muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15548, Karar No: 2023/239, Tarih: 19.01.2023

...Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 08.02.2014 tarihinde saat 17.30'da yapılan muayenesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda mağdur ...'nın bakire olduğunun ve akut ya da kronik livata bulgusu saptanmadığının tespit edildiği,

Soruşturma evrakı arasında bulunan Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nin 12.05.2011 tarih ve 2011/560 sayılı özürlü sağlık raporuna göre suça sürüklenen ...'un sağır ve dilsiz olduğu anlaşıldığından TCK.nun 33.maddesine göre işlediği iddia olunun suçun farik ve mümmeyizi olup olmadığının tespiti için aldırılan İstanbul Adli Tıp Kurumu 6.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30.06.2014 tarih ve 3344 sayılı raporuna göre suça sürüklenen çocuk ...'da hafif derecede zeka geriliği saptandığı, tüm hususlar bütünü ile değerlendirildiğinde bu yaşlardaki çocuklarda merak, araştırma isteği ve dürtü kontrol zorluklarının sık görüldüğü tîbben bilindiğinden, suça sürüklenen çocuğun basit cinsel eylemlere karşı fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu, ancak daha fazla güç kullanımı ile daha fazla bilgi, beceri gerektiren amacının merak ve cinselliği keşiften ziyade doğrudan cinsel haz içeren nitelikli cinsel eylemlere karşı fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği şeklinde rapor düzenlendiği, olay esnasında mağdur ...'ın üzerindeki kıyafetlerde suça sürüklenen çocuk ...'a ait DNA örneğinin bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla mağdurenin alınan kıyafetlerinin gönderildiği Ankara Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı'nın 19.02.2015 tarih ve 2014/304 sayılı raporuna göre mağdur ...'a ait kıyafetler üzerinde suça sürüklenen ...'a ait DNA profili bulunmadığının tespit edildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6.Adli Tıp İhtisas Kurulunun 13.04.2015 tarih ve 1591 sayılı raporuna göre, mağdur ...'ın 05.02.2014 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği, ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı şeklinde rapor düzenlendiği,

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen ...'un suç tarihinde mağdur ...'ı kucaklayıp evlerine götürdüğünün sabit olduğu,ancak cinsel organını mağdurenin anüsüne soktuğuna dair mağdurenin kovuşturma aşamasında verdiği ifadesi ve babasının poposuna baston ile vurduğunun sabit olması nedeni ile mağdurenin bu nedenle de poposunun acıyor olma ihtimali, annesinin kovuşturma aşamasında değişen beyanı dikkate alındığında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuğun eyleminin basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve olayın oluş şekli dikkate alındığında s.s.çocuğun mağdurenin cinsel organını ellediği ve olayın sarkıntılık seviyesini aştığı, lehe yasa değerlendirmesi açısından eski yasanın daha lehe olduğu, farik ve mümeyyizlik açısından düzenlenen rapor dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun her iki suça yönelik eylemleri açısından da lehine TCK 32/2 maddesinin uygulanmasının gerektiği,..." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalarda birbiri ile çelişen ve dosya içinde mevcut raporlarla doğrulanmayan soyut beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alınıp, mağdurenin annesi katılan ...'nin yine raporlarla doğrulanmayan beyanları karşısında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bu açıklamalar ışığında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında usulüne uygun rapor alınmasını isteyen ve ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi gereği dosya kapsamından sağır ve dilsiz olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasının hatalı olduğundan bahisle bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2015/227 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4127, Karar No: 2011/13287, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4127 E.  ,  2011/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; keşidecisi davacı ..., lehtarı dava dışı ... olan, ondan davalı ...’a ciro edilen 27.04.2007 tanzim, 15.08.2007 vadeli 85.000,00 TL.lik bonodaki imzanın keşideci eli ürünü olmadığı iddiası ile açılan menfi tespit davasıdır. Davacı keşideci daha önceden icra mahkemesinde imzaya itiraz davası açmış, icra mahkemesinde alınan raporda imzanın davacı keşideci eli ürünü olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, icra mahkemesinde verilen kararın kesin hüküm teşkil etmeyeceğini, bonodaki imzanın müvekkile ait olmadığını, bu nedenle icra takibine konu edilen bono ile borçlu olmadığının tespitini ve %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının icra mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğini, müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddini ve %40 tazminata hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucu bonodaki imzanın davacı eli ürünü olmadığından davanın kabulüne, davalı icra takibine girişmekte kötüniyetli sayılamayacağından davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından ... 4.İcra Mahkemesi’nde açılan imzaya itiraz davasında, bilirkişiden alınan raporda davaya konu edilen bonodaki keşideci imzasının davacının eli ürünü olduğu, asliye hukuk mahkemesinde açılan menfi tespit davasında Adli Tıp Kurumu’ndan alınan raporda ise dava konusu bonodaki keşideci imzasının davacı eli ürünü olmadığı yolunda görüş belirtilmiştir. Böylece icra mahkemesinde alınan bilirkişi raporu ile bu dosyada alınan bilirkişi raporu arasında çelişki doğmuştur. Bu çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi mukayese imzaların fotokopi olduğu, fotokopi üzerinde inceleme yapılması da doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, dava konusu bononun tanzim tarihinden önceki tarihlerde düzenlenen ve davacının mukayese imzasını taşıyan belge asılları ilgili yerlerden celp edilerek güzel sanatlar fakültesinden seçilecek üç kişilik bilirkişi kurulu tarafından imza ile ilgili olarak rapor alınıp sonucuna uygun karar vermekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24631, Karar No: 2016/7727, Tarih: 13.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24631 E.  ,  2016/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9519, Karar No: 2023/283, Tarih: 18.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9519 E.  ,  2023/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının yükümlülükleri yerine getirmediğini, panik atak hastası olduğunu gizlediğini, sebepsiz yere evi terk ettiğini, sık sık misafirliğe gitmek istemediğini, ailesinin yanında kalmak istemediğini belirtmesi, giyimine karışmasını istemediğini, evde nargile içmesini istemediğini bahene ettiğini, davalının, davacıya karşı karı kocalık ilişkisini yerine getirmediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne, boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî tazminatın, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili 04.04.2018 tarihli cevap ve karşı dava dilekçesi ile erkeğin dava dilekçesinde belirtmiş olduğu iddialarının asılsız olduğunu, erkek ve annesinin manevî, psikolojik baskı, hakaret ve aşağılayıcı hareketler sergilediğini, kadının müşterek hanede kalmasına izin vermediklerini, erkeğin annesi ile birlikte kaldıklarını, ailesini görmeye erkeğin izniyle gittiğini, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığını, boşanma ile tehdit ettiğini, erkeğin davalıyı dinen de boşadığını, daha sonra 19.02.2018 günü müvekkilini arayarak evdeki müvekkile ait eşyaları almalarını ve evi boşaltacaklarını söylediğini, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, taraflara nişanlılık döneminde takılan ziynet eşyalarını ziynetleri birleştireceklerini söyleyerek müvekkilinden aldıklarını, düğünden bir hafta sonra hırsızlıkla itham ettiklerini, taraflara düğünlerinde takılan burma bilezi, diğer bilezikler, yarımlık ve çeyrek altınlarla külliyatlı miktardaki parayı vermediklerini, onlarla düğün salonunun parasının ödediklerini ve eski arabalarını yenileyeceklerini söylediklerini ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan tahsiline, taralfara düğünde takılan ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin davacıdan tahsiline, davalı lehine aylkı 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, tek taş ve beş taş pırlanta yüküzlerin sertifikalarının davalıya iade edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin annesinin kadına evlilik süresince sık sık hakaret ettiği,erkeğin bu duruma sessiz kaldığı, kadının ayrı evde kalmak istediğini beyan etmesine karşın erkeğin kış aylarında kendi ailesi ile birlikte oturma konusunda ısraralı davrandığı; kadının babasının erkeğe son görüşme sırasında ''konuşmayı bilmediğin gibi yürümeyi de bilmiyorsun'' diyerek hakaret ettiği, kadının bu hakaret karşısında sessiz kaldığı, erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin tazminat taleplerinin reddi ile kadın yararına 400,00 TL tedbir - yoksulluk, aylık 250,00 TL yoksulluk nafakasına, 5.000,00 TL manevî ve 3.000,00 TL maddî tazminata, davacı cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde altınların borçları ödemek için kullanıldığını beyan ettiğini ziynetlerin varlığı ve kadın eş tarafından erkek eşe verildiğinin ispatlanmış olduğunu, erkek eş tarafından geri alınmamak üzere verildiğinin ispatlanamadığını bu nedenle ziynet alacağı talebinin kabulü ile 22 ayar 9 adet muhtelif hediyelik bilezik (değeri 8.586,00 TL), 22 ayar bir adet ... burma bileziği (değeri 5.565,00 TL), 26 adet çeyrek altın (değeri 7.072,00 TL) ve 4.200,00 TL'nin aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde ziynet eşyalarının toplam bedeli olan 21.223,00 TL ve 4.200,00 TL'nin erkekten tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ile evliliklerinin fiilen sadece 6 ay sürdüğünü, davacının evliliğin gerektirdiği sorumlulukları yerine getirdiğini ancak karşı tarafın buna rağmen ailesi ile birlikte kalmak üzere evden ayrıldığını ve bir daha dönmediğini, davacının tüm ısrarlarına rağmen boşanmaya sebebiyet veren karşı tarafın lehine ve hukuka aykırı olarak hükmedilen yerel mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına, kadının boşanma ve ziynet alacağı davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalar yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece verilen kararın müvekkili lehine bozulmasını, kadının kusurlu olmadığını, davacı ile boşanmaları sebebiyle maddî destekten yoksun kaldığını hükmedilen tazminat ve nafaka miktarının az olduğunu ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir..

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile delillerin toplanılması ve değerlendirilmesinin doğru olduğu, kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak kusurun ağırlık derecesinin belirlenmesi netice olarak davaların kabulünün usul ve kanuna uygun olduğu, kadın yönünden nafaka ve maddî tazminat şartlarının oluştuğu, ziynet alacağı davasının kabulünün doğru olduğu, kararının belirtilen yönlerden usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince tarafların bu yönlere ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine; tarafların kusur oranları, ekonomik ve sosyal durumları, erkek eşin ödeme gücü, evlilik birliğinin süresi, müşterek çocuk bulunmaması, tarafların yeniden evlenme ihtimalleri nazara alındığında yoksulluk nafakasının toptan ödenmesine karar verilmesinin hakkaniyete uygun olduğu gözetilmeden irat şeklinde ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu, kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarının az olduğu, bununla birlikte erkeğe kusur olarak yüklenen annesinin eşine sık sık hakaretine sessiz kalma vakıasının evliliğe müdahaleye sessiz kalma niteliğinde olduğu, diğer kusurun ise kadın eşin ayrı evde kalmak istediğini beyan etmesine karşın erkek eşin kış aylarında kendi ailesi ile birlikte oturma konusunda kadın eşe ısrarlı davranması şeklindeki kusurlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı, bu durumda erkekten kaynaklanan kişilik hakkının ihlali sonucu doğrudan bir eylemin varlığı kanıtlanamadığı, kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf itirazlarının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (3) üncü alt bendi gereğince kısmen kabulüne, infazda tereddüt yaratmaması için hükmün bu kısmlarının kaldırılmasına, kadın yararına aylık 400,00 TL hesabıyla iki yıla tekabül eden 9.600,00 -TL yoksulluk nafakasının toptan ve bir defada ödenmesine, kadının manevî tazminat talebinin reddine, kadın yararına 20.000,00 TL maddî tazminata, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ziynet alacağı yönünden kesin olarak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulünün hatalı olduğu, boşanmaya kadının kusurlarının neden olduğunu, kadının eve dönmeyi kabul ettiğini beyan etmesinin affettiği anlamına geldiğinin gözden kaçırıldığı, kadın yaranına tazminat ve nafaka şartlarının oluşmadığını, müvekkili lehine tazminata hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadına hükmedilen maddî tazminat ve nafakalar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tüm aşamalarda belirtildiği üzere, erkeğin annesinin yanında kalmaya zorladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, boşanmakla tehdit ettiğini, dinen de boşadığını, annesinin hakaretinin kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğinin kabulünün hatalı olduğu, yoksulluk nafakasının ödeme şeklininde belirlenen kusurlara göre hatalı olduğu, aylık olarak ve talebi kadar verilmesi gerektiğini, maddî tazminatın miktarının az olduğunu, erkeğin davasının kabulünün hatalı olduğunu, belirterek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddî tazminatın miktarı, manevî tazminatın reddi ve yoksulluk nafakası yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulü, hükmedilen maddî tazminat ve nafakalar ile reddedilen manevî tazminat taleplerinin verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ile yoksulluk nafakasının ödenme şeklinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki (2) nolu paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki (2) nolu paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Toplanan delillerden İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusurlu davranışların gerçekleştiği, bu kusurlara göre erkeğin; kendi annesinin eşine yönelik sürekli ve mücerret olmayan hakaretlerine maruz bırakılan kadını bu hakaretleri gerçekleştiren annesi ile birlikte yaşamaya mecbur bıraktığı ve aynı evde yaşama konusunda ısrarlı davrandığı, erkeğin bu kusurlarının Bölge Adliye Mahkemesinin de kabulünde olduğu, kadının hakaret görmesine neden olunarak bu davranışa sessiz kalma ve birlikte yaşama konusunda ısrarcı olmak suretiyle baskıcı davranma şeklindeki erkeğin kusurunun kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası koşulları kadın yararına oluşmuştur. Hal böyle iken kadın yararına uygun miktarda manevî tazminata karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevî tazminat yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2. Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'ye yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran ...'ye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.