muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2179, Karar No: 2013/15624, Tarih: 10.09.2013

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması gerektiği ve gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda; mahkemece, hükme esas alınan hesap raporunda, davacının kalıpçı ustası olduğu belirtilerek tanıklar tarafından bildirilen ücretin, Karayolları Genel Müdürlüğü ile Yol-İş Sendikası tarafından kalıpçı ustası için bildirilen ücretlerle uyumlu olduğundan bahisle, bu ücret gerçek ücret olarak kabul edilmiş ise de varılan bu sonuç hatalıdır. Her şeyden önce davacı sigorta müfettişine verdiği imzalı beyanında kalıpçı işçisi olduğunu bildirmiştir. Bu durumda davacının bu kabulünün onu bağlayacağı artık davacının kalıpçı ustası olduğundan bahisle gerçek ücretinin belirlenemeyeceği açıktır. Öte yandan davacı olay tarihinde henüz 21 yaşında olup işyerindeki çalışmasına 10 gün önce başladığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yaşı mesleki kıdemi ve iş yerindeki çalışma süresi dikkate alındığında iş yeri kayıtlarında bulunan ve olay tarihindeki asgari ücretin 1,9666 katı düzeyindeki ücretin gerçek ücret olarak kabulünün gerektiği açıktır.

Maddi tazminatın hesaplanması sırasında davacının pasif devre zararının da oluşacağı ve bu nedenle bakiye ömrünün sonuna kadar zarar hesabının gerektiği Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Davacının bakiye ömrün PMF tablosuna göre belirlenmiş bulunması da isabetlidir. Ne var ki bakiye ömrün belirlenmesi sırasında, davacının hayatta olduğu göz ardı edilerek, hesap tarihindeki yaş yerine olay tarihindeki yaşın esas alınması da isabetsiz olmuştur. Bilinen varken varsayıma dayalı olarak hesap yapılaması söz konusu olamaz.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacı ile davalı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6453, Karar No: 2024/21908, Tarih: 31.07.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/6453 E.  ,  2024/21908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra,13.05.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla,5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,31.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19565, Karar No: 2014/17887, Tarih: 20.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/19565 E.  ,  2014/17887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

31.07.2011 günlü olay yeri inceleme tutanağında, suça konu kuşların bulunduğu kafesin kapı kilidinin taş ile vurularak zedelendiği, kafes teli üzerinde de zorlamadan meydana gelen izlerin bulunduğunun belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26957, Karar No: 2013/5102, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26957 E.  ,  2013/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücreti ile toplu iş sözleşmesi fark alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... ve ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işveren ... Anonim Şirketinin alt işvereni ... Limited Şirketinin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat-İş Sendikasına üye olduğunu, üye sendika ile ... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beridir süre gelen asıl işveren-alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ...Ş. tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin kendisine yükleyeceği külfetten kurtulmak amacıyla sonlandırıldığını, davacının iade kararına rağmen işe başlatılmadığını, davacının toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten geçersizliğine karar verilen fesih tarihine kadar sözleşmeden kaynaklanan fark alacakları bulunduğunu, ayrıca işe başlatılmayan davacıya toplu iş sözleşmesinin uygulanmaması sebebi ile kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının eksik ödendiğini belirterek, fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal (işe başlatmama) tazminatı ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının fark talebinin ... Ltd. Şti. ile Nakliyat İş Sendikası arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine dayandığını, buna karşın kesinleşen işe iade davalarında ... Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve ... Ltd. Şti. işçilerinin baştan itibaren işçisi olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple ... Ltd. Şti ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesine ilişkin sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında kesin hüküm niteliğinde olan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin işe iade kararma göre dava dışı ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, bu sebeple davacının ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. işçisi olarak kabul edilemeyeceği, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti ile Nakliyat-İş Sendikası arasında yapıldığı, davalı ...Ş.'nin faaliyet alanı metal iş olup, davalı metal iş kolunda örgütlü sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalandığı, davacının işçisi olmadığı bir şirketin farklı iş koluna ait bir sendika ile imzaladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen bu karar süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiş ve yapılan inceleme sonucunda; Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 16.03.2012 tarih 2012/1143 esas, 2012/4495 karar sayılı ilamı ile davalı ...Ş. ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile belirlendiği, davacının üyesi olduğu Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlükte olduğu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununda kabul edilen temel esaslara uygun görülmekte ise de, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerektiği, öte yandan, toplu iş sözleşmesi baştan itibaren hükümsüz kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanamayacağı, bu durumda, davacının Nakliyat-İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda 13.09.2012 tarihli ilam ile davanın kabulü yönünde hüküm oluşturulmuştur.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşe iade davası sonunda işçinin başvurusu, işverenin işe başlatmaması ve buna bağlı olarak işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ait ücret, ihbar ve kıdem tazminatı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin işe iade sonrasında başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde, işe başlatılmayacağının sözlü ya da eylemli olarak açıklandığı tarihte veya bir aylık başlatma süresinin sonunda iş sözleşmesi işverence feshedilmiş sayılır.

Kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatının da fesih tarihindeki ücrete göre hesaplanması gerekir. Boşta geçen süreye ait en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklar için, feshi izleyen dönem ücretlerine göre hesaplama yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe iade kararı sonrasında davacının işe başlatılmadığı tarih itibari ile toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hak kazandığı ücret miktarı denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir. Ayrıca bilirkişi tarafından uyuşmazlık konusu kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret fark alacaklarının hesaplanmasında izlenen yöntemde doğru değildir. Davacının işe başlatılmadığı tarihte hak kazandığı kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücret alacağı, tabi oldukları hukuki düzenlemelere göre ayrı ayrı hesaplanmalı, davalı tarafından bu alacaklara ilişkin yapılan ödeme miktarları mahsup edildikten sonra bakiye alacak miktarları belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Hatalı hesap yöntemi ile denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4125, Karar No: 2013/6473, Tarih: 20.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4125 E.  ,  2013/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/279225

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/04/2012, 2011/284 (E) ve 2012/114 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ali’nin mağdur Murat'a yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun arkadaşları ile birlikte otlattığı hayvanlarını, sanığa ait bulunan ve içerisinde ekili alan ile ağaçların bulunduğu taşınmaza soktuğu gibi sanığın bu konudaki uyarısını da dikkate almayarak eylemine devam etmesi üzerine sanığın,yakın mesafeden av tüfeği ile ateş ederek mağduru, sağ göğüs, sol göğüs, her iki kol ve bacak bölgelerinden isabetle göğse nafiz ve hemopnömotoraks meydana getiren ve yaşamını tehlikeye sokan nitelikte yaraladığı olayda;

A-Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ve atış mesafesi dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

B-Mağdurun,sanığa ait bulunan taşınmaza izinsiz şekilde hayvanlarını soktuğu anlaşılıp kabul edilmesine karşın,yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK.nun 29.maddesinin uygulanmaması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18466, Karar No: 2019/7702, Tarih: 17.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18466 E.  ,  2019/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkili şirketin ZMMS poliçesi ile sigortacısı olduğu, davalı adına kayıtlı, dava dışı ... idaresindeki aracın ... idaresindeki araçla çarpışması sonucu 22.10.2014 tarihinde meydana gelen kazada ...’in kullandığı ... plakalı aracın hasarlanmasına sebebiyet verdiği, araç sürücüsü ...'ın yüzde yüz oranında tamamen kusurlu olduğunu, yine araç sürücüsü ...’ın kaza esnasında 0,89 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, kaza sonucu ... plakalı araçta meydana gelen hasar nedeniyle 16.500,00 TL tazminatın 20/01/2015 tarihinde davacı ... tarafından, hak sahibi kasko sigortacısı ... Sigorta'ya ödendiğini, kazaya karışan sürücünün alkollü olarak araç kullanmasının, yasaca belirlenen trafiğe çıkma kuralının ihlali sonucunu doğurduğu, sigortalı araç sürücüsünün Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarına aykırı olarak alkollü olarak kazaya karışması sebebi ile sigorta şirketi tarafından ödenen 16.500,00 TL miktarındaki tazminatın, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; kazanın gerçekleştiği tarihte aracını ...'a Uzun Süreli Kiralama Sözleşmesi ile kiraladığını, kira sözleşmesi akdedildikten sonra Emniyet Genel Müdürlüğü'nün kiralık araçlarla ilgili sistemine gerekli bildirimde bulunarak üzerine düşen tüm sorumluluğu yerine getirdiğini, bu nedenle taraf sıfatının bulunmadığını ve meydana gelen zarardan sorunlu olmadığını, kazanın sırf alkol nedeniyle meydana gelmediğini, sigorta şirketinin rücu hakkının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, davacı tarafından ödenen (16.500,00 TL)'nin fiili ödeme tarihi olan 28/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ZMSS poliçesi gereği dava dışı 3. kişiye ödeme yapan sigortacının ödediği bedelin, rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

2-Dava, ZMSS poliçesi gereği dava dışı 3. kişiye ödeme yapan sigortacının ödediği bedelin, rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, davaya konu kazanın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde, tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak verildiği kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığını ispat yükü, 6762 sayılı TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713; YHGK 10.12.2014 gün ve 2013/17-1199 E. 2014/1018 K. sayılı ilamları).

Somut olayda, mahkemece münhasırlık hususunda bilirkişiden rapor aldırılmamıştır. O halde, mahkemece nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı bir bilirkişi heyetinden kusur oranlarının, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılması, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleştiğinin anlaşılması durumunda sonucuna göre tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre mahkemece, gerçek hasar miktarı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadan, davacı tarafın dosyaya sunmuş olduğu ekspertiz raporu ile yetinilmiştir. Oysa mahkemece, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde,kaza nedeniyle meydana gelen gerçek hasar miktarının tespiti için dosyanın konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiye tevdii ile rapor alınması ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,(2)ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.