muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/419, Karar No: 2019/677, Tarih: 28.11.2019

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı konusunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, bu konuda olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle" dolandırıcılık suçu ise; suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 158/1-f maddesinde; "(1) Dolandırıcılık suçunun; ...f- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle, işlenmesi hâlinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.", son cümlesi ise "Ancak, ... (f), ... bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklinde iken, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile birinci fıkrada yer alan "iki yıldan yeri yıla" ibaresi "üç yıldan on yıla", son cümledeki "üç yıldan" ibaresi ise "dört yıldan" şeklinde değiştirilmiştir.

Resmî belgede sahtecilik suçu ise TCK'nın 204. maddesinde; "(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmî bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmî belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmî belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması hâlinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Suçun konusu resmî belge olup, resmî belgede bir kamu görevlisi tarafından görevi gereği düzenlenen yazıyı ifade etmektedir.

(3) Resmî belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması hâlinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Suçun konusu resmî belge olup, resmî belgede bir kamu görevlisi tarafından görevi gereği düzenlenen yazıyı ifade etmektedir.

Maddenin birinci fıkrasında resmî belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmıştır. Birinci seçimlik hareket, resmî belgeyi sahte olarak düzenlemektir. Bu seçimlik hareketle, resmî belge esasında mevcut olmadığı halde, mevcutmuş gibi sahte olarak üretilmektedir. İkinci seçimlik hareket gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirmektir. Bu seçimlik hareketle, esasında mevcut olan resmî belge üzerinde silmek veya ilaveler yapmak suretiyle değişiklik yapılmaktadır. Birinci ve ikinci seçimlik hareketle bağlantılı olarak belirtmek gerekir ki; sahteciliğin, belge üzerindeki bilgilerin bir kısmına veya tamamına ilişkin olmasının, suçun oluşması açısından bir önemi bulunmamaktadır. Üçüncü seçimlik hareket ise, sahte resmî belgeyi kullanmaktır. Kullanılan sahte belgenin kişinin kendisi veya başkası tarafından düzenlenmiş olmasının bir önemi yoktur. Kullanma mütemadi suç şeklinde de gerçekleşebilir.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak düzenlenmiş ve daha ağır bir yaptırıma bağlanmıştır. Bu suçun oluşabilmesi için suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesinin yanı sıra, suçun konusunu oluşturan belgenin kamu görevlisinin görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu bir belge olması gerekir. Kamu görevlisinin gerçeğe aykırı olarak bir olayı kendi huzurunda gerçekleşmiş veya bir beyanı kendi huzurunda yapılmış gibi göstererek belge düzenlemesi hâlinde, bu fıkra hükmünde tanımlanan suç oluşmaktadır.

Maddenin üçüncü fıkrasında ise, suçun konusunu oluşturan resmî belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması hükme bağlanmıştır.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamu güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek, söz konusu eylemler suç olarak düzenlenmiş ve yaptırım altına alınmıştır.

Sahtelikten söz edebilmek için, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi aldatıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tâbi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) bulunup bulunmadığının ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

Sahtelikten söz edebilmek için, düzenlenen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi aldatıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tâbi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte (nesnel) bulunup bulunmadığının ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.

Öte yandan, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "in dubio pro reo" yani "kuşkudan sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirme biçimi konusunda kuşku belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilebilmesinin başka bir yolu da bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında bir numaralı uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında bir numaralı uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ... A.Ş'nin İzmir bölge müdürlüğünde pazarlamacı olarak çalışan tanık ...'i telefonla arayıp kendisini ... olarak tanıtan bir şahsın Bergama'da teslim edilmek üzere eşarp satın almak istediğini söylemesi üzerine katılan şirket müdürü şikâyetçi... ...'ın bilgisi dahilinde tanık ...'in eşarpları teslim etmek üzere olay günü Bergama'ya gittiği ve ... isimli şahsı telefonla aradığı, şahsın bir işi çıktığını söyleyip malları ağabeyi ...'nin teslim alacağını söylediği, tanık ... ile iletişime geçen ve isminin... olduğunu söyleyen bir şahsın ilçe merkezinde pazar kurulu olduğu için Park Bergama Alışveriş Merkezinde buluşmayı istediği, burada tanık ...'ten teslim aldığı mallara karşılık toplam 25.000 TL tutarında iki adet çek verdiği, tanık ...'in katılan şirket müdürüne çek bilgilerini gönderip onay aldıktan sonra malları teslim ederek geri döndüğü ve ertesi gün çekleri katılan şirket muhasebecisi tanık ...'e verdiği, bankadan yapılan araştırmada çeklerin sahte olduklarının anlaşıldığı, bu olaydan bir hafta sonra katılan şirketin Konya bölge müdürlüğünü arayan ve kendisini... ... olarak tanıtan bir şahsın Burdur'da teslim edilmek üzere eşarp satın almak istediğini ve alacağı mal karşılığında yeğeni olan... ... tarafından çek verileceğini söylemesi üzerine Bergama'daki olaydan bilgisi olan şirket çalışanlarının kuşkulanıp durumu İzmir bölge müdürlüğüne bildirdikleri, İzmir'den Konya'ya geçen tanık ...'in Konya bölge müdürlüğü çalışanları ile birlikte Burdur'a gittiği ve buluşma yerinin belirlenmesi için yapılan telefon görüşmesinde... olduğunu söyleyen şahsın sesinin Bergama'daki olayda kendisini ... olarak tanıtan şahsın sesi ile aynı olduğunu tespit ettiği, buluşma öncesinde yaşanan bu olayların polise bildirilmesi üzerine alış veriş sırasında çeki veren... isimli şahsın polis tarafından yakalandığı, bu şahsın gerçekte inceleme dışı sanık ... olduğunun anlaşıldığı, sanıklar... ve...'in de olay yerinden uzaklaşmak istedikleri sırada yakalandıkları olayda;

28.09.2009 tarihinde Bergama'da teslimi yapılan malların siparişine ilişkin telefon görüşmesini inceleme dışı sanık ...'nin yaptığının ve malları da inceleme dışı sanık ...'in teslim aldığının tanıklar ... ve ...'in beyanları ile sabit olması, kovuşturma evresinde dosyaya getirilen ancak Yerel Mahkemece kararda değerlendirilmeye tabi tutulmayan arama ve aranmaya yönelik iletişimin tespiti ve baz istasyonu bilgilerine ilişkin HTS kayıtlarına göre sanık ...'in olay günü olan 28.09.2009 tarihinde Bergama'da bulunduğu ve tanık ... ile 17 dakika 25 saniye süreyle görüşme yaptığı anlaşılmış ise de; bu görüşmenin sanık ...'in katılan şirketten fiilen ayrılmış olduğu ancak işten henüz çıkarılmadığı bir dönemde yapılması, aynı telefon numarası ile daha önce 16.09.2009 tarihinde de katılan şirket telefonuna mesaj göndermesi ve 21 dakika 2 saniye süreyle görüşme yapmış olması, ayrıca yine olaydan önce 11.09.2009, 14.09.2009 ve 17.09.2009 tarihlerinde de tanık ... ile birden fazla telefon görüşmelerinin bulunması, aynı iş yerinde birlikte çalıştığı ve kendisini tanıyan tanıklar ... ile ...'in bu görüşmelere ve telefon numarasına ilişkin bir beyanlarının bulunmaması nedenleriyle olay günü yapılan görüşmenin işle ilgili olmasının ihtimal dahilinde bulunması, aynı HTS kayıtlarında sanık ...'in sanık ... ile, sanık ...'ın da inceleme dışı sanık ... ile görüşmeleri mevcut ise de adı geçenlerin birbirleri ile akraba olmaları ve suç tarihi öncesinde de birbirleriyle görüşmelerinin mevcut olması nedenleriyle olay günü yapılan görüşmelerin hayatın olağan akışına aykırı olmaması ve sanıklar... ve...'ın atılı suçlamaları kabul etmemeleri karşısında, Yerel Mahkemenin, sanıkların fikir ve eylem iş birliği içerisinde hareket ederek aralarındaki iş bölümü gereği her bir sanığın üzerine düşen vazifeyi icra ettikleri ve ürünleri birlikte teslim aldıkları gerekçesiyle sanıklar... ve...'ın, inceleme dışı sanıklar... ve ...ile birlikte atılı suçları işlediklerine ilişkin kabulünün varsayımdan ibaret olduğunun, suçla ilgili olup olmadığı şüpheli olduğu gibi içeriği de belirsiz olan iletişimin tespiti kayıtları dışında sanıklar... ve...'in 28.09.2009 tarihinde Bergama'da inceleme dışı sanıklar... ve ...ile birlikte atılı suçları işlediklerine ilişkin savunmalarının aksine, mahkûmiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç dolayısıyla, diğer uyuşmazlık konuları değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 26442-1157 sayılı onama kararının sanıklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç dolayısıyla, diğer uyuşmazlık konuları değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 26442-1157 sayılı onama kararının sanıklar ... ve ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ve 122-219 sayılı sanıklar ... ve ... hakkındaki nitelikli dolandırıcılık ve resmî belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin, sanıklar ... ve ...'ın beraati yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yerel Mahkeme hükümlerinin Özel Dairece onanması üzerine sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin kesinleştirilerek infaz için Cumhuriyet savcılığına gönderilmesi nedeniyle, bozma nedeni göz önüne alınarak sanıklar ... ve ...'ın cezalarının İNFAZLARININ DURUDURULMASINA, cezasının infazına başlanmış olan sanık ...'ın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü olmadığı takdirde derhâl salıverilmesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.11.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5634, Karar No: 2014/8595, Tarih: 12.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5634 E.  ,  2014/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2013/532-2013/1128

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2013 tarihli yazısıyla, R.. P.. hakkında TMK. nun 405/2. maddesi gereğince vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, R.. P..’nun Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca kısıtlanması istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 409/2. maddesi, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmi sağlık kurulu raporu üzerine karar verilebileceğini, hakimin karar vermeden önce, kurul raporunu gözönünde tutarak kısıtlanması istenilen kişiyi dinleyebileceğini hükme bağlamıştır. Somut olayda akıl hastalığı nedeniyle vasi tayini istenen R.. P.. için resmi sağlık kurulu raporu alınmadığı gibi hükme dayanak yapılan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/27723 soruşturma sayılı dosyasında 17.01.2013 tarihinde ilgili hakkında alınan raporun TCK’nun 32/1. maddesinin değerlendirilmesine yönelik olduğu, raporda vesayet altına alınması gerekip gerekmediği hususunda görüş belirtilmediğinden, bu davaya esas alınamaz.

O halde mahkemece yapılacak iş, kısıtlanması istenilen R.. P..'nun tam teşekküllü bir devlet hastanesine veya Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yaptırılarak, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuca göre bir hüküm kurmaktan ibarettir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3276, Karar No: 2024/21941, Tarih: 04.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/3276 E.  ,  2024/21941 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.09.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9692, Karar No: 2011/16110, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9692 E.  ,  2011/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7014, Karar No: 2015/29497, Tarih: 22.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7014 E.  ,  2015/29497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/315711

MAHKEMESİ : Küçükçekmece(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2010/3412 (E) ve 2013/447 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 22.10.2010 tarihli adli tıp raporu, kolluk tarafından hazırlanmış tutanak, mağdurun beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığa atılı yaralama suçu subut bulduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şeklide beraat kararı verilmesi,

2) Müşteki S.. S.. 25.07.2012 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirttiği halde bu talebi hususunda bir karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28374, Karar No: 2014/4358, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28374 E.  ,  2014/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/565-2013/79

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında yasal Düzenleme Ortaklık Payı oranından fazla kesinti yapılmak suretiyle taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bu bölümünün bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, taşınmazların bir kısmı davalı TOKİ Başkanlığı tarafından bedelsiz olarak Hazineye devredildiği anlaşıldığına göre davacıya ait bölümü yönünden bedelinin davalı idareden tahsili doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 264.953,00 m2 olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan taşınmazlar 15.000 m2 ve 6.000 m2 yüzölçümünde oldukları, bu nedenle emsal olarak alınmaları mümkün olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz 2009 yılında davalı TOKİ tarafından ilk malike 37,00 TL. metrekare bedel üzerinden satıldığına göre, en iyi emsalin taşınmazın kendi satışı olacağı gözetilmeden ve ayrılma nedenleri açıklanmadan, bilirkişi raporunda taşınmaza 2012 yılı itibari ile 380,00 TL./m2 üzerinden değer biçildiğinden, rapor geçerli ve inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden ve benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.