muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18466, Karar No: 2016/13050, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18466 E.  ,  2016/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalı elektrik şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 27.10.2014 tarih ve 2014/3057 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/564, Karar No: 2008/258, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/564 E.  ,  2008/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/489, Karar No: 2020/4995, Tarih: 12.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/489 E.  ,  2020/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/05/2018 tarih ve 2017/348 E- 2018/174 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15/11/2019 tarih ve 2018/1629 E- 2019/1139 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin “ARI” ibareli birden çok tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının 2016/12581 sayılı “ARIVAR+şekil” ibareli başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazın nihai olarak TPMK tarafından reddedildiğini, oysaki başvuru markasındaki ibarenin “arı bulunuyor” ve “arı ürünleri burada”anlamlarına geldiğini, arı ibaresine vurgu yapıldığını, “var” ibaresinin sadece vasıf kattığını, davalı markasının davacı markalarının serisi olarak algılandığını, taraf markalarının birbirini çağrıştırdığını, ortak, benzer ve ilişkili türden malları kapsadığını, malların aynı raflarda ve aynı tür mallarla birlikte satılacağını ileri sürerek 2017-M-6180 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf marka kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin aynı/benzer olduğu, “ARI” ibaresinin ayırt edici gücünün düşüklüğü nedeniyle markalar arası benzerliğe bütünsel olarak yaklaşıldığı, 556 sayılı KHK 8/l-b maddesi anlamında markalar arasında bir benzerlik ve iltibas tehlikesi oluşmadığı, zayıf marka seçen ya da markası yaygın kullanımla zayıflayan tarafın bu markanın farklı unsurlarla kullanımına katlanmak mecburiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamında bulunan mallar yönünden davalı firmanın "ARIVAR" ibareli başvurusu ile davacının "ARI" ibareli mesnet markaları arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile, TPMK YİDK'nın 2017-M-6180 sayılı kararının davacının itirazları açısından, "(05-01) İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler.", "(05-02) Tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler.", "(05-03) Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri.", "(05-04) Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri.", "(05-05) Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler.", "(05-06) İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular.", "(05-07) Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar.", "(30-01) Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.", "(30-02) Makarnalar, mantılar, erişteler.", "(30-03) Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.", "(30-05) Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar.", "(30-06) Mayalar, kabartma tozları.", "(30-07) Her türlü un, irmikler, nişastalar.", "(30-08) Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri.", "(30-09) Çaylar, buzlu çaylar.", "(30-10) Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler.", "(30-11) Sakızlar.", "(30-12) Dondurmalar, yenilebilir buzlar.", "(30-13) Tuz.", "(30-14) Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç.", "(30-15) Pekmez." malları yönünden iptaline, davaya konu markanın belirtilen mallar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19623, Karar No: 2009/15628, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19623 E.  ,  2009/15628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Üsküdar Vergi Dairesi Müdürlüğüne izafeten T.C.Gelir İdaresi Bşk.Av.... 2-Nüfus Müdürlüğü

Davacı, murisinin Üsküdar Vergi Dairesine yanlış yazılan soyadının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı murisi ...’in, 1.1974-17.3.1993 tarihleri arasındaki Üsküdar Vergi Dairesi kayıtlarında soyadının "Leylekoğlu"olarak göründüğünü bildirerek kayıtların soyadına uygun olarak Leylek olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının ileri sürdüğü ihtilafın idari nitelikte olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Davacının miras bırakanı ... 14.6.2007 tarihli ... giriş bildirgesi ile 1.1.1974 tarihinde başlayan vergi kaydına istinaden 20.4.1982 tarihinden geçerli olmak üzere kayıt ve tescilinin yapıldığı sigortalının vefatı üzerine davacının 5.10.2006 tarihli dilekçe ile ölüm aylığı başvurusunda bulunduğu Vergi dairesi ile yapılan yazışmalar sonucunda 6080054544 vergi numarasında kayıtlı bulunan ...’in Rumi Mehmet ..... adresinde inşat malzemeleri parakende satış işinden dolayı vergiye kayıtlı olduğu ,işe başlama tarihinin gün ay ve yıl olarak tesbit edilemediği terk tarihinin 1987 olduğu ,aynı adreste yine inşaat malzemeleri satış işinden dolayı 1.1.1974-17.3.1993 tarihleri arasında Adil Leylekoğlunun kayıtlı olup ... ile ,Adil Leylekoğlunun aynı şahıslar olup olmadığı konusunda tereddüt hasıl olması nedeniyle ... tarafından sigortalılığın tesbitinin yapılamadığı İstanbul ... İl Müdürlüğünün 9.3.2007 tarihli yazı içeriğinden anlaşılmıştır.

Davacının talebi ... ve Adil Leylekoğlu adına oluşturulan vergi kayıtların muris ...’e ait olduğunun ve söz konusu soyadlardaki şahsın aynı şahıs olduğunun tesbiti istemine ilişkin olup talep ahvali şahsiyeye yöneliktir ve İdarenin eylem ve işlemine karşı açılan bir dava niteliğinde değildir.Medeni Kanunun 39.maddesi uyarınca hakim kararı olmadıkça kişisel durum sicilinin hiçbir kaydında düzeltme yapılamaz.Bu nedenlerle uyuşmazlığın niteliğine göre davaya adli yargı yerinde genel mahkemede bakılması gerekeceğinden mahkemenin davaya bakma görevinin idari yargıya yoluna ait olduğu yolundaki gerekçesinde isabet yoktur.

Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10561, Karar No: 2023/847, Tarih: 06.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10561 E.  ,  2023/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı tarafından açılan nafaka artırım davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma ilamı ile her bir çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakası ile sağlık harcamaları, servis giderleri, okul yemek giderleri, yurt içi ve yurt dışı seyahat giderleri, ders kitapları, okul kıyafetleri ve diğer kırtasiye giderlerinin de davalı baba tarafından ödenmesine karar verildiğini, davalı babanın ödeme yapmadığını, icra takibi başlatmak zorunda kaldığını, karar tarihinin üzerinden çok zaman geçtiğini ve çocukların masraflarının artığını ileri sürerek her bir çocuk yararına aylık 5.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, çocukların tüm masraflarını karşıladığını, ihtiyaçlarında artış olmadığını aksine kendisinin gelirinde azalma olduğunu, yeniden evlendiğini ve yükümlülüklerinin arttığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2016 tarih ve 2014/1232 Esas ve 2016/349 Karar sayılı kararı ile boşanma protokolü gereğince müşterek çocukların artan giderlerinin de davalının yükümlülüğünde olduğu göz önüne alınarak boşanma davasından itibaren geçen zaman, protokol hükümleri ve başlangıçtaki denge gözetilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, her bir çocuk yararına belirlenen 1.000,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren 1.200,00 TL olarak devamına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından miktarlar yönünden temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 24.10.2018 tarih ve 2018/5498 Esas, 2018/10545 Karar sayılı kararı ile müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek belirlenen nafaka miktarının az olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyularak verdiği 30.09.2019 tarih ve 2019/149 Esas, 2019/804 Karar sayılı kararı ile boşanma protokolü gereğince müşterek çocukların artan giderlerinin de davalının yükümlülüğünde olduğu göz önüne alınarak boşanma davasından itibaren geçen zaman, protokol hükümleri ve başlangıçtaki denge gözetilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, her bir çocuk yararına belirlenen 1.000,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren 1.500,00 TL artırılarak aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle, boşanma ilamı ile her bir çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası ile bunun yanında sağlık harcamaları, servis giderleri, okul yemek giderleri, yurt içi ve yurt dışı seyahat giderleri, ders kitapları, okul kıyafetleri ve diğer kırtasiye giderlerinin de davalı baba tarafından ödenmesi gerektiği ancak davalı babanın ödeme yapmadığını, icra takibi başlatmak zorunda kaldığını, karar tarihinin üzerinden çok zaman geçtiğini ve çocukların masraflarının artığını ileri sürerek her bir çocuk yararına aylık 5.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın nafaka miktarı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Dairemizin 31.03.2022 tarih ve 2022/1930 Esas, 2022/3133 Karar sayılı kararı ile mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme talebinde özetle; davanın açıldığı tarih ile karar verilen tarih arasında dahi çok zaman geçtiğini, çocukların artık ergin olduğunu ancak belirlenen miktarın çocukların hiç bir ihtiyacına yetmediğini, çocukların ihtiyaçlarının değiştiği gibi davalı babanın da ekonomik durumunun değiştiğini bu değişimi iyi yönde olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün Dairenin onama kararının kaldırılmasına Mahkemce kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu nafaka miktarının dosya kapsamın ve hakkaniyete uygun belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı madde, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü madde, 182 inci madde hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu nafaka miktarının dosya kapsamın ve hakkaniyete uygun belirlenip belirlenmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı madde, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü madde, 182 inci madde hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 660,00 TL para ceza ile 375,10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.