muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16721, Karar No: 2014/7358, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16721 E.  ,  2014/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/277759

MAHKEMESİ : Adana 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

NUMARASI : 2009/417 (E) ve 2011/574 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, eğitim gördüğü okulun güvenlik kamerasına eliyle asılıp, kablosunu kopararak zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, ters dönmüş olan kamerayı düzeltmek isterken yanlışlıkla kablonun koptuğunu savunması, okulun gece bekçisi tanık İ.. Y..'ın olayı oğlu M. Y.'dan haber aldığını belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeksizin tespiti için, M.Y.'ın tanık olarak ifadesi alınıp, sanığın suç kastı ile hareket edip etmediği kesin olarak tespit edildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken, bir gün karşılığı miktarın belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)5395 sayılı Kanun'un 11. maddesindeki "Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır." şeklindeki düzenleme gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 5395 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesi,

3-)Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12630, Karar No: 2014/2363, Tarih: 05.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/12630 E.  ,  2014/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/237082

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2004/298 Esas, 2011/77 Karar

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 22/01/2007 tarihli iddianemenin konusunu oluşturan eylemlerle ilgili olarak zimmet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilebileceğinden bu kararın inceleme dışı bırakılmasına, CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükümlerin 18/07/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edildiği nazara alınarak 3628 sayılı Yasanın 18. maddesindeki "... Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin sadece zimmet suçu yönünden katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde 2907 sayılı Y... Tarım Kredi Kooperatifi müdürü olarak görev yapan sanığın, kooperatif hizmet binasının bir kısım tamirat işlerini yaptırdığı tanık Y.. K.. O..'a işçilik bedeli olarak iki çuval yem vermesine rağmen, adı geçen tanık tarafından yapılan işlerden daha fazla işin yapıldığından bahisle gerçeğe aykırı olarak tutanak ve 04/03/2003 tarihli tediye fişi düzenlemek suretiyle kooperatif kasasından 1.250.000.000 TL çıkış yaparak, aradaki fark kadar kooperatif parasını zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; suçlamalara konu dönemde kooperatifte yapılan inşaat ve tamirat işlerinin işçilik dahil toplam maliyetine ilişkin alınan teknik bilirkişi raporunda tespit edilen tutar ve bir kısım tanıkların yapılan işler nedeniyle kendilerine yapılan işçilik ödemelerine ilişkin beyanları esas alınarak hazırlanan 22/12/2010 havale tarihli bilirkişi raporundaki tespitler ve suçlamalara konu tediye fişinde belirtilen tutarın o dönemde yapılan tüm tamirat ve inşaat işlerini kapsadığı yönündeki sanık savunmaları karşısında; tanık Yaşar Kemal'in beyanlarına göre kendisine yaptırılan tamirat ve inşaat işleri karşılığında verilen 2 çuval yemin o tarihteki değerinin 28.000.000 TL olduğu, yine bu tanığa yaptırılan işlerin toplam maliyetinin soruşturma raporunda 150.000.000 TL olarak, kovuşturma aşamasında talimatla alınan teknik bilirkişi raporuyla da 105.176,387 TL olarak belirlendiği, aldırılan ilk bilirkişi heyeti raporunda işaret edilen aynı dönemde yapılan inşaat ve tamirat işlerine ilişkin olarak düzenlenen 190.570.000 TL, 90.000.000 TL ve 2.478.000.000 TL bedelli fatura ve ödeme makbuzlarının da bulunduğu nazara alınarak, kooperatif hizmet binasında yeniden keşif yapılıp bahse konu dönemde yapılan tüm inşaat ve tamirat işlerinin işçilik dahil toplam maliyetinin alınacak teknik bilirkişi raporuyla hesaplanmasından sonra, aynı döneme ilişkin tüm kooperatif kayıtları ve harcama belgelerindeki miktarlarla karşılaştırılması suretiyle sanığın uhdesinde kooperatif parasının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi amacıyla dosyanın Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii ile hazırlanacak rapor sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16195, Karar No: 2010/2202, Tarih: 16.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16195 E.  ,  2010/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harrçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4494, Karar No: 2015/6163, Tarih: 10.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4494 E.  ,  2015/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/164304

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/515 (E) ve 2012/109 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1-Sanığın, katılan H.. Ş.. yerine imza atmak suretiyle sahte olarak hazırladığı 01.04.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesini vergi kaydı yaptırmak için Bakırköy Vergi Dairesi'ne sunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; özel belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin düzenlenmesi yeterli olmayıp, kullanılması gerektiği de gözönünde bulundurularak, Bakırköy Vergi Dairesinden suça konu belgenin hangi tarihte ibraz edildiğinin, vergi kaydının hangi tarihte oluşturulduğunun sorularak suç tarihinin tespiti ile suçun zamanaşımına uğramadığının tespiti halinde sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında, katılanların sahibi olduğu dükkanı kiraladığını, katılanların da sanığın kiracıları olduğunu ancak aralarında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığını belirtmeleri karşısında, sahtecilik eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla" gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. Maddesine aykırı olarak, denetim süresi içerisinde kasten suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün, değiştirilmeksizin açıklanmasıyla yetinilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine,10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3833, Karar No: 2014/4513, Tarih: 15.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3833 E.  ,  2014/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Kadastro Mahkemesinin ........2010 tarih 2009/95-2010/... Esas - Karar sayılı kararı ile çekişmeli 150 ada ... parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın askı ilan süresinden sonra açıldığı anlaşıldığından mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar kesinleşmiş, bu karar doğrultusunda kadastro tutanağı da Kadastro Müdürlüğünce kesinleştirilmiştir. Ancak Tapu Müdürlüğü tarafından dava dosyasına gönderilen 150 ada ... (mahalle devri nedeniyle 164 ada ...) parsel sayılı taşınmazın davalı olduğu belirtilerek malikhanesi ve yüzölçümünün açık bırakıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda çekişmeli taşınmazın tapu kaydının oluşmama sebebinin sorularak, alınacak yazı cevabı ile birlikte tüm belgelerin getirtilerek,

...- Davacı ... ve bayii (satın aldığı kişiler) olan ... ve ... ... Yazıcı adına aynı çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının mahkeme Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden sorularak, varsa bu taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9633, Karar No: 2012/20527, Tarih: 28.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9633 E.  ,  2012/20527 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 tarihli ve 2010/576 esas, 2010/927 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2011 tarihli ve 2011/167 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre,

18/05/2010 tarihli vergi inceleme raporunda, sanığın 2005 takvim yılına ilişkin haksız vergi iadesi aldığı ve hazineyi vergi ziyaına uğrattığının belirtilmiş olması karşısında, suçun işlenmesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231/6-c maddesinde yer alan kamunun uğradığı zararın tamamen giderilmesi şartının somut olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04/05/2011 gün ve 2011/5580/25081 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2011 gün ve KYB.2011/196617 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 ve 03.02.2009 gün ve 250-13 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için diğer şartların yanında, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi de gerekmektedir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma

yapmalı, hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. Öte yandan yine ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararında açıklandığı üzere; defter ve belgelerin gizlenmesi halinde, sağlıklı bir vergi incelemesi yapılamayacağı açıktır. Vergi denetimi olanağını kaldıran bu halde artık somut bir vergi ziyaının tespiti olanağı da ortadan kalkmaktadır. O halde, mükellefin sorumluluğunu kaldıracak olan ve 213 sayılı Yasanın 13. maddesinde düzenlenen durumlarda veya kastı ortadan kaldıran diğer hallerin kanıtlanması dışında, vergi ziyaının varlığının kabulü de zorunludur.

Bir başka anlatımla yukarıda değinilen haller dışında mefruz (soyut) vergi ziyaı bulunduğu kabul edilmeli, müspet (somut) vergi ziyaının varlığı aranmamalıdır. Kaldı ki, 29.07.1998 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile 213 sayılı Yasada yapılan değişiklikler ile vergi kaçakçılığı suçlarında “vergi ziyaının varlığı” suçun unsuru olmaktan çıkarılmış ve defter ve belgeleri gizleme halinde, suçun oluştuğu hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; 18.05.2010 gün ve VDENR-2010-1931/18 sayılı vergi inceleme raporunda, şüpheliye yüklenen defter ve belge gizlemek suçu yönünden özel usulsüzlük cezasının öngörüldüğü, 213 sayılı Yasanın 30/3 ve 6. maddesi gereğince re’sen tarh edilmesi istenen Katma Değer Vergisinin sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili olduğu, keza haksız alındığından bahisle geri alınması öngörülen KDV iadesinin de bu suç nedeniyle meydana geldiği anlaşılmakla; sanığa yüklenen defter ve belge gizlemek suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesinin ( c ) bendi kapsamında aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesi gerekli somut bir zarar meydana gelmediği cihetle, objektif koşullar yönünden değerlendirmede bulunup, engel bir durum olmadığı gerekçesiyle takdir hakkını da kullanmak suretiyle sanık hakkında CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2010 gün ve 2010/576 esas, 2010/927 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.02.2011 gün ve 2011/167 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK’nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15898, Karar No: 2023/20812, Tarih: 11.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/15898 E.  ,  2023/20812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/515 E., 2022/251 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyizin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 12.05.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun,

a. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 7 ay 23 günlük hapis cezasının 2 yıl süreyle bir meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrilmesine,

b. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca neticeten 840 TL adli para cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın Dairemizin 08.09.2021 tarihli ve 2021/21712 Esas, 2021/21122 Karar sayılı ilâmıyla bozulması üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca neticeten 5820 TL adli para cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun suçu işlemediğine, somut ve kesin delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde saat 14:00-15:00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun ... Anadolu Lisesi bahçesine girdiği, katılan B. S.'in okulda beden eğitimi öğretmeni olduğu, okul bahçesine giren suça sürüklenen çocuğa hitaben "Ben ve çocuklar şuan için ders yapıyoruz, dışarı çık!" demesi üzerine suça sürüklenen çocuğun "Çocuk dediğin senden çocuk yapar, sen kim oluyorsun, çıkmıyorum!" dediği, ayrıca suça sürüklenen çocuğun okulda öğrenci olan diğer şikayetçilere hitaben de "hepinizi sinkaf ederim!" dediği, böylece hakaret suçunu işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesi mahkumiyet hükmünün kurulduğu 12.05.2016 tarihine göre, uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırmacı raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süre de dikkate alındığında, bozma sonrası verilen karar tarihinden önce 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.