muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11474, Karar No: 2014/22722, Tarih: 04.11.2014

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince dahili davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19960, Karar No: 2007/18454, Tarih: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19960 E.  ,  2007/18454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26187, Karar No: 2014/3531, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26187 E.  ,  2014/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/30951, Karar No: 2013/36928, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/30951 E.  ,  2013/36928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, üye olma, sahtecilik

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın katılan ...'ın mahkemede bildirdiği ikamet adresi olan ... adresi yerine ... adresine tebliğ edildiği, tanınmadığının belirtilmesi üzerine ise aynı adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebligat yapıldığı, katılan ...'in mahkemede bildirdiği ikametgah adresi olan ... adresi yerine iş adresi olarak bildirdiği ... adresine tebliğ edildiği, tanınmadığının belirtilmesi üzerine ise aynı adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebligat yapıldığı, sözkonusu tebligatların ikamet adreslerine yapılmadığı için geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın her iki katılanın yukarıda belirtilen ikamet adreslerine usulüne uygun olarak yeniden tebliğ edilmesi, sunarlarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 28.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14886, Karar No: 2016/20728, Tarih: 08.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14886 E.  ,  2016/20728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacının temyizi yönünden;

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1. fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3.maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen (HUMK'nun 432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK'nun 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Öte yandan, HGK’nun 21.01.2015 tarih, 2014/9-1438 Esas ve 2015/580 Karar sayılı kararı gereği iş mahkemelerinde temyiz süresinin işlemeye başlatılmasında, hükmün tefhimi HMK'nun 294. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmış ise tefhim; yapılmamış ise tebliğ tarihi esas alınacaktır.

Somut olayda, kısa kararın hükmün unsurlarını içermediği, gerekçeli kararın davacı vekiline 01.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz harç ve masraflarının davacı tarafça 29.03.2016 tarihinde yatırıldığı, temyiz defterine kayıt tarihinin ise 10.02.2016 olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere, hükmün tefhimi HMK'nun 294.maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığından temyiz süresinin işlemeye başlatılmasında tebliğ tarihi dikkate alınmıştır. Buna göre, karar, davacı vekiline 01.02.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davacının temyiz talebinin 8 günlük temyiz süresinin son günü olan 09.02.2016 tarihi geçtikten sonra 10.02.2016 tarihinde yapıldığı temyiz defterine kayıt tarihinden anlaşılmıştır.

O halde, davacı vekilinin temyiz talebinin HUMK'nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2- Davalının temyizi yönünden;

O halde, davacı vekilinin temyiz talebinin HUMK'nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2- Davalının temyizi yönünden;

Davacı vekili, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının Hasankeyf ilçe yöneticiliği yaptığı dönemde, Hasankeyf ilçe yöneticiliğine tahsis edilen ve kullanılan 06 EV 3519 plakalı kiralık araca yapmadığı halde araç filodan sorumlu çalışanlara baskı kurup tehdit ederek fazla kilometre yazdırdığı, yapılan incelemede 15.000 fazla km. tespit edildiği, şoförlü olarak kullanılan aracın şoförsüz kullanılmasına göz yumduğu, söz konusu kiralık aracın davacının kardeşine ait olduğu ve davacıya olan güvenin sarsıldığı gerekçesiyle iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/2-e maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve tanık anlatımlarına göre davacının işyerine ait aracın sefer görev emrine km. miktarı olarak gerçekte aracın yaptığı km'den daha fazlasını yazdığı, araç sefere çıkmasa da sefere çıkmış gibi sefer görev emri düzenlettirip üzerine de 100 ya da 150 km yol yapmış gibi yazdırdığı konusunun kanıtlanmadığı, işverenin davacı aleyhine tanıklıkta bulunan işçi ... aleyhine işlem yapmamasının, davacının itham edildiği usulsüzlük ile ilgili cezai soruşturmaya esas olacak herhangi bir yol izlenmemesinin davalının samimi olmadığı kanaatini uyandırdığı ve fesih için geçerli neden bulunduğunu söyleme olanağını ortadan kaldırdığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut olayda, davacının iş akdinin yazılı fesih bildirimi ile davalı işveren tarafından İK 25/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiği, işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunu 29 olarak gösterildiği ve davacı işçiye kıdem tazminatı da ödenmediği görülmüştür.

Her ne kadar, davalı işveren, davacı işçi hakkında herhangi bir disiplin soruşturması açmamış ve olayla ilgili suç duyurusunda da bulunmamış ise de, bu durumun tek başına feshin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı açıktır.

Her ne kadar, davalı işveren, davacı işçi hakkında herhangi bir disiplin soruşturması açmamış ve olayla ilgili suç duyurusunda da bulunmamış ise de, bu durumun tek başına feshin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı açıktır.

Olayla ilgili davalı tanıklarından davalı Dedaş’ta araç filo sorumlusu olan ... “…biz ...'ın ihbarı üzerine aracın görev emirlerini kontrol ettiğimizde....aracın son görev emrinde km'sinin 95529 olduğunu, yeni aracın başlayış km'sinin de 95529 olduğunu fark ettik, ancak şikayete konu olan gün aracın km 'sinin 114554 olduğunu fark ettik, 06 EV3519 sayılı aracın kiralandığı veya Hasankeyf işletme şefliğine teslim edildiği tarihteki km bilgisi belgelerimizde bulunmamaktadır, bize gelen görev emirlerindeki km farkı üzerinden ödemeyi yaptık, ancak görev emirlerindeki km farkını fiiliyata yapılan km den daha çok olduğunu çalışan ...'dan öğrendik…” şeklinde; davacının astı konumunda olan abone denetimi yapma ve taşıt görev emri düzenleme işlerine bakan ... ise “…göreve çıkan bir adet aracımız vardır, bu aracın plakası... ancak aracın şoförü bir gün dahi işe gelmiyordu, araç sefere çıktığı zaman iş yerinde çalışan başka personeller tarafından kullanıyordu, ben göreve başladığım ilk gün araç göreve çıkmadan aracın km alıp, dönüşte ise yine aracın km kontrol edip kaç km yapmış ise taşıt görev emrine o km 'yi yazıp imzalaması için şefimiz olan davacı ...'in önüne bıraktım. Davacı bana "km'yi yanlış yazmışsın Batman'a en son hangi km yollamışsan ondan devam et" dedi. Ben aracın bugün yapmış olduğu gerçek km 'nin bu olduğunu beyan etmeme rağmen beni eğer dediğini yapmazsam hakkımda tutanak tutacağını, kötü rapor düzenleyeceğini söyleyip, yazdığım km 'yi arttırmamı söyledi, kendisi benim şefim olduğu için ben bana vermiş olduğu emir doğrultusunda sefer emrindeki km 'yi arttırdım, bana bundan sonra her gün bu aracın sefer görev emrindeki yapmış olduğu km miktarını ortalama 100 - 150 km arasında yazmamı kesinlikle 100 km 'den aşağıya düşmemesi gerektiğini söyledi, aracın resmi şoförü olan Özkan Karaalp bu aracı bir gün dahi olsun şoför olarak kullanmamıştır, işe dahi gelmemiştir, kendisinin zaten Hasankeyf İlçe Merkezinde terzi dükkanı vardı, bu dükkanda çalışmaktaydı, düzenlediğimiz araç sefer görev emrinde aracın şoförü olarak Özkan Karaalp'ın ismini yazıyorduk, ancak aracı gerçekte kullanan bu kişi değildi, başka kişilerdi, ben davacı ile bir yıldan fazla çalıştım, bu bir yıl boyunca davacının baskı ve talimatları doğrultusunda onun söylediği gibi aracın sefer görev emrine km miktarı olarak gerçekte aracın yaptığı km 'den daha fazlasını yazıyordum, gerçek km 'yi yazdığımda beni tehdit ediyor, hakkımda olumsuz rapor düzenleyeceğini söylüyordu, ben işten atılmaktan korktuğum için emirleri doğrultusunda hareket ediyordum, çoğu zaman araç sefere çıkmasa da sefere çıkmış gibi sefer görev emri düzenlettirip üzerine de 100 ya da 150 km yol yapmış gibi yazdırıyordu…” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

O halde, davacıya isnat edilen eylemlerin niteliği, mevcut delil durumu ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işverenden beklenemeyeceği, fesih tarihinde davalı işveren açısından en azından fesihte geçerli nedenin bulunduğu, haklı neden savunmasının ileride açılması muhtemel tazminat davasında ayrıca değerlendirilebileceği gözönüne alındığında davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davacı tarafından açılan davanın REDDİNE,

3- Peşin harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4- Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

5- Davalı tarafça yapılan Yargıtay’a geliş-dönüş dahil toplam 107,50 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’e göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7- Artan gider avansının ilgilisine iadesine,

8- Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 08/12/2016 oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14864, Karar No: 2015/3829, Tarih: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14864 E.  ,  2015/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2012 gün ve 2012/216-2012/538 sayılı kararı bozan Daire’nin 30/05/2014 gün ve 2013/4299-2014/10141 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... üstlendiği karma taşıma işinin müvekkilince sigorta örtüsü altına alındığını, dava dışı ... firmasına ait emtianın ... gemisiyle 09.07.2010 tarihinde Mersin Limanı’na gelip limandaki açık alana boşaltıldığını, Mersin’den Irak’a taşınması işini davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş’nin üstlendiğini, konteyner içinde taşınan kasaların 13.07.2010 tarihinde konteyner içinden çıkarılarak komyonlara yükleme işine geçildiği sırada Mersin Liman İşlet. A.Ş. personeli tarafından kullanılan vinçle yapılan boşaltma işlemi sırasında yükün yere düşerek hasarlandığını, sigortalıya 90.000,00 Euro ödeme yapıldığını, müvekkilinin TTK’nın 1301. maddesi uyarınca sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş’nin CMR'nin 17. maddesi uyarınca taşıyan sıfatıyla sorumlu olduğunu, davalı Mersin Liman İşletmeciliği A.Ş’nin davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş’nin hizmetinden yararlandığı kişi konumunda olduğunu, boşaltma işlemlerinin Mersin Liman İşletmeciliği A.Ş. tarafından yapılması için bizzat davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş’nin irtibata geçtiğini, boşaltma işlemleri için gerekli ücreti de davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş’nin ödediğini ileri sürerek, 90.000,00 Euro’nun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalılardan ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin hasardan sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalılardan ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... Uluslararası Taşımacılık Gıda Day. Tük. Mal. İth. İhr. San. Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4973, Karar No: 2017/6705, Tarih: 29.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4973 E.  ,  2017/6705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2015 tarih ve 2015/2-2015/394 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekil, davalı şirketin 2012/103283 sayılı "anatolia ...+kitap şekli" ibareli başvurusuna müvekkili tarafından itiraz edildiğini, 2014-M-13455 sayılı YİDK kararı ile itirazın reddine ve başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli ..., ..., ... ...’... ibareli bir çok markasının olduğunu, davalı marka başvurusunun müvekkilinin markalarıyla seri marka imajı doğurduğunu, ... ve ... Hizmetleri A.Ş’nin eğitim alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkili markalarının 41. sınıfa ilişkin olduğunu, müvekkilinin içinde ... kelimesi geçen markalar üzerinde üstün hak sahibi olduğunu, davalının markasının müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu, bu markaları taklit ettiğini, davalı markasının tescil edilmesinin müvekkilinin tanınmış markalarına zarar vereceğini, davalının haksız yarar sağlayacağını, kötü niyetli olduğunu ve haksız rekabet yarattığını iddia ederek davalı markasına yapılan itirazın reddine ilişkin YİDK kararının iptaline, markanın iptaline ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirkete davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, her iki taraf markalarının 41. sınıf hizmetleri içerdiği, bu durumun iltibasa sebep olacağı, taraf markalarını gören ortalama tüketicinin bu markaların farklı markalar olduğunu anlasa dahi, seri veya bağlantılı markalar olduğunu düşünebileceği, 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında iltibas ihtimali olduğu, davalı markasının kapsadığı tüm hizmetler, davacının marka kapsamında olduğu, çekişme konusu olacak farklı mal ve hizmetler bulunmadığı, davacı markalarının tanınmış olup olmamasının sonuca bir etkisinin olmayacağı, başvurunun kötü niyetli başvuru olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK' nın marka başvurusuna vaki itiraz üzerine verilen kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı adına tescilli '' ...", "...", "... ..." vb. unsurlu markalar ile davalı şirketin başvurusuna konu ''...... +kitap şekli ve bu şekil üzerinde yer alan yedi adet sütun'' unsurlu marka arasında karıştırılmaya yol açacak ölçüde benzerlik olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, karıştırılma ihtimalinin tespitinde markaların baskın unsurları da dikkate alınarak bir bütün halinde değerlendirilmesi gerekmekte olup, parçalara ayrılarak inceleme yapılması doğru değildir. Davalı şirket markasında yer alan "anatolia... + kitap ve sütun şekli" işaretinin markanın kapsadığı 41. sınıftaki hizmetler ile ilgili ortalama tüketici kitlesinin makul derecede dikkatli ve özenli olacağı gözönüne alındığında, markanın bir bütün halindeki esaslı unsurları bakımından genel bakış açısı ve umumi intiba ve kavramsal benzerlik yönünden değerlendirildiğinde "... ...ü" şeklindeki anlamı itibariyle, davacı markaları ile karıştırılmaya yol açamayacak ölçüde farklılaştığı ve bağımsızlaştığı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden TPE yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı TPE yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.