muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22875, Karar No: 2013/11557, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22875 E.  ,  2013/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.07.2009 gün ve 2008/487 Esas, 2009/343 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9240, Karar No: 2016/16828, Tarih: 28.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9240 E.  ,  2016/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak,dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere,28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18283, Karar No: 2016/18371, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18283 E.  ,  2016/18371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de,

"Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

3-Davacı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18637, Karar No: 2015/25582, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/18637 E.  ,  2015/25582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hizan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/09/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/112

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

09.04.2015 günlü geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hatları nedeniyle taşınmazın imar durumunda değişiklik olup olmayacağı, yapılaşma yönünden kıısıtlama getirilip getirilmeyeceğinin, Hizan Belediye Başkanlığı'ndan sorulması istenilmişse de, dava konusu taşınmaz Aşağıkarasu Mahallesinde olmasına rağmen, Esentepe Mahallesi olarak müzekkerenin yazıldığı ve cevapta da Esentepe Mahallesi olarak verildiği gibi, cevabi yazının içeriği de yetersizdir.

Bu nedenle; öncelikle, dava konusu taşınmazdaki hatların kot yüksekliği davalı idareden sorulup, alınacak cevabi yazı da eklenmek suretiyle, Hizan Belediye Başkanlığı'nın mahkemeye hitaben yazılan 05.06.2014 gün ve 401 sayılı dava konusu taşınmazın 2 kat yapılaşmaya uygun olduğuna dair yazısı ile Belediye Başkanlığınca davalıya hitaben yazılmış olan 07.11.2014 gün ve 782 sayılı olup, taşınmazın enerji nakil hattı nedeniyle yapılaşmaya uygun olmadığına dair yazı ile dosyada mevcut fen bilirkişi raporu, krokisi ve bilirkişi kurulu raporu da müzekkereye eklenip mevcut çelişkiyi giderecek şekilde dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hatları nedeniyle taşınmazın imar durumunda değişiklik olup olmayacağı, yapılaşma yönünden kıısıtlama getirilip getirilmeyeceğinin, Hizan Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2-İlgili Kadastro Müdürlüğünce, dava konusu taşınmazın imar parseli, ilgili Belediye Başkanlığınca ise, dava konusu taşınmazın Aşağıkarasu Mahallesinde olmasına rağmen, cevabi yazıda Esentepe Mahallesi olarak bilgi verilerek kadastro parseli olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle;

Her iki yazı cevabı da eklenmek suretiyle; çelişkiyi giderecek şekilde, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-İlgili Belediye Başkanlığınca dava konusu ve somut emsal taşınmazın bulunduğu sokaklar belirtilmeksizin tüm sokakların rayiç bedellerinin bildirildiği anlaşıldığından;

3-İlgili Belediye Başkanlığınca dava konusu ve somut emsal taşınmazın bulunduğu sokaklar belirtilmeksizin tüm sokakların rayiç bedellerinin bildirildiği anlaşıldığından;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın bulunduğu sokaklar kesin olarak tespit edilip, değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Aşağıkarasu Mahallesi, 4 ada 46 parsel sayılı somut emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5-Fen bilirkişisince dava konusu taşınmaza somut emsal alınmayan taşınmazların işaretlemesinin yapıldığı anlaşıldığından,

Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen Aşağıkarasu Mahallesi 4 ada 46 parsel sayılı taşınmazın, hükümet konağı, adliye, belediye ve hastane gibi merkezi yerlerin birbirlerine olan mesafelerini de gösterir şekilde hâlihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, hakim kontrolü de yapılmak suretiyle alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17186, Karar No: 2016/10508, Tarih: 23.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/17186 E.  ,  2016/10508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile kendilerine usulünce gerekçeli karar tebliği yapılmayan taraflar adına usulünce gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi istenildiği halde; geri çevirme kararımız sonrasında Davalı ... adına çıkartılan gerekçeli karar tebliği farklı adreste oturmasına rağmen ... imzasına, davacı ..., ..., ... adlarına çıkartılan gerekçeli karar tebliğleri farklı adreste ikamet etmelerine rağmen ... imzasına, davalı... ve ... farklı adreste ikamet etmelerine rağmen ... imzasına, Davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına çıkartılan gerekçeli karar tebliği farklı adreslerde ikamet etmelerine rağmen... imzasına yapılmıştır. Bu hali ile adı geçenler adına çıkartılan gerekçeli kararların usulsüz olarak tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; davacı ..., ..., ..., davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına gerekçeli kararın Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra, geri çevirme kararının eksiksiz yerine getirildiğinin kontrol edilerek, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13266, Karar No: 2017/17293, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13266 E.  ,  2017/17293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi ... ada 13 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1477, Karar No: 2010/1483, Tarih: 21.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1477 E.  ,  2010/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5685, Karar No: 2017/2936, Tarih: 13.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5685 E.  ,  2017/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, mağdur ...’a karşı işlenen yağmaya teşebbüs suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “zorunlu müdafii ücreti 561,00.-TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,13.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2303, Karar No: 2023/5605, Tarih: 04.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2303 E.  ,  2023/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 09.03.2023

SAYISI : 2020/18 Esas, 2020/322 Karar

DAVA TARİHİ : 07.12.2009

HÜKÜM : Tasfiye memuru atanması ve ücret taktiri

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkemenin 09.03.2023 tarihli ek kararının davalı Şirket vekili tarafından temyiz edildiği, uyuşmazlığın şirkete atanan tasfiye memurunun ek kararla değiştirilmesi ve taktir edilen ücrete ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki limited şirketin fesih ve tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile ... ... Medikal Hizmetleri Ltd. Şti.'nin fesih ve tasfiyesine, davalı ... yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddine, şirketin tasfiyesi için Mali Müşavir ...'in atanmasına, tasfiye memuru için aylık 1.000,00 TL ücret takdirine karar verilmiştir. Söz konusu kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.05.2022 tarihli ve 2021/1909 E., 2022/3966 K. sayılı ilamı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Davalı şirket vekilinin karar düzeltme talebi de Dairemizin 01.10.2022 tarihli ve 2022/5123 E., 2022/6754 K. sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Tasfiye memuru ..., 16.02.2023 tarihli dilekçe ile tasfiye memurluğu görevinden istifa ettiğini Mahkemeye bildirmiştir.

Mahkemece 09.03.2023 tarihli ek karar ile tasfiye memurunun istifası nedeniyle ... ... Medikal Hizmetleri Ltd. Şti.'ne ...'ın tasfiye memuru olarak atanmasına, tasfiye memuruna işin niteliği gereği 7.000,00 TL aylık ücret takdirine, tasfiye memurunun görevine kararın kesinleşmesine müteakip başlamasına karar verilmiştir.

09.03.2023 tarihli ek karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 inci ve 362 nci maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Mahkemece verilen ek karar, tarihi itibarıyla 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinde düzenlenen istinaf yoluna tabi olup esas hakkında verilen şirketin fesih ve tasfiyesine ilişkin karar, kanun yolu incelemesi açısından herhangi bir etkiye sahip değildir. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup Mahkemece verilen ek kararın, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiği açıktır.

Belirtilen sebeple Mahkemece verilen 09.03.2023 tarihli ek kararın istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen sebeple Mahkemece verilen 09.03.2023 tarihli ek kararın istinaf incelemesi için ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Kanun yolu değerlendirmesi yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

04.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.