muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20654, Karar No: 2017/1605, Tarih: 03.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20654 E.  ,  2017/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu 775 ada 6 ve 15 parsel sayılı taşınmazlara komşu 14 parsel maliki olan davalılar tarafından kanalizasyon ve atık su borusu geçirilmek, beton dökmek ve oluklardan yağmur suyunu akıtmak suretiyle haksız olarak elatıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, Hal böyle olunca, davacı tarafın oluklardan yağmur suyu akıtılmak suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine ilişkin istemi bakımından yukarıda değinilen hususlar ve özellikle TMK'nun 742 ve 743. maddeleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. " gerekçesiyle kısmen bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı tarafın oluklardan yağmur suyu akıtılmak suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine ilişkin istemi yönünden davanın reddine, diğer istemler yönünden ise verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2190, Karar No: 2010/8577, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2190 E.  ,  2010/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11589, Karar No: 2024/119, Tarih: 11.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/11589 E.  ,  2024/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabulüne

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 04.08.1986 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile 19.11.1989 tarihinde kesinleşen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 1978 yılında yapılmış, çekişmeli yer tespit dışı bırakılmıştır.

2. Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, Kumbağ Köyünde bulunan bir parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2008 tarihli ve 2001/193 Esas, 2008/228 Karar ... kararı ile, davanın kabulü ile 02.10.2006 tarihli fen bilirkişi krokisinde gösterilen 6.962 m2'lik taşınmazın son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2010 tarihli ve 2009/18754 Esas, 2010/1611 Karar ... kararıyla, 02.10.2006 tarihli fen bilirkişi krokisinde gösterilen 6962 m2 lik bölümün davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, yörede yapılan orman kadastrosuna ilişkin çalışma belgeleri ve tahdit haritasının getirtilmediği, genel arazi kadastrosunda tespit dışı bırakılan yerin niçin kadastro harici bırakıldığının sorulmadığı, taşınmazın güneyinde kalan bölümün, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/930 ... kararı ile orman yapıldığı bildirildiği halde, bu dosyanın getirtilerek uygulanmadığı, bu nedenle; İlk Derece Mahkemesince, belirtilen belgeler ilgili yerlerden getirtilerek, yeniden yöntemince orman ve zilyetlik araştırması yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2014 tarihli ve 2010/197 Esas, 2014/451 Karar ... kararı ile, davanın kabulü ile Tekirdağ Merkez Kumbağ Yeldeğirmeni mevkiinde bulunan fen bilirkişisi H.A'nın 22.10.2012 tarihli krokisinde kuzeyi ... Nalbur'a ait 762 nolu parsel, ölü Arif ve hissedarlarına ait 763 nolu parsel, batısı kısmen orman, kısmen ... Gülmez'e ait 758 nolu parsel, doğusu Recai Sözer'e ait 764 nolu parsel, güneyi patika yol ve devamında kısmen orman kısmen Aliye Ercan'a ait 956 nolu parsel nolu parsel ile çevrili olan krokide A harfi ile işaretli 6.962 m2 lik taşınmazın Kumbağ Mahallesinde son parsel numarası verilmek üzere davacı Ruşen ve Zübeyde oğlu ... adına kuru tarım arazisi olarak tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılar Hazine, Orman İdaresi ve Süleymanpaşa Belediye Başkanlığı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan ) 20. Hukuk Dairesinin 07.04.2016 tarihli ve 2016/3477 Esas, 2016/4190 Karar ... kararıyla, bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 04.08.1986 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunduğuna göre, dava konusu taşınmazın orman olup olmadığının tahdit hattına göre belirlenmesi gerektiği, çekişmeli taşınmaz orman tahdit haritasına göre orman sayılan yerlerden ise davanın reddedilmesi, taşınmaz orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden ise, yöntemince zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilerek bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Kumbağ Mahallesi Yeldeğirmeni mevkiinde bulunan fen bilirkişisi heyeti tarafından dosyaya sunulan 26.11.2018 havale tarihli fen bilirkişisi raporu ve krokisinde kuzeyi ... Nalbur'a ait 762 nolu parsel, ölü Arif ve hissedarlarına ait 763 nolu parsel, batısı kısmen orman, kısmen hendek, kısmen ... Gülmez'e ait 758 nolu parsel, doğusu Recai Sözer'e ait 764 nolu parsel, güneyi patika yol ve devamında kısmen orman kısmen Aliye Ercan'a ait 956 nolu parsel nolu parsel ile çevrili olan krokide A harfi ile işaretlenip kırmızı kalemle boyanan 5834 m2'lik taşınmazın Kumbağ Mahallesinde son parsel numarası verilmek üzere davacı Ruşen ve Zübeyde oğlu ... adına kuru tarım arazisi olarak tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşmediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz devetin hüküm ve tasasrrufı altındaki yerlerden olduğunu, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14, 17 inci maddeleri, 4071 ... Türk Medeni Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

745,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2231,95 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34968, Karar No: 2020/7442, Tarih: 23.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/34968 E.  ,  2020/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 15. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Güv. .... ve Eğit. Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Büyükşehir Belediyesinde alt işveren sıfatıyla iş yapan ... Güvenlik Ltd. Şti.’de özel güvenlik görevlisi olarak 04.10.2011-07.12.2015 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 4857 sayılı Yasanın 68.maddesinde düzenlenen ara dinlenme sürelerine uyulmadan çalıştırıldığını, çalışma süresi ile orantılı olarak 30 dakika ara dinlenme süresi verilmesi gerekirken bu yasal hakkın işçiye verilmediğini, bu bağlamda davacının 7,5 saat çalışması gerekirken 8 saat çalıştırıldığını ancak fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının ... 4.Noterliğinin 07.12.2015 tarih, 7827 yevmiye ile davalılara gönderdiği fesih bildirimiyle iş akdini 4857 sayılı Yasanın 24/II.maddesine göre tek yanlı ve bildirimsiz olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücret alacağına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının iş akdini kendisinin haksız olarak feshettiğini, fazla çalışma ücretlerinin yatırılmadığı iddiasıyla 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesine dayansa da ücret bordrolarından görüleceği üzere davacıya tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, fazla çalışma yapması halinde bu ücretinin de ödenmiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Güvenlik ... A.Ş. vekili; davacının kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının fesih bildirimine cevaben gönderilen 16.12.2015 tarihli ihtarda davacının fazla mesai alacağı olmadığı ve buna göre feshi haklı nedene dayanmadığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağının bildirildiğini, zira, işe giriş çıkış föylerinde görüleceği üzere davacının davalı şirkette üçlü vardiya sistemine göre haftanın 6 günü 8 saat, yarım saat yemek molası kullanarak çalıştığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini, davacı öğlen yarım saat yemek molasını kullanamadığını iddia etmekte ise de davacının Bostanlı Rekreasyon Alanında çalıştığını, burada yemek yapma imkanlarının dahi bulunduğunu, kaldı ki bir işçinin hiç ara vermeden 8 saat boyunca çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince; davacının 8 saatlik çalışma süresi içerisinde yemek ve ihtiyaç molası verilmemek suretiyle çalıştırılması nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, ancak fazla çalışma yaptığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; her ne kadar davacı vekili fazla mesai talebinin reddine yönelik istinaf talebinde bulunmuş ise de; davacının haftanın 6 günü 8’er saatlik vardiyalar ile çalıştığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı yan, yarım saat ara dinlenme hakkının verilmediğini iddia etmekte olup dinlenen davacı tanığı ... de, yemek ihtiyaçlarını ayaküstü atıştırdıklarını beyan etmekle birlikte Yargıtay 9. Hukuk Dairesini “8 saatlik süre içinde bir kimsenin yemek yeme ve diğer tabii ihtiyaçları için yarım saatlik bir süreye ihtiyacı olacağı ve bu tür ihtiyaçlar için yarım saatlik süreyi kullanmış olacağının hayatın normal akışı icabı olduğu” yönündeki ilke kararları gereğince yarım saat ara dinlenme süresinin ayrıştırılması halinde haftanın 6 günü 8 saat - ½ saat = 7,5 saat x 6 gün = 45 saat çalışan davacının yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan çalışması olmadığı kanaatine varılmıştır. Davacının çalışma süresi 8 saat olarak kabul edildiğinde 4857 sayılı kanunun 68/c maddesi gereği davacıya aralıksız en az 1 saat ara dinlenmesi verilmesi gerekir. Dosya içeriği itibari ile 1 saat ara dinlenmesi verilmediği sabittir. Bu durumda davacı açısından haklı nedenle fesih koşulları oluşmaktadır ve bu sebeple de davacı kıdem tazminatına hak kazanmaktadır. Bu durum dikkate alındığında davalı vekillerinin ileri sürmüş oldukları fazla mesai taleplerinin reddine rağmen kıdem tazminatı talebinin kabulünün çelişkili olduğu iddiası yerinde değildir, gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ... Güv. .... ve Eğit. Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı ... Güv. .... ve Eğit. Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, 4857 sayılı Yasanın 68.maddesinde düzenlenen ara dinlenme sürelerine uyulmadan çalıştırıldığını, çalışma süresi ile orantılı olarak 30 dakika ara dinlenme süresi verilmesi gerekirken yasal hakkın verilmediğini ve 7,5 saat çalışması gerekirken 8 saat çalıştırıldığını ancak fazla mesai ücreti ödenmediğini, 07.12.2015 tarihli fesih bildirimiyle iş akdini 4857 sayılı yasanın 24/II.maddesine göre haklı nedene dayalı olarak feshettiğini bildirmiştir. Davalı alt işveren ... Güvenlik ... A.Ş. vekili, ise davacının fesih bildirimine cevaben gönderilen 16.12.2015 tarihli ihtarnamede davacının fazla mesai alacağı olmadığı ve buna göre feshi haklı nedene dayanmadığından kıdem tazminatına hak kazanamayacağının bildirildiğini, zira işe giriş çıkış föylerinde görüleceği üzere davacının davalı şirkette üçlü vardiya sistemine göre haftanın 6 günü 8 saat, yarım saat yemek molası kullanarak çalıştığını, haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini, davacı öğlen yarım saat yemek molasını kullanamadığını iddia etmekte ise de, davacının ‘Bostanlı Rekreasyon Alanında’ çalıştığını, burada yemek yapma imkanlarının dahi bulunduğunu, kaldı ki bir işçinin hiç ara vermeden 8 saat boyunca çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece; davacıya ara dinlenme sürelerinin kullandırılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulüne, fazla çalışma yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle ise fazla çalışma ücret alacağının reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise;davacı yarım saat ara dinlenme hakkının verilmediğini iddia etmekte ise de dinlenen davacı tanığının yemek ihtiyaçlarını ayaküstü atıştırdıklarını beyan ettiğini,Yargıtay ilke kararları gereğince yarım saat ara dinlenme süresini kullandığının kabulü gerektiği ve bu kabule göre ara dinlenme süresinin ayrıştırılması halinde haftanın 6 günü 8 saat - ½ saat = 7,5 saat x 6 gün = 45 saat çalışan davacının yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saati aşan çalışması olmadığı, davacının çalışma süresinin 8 saat olarak kabul edildiğinde 4857 sayılı Kanunun 68/c maddesi gereği davacıya aralıksız en az 1 saat ara dinlenmesi verilmesi gerektiği, dosya içeriği itibari ile 1 saat ara dinlenmesi verilmediğinin sabit olduğu, bu durumda davacı açısından haklı nedenle fesih koşullarının oluştuğu ve kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai taleplerinin reddine rağmen kıdem tazminatı talebinin kabulünün çelişkili olduğu iddiası yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.