muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3908, Karar No: 2010/3730, Tarih: 05.04.2010

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davalı işverenlik tarafından sunulan ücret bordrolarında kazalının ücretinin 2005 yılı Ocak, Şubat, mart ve Nisan aylarında 349,17 YTL olup bordrolarda sigortalının imzası bulunmaktadır. Öte yandan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288. maddesinde yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarının, beyine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa yazılı delille ispatlanması gerekir. Hal böyle olunca, asgari ücretin üzerinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288. maddesinde de belirlenen sınırı aşan ücretin, İstanbul Mimarlar Odası tarafından yapılan bildirim ve davacının iddia ettiği 650,00 YTL esas alınarak saptanmasına yasal olanak olmadığı ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın fiili duruma uygun olmayan ücretlerle tazminatın hesaplandığı 15.09.2008 tarihli rapor esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların hesap raporuna yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5242, Karar No: 2011/157, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5242 E.  ,  2011/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait taşınmazı kiraladığını, kira sözleşmesine göre kira bedellerinin üçer aylık dönemler halinde ve ödeme yapılacak ayın 15. ve 20.günleri arasında ödeneceğini, 15.07.2008-15.10.2008 dönemi için ödenmesi gereken üç aylık kira parasının yalnızca bir aylık bölümünün ödendiğini, sözlü uyarılara rağmen iki aylık tutarın ödenmediğini, ödenmeyen tutarın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin merkezini taşımaya karar verdiğinde bunu davacıya haber verdiğini ve davacının bu konudaki mutabakatını aldıktan sonra halihazırdaki adresine taşındığını, müvekkilinin sözleşmeyi iki ay erken feshetmesinin karşılığında depozito miktarı olan 500 USD ve değeri 8.000 TL’nin üzerinde olan voltaj regülatörünü davacının taşınmazına bıraktığını, davacının da oldukça kısa bir süre içerisinde dava konusu taşınmazla ilgili olarak tasarrufta bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, depozitonun kira parasına mahsup edilemeyeceği, davacının kabulünde bulunmayan voltaj regülatörünün de ödenmeyen kira bedeline karşılık gelemeyeceği, tahliyeden önce yatırılmayan iki aylık kira bedelinin ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, takibin 2.150 TL asıl alacak üzerinden devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21916, Karar No: 2015/20131, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21916 E.  ,  2015/20131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2013/203-2015/108

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... ve davalı G.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11440, Karar No: 2014/3823, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11440 E.  ,  2014/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi karar tebligatının usulüne uygun olmadığı ve sanığın temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu anlaşılmakla mahkemenin 04.01.2011 tarihli red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının" çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16385, Karar No: 2022/5080, Tarih: 16.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16385 E.  ,  2022/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan, 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre sanığın eşi ...'ın ikametinde kaçak orman emvali bulunduğu ihbarı üzerine belirtilen sokağa gidildiğinde ...'ın ikametinin önünde orman emvali ele geçirilmesi, suç tutanağına göre sanığın emvali ormanda devrilmiş vaziyette bulup evine getirdiği şeklindeki beyanı, savunmasında ise emvalin ele geçirildiği ikametin kendisine ait olmadığını, ikamette kimse bulunamadığı için kendisi adına tutanak düzenlendiğini beyan etmesi karşısında; tutanak tanıkları dinlenip, sanığın suç tarihi itibariyle emvalin ele geçirildiği yerdeki adreste ikamet edip etmediği yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8898, Karar No: 2023/7143, Tarih: 21.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8898 E.  ,  2023/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/294 E., 2022/981 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/25 E., 2020/359 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesi ile; davacıların eşi ve babası müteveffa ...'ın davalı şirkete ait Tınaztepe S gemisinde aşçı olarak çalışmakta iken, geminin 16.03.2017 tarihinde Libya açıklarında batması sonucu hayatını kaybettiğini, müteveffanın hem SGK emeklisi olduğunu, hem de davalı firmadan aldığı 2.750 TL aylık ile çalışarak ailesine katkıda bulunduğunu, davalı işyerinde işveren talimatıyla işyerine ait arıtma silosunun temizlenmesi görevinde müteveffanın iş kazası sonucu ölümü ile davacı eş ... ile davacı çocuklar ...'ın maddi ve manevi destekten yoksun kaldıklarını fazlaya ilişkin talep ve haklarının saklı kalmak üzere, davacılar için toplam 450.000,00 TL manevi tazmanita ile çocukları... ve ... için ayrı ayrı 500,00 TL ... için 28.500,00 TL ve cenaze giderleri için 500,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, her türlü yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, davalıya ait geminin yola, yüke ve denize elverişli olduğunu, müteveffaya gerekli eğitimlerin verildiğini, söz konusu hadisenin kötü hava koşulları ve mücbir sebepten meydana geldiğini, Libya yetkililerinin ağır kusurlu olduğunu belirtmiş davanın reddine yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, davalıya ait geminin yola, yüke ve denize elverişli olduğunu, müteveffaya gerekli eğitimlerin verildiğini, söz konusu hadisenin kötü hava koşulları ve mücbir sebepten meydana geldiğini, Libya yetkililerinin ağır kusurlu olduğunu belirtmiş davanın reddine yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

"Davanın Kısmen Kabul Kısmen Reddi İle, 1-Davacılardan ... ve ...'ın destekten yoksun kalmaya ilişkin maddi tazminat taleplerinin Kabulü ile, ... için 277.622,29 TL'nin, ... için 6.262,75 TL'nin kaza tarihi olan 16.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine, 2-Davacı ...'ın destekten yoksun kalma maddi tazminat talebinin reddine, 3-Davacıların cenaze giderleri tazmin taleplerinin reddine, 4-Davacıların manevi tazminat taleplerinin Kısmen Kabulü ile davacı ... için 70.000,00 TL'nin, davacı ... için 60.000,00 TL'nin, davacı ... için 60.000,00 TL'nin, davacı ... için 7.000,00 TL'nin, davacı ... için 7.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 16.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine, davacıların fazla istemlerinin reddine, " şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle: Yerel Mahkemece talep edilen 500,00-TL tutarındaki cenaze giderinin, dayanak belge bulunmadığından ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi usul ve yasa hükümleri ile dosya kapsamına aykırı olduğunu, ülkemizdeki örf ve adetler gereğince cenaze giderinin belgeye bağlanması fiilen mümkün olmadığını, ortada dayanak belge bulunmasa dahi davacı müvekkillerin cenaze masrafı yaptığı hususu sabit olduğunu, mahkemece BK. m.42/2. uyarınca ve Yargıtay kararları doğrultusunda “gelenek ve göreneklere, dinsel zorunluluklara göre” yapılması olağan giderlerin hesaplatılarak hüküm altına alınması gerektiğini, davacı müvekkil ... için 500,00-TL olarak talep edilen destekten yoksun kalma talebinin reddine dair kararı hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, kaza tarihinde reşit olan davacı ... her ne kadar o tarihte öğrenci olmasa dahi müteveffanın desteğine ihtiyacı bulunduğunu, henüz sabit bir işi bulunmayan ve ailesi ile birlikte yaşayan davacı ...' ın ihtiyaçları müteveffa tarafından karşılandığını, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları çok düşük olduğunu, geminin ortadan ikiye bölünerek batması neticesinde denizde kaybolan ve boğularak hayatını kaybeden müteveffa ...’ın cansız bedeni yaklaşık 1 hafta süren aramalar sonucunda bulunabildiğini, müteveffanın ölümünün acısının yanı sıra ayrıca ölüm şeklinin de ne derece zor ve tarif edilmez bir durum olduğunu, davacı müvekkil Ayşe' nin eşi, Akın ve Anıl'ın babası, Habibe ve Emine'nin kardeşi olan Sebahattin'in ölümü nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacıların ölene yakınlıkları nedeniyle duyacağı elemin derinliği gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, manevi tazminat isteminde bulunan davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini ayrıca ticari faize karar verilmesi gerektiğini, gerekçeli kararda; Alınması gereken 105,49 TL harcın peşin alınan 2.441,69 TL harçtan mahsubu ile bakiye 2.336,20 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacılara iadesine karar verildiğini, mahkemenin harç ve yargılama giderlerine ilişkin kararının hatalı olduğunu, dava ikamesi aşamasında 1.627,83 TL, Talep Arttırım dilekçesiyle birlikte 870,56 TL olmak üzere toplam 2.498,39 TL harç ödendiğini bu harcın, davalıdan alınarak, davacılara verilmesi şeklinde hüküm kurulması gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince "...1-Cenaze ve defin (gömme) giderleri 818 sayılı BK. 45/1 maddesinde şöyle açıklanmış “Bir adam öldüğü takdirde zarar ziyan özellikle defin giderlerini kapsar” denilmiştir. 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu 53(1). maddesinde de aynı düzenlemeye yer verilmiştir. Cenaze giderleri için mutlaka belge sunulması gerekli değildir. Belge sunulmasa bile, geleneklere ve dinsel kurallara göre yapılan masrafların takdiren hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Herkesçe bilindiği gibi, ölüm nedeniyle yapılan masraflar için alınabilecek belgeler yok denecek kadar azdır. Çoğu ödemeler kayıt dışıdır. Daha çok geleneklere göre yapılan cenaze törenleri ile gömme sırasında ve sonrasında yapılan dinsel ödevlerin belgelenmesi neredeyse olanaksızdır. Bu tür zarar kalemlerinin TBK 50/2(BK. m.42/2) çerçevesinde yargıç tarafından değerlendirilmesi ve uzman bilirkişinin de gelenekleri ve dinsel töreleri dikkate alarak günün koşullarına uygun bir hesap sonucunu ortaya koyması gerekir. Davacılar, defin giderlerinin ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır. Yargıtay kararlarında da açıklandığı üzere, cenaze giderleri konusunda yeterli kanıt ortaya konulamasa bile, mahkemece TBK 50/2 (BK. m.42/2) çerçevesinde zarar ve kapsamı, yörenin koşullarına ve geleneklere göre hüküm altına alınması gerekirken bu yöndeki talebin reddi usul ve yasaya aykırı olup hükmün kaldırılması gerektirmiştir.

Benzer dosyalar ve günümüz ekonomik koşullarına göre kurum tarafından karşılanan miktar ayrık olmak üzere taktiren "3.000,00" TL cenaze, defin ve bunlardan kaynaklı sair giderlere karar verilmesinin hakkaniyete uygun olacağı kabul edilmiştir. Ancak hüküm kurulurken taleple bağlı kalınmıştır.

2... 20.09.2019 tarihli Sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, kardeşi ...'ın beyanı doğrultusunda, davacı ...'ın lise mezunu olduğu, özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı belirtilmiş olup, yüksek öğrenim gördüğüne dair belge bulurmadığından, davacı ... lehine (18 yaşını bitirdiği için) maddi tazminat hesaplaması yapılmasına olanak yoktur.

3.Somut olayın incelenmesinde; olayın oluş şekli, davacı eş ve çocukların babalarından ,diğer davacıların kardeşlerinden mahrum kalmalarının süresiz ve giderimi olanaksız şekilde ömür boyu duyulacak bir elem ve manevi acıyı oluşturması, tarafların sosyo-ekonomik durumları, davalının ağır kusurlu oluşu, ülkenin ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve muris ile davacıların yaşları ve manevi tazminatın caydırıcılık unsuru gözetildiğinde, manevi tazminat miktarının davacı eş için taktiren 90.000,00 TL, davacı çocuklar için ayrı ayrı taktiren 75.000,00 TL, kardeşler için 10,000'ar TL manevi tazminata hükmedilmesinin somut olaya ve manevi tazminatın niteliğine ve amacına uygun olacağı kanaatine varılmıştır.