muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1571, Karar No: 2021/912, Tarih: 04.02.2021

2-Uyuşmazlık; kurum tarafından incelenmesi tamamlanamayan reçeteler nedeniyle yapılan avans ödemelerinin, incelemeler tamamlandıktan sonra yersiz ödendiği anlaşılan kısmına yönelik işlemiş faiz miktarının belirlenmesine ilişkindir.

Dava konusu reçetelerin kuruma fatura edildiği tarihlere ilişkin yasal düzenlemeler ve protokol hükümleri dikkate alınarak işlemiş faizin belirlenmesi gerekmektedir.

2007 tarihli eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 4.3.1. maddesinde “Kuruma teslim edilen faturalar teslim edildiği ayın 15 inci gününden itibaren 45 gün içinde “Ödeme Genelgesi” ne göre örnekleme yöntemiyle incelenerek Ayın 1 inci ve 15 inci günleri arasında karşılanan ve süresinde teslim edilen kan ürünü ve hemofili reçetelerinin fatura bedelleri bir sonraki ayın ilk 3 iş günü, ayın 16 ncı ve ay sonu arasında karşılanan ve süresinde teslim edilen reçetelerin fatura bedelleri ise bir sonraki ayın 12 inci ve 15 inci günleri arasında Kurumca belirlenen usul ve esaslara göre incelenerek ödenir. Kuruma teslim edilen örnekleme yöntemi ile incelenecek fatura eki reçeteler, reçete kontrol aşamasında herhangi bir kritere bağlı olmadan ve manuel müdahale olmaksızın provizyon sistemince sadece bir sefer basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilerek çıktı alınır. Örnekleme yöntemi ile seçilen bu reçeteler eczacı tarafından sistemden görülür.”, 4.3.4. maddesinde “Kurumca protokolün (4.3.1) numaralı maddesinde belirtilen süreler içinde kontrollerin tamamlanmaması halinde tamamlanamamış fatura için fatura bedelinin tamamı avans olarak ödenir. 4.3.7. maddesinde “Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükümleri yer almaktadır.

2008 tarihli eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 4.3.1. maddesinde “Kuruma teslim edilen faturalar teslim edildiği ayın 15 inci gününden itibaren 45 gün içinde “Ödeme Genelgesi” ne göre örnekleme yöntemiyle incelenerek ödenir. Ayın 1 inci ve 15 inci günleri arasında karşılanan ve süresinde teslim edilen kan ürünü ve hemofili reçetelerinin fatura bedelleri bir sonraki aym ilk 3 iş günü, ayın 16 ncı ve ay sonu arasında karşılanan ve süresinde teslim edilen reçetelerin fatura bedelleri ise bir sonraki aym 12 inci ve 15 inci günleri arasında Kurumca belirlenen usul ve esaslara göre incelenerek ödenir. Kuruma teslim edilen örnekleme yöntemi ile incelenecek fatura eki reçeteler, reçete kontrol aşamasında herhangi bir kritere bağlı olmadan ve manuel müdahale olmaksızın provizyon sistemince sadece bir sefer basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilerek çıktı alınır. Örnekleme yöntemi ile seçilen bu reçeteler eczacı tarafından sistemden görülür.” 4.3.4. maddesinde “Kurumca protokolün (4.3.1) numaralı maddesinde belirtilen süreler içinde kontrollerin tamamlanmaması halinde tamamlanamamış fatura için fatura bedelinin tamamı avans olarak Ödenir. Ancak 01/10/2008 tarihinden sonra 5510 sayılı yasanın 97/7. madde hükmü çerçevesinde konu tarafların ortak mutabakatı ile yeniden düzenlenecektir.” 4.3.7. maddesinde “Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz Ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz Ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükümleri yer almaktadır.

Ayrıca uyuşmazlığa ilişkin fatura tarihinde yürürlükte olan 5510 Sayılı Yasa’nın 97/7. maddesinde “Sağlık hizmeti sunucularına, tahakkuk etmiş alacaklarının % 75’i ilâ % 90’ı arasındaki tutar, faturaların teslim tarihinden itibaren en geç kırkbeş gün içinde alacaklarından mahsuben avans olarak ödenir. Doksan gün içinde de fatura ve eki belgelerin incelemesi tamamlanarak geri kalan tutar ödenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca uyuşmazlığa ilişkin fatura tarihinde yürürlükte olan 5510 Sayılı Yasa’nın 97/7. maddesinde “Sağlık hizmeti sunucularına, tahakkuk etmiş alacaklarının % 75’i ilâ % 90’ı arasındaki tutar, faturaların teslim tarihinden itibaren en geç kırkbeş gün içinde alacaklarından mahsuben avans olarak ödenir. Doksan gün içinde de fatura ve eki belgelerin incelemesi tamamlanarak geri kalan tutar ödenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacının 2007 ve 2008 yıllarına ait faturalarının incelenmesi Kurum tarafından 2012 yılında tamamlanmış ve avans olarak ödenen fatura bedellerinden kesinti yapılması gerektiği tespit edilmiştir. Davalı tarafından bu kesintiler, davacıya avans ödemesi tarihinden, fazla ödemenin kurumca iade alındığı tarihe kadar işlemiş faizi ile birlikte, davacının kurum alacaklarından kesilmiştir. Ancak taraflar arasındaki 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’ün yukarıda bahsi geçen hükümleri ve 5510 Sayılı Yasa’nın olay tarihinde yürürlükte bulunan 97/7. maddesine göre Kurumun fatura inceleme işlemini 90 gün içerisinde tamamlaması gerekmektedir. Ancak kurum, davacının fatura incelemesini kendi kusuru ile 2012 yılında tamamlayabilmiştir. Bu gecikmede davacının hiçbir kusuru yoktur. Bu durumda davalının yersiz avans ödemesi yaptığı miktar yönünden; davacıya avans ödemesi yaptığı tarihten, reçete incelemesini tamamlaması gerektiği 90 günün sonuna kadar işlemiş faiz talep edebilir. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde faize yönelik hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7566, Karar No: 2024/3525, Tarih: 02.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7566 E.  ,  2024/3525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1498 Esas, 2022/1319 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/68 E., 2019/484 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2003/14200, 2011/108916, 2017/113898 sayılı ve "THIO-SUL", "THIO-SUL", "THIO-SUL" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Kal Thio” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2018/05980 kod numarasını alan başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın YİDK'in 2018-M-10747 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu, söz konusu ürünlerin tarım sektöründe kullanıldığını, ürünlerin alıcı kitlesinin çiftçiler olduğunu, tarım ve gübre sektöründe müvekkili firmanın uzun yıllardır faaliyet gösterdiğini, "THIO SUL" ibaresinin 16 yıldır sektörde kullanıldığını, davalı şirketin markasının müvekkili adına tescilli "THIO-SUL" markalarının serisi algısını yarattığını, davalı şirketin, müvekkili şirketten ve markalarından haberdar olduğunu, müvekkilinin ABD'de mukim Tessenderlo Kerley Inc'in bütün markalarının satış yetkisini haiz münhasır lisans hakkı sahibi bulunduğunu, davalı firmanın açıkça kötü niyetli olarak, müvekkili şirket markalarını taklit ettiğini, müvekkilinin markalarının toplumda ulaştığı itibardan haksız yere faydalanmayı amaçladığını, davalının fiilleri karşısında müvekkilinin itibarının zedelendiğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Tarım Turizm Gıda İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının markasında yer alan "THİO" ibaresinin kimsenin inhisarına bırakılamayacak kimyasal bir terim olduğunu, müvekkilinin tescil başvurusu yaptığı "KAL THİO" ibaresinin müvekkilinin ürününün içeriğindeki "kalsiyum tiyosülfata" işaret ettiğini, bir kimyasal terimi markasının yan unsuru olarak kullanan ve tescil ettiren davacının "THİO" ibaresinin kendi inhisarında olduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini, davacının müvekkilinin kötü niyetli olduğu iddiasına dayanak olarak Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli, 2015/285 E., 2017/419 K. sayılı kararını gösterdiğini, davacının dayandığı bu kararın henüz kesinleşmediğini, dava konusu davacının markasının "KTS", davalı müvekkilinin markasının ise "GROW MORE KTS-FORTE" ibaresi olduğunu, huzurdaki dava konusu markalar ile hiçbir ilgi ve benzerliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamındaki 01 inci sınıf malların ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, dava konusu “THİO” ibaresinin “bir bileşimde oksijenin sülfür(kükürt) ile değiştirilmesini ifade eden bir ön ek, kükürtlü” anlamına geldiğini, dolayısıyla organik kimyada sıklıkla kullanılır bir kelime olup, ilgili sektörde faaliyet gösterenlerin kullanımına konu olabilecek türden ve mal veya hizmetle bağlantılı bir çağrışım/algı oluşturan bir sözcük olması nedeniyle, dava konusu 01 inci sınıf mallar bakımından ayırt ediciliğinin zayıf bulunduğu, başvuru markasında yer alan "Kal" ibaresinin, markanın başında yer almakta olup, markanın esas unsurunu oluşturduğu, dolayısıyla taraf markalarını farklılaştırmaya yeterli olduğu, dava konusu marka ile davacının itiraza mesnet markaları arasında, bütünsel olarak benzerlik bulunduğundan söz edilemeyeceği, karşılaştırılan işaretlerin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olmadığı ve aralarında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı, davalı şirketin kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı marka başvurusu kapsamında yer alan 01 inci sınıftaki malların tamamının, müvekkilinin 2003/14200 ve 2011/108916 sayılı markalarının kapsamında koruma altında olduğunu, taraf markaları arasındaki esas ve ortak unsurun "THİO" ibaresi olduğunu, hem davalı tarafın marka başvurusuna konu ürün içeriğinde, hem de davacı müvekkiline ait markalı ürünlerin içeriğinde kükürtün bulunmadığını, davalı tarafın kendi kabulünde olduğu gibi ürün içeriğinin "kalsiyum tiyosülfat", davacı müvekkilinin "THİO" markalı ürünlerinin de "azot" içerdiğini, kalsiyum tiyosülfat ve/veya azot içeren ürünlerin içeriğini göstermek için "THİO" ibaresinin açıklayıcı nitelikte kullanılmasının mümkün olmadığını, İlk Derece Mahkemesince taraf markalarının kullanıldığı ürünlerin içeriği dikkate alınmadan değerlendirme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, bu durumun açıkça ortaya koyduğu üzere taraf markalarının benzer bulunduğunu, davalı firmanın kötü niyetli olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve aralarında kimya mühendisinin de bulunduğu bilirkişi heyet raporunda da belirtildiği üzere, “THİO” ibaresinin organik kimya dalında “bir bileşimde oksijenin sülfür (kükürt) ile değiştirilmesini ifade eden bir ön ek, kükürtlü” anlamına geldiği, özellikle uyuşmazlık konusu 1 inci sınıftaki kimyasal ürünler bakımından ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, aynı nedenle ticaret alanında herkesin kullanımına açık bir ibare olduğu, davacının da "sul" ve "sul plas" ibarelerini ekleyerek markalarını tescil ettirebildiği, davalının marka tescil başvurusunda yer alan "Kal" ibaresi ile yeterli ayırt ediciliği sağladığı, sonuçta karşılaştırılan işaretlerin 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olmadığı ve aralarında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3963, Karar No: 2023/8002, Tarih: 26.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3963 E.  ,  2023/8002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/477 E., 2023/558 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.09.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çankırı 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26528, Karar No: 2024/9214, Tarih: 30.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/26528 E.  ,  2024/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 11.12.2012

EK KARAR TARİHİ : 01.03.2018

SAYISI : 2011/682 E., 2012/1036 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 315. maddesi gereği “Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Karar usulüne uygun tebliğ edilmiş ise de karar tarihinde cezaevinde olduğuna ve yokluğunda karar verildiğine, eski hale getirme talebinde bulunup kararı temyiz ettiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 20.02.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 315. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20184, Karar No: 2011/4486, Tarih: 15.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20184 E.  ,  2011/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Bursa ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 15.03.2010 günü temyiz eden davalı Bursa ... vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av....'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı ve davalı Bursa ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 698 parsel sayılı taşınmazda 2981 sayılı yasanın 10/B maddesi gereğince yapılan uygulama nedeniyle davacıya 8889 ada 15 parsel sayılı taşınmazdan, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince yapılan imar uygulaması sonucu da 4543 ada 4 parsel sayılı taşınmazdan hisse verildiği anlaşılmıştır.

1-Söz konusu imar uygulamalarına ilişkin şuyulandırma cetvelleri ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüklerinden celbedildikten,

2-Son yapılan imar uygulamasının Bursa 2. İdare Mahkemesi'nin 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptali sonucu oluşan tapu kayıtları iptal edilerek geri dönüşümlerinin yapıldığı iddia edildiğinden, davacıya hisse verilen 4543 ada 4 parsele ilişkin tapu kaydının iptal edilip edilmediği ve geri dönüşümlerinin yapılıp yapılmadığı hususu ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup buna ilişkin bilgi ve belgeler getirtildikten,

3-Davacı tarafından davaya konu imar uygulamasının iptaline yönelik dava açılıp açılmadığı davacıdan sorulup, açılmışsa buna ilişkin belgeler ilgili mahkemesinden getirtildikten,

4-Davalı idarece dava konusu taşınmaz ve çevresinde yeni imar uygulaması yapıldığı belirtildiğinden, bu husus davalı idarelerden sorularak, varsa bununla ilgili belgeler getirtilip, eğer yeni imar uygulaması yapılmış ve kesinleşmişse buna ilişkin tapu kayıtları ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden celbedildikten,

5-Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/220 Esas, 2008/301 Esas, 2008/302 Esas ve 2008/291 Esas sayılı dava dosyaları mahkemesinden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.