muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6808, Karar No: 2020/514, Tarih: 23.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6808 E.  ,  2020/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aracını 17/09/2014 tarihinde davalıya ait otoparka bıraktığını, aracını otoparktan 22.09.2014 tarihinde almaya geldiğinde aracın tavan kısmına beyaz renkli asit madde ihtiva eden ve diğer kimyasal karışımlı beyaz bir sıvının akmış olduğunu gördüğünü, durumu otopark görevlisine bildirdiğini, aracın otoparka giriş ve çıkışının abonman kartı ile yapıldığını, kamera kayıtlarının da mevcut olduğunu, araçta meydana gelen ve kendisinin uğramış olduğu zararların miktar ve mahiyetinin tespiti amacıyla tespit yaptırdığını, bilirkişinin araçta 300,00 TL’lik zararın oluştuğunu rapor ettiğini, tespit masrafı için 552,00 TL masraf yaptığını, araçta değer kaybının da yaşandığını, aracı bir süre kullanamadığını ileri sürerek; dava konusu araçta meydana gelen hasar ile ilgili uğramış olduğu zarar karşılığı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 2.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihi itibari ile yürürlükte olan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 Sayılı Yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

6502 Sayılı Yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı Yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 Sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından sunulan otopark hizmeti sırasında otomobilde meydana geldiği iddia olunan zarar ile ilgili uyuşmazlığın söz konusu yasa kapsamında bulunduğu dikkate alındığında, davaya bakmaya tüketici mahkemeleri görevlidir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Bu nedenle mahkemece, davaya Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatı ile bakılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazların incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4203, Karar No: 2021/7826, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4203 E.  ,  2021/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13179, Karar No: 2014/18780, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13179 E.  ,  2014/18780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.04.2014

No : 2012/255-2014/200

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlığın çözümünde 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağını oluşturan (mülga) 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinin irdelenmesinde ve hukuki niteliği ile ispat koşulları üzerinde durulmasında yarar vardır.

Anayasa’nın 12. maddesine göre; “Herkes kişiliğine bağlı, dokunulmaz devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir.”. Sosyal güvenlik hakkı, bireylerin geleceğe güvenle bakmalarını sağlayan bir insan hakkıdır. Aynı zamanda “sosyal güvenlik, sosyal hukuk devleti içerisinde yer alan ve bu ilkeyi oluşturan temel kavramlardan birisidir”. Bu esası göz önüne alan anayasa koyucu “Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler” başlığı altında sosyal güvenlik hakkını da düzenlemiş ve 60’ncı madde ile “Herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar” hükmünü getirmiştir. Bu iki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve vazgeçilemez bir hak olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

(Mülga) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 6. maddesinde bu ilke aynen benimsenerek, çalışanların işe alınmalarıyla kendiliğinden sigortalı olduğu, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği, sözleşmelere sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamayacağı belirtilmiştir. Bu haliyle sigortalı olmak, kişi bakımından sadece bir hak olmayıp aynı zamanda bir yükümlülüktür.

Mahkemece, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

./..

-2-

Esas No : 2014/13179

Karar No: 2014/18780

./..

-2-

Esas No : 2014/13179

Karar No: 2014/18780

Davacı, 2004 Mayıs ile 30.04.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Hizmet cetvelinin incelenmesinden, davacının 01.03.2007-08.05.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının Kurum’a bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dinlenen bordrolu 2 davacı tanığı davacının çalışmalarını doğrulamış olmakla birlikte davalı bordrolu tanıkları ve 1 bordrolu tanık davacının 2007 yılı sonrasında çalıştığına yönelik beyanda bulunmuşlar, ancak Mahkemece, davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin bu yöndeki kabulü hatalıdır. Mahkemece , yapılacak iş, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı Kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenden getirtilmeli, iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı; resen araştırma ilkesi doğrultusunda; bu işyerine ait talep edilen tüm dönemi kapsar bordrolar istenmeli, davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2341, Karar No: 2018/9406, Tarih: 08.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2341 E.  ,  2018/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 27/04/2017 tarih, 2017/9855 Esas - 2017/6364 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından ...enmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; boşanma ilamı sonrasında taraflar arasında akdedilen 18.04.2014 tarihli protokol ile ilk yapılan 18.01.2012 tarihli boşanma protokolünün uygulanmasında değişiklikler yapılarak alacaklı ve çocuklarına ödemesi gereken nafaka bedelleri dışındaki ek giderlere katılma yükümlülüğünün ortadan kaldırılmasına rağmen alacaklı tarafından bu ek masrafların ödenmemesi nedeni ile haksız olarak başlatılan ilamlı takipte, protokol tarihine kadar olan 2014 Şubat ve Mart aylarına ait 7.600 TL’nin icra masrafları ile birlikte icra dosyasına ödendiğini ileri sürerek kalan taleplerin protokol tarihi itibari ile ortadan kalkmış olması nedeni ile icra takibinin bu kısımlar için geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece boşanma ilamı ve ekindeki protokole göre açıkça hüküm altına alınmayan, protokol tarihinden sonra doğacak, belirli olmayan harcamalara ilişkin alacakların talep edildiği, itirazın bu kapsamda yerinde olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 7.600 TL dışında talep edilen alacaklar hakkında takibin iptaline karar verildiği, alacaklının temyizi üzerine Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarih 2017/9855 E. - 6364 K. sayılı ilamı ile, hükmün bozulduğu, borçlu tarafından karar düzeltme talebinde bulunularak, 18.01.2012 tarihli protokolün geçerli olduğunu kabul etmemekle birlikte; protokolün 3. Maddesinde hüküm altına alınan aylık ev giderlerinin likit bir alacak olmadığı, her ay değişkenlik gösterdiği, her ay 2.000 TL yi bulmadığı halde protokolde üst sınır olarak belirlenen 2000 TL üzerinden her aya ilişkin ayrı ayrı talepte bulunulduğunu, bu alacak kalemlerinin alacaklı tarafça sarf edildiğinin ispatlanmadığını,bozma ilamında 18.01.2012 tarihli boşanma protokolünün 3. maddesine ilişkin taleplerin kabul görüp 4. maddesine ilişkin talepler haksız bulunmakla açıkça çelişkili bir neticeye sebebiyet verildiğinin ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda; takip dayanağı ... Aile Mahkemesi'nin 20.01.2012 tarih ve 2012/72 E- 2012/94 K. sayılı ilamı ile aynen tasdik edilen 18.01.2012 tarihli boşanma protokolünün 3. maddesinde “.... ... A-59 .../...” adresinde bulunan ve davalının çocukları ile birlikte oturmaya devam edeceği konuta ait doğalgaz, elektrik, su, bahçe bakım giderleri, yıllık emlak vergisi, yıllık sigorta bedeli gibi tüm aylık giderlerin

Somut olayda; takip dayanağı ... Aile Mahkemesi'nin 20.01.2012 tarih ve 2012/72 E- 2012/94 K. sayılı ilamı ile aynen tasdik edilen 18.01.2012 tarihli boşanma protokolünün 3. maddesinde “.... ... A-59 .../...” adresinde bulunan ve davalının çocukları ile birlikte oturmaya devam edeceği konuta ait doğalgaz, elektrik, su, bahçe bakım giderleri, yıllık emlak vergisi, yıllık sigorta bedeli gibi tüm aylık giderlerin

2.000 TL'yi aşmamak kaydı ile baba tarafından karşılanacaktır...” hükmünün ve aynı protokolün 4. maddesinde “... müşterek çocukların tüm bakım ve okul giderleri ile anneleri ile yapacakları yurt içi ve yurt dışı seyahatleri, okul dışı aktiviteleri....spor okulları, kurs, özel öğretmen vs giderleri, yurt dışındaki yaz okullarına gitmeleri ya da sürekli olarak yurt dışında okumaları halinde çocuklar reşit oluncaya kadar her bir çocuk için yıllık 30.000TL’yi aşmamak kaydı ile baba tarafından karşılanacaktır” hükmünün yer aldığı, ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13/05/2015 tarih, 2015/ 41 E.-639 K. sayılı kararı ile boşanma ilamı ve ekindeki protokole göre açıkça hüküm altına alınmayan, protokol tarihinden sonra doğacak, belirli olmayan harcamalara ilişkin alacakların talep edildiği, itirazın bu kapsamda yerinde olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 7.600 TL dışında talep edilen alacaklar hakkında takibin iptaline karar verildiği,Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarih 2017/9855 E. - 6364 K. sayılı ilamı ile, icra takibine konu “ev giderleri” miktarının 18.01.2012 tarihli boşanma protokolünün 3. maddesinde belirtilen limit miktarını geçmediğinden likit kabul edilmek suretiyle aylık 2.000 TL üzerinden takip konusu yapılması mümkün olduğu, protokolün 3.maddesinden kaynaklı aylık ev giderleri ve faizleri için takibin iptaline karar verilemeyeceği gerekçesi ile bozulduğu görülmektedir.

Yukarıda ayrıntıları belirtilen, 18.01.2012 tarihli boşanma protokolünün 3. ve 4. maddelerine dayanılarak icra emrinde talep edilen tatil giderleri, sigorta giderleri gibi ev giderlerinin ne kadarının müşterek çocuklar için sarf edildiği, protokolde öngörülen üst sınıra ulaşıp ulaşmadığı tespit edilebilir olmayıp, likit bir alacak olarak borçludan tahsiline ilişkin takibe dayanak ilamda ve protokolde bir hüküm bulunmadığından anılan miktarın tahsili genel mahkemelerde yargılamayı gerektirmekte olup icra takibine konu edilemez.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile borçlu tarafından itiraz edilmeyen 7.600 TL.asıl alacak ve 439,35 TL. faiz dışında kalan alacaklar yönünden icra emrinin iptaline dair verilen 13/05/2015 tarih, 2015/ 41 E. 2015/639 K. sayılı kararın onanması gerekirken Yargıtay 8.Hukuk Dairesince maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile borçlu tarafından itiraz edilmeyen 7.600 TL.asıl alacak ve 439,35 TL. faiz dışında kalan alacaklar yönünden icra emrinin iptaline dair verilen 13/05/2015 tarih, 2015/ 41 E. 2015/639 K. sayılı kararın onanması gerekirken Yargıtay 8.Hukuk Dairesince maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme ...eminin kısmen kabulü ile Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarih 2017/9855 E. - 6364 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13/05/2015 tarih, 2015/41 E.- 2015/639 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2527, Karar No: 2018/8080, Tarih: 19.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2527 E.  ,  2018/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/03/2017 tarih ve 2017/9-2017/157 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı belediye meclis kararı ile yeni bir ulaşım sistemi kabul edildiğini, sisteme dahil olmak için toplu ulaşım hat uzatma bedeli adı altında davacının 50.000,00 TL ödediğini, belediye meclis kararının ... İdare Mahkemesinin 2007/201 – 2007/974 numaralı kararıyla iptal edildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin davacının kusuru olmadan sona erdiğini, ödenen bedelin iadesi talebiyle başlatılan takibin davalının itirazıyla durduğunu ancak, süresinde itirazın iptali davası açılmadığını, davacının sistemde kaldığı süre dikkate alınarak 46.206,00 TL'nin takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, 17.12.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini 61.627,35 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının kendi istek ve iradesiyle bedeli ödediğini, 23.11.2011 tarih 11118 yevmiye numaralı ihtarnameyle dava konusu alacaktan feragat ettiğini, meclis kararının yargı kararı neticesinde iptal edildiğini, davalıya kusur izafesinin söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tek araç ile aktarmasız yolcu taşımacılığı sistemine üye olduğu, hat uzatma bedelini ödemek suretiyle sisteme dahil edildiği, idare mahkemesinin iptal kararı gerekçe gösterilerek sisteme son verildiği, davacının 17.01.2007 ile 06.10.2010 tarihleri arasında iptal edilen hat üzerinde yolcu taşımacılığı yaptığı, belediye meclis kararında süre belirtilmediği, davalının mahalli idare olması sebebiyle en fazla 49 yıl süreyle anlaşma yapabileceği, davacının sistemde kaldığı sürenin oranlaması yapılarak alacak miktarının hesaplanması gerektiği, iptal edilen hat yerine davacıya eski hattı verildiği, yeni hattın ETUS sistemi olduğu, davacının söz konusu sisteme dahil olabilmek için başkaca ödediği bedellerin mahsup edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.157,26 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4169, Karar No: 2010/10056, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4169 E.  ,  2010/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.12.2008 tarih ve 2007/602-2008/696 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan kapı ve pencere sistemlerinin Almanya' dan Türkiye' ye nakliyesi işinin davalılar tarafından yapıldığını, söz konusu emtiaların 1 nolu davalı firma sorumluluğunda, 15.09.2006 tarihli CMR tahtında 2 nolu davalı firma tarafından nakledilmek üzere araca parsiyel olarak yüklendiğini, 16.09.2006 tarihinde şoförün ihmali nedeniyle Macaristan' da yüklerin çalındığını, kaybın nakliye aşamasında gerçekleştiğini, dolayısıyla davalıların dava konusu zarardan sorumlu olduğunu, 15.001,53 EURO sigortalı zararının müvekkili tarafından tazmin edildiğini ileri sürerek, bu meblağın sigortalıya ödeme yapılan 20.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek bankaların 1 yıl vadeli döviz hesabına uyguladıkları en yüksek döviz faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmşitir.

Davalı ... Ulus. Nak.ve Tic. Ltd. Şti. vekili müvekkilinin yabancı ülkelerdeki uluslararası nakliyat şirketlerince Türkiye' ye ve Türkiye' den yapılan nakliyelerde taşınan malların yükleme, boşaltma ve gümrük işlemlerini yaptığını, taraflardan yükleme, boşaltma ve gümrük ücreti aldığını, dolayısıyla taşımayı gerçekleştiren nakliye firmalarının acentesi durumunda olduğunu, hasar ve mal eksikliği nedeniyle açılacak tazminat davalarının TTK 119 maddesi gereği, taşımayı yapın şirkete izafeten açılabileceğini, doğrudan acenteye açılamayacağını, taşımayı Trans Europe Logistics Zrt unvanlı nakliyat şirketinin yaptığını ve aratçların sahibi olduğunu savunarak davanın husumet ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, ... Ulus. Nak. ve Tic. Ltd.' nin esas taşıyıcı ve alt taşıyıcı durumunda olmadığı, alt taşıyıcınınacentası durumunda bulunduğu, acenteye karşı doğrudan dava açıldığı, izafeten kaydının bulunmadığı, oysa TTK 117/3 ve 119.maddeleri gereğince acenteye doğrudan husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle ... şirketi yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden de çalınma olayının tamamen sürücü kusurundan kaynaklandığı, CMR Konvansiyonu 3.maddesine göre davalının, sürücü kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olduğu, sorumluluğun CMR Konvansiyonu 23/3.maddesi gereğince sınırlı olduğu anlaşılarak yapılan hesaplama sonucu davacıcnın isteminde haklı olduğu sonucuna varılarak 15.001,53 EURO tazminatın ödeme tarihinden itibaren yıllık % 5 döviz faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.