muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28296, Karar No: 2014/39621, Tarih: 23.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/28296 E.  ,  2014/39621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2013/385-2014/599

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dilekçesinde, davacı işçinin 01.11.2010- 31.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin iftira atılmak ve baskı yapılmak suretiyle kendisinden istifa dilekçesi alındığını ve iş sözleşmesinin bu şekilde feshedildiğini iddia ederek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı işçinin davalı şirketin en üst düzey yöneticisi olarak çalıştığını, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından feshedilmediğini, davacının özgür iradesiyle istifa ettiğini, davacı işçinin istifasını davalı şirkete sunmadan önce davalı şirket yetkilileri ile uzun süren bir görüşme gerçekleştiğini, bu görüşmede davacının, işyerinde astı olarak çalışan bir şirket çalışanı ile yaşadığı gönül ilişkisi ve bu ilişki nedeniyle davacı işçinin davalı şirket açısından kabul edilemeyecek davranışlarının görüldüğünü, davalı şirkete yapılan bildirimler neticesinde konuyla ilgili soruşturma başlatıldığını, konuyla ilgili olarak davacının savunmasının talep edildiğini, davacı işçinin savunma talep yazısını tebliğ almasına rağmen avukatı ile görüştükten sonra savunma vermeyeceğini ve iş sözleşmesini sonlandırmak adına alternatif seçenekler üzerine konuşmayı talep ettiğini, yaşananların kariyerini olumsuz etkileyeceğini beyan ederek istifa dilekçesi hazırlamak için davalı şirket ve avukatından yardım istediğini, işçilik alacaklarının ödenmesi kaydıyla istifa edeceğini beyan ettiğini, yapılan görüşmeler sonucunda davacı işçinin işçilik alacakları ödenmek suretiyle istifa ettiğini, davacı işçinin iş sözleşmesi yaşanan olaylar nedeniyle haklı olarak feshedilecekken davalı şirketin davacı işçinin istifa tarihine kadarki çalışmalarını dikkate alarak davacı işçiye komisyon, prim, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına denk gelen toplam 140.936,27.-TL ödenmek suretiyle istifasının kabul edildiğini, davacı işçinin mevcut görevinden kendi özgür iradesi ile istifa ettiğini, usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir ikale anlaşması mevcut olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının istifa dilekçesini baskı ortamı neticesinde verdiği, istifa dilekçesinin verilmesinin ardından davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesinin ikale olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki iş ilişkinin “bozma sözleşmesi” yoluyla sona erip ermediği hususu uyuşmazlık konusudur.

Bozma sözleşmesi (ikale) yasalarımızda düzenlenmiş değildir. Sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak daha önce kabul edilen bir hukuki ilişkinin, sözleşmenin taraflarınca sona erdirilmesi mümkündür. Sözleşmenin, doğal yollar dışında tarafların ortak iradesiyle sona erdirilmesi yönündeki işlem ikale olarak adlandırılır.

İş Kanununda bu fesih türü yer almasa da, taraflardan birinin karşı tarafa ilettiği iş sözleşmesinin karşılıklı feshine dair sözleşme yapılmasını içeren bir açıklama (icap), ardından diğer tarafın da bunu kabulü ile bozma sözleşmesi (ikale) kurulmuş olur.

Bozma sözleşmesinde icapta, iş ilişkisi karşı tarafın uygun irade beyanı ile anlaşmak suretiyle sona erdirmeye yönelmiştir. Bu sebeple, ikale sözleşmesi akdetmeye yönelik icap, fesih olarak değerlendirilip, feshe tahvil edilemez.

Bu anlamda bozma sözleşmesinin şekli, yapılması, kapsam ve geçerliliği Borçlar Kanunu hükümlerine göre saptanacaktır. Buna karşılık iş sözleşmesinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erdirilmesi, iş hukukunu yakından ilgilendirdiği için ikalenin yorumunda iş sözleşmesinin yorumunda olduğu gibi, genel hükümlerin yanı sıra iş hukukundaki “işçi yararına yorum” ilkesi de göz önünde bulundurulacaktır.

Borçlar Kanunu’nda belirtilen irade fesadı hallerinin, bozma sözleşmeleri yönünden titizlikle ele alınması gerekir. Bir işçinin bozma sözleşmesi yapma konusundaki icap veya kabulde bulunmasının ardından işveren feshi haline özgü iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak istemesi ve yasa gereği en çok bir ay içinde işe iade davası açmış olması hayatın olağan akışına uygun düşmez.

Borçlar Kanunu’nda belirtilen irade fesadı hallerinin, bozma sözleşmeleri yönünden titizlikle ele alınması gerekir. Bir işçinin bozma sözleşmesi yapma konusundaki icap veya kabulde bulunmasının ardından işveren feshi haline özgü iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak istemesi ve yasa gereği en çok bir ay içinde işe iade davası açmış olması hayatın olağan akışına uygun düşmez.

İş ilişkisi taraflardan her birinin bozucu yenilik doğuran bir beyanla sona erdirmeleri mümkün olduğu halde, bu yola gitmeyerek karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdirmelerinin nedenleri üzerinde de durmak gerekir. Her şeyden önce bozma sözleşmesi yapma konusunda icapta bulunanın makul bir yararının olması gerekir. İş ilişkisinin bozma anlaşması yoluyla sona erdirildiğine dair örnekler 1475 sayılı İş Kanunu ve öncesinde hemen hemen uygulamaya hiç yansımadığı halde, iş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesinin ardından özellikle 4857 sayılı İş Kanunu sonrasında giderek yaygın bir hal almıştır. Bu noktada, işveren feshinin karşılıklı anlaşma yoluyla fesih gibi gösterilmesi suretiyle iş güvencesi hükümlerinin bertaraf edilmesi şüphesi ortaya çıkmaktadır. Bu itibarla irade fesadı denetimi dışında, tarafların bozma sözleşmesi yapması konusunda makul yararının olup olmadığının da irdelenmesi gerekir. Makul yarar ölçütü, bozma sözleşmesi yapma konusundaki icabın işçiden gelmesi ile işverenden gelmesi ve somut olayın özellikleri dikkate alınarak ele alınmalıdır. Dairemizin 2008 yılı kararları bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 21.4.2008 gün 2007/31287 E, 2008/9600 K).

Bozma sözleşmesi yoluyla iş sözleşmesi sona eren işçi, iş güvencesinden yoksun kaldığı gibi, kural olarak feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamayacaktır. Yine 4447 sayılı Yasa kapsamında işsizlik sigortasından da yararlanamayacaktır. Bütün bu hususlar, iş hukukunda hâkim olan ibranamenin dar yorumu ilkesi gibi, hatta daha da ötesinde, ikale sözleşmesinin geçerliliği noktasında işçi lehine değerlendirmenin gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Tarafların bozma sözleşmesinde ihbar ve kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı hatta boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklardan bazılarını ya da tamamını kararlaştırmaları da mümkündür. Bozma sözleşmesinin geçerliliği konusunda bütün bu hususlar dikkate alınarak değerlendirmeye gidilmelidir.

Bozma sözleşmesinde kıdem tazminatının ödenmesi kararlaştırıldığı takdirde, kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda taraflar arasındaki iş akdi, işçinin teklifi üzerine ikale ile sona ermiştir. İşçinin psikolojik baskı altında dilekçeyi imzaladığı kanıtlanamamıştır. Davacı tarafından verilen 30.01.2013 tarihli istifa dilekçesi geçerli olduğundan, mahkemece davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

Somut olayda taraflar arasındaki iş akdi, işçinin teklifi üzerine ikale ile sona ermiştir. İşçinin psikolojik baskı altında dilekçeyi imzaladığı kanıtlanamamıştır. Davacı tarafından verilen 30.01.2013 tarihli istifa dilekçesi geçerli olduğundan, mahkemece davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.042.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1219, Karar No: 2014/27009, Tarih: 16.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1219 E.  ,  2014/27009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ve yaptığı işin itibari hizmet süresi ve fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Bu bağlamda;

a) Mahkemece kabul edilen, davacının 28.03.2007–30.09.2008 tarihleri arasındaki itibari hizmet süresine tabi çalışmaları yönünden;

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenlemenin, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 2. fıkrasının 5. bendindeki düzenlemenin ise davacının 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarından farklı şartlara (iş – işyeri – kapsamdaki sigortalılık) ilişkin olması nedeniyle, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinde, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenleme gereğince hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağı öngörülmüş olup, hüküm fıkrasında 3600 gün çalışma koşuluna yer verilmiş olması; ayrıca, 28.03.2007–30.09.2008 tarihleri arasında davacının, davalı işyerinden bildirilen gün sayısı 544 gün olup, 0.25 ile çarpımı sonucu faydalanabileceği itibari hizmet gün sayısı (544 gün x 0.25=) 136 güne isabet ederken mahkemece 158 gün itibari hizmet gün sayısı kabul edilmesi ve itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiği belirtilmeden;

b) Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008–07.01.2013 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki “Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve

./..

-2-

b) Mahkemece kabul edilen, davacının 01.10.2008–07.01.2013 tarihleri arasındaki fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmaları yönünden;

5510 sayılı Yasanın 40. maddesinin 3 ve 4. fıkralarındaki “Bu maddenin birinci fıkrası hükmüne göre hesaplanan fiilî hizmet süresi zammı, yukarıdaki tablonun (13) ve

./..

-2-

(14) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için sekiz, diğer sigortalılar için beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına eklenir. Bu sürelerin, üç yılı geçmemek üzere; (18) numaralı sırasında bulunanlar için tamamı diğerleri için yarısı emeklilik yaş hadlerinden indirilir. Tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalılar için bu fıkradaki süre sınırı uygulanmaz.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen yaş haddi indiriminden yararlanabilmek için ölüm ve malûliyet halleri ile (18) numaralı sırada bulunanlar hariç tablonun (10) numaralı sırasında yer alan sigortalıların en az 1800 gün, diğer sıralarda yer alan sigortalıların ise en az 3600 gün belirtilen işyeri ve işlerde çalışmış olmaları şarttır. ” hükmü gereği, davacının 2. fıkra 5. bent kapsamındaki davalı işverenin terrmik santral işyerinde kimyasal arıtma işinde fiili hizmet süresi zammına tabi çalışmalarının beş yılı geçmemek üzere uzun vadeli sigorta kolları uygulamasında prim ödeme gün sayısına ekleneceği ile fiili hizmet zammı süresinin üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceği belirtilmeden;

Karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin itibari hizmet süresi tespitine yönelik 2. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca, davacının, 28.03.2007-30.09.2008 tarihleri arasında davalı işveren tarafından işyerinden bildirilen 544 gün x 0.25 gün karşılığı olan 136 gün itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesine,

SONUÇ: Hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendin itibari hizmet süresi tespitine yönelik 2. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca, davacının, 28.03.2007-30.09.2008 tarihleri arasında davalı işveren tarafından işyerinden bildirilen 544 gün x 0.25 gün karşılığı olan 136 gün itibari hizmet gün sayısının sigortalılık süresine eklenmesine,

b) 1 numaralı bendin fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik 3. paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işverenin termik santral işyerinde, kimyasal arıtma işindeki 01.10.2008 – 07.01.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 60/360 (2. fıkra 5. bent) formülüyle hesaplanan 1.537x60/360=256 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin, 256 gün fiili hizmet süresi zammının, üç yılı geçmemek üzere yarısının aynı işyeri ve işte 3.600 gün çalışması koşuluyla emeklilik yaş haddinden indirileceğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1072, Karar No: 2023/8100, Tarih: 26.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1072 E.  ,  2023/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/103 E., 2023/126 K.

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eşme Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2015 ve 14.02.2023 tarihli iddianameleri ile, sanığın bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.04.2022 tarihli kararları ile, sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak, basit ve seri yargılama usulleri dikkate alınıp, genel yargılama usullerine göre sonuçlandırılan yargılamada, Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile kavgası sırasında kullandığı bıçak nedeniyle, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun (6136 sayılı Kanun) suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Yaralama olayında kullanılan bıçağın, ... tarafından teslim edildiğine dair 10.07.2015 tarihli tutanak dosyadadır.

3. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarının 11.08.2015 tarihli raporunda, olayda kullanılan bıçağın, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak nitelikteki sustalı çakı olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasında, bıçağın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Yaralama olayında kullanılan bıçağın, ... tarafından teslim edildiğine dair 10.07.2015 tarihli tutanak dosyadadır.

3. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarının 11.08.2015 tarihli raporunda, olayda kullanılan bıçağın, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak nitelikteki sustalı çakı olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasında, bıçağın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz dışı mağdur sanık ..., sanığın kullandığı bıçakla yaralandığını beyan etmiştir. Tanıklar ... ve ..., olayın hemen akabindeki ifadelerinde, bıçağın sanığa ait olduğunu söylemişlerdir. Olay ve olgular bölümündeki tespitler, mağdur sanık ... ile tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik, Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25193, Karar No: 2013/19466, Tarih: 03.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/25193 E.  ,  2013/19466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede,

Hükmü temyiz etmiş bulunan müşteki gümrük idaresi vekili, hakim tarafından görülerek, 04/01/2010 tarihinde havale edilen dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden bu yönden İNCELEME YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,

Sanıklar ...’ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmaması, sanık hakkında tayin olunan 8 ay hapis cezasından ½ artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası hesaplanması netice cezanın doğru olması, sanığa zarar olarak vergiler toplamı bildirilmesi gerekirken gümrüklenmiş değerin bildirilmesi, sanığın hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına engel adli sicil kaydının bulunması nedenleriyle bozma yapılmayarak yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi üyeler ... ve ...'ın karşı oylarıyla oyçokluğu ile ONANMASINA,

Sanıklar Melek Gök ve Cezvel Ucar’ın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

1- Sanık Melek Gök'ün inkara yönelik savunması karşısında, hükmün gerekçe bölümünde delil tartışması ve herhangi bir değerlendirme yapmayarak mahkumiyet hükmü tesisi,

2- Sanık Melek Gök’ün adli sicil kaydında bulunan ilamın sureti getirtilip silinme şartları oluşup oluşmadığı değerlendirilmediği gibi, bağımsız bilirkişi tarafından belirlenen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan 8.097,50 TL’nin kamu zararı olduğunun sanıklara bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, gümrüklenmiş değer olan 10.557,50 TL’nin kamu zararı olduğunun bildirilerek ödenmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

5- Sanıklar hakkında tayin olunan 8 ay hapis cezasından ½ artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezası tayin edilmesi,