muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6399, Karar No: 2015/15904, Tarih: 30.04.2015

...ları, 14.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3294 sayılı ...yı Teşvik Kanunu ile kurulmuştur. Kanun'un 1. maddesinde, kanunun amacının, “fakru zaruret içinde ve muhtaç durumda bulunan vatandaşlar ile gerektiğinde her ne suretle olursa olsun Türkiye'ye kabul edilmiş veya gelmiş olan kişilere yardım etmek, sosyal adaleti pekiştirici tedbirler alarak gelir dağılımının adilane bir şekilde tevzi edilmesini sağlamak, ...yı teşvik etmek” olduğu belirtilmiştir. Kanun'un 7. maddesine göre ise “Bu Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede ...ları kurulur.” Aynı maddede, anılan ...ların karar organı olan mütevelli heyetlerinin nasıl teşekkül edeceği ayrıntılı olarak ifade edilmiştir. Maddenin son fıkrasında da, ... senetlerinin, mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından Medeni Kanundaki hükümlere göre tescil ettirileceği ifade edilmiştir. Öte yandan ...lar, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 ve devamı maddeleri ile 5737 sayılı ...lar Kanunu'nda düzenlenen özel hukuk tüzel kişileridir. Ancak özel hukuk tüzel kişiliği olsa bile yasadan alınan yetki ile kurulduğu, devlete bağlı olduğu ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlandığı anlaşılmaktadır.

Nitekim 14.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3294 sayılı Kanun ile kurulan ...yı Teşvik Fonu, uzun bir süre ... bağlı şekilde idare edilmiş, ancak 09.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5263 sayılı Kanun ile ihdas edilen “...” tarafından yönetilmesi öngörülmüştür.

Bugün yürürlükte bulunmayan 5263 sayılı Kanun'un beşinci maddesinin birinci fıkrasına göre “..., ...ın görevlendireceği ...ın başkanlığında ..., ... ve ...nın ...ları ile ... ve ...lar ...den oluşur.” Aynı maddenin ikinci fıkrasında da, Kurulun ...nin ...lar ...ce yerine getirileceği ifade edilmiştir.

Daha sonra ise, 08.06.2011 tarihinde yürürlüğe giren 633 sayılı ...'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 5263 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış, ... anılan ... bünyesinde teşkil edilmiştir.

... da 633 sayılı KHK'nın 34. maddesinde yeniden düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında Kurulun “...ın başkanlığında ..., ..., ..., ... ve ... nın müsteşarları ile ... ve ...”nden oluşacağı belirtilmiş ve ikinci fıkrada da Kurulun toplanma zamanları düzenlendikten sonra aynı fıkranın son cümlesinde Kurulun ...nin ... tarafından yerine getirileceği belirtilmiştir.

Bugün için ...nün taşradaki faaliyetleri Türkiye çapında 973 il ve ilçede her ilde ... ve her ilçede ... başkanlığında oluşturulmuş ...ları aracılığıyla yürütülmektedir.

Bugün için ...nün taşradaki faaliyetleri Türkiye çapında 973 il ve ilçede her ilde ... ve her ilçede ... başkanlığında oluşturulmuş ...ları aracılığıyla yürütülmektedir.

... personel alımı, ...’ne bağlı ...’nın norm kadro standart ve esasları kapsamında mülakat neticesinde genel şartları ve varsa ... tarafından belirlenmiş özel şartları taşıyan adaylardan iş için uygun görülen aday/ adaylar ...ne bildirilmek ve yapılan kontrol neticesinde Genel Müdürlük tarafından işe alım koşullarını taşıdığı tespit edilirse ... tarafında işe başlatılmaktadır. Dosya içeriğine göre davacı ile imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin antette başlık kısmında işveren olarak ... ... olduğu belirtilmektedir. ... çalışanına verilecek ücret esaslarının da ... tarafından belirlendiği sabittir.

...nün ve alt birimi olan ... Daire Başkanlığının, ...lar üzerinde yönetim ve denetim yetkilerinin bulunduğu, ...larının, ... tüzel kişiliği olarak kurulmuş olsalar da sosyal yardımların ülke genelinde yürütülmesi ve ihtiyaç sahiplerine ulaştırılmasında ...nın taşra örgütü gibi faaliyet gösterdiği ve idari örgütlenme olarak ... teşkilatı içerisinde yer aldığının anlaşıldığı, ...larda çalışan işçilerin işe giriş, işten çıkış gibi kimi özlük işlemlerinin ... tarafından gerçekleştirildiği, ...nın, ...larında çalışan işçiler üzerinde yönetim yetkisi bulunduğu, ...ları işyerlerinde işveren sıfatına ilişkin yetkilerin ... tarafından kullanıldığı, merkezi yetkinin yerindelik ilkesi gereği kamu kurumu ve kuruluşu tarafından özel hukuk hükümlerine tabi olduğu açıklanan ...lar aracılığı ile yerine getirildiği, ancak özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olmasının kamu kuruluşu ve bağlı kurum olmasını ortadan kaldırmadığı, ... işyerlerinde çalışan işçilerin iş güvencesi yönünden 30 işçi sayısının belirlenmesinde bağlı oldukları ...’nın aynı iş kolunda bulunan diğer ...larda çalışanlarında dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı ... bünyesinde 30 işçiden az kişinin çalıştığı savunmasında bulunmamış ve mahkemece bu konu tartışılmamış ise de tüm ...larında çalışan sayısı dikkate alındığında davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanması gerektiği kabul edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. Maddesi uyarınca iş sözleşmesini geçerli ve haklı nedenle fesheden işveren, bu nedeni kanıtlamak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta davalı ... davacının iş sözleşmesini haklı ve geçerli nedenle feshettiğini kanıtlayamamıştır. Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi yerinde olduğundan davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibari ile doğru olduğundan kararın belirtilen gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24622, Karar No: 2016/7700, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24622 E.  ,  2016/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5689, Karar No: 2013/8593, Tarih: 06.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5689 E.  ,  2013/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan takipte teminat mektupları paraya çevrilerek tahsil edilen paradan % 7,92 olarak alınan tahsil harcı oranının, 5999 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ve 2942 sayılı Kanun gereğince yapılan haciz işleminin geçersiz olması nedeniyle % 3,96 olması gerektiğine ilişkin borçlu Kurum tarafından şikayette bulunulduğu; Mahkemece, harç ve vergi tarh ve tahakkukuna ilişkin işlemlerin İcra Müdürlüğü tarafından vergi mükellefi sıfatı ile yapıldığı ve ihtilafın çözüm yerinin Vergi Mahkemesi olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV’ye tabi tutmuştur. KDV Kanunu’nun 40. maddesine 4108 sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV’nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV’nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra dairesinin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Oysa, 492 sayılı Yasa gereğince İcra Müdürünün tahsil harcı kesme işlemi, İİK'nun 15. maddesi hükmü çerçevesinde yaptığı işlem olup, buna karşı şikayetlerin incelenme yeri de İİK''nun 4. ve 16. maddeleri gereğince bağlı bulunduğu icra mahkemesidir.

Somut olayda İcra Müdürlüğünün İİK'nun 15. maddesinde yer verilen 492 sayılı Harçlar Yasası'na göre tahsil harcı kesmesi işleminin şikayet edildiği gözetilerek işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle usulden ret kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6362, Karar No: 2008/7355, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6362 E.  ,  2008/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 10.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, muris annesi ... kızı ...’un dava konusu 1919, 994, 499, 478, 588, 589 ve 475 parseller ile 619 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...” yazılı isminin düzeltilmesini istemiş, mahkemece 1919, 499 ve 47 parseller ile 619 ada 2 parsel yönünden davanın kabulü ile ...’un isminin ... olarak düzeltilmesine, diğer parseller yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Sicil Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava ile Çaylı köyü, 1919, 499 ve 478 parseller ile 619 ada 2 parsel yönünden taşınmazların paydaşlarından ...’nın nüfus sicilindeki adının “Sabiha” olduğu ileri sürülerek tapu sicilindeki malik adının nüfus kaydına uygun biçimde düzeltilmesi istenmiştir. Mahkemece, isminde düzeltme yapılması istenen kişinin kayden yazılı “Sabiha” ismi yerine tapuda yanlış yazılan biçimiyle ... olarak hüküm fıkrasına yazılması beşeri hata olarak kabul edilmiştir. Yine mahkemenin düzeltme yapılan parsellerden 478 parselin numarasının hüküm de 47 olarak yazılması da maddi hata sonucudur. Bu hususlar yargılama yapılmaksızın düzeltilebilecek maddi hata olduğundan

hükmün bozulmayarak HUMK’nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca, hükmün üç numaralı bendinin ikinci satırındaki “Çaylı Gavurgalı mevkiinde” sözcüklerinden sonra gelen “0 ada 47 parsellerde” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “478 parselde” ibaresinin ve yine hükmün üç numaralı bendinin üçüncü satırındaki “tapu maliki” sözcüklerinden sonra gelen “...’un Sabiha olan isminin iptali ile ... olarak düzeltilmesine” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “... Özkul’un ... olan isminin iptali ile ... olarak düzeltilmesine” sözcüklerinin yazılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 09.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3477, Karar No: 2008/4145, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3477 E.  ,  2008/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 331.maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in İİK’nun 331. ve 333/a maddeleri gereğince 3.600.00 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup, kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek yapılan incelemede;

5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3.maddesinde yer alan "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında, "suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2004 sayılı İİK'nun 331.maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı yasa ile değişik İİK’nun 331.maddesi ile 765 ve 5237 sayılı TCK’nun ilgili bütün hükümleri olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması, cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hükümlerin de kararın gerekçe bölümünde tartışılıp sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerekirken denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm tesisi,

2- Dosya içerisinde hem İİK’nun 331/1.maddesi ile cezalandırılmaya ilişkin kısa karar ve bu kısa karara uygun gerekçeli karar ve hem de 333/a maddesi ile cezalandırılmaya ilişkin kısa karar bulundurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

3-Tayin olunan cezanın hapis cezası olması sebebiyle, idari para cezasına çevrilemeyeceği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

İsabetsizdir. Açıklanan nedenlerle sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28400, Karar No: 2024/20111, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28400 E.  ,  2024/20111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06/04/2023

EK KARAR SAYISI : 2022/1831 E., 2022/2364 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/1831 Esas, 2022/2364 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8931, Karar No: 2013/11664, Tarih: 04.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8931 E.  ,  2013/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda yerel mahkemece verilen red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, serbest olmayan tüketicilere uygulanacak tarifeye ilişkin bedellerin net enerji bedeli, kayıp enerji bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okumaya ilişkin hizmet bedeli; serbest tüketicilere uygulanacak tarifeye ilişkin bedellerin ise kayıp enerji bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okumaya ilişkin hizmet bedeli ve iletim bedellerinden meydana geldiğini, sözkonusu bedellerin ... tarafından belirlenen bir bedel olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını,...'nın verdiği, kararlara karşı ise ...'da dava açılabileceğini bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair ek karar alınmış; sözkonusu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedeli dahil faturalarda fazladan kesilen tutarların, sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden elektrik faturalarından ...'ın bugüne kadar kestiği fazladan alınan miktarların geriye dönük olarak hesaplanıp yasal faiziyle birlikte kendisine ödenmesini ve bundan sonra da ... ve kanunlara aykırı olarak alındığını beyan ettiği sözkonusu ödemelerin faturasına yansıtılmamasını istemiş; ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan sözedilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının, HUMK nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427. Maddesi Uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K. 13/10/2010 tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla mahkemece, bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 25.12.2012 Tarih, 2012/485 E.- 2012/558 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedeli dahil faturada geçen 5 kalemin (Dağıtım bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve sayaç okuma bedelinin) tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir deyişle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Buna göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli,ve itiraza konu diğer kalemler Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.