muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1019, Karar No: 2022/9353, Tarih: 28.11.2022

TCK'nun 87/4. Maddesinde "Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan on iki yıla kadar,..." şeklinde tanımlanan "Neticesi Sebebiyle Ağılaşmış Kasten Yaralama" suçunun uygulanmasının koşulları öğreti ve Yargıtay kararlarında;

A-) Failin yaralama kastı ile hareket etmesi (öncelikle failin yaralama kastı ile hareket ettiğinin belirlenmesi gerekir)

B-) Mağdurun TCK'nun 86. Maddesinin birinci veya üçüncü fıkrasında düzenlenen şekilde yaralanmış olması,

C-) Failin eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunması, şeklinde temel olarak belirlenmiştir. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten yaralama sonucu ölüm suçunun uygulanabilmesi için söz konusu koşulların bir arada bulunması gerekmektedir.

Yargılamaya konu olay bakımından söz konusu koşullar irdelendiğinde;

a-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun failin kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesi için koyduğu kriterler kapsamında

yukarıda detaylı olarak yapılan değerlendirmelerle izah olunduğu üzere, suçun faili ...'ın kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Fail ... maktülün kendisini yaralaması ve canının yanması üzerine, maktülün canını yakmak amacıyla ve yaralama kastıyla hareket etmiştir.

b-) Fail ... maktülü TCK'nun 86. Maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen şekilde, yasak niteliğe haiz olmayan, 6136 sayılı kanuna tabi olmayan, silahtan sayılan havalı tüfekle yaralamıştır.

c-) Fail ...'ın maktülü yaralaması ile, ölüm neticesi arasında illiyet bağı bulunmaktadır. Görüleceği üzere yargılamaya konu olayda TCK 87/4-2. cümle maddesinde düzenlenen "Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama sonucu ölüm Suçunun" tüm koşulları bulunmaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, SSÇ ...'ın maktülün kendisini yaralaması üzerine, kendisinin de maktülü yaralamak amacıyla, havalı tüfekle bir el ateş etmesi ve sonucunda maktülün ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, SSÇ'nin eyleminin hukuki nitelendirmesinin TCK'nun 87/4-2. cümle maddesinde düzenlenen "Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama sonucu ölüm" suçunu oluşturacağı ve TCK'nun 87/4-2. cümle , 29, 31/3, 62 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinden, Suça Sürüklenen Çocuğun "doğrudan kastla kasten öldürme" suçundan cezalandırılması gerektiğine dair Bozma kararı veren Sayın Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum. 15.12.2022
Yargıtay — Esas No: 2016/7520, Karar No: 2019/2798, Tarih: 04.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/7520 E.  ,  2019/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davacı ...'a ait olup kardeşi davacı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan davalı firmanın üretiminde olan ... Doblo 1.9 JTD marka 2005 model ... plaka sayılı araç ile 05.05.2010 günü ... 'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarpışarak ölümlü/yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, araçların kafa kafaya diye tabir edilen şekilde çarpıştığı kazada davacı ...'a ait araçtaki hava yastıklarının açılmadığını, aracın ön şase kısmına direk ve şiddetli bir darbe olmasına rağmen hava yastıklarının açılmaması nedeni ile kaza neticesinin daha ağır ve vahim olduğunu, hava yastıklarının açılmaması nedeni ile aracın satıcısı olan firmanın araç malikine karşı 4077 sayılı yasanın 4. maddesi uyarınca ayıplı mal satmaktan dolayı ayıba karşı tekeffül sorumluluğunun bulunduğunu, diğer davacılar yönünden de aynı şekilde hem ayıba karşı tekeffül hem de haksız fiil sorumluluğunun bulunduğunu, davacı ...'ın ağır yaralandığını, ayağının kırıldığını, kafa travması geçirdiğini ve bunlara bağlı olarak bir dizi ameliyat geçirdiğini, davacıların oğlu, kardeşi ve yeğeni olan ...'ın hayatını kaybettiğini, davacı ...'ün 3 aylık hamileliğinin sona erdiğini, davacı ...'in sporcu olduğunu ve kaza neticesinde ayağının kırılması sebebi ile tekrar spor yapma olasılığının düştüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ... için 1.000,00-TL, Doğan için 1.000,00-TL, ... için 1.000,00-TL maddi tazminatın davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, Ayşegül için 25.000,00-TL, Doğan için 25.000,00-TL, Vahit için 20.000,00-TL, ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına, .. için 15.000,00-TL, ... için 7.500,00-TL, ... için 5.000,00-TL, ... için 2.500,00-TL toplam 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HMK 31. madde uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi olup, bu doğrultuda hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir.

1-HMK 31. madde uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi olup, bu doğrultuda hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir.

Eldeki davada, davacılar 05.05.2010 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır. Ancak, davacıların her biri için manevi tazminat istemlerinin nedenleri netleştirmemiştir. Mahkemece, davacıların dava dilekçesindeki talepleri netleştirilmeden hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı olup, HMK 31. maddesindeki hâkimin davayı aydınlatma ödevi doğrultusunda, taleplerin açıklanmasına ilişkin ihtarlı kesin süre verilerek hüküm tesis edilmelidir. Bu görev yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Kabule göre; davacılar, 05.05.2010 tarihinde meydana gelen kazada davalının üreticisi olduğu aracın hava yastıklarının açılmadığını, aracın ayıplı olduğunu ve davalının bu ayıptan sorumlu olduğunu ileri sürerek, manevi tazminata hükmedilmesini istemişler; davalı ise kazada hava yastıklarının açılabilmesi için gerekli dik kuvvet ve her iki şase koluna da uygulanması gereken kuvvetin sağlanmadığını, hava yastıklarının açılması için emniyet kemerlerinin de takılı olması gerektiğini, kaza esnasında araçta bulunan kişilerin emniyet kemerinin takılı olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, 03.10.2011 tarihli bilirkişi raporundaki dava konusu araçta sürücü hava yastığının, yolcu hava yastığı açılmışken ve açılması için uygun koşullar mevcutken açılmadığı, bu nedenle sürücünün çok daha vahim sonuçlara maruz kaldığı değerlendirmeleri dikkate alınarak hüküm tesis edilmiş ise de bilirkişi raporundaki tespitlerin somut verilere dayanmadığı ve dava konusu aracın servis kayıtlarının incelenmediği anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kaza esnasında emniyet kemerlerinin takılı olup olmadığının belli olmadığı, dava konusu araçta hava yastıklarının açılmasının ön şartının, emniyet kemerlerinin takılı olmasına bağlı olduğunu gösterir teknik bir bilgiye ulaşılmadığı, yolcu hava yastığının açılmasına ve uygun şartların mevcut olmasına rağmen hava yastığının açılmadığı, hava yastığı sistemine herhangi bir işlem yapılmadığı sürece hava yastıklarının böyle bir kazada açılması gerektiği belirtilmiştir. Rapora davalı tarafça itiraz edilmiş olup, davalı itirazında, dosyadaki fotoğraflardan kaza esnasında emniyet kemerlerinin takılı olmadığının anlaşıldığını, aracın ikinci el olması nedeniyle araca kaza öncesinde bir müdahalede bulunulup bulunulmadığının araştırılmadığını, hava yastıklarının açılması için gerekli şartlar değerlendirirken yeterli inceleme yapılmadığını iddia etmiştir. Davalının rapora itirazı ve dava konusu araca ait servis kayıtları getirtilip değerlendirilmeden karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, dava konusu araca ait tüm servis kayıtları da getirtilerek yeni bir bilirkişi heyetinden, davalının dosyada mevcut bilirkişi raporuna itirazları ile tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak şekilde, kaza esnasında araçta bulunan şahısların aracın hangi bölümünde olduğu ve üretici firmanın aracın üretimiyle ilgili kusurunun bulunup bulunmadığını da belirtir taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, karar usulden bozulduğundan bu husus tenkitle yetinilmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bent uyarınca davacıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 617,75 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11459, Karar No: 2020/342, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11459 E.  ,  2020/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 19/06/2019 gün ve 2019/1538 Esas -2019/11804 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair bozma ilamına uyularak verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Bozma sonrası tespit edilen fark bedele 10.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin bu yönden kabulü ile Dairemizin 19.06.2019 gün ve 2019/1538 esas 2019/11804 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama bağ, kısmen kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... Köyü 133 ada 175 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak, değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

Kısmen kapama bağ, kısmen kapama ceviz bahçesi niteliğindeki ... Köyü 133 ada 175 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak, değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası tespit edilen fark bedelin karar kesinleşince hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası artan kısma ise 10.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2 nolu bendinin 1. paragrafında (mahsubu ile bakiye kalan 130.206,17 TL) ibaresinden sonra (‘nin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, karar kesinleştikten sonra) ibaresinin eklenmesine,

b- 2 nolu bendinin 2. paragrafında yer alan (gözönüne alınarak) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmaz hakkında bozmadan önce tespit edilen 582.708,27 TL’lik kamulaştırma bedeline 10.11.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.12.2015 tarihine kadar, bozma sonrası fark bedel 130.206,17 TL‘ye ise 10.11.2015 tarihinden karar kesinleşinceye kadar yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin yazılması,

c- 7 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 450,00-TL. para cezasının davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6692, Karar No: 2011/43031, Tarih: 29.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/6692 E.  ,  2011/43031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/132750

MAHKEMESİ : Aydıncık(Mersin) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2008

NUMARASI : 2008/1 (E) ve 2008/35 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık A.. T.. hakkında şikayetçi A.. S..’a yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 14.09.2007 tarihli soruşturma aşamasındaki Cumhuriyet Savcısına yaptığı savunması ile 29.01.2008 ve 04.02.2008 tarihli duruşmalardaki savunmalarında, şikayetçi A.. S.. ile “karşılıklı birbirlerine küfür ettiklerini” belirtmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediği sabit olup hakkında 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi de tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde delil yetersizliğinden dolayı beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1471, Karar No: 2015/3490, Tarih: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1471 E.  ,  2015/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ..... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirketin icra mahkemesine başvurusunda, diğer sebeplerin yanı sıra satış ilanı tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshini istediği, mahkemece, şikayetin reddine ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/4. maddesi uyarınca daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır. Bu durumda anılan maddeye göre tebligat yapılabilmesi için, tebligat yapılan adresin, tebliğ tarihi itibariyle muhatabın ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması zorunludur.

Somut olayda, alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takipte, talimat yoluyla taşınmazın satış işlemlerinin yapıldığı, talimat icra müdürlüğünce, esas icra dairesince bildirilen adrese çıkarılan satış ilanı tebligatının, borçlunun adresten taşındığından bahisle tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir.

Dairemizin 08.12.2014 tarih ve 2014/30787-29665 sayılı geri çevirme kararı üzerine mahkemece .... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne yazılan müzekkereye verilen 02.01.2015 tarihli cevabi yazının incelenmesinde; borçlu şirketin adresinin 25.7.2012 tarihinden itibaren “... Mah. .... Sk. .... No: ... ..../Antalya” olarak değiştirildiği belirlenmiştir. Bu durumda borçlu şirketin, tebliğ işleminin yapıldığı tarih itibariyle ticaret sicilinde kayıtlı adresi “ ... Mah. ... Sk. ... No: ... .../Antalya ” olduğuna göre, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı, değişen yeni adresine herhangi bir tebligat çıkarılmaksızın, önceki adresi olan "D-400 Karayolu Üzeri .... Yanı ..../Alanya" adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan satış ilanı tebliğ işlemi, aynı maddenin 4. fıkrası hükmüne aykırı olmakla usulsüzdür.

İİK.nun 127.maddesi gereğince, satış ilanının borçluya tebliği zorunlu olup, borçluya satış ilanının tebliğ edilmemesi veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece, ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu .....'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3294, Karar No: 2013/8681, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3294 E.  ,  2013/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 22.07.2010 olarak yazılan suç tarihinin dosya kapsamı itibariyle 27.06.2010 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, bakımsız olan tarlasını ekilir hale getirmesi karşılığında katılana kiraya verdiği , iki yıl boyunca katılan tarafından bakımı yapılıp yonca ekilen tarlanın kira süresi hususunda daha sonra taraflar arasında ihtilaf çıktığı ve sanığın katılanın tarlasını ekmeyi bırakması için katılan tarafından ekilen yoncaları kimyasal ilaç ile ilaçlamak suretiyle kuruttuğunun anlaşıldığı olayda , eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1776, Karar No: 2016/7765, Tarih: 03.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/1776 E.  ,  2016/7765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.03.2014 gününde verilen dilekçe ile terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, terekenin... 612. madde hükümlerine göre tasfiyesine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne murisin mirasçıları mirası reddettiklerinden mirasın resmen tasfiyesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Mirasbırakan ... 30.03.2011 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur.

TMK'nun 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, mirasbırakanın ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Mirasbırakan ...'nın 30.03.2011 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından ...'nun 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır.

Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.