muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6230, Karar No: 2024/7395, Tarih: 01.07.2024

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulundukları, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğu, herhangi bir eksiklik bulunmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi sonucunda, davanın boşanmadan sonra birlikte yaşama iddiası ile aylığın kesilmesi işleminin iptali ve aylıkların ödenmesi istemine ilişkin olduğu, davacı hakkında düzenlenen denetim tutanağı ve dayanakları, tutanak tanıklarının duruşma beyanları, dava konusu dönemde davacı ve boşandığı eşinin aynı eczaneden ilaçlarını aldıklarına ilişkin kurum kayıtları, boşanma dönemindeki abonelik kayıtları, nafaka davasının kurum tespitinden sonra açılmış olması, davacının boşanma sonrasında davacıya ait evde yaşamaya devam etmesi ve tüm dosya kapsamına göre davacının boşanmadan sonra boşandığı eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiği kanaati oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının eşi ile 25.05.2016 tarihinde boşandıkları, davacının diyaliz hastası olduğu ve %90 maluliyeti bulunduğu, davacının eski eşinin mevcut olan bu hastalığından dolayı da davacıyı bıraktığı, bu sebeple ve diğer başka birçok nedenden dolayı çalışamadığı, maddi durumu olmadığı için kendisi eski eşinin sahip olduğu ve evliyken onunla beraber oturduğu bu evde oturmak zorunda kaldığı, davacının boşanmadan önce, çocuk doğduktan sonra da boşandıktan sonra da hiç bir şekilde boşandığı eşiyle aynı evde fiilen birlikte yaşamadıkları, ... tarafından yapılan denetimde eve gelindiğinde evde boşandığı eşinin olmamasına ve bu durumun davacı tarafından da belirtilmiş olmasına rağmen gerekli araştırma yapılmayarak aynı çatı altında karı koca olarak fiilen yaşandığının tespit edilerek, bu rapora göre davacının maaşının kesilmesi ve geriye dönük faizi ile birlikte davacıya borç çıkartılması kabul edilebilir olmadığı, boşandığı dönemdeki abonelik kayıtlarında bahse konu soruşturmanın yapıldığı eve ilişkin davacının herhangi bir kaydı bulunmadığı, SGK tarafından yapılmış olan araştırma raporunu ve bu rapora göre işlem yapılmasını kabul etmedikleri, davacı tanıklarının beyanlarının dikkate alınmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda kurum kontrol memurlarınca tutulan tutanağın somut verilere dayalı olması ve denetim esnasında dinlenen tanıkların imzalı beyanlarında davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarını beyan etmeleri, boşandıkları dönemde mernis adreslerinin uzunca bir süre aynı olması, her ne kadar denetmen raporunda dinlenen tanıklardan biri ifadesini mahkemede değiştirmiş ise de bunun davacıyı korumaya yönelik bulunması da gözetilerek, Kurum kontrol memurlarınca düzenlenen raporun aksinin ispatlanamadığı, Kurum işleminin yerinde olduğu, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile aksine Kurum işlemlerinin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/539, Karar No: 2021/8463, Tarih: 20.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/539 E.  ,  2021/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme, silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit ve bu suça azmettirme, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER 1) Sanık ... hakkında;

a) Katılanlar ..., ... ..., müşteki ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan; TCK'nin 37/1, 106/2-a-c, 43, 29, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılanlar ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 29, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) Sanık ... hakkında;

a) Katılanlar ..., ... ..., müşteki ... ve mağdurlar ..., ... ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan; TCK'nin 37/1, 106/2-a-c, 43, 29, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

3) Sanık ... hakkında;

a) Katılanlar ..., ... ..., müşteki ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan; TCK'nin 37/1, 106/2-a-c, 43, 29, 53,58 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

4) Sanık ... hakkında; a) Katılanlar ..., ... ..., müşteki ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan; TCK'nin 38, 106/2-a-c, 43, 29, 53, 58 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

5) Sanık ... hakkında;

a) Katılanlar ..., ... ..., müşteki ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan; TCK'nin 38, 106/2-a-c, 43, 29, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b) Katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

6) Sanık ... hakkında;

a) Katılan ... ve müşteki ... Karaman'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan ayrı ayrı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

b) Katılanlar ... ve ...'a yönelik mala zarar vermeye yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

c) Katılanlar ..., ..., müşteki ... ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdide yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

ç) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan; 6136 Sayılı Kanun'un 13/5-1, TCK'nin 52/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile mahkumiyetine,

7) Sanıklar ... ve ... hakkında;

c) Katılanlar ..., ..., müşteki ... ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdide yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

ç) 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan; 6136 Sayılı Kanun'un 13/5-1, TCK'nin 52/2, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile mahkumiyetine,

7) Sanıklar ... ve ... hakkında;

a) Katılan ... ve müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b) Katılanlar ... ve ...'a yönelik mala zarar vermeye yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

c) Katılanlar ..., ..., müşteki ... ... ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdide yardım etme suçundan CMK'nin 223/2-e maddeleri uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20/03/2013 tarih ve 2013/54 numaralı iddianame ile sanık ...'nun 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, mahkemece yapılan yargılama sonucunda bu suç yönünden herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/12/2015 tarih ve 2015/1-640 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; sanık hakkında iddianameyle dava açıldıktan sonra karar verilmesinin unutulması durumunda, ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından, bu eksikliğin bozmaya konu edilmesi mümkün olmayıp, karara bağlanmayan iddiayla ilgili zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

B) Sanıklar..., ..., ..., ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezaları yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

C) Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçlarından kurulan hükümlerde, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken, uygulanan kanun maddesinin hükümde "5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi" olarak gösterilmemesi, mahallinde hükme ilavesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

C) Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçlarından kurulan hükümlerde, haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken, uygulanan kanun maddesinin hükümde "5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi" olarak gösterilmemesi, mahallinde hükme ilavesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Ç) Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, sanıklar ..., ..., ... hakkında silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçuna azmettirme, sanık ... hakkında katılanlar ... ve...'e yönelik mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve... hakkında katılan ... ve müşteki ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme, katılanlar ... ve...'e yönelik mala zarar vermeye yardım etme, tüm katılan, müşteki ve mağdurlara yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçuna yardım etme; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçları yönünden haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma, düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin; hapis cezasının miktarına, sanık ... ve müdafiinin; meşru müdafaaya, haksız tahrik indirim oranına, cezanın üst sınırdan takdirinin adil olmadığına, sanık ... ve müdafiinin; eksik incelemeye ve meşru müdafaaya, sanık ... müdafiinin; müvekkilinin dava konusu uyuşmazlıkta etkin bir rolünün olmadığına, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının; Sanıklar ..., ..., ... hakkında sübuta, mahkumiyetleri gerektiğine, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç vasfına, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın atılı mala zarar verme suçundan mahkumiyetleri gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ... ve müşteki ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme, katılanlar ... ve...'e yönelik mala zarar vermeye yardım etme, tüm katılan, müşteki ve mağdurlara yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçuna yardım etme suçlarından kurulan beraat; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ..., ... hakkında tüm katılan, müşteki ve mağdurlara yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit ve bu suça azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan beraat; sanık ... hakkında katılanlar ... ve...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında tüm katılan, müşteki ve mağdurlara yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2007 tarih ve 2006/334 Esas, 2007/65 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan verilen "4 yıl 2 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası"na ilişkin mahkumiyetinden daha ağır cezayı içerir Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/1996 tarih ve 1996/78 Esas, 1996/132 Karar sayılı ilamı ile kasten öldürme suçundan verilen ve anılan ilam hakkında Mahkemece uyarlama yargılaması yapılarak 19/11/2008 tarih ve 1996/78 Esas, 1996/132 Karar sayılı ilam ile kasten öldürme suçundan verilen "14 yıl 2 ay hapis cezası"na ilişkin mahkumiyeti olmasına göre, sanık hakkında 5275 sayılı CGİK'nin 108/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "...Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/334 esas 2007/65 karar sayılı hükmü ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına..." şeklindeki ibare çıkartılarak, yerine "Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/1996 tarih ve 1996/78 Esas, 1996/132 Karar sayılı ilamı ile kasten öldürme suçundan verilen, 23/06/1997 tarihinde kesinleşen ve anılan ilam hakkında Mahkemece uyarlama yargılaması yapılarak 19/11/2008 tarih ve 1996/78 Esas, 1996/132 Karar sayılı ilam ile kasten öldürme suçundan verilen ve 04/08/2015 tarihinde infaz edilen 14 yıl 2 ay hapis cezasına" şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında tüm katılan, müşteki ve mağdurlara yönelik silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçuna azmettirmeden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

a) Sanığın cezasından haksız tahrik nedeniyle (2/5) oranında indirim yapılırken, uygulanan kanun maddesinin hükümde "5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi" olarak gösterilmemesi,

b) Sanığın tekerrüre esas alınan Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2006 tarih ve 2006/15 Esas, 2006/56 Karar sayılı ilamının kesinleşme şerhli onaylı bir örneği getirtilip incelenerek, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11184, Karar No: 2012/8810, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11184 E.  ,  2012/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2010 gün ve 2009/623 Esas 2010/1742 Karar sayılı hükme ilişkin, sanık ...'ün temyiz talebinin 21.12.2010 gün ve aynı sayılı Ek Karar ile sanık ... müdafiin ise temyiz talebinin 24.01.2011 gün ve aynı sayılı Ek Karar ile reddine dair Ek Kararların süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'un 07.01.2011 gününde tebliğ edilen Ek Kararı, 1412 sayılı CMUK.nın 310/2. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra, 15.2.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinde yapılmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin, Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla mahkemece hükümlerin miktar açısından kesin olduğundan dolayı temyiz isteminin reddine dair verilen 24.01.2011 tarihli Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18161, Karar No: 2013/2277, Tarih: 13.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18161 E.  ,  2013/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.05.2012 gün ve 2012/8202/27589 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.05.2012 gün ve KYB.2012/135971 sayılı ihbarnamesiyle;

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62, 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2011 tarihli ve 2010/340 esas. 2011/211 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. Mersin İsletme Müdürlüğü'nün 04/06/2010 tarihli kaçak ve usulsüz elektrik tespit tutanağı ile 16650 abone numaralı sayaca ilişkin işlem yapılan elektrik aboneliğinin Hacı Mehmet ve Halice oğlu, 31/01/1950 doğumlu Gök ...'a ait olduğu halde, dava ile İlgisi olmayan ... ve ...oğlu, 16/03/1990 doğumlu ... hakkında kamu davası açılmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, mühür bozmak suçuna dayanak yapılan Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. Mersin İşletme Müdürlüğü'nün 04.06.2010 tarihli kaçak ve usulsüz elektrik tespit tutanağının, hakkında kamu davası açılan ... ve ...oğlu, 16.03.1990 Bozyazı doğumlu, Mersin ili Bozyazı ilçesi Beyreli Mah/Köyü Cilt:1, Hane:135, Sıra:25’de (T.C.NO: 40165505040) nüfusa kayıtlı ...’a ait olmayıp, mühür bozmak suçundan işlem yapılan 16650 sayılı elektrik aboneliğinin Hacı Mehmet ve Halice oğlu, 31.01.1950 Anamur doğumlu, Mersin ili Bozyazı ilçesi Beyreli Mah/Köyü Cilt:1, Hane:135, Sıra:3’de (T.C.NO: 40219503206) nüfusu kayıtlı Gök ...’a ait olduğu anlaşılmakla kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden, Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2011 gün ve 2010/340 esas. 2011/211 sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının ( d ) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle ... ve ...oğlu, 16.03.1990 Bozyazı doğumlu ... hakkında verilen cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15295, Karar No: 2007/15711, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15295 E.  ,  2007/15711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Doğanşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.