muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/618, Karar No: 2019/728, Tarih: 20.06.2019

Mahkemece, ispat yükü kendisinde olan davacının hafta ve genel tatil günleri ile akdi tatil günlerinde çalıştığını ispat ettiğinden somut olay ve hesap tekniğine uygun bilirkişi raporuna göre bu alacakların kabulüne karar verildiği, seyyar görev tazminatı bakımından isteklerin 2014 yılına ilişkin olduğu, bu konuda TİS'in 6245 sayılı Kanun'a atıf yaptığı, 2014 yılında seyyar görev tazminatı için vize alınan görevler arasında şoförlük hizmeti bulunduğu, bu nedenle seri hâlde açılan dosyalardan görevi şoförlük dışında personel özlük görevlisi, mücadele işçisi, satın alma görevlisi, muhasebe görevlisi ve evrakçı olanların istemlerinin bu nedenle; görevi şoförlük olanların taleplerinin ise sunulan puantajlarda hangi görevle görevlendirildiğinin, görev yerinin memuriyet mahalli içinde olup olmadığının yazılı olmaması nedeni ile reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda seyyar görev tazminatı bakımından mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce, mahkemece direnme adı altında verilen hükmün yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre temyiz incelemesinin Özel Dairece mi yoksa Hukuk Genel Kurulu tarafından mı yapılması gerektiği ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere, direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkemenin bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermesi, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemesi gerekir (6217 sayılı Kanun'un 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429'uncu maddesi).

Mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozma kararında işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

Mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozma kararında işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, Mahkemece ilk kararda 2014 yılında vize alınan işler arasında yaptıkları işin bulunmaması nedeni ile şoför olmayan davacıların seyyar görev tazminatı istemlerinin bu nedenle; şoför olan davacılar yönünden ise, puantaj cetvellerinde hangi yerde görevlendirildiği, bu görev yerinin memuriyet mahalli içinde olup olmadığının yazılı olmadığı, bu durumda bu cetvellerin 6245 sayılı Kanun'da belirtildiği şekilde seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte kabul edilemeyeceği gerekçesi ile seyyar görev tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş iken, kararın Özel Dairece bozulmasından sonra, Mahkemece tensip tutanağının (3) numaralı bendinde somutlaştırma ilkesi gereğince davacıların 2014 yılı Nisan-Aralık ayları içerisinde görevlendirildiği yerlerin neresi olduğunun ve 27.11.2014 tarihli Harcırah Kanunu Genel Tebliğine göre Van Büyükşehir Belediyesi il mülki sınırları ve memuriyet mahalli olup olmadığının liste hâlinde bildirilmesi için davacı vekiline süre verildiği, davacı vekilinin bu ara kararı uyarınca hazırladığı bir listenin bulunmadığı, duruşmada bozmaya uyulmasını talep ettiği, davalı vekilinin ise aynı mahiyetteki Müdürlüğün 22.06.2017 tarihli ve 1560802 sayılı yazısını ekleyerek sunduğu 11.07.2017 havale tarihli dilekçesinde Tebliğe göre kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerlerin memuriyet mahalli olarak belirlendiğini, Müdürlüğün yazısında da adı geçen personellerin görevlendirilmelerinde görev mahalline ulaşımlarının il müdürlüğüne ait hizmet araçları ile sağlandığının bildirdiğini belirterek önceki hükümde direnilmesini ya da bu yönde yapılacak inceleme sonucu bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, sonuç olarak dosyada mevcut ve itiraz edilmeyen dava konusu seyyar görev tazminatına esas gidilen yerleri gösteren yazı ve taşıt görev emirlerinden davacıların anılan yerlere taşıt görev emirlerinde plakası da yazılı Kurum aracı ile gittikleri, aynı gün çalıştıkları iş yerine yine aynı Kurum aracı ile geri döndükleri, gittikleri yerlerin Büyükşehir Belediyesi sınırları içindeki merkeze bağlı köyler ile Van ili sınırlarındaki ilçeler olduğu, Van ili dışındaki hiç bir yere gidilmediğinin net olarak belli olduğu, böyle olunca seyyar görev tazminatına esas olarak davacıların gittikleri tüm yerlerin 6552 sayılı Kanun ile değiştirilen 6245 sayılı Harcırah Kanunun 3/g maddesinde tanımlanan memuriyet mahalli sınırları içinde kaldığı gibi, tüm bu yerlere Kurum aracı ile gidip, aynı gün çalıştıkları iş yerlerine yine Kurumun aracı ile geri döndüklerinden memuriyet mahalli sayıldığı, seri hâldeki dosyalardan altı dosyanın davacısının kendi dava dilekçelerinde yazılı görevlerine göre dava konusu 2014 yılı için vize alınmayan işlerde çalıştıkları gibi, bunlar açısından da 6552 sayılı Kanun ile değişik 6245 sayılı Kanun'un 3/g ve Tebliğ hükümleri çerçevesinde gittikleri yerlerin memuriyet mahalli içinde kaldığı belirtilerek uyuşmazlığın çözümü ve hüküm kurmaya yeterli tüm bilgi, belge ve kayıtlar dosya içinde mevcut olduğu gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda direnme adı altında verilen karar gerçekte daha önce Özel Dairece incelenip değerlendirilmeyen yeni olgu ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğindedir.

Hâl böyle olunca; verilen bu yeni hükmü temyizen incelenme görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda gösterilen nedenlerle taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22240, Karar No: 2015/7533, Tarih: 22.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22240 E.  ,  2015/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda değişmeyen ikrar niteliğindeki savunmaları, kamera görüntüleri, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların okul bahçesinde bulunan kalorifer peteğini el arabasına yükleyip götürdükleri hurdacıya 50,00 TL karşılığında sattıklarının ve bu şekilde atılı suçu işlediklerinin sabit olması karşısında; mahkumiyetleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21316, Karar No: 2012/11422, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21316 E.  ,  2012/11422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 700 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.09.2005/88-98 gün ve sayılı kararında belirtildiği üzere davacı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca belirlenen vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücreti tayinine ilişkin kısmın çıkartılarak "1250 TL vekalet ücretinin davacıya verilmesine" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1845, Karar No: 2011/8811, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1845 E.  ,  2011/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması yapılmadan taşınmazın niteliklerinden bahsedilerek piyasa rayicine göre soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10593, Karar No: 2015/26923, Tarih: 10.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10593 E.  ,  2015/26923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/269937

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2009/408 (E) ve 2011/103 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; katılana ait işyerinde çalışan sanığın hesap sahibi olan katılan K.. V..'ye ait -2- adet çeki katılanın rızası dışında alarak, 28.000.-TL bedelli doldurduğu çeki H.. D..'a, diğerini ise 1000.-TL. meblağlı doldurup şahsi borcundan dolayı A.. isimli işyerine verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık savunması, tanık sıfatıyla dinlenen H.. D.. ve katılan anlatımlarından dahi, suça konu 28.000.-TL, meblağlı çekin katılana ait şirketin borcuna ilişkin olarak düzenlenip H.. D..'a verildiği, katılanın bilgi ve rızası dahilinde düzenlendiğine dair savunmanın aksini kanıtlar nitelikte ve sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiği yönünde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın sadece katılanın bilgi ve rızası dışında düzenleyerek şahsi borcuna karşılık kullandığı 1.000.-TL bedelli çeke ilişkin tek resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyeti yerine zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

10/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2835, Karar No: 2024/7728, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2835 E.  ,  2024/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/324 E., 2016/238 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanıklar hakkında beraat, suça konu kuşların iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden;

Sanık ...'nın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17.09.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece taraflar haberdar edilip duruşma açılmak suretiyle araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı

Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık ...'nın savunmasının alındığı 10.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II.KARAR

A.Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılanlar Tarım ve Orman Bakanlığı ve Gümrük İdaresi vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B.Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılanlar Tarım ve Orman Bakanlığı ve Gümrük İdaresi vekillerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıkl ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kuşların sanığa iadesine,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1923, Karar No: 2016/3682, Tarih: 30.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1923 E.  ,  2016/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde okul camlarına taş atmak suretiyle kırdığı anlaşıldığından, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/560, Karar No: 2019/3227, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/560 E.  ,  2019/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/03/2016 tarih ve 2011/498-2016/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, M/Y Symphony isimli yatın, .... tarafından finansal kiralama usulu ile müşterisi ve teknenin alıcısı durumunda olan Wave Marine INC hesabına satın alındığını, söz konusu yatın Palm Beach/Florida/Amerika Birleşik Devletleri Limanından taşıtılması hususunda Garanti Finansal Kiralama ile diğer davalı Transshipping Uluslararası Taşımacılık ve Lojistic Destek Hizmetleri A.Ş.'nin anlaştığını ve bu taşıyıcı şirketin de diğer davalı ... şirketi ile taşıma konusunda anlaştığını, ... şirketinin de Scheepvaartonderneming Hudsongracht'ı temsilen işleten sıfatına haiz Spliethoff Transport B.V. şirketinin acentesi Sevenstar Yacht Transport B.V. ile adı geçen yatın fiilen taşımasını yaptırmak üzere 10.06.2011 tarihli Navlun Sözleşmesi imzaladığını, taşımaya konu yatın müvekkilinin M/V "Sluisgracht" gemisi ile Türkiye'ye getirildiğini, fakat müvekkili tarafından yapılan tüm uyarılara sözleşmede kararlaştırılan 48.500 ABD Dolar navlunun halen ödenmediğini, ayrıca yatta beliren bazı arızaların tamiri ve yatın güvenliğini sağlamak için limanda yapılması zarureti doğan masraflar tutarının da 4.500 ABD Doları olduğunu, yük üzerinde TTK m.1077 uyarınca kanuni rehin haklarının mevcut olduğunu ileri sürerek, navlun bedeli ve yapılan masraflardan oluşan fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik toplam 53.000 ABD Doları alacaklarının faiz ile birlikte davalılardan tahsili ile alacağın temini için TTK. md. 1077 uyarınca davaya konu taşıma sözleşmesi ile taşınan yükün aynı üzerinde kanuni rehin haklarının tanınmasını talep etmiştir.

Davalı Transshipping Uluslararası Taş. Loj. Des. Hiz. A.Ş. vekili; müvekkil şirketin taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 10.06.2011 tarihli anlaşma uyarınca yüklemenin Freight Prepaid yükleme yeri ödemeli olarak çıktığı için navlun bedelinin tamamından yükleme acentesi olan ....'nın sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; taşıma sözleşmesi sebebiyle müvekkiline husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin taşıma işine dahil olmadığını, taşıtan/gönderen/gönderilen/alıcı vs. sıfatlarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M/Y Symphony temsilen Adnan Dalkıran'a usulüne uygun tebligat yapılmış, ancak herhangi bir cevap sunmamıştır.

Davalı .... vekili; taşıma sözleşmesi sebebiyle müvekkiline husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin taşıma işine dahil olmadığını, taşıtan/gönderen/gönderilen/alıcı vs. sıfatlarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M/Y Symphony temsilen Adnan Dalkıran'a usulüne uygun tebligat yapılmış, ancak herhangi bir cevap sunmamıştır.

Davacı vekili, davalılardan ... adresi tesbit edilemediğinden bu davalıya karşı davalarını atiye bıraktıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı acente asıl davacılarla olan acentelik ilişkisini ortaya koyan delil ibraz edemediğinden TTK. 116 vd. maddeleri uyarınca acentelik sıfatı bulunmayan davacının açtığı davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, adresi tesbit edilemeyen davalı ... İnc.'e karşı açılan davanın ise atiye bırakılması sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22280, Karar No: 2016/15459, Tarih: 22.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22280 E.  ,  2016/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

İlgili Ticaret Sicil Memurluğu'na yazı yazılarak davalı ... Ltd. Şti.nin son sicil kaydının istenmesi, adı geçen davalı şirketin faaliyette olup olmadığının, sicilden terkin edilip edilmediğinin sorularak yazı cevabı eklendikten,

a) Ticaret Sicil Memurluğunca davalı şirketin sicilden terkin edilmediğinin bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı en son adresine yöntemince tebliğ edildikten,

b) Davalı limited şirketinin tasfiye halinde olduğu bildirildiği takdirde tasfiye işlemi tamamlanmamışsa, tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ve gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tespit edilen tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edildikten,

c) Tasfiye işlemi tamamlanmış ve tasfiye sonu kararı ile limited şirket ticaret sicilinden terkin edilmiş, tüzel kişiliği son bulmuşsa davalı şirketin ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra gerekçeli kararın ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalı şirket tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedürün işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.