muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11514, Karar No: 2025/6687, Tarih: 30.04.2025

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesi gereğince değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, değer düşüklüğü oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğrudur.

5.Yargıtayın hukuki güvenlik ve hukuki öngörülebilirliğin temini amacıyla içtihat birliğini sağlama görevinin bulunduğu nazara alınarak yapılan değerlendirmeye göre, 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken; dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi bozmayı gerektirirse de bu husus temyize konu edilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararı eleştirilmekle yetinilmiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraf vekillerinden peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3337, Karar No: 2012/7689, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3337 E.  ,  2012/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2006 gün ve 2005/116 Esas, 2005/117 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla mağdurenin nüfus kayıt örneği temin edildiğinden ve sanık ile şikâyetçinin evlenmeye kayden engel bir durumu bulunmamakta ise de; eylem öncesi 8 yıldır gayriresmi beraber yaşamaları karşısında, eylemin evlenmek için gerçekleştirildiğinden söz edilemeyeceğinden tebliğnamedeki sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 433. maddesinin tatbiki hususunun tartışmasız bırakılması nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32402, Karar No: 2012/13031, Tarih: 02.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32402 E.  ,  2012/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin kapsamından sanık ... hakkındaki düşme kararını temyiz ettiği kabul edilerek bu hükme hasren yapılan incelemede:

Adli emanette kayıtlı bıçakla ilgili zamanaşımı süresi içerisinde Cumhuriyet savcılığınca ilgili mahkemeden karar talep edilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, bıçağı mağdura salladığı ancak isabet ettiremediği yönündeki beyanı, mağdurun soruşturma aşamasında, sanığın bıçakla kolundan yaraladığını beyan etmesi ve bu beyanla örtüşen adli rapor karşısında, sanığın mağduru silahtan sayılan bıçakla yaraladığı sabit olduğu halde, kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçen mağdurun, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanına itibar edilerek kamu davasının şikayet vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14934, Karar No: 2013/18636, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14934 E.  ,  2013/18636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; ... Barosuna kayıtlı avukatlar ... ve ...'nin bürolarında birkaç ay icra işlerini takip eden sanığın, işten ayrıldıktan sonra avukat olmamasına rağmen katılan ve mağdurlara kendisini avukat olarak tanıttığı, işlerini takip etmesini isteyen katılan ve mağdurlara vekaletname düzenletmeleri için verdiği evraklarda kendisini avukat ...'nun yanında çalışan sigortalı avukat olarak gösterdiği, katılan ve mağdurların vekaletname çıkartarak sanığa verdikleri, sanığın da işlerini takip etmek üzere masraf adı altında paralar aldığı, katılan ...'tan ilk seferde 1.000 TL, katılan ...'den iki farklı zamanda toplam 650 TL, katılan ...'dan 200 TL, mağdur ...'ten 250 TL, mağdur ...'dan 600 TL, mağdur ...'den 100 TL para aldığı, sanığın ikinci kez 1.000 TL para istediği katılan ...'ın şüphelerek sanığın kendisine verdiği telefonu aradığında avukat olmadığını öğrendiği ve şikayeti üzerine sanığın 1.000 TL parayı aldıktan sonra suç üstü yakalandığı sabit olmakla, katılan ve mağdur sayısınca dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, katılanlar .... yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "37 gün", "30 gün" ve "600'er TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "6 gün", "5 gün" ve "100'er TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi; yine katılan ve mağdurlar ..., , ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "25 gün" ve "500'er TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80'er TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3941, Karar No: 2013/7926, Tarih: 11.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3941 E.  ,  2013/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Davalı kooperatif adına tebliğe çıkarılan gerekçeli karar “babası ....” , temyiz dilekçesi ise “müdür....” imzasına tebliğ edilmiştir. Kooperatif tüzel kişiliğine gerekçeli kararın tebliği 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve Yönetmeliğin 20. maddelerine uygun olmadığından usulsüz olup temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği .'ın sıfatı konusunda da tereddüte düşülmüştür.

Bu durumda;

1- İlgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan davalı kooperatifin dava ve karar tarihi itibariyle muamele merkezinin (TMK 51) ve en son sicil kaydına göre yetkili temsilcilerinin isim ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamı sorularak, sicilden terkin edilmemiş ve tasfiye haline de girmemiş ise ticaret sicilinden bildirilen adresine gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği sağlanarak temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

2- Davalı kooperatif sicilden terkin edilmiş ise davacı tarafa kooperatifin ihyası için dava açmak üzere süre verilip, ihyanın sağlanması halinde tasfiye haline dönen kooperatifi 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 450 ve 219/1. maddeleri uyarınca davalarda temsil yetkisi tasfiye memurlarına ait olduğundan, en son görevde olan tasfiye memurlarına gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tasfiye halinde iken en son adresine tebliğe çıkarılarak kooperatif adına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun tebliğ edilmesi, temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi,

3- Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı ... vekiline tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılamadığından, adı geçene davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması, temin edilmez ise mahkeme ve Posta İdaresi kayıtlarından araştırılarak tebliğ tarihinin saptanması, tebliğ edilmemişse 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ve 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun tebliği ile cevap süresinin beklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21256, Karar No: 2010/6272, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21256 E.  ,  2010/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/1480, Karar No: 2022/3498, Tarih: 14.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1480 E.  ,  2022/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından; davacının çalıştığı döneme ilişkin maaş bordrolarının gönderilmesi hakkında Mahkemece yazılan müzekkereye ... Belediye Başkanlığı’nın 04.06.2007 tarihli yazısı ile verilen cevapta, her bir yıl için birer bordro gönderilmiş olup söz konusu diğer bordroların belediye arşivinde mevcut olduğu belirtilerek, yazı ekinde sadece Mahkemece hükme esas alınan bordroların gönderildiği, yine 23.01.2013 tarihli cevabi yazıda her yıl için birer ücret bordrosunun ekte sunulduğunun belirtildiği, ... İl Özel İdaresinin 2014 tarihli yazı cevabında ise ,6360 sayılı Kanunla kapatılarak İl Özel İdaresine devredilen belediyeden gönderilen evrak arasında 1994-2000 arasına ait evraka rastlanılmadığının bildirildiği görülmekle; İl Özel İdaresinden, kapatılan ... Belediyesinin arşivinin devredilip devredilmediği, belediye evrakının nerede olduğu sorularak ve devredilen ... Belediyesi arşivinden 1994-2000 yılları arasına ait işçi bordrolarının tümünün (tüm ayların) titizlikle araştırılarak gönderilmesi istenerek , anılan kayıtların dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/793, Karar No: 2008/2341, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/793 E.  ,  2008/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki, sürücüsü, zorunlu mali mesuliyet ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, toplam 10.311.27YTL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili cevabında, sorumluluklarının sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, zorunlu mali mesuliyet poliçesi limitini aşan kısımlardan sorumlu olduklarını savunmuştur.

Davalı ... ve Kazım vekili ise, kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı İsviçre Sigorta vekili de, sorumlulukların poliçe limiti sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu belirtip faize itiraz etmiştir.

Birleştirilen davada ise davacı vekili, asıl davada sözü edilen olayda, yaya Ali Gökdeniz'in tam kusurlu olduğunun ceza mahkemesinde tespit edildiğini belirterek 10.311.27YTL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte mütevefa Ali Gökdeniz mirasçılarından tahsilini talep etmiştir.

Davalılar (.... mirasçıları) vekili cevabında, kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 9.750YTL'nin 11.3.2006 olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, (davalılar

... Sigorta AŞ. ve .... yönünden kabul edilen miktarın, hasar bedeli olan 8.800YTL'sından poliçe limitleri ve dava tarihinden işleyecek yasal faizle sınırlı olmak koşuluyla), birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı .... diğer davalı ...'e ait aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısıdır. Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları'nın 1. maddesinde ihtiyari mali mesuliyet sigortasının aracın kullanılmasından doğan ve genel hükümler dahilinde araç sahibine düşen hukuki sorumluluğun trafik sigortası üstünde kalan kısmından poliçede yazılı azami miktara kadar sorumlu olacağı belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya ait araçta 8.800YTL hasar olduğu ifade edilmiştir. İhtiyari mali mesuliyet sigortacısı olan davalı ...'nin bu miktarın trafik sigortası ile temin edilen 5.750YTL'sini aşan, 3.050YTL'sinden sorumlu olacağı düşünülmeden hasar miktarının tamamından sorumlu tutulması doğru değildir. Keza yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumluluğu da davanın kabul-red oranına (8.800YTL hasar miktarına) göre 3.050YTL ile sınırlı olduğu gözetilmeden yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması da isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 5.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41, Karar No: 2014/5095, Tarih: 11.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/41 E.  ,  2014/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Nazilli 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :06.06.2013

Numarası :2011/22-2013/238

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, fazla ödenen iş bedeli ile edimin ifası sırasında verilen zararın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi davasında, dört adet dairenin sıhhi tesisatının değiştirilmesi için davalı ile 6.000,00 TL'ye anlaştıklarını, bu bedelin ödendiğini, ancak yapılan imalâtın değerinin 1.100,00 TL olduğunu, bu kalemden 4.900,00 TL fazla ödeme bulunduğunu, ayrıca çatının oluk ve yağmur inişleri için 1.400,00 TL ödendiği halde getirilen boruların defolu ve eski borular olması nedeniyle kullanılamadığını, bu kalemden de 1.400,00 TL fazla ödeme bulunduğunu, yine davalının imalât sırasında taşınmaza verdiği zararların 10.000,00 TL'den fazla olduğunu belirterek her üç kalemden toplam 16.300,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece mahallinde keşif yapılarak alınan 22.05.2013 tarihli ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda yapılan işlerden dolayı davalının 1.508,00 + 900,00 = 2.408,00 TL iş bedeline hak kazandığı kabul edilerek, davacının alacağı 4.492,00 TL tesisat işi nedeniyle fazla ödenen iş bedeli, 500,00 TL yağmur suyu iniş boruları nedeniyle fazla ödenen iş bedeli ve 2.500,00 TL verilen zarar olmak üzere toplam 7.492,00 TL olarak belirlenmiş, ancak hesap hatası yapılarak 7.792,00 TL'ye hükmedilmiştir.