muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1168, Karar No: 2019/4957, Tarih: 13.11.2019

KARŞI OY:

Karı koca olan sanık ... ile maktul ... arasında ev işleri nedeniyle çıkan tartışma neticesinde sinirlenen sanık ...'in o esnada tesbih yapmak için kullandığı bıçağını eşi maktul ...'e doğru fırlattığı, bıçağın maktul ...'ün sol göğüs yan kısmına isabet ederek sol akciğerde ve kalpte yaralanmaya ve maktulün hayatını kaybetmesine neden olduğu anlaşılan olayda sayın çoğunluk görüşüne suç vasfının nitelikli kasten öldürme olarak tayin olunması gerektiği kanaatiyle katılmıyoruz.

Somut olayın şartlarında eylem anında sanığın zihnindeki düşüncenin tespitinde öncelikle fail - mağdur ilişkileri, suçta kullanılan araç, vücutta isabet sağlanan yer ve darbe sayısı ölçütleri üzerinden değerlendirilme yapılması gerekmektedir. Sanık ile eşi olan maktul arasında geçmişe dayalı bir husumetten bahsedilemese de meydana gelen tartışma neticesinde sanığın maktule ciddi anlamda hiddetlendiğinde, kendisi tarafından suçta kullanılan bıçağın ölüm sonucunu doğurmaya elverişli olduğunda ve sanığın maktulün bedeninde isabet sağladığı bölgenin akciğer ve kalbin bulunduğu vücudun hayati bölgelerinden olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Zikredilen ölçütlerden darbe sayısı ölçütü haricinde kalan ölçütler yönünden sanık aleyhine değerlendirme yapılması gerekmektedir. Suç vasfının tayininde öncelikle Dairemizin yerleşik içtihatlarında kabul edilen yukarıda bahsedilen ölçütler üzerinden değerlendirme yapılması isabetli olacaktır bu nedenle sanığın ölüm sonucunu doğurmaya elverişli olan maktulün göğsüne bıçak fırlatma eylemini gerçekleştirdikten sonra ölüm sonucunu engellemeye yönelik olarak ambulans çağırtmasının ölüm sonucunun gerçekleşmemesi halinde gönüllü vazgeçme kurumu yönünden hukuken anlam ifade edebileceğinde tereddüt bulunmamaktadır.

Somut olayda maktulün isabet aldığı vücut nahiyesine bıçak saplanması durumunda Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre eylemin öldürme kastıyla gerçekleştirildiği kabul edilmesine karşın, maktule bıçağın fırlatılması eyleminde bıçağın saplanmasına göre maktulün daha savunmasız bir halde olduğu, sanık tarafından bıçağın saplanmaya çalışılması durumunda maktulün sanığın eline müdahalede bulunma imkanın ve sanığın maktulün tamamen yakınına gelmesine dek maktulün kaçma ve yardım çağırma olanağının var olduğu, bu nedenlerle bıçağın fırlatılması eyleminin bıçağın saplanmasına göre daha vahim ve zarar verme noktasında daha elverişli olduğu gözetilmeyerek sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine dair kabulün evleviyet ilkesine de aykırı bir yorum teşkil edeceği muhakkaktır.

Sonuç olarak yukarıda bahsedilen kabul ve gerekçeye göre suç vasfının nitelikli kasten öldürme olarak tayin olunması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun sanığın nitelikli kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğine dair görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/2540, Karar No: 2020/8534, Tarih: 08.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2540 E.  ,  2020/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 2063 ada 190 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bozma sonrası oluşan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; Faize ilişkin (5) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 15.10.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11568, Karar No: 2018/17882, Tarih: 06.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11568 E.  ,  2018/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının özelleştirme öncesi ... Kereste Fabrikası iş yerinde çalıştığını, buradaki hizmet süreleri göz önünde bulundurulmaksızın davalı idare yanında yeni işe alınmış bir işçi gibi başlangıç derece ve kademesinin başlatılmasının hukuka aykırı olduğunun tespiti ile davalı idaredeki derece ve kademesinin yeniden belirlenerek tespitine, ücret farkı, eksik ödenen mesai ücreti, yıllık izin ücreti, akdi ilave tediye, yasal ilave tediye ve yıpranma prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle zaman aşımı, husumet ve yetki itirazında bulunduklarını, davada davalı kurumun bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını, davacının bugüne kadar hiçbir şekilde ücretine ve haklarına bir itirazının olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir,

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı işçinin daha önce çalıştığı iş yeri davalı kuruma devredilmemiş ve işçilerin doğrudan davalıya nakli söz konusu değilse de, davalının cevap dilekçesinden de anlaşılacağı üzere kamu kuruluşlarında ilk defa iş alınacaklarda sınav mecburiyeti olduğu halde, özelleştirme sonrası işsiz kalanlar için kadro tahsis edildiği ve sınav şartı olmaksızın kamu kurumlarına atanmalarının sağlandığı, bu durumun sendika tarafından davalıya gönderilen yazıda da belirtildiği, işçilerin ilk defa işe alınacak işçiler olmadığı ve özelleştirme sebebiyle işe alındıkları, bu durumda davacının açıktan atama yoluyla davalıda işe başlamadığının kabulü ile davacı işçi için 14. dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesi hükmü uyarınca derece ve kademe intibakının yapılması gerektiğine, ilk derece mahkemesinin bilirkişi raporu da aldırılmak suretiyle olması gereken derece ve kademe tespiti ile intibaka bağlı olarak bir kısım işçilik alacaklarının kabulünün yerinde olduğu ve aynı yönde verilen İlk Derece Mahkemesi kararları bakımında da davalı tarafın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedilmiş olduğu (... BAM. HD. 26.09.2017 gün, 2017/ 3168 E, 2017/ 2351 K.) gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacı işçinin ... Kereste Fabrikası isimli iş yerinde özelleştirme nedeniyle kapatıldığı 12.03.1996 tarihine kadar çalıştığı, fabrikanın özelleştirilmesi nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle iş sözleşmesi feshedildikten sonra özel sektörde muhtelif işverenler nezdinde çalıştığı, yaklaşık 6 yıl sonra 29.08.2002 tarihinde davalı kurumda işe başladığı anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin özelleştirme nedeniyle feshedildiği ve davalı kurumda işe başladığı tarihte yürürlükte bulunan 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 22. maddesinde özelleştirme programına alınan, özelleştirilen, faaliyeti durdurulan, küçültülen, kapatılan veya tasfiye edilen kuruluşlarda çalışanlardan diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilecek personeli 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personel ile sözleşmeli personel (kapsam dışı personel dahil) olarak sınırlamıştır. Belirtilen personel arasında sayılan kapsam dışı personel, iş sözleşmesine tabi olmakla birlikte toplu iş sözleşmesi kapsamı dışında bırakılmış personeli ifade etmektedir.

18.05.1983 tarih ve 83/6750 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Daimi Kadrolarına İlk Defa İşçi Olarak Alınacaklar Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği’ne geçici 2. maddenin eklenmesine ilişkin değişiklik yönetmeliği 02.07.2002 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile kararlaştırılmış ve bu değişiklik yönetmeliği 18.07.2002 tarih ve 24819 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Yönetmeliğe eklenen geçici 2. maddede “4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca, özelleştirme kapsamına alınan (iştirakler hariç) kuruluşların sürekli işçi kadrolarında özelleştirmenin yapıldığı tarihte çalışmakta olanlardan, bu kuruluşların süreli veya süresiz kapatılması veya tasfiye edilmesi nedeniyle hizmet akitleri sona erenler ile özelleştirme sonunda, yeni işverenin iflası veya sair nedenlerle üretimin durdurulması veya hizmet akitlerinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi nedeniyle işsiz kalan işçiler ve hizmet akitleri haklı nedenden dolayı kendileri tarafından feshedilen işçilerden, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümleri gereğince hizmet ve prim ödeme sürelerine göre emeklilik veya yaşlılık aylığına hak kazanamayanların, her hangi bir işte hizmet akdine dayalı olarak çalışmamaları ve 02.09.1971 tarih ve 1479 sayılı Kanun uyarınca sigortalı olmamaları şartıyla, ilgililerin talepleri üzerine, en çok 1800 kişiyi aşmamak üzere, genel bütçeye dahil daireler ve katma bütçeli idareler ile kamu kurum ve kuruluşlarının işçi kadrolarına 31.08.2002 tarihine kadar yapılacak atamalarda, Yönetmeliğin ek 1 ve ek 3’üncü maddeleri hükümleri uygulanmaz” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı işçi iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte nakle tabi personel olmadığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı hakkında nakil prosedürü işletilmemiştir. Yukarıda sözü edilen Yönetmeliğin geçici 2. maddesi personelin nakli veya devrini değil, ilk defa işe alınmasını düzenlemiştir. Davacı anılan hüküm uyarınca davalı kurum tarafından ilk defa işe alınanlara ilişkin usulle işe alınmıştır. Başka bir anlatımla davacı açıktan atama ile yeni bir iş sözleşmesi ile işe başlatılmıştır. Mevcut delillere göre iş sözlemesi tazminatları ödenmek suretiyle sona eren ve özel sektörde muhtelif iş yerlerinde çalışıp yaklaşık altı yıl sonra işe başlatılan davacının naklen veya devren gelen işçi olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Belirtmek gerekir ki, iş sözleşmesi niteliği itibariyle özel bir hukuk sözleşmesi olduğundan aynı veya başka bir kamu kurumunda geçen çalışma sürelerinin ücretin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini düzenleyen herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Taraflar asgari ücretten aşağı olmamak kaydıyla bireysel iş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesi ile ücreti serbestçe kararlaştırabilirler.

Davalı kurumun tarafı olduğu 9. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesine göre “iş yerine işçi alınması halinde, yürürlükteki asgari ücret ve iş yerinde uygulanmakta olan ücret skalası, pozisyonlarının ilk kademe ücreti dikkate alınmak şartıyla işe giriş ücreti taraflarca belirlenir” hükmü yer almakta ise de, davacının davalı kurum tarafından işe alınmadan önce davalı kurum ve ... Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası ile Türkiye ... Sendikası arasında imzalanan 26.08.2002 tarihli protokolde davacının davalı iş yerindeki işe başlama tarihinde yürürlükte bulunan 9. Dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen nitelik talimatındaki esaslar ile geçici 3. maddesinin uygulanmaması kararlaştırılmıştır.

Davacı işçinin davalı kurumda ilk defa açıktan işe alınan işçi olması nedeniyle toplu iş sözleşmesinin 47. maddesinde yer alan "işçi statüsü dışından veya hariçten bir pozisyonun girişi sınavına girerek başarı göstermiş ve atama işlemi yapılmış olan işçi, alınacağı pozisyonun ilk derecesinin birinci kademesine o pozisyon için öngörülen dönem süresince aday olarak oturtulur" hükmü çerçevesinde işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde uygulanan 17. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 2.maddesinde " Bu toplu iş sözlemesinin imza tarihinden sonra başka kamu kurumlarından hakları ile beraber devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği iş yerinde geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. Ancak, yapılacak intibak bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden itibaren ileriye doğru hüküm doğuracak olup bu işçilere intibak nedeniyle bu toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır.

Başka kamu kurumlarından her türlü işçilik alacaklarını alarak gelenlere bu hüküm uygulanmaz" kuralı öngörülerek açıktan atananlara ilişkin durum daha açık bir şekilde düzenlenmiştir.

Davalı işverence kanun, yönetmelik ve protokol hükümlerine uygun olarak davacının işe giriş ücretinin belirlendiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve İlk Derece Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/459, Karar No: 2008/459, Tarih: 26.06.2008

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2008/459 E.  ,  2008/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 10.9.2007 gün, 7621-7807 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 7.4.2008 gün 3833-4921 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, tacir olan davalı eczacının kullandığı krediye kefil olan davacı tacirin ödediği; kredi miktarının davalıdan tahsili isteğine ilişkindir.

Tarafların sıfatı ve uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 19.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 19.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 26.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12394, Karar No: 2011/19034, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12394 E.  ,  2011/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/224, Karar No: 2008/271, Tarih: 16.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/224 E.  ,  2008/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13218, Karar No: 2010/21700, Tarih: 16.12.2010

5. Hukuk Dairesi 2010/13218 E., 2010/21700 K.

**5. Hukuk Dairesi 2010/13218 E., 2010/21700 K.**

**- BİLRKİŞİ İNCELEMESİ

- KAMULAŞTIRMASIZ EL ATMA**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal taşınmazların piyasa rayicini yansıtmadığından bahisle soyut ifadelerle taşınmazlara değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7255, Karar No: 2018/11772, Tarih: 22.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7255 E.  ,  2018/11772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiler ile aynı binada oturan tanık ...’ın kolluktaki ifadesinde, olay saatinde dışarıdan sesler duyması üzerine dışarıya baktığında ikamatlerinin etrafında dolaşan iki şahıs gördüğünü, bakmak için dışarı çıktığında iki şahsın uzaklaşmış olduklarını, bu sırada müştekilerin ikametlerine doğru baktığında pencerenin iç kısmında ismini kollukta öğrendiği sanık ...’i gördüğünü, dışarıda beklerken adı geçen sanığı müştekilerin ikametinden elinde bilgisayar çantası ile kaçarken gördüğünü ancak yaklayamadığını, kısa bir süre sonra aynı sanığı yanında eşgallerini tam olarak göremediği diğer iki şahısla birlikte ikametlerinin bulunduğu sokağın köşesinde görmesi üzerine komşuları ile birlikte sanık ...’i yakaladıklarını beyan etmesi, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ....’ın olay günü saat 10.00 sıralarında sanıklar... ve...in, sanık ...’e ait olduğunu söyledikleri suça konu bilgisayar ve çantasını getirerek kendisine teslim ettiklerini beyan etmesi, sanıklar ... ve ...’in aşamalarda kısmi çelişkiler bulunan ifadelerinde olay günü birlikte gezerken saat 11.00 sıralarında karşılaştıkları çocukların ellerinde bilgisayar çantasını gördüklerini, çocukların sanık ...’in bu bilgisayar yüzünden emniyete götürüldüğünü söylemesi üzerine bahse konu bilgisayar ve çantasını sanığın ikametine götürerek amcasının oğlu Şervan’a karakola götürmesi için verdiklerini beyan etmeleri, aynı gün saat 17.30’da kolluk tarafından düzenlenen ev arama tutanağına göre kolluk görevlilerinin sanığın ikametine gittiklerinde kapıyı açan... isimli şahsın suça konu bilgisayar ve çantasını kolluk görevlilerine teslim etmesi karşısında; sanıkların hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetleri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.