muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6409, Karar No: 2014/34639, Tarih: 01.12.2014

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

2) Su Kirliliği

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan alzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza Yönetmeliğin 16/a-b bentlerinde arıtılsa dahi atıksular ile her türlü atık ve artığın içme ve kullanma sularına deşarjına izin verilemeyeceği açıkça belirtilmiştir. 21. maddesinde de, içme ve kullanma suyu temini dışındaki amaçlarla yapılmış göllere, göletlere ve set çekmek suretiyle biriktirilmiş sulara arıtılmamış evsel ve endüstriyel nitelikli atıksuların verilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Yine “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendinde ise “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” yasaklanmıştır.

Burada önemle vurgulanması gereken husus şudur; Yönetmeliğin 21/1. maddesinde sözü edilen içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj izni, arıtılmış olma koşuluna bağlanmıştır. Atıksuyun arıtılmış su olduğunu kabul etmek için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesi ile ekinde 16 grup halinde belirlenerek tablolar halinde gösterilen sektör kapsamındaki tesis tipi için kabul edilen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, içme ve kullanma amacı dışındaki sulara deşarj edilme koşulunu sağladığından bahsedilemez.

Özetle; içme ve kullanma sularına arıtılmış olsa dahi her türlü atık ve artığın deşarjı yasaklanmış, içme ve kullanma dışındaki sulara deşarj, arıtılmış olma koşuluna bağlanmış, atıksuyun arıtılmış olma ölçütü de, atıksuyun oluşum kaynağı dikkate alınarak Yönetmeliğin ekindeki sektörlere göre limit değerlerle ifade edilmiştir.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

1) Sanığa Yöneltilen Suçlama

Ö.. Yapı San ve Tic A.Ş yönetim kurulu başkanı ve ifadesine göre de aynı şirketin müdürü olan sanık hakkında “Karayolları Genel Müdürlüğü taşeronu olarak Sivrihisar-Eskişehir-Bozüyük yol yapım işi sırasında, içinde ağır metaller, petrol türevleri olan asfalt atıklarını, Çukurhisar Göleti’ne yaklaşık 100 metre mesafedeki hazine arazisine dökmek suretiyle” çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmış, alıcı ortam olan toprak ve suyun, dolayısıyla çevrenin kirletildiği iddia edilmiştir.

2) Sanığın Savunması

Sanık savunmalarında özetle ; Ö..Yapı San ve Tic A.Ş'nin müdürü olduğunu, Karayolları Genel Müdürlüğü’nün taşeronu olarak, Sivrihisar-Eskişehir Bozüyük kanlıpınar mevkiinde yol genişletme faaliyetlerinde bulunduklarını, asfalt söküm işi yapmadıklarını, yolun genişletilmesi için Karayolları Genel Müdürlüğünce gösterilen Hisarlar ariyet ocağından aldıkları dolgu malzemesi ile dolgu yaptıklarını, şirketinin yetkilileri tarafından imzalanmamış tutanakları kabul etmediğini, olay yerinden dolgu malzemesi alınırken kesinlikle bu yere asfalt atığı dökmediklerini, suçlamayı kabul etmediğini ifade etmiştir.

3) Dosyadaki Bilgi ve Belgeler

a) 21.04.2008 tarihinde, Z.. K.. ile Ç.. Kasabası arasında kalan gölete 100 metre mesafedeki Hazine arazisinden, izinsiz yol yapımı için malzeme alındığı ihbarı ile jandarma görevlilerinin olay yerine geldiği, B.. Grup Ö.. İnşaat Yapı Tic. A.Ş ye ait iş makinasının çalıştığı, yol dolgu malzemesi alındığı, açılan çukurlara, asfalt molozu şeklindeki yol atıklarının atıldığı görülmüş, çalışma yapan kamyon ve iş makinelerinin plakaları tespit edilmiş, çalışanlarla yapılan mülakatta, karayollarının kendilerine sözleşme çerçevesinde ocak olarak burayı gösterdiğini ifade ettikleri şeklinde tutanak düzenlenmiştir.

22.04.2008 tarihinde İl Özel İdare Müdürü, jandarma ve mühendislerle yerinde yapılan incelemede, Bayburt Grup Özgün İnşaat Yapı Tic. A.Ş ye ait kamyon ve iş makinelerinin çalışmaya devam ettikleri, asfalt molozunun üzerinin kapatıldığı, yaklaşık 60 m3 dolgu malzemesinin sevkiyat için hazır edildiği tespit edilmiştir.

Söğüt Kaymakamlığı’nın 28.04.2008 tarihli yazısında, şirketin yol yapım malzemesi almaya ruhsat ve izni olmadığı, Karayolları 4. Bölge Müdürlüğü’nün 30.03.2011 tarihli yazısına göre de, şirkete şantiye yeri ve taş ocağı gösterilmediği, bunların temininin ve sorumluluğunun yüklenici firmaya ait olduğu, dava konusu olayda da hafriyat dökme talimatlarının olmadığı bildirilmiştir.

Plakası tespit edilen araçların ruhsat kaydı araştırmasından, sekiz kamyonun sanığın şirketlerine ait olduğu saptanmıştır.

b) Soruşturma aşamasında çevre mühendisinden alınan raporda; içinde asfalt atıkları, dolayısıyla ağır metal ve petrol türevleri bulunan hafriyatın, Çukurhisar Göleti’ne yaklaşık 100 metre mesafeye bırakılması eyleminde, atıkların, bırakıldıkları doğal ortamdaki canlı yaşamını olumsuz etkileyeceği, doğal etkilerle (yağmur, kar, güneş) çözülmeye uğrayarak göl suyuna ulaşıp tabanda ve yüzeyde kirlenmeye neden olacağı bildirilmiştir.

Kovuşturma aşamasında ODTÜ Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümü öğretim üyelerinden alınan raporda ise özetle ; Davaya konu hafriyatın asfalt içerdiğini, asfaltın birçok kimyasalın karışımı olarak kullanıldığını, içeriğinin ya kimyasal analizle ya da üreticisinin beyanına göre belirlenmesinin mümkün olduğunu, her tür asfaltın, mononükleer aromatik ve polisiklik aromatik hidrokarbonların (PAH) yanısıra alifatik hidrokarbonlar içerdiğini, kurşun, baryum, krom gibi ağır metaller ihtiva ettiğini, polisiklik aromatik hidrokarbonların, içerdiği maddeler itibariyle kanserojen (kanser yapıcı) ve mutajenik (genetik yapıyı değiştirici) etkileri yanında canlılarda üreme ve gelişmeyi olumsuz etkileyecek özelliklere de sahip olduğunu ifade etmiştir. Aynı raporda “Hafriyat Toprağı, İnşaat ve Yıkıntı Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği” (HTİYAKY) ve Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik’te (AYGEY) asfalt içeren hafriyatın tehlikeli atık olarak değerlendirildiği, atığın, tarımsal sulama amacıyla inşa edilen ve kullanılan Çukurhisar Göletine çok yakın mesafede ve tarım alanı içerisinde bulunduğu, atıkların göletten daha yüksek kotta yer alması nedeniyle, ayrışma sonucu içeriğindeki toksik, kanserojen ve mutajenik kimyasal maddelerin yıkanma veya taşınma yoluyla göleti ve tarım alanlarını kirletmesinin muhtemel olduğu görüşüne yer verilmiştir. Raporda, atığın, TCK'nın 181/4 maddesi kapsamında insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların ve bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek nitelikte olduğu ifade edilmiştir.

c) Tutanak düzenleyen jandarma görevlisi tanıklar, kamyonların asfalttan sökülmüş kalıntıları döktüklerini gördüklerini ifade etmişlerdir. Plakası tespit edilen kamyon şoförleri anlatımlarında, yol genişletme çalışması sırasında yol kenarında bulunan atıkları kamyonlarla taşıyıp, Çukurhisar Göleti’nin 100 metre kuzeybatına döktüklerini, dönüşte aynı yerden dolgu malzemesi aldıklarını, emri şantiye şefi T.K..’in verdiğini ifade etmişlerdir.

Dosyadaki fotoğraflardan, atıkların kamyonlardan döküldüğü, yığınlar halinde Çukurhisar Göleti’ne çok yakın mesafede, göletten daha yüksekte bulundukları anlaşılmaktadır.

Atıklardan numune alındığına ve analiz yapıldığına ilişkin dosyada belge bulunmamaktadır.

d) Dosyadaki bilgi ve belgelerin değerlendirilmesine gelince;

Her ne kadar Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümü öğretim üyelerince düzenlenmiş rapordaki görüşler belli bir bilimsel içeriğe sahip ise de, raporda atığın niteliği ve alıcı ortamı (Toprak ve su) kirletmesi/kirletme ihtimali taşıması yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda bahsedilen yönetmelikler ve düzenleyici işlemlerle, bunlara ekli listelerdeki atık sınıflandırmaları ile doğrudan ilişki kurulmadığından, Yargıtay denetimine olanak sağlamadığı kabul edilmelidir.

Tanıkların, atıkları dökme emrini şantiye şefi T.K.’den aldıklarını ifade etmeleri karşısında, T.K.. hakkında suç duyurusunda bulunularak açılması halinde, kanıtların birlikte değerlendirilmesi açısından davaların birleştirilmesi gerekir. Yol yapım işinde atıkların alıcı ortama verilmesinde sanıkların hukuki sorumluluklarının açıklığa kavuşturulması amacıyla, sanıklar arasındaki işbölümü, atıkların toplanması, alıcı ortama verilmesi kararının alınması süreci, detaylı ifadelerle aydınlatılmalıdır.

Üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, su ürünleri bölümleri ile çevre mühendisliği ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, atığın niteliği, alıcı ortamı (toprak ve su) kirletip kirletmediği ya da kirletme ihtimali olup olmadığı yönünden, suç tarihi itibariyle yukarıda (II) nolu kısımda bahsedilen yönetmelikler ve düzenleyici işlemlerle doğrudan ilişki kurularak, Yargıtay denetimine imkân sağlayacak açıklıkta rapor alınması gerekir.

Açıklanan gerekçelerle eksik incelemeyle kurulan hüküm, hukuka uygun görülmemiştir.

IV – Sonuç ve Karar

Sanık A.. Ş.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10727, Karar No: 2019/339, Tarih: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10727 E.  ,  2019/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9651, Karar No: 2014/14433, Tarih: 28.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9651 E.  ,  2014/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait yakıt tankerinin davalı şirkete kasko ... poliçesi ile sigortalı olduğunu, tankerin vanalarındaki arızaların onarımı için içi boş bir şekilde tamiri yapılırken, tankerde oluşan gaz sıkışması nedeniyle tankerde patlama meydana geldiğini, davalı ... şirketinin zararın patlama sonucu oluştuğunu, teminat harici oduğu gerekçesi ile ödeme yapmadığını belirterek araç bedeli ve tüm munzam zararların davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen zararın mekanik sebeplerle meydana geldiğini, hasarın kasko poliçe güvencesinin kapsamına girmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kasko genel şartlarının A-1.b maddesi gereğince sigortalı aracın sigortalının iradesi doğrultusunda onarım amacıyla tamirhaneye verilmesi üzerine, onarım sırasındaki tedbirsizlik ve dikkatsizlik nedeniyle meydana gelen patlamaya bağlı olan bir hasar söz konusu olup, hasar, poliçede tarif edilen ve teminat altına alınan bir rizikodan ortaya çıkmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33492, Karar No: 2024/1651, Tarih: 14.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/33492 E.  ,  2024/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/184 E., 2016/78 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 Tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/78 Karar Sayılı Kararı ile Sanıklar Hakkında

1. Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157, 62, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2. Özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; dosyanın yeniden değerlendirilerek sanıklar hakkında cezaların ertelenmesinin kaldırılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; dosyanın yeniden değerlendirilerek sanıklar hakkında cezaların ertelenmesinin kaldırılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nın, ev almak için...Gayrimenkul isimli iş yerine gelen katılana şikâyetçi ...'a ait daireyi dışarıdan gösterip, içinde kiracı olduğundan gezdirmek için müsait olmadığını, sahibi ...'ı getirebileceğini, müsait olduğunda da daireyi gezdirebileceğini söylediğinden katılanın sanık ...'ın iş yerinde 500,00 TL makbuz karşılığında kapora verdiği, bir gün sonra sanığın katılana evi gezdirdiği, evi komisyon ve diğer masraflar dahil 130.000,00 TL'ye satılıp alınabileceği hususunda konuşulduğu, sanığın ev sahibinin TOKİ'ye 5.000,00 TL borcunun bulunduğunu, yatırdığı taktirde tapuyu alabileceğini ve kredi çekebileceğini söylediği, katılanın ise bu parayı ev sahibinin ödemesi gerektiğini, bir an önce ev sahibinin de bulunduğu şekilde sözleşme yapılmasını söylediği, ancak sanık ...'ın, ev sahibinin nakdinin olmadığını, uçağa yetişmesi gerektiğinden acelesi olduğunu, ev sahibinin bulunmasına gerek olmadığını, kendisinin bütün işlemleri yapabileceğini söylediği, daha sonra katılanın ısrarı üzerine sanık ... ve ev sahibi ... olarak tanıttıkları sanık ...'in buluştukları, sanık ...'in acele işi olduğunu, uçağa yetişmesi gerektiğini, bir an önce sözleşmeyi imzalayıp gideceğini telefon numaraları vererek bir sıkıntı olduğunda arayabileceğini söylediğinden suça konu tarafları katılan, sanık ... ve ... ismiyle sanık ...'in imzaladıkları alım ve satıma ilişkin olarak taraflar arasında cayma akçesinin verilmesine dair sözleşmeyi düzenledikleri, katılanın 4.500,00 TL'yi de sanık ...'a verdiği, Serkan'ın katılana Vakıfbank Genel Müdürlüğünde tanıdığı olduğunu, evrakı hazırlayıp verdiklerinde kısa sürede uygun faizle kredi çıkabileceğini söylediğinden katılanın ilgili evrakı hazırlayıp verdiği, aradan zaman geçtikten sonra katılanın kredi çıkıp çıkmadığını sorduğunda sanık ...'ın oyaladığı, katılanın aynı bankanın ...Şubesine giderek kredi için başvurduğunda çıkan kredi için tapu istendiğinde katılanın sanık ...'ı aradığı, Serkan'ın tapuyu bankaya getireceğini söylediği, ancak götürmediği, bir süre sonra katılanın satın almak istediği dairenin yanına gittiğinde camında... Emlaktan kiralıktır yazısını gördüğü ve yaptığı araştırmalar neticesinde asıl daire sahibinin başka biri olduğunu ve dolandırıldığını anladığı, bu suretle sanıklar hakkında dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık ..., evin sahibi olan şikâyetçinin kendisine evini satması için söylediğini, katılanla görüştüğünde şikâyetçi şehir dışında olduğundan sanık ...'i onun ismiyle tanıttığını ve ...'in şikâyetçi adına sözleşmeye imza attığını, suç kastının olmadığını beyan etmiştir.