muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15134, Karar No: 2014/4054, Tarih: 04.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15134 E.  ,  2014/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/132-2013/174

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2011/132-2013/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki borç ilişkisi nedeniyle 35.000,00 TL bedelli bonoyu düzenleyerek müvekkiline verdiğini, vadesinde borcunu ödemediğinden müvekkilinin davalı hakkında icra takibi yaptığını, borçlunun imza itirazında bulunarak bonodaki imzanın davalıya ait olup olmadığının tespit edilememesi üzerine Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/666 esas sayılı dosyasında verilen 2010/838 sayılı kararla imza itirazının kabulü ile İİK'nın 170/3 maddesi uyarınca takibin durdurulmasına, alacaklının genel hükümlere göre dava açmakta muhtariyetine karar verildiğini, davalının senetteki imzasını haksız ve kötü niyetle inkar ettiğini ileri sürerek, 35.000,00 TL alacağın vade tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra hukuk mahkemesinin kararının temyizde onanarak kesinleştiğini, senet altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; icra mahkemesince imza incelemesinin borçlunun senetten sonra kullandığı imza örnekleri ile senetteki imzanın karşılaştırılması suretiyle yapıldığı, senet tanzim tarihi ve öncesinde kullandığı imzalarla senetteki imzaların kıyaslanması yoluna gidilmediği, dava konusu senetteki yazı ve imzaların mukayesesi sonucu 15/08/2009 tanzim ve 20/09/2009 ödeme tarihli, 35.000,00 TL tutarlı senet aslı altında atılı olan dava konusu imzaların davalının 1991-1994 arası yıllarda kullandığı imza örneklerine uydukları ve aynı örnek belgelerde yer alan "T.. K.." el yazılarının harf yapımlarının da dava konusu senet üzerindeki "T.. K.." el yazılarına da aynen uydukları, sonuç olarak davaya konu senet aslı üzerindeki borçlu imzalarının davalı T.. K.. elinden çıktığının belirlendiği, bu suretle davacının takip konusu bono nedeniyle davalıdan 35.000,00 TL asıl alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bonoya dayalı alacak davasıdır. Yargılama sırasında, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi emekli öğretim üyesi olan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmış ve bu rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Söz konusu bilirkişi raporu içeriğinde, imzaların büyüteç ve ışıklar altında çakıştırılarak inceleme yapıldığı belirtilmektedir. Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi'nce Adli Tıp Kurumu'na yaptırılan imza incelemesine ilişkin raporda ise, imzanın davalı T.. K..'nın eli ürünü olup olmadığının kesin olarak tespit edilemediği yazılıdır. Bu durumda raporlar arasında çelişki meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, günümüz teknolojisine uygun optik araçlarla inceleme yapılması suretiyle, grafoloji dalında uzman bir bilirkişi kurulundan bu yönde rapor alınıp, yukarıda ifade edilen raporlar arası çelişki de giderilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10839, Karar No: 2014/17759, Tarih: 17.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10839 E.  ,  2014/17759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 tarih ve 2013/232-2014/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, şirket genel kurul kararında, şirket ana sözleşmesinin 10. maddesinde yer alan "ortakların mesuliyetini ve kişisel sorumluluklarını arttırıcı kararlar oybirliği ile alınmak zorundadır" düzenlemesi ile "şirket nev-i değiştirme, sermaye artırımı yapma, kar dağıtımı yapma, yönetim kurulunu ibra ve azil etme, şirkete yeni ortak alma, şirket mevzuunu değiştirme, yetkili müdürlerin azli ve şirkete yeni müdür atanması ile ilgili kararlar ancak oy birliği ile alınır." hükmünün maddenin yeni şeklinde ortadan kaldırıldığını, ve yönetim kurulu üyelerinin ve murakıbın ibrasına karar verildiğini, alınan kararların müvekkilinin haklarını kısıtlar nitelikte olduğunu ileri sürerek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirket ana sözleşmesinin 10. maddesindeki değişikliğin 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulanmasına Dair Yasa'nın 22. maddesi gereğince şirket ana sözleşmesinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na uygun hale getirilmesinden ibaret olduğu, yapılan değişikliğin yasal bir zorunluluk olduğu; yöneticilerin ve denetçilerin ibrasına ilişkin maddeye davacı tarafça muhalefet şerhi konmuş ise de önceki maddede bilançonun oy birliği ile onaylandığı, davacının bu maddeye muhalefet şerhi koymadığı, bilançonun onaylanmasının 6012 sayılı TTK'ya göre denetçilerin ve yönetim kurulu üyelerinin ibrası sonucunu doğurduğu, davacının bilançoya yönelik bir itirazının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8950, Karar No: 2024/10632, Tarih: 04.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8950 E.  ,  2024/10632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/361 E., 2024/924 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/127 E., 2023/329 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; ancak temyiz kaydının yapılmasına rağmen harçların yatırılmadığı belirlenmiştir.

...; 15.07.2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında 4 Karar No.lu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca özel bütçeli ve tüzel kişiliği haiz bir kamu kurumudur.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun (492 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin (j) bendi gereğince genel bütçeye dâhil kamu kurumları yargı harçlarından muaftır. Davalı Kurum ise özel bütçeli bir kamu kurumu olduğundan temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7788, Karar No: 2014/8982, Tarih: 03.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7788 E.  ,  2014/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarız Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2010/68-2013/25

Davacılar vekili vd. tarafından, davalı aleyhine 04.10.2010 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya vaki elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Sarız ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı belediyeye iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14076, Karar No: 2011/16161, Tarih: 15.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/14076 E.  ,  2011/16161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, tasıma veya bulundurma suçundan sanık ...'un, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. madde- leri uyarınca 6 ay hapis ve 500,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair (KÜÇÜKÇEKMECE) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2008 tarihli ve 2008/111 esas, 2008/435 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- Sanığın eylemi mahkemesince 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi kapsamında değerlendirilerek ceza verilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan 02/08/2007 tarihli ve BLS-2007/12001 sayılı ekspertiz raporuna göre, sanığın üzerinde ele geçirilen bıçağın, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmiş olması ve mahkemece sanığın üzerinde ele geçirilen döner bıçağının, maksat dışı kullanılmak için bulundurulduğunun kabul edilmiş olması karşısında, eylemin anılan Kanun'un 4/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 15. maddesi son fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, keza son fıkrada yer alan "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." biçimindeki hükmün sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 450,00 yeni Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 5728 sayılı Kanun'la değişik 15/1. maddeye göre para cezasının hesaplanarak fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.08.2011 gün ve 42744 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.09.2011 gün ve KYB-2011/266773 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İstanbul Polis Kriminal Laboratuvarı Ekspertiz raporuna göre, sanıkta yakalanan döner bıçağının 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde tanımlanan yasak nitelikteki bıçaklardan olmadığının belirlenmesi karşısında, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğü giren 5728 sayılı Yasanın 158. maddesi ile 6136 sayılı Yasanın 15. maddesine eklenen son fıkra ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.05.2008 gün, 2008/111 esas, 2008/435 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca (BOZULMASINA),

sanığın üzerinde taşıdığı döner bıçağının 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde tanımlanan yasak nitelikte bıçaklardan olmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine; emanetin 2007/2138 sırasında kayıtlı eşyanın bizatihi suç teşkil etmediğinden sanığa iadesine; müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5458, Karar No: 2024/1839, Tarih: 06.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5458 E.  ,  2024/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/208 Esas, 2022/715 Karar

DAVALILAR : 1. ADN Atlas Yapı İnşaat Turizm Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili Avukat ...

2. ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/276 E., 2021/775 K.

Taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ADN Atlas A.Ş.'den harici gayrimenkul satış sözleşmesi ile North Geit Ankara Projesi'nden ofis kullanımlı bağımsız bölüm satın aldığını, ancak taşınmazın kendisine teslim edilmediğini, bu nedenle ödediği satış bedelinin iadesi için Ankara 20. İcra Müdürlüğü'nün 2018/7882 E. sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını ve takibin itirazsız kesinleştiğini, bunun üzerine davalı şirket adına kayıtlı taşınmazlar üzerine haciz konulduğunu, tarafların bir araya gelerek daha sonra 07.03.2020 ve 22.01.2021 tarihli sözleşmelerde borcun ödenmesinin kararlaştırıldığını, ancak borcun ödenmediğini, davalı şirket adına kayıtlı taşınmazların bir bütün olarak diğer davalı ...Ş.'ye fiili birleşme anlamına gelecek şekilde devredildiğini ve devralan şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 134 üncü maddesi ve devam eden maddeleri ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 202 nci maddesi gereğince borçtan sorumlu olduğunu, Ankara 20. İcra müdürlüğünün 2018/7882 E. sayılı icra takibine konu borcun tamamından külli halefiyet kuralları gereğince diğer davalı ...Ş'nin de müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun kabulüne/tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş vekili cevap dilekçesinde; davacı yanın Ankara 20. İcra Müdürlüğünün 2018/7882 E. sayılı dosya ile ADN Atlas şirketi ile ... ... ...'a karşı icra takibine giriştiğini ve dosyada itiraz olmaması borcun kesinleştiğini belirttiğini, davacının müvekkili şirkete karşı giriştiği herhangi bir icra takibi yahut alacak davası mevcut olmadığını, alacak iddiasında bulunan davacının öncelikle alacağının olduğuna dair hak iddiasında bulunması gerektiğini, davanın görevsizlik sebebiyle reddi gerektiğini, söz konusu sözleşmede Northgate Ankara projesinde A1 veya A2 bloklarında sekizinci kattan sonraki katlarda, ofis kullanımlı bağımsız bölümlerden birinin satıldığı konusunda ADN Atlas Yapı şirketi (Satıcı) ile ... (Alıcı) arasında anlaşmanın yapıldığının görüldüğünü, bahsi geçen satış için 350.000,00 TL ödendiği iddia edildiğini, davacı yanın sunduğu delillerden anlaşılmaktadır ki aslında böyle bir ödeme olmadığını, bir taraftan bakıldığında söz konusu taşınmazın bu kadar düşük bir bedele satılması imkansız olduğunu, diğer taraftan bakıldığında ise davacının söz konusu bedeli ödediğini ispat etmesi gerektiğini, davalı şirketler arasında fiili birleşmenin olduğunu ve külli halefiyet kuralları gereğince borcun tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları yönünde iddiayı şiddetle reddettiklerini, ADN Atlas şirketinin kuruluşunun 03.10.2012 tarihi olduğunu, müvekkili DYN Yapı Dizayn şirketinin kuruluşunun ise 11.01.2016 tarihi olduğunu, şirketlerin kurucularının aynı olması şirketler arasında organik bağ olduğu anlamına gelemeyeceğini, ADN Atlas şirketine ile ilgili 22.01.2021 tarihli Ticaret Sicil Gazetesine bakıldığında, şirketin %50 hissesinin CK ... Grup Enerji Isı Sistemleri A.Ş'ye ait olup, diğer %50 hissesinin de Politek Grup Petrol ... İnşaat Basın Yayın İletişim San. ve Tic. A.Ş.'ye ait olduğu görüleceğini, davalı şirketler arasında herhangi bir borçtan kurtulmak için muvazaalı sayılacak bir işlem olmadığı gibi, davacının alacağını almasını engelleme amacıyla fikir ve işbirliği içinde olmadıklarını, davacı tarafın dava dosyasına delil olarak sunduğu 07.03.2020 ve 22.01.2021 tarihli sözleşmeler incelendiğinde, davacı Av. ...'in de alacağı dahil edilmek üzere bir kısım alacaklar için ek anlaşma yapıldığının görüleceğini, bahsi geçen sözleşmelerde müvekkili şirketin hiçbir dahli olmadığı gibi herhangi bir kaşe-imzasının da olmadığını belirtip davanın reddini istemiştir.