muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7954, Karar No: 2015/13911, Tarih: 08.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7954 E.  ,  2015/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/189371

Yaralama suçundan sanık M.. Ö.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bucak Asliye Ceza Mahkemesiyle Burdur Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 09/03/2015 gün ve 2015/178 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bucak Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 gün ve 2015/178 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10369, Karar No: 2018/15451, Tarih: 13.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10369 E.  ,  2018/15451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Şikayetçinin 08.07.2014 tarihli dilekçesinde dosyada yargılanan ve hakkında atılı suçlardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk ...'nın zararını karşılandığını belirttiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın şikayetçiye kovuşturma aşamasında eksiksiz ve tam iadeyi sağladığının ve dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın da bu iadeye açıkça bir karşı duruşlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında da hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Şikayetçinin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde; okulun kantinine ikinci kez girildiğinde çalınan suça konu malların değerinin 100 TL olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3- Şikayetçinin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde; okulun kantininden bir gün arayla iki defa yapılan hırsızlık olayında kantinin camının açılarak içeriye girildiğini, her iki olayda da cama ve pencereye herhangi bir zarar verilmediğini, sadece zorlanarak açılmış olduğunu belirttiği ve ayrıca Olay Yeri İnceleme Raporlarında kantinin penceresinin sert bir cisimle zorlanarak açılmış olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında; kamu malına zarar verme suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocukların kamu malına zarar verme suçlarından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2044, Karar No: 2014/20873, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2044 E.  ,  2014/20873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7375, Karar No: 2016/19658, Tarih: 27.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/7375 E.  ,  2016/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

....Optik Sağlık Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/07/2014 tarih ve 2013/265-2014/336 sayılı hükmün Dairenin 10/12/2015 tarih ve 2014/40958-2015/36149 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle bozma ilamında aralarında eczacı da bulunan 3 kişilik heyetten rapor alınması gerektiği belirtilmiş ise; eczacı ibaresinin konusunda uzman bilirkişi olarak değerlendirilmesine göre usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 260.00 (ikiyüzaltmış) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10791, Karar No: 2015/20949, Tarih: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10791 E.  ,  2015/20949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2014/205-2015/34

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa bu belgenin dosya içine konularak birlikte gönderilmesi için,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca, temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılarak,

2-Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve kavunun dekar başına verim miktarlarının İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7918, Karar No: 2023/10277, Tarih: 25.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/7918 E.  ,  2023/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2641 E., 2022/531 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/1094 E., 2021/194 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş görmezliğe giren sigortalının maddi tazminat ile manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 03.11.2007 tarihinde işe başladığını, 2008 yılından itibaren tüm üretimden sorumlu ustabaşı olarak çalıştığını, 26.11.2011 tarihinde, işveren yetkilisi...'ın talimatı üzerine yeni gelen makineye bakmak için tıra çıkan müvekkil ..., tırın hareket etmesi sonucu kayan makinenin ayak bileklerini kırması sonucu yaralandığını, kazanın oluşumunda işveren, gerekli planlama ve iş organizasyonunu yapmaması, bilgilendirmede hatalı davranması, işte karşılabilecek sağılık ve güvenlik riskleri konusunda eğitim vermemesi nedeniyle kusurlu olduğunun açık olduğu, nitekim 15.05.2017 tarihli SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda işveren %100 kusurlu bulunduğunu, SGK tarafından müvekkilin maluliyet oranı her ne kadar Bölge Sağlık Kurulu tarafından %14,10 olarak tespit edilmişse de, 01.07.2019 tarihli kontrol muayene sonucunda düzenlenen raporda müvekkilinin maluliyet oranın arttığını, her iki ayağı da sakat kaldığını belirterek iş kazası nedeniyle 50,000 TL manevi tazminat, 400,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 50.500,00 TL'nin kaza tarihi olan 26.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 06.04.2021 tarihinde maddi tazminat talebini bedel artırımı davası ile sürekli iş görmezlik talebini 314.536,58 TL, geçici iş görmezlik talebini 4.785,66 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

2.Davacı vekili 06.04.2021 tarihinde maddi tazminat talebini bedel artırımı davası ile sürekli iş görmezlik talebini 314.536,58 TL, geçici iş görmezlik talebini 4.785,66 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, meydana gelen kazanın, iş kazası olmayıp, işyeri organizasyonu ve işverenin talimatı dışında gerçekleştiğini, olayın yaşandığı tarihte, müvekkil firma ihtiyaç gereği yeni bir makine sipariş ettiğini, bu makine bahse konu tır aracılığı ile firmanın yakınında bulunan caddeye getirildiğini, olay günü davacı yan, müvekkil firmaya yeni alınan bu iş makinesinin, işyerine getirilmesi amacıyla işyeri dışındaki caddede bulundurulan tırın kasasına çıktığını, esasen, makine işvrenin sahip olduğu bu tür malzemeleri ve araç gereçleri indirmek/ kaldırmak için kullanılan vinç yardımı ile işyerine getirilerek, indirilmek suretiyle kontrol edileceğini, ancak davacı, olay tarihinde müvekkil şirketin bilgisi olmaksızın hareket ederek tırın kasasına çıkmış olup bu olay nedeniyle ayakları zarar gördüğünü, müvekkil tarafından ''Tırın kasasına çık, makineyi sağlım mı değil mi kontrol et'' şeklinde veya buna benzer hiçbir görev kendisine verilmediğini, esasen müvekkil firma yetkililerine bilgi verilseydi kesinlikle böyle bir şeye müsaade edilmeyeceğini, zira bunun gereği ve zaruriyeti yoktur, çünkü bu makine zaten işyerinde mevcut bu tür işleri yapmak için kullanılan mekanik envanterler aracılığıyla, işyerine alındıktan sonra indirilip kontrolü sağlanacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir. bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Mahkememizce toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait işyerinde çalışırken 26.11.2011 tarihinde iş kazası geçirdiği, bu iş kazası sonucunda davacının %20 oranında sürekli iş görmezliğinin bulunduğunun tespit edildiği, kusur heyet raporunun dosya kapsamına, olayın oluş biçimine ve bilimsel verilere uygun olduğu ve mahkemece hüküm kurmaya elverişli olduğunun taktir edildiği, hükme esas alınan bu rapora göre; davacının olayın meydana gelmesinde %20, davalı işverenin %80 oranında kusuru olduğu belirlenmiştir. Buna göre, davacının yaşı, kusur durumu, SGK tarafından ödenen geçici iş görmezlik ödeneği, maluliyet oranı göz önüne alındığında, davacının maluliyeti nedeniyle talep edebileceği maddi tazminat tutarının, davacının ıslah dilekçesindeki bilirkişi raporuna göre belirlenen geçici ve sürekli işgöremezlik tazminat miktarlarından ödendiği belirlenen GİÖ ve İLK PSD miktarlarının tenziline ilişkin denetlenebilir hesaplama doğrultusunda yapılan ıslahtaki taleple de bağlı kalınarak davacının talep edebileceği geçici iş göremezlik ödeneğinin 4.785,66 TL, sürekli işgöremezlik ödeneğinin 314.536,58 TL olduğu,geçici ve sürekli işgöremezlik ödenekleri toplamı olan 319.322,24 TL olduğu sonuç ve kanaatine varılmış...Davacı iş kazası nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Manevi tazminat çekilen elem ve üzüntü karşılığı olup tarafların ekonomik ve sosyal durumları göz önüne alınarak bozulmuş ruhsal ve bedensel huzurun düzeltilmesi için M.K.nun 4 üncü maddesinde yer alan hak ve nesafet kurallarına uygun olarak ve bu arada sebepsiz zenginleşmeye yol açmayacak şekilde takdir ve tayin edilmesi gerekir.

Bu ilkeler çerçevesinde tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çevre koşulları davacının sürekli iş görmezlik oranı ve olaydan etkilenme durumu, kusur durumu, paranın satın alma gücü, davalının ödeme gücü ile hak ve nesafet kurallarına ve Yargıtay içtihadı Birleştirme Kurulunun 22.06.1966 tarih 7/7 sayılı kararı gereği olay nedeniyle davacının çektiği elem ve üzüntüye karşılık 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir..." gerekçesiyle,

Davanın kısmen kabulüne, 4.785,66 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 314.536,58 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamından oluşan 319.322,24 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 26.11.2011 arihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, Açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, Takdiren 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, davaya dayanak gösterilen olay iş kazası olmadığı, işyeri, iş organizasyonu ve işverenin talimatı dışında gerçekleştiğini, davacının firma yetkililerine haber vermemenin yanında, tırın kontrolünü yapan tır şöförüne dahi ''ben tırın kasasına çıkıyorum, bilgin olsun'' minvalinde veya buna benzer bir uyarı yapmadığını, herhangi bir önlem almaksızın tamamen kendi iradesiyle tırın kasasına çıkıp böyle bir şeyin gereği olmadığı halde makinenin kontrolünü yapmaya çalıştığını ve olayın vuku bulduğunu, kontrol muayene raporunda önce maluliyetinin %11.14 olduğu bildirilmiş, daha sonra bilirkişi tarafından hazırlanan raporda ise %20 olduğu belirtildiğini, anılan raporlara itiraz edildiği ancak dosya ilgili Adli Tıp İhtisas Dairesi'ne gönderilmesi gerekirken gönderilmediğini, kusur oranına yaptıkları itirazın da kabul görmediğini,kusur raporu alınmak üzere dosya nın Adli Tıp ilgili ihtisas Dairesi'ne gönderilmediğini, geçici iş göremez olduğu dönemlerde de çalıştığını öğrenilen davacıyla ilgili subjektif değerlendirmelerle rapor hazırlanarak fahiş bir zarar hesaplaması yapıldığını ileri sürerek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez durumuna giren sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 ncü maddesi

hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, temyiz edilen hususların kapsam ve nedenlerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17874, Karar No: 2016/12360, Tarih: 01.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17874 E.  ,  2016/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen, 01.11.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ...ve Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı şirketin, elektrik abonesi olan müvekkilinden, 2005/2-2012/12 fatura dönemlerinde düzenlediği elektrik faturaları ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.000 TL kayıp-kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 01.09.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 311.497,17 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği dava konusu faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, davacının tacir olması sebebiyle ticari defterlerinde giderlerini kayıt etmesi yasal zorunluluk olduğundan belirsiz alacak davası açılmasını da kabul etmediklerini, zamanaşımına uğrayan kalemlerinin de zamanaşımı nedeniyle davanın reddine ayrıca kayıp kaçak bedellerinin ... tarafından belirlenen bir bedel olup tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17.maddesi (mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesi) elektrik abonelerinden tahsil edilecek bedelleri içeren tarifeleri onaylama yetkisini, ...'na vermiştir. Diğer bir anlatımla, davaya konu kayıp-kaçak bedeli, kurul tarafından onaylanmış bulunan tarifeler uyarınca elektrik abonelerinden tahsil edilmektedir.