muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3161, Karar No: 2021/6971, Tarih: 17.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3161 E.  ,  2021/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... kayyımı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalılardan ... kayyımı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece verilen ilk karar davacı idare ile davalılardan ... kayyımı vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen kayıt maliki hissedar ...'ün mirasçıları yönünden ilk kararda tespit edilen bedelin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken bozma sonrasında fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazda 1/2 hissedar ...'e kayyım tayin edilerek taraf teşkili sağlandığından hissesine düşen kamulaştırma bedelinin kayyıma ödenmesine karar verilmesi ve kendisini vekille temsil ettiren kayyım lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Dava konusu taşınmazda 1/2 hissedar ...'e kayyım tayin edilerek taraf teşkili sağlandığından hissesine düşen kamulaştırma bedelinin kayyıma ödenmesine karar verilmesi ve kendisini vekille temsil ettiren kayyım lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği ayrıca ilk kararla hükmedilen bedelin derhal ödenmesine karar verildiği nazara alınmak suretiyle; ilk kararla tespit edilen bedel acele kamulaştırmada tespit edilen bedelden az olduğundan, bozma sonrası tespit edilen bedelden acele kamulaştırmada ödenen bedelin mahsubu ile davalılardan ... kayyımı yönünden artan ve üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 numaralı bendindeki (84.285,52 TL) ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine ( davalı ... kayyımı yönünden 42.142,76 TL, kayıt maliki hissedar ...'ün mirasçıları yönünden 31.924,54 TL olmak üzere toplam 74.067,30 TL) ibaresinin yazılmasına,

b) 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Dava konusu taşınmazda hissedar ... hissesi yönünden tespit edilen 42.142,76 TL kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında depo edilen ve hissesine düşen 39.466,47 TL kamulaştırma bedelinin mahsubu ile fark 2.676,29 TL bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davalı ... kayyımına derhal ödenmesine, ilk kararla tespit edilen bedel acele kamulaştırmada tespit edilen bedelden az olduğundan fark 2.676,29 TL bedele 29.08.2014 tarihinden Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin ilam tarihi olan 17.05.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, adı geçen davalı hissesi yönünden fazla bloke edilen 2.491,78 TL'nin davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Dava konusu taşınmazda hissedar müteveffa ...'ün mirasçıları yönünden tespit edilen 31.924,54 TL kamulaştırma bedelinin ödemede mükerrerlik oluşturmamak kaydı ile ... mirasçılarına ödenmesine, murisin payı için tespit edilen bedel acele kamulaştırmada tespit edilen bedelden az olduğundan bu bedele yasal faiz işletilmesine yer olmadığına, hissesi yönünden fazla bloke edilen 12.710,00 TL'nin davacı idareye iadesine, ) cümlesinin yazılmasına,

ç) 4 numaralı bendinin tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

d) Ayrı bir bendi olarak (Davalı ... kayyımı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalı ... kayyımına verilmesine,)

Hükmün böylece,DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6474, Karar No: 2021/3204, Tarih: 18.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/6474 E.  ,  2021/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre, kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin istinaf dilekçesinin, temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müşteki ...’in yetkilisi olduğu katılan Mekon Metal isimli firmanın 2008 yılında Rusya ülkesindeki işlerinin takibi için bir şirket kurulduğu ve sanığın bu şirkette müdür olarak görevlendirilip, kendisine vekalet verildiği, sanığın Rusya ülkesinde bulunduğu süre içerisinde yapacağı harcamalara ilişkin olarak farklı zamanlarda toplam 122.914,40TL para ile cep telefonları, telefon hatları, yazıcılar, bilgisayar ve bir adet matkap ile şirkete ait belgelerin sanığa teslim edildiği, 2009 yılı başlarında katılan şirketin Rusya'da bulunan ve temsilciliğini yapan şirketi kapatmaya karar vererek, sanıktan para ve eşyaları teslim etmesini istediği, sanığın Türkiye'ye döndükten sonra bir kısım eşyaları şirkete teslim ettiği ancak ihtarlara rağmen kendisinde bulunan bazı eşyalar ile harcamalardan sonra kalan parayı şirkete iade etmediği, şirket defter ve belgeleri ile sanığın harcamalarına ilişkin ibraz ettiği belgeler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda belirtildiği üzere, sanığın yapmış olduğu harcamalardan sonra kalan toplam 70.563,98TL paranın sanık tarafından şirkete ödenmediği ve yine 1 adet Samsung marka cep telefonu, 8 adet telefon hattı, bir adet printer, 1 adet WİFİ ve 1 adet elektrikli matkabın şirkete iade edilmediği ve sanığın zimmetinde bulunduğunun bildirildiği, böylece sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın baştan itibaren suçlamaları reddettiği, atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı ve sanığın üzerine atılı eylemin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8967, Karar No: 2014/20230, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8967 E.  ,  2014/20230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6640, Karar No: 2008/13426, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6640 E.  ,  2008/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıya banka havalesi ile 06/12/2000 tarihinde 14.021 Alman markı para gönderdiğini, bu güne kadar “ İhtarname” dahi gönderilmesine rağmen ödenmediğini belirterek 11.524-YTL ‘nin tahsilini istemiştir.

Davalı,usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne,11.524 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 6.12.2000 tarihinde banka havalesi ile 14020 Alman markı borç verdiğini,ancak iade edilmediğini bildirip gönderdiği mark karşılığı olan 11.524,00 YTL’nin tahsili istemi ile bu davayı açmıştır. Davacı Karz hukuki ilişkisine dayanmış olup, iddiasını ispat için de 6.12.2000 tarihli banka havale yazısına dayanmıştır. Davalı davacı tarafından gönderilen ihtara verdiği cevapta herhangi bir borcu olmadığına belirtmiş, davadaki beyanlarında ise usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Banka yazısında paranın davalıya borç olarak verildiğine veya davalı tarafından borç olarak alındığına dair herhangi bir ibare ve açıklama bulunmamaktadır. Davacı karz hukuki ilişkisini yazılı delillerle ispat etmek zorundadır. Davacı davasını yazılı delillerle ispatlayamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delil demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca mahkemece davacıya yemin delili hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile

2008/6640-13426

yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10490, Karar No: 2021/11004, Tarih: 14.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/10490 E.  ,  2021/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3 yollamasıyla 314/2, 220/7 son cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin, müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "17.12.2014" yerine karar başlığında hatalı olarak yakalama tarihi olan "29.06.2017" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1149, Karar No: 2024/4602, Tarih: 02.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1149 E.  ,  2024/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2021/39 E., 2023/510 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyizi yönünden, 24.11.2023 tarihli ek kararın, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gerekçeli kararın 04.11.2023 tarihinde kendisine tebliğ edilmesine rağmen kararda kanun yolu başvuru şekli ve süresinin gösterilmemesi nedeniyle temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın yüzüne karşı verilip usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.11.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5551, Karar No: 2015/8809, Tarih: 27.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5551 E.  ,  2015/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 1725 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak bedelinin tespiti gerektiğinden; gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için, emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde olması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer veya yakın özelliklere sahip bulunmalıdır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ... 1716 sayılı parselin satışı emsal olarak değerlendirmeye alınmış, 1716 ile 1714 parselin ayrı ayrı değerleri belirtilmeden tek bedel üzerinden 15.000,00 TL ye satıldığı, 1716 sayılı parselin ana yola cepheli olduğu, bu nedenle diğer parselden %40 daha değerli kabul edilerek birim m² değerinin hesaplandığı belirtilmiştir. Dosyada bulunan satış akit tablosunda ise, toplam bedelin 15.000,00 TL olarak belirtildiği ancak yüzölçüm miktarlarının yazılı olduğu sütunda ise 1716 parselin yüzölçümü olan 400 m² karşısında 6.000,00 TL, 1714 parselin yüzölçümü olan 587 m² karşısında da 9.000,00 TL yazılı olduğu görülmüş olup emsalin satış akit tablosunda belirtilen bedelinden farklı şekilde değerlendirmeye alındığı anlaşıldığından buna dayalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, tarafların vereceği veya re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.