muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5970, Karar No: 2024/5166, Tarih: 25.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişinin müvekkili için iş gücü tazminatını hesaplarken PMF 1931 tablosunu esas aldığını, oysa hesaplamanın TRH 2010 göre yapılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusura ilişkin raporun gerekçesinin yetersiz olduğunu, yolun bakımından sorumlu kurum da kusurlu olduğundan rapora itiraz ettiklerini, tazminatın fahiş olduğunu, hesap raporunda mükerrerlik olduğunu, protez gideri için aldırılan raporun eksik olduğunu, rayiç bedelin belirlenmesi gerektiğini, Sağlık Bakanlığının görüşünün alınmadığını, 6 yıldır protez alınmadığını bu durumda bu dönem için ücret istenemeyeceğini, taraflar arasında ticari bir iş olmadığından ticari temerrüt faizinin uygulanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalı ... Turizm Otomotiv Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, rayiç bedelin belirlenmesi gerektiğini, Sağlık Bakanlığının görüşünün alınmadığını, taraflar arasında ticari bir iş söz konusu olmadığından reeskont faizinin uygulanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/117 E. sayılı dosyasından davanın kabulü ile 1.072.000,00 TL tazminatın davacılara verilmesine dair hükmün kesinleşmesi ve eldeki davanın bir ek dava olduğu dikkate alındığında taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı ... Turizm Otomotiv Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 incı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61 inci, 163 üncü ve 141 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 incı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61 inci, 163 üncü ve 141 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11885, Karar No: 2020/690, Tarih: 03.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11885 E.  ,  2020/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1-2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve 2013 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları yönünden "istinaf başvurusunun esastan reddine."

2-2014 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden "düşürülmesine ibaresi yazılmak suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine"

1- Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile 2013 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip müdafiine 14.04.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde gösterilen on beş günlük yasal süre geçtikten sonra müdafii tarafından 18.09.2019 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

12.08.2015 tarih ve 2015-A-3468/39 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen dava şartı olan mütalaanın 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ile 2013 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarına ilişkin olduğu; 25.12.2015 tarih ve 2015/2230 Esas sayılı iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan "2014 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan da kamu davası açıldığı cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''2014 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/45448, Karar No: 2013/5961, Tarih: 19.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45448 E.  ,  2013/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kendisinin ve davalının yönetim kurulu üyesi olduğu ... Tic. A.Ş. nin ... ya olan prim borçları nedeniyle icra takibine geçildiğini, borçlu şirketin mal varlığının takibe konup borcu karşılamaması sebebi ile şirket yönetim kurulu üyeleri aleyhine de icra takibine geçildiğini ve ödeme emri tebliğ edildiğini, 5510 sayılı yasadan yararlanarak yapılandırma sonunda primleri ödediğini böylece toplam şirketin prim borcu olan indirimli miktar olarak tahakkuk ettirilen 60.794,48 TL olan borcun kendisini tarafından tamamen ödendiğini bundan yönetim kurulunun müştereken ve müteselsilen sorumlu olup dolayısıyla davalıya rücu hakkının bulunduğunu belirterek , kendisi tarafından yapılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğinden itirazın iptali ile takibin devamına takip konusu alacağın %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukukî-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukukî bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İşçi edimini işverenin karar ve talimatları çerçevesinde yerine getirir. İşçinin işverene karşı kişisel bağımlılığı ön plana çıkmaktadır. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini, işçinin işverenin talimatlarına göre hareket etmesi ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. İşin işverene ait işyerinde görülmesi, malzemenin işveren tarafından sağlanması, iş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması, işin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi, işçinin bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi, ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır. Bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin ölçüt teşkil etmez. İşçinin işverenin belirlediği koşullarda çalışırken kendi yaratıcı gücünü kullanması ve işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz. Çalışanın işyerinde kullanılan üretim araçlarına sahip olup olmaması, kâr ve zarara katılıp katılmaması, karar verme özgürlüğüne sahip bulunup bulunmaması bağımlılık unsuru açısından önemlidir.

Limitet, hisseli komandit ve kolektif şirketlerde yönetim yetkisi şirket ortaklarından birine bırakıldığında, bu kişi müdür sıfatıyla kişi-organ sayılır. Türk Ticaret Kanununun 319 uncu maddesine göre, anonim şirketler yönünden yönetim ve temsil yetkisinin yönetim kurulu üyelerine bırakılması halinde, bu kişi veya kişiler kişi-organ sıfatını kazanır. Şirketi temsil ve yönetime yetkili kişi-organ sıfatını taşıyan kişiler işveren konumunda bulunduklarından işçi sayılmazlar.

İş Kanununa tabi genel müdür olarak çalışanların aynı zamanda yönetim kurulu üyesi olmaları halinde kişi-organ statüsünü taşıyıp taşımadıklarının araştırılması gerekir. Genel müdürün organ sıfatını kazanmaksızın yönetim kurulu üyesi olması halinde, “genel müdürlük görevi” sebebiyle iş ilişkisinin devam ettiği sonucuna varılmalıdır. Buna karşın şirketi temsil ve ilzama yetkili kişi-organ sıfatı kazanılmışsa, işçi ve işveren sıfatı aynı kişide birleşemeyeceğinden iş ilişkisinin bulunmadığı kabul edilmelidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

Somut olayda, davacı ve davalı ...şirketinin yönetim kurulu üyesidir. Taraflar arasında işçi -işveren ilişkisi yoktur. Bu durumda davaya bakmaya genel mahkemeler yetkili ve görevli olup, iş mahkemesi görevli değildir. Mahkemece görevsizlik karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18290, Karar No: 2018/2047, Tarih: 13.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/18290 E.  ,  2018/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesi ile Alacak, Aile Giderlerine İştirak, Kişisel Eşyanın İadesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı-davacı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.02.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı-davacı taraf gelmedi; karşı taraftan davacı-davalı vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı-davalı ... ... vekili, vekil edeninin evlilik içinde çalışarak evlilik birliğine maddi katkıda bulunurken davalı erkeğin... şubesinde açtırdığı iki adet hesapta hazine bonosu adı altında yatırımlar yaptığını, bu yatırımlarda vekil edeninin yarı payı olduğunu açıklayarak 200.000,00 TL alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen dosyada davaya cevabında ise; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı-davacı ... vekili, vekil edeninin 1995 yılında kooperatif evini sattığını, 1997 yılında emekli ikramiyesini eklediğini, evlenirken de belli birikimi olduğunu, bunları yüksek faizlerle değerlendirerek 2003 yılında hazine bonosu aldığını, edinilmiş malların 01.01.2002'de başladığını, bu dönemde malvarlığında artma olmadığını, ... el konduğu için vekil edenine paranın ödenmediğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Birleşen dosyada ise; evlilik içinde vekil edeninin aile bütçesine iştiraki, 01.01.2002 sonrası edinilmiş mallara katılma rejimi gereği katılma alacağı, yeni alınan kişisel mallarının bedelleri, davalının babasına ait evde iken kaybedildiği iddia edilen tabancanın bedelini, davacıda kalan ziynet eşyalarının iadesi, davalının boşanma dava tarihi sonrası ek kredi kartı ile yaptığı harcamalar, ev ve cep telefon giderleri sebebiyle zararının giderilerek fazlaya ve faize ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100.000,00 TL. alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 03.03.2011 tarihli ara kararı üzerine 04.04.2011 tarihli dilekçede, talep edilen bedelin 25.000,00 TL'sinin aile bütçesine iştirak, edinilmiş mallara katılma alacağı, kaybolan silah bedeli, 75.000,00 TL. bedelin ise tedbir konulmuş olması sebebiyle uğradıkları zararın tazmini olduğunu açıklamıştır.

Mahkemece, asıl dosyada talepte bulunulan ... Bankası'ndaki paranın artırılıp tasarruf edilen bir para olmadığı ve henüz tasarruf edilmemiş, davalının tasarrufuna geçmemiş para için alacak istenemeyeceği, birleşen dosyada ise, taleplerin usul ve yasaya uygun olarak ispat edilemediği gerekçeleri ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 29.11.2011 gün ve 2011/5644 – 6409 sayılı ilamıyla asıl dava yönünden tasfiyeye konu edilen hesapların niteliği açıklığa kavuşturulup sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği, birleşen dava yönünden birleşen davacı tarafa taleplerini somutlaştırılması için süre ve imkan verilmesi, taleplerden bir kısmının genel mahkemelerde görülmesi gereken talepleri içerdiği göz önünde bulundurularak görevsizlik kararı verilmesi gerektiği, diğer taleplerle ilgili olarak taraf delillerinin toplanarak yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekçesiyle hüküm bozmaya sevk edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, asıl dava yönünden kısmen kabulü ile 15017042 nolu hesaba ilişkin 96.537,03 TL, 150022822 nolu hesaba ilişkin 40.967,76 TL katılma alacağının, 150022822 nolu hesaba ilişkin 55.829,52 TL katkı payının davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, birleşen dosyada davalı-davacının katkı ve katılma taleplerinin reddine, davalı-davacının ek kredi kartı kullanımı bedeli yenisi alınan kişisel malları bedeli, davalının kullanımında olan ev ve cep telefonlarına ait fatura ve ceza bedelleri, tabancanın iadesi ya da bedelinin talebi, ziynet eşyalarının yarısının iadesi taleplerinin dosyadan tefriki ile ayrı esasa kaydına, davalı-davacının aile bütçesine iştirak talebinin reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı-davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı-davacı ... vekili tarafından yerel mahkemenin 20.03.2014 gün 2012/123 esas ve 2014/1218 karar sayılı hükmüne ilişkin 07.05.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile duruşmalı temyiz isteğinde bulunulmuş, Dairemizce sehven duruşma isteği gözden kaçırılarak duruşmasız olarak yapılan temyiz incelenmesi sonucunda 26.04.2016 gün 2014/12822 esas ve 2016/7686 karar sayılı ilam birinci bendinde davalı-davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra ikinci bendinde hüküm bozmaya sevk edilmiştir. Ne var ki bu kez davalı-davacı vekili tarafından "karar düzeltme" başlıklı 12.07.2016 tarihli dilekçe ile duruşma isteklerinin gerekçe gösterilmeden reddedildiğini ileri sürerek devamında diğer temyiz itirazları bildirilmiştir. Davalı-davacı vekilinin duruşmalı temyiz isteğine ilişkin talebi yerinde görüldüğünden adı geçenin hukuki dinlenilme hakkı gözetilerek sehven duruşmasız olarak yapılan Dairemizin 26.04.2016 gün 2014/12822 esas ve 2016/7686 karar sayılı hükmünün ortadan kaldırılmasına karar verilerek davalı-davacı vekilinin temyizi incelenmiştir.

1-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece bozma ilamına uyularak sonucu dairesinde işlem tesis edildiğine, mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığına göre davalı-davacı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı-davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a. Davacı ... vekili, dava dilekçesi ve yargılaması sırasında, tasarruf edilen paralar üzerinde 1/2 oranında tasfiye alacağı bulunduğunu ileri sürerek istekte bulunmuş ve talebini bu oranla sınırlandırmıştır. Mahkemece, bilirkişi tarafından düzenlenen ek rapor dikkate alınarak, ... nolu hesabın 01.01.2002 tarihi itibarı ile bakiyesinin 177.236.593.726 TL olduğu, bu paranın 1/2'si olan 88.618,29 TL'nin taraflarca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiği, diğer payın dava dışı müşterek hesap sahibi ...'a ait olduğu, 743 sayılı TKM'nin 152. maddesi ve tarafların gelirleri dikkate alındığında, davalı ...'in birikimlerine davacı ...'in % 63 oranında katkıda bulunduğu kabul edilerek, davacı lehine 55.829,52 TL katkı payı alacağına hükmedilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 26.(1086 sayılı HUMK.nun 74.) maddesine göre, hakim taleple bağlıdır ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Mahkemece, kabul edilen

bilirkişi raporundaki hesaplama bakımından bir hata yok ise de, davacının talebinin 1/2 oranında olduğu gözden kaçırılarak davalı aleyhine talepten fazla katkı payı alacağına hükmedilmesi doğru olmamıştır. O halde; uzman bilirkişi tarafından, davacının katkı oranının % 63 olduğu belirlenmiş olsa dahi, talebin 1/2 oranında bulunması nedeniyle bu oran göz önünde tutularak katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b-Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporu incelendiğinde; asıl davaya konu edilen banka hesaplarında faiz yönünden katılma alacağı hesaplanırken 15017042 nolu banka hesabında faiz için başlangıç tarihi olarak TMSF yazısında belirtilen 19.01.2004 tarihi esas alınması doğru ise de; bitiş tarihi olarak mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi olan 15.04.2004 yerine mal rejimi sona erdikten üç sene sonraki bir tarih olan 09.08.2007'nin esas alındığı ve bu şekilde 1298 gün üzerinden faiz tespit edilerek davacı-davalı lehine katılma alacağı hesaplandığı anlaşılmaktadır. Makemece, 15017042 nolu hesapla ilgili olarak bu şekilde mal rejiminin sona erdiği tarih gözetilmeden belirlen faiz miktarı üzerinden davacı-davalı lehine katılma alacağına hükmedilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2-a) ve (2-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı-davacı ... vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.