muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24801, Karar No: 2024/8128, Tarih: 12.06.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, katılanın kendisinden borç aldığını, borcunun iadesini isteyince vermeyip kendisine iftira attığını, cezanın tümünün paraya çevrilmesi gerektiğini, olumsuz bir tavrı olmamasına rağmen lehe hükümlerin uygulanmadığını beyan ederek bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın, sanığın kendisini İş Bankasında müdür olarak tanıttığını ve kendisini işe alabileceğini söyleyerek işlemler, masraflar, dosya ve muayene ücreti gibi sebeplerle para istediğini, toplamda kendisine 8.500,00 TL para gönderdiğini, uzun süredir kendisine ulaşamadığını ve parasını da iade alamadığını beyan ederek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; sanığın kendisini müdür olarak tanıtmak şeklinde gerçekleştirmiş olduğu hileli davranışlarla katılanı işe alma bahanesiyle aldatıp kendisine yarar sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık savunmasında; 2000 yılında İş Bankasından malülen emekli olduğunu, şeker ve psikiyatri hastası olduğunu, tedavi için gidip gelirken katılan ile 2002 yılında tanıştığını, harçlığı olmadığı zamanlarda zaman zaman harçlık para verdiğini, kendisine gönderilen paraların borç verdiği paralar olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Bozma üzerine sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosya uzlaştırma bürosuna tevdi edilmiş ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

4.Mahkemece, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı ve uzlaştırmada duran süre de gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Sanığın hesap ekstresi uyarınca katılanın en son 10.09.2012 tarihinde para gönderdiği tespiti ile, suç tarihinin 10.09.2012 olması gerekirken gerekçeli kararda 01.07.2012 olarak gösterilmesi,

2.Hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan sanık hakkında, aldığı hapis cezasının kısa süreli olmaması, sübut görülen eylemi nedeniyle herhangi bir pişmanlık duymadığı bu kapsamda bir daha suç işlemeyeceğine yönelik olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığından bahisle karar verilerek çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2.Hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan sanık hakkında, aldığı hapis cezasının kısa süreli olmaması, sübut görülen eylemi nedeniyle herhangi bir pişmanlık duymadığı bu kapsamda bir daha suç işlemeyeceğine yönelik olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığından bahisle karar verilerek çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/418 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12477, Karar No: 2013/9661, Tarih: 10.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12477 E.  ,  2013/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine esas olmak üzere yetkili kimselerce usulüne uygun yapılan tebligata rağmen yasal süresinde ibraz edilmemesi ile oluşacağı, sanık hakkında Denizli Vergi Dairesi Başkanlığınca düzenlenen 30.03.2008 gün ve VDENR-2008-996/19 sayılı vergi suçu raporunda, sanığa yapılan 14.03.2008 günlü tebligat ile işletmesine ait 2003, 2004, 2005, 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini ibraz etmesinin istenildiğinin belirtilmesi, sanığın 19.01.2009 tarihli savunmasında vergi denetmenince 2003 yılına ilişkin defter ve belgelerinin istenildiğini, bu defter ve belgeleri işyerinde ayrı bir dolaba koyduğunu, istendiğinde defter ve belgelerin yerinde olmadığını görüp yaptığı araştırmada kendisini vergi dairesine belgeler ile şikayet eden işyeri sahibi ...’ın bu belgeleri izinsiz alması nedeniyle hakkında şikayetçi olduğunu savunmasına karşın, vergi denetmenine verdiği 21.03.2008 tarihli beyanında ise 2004 yılına ait defter ve belgelerini incelemeye ibraz edemeyeceğini, bahse konu belgeleri bulamadığını, 2004 yılına ait malzeme alış ve gider faturalarını da kimlerden aldığını hatırlamadığını, söz konusu defter-belgeleri eski muhasebecesinden teslim almamış veya işyerini değiştirdiği esnada kaybetmiş olabileceğini beyan etmesi, belgelerin kaybolması ile ilgili Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/730 Esas sayılı dosyası incelenmesine rağmen, şikayet ve iddianameye konu belgelerin hangi yıllara ait defter ve belgeler olduğu, kaybolan belgelere dair tutulmuş bir tutanak olup olmadığının tespit edilmemiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/730 Esas sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp, dava konusu durumun mücbir sebep ya da irade dışı zayi olmayı kanıtlayıcı kuvvet ve nitelikte olup olmadığının tayini açısından dosya içerisindeki şikayet dilekçesi, iddianame, olay tutanakları gibi bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretleri alınıp, şikayete ve iddianameye konu belgelerin nelerden ibaret olduğu tespit edilip, sanığa vergi denetmenine verdiği 21.03.2008 tarihli beyanıda hatırlatılarak yeniden ayrıntılı savunması alınıp 2004 takvim yıllına ait defter ve belgelerinin akıbeti sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22020, Karar No: 2010/3771, Tarih: 22.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22020 E.  ,  2010/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9864, Karar No: 2013/8669, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9864 E.  ,  2013/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.10.2011 tarih ve 2010/637-2011/646 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili olan ... Bankası Koşuyolu Konutları Sitesinin, davalı tarafından "Seçmeli Konut Sigorta Poliçesiyle" sigortalı olduğunu, müvekkili sitenin tenis kortu ve oturma bölümlerinin bulunduğu istinat duvarı (bahçe duvarı) sınırının İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Mezarlıklar Müdürlüğü Karacaahmet Mezarlığı arasında olduğunu, anılan istinat duvarında gerek zemin durumu, gerekse kot farkı yüzünden derin çatlaklar, çökmeler meydana geldiğini, isnat duvarının yıkılarak yeniden yapılması gerektiğini, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/21 D.İş sayılı dosyasıyla yapılan tespitte söz konusu işler için 343.100,00 TL harcama yapılması gerektiğinin tespit edildiğini, davalı sigortanın hasarı ödemeye yanaşmadığını ileri sürerek, 300.000,00 TL +KDV hasar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı binanın istinat duvarında meydana gelen çatlamaların, istinat duvarının bünyesinde zamanla meydana gelen bozulmalar sonucunda ortaya çıktığını, o nedenle poliçe teminatı kapsamında bulunmadığını, hasarın yer kayması sonucu meydana geldiği kabul edilse bile, meydana gelen zararın poliçede yer alan koasürans ve muafiyet şartlarının uygulanması sonucunda muafiyet altında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasarın, ani ve beklenmedik bir hasar olmadığı, zamana yayılmış bir hasar olduğu, bu şekilde oluşan hasarın sigorta poliçesi genel şartları kapsamına girmediği gibi, zarar gören istinat duvarının yeniden yapılabilmesi için gerekli inşaat masrafı tutarı olan 323,100,00 TL'nin kloz gereğince muafiyet miktarı olan 326.095,00 TL'nin altında kaldığından sigortacının tazminat ödeme sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1900, Karar No: 2011/6428, Tarih: 01.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1900 E.  ,  2011/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Damlataş Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.11.2010 gün ve 168/1047 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddi ile Hazine adına tesciline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı ... temsilcisi, niza konusu taşınmazın mera olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, fen bilirkişinin 1.11.2010 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 21964,37 m2 taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz Damlataş köyünde 1967 yılında yapılan kadastro çalışmalarında "taşlık" niteliğiyle tespit dışı bırakılmıştır. Bir taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilebilmesi için yukarıda belirtilen maddelerdeki zilyetlik koşullarının yanı sıra taşınmazın niteliği itibariyle de kazanıma elverişli yerlerden olması gerekir. Dava konusu taşınmazın imar-ihya ile dava tarihinden geriye yirmi yılı aşkın süredir davacı tasarrufunda bulunduğu yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından açıklanmış ise de, dosyada mevcut ziraatçı uzman bilirkişi raporlarında niza konusu taşınmazın toprak fonksiyonlarının yeterince teşekkül etmemiş, fiziksel-kimyasal ve biyolojik oluşumunun tamamlanmamış, sınırlarındaki tarım arazileri dikkate alındığında farklılık arzeden, pulluk taban kalınlığı çok az ve 10-11 yıldır tarımsal amaçla tasarrufta bulunulan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Dava konusu taşınmazın uzman ziraatçı bilirkişi tarafından saptanan ve itiraz edilmeyen niteliğine göre zilyetlikle kazanıma elverişli yerlerden olmadığı sabittir. Davanın reddine karar verilmesi 2011/1900 - 2011/6428 gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/162, Karar No: 2011/19985, Tarih: 14.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/162 E.  ,  2011/19985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği, iftira

HÜKÜM : Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2002 gün, 2002/99 esas ve 2002/188 sayılı kararı ile resmi evrakta sahtecilik ve iftira suçlarından dolayı 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59.maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay ağır hapis ve aynı yasanın 285/1, 59, 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri ile iki kez hükmedilen 36.054.000 lira ve 228.150.000 lira ağır para cezasına ilişkin hükümlerin 5237 sayılı TCK kapsamında değerlendirildiğinde ağır hapis ve ağır para cezalarının hapis ve adli para cezasına dönüştürülmesine dair karar

Bozma üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin zamanaşımının gerçekleştiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 259-13 sayılı kararında da açıklandığı üzere; karma bir niteliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, 5237 sayılı Yasanın 7.maddesinde tanımlanan lehe yasanın geçmişe yürümesi ilkesi uyarınca, kesinleşmiş hükümlere de objektif ve subjektif koşulların gerçekleşmesi halinde uygulanması gerekeceği gözetilmeden 5728 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girmesinden önce kesinleşen hükümlerde CMK.231.maddesinin uygulanamayacağı gerekçe gösterilerek eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükümlü müdafiinin 15.10.2008 günlü oturumdaki "..sanık lehine olan yasa maddelerinin uygulanmasını talep ederiz" şeklindeki isteminin, erteleme talebini de kapsadığı gözetilerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken anılan hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

3-5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği kabul olunmasına göre, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, önceki kesinleşmiş hükümdeki ağır para cezasının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi, 01/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince de para cezalarında bir yeni Türk Lirasının küsurunun atılması suretiyle infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden içtimalı adli para cezasının küsurunun atılarak katılan ...’na yönelik iftira suçundan fazla adli para cezası tayin olunması,

4-Kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderinin hükümlülere yüklenemeyeceğinin nazara alınmaması,

4-Kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderinin hükümlülere yüklenemeyeceğinin nazara alınmaması,

Yasaya aykırı,hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1937, Karar No: 2011/11398, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1937 E.  ,  2011/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davalılara ait üzerinde akaryakıt satış ve servis istasyonu kurulu taşınmazın müvekkili şirkete 15 yıl süreyle kiralanması hususunda anlaşma yapıldığı ve kira bedelinin peşin olarak ödendiğini, ayrıca davalının müvekkili şirketin bayisi olmak için taraflar arasında bayilik sözleşmesi imzalandığı ve müvekkili tarafından işyerine çeşitli yatırımlar yapıldığını, ancak Rekabet Kurulu’nun aldığı kararlar doğrultusunda 18.09.2005 tarihinden önce yapılmış ve süresi 5 yılı aşan sözleşmelerin 18.09.2010 tarihine kadar muafiyetten yararlanabileceği, bu tarihten sonra muafiyet koşullarının ortadan kalkacağının belirtildiği, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 56.maddesi uyarınca aynı Kanun'un 4.maddesine aykırı olduğundan bahisle Rekabet Kurulu tarafından geçersiz sayılan anlaşmalar nedeni ile tarafların birbirlerine verdikleri her şeyin BK’nun 63.64 maddeleri uyarınca iadesi gerektiği, bu nedenle müvekkili tarafından peşin ödemenin ve bedelsiz kalan kira parası ile müvekkilinin yaptığı yatırımlar ve davacıya ödenen primlerin iadesi gerektiği, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek alacağının faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, intifa sözleşmesi ile bayilik sözleşmesinin devam ettiğini, davacının mevcut ve oluşmuş zararının bulunmadığını, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki intifa ve bayilik sözleşmeleri ayakta iken, sözleşmelerin geçersiz hale geleceğinden bahisle sebepsiz zenginleşme hukuksal nedenine dayalı olarak böyle bir alacak davası açılamayacağı, zira her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği, dava tarihi itibariyle ve halen de taraflar arasındaki sözleşmesel ilişki devam ettiğinden henüz iddia edilen sebepsiz zenginleşme olgusunun işlemeye başlamadığı gerekçeleriyle erken açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizi, lehlerine eksik vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizi, lehlerine eksik vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

Mahkemece, taraflar arasındaki akdin feshedilmediği ve geçerli olduğu gerekçesiyle verilen red kararı esasa ilişkin nihai karar olup, buna göre davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre hesaplanacak nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10970, Karar No: 2017/13578, Tarih: 22.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10970 E.  ,  2017/13578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...köyü 479 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.