muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6369, Karar No: 2023/9129, Tarih: 07.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1.Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ertelemeye ilişkin lehe hükümlerin uygulanmadığına,

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Suçun tamamlandığına,

C.Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı suç arkadaşının katılanla aynı okulda öğrenciyken okuldan ayrıldıkları, ancak ara ara okula gelerek öğrencilerden para istemeyi alışkanlık haline getirdikleri, olay günü suça sürüklenen çocuğun katılanı okul önünde görerek “okul çıkışına kadar para bulup bana 25 lira vereceksin” dediği, katılan “o kadar para bulamam” diye cevap verince katılana tokat atıp “parayı getirmezsen döverim, ben gelemezsem parayı almak için birini gönderirim” dediği, katılanın okul yönetimine olayı anlatması üzerine polise haber verildiği, kollukta beyanları alınan okul öğrencilerinin olay akışını doğruladığı, suça sürüklenen çocuk tarafından öğrencilerin bir kısmına gönderilmiş mesaj içeriklerinin kayıt altına alındığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Olarak;

Katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları, suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrarı, dosya içeriği ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması ve Ertelemeye İlişkin Lehe Hükümlerin uygulanmadığına İlişkin Olarak;

Mahkemenin "Suça sürüklenen çocuğun sabıkalı geçmişi ve suç işleme eğilimi gözetilerek..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar vermiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen olay nedeniyle ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulması suretiyle kurulan hükümde, bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında 20.11.2015 olan suç tarihinin 29.09.2015 olarak yazılmış olması yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen olay nedeniyle ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulması suretiyle kurulan hükümde, bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında 20.11.2015 olan suç tarihinin 29.09.2015 olarak yazılmış olması yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/779 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden Gerekçe bölümünün (C) bendi 1 numaralı bendinde açıklanan eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16370, Karar No: 2010/2333, Tarih: 05.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/16370 E.  ,  2010/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, nema ve tasarrufu teşvik alacaklarının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine

Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar.

İşveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından işverenin sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, Hazine Müsteşarlığı ve Belediye arasında uzlaşma sağlanmıştır. Bu durum Resmi Gazete ile de ilan edilmiştir. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılması gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmeis hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, Hazine Müsteşarlığı ve Belediye arasında uzlaşma sağlanmıştır. Bu durum Resmi Gazete ile de ilan edilmiştir. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılması gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmeis hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18164, Karar No: 2009/26998, Tarih: 30.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/18164 E.  ,  2009/26998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Borca İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesince borçlunun itirazı üzerine kısa kararda davanın reddine denildiği halde gerekçeli kararda kısmi kabule karar verildiği görülmüştür.

Bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğundan 7/4 sayılı ve 10.04.1992 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere verilen kararlarla bağlı olunmaksızın çelişkinin giderilmesi için mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28499, Karar No: 2023/163, Tarih: 12.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28499 E.  ,  2023/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, söylenen sözün hakaret olduğu, mahkumiyet kararı verilmesi ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde hastanede görevli doktor olan katılanın ayak ağrısı şikayeti ile muayeneye gelen katılan arasında; muayene ve tedavi yöntemi konusunda başlayan tartışmada; sanığın katılana hitaben “Sen nasıl doktorsun, beni düzgün muayene ettin mi, kafana göre nasıl ilaç yazarsın, yalancısın.” şeklinde sözler sarf ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sözlerin hakaret niteliğinde olmaması nedeniyle değişik gerekçe ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3046, Karar No: 2011/4778, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3046 E.  ,  2011/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi dedesi “...”’ın dava konusu Kemertaş mahallesi, 4 ada 14 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında “...” yazılı baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Mahkeme tarafından yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz 1978 yılında kesinleşen kadastro sonucu “... oğlu, ... Ağar” adına tescil edilmiştir. Duruşmada dinlenilen davacı tanığı ise “...davacının babasının adını ..., dedesinin ismini de ... olarak bildiğini, dedesinin adının tapuda ... olarak

yazılmış olduğunu, oysa adının ... olduğunu...” şeklinde taşınmazın davacının babasına ait taşınmaz olduğu belirtilerek beyanda bulunulduğu görülmektedir.

Dosyada bulunan nüfus kaydına göre de; davacının babasının ... oğlu, ..., dedesinin ise ... oğlu ... olduğu anlaşılmaktadır. Davacının dava dilekçesindeki talebi nüfus kayıtlarına göre açıklattırılmadan, nüfus kayıtları ile davacı tanığı beyanı arasındaki çelişki üzerinde durulmadan ve mahallinde keşif yapılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olunacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11208, Karar No: 2022/6496, Tarih: 06.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11208 E.  ,  2022/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi'nce davacı idare ile bir kısım davalılar yönünden esastan reddine, davalı ... yönünden ise kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 240 parsel sayılı taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olup, söz konusu parsel için kıymet takdirinde tespit edilen miktarı da kapsayacak şekilde dava konusu taşınmaz için tespit edilen tüm bedelin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 18/3 maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına; mülkiyet ihtilafı bulunmayan 202 ada 10 parsel sayılı taşınmaz için tespit edilen fark bedelin ise 27.11.2020 tarihli resmi gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 16/07/2020 tarih ve 2018/104 E. - 2020/39 sayılı kararı uyarınca davalılara derhal ödenmesine ve dava konusu taşınmazlar için tespit edilen bedellere işletilecek yasal faize de bu kapsamda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ödemeye ve faize ilişkin karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2020/1087 E. - 2021/483 K. sayılı 04.06.2021 tarihli tavzih kararının kaldırılarak 25.03.2021 tarihli ilamının hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin birinci paragrafındaki (yansıtılmasına) kelimesinden sonra gelen paragrafların hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine ( Dava konusu taşınmazlardan 202 ada 10 parsel sayılı taşınmaz için tespit edilen kamulaştırma bedelinin kıymet takdir raporunda belirlenen kısmından davalılar hissesine isabet eden 795.386,40-TL'sinin ilk derece mahkemesi kararı ile davalılara ödenmesine karar verildiğinden bu bedele 07.08.2015 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi olan 04.10.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, kalan 1.425.067,30-TL'sinin ise 27.11.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 16/07/2020 tarih ve 2018/104 E. - 2020/39 sayılı kararı uyarınca davalılara derhal ödenmesine, bu kısma 07.08.2015 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin ödemeye ilişkin karar tarihi olan 25.03.2021 tarihine

kadar yasal faiz işletilmesine, dava konusu 240 parsel sayılı taşınmazda mülkiyet ihtilafı bulunduğundan söz konusu taşınmaz için tespit edilen toplam 5.467.164,28-TL'nin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 18/3 maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, bu bedel hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden Kamulaştırma Kanun'un 10/9 maddesi gereğince 07.08.2015 tarihinden mülkiyet ihtilafına ilişkin Gaziosmanpaşa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/605 E. sayılı dosyasında verilecek kararının kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bu parsel için tespit edilen kamulaştırma bedelinin kıymet takdir raporunda belirlenen davalılar hissesine isabet eden 1.750.569,84-TL'lik kısmının ilk derece mahkemesi kararı ile davalılara derhal ödenmesine karar verildiğinden bu bedelden davalılara ödeme yapıldığının tespiti halinde yapılan ödemelerin davalılardan alınarak ileride hak sahibine ödenmek üzere blokesi için açılacak olan banka hesabına iadesine, davalı ... ... yönünden muris ...'a ait Elazığ 1.Sulh Hukuk Mahkemesi 2017/1207 E. - 1108 K. sayılı veraset ilamının dikkate alınmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17139, Karar No: 2007/5679, Tarih: 03.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/17139 E.  ,  2007/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eyüp 1.İş Mahkemesi

Tarih : 20.07.2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Ahmet Ufuk Kuşçu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının tüm  davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 12.1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmediğinden pasif devre zararının oluşmadığı kabul edilerek, hesap bilirkişinin raporunda hesaplanan zarardan pasif devre zararı dışlanmak suretiyle davacının maddi zararı belirlenerek maddi tazminata yönelik istemin kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.