muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4252, Karar No: 2022/8322, Tarih: 24.11.2022

MUHALEFET ŞERHİ

Dava menfi tespit istemine ilişkindir.

Davacı vekili bir önceki celse olan 27.12.2019 tarihli celsede de mazeret dilekçesi vermiş, mahkemece mazeretin kabulü ile duruşma günü gelecek celsede sözlü yargılama yapılacağı ihtaratı ile kendisine tebliğ edilmiştir. 19.06.2020 tarihli celse için de mazeret dilekçesi gönderen davacı taraf yeni duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davacı yanın bir önceki celse de mazeret beyan ettiği, bu celsenin sözlü yargılama safası olduğunun kendisine ihtar edilmesine rağmen duruşmaya gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı taraf 18.09.2020 tarihli dilekçesi ile yenileme talebinde bulunmuş verilen kesin süre içerisinde yenileme harcı yatırılmayınca mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

1- "Duruşma gününün UYAP sisteminden veya kalemden öğrenilmesine" şeklinde bir usul hükmünün olmadığına dair Yargıtay HGK ve Özel Dairelerinin onlarca kararı vardır. Bu durumda davacı tarafın 19.06.2020 tarihli dilekçesinde duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine karar verilmesi şeklindeki talebi usule uygun değildir.

2- Ayrıca davacı vekili mazeret talebinin kabul edilmediğini süresinde öğrenmiş, yenileme talebinde bulunmuş ancak yenileme harcı yatırmamıştır. İki avukatla takip edilen bir davada her iki avukatın da bir ay içinde işlemden kaldırılma kararından haberdar olmadıklarını ileri sürmeleri hayatın olağan akışına aykırıdır. (Mahkeme İzmir Mahkemesidir ve davacı vekilinin ikameti de İzmir'dir.) Zaten bu yönde haklı bir gerekçede dosyaya sunulmamıştır. UYAP dahil iletişim kanallarının tekniğin son aşamasına geldiği günümüzde aslolan, vekilin sadakat borcu kapsamında mazeret talebinin mahkemece kabul edilmeme ihtimaline de göz önünde bulunduracağı ve süreci takip edeceği ve dosyadaki son işlemden süresinde haberdar olacağıdır.

3- Mazeret talebinin kabul edilip edilmemesini Kanun hakimin takdirine bırakmıştır. Takdir yetkisinin açıkça hakkaniyete aykırı şekilde kullanıldığı hususu dosyadan anlaşılamamaktadır. Bu durumda hakimin takdir yetkisine müdahale niteliğinde bozma kararı vermenin de hukuka uygun olmadığı kanaatindeyim.

4- Her hak gibi kanun yollarına başvuru hakkı da kötüye kullanılamaz. Davacı taraf süresinde yenileme talebinde bulunarak mazeretin mahkemece kabul edilmemesi kararının doğru olduğu iradesini göstermiş, ancak nisbi harç miktarına ilişkin kesin süre ihtarına uymaması üzerine davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak davacı harcı değil geriye dönük mazeretin hukuka uygun olup olmadığı hususunu temyize konu etmiştir. Hem yenileme talebinde bulunup hem gerekli harcı yatırmamak, akabinde de mazeretin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmek hakkın kötüye kullanılması olduğu gibi çelişkili davranış yasağına da girer. Böyle bir durumu ise hukuk düzeni korumaz.

5-Açıklanan nedenlerle BAM kararının onanmasına hükmedilmesi gerekirken bozularak kaldırılması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/15369, Karar No: 2017/10897, Tarih: 02.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15369 E.  ,  2017/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti kamuya ait Ereğli Ticaret Lisesi binasına okul camını kırarak girip okuldan çeşitli eşyaları çalması şeklindeki olayda, eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 31/2, 152/1-a, 31/2. maddelerindeki hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.09.2012 tarihi ile daha sonra kesinleşen yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 02.03.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durmuş olduğu da hesaba katılarak yapılan incelemede;

1-Hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuk bakımından TCK'nın 66/1-(d), 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca kesintili dava zamanaşımı süresinin 10 yıl 15 ay olduğu, suç tarihi olan 30/12/2005 tarihinden inceleme tarihine kadar bu suç yönünden dava zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu,

2-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırının ise hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile "altı" yıldan "dört" yıla indirilmesi karşısında, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımının, suç tarihi olan 30.12.2005 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7002, Karar No: 2024/5039, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7002 E.  ,  2024/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/837 E., 2023/1178 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1 E., 2021/60 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili 02.01.2019 tarihli dava, 21.03.2019 tarihli beyan ve 31.01.2020 tarihli ıslah dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin sadakatsiz davranışları, psikolojik ve fiziksel şiddet uygulaması nedeniyle temelinden sarsıldığını, bu nedenle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyet hakkının müvekkiline verilerek küçükler için ayrı ayrı aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakası, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmolunmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların dayanaktan yoksun olduğunu, zaman zaman tartışmalar yaşansa da örnek gösterilen bir aile olduklarını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; iddiaların dayanaktan yoksun olduğunu, zaman zaman tartışmalar yaşansa da örnek gösterilen bir aile olduklarını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin 2017-2019 yılları arasında olağan sayılmayacak ve karşı tarafta güven sarsıcı davranış olarak düşünmeyi gerektirecek sıklıkla İzmir ilinden İstanbul iline havayolu ile yolculuk yaptığı, erkeğin kendi adına kayıtlı cep telefonunun dökümlerini incelendiği ve ... isimli şahıs ile kabul edilemeyecek ölçüde ve sıklıkta görüşmelerinin bulunduğu; zaman içerisinde erkeğin evlilik birliğinin gereklerini gereği gibi yerine getirmediği, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, ve başka bir kadınla görüşmek suretiyle güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, bu durumda taraflar arasındaki evlilik birliği ve ortak hayatın, evlilik birliğinin devamı sırasında davacıya fiziksel şiddet uygulayan ve güven sarsıcı davranışlar içerisine giren erkekten kaynaklanan kusurlu davranışlar nedeni ile bir daha kurulamayacak şekilde temelinden sarsıldığı, olaylarda kadına yüklenebilecek herhangi bir kusurlu davranışın bulunmadığı, ortak çocukların fiili ayrılık döneminde anne ile kaldıkları, annenin küçüklerin bakım ve gözetiminde ihmal veya sorumsuzluğunun bulunmadığı dikkate alınarak; dosyaya ibraz olunan uzman görüş raporunda idrak çağında olan küçüklerin annesi ile birlikte yaşamak istediklerini beyan etmesi de göz önünde bulundurularak küçüklerin bulunduğu ve alıştıkları ortamdan ayrılmaksızın velâyetlerinin anneye verilmesinin gelişim ve eğitimleri açısından menfaatlerine olacağı, boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu olmadığı anlaşılan kadının çalışmaması, düzenli bir gelirinin ve gelir getiren mal varlığının bulunmaması dikkate alındığında boşanma ile birlikte yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece hükmedilen maddî, manevî tazminat ve iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece hükmedilen maddî, manevî tazminat ve iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin yaptığı hatadan dolayı çok pişman olup bir daha asla aynı hatayı yenilemediğini, dosyada ortak hayatın yeniden kurulduğu 2018 Kasım ayından sonrasına ait davalının davacıyı aldattığına dair hiç bir delilin bulunmadığını, taraflar arasında şiddet olayının sadece bir kez karşılıklı olarak yaşandığını, dosyadaki görüntü ve mesaj kayıtları müvekkilinin hesaplarının illegal yollardan ele geçilmesi sonucu edildiğini, orjinalliğini yitirmiş olup, üzerinde oynamalar yapıldığını, dosyada ıslah harcı mevcut olmadan yapılan ıslahın da yok hükmünde olacağını, müvekkilinin asgari ücret ile çalıştığını, mesai kaldığında ek gelir elde edebildiğini, hükmedilen nafaka miktarının da maddî durum ile örtüşük olmadığını ileri sürerek affetme olgusunun Mahkemece yok sayılması, affetme sonrasında kusur olduğunun ispatlanamamış olmasına rağmen var sayılması, hükümde dayanılan telefon görüşme kayıtlarının illegal yoldan edinilmiş olması, davacının psikiyatrik tedaviye ihtiyacı olduğu yönündeki raporun görmezden gelinmesi, darp konusunda ön yargıyla hüküm kurulmuş olması, tazminata hükmedilmesi için geçerli bir talep olmamasına rağmen var sayılıp hüküm kurulması, davacı çalışıyor olmasına rağmen çalışmadığının gerekçeli karara yazılması ve bu şekilde nafaka tesis edilmiş olması, nafaka miktarlarının maddî durum ile orantısız olması nedenleriye kararın kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ile iştirak nafakası miktarı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar erkek vekili, kadının psikolojik problemleri olduğunu ileri sürmüş ise de dosyada kadının vesayet altına alınmasının gerektirir psikolojik rahatsızlığının bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin bu hususta ileri sürdüğü itirazlarına itibar edilmediği, İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen kusurlu davranışların görgüye dayalı, samimi ve inandırıcı tanık beyanları ile gerçekleştiği, tarafların aynı eve gittikleri, birlikte yaşadıkları ve barıştıkları hususunun dosya kapsamında kanıtlanmadığı, erkeğin başka bir kadınla mesajla görüşmelerinin ise görgüye dayalı samimi ve inandırıcı tanık beyanlarıyla ispatlandığı da dikkate alındığında, Mahkemece kararda yazılı olduğu şekilde dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmediği, hizmet döküm cetveline göre, kadının asgari ücretin üzerinde sürekli ve düzenli geliri bulunduğu, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı bulunduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocukların yaşı, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün gelir durumu nazara alındığında iştirak nafakasının miktarının az olduğu, kadın için hükmedilen tazminatların miktarının da az olduğu gerekçesiyle kadının tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, erkeğin kadın için hükmedilen yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuklar için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın için 60.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; 45 yaşından sonra temizlik görevlisi olarak çalıştığı iş yerinde devamlı olarak fazla mesai yapmak zorunda kaldığını, asgari ücretin biraz üzerinde maaş alıyor olmasının asıl nedeni maaşına yansıtılan bu fazla mesai ücretleri olduğunu, İstinaf Mahkemesi tarafından asgari ücretin üstünde maaş alması gerekçe yapılarak lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasının hakkaniyete, yasa ve hukuka aykırı olduğunu, asgari ücret alan kadının yoksulluktan kurtulamadığını, hükmedilen iştirak nafakası ile tazminatların miktarının da yetersiz olduğunu ileri sürerek reddedilen yoksulluk nafakası talebi, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin kusurunun olmadığını ileri sürerek istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi, davanın kabulü, hükmedilen tazminatlar ile iştirak nafakalarının miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulünün gerekip gerekmediği, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13433, Karar No: 2015/11925, Tarih: 30.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13433 E.  ,  2015/11925 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Baykan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2012/70-2014/55

DAVACILAR : A.. K.. ve Ark.

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın, davacı yanın dayanağı 05.09.1997 tarih 1 sıra nolu tapu kaydının yörede yapılan genel arazi kadastrosunda revizyon görüp görmediği, görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tutanağı ve eklerinin, davalı ise dava dosyasının, görmemiş ise işlem görmeme nedeninin Kadastro Müdürlüğünden sorulması için Dairenin 11.05.2015 tarihli geri çevirme kararıyla iade edildiği, ancak mahkemece, tapu müdürlüğünden gelen cevabî yazının iade gereğini karşılayıp karşılamadığı denetlenmeden gönderildiği anlaşılmıştır.

Tapu müdürlüğünden gelen cevabî yazı iade gereğini karşılamamaktadır. Şöyle ki; iade kararı sonrasında Baykan Tapu Müdürlüğünden alınan 07.09.2015 tarihli cevabî yazıda, dayanak tapunun Yeşilçevre köyü 189 ada 1 parsele revizyon gördüğü bildirilmiş olup taşınmazın kadastro tutanağının incelenmesinden taşınmaza uygulanan tapunun 05.09.1992 tarih 1 sıra nolu tapu olduğu, edinme sütunun incelenmesinden ise uygulanan tapunun Baykan Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/6 - 12 sayılı tescil ilâmı ile oluştuğu anlaşılmıştır. Davacıların dayanağı tapu 05.09.1992 tarih ve1 sıra nolu tapu değil 05.09.1997 tarih ve 1 sıra nolu tapu olup tapunun geldi kaydı 1986 tarih 2 sıra nolu tapudur.

Bu nedenlerle davanın uzamasına ve dosyanın sürüncemede kalmasına neden olunmadan;

1) Davacı yanın dayanağı 05.09.1997 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydı ve 05.09.1992 tarih ve 1 nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tüm geldi ve gittilerini gösterir örnekleri ile tescil ilâmı ile oluşmuş ise ilgili mahkeme dosyasının getirilmesi, yörede yapılan genel arazi kadastrosunda başkaca taşınmaza revizyon görüp görmediği, görmüş ise revizyon gördüğü parselin kadastro tutanağı ve eklerinin, davalı ise dava dosyasının,

1) Davacı yanın dayanağı 05.09.1997 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydı ve 05.09.1992 tarih ve 1 nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tüm geldi ve gittilerini gösterir örnekleri ile tescil ilâmı ile oluşmuş ise ilgili mahkeme dosyasının getirilmesi, yörede yapılan genel arazi kadastrosunda başkaca taşınmaza revizyon görüp görmediği, görmüş ise revizyon gördüğü parselin kadastro tutanağı ve eklerinin, davalı ise dava dosyasının,

2) Mahallinde 09.11.2012 günü yapılan keşif sonrasında düzenlenen 20.11.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda 188 ada 10 sayılı parsel içerisinde kalan dava edilen taşınmazın 11506,28 m2 yüzölçümlü (A) harfi ile gösterilen taşınmaz olduğu bildirilerek taşınmazın konumu rapor ekindeki krokide gösterilmiş, aynı taşınmaza ilişkin 04.12.2013 günü yapılan keşif sonrasında düzenlenen 14.02.2014 tarihli fen bilirkişi raporda ise 188 ada 10 sayılı parsel içerisinde kalan dava edilen taşınmazın 4495,79 yüzölçümlü (A) harfi ile gösterilen taşınmaz olduğu belirtilerek rapor ekindeki krokide taşınmazın konumu ilk rapordan farklı şekilde gösterilmiştir. Bu nedenle dosyanın hükme esas raporu düzenleyen fen bilirkişilerine verilerek, dava edilen taşınmazın yüzölçümü ve konum farklılığının neden kaynaklandığı, bilirkişilerin raporlarının taşınmazın çapına ve geometrik şekline uygun olup olmadığı, raporlarda ölçüm hatası bulunup bulunmadığı hususlarını açıklar şekilde taşınmazın yüzölçümünün hesaplandığı müşterek imzalı krokili ek raporun, getirtilerek dava dosyası içine konulması,

İade kararı ile istenen belgeler ve alınan cevabî yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/11/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20970, Karar No: 2012/6044, Tarih: 27.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20970 E.  ,  2012/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.09.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak buna ilişkin Belediye Meclis Kararı da eklendikten sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4131, Karar No: 2013/14307, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4131 E.  ,  2013/14307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulurken iki adet bıçaktan söz edilmesi diğer gerekçeler yanında sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Adli emanetin 2011/3764 sırasında suça konu “bir adet” bıçağın kayıtlı olduğu gözetilmeden, “iki adet bıçağın” müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, müsadereye ilişkin hüküm fıkrasından “2 adet” ibaresi çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.