muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1827, Karar No: 2023/402, Tarih: 14.02.2023

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08/04/2022 tarihli ve 2022/1539 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Kusuru bulunmadığı halde eksik inceleme ile hukuka aykırı şekilde hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Suç tarihinde sanığın, sevk ve idaresinde bulunan 42 C 0567 plaka sayılı öğrenci servis aracı ile Tıp Fakültesi Hastanesi istikametinden ... Çevre Yolu Caddesini takiben seyredip ... Hadimi Sokak kavşağından sağa dönüş yaptığı sırada, aracının sağ ön tekeri ile yolda karşıdan karşıya geçmek isteyen katılanın sağ ayağına çarpıp, katılanın ayağının üzerinde durduğu, bağırma ve uyarılar doğrultusunda araçla geri geri geldiği ve katılanın bu şekilde kurtulduğu, olay sonucu katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde yaralandığı, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanlarında, dönüş yaptığı esnada yayayı görmediğini araçtan indiğinde yayanın normal yürüdüğünü, kendisinin olay mahallinden kaçmayıp yardım ettiğini beyan etmiştir.

3.Katılan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmiş olup hakkında katılma kararı verilmekle birlikte, bozma ilamı öncesi talimat mahkemesi olan Ilgın Asliye Ceza Mahkemesince 26/06/2015 tarihli celse alınan beyanında, şikayetçi olduğunu, katılma talebi bulunduğunu belirtmekle hastane masrafları sigortaca karşılandığından herhangi bir zararının bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında; kaza yerindeki azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, havanın açık, olay mahalli yolun düz, eğimsiz olduğu, kazanın oluşumunda sanığın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun'un (2918 sayılı Kanun) 53/1-a maddesinde düzenlenen doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma kuralını ihlal ettiği, yaya ...'nun ise kural ihlalinin bulunmadığı, belirtilmiştir.

5.Dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 13/10/2015 tarihli polis memuru bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, 2918 sayılı Kanun'un, asli kusurlardan, 84. maddesinin Kod No: 6'ya denk gelen 53/1-a (Doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapma, sağa dönüş kurallarına riayet etmemek, dönüş sırasında varsa kurallara uygun olarak karşıya geçen yayalara geçiş hakkını vermek zorundadırlar) maddesi kuralını ihlal ettiğinden sanığın tamamen kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6.Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak, Meram Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 07/04/2015 tarihli raporda, trafik kazasına bağlı tarif edilen yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı ve vücutta kırığa sebebiyet verdiği belirtilmiştir.

7.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

6.Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak, Meram Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 07/04/2015 tarihli raporda, trafik kazasına bağlı tarif edilen yaralanmanın şahsın yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı ve vücutta kırığa sebebiyet verdiği belirtilmiştir.

7.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki yolcu taşımacılığı yaptığı minibüsü ile meskun mahal içerisinde, azami hız sınırının 50km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama cadde üzerinde gündüz vakti seyri esnasında olay mahalline geldiğinde kavşaktan sağa doğru döndüğü esnada istikametine göre yolun sağından sola doğru karşıdan karşıya geçmek üzere kaplama üzerinde bulunan yaya katılan ...'nun ayağının üzerinden tekeri ile geçmesi sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile, katılanın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücudunda kırık oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, aynı maddenin 6. fıkrasındaki koşullar irdelenip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte isabetle değerlendirilerek, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği; incelenen dosya kapsamına göre, katılanın talimat mahkemesi olan Ilgın Asliye Ceza Mahkemesince 26/06/2015 tarihli celse alınan beyanında, şikayetçi olduğunu, katılma talebi bulunduğunu belirtmekle hastane masrafları sigortaca karşılandığından herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan, hakkında belirlenen cezada takdiri indirim uygulanan ve aşamalarda hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında “Katılanın zarar ve ziyanını karşılamayan sanığın suç işleme eğilimi nazara alındığında..." şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

1.Sanığın Kusuru Bulunmadığı Halde Eksik İnceleme ile Hukuka Aykırı Şekilde Hakkında Mahkumiyet Hükmü Kurulduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

1.Sanığın Kusuru Bulunmadığı Halde Eksik İnceleme ile Hukuka Aykırı Şekilde Hakkında Mahkumiyet Hükmü Kurulduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Olay ve olgular başlığı altında yer verilen ve oluşa uygun bulunan 13/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu tespit edilmiş olup, sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4.500,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03/11/2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/695 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1027, Karar No: 2018/3809, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1027 E.  ,  2018/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 27/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4911, Karar No: 2015/2670, Tarih: 26.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/4911 E.  ,  2015/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 tarih ve 2008/126-2013/277 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/02/2015 günü hazır bulunan davacı asil ..., davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, müellifi olduğu ... Enerji Santraline ait onanlı 1/1000 ölçekli Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planı üzerinde muvafakati olmaksızın üzerinde şahsına ve şirketine ait kaşe ve imzalar kullanılmak suretiyle davalı tarafından 25/10/2007 tarihinde imar planı değişikliği yapıldığını, çoğaltılarak resmi kurumlara onaylatıldığını ve yayınlatıldığını, bu nedenlerle manevi yönden de zarara uğradığını ileri sürerek, Şehir Plancıları Odasının 2007 yılı 2.yarıyıl asgari ücret tarifesine göre plan değişikliği bedeli olarak belirlenen 102.243 TL'nin ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın aktif husumet, yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davaya konu planın FSEK. çerçevesinde korunan bir eser olduğu, davacının FSEK çerçevesinde eseri üzerinde korumadan yararlanacağı, FSEK'nun 16.maddesine göre eser sahibinin izni olmadıkça eserde veyahut eser sahibinin adında kısaltmalar, ekleme ve başka değiştirmeler yapılamayacağı, davacıya sorulmadan bizatihi planın değiştirildiği, kendi orjinal planında ön görülenden fazla bir ayrılma ile planın uygulandığı, plan değişikliğinin doğrudan ve sadece kamu kurumu tarafından yapıldığı sonucunun çıkmadığı, davalının eylemden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, 5846 sayılı FSEK‘ndan kaynaklanan eser sahipliğinin ihlali iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda istem gibi Şehir Plancıları Odasının 2007 yılı 2. yarıyıl Asgari Ücret Tarifesi hükmü çerçevesinde davacı yararına maddi tazminata hükmetmiştir.

2-Dava, 5846 sayılı FSEK‘ndan kaynaklanan eser sahipliğinin ihlali iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda istem gibi Şehir Plancıları Odasının 2007 yılı 2. yarıyıl Asgari Ücret Tarifesi hükmü çerçevesinde davacı yararına maddi tazminata hükmetmiştir.

Oysa, davacı eser sahibi tarafından hazırlandığı sabit olan, asıl plan karşılığı olarak davalı tarafından davacıya ödenen toplam ücrette gözetilerek, mahkemece davacıya ait eser niteliğindeki planda yapılan değişikliğin planın tümü de nazara alınarak asıl plan karşılığında ödenen ücretle de orantılı olarak daha makul ve hakkaniyete uygun bir maddi tazminata hükmedilmek gerekirken yasal dayanağı da bulunmayan anılan tarife hükümleri çerçevesinde yazılı miktara hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32284, Karar No: 2016/16028, Tarih: 20.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/32284 E.  ,  2016/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Eczacı ve aynı zamanda kendi beyanına göre sedef hastası olan sanığın, mesleki alanına girecek şekilde hazırlamış olduğu ilaçları şikayetçiye vermesi ve şikayetçinin de bu ilaçları kullandığını beyan etmesi, sanığın doktor ünvanını kullanmadığını ve eczacı sıfatıyla davet üzerine konferanslar verdiğini, tedavi uygulamadığını savunması, sanığın eczacı olması, aynı zamanda kendisinde de sedef hastalığının bulunması ve adı geçen hastalıkla ilgili derneğin konferanslarına davet üzerine katılması ve sanığın şikayetçiye doğrudan bir müdahale ve muayenesinin bulunmaması karşısında; sanığın hasta tedavi etme kastıyla hareket etmemesi nedeniyle manevi unsurun oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a- Kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmayan şikayetçinin katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6187, Karar No: 2019/15950, Tarih: 10.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/6187 E.  ,  2019/15950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki husus dışında kalan temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak;

7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca tespit edilen bedelden ilk kararla tespit edilen bedelin mahsup edilmesi sonucu oluşan fark bedel 4.500,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak 10.09.2014 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde, karar tarihine kadar faiz yürütülmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bendinden (karar tarihine kadar yasal faiz işletilerek) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4774, Karar No: 2018/2832, Tarih: 27.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4774 E.  ,  2018/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davacının itirazın kaldırılmasına yönelik davasının ana para alacağının ödenmiş olması ancak kira farkları alacağı yönünden alacak yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmiş karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflara arasında 01/11/2011 başlangıç tarihli, bir yıl süreli ve aylık 650,00 TL bedelli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı, 15/12/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 yılı Ekim ayı için 710,59 TL, 2014 yılı Eylül ve Ekim ayı için aylık 762,67 TL' den 1.525,34 TL, 2015 yılı Ekim ay için 829,78 TL kira ve 2012 yılı Kasım ayı ila 2013 yılı Ekim ayı arasına ait 362,09 TL kira farkı, 2014 yılı Kasım ayı için 79,78 TL kira farkı, 3,08 TL 2015 yılı Kasım ve Aralık ayı kira farkından ödenen 202,22 TL bedelin mahsubu ile toplam 3.482,66 TL kira ve 395,00 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile; 2013 yılı Ekim, 2014 yılı Eylül ve Ekim, 2015 yılı Ekim aylarına ait kira bedellerinin eksiksiz ödendiğini, her yıl tarafların karşılıklı mutabakatları ile kira bedellerinin belirlendiğini, alacaklı tarafından uygulanan artışın kabul edilemeyeceğini belirterek borca itiraz etmiştir.

Takip dayanağı kira sözleşmesinin 5. maddesinde kiracının kontrat bitiminde kira bedelini TEFE-TÜFE'ye göre % ... Oranında arttırmayı şimdiden kabul ve taahhüt edeceği düzenlenmiş olup kira bedelinin TEFE mi TÜFE mi oranında artırılacağı belli değildir. Bu haliyle artış şartı belli ve muayyen olmadığından hüküm ifade eder nitelikte değildir. Mahkemece kira farkına yönelik verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Aylık kira miktarını ispat yükü kiraya verene , kira bedelinin ödendiğini ispat yükü kiracıya aittir. Davacı alacaklı, aylık kira miktarını ispata yarar bir mahkeme kararı ya da yazılı bir belge getirmediğine göre davalı borçlunun kabul ettiği aylık kira miktarları kabul edilerek sonuca gidilmesinde de bir usulsüzlük bulunmamakta ise de davalı borçlu tarafından ibraz edilen ödeme belgelerinde yapılan kira ödemelerinin hangi aya ait olduğu açık değildir. Bu durumda mahkemece kira ilişkisinin başından itibaren davacı alacaklıya ait banka hesap hareketleri getirtilerek yapılması gereken ödemelerden yapılan ödemeler düşülmek suretiyle 2013 yılı Ekim, 2014 yılı Eylül ve Ekim, 2015 yılı Ekim aylarına ait kira bedellerinin ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre itirazın kaldırılması ve tahliye davası hakkında karar verilmesi gerekirken kira asıl alacağının ödenmiş olması gerekçesiyle kira alacağına ve tahliyeye ilişkin istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19605, Karar No: 2014/22048, Tarih: 10.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19605 E.  ,  2014/22048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede taraflara ait vekaletnameler ve tebliğ mazbatalarının sisteme kaydedilmedikleri anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.11.2014(Pzt.)