muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2016, Karar No: 2015/815, Tarih: 22.01.2015

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut uyuşmazlıkta hasara yol açan asıl olgunun şiddetli yağmur veya bu yağmur sonucu oluşan sel veya su baskını değil, davalının işlettiği deponun çatısının yapısındaki yanlışlık ve bakımındaki hata olduğunun ve anılan çatının doğru bir şekilde inşa edilmiş ve yeterli bakımının yapılmış olsaydı, yağmurun ne kadar yoğun olursa olsun içeriye su sızdırmasının söz konusu olmayacağının, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesiyle anlaşılmış, bu durum karşısında da somut olayda zararın mücbir sebepten meydana gelmediğinin açıklığa kavuşmuş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10.265,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7987, Karar No: 2024/25835, Tarih: 10.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7987 E.  ,  2024/25835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13731, Karar No: 2014/15163, Tarih: 22.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13731 E.  ,  2014/15163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa dolandırıcılıktan değil, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanunu’nun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanıkların, ... ... ... şubesinden 200.000,00 TL kredi alabilmek için müracaatta bulunmaları üzerine 07.07.2005 tarihinde imzalanan kredi sözleşmesinde çekilmek istenilen kredi meblağının yüksek olması nedeniyle iki kefile ihtiyaç olduğundan, sanık ...’in, eşi olan ...’ten almış olduğu 13.01.2005 tarihli genel vekâletname çerçevesinde asıl borçlu olarak eşini gösterdiği, sanık ... ile tanık ...’in de kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladıkları, 2006 yılının 10. ayında banka tarafından teminat istenilmiş olması nedeniyle, sanık ...’in Türkiye İş bankasına ait ... adına verilmiş ... no’lu çeki boş olarak ele geçirdikten sonra düzenleyip, ...'ın yerine imzalayarak teminat olarak bankaya verdiği, çek üzerinde yaptırılan imza incelemesine ilişkin 13.11.2007 tarihli bilirkişi raporuna göre, çekin altındaki imzanın ...'ın eli mahsulü olmadığının tespit edildiği, 27.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda ise, söz konusu çekteki keşideci imzasının sanık ...’in eli mahsulü olduğunun iddia edildiği somut olayda; banka tarafından 07.07.2005 tarihinde açılan kredinin çekilmesinden sonra, suça konu çekin 2006 yılının 10. ayında bankaya teminat olarak verilmesi karşısında, önceden doğmuş borç için hileli davranışlarda bulunulması nedeniyle her iki sanık yönünden dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanık ...’in çekteki sahtecilik olayına iştirak ettiğine dair delil de bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararlarının usul ve yasaya uygun olduğu; öte yandan, tanık ... ...’ın bilgisi dışında alınan çeki doldurup imzaladığı bilirkişi raporlarıyla sabit olan sanık ...’in eyleminin, resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hapis cezasının kanuni bir sonucu olan TCK’nın 53. maddesinde yer alan güvenlik tedbirlerinin uygulanmaması yasaya aykırı ise de; bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13054, Karar No: 2016/3173, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13054 E.  ,  2016/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

NUMARASI : 2006/168-2009/403

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaz mala net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılması yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % binde bir’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1495, Karar No: 2019/12626, Tarih: 09.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1495 E.  ,  2019/12626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, okulda bulunan bir adet mont, bir poşet yiyecek ve 20 TL bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin gerçekleştiği yerin kamu kurumu ve aynı zamanda binanın eklentisi niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/12 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, okulun kapısını kırarak girdikten sonra çalmak istediği suça konu bilgisayara zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemde; bilgisayarın kırılmasında hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ve korunan hukuki yararın aynı olması nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının anlaşılması karşısında: suça sürüklenen çocuk hakkında tek bir mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, söz konusu eylemler nedeniyle TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükmü uyarınca cezada artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/43, Karar No: 2008/12412, Tarih: 25.11.2008

11. Ceza Dairesi 2008/43 E., 2008/12412 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/43 E., 2008/12412 K.**

**- BAŞKASINA AİT KİMLİK BİLGİLERİNİN KULLANILMASI

- TEKERRÜR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 267 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 268 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 206 ]

**"İçtihat Metni"**

Kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan sanık Cebrail'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 206/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası

ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra hapis cezası süresi kadar denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan hakları kullanmaktan hükümlülüğü süresince mahrum bırakılmasına dair, (Ayvalık Asliye Ceza Mahke-mesi)'nin 22.02.2006 tarihli ve 2005/289 esas, 2006/118 sayılı kararın, dosya kapsamına göre,

1-

Yargıtay Onuncu Ceza Dairesi'nin 28.12.2005 tarihli ve 2005/11724-

19669 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe

giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun

işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren

kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz

olunur.", 3. fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve

tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır."

şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık

Kadri hakkında İzmir Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2000/148-227 sayılı

mahkumiyet hükmü sebebiyle ve tekerrüre esas olduğu gerekçesiyle, suç

tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine

hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere

özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve cezanın infazından itibaren denetimli

serbestlik tedbirlerine tabi tutulmasına dair karar verilmesinde,

2-

Olay tarihinde başka bir suçtan dolayı yakalanan hükümlünün,

hakkında yürütülen soruşturma aşamasında, kollukta gerçek kimlik bilgileri

yerine, kardeşi Cumali'nin kimlik bilgilerini bildirmek suretiyle kimliği hakkında

resmi mercilere yalan beyanda bulunmak olarak belirlenen eyleminin, 5237

sayılı Kanun'un 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1. maddesi kapsamında

kaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 206. maddesinin bildirilen kimlik bilgilerinin

gerçekte var olmayan kişilere ait olması halinde uygulanabileceği göze

tilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan

altsoy üzerindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine 4<

kılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar veril

mesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Ka

nunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek

gerçekte var olmayan kişilere ait olması halinde uygulanabileceği göze

tilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan

altsoy üzerindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine 4<

kılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar veril

mesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Ka

nunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 22.11.2007 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-130-2832-2007/59417 sayılı kanun yaranna bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcıhğı'nın 27.12.2007 gün ve K.Y.B/2007267804 sayılı ihbarnamesiyle Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla incelenip, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, yasa yaranna bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Ayvalık Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2006 gün ve 2005/289 esas, 2006/118 sayılı kararın, CMK'nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 2 nolu bozma yönünden aleyhe sonuç doğurmamasına, 1 ve 3 nolu bozmalar hakkında CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmamasına, aynı Yasa'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde sayılan haklardan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen muhafazasına, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE 25.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11280, Karar No: 2006/17337, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11280 E.  ,  2006/17337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kadastro Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili, davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 10.10.2001 günlü dava dilekçesi ile ... Köyü 26080 ada 30 sayılı parselin 121687/134857 payının Hazine adına tapuda kayıtlı olup orman sayılmayan yerlerden olduğu halde, yörede ilk defa yapılarak 27.04.2001 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda orman sınırları içine alındığını ileri sürerek, Hazine payı yönünden orman kadastro işleminin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 26080 ada 30 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait payın Hükmi Şahsiyete Haiz ... Üniversitesi Ormanı Sayılan Yerlerden Olduğunun Tespitine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ile davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli 26080 ada 30 parsel sayılı 114588 m2 yüzölçümlü taşınmazın 121687/134857 payı Hazine, 13163/134857 payı ... Üniversitesi, 7/134857 payı da ... Üniversitesi adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hazinenin tapu kaydındaki payı, yerleşim ve ağaçlandırma alanı olarak kullanılmak üzere, Milli Emlak Genel Müdürlüğünün Genel Müdür ... Cansızlar İmzalı 16.06.1998 tarihli yazısı ile 178 sayılı Kanun Hükmendeki Kararnamenin 13/d maddesi gereğince Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) Başkanlığı'na tahsis edilmiştir.

6831 Sayılı Yasanın beşinci fasılında, ağaçlandırma ve imar işleri başlıklı bölümde yer alan 57. maddesinde “Orman sahasını artırmak maksadıyla ... Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımından elverişli olan yerlerde; köy tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişiler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlandırma yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakılmak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapılacak bozuk koru ve bozuk baltalık ormanlarda da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu yasada yer alan hususi ormanlara ait hükümlere göre yürütülür. .... uygulama usul ve esasları ... Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir.”

-2-

2006/11280-17337

Yasanın 59. maddesinin birinci fıkrasında “57’nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar, ilgili kamu kuruluşuna teslim edilir ve bunlar hakkında bu yasanın hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara ilişkin hükümleri uygulanır.

Kendi arazilerinde ağaçlandırma yapmak isteyen gerçek kişilerle özel hukuk tüzelkişilere, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde; plan ve proje yapımında ve bunların uygulamalarında, orman idaresince teknik yardım yapılabilir, plan ve projeleri Orman Genel Müdürlüğünce tasdik edilmiş sahaların fidan ihtiyaçları parasız karşılanır. Bunlar hakkında hususi ormanlara ilişkin hükümler uygulanır.”

Aynı Yasanın 63. maddesinin 3. fıkrasında da “...Ağaçlandırma planları ve ağaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman idaresince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur.” hükümleri bulunmaktadır.

Tüm bu yasa hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu gerek özel mülkiyete ait gerekse kamuya ait taşınmazlarda ağaçlandırma faaliyetinin, yalnızca Orman Yönetimi tarafından yapılması gerekmediği gibi, özel ve tüzel kişilikler tarafından da yasada belirlenmiş koşullar çerçevesinde (11.03.1989 tarih ve 20105 nolu Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ağaçlandırma yönetmeliğinde düzenlenen kurallara göre) ağaçlandırma yapılabileceği anlaşılmaktadır.

Hazinenin, tapulu taşınmazını orman yetiştirmek üzere 178 sayılı K.H.K.nin 13/d maddesi uyarınca tahsis etmesi halinde, o taşınmaz Hazinenin özel mülkü olmaktan çıkar ve kamu malı niteliğine dönüşür. (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.1998 gün ve 1998/8-347 - 394 sayılı ve 12.12.2001 gün 2001/20-1118-2001/1156 sayılı kararları)

Davacı Hazine, Hazine payına ilişkin olarak orman kadastrosunun iptali ile orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir.