muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13968, Karar No: 2013/12285, Tarih: 12.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13968 E.  ,  2013/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 18. Asliye Hukuk (... 3. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2008/168-2010/360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında düzenlenen sözleşme ile davalı şirketin müvekkili şirket araçlarına şoför temin etme edimini üstlendiğini, 09.01.2008 tarihinde, davalı şirket tarafından temin edilen diğer davalı sürücünün, müvekkiline ait aracı kullandığı sırada meydana gelen kazada müvekkiline ait çekici ve dorsesinin hasarlandığını, hasar sebebiyle çekicin değer kaybettiğini, dorsenin de pert olduğunu, aracı kullanamamasından ötürü gelir kaybına uğradığını, davalı sürücünün kazada % 100 kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla çekicinin tamir bedeli ve dorsenin pert olması nedeniyle 5.000,00 TL, araçtaki değer kaybından dolayı 5.000,00 TL ve kazanç kaybından dolayı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş yargılama sırasında talebini çekicinin tamir bedeli ve dorsenin pert olması nedeniyle 63.486,00 TL, çekicinin değer kaybı nedeniyle 10.000 TL, gelir kaybı nedeniyle 7.600,37 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ve davalı şirketin aynı gruba ait tek merkezden yönetilen şirketler olduğunu, meydana gelen kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını, araçta meydana gelen hasarın çok hafif olduğunu, dorsenin pert olduğunun kanıtlanması gerektiğini, ayrıca aracın, davacı ve davalı şirkete ait serviste çok düşük miktarla onarıldığını ve aracın çalıştırıldığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, meydana gelen kazada davalı şirket tarafından, sözleşme gereği temin edilen sürücü davalının tam kusurlu olduğu, davacının çekicinin tamir bedeli ve dorsenin pert olması nedeniyle 63.486,00 TL, aracın çalıştırılamaması nedeniyle 13.500 TL, çekicide meydana gelen değer kaybı nedeniyle de 10.000 TL zarara uğradığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile çekici ile dorsedeki hasardan dolayı meydana gelen 63.486,00 TL, değer kaybı nedeniyle 10.000,00 TL, kazanç kaybı nedeniyle de 7.600,37 TL olmak üzere 81.086,37 TL'nin olay tarihinden itibaren kısa vadeli kredilere uygulanan avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Haskayakçı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.616,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... 'dan alınmasına, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3321, Karar No: 2023/21457, Tarih: 21.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/3321 E.  ,  2023/21457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/141 E., 2021/1604 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2020 tarihli ve 2019/518 Esas, 2020/272 Karar sayılı kararı ile sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin ilk ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca neticeten 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/141 Esas, 2021/1604 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usulsüz tebligat nedeniyle ek kararın bozularak hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 07.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.03.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12391, Karar No: 2017/6222, Tarih: 25.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12391 E.  ,  2017/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... mirasçıları 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ... 6- ... 7- ... 8- ... vek Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10/03/2015 gün ve 2012/902 E. - 2014/281 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10/12/2015 gün ve 2015/13321 E. - 2015/16702 K. sayılı ilamına karşı bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... aleyhine başlattığı ilamsız icra takibinin davalının takip konusu senetteki imzaya itirazı nedeniyle durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının aynı senede dayalı olarak önce kambiyo senetlerine özgü yolla takip başlattığını, müvekkilinin şikayet yoluyla imza itirazında bulunduğunu ve takibin iptal edildiğini, bunun üzerine davacının davaya konu takibi başlattığını, takibe konu senetteki imzanın müvekkilinin elinden çıkmadığının İcra Hukuk Mahkemesindeki yargılamada anlaşıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ..., taraflar arasında herhangi bir alışverişin bulunmadığını, davacının, babasının kiracısı olduğunu, senedin tanzim edildiği tarihte babasının 75-80 yaşlarında olup senedin kandırılmak suretiyle babasına imzalatılmış olabileceğini, imzaya itirazları olmadığını, itirazlarının senedin aldatma sonucu düzenlendiğine yönelik olduğunu, babasının hayatta iken haklılığının ortaya çıktığını, davayı kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer dahili davalılar davaya cevap vermemiştir.

Diğer dahili davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı tarafından başlatılan takibin davalı ...'ın itirazı üzerine durduğu, yargılama sırasında adı geçen davalının vefat etmesi nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiği, hem davalı ...'ın hem de adı geçenin vefatı üzerine dosyaya dahil edilen mirasçılar olan dahili davalıların itirazla ilgili dosyaya herhangi bir belge ve evrak sunmadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, muris davalının itirazının iptali ile takibin dahili davalılar yönünden kaldığı yerden devamına karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... dışındaki diğer davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.12.2015 tarihli kararıyla onanmış olup, bu karara karşı bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda,Davalı ... mirasçılarından ...’ın dava tarihinden önce ölmüş olduğu dosyaya sunulan nüfus aile kayıt örneğinden anlaşıldığı halde yargılama sırasında ölen davalı ... mirasçılarının davaya dahil edilmesi için çıkarılan tebligatın adı geçene sağmış gibi 7201 sayılı tebligat kanunun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş olduğu dosyaya sunulan veraset ilamında ...’ın sağ görülmesinin nüfus kayıtları ile uyuşmadığı ve böylece ...’ın gerçek mirasçılarını gösterir yeni bir veraset ilamı alınması gerektiği hususları gözetilerek ... mirasçılarının da davaya dahil edilmesi ve böylece taraf teşkilinin eksiksiz sağlanarak yargılama yapılması gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilmesi ve esas hakkında karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkına aykırılık oluşturduğundan yerel mahkeme hükmünün bu usuli eksiklik nedeniyle bozulması gerekirken onama ilamında yazılı nedenlerle onandığı anlaşıldığından karar düzeltme isteminin re’sen gözetilen sebeple kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dairemizin 10.12.2015 tarih 2015/13321 Esas, 2015/16702 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2890, Karar No: 2016/3875, Tarih: 18.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2890 E.  ,  2016/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üçer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, suç tarihinde cadde üzerinde gördüğü onbeş yaşından küçük üç mağdureyi para vereceğini beyanla kandırıp kapalı spor salonunun arkasına götürerek hileyle hürriyetlerinden yoksun bıraktığı ve mağdurelere karşı basit cinsel istismarda bulunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın mağdureleri alıkoyması eyleminin tek fiille birden fazla mağdureye yönelik işlenmesi nedeniyle zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mağdur sayısınca hüküm kurulması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9820, Karar No: 2024/13840, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9820 E.  ,  2024/13840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/66 E., 2024/144 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; davalı firmanın 13 yıl fabrika müdürü sıfatıyla çalışmakta olan davacının iş akdini 31.01.2012 tarihi itibari ile düzenlemiş olduğu sözde bir sözleşme ile sonlandırıp kendisine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti ödediğini, işin sona ermesi ile ilgili bir uyuşmazlık bulunmadığını, davalı tarafından davacının çalıştığı sürede 2 ayrı ücret düzenlemesi yapıldığını, bordrolarda ve ...'ya yapılan bildirimlerde düşük miktarda ücret gösterildiğini, ...'ya davacı adına yatırılan primlerin ele geçen ücretin üzerinden değil resmi kayıtta gösterilen ücret üzerinden hesaplanarak yatırıldığını, emekli maaşının asgari geçim şartlarının altında tahakkuk ettirildiğini, davalı firmanın noter ihtarnamesine rağmen hiçbir telafi işleminde bulunmadığını iddia ederek davalının işyerinde çalıştığı süre boyunca davacının gerçek ücretinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarının aksinin yazılı belgeyle ispatlanabileceğini, 12 yıl boyunca kayıtlara yansıtılan ücret ile ödenen ücret arasındaki farkı bilmemenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, fark olsa bile gerekli bildirimlerin yapılıp yapılmadığını bildirme görevinin davacıda olduğunu, bundan dolayı Kurumun sorumlu tutulamayacağını beyanla davanın reddini istemiştir.

2-Davalı şirket vekili; davacı tarafın ücretinin kayıtlara geçen kadar olduğunu, çalışanların başarılı olması durumunda periyodik olmayan bir şekilde primle ödüllendirildiğini, müvekkilinin hatasının bu primleri bankaya ödememesi olduğunu, ikale sözleşmesi kapsamında yapılan ödemenin tazminat niteliğinde olmadığını, davacının eğitimli bir kişi olarak attığı imzanın ne anlama geleceğini bilebilecek durumda olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2-Davalı şirket vekili; davacı tarafın ücretinin kayıtlara geçen kadar olduğunu, çalışanların başarılı olması durumunda periyodik olmayan bir şekilde primle ödüllendirildiğini, müvekkilinin hatasının bu primleri bankaya ödememesi olduğunu, ikale sözleşmesi kapsamında yapılan ödemenin tazminat niteliğinde olmadığını, davacının eğitimli bir kişi olarak attığı imzanın ne anlama geleceğini bilebilecek durumda olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile açılan davanın kabulüne; davacının davalı ... Giyim Teks. Deri. Mefr. Dayn. Tük. Mal. Zücc. San. Tic. A.Ş. 'ye ait işyerinde çalıştığı süre boyunca davacının gerçek ücretinin 16.08.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında 471,95 TL, 01.01.2000 - 30.06.2000 tarihleri arasında 553,63 TL, 01.07.2000 - 31.12.2000 tarihleri arasında 599,01 TL, 01.01.2001 - 30.06.2001 tarihleri arasında 705,65 TL, 01.07.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında 846,79 TL, 01.01.2002 - 30.06.2002 tarihleri arasında 1.119,37 TL, 01.07.2002 - 31.12.2002 tarihleri arasında 1.264,93 TL, 01.01.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında 1.542,91 TL, 01.01.2004 - 30.06.2004 tarihleri arasında 2.132,85 TL, 01.07.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasında 2.239,49 TL, 01.01.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 2.464,12 TL, 01.01.2006 - 31.12.2006 tarihleri arasında 2.677,40 TL, 01.01.2007 - 30.06.2007 tarihleri arasında 2.836,23 TL, 01.07.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında 2.949,68 TL, 01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 3.067,67 TL, 01.07.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasında 3.220,45 TL, 01.01.2009 - 30.06.2009 tarihleri arasında 3.358,10 TL, 01.07.2009- 31.12.2009 tarihleri arasında 3.494,24 TL, 01.01.2010 - 30.06.2010 tarihleri arasında 3.675,76 TL, 01.07.2010 - 31.12.2010 tarihleri arasında 3.834,58 TL, 01.01.2011 - 30.06.2011 tarihleri arasında 4.016,10 TL, 01.07.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında 4.220,31 TL ve 01.01.2012- 01.07.2012 tarihleri arasında 4.469,90 TL brüt olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli kararı ile "...tüm dosya kapsamı, ... kayıtları, bordro tanık beyanları, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan TÜİK'ten celp edilen emsal ücret kayıtları, Dairemizin 2016/5 Esas-5 Karar sayılı ve 2019/2179 Esas-2689 Karar sayılı kaldırma kararları, belirtilen kararlarımız uyarınca İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama ve yapılan bilirkişi raporları, davacıya fesih tarihinde yapılan ve yazılı delil başlangıcı niteliğinde olan ihbar tazminatı bordrosu, Yargıtay 10. HD'nin 2016/8486 Esas-2016/12257 Karar ve Yargıtay 21. HD'nin 2018/7 Esas -2019/5366 Karar sayılı ilamları, birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı işveren yanında 25.02.2021 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen dönemler ve ücretler kapsamında çalıştığı anlaşılmakla bu doğrultuda verilen Sigorta Primine Esas Kazanç tespiti ve yaşlılık aylığı ve sosyal haklarının yeni belirlenen ücrete göre düzenlenmesine dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varılmıştır.

Bu itibarla sonuç olarak; ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine.." dair karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "....Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen Mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77 ve 80. maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.