muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1105, Karar No: 2024/3495, Tarih: 02.05.2024

F. Mahkemece (İkinci) Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Turkon Denizcilik firmasına ait M/V Kaşif Kalkavan isimli gemi yükünü Haydarpaşa Limanında TCDD tarafından gerçekleştirildiği, konşimentoda bulunan Full Liner Terms kaydına göre yükleme limanında ki konteynerlerin gemiye yüklenmesi ve varış limanında ki boşaltma masraflarının navluna dahil olduğunun anlaşılması gerektiği, buna göre Haydarpaşa Limanında yükün boşaltma masraflarının taşıyana ait olduğu, ancak taşıyanın acentesinin boşaltmanın pazar günü yapılması nedeni ile Liman İşçi Postası için mesai ücreti yatırması gerekirken bundan kaçınması nedeniyle liman işçi postası istenmediği, vinç postası ücretinin davacı tarafından yatırıldığı, dolayısı ile sapanlama işleminin gemi personeline yaptırıldığının dosya kapsamından anlaşıldığı, TCDD liman hizmetleri tarifesinin 3.1.4.2 maddesine göre sapanlamanın gemi personelince yapılmasının mümkün olduğu, davacının da bu maddeye istinaden sapanlama işlemini gemi personeline yaptırdığı, ancak davacının mesai ücreti yatırmaktan kaçınarak, liman işçi postası istemediğinden gemi personelinin liman işçileri yerine görev yaparak, sapanlamayı gerçekleştirmiş olmalarından dolayı davacının kazanın meydana gelmesinde kusurlu hale geldiği, boşaltma işlemini yapan TCDD elemanı vinç operatörünün boşaltma operasyonunda Flatack Konteyerdan taşan şaft emtiasının çıkıntılarına dikkat etmeyip, serdümen ve gemi zabitinin tüm uyarılarını önemsemeyip hareketine devam ederek, yükü Gantry- Cran ayaklarına çarptırıp konteynerdaki yükü sahile düşürdüğü bundan dolayı şaft emtiasının kullanılamayacak derecede tamamen hasarlanmasına sebebiyet verdiği, bu değerlendirmelere göre davalının yükün hasarlanmasında %50 oranında kusurlu olduğu, davadaki rücu isteminin dayanağı olan İstanbul 51. ATM nin 2005/458 esas sayılı kararının kesinleşmesinden sonra ilamın takibe konulduğu, Turkon Konteyner Taşımacılık A.Ş tarafından söz konusu ilama dayalı olarak icra dosyası hesabına 03.07.2009 tarihinde 382.000 TL, 17.11.2011 tarihinde de 46.257,35 TL ödendiği, bu itibarla davacının ....Sigorta A.Ş'ye yaptığı ödeme toplamının 416.016,06 TL olduğu, davalıya izafe edilen %50 kusur oranına göre, davacının davalıya rücu edilebileceği tutarın 208.008,03 TL'ye tekabül ettiği gerekçesi ile 208.008,03 TL'nin 191.000,00 TL'sine 03.07.2009 tarihinden 17.008.03 TL'sine 17.11.2011 tarihinden itibaren avans faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurlu olmadığını, boşaltma limanında tekel olarak çalışan ve malın rıhtıma taşınması konusunda kendisine başka seçenek bırakılmayan müvekkili şirketin mecburen çalışmak zorunda olduğu ve yükün alıcısı olan Milli Savunma Bakanlığı tarafından görevlendirilen davalı elemanlarının yükün rıhtıma düşmesine ve zarara sebep olduklarını, müvekkili şirkete bir seçim hakkı tanınmadığı gibi bunu gösterir bir belge de bulunmadığı, zararın malların gemiden sağlam çıkarılmasından sonra TCDD çalışanları tarafından rıhtıma taşınması sırasında meydana geldiği, İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin 2005/458 E. sayılı dosya kapsamında alınan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda açıkça görüleceği üzere olay sonucu kusurun tümüyle davalıya ait olduğunu, bu rapora dayalı olarak verilen ve davalı tarafın da temyiz ettiği kararın kesinleştiğini, diğer ifade ile meydana gelen yük hasarında davalının %100 kusur halinin kesinleştiğini, davalı TCDD tarafından, zararın kendi elemanlarınca boşaltma işleminin yapıldığı, müvekkile ait çalışanların hiçbir müdahalesinin bulunmadığı esnada meydana geldiğininin ikrar edildiğini, tahliye esnasında meydana gelen aynı yüke ilişkin, aynı gerekçeler ve taraflar arasında açılmış 4 dava bulunduğu ve kararı kesinleşmiş bulunan davalarda ortak olarak kusurun tamamının %100 olarak davalı personelinde olduğuna kanaat getirildiğini, davalı tarafın çalışanı olan vinç operatörünün herhalde tam kusurlu olduğu, TCDD'nin taşınacak eşyanın nitelikleri hakkında bilgilendirildiği halde yine şaftların gemiden tahliye edilmesinde uygun olmayan techizat kullandığı, vinç operatörünün konteyneri kenara çarptırması ve konteyneri düşürmesi sonucu hasarın oluştuğunu, müvekkili şirket'in acentesi tarafından mesai ücreti yatırılmaktan kaçınıldığı iddiasına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, bu iddianın gerçekliğinin de kanıtlanamadığı, kaldı ki, bu hususun, vinç operatörünün tahliye esnasında konteyneri kenara çarpması ile doğrudan hiçbir ilgisi olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı nakliyat sigortacısı .... Sigorta A.Ş.'ye tazminat ödeyen davacı taşıyanın, emtianın hasar görmesine emtiayı tahliye eden davalının sebebiyet verdiği iddiasına dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 66 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 66 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7507, Karar No: 2022/2066, Tarih: 17.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7507 E.  ,  2022/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.10.2019 tarih ve 2019/388 E- 2019/1107 K. sayılı kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.10.2020 tarih ve 2020/665 E- 2020/888 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 19.07.2019 tarihli olağanüstü genel kurulunda eski yönetim kurulu üyesinin istifasının kabulü ile yerine yeni yönetim kurulu üyesinin seçimine karar verildiğini, bu kararın Ticaret Sicil Gazetesi'nde tescil ve ilanı için davalı ...'ne başvurulduğunu, ancak davalının bu başvuruyu Ticaret Bakanlığının gönderdiği 15.05.2019 tarihli genelge ekinde iletilen ve uyulması talimatı verilen Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yazısı uyarınca, belediye ve bağlı kuruluşların sahip veya ortağı oldukları belediye şirketlerinin genel kurulunda belediye ve bağlı kuruluşu temsil edecek kişilerin belediye meclis kararı ile belirlenmesinin gerektiği, ancak müdürlüğe sunulan evraklar içerisinde herhangi bir meclis kararının bulunmadığı gerekçesiyle tescil talebinin reddine karar verildiğini, fakat bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu uyarınca genel kurulda belediyeyi temsil etmek yetkisinin belediye başkanına ait olduğunu, bu nedenle tescil ve ilan taleplerinin reddi kararının doğru olmadığını belirterek davanın kabulü ile İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün tescil red işleminin iptaline, olağanüstü genel kurul kararı ile yönetim kurulu üye değişikliğinin tesciline ve tescilin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin tek ortağının belediye olduğunu, belediyeyi temsilen görevlendirilen kişinin görevlendirilmesine dair herhangi bir belediye meclisi kararı bulunmadığını, 5393 sayılı Kanunun 17. maddesinde belediye meclisinin belediyenin karar organı olduğunun belirtildiğini, ayrıca tescili istenilen olağanüstü genel kurul kararının, alınan yönetim kurulu kararı ile tescil edildiğini ve davacının davayı açmakta hukuki yararının kalmadığın belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin tek ortağının belediye olduğunu, belediyeyi temsilen görevlendirilen kişinin görevlendirilmesine dair herhangi bir belediye meclisi kararı bulunmadığını, 5393 sayılı Kanunun 17. maddesinde belediye meclisinin belediyenin karar organı olduğunun belirtildiğini, ayrıca tescili istenilen olağanüstü genel kurul kararının, alınan yönetim kurulu kararı ile tescil edildiğini ve davacının davayı açmakta hukuki yararının kalmadığın belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, şirketin tek ortağının belediye olduğu, 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesinde belediye meclisinin görev ve yetkilerinin sayıldığı, bu görevler içerisinde genel kurulda belediyeyi temsil edecek kişinin seçilmesi ve yönetim kurulu üyesi atama yetkisinin olmadığı, belediye başkanının görev ve yetkilerinin ise 38. maddede sayıldığı ve bu madde kapsamına göre belediye başkanının teşkilatın en üst amiri olarak belediye teşkilatını sevk ve idare etmek, kanunlarla belediyeye verilen ve diğer organların kararını gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak olarak belirlendiği, bu nedenle genel kurul toplantısında belediyeyi temsil edecek kişinin belediye başkanı tarafından belirlenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğünün 24/07/2019 tarih ve sayı B- 19/20068 sayılı tescil ret işleminin iptaline, olağanüstü genel kurul kararı ile yönetim kurulu üye değişikliğinin tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20003, Karar No: 2018/3114, Tarih: 01.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/20003 E.  ,  2018/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 110 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 5 katlı bina, ahır olarak kullanılan 1 adet kargir yapı, yarım bodrum ve normal kattan oluşan 2 katlı kargir bina ve bu binaya bitişik 1 adet müştemilatın vekil edenlerinin yakın mirasbırakanı İsmail Soğuksulu tarafından meydana getirildiğini açıklayarak, açıklanan muhdesatların vekil edenlerine ait olduğunun tespitine ve tapu kaydına şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, tespite konu bir kısım muhdesatların kök muris ...'dan intikal ettiğini, 5 katlı binanın ise kök muristen intikal eden gelirler ile yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki binanın davacıların murisi tarafından yapıldığı, ancak bina bedelinin davacıların murisi tarafından tamamının karşılandığı yönünde davacı tarafın iddiasının ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davası nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacılara ait olduğunun tespiti isteğine ilişkindir. Her ne kadar Mahkemece; dava dilekçesi, cevap dilekçesi, getirtilen belgeler, dinlenen tanık beyanları ve bilirkişi raporu gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından, dava konusu 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın taraflar adına paylı mülkiyet hükümlerine göre ev ve fındık bahçesi vasfı ile kayıtlı olduğu, Mahkemece mahallinde yapılan 9.12.2014 tarihli keşif neticesinde keşife katılan inşaat bilirkişi raporunda, taşınmaz üzerinde 5 katlı betonarme bina ile ahır olarak kullanılan tek katlı kargir yapı bulunduğunun belirtildiği görülmüştür.

Davacı taraf, davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan binalar ve eklentilerinin yakın mirasbırakanları tarafından yapıldığını iddia etmiştir. Gayrimenkulün aynına ilişkin uyuşmazlıklarda mutlak suretle nizalı taşınmazın bulunduğu yerde yöntemine uygun olarak keşif yapılmalı ve taraf tanıklarının 6100 sayılı HMK'nun 243 ve 244 madde (HUMK'nun 258 ve 259. maddeleri) hükmü uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmak suretiyle mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşifte dinlenilmeleri gereklidir. Tanıkların anlatımları arasında çelişki bulunduğu taktirde yeniden huzura alınarak bu çelişkinin mümkün olduğunca giderilmeye çalışılması icap etmektedir.

Somut olaya gelince; her ne kadar Mahkemece, 9.12.2014 tarihinde mahallinde keşif yapılmış ise de, taraf tanıkları duruşmada dinlenmiş, duruşmada dinlenen davacı tanıklar davaya konu 5 katlı betonarme binanın davacıların murisi tarafından yapıldığını, malzemeler ve işçi paralarının yine davacıların murisi tarafından karşılandığını beyan etmiş, davalı tanıklar ise binanın kök murise ait başka bir taşınmazın satılması ve davalılar ... ve ...'nun yakın mirasbırakanı ... ile birlikte işletilen otobüs ve dükkandan gelen gelirin kullanılması ile yapıldığını açıklamışladır. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda Mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır. Mahkemece taraf tanıkları dinlenmiş ise de,tanık anlatımları hüküm vermeye yeterli değildir. Mahkemece, tarafların muhdesatı tek başlarına meydana getirmeye yeterli bir gelirlerinin bulunup bulunmadığı, muhdesatın hangi gelirlerle ne şekilde yaptırıldığı araştırılmamış, tanıkların beyanında geçen ve binanın yapımında kullanılmak üzere satıldığı bildirilen taşınmaz, otobüs ile ortak işletilen dükkana ilişkin kayıtlar getirtilmeden soyut beyanlara dayalı olarak, binanın davacıların yakın murisi tarafından yapıldığı ancak tamamının kendi geliri ile yapılmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bundan ayrı, davaya konu taşınmaz ev ve fındık bahçesi niteliği ile kayıtlı olup, tespite konu yapıların kadastro tespit gününden önce meydana getirildiğinin belirlenmesi halinde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verileceği tartışmasızdır. Ne var ki Mahkemece, bu doğrultuda yeterince araştırma yapılmadığı için davaya konu edilen muhdesatlar ile tapu kaydında gösterilen muhdesatların aynı olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

O halde, Mahkemece yapılması gereken iş, tüm tarafların hazır bulunmasına imkan verecek şekilde mahallinde keşif yapılması, taraf tanıklarının keşif mahallinde dinlenmesi, tarafların iddia ve savunmalarına yönelik delillerinin eksiksiz toplanması, iddia ve savunma kapsamındaki bilgi ve belgeler göz önünde bulundurularak taşınmaz üzerindeki binanın davacıların yakın mirasbırakanı tarafından kendi nam hesabına ve kendi geliri ile yapıp yapmadığı hususunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde aydınlığa kavuşturulması, bu yapılırken davacılar murisinin ekonomik geliri, ortak gelirin kullanılıp kullanılmadığı ve kendi nam ve hesabına yapılıp yapılmadığı hususlarının araştırılması, dava konusu 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek, tutanakta belirlenen evin davaya konu bina olup olmadığı belirlendikten sonra davada hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması, toplanmış ve toplanacak delillere göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla ve soyut beyanlara dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4446, Karar No: 2017/7710, Tarih: 08.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/4446 E.  ,  2017/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki Yunus Emre Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4627, Karar No: 2019/7985, Tarih: 23.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/4627 E.  ,  2019/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili; itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili; şirketin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece; davalı iş yerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım iş yerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince,davalı işveren hakkında aynı istemle açılan davalar sonucu verilen mahkeme kararlarının Yargıtay ilamlarıyla onanmak suretiyle kesinleştiği,Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.03.2018 tarihli, 2015/21-3882 E., 2018/462 K. Sayılı kararı ile de ‘matbaanın bu kadar geniş bir alanda kullanılmasına rağmen 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun Ek 5’inci maddesinde düzenlenen basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet gösteren iş yeri kabul edilmesinin hak ve eşitliğe uygun kabul edilemeyeceğinin" belirtildiği ,basım işyeri olarak kabul edilen davalıya ait işyeri kapalı alanında, baskı, laminasyon ve dilme makinelerinin bulunduğu,baskı işinde kullanılan kimyasallar kullanıldığı, davacının, solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,davanın kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.