muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30510, Karar No: 2015/6762, Tarih: 23.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30510 E.  ,  2015/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurarak yetkiye ve imzaya itiraz ettiği, mahkemece, borçlu vekilinin 09.05.2013 tarihli celse için bildirdiği mazereti kabul edilmeyerek HMK'nun 150/1. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 28.05.2013 tarihli yenileme talebi üzerine yargılamaya devam edildiği, bundan sonra 25.03.2014 tarihli 6. celse için borçlu vekilinin başka mahkemelerdeki duruşmalarını gerekçe göstererek UYAP üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece; "dosyanın karar aşamasında olduğu, başka mahkemelerdeki duruşmanın mazeret nedeni olmayacağı" gerekçesiyle mazeret talebi yerinde görülmeyerek HMK'nun 320/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İşlemden kaldırma ve davanın açılmamış sayılması müessesesi 6100 sayılı HMK'nun 150. ve 320. maddelerinde düzenlenmiştir.

Kural olarak, mahkemece; taraflara usulüne uygun davetiye çıkarılması, bu yolla tarafların duruşmada hazır bulunmalarının ve savunma yapabilmelerinin sağlanması yasal bir zorunluluktur. Usulüne uygun davet edilen davacı taraf davasını takip etmek istiyorsa bizzat ya da vekili vasıtasıyla duruşmaya katılmalıdır. Eğer duruşma günü celseye katılma imkanı yoksa buna ilişkin mazeretini bildirmelidir. Mazeretin mahkemece kabul edilebilmesi için geçerli bir nedene dayanması, ispatına yönelik bilgi ve belgelerin dilekçeye eklenmesi gereklidir.

Somut olayda; borçlu vekili, mahkeme adı ve dosya numarasını açıkladığı davanın duruşması nedeniyle 25.03.2014 tarihli oturuma katılamayacağını belirterek mesleki mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep etmiş, bu şekilde dilekçesinde ispata yarar bilgilere yer vermek suretiyle mazeretini haklı nedene dayandırmaya çalışmıştır.

Bu durumda; mahkemece, borçlu vekilinin 25.03.2014 tarihli oturum için bildirdiği mazeretinin yerinde olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15725, Karar No: 2011/2762, Tarih: 05.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/15725 E.  ,  2011/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kavgada korkutmak için silah boşaltma ve kendiliğinden hak alma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümlülüğüne, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada korkutmak için silah boşaltma suçlarından beraatine, kendiliğinden hak alma suçundan açılan kamu davasının TCK.308/son, 99. maddeleri uyarınca düşürülmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1.10.2007 tarihli hükümde temyiz süresi başlangıç zamanı ve şekillerinin

gösterilmemesi karşısında, 5271 sayılı Yasanın 34/2, 231/2 ve 232/6. madde ve fıkraları hükmü uyarınca sanığın temyizinin süresinde olduğu ve temyizlerin kapsamına göre sanığın, kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü, yerel C.Savcısının ise 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettikleri anlaşılmakla, bu suçlara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu için yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. madde ve fıkralarına göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4., 104/2. madde ve fıkraları gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2- Kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın karısına karşı işlediği ırza tasaddi ve yağma suçlarından açılan kamu davası sonucunda Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/195 esas, 2007/4 karar sayılı ilamı ile müştekinin mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçu haksız tahrik altında işleyip işlemediğinin tartışılması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ın temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 5.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1692, Karar No: 2016/1997, Tarih: 01.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1692 E.  ,  2016/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ...

DAVALILAR :

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında...Köyü çalışma alanında bulunan 159 ada 5 parsel sayılı 80,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kapanmış yol niteliği ile...Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı...'a velayeten annesi ... ve babası ..., oğulları ... adına tespit gören dava dışı 159 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün çekişmeli taşınmaz içinde bırakıldığı iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, davalı Köy Tüzel Kişiliğinin temyizi üzerine; kabulüne karar verilen temyize konu 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazın güney sınırında bulunan 21,56 metrekare yüzölçümündeki bölümünü gösterecek infaza uygun rapor alınması gereğine, diğer taraftan bahse konu 21,56 metrekare yüzölçümündeki bölümün dava konusu olmayan ve tutanak aslı dosyada bulunmayan davacı adına tespit gören 159 ada 4 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle taşınmazların geometrik yapısını değiştirecek şekilde hüküm kurulması ve dava konusu 159 ada 5 parselin 21.56 metrekare miktarı dışında kalan bölümü hakkında tespit gibi tescil hükmünün kurulmamasının isabetsizliğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, eldeki dava dosyası ve davacı ... tarafından, 159 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile kadastro sırasında yol olarak tespit harici bırakılan taşınmaz bölümlerine karşı açılan dava dosyası birleştirilmiştir. Yapılan yargılama sonunda çekişmeli 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 15.11.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfiyle gösterilen 8,53 metrekarelik bölümünün aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ....(D) harfiyle gösterilen 72,15 metrekarelik bölümünün 159 ada 5 parsel olarak davacı ... adına tesciline, (B) harfiyle gösterilen kırmızı taralı 29,92 metrekarelik bölümün yol olarak yapılan tespitinin iptali ile aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... ... adına tesciline, 23.08.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda sarı ile boyalı ve (A) harfiyle gösterilen 33,06 metrekarelik bölümün yol olarak yapılan tespitinin iptali ile, 154 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 154 ada 1 parselin 762,83 metrekare olarak tespit maliki davacı ... adına tesciline, 15.11.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 3,48 metrekarelik bölüme yönelik

davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı Hazine vekilinin çekişmeli 159 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; hükmü temyiz yetkisi kural olarak davanın taraflarına aittir. Hazine, çekişmeli taşınmazın tespit maliki ve davalısı olmadığı, davaya hak talebiyle usulüne uygun müdahalesi de bulunmadığı gibi aleyhine bir hüküm tesis edilmediğine göre temyizde hukuki yararı bulunmayan Hazinenin bu parsele yönelik temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

2- Davalı Hazine vekilinin kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve mahkemece davacı .... adına tescil kararı verilen 15.11.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile, davacı ... adına tesciline karar verilen 23.08.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece, davacılar lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacılar, çekişmeli taşınmaz bölümleri kendilerine ait iken kadastro sırasında yol boşluğu vasfıyla tespit harici bırakıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen teknik bilirkişi raporunda da; çekişmeli taşınmaz bölümlerinin kadastro çalışmalarında yol boşluğu olarak bırakılan sahaya isabet ettiği belirtilmiştir. Böylece, kadastro tespitleri sırasında çekişmeli yer hakkında tutanak düzenlenmeyerek yol olarak tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 25. maddesine göre, Kadastro Mahkemesinin görevi, hakkında tutanak düzenlenen taşınmazlarla sınırlı olup, tutanak düzenlenmeyen yerler hakkında açılacak davalar genel mahkemelerin görevine girmektedir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, re'sen göz önüne alınması gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G/K
Yargıtay — Esas No: 2019/9449, Karar No: 2019/18870, Tarih: 25.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/9449 E.  ,  2019/18870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... / ... Mahallesi 211 ada 27 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza farklı mahalleden ve dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinde şirkete yapılan satış olduğu, satışın tarafları ve taşınmazın nitelikleri dikkate alındığında taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı yine dava konusu taşınmazın geldisi olan 1273 parsel sayılı taşınmazdan 547,69 m2'lik kısım 3194 sayılı İmar Kanunu 15, 16. maddeleri uyarınca bedelsiz yola terk edildiğinden Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre dava konusu taşınmazın da imar parseli olarak kabul edilmesi ve emsal taşınmaz imar parseli olduğundan dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen değerinden düzenleme ortaklık payı düşülmeden hesap yapılması gerektiği gözetilmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda düzenleme ortaklık payı düşülerek değer biçildiğinden bu rapora göre karar verilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedeli arasındaki fark bedele 10.08.2015 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerince temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4238, Karar No: 2025/2736, Tarih: 22.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4238 E.  ,  2025/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili ile karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Asıl davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014/... numaralı "... ..." markasının 36 ve 37.sınıflarında tescilli tek sahibi olduğunu, aynı zamanda müvekkilinin "..." kelimesini içerecek şekilde 50’ye yakın seri marka tescilli ve projeleri mevcut olduğunu, müvekkilinin işbu tescilli markaları ile "..." temalı seri gayrimenkul projeleri geliştirdiğini, "... ...'ın müvekkilinin geliştirdiği "... ..." ve "... ... Suits" projelerinin bulunduğu kompleks alanın ismi olduğunu, geliştirilmekte olunan gayrimenkul projesine "... ..." ismini vermek için planlamalar yaptığını, müvekkilinin markasına davalılar tarafından tecavüz edilmekte olduğunu, bu markanın haksız şekilde kullanılarak projelerinin müvekkil tarafından yapıldığı algısı yaratılarak iltibas yaratıldığının görüldüğünü, yapılan tespitler ile davalıların her ikisi tarafından birlikte Başakşehir İstanbul'da "... ... ..." ismi kullanılarak, davalı ... ... tarafından yine Başakşehir İstanbul’da "... ..." ve "... ... Konakları" isimleri kullanılarak gayrimenkul projeleri inşa ettiklerini, satışlar gerçekleştirdiklerini, müvekkili markasını iltibas ve taklit yoluyla haksız kazanç sağlandığı görüldüğünü, aynca davalıların internet siteleri ile müvekkilinin markasını iltibas ve taklit suretiyle tanıtım ve reklam çalışmaları gerçekleştirdiğini, müvekkilinin tüm ihtarlarına rağmen her iki davalının da marka tecavüzünü durdurmadığını, haksız eylemlerini devam ettirdiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitine ve men'ine, müvekkilin ... ... markasına tecavüzün kaldırılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 27.04.2018 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ... ... Konakları kullanımı için davalı ... ...'dan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 25.000,00 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 27.04.2018 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı karşı davacı vekili asıl davaya cevap ve karşı dava dilekçesinde; somut olayda "... ...", "... ... ..." ve "... ... Konakları" markalarını ihdas eden, kullanan olarak müvekkili ... ... firmasının gerçek hak sahibi olduğunu ve öncelik hakkı sahibi olduğundan davacı adına tescilli olmasına rağmen müvekkilinin hak sahibi olarak korunması gerektiğini, kanunun açık hükmü gereği müvekkili firma kullanımının davalının marka tescilinden çok daha önce olduğundan davacıya nazaran gerçek hak sahibi olarak korunması gerektiğini, herhangi bir hakkın kullanılmasından bahsedebilmek için ortada kötüye kullanılmayan bir hak olması gerektiğini, halbuki davacının davaya gerekçe yaptığı iddiaların hiç kimsenin kendi haksızlığından hak elde edemeyeceği kaidesi ile örtüşmediğıni, davacının iddia ve talep ettiği zararın ve kâr kaybının nedeni ortaya konmamakla birlikte net olarak izah edilmesi gerektiğini savunarak asıl dava yününden davanın reddine, karşı dava yönünden davanın kabulü ile 2014/... tescil numaralı "... ..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne, hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın "... ..." ismini hiçbir projesinde kullanmadığını, geçmiş tarihte diğer davalı ... ... ile ortaklık yaparken onların kullandığını, ancak onlarında ilk kullanımlarının 2012-2013 yıllarına dayandığını, oysa davacı tarafın ... ... ismini 2014 yılında tescil ettirdiğini, müvekkili firmanın şuan kendi adıyla sadece 17 dairelik bir projeyi Başakşehir İstanbul'da gerçekleştirdiğini, başka da inşaat yapmadığını, bahsedilen projede de asla "... ... ve ..." diye bir ismi dairelerin satımında ve tanıtım bağlamında internet sitesi dahil olmak üzere hiçbir resmi veya gayriresmi kayıtta kullanmadığını, öyle bir niyeti de olmadığını, bu durumun müvekkili firmanın internet silesi olan www.som.com.tr/ isimli sitede dahil Başakşehir Belediyesinin ilgili kayıtları ile de sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Asıl davacı karşı davalı vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; marufiyet ve bilinirlik yaratmayan salt kullanım iddiasının markasal kullanım sayılmadığını, davalının sunduğu belgelerin müvekkilinin markasının tescilli olduğu sınıflarda hizmetlerin fiilen sunulduğuna ilişkin delil teşkil etmediğini, müvekkilin seri markaları ile geliştirdiği 2012 yılında pazarlama faaliyetlerine başlanan ... ... gayrimenkul proje alanında "... ..." ismini kullandığını, seri markalarının tümünü geliştireceği gayrimenkul projelerinde kullanmak üzere planladığını, davalının tescil başvurusunda dahi bulunmadığı kullanımının tanınmışlık bir yana bilinirlik dahi arz etmediğini, buna rağmen müvekkilin tescilli markası için hükümsüzlük talep ettiğini, müvekkilinin markasının 2014 yılında marka koruması altına girdiğini, hükümsüzlük talep edilebilmesi için gerekli şartların hiçbirinin gerçekleşmediğini savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile karşı davacının dava konusu olan marka üzerinde önceye dayalı gerçek hak sahibi olduğu, davacının işbu markanın davalı tarafından daha önceden kullanıldığını bilmemesinin mümkün olmadığı, bu nedenle kötüniyetli olduğu, hükümsüzlüğün geçmişe etkili sonuç doğurduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, asıl davada davacı karşı davada davalı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF