştığını, davacının davasının reddi ile, %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile menfi tespit davasında ispat yükünün kural olarak davalı alacaklıya ait olduğu, ancak davacı borçlu aralarındaki hukuki ilişkiyi ve bundan kaynaklanan borcunun olduğunu kabul edip, bu borcun herhangi bir sebeple son bulduğunu ileri sürüyor ise ispat yükünün davacı borçluya geçeceği, davacı tarafından yapılan ödemelerde açıkça nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair bir açıklama mevcut bulunduğu takdirde nafaka borcunun hesabında dikkate alınması, aksi takdirde yapılan ödemelerin nafaka borcuna karşılık yapıldığı kanıtlanmadan nafakadan mahsup edilmemesi gerektiği, her ne kadar davacı özel okul, sigorta ödemeleri, vs şeklinde yaptığı ödemeleri davalı ile anlaştıkları üzere nafaka borcundan mahsup ettiğini iddia etmiş ise de, bu yönde taraflar arasında yapılmış bir anlaşmanın varlığının toplanan tüm deliller ve özellikle anlaşmalı boşanma protokolü ve dosyasındaki beyanlardan tesbit edilemediği, davacının çocukları için yaptığı özel okul, özel sigorta vs şeklindeki nafaka haricindeki ödemelerin ahlaki bir borcun ifası niteliğinde olduğu ve bu ödemelerin iadesinin ya da mahsubunun istenmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı, davanın alacaklı lehine neticelenmesi halinde kötüniyet tazminatına hükmedilmesinin koşulunun ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve bundan dolayı alacaklının zarara uğraması olup mahkemece verilmiş bir ihtiyati tedbir kararı bulunmadığı, alacaklı sıfatına sahip dosya davalısının kötü niyet tazminatı isteminin kabul edilmeyeceği, davanın borçlu lehine hükme bağlanması takibin haksız ve kötü niyetli olduğunun anlaşılması halinde kötü niyet tazminatına hükmedilebileceği, davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre davacının menfi tespit davası açmakta kısmen haklı olmakla kötü niyet tazminatı isteminin de kabul edilemeyeceği, icra takibine konu tarih aralığında yapılan ödemeler incelendiğinde denetime elverişli olan hesap bilirkişisi raporu ile de belirlendiği üzere 2015 yılına ilişkin hesap ekstrelerinden davacının hesabından davalının hesabına her ay düzenli bir şekilde yatırılmış olan konut kredisi ödemeleri haricindeki 1.000,00 TL'lik ödemenin açıklaması yazılmamış olsa da kısmi nafaka ödemesine ilişkin olduğunun kabul edildiği, 2016 yılına ilişkin hesap kayıtlarında da davalı adına konut kredisi ve ev için açıklamasına sahip ödemeler dışında 1.500,00 TL'lik ödemenin kısmi nafaka ödemesi olduğu belirlendiği, yine 2017-20018-2019 yıllarında icra takibine konu edilen dönemlere ilişkin düzenli olan aylık ödemelerin de nafaka ödemesi olduğu kabul edildiğinde, davacının 2015 yılı Mart ayı ile 2019 yılı Eylül ayına ait dönemde icra takibine konu tarihler itibariyle toplam ödenmemiş nafaka borcunun 140.947,25 TL olduğu, icra takibine konu alacak miktarının ise 153.070,00 TL olduğu, sonuç olarak icra takibini 12

.500,00 TL'lik ödemenin kısmi nafaka ödemesi olduğu belirlendiği, yine 2017-20018-2019 yıllarında icra takibine konu edilen dönemlere ilişkin düzenli olan aylık ödemelerin de nafaka ödemesi olduğu kabul edildiğinde, davacının 2015 yılı Mart ayı ile 2019 yılı Eylül ayına ait dönemde icra takibine konu tarihler itibariyle toplam ödenmemiş nafaka borcunun 140.947,25 TL olduğu, icra takibine konu alacak miktarının ise 153.070,00 TL olduğu, sonuç olarak icra takibini 12.122,75 TL bedel için fazla miktarda başlatıldığı, davacının bu miktarda borçlu olmadığının tespit edildiği gerekçesi ile davaya konu istemin kısmen kabul, kısmen reddi ile, davacının ... 8. İcra Müdürlüğünün 2019/127185 Esas sayılı dosyasında davacının davalıya takibin 12.122,75 TL'lik kısmı yönünden borçlu olmadığının tespitine, davacının kötü niyet tazminatı isteminin reddine, davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının müşterek çocukların özel okul kayıtlarını kendisi yaptırıp okul ücretlerini nafakaya mahsuben müvekkiline ödettiği halde kötü niyetli olarak nafakalar ödenmemiş gibi icra takibi başlattığını, hesaba yapılan ödemelerden artan şeklindeki açıklamanın dikkate alınmadığını, davanın tamamı yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesinin delil değerlendirmesi ve davanın kısmen kabul kısmen reddine dair kararın gerekçesinin doğru olduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı kadının, davacının başkası ile evlenmesi neticesinde icra takipleri yaptığını, kötü niyetli olduğunu, davalının müşterek çocukların özel okul kayıtlarını kendisi yaptırıp okul ücretlerini nafakaya mahsuben müvekkiline ödettiğini, hesaba yapılan ödemelerden artan şeklindeki açıklamanın dikkate alınmadığını, müvekkilinin boşanmadan itibaren çocuklar için 230.000,00TL ödeme yaptığını bu ödemelerin icra takibine konu alacağın da üstünde olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; davanın kısmen reddedilen bölümü için temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından açılan nafaka alacağından kaynaklanan menfi tespit davasında davaya konu döneme ilişkin davacı tarafça ödemeler yapılıp yapılmadığı yapıldı ise miktarı, tarafların beyanlarına göre ispat külfetinin hangi tarafta olduğu noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2789, Karar No: 2024/5309, Tarih: 27.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2789 E.  ,  2024/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/548 E., 2023/125 K.

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 25.06.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin gıda ve temizlik ürünleri sektöründe satış, dağıtım ve pazarlama faaliyetiyle iştigal ettiğini, bu alanda birçok üretici veya tedarikçi firmanın bölgesel bayiliğini (distribütörlüğünü) yaptığını, davalı şirketin ise gıda piyasasında SARAY markası ile maruf ürünlerin ülke çapında tek satış ve dağıtımıyla ilgili hakların sahibi olduğunu, taraflar arasında düzenlenen 01.03.2014 tarihli distribütörlük sözleşmesine göre davacı lehine tahakkuk eden fiyat farkından kaynaklı 1.320.580,18 TL alacaklarının olduğunu, alacağın tahsili amacıyla davalı şirket aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalı şirketin haklı bir neden olmaksızın takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaliyle % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarının gerçek olmadığını, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye göre fiyat farkının hangi koşullarda gerçekleşeceğinin açıkça düzenlendiğini, davacı tarafın 1 ay içinde düzenlemiş olduğu 12 adet fatura karşılığında mevcut olmayan alacağını talep ettiğini, faturaların davalı şirket yetkilisi ve temsilcisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, ayrıca alacağa dayanak teşkil eden faturalara noter aracılığı ile itiraz edildiğini, taraflar arasında düzenlenen 05.08.2015 tarihli mutakabata göre davalı şirketin 313.449,16 TL alacağı bulunduğunu, bu tarihten kısa bir süre sonra ve bir aylık dönemde aynı gün (21.08.2015 tarihli) düzenlenen 12 adet fatura ile alacak talep edildiğini, Prof. Dr. .... tarafından düzenlenen uzman görüşüne göre de talebin haksız olduğu savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.03.2018 tarih ve 2016/650 E., 2018/212 K. sayılı kararıyla taraflar arasında düzenlenen ve inkar edilmeyen 01.03.2014 tarihli sözleşmeye göre, davacı şirketin tahakkuk eden alacaklarını ay ve dönem sonu itibariyle davalı şirkete sunması ve şirket yetkililerinin onayından sonra kabul edileceği, taraflar arasında düzenlenen ve inkar edilmeyen 05.08.2015 tarihli mutabakata göre, davalı tarafın davacıdan 313.449,16 TL alacağı bulunduğu, söz konusu mutabakattan sonra davacı şirket tarafından geçmişe yönelik düzenlenen 21.08.2015 tarihli faturalar ile takip konusu alacağın talep edilemeyeceği, söz konusu faturaların şirketi ilzam ve temsile yetkisi olmayan ...'in bilgisi dahilinde düzenlenmesinin anonim şirket statüsünde bulunan davalı şirketi bağlamayacağı, ayrıca ... tarafından imzalanan ve Bakırköy C. Başsavcılığı’nın 2017/68849 soruşturma sayılı evrakına konu edilen 21.08.2015 tarihli bütçe mutabakatının da davalı şirket temsilcilerinin imzasını taşımaması nedeniyle kendileri yönünden bağlayıcı olmadığı, bu bağlamda taraflar arasında düzenlenen 05.08.2015 tarihli mutabakat metninden sonra geçmişe yönelik talep edilen fiyat farkının istenemeyeceği, mutabakattan önce talep edilen alacağın oluştuğunun davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerce kabul edilmediği, şirket çalışanı olan ...'in beyan ve kabulüne yönelik düzenlenen faturaların da davalı şirket yönünden borç doğurmayacağı gerekçesi ile davanın reddine, davalı tarafın kötü niyet tazminat talebinin de koşulları oluşmamış olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.09.2019 tarih ve 2018/803 E. 2019/1091 K. sayılı kararıyla davacının 05.08.2015 tarihli mutabakattan sonra 21.08.2015 tarihli fiyat farkı faturalarının hangi döneme ilişkin ve nasıl oluştuğunu kanıtlayamadığı, fiyat farkı faturalarının sözleşmeden kaynaklanan dayanağı ile fiyat farkı faturalarından doğan alacağını da ispatlayamadığı, dayandığı iki adet iade faturalarında geçen malların da iade edildiğini kanıtlayamadığı, davacının kötü niyetle icra takibi yaptığının ispat edilemediği, İlk Derece Mahkemesi hüküm ve gerekçesinde yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı ve davalı tarafın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.04.2021 tarih, 2020/5029 E. 2021/3703 K. sayılı kararıyla uyuşmazlığın takibe dayanak olarak gösterilen faturalardan dolayı davacının bir alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, İlk Derece Mahkemesince yargılama aşamasında 02.10.2017 tarihli bilirkişi raporu alındığı, alınan bu raporun beşinci sayfasında “davalı şirket muhasebe kayıtlarında yapılan incelemede” başlıklı bölümde; davacı tarafından dava konusu faturalardan 11 adeti 21.08.2015 tarihli ve 1 adeti 31.08.2015 tarihli 459,83 TL’lik olmak üzere toplam 1.305,185,55 TL’lik faturaların davalı cari hesabına işlendiğinin görülmüş olmasına karşın davalı tarafından aynı faturaların kendi muhasebe kaydındaki davacıya ait 120-Alıcılar hesabına işlenmediği bildirilmiş, yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda davacının 21.08.2015 tarihli 1.300.743,52 TL toplam tutarlı “fiyat farkı” açıklamalı 10 adet fatura bedelini davalıdan talebinin haklı olduğu görüşü bildirildiği, davalı vekili mahkemece alınan işbu rapora gerekçelerini bildirerek itiraz etmişse de, İlk Derece Mahkemesince ek rapor ya da yeni bir heyetten rapor alınmaksızın hüküm tesis edildiği, İlk Derece Mahkemesince öncelikle takip ve dava konusu edilen faturaların taraf ticari defterlerine kayıt edilip edilmediğini tespit eden (zira dava konusu faturaların davalı tarafın ticari defterlerine kayıt edilmiş olması halinde faturaların kabul edildiğinin karine olarak kabul edileceği, ancak sadece davacı tarafın ticari defterlerine kayıtlı olmasının ise yazılı delillerle ispat edilmemiş olması halinde davalı aleyhine herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nin istikrar kazanmış kararları ile kabul edilmektedir), taraflar arasındaki ticari ilişkiyi inceleyen ve bu bağlamda her bir işlem için dava konusu faturaların irdelenmesi bakımından ihtilaf konusu olmayan faturaların nasıl ve ne şekilde düzenlendiğini, bütçe mutabakatlarının nasıl oluşturulduğunu açıkça ortaya koyan, tarafların iddia, savunma ve itirazlarını değerlendiren, hesap mutabakatlarını inceleyen, dava dosyasına sunulan tüm delilleri değerlendiren, bu çerçevede davacının takip ve dava konusu ettiği faturalardan dolayı bir alacağı bulunup bulunmadığını Yargıtay denetimine elverişli bir şekilde saptayan konusunda uzman yeni bir heyetten rapor alınıp dava dosyasındaki tüm deliller (sözleşme, daha önceki işlemler, hesap mutabakatları, ihtarnameler vs.) hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve bu hükme yönelen istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesi’nce reddedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki ticari ilişkinin ilk kurulduğu tarihten itibaren mevcut uygulama kapsamında davacı tarafından düzenlenen faturaların davalı şirket çalışanı olan ... ve ... tarafından imzalanıp teslim alındığı, bilirkişi raporunda yapılan inceleme ve değerlendirme kapsamında davacı tarafından düzenlenen faturalardaki ürünlerin davalı tarafa teslim edildiği, teslim edilen ürünler kapsamında davacı tarafın icra takip tarihi itibariyle talep edebileceği alacak miktarının 1.305.185,65 TL olduğu, bu miktar üzerinden icra takibine yönelik itirazın iptaline; likit olan alacak nedeniyle davacı lehine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yolu ile sunduğu temyiz dilekçesinde özetle; işlemiş faiz talebinin gerekçesiz reddedildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; uyuşmazlığın temelinin, ...'in borçlandırıcı işlem yapmaya yetkisinin olmamasından ve kesilen faturaların yapılan mutabakat işlemlerine rağmen geriye dönük tesis edilmesinden kaynaklandığı, ... tarafından yapılan işlemlere onay verilmediğini, sözleşmede bağlayıcı imzaların nasıl atılacağı ve kimler tarafından imza edileceğinin açıkça belirtildiğini, bilirkişi ek raporunda, 11.01.2017 tarihinde dosyaya sunulan mutabakat formlarının dikkate alınmadığını, sadece davacının dosyaya sunmuş olduğu mutabakat formlarına dayanarak genel teamülün, davacının sunduğu mutabakat formlarındaki gibi imzalandığı sonucuna varıldığını, bütçe mutabakatının imzalanmasına ilişkin olarak mutabakatın 2014 yılında şirket yetkilileri tarafından yapıldığını, mevcut iddia edilen borcun, 2014 yılını da kapsadığı göz önünde bulundurulduğunda, 2014 yılına dair mutabakatta bir değişiklik yapılmasının veya bir borç iddiasının ancak 2014 yılında bütçe mutabakatı yapan yetkililerin imzası ile gerçekleştirilebileceğini, davacı şirket yaptığı mutabakatı ve mutabakatları yetkili olarak kimlerin imzaladığını açıkça bildiği, bu kapsamda davacının ...'i yetkili olarak bildiği ve hep onunla kabul işlemi yapıyor gibi beyanlarının kötü niyetli ve hukuki geçerlilikten uzak olduğunu, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ticari ilişkiye dayanan faturalardan kaynaklı alacağın tahsiline yönelik takibe itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme