muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10949, Karar No: 2018/7742, Tarih: 28.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10949 E.  ,  2018/7742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2016/10949

Karar No : 2018/7742

Tebliğname No : 2 - 2014/376270

T.C.

YARGITAY

.... Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2016/10949

Karar No : 2018/7742

Tebliğname No : 2 - 2014/376270

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : .... Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2013/389 (E) ve 2014/849 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : E....

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

SUÇ TARİHİ : 05/05/2013

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama-bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan CD inceleme tutanağına göre; suça sürüklenen çocukların okula ilk girdikleri saatin 04.54 olduğu, okuldan çıktıkları saatin ise 05.15 olarak tesbit edildiği nazara alındığında, kamera saatinin doğru zamanı gösterip göstermediğinin tesbitinden sonra eylemin tam olarak saat kaçta gerçekleştirildiğinin kesin olarak tespit edilmesi ile elde edilecek sonuca göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddesi uygulama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde, suça sürüklenen çocuk ...hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan ve başka bir dava dosyasındaki sosyal inceleme raporunun hükme dayanak yapılması suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6581, Karar No: 2017/5868, Tarih: 11.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/6581 E.  ,  2017/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan sanık ... savunmanı, sanıklar ... ve ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yağma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1583, Karar No: 2012/6826, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1583 E.  ,  2012/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı şirketi temsilen ... geldi. Davalılardan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira , elektrik, arıtma su, güvenlik, makine, palet ve cezai şart bedelinin tahsili için yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.7.2004 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 3.000 TL + KDV olarak belirtilmiş ve her ayın beşine kadar ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, davalı kiracı şirketin kiralanan fabrikadaki üretimini 22.7.2008 tarihinde durdurduğunu ve kiralananı terk ettiğinden söz ederek diğer alacak kalemleri ile birlikte aylık 3.540 TL'den Mayıs – Haziran ve Temmuz 2008 ayları kirası 10.620 TL'nin de tahsili için davalılar hakkında 27.8.2008 tarihinde Kocaeli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008 / 11796 sayılı dosyasında icra takibi yapmıştır. Davalıların takibe yasal süresi içinde itiraz etmeleri üzerine itirazın iptaline yönelik olarak açılan işbu davada da, davalılar takibe konu edilen aylar kirasının makbuz karşılığında ait olduğu ay içinde ödendiğini savunarak makbuz asıllarını dosyaya sunmuştur. Davacı yan ise bu belgelere karşı makbuzlardaki kaşenin kendilerine ait olduğunu belirtmekle birlikte, belge üzerindeki imzasına karşı çıkmış kira ödemesinin şirketlerine yapılmadığını beyan etmiştir. Bunun üzerine mahkemece davalının delil olarak her iki tarafın ticari defterlerine de dayanması nedeniyle ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması yönünden 22.2.2011 tarihli oturumda o oturuma katılmayan davacı vekiline

ticari defter ve belgeleri ibraz etmesi için 8.4.2011 tarihi saat 14.00'e kadar kesin süre vermiş ve duruşmayı 26.4.2011 tarihine ertelemiştir. Bu konudaki tebligat davacı vekili Av. Bülent Karabulut'a 5.4.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili ise 8.4.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin ticari defterleri temin etmediğinden söz ederek vekillikten istifa ettiğini mahkemeye bildirmiştir. Defter ibrazı konusunda davacı asıla çıkarılan tebligat 14.4.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı asıl ise 12.5.2011 tarihli dilekçesi ile vekilinin vekillikten istifa etmesi nedeniyle verilen sürenin sonuçsuz kaldığını belirterek kendilerine yeniden süre verilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkeme tanınan kesin süre içinde ticari defterlerin ibraz edilmemesi nedeniyle takip konusu edilen aylar kirasının ödendiğinin kabulü ile davanın reddine karar vermiştir. Defter ibrazı konusunda vekile kesin süre verilse de aynı konuda davacı asıla da anılan sürenin geçmesinden sonra tebligat yapılmış, davacı asıl da defterlerini sunması için yeniden süre verilmesi talebinde bulunmuştur. Davalı lehine olabilecek bu durum gözetilmelidir. Diğer yandan kira parasının ödendiğini davalı tarafın kanıtlaması gerekir. Davalılar kira paralarının ödendiğine ilişkin makbuzlar sunmuş ise de davacı makbuzlardaki imzasına karşı çıktığından mahkemenin bu ödeme belgeleri üzerinde imza incelemesi ve defter ibrazına dair işlevini yitirmiş kesin süre nedeniyle davacının ticari defterlerini sunması için yeniden süre ve olanak vererek süresinde sunulması halinde bu defterler üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırarak oluşacak sonuca göre kira alacağı yönünden bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1559, Karar No: 2015/2741, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/1559 E.  ,  2015/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19356, Karar No: 2014/14800, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19356 E.  ,  2014/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6931, Karar No: 2014/7983, Tarih: 16.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6931 E.  ,  2014/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/203-2013/95

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.11.2012 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatamının önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davacı D.. Köyü 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Balıkesir İli Sındırgı ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12987, Karar No: 2022/6791, Tarih: 05.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12987 E.  ,  2022/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın reddine dair kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmakla , dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili 16/07/2018 tarihinde müvekkilin yolcu olduğu araç ile davalıya sigortalı aracın çarpışması ile meydana gelen trafik kazasında yaralandığını ve %25 oranında malul kaldığını belirterek 5.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Yargılama sırasında dava değerini 224.383,64 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile 213.942,41 TL sürekli maluliyet, 4.352,73 TL geçici iş göremezlik ve 6.088,50 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 224.383,64 TL tazminatın 27/05/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itiraz reddedilmiş, karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, Erciyes Üniversitesi Tıp fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 27/01/2020 tarihli raporunda davacının, davaya konu trafik kazasından kaynaklı zihinsel, ruhsal, davranışsal bozukluğa dayalı hastalığından kaynaklı maluliyetinin %25 olduğu tespiti yapılmıştır.Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu rapor hükme esas alınmış ise de; maluliyet raporunda, travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile işlevselliği kısmen düzeldiğği tanımlaması yapılmış ancak bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği belirtilmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda,davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetininin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek (kaza öncesi psikiyatri tedavisi görüp görmediğini de araştırılarak) üzere içerisinde psikiyatri uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu ve maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında, bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli,kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.