muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6329, Karar No: 2020/4648, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6329 E.  ,  2020/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2018 tarihli, 2018/117 esas ve 2018/208 sayılı kararı

2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20/12/2018 tarih, 2018/3710 esas ve 2018/2124 sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10659, Karar No: 2021/718, Tarih: 01.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10659 E.  ,  2021/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 nolu bendindeki (tarihinden,) kelimesinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihi olan 01.02.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve derhal ödenmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1188, Karar No: 2021/7796, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1188 E.  ,  2021/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1531, Karar No: 2011/10617, Tarih: 20.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1531 E.  ,  2011/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2009 tarih ve 2008/396-2009/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline taşıma sigorta sözleşmesi ile sigortalı emtianın davalıların sürücü ve maliki olduğu araç ile taşınması sırasında çalınarak zayi olduğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalıların haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflarca takip edilmeyen davanın HUMK’nın 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

HUMK'nun 409/1. maddesinde, “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” denilmektedir.

Somut olayda, 01.05.2009 tarihli duruşmaya davacı taraf her hangi bir mazeret bildirmeksizin, davalı taraf ise mazeret bildirerek katılmamış, mahkemece, davalı vekilinin mazereti kabul edilerek ve bilirkişi raporu alınmasına yönelik bir kısım ara kararlar tesis edilerek 03.07.2009 tarihine duruşma günü verilmiştir. Bu tarihte yapılan duruşmaya davacı vekili yine katılmamış, hazır olan davalı vekili ise “01.05.2009 tarihli duruşmaya davacı tarafın gelmediğini bilmediklerinden mazeret beyan ettiklerini, ancak 01.05.2009 tarihi itibariyle kendilerinin de davayı takip etmediklerini” beyan etmiştir. Mahkemece, bu beyan esas alınarak 01.05.2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere HUMK’nın 409. maddesi gereğince yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Oysa mahkemece, taraflardan birinin mazeret bildirmesi üzerine bu mazeretin kabulü ve bir kısım ara kararlar tesis edilerek yeni bir duruşma günü verilmesinden sonra geçmişe dönük olarak dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve HUMK 409/5.maddesi uyarınca da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21.10.2011 - SK
Yargıtay — Esas No: 2024/9311, Karar No: 2025/3681, Tarih: 26.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/9311 E.  ,  2025/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR :Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 22.05.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 22.10.2024 tarihli ve 2024/2451 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/110273 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/110273 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16/06/2021 tarihli ve 2020/18965 esas, 2021/7640 karar sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21/06/2021 tarihli ve 2020/21397 esas, 2021/7865 karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği,

7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği,

Somut olayda,Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın bilinen son adresine doğrudan "mernis" şerhi ile 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca annesi Zarife Kara'ya 30/03/2015 tarihinde teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği kabul edilerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine başlandığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi ve uyap sisteminden şüphelinin aile nüfus kaydı sorgusunda, anne isminin de "Niğmet Kara" olması nedeniyle tebliğ işleminin usule aykırı olduğu, bu durumda erteleme kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin de başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olması hatta

tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davanın durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davanın durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 12.01.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2015 tarihli ve 2015/1445 Soruşturma, 2015/77 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu süre ve merciinin usûlüne uygun şekilde gösterildiği, kararın 30.03.2015 tarihinde tebliğ edilerek tedbirin infazı için kararın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 13.02.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2017 tarihli ve 2015/1445 Soruşturma, 2017/849 Esas, 2017/845 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.03.2018 tarihli ve 2017/227 Esas, 2018/509 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 7201 sayılı Kanun'un 19. maddesinde yer alan "Mevkuf ve mahkûmlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder." hükmü ile Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28. maddesinde yer alan "(1) Tutuklu ve hükümlülere tebligat

Anlaşılmıştır.

D. 7201 sayılı Kanun'un 19. maddesinde yer alan "Mevkuf ve mahkûmlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder." hükmü ile Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28. maddesinde yer alan "(1) Tutuklu ve hükümlülere tebligat

yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder. (2) Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, 19 uncu maddeye göre yapılır. (3) Tutuklu ve hükümlüye tebligat yapılamazsa tebliğ mazbatasına müdür veya memur tarafından belirtilen sebep şerh verilir. (4) Tutuklu veya hükümlünün hastanede bulunması halinde dahi tebligat, yukarıdaki fıkralar hükümlerine göre yapılır." ve 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde yer alan "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" şeklindeki ve 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesinde yer alan "(1) Tutuklu bulunan şüpheli veya sanık, zabıt kâtibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabilir. (2) Zabıt kâtibine başvuru hâlinde, kanun yollarına başvuru beyanı veya dilekçesi ilgili deftere kaydedildikten sonra bu hususları belirten bir tutanak düzenlenerek tutuklu bulunan şüpheli veya sanığa bir örneği verilir. (3) Kurum müdürüne başvuru hâlinde ikinci fıkra hükmüne göre işlem yapılarak, tutanak ve dilekçe derhâl ilgili mahkemeye gönderilir. Zabıt kâtibi başvuruyu ilgili deftere kaydeder. (4) Zabıt kâtibi veya kurum müdürü tarafından ikinci fıkra hükmüne göre işlem yapıldığı zaman kanun yolları için bu Kanunda belirlenen süreler kesilmiş sayılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre;

Sanığa ait tutukluluk/hükümlülük bilgileri incelendiğinde, tebliğ tarihinde ... (Kapatılan) A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümözlü olduğu anlaşılan sanığa, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu, dolayısıyla usûlüne uygun tebligat yapılmadığı için erteleme kararı şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle ihlâl kabul edilen 13.02.2017 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak

erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli ve 2017/227 Esas, 2018/509 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3479, Karar No: 2015/22787, Tarih: 03.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3479 E.  ,  2015/22787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/389828

MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2011/233 (E) ve 2012/213 (K)

SUÇ : 5607 ve 5809 sayılı yasalara muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında açılan kamu davasından ve duruşmadan haberdar edildiği halde usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan müşteki Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanığın temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

1- Gün adli para cezası paraya çevrilirken, tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanması düzenlenmediğinden sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün gün adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "TCK.nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK.nın 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi, adli para cezalarının içtimaına ilişkin bentte yer alan "Sanığın neticeten 3.080,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin hükümden çıkarılarak, sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/577, Karar No: 2020/3915, Tarih: 02.07.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/577 E.  ,  2020/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin askıya alınması işleminin iptali davasının, mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı Bağ-Kur Genel Müdürlüğü tarafından 20/07/2005 tarihli yazı ile kupürleri sahte olduğu iddia edilen on adet ... isimli ilacı kuruma fatura ettiği gerekçesiyle sözleşmesinin 7 yıl süre ile feshedildiği ve 50.659,17 TL.’nin on gün içerisinde kurumun ... Bankası hesabına yatırılmasının bildirildiğini, bu işlemlerin iptali için dava açması üzerine sözleşmesinin askıya alındığını, sahte olduğu iddia edilen ilaçları hasta yakınının aldığını beyan ettiğini, konu ile ilgili olarak ... C. Başsavcılığı’na ifade verdiğini, hakkında kamu davası açıldığını, adı geçen ilacı çalışmış olduğu ilaç firmasından temin ettiğini, olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığı gibi ihmalinin de olmadığını ileri sürerek, davalı kurumun sözleşmenin askıya alınmasına ilişkin kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kurum müfettişleri tarafından yapılan inceleme neticesinde 0888829774 Bağ-kur numaralı ...’ın eşi ...’a verilen 50 adet ...4 mg İV ...isimli ilaç kupürlerinin sahte olduğunun, söz konusu ilaçların davacı tarafından kuruma fatura edildiğinin,davacı hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/186 esasında kayıtlı ceza davasının açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davacı eczacının satın aldığı irsaliyeli fatura ile gönderilen ilaçtan şüphelenmesi için bir neden bulunmadığı, faturalı alınan ilaçlarda sahte kupür bulunmasının sorumluluğunun satan depoya ait olduğu, davacının bilerek ve kurumdan haksız kazanç elde etmek kastı ile sahte kupürlü ilaç sattığının şüpheye meydan bırakmayacak şekilde kanıtlanamadığı, ilaçların sigortalı hasta için kullanılmadığı ve usulsüz şekilde reçete edildiğine dair bir iddia da bulunmadığına ayrıca kurumun da davacı eczacının eyleminden doğan bir zararının söz konusu olmadığı ve sözleşmenin feshine dayanak yapılan ilaçların hastaya kullanıldığının ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2006/186 Esas sayılı dosyasında savunması alınan sanık İdris Toptaş, Fuat Bozaslan ve ...’ün beyanlarından anlaşıldığı için sözleşmenin askıya alınması kararının yerinde olmadığı ve iptali gerektiği sonucuna varılmakla davanın kabulüne, davalı kurumun davacı ile yapılan sözleşmesinin askıya alınmasına ilişkin 15/05/2006 tarih ve 75678 sayılı kararının iptaline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin,