muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15307, Karar No: 2014/2703, Tarih: 03.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15307 E.  ,  2014/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/1363-2013/789

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 sayılı yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

33. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ :

Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4868, Karar No: 2017/10918, Tarih: 23.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4868 E.  ,  2017/10918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ...ve ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücü, malik ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin murisi 2001 doğumlu...’a çarpması meydana gelen kazada müvekkillerinin kızı/torunu olan ...’un vefat ettiğini belirterek davacı anne ve baba için 1.000’er TL destekten yoksun kalma tazminat ile 20.000’er TL manevi tazminatın, davacı büyükanne ve büyükbaba için 3.000’er TL manevi tazminatın, 2.500 TL defin giderinin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, maddi tazminat taleplerinden yargılama sırasında feragat etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze gideri taleplerinin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı baba ... için 15.000,00 TL, davacı anne ... için 15.000,00 TL, davacı büyükbaba ... için 2.000,00 TL, davacı büyükanne ... için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 34.000,00 TL manevi tazminatın 10/07/2006 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar... ve ...Bilgisayardan tahsili ile davacılara verilmesine, fazla manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar... ve ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar ... ve ...Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.598,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...Ltd. Şti.'den alınmasına 23.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18351, Karar No: 2017/5446, Tarih: 04.07.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18351 E.  ,  2017/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, gerçek zarar (dış tavan) hesabı yapılırken, sigortalının aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançların hesap edilmesi, ömür yönünden TRH 2010 tablosunun dikkate alınması, tazminata esas gelire artırım ve iskonto oranının % 5 olduğu, destek süresinin, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olması gerektiği, erkek ve kız çocukları için uygulanması gereken ilkeler ile davalı ...Ş. hakkında 5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesi çerçevesinde ilk peşin sermaye değerinin yarısı esas alınıp % 90 kusur oranı üzerinden hesaplama yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği hususları belirtilmiştir.

1- Bozma sonrası alınan hesap raporu irdelendiğinde, hak sahibi eş ve bekar olan kız çocuğu için bağlanan gelir miktarlarının toplamının yıllık karşılığı ile, sigortalının bakiye ömrü ve davalıların kusur oranı çarpılmak suretiyle davalı ... idaresinin sorumlu olduğu miktarın hesaplandığı, diğer davalı ... AŞ'nin ise aynı yönde gelirler toplamının yıllık karşılığının bakiye ömür ile çarpılması sonrası çıkan rakamının yarısının kusur oranı ile çarpılması karşılığı dikkate alınarak poliçe limiti ile sorumlu olduğunun belirtildiği anlaşılmış ise de, söz konusu hesap raporunun yukarıda belirtilen bozma ilamı içeriğiyle uyuşmadığı, hak sahipleri yönünden yapılan tavan hesabında bir önceki bozma ilamı içeriğine göre hesap yapılması gerektiği, yine ... Sigorta A.Ş. yönünden ise, tavan hesabına gerek olmadığı, ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının kusur karşılığı hesap edilip poliçe limiti dikkate alınarak sorumluluğunun belirlenmesi gerektiği gözetilmelidir.

2- Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri halinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu halde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir. Belirtilen açıklamalar ışığında mahkemece teselsül hükümlerine hükmedilmesi gerekmektedir.

3- Davalı ... hükmedilen alacak için gelirlerin onay tarihi olan 30.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile sorumlu tutulmuş ise de, bozma öncesi verilen karar ve bozma içeriği ile tüm dosya kapsamı nazarında, anılan davalı yönünden dava ve ıslah tarihlerinin faiz başlangıcında dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/216, Karar No: 2011/144, Tarih: 28.06.2011

**Ceza Genel Kurulu         2010/4.MD-216 E.  ,  2011/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/279571

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Hakaret suçundan sanık H. Y.. hakkında açılan kamu davasının şikayetin 6 aylık süreden sonra yapılması nedeniyle düşmesine ilişkin, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 24.06.2010 gün ve 2-22 sayılı hükmün, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 25.10.2010 gün ve 279571 sayılı “onama” istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan davanın süresinde yapılmış şikayet bulunmaması nedeniyle düşmesine karar verilen somut olayda, Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın Malatya Adliyesinde görevli bekçi olan katılana yönelik işlediği iddia olunan hakaret eyleminin, katılanın yürütmüş olduğu kamu görevinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve buna bağlı olarak şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesince 18.11.2009 gün ve 2009/654 değişik iş sayı ile; “31.08.1999 tarihinde 1.sınıfa ayrılan şüpheli Hakim H. Y..nın, şikayetçi M. G..'ün Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi yazı işleri müdürü hakkında adliye içerisindeki bir şahısla gayrımeşru ilişkide bulunduğu iddiasıyla tutanak tutup Malatya Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığına vermesi üzerine, şüpheli H.Y..'nın adliye içerisinde rastladığı şikayetçiye ‘müdüre hanım sana vermedi, o yüzden mi şikayetçi oldun?’ diyerek hakaret ettiği, M. G..ün şüpheliden şikayetçi olduğu, her ne kadar Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesince eylemin görevi gereği işlenmediği, bu nedenle takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, mağdurun şikayetinin süresinden sonra yapıldığı iddiasıyla son soruşturma açılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de adliyede bekçi olarak görev yapan, kurumun koruma ve kontrolüyle görevli bulunan şikayetçi M.. G..ün adliye yazı işleri müdürünün hafta sonunda odasında yaptığı görüşme ile ilgili olarak düzenlediği tutanak dolayısıyla hakarete uğradığı iddia edildiğine göre eylemin mağdurun görevi ile bağlantılı olup TCK'nun 125/3-a maddesi kapsamında bulunduğu bu nedenle şikayete tabi olmadığı, kamu adına soruşturma ve kovuşturma yapılması gerektiği, subut yönünden takdiri yargılamayı yapan mahkemeye ait olmak üzere suçun işlendiği yönünde yeterli şüphenin bulunduğu” gerekçesiyle son soruşturmanın açılmasına karar verildiği,

Hakim H.. Y..’nın 31.12.1997 tarihinde birinci sınıfa ayrıldığı,

Katılan M. G..’ün dosya içerisinde bulunan görev belgesi ve nöbet çizelgesine göre Malatya Adliyesinde görevli bekçi olduğu,

Hakim H.. Y..’nın 31.12.1997 tarihinde birinci sınıfa ayrıldığı,

Katılan M. G..’ün dosya içerisinde bulunan görev belgesi ve nöbet çizelgesine göre Malatya Adliyesinde görevli bekçi olduğu,

22.01.2006 Pazar günü katılan M. G.’ün Malatya Adliyesinde nöbetçi olduğu, saat 10.30 sıralarında Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi Yazı İşleri Müdürü N.Y.in çalışmak üzere adliyeye geldiği, adliyenin girişinde görevli katılan M.G. ve polis memurlarına bir misafirinin geleceğini içeriye almalarını söylediği, saat 11.00 sıralarında erkek bir şahsın adliyeye geldiği ve görevlilerce 1. Asliye Ceza Mahkemesi Müdürü N.Y..’in çalıştığı odaya yönlendirildiği, gelen şahsın yazı işleri müdürünün odasında uzun süre kalması nedeniyle katılanın odayı dinlediği ve içeriden bir takım garip sesler geldiğini diğer nöbetçilere söyleyerek tekrar müdüre hanımın kapısına gelerek yüksek sesle konuşmak suretiyle onları rahatsız ettikleri, saat 15.00 sıralarında şahsın adliyeden ayrılırken katılan ve nöbetçi polis memuru tarafından kimliğinin sorulması üzerine Malatya Garnizonunda görevli Astsubay İrfan Yurtsever olduğunun tespit edildiği,

Meydana gelen olayın katılan M. G. tarafından tutanağa bağlandığının adliyede söylenti halinde duyulması üzerine Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanı tarafından idari soruşturma başlatıldığı, Adalet Komisyonu Başkanlığına çağrılan katılan M.G.tarafından 24.02.2006 günü saat 14.00’te Adalet Komisyonu Başkanına tutanağın elden teslim edildiği,

Adalet Komisyonu Başkanlığının 24.02.2006 tarih ve 2006/228 sayılı kararıyla Adalet Komisyonu Başkanı M.S.K.'in disiplin soruşturması yapma hususunda yetkilendirildiği,

Muhakkik tarafından yapılan disiplin soruşturması neticesinde 24.03.2006 günü verilen kararla, 1. Asliye Ceza Mahkemesi Yazı İşleri Müdürü N. Y.'in görev mahallinde ahlâk ve edep dışı davranışlarda bulunduğu sonucunu doğurur şekilde hareket ettiğinden bahisle kınama cezası ile cezalandırıldığı,

Adalet Komisyonu Başkanlığının 10.11.2006 tarih ve 2006/789 sayılı kararıyla N. Y.’in hizmet gereği Doğanşehir Adliyesi Yazı İşleri Müdürlüğü görevine naklen atandığı,

24.03.2006 tarihinde, Adalet Komisyonu Başkanı tarafından muhakkik sıfatıyla Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan suç ihbarında, N.Y.'in hakkında yürütülen disiplin soruşturmasında vermiş olduğu 17.03.2006 günlü yazılı savunmasında M.G.adlı adliye bekçisinin kendisine sarkıntılıkta bulunduğu iddia edilerek gereğinin yapılmasının istenildiği, ihbar müzekkeresinin ekinde, N. Ye. imzalı Malatya Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri Adalet Komisyonu Başkanlığına hitaben yazılmış üç sayfa dilekçenin bulunduğu,

İhbar üzerine katılan M. G.hakkında Malatya C.Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığı, soruşturma sırasında, şikayetçi sıfatıyla N.Y.’in, tanık sıfatıyla A.A., A. Ç., İ.Ö., M.Ş.'in, şüpheli olarak M.G.’ün ifadelerinin alındığı, yapılan soruşturma sonucunda, Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda 17.05.2007 gün ve 637-257 sayı ile sanık M. G.'ün cinsel taciz suçundan beraatine, şantaj suçundan 5237 sayılı TCK'nın 107/2, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 6.160 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık ve C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 08.02.2011 gün ve 86-1197 sayı ile sanığın cinsel saldırı suçundan beraatine ilişkin hükmün onanmasına, şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün CYY’nın 231. maddesinin değerlendirilmesi bakımından diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği,

Malatya Adliyesinde yapılan denetim sırasında katılan M.G.’ün Adalet Müfettişliğine hitaben yazdığı 05.07.2007 tarihli dilekçesinde; sanık H. Y.’nın yüzüne karşı; “N. vermedi de bu nedenle mi komisyon başkanına şikayet ettin?” şeklinde aşağılayıcı, küçük düşürücü ve haksız suçlamalarda bulunduğu iddiasıyla sanık H.Y. hakkında şikayetçi olduğu,

Adalet Müfettişliğince, katılanın iddialarının araştırıldığı, bu kapsamda katılan M. G. ile tanıklar A. B. ve C.T.’in beyanlarının alındığı, yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 21.11.2007 tarihli inceleme ve soruşturma raporu ile sanık hakkında kovuşturma izni verilmesine ilişkin 27.03.2008 tarihli Adalet Bakanı oluru ile H.Y. hakkında kovuşturma yapılmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.