muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1311, Karar No: 2015/17754, Tarih: 06.10.2015

Öte yandan davacının davalı işveren ile sigorta şirketine yönelik olarak açtığı davalar birleştirilerek hüküm kurulduğu ve müteselsil sorumluluğa dayalı olarak istemde bulunulduğu halde, karar ilam harcının davalılardan müteselsil sorumluluk esasına göre tahsili yerine, davalıların her birinin karar ilam harcından ayrı ayrı sorumlu tutulmaları suretiyle mükerrer harç tahsiline yol açar biçimde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Yapılacak iş; ... 1931 yaşam tablosuna göre bakiye ömrün belirlenmesi suretiyle davacının maddi zararı hesaplatılmak, hesaplanan tazminattan şimdiki gibi geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümü indirilmek, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalılardan ... yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2662, Karar No: 2023/12882, Tarih: 02.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2662 E.  ,  2023/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/153 E., 2016/196 K.

SUÇLAR : Şantaj, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması, hak yoksunlukları ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi,

2. Şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 52 nci maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması, hak yoksunlukları ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi,

Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine ve katılanın annesi ve kız kardeşi olan tanıkların subjektif beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğuna,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, resmi nikahlı evli oldukları, ancak boşanma aşamasında bulundukları eşi olan katılana 23.08.2015 tarihinde ''Hırsız'' şeklinde mesaj atmak suretiyle hakaret ettiği, 23.12.2015 tarihinde ise telefon ile aradığı ve ''Açtığın davayı geri çek çekmezsen eğer mahkemede boşanırsak sen başkası ile evlenemezsin seni ayaklarından vururum'' demek suretiyle tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan ifadesi, sanık savunması ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine hakaret suçunu ve her ne kadar tehdit suçundan kamu davası açılmış ise de değişen suç vasfı nedeniyle şantaj suçunu işlediği kabul edilerek, mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul edilen "Açtığın davayı geri çek çekmezsen eğer mahkemede boşanırsak sen başkası ile evlenemezsin seni ayaklarından vururum'' şeklindeki sözlerin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmemesi, katılan ve annesi ve kardeşi olan tanıklar G.B. ve G.B.'nin beyanları dışında tarafsız tanık bulunmaması karşısında: sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suçun Sübutuna Yönelik Temyizde

Tüm dosya kapsamı, SMS mesaj tutanağı, sanığın ikrarı, katılan beyanları karşısında sanığa atılı suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Hususlara Yönelik Temyizde

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret suçunun, suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit suçundan beraat etmesi gerektiği karşısında, hakaret suçu yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/196 Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2366, Karar No: 2020/3443, Tarih: 18.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/2366 E.  ,  2020/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalardaki beyanlarında silahla tehdit iddiasını reddetmesi, olayın görgü tanıkları olan ... ile tanık ...'ın sanığın elinde bıçak görmediklerini ve sanığın müştekiyi tehdit etmediğini beyan etmeleri, olay, görgü ve araştırma tutanağında da belirtildiği üzere olay yerine giderek olaya müdahale eden kolluk görevleri tarafından yapılan araştırmaya rağmen o bıçağın ele geçirilmemiş olması karşısında; hakkında sanığa karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan ek takipsizlik kararı verilen ve müştekinin yeğeni olan tanık ...'un ve müştekinin beyanlarına ne şekilde itibar edildiği ve hangi nedenle sanığın savunmasından ve diğer tanık beyanlarından üstün tutulduğu açıklanmadan eksik ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-Kabule göre de;

a- Müştekinin kolluk aşamasındaki beyanında özetle " ....bir bıçak çekerek bana doğru salladı, ben bu esnada kendimi geriye çekerek kolladım, Bayram Öcal'ın elindeki bıçağı almaya çalıştığım esnada Bayram'la karşılıklı birbirimizi darp ettik, ... Uğur arabadan inerek Bayram'ın elindeki bıçağı almaya yardım etti, daha sonra Bayram'ın elinden aldığımız bıçağı Uğur yolun kenarına doğru fırlattı, Bayram yanımızdan kaçtı gitti, beş dakika sonra barın için bulunduğum esnada "...sana bu barı işlettirmeyeceğm..." dediği, tanık Uğur'ın kolluktaki beyanında özetle " dayım ... ve Bayram Öcal birbirini karşılıklı darp ediyordu, Bayram'ın elinde bıçak vardı, dayım Bayram'ın elindeki bıçağı yere atmaya çalışıyordu, daha sonra ben arabadan aşağı inerek Bayram Öcal'ın elindeki bıçağı alıp yolun kenarına attım" dediği, tanık beyanında tehdit içerikli bir sözden söz etmediği, mahkemedeki beyanında da tehdit ettiğini duymadığını beyan etmesi karşısında; sanığın eylemlerinin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan eksik kovuşturma ve yerinde olmayan gerekçe yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Teşdit uygulaması yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde yer alan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, aynı Kanun’un 3. maddesindeki "eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde değerlendirme yapılması gerekirken, hangi somut nedenlere dayanıldığı denetime olanaklı şekilde açıklamada soyut ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel ceza belirlenmesi,

b-Teşdit uygulaması yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde yer alan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak, aynı Kanun’un 3. maddesindeki "eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi" ilkesi çerçevesinde değerlendirme yapılması gerekirken, hangi somut nedenlere dayanıldığı denetime olanaklı şekilde açıklamada soyut ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel ceza belirlenmesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13502, Karar No: 2014/15170, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13502 E.  ,  2014/15170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ...2.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın soy bağının düzeltilmesi davası olduğunu belirterek, görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise,nüfusta anne/baba adının düzeltilmesi davalarında 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu, bu hususta özel kanunda açık düzenleme bulunduğundan bahisle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacılar, ...'un anne ve babaları olan... ve ...nun birlikteliklerinden dünyaya geldiği halde, gayri resmi evli olduklarından, nüfusa davacının annesi...ın annesi ... ve ...nin 2.eşi ...'nun çocuğu olarak kaydedildiği bildirilerek, ...'un ... ve ... üzerindeki nüfus kayıtlarının iptali ile Abdulbaki ... ve...'nun üzerine kayıt edilmesi istenmiştir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle yasaya aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır. ( Hukuk Genel Kurulu 2013/18-354 E. 2013/1554 K. 13.11.2013 T.)

Bu durumda,Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21. Ve 22. maddeleri gereğince ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28371, Karar No: 2014/4360, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28371 E.  ,  2014/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/568-2013/77

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taşınmazların bir kısmı davalı TOKİ Başkanlığı tarafından bedelsiz olarak Hazineye devredildiği anlaşıldığına göre davacıya ait bölümü yönünden bedelinin davalı idareden tahsili doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 264.953,00 m2 olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmazlar 15.000 m2 ve 6.000 m2 yüzölçümünde oldukları, bu nedenle emsal olarak alınmaları mümkün olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz 2009 yılında davalı TOKİ tarafından ilk malike 37,00 TL. metrekare bedel üzerinden satıldığına göre, en iyi emsalin taşınmazın kendi satışı olacağı gözetilmeden ve ayrılma nedenleri açıklanmadan, bilirkişi raporunda taşınmaza 2012 yılı itibari ile 380,00 TL./m2 üzerinden değer biçildiğinden, rapor geçerli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden ve benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12823, Karar No: 2017/873, Tarih: 08.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/12823 E.  ,  2017/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Duruşmanın 05.12.2013 tarihli ikinci oturumu, katılanın, katılan vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin beyanları alınıp, duruşma gününün 22.04.2014 günü saat 10:00'a bırakıldığı belirtildiği halde, katılan ve katılan vekiline önceden bildirimde bulunulmaksızın, 05.12.2013 günü re'sen üçüncü oturumun açılmasına karar verilip, tayin olunan duruşma günü ve saatinden önce yargılamaya devamla, katılan ve katılan vekilinin yokluğunda karar verilmek suretiyle CMK'nın 234. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; 14 yaşındaki suça sürüklenen çocuk ...'nin, kendisini ...olarak tanıtan kimliği belirsiz bir şahısla telefonda cinsel içerikli sohbet yapıp, adı geçen şahsın kendisine kontör göndermesini sağladığı ve bir müddet sonra kimliği belirsiz şahsın suça sürüklenen çocuğu tehdit edip, suça sürüklenen çocuktan başka kızların telefon numaralarını vermesini istemesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun, okuldan arkadaşı olan 15 yaşındaki katılan mağdur ...'nun cep telefonu numarasını, kendi ifadesine göre mağdura kızdığı için ve “Okulun kaşarlarındandır, konuşur.” biçimindeki sözlerle kimliği belirsiz şahsa söylediği ve kimliği belirsiz şahsın mağdur ...'yu aradığı olayda,

Suça sürüklenen çocuğun, konuyu ve kimliği belirsiz şahsın kendisine yönelik tehdit iddialarını okul idaresine, kanuni temsilcilerine ya da yetkili makamlara anlatıp, kimliği belirsiz şahıs hakkında adli soruşturma başlatılmasını sağlamak yerine, mağdura ait kişisel veri niteliğindeki cep telefonu numarasını, mağdurun cinsel amaçlı olarak rahatsız edileceğini bilerek ve mağdurun bilgisi dışında, kimliği belirsiz şahsa vermesi karşısında, üzerine atılı TCK'nın 136/1. maddesinde tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun sübut bulduğu gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuğun, mağduru telefonla arayarak rahatsız ettiği ileri sürülen üçüncü kişinin baskılarından korkması nedeniyle mağdura ait cep telefonu numarasını kimliği belirsiz şahsa verdiğine dair savunmasının aksine delil bulunmamasından dolayı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,

3- Adli emanete alınan 1 adet CD hakkında bir karar verilmemesi,

3- Adli emanete alınan 1 adet CD hakkında bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10341, Karar No: 2012/16876, Tarih: 19.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10341 E.  ,  2012/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/480, Karar No: 2009/596, Tarih: 23.12.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/9-480 E., 2009/596 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/9-480 E., 2009/596 K.**

**- HAZİNENİN VE BELEDİYENİN SORUMLULUĞU

- TASARRUFU TEŞVİK**- 4853 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFLARINI TEŞVİK HESABININ TA... [ Madde 8 ]

- 4853 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFLARINI TEŞVİK HESABININ TA... [ Madde 10 ]

- 3417 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TA... [ Madde 7 ]

- 3417 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TA... [ Madde 2 ]

- 3417 S. ÇALIŞANLARIN TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TA... [ Madde 4 ]

- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Geçici Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tasarruf teşvik ana para ve nema alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş mah. sıfatıyla) Mahkemesince davalı belediye yönünden davanın kabulüne, davalı S.G.K. yönünden ise davanın reddine dair verilen 11.09.2007 gün ve 2006/196 E.- 2007/198 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30.04.2009 gün ve 2007/41483 E.- 2009/12151 K. sayılı ilamı ile; (...Davacı işçi işyerinde çalıştığı dönemde 3417 sayılı yasa uyarınca tasarruf kesintisi ile işveren katkı payı ödemesinin yapılmadığını ileri sürerek, tasarruf teşvik ve nema alacağı isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren vermiş olduğu cevapta, 5393 sayılı yasanın 7. maddesi uyarınca belediyenin borçlarının hazineye devredildiğini savunmuş, husumet yokluğu itirazında bulunmuştur.

Davalı SSK Başkanlığı mahkemenin yargı yolu açısından görevsiz olduğunu, kurumlarının dava konusu alacaktan sorumlu tutulamayacaklarını savunmuştur.

Mahkemece, Belediye borçlarının hazineye geçtiğinin savunulduğunu, bunun devlet kurumları arasındaki ilişki olduğu için alacaklıya karşı işverenin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı belirtilmiş, SSK yönünden dava husumetten reddedilmiş davalı Belediye yönünden istek hüküm altına alınmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.