muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13770, Karar No: 2009/13490, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13770 E.  ,  2009/13490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin kanal boyundaki 267 nolu standının 1998 yılından beri kiracısı olduğunu, stand sayısının belediyece 60 dan 100 e çıkarılıp zorunlu tadilatlar yaptırdığını, 6.4.2005 tarihli Belediye Meclisi kararı ile stand ücrtini Belediye Gelirleri kanunu 97. maddesine dayanarak % 100 oranında arttırdığını, 9.000,00 YTL olarak tespit ettiğini, 2006 yılında da aynı şekilde tespit yaptığını, bunun çok fahiş olduğunu ileri sürerek fazlasını saklı tutarak hukuka aykırı artıştan borçlu olmadığının tespitine, fazladan yapılan ödemenin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, arada kira sözleşmesi olmadığını, kamuya ait alanda el emeği ürünlerin satışı için yer tahsis edildiğini, Turistik Eşya Satış yeri kullanım şartnamesi imzalandığını,2464 sayılı Belediye Gelirleri kanunu 97. maddesi gereğince şartnamede belirtilen şekilde her yıl Belediye Meclisince kullanım ücreti belirlenmesinin kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının Belediye Meclis Kararının iptalini istediğine ve davalının da Belediye Gelirleri Kanununun 97. ve 52. maddesine göre işlem yaptığına dayanılarak mahkemenin görevsizliğine, Vergi mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf; belediye sınırları içinde bulunan kaldırım üzerine davalının tahsisi suretiyle davacı tarafından kurulan stanttan alınan kira bedeli ile ilgilidir. 2009/13770-13490

Davacı, Belediye meclisi tarafından stanttan alınan kiranın tek taraflı ve fahiş oranda arttırıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında bir kira sözleşmesinin bulunduğu ve bu haliyle ihtilafın, kira sözleşmesinden kaynaklandığı açıktır. Hal böyle olunca özel hukuk hükümleri uyarınca, davaya bakmak adli yargıdaki genel mahkemelerin görevidir. Mahkemece, taraflardan delilleri toplanıp, işin esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle Vergi Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/14489, Karar No: 2012/19926, Tarih: 26.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14489 E.  ,  2012/19926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.682,80 TL'lik takibe vaki itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, kaçak elektrik kullanım faturalarının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki davalının itirazının iptali davasıdır.Mahkemece, davacı tarafın dayanmış olduğu yönetmeliğe göre zararı aşan oranda tazminat hesaplayıp talep ettiği, oysa dayanılan yönetmeliğin dayanağı olan yasal düzenleme de zararı aşan oranda tazminat öngörülmediği, zararı aşan oranda tazminatın bir medeni ceza niteliğinde olmasından dolayı yönetmelikle düzenlenmesinin yani böyle bir istisnanın yönetmelikle getirilmesinin mümkün olmadığı, ancak yasa ile öngörüleceğinden dolayı zararı aşan oranda tazminat talebinin mümkün olamayacağı, davacı tarafın dayanmış olduğu kaçak elektrik tespit tutanaklarında davacı çalışanları tarafından tespit edilen kurulu güce ve tutanak tarihinde ki tarifeye göre hesaplanan gerçek zararın ise 2453,33 TL olduğu, bunun işlemiş faizinin 3169,50 TL olduğu, bunun üzerinde fazla tazminat talep edilmesinin aynı eylemin hem ceza kanunun da cezalandırıldığı halde bir kez de tazminatla cezalandırılması anlamına geleceği bununda doğru olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından, asıl alacak miktarı, icra inkar tazminatının ve KDV'nin reddi yönünden temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece davalının kullanım durumu gözetilerek, yönetmelikler çerçevesinde hesaplanacak gecikme zammı ve bunun KDV'sine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.Öyle ise mahkemece yapılması gereken, denetime elverişli bir rapor alınarak, gecikme zammı ve bunun KDV'side hesaplanmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar vermektir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24021, Karar No: 2014/23137, Tarih: 08.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24021 E.  ,  2014/23137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2014

NUMARASI : 2014/21-2014/307

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davalılara tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu sebeple;

1-Gerekçeli kararın davalılara tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınması ve temyiz süresinin beklenmesi,

2-Davalı tarafın hükmü temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesinin hukuki dinlenilme hakkının sağlanması açısından karşı tarafa tebliğ edilmesi ve bu şekilde temyiz ve tebliğe ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8197, Karar No: 2013/17452, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/8197 E.  ,  2013/17452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı banka, 13.8.1998 tarihli sözleşme ile davalı ...' ya 1.500,00 TL tüketici kredisi kullandırıldığını, diğer davalıların ise müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, borcun ödenmediği gibi ihtarın da sonuç vermediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 24.009,44 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılardan ..., davalı ... Otomotiv Limited Şirketi' nin kredi alacağına kefil olmalarını istediğini, kefil olmak istemediğini belirtmesi üzerine banka görevlilerinin kefaletin formalite gereği olduğunu söylemeleri üzerine 1998 yılında sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, sonradan öğrendiklerine göre ... Bankası şubesi müdürünün kredi kullanımı sırasında yolsuzluk yaptığını, bu nedenlerle davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan ... Otomotiv Limited Şirketi adına ilanen tebligat yapılmış, davalı ... adına çıkartılan davatiyenin ise usulen tebliğ edilmesine rağmen davalılar duruşmalara katılmadığından yargılama yokluklarında sonuçlanmıştır.

Davalılardan ...' ya davetiyenin tebliğ edilememesi ve adresinin belirlenememesi nedeni ile ilanen tebligat yapılmasına karar verilmiş, ilanen tebligata rağmen davalı duruşmalara katılmadığından yargılama yokluğunda sonuçlanmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2013/8197-17452

2-Davacı banka tarafından, davalı ...' ya tüketici kredisi kullandırıldığı, diğer davalıların ve davalı ... şirketinin bu borca kefil oldukları, kredi borcunun ödenmediği gerekçesiyle eldeki dava açılmıştır. Mahkemece davacı bankanın davalılardan alacaklı olduğu iddiasının kesin ve inandırıcı deliller ile kanıtlanamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu tüketici kredisinin kapatılmış olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki kredinin kullanıldığı banka şubesinin müdürü ve diğer çalışanlarının, usulsüz olarak kullandırılan kredilerin geri ödenmemesine rağmen ödenmiş gibi belge düzenledikleri, dava dışı şahıslarla el ve fikir birliği içinde bankayı zarara uğratıcı işlemler yaptıkları ve bu hususlarda açılan ceza davasında mahkum oldukları, ceza davası kapsamı ile, açılan ipoteğin yeniden konulmasına ilişkin davalarda verilen kararlar ile sabit olduğu davacı banka tarafından iddia edilmiştir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda da, borç bakiyesinin sıfırlandığı ancak tüketici kredisinin usulsüz bir şekilde kapatıldığı belirtilmiştir. Dosya arasında bulunan ceza mahkemesi kararı ile ipotekle ilgili açılıp görülen davalarda verilen kararlarda, davacı bankanın şube müdürü ile müdür yardımcısının dava dışı şahıslarla menfaat ilişkisine girerek banka hesaplarını boşalttıkları, usulsüz krediler verdikleri, bu hususların açığa çıkmasını önlemek için evraklarda sahtecilik yaptıkları, krediler geri ödenmediği halde gerçeğe aykırı olarak ödeme dekontları ve belgeler düzenledikleri, zimmetlerine para geçirdiklerinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/320 esas, 2009/201 karar sayılı dosyasına sunulan, kararın dayanağı olan bilirkişi raporu içeriğine göre de, sanıklardan Nuh Kurt'un ... Bankası Sirkeci Şube müdürü, sanık ... Gümrükçü'nün Sirkeci şubesi müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanıklardan Hacı ... Demir'in aracı olarak temin edip getirdiği, kredi almaya şirket olarak yetkili olmayan ve kredi şartlarını taşımayan ve bu nedenle bu engeli aşmak için şirkette çalışan işçileri adına, işçilerin haberi olmadan kredi talep eden Damlakaya Otomotiv Ltd.Şti. sahibi Cengiz Özkan ve ... Tanal' a, Gebzede bulunan F Profil Otomotiv Tic.A.Ş.'nin ortaklarına ve başkaca şirket ve gerçek kişilere, bir kısmını gerçek şirket işçileri olan kişilerin sahte imzaları ile kredi açıldığı, kredi alan kişilerin bankaya gelmediği, imzaların temin edilerek getirildiği, kredi borcunun geri ödenmemesi üzerine usulsüz şekilde borcun kapatıldığı belirtilerek sanıklar Hacı ... Demir, Nuh Kurt ve ... Gümrükçü'nün nitelikli zimmet suçu nedeni ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın dayanağı olan bilirkişi raporlarında banka yöneticisi olan sanıkların usulüne uygun olmayan tarzda kredi kullandırdıkları, kredilerin bir kısmının ödenmemesi nedeni ile hayali isimler adına açılan hesaplara fîktif faiz tahakuku yapılarak elde edilen kaynağın banka zararını oluşturduğu, işlemler sırasında sahte kimlikler, sahte imzalar kullanıldığı belirtilmiştir. Mahkeme dosyasına sunulan bilirkişi raporunda da dava konusu alacağın dayanağı olan sözleşmelerin, davacı banka 2013/8197-17452

personelinin dava dışı firma ve şahıslara usulsüz bireysel krediler kullandırılması amacı ile düzenlenen sözleşmeler olduğunu belirtilmiştir. Davacı banka tarafından dava dışı şirket ya da firmalara usulsüz kredi kullandırılması sırasında davalıların isimlerinin yer aldığı sözleşmeler ile kasa tediye fişlerinin düzenlendiği belirtilmiştir. Az yukarıda açıklananlar ışığında, davalı ...' nın davalı .... Şti. firmasının çalışanı olduğu, firmanın yönlendirmesi ile davacı bankadan tüketici kredisi kullandırıldığı ve kredi tutarının davalı firma tarafından kullanıldığı, kredi alınmasındaki asıl amacın davalı firmaya finansman sağlanması olduğu, firmanın da kefil sıfatıyla şahsi ve ayni teminat verdiği, sonuçta kredinin geri ödenmediği anlaşılmaktadır. Tüm bu açıklamalar, dava dosyası ve emsal dava dosyaları içeriğinden davalı .... Şti. firmasının kendisine finansman yaratma amacıyla çalışanlarına kredi kullandırıp parayı kendisinin tahsil ettiği ve geri ödemediği, kredi ilişkisinin asıl tarafı olduğunun anlaşılmasına rağmen, davalı firma hakkında da davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı firma yönünden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17432, Karar No: 2017/4165, Tarih: 10.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/17432 E.  ,  2017/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı eczacı hakkında 2012 protokolünün 5.3.5 maddesi kapsamında hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmesi nedenine dayalı cezai işlem uyguladıklarını ancak bu cezai işleme konu tutarın davalı yanca ödenmediğini ileri sürerek 1100,44 TL reçete bedeli ile 5502,20 TL cezai şart bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu cezai işlemin iptali istemi ile daha önce dava açtıklarını bu nedenle hukuki yarar olmadığı gibi davaların derdest nitelikte bulunduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın derdestlik nedeni ile dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan 2012 protokolünün ilgili maddelerinin ihlali nedeni ile uygulanan cezai işlem tutarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Davalı davanın reddini dilemiş, mahkemece derdestlik nedenine dayalı davanın usulden reddine karar verilmiştir. İş bu davanın açılmasından evvel 07/07/2014 tarihinde, davalı eczacı tarafından davalı Kurum aleyhine aynı cezai işlem nedeni ile, cezai işlemin haksızlığının tespitine yönelik ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2014/1061 Esas numarası ile muarazanın giderilmesi davası açılmış, İş bu dava devam ederken, davanın kabulü ile sonuçlanıp temyiz incelemesi için yargıtaya gönderilmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 114/ı maddesinde Aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması dava şartları arasında düzenlenmiş olup her ne kadar mahkemece bu madde hükmüne dayanılarak red kararı verilmiş ise de, açılan davaların niteliği farklıdır ve derdestlik nedeni ile red kararı verilemez. Tarafların sıfatı her iki davada farklılık arz etmekle birlikte iş bu dava alacak istemine yönelik olup ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde daha önce açılan dava muarazanın giderilmesine yöneliktir. Somut olayda aynı cezai işleme konu davalar değerlendirildiğinde, ilk dava ile elde edilecek netice dikkate alınarak davacının hukuki yararı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu noktada mahkemece, 6100 sayılı HMK’nın 114/h bendi gereğince davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı dikkate alınarak red kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “derdestlik nedeniyle” sözlerinin hükümden çıkarılarak yerine “ hukuki yarar yokluğu nedeniyle” sözlerinin eklenmesine aynı şekilde gerekçenin de yukarıda anılı gerekçe ile değiştirilmesine, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1378, Karar No: 2024/3905, Tarih: 07.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1378 E.  ,  2024/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3601 E., 2023/3655 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine, fiziki takibin, tanık ....'nin üst aramasının ve sanığın ikameti hakkında verilen arama kararının hukuka aykırı olduğuna, bu nedenle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın kullanıcı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.