muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/421, Karar No: 2021/953, Tarih: 02.02.2021

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

B)Sanık hakkında 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanık hakkında 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında sanığın vergi müfettişlerine verdiği ifadesinde ve mahkemedeki savunmasında şirketi kurduğu tarihten önce işsiz olduğunu, ... ile ... isimli kişilerin kendisine iş teklif ettiğini, adına şirket açmayı önerdiklerini, her ay da kardan pay vereceklerini söylediklerini, şirketin kurulduğunu, koşturmak zorunda olmaması için ... isimli kişiye vekaletname vermesini söylemeleri üzerine bu kişi adına vekaletname çıkardığını, daha sonra 2 aylığına memleketine gittiğini, döndüğünde şirketin kapalı olduğunu gördüğünü, bu kişilere ulaşamayınca dolandırıldığını anladığını söylemesi, sanığın temyiz dilekçesinde şirketi kendisine kurduran kişilerin ailesini ve kendisini tehdit ettiğini, şirketin bütün işlerini yürüten kişinin muhasebeci ..., kendisinden vekaletname alan ... ve soyismini bilmediği ... isimli kişi olduğunu belirtmesi, tarh dosyasında yer alan vekaletnameye göre ... ve ... isimli kişilerin vekil tayin edildiğinin tespit edilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın ifadesinde adı geçen ..., ..., ... ve ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Bu kişilerinde faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ya da tanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ya da tanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Sanık tarafından ... ve ...'a verildiği iddia edilen vekaletname örneğinin tespit edilmeye çalışılması ile tespiti halinde onaylı örneğinin dosya arasına alınması,

d) Vergi müfettişlerine muhasebeci olarak mükellefin işlemlerini takip edebilmek için vekaletnamesinin bulunduğunun beyan eden ... isimli kişinin CMK'nin 46/1-c ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, kendisinden sanığı tanıyıp tanımadığının, beyannamelere konu edilen faturaların sanık tarafından kendisine getirilip getirilmediğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26536, Karar No: 2014/28888, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26536 E.  ,  2014/28888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/281-2013/120

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan, işverence feshedildiğini mahkemece feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, ancak davalı işverenin davacıyı işe başlatmadığını, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminattan gelir vergisi kesilmesi sebebiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek fark işe başlatmama tazminatı ile kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş, fark işe başlatmama tazminatına ilişkin ise davacının ilgili vergi dairesinden yapılan kesintinin iadesini istemesi gerekirken, mükerrer ödemeye sebep olacak şekilde davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2014 tarihli ve 2013/10000 esas, 2014/10267 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı tarafından verilen 30.06.2014 tarihli dilekçede, Dairemizin 29.04.2014 tarihli ve 2013/10000 esas, 2014/10267 karar sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiğini, mahkemece davalı şirketin gelir vergisi kesintisini ilgili vergi dairesine yatırıp yatırmadığı araştırılmaksızın talebin reddine hükmedildiğini, bu sebeple mahkeme kararının bozulması istemini belirterek maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dairemizce, mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın onanmasına karar verilmiş ise de yeniden yapılan incelemede dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayandığı sonucuna varıldığından ortadan kaldırılmasına karar verildi, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan, işverence feshedildiğini mahkemece feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, ancak davalı işverenin davacıyı işe başlatmadığını, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminattan gelir vergisi kesilmesi sebebiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek fark işe başlatmama tazminatı ile kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş, bakiye işe başlatmama tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kabul edilmiş, bakiye işe başlatmama tazminatına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, davacının işe başlatmama tazminatından işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilip kesilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 21. maddesinin beşinci fıkrasına göre, işçi kesinleşen mahkeme kararının kendisine tebliğinden itibaren on iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. Aksi halde işverence yapılan fesih geçeri bir feshin sonuçlarını doğurur.

İşveren işe iade için başvuran işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. Aksi halde en az dört, en fazla sekiz aylık ücret tutarında belirlenen iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer hakları işçiye ödemek zorundadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar ile işe başlatmama tazminatı brüt olarak hüküm altına alınmalı ve kesintiler infaz sırasında gözetilmelidir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar ile işe başlatmama tazminatı brüt olarak hüküm altına alınmalı ve kesintiler infaz sırasında gözetilmelidir.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Kanun ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 77. maddede, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek, daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talepte bulunma hakkı vardır. Kanunda, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna yol açar. Bu sebeple işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz .

Somut olayda, işe başlatmama tazminatı hesabında, işverence gelir vergisi kesintisi yapılarak davacıya ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, mükerrer ödemeye sebep olacağı gerekçesiyle davacının bakiye işe başlatmama tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de, işe başlatmama tazminatından kesilen gelir vergisinin ilgili vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığına yönelik araştırma yapılmamıştır. Bu husus araştırılıp, söz konusu gelir vergisi ödenmemişse bu tutarın hüküm altına alınması, vergi dairesine ödenmiş ise ilgili vergi dairesinden davacının tahsilatının muhtariyetine karar verilmesi gerekirken hatalı yorum ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/780, Karar No: 2019/9345, Tarih: 14.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/780 E.  ,  2019/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Davacının davalı ... şirketinin sigortalısı olduğunu, 30/12/2014 tarihinden beri primlerini ödediğini, davacıya doktor tarafından Böbrek Kisti tanısının konulduğunu, aynı hastanede aynı hekim tarafından Sol Parsiyel Nefrektomi ameliyatı olması gerektiğinin bildirildiğini, davalı ... şirketinin 03/02/2014 tarihinde davacının tedavi gördüğü hastaneye oluşabilecek tüm tedavi masraflarını ödemeyi taahhüt ettiğini, bu ön provisyon onayının davalı ... şirketinden alınmasının ardından davacının 04/02/2014 günü söz konusu ameliyatı ... Hastanesinde yaptırdığını, ameliyattan sonra sigorta şirketinin ödemeyi reddediğini, ödememe gerekçesinin ise sigorta şirketi tarafından tedavi giderlerinin genetik rahatsızlığa bağlı olmasını gösterdiğini, davalı ... şirketinin davacıyı doğru bilgilendirmediği gibi, ameliyatına özel hastanede yaptırmasına sebebiyet verdiği ve sonra hukuki yasaya ve poliçe şartlarına aykırı olarak ameliyat sonrası tedavi masrafını ödemediğini belirterek davacının harcamış olduğu 17.000,00 TL tedavi giderinin maddi tazminat olarak 06/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, davacının yaşamsal bir operasyon sonrasında sigorta şirketinin kendisine ödeme yapmaması nedeniyle kendisinin de bu kadar parasının bulunmaması sonucu yoğun bir şok ve endişe yaşadığından ve iyileşme sürecinin de bu nedenle uzadığından 5.000,00 TL

manevi tazminatın davalı ... şirketinden haksız tedavi giderinin ödenmediği tarih olan 06/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;davalı şirkete ön onay için gönderilen evrakların gerçekte olduğundan farklı/eksik olduğunun tespit edildiğini, davalı şirkete 03/02/2014 tarihinde üzerinde tahrifat yapılmamış rapor gönderilmiş olsa idi, bu operasyona provizyon ön onayı verilmeyeceğini, genetik rahatsızlıklar ve bunlarla ilgili her türlü araştırma, tarama, tetkik ve tedavi giderlerinin poliçe özel şartlarının standart istisnalar başlığı 2. maddesi gereğince poliçe teminatları kapsamı dışında tutulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacının geçirmiş olduğu ameliyatın Von-Hippel-Lindau hastalığına bağlı bir rahatsızlık olduğu, söz konusu hastalığın bir çok organda tümör gelişimi ile seyir eden kalıtsal bir hastalık olduğu, sigorta poliçesinin özel şartların 5. maddesinde düzenlenen "teminat dışı kalan haller" 2. bendine göre "genetik rahatsızlıklar ve bunlarla ilgili her türlü araştırma, tarama, tetkik ve tedavi giderlerinin teminat dışı bulunduğu" şeklinde düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16742, Karar No: 2015/41000, Tarih: 01.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16742 E.  ,  2015/41000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/345174

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

NUMARASI : 2010/260 (E) ve 2011/96 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanık, suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği halde TCK'nın 149/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili “C” bendindeki zorunlu savunman ücreti ve “495,00-TL” ibaresi çıkartılarak yerine “30,65-TL” yazılması suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23205, Karar No: 2016/1446, Tarih: 10.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/23205 E.  ,  2016/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Beraat

Hileli iflas suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların müflis ..... End. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı oldukları,aynı zamanda... Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulu üyeleri oldukları, müflis şirketin yöneticileri olan sanıkların şirketin nakit kaynaklarını şirketin borçlarına ödemeleri gerekirken, kendi alacaklarını tahsil yoluna gittikleri, müflis şirket kaynaklarını vadeli mal satışı şeklinde üçüncü kişilere aktardıkları, bu şekilde ... Çelik End. San. ve Tic. Ltd. Şirket'ini hileli iflas ettirdikleri iddia edilen olayda;

Dosya kapsamında sanık ... savunmasında, iflasına karar verilen.... Çelik Ltd.Şirketinde üyeliği ve imza yetkisinin olmadığını,....Kimya San.A.Ş.'nin ortağı olduğunu, bu şirketin iflas eden şirketin ortağı olduğunu, iddia edildiği gibi şirketin mal varlığını hileli yollarla azaltıcı hiçbir eylemde bulunmadığını,suçsuz olduğunu beyan ettiği,sanık ... savunmasında, ticari faaliyetleri sonucunda katılan firmaya borçları oluştuğunu, ancak şirketin mal varlığını azaltıcı herhangi bir davranışta bulunmadıklarını, suçsuz olduğunu, ödemelerde acze düştüklerinde iflasa karar verildiğini beyan ettiği,sanık ... savunmasında, davaya konu şirketin sahibi ortakları yakın olduğundan kendisini şirket yönetimine dahil ettiklerini, şirketle ilgili imza yetkisi olmadığını ve şirketin çalışmaları hakkında bilgi sahibi olmadığını, atılı suçu işlemediğini ifade ettiği,Bilirkişi Kurulunun 17.10.2011 havale tarihli raporu ile sanıkların hileli iflas yaptıklarına ilişkin bir bulguya rastlanmadığı, sanıkların şirketle olan borç alacak ilişkileri çerçevesinde kendi alacaklarını tahsil etmelerinin hileli iflas niteliğinde olmadığı, yapılan incelemede şirketin 120 kodlu alıcılar hesabında 276.911,45-TL şirketin alacağı olduğu, aynı zamanda 293.480,80-TL borcu olduğunun tespit edildiği,ancak 2005 yılı defterlerinde iflasa kadar sürede alacak ve borçların akıbetinin defterler üzerinden tespit edilmediğinin görüş olarak bildirildiği, katılan vekili beyanlarında defterlerin ile para, mal varlıklarının özellikle raporda gösterilen demirbaş varlıklarının iflas masasına teslim edilmediğini, şirketin alacaklısı görünenlerin gerçek alacak olup olmadığının tesbit edilmediğini beyan etmiş olması ve 5237 sayılı TCK'nın 161. maddesindeki seçimlik hareket olan "Alacaklıların alacaklarının teminatı mahiyetinde olan malların kaçırılması, gizlenmesi veya değerinin azalmasına neden olunmasına" ilişkin dosyada yeterince araştırmanın mevcut olmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından, öncelikle sanıkların tacir sıfatını hangi ticari işletme veye şirket nedeniyle aldığı, sanıklar hakkında iflas kararı verilmesine sebep olan .... İcra müdürlüğünün 2005/10245 takip esas sayılı iflas yoluyla takibe dönüştürülen dosyada, borçlu gözüken şirketin ticaret ünvanının ne olduğu, sanıkların bu şirketin ortağı yada yetkilisi olup olmadığı tespit edilerek, şirketin banka hesaplarının 2005 yılında kapandığı ve ..... Vergi Dairesi tarafından 31/08/2005 tarihinde resen kapatıldığı iddia edildiğinden, sanıklar hakkındaki iflasın kapatılmasına ilişkin .... Asliye Ticaret Mahkemesinin 07.12.2006 tarihli karar sayılı dosyası ile .... İflas Müdürlüğünün 2006/23 iflas nolu dosyasının onaylı suretleri alınıp dosyaya eklenerek, ... Vergi Dairesinden alınacak cevabi yazı ile şirketin kapanma tarihi sorularak, söz konusu şirkete ait suç dönemini kapsayan 2003, 2004, 2005, 2006 yıllarına ait muhasebe kayıt, defter ve belgelerin (TTK 64

.... Asliye Ticaret Mahkemesinin 07.12.2006 tarihli karar sayılı dosyası ile .... İflas Müdürlüğünün 2006/23 iflas nolu dosyasının onaylı suretleri alınıp dosyaya eklenerek, ... Vergi Dairesinden alınacak cevabi yazı ile şirketin kapanma tarihi sorularak, söz konusu şirkete ait suç dönemini kapsayan 2003, 2004, 2005, 2006 yıllarına ait muhasebe kayıt, defter ve belgelerin (TTK 64. maddesince, tacirin sadece tutmakla yükümlü olduğu ticari defterler ile birlikte tacirin muhasebe kayıtları, banka hesapları, tapu kayıtları, çek hesapları, borç ilişkilerini tevsik eden sözleşmeler, faturalar, makbuzlar, sevk irsaliyeleri, elektronik kayıtlar gibi ticari defterlerin dayanağını oluşturan diğer belgelerde malvarlığı hareketlerinin izlenebileceği kayıt ve belgeler olduğundan) üzerinde, Ticaret, İcra ve İflas ve Ceza Hukuku alanında uzman üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla uyuşmazlığı çözmeye yeterli denetime elverişli olacak şekilde yeniden inceleme yaptırılarak, TCK'nın 161 maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı, duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanıp sonuca göre, sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.