muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9668, Karar No: 2015/15277, Tarih: 19.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/9668 E.  ,  2015/15277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/243902

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki yetki uyuşmazlığının çözümü ve itiraz merciinin belirlenmesi için yapılan yargılama sırasında; Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet Başsavcılıkları arasında çıkan yetki uyuşmazlıklarının çözümüne ilişkin olarak 6217 sayılı Kanunun 21. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesine 7. fıkra eklenmiştir. Bu fıkra; “Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.” şeklinde düzenlenmiştir. Düzenlemenin amacı ise madde gerekçesinde; “soruşturma evrakının Cumhuriyet başsavcılıkları arasında yetkisizlik kararları verilmek suretiyle sürüncemede kalmasının ve gereksiz şekilde yargılama sürecinin uzamasının önlenmesi amacıyla yetki uyuşmazlığına ilişkin kararın en yakın ağır ceza mahkemesi başkanı ya da görevlendireceği üye tarafından verilmesi hüküm altına alınmıştır.” biçiminde kaleme alınmıştır. Gerek madde metni gerekse gerekçesinden anlaşılacağı üzere; bir adli olayla ilgili olarak diğer herhangi bir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kendisine yetkisizlik kararı ile soruşturma evrakı intikal ettirilen Cumhuriyet Savcısı aynı olayda yetkisiz olduğu kanaatine varırsa kendisi de yetkisizlik kararı verebilecektir. Bu karar, karşı yetkisizlik kararı olabileceği gibi üçüncü bir savcılığa verilen yetkisizlik kararı da olabilir. Her iki halde de Cumhuriyet Savcısı hemen yetki ihtilafının giderilmesi için evrakı en yakın ağır ceza mahkemesine gönderecektir. Bu durumda ağır ceza mahkemesinin vereceği karar kesindir ve kanun yararına bozma yoluyla kaldırılmadığı sürece bu karara uyulması zorunluluğu vardır. Hatta ağır ceza mahkemesince yetki ihtilafının çözülmesinden sonra yapılan soruşturma sırasında toplanan kanıtlara bağlı olarak Cumhuriyet Savcısı kendisinin kesin olarak yetkisiz olduğu sonucuna ulaşsa dahi yeniden bir

yetkisizlik kararı veremeyecektir. Aksine düşüncenin kabulü madde gerekçesinde de açıklandığı üzere yasa koyucunun amacına aykırı düşecektir. Nitekim Dairemizin 27/03/2015 gün ve 2015/3589-8947, 08/09/2015 gün ve 2015/8724-13824, 09/10/2015 gün ve 2015/10059-14956 sayılı ilamları ile aynı mahiyetteki birçok ilamında da benzer sonuçlara ulaşıldığı görülmektedir. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

yetkisizlik kararı veremeyecektir. Aksine düşüncenin kabulü madde gerekçesinde de açıklandığı üzere yasa koyucunun amacına aykırı düşecektir. Nitekim Dairemizin 27/03/2015 gün ve 2015/3589-8947, 08/09/2015 gün ve 2015/8724-13824, 09/10/2015 gün ve 2015/10059-14956 sayılı ilamları ile aynı mahiyetteki birçok ilamında da benzer sonuçlara ulaşıldığı görülmektedir. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Müşteki vekilinin vermiş olduğu 11/12/2013 günlü dilekçe ile soruşturmaya başlayan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ile Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan yetki uyuşmazlığı Burdur Başsavcılığının yasaya uygun talebi üzerine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesince 19/02/2014 gün ve 2014/126 D. İş sayılı kararla çözülmüş ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır. Bu aşamadan sonra bir yılı aşkın süre soruşturmaya devam eden hatta bir kısım şüpheliler hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veren İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca evrakın muktezaya bağlanması gerekirken yeniden yetkisizlik kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca merci kararından sonra verilen 30/03/2015 ve 28/04/2015 tarihli yetkisizlik kararları ile bu kararlara karşı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının verdiği 10/04/2015 tarihli yetkisizlik kararı, keza bu iki Başsavcılık arasındaki yetki ihtilafının giderilmesi için Bakırköy 6. Ağır Ceza ve Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemelerince verilen yetkisizlik kararları hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan ve bu aşamada oluşan bir yetki ihtilafından söz edilemeyeceğinden, soruşturmanın usulüne uygun olarak ilk vermiş olduğu yetkisizlik kararı usulen kaldırılıp yetkili kılınan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesinin temini için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15494, Karar No: 2018/3263, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15494 E.  ,  2018/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 04/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5869, Karar No: 2021/1880, Tarih: 13.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/5869 E.  ,  2021/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/02/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 03/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve bir kısım mirasçılar, davalı ... mirasçıları tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 59,30TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 13/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4691, Karar No: 2016/244, Tarih: 13.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4691 E.  ,  2016/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında ... köyü 2017 parsel sayılı taşınmaz, 860 m² yüzölçümü ile çeşme ve meydanı vasfıyla senetsizden ... köyü tüzel kişiliği adına tapuya tescil edilmiştir. 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan yenileme kadastrosunda ise taşınmaza 3345 ada 4 parsel numarası verilerek, 838,77 m² yüzölçümü ile çeşme vasfıyla tesbiti yapılarak, 21.11.2011 – 21.12.2011 tarihleri arasında askı ilânına çıkarılmıştır.

Davacı ... Yönetimi vekili, 21.12.2011 tarihli dava dilekçesi ile ... Belesiyesini hasım göstererek açtığı davada, ... merkez, ... mahallesinde 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan kadastro yenileme çalışmalarında; 3345 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tamamının ... olmasına rağmen, tarla olarak tesbit gördüğünü, taşınmazın ağaçlandırma sahası ve ... sınırları içerisinde kaldığını iddia ederek, yapılan tesbitin iptali ile taşınmazın tamamının ... vasfıyla ... adına tesbit ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece dava konusu yapılan 3335 ada 4 nolu parselin teknik bilirkişi ...in 04/09/2014 tarihli asıl raporunun ekinde gösterilen (B) harfi ile işaretli 402,05 m2'lik bölümünün Devlet ...ı sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından, ... vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide (A) harfi ile gösterilen 32,55 m2'lik ve (C) harfi ile gösterilen 404,17 m2'lik bölümlerinin ziraat arazisi olarak ... sınırları dışında bırakıldığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava konusu taşınmazın ... olduğu iddiasına dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Dava, dava konusu taşınmazın ... olduğu iddiasına dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile işaretli bölümünün ... Devler ormanı sınırları içinde kaldığından bu bölüme ilişikin davanın kabülü ile orman vasfıyla ... adına tesciline, (A) ve (C) harfli bölümlerinin ise orman sınırları dışında bırakıldığından bu bölümler yönünden davanın reddine karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Teknik bilirkişi ise raporunda taşınmazın bir kısmının ... köyü orman çalışması sırasında orman sınırları dışında bırakıldığını, bir kısmının aynı çalışmada orman sınırları içinde bırakıldığını, bir kısmının ise ... köyü orman çalışması sırasında orman snırları dışında bırakıldığını belirtmiştir. Dosyaya getirtilen bilgi ve belgelerden de, hem ... köyünde hem de ... köyünde orman kadastro çalışması yapıldığı anlaşılıyor ise de, ... mahallesinde yapılan orman kadastro çalışmasının ilân edilip edilmediği anlaşılamadığı gibi, her iki köyde yapılan orijinal renkli orman kadastro haritası da getirtilmemiş, taşınmaz başında keşif yapılmaksızın dosya üzerinden alınan teknik bilirkişi raporuyla yetinilerek, taşınmazın tahdit hattına göre konumu tam olarak saptanmadan hüküm kurulmuştur. Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama belirtilen bu yönler itibariyle eksik ve yetersizdir.

Orman tahdidinin kesinleştiği yerlerde bir yerin orman olup olmadığı ve hukukî niteliği orman tahdit çalışma tutanakları ve haritalarının uygulanması suretiyle belirlenir. Yörede orman tahdidi yoksa veya orman kadastro çalışması varsa dahi bu çalışma usûlüne uygun bir şekilde ilân edilmemiş ise, bu durumda ... Yönetimi tarafından orman iddiasıyla açılan davaların eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre çözülmesi gerekir.

O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, mahkemece, öncelikle ... ve ... köylerinde 6831 sayılı Kanuna göre ilân edilen orman kadastro çalışması bulunup bulunmadığı araştırılarak, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesine göre ilân edilip, kesinleşmiş orman tahdidinin bulunduğu tespit edildiği takdirde; yörede 6831 sayılı Kanunun 11. maddesine göre ilan edilip kesinleşen orman tahdit ve varsa aplikasyon çalışmalarına ilişkin, işe başlama, işi bitirme, çalışma tutanakları ile askı ilân tutanaklarının ve orman tahdit haritaları ile varsa aplikasyon ve 2/B madde haritalarının orjinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneğinin (orman kadastro tamamlama haritası olmayacak özellikle yapılan tüm tahditlerde dava konusu taşınmazı ilgilendiren orman sınır noktalarına ilişkin çalışma tutanakları ile yine dava konusu taşınmazı ve çevresini gösterir orijinal renkli orman tahdit harita örnekleri getirtilmelidir), yine, yörede yapılan bu orman tahdidinde kullanılan hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarının üretildiği memleket haritalarının orijinal renkli onaylı örneklerin, yenileme kadastrosu ile ilgili tüm kayıtlar ile taşınmazın yenilemeden önceki kadastro paftası ile yenilemeden sonraki kadastro paftasının dosya arasına alınmasından sonra, önceki bilirkişiler dışında halen ... Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu ve yöreyi iyi bilen, dava sonucunda yararı olmayan elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, 05.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren Orman Kadastro Teknik İzahnamesinin 36. maddesinde yazılı “Orman sınır nokta ve hatlarının arza uygulanmasında; tutanaklardan, orman kadastro haritalarından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon ve röper nokta ve krokilerinden yararlanılır. Sınırlama tutanakları, ölçü değerleri ve orman kadastro haritaları ile zemindeki durum arasında çelişki olduğunda, tutanaktaki kararlar ile orman sınır noktası ve hatlarının yazılı tarifleri esas alınmak suretiyle ölçü, harita ve zemin kontrolü yapılarak gerçek duruma uygun olanı uygulanır” hükmü ile 20.11

. Sınırlama tutanakları, ölçü değerleri ve orman kadastro haritaları ile zemindeki durum arasında çelişki olduğunda, tutanaktaki kararlar ile orman sınır noktası ve hatlarının yazılı tarifleri esas alınmak suretiyle ölçü, harita ve zemin kontrolü yapılarak gerçek duruma uygun olanı uygulanır” hükmü ile 20.11.2012 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliğinin “Teknik İşler” başlıklı Sekizinci Bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak çekişmeli taşınmazı ilgilendiren orman sınır noktaları zeminde bulunup fotoğraflanmalı, yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ve yukarıda belirtilen hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu ve varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın her iki köydeki orman kadastrosu ve aplikasyon haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve açıklayıcı kroki alınmalı, orman kadastro harita ve tutanakları ile varsa aplikasyon harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde, yukarıda anılan yönetmelik ve teknik izahnamede yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3479, Karar No: 2014/9475, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3479 E.  ,  2014/9475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/628-2013/783

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;