muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13626, Karar No: 2011/4511, Tarih: 19.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/13626 E.  ,  2011/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK'nun 106.maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu gözetilmeksizin hapisten çevrili 3.000 TL adli para cezası eşit 6 taksitle tahsiline karar verildiği halde doğrudan tayin edilen 1.000 TL adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden taksitlendirmeye ilişkin bendin çıkartılıp yerine "sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının birer ay ara ile 6 eşit taksitle tahsiline" şeklinde ibarenin eklenip sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2011 günü sübutta ..., uygulamada ... ve ...'ın muhalefeti ve oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin;

5.fıkrasında,"Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder."

6. fıkrasında, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir."

9. fıkrasında, "Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getiremediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir."

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanununun 3. maddesinde;

Hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, kaçakçılık suçundan açılan kamu davasının niteliğine göre öncelikle kamu zararı kavramına açıklık getirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanununun 3. maddesinde;

"Gümrük vergileri deyimi, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü;

Gümrük yükümlülüğü deyimi, yükümlünün gümrük vergilerini ödemesi zorunluluğunu;

İthalat vergileri deyimi, eşyanın ithalinde ödenecek gümrük vergisi ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükleri"

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 2.maddesinde;

"Gümrük vergileri: Gümrük idaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer mali yükümlülükleri" ifade eder.

Hükümleri bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında eşyanın yasal yollardan ithali, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmesi suretiyle mümkün olmaktadır. Eşyanın yasal olmayan yollardan yurda getirilmesi, yurt içinde alım satıma konu edilmesi halinde ise ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yükler ödenmediğinden, yoksun kalınan bu gelirin kamu zararı olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesinin gerekip gerekmediği sorununa gelince;

Kaçakçılık suçlarında kamu zararının belirlenmesi teknik bir konu olup, yıllara ve eşyanın cinsine göre değişebilen tür ve oranlardaki vergiler ile mali yükleri sanığın belirlemesi ve kendiliğinden kamu zararını gidermesi olanaklı değildir. Diğer yandan, Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrasının değerlendirilebilmesi için, sanığın kamu zararını derhal giderip gideremeyeceğini hakimin bilmesi ve sonucuna göre kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğini tartışabilmesi gerekmektedir. Bu durumda da kamu zararının belirlenerek sanığa bildirilmesi gerektiğinin zorunlu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelindiğinde;

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanığın suçta etkin pişmanlık göstermediği ve suçtan meydana gelen kamu zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğinden, aksi yönde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/9477, Karar No: 2006/15224, Tarih: 12.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9477 E.  ,  2006/15224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               :  04.05.2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan  % 13,2 oranındaki sürekli işgöremezlik   nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 28.3.2005  gün ve M919 sayılı raporuna göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli işgöremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre,   öncelikle 506 sayılı Yasanın  109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur. Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Dosyada her ne kadar 28.10.2005 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu raporu mevcutsada bu rapor yürürlük süresinin  uzatılmasına ilişkin olup maluliyet oranını belirlememektedir.  bu nedenle  yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25741, Karar No: 2015/3179, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25741 E.  ,  2015/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2924, Karar No: 2019/3782, Tarih: 13.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2924 E.  ,  2019/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı Afşin Konfeksiyon Ablj. Turz. İnş. Ür. İth. İhr. San. ve Tic Ltd. Şti. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 10.06.2016 gün ve 2016/176 E.-2016/571 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.05.2018 gün ve 2016/17106 E.-2018/2629 K. sayılı ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirkete ait araçlara davacıya ait petrol istasyonundan yakıt satıldığını, bu satışların karşılığında fatura düzenlendiğini, fatura bedellerinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine Çatalca İcra Müdürlüğü'nün 2015/1169 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacıdan araçları için açık hesap ile akaryakıt aldığını ve belirli dönemlerde almış olduğu akaryakıtın ödemelerini yaptığını, taraflar arasındaki ticaretin devam ettiği sırada davalı araçlarında davacıdan aldığı akaryakıt sebebiyle hasarların ortaya çıktığını, ilgili uzmanlarca bu arızaların akaryakıtın kalitesizliğinden kaynaklandığının bildirildiğini, bunun üzerine davalı şirket tarafından ürünleri ile ilgili ayıplı durumun davacıya bildirilerek 82.045,00.-TL'lik iade faturası kesildiğini, faturanın davacıya gönderildiğini, davacıya herhangi bir borçlarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini ve davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacıdan satın aldığı akaryakıt bedellerini ödemediği, davalının araçlarındaki arızaların hatalı akaryakıt kullanımından kaynaklandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 10.05.2018 gün, 2016/17106 E.-2018/2629 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Her ne kadar mahkemece davacının davasının kabulü ile Çatalca İcra Müdürlüğü’nün 2015/1169 esas sayılı dosyasındaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş ise de, davacı vekili dava dilekçesinde dava değerini 34.627,16 TL olarak göstermiş ve son celsede de davalarının bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmesini istemiştir. Bu sebeple mahkemece anılan bu miktar üzerinden (34.627,16 TL) itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesi gerekirken HMK. m. 26’ya aykırı şekilde takip talepnamesindeki daha yüksek miktar üzerinden takibin devamına sebebiyet verecek şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, ayrıca davacı yararına hükmolunan icra inkar tazminatı ile mahkemece alınmasına karar verilen karar ve ilam harcı 34.627,16 TL üzerinden hesaplandığından 6100 HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bend uyarınca davalı vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle Dairemizin 10.05.2018 gün, 2016/17106 E.-2018/2629 K. sayılı ilamının KALDIRILMASINA, hükmün ikinci satırında yer alan “Çatalca İcra Müdürlüğü’nün 2015/1169 esas sayılı dosyasındaki itirazın iptali ile takibin devamına” sözcük ve yazı dizisinin hükümden çıkartılarak yerine “Çatalca İcra Müdürlüğü’nün ... esas sayılı takip dosyasında davalı borçlunun itirazının 34.627,16 TL asıl alacak üzerinden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine,” sözcük ve yazı dizisinin eklenerek hükmün değiştirilen bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4855, Karar No: 2020/651, Tarih: 21.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4855 E.  ,  2020/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler :1.Mahkûmiyet; Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2018 tarih, 2018/5 esas ve 2018/75 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13/04/2018 tarih, 2018/1111 esas ve 2018/783 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, dosyanın Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8586, Karar No: 2024/13815, Tarih: 31.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/8586 E.  ,  2024/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'ın karar tarihinden sonra 27.02.2021 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, ölenin mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen kararı temyiz etmedikleri, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11378, Karar No: 2012/10764, Tarih: 04.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11378 E.  ,  2012/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.12.2010 gün ve 2010/219 esas 2010/380 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 01.12.2011 gün ve 10148-12127 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3208, Karar No: 2011/11893, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3208 E.  ,  2011/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4584, Karar No: 2017/6299, Tarih: 09.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4584 E.  ,  2017/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'in kayden maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki çekişme konusu 13 nolu bağımsız bölümü 05.01.2006 tarihinde dava dışı ...'a, adı geçenin de 07.11.2006 tarihinde murisin torunu olan davalı ...'a satış suretiyle devrettiğini, ...'ın da aynı gün bir sonraki yevmiyeli işlem ile dava konusu taşınmazdaki intifa hakkını 1/2'şer hisse ile mirasbırakan ... ve mirasbırakanın eşi ...'ye temlik ettiğini, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile muris adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu devirlerin gerçek bir satış işlemi olduğunu, satış bedelinin ödendiğini, ara malik İrfan'ın da davaya dahil edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan adına tescil talebi bulunduğundan dava dışı mirasçı ... yargılamaya dahil edilerek muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüyle mirasbırakan adına tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in kayden maliki olduğu ... sayılı parselde bulunan çekişme konusu 13 nolu bağımsız bölümü 04.01.2006 tarihinde dava dışı ...'a, adı geçenin de 07.11.2006 tarihinde davalı ...'a satış suretiyle devrettiği, ...'ın da aynı gün dava konusu bağımsız bölümün intifa hakkını 1/2'şer hisse ile mirasbırakan ... ve ...'in eşi ...'ye temlik ettiği, mirasbırakanın 30.12.2012 tarihinde öldüğü ve geriye davacı çocukları ... ... ile yargılamaya dahil edilen oğlu ...'ın kaldığı, davalı ...'ın ...'ın oğlu olduğu, mirasbırakanın eşi ...'nin de 23.06.2007 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.