muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1761, Karar No: 2011/5839, Tarih: 12.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1761 E.  ,  2011/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 703 parsel sayılı taşınmazda kayden 3/4 pay maliki iken; bu payı dava dışı kişilerden alıp kendisine temlik eden davalı ...'ye ,kalan 1/4 payı da satın almak istediğini bildirdiğini, ne var ki, davalı ...'nin 1/4 hisse sahihplerini kandırarak bu payı üzerine aldığını ve evrakta sahtecilik suretiyle 3/4 payının da tapu sicilinden silinerek taşınmazın tamamının adı geçen davalı adına tescil edildiğini öğrendiğini,... ile eski tapu müdürü olan davalı ...'in anlaşarak birlikte hareket ettiklerini ,yeni müdür olan diğer davalı ...'ın da bu olaya ses çıkarmadığını, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil ile maddi ve manevi tazminat isteklerinde bulunmuş, bilahare davalı ... hakkındaki davasından feragat etmiş; ıslah suretiyle ecrimisil de istemiş ve en son pay temliki yapan önceki 1/4 pay maliklerini davaya dahil etmiştir.

Davalı ..., 3/4 payın tapu idaresince sehven yapılan hata sonucu adına tescil edilmiş olup, bu payıh davacıya ait olduğunu; kalan 1/4 payı ise kendisinin satın aldığını ve bu hisse üzerinde davacının hakkının bulunmadığını beyan etmiştir.

Davalı ..., tapu sicilinde yapılan işlemin kasti olmayıp, temliki yapanların isimlerinin kayıtta kırmızı kalemle silinirken yanlışlıkla davacının isminin de silindiğinden taşınmazın tamamının davalı ... adına kaydedildiğini, bu hatanın idarece düzeltilebileceğini ancak teklife rağmen davacının buna yanaşmadığını ve uğradığı bir zararında bulunmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ise bir savunma getirmemiştir.

Dahili davalılar, dava konusu taşınmazdaki önceden maaaaalik oldukları 1/4 payın davacı adına tescili gerektiğini ve buna muvafakat ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1,25 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/100, Karar No: 2014/3590, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/100 E.  ,  2014/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1979 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ile varsa daha sonra yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5831 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre kullanım kadastrosu ve güncelleme çalışması yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanak ve belgelerin,

3) Çekişmeli taşınmaza ilişkin Orman Yönetimi tarafından Hazine nezdinde yapılan tahsis talebinde ne gibi işlem yapıldığı, bu yer ile ilgili tahsis yapılıp yapılmadığının davalı Hazineden sorularak alınacak yazı cevabî yazının,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/392, Karar No: 2019/4599, Tarih: 14.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/392 E.  ,  2019/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş. Tur. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.10.2015 gün ve 2011/716-2015/904 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesinin 25.10.2018 gün ve 2016/359-2018/4932 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı bozma ilamına karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında ,davalı ile aralarında 07.07.2006 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre davalının sözleşmede kararlaştırılan sürede inşaatı bitirmediğini belirterek gecikme tazminatı alacağına ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 26.700,00 TL'ye çıkarmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı ilamında 19.10.2009 tarihli seviye tespit tutanağında inşaatın tamamlanma oranının %100 olduğu ve tutanakta davacı arsa sahibinin de imzasının bulunduğu gerekçesiyle arsa sahibine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin teslim tarihinin seviye tespit tutanağının düzenlendiği 19.10.2009 tarihi olduğunun kabulü ile, davacı arsa sahibinin geç teslim nedeniyle kira kaybı alacağının anılan tarih dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de tutanağın yapı denetim firmasının geçici olarak faaliyetinin durdurulması nedeniyle taraflar ve denetim firması ile Tekirdağ Belediyesi yetkilisi tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Bu tutanakta davacı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiğine ilişkin bir açıklamanın bulunmadığı, dosya kapsamına göre davacıya ait dairelerin iskân ruhsatının davanın

açılmasından sonra 02.05.2014 tarihinde alındığı, davacıya sadece B blok 5 nolu dairenin 15.08.2008 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, 5 nolu bağımsız bölüm dışındaki bağımsız bölümlerle ilgili gecikme tazminatı yönünden davanın 25.900,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken daha fazla miktara hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkeme kararının bu sebeple bozulması gerekirken Yargıtay 23 Hukuk Dairesinin 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı ilamında 19.10.2009 tarihli tutanağın teslim belgesi olarak nitelendirilemeyeceği halde hataen teslim belgesi olduğunun kabul edildiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından bozma ilamında 2. bentteki buna ilişkin gerekçenin kaldırılarak değişik bu gerekçeye göre bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesince verilen 25.10.2018 tarihli 2016/359 Esas 2018/4932 Karar sayılı bozma ilamının 2. nolu bendinin gerekçesinin kaldırılarak yukarıda belirtilen gerekçeye göre BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18490, Karar No: 2024/6077, Tarih: 09.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/18490 E.  ,  2024/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun' a Aykırılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.01.2024 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında, Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan “5 yıl hapis ve 12500 TL adli para cezası" ile mahkûmiyet hükmüne konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmayan hükümlerin niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu, temyiz başvurusunun bu gerekçe ile reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, hükümlünün ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kınık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10978, Karar No: 2015/16313, Tarih: 10.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10978 E.  ,  2015/16313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2014/1180-2014/2408

K A R A R

1-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.06.2014 tarihini de kapsar biçimde yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler S.. K.. aracılığıyla ilgili ülke S.. K..ndan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.06.2014 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının 2014-2015 yılları arasında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9134, Karar No: 2013/21762, Tarih: 10.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/9134 E.  ,  2013/21762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-15-18 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuğun, öğretmeni olan şikayetçinin okulun internet sitesinden kopyaladığı fotoğrafını www.....com adresli internet sayfasında oluşturduğu sayfasına koyarak "işte okulumuz kaytan bıyıklı oymak beyi asayiş onun işi, tenefüste bile öğrencileri sınıfa sokar, hadeeyyhh diyerek bir çoban edasıyla bizleri güderdi, ağzını öpüyoruz" şeklinde yazı yazma eyleminin, espri amaçlı gerçekleştirildiği ve katılanın uyarısı sonrasında sayfadan kaldırdığı da dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun disiplin yaptırımı ile karşılanması mümkün bu eylemi nedeniyle, hakaret suçunun kanuni unsurları oluşmadığı halde, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre ise; suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğa istemi olmasa bile müdafii atanarak sorgusunun müdafii huzurunda yapılması gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 150/2. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21505, Karar No: 2019/1114, Tarih: 04.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/21505 E.  ,  2019/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ...San. Tic. A.Ş.'den almış olduğu ... marka jenaratörden yangın çıktığını, jenaratörün tamamen yandığını, ayrıca pvc kapının yandığını, elektrik tesisatında hasarlar oluştuğunu, camların çatladığını, ... katın duvarlarında ağır yanık kurum ve kalıntıları oluştuğunu belirterek; ayplı jenaratörden çıkan yangından dolayı 3.000,00 TL jeneratör bedeli ile, 1.815 TL diğer hasarların davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, itfaiye tutanağından yangının çıkış sebebi olarak açıkça ifade edildiği gibi "kaloriferi çalıştırmak amacıyla kullanılan jeneratörün elektrik tesisatından meydana gelen kısa devre sonucu yangın başlangıcının meydana geldiğini, gelişerek jenaratöre sirayet ettiği kanaatine varılmıştır" şeklinde rapor düzenlenerek açık bir biçimde yangının çıkış sebebi olarak elektrik tesisatında meydana gelen kısa devre olduğu şüpheye yer vermeyecek şekilde vurgulandığını, yangın çıkışının nedeni olarak jeneratörün olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, toplanan delillerle birlikte bilirkişiden alınan rapora göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, yangın sebebiyle meydana gelen zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporunda yangının jeneratör motor bölümlerinde bulunan rulman arızasından, motorun dengesiz çalıştığı ve aşırı ısınma sonucu jeneratörden yanma ve yangın meydana geldiği kanaatinin hükme esas alındığı görülmektedir. Ancak 06.12.2014 tarihli İtfaiye Daire Başkanlığı Yangın Raporunda yangının çıkış nedeni olarak bilirkişi raporunun aksine jeneratörün elektrik tesisatından meydana gelen kısa devre sonucu yangın başlangıcının meydana geldiği, gelişerek jenaratöre sirayet ettiği belirtilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, davalının bu itirazları kapsamında ek bilirkişi raporu ya da gerektiğinde yeni bir bilirkişiden rapor alınmak suretiyle çelişkinin giderilerek, gerekli inceleme ve değerlendirme yapılıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20411, Karar No: 2015/3489, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/20411 E.  ,  2015/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14563, Karar No: 2015/10968, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14563 E.  ,  2015/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2012/79-2014/99

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2012/79-2014/99 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/10/2015günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. D. A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin B.’da teleferik tesisi yapmak üzere, dava dışı A.... A.Ş ile 30/05/2007’de sözleşme imzaladığını, ancak bu firmanın finans yükümlülüğünü yerine getirmemesi üzerine 23/07/2007’de iyi niyet anlaşması imzalandığını, bu süreçte müvekkili tarafından A..… T. A.Ş’ye bir takım hizmet ve malzemeler verildiğini, ancak firmanın cayarak farklı koşullarda işi yapacak bir firma ile anlaştığını ve yeni firmaya işi verdiğini, müvekkilinin ise bu konuda dünyanın önde gelen firmalarından olduğunu, müvekkiline ait proje ve çizimleri ondan izin ve onay almadan kullanan ve kullanıma izin veren davalıların müvekkilinin 5846 sayılı yasadan doğan haklarını ihlal ettiklerini ileri sürerek, 136.200 Euro maddi tazminatın eylem tarihinde işleyen ticari faizi ile birlikte, her bir davalıdan 50’şer bin olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın aynı tarihten yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Davalı H. M. vekili, müvekkilinin yalnızca statik projeyi yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının sunduğu projelerin fotokopi olması nedeniyle antette imza ve müellif adının değiştirildiği iddiasının anlaşılamadığı, davacının ileri sürdüğü gibi, projeyi izinsiz uygulama ve dolayısıyla tazminat sorumluluğunu kabul etmenin mümkün görülmediği, davalılardan PMD Y. D. Ltd. Şirketi'nin anılan eylem ihlal olsa bile, telif hakkından doğan bir sorumluluğunun bulunmadığı, zira projeyi her kim çizmiş veya uygulamış olursa olsun görevi, teknik ve fenni denetimden ibaret olduğu, telif hakkı denetlemesi yapmakla ilgili olmadığı, diğer davalı H.. Y..'nın ise, uygulanan projelerde mimar olarak adı geçmekte ise de, anılan mimarın telif hakkı ihlali yaptığına ilişkin somut kanıtlar sunulmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3300, Karar No: 2023/433, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3300 E.  ,  2023/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2014/23 Esas, 2014/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi

gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; katılanın beyanlarının çelişkili olmasına rağmen, mahkeme tarafından itibar edilmesinin hukuka aykırı olduğu, katılanın evli bir erkeği evine iki kere yalnızken kabul etmesinin aralarında duygusal ilişkinin bulunduğunu gösterdiği, üstelik daha önceki buluşmalarında sanığın kendisini öptüğünü bilmesine rağmen evine yalnızken ve çocuğu yokken kabul etmesinin bunu gösterdiğini, mahkemenin katılanın cinsel saldırıya ilişkin beyanına itibar etmesine rağmen, tacize ilişkin beyanlarına itibar etmemesinin de anlaşılır olmadığını, sanık ve katılanın fiziken yakın olduklarını, sanığın katılanın bir yandan ağzını kapatırken bir yandan üzerindekileri çıkarıp kendisinin de soyunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, olayın gerçek olduğu düşünülse bile müştekinin yardım istemesi ve sonrasında polise başvurması gerektiğini oysa yaklaşık bir ay kadar sonra kocasının telefondaki mesajları görmesinden sonra sanığın kendisini sevdiğini söylediğini, cinsel saldırıdan bahsetmediğini, olay günü sanığın evine gelip özür dilemek istediği sırada komşularının sanığı görmesi nedeni ile mecburen şikayetçi olduğunu, 1,5 ay kadar olayları gizlediğini, sanığın ... ifadesinin yasal zorunluluk bulunmasına rağmen avukat olmadan alındığını, sanığın hazırlıktaki kabule ilişkin beyanlarının da her ikisinin de evli olmalarından dolayı katılanı korumaya yönelik olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR