muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8259, Karar No: 2012/11426, Tarih: 14.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8259 E.  ,  2012/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1014-64

Dava, doğum borçlanması yapabileceğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Davacı, 07.10.2010 tarihli borçlanma talebine istinaden, iki çocuğu için doğum borçlanması yapabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Belirlenen ilk celse davacı vekili bir başka şehirdeki duruşması nedeniyle duruşmaya katılamayacağı mazereti ile dilekçe vermesi üzerine, Mahkemece, “...duruşmanın yürütülmesi açısından mazeretin kabulüne, ancak dosya içeriğine göre bu aşamadan sonra davacı vekilinin başka bir işlem yapması gerekli olmadığından duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi talebi yerinde görülmediğinden reddine...” ve giderek “...sübut bulmadığından davanın reddine...” karar verilmiştir.

Öncelikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 01.10.2011 tarihinden itibaren yürürlüğe girmesi nedeniyle irdelenmesi gerekmektedir. Anılan Kanunun “Zaman bakımından uygulama” başlığını taşıyan 448’inci maddesi; “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.” hükmünü içermekte olup, kural olarak; usule ilişkin kanunların –tersine bir kural benimsenmediği takdirde- genel olarak hemen etkili olacağı ve uygulanacağı yönündeki genel ilke birlikte değerlendirildiğinde; önceki kanuna göre yapılmış ve tamamlanmış işlemler geçerlidir ve bunlara anılan Kanunun uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Bu durumda; somut uyuşmazlığın çözümünde mülga 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun uygulanmalıdır.

Taraflara usulüne uygun davetiye çıkarılması ve duruşmalarda yeni duruşma gün ve saatinin hazır bulunan taraflara tefhim edilmesi, tarafların duruşmada hazır bulunarak savunma yapabilmeleri için yasal bir zorunluluktur. Davacı, davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekil vasıtasıyla duruşmaya katılmalı, duruşmaya katılma imkânı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmeli, belgelemeli ve duruşma gününün kendisine bildirilmesi için gerekli giderleri de yatırmalıdır. Davalı taraf ise, yargılamaya katılmak istemiyorsa ve savunma yapmayacaksa duruşmalara katılmak zorunda değildir. Bu durumda davayı inkâr etmiş sayılır. Davayı takip etmek isteyip de buna imkânı yoksa bu durumu dilekçesi ile bildirmeli, belgelemeli ve tebliğ giderlerini de yatırmalıdır.

Mahkemece, usulüne uygun biçimde davet edilmiş taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığını incelenmeli, gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanı alınmalı, buna göre mazeretin kabul ya da reddine ilişkin bir karar verilmeli, gelmeyen taraf davacı ise, mazeretin kabul durumuna ve diğer tarafın davayı takip edip etmeme beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılması veya kaldırılmamasına da karar verilmelidir.

Bu kapsamda; davacı yanın mazereti mahkemece kabul edilmişse, yargılamaya devam olunarak belirlenecek yeni duruşma gününün yatırılan davacı giderlerinden karşılanarak davacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

Davacı mazeret bildirmiş ancak belgelendirmemiş ya da gönderdiği mazeret geçerli değilse, hazır bulunan taraf sorulmasına karşın mazereti kabul ettiğine ilişkin açık bir beyanda da bulunmamışsa ve konuyu mahkemenin takdirine bırakmışsa, mahkeme mazereti değerlendirecek, kabul ederse açıklanan şekilde davacı tarafa duruşma gününü bildirecek, kabul etmezse de davanın hazır bulunan tarafça takip edildiğine ilişkin açık bir beyan bulunmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verecektir. Zira, gelen tarafın herhangi bir beyanda bulunmamak yönündeki bu davranışı davayı takip etmek istemediğini göstermektedir.

Mazeretin kabul edildiğinin bildirilmesi konusunda gerekli giderleri yatırma yükümü davacıda olduğundan, anılan bildirim giderlerinin hazır bulup da davayı takip edeceği konusunda açık beyanı bulunmadan davalıdan alınması mümkün olmadığı gibi; mazeretin kabul edildiğinin davacı tarafa bildirilmesi konusunda mahkemenin HUMK’ nun 415’inci maddesi kapsamında re’sen işlem yapması olanağı da bulunmadığından Hazine’den karşılanamayacak olup, giderlerin eklenmediği bir mazeretin usule uygun olmadığının kabulü gerekecektir. Ne var ki; mazeret kabul edilmişse, artık duruşma günü kendisine tebliğ edilmeden yargılamaya devam etme olanağı bulunmamaktadır. (HGK; 10.11.2010 tarih, 2010/9-491-593 sayılı kararı).

Somut olayda, Mahkemece davacı vekilinin usulüne uygun olmayan mazeretinin kabulüne karar verildiğinden, davacı vekiline yeni duruşma günü için tebligat yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, iddia ve savunmalarını ileri sürme hakkı tanınmadan “...davacı vekilinin başka işlem yapmasına gerek olmadığından...” bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26583, Karar No: 2025/3183, Tarih: 21.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26583 E.  ,  2025/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1010 E., 2018/2274 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.11.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunu'nun 303 ve 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında görülen kamu davasının ölüm nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1060, Karar No: 2008/301, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1060 E.  ,  2008/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karapınar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10724, Karar No: 2023/6127, Tarih: 30.05.2023

Davalı Kurum vekili cevabında, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacı hakkında yapılan bildirimlerin uygun ve mevzuat ile yerinde olduğunu, davacının iddiasının ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Tüm dosya kapsamına göre; davacının 2004-2010 yılları arasında 1037586 sicil nolu işyerinde, sonrasında ise 701687 sicil nolu işyerinde çalıştığı, bu işyerleri arasında da organik bağ olduğu anlaşıldığından 1037586 sicil nolu Atlas Yayıncılık ... A.Ş'nin davaya dahil edildiği, davacının yaptığı işin Basın İş Kanunu kapsamında gazetecilik işi olduğunun İletişim Fakültesi öğretim üyesi bilirkişi tarafından rapor edildiği buna göre de davacının 17.02.2004-30.09.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının itibari hizmet süresine tabii çalışmalar olduğu, 01.10.2008 sonrası ise itibari hizmet kapsamında çalışmanın bildirilmesinin ön koşulunun kişinin basın kartına sahip olması gerektiği, davacının da basın kartı olmaması nedeni ile her ne kadar gazetecilik işi yapmış ise de talebinin değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, mahkememizin Hakimler ve Savcılar Kurulu tarafından görevlendirme ile Sosyal Güvenlik Hukuku uyuşmazlıklarına bakan bir iş mahkemesi olması nedeni ile Sosyal Güvenlik Hukukunu ilgilendirmesi yönüyle yalnızca itibari hizmeti gerektiren çalışmalara ilişkin tespit kararı verebileceğinden davacının 01.10.2008 tarihi sonrasındaki çalışmalarının Basın İş Kanunu kapsamında olduğuna yönelik talebi hususunda Genel İş Mahkemelerinde dava açabileceğine yönelik davanın kısmen kabulu kısmen reddi ile, davacının 17.02.2004 - 30.09.2008 tarihleri arasında 1037586 sicil numaralı Atlas Yayıncılık Yapımcılık ve Reklam A.Ş. nezdinde ki çalışmaların Basın İş Kanunu kapsamında itibari hizmet süresine tabi çalışmalar olduğunun tespitine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, davacının 01.10.2008 tarihi sonrası Basın İş Kanuna tabii olarak çalıştığı talebi hususunda genel iş mahkemelerine dava açabileceğinin muhtariyetine, dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Yargıtay — Esas No: 2015/14005, Karar No: 2015/11080, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14005 E.  ,  2015/11080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ...

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk, ... 2. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Dosya kapsamından, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kaydına göre ... girmeden önce "... Mah., ... Bulvarı, No: 395 Merkez/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ... 3 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 12.07.2015 tarihli yazı cevabına göre hükümlünün ... girmeden önce “... Köyü No: 3 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle, ... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün beyanına göre ... girmeden önce “... Köyü No: 3 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle, ... Sulh Hukuk Mahkemesince UYAP ortamından yapılan araştırmada hükümlünün ... girmeden önce “... Mah., ... Bulvarı, No: 395 Merkez/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Hükümlünün 11.07.2015 tarihli ifade tutanağında ... girmeden önceki adresini "... Mah., ... Bulvarı, No: 395 Merkez/...”olarak belirtmesine rağmen, 14.07.2015 tarihli dilekçesinde ... girmeden önceki adresini “... Köyü No: 3 .../...” olarak beyan ettiği, mahkemece çelişkinin giderilmesi amacıyla kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, hükümlünün (belirttiği her iki adres de esas alınmak suretiyle) ... girmeden önceki adresinin kolluk gücü ile araştırılması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/53811, Karar No: 2019/6756, Tarih: 11.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/53811 E.  ,  2019/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, müştekinin aşamalarda sanığın kendisinin üzerine bıçakla yürüdüğünü beyan ederek tehdit sözü söylediğinden bahsetmemesi, müştekinin oğlu tanık ...'ın kovuşturma aşamasında babası olan müştekinin sanıkla tartışması üzerine sanığın koluna vurduğunu, bunun üzerine sanığın da cebinden bıçak çıkararak müştekiye salladığını, kendisinin araya girerek sanığa engel olduğunu, sanığın bıçağı savururken bir şey söylediğini duymadığını beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin bıçakla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanığın aşamalarda alacak verecek meselesi nedeniyle tartıştığı müştekinin koluna vurması üzerine cebinden bıçak çıkardığını savunması, tanık ...'ın da sanık savunmasını doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17047, Karar No: 2014/32617, Tarih: 25.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17047 E.  ,  2014/32617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kıymeti damgada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’un, beraat etmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklara ayrı ayrı verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 50/1...a, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezasına çevirmeye ilişkin 4. ve 6. bendin çıkartılarak yerlerine "(4.bend) Sanıkların ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezalarına esas alınan 4 günün, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 80’er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, (6.bend) Sanıkların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak sanıklara verilen kısa süreli hapis cezalarının TCK.nun 50/1...a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanıkların ekonomik ve sosyal durumları gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına," ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5254, Karar No: 2019/11860, Tarih: 16.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/5254 E.  ,  2019/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

KARAR : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle 26/05/2014 tarihli ek kararların ONANMASINA 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5909, Karar No: 2012/7241, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5909 E.  ,  2012/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki sözleşmenin ifası ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında 27.05.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, aynı zamanda davalılar arasında sözleşmeye konu arsa ile ilgili tapu iptal ve tescil davası bulunduğunu, bu sebeple söz konusu taşınmaz yönünden müvekkilleri ile davalılar arasında hak ihtilafı bulunduğunu ileri sürerek, asli müdahale taleplerinin kabulüne, müvekkilleri ile davalılar arasında yapılmış olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin hala ayakta ve mer'i olduğunun tespiti ile davalıların bu hususta edimlerini ifa etmesinin sağlanmasına, şimdilik 20.000,00 TL gecikme tazminatı niteliğindeki belirsiz alacaklarının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, ifa ve gecikme tazminatı talepleri kabul edilmez veya sözleşmenin davalılarca feshedildiğine kanaat edilirse müvekkillerinin müspet ve menfi zararları karşılığında şimdilik 25.000,00 TL alacaklarının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, dosya kapsamına göre, asli müdahile eksik harç ve yargılama giderini yatırması için davacılar vekiline verilen iki haftalık sürede bu eksikliğin tamamlanmadığı, dava açılırken yapılması gereken ve dava şartı olan eksikliğin tamamlanması için verilen sürenin kesin olduğu ve bu kesin süre içinde eksiklik giderilmediği gerekçesiyle dava dilekçesinin HMK'nın 114. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile katılma yolu ile davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, sözleşmenin ifası ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece "gider avansı ve eksik harcın tamamlanması" için davacılar vekiline tebliğ edilen ihtarda kesin süre verilmediği gibi, ihtara uymamanın hukuki sonuçlarının da açıklanmaması nedeniyle usulüne uygun bir ihtardan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle usulüne uygun olmayan işbu ihtara dayanarak davanın usulden reddi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2354, Karar No: 2025/1160, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2354 E.  ,  2025/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3238 E., 2024/605 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/568 E., 2022/780 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... AVM'de bulunan 19 ve 20 numaralı bağımsız bölümleri 20.11.2017 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalılar ... ve... İnş. A.Ş.den kiraladığını, 29.01.2019 tarihli protokol uyarınca, davacı tarafından yaptırılan açılır kapanır bahçe tentesi, bahçe cephe kapama giyotin camları ile bahçe ısıtıcılarının davalılara emaneten kiralananda bırakılarak 01.02.2019 tarihinde kiralananın tahliye edildiği, belirtilen borçların ödenmesini müteakip emtianın şirkete iade edileceği konusunda protokol imzalandığını, borçlarının tümünün ödendiğini, 15.05.2019 tarihi itibarı ile anılan protokol ve kira kontratı borcu kalmadığını, taşınmazların davalı kiraya verenler tarafından diğer davalı ... Ltd.Şti.ne kiraya verildiğini, tüm davalılara hitaben gönderilen 05.08.2019 tarihli noter ihtarı ile 29.01.2019 tarihli protokolden kaynaklanan borç kalmaması sebebiyle kiraya verenlere borç bitimine kadar emaneten bırakılmış olan açılır kapanır bahçe tentesi, bahçe cephe kapama giyotin camları ile bahçe ısıtıcılarının aynen iadesinin yahut 250.000,00 TL'nin müştereken ve müteselsilen ödenmesinin talep edildiğini, kiraya verenlerin cevabi ihtarı ile dava konusu emtianın yeni kiracı olan davalıdan "sözde" teslim alınabileceğinin bildirildiğini, cevabi ihtar uyarınca 17.08.2019 tarihinde nakliye ve söküm ekibi ile kiralanana gidildiğini ancak söküme izin verilmediğini ileri sürerek; emtiaların dava tarihindeki bedeli tespit edilerek şimdilik 2.750,00 TL'nin davalılardan 13.09.2019 olan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, emtianın 13.09.2019 tarihinden itibaren davalılarca haksız ve bedelsiz kullanımı sebebiyle, bedeli ödeninceye kadar geçecek süre için aylık 2.750,00 TL kullanım bedelinin davalılardan 13.09.2019 olan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Ltd. Şti vekili; belirsiz alacak davası açılamayacağı, gelir ve kazanç getirici bir özellik ve fonksiyonu olmadığından kullanım bedeli istenemeyeceğini, davalının davacı ile diğer davalılar arasında düzenlenen kira sözleşmesi ve protokole taraf olmadığını, diğer davalılar ile yapılan anlaşmaların davalı ... bağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.