muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/376, Karar No: 2012/929, Tarih: 13.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/376 E.  ,  2012/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar Arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 30.06.2005 tarihli genel kurul kararı ile tapu harcı ve bahçe düzenlemesi masrafı olarak aidat kararlaştırıldığını, bu ad altında toplanan paraların genel giderlere harcandığını, daha sonra davalı kooperatifin davacıdan aidat isteminde bulunduğunu, davacının ise fazladan ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, toplanan paraların nereye harcandığının ve fazla ödemesinin tespitine, davacının ödeme yapmadığı aylara ilişkin faiz tahakkukunun iptaline, borçlu olmadığının tespitine ve şimdilik 1.000,00 TL’nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanın geçerli olmayan mazereti ile dosyanın birden fazla işlemsiz bırakıldığı, yasal sürede yenilenmediği gerekçesiyle, davanın HUMK'nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının davalı kooperatife borçlu olmadığının tespiti ve fazladan ödenen paradan şimdilik 1.000,00 TL’nın tahsili istemlerine ilişkindir.

Davacı vekilinin 14.06.2011 tarihli oturuma ameliyat geçirdiğinden bahisle gönderdiği mazeret dilekçesinin kabul edildiği, 06.07.2011 tarihli oturuma da aynı nedenle mazeret dilekçesi gönderdiği, mahal mahkemece davacı vekilinin mazeretinin belgeli olmadığından bahisle reddedildiği, oysa, davacı vekilinin anılan oturumların yapıldığı tarihler itibariyle raporlu olduğu temyiz dilekçesine eklenen heyet raporundan anlaşılmıştır.

Öte yandan, davacı vekilinin 06.07.2011 tarihli mazeret dilekçesinin reddine dair kararın tebliğ pulu verilmesine rağmen davacı vekiline tebliğ edilmediği de dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda, mahkemece, davacı vekilinin meşru mazeretinin bulunduğu, yine mazeret dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği nazara alınmak suretiyle, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8145, Karar No: 2023/6042, Tarih: 26.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8145 E.  ,  2023/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...- ... Sendikası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.02.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ...- ... Sendikası vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı ...- ... Sendikası vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmek üzere mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bölge Adliye Mahkemesince, uyuşmazlığın mahiyetinin toplu ... sözleşmesi yapma yetkisi davası olduğu, davacı vekilinin 21.10.2022 tarihli ek beyan dilekçesi ve eki belgelerden davanın konusunun kalmadığı iddiasıyla talepte bulunulduğu, sunulan ek belgeler kapsamında Mahkemesince bir değerlendirme yapılmak üzere davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca esasa ilişkin nedenler incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14324, Karar No: 2015/11656, Tarih: 30.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14324 E.  ,  2015/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ..'in keşideci, davalının lehdar olarak yer aldığı 200.000,00 TL bedelli bir adet bonoya dayalı şekilde davalı yanca keşideci aleyhine girişilen icra takibi kesinleştikten sonra keşideci ..n vefat ettiğini, bono üzerindeki parmak izinin keşideci murise ait olmadığı gibi keşide tarihinde murisin çok yaşlı olup temyiz kudretine de sahip bulunmadığını, davalının murisin kızı..'ten olma torunu olduğunu ve esasen yanlar arasında bono düzenlenmesini gerektirecek bir alışveriş de bulunmadığını, müvekkillerinin miras haklarının engellenmesi amacıyla muvazaalı şekilde bononun keşide edildiğini belirterek, murisin ve müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve % 40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ...'nin de dava dışı ..mirasçısı olup bu mirasçı katılımı olmadan açılan davada davacıların taraf sıfatı bulunmadığı gibi takibe konu bono nedeniyle müvekkilinin alacaklı olduğunu, davacı iddialarının doğru bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuş ve % 40 oranında tazminatın davacılardan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın menfi tespit davası olduğu, davalı yanca takibin dava dışı muris mirasçılarına yönlendirildiği, herbir mirasçının menfi tespit davası açabileceğinden bahisle davalı yanın husumet itirazı ara kararıyla reddedilerek, toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanları da birlikte değerlendirilmek suretiyle davaya konu bononun murisin kandırılmak suretiyle düzenlendiği, davalı yanın borç para vermek suretiyle muristen bu bonoyu aldığını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacılar ve dava dışı muris Kezban Petek'in icra dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin durdurulmasına, karar kesinleştiğinde iptaline, asıl alacağın % 20'si oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava muris ..'in keşideci olarak yer aldığı bonoya dayalı olarak açılan menfi tespit davasıdır. Dosyadaki veraset ilamına göre, davacıların yanısıra dava dışı ..de muris ..in mirasçısı olduğu görülmekte olup, keşidecinin vefatına müteakip bu mirasçıya da icra dosyasında icra emri tebliğ olunduğu saptanmıştır. Murisin vefat tarihine göre terekesi iştirak halinde bulunduğundan bu davanın da murisin tüm mirasçıları tarafından birlikte açılması ya da dava açmayan mirasçının açılan bu davaya muvafakat vermesi, aksi halde terekeye temsilci tayin ettirilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir. .

.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17755, Karar No: 2021/7242, Tarih: 09.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17755 E.  ,  2021/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikayetçinin CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26278, Karar No: 2013/2269, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26278 E.  ,  2013/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahallinde 20.02.2007 tarihli keşif tutanağında kadastro teknisyeni tarafından keşfe dayalı 28.02.2007 tarihli krokili rapora göre suça konu yerin 651 parsel sayılı DSİ Genel Müdürlüğüne ait istimlak sahasında kaldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak; mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONAN- MASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7510, Karar No: 2017/3410, Tarih: 18.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7510 E.  ,  2017/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Hırsızlık suçundaki değişiklikle)

HÜKÜM : TCK'nın 148/1, 35/2, 62, CMK'nın 326 maddelerine göre 3000 TL ve 2000 TL adli para cezasının 6 taksitte ödenmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Sanık ...'ın müşteki ...'ye ait işyerinden 3 adet cep telefonunu alarak kaçtığı, müştekinin sanığı takip ederek yakaladığı esnada sanığın müştekiye ait işyerinden çaldığı cep telefonları üzerindeyken müştekiyi kolundan ısırmak suretiyle yaraladığı eylemin bir bütün olarak tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uygulanarak cezasından indirim yapılmış olması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

./..

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili kısmından zorunlu sanık savunmanı ücretinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8267, Karar No: 2010/8097, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8267 E.  ,  2010/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç üzerine, ...’na ait bahçe istinat duvarının şiddetli yağmur nedeniyle çökmesi sonucu hasarlandığını, hatalı imalattan dolayı davalı müteahhit ...’ın olayda %75 kusurlu bulunduğunu, diğer davalı da gözetim ve denetim sorumluluğunu yerine getirmeyerek zarara sebebiyet verdiğinden, B.K.’nun 58. maddesi uyarınca müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek, sigortalıya ödenen 4.565.00 TL’ndan, kusur oranına isabet eden 3.423.75 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, doğal afet sonucu yıkılan duvarın müvekkili tarafından yapılmadığını ve kendilerine kusur yüklenemeyeceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, mücbir sebepten doğan zarar nedeniyle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacının delilleri zamanında toplamadığı, delil tespiti, kusur ve hasar incelemesi yaptırmadığı, beklenmeyen hal, şiddetli yağan yağmur sonucu bahçe istinat duvarının yıkılabileceği, zarar ile davalıların sorumluluğu yönünden illiyet bağı kurulamadığından, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı apartman yönetiminin davalı müteahhide her zaman rücu edebileceğine göre, davacı vekilinin davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya kasko sigortalı aracın, davalı ... Sitesine ait otoparkta park halindeyken, şiddetli yağmurdan dolayı beton bahçe istinat duvarının yıkılmasıyla hasarlandığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, davalı apartman yönetiminin hasardan sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya kasko sigortalı aracın, davalı ... Sitesine ait otoparkta park halindeyken, şiddetli yağmurdan dolayı beton bahçe istinat duvarının yıkılmasıyla hasarlandığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, davalı apartman yönetiminin hasardan sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre, B.K.’nun 58. madde hükmü uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan “ağırlaştırılmış” bir kusursuz sorumluluk halidir. Binaya ait duvar da maddede açıklanan “imal olunan şey” kavramına dahildir. Diğer yandan özel hukuk sorumluluğu bakımından her zaman kusur (kast veya ihmal) unsurlarının bulunması zorunlu değildir. Bu gibi hallerde, zararın, hukuka aykırı bir davranıştan doğması yani objektif koşulu gerçekleşmesi yeterli olup, ayrıca sübjektif koşula diğer anlatımla kusura ihtiyaç yoktur. Özellikle kusursuz sorumluluk hallerinde durum böyledir. Zarar, ihmalden de kaynaklanabilir ve ihmali yapan sorumlu olur.

Bu durumda mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, ceza dosyası içeriği, olayda mücbir sebep bulunup bulunmadığı, BK.’nun 58. maddesi ve kat mülkiyeti hükümleri, tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, konusunda uzman bir inşaat mühendisi ve bir araç hasarı - kusur uzmanı bilirkişiden oluşturulacak kuruldan rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12281, Karar No: 2021/12697, Tarih: 08.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/12281 E.  ,  2021/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk marifetiyle yapılan adres araştırmasında kısıtlı adayının ihbar evrakında belirtilen “Teyyaredüzü Mahallesi, ... Sokak, ... ... Sitesi C Blok, No:13, İç Kapı No: 5 .../...” adresinde ikamet etmediği, şahsın adreste ikamet eden ... Kurtulmuş isimli şahsa yaklaşık dört ay bakıcılık yaptıktan sonra, tarihten bir ay önce adresten ayrılarak gitmiş olduğu, şahsın adresini ve iletişim bilgisini adres ve çevresinde bilenin olmadığının bildirildiği, Uyap sistemi üzerinde yapılan inceleme sonucunda kısıtlı adayının Mernis adresinin "... Mahallesi, 3639 Sk. No:15 İç Kapı No:32 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırması ile şahsın belirtilen adreste ya da ... ilçesinde herhangi bir adreste ikamet etmediği, şahsın son ikametgah adresinin "Araplar Mahallesi, 1351 Sk. ... Konutları Sitesi ... Blok No:1 İç Kapı No:16 .../..." adresi olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlının dava tarihi olan 03/11/2020 tarihi itibariyle “... Mah. 3639 Sok. No:15 İç Kapı No:32 .../...'de ikamet ettiği, 16/07/2021 tarihi itibariyle “Araplar Mah. 1351 Sok. ... Konutları Sitesi ... Blok No:1 İç Kapı No:16 .../...” adresinde ikamet ettiği, 6100 sayılı HMK’nın 6. Maddesi ile "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmünün düzenlendiği, bu nedenle kısıtlının dava açıldığı tarihte .../... adresinde ikamet ettiğinden ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medenî Kanununun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanununun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.