muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10648, Karar No: 2017/4966, Tarih: 03.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10648 E.  ,  2017/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17.09.2014 tarihindeki kaza nedeniyle aracında meydana gelen hasarın karşı araç ZMSS'si tarafından karşılandığını ancak aracının değer kaybına uğradığını belirterek, müvekkillinin aracında meydana gelen şimdilik 500,00 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09.10.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 5.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiş, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi sunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;

kazanın meydana gelmesinde davalı tarafın % 100 oranında kusurlu ve meydana gelen kaza sonucunda aracın onarılması sebebiyle kaza tarihi itibariyle araçta 5,000,00 TL değer kaybının olduğu belirtilerek, davanın kabulü ile 5.000,00 TL tazminatın 17.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 256,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23906, Karar No: 2024/3517, Tarih: 19.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23906 E.  ,  2024/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/282 E., 2016/504 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... Çoş'un Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle vekalet ilişkisinin sona erdiği ve katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşıldığından, mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, yasal mirasçıları belirlenip, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı tebligat ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi, tebliğ-tebüllüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15045, Karar No: 2014/14065, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15045 E.  ,  2014/14065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2013/633-2013/235

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle prime esas aylık gerçek prim ücretlerinin tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine prim farkının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.06.1995 - 27.07.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaları ile prime esas kazancının tespiti talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de gerek hizmet tespiti gerekse de prime esas kazanç tespiti yönünden bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işverene ait işyerlerinden 1035627 sicil numaralı işyerinin 01.04.1998 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacı adına 438381 sicil numaralı işyerinden 01.06.1995 tarihinde, 1035627 sicil numaralı işyerinden de 01.05.1998 tarihinde işe giriş bildirgelerinin verildiği, 01.06.1995 – 30.04.1998 tarihleri arasında 438381 sicil numaralı, 01.05.1998 – 26.08.2010 tarihleri arasında da 1035627 sicil

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işverene ait işyerlerinden 1035627 sicil numaralı işyerinin 01.04.1998 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacı adına 438381 sicil numaralı işyerinden 01.06.1995 tarihinde, 1035627 sicil numaralı işyerinden de 01.05.1998 tarihinde işe giriş bildirgelerinin verildiği, 01.06.1995 – 30.04.1998 tarihleri arasında 438381 sicil numaralı, 01.05.1998 – 26.08.2010 tarihleri arasında da 1035627 sicil

numaralı davalı işyerlerinden çalışmaların Kuruma bildirildiği, 01.01.2000 tarihinden itibaren (2001 yılının tamamı ve 2002 yılının Ocak ve Şubat ayları hariç) imzalı ücret bordrolarının olduğu, bu bordrolara göre davacının 2004 yılı Ekim ve Kasım aylarındaki çalışmalarının 29’ar gün, 2006 yılı Mart ayındaki çalışmasının 28 gün, 2008 yılı Mart ayındaki çalışmasının 28 gün, 2008 yılı Nisan ayındaki çalışmasının 29 gün, 2010 yılı Ocak ayındaki çalışmasının 29 gün ve 2010 yılı Temmuz ayındaki çalışmasının 26 gün olduğu, bildirimlerin asgari ücret üzerinden yapıldığı, Mahkemece ücret araştırması yapıldığı, İstanbul Ticaret Odasının 20.04.2012 tarihli yazısında, “1995-2010 arasında makine operatörü olarak çalışan bir şahsın aylık ücretinin asgari ücretin % 10 fazlası olabileceğinin” belirtildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; davacı çalışmasının hüküm altına alınan şekilde usulüne uygun şekilde ispat edilip edilmediği ve imzalı ücret bordrolarının olduğu dönem yönünden eksik bildirilen süreler ile prime esas kazancın tespit edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki 01.01.2000 tarihinden sonraki (2001 yılının tamamı ve 2002 yılının Ocak ve Şubat ayları hariç) çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde bildirilen süre ve prime esas kazanç kadar olduğunun karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin giderek, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından bildirime uygun şekilde ücret bordroları ibraz edilmiştir. Bu bordroların imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan dönemler bakımından davacının ücret bordrolarında gösterilenden daha fazla çalıştığını ve ücretinin daha fazla olduğunu tespit etmek mümkün değildir.

Ayrıca, imzalı ücret bordrolarının olmadığı dönem yönünden, davacı tanıklarının beyanları ile davalı tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğu, çok sayıda bordro tanığı olmasına rağmen resen tanık seçilerek beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmediği görülmüştür.

Ayrıca, imzalı ücret bordrolarının olmadığı dönem yönünden, davacı tanıklarının beyanları ile davalı tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğu, çok sayıda bordro tanığı olmasına rağmen resen tanık seçilerek beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmediği görülmüştür.

Yapılacak iş; imzalı ücret bordrolarının olmadığı döneme ait dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, imzalı ücret bordrolarının olduğu dönem yönünden imzaların davacının eli ürünü olup olmadığını davacıya sormak, inkar halinde imza incelemesi yaptırmak, imzaların davacının eli ürünü olduğu anlaşılırsa, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosundaki süre kadar çalışmaya hükmetmek, prime esas kazanç yönünden de bordrolardaki imzanın davacının eli ürünü olduğunun anlaşılması halinde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma

iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu karşısında yazılı delil araştırmak, bulunamaması halinde prime esas kazanç tespiti ile ilgili davanın reddine karar vermek, imzanın davacının eli ürünü olmadığının anlaşılması halinde ücret araştırması yapmak ve İstanbul Ticaret Odası tarafından bulunan emsal ücreti de gözönünde tutarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7515, Karar No: 2018/18379, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7515 E.  ,  2018/18379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların ... zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7.bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560/ TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6653, Karar No: 2017/5044, Tarih: 25.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/6653 E.  ,  2017/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/2518, Karar No: 2008/1634, Tarih: 31.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2518 E.  ,  2008/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Besni İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15513, Karar No: 2020/5773, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15513 E.  ,  2020/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 100.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair...Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli ve 2015/209 esas, 2018/330 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/11/2019 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2019 gün ve 2019/116558 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f maddesinde yer alan, "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle," ve aynı maddenin 1. fıkrası son cümlesinde yer alan "İşlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle: 29/6/2005 –5377/19 md.; Değişik: 3/4/2013-6456/40 md.) Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklindeki düzenlemelere göre, anılan suça ilişkin kanun maddesinde hükmedilebilecek adlî para cezasının üst sınırının beşbin güne kadar adlî para cezası olarak belirlenmesi karşısında, sanık hakkında temel cezanın 6000 gün adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip indirimin bu miktar üzerinden hesaplanması suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, mahkeme tarafından ise hem hapis cezasında hemde para cezasında ayrı ayrı gerekçe gösterilip alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle uygulama yapıldığı, 158. maddesinin son paragrafında (e), (f), (j) ve (k) bentlerinin ayrık tutularak haksız menfaat miktarı her ne ise onun iki katından az olmadan anlatılan şekilde tespit yapılması gerektiğinin düzenlendiği nazara alındığında;...Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarihli ve 2015/209 esas, 2018/330 sayılı kararı aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen bozma isteminin REDDİNE, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7045, Karar No: 2024/2825, Tarih: 18.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7045 E.  ,  2024/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/72 E., 2022/507 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen kararın hakkaniyetten uzak olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait iş yerinde Antalya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2014/1175 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, raflarda satışa haızr vaziyette, bandrolsüz ve korsan basım 257 adet bandrolsüz ve usulsüz bandrollü 97 adet kitap ele geçirilmiş olup, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça konu kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunun dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında, paraya ihtiyacı olduğundan bu işi yaptığını, suç teşkil ettiğini bilmediğini beyan

etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.