muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14454, Karar No: 2014/3264, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14454 E.  ,  2014/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/277308

MAHKEMESİ : Söke(Kapatılan) Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2010/110 (E) ve 2011/43 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun evrakı tefrik edilen başka çocuklarla birlikte F..İlköğretim Okulu'na taş atarak okulun camını kırdığı, böylece kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk, müşteki ve tanık beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, suçun çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış olduğu dikkate alınarak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi gereğince işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığı hususunda uzman bir hekimden rapor alınmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16487, Karar No: 2012/28229, Tarih: 03.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/16487 E.  ,  2012/28229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın atılı suçu kabul etmemesine, müştekinin kardeşi ...'un soruşturma aşamasındaki "Bu kargaşa esnasında ... bıçak çıkararak kardeşime üç-dört sefer vurdu" şeklindeki anlatımına, müştekinin soruşturma aşamasındaki "Bu sırada babası ...'nın elinde bıçak vardı, ... tabancayı babası ...'ya vererek babasının elindeki bıçağı aldı, üzerime saldırdı ve bıçakla bana vurmaya başladı" şeklindeki anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'in diğer sanık ...'yi müştekiyi yaralamaya azmettirdiğine dair mahkûmiyetine yeter delil bulunmadığı halde, müştekinin kardeşi ...'nin soruşturma aşamasındaki anlatımıyla çelişen kovuşturma aşamasındaki anlatımlarına itibar edilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22070, Karar No: 2014/11559, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22070 E.  ,  2014/11559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Taraflarca sunulan temyiz dilekçesi kararı temyiz etmeyen tarafa yöntemince tebliğ edilerek katılma yoluyla temyiz hakkının kullanılması için uygun bir süre beklendikten ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9765, Karar No: 2022/333, Tarih: 18.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9765 E.  ,  2022/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; maliki olduğu İstanbul ili Sultangazi ilçesi 50. Yıl mahallesinde kain 2645 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlarının, sanki Nazilli 4. Noterliğinin 08/03/2011 tarihli 01069 yevmiye nolu vekaletnamesi ile oğlu ...'a vekaletname vermiş gibi düzenlenen sahte bir vekaletname ile satıldığını, vekaletnamedeki fotoğrafın sahte olduğunu, davacının ömrü boyunca İstanbul dışına çıkmadığını, sahte vekaletname tarihinden 1,5 yıl sonra tapudan alınan belgelerle ... adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ile 08/08/2012 tarihinde ... isimli şahsa satış yapıldığını, ... adına düzenlenen nüfus cüzdanındaki bilgiler ile ...'a ait gerçek nüfus cüzdanındaki bilgilerin birbirini tutmadığını, nüfus cüzdanındaki nüfus müdürü imzasının sahte olduğunu, ilçenin yanlış yazıldığını, ayrıca alıcı ...'nin gerçek bir şahıs olup olmadığının bilinmediğini, tapu memurunun kendisine ibraz edilen nüfus cüzdanındaki fotoğrafla gerçek ...'un baktığını beyan ettiği dosyadaki nüfus cüzdanındaki fotoğraflardaki karşılaştırmayı yapmamasının, hatta mühürsüz nüfus cüzdanı ile işlem yapmasının sahteciliğe ortak oluğunu gösterdiğini, alıcı ...'nin nüfus cüzdanının da mühürsüz olduğunu, ayrıca Nazilli'de çıkarılan sahte vekaletnamede doktor raporunun sorgulanmadığını, noter aleyhine Nazilli Cumhuriyet Savcılığı'na şikayet başvurusu yapıldığını, hileli işlemlerle yapılan 08/08/2012 tarihli satışı takiben 8 gün sonra alıca ...'nin bu kez aynı bilgilere sahip nüfus cüzdanını mühürlü olarak ibraz ederek taşınmazı 16/08/2012 tarihinde davalı ... Turizm Ve Tekstil Sanayi Ltd. Şti.'ne sattığını, ikinci alıcının 8 gün içinde daha önce yapılan sahteciliği fark etmemesinin mümkün olmadığını, kendisine birinci sahte satışı takiben 8 gün içinde ve üstelik birinci satıştan daha yüksek bir bedelle yer satışından kuşkulanması gerektiğini, bu nedenle iyi niyet iddiasında bulunamayacağını, yapılan satış işlemindeki resmi senetlerdeki ...'ye ait imzaların birbirinden farklı olduğunu, tapu müdürlüğüne durumu bildirdiklerini, bunun üzerine müfettiş kanalı ile 10/10/2012 tarihinde olayın savcılığa bildirildiğini, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/32505 Soruşturma sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; taşınmazları davacıdan satın almadığını, ... isimli kişiden 80.000,00 TL'sini peşin olarak makbuz karşılığı elden, kalan 1.370.000,00 TL'sini banka yoluyla göndermek suretiyle toplam 1.450.000,00 TL bedelle satın aldığını, davacının birinci satış işlemi ile ilgili iddiası doğru ise ve vekaletname sahte ise davanın sahte vekaletnameyi tanzim eden noterliğe ve vekaletname ile devir işlemini gerçekleştiren Sultangazi Tapu Müdürlüğü'ne izafeten Maliye Hazinesi'ne karşı açması gerektiğini, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, ayrıca davanın Nazilli 4.Noterliği'ne ve Maliye Hazinesi'ne ihbar edilmesi gerektiğini, davalının iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, satıcı ...'yi önceden tanımadığını, taşınmazları emlak komisyoncusu vasıtasıyla aldığını, davalının yapmış olduğu ödemelerin hepsinin belgeli olduğunu, taşınmazı satın alırken banka kredisi kullandığını, sahtecilik iddiasının henüz ispatlanmadığını ve bu iddianın kendisini bağlamadığını, davacının zararından noterin ve devletin sorumlu olduğunu, ... imzalı belgelerdeki imzaların bu kişiye ait olup olmadığı yönünden Adli Tıp Kurumu'nca inceleme yapılması gerektiğini belirterek, davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, sahtelik iddiasının ispatlandığı, kayıt maliki şirketin de el ve işbirliği içinde davacının zararlandırıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 62.867,37 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19394, Karar No: 2014/14838, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19394 E.  ,  2014/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12253, Karar No: 2008/11888, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12253 E.  ,  2008/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda davacı hissesi üzerinden vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 14.01.2008 tarihli dilekçesi ile, 7 sayılı parsel 27900 m2 zeytinlik cinsli taşınmazda davacı müşterek paydaş olup, tapuda bulunan " ... " vakıf şerhinin tapudan terkini istenmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kadastro tutanağının 24.01.1983 tarihinde vakıf şerhi bulunmadan kesinleştiği, 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 17.01.1995 tarihinde mahkeme kararı olmaksızın Türk Medeni Kanununun 1026/1 maddesine aykırı olarak idarece vakıf şerhi işlendiği nedeniyle davanın kabulüne, davacının hissesi üzerinden vakıf şerhinin terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Dava, vakıf şerhinin terkini isteğine ilişkindir. Dava konusu 373 ada, 7 parsel sayılı taşınmazın 24.01.1983 tarihinde kesinleşen kadastro beyannamesinde " ... " vakfından şerhinin işlenmiş bulunduğu, bu nedenle kadastro tutanağında mevcut bulunan vakıf şerhinin dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerine 17.01.1995 tarih 108 sayılı ... Bölge Müdürlüğünün yazısı üzerine yeniden aynen aktarılması Türk Medeni Kanununun 848 ve 849. maddeleri hükmü gereğidir. Bu nedenle davada 3402 sayılı Yasanın 12/3 ve Türk Medeni Kanununun 1026/1 maddesinin uygulama yeri yoktur.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “ ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri

kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın dava eksik inceleme ve araştırma sonucu kabul edildiğinden, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresinin temyizinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5982, Karar No: 2019/397, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/5982 E.  ,  2019/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyiz talebinin incelenmesi:

1- Sanık ... ile katılan ...'ın, suç tarihlerinden önce (06.10.2009 tarihinden önce) ve mümkün olduğunca bu tarihe yakın tarihlerde, resmi kurumlara veya banka gibi kuruluşlara verdikleri imzalarının bulunduğu belgelerden, kanaat verecek sayıda ikişer veya üçer adedinin asıllarının getirtilmesi; bu belgeler ile adı geçenlerin dosyada bulunan ve huzurda alınan imza örnekleri ile birlikte iddianamede yer alan ve emanette olduğu anlaşılan suç konusu 6 adet belge asıllarının uzman bir kurum veya kuruluşa gönderilerek; suç konusu belgelerdeki ... adına atılmış imzaların, sanık ... veya ...'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda yeniden rapor alınması,

2- Suç konusu altı adet belgede imzaları bulanan sanık ve katılan dışındaki kişilerin, TCK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenmeleri; kendilerine suç konusu belgeler gösterilerek, belgelerde yer alan ve ... adına atılmış imzaları kimin attığı konusunda bilgilerinin sorulması,

Sonucuna göre, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz belgeye dayalı olarak düzenlenen ekspertiz raporuna dayanılarak ve eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suçun sabit olduğunun tespiti halinde; denetimi yapılan inşaatlarla ilgili düzenlenen suç konusu rapor ve tutanakların içeriklerinin, ilgili mevzuat hükümlerine göre gerçeği yansıtıp yansıtmadığının araştırılması; gerçek olması durumunda, sanığın fiillerinin TCK'nin 211. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22711, Karar No: 2015/4360, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22711 E.  ,  2015/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.