muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/346, Karar No: 2012/6686, Tarih: 24.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/346 E.  ,  2012/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.06.2010 tarih ve 2009/139-2010/426 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Aktif Medya Ltd. Şti. arasında yapılan ihale kapsamında davalı tarafça ihaleyi alan şirket lehine 19.12.2008 tarih, 4130 TM-15 sayılı ilk talepte ödeme kayıtlı, kesin teminat mektubu verildiğini, dava dışı firmanın yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle sözleşmenin feshedilerek kesin teminat mektubunun bütçeye gelir kaydedildiğini ancak davalı tarafça ödeme talebinin reddedildiğini belirterek teminat mektubuna dayalı 100.000,00 TL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektubunun, 100.000,00 TL'nin şube nezdinde müşteriye ait 3047969-351 nolu hesaba alacak geçmesi şartına bağlı olarak düzenlendiğini ve muhatabın mektubu teslim almak ile bu hususu kabul etmiş sayılacağının açıkça yazılı olduğunu, teminat mektubuna ilişkin olarak müşteri hesabına herhangi bir ödeme yapılmadığını, şartın gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın garanti sözleşmesi niteliğindeki şarta bağlı olarak düzenlenmiş kesin teminat mektubuna ilişkin olup, banka teminat mektubunun şarta bağlı olarak düzenlenebileceği, somut olayda teminat mektubundaki şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8582, Karar No: 2017/5489, Tarih: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8582 E.  ,  2017/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2015 tarih ve 2015/99-2015/377 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, tarafların ... otelin sahibi, ... Turz. Taş. Tic. Ltd. Şti'nin hissedarı olduklarını, davacıların şirkette bulunan ortaklıktan kaynaklanan haklarını, davalıların fiili engellemeleri ve haksız fiilleri nedeni ile gereği gibi kullanamadıklarını, taraflar arasındaki ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1999/1584 Esas 2005/909 Karar sayılı dosyası incelendiğinde de görüleceği üzere şirket karar organlarının oluşumu ve yönetim kurulu kararları ve sorumlu ortakların eylemlerinin Türk Ticaret Kanunu ve şirket ana sözleşmesine aykırılık teşkil ettiğini, ilgili ceza dosyasında alınan 27.10.1999 tarihli bilirkişi raporunda, şirket karar defterine davacılar adına, davacıların bilgisi, yetkisi ve muvafakati olmaksızın imza atılarak şirket karar organları oluşturulduğunu, şirketin kiralama yaptığını ve borçlandırıldığını, davacıların şirketten kar payı da almalarının söz konusu olmadığını, davacıların maddi zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere davacıların doğrudan ve dolayısıyla ortağı oldukları şirketin maddi zararlarının tespiti ile, şimdilik 100.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili olayların üzerinden 10-12 yıl geçtiğini savunarak zamanaşımı definde bulunmuş, ortakların şirketin zarara uğradığından bahisle kendilerine tazminat ödenmesine ilişkin dava açamayacaklarını, sermaye şirketlerinin ortaklara kar payı dağıtma zorunluluğunun bulunmadığını, davacıların kendilerine kar payı dağıtılmadığı iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kiracılarla muvazaalı anlaşma yapıldığı iddiasının yerinde olmadığını, şirketin kredi kullanmadığını ve davacıların ceza davası neticesinde herhangi bir ceza almadıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; suçun tabi olduğu ceza zamanaşımı süresinin 102/4 maddesi uyarınca 5 yıl olarak düzenlenmiş olduğu, bu şekilde haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 14.06.1997 ve 03.03.1998 tarihleri dikkate alındığında haksız fiil üzerinden dava tarihi itibari ile 17 yıla yakın bir sürenin geçmiş olduğu ve tazminat zamanaşımının üst sınırı olan 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Davacılar tarafından davalıların kendilerini zarara uğrattıklarından bahisle açılan işbu davada mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacıların talepleri dolaylı zarara ilişkin olup, 6102 sayılı TTK’ nın 555. maddesi uyarınca, şirketin uğradığı zararın tazminini, şirket ve her bir pay sahibi isteyebilir ise de pay sahipleri tazminatın ancak şirkete ödenmesini isteyebilirler. Davacılar tazminatın ancak ortağı olunan şirkete verilmesini talep edilebilecekler iken kendilerine verilmesini talep ettiklerinden davanın açıklanan bu gerekçe ile reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK 438/7. maddesi gereğince açıklanan bu değişik gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7852, Karar No: 2014/13857, Tarih: 04.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7852 E.  ,  2014/13857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2005/338-2013/181

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.12.2004 gününde verilen dilekçe ile yaylada kullanım hakkının tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve D.. Köyü Tüzel Kişiliği tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yaylada kullanım hakkının tanınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı Hazine ve D.. Köyü Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davacı ve davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Akçadağ ilçesinin belediyesine katılmaları nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatları kalmadığından ve davacı ile davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden Durulova Köyü Tüzel Kişliğine iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9823, Karar No: 2013/11883, Tarih: 25.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9823 E.  ,  2013/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ile davalı ... mirasçılarından ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 6, 20, 21, 29, 40, 102 ada 29 ve 105 ada 18 parsel sayılı sırasıyla 42759,01 m2, 10209,34 m2, 6006,69 m2, 8199,83 m2, 9512,31 m2, 11358,39 m2, 2187,44 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 101 ada 6, 20, 21, 29 ve 102 ada 29 parsel sayılı taşınmazlar davacı ... ile paydaşları adına, 101 ada 40 ve 105 ada 18 parsel sayılı taşınmazlar ise bir kısım davalılar ... ve arkadaşlarının miras bırakanları ... ve paydaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların 1/3 paylar ile kök miras bırakanlar ..., ... ve ...'in mirasçıları adına veraset ilamında gösterilen payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ile davalı ... mirasçılarından ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu taşınmazların taraflara miras yoluyla intikal ettiği, taşınmazların tereke malı oldukları mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen deliller ile belirlenmiştir. Taşınmazların taraflara miras yoluyla intikal etmesi, adlarına tescil hükmü kurulan ..., ... ve ...'in kardeş olup babalarının ... olması, dinlenilen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinde taşınmazların taraflara kök miras bırakanlarından mirasen kaldığını belirtmeleri ve davanın taraflarının kök miras bırakanın ... olduğunun nüfus kayıtları kapsamıyla anlaşılması karşısında taşınmazların evveliyatında kök muris ...'dan kaldığının kabulü gerekecektir. Bu hale göre taraflar arasındaki uyuşmazlık ortak miras bırakan ...'nın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp, yapılmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, tüm mirasçılarının, bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının, kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi gerekir. Saptanan dava niteliği ile az yukarıda, vurgulanan, hukuksal olgular da dikkate alındığında, yerel mahkemece yapılan, araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; mahkemece dava konusu taşınmazların usulüne uygun olarak paylaşılmadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de hükme dayanak yapılan yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi temyiz incelemesi aynı gün yapılan ve aynı iddia ile açılıp aynı gerekçe ile sonuçlandırılan mahkemenin 2009/171 Esas sayılı dosyasında bir kısım yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin belirtilen dosyada farklı tarihlerde yapılan keşiflerdeki beyanları dahi kendi içinde çelişkilidir. Kaldı ki adlarına tescil hükmü kurulan ..., ... ve ...'in babaları olan ...'nın adlarına tescil hükmü kurulan mirasçıları dışında ... isminde bir mirasçısının daha bulunduğu nüfus kayıtları kapsamıyla belirli olmasına rağmen yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri nüfus kayıtları ile dahi denetlenmemiştir. Öte yandan aynı nitelikteki davaların birleştirilmesi hususu da düşünülmemiştir.

O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı, başka taşınmaz mallar bulunup, bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp, yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazların hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği, yine taşınmazlar arasında bulunduğu bildirilen "tump" şeklinde tabir edilen yapay sınır yerlerinin neden oluşturulduğu yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile yerel bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, Kadastro Mahkemesinde mirasçılar arasında görülmekte olan başkaca dava ya da davalar varsa, davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne alınarak dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan, davalar varsa, deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak, yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle, sözü edilen taşınmaz yada taşınmazların, tespit tutanakları içeriğinde, paylaşma olgusuna, yer verilip, verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre, deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz, ya da ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal, isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı, gözönünde tutulmalı, bir ya da bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, somut olayın özelliğine göre taşınmazlar arasındaki sınırların oluşum nedeni, yöresel adetlere göre bu tür sınırlar koymanın paylaşıma karine olup olmadığı hususlarında detaylı bilgi alınmalı, taşınmazların uzun yıllar mirasçıların biri yada birkaçı tarafından kullanılmasının taksime karine olup olmadığı hüküm yerinde tartışılıp değerlendirilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller

göre taşınmazlar arasındaki sınırların oluşum nedeni, yöresel adetlere göre bu tür sınırlar koymanın paylaşıma karine olup olmadığı hususlarında detaylı bilgi alınmalı, taşınmazların uzun yıllar mirasçıların biri yada birkaçı tarafından kullanılmasının taksime karine olup olmadığı hüküm yerinde tartışılıp değerlendirilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, ölü olan miras bırakanlar ..., ... ve ...'in mirasçılarının isimleri ve paylarının hüküm yerinde açıkça gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken infazda tereddüt yaratır nitelikte veraset ilamına atıf yapılarak hüküm kurulması dahi isabetsiz, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ile davalı ... mirasçılarından ... ve ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ile davalı ... mirasçılarından ... ve ...’e iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14046, Karar No: 2015/3520, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14046 E.  ,  2015/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23386, Karar No: 2016/11977, Tarih: 15.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23386 E.  ,  2016/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak, diğer parseller üzerindeki ağaçlara maktuen değer biçilmesi, ayrıca Yapıların Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2014 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre belirlenen yapı sınıfları ve bu sınıflara uygun resmi birim fiyatlarının esas alınması doğrudur. Ancak;

1- Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken; özel amacı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlar emsal alınıp, üstünlük oranlaması da yapılarak hesaplaması zorunlu olduğu halde, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, ..., ... ve ... parseller yönünden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir

Komisyonu tarafından değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile emsalin resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazların emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2- Dava konusu taşınmazların üzerindeki yapıların ayrı ayrı yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi gerekirken, yapıların yaşlarına dair herhangi bir açıklama, tespit yapılmadan tüm yapıların bedellerinden gerekçesi açıklanmadan ve denetime elverişli olmayacak şekilde % 25 yıpranma payı düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

2- Dava konusu taşınmazların üzerindeki yapıların ayrı ayrı yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi gerekirken, yapıların yaşlarına dair herhangi bir açıklama, tespit yapılmadan tüm yapıların bedellerinden gerekçesi açıklanmadan ve denetime elverişli olmayacak şekilde % 25 yıpranma payı düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.