muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10420, Karar No: 2015/6933, Tarih: 27.10.2015

Davacılar vekilince gerek dava dilekçesinde gerekse yargılama sırasında ileri sürülen beyanlarda öncelikli olarak kaçak kısımların yıkılarak yasal hale getirilmesi ve bu suretle yaratılmış ekonomik değerin korunmasının amaçlandığı, binanın yasal hale getirilmesinin mümkün olmaması durumunda ise geriye etkili fesih ve buna bağlı diğer istemlerin incelenmesinin talep edildiği görülmektedir.Mahkeme önüne gelen uyuşmazlıkta; maddi olguları izah taraflara, hukuki tavsif ise hakime aittir.Bu durumda, davacıların öncelikli iradesinin sözleşmenin ayakta tutulması yönünde olduğu ortadadır.

Şu halde, gösterilen bu irade nazara alınarak, mahkemece mevcut yapının öncelikle onaylı projesine uygun hale getirilip getirilemeyeceği veya mevcut aykırılıkların tadilat projesi düzenlenmesi yoluyla ya da yıkım suretiyle yasal hale getirilip getirilemeyeceği hususunda, mahallinde bilirkişi kurulu refakati ile keşif yapılarak ve konu hakkında gerektiğinde belediyenin de görüşü sorularak bir kanaate varılması zorunludur. Yapılacak bu inceleme sonucunda binanın az yukarıda ifade edilen yöntemlerden biriyle yasal hale getirilme imkanının bulunduğunun anlaşılması halinde davacıların öncelikli talepleri yönünden sözleşme ayakta tutularak yasal hale getirme yönünde gereken iş ve işlemlerin aynen ifasına karar verilmeli ve bu doğrultuda dava dilekçesindeki diğer talepler hakkında bir hükme varılmalıdır. Aksi takdirde, yani binanın herhangi bir suretle yasal hale getirilemeyeceğinin anlaşılması halinde dönme (geriye etkili fesih) ve buna bağlı olarak yükleniciler tarafından davalı üçüncü kişilere devredildiği belirlenen bağımsız bölüm tapularının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmeli (gerçekten arsa sahiplerince pay devri yapılan üçüncü kişiler hariç); bu kapsamda tapuda arsa sahipleri tarafından devredilen ancak sözleşme uyarınca yüklenicilere ait olduğu kararlaştırılan bağımsız bölümlerin de gerçekte hangi tarafça devredildiği konusunda toplanacak deliller doğrultusunda araştırma yapılarak sonucuna göre tapu iptal ve tescil istemleri hakkında bir hükme varılmalı; keza imar mevzuatına aykırı kaçak ve yasal hale getirilmesi mümkün olmayan bir binanın varlığının tespiti halinde, yıkım ve meni müdahale taleplerinin kabulü gerekeceği hususu da gözden kaçırılmamalıdır.

Kabule göre de, mahkemece, sözleşme geriye etkili feshedildiği halde, yüklenicilerin arsa üzerindeki tasarruflarına engel olmak yönünde müdahalenin önlenmesi kararı verilmesi gerekirken yükleniciler hakkında bu hususta red kararı verilmesi, keza davalılardan A.. A.. hakkındaki dava kabul edildiği halde bu davalı lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdiri edilmesi de hatalı olmuştur.

Sonuç olarak, yukarıdaki esaslar dahilinde hüküm tesisi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna da dayanılması suretiyle eksik inceleme, hatalı değerlendirme ve ayrıca davacıların öncelikli talepleri gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gertekmiştir.

Sonuç olarak, yukarıdaki esaslar dahilinde hüküm tesisi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna da dayanılması suretiyle eksik inceleme, hatalı değerlendirme ve ayrıca davacıların öncelikli talepleri gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gertekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalılar M.. T.., S.. B.., A.. B.. ve C.. K..'ın temyiz taleplerinin kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, 1100.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine; 1100.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar M.. T.., S.. B.., A.. B.., C.. K..a verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6470, Karar No: 2021/15916, Tarih: 23.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6470 E.  ,  2021/15916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal alınan taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde, ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlenmesi nedeniyle rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-... İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1725, Karar No: 2012/4772, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1725 E.  ,  2012/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan şikayet hakkının düşürülmesine ve sermaye şirketi iflasını istememek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 345/a maddesi uyarınca 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili ve sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekli olup, vergi dairesinde halen faal görünüyor ise de, şikayet tarihi itibariyle ilgili vergi beyannamelerini verdiğine dair bir bilgi ve belgenin bulunmaması, diğer taraftan zabıta marifetiyle yapılan araştırmada fabrikanın üç yıl önce satılarak el değiştirdiğinin Manisa İl Emniyet Müdürlüğünün 19/10/2009 tarih ve 036370 sayılı yazısından anlaşılması karşısında, şikayetin süresinde olmadığının kabulünün gerekmesi, diğer taraftan 04/05/2010 tarihli dilekçede borçlu şirket yetkilisi olarak sadece sanık ... ismine yer verilerek şikayette bulunulmuş olmasına ve temsil yetkisinin 17/04/2010 tarihine kadar devam etmesine karşın, bu tarihten sonra herhangi bir imza tescil işlemine rastlanılmadığı Manisa Ticaret Sicil Memurluğunun 25/08/2010 tarih ve 6155 sayılı yazısından anlaşılmakta olup, anılan tarihten sonra herhangi bir imza tescil işlemi yapılmadığından adı geçen sanığın yapılması gereken acil işler bakımından şirketi temsil yetkisinin devam ettiğinin kabul edilmesinin gerekmesi nedeniyle tebliğnamedeki bu yönlü bozma istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak İİK.'nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6113, Karar No: 2021/15573, Tarih: 25.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/6113 E.  ,  2021/15573 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca 87 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2017 tarihli ve 2016/538 esas, 2017/71 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22/01/2021 gün ve 2021/3175 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ Dosya kapsamına göre,

1- Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmezden önceki haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince uzlaşmaya tâbi olduğunun anlaşılması karşısında, somut olayda sanık ve katılana soruşturma ve kovuşturma evresinde usûlüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik de nazara alınarak, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Kabule göre de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "adli para cezası başlıklı" 52. maddesinde yer alan "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki düzenleme karşısında mahkemece gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrası infaza elverişli olacak şekilde her bir gün karşılığı para cezası miktarı belirtilmeyerek hükmün eksik kurulmasında,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Bir nolu isteme yönelik incelemede;

Sanık hakkında TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçundan dava açıldığı, bu suçun 6763 sayılı kanun ile yapılan değişiklik öncesi ve sonrasında da uzlaşmaya tabi olan suçlardan olduğu, kovuşturma aşamasında 25/11/2016 tarihli talimat duruşmasında sanığın uzlaşmak istemediğini belirtmesi karşısında, dosya kapsamında teklif edilen uzlaşma önerisinin geçerli olduğu anlaşıldığından bir nolu kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

İki nolu isteme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "adli para cezası başlıklı" 52. maddesinde yer alan

"(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." hükmüne yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında hükmedilen 87 gün adli para cezasının, TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca sanıkların ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı takdir edilecek miktar üzerinden paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki bir nolu düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- İki nolu isteme ilişkin olarak, sanık ... hakkında, ... 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2017 tarihli ve 2016/538 esas, 2017/71 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3- CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/449, Karar No: 2019/1546, Tarih: 26.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/449 E.  ,  2019/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/.../2016 tarih ve 2015/651-2016/955 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar ... ile ... mirasçıları vekili tarafından istenildiği duruşmalı yapılması talebinde bulunan davacı vekilinin duruşma isteminden vazgeçtiğini beyan eden .../01/2019 tarihli dilekçesine binaen incelemenin duruşmasız yapılmasını talep etmesi üzerine duruşma yapılmasına yer olmadığına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için

mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılardan ...'ın yönetim kurulu başkanı, ...,...., ..., ..., ...'in yönetim kurulu üyesi, ... ve ...'ın genel müdür, ... ve ...'in koordinatör olduğu ... Menkul Değerler A.Ş.'nin %... oranda hissedarı ve C grubu 120.000.000 pay sahibi olduğunu, diğer davalıların ise bu şirketten kredi kullandığını, ... Menkul Değerler A.Ş.'nin ....11.1999 tarihinde iflasına karar verildiğini, eski yöneticiler hakkında emniyet suistimal suçu ve bu suça katılmadan dolayı açılan kamu davasının 4616 sayılı Yasa uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelendiğini, kamu davasındaki katılma isteklerinin kabul edilmesine rağmen ödenmiş sermayenin sanıklardan tahsili istemi hakkında karar verilmediğini, temyiz sonucu Yargıtay tarafından zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırmaya dair hüküm oluşturulduğunu, iflasın yöneticilerin eylem ve işlemleri sonucunda meydana geldiğini, iflas nedeni ile müvekkilinin şirketteki 120.000,00 TL tutarındaki ödenmiş sermayesinin zarar haline geldiğini, bilirkişinin 27...2006 tarihi itibariyle bu zararı 583.010,00 TL olarak hesapladığını, İflas İdaresinin apel çağrısında bulunduğunu, bu çağrıya henüz riayet edilmemekle birlikte ödenmek zorunda kalınması halinde riskin daha da artacağını ileri sürerek davalıların haksız eylemleri nedeniyle oluşan 583.010,00 TL müvekkili zararının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, iflasın 1999 yılında açıldığını, 7 yıl sonra ikame edilen davanın zamanaşımına uğradığını, davacının alacağını İflas İdaresinden talep edebileceğini, sermaye artırımı kararına uymayan davacının şirketin iflasından kusurlu olduğunu, kendi kusuruna dayanarak bir hak talep edemeyeceğini, personel işlerini yapan müvekkilinin ne şekilde sorumlu olduğunun açıklanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, iflasın 1999 yılında açıldığını, 7 yıl sonra ikame edilen davanın zamanaşımına uğradığını, davacının alacağını İflas İdaresinden talep edebileceğini, sermaye artırımı kararına uymayan davacının şirketin iflasından kusurlu olduğunu, kendi kusuruna dayanarak bir hak talep edemeyeceğini, personel işlerini yapan müvekkilinin ne şekilde sorumlu olduğunun açıklanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının işbu davayı açamayacağını, artırılan sermaye payını ödemeyen davacının şirketin iflasından sorumlu olduğunu, müvekkilinin işine son verildiği tarihte iflas halinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, davacının dava açma hak ve yetkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın zamanaşımına uğradığını, davanın açılması için iflas alacaklılarının davacıya yetki vermediğini, şirketin iflasında kusurunun bulunmadığını, alınan kredilere imza atmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., katılmadığı ve gıyaben tayin edildiği yönetim kurulu kararlarında imzasının bulunmadığını, seçildiğini öğrenir öğrenmez istifa ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını iflas alacaklılarının hiç birinin davacının bu davayı açması için olumlu oy kullanmadığını, müvekkilinin yönetimde bulunduğu süre zarfında kusur ve kasıt ile zarara sebep olabilecek bir karara imza atmadığını, aktif husumetin bulunmadığını, davanın İflas İdaresince veya yetki devri uyarınca açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ...'nın 309/4'üncü maddesi uyarınca davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili hakkında açılan ceza davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığını, sabit bir suçun bulunmadığını, İflas İdaresinin davacıya dava açma hakkı vermediğini, müvekkilinin şirketteki görevinin 1998 yılı Kasım ayında son bulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili hakkındaki kamu davalarında ortadan kaldırma kararı verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, davacı yanın dilekçesi kapsamı, içeriği iddialar ve dayandığı yasal düzenlemeler doğrultusunda, davanın ... hükümlerine dayalı olarak açıldığı, iflas masası tarafından dava açılmamasına, açılan davanın takip edilmemesine karar verildiği gibi davacının müflis şirketten alacaklı bulunmaması, sadece müflis şirket sermaye ortaklarından olması sebebiyle kendilerine İİK'nın 245. madde kapsamında işbu davayı açma -takip etme yetkisi verilmediği, ...'nın 309. maddesi atfı ile İİK'nın 245. madde uyarınca, davacıya devrolunan talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davacının aktif husumeti bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.