muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2125, Karar No: 2021/2102, Tarih: 03.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2125 E.  ,  2021/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Burnaz Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'nin yetkilisi olan sanığın savunmasında 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin defter ve belgeleri daha önce ... ... isimli kontrolöre teslim ettiğini, daha sonra ... isimli vergi müfettişi tarafından da 2006 yılına ilişkin defter ve belgelerin incelendiğini, en son olarak da ... isimli maliye müfettişinin 2006 yılına ait defterleri o tarihte ... ...'ten alarak raporunu yazdığını, defter ve belgelerin ibrazı için kendisine tebligat yapılan tarihte defter ve belgelerin vergi dairesinde olduğunu beyan etmesi, sanık tarafından ibraz edilen 27/07/2011 tarihli tutanakta ... isimli vergi müfettişi tarafından mükellef kurumun 2006 yılına ilişkin yevmiye defteri ile aynı yıla ilişkin belgelerin incelenerek mükellef kurum yetkilisi olan ...'a iade edildiğinin belirtilmesi, 30/09/2010 tarihinde de 2006 yılına ait yevmiye defteri ile 2006 yılının 9, 10 ve 11. Aylarında düzenlenen bir kısım satış faturalarının Gelirler Kontrolörü ... ... tarafından ...'a iade edildiğinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, 2006 yılına ilişkin defter ve belgelerin ibraz için sanığa tebligatta bulunulan 04/10/2011 tarihi itibariyle ibrazı istenen defter ve belgelerin vergi incelemesinde olup olmadığının Vergi Denetim Kurulu Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 27/07/2018 tarihli cevabi yazıda vergi müfettişi ...’ın suç tarihinde defter ve belgelerin kendisinde olmadığını ancak başka bir incelemede ya da vergi inceleme elemanında olup olmadığını bilmediği şeklindeki beyanının gereği araştırılmadan eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21332, Karar No: 2016/1154, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21332 E.  ,  2016/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2015

NUMARASI : 2015/213-2015/388

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36743, Karar No: 2017/16428, Tarih: 06.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36743 E.  ,  2017/16428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının, davalı ... bünyesinde daimi işçi olarak işe alınması esnasında herhangi bir sınav uygulaması yapılıp yapılmadığının davalı ... Başkanlığından sorulması, yapılmış ise buna ilişkin evrak örneğinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25832, Karar No: 2012/10573, Tarih: 02.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25832 E.  ,  2012/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayıl İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası andlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir.

Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı, Kranta  -  Türkiye Davası ve 18 EKİM 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Madde de açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin T.Halk Bankası Kahramanmaraş Şubesinde bulunan 07000036 numaralı hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin T.Halk Bankası Kahramanmaraş Şubesinde bulunan 07000036 numaralı hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen banka hesabı ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtildikten ve Belediyeden hesaptaki paraların nitelikleri ayrıntılı olarak sorulduktan, gerektiğinde defter ve kayıtlar ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, haczedilen  paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesabın yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15366, Karar No: 2016/4926, Tarih: 02.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15366 E.  ,  2016/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2012/405-2014/321

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 tarih ve 2012/405-2014/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve Birleşen Davada davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde Makine Kırılması Sigorta poliçesi ile sigortalanan işyerinde 16/09/2011 tarihinde rizikonun gerçekleştiğini, yapılan ekspertiz çalışması neticesinde yem silolarının devrilmesi sonucu sigortalı iş yerinde toplam 74.348,31 USD tutarında hasar meydana geldiğini, silo taşıyıcı platformu ile zemin bağlantı ankraj uygulamasının yanlış yapıldığını, hasar olayında davalı yüklenici şirketin BK'nın 359-363 maddelerine göre ayıba karşı tekeffül sorumluluğu olduğunu, ayrıca BK'nın 96. madde ve devamı maddelerine göre akdi gereği ifa etmemesi nedeniyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, 74.348,31 USD'nin sigortalıya ödendiği 14/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek devlet bankalarının bir yıl vadeli Amerikan Doları hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranındaki faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, zarara konu siloların montajının ve süpervizörlüğünün müvekkilince yapılmadığını, müvekkilinin sadece dava konusu siloların doldurulması için kullanılan taşıma sistemlerini davacının sigortalısına sattığını, davacı tarafından sunulan faturalarda montajın davacının sigortalısı tarafından yaptırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, montaj işleminin davacının sigortalısı tarafından yapıldığını, müvekkilinin meydana gelen hasarda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu silo devrilmesi olayının, delikler açıldıktan sonra kimyasalın tutunmasını sağlamak amacıyla deliklerin tamamen temizlenmemesi, bu nedenle kimyasal dübellerin yerinden çıkması sonucu ./..

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu silo devrilmesi olayının, delikler açıldıktan sonra kimyasalın tutunmasını sağlamak amacıyla deliklerin tamamen temizlenmemesi, bu nedenle kimyasal dübellerin yerinden çıkması sonucu ./..

meydana geldiği, dosyaya ibraz edilen faturalara göre, asıl davanın davalısı ...Gıda Ltd. Şti. tarafından siloların taşıma sistemlerini davacının sigortalısına satıldığı, siloların montajının davacının sigortalısı ... Çiftliği A.Ş. tarafından yapıldığı, davalı ile dava dışı ....Çiftliği A.Ş. arasında imzalanan sözleşmenin 6. maddesine göre, davalının süpervizörlük görevinin montaj sırasındaki kullanılan elemanların-malzemenin kalitesinin kontrolünü içermediği, montajın ne şekilde yapılacağına ilişkin bilgileri sunmaktan ibaret olduğu, matkapla delik açıldıktan sonra matkap tozlarının basınçlı hava ile temizlenmesinin her türlü montaj işleminde uygulanması gereken bir işlem olması nedeniyle bağlantıda uygulanması gereken teknik bakımından ve makine montajında kullanılan malzemelerin kalite kontrolünden davalıların sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekili ve davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekili ve davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 33,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9762, Karar No: 2023/4464, Tarih: 14.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9762 E.  ,  2023/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/14 E., 2022/317

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/14 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.06.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Başkaca yönleri incelenmeyen Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/14 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, yukarıda belirtilen nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12771, Karar No: 2015/12901, Tarih: 22.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12771 E.  ,  2015/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/184480

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/253 (E) ve 2013/152 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal zorunluluk bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

I- Suça sürüklenen çocuk F.. Ş.. hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk H.. T.. hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk F.. Ş.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuk H.. T.. hakkında başka bir davada alınan sosyal inceleme raporunun dosyaya konulduğu belirtildiği halde bu raporun dosyada bulunmadığı görülmekle; suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk H.. T.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 24.12.2011 tarihli olay yakalama ve teslim tutanağına göre, kamera kayıtlarından kimliği tespit edilen suça sürüklenen çocuk Hüseyin’in suçlamayı kabul ederek çaldıkları eşyaları suça sürüklenen çocuk Fırat’ın çadırına sakladıklarını beyan ettiği, bunun üzerine çadırın bulunduğu yerde yakalanan suça sürüklenen çocuk Fırat’ın da suçlamayı kabul ederek çadıra sakladığı suça konu eşyaları kolluk görevlilerine teslim ederek müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; çalınan eşyaların bir kısmının iade edildiğini beyan eden müştekiden kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği sorularak, muvafakatinin bulunması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Suça sürüklenen çocuk Hüseyin hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk Hüseyin hakkında yeni hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18733, Karar No: 2016/14292, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18733 E.  ,  2016/14292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak .(elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.