muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3728, Karar No: 2020/2040, Tarih: 25.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3728 E.  ,  2020/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 14/03/2018 tarih ve 2016/480 E- 2018/115 K. sayılı kararın davalılar şirket ve kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2019 tarih ve 2018/1194 E- 2019/668 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar şirket ve kurum vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.05.2015 tarihinde "PO Motor Oil ECONOMİZER" ibare ve biçimli 4/1-4 ve 35/1-4+5.sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin EKONOMİZER ibareli 1 ve 4. sınıftaki "madeni yağ ve madeni yağ katıkları ve petrol katkı maddeleri" ürünlerini içeren markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesi'nin davalının itirazını kısmen kabul ederek müvekkilinin marka tescil başvurusunu 4/1. sınıftaki ürünleri için reddettiğini, bunun üzerine davalının başvurunun tümden reddi istemiyle müvekkilininin de ret kararının kaldırılması istemiyle anılan karara karşı itirazda bulunduğunu, YİDK'nın 2016/M-10467 sayılı kararıyla müvekkili itirazını reddettiğini, buna karşın davalı itirazını kısmen kabul ederek müvekkili marka tescil başvurusunu 4/3. ve 35/6.sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Sınai amaçlı yağlar, gresler, kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler ile sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." için de reddettiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, görsel, sescil, biçimsel, düzenleme, renk ve kompozisyon olarak başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında iltibasa sebebiyet verebilecek bir benzerlik bulunmadığını, çünkü Türkçe ekonomikleştirici olan "Ekonomizer" ibaresinin redde konu 4. sınıf ürünler ile bu ürünlerin satışı hizmetleri bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığını, bütün olarak markaların tamamen farklı düzenleme içerdiğini, ortalama tüketici ve yararlanıcıların marka ve başvuru konusu işaretin farklı olduğunu anlayabileceğini, iltibas doğmasının olanaksız bulunduğunu ileri sürerek başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru konusu "PO Motor Oil ECONOMİZER" ibare ve biçimli işaretle, redde mesnet alınan "Ekonomizer" ibareli markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvurusunun "PO Motor Oil ECONOMİZER" ibareli olduğu, davalının markasının ise "Ekonomizer" ibareli olduğu, davalının markasının başvuruda bulunan 4.sınıf ürünleri içerdiği, başvurunun da bu ürünler ve bunların satışı hizmetleri için reddedildiği, bu yönden kapsamlarının aynı türden olduğu, fakat davacının "PO Motor Oil ECONOMİZER" ibare ve biçimli başvurusuyla davalının "Ekonomizer" ibare ve biçimli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira markaların bir bütün olarak korunabileceği, karşılaştırma esnasında tescilli marka ile başvuru konusu işaretin parçalara ayrılarak incelenmesinin ve iltibasın bulunup bulunmadığının mücerret bir parçaya bağlı olarak yapılmasının mümkün bulunmadığı, davacı ve davalı markalarında Ekonomizer/Economizer ibarelerinin ürün ve hizmetlerin sunumuna yönelik içerik, amaç ve yöntemi gösterdikleri, anılan sözcüğün ekonomikleştirmek, hesaplı hale getirmek, kısmak gibi anlamlarının bulunduğu, davalının bu markasının bir bütün olarak korunacağı, başvurunun da "PO Motor Oil ECONOMİZER" ibare ve biçimli olduğu, bu işaretin de bir bütün olarak korunacağı gerekçesi ile Türk Patent YİDK'nın 2016/M-10467 sayılı kararının, 2015/39327 sayılı marka tescil başvurusunun 4/1,3. sınıftaki "Sınai amaçlı yağlar, gresler, kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler ile sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları" ürünleriyle, 35/6.sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Sınai amaçlı yağlar, gresler, kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler ile sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğal gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." için reddi yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve Kurum vekili ayrı ayrı istinaf etmiştir.

Kararı, davalı şirket ve Kurum vekili ayrı ayrı istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve Kurum vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar şirket ve kurum vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 25/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6414, Karar No: 2024/2028, Tarih: 25.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6414 E.  ,  2024/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/920 E., 2022/327 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.11.2010 tarihli ve 2010/45 Esas, 2010/1361 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 04.03.2014 tarihli ve 2013/13352 Esas, 2014/5321 Karar sayılı ilâmı ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 2014/632 Esas, 2014/637 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2015 tarih ve 2014/927 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1047 Esas, 2020/1030 karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde olmak üzere 26.06.2019 tarihinde sanığın kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/920 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastı bulunmadığına, kendisine iftira atıldığından bahisle delil değerlendirmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; suç işleme kastı bulunmadığına, kendisine iftira atıldığından bahisle delil değerlendirmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü ailevi bir sebepten dolayı mağdurun ailesi ile sanığın ailesinin kavga ettikleri, kavga esnasında mağdurun babasının silahla ateş ederek sanığın babasını yaraladığı, bu olay nedeniyle mağdura karşı husumeti bulunan sanığın aileler arasındaki kavgadan 1 saat kadar sonra kaldırımda yürüyen mağdura arabasıyla kasıtlı olarak çarpmak suretiyle mağdurun hayati tehlike geçirmeksizin basit bir tıbbi müdahele ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.11.2009 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, kaza tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın kaldırımda yürüyen mağdura araba ile kasıtlı olarak çarpması sonucu mağdurun yaralandığı olayda; Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.11.2009 tarihli adli muayene raporunda mağdurun sağ ayak ve ayak bilek medial yüzde kemik dokuya kadar uzanan 10 santimetrelik laserasyon olduğu belirtilen yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı ve basit bir tıbbi müdahale

ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının bildirilmesine karşın vücutta kemik kırığı olup olmadığı ve varsa derecesi yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması karşısında, mağdur hakkındaki tüm tedavi evrakları ile geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87 nci maddeleri kapsamında yaralanmasının niteliği, kemik kırığı bulunup bulunmadığı varsa hayat fonksiyonlarına etkisinin derecesi belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yetersiz rapor ile sanık hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince yarı oranında artırım uygulanması;

B. Sanığın mağdura araba ile çarparak yaralamış olması karşısında, arabanın 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca silahtan sayıldığı, bu nedenle de sanık hakkında verilen cezadan aynı Kanunun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/920 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Ceza miktarı yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2463, Karar No: 2024/16107, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2463 E.  ,  2024/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/913 E., 2023/802 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 139. maddesinde yazılı durumların ve usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması karşısında; Tebliğname'de bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında "10.07.2015" şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 03.11.2014 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen "19.11.2014" tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının ikinci bendindeki 1/3 indirim uygulanmasına ilişkin paragrafın tamamen çıkarılması ile yerine "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ve hükmün 3.bendindeki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulandığı paragraftan "10 AY" ibaresinin çıkarılarak yerine "... 7 AY 15 GÜN..." ibaresi yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12533, Karar No: 2013/15324, Tarih: 06.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/12533 E.  ,  2013/15324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile TCK’nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63,54, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütüne yardım suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 220/7. maddesi yollaması yerine "220/6" yollaması ile hüküm kurulması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35612, Karar No: 2014/14668, Tarih: 27.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/35612 E.  ,  2014/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/510-2013/647

DAVA : Taraflar arasındaki, ücret ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.05.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat M... Ş.... ile karşı taraf adına Avukat M... E... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkili işçinin 16.07.1992 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığını, davalı işverenin iş sözleşmesinin devam ettiği 22.07.2007 tarihinde müvekkili işçiyi resmi kayıtlarda işten çıkmış gibi gösterdiğini, 26.07.2007 tarihinde ise kayden yeniden işe girişinin yapıldığını, muvazaalı işe girdi çıktı işlemlerinde işverenin amacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesiyle verilen ücret zamlarından işçiyi mahrum etmek ve yeni bir sözleşmeyle işe başlamış gibi göstererek işçi ücretlerinin asgari ücret seviyesine düşürülmesi olduğunu, kanuna karşı hile olan bu işlem sonucunda müvekkilinin ücretinin işyerine yeni girmiş bir işçi gibi asgari ücret seviyesine indirildiğini, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı gibi ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğünü, geçersiz sayılması gereken bu işlem nedeniyle doğan fark işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkiline ait işyerinde çalışmasının aralıklı olduğunu, önceki dönem çalışması sonunda davacının serbest iradesiyle işverene dilekçe vererek iş sözleşmesini sonlandırdığını ve tüm haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, daha sonra ise müracaatı üzerine tekrar işe başlatıldığını, davacı gibi diğer işçilere de işten ayrılışları sebebiyle ya ihbar sürelerinin kullandırıldığını ya da ihbar tazminatlarının ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatlarının ve sair alacakların da eksiksiz olarak ödendiğini, taraflar arasında yapılan yeni sözleşme ve belirlenen yeni ücretten de sendikanın haberdar olduğunu, ne sendikanın ne de davacının ücrete herhangi bir itirazda bulunmadığını, davacının dava konusu alacaklara hak kazanmadığını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından dava belirsiz alacak davası kabulüyle sonuçlandırılmış, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.