muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16318, Karar No: 2012/29603, Tarih: 04.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/16318 E.  ,  2012/29603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında kavgada silah boşaltma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;

- Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülüğüne

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanıklar müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

A- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Somut olayda 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu ve uygulamanın da buna göre yapılmasına karşın, takdiri indirim maddesi uygulanırken 5237 sayılı Yasanın 62 . maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün takdiri indirim uygulandığı bölümünden “5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi” ibaresinin çıkartılıp yerine “765 sayılı TCK.nun 59. maddesi” ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

B- Sanık hakkında korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etme ve kavgada silah boşaltma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

B- Sanık hakkında korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etme ve kavgada silah boşaltma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır" ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükümleri karşısında; şikayetçi ... ile aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın üzerinde taşıdığı tabanca ile havaya ateş etmesi eyleminin 765 sayılı TCK.nun 264/7 de tanımlanan korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etme ve aynı yasanın 466/2 maddesinde tanımlanan kavgada silah boşaltma suçlarını oluşturduğu halde, 264. maddenin 7. fıkrasında yer alan " eylem başka bir suçu oluştursa bile ayrıca bu fıkra ile cezalandırılacağına" ilişkin ibarenin 5237 sayılı TCK.nun 170. maddesinde yer almaması karşısında, kast ve 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gözetildiğinde eylemin bir bütün halinde silahlı tehdit suçunu oluşturacağı, aynı anda birden fazla ateş edilmesinin tek bir suç olup zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek uygulama yapılıp sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10683, Karar No: 2016/2227, Tarih: 18.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10683 E.  ,  2016/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar.. hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre;14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar .. hakkında hırsızlık suçlarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Suça sürüklenen çocuklar hakkında yaşları nedeniyle TCK'31/3 madde gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 9 ay 10 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 10 ay 10 gün hapis cezası tayin edilip sonuç cezanın da 7 ay 23 gün hapis cezası olması gerekirken 8 ay 18 gün hapis olarak tayin edilip para cezasına dönüştürme yapılırken de netice olarak 4.660 TL adli para cezası yerine yazılı olduğu şekilde 5.160 TL adli para cezası cezalandırma yapılarak fazla ceza tayini,

b)5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinde "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez" hükmü gözetilmeden hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar .. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca; sanıklar hakkında TCK 31/3. maddesinin tatbiki ile cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocukların 10'ar ay 10'ar gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklara verilen kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince ve her günü 20 TL üzerinden sanıkların takdiren 5.160'ar TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ibarelerinin çıkarılarak,

TCK' nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasından 1 yıl 2 ay hapis cezasından 1/3. oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocukların 9'ar ay 10'ar gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklara verilen kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince ve her günü 20 TL üzerinden sanıkların takdiren 5.160'ar TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ibarelerinin çıkarılarak,

TCK' nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasından 1 yıl 2 ay hapis cezasından 1/3. oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocukların 9'ar ay 10'ar gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıkların gözlemlenen kişiliği, duruşmalardaki gözlemlenen kişilikleri haklarında takdiri indirim nedeni yapılarak sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların 7'şer ay 23'er gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklara verilen kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince ve her günü 20 TL üzerinden sanıkların takdiren 4.660'ar TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibarelerinin yazılmasına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11903, Karar No: 2013/4846, Tarih: 25.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/11903 E.  ,  2013/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından; eski hale getirme talebinin reddi, asıl ve ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının temyiz talebinin, süre nedeniyle reddine ilişkin ek karar aleyhine eski hale getirme talebinde bulunulmuş, mahkemece bu talep reddedilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 98/2. maddesi gereğince "eski hale getirme, temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi halinde Yargıtay'da talep edilir." Eski hale getirme talebi temyiz süresinin kaçırılmasına yönelik bulunduğundan bu talebi yerel mahkemenin inceleme yetkisi olmadığından mahkemenin 12.4.2012 tarihli eski hale getirme talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına,

2-Eski hale getirme talebine yönelik yapılan inceleme sonucunda; 6100 sayılı Kanunun 95. madde koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığından eski hale getirme talebinin reddine,

3-Temyiz talebinin reddine ilişkin 16.03.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükümle ilgili 12.04.2012 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının eski hale getirme talebinin REDDİNE, yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2013 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2019/2000, Karar No: 2019/9266, Tarih: 22.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2000 E.  ,  2019/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheliler ..., ..., ... , ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2018 tarihli ve 2017/2856 soruşturma, 2018/3 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez dosyanın Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2018 tarihli ve 2018/18354 soruşturma, 2018/17180 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği merciince İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine dair Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli ve 2018/437 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, şüphelilerin Boyabat ilçesi ve İstanbul ilinde gerçekleştirdikleri eylemlere ilişkin ilk yetkisizlik kararının Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının ise Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde gerçekleşen eylemler nedeniyle 10/07/2018 tarihli ve 2018/7186 soruşturma, 2018/7950 sayılı tefrik kararını müteakip kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/07/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararları ile mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/09/2018 tarihli ve 2018/911 değişik iş sayılı kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/01/2019 gün ve 94660652-105-34-17470-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli 2018/437 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4a. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına ve dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7991, Karar No: 2025/2986, Tarih: 24.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/7991 E.  ,  2025/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/904 E., 2023/472 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/402 E., 2022/7 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından 18.07.2023 tarihli ek karar ile zinaya dayalı davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet ve tazminatlar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... ... ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.18.07.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince kesin süre içerisinde gerekli temyiz harç ve giderlerinin yatırılmamış olması nedeniyle, ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Kadın vekiline çıkarılan 22.06.2023 tarihli muhtırada "ziynet eşyası yönünden 179,90 TL, boşanma ve fer'îleri yönünden 179,90 TL temyiz karar harcı, 886,80 TL temyiz yoluna başvuru harcı, 600,00 TL temyiz posta masrafının" tamamlanması gereken miktar olarak gösterildiği, ne var ki kadın vekilince başlangıçta temyiz yoluna başvuru harcının yatırıldığı, buna karşılık yatırılması gerekenden daha yüksek bir meblağın belirtildiği anlaşılmıştır. Bu şekilde çıkarılan muhtıra ilgilinin yanılmasına neden olacak nitelikte olduğundan usulsüz olup hukuki sonuç doğuracak nitelikte değildir.

Anılan sebeple, gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, 18.07.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, ek kararın temyizi sırasında harcın yatırıldığı anlaşılmakla davalı-karşı davacı kadının işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2. 06.04.2023 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anılan sebeple, gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, 18.07.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, ek kararın temyizi sırasında harcın yatırıldığı anlaşılmakla davalı-karşı davacı kadının işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2. 06.04.2023 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle gerçekleşen ve Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen kusurlar yanında erkeğin de kadına tehdit ve hakaret sözleri kullandığının ancak sonuç itibariyle boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli temyiz başvurusunun reddine dair ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin Hülya'dan alınarak ...'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22345, Karar No: 2009/2882, Tarih: 17.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22345 E.  ,  2009/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malkara Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Malkara Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.09.2006 tarih ve 2005/686 esas, 2006/609 karar  sayılı “Ortaklığın Giderilmesi” konulu ilamında ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilen taşınmazların, satış memurluğunca 20.06.2008 tarihli ihalesi üzerine, ihalenin feshi istemiyle Sulh Hukuk Mahkemesine başvurulduğu, Mahkemece taşınmazların son durumunu gösteren tapu kayıtları istenerek yükümlülük durumları belirlenmediği ve diğer hissedar S. K.’a satış ilanı tebliğ edilmediği gerekçesi ile şikayetin kabul edildiği görülmektedir.

Şikayetçiye satış ilanı tebliğ edilmiştir. Diğer ilgililere tebligat yapılmamış olması, şikayetçiye değil, tebligat yapılmayan ilgilisine şikayet hakkı verir.

Öte yandan tapu kaydında bir değişiklik olduğunun iddia ve ispat edilmemesi karşısında satışa başlarken tapu kaydı istenmediği nedeni ile de ihalenin feshine karar verilemez. Kaldı ki şikayetçinin bu yönde bir şikayeti de olmayıp, anılan durum Mahkemece re’sen nazara alınacak bir husus olmadığı gibi, taşınmaz üzerine haciz konulmuş olması da bir yükümlülük değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi isabetsizdir.

Ancak, İİK. nun 126. maddesine göre artırma satıştan en az bir ay önce ilan olunur. İlanda ilk artırma günü satış gerçekleşmediği takdirde en çok artıranın taahhüdü baki kalmak üzere artırmanın 10 gün daha uzatılmış sayılacağı ve 10. gün aynı yerde aynı saatte gayrimenkulun en çok artırana ihale edileceği yazılması lazımdır. 10 günlük süre yasa tarafından tayin edilmiş olmakla tarafların arzusuyla değiştirilemeyeceği gibi satışı yapan memur tarafından da kısaltılıp, uzatılamaz. Satış memurunun tatil günlerini de nazara almak suretiyle bu 10 günü mesai gününe rastlayacak şekilde ve mutlaka 10 gün olarak hesaplayıp belirtmesi zo¬runludur. İlanında bu esaslar dairesinde yapılması gerekir. Bu konudaki yasa hükmüne aykırılık başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Somut olayda satış memurunca 1.artırmanın 20.06.2008, 2.artırmanın ise bu tarihten 7 gün sonraki tarih olan 27.06.2008 tarihinde yapılmasına karar verilerek bu şekilde ilanın yapıldığı belirlenmiştir. Satış memurunun bu şekilde İİK. nun 126. maddesinde belirli 10 günlük süreyi 7 gün olarak takdir ve tespit etmesi yasanın amir hükmüne aykırı olup, fesih nedenidir.

O halde Mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi sonucu itibari ile doğru olduğundan kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda satış memurunca 1.artırmanın 20.06.2008, 2.artırmanın ise bu tarihten 7 gün sonraki tarih olan 27.06.2008 tarihinde yapılmasına karar verilerek bu şekilde ilanın yapıldığı belirlenmiştir. Satış memurunun bu şekilde İİK. nun 126. maddesinde belirli 10 günlük süreyi 7 gün olarak takdir ve tespit etmesi yasanın amir hükmüne aykırı olup, fesih nedenidir.

O halde Mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi sonucu itibari ile doğru olduğundan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.