muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6598, Karar No: 2016/14439, Tarih: 12.12.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10929, Karar No: 2006/13042, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10929 E.  ,  2006/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 8.8.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu 2347 parsel numaralı taşınmaza komşu olan 2346 parsel numaralı taşınmazın maliklerinden olan davalı ... tarafından yapılan inşaatın 2.37 metrekarelik kısmının 2347 parsele tecavüzlü olduğunu belirterek elatmanın önlenmesi ve kal isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Dava konusu 2347 parsel numaralı taşınmaz davacı ve dava dışı iştirakçileri adına kayıtlı olup elbirliği mülkiyetine tabidir. Elbirliği halindeki mülkiyette mirasçılar arasında ortaklık bağı vardır. Bu kişiler mirasçı sıfatı ile bir mala veya hakka birlikte malik olmak durumundadır. Medeni Kanunun 701-703. maddeleri uyarınca bu tür mülkiyetin tüzel kişiliği bulunmadığından ortaklardan her birinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı yoktur. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil, ortaktır. Yine bu tür mülkiyette işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerekir.

Medeni Kanunumuza göre bir ortak tek başına dava açabilir, ne var ki açtığı bu davaya devam edilebilmesi için açılan davaya öteki ortakların olur vermeleri yada davanın Medeni Kanunun 640. maddesi uyarınca miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile sürdürülmesi gerekir.

Somut olayda; çekişmeli parselin ortaklarından davacı dışındakilerin davaya katılmadığı ve olurlarının da alınmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, yukarıda yazılı kural uyarınca davaya katılmayan ortakların olurunun alınması yada miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve Paylı mülkiyet rejimine tabi bir taşınmazda, tüm paydaşlar arasında payları karşılığı kullanımlarına bırakılan kesimleri belirleyen ve geçerliliği tartışılamayacak bağlayıcı bir anlaşma bulunduğu ileri sürülmediği sürece arzın mütemmim cüzü olan yapıda paydaşların tamamının taşınmazdaki payları oranında mülkiyet hakları bulunduğundan yıkım isteği de bulunan davanın 2346 parselin tüm maliklerine açılması gerektiği halde bu hususun gözetilmeyerek bir başka deyişle yıkım yönünden bütün maliklerin davaya katılımı sağlanmadan bu istemde kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14917, Karar No: 2013/21704, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/14917 E.  ,  2013/21704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Tur. Petrol İnş. San.Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 17.12.2005 tarihindeki iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 42.527,18TL maddi, 10.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Sigortalıya bağlanacak geliri ve giderek hükmedilecek maddi tazminat ile manevi tazminatın takdirini doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu’nu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu’nu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacı sigortalının iş kazası geçirip yaralandığı tartışma konusu değildir. Uyuşmazlık, öncelikle davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi yönteminde toplanmaktadır. Dosya kapsamından davacı sigortalının Kurum tarafından tespit olunmuş bir maluliyet oranının bulunmadığı, yargılama esnasında Mahkemece ATK 3.İhtisas Dairesinden davacının maluliyet oranına dair rapor alındığı ve buraca bildirilen %11,30 oranındaki sürekli iş göremezlik oranına göre maddi ve manevi tazminat davaları bakımından neticeye varıldığı anlaşılmaktadır.

Oysaki İş kazasına bağlı maluliyetin varlığı ve oranının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumu’nun hak alanını doğrudan ilgilendirmekte olup temyize konu tazminat davasında Sosyal Güvenlik Kurumu taraf değildir.

Yapılacak iş, öncelikle davacıya Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurarak ATK 3.İhtisas Dairesince işbu dosyada tespit olunan sürekli iş göremezlik oranına göre iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması noktasında önel vermek, sigortalının ATK 3.İhtisas Dairesince tespit olunan bu maluliyetinin Kurum tarafından kabul edilmemesi halinde ise bu kez Sosyal Güvenlik Kurumu ve İşvereni aleyhine sürekli iş göremezlik oranının tespiti davası açması için davacıya ayrıca önel vererek, tespit davasını bu dava için bekletici mesele yapmak tüm delilleri bir arada değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.(21.HD.06.07.2009, 2009/2665-2009/10633)

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz eden tarafların sair itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Tur. Petrol İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 25.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5294, Karar No: 2022/8500, Tarih: 26.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/5294 E.  ,  2022/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosu

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi (5.) Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili Merkez ilçe ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 355 parsel sayılı 1.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 153 ada 2 parsel numarasıyla ve 1.112,86 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 354 parsel sayılı 1.650,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 153 ada 3 parsel numarasıyla ve 1.633,27 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait eski 355 yeni 153 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksiltildiğini ve bu eksilen kısmın komşu taşınmaza dahil edildiğini ileri sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 153 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespitleri gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli 153 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespitleri gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, teknik bilirkişi raporu esas alınarak, davacıya ait 153 ada 2 parsel sayılı taşınmazın alanındaki azalmanın tesis kadastrosu sırasında taşınmazın güney doğu ve güney batı kırık noktalarının doğru ölçülmekle beraber bu iki nokta arasındaki ara kırık noktasının ve taşınmazın kuzeybatısında yol ile ara sınırının doğru olarak ölçülmeyip, taşınmazın sınırının yolun karşısına geçirilmesinden kaynaklandığı, 153 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kuzeybatısında krokide (A) harfi ile pembe renkte taralı olarak gösterilen 155,00 m2'lik kısmın kadim yol içerisine taştığı, bu taşmanın sebebinin ise tesis kadastrosu yapılırken hatalı tersimat ve yanlış alan hesabı yapılmasından kaynaklandığı, diğer taraftan 153 ada 2 parsel sayılı taşınmazın güney sınırında 153 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile batı sınırında dere ve ... - ... yolu, doğu sınırında dere ve kuzeybatı sınırında ise ... - ... yolu ile olan sınırının zeminde mevcut olup, muhtar ve bilirkişilerin beyanlarına göre değişmediği belirlenen ve çekişmesiz olarak kullanılan sabit sınır niteliğinde olduğu, dolayısı ile uygulama kadastrosunun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve davacının istinaf başvurusu üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince, 1970 ve 1972 tarihli hava fotoğraflarında çekişmeli taşınmazların arasında sabit sınır bulunmadığı, taşınmazların bütün halinde kullanıldığı, tesis kadastrosu sırasında parsellerin köşe noktalarından ölçüm yapıldığı, eksik ölçü hatası yapılarak kırık noktalarının tamamının ölçülmediği, davacı tarafından iddia olunan sınırın, tesis kadastrosu sınırı ile uyumlu olmadığı, talebe konu bölümün tesis kadastrosu sırasında da davalı parselde kaldığı, uygulama kadastrosu ile mülkiyet ihtilaflarının canlandırılamayacağı, davacıya ait 153 ada 2 parsel sayılı taşınmazın miktarındaki azalmanın dava dışı yol sınırından kaynaklandığı, tesis kadastrosunda yapılan ölçüm hatalarının uygulama kadastrosu ile giderildiği gerekçeleriyle istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; dosya kapsamında alınan beyanlar ile hava fotoğrafı incelemesi sonucunda, taşınmazların ara sınırında "sabit sınır" niteliğinde sınır bulunmadığı anlaşılmakta olup, paftası ve teknik belgelerinde hata bulunmadığının belirlenmiş olmasına göre, davacıya ait 153 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 153 ada 3 parsel sayılı taşınmazların ara sınırının "geçerli sınır" tipinde belirlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. Dosya kapsamında bulunan 03.06.2021 tarihli teknik bilirkişi raporunda, taşınmazların tesis kadastrosu sınırı ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan sınırları çakıştırılmış olup, buna göre, davacının iddiasına konu bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın büyük bölümünün tesis kadastrosu sınırına göre de davacıya ait taşınmaz içerisinde kalmadığının anlaşılması karşısında, bu kısmın tesis kadastrosu sınırına göre de davacıya ait taşınmaz içerisinde kalmayan bölümü yönünden mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki davacı, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırlarının hatalı belirlenip, yüzölçümünün azaltıldığını öne sürdüğüne ve az yukarı da açıklandığı üzere dava konusu 153 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların ara sınırında sabit sınır niteliğinde bir sınır bulunmayıp, bu taşınmazların ara sınırının geçerli sınır tipinde belirlenmesi gerektiğine ve yapılan çakıştırma sonucu da tesis pafta sınırının davacı taraf lehine olduğunun anlaşılmasına göre, dava konusu 153 ada 2 ve 3 parsellerin ara sınırı yönü ile 03.06.2021 tarihli teknik bilirkişi raporunda açık mavi ile gösterilen tesis pafta sınırlarının esas alınması gerekmektedir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile belirtilen sınır hattı esas alınarak taşınmazların yüzölçümleri belirlenip, buna göre tescil hükmü kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 09.02.2022 tarih ve 2021/1944 Esas, 2022/253 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18416, Karar No: 2013/28491, Tarih: 05.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/18416 E.  ,  2013/28491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırı davranmak suçlarından sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62(iki kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1-son. maddeleri gereğince iki kez 5 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair, (SAMSUN) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 tarihli ve 2012/208 esas, 2013/265 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamında bulunan Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuarları Dairesi Başkanlığının 23.07.2008 tarihli ve BLS-2008/2196 sayılı “Ekspertiz Raporu”na göre, yaralama eyleminde kullanılan suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığının bildirilmesi karşısında, sanığın eyleminin suçun işlendiği 20.07.2008 tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun’un 5728 sayılı Kanun’la değişik 15/son maddesi kapsamında kaldığı değerlendirilmeksizin, anılan Kanun’un değiştirilmeden önceki hâline göre sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11.10.2013 gün ve 63224 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 13.11.2013 gün ve KYB/2013-347958 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde tartışdığı şikayetçiyi, üzerinde taşıdığı ekmek bıçağı ile yaralayan sanığın, olayda kullandığı bıçağın dosya kapsamı ve Kriminal Polis Labaratuvarının ekspertiz raporu içeriğine göre "12,2 cm uzunluğunda, sivri uçlu, tek ağızlı, 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmayan ekmek bıçağı" olduğunun bildirilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde yazılı suçun olmayacağı ve sözkonusu bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına yönelik delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımı ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/04/2013 gün, 2012/208 esas, 2013/265 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca (BOZULMASINA), sanığın atılı yasak bıçak taşımak suçundan beraatına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3155, Karar No: 2014/6216, Tarih: 01.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3155 E.  ,  2014/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,... plakalı aracın davalı şirket tarafından ithal edilerek 22/11/2002' de ihbar olunan ... Kiralama A.Ş.' ye satıldığını ve bu şirket tarafından da 2003-2007 yılları arasında müvekkili şirkete finansal kiralama yolu ile kiralandığını, kira dönemi sonunda aracın müvekkiline devredildiğini, davalının aracı ithal ettiği sırada vergi dairesine verdiği beyannamelerde aracın gerçekte 4398 olan motor hacmini 2926 olarak beyan etmiş olması nedeniyle, motorlu taşıtlar vergilerinin eksik tahakkuk ettirildiğini, davalının sebep olduğu bu durumdan dolayı 2007-2008-2009 yılları için motorlu taşıtlar vergisi, gecikme cezası ve gecikme faizi ile gecikme zammı olarak müvekkilince toplam 41.579,24-TL ödenmek zorunda kalındığını beyanla, bu zararın ödeme tarihi olan 21.03.2012' den itibaren 3095 S. Yasanın 2/2. maddesi uyarınca kısa vadeli avanslar için uygulanan faizle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, MTV vergisinin mükellefinin aracın üzerine kayıtlı olduğu maliki olup, 2002 yılında aracın davadışı finansal kiralama şirketi üzerine kayıtlı olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın bu şirkete ihbar edilmesini, müvekkilinin sadece araca ait Özel Tüketim Vergisinin ödenmesine dair işlemler yaptığını ve motorlu taşıt vergisine dair herhangi bir beyanname vermediğini, zaten 2002 yılında motor hacmine göre değil, aracın ağırlığına göre bu vergilerin ödenmekte olduğunu, o yıllarda motor hacmindeki bahse konu yanlışlığın da vergi tutarını değiştirmediğini, kaldı ki aracın tüm tescil evraklarında motor hacminin doğru yazılmış olduğunu, davacının talebinin belirsiz olup, 2002-2006 arasındaki dönemde MTV' lerin nasıl ödendiğinin açık olmadığı gibi, sunulan ceza ihbarnamelerinden cezanın sebebinin anlaşılamadığını, ödeme belgeleri tutarlarının da taleple uyumsuz olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.