muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18163, Karar No: 2016/13096, Tarih: 26.10.2016

Somut olayda ise, kazalının muhtemel yaşama süresinin ... yaşama tablosu yerine Dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşama tablosuna göre tespit edilip yine sigortalının bilinmeyen dönem kazancının yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskonto yapılmak suretiyle belirlenmesi yerine %5 arttırılıp %5 iskonto yapılarak belirlenmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak yeniden iş güvenliği konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur raporu almak, ve yine yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde hesap raporu almak ve sonucuna göre kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4553, Karar No: 2018/9592, Tarih: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4553 E.  ,  2018/9592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'nın mütalaası ve dayanağı olan 23.11.2011 tarihli Vergi Suçu Raporu gereğince, sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanık hakkında düzenlenmiş vergi suçu raporu ve verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken ve derhal beraat kararı verilmesinin koşullarının da bulunmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25307, Karar No: 2015/3498, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25307 E.  ,  2015/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19446, Karar No: 2016/16738, Tarih: 28.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/19446 E.  ,  2016/16738 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... Gazetesi’nin 29/12/2014 tarihli nüshasında "Makam rantı" üst başlığı ve "..... Başkanları listesinin başında" alt başlığı içerisinde yer alan yazı ve yine aynı ......nin http://...-......com.tr/....-....-haberi/.... adresinde yayınlanan yazı nedeniyle ilgilisi ... vekilinin vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına, internet sitesinde haberin yer aldığı linke erişimin engellenmesi talebinin reddine dair ...Sulh Ceza Hakimliğinin 27/01/2015 tarihli ve 2015/374 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/10/2015 gün ve 64275 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2015 gün ve .... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

..... Sulh Ceza Hakimliğinin ilgilisi ... vekilinin vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair 27/01/2015 tarihli ve 2015/374 değişik iş sayılı kararına karşı ...... Basın ve Tic. A.Ş. ve Sorumlu Müdür .... vekilinin vaki itirazının reddine ilişkin ...... Sulh Ceza Hakimliğinin 25/02/2015 tarihli ve 2015/846 değişik iş sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmadığı düşünülerek yapılan incelemede,

İlgilisi ... vekilinin 26/01/2015 havale tarihli dilekçesi ile gazete nüshasına ilişkin düzeltme ve cevap isteminin yanında açıkça URL linki belirtilmek sureti ile internet sitesinde yer alan habere erişimin engellenmesi talebinde bulunulmasına karşın, mahkemece yapılacak basit bir işlem sonucunda habere ilişkin internet çıktısının dosya arasına alınarak inceleme yapma imkanı bulunmasına ve erişimin engellenmesi talebinin müstakil dilekçe ile yapılması gerektiği yönünde yasal bir düzenleme bulunmamasına rağmen internet haberinin dosyaya eklenmediği ve iki ayrı talebin tek bir dilekçe ile yapılması gerekçe gösterilmek suretiyle erişiminin engellenmesi talebinin reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliğinin 27/01/2015 tarihli ve 2015/374 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11298, Karar No: 2013/10135, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11298 E.  ,  2013/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/02/2012 tarih ve 2009/145-2012/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile Internet Bazaar arasında imzalanan gizlilik sözleşmesinin davalı tarafından ihlal edilmesi sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, 13.10.2011 günlü celsesinde davacı vekilinin mazeretsiz olarak duruşmaya katılmaması sebebiyle dosya işlemden kaldırılmış ve HMK'nın 150/5 maddesi gereğince işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 10/05/2011 tarihli celsede hazır bulunamayıp, mazereti kabul edilen davacı vekiline telgraf cevap bonosu ile 13/10/2011 tarihli duruşma gün ve saati bildirilmiştir. Ancak davacı vekilinin adresi mazeret dilekçesi anteti ve dosyada mevcut diğer dilekçelerde “...” iken mahkemece gönderilen telgrafta, “...” şeklinde yazılmıştır. HMK'nın 150.maddesine göre işlemden kaldırma kararı verilebilmesi için tarafların duruşmaya usulüne uygun davetiye ile çağrılmasına rağmen geçerli mazereti olmaksızın duruşmaya gelmemesi gerekmekte olup, mahkemece telgrafın davacı vekilinin adresine gönderilmediği yanlış adrese gönderildiği, bu şekilde duruşmaya davetin usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 13/10/2011 tarihli celsede davacı vekilinin duruşmaya gelmemesi üzerine mahkemece verilen işlemden kaldırma kararı ve akabinde dava dosyasının 3 aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14053, Karar No: 2023/21029, Tarih: 13.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14053 E.  ,  2023/21029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/374 E., 2015/666 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itıbarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, tanık anlatımları çerçevesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, süre ve tanık dinletme talepleri dikkate alınmadan karar verildiği, hükmün usul ve Kanun'a aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, tanık anlatımları çerçevesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, süre ve tanık dinletme talepleri dikkate alınmadan karar verildiği, hükmün usul ve Kanun'a aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kapalı ceza infaz kurumunda nizamiye danışmasından sorumlu infaz koruma başmemuru, katılanın ise cezaevi nizamiyesi emanet eşya bölümünde infaz koruma memuru olarak görev yaptığı, suç tarihinde ziyaret için gelen bir hükümlü yakınının kafes içerisinde kuş getirdiği, katılanın mevzuat gereği kuşun alınamayacağını belirttiği, hükümlü yakınının bu sefer de nizamiye danışmasından sorumlu sanığın yanına giderek durumu anlatması üzerine sanığın sorumlu infaz koruma başmemuru tanık A. T.'yi arayarak kuşun alınıp alınamayacağını sorduğu, daha önce benzer bir durum yaşanmadığı için tanık A. T.'nin net bir cevap veremediği ancak X-Ray cihazına kadar kuşun getirilmesini, bu sırada cezaevine alınıp alınmayacağını araştıracağını söylediği, sanığın bu görüşme sonrası kuşu kafesinden çıkartıp boş bir kutu içerisine koyarak hükümlü yakınına teslim ettiği, hükümlü yakınının içinde kuş olan kutuyla birlikte cezaevi binası giriş kapısında bulunan X-Ray cihazına gittiği, burada görevli infaz koruma memurlarının kuşun alınıp alınamayacağı hususunda tereddüt etmeleri üzerine tekrar sorumlu başmemur tanık A. T.'ye haber verildiği, bunun üzerine tanığın X-Ray cihazı görevlilerinin yanına gittiği, burada kuşu getiren ziyaretçi ile görüşerek X-Ray'den geçmesi durumunda kuşun ölme ihtimalinin olduğunu söyleyip kuruma alamayacağını belirttiği, ziyaretçinin bu durum karşısında kuşu bırakarak görüşe gittiği, bu esnada sanığın X-Ray cihazının bulunduğu binanın giriş bölümüne gelerek "Beni jandarmaya ispiyon edenin anasını avradını sinkaf ederim, a... koyarım." şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 10.09.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 10.09.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13088, Karar No: 2018/3828, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13088 E.  ,  2018/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 19/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/682, Karar No: 2024/4336, Tarih: 10.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/682 E.  ,  2024/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/308 E., 2022/91 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından usulen bozulması üzerine verilen 22.05.2019 tarihli ve 2019/48 Esas, 2019/338 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine anılan Dairenin 21.06.2021 tarihli ve 2020/91 Esas, 2021/10919 Karar sayılı ilâmı ile oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği ve buna bağlı olarak nitelikli kasten yaralama suçundan mağdurun raporu da göz önünde tutularak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca üst sınırdan uygulama yapılması gerektiği düşünülmeksizin ve ayrıca bu konuda bir tartışma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, kabule göre de; mağdura ait geçici rapor, hasta müşahede evrakı varsa film ve grafilerin Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mağdurdaki yaralanmanın duyu ve organ kaybı olup olmadığı hususunda ayrıntılı rapor aldırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/308 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna ve fazla ceza edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre; mağdurenin olay tarihinde 15 yaşından küçük olduğu, mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisinin mevcut olup, bir önceki gün kahvaltıyı birlikte yapmak üzere anlaştıkları ve olay tarihinde mağdurenin sabah saat 07.30 sıralarında sanık ...'ın evine gittiği, evde sanığın annesi ve uyumakta olan küçük kız kardeşinin bulunduğu, mağdurenin sanığın odasına girdiği, sanığın annesinin ise uyanıp kahvaltılık malzeme almak için markete gittiği, sanık ile mağdurenin odada bulundukları sırada mağdurenin yatağın üzerinde oturduğu, sanığın ise bilgisayar başında bulunduğu, mağdurenin ayağını oynatırken ayağının fişe takılması nedeniyle bilgisayarın elektriğinin kesildiği, aynı olayın bir gün öncesinde de benzer şekilde gerçekleşmesi nedeniyle sanığın bu durumu hatırlatarak, mağdurenin ifadesine itibar olunan ilk anlatımı doğrultusunda daha önceden görmediği bilgisayar yanındaki gardrop kenarından çıkarttığı tüfeği mağdureye doğrulttuğu, sanığın tüfeğin kurma kolunu kurduğu ve mağdurenin karnı ile cinsel organı arasına bitişik şekilde tüfeği dayayıp bir el ateşlediği, mağdurun cinsel

bölgesindeki iç organlarının parçalandığı, olay nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, mağdurun yaralanmasıyla duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirdiği, kemik kırığına maruz kaldığı, kemik kırığının vücut fonksiyonlarını (ağır ) 5 derecede etkilediği anlaşılmıştır.

bölgesindeki iç organlarının parçalandığı, olay nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, mağdurun yaralanmasıyla duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirdiği, kemik kırığına maruz kaldığı, kemik kırığının vücut fonksiyonlarını (ağır ) 5 derecede etkilediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanığın ateş ettikten sonra 112 acil servisi arayarak mağduru kucağına alıp annesiyle birlikte taksi çağırıp hastaneye götürdüğü, takside giderken mağdurun kanayan yerlerine montunu bastırarak tampon yaptığı, hastanede de gerekli müdahalenin yapılarak mağdurun hayata döndürüldüğü, bu şekilde sanığın kendi çabası ile suçun tamamlanmasını ve neticenin gerçekleşmesine engel olduğu olayda sanığın sonucu engellemeye yönelik birçok aktif çabası bulunduğundan gönüllü vazgeçme şartlarının oluştuğu anlaşılmakla sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/308 Esas, 2022/91 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9724, Karar No: 2011/17168, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9724 E.  ,  2011/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.