muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33382, Karar No: 2016/654, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33382 E.  ,  2016/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 125/1 ve 52/2. Maddeleri uyannca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarihli ve 2015/28 esas, 2015/72 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/02/2015 gün ve 320869 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “, Dosya kapsamına göre, hakaret eylemine maruz kaldığı iddia olunan müşteki Yağmur Gökce'nin, 18/02/2015 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi sebebiyle, sanığın müştekiye yönelik hakaret eyleminden dolayı düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma ya da kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; mağdur Yağmur GÖKÇE'nin 18/02/2015 tarihli duruşmada, sanık da aynı duruşmada hazır olduğu halde, şikayetten vazgeçmiş olması nedeniyle, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarih ve 2015/28 esas, 2015/72 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

3- Kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 18.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11100, Karar No: 2023/1796, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11100 E.  ,  2023/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu ve kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu-olumsuz karar verilmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına, diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine ve kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; tarafların öncelikle zina, aksi takdirde evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 700.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli kararı ile, kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, erkek yararına 5.000,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli kararına karşı, davacı-davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli kararına karşı, davacı-davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2022 tarihli ilamı ile; erkeğin, iki farklı kadınla makul sayılamayacak sayıda günün farklı saatlerinde telefon görüşmesi yapıp, mesajlaştığı, bu suretle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu; kadının ise erkeğin önceki evliliğinden olan çocukları ile müşterek çocuk doğduktan sonra ilgilenmediğini, evdeki varlıklarını sorun ettiğini, çocukların evden taşınmasını istediğini ve müşterek çocuğun abilerinin yanında asla yalnız kalmasına izin vermediğini belirterek, evlilik birliğini sona erdiren olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlı olduğu, kadının zina nedenli davasının ispatlanamadığı ancak evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenli davasının kabulü gerektiği, kadına maddî ve manevî tazminat verilmesi gerektiği, erkeğin tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile kadın vekilinin, kusur tespitine, boşanma davasının reddine, tazminat taleplerinin reddine, erkek lehine tazminata hükmedilmesine yönelik istinaf talebinin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinin boşanmaya sebep olan olaylarda kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, hükmün kısmen kaldırılmasına ve bu kısımlar hakkında yeniden esas hakkında hüküm tesisine, davacı-davalı kadının evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadının zina nedenine dayalı boşanma davasının reddine, kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadın vekilinin sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı-davalı kadın vekili tarafından 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesine dayalı açılan zina hukuki sebebine davanın reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.06.2022 tarihli ilamı ile davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu ve kadının dava dilekçesi ile yoksulluk nafakası talebinde bulunduğu, bu talep hakkında olumlu-olumsuz karar verilmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına, temyize konu diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 14.06.2022 tarihli ilamı ile davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu ve kadının dava dilekçesi ile yoksulluk nafakası talebinde bulunduğu, bu talep hakkında olumlu-olumsuz karar verilmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına, temyize konu diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının acil tıp teknisyeni olarak çalıştığı, geçimi için düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine ve tarafların ekonomik sosyal durumları, kusur durumu ve kadının kişilik haklarının ihlali değerlendirilerek kadın lehine 70.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; tazminatların miktarı ile iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile yoksulluk nafakası taleplerinin verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci, 51 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu , kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî-manevî tazminatlar az olup bozmanın amacına uygun bulunmamıştır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8217, Karar No: 2024/3087, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/8217 E.  ,  2024/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/687 E., 2022/774 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi üzerine, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla davaya katılma ve kararı temyiz etme hakkının bulunmadığı,

Sanığın temyiz istemi üzerine, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine, olay yerinde bulunmadığına, hidrolik yağların sanığa ait olduğuna, ancak suç kastının olmadığına, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Kanun'a muhalefet kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle,

Gümrük İdaresinin suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı dikkate alındığında, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, Tavşanlı Belediyesi park alanında araçların yakıt depolarına on numara yağ aktarıldığı yönünde yapılan ihbar üzerine; kolluk görevlilerince Tavşanlı Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifine ait kamyon garajında, fiilen sanık tarafından kullanılan ... plakalı aracın kasasındaki 14 litrelik tenekelerdeki madeni yağın başka bir aracın yakıt deposuna aktarımı esnasında ... ile olay yerinde bulunan ...yakalanmıştır. Mahkemeden alınan arama kararı uyarınca ... plakalı araçta ve park alanındaki konteynerda yapılan aramada 80 adet 14 litrelik tenekelerde madeni yağ ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun (5015 sayılı Kanun) Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın kooperatifin ortağı olduğu, suça konu madeni yağların ele geçirildiği aracın babasına ait olup, fiilen sanığın kullanımında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun (5015 sayılı Kanun) Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın kooperatifin ortağı olduğu, suça konu madeni yağların ele geçirildiği aracın babasına ait olup, fiilen sanığın kullanımında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, Kütahya'da işi olduğu için park alanına madeni yağların yüklü olduğu ... plakalı aracını bıraktığını, taşımacılık yaptığı için bunları hidrolik yağı olarak kullandığını, yakıt olarak kullanmadığını, atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresinde kasıtlı suç işlediği ve hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için dosya yeniden ele alındığında 7242 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği, mahkemece eşya değerinin "pek hafif" kabul edilmesi ile cezada indirim yapıldığı anlaşılmış ise de, etkin pişmanlık hususunda sanığa herhangi bir ihtaratın yapılmadığı gibi dosyada KEMT varakasının da bulunmadığı saptanmıştır.

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, suç tarihinde sanığın olay yerinde bulunmaması, atılı suçu kabul etmemesi karşısında; olay tarihinde ve olay yerinde aracın deposuna aktarım yaparken yakalanan ... ve ...adlı şahısların dosya kapsamında tanık olarak beyanlarına başvurularak, suça konu yağın ne şekilde ve kimin talimatıyla aracın yakıt deposuna ikmal edildiği hususunun sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

1. Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası yine 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci ve yirmiüçüncü fıkraları somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle denetime imkan verecek şekilde lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı

2. 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı

oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, dosyada KEMT varakasının bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle Gümrük İdaresince düzenlenecek KEMT varakasının dosyaya alınması ile sanığa etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun ihtaratın yapılması gerekirken, bu hususta herhangi bir ihtarat yapılmadan sanık hakkında hüküm tesis edilmesi,

3. Dosyada KEMT varakasının bulunmadığı anlaşılmakla Gümrük İdaresince düzenlenecek KEMT varakasının dosyaya alınmasından sonra, suç tarihinde suça konu eşyanın değerinin 7423 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası kapsamında değerlendirilerek cezada indirim oranının buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde cezada indirim yapılması,

4. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkûmiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, suça konu eşya ve suçta kullanılan nakil aracı hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17885, Karar No: 2014/19739, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17885 E.  ,  2014/19739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple;

1-Davacı vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin evrakın dosyaya eklenmesi,

2-Tebliğ edilmemişse gerekçeli kararın davacı vekiline tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.