muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2642, Karar No: 2016/3884, Tarih: 03.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2642 E.  ,  2016/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile Hazine aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.04.2015 gün ve 40/96 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı'nın göl tarafında kaldığını, ... tarafından kamulaştırma çalışmalarına başlanıldığını açıklayarak dava konusu taşınmaz sınırları içerisinde bulunan eski kahve ile 212 adet ağacın vekil edenine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı , Hazine vekili savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bağşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın; su yatağı vasfı niteliği ile Varto Kadastro Mahkemesi'nin 1971/21 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı, hükme esas alınan fen bilirkişi Sami Yıldız tarafından düzenlenen 04.03.2015 tarihli rapor ve korkide davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın 589 nolu mera parseli içinde kaldığı belirtilmiştir.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin de araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın mera olarak belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü, Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulmalı, mera veya aktif su yatağı olup olmadığı duraksama olmaksızın belirlenmeli, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığı düşünülmeli, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 04.03.2015 tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/947, Karar No: 2025/1309, Tarih: 26.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/947 E.  ,  2025/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/811 Esas, 2024/1802

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/358 E., 2018/453 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2009 yılında müvekkilince spot piyasadan temin edilen 2 adet ... Kargo gemisine verilen liman hizmeti için Deniz İşleri Müdürlüğünce Mali İşler Müdürlüğüne sehven bildirilen 56.946,21 euronun tahsilinin dava dışı ... Acentesi A.Ş.'den talep edildiğini, ancak adı geçen şirketin ticaret sicilden terkin edildiğinin öğrenildiğini ileri sürerek ... Acentesi ve Nakliyat Anonim Şirketi’nin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum ve tasfiye memuru davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ticaret sicilden resen terkin edilen ... Acentesi ve Nakliyat A.Ş.'nin ihyasına ve ...'un tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiş, hüküm tasfiye memuru ... ile ilgili kişi ... vekilince istinaf edilmiş, İlk Derece Mahkemesinin 05.01.2023 tarihli ek kararıyla ... vekiline gerekçeli kararın 22.05.2020 tarihinde tebliğ edildiği, ... vekili tarafından istinaf yoluna başvuru dilekçesinin iki haftalık istinaf süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle ... vekilinin istinaf talebinin süreden reddine karar verilmiş, ek karar davalı tasfiye memuru ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 05.01.2023 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun süresinde olmaması nedeniyle, davalı tasfiye memuru ... vekilinin istinaf başvurusunun (istinaf dilekçesinin) reddine karar verilmiş, hüküm tasfiye memuru ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirketin ihyası talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 346 ve 352/1.c hükümleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tasfiye memuru ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3461, Karar No: 2025/1778, Tarih: 13.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3461 E.  ,  2025/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/69 Esas, 2024/528 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1031 E., 2022/1405 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların cerrahi önlük alım satımı konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin anlaşma gereği davalı firmanın hesabına 1.162.500,00 TL ödeme gerçekleştirdiğini, ancak davalının önlükleri teslim etmediğini, 69.000,00 TL bedelin iade edildiğini, kalan paranın iadesi gerçekleşmediğinden icra takibi başlatıldığını, şirket yetkilisinin itirazı üzerine takibin durduğunu, arabuluculuk sonucu anlaşma sağlanamadığını ileri sürerek icra dosyasına yapılan asıl alacak ile işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline, davalının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda satıcının satılanın teslimi için bir tarihin belirlenmediği, yazılı bir sözleşmenin olmadığı, davalının cevap vermeyerek vakıaları inkar ettiği, buna karşılık davacının avans ödemesi ve kısmi iade belgeleri ve bu belgelerdeki açıklamalar ile satış ilişkisinin varlığını ispatladığı, peşin satış karinesinin aksini yani davacının davalıya avans niteliğinde ödeme yaptığını davacının yazılı delille (banka dekontu açıklaması) kanıtladığı, davacının satılanın tesliminde temerrüde düşmüş olan davalıya 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 18/3.maddesine göre bildirimde bulunmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 124.maddesine göre satıcıya süre verilmesinin gerekli olmadığı kabul edilse dahi davacı tarafça satış sözleşmesinden dönülmediği, sözleşmenin halen ayakta olduğu ve dolayısıyla bu aşamada TBK'nun 125.maddesinde belirtilen haklardan olan ödemenin iadesinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığı ancak 13.05.2020 tarihli "500.000 adet cerrahi önlük sipariş avansı" açıklamalı banka havalesine göre ani edimli olmayan satış sözleşmesi kurulduğu, bu sözleşmede davalı satıcının teslim borcu için bir süre olmadığı gibi teslim için bir süre olduğunun davacı tarafça da ispat edilemediği, davacının eldeki davayı, davalı satıcıyı temerrüte düşürmeden ve satıcıya malları teslim etmesi için uygun bir süre vermeden açmış olduğu, davacının, davalının iade ettiğini ileri sürdüğü bir miktar paranın, bu ticari ilişki kapsamında iade edilip edilmediği veya hangi amaçla iade edildiğinin de belirli olmadığı, bu durumda, para iadesinin davalının temerrütünün ve davalıya süre verilmesini gerektirmeyen hallerin oluştuğunu kanıtlayacak bir durum olmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmadığı gerekçesiyle davacı vekilini istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, alım-satım ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Taraflar arasındaki alım-satım ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline yönelik işbu davada İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı ve borcun ifa edileceği tarihin belli olmadığı, davacının davalıyı temerrüde düşürmediği, bu nedenle de sözleşmenin hala ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, davacının sunmuş olduğu banka dekontundan anlaşıldığı üzere davacının davalıya 1.162.500,00 TL avans gönderdiği sabittir. Davacı, icra takip tarihine kadar avansın karşılığı mal teslim edilmediği için avans olarak ödenen paranın iadesi için 1.093.500,00 TL asıl alacak üzerinden takip başlatmış olup davacı takip talebinde bulunmakla ve paranın iadesini talep etmekle TBK m.125/3 uyarınca sözleşmeden dönmüştür. Esasen davalı da internet üzerinden davacı hesabına "... önlük için verilen paranın iadesi" açıklaması ile 69.000,00 TL'lik EFT yapmak suretiyle sözleşmeden dönme iradesini ortaya koymuştur.

TBK'nın 125/3.maddesinde; "Sözleşmeden dönme hâlinde taraflar, karşılıklı olarak ifa yükümlülüğünden kurtulurlar ve daha önce ifa ettikleri edimleri geri isteyebilirler. Bu durumda borçlu, temerrüde düşmekte kusuru olmadığını ispat edemezse alacaklı, sözleşmenin hükümsüz kalması sebebiyle uğradığı zararın giderilmesini de isteyebilir. " hükmü yer almaktadır. Sözleşmenin fesih ya da dönme suretiyle sona ermesi halinde geriye etkili sonuç doğuracağı yani, sözleşme hiç yapılmamış gibi başa dönüleceğinden, taraflar sözleşme ile üstlendikleri borçlarını ifa etme yükümlülüğünden kurtulacakları gibi, daha önce ifa ettikleri edimleri, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre isteyebileceklerdir.

Somut olayımızda da taraflar, esasen sözleşmeden dönmüş olduklarından bu duruma göre bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9643, Karar No: 2016/6377, Tarih: 09.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9643 E.  ,  2016/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... sliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2013 gün ve 2012/285-2013/235 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 26/03/2015 gün ve 2014/6516-2015/4221 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili ile fer'i müdahil vekili ile ihbar olunan ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllarca biriktirdiği parasını 11.11.1999 tarihinde ... A.Ş. ... Şubesi'ne yatırdığını, müvekkilinin bankanın müdür ve diğer çalışanları tarafından kandırıldığını, ... A.Ş. hakim ve yetkili ortağı ... ve diğer ilgililer hakkında açılan ceza davasında ... A.Ş. ve ... hesaplarına ilişkin tüm eylem ve işlemlerin suç teşkil eder nitelikte olduğunun tespiti yapıldığını ileri sürerek, şimdilik toplam 135.000 USD.'nin en yüksek USD faiz oranı ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Banka vekili ile fer’i müdahil vekili ve ihbar olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez davalı Banka vekili ile fer’i müdahil vekili ve ihbar olunan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre ve ihbar olunan ... vekilince sunulan 11.03.2014 tarihli temyize cevap dilekçesinde, davanın asıl muhatabı olan ...'ye yöneltilmesi, davanın esas ve usul yönünden reddine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesi ve ... aleyhine hüküm kurulması istendiğinden, Dairemizce anılan dilekçenin temyiz talep dilekçesi olarak kabul edilmesinde bir isabetsizliğin bulunmamasına göre, davalı Banka vekili ile fer'i müdahil vekili ve ihbar olunan ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Banka vekili ile fer'i müdahil vekili ve ihbar olunan ... vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, ödedikleri karar düzeltme harcının istekleri halinde karar düzeltme isteyen davalı ve ihbar olunan ...'a iadesine, fer'i müdahil ...'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19915, Karar No: 2024/18421, Tarih: 17.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/19915 E.  ,  2024/18421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME KARARI : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.06.2022 tarih ve 2021/149 Esas, 2022/1298 sayılı Kararı

TALEBE KONU HÜKÜM : Onama

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2024 tarih ve 3-2022/107260 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi konulu yazısı ile Dairemizin 10.06.2024 tarih ve 2024/4972 Esas, 2024/7858 sayılı Kararının dosya içeriğine aykırı olarak sanığın soy isminin "..." olduğu halde karar başlığında "..." olarak yazılması suretiyle yazım hatası yapıldığı; kararda yer alan "..." ibaresinin çıkartılarak yerine "..." ibaresinin yazılması suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 10.06.2024 tarihli ve 2024/4972 Esas, 2024/7858 sayılı Kararının karar başlığında temyiz edilen kararın sanık soy isminin sehven "..." olarak yazılmak suretiyle maddi hata yapıldığı anlaşılmakla;

KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin 1 inci fıkrasının 2 nci cümlesi uyarınca yaptığı maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebinin kabulüne,

Dairemizin 10.06.2024 tarihli ve 2024/4972 Esas, 2024/7858 sayılı Kararının karar başlığında '...'' olarak gösterilen sanığın soy isminin, ''...'' olarak düzeltilmesine, 17.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10859, Karar No: 2012/21121, Tarih: 09.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10859 E.  ,  2012/21121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/302-2011/205

Dava, işkazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelir ile yapılan ödemelerin, 5510 sayılı yasanın 21.maddesi gereğince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, taraf vekillerinin temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 21. maddesindeki, "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir..." düzenlemesi uyarınca davaya konu işkazası nedeniyle sürekli iş göremez duruma giren sigortalının gerçek zararı bilirkişiye hesaplatılarak, sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp düşük olan miktar esas alınıp kusur uygulanmak suretiyle Kurumun tahsile hakkı olan miktar belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.