muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4261, Karar No: 2017/11969, Tarih: 21.12.2017

Mahkemece, bozma ilamına ve toplanan delillere göre asıl davada 8.895,00 TL'nin davalı ... ... tahsiline, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, birleştirilen davada davalı ...'e karşı açılan davanın reddine, davalı ...'ya karşı açılan davanın ise zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının ve davalı ... aleyhine yapılan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davalar; iş yeri sigortası sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili ve bu amaçla girişilen icra takiplerine vaki itirazların iptali istemlerine ilişkindir.

Dava konusu olayda zarar, davacıya sigortalı, zemin kattaki iş yerinin üst katında bulunan otelin tadilatı sırasında yağan yağmur sularının pis su borusunu inşaat atıklarıyla tıkaması sonucu gerçekleşmiştir.

Davalılardan ..., sigortalı iş yerinin maliki ve kiralayanı olup aynı zamanda sigortalı iş yerinde hasara neden olan, sigortalı iş yerinin üst katındaki otelin de malikidir. Davalı ... ise bu otelin kiracısıdır.

Davalı bina maliki ... tarafından hasara neden olan otelin zemin katındaki sigortalı iş yeri 01.01.2004 tarihli kira sözleşmesi ile 3 yıllığına sigortalıya kiralanmıştır.

Davalılardan ... ile ... arasında, sigortalı iş yerinin üst katında bulunan yapıya yönelik olarak 10.02.2014 tarihli "yap işlet devret modeliyle inşaat ve kira sözleşmesi" düzenlenmiştir. Bu sözleşmeye göre davalı ... tarafından anılan sözleşme doğrultusudna yapıda tadilat yapılacağı düzenlenmiş, sözleşmenin “K” maddesinde de işin kontrolünün, aynı sözleşmenin “L” maddesinde de tadilat sırasında kullanılacak malzemelerin denetim ve seçiminin arsa maliki ...'e ait olduğu düzenlenmiştir.

Davacı tarafından dava dışı sigortalısına ödenen hasarın rücuan tahsil amacı ile sigortalı yapının maliki ve kiralayanı ile aynı zamanda hasara neden olan yapının maliki olan davalı ... ile sigortalı iş yerinde hasara neden olan otelin kiracısı davalı ... aleyhine eldeki davalar açılmıştır. Mahkemece; davalı ... Kyumcu aleyhine açılan davanın; 818 sayılı BK'nun 60. Maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile zamanaşımından reddine, diğer davalı ... ... ... aleyhine açılan davanın ise haksız fiil sorumluluğu kapsamında herhangi bir kusurunun mevcut olmadığı, ayrıca meydana gelen zararın BK 58. maddesindeki taşınmaz mal sahibinin sorumluluğu kapsamına giremeyeceği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Davalı ... yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58. maddesine göre, bina sahibi, binanın yapım bozukluğu ve bakım eksikliğinden kaynaklanan zararlardan sorumludur.

Davalı ... yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58. maddesine göre, bina sahibi, binanın yapım bozukluğu ve bakım eksikliğinden kaynaklanan zararlardan sorumludur.

Bu sorumluluk, kusur esasına dayanmayan objektif sorumluluk niteliğinde olup, bina veya imal olunan şeydeki bozukluğun veya eksikliğin malikten kaynaklanmasına gerek yoktur.

Başka bir anlatımla, malike kusur isnadı gerekli değildir. Ancak, böyle bir davada öncelikle zarar gören davacı, zarar gördüğünü ve bu zararının bina veya yapı eserinin yapılışındaki bozukluk veya bakımında eksikliğinden kaynaklandığını ispat etmesi zorunludur. İspat yükünü yerine getirdiği takdirde kural olarak bina veya imal olunan şeyin malikinin sorumluluğu söz konusu olacaktır.

Malik, mücbir sebep, zarar görenin veya üçüncü kişinin kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini kanıtlar ise sorumluluktan kurtulabilecektir.

Davalı ...; hem sigortalı iş yerinin hem de zarara neden olan otelin maliki olup, illiyet bağının kesildiğini de ispatlayamamıştır. Şöyle ki; zarar tarihinde yağan yağmurun malikin sorumluluğu ortadan kaldıracak/ mücbir sebep teşkil edecek nitelikte olmadığı meteoroloji genel dürülüğünün dosyadaki cevabı yazısından anlaşılmaktadır. Meteoroloji Genel Müdürlüğünce zarar tarihinde yağan yağmurun tabii yağmur niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

Ayrıca; sorumluluktan kurtulma beyyinesi olarak getirilen; 3.kişinin ağır kusuru kapsamında ise, davalı ... tarafından yapılan tadilat işi, davalı ...'in bizzat kendisi tarafından imzalanan sözleşme kapsamında olup işin yapımı sırasında zarar medyana gelmiştir. Kaldı ki; bu davalının ayıca sözleşme ile işin kontrolü yetkisinin kendisine yani bina sahibi ...'e bırakıldığı gözetildiğinde yine sorumluluğunu ortadan kaldıracak/3. Kişinin ağır kusuru sayılacak bir hususun olmadığı ortadadır.

Davalı tarafından zarar gören sigortalının, illiyet bağını kesecek nitelikte bir kusurunun bulunduğuna dair bir iddia da söz konusu değildir.

Davalı ...'in, sigortalı iş yerini kiralayan sıfatı ile de sorumluluğunun bulunduğu izahtan varestedir.

Özetleyecek olursa, davalı ...; sigortalı iş yerinin maliki, kiralayanı; zarar gören yapının maliki ve denetim yükümlüsü olarak anılan zarardan sorumlu olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarar gören sigortalı ile zarar sebebiyet verenler tacir olup taşınmazların ticari kullanımı sırasında zarar meydana gelmiştir. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.480,00 TL

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.480,00 TL

vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5168, Karar No: 2017/4452, Tarih: 04.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5168 E.  ,  2017/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12050, Karar No: 2013/14470, Tarih: 21.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12050 E.  ,  2013/14470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca davalının başvurusu üzerine verilen 13.06.2012 tarih ve 2012/83 sayılı kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek; bu kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı şirket tarafından dağıtımı yapılan elektrik enerjisinin abonesi olduğunu, faturalarını düzenli olarak ödediğini, kaçak elektrik kullanmadığını, buna rağmen davacı şirket tarafından faturalarına kayıp-kaçak bedeli yansıtılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; faturada yer alan kayıp-kaçak bedellerinin, kaçak elektrik kullanmayan tüketiciye yansıtılmasının ve enerji nakli sırasında meydana gelen kaybın tüketiciden tahsil edilmesinin hakkaniyete aykırı olup, temel tüketici haklarını ihlal ettiği, tüketicinin kullanımı dışındaki ücretlerin tüketiciye ödettirilmesinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece; kararın kesin olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin temyiz talebi reddedilmiş; bunun üzerine davacı vekili 27.03.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Dava, davalının başvurusu üzerine Tüketici Sorunları Hakem Heyetince abonelerden alınmakta olan kayıp-kaçak bedellerin alınmaması, alınanların iadesi, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içinde bu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına dair kararın iptali talebiyle açılmıştır.

Her ne kadar mahkemece; 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi gereğince kararın kesin olduğu belirtilerek, davacı vekilinin temyiz istemi reddedilmiş ise de; ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlık bulunduğu için kararın kesinlik sınırının dışında kaldığı açıktır.

Kesin olmayan bir kararın mahkemece kesin olarak verildiği belirtilmek suretiyle kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz. Kesin olmayan bir karara mahkemenin kesin ibaresini koyması o kararın kesin olduğu anlamına gelmez.

Hal böyle olunca dairemizce; kararın kesin olmadığı kanaati ile temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 26.02.2013 tarihli 2012/412 E.; 2012/509 K. sayılı ek kararın kaldırılarak, temyiz isteminin incelemesine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca dairemizce; kararın kesin olmadığı kanaati ile temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 26.02.2013 tarihli 2012/412 E.; 2012/509 K. sayılı ek kararın kaldırılarak, temyiz isteminin incelemesine karar verilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen .... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 13.06.2012 tarih 2012/83 nolu kararı incelendiğinde; faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedellerinin yasal faizi ile tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde anılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına karar verildiği görülmektedir.

Kayıp-kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. Davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bu tarifeleri uygulamak zorundadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarife kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamaz. Dolayısıyla davacının tarifeleri uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tüketiciden tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır.

Kurulun kararlarının iptali için yetkili idare mahkemesinde her zaman dava açılabilir ancak tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini korur.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9432, Karar No: 2013/1412, Tarih: 28.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/9432 E.  ,  2013/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/2005 tarihleri itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitiyle biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20.04.1982-08.01.1988 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı, 22.05.1993-01.01.1998 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanuna tabi ... ... sigortalısı olduğunun, 01.04.1974-28.02.1977 tarihleri arasında 1012 gün... lı olduğunun, 31.12.2004 tarihinde tahsis talebinde bulunduğunun ve 01.01.2005 tarihi itibariyle 1479 sayılı Kanuna tabi olarak yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 20.04.1982-21.05.1993 tarihleri arasında 11 yıl 1 ay 1 gün, 02.01.1998-31.12.2004 tarihleri arasında 6 yıl 11 ay 29 gün 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tespitine,... hizmeti hakkında uyuşmazlık olmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve diğer taleplerinin reddine karar verilmiş ise de davacının 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının tespitine ilişkin varılan sonuç doğru olmamıştır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı, esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 11.09.1995 tarihli İB formundan davacının 08.01.1988-21.05.1993 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğunun anlaşıldığı, ancak 20.08.2001 tarihli formda davacının vergi mükellefiyetinin 01.01.1979 tarihinden itibaren başladığının bildirilmesi üzerine davalı Kurum tarafından davacının vergi kayıtları arasındaki uyuşmazlığın vergi dairesinden sorulduğu ve davacının vergi mükellefiyetinin 08.01.1988 tarihinde başlayıp 21.05.1993 tarihinde sona erdiği daha sonra 02.01.1998 ve 01.06.1998 tarihlerinde başladığı bildirilmiş olup davalı Kurumun davacının ... sigortalısı olduğu süreleri buna göre 08.01.1988-21.05.1993 ve 02.01.1998 tarihinden itibaren geçerli kabul ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda davacının 01.01.1979 tarihinden itibaren vergi mükellefi olmadığı, mükellefiyetinin 08.01.1988 tarihinden itibaren başladığı anlaşıldığı halde, davacının vergide kayıtlı olmadığı sürenin Kurumun yanlış işlemi ile kabul edilerek bir müddet sigortalılığa esas alınması davacıya geçmişe yönelik sigortalılık hakkı sağlamaz, davacının ... sigortalısı olduğu sürenin tespitine ilişkin talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4271, Karar No: 2024/6566, Tarih: 03.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4271 E.  ,  2024/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayların anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suç yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/57 Esas sayılı davası ile Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/44 Esas sayılı davasının oy birliğiyle BİRLEŞTİRİLMESİNE,

Davanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2935, Karar No: 2014/9827, Tarih: 22.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2935 E.  ,  2014/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/2935

Karar No : 2014/9827

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/394232

1705 sayılı Ticarete Tağşişin Men'i ve İhracatın Murakebesi ve Korunması Hakkında Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatli .. Hırdavat Paz. San. ve Tic. Ltd.Şti. hakkında, anılan Kanun'un 6.maddesi uyarınca üç kez 6.795,00 Türk Lirası ve üç kez 7.500,00 Türk Lirası idari para cezaları uygulanmasına dair İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji il Müdürlüğünün 04/01/2013 tarihli ve 1705/13-14-15-16-17-18 sayılı idari yaptırım kararlarına yapılan itirazın kısmen kabulü ile söz konusu idari para cezalarının iptaline ve 1705 sayılı Kanun'un 6.maddesi gereğince en ağır idari para cezası olarak 20.000 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 7. Sulh Caza Mahkemesinin bila tarihli ve 2013/517 değişik iş sayılı kararına kabahatlinin yaptığı itiarzın reddine, İstanbul Valiliği Bilim, Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünün yaptığı itirazın kabulüne, Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin iptal kararının kaldırılmasına ve üç kez 6.795,00 Türk Lirası ve üç kez 7.500,00Türk Lirası idari para cezalarının aynen uygulanmasına dair Bakırköy 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2013 tarihli ve 2013/221 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/12/2013 gün ve 75973 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2013 gün ve KYB. 2013/394232 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15.maddesindeki;

" Bir fiil ile birden fazla kabahatin işlenmesi halinde bu kabahatlere ilişkin tanımlarda sadece idari para cezası öngörülmüşse, en ağır idari para cazası verilir. Bu kabahatlerle ilgili olarak kanunda idari para cezasından başka idari yaptırımlar da öngörülmüş ise, bu yaptırımların her birinin uygulanmasına karar verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlinin yasak ampulleri piyasaya arz etmek şeklindeki eylemi nedeniyle tek bir kez idari para cazası verilmesi gerekirken ampullerin her walt ve modeli için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verildiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/09/2013 gün ve 2013/221 değişik iş sayılı kararının CMK.'nun 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın 20.000 TL üzerinden infazına, 22/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4283, Karar No: 2016/5900, Tarih: 26.09.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/4283 E.  ,  2016/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, yağma suçlarından cezalandırılması için açılan davada yapılan yargılama sonucunda mahkmemece, sanığın yakınanların ikametine girerek kime ait olduğu belli olmayan parayı mutfaktaki çanta içerisinden aldıktan sonra eylemine devam ederek yakınan ...'ın boğazına bıçak dayaması ve kulağını yoklaması karşısında eylemin hırsızlıktan yağmaya dönüştüğü, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının yağma suçu içerisinde eridiği, dolayısıyla bu suçların yasal unsurlarının oluşmadığı belirtilerek bu suçlardan beraatlerine karar verilmiş ise de, yağma suçunun unsuru olan atılı suçlar yönünden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat karar verilmesi sonuca etkili olmadığından, sanık savunmanının temyiz talebi içeriğine göre yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü yakınanların ikamet ettiği eve girerek mutfakta bulunan ekmek bıçağını alarak yağma suçunu işlediği, daha sonra bıçağı olay yerinde düşürüp bu yerden kaçtığı, olay yerinde bulunan ve yakınanlara ait söz konusu bıçağın muhafaza altına alındığı, yaptırılan incelemede 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, koşulları bulunmadığı halde Adli Emanetin 2016/26 numarasında kayıtlı bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından müsadere ile ilgili kısmın çıkarılması ve "Adli Emanetin 2016/26 numarasında kayıtlı suçta kullanılan, yakınalara ait bıçağın yakınanlara iadesine" tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.