muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2399, Karar No: 2025/549, Tarih: 06.02.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dava konusu taşınmaza tek başına malik olmaması nedeniyle davayı tek başına açamayacağını, bu nedenle davanın usulden reddine karar verilmesini, taraflar arasında 2018 yılından itibaren aynı konu sebebiyle görülen dava bulunması sebebiyle davacının bu davayı açmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "yapılan ölçüm sırasında taş duvarın büyük çoğunluğunun davalı tarafından kendi taşınmazına yapıldığı ancak fen bilirkişilerinin krokisinde tespit ettiği bazı yerlerde davacının taşınmazına müdahale edildiği, yağmur sularının bir kısmı, davalının taşınmazı kullanmadığı dönemde davalının arazisinden akmaktaysa da davalının da mülkiyet hakkı bulunduğu ve bu duruma sürekli katlanmak zorunda olmadığı taşınmazı kullanmaya başladığı dönemde kendi taşınmazının da en az zarar göreceği şekilde önlemler almasının olağan olduğu, komşuluk hukuku kapsamında davalının alacağı önlemlerin davacıya zarar verecek şekilde olmaması gerekmekteyse de, parsellerin bölgenin koşulları gereği eğimli olduğu, belirli dönemlerde arazilerin tespit edilen muhtelif yerlerinden yağmur sularının aşağıdaki dereye ulaştığı, davacı arazisindeki çöküntülere davalının yaptığı taş duvarın neden olduğunun tespit edilemediği, davacının arazisinin farklı yerlerinden su akışının devam ettiği ve bu suların yukarıdaki yoldan eğim yönüne doğru geldiği, bu haliyle zararın davalı tarafından meydana getirildiğinin kabul edilemeyeceği, davalı tarafından kendi arazisine taş duvar yapılmasında hukuka aykırı eylem bulunmadığı, yağmur suları nedeniyle davalı arazisinin bazı bölümlerinin de zarar gördüğü, yaşanan durumun arazi yapısı ve bölgenin çok yağışlı hava koşullarından kaynaklandığı, davalıya bu hususta sorumluluk yüklenemeyeceği" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne; davalının 02.01.2023 havale tarifli Fen bilirkişileri ... ve.....'ın raporuna ekli krokide yeşil renk ile gösterilen 6,11 m² ve 14,55 m² alanda taş duvar örmek sureti ile yaptığı müdahalenin men'ine, davacının su yönü için eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; evvelden beri dava dışı parsellerden gelip davalının arazisinden akıp giden yağmur suyu, davalının taş duvar ve birtakım engeller yapmak suretiyle yön değiştirmesine sebep olması nedeniyle müvekkilinin bahçesinden geçtiğini ve taşınmaza zarar verdiğini, davalının bu müdahalesiyle komşuluk hukukuna aykırı davrandığını, mahkemece yapılan keşif ve dinlenen tanık beyanlarına göre davalının suyun yönünü değiştirdiğinin ve müvekkilin arazisindeki su sorunun bu değiştirme eyleminden sonra başladığının anlaşıldığını, bilirkişiler tarafından arazinin önceki halini bilen mahalli bilirkişilerin beyanlarına aykırı rapor düzenlemesinin ve bu raporun hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, fen bilirkişisinin ek raporunda kot farkından dolayı bu olayın gerçekleştiğini beyan etmiş ve kot farkının da taş duvardan kaynaklandığını açıklamış olmasına rağmen inşaat bilirkişisinin fen bilirkişisi raporunu yanlış değerlendirdiğini, lehlerine takdir edilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin çok yüksek hesaplandığını, gerekçe sayılamayacak bir gerekçeyle taleplerinin reddedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı ve komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemlerine ilişkindir.

TMK'nın 683. maddesindeki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

El atmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Kendi kendine akan sulardan doğan komşuluk ilişkileri hakkında özel hüküm getirilmesi ihtiyacı duyularak, Türk Medeni Kanununa 742 ve 743. madde hükümleri konulmuştur. Bu sular yağmur, kar ve önü tutulmamış kaynak suları gibi öteden beri akan sulardır. Alttaki komşu taşınmaz maliki engeller yaparak bu suların arazisine girmesini önleyemeyeceği gibi, üstteki arazi sahibi de kendisine lazım olan sudan fazlasını kendi arazisinde tutamaz. Ancak, söz konusu kaynağın suyu o taşınmaza yetecek kadar ise, alttaki taşınmaz sahibi o kaynaktan su isteyemez. Ne var ki, kaynağın suyu öteden beri çıktığı taşınmazın sınırlarını aşıyor ve alttaki komşu taşınmaza ulaşıyorsa, üstteki taşınmaz maliki buna engel olamaz. Bu kurallara uymayan komşu taşınmaz malikine karşı açılan el atmanın önlenmesi davalarında, davalı kendi taşınmazı içerisinde suların doğal mecrasını değiştirip, davacının taşınmazını sel suları ile karşı karşıya getirirse, henüz yağmur yağıp zarar meydana gelmese dahi davacının açtığı el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme davası kabul edilmelidir. Zira doğacak tehlike ve zarar, bir önlem alınmasına meydan bırakmayacak şekilde ani ve bir anda doğacak, telafisi zor veya imkansız zarara sebebiyet verecektir.

Bu ilkeler ışığında dosyanın incelenmesinde, davacının taşınmazına taşkın bir şekilde yapılan duvarın taşkın kısımları yönünden müdahalenin men'ine karar verilmesi isabetli ise de komşuluk hukuku açısından yapılan inceleme, dinlenen tanık beyanları, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davalının taşınmazından doğal olarak akan yağmur sularının akışının davalı tarafından taş yığmak, örme taş yapmak suretiyle yönünün değiştirildiği, akışın davacı taşınmazına yönlendirildiği ve davacının da bu nedenle zarara uğradığı anlaşıldığından komşuluk hukuku bakımından da davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedeni yapılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

1. Uyuşmazlık, mülkiyet ve komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince (İDM) davacının taşınmazına taşkın şekilde yapılan duvar yönünden davanın kısmen kabul edilerek müdahalenin men'ine karar verilmiş komşuluk hukuku açısından ise davalının taşınmazından doğal olarak akan suların davalının yaptığı müdahale neticesinde davacının taşınmazında zarara neden olduğu tespit edilemediğinden bu yönden davanın reddine karar verilmiştir.

3. Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince (BAM) istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş. Dairemizin Sayın Çoğunluğunca ise duvarın taşkın kısımları yönünden verilen müdahalenin men'i kararının isabetli olduğu; ancak komşuluk hukuku açısından davalının taş yığmak ve örme taş yapmak suretiyle suyun akışının değiştirildiği ve böylece davacıya zarar verildiği kabul edilerek bu yönden de davanın kabulüne karar verilmemesi nedeniyle İDM kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Sayın Çoğunluğun duvarın taşkın kısımları yönünden müdahalenin men'ine karar verilmesinin isabetli olduğu yönündeki değerlendirilmesine aynen iştirak edilmekle birlikte davanın komşuluk hukuku açısından da kabul edilmesi yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilememiştir. Zira dosya arasında bulunan 25.01.2023 tarihli ziraat yüksek mühendisinin raporunda davalının taşınmazında meydana gelen zarar ile davalı tarafından taş dökmek ve duvar örmek biçiminde ki müdahaleden kaynaklandığı yönünde bir tespitin bulunmadığı, aksine taşınmazdaki çökmenin başka nedenlere dayalı olabileceğinin belirtildiği görülmektedir.

5. Bu çerçevede davalının eylemiyle meydana gelen zarar veya gelebilecek muhtemel zarar arasında uzman bilirkişice bir illiyet bağının bulunduğu tespit edilmeden komşuluk hukuku yönünden de davanın kabul edilmesi gerektiği yönündeki Sayın Çoğunluğun görüşüne iştirak etmek mümkün olmamıştır.

6. Açıklanan nedenlerle BAM kararının onanması veya en azından yukarıda belirtilen hususu açıklığa kavuşturacak bir bilirkişi raporu alınması yönünde bir araştırma bozması yapılması gerekirken davanın kabul edilmesi yönündeki Sayın Çoğunluğun görüşüne iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/17719, Karar No: 2018/7494, Tarih: 06.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17719 E.  ,  2018/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ile aralarında 29/03/2012 başlangıç tarihli iş yeri yangın sigortası ve ayrıca bunun yanında Alternatif İş Yeri Klozu teminatı alındığını, sigorta teminatının 1.500.000,00 TL olarak belirlendiğini ve davalı tarafça bu kısmın ödendiğini, lakin azami 12 ay ve sigorta teminatının %10'unu oluşturan 1.500.000,00 TL'lik klozdan kaynaklanan teminatın ödenmediği ciheti ile davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/6773 sayılı dosyasında yapılan icra takibine davalının haksız itirazı ile durdurulmasından dolayı itirazın iptali ile %20 inkar tazminatı talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yapılan sigorta gereği meydana gelen zararın teminat miktarınca tamamen ödenmiş olup tam ziya meydana geldiğinden poliçe teminatının da sona erdiğini, Yangın Sigortası Poliçesi Genel Şartlarının B.8.3 maddesi gereğince "sigorta edilmiş, rizikonun gerçekleşmesi ile tam zıya meydana geldiği takdirde sigorta teminatının sona ereceğine" dair hüküm bulunduğu bu hükme uygun olarak tam zıya meydana gelmiş olduğundan ve davacının zararı giderildiğinden davacının davalıdan talep edebileceği başkaca sorumluluğunun bulunmadığını, söz konusu klozun ayrı bir riziko ve yarı bir teminat olmadığını, teminata dahil rizikoya bağlı ve ilgili rizikoya ait sigorta bedeline dahil olduğundan talebin reddi gerektiği ayrıca talebin fahiş olduğu ve davacının kiracı olarak bulunduğu mahalde kullanmamasından dolayı ayrıca bir kira ödemekten de

kurtulduğu bu nedenle de zararının bulunmadığı, inkar tazminatının yargılamayı gerektiği ciheti ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; meydana gelen hasarın, tam hasar olduğu, hasar bedelinin ödendiği, sözleşme ilişkisinin sona erdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iş yerinde meydana gelen yangın sebebi ile alternatif iş yeri klozuna göre davalının davacıya sigorta teminatının %10'u üzerinden ödeme yapması için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacı, davalı ... şirketi ile 29.03.2012 başlangıç tarihli iş yeri yangın sigorta poliçesi düzenlediği, iş yerinde meydana gelen yangın sebebi ile tam hasar meydana geldiği ve davalı ... tarafından sigorta teminat bedeli olan 1.500.000 TL'nin ödendiği ihtilaf konusu değildir.

Uyuşmazlık, alternatif iş yeri klozuna göre ödenen teminatın %10'unun ödenip ödenmeyeceği hususundadır.

Somut olayda; davacı, davalı ... şirketi ile 29.03.2012 başlangıç tarihli iş yeri yangın sigorta poliçesi düzenlediği, iş yerinde meydana gelen yangın sebebi ile tam hasar meydana geldiği ve davalı ... tarafından sigorta teminat bedeli olan 1.500.000 TL'nin ödendiği ihtilaf konusu değildir.

Uyuşmazlık, alternatif iş yeri klozuna göre ödenen teminatın %10'unun ödenip ödenmeyeceği hususundadır.

İhtilafa konu Alternatif İş yeri Klozu başlıklı İşyeri Güvence Klozu 7. maddesinde “sigorta kapsamındaki doğal afetler hariç diğer rizikoların gerçekleşmesi neticesinde binanın oturulamaz hale gelmiş olması nedeni ile sigortalının yapmak zorunda kaldığı alternatif işyerine ilişkin makul ölçüdeki masraflar, binanın tamir ve yeniden inşası için gerekli makul müddeti aşmamak kaydı ile en çok 12 ay için teminat altına alınmış olup sigortacının azami sorumluluğu toplam sigorta bedelinin %10 ile sınırlıdır." açıklaması vardır.

Davacı ile davalı iş yeri yangın sigortası ve alternatif iş yeri klozunu imzalamış, belirlenen şartlar doğrultusunda işyeri sigorta güvencesine alınmış, sigortalı da prim ödeme borcunu yerine getirmiştir. Poliçede sigortalı lehine teminatlar verilebilir.

Alternatif İş yeri Klozu başlıklı İşyeri Güvence Klozu 7. maddesi gereğince sigortalının belli masraflar yapması halinde söz konusu %10'luk teminat bedelinin ödeneceği hüküm altına alınmıştır. Davacı sigortalı da dosyaya ibraz ettiği belgelerden söz konusu yangın sonrasında iş yeri için bazı masraf kalemleri yaptığı da anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece sigorta hukuku alanında uzman bilirkişinin de araların da bulunduğu üç kişilik heyetten alınacak rapor ile yukarıda açılanan poliçe klozu ve dosyaya davacı tarafından ibraz edilen fatura, belge ve bilgilerin de birlikte değerlendirilmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hiçbir bilirkişi incelemesi

yaptırılmaksızın kloz içeriğine göre uygulanamaz olduğunun kabulü ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/677, Karar No: 2014/20327, Tarih: 20.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/677 E.  ,  2014/20327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11522, Karar No: 2012/7296, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11522 E.  ,  2012/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 5.6.2012 Salı günü davacı taraftan gelen olmadı. Davalı ... vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili davalıya ait aracın müvekkili şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı olduğunu, meydana gelen kazada araçta yolcu olarak bulunan ölen şahısların mirasçılarına destekten yoksun kalma tazminatı, yaralananlar için tedavi gideri ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün istiap haddinden fazla yolcu taşıması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, sigortalıya rücu hakkının doğduğunu belirterek 101.920 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 101.920 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş: hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası poliçesine göre davalının sözleşmenin tarafı olması ve 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 20/d maddesine göre noter aracılığı ile yapılmış resmi satış işlemi bulunmamamsına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.

Davacı vekili sigortalısına ait aracın istiap haddinden fazla yolcu taşıması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası genel şartlarının B.4.e maddesi gereğince rücu hakkının doğduğunu belirtmiştir.

Bu tür davalarda sigortacı 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 95/2. maddesi ve zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarının B-4 .maddesi gereğince tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşemeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir.