muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5003, Karar No: 2011/6144, Tarih: 25.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5003 E.  ,  2011/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOÇARLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş bulunduğu 231 parsel sayılı taşınmaza komşu 469 parsel maliki davalıların haksız olarak işgal etmek, ağaçların mahsullerini toplamak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ikinci kadastro işleminin 3402 Sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca geçersiz sayılacağı, davalıların iyiniyetli olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 231 parsel sayılı taşınmazda davacının pay sahibi olduğu 469 parsel sayılı taşınmaza da davalıların malik oldukları kayden sabittir.

Davacı, 231 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne davalıların haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, yapılan keşif neticesi elde edilen bilirkişi raporuna ekli krokide 4150.04 m2 olarak (B) harfi ile gösterilen kısmın hem davalıların tutundukları 469 parsel sayılı çap kaydı kapsamında, hem de davacıya ait 231 sayılı parselin içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, çekişmeye konu edilen 4150.04 m2'lik yer bakımından kayıtların iç içe girdiği  (tedahül ettiği) böylece bu yer yönünden (mükerrer) çifte tapu oluştuğu sabittir. Buna göre, her iki tarafın tapu kaydının aynı yerle ilgili olarak ayakta durduğu gözetildiğinde eldeki davanın çözümüne olanak yoktur.

Öyleyse, eldeki davanın çözüme kavuşturulabilmesi bakımından çifte tapu olgusuna sicilde son verilmesi gerektiği bir başka ifade ile kaydın düzeltilmesinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davacıya tapu kaydının düzeltilmesi konusunda dava açması için olanak tanınması, dava açıldığı taktirde eldeki dava yönünden bekletici sorun sayılması ve iptal davasında belirlenecek mülkiyet durumuna göre davanın karara bağlanması gerekirken çifte tapu olgusu gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   25.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5295, Karar No: 2022/233, Tarih: 13.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/5295 E.  ,  2022/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.12.2016 tarih ve 2013/382 E- 2016/590 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kısmen kabul-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.10.2019 tarih ve 2017/1761 E. - 2019/2165 K. sayılı karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 09.01.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, finansal kiralama sözleşmesine dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davalı tarafından yapılan ödemeler ve iade edilen malın bedeli ile davacının alacağının karşılandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, davacı vekili ile davalı ... vekilinin kararı istinaf etmesinin üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalıların İstanbul 35. İcra Müdürlüğü'nün 2012/22731 Esas sayılı dosyasında takibe itirazlarının kısmen iptali ile icra takibinin 10.182,24 TL asıl alacak, 5.222,22 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 15.404,46 TL üzerinden asıl alacağa takipten itibaren %20 oranında temerrüt faizi uygulanmak suretiyle takibin, takip talepnamesindeki diğer koşullarla devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hüküm altına alınan tutarın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile temyiz talebine konu mahkeme hükmünün dava değeri itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı ... vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 13/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2336, Karar No: 2009/5343, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2336 E.  ,  2009/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin murisi ... 'nın kullandığı, davalıya kasko sigortalı aracın 3.4.2003 tarihindeki kaza nedeni ile hasara uğradığını ve ... 'nın bu kazada vefat ettiğini sigorta şirketi tarafından hasar ve ölüm tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, 6.750.-TL hasar bedeli ile 3.000.-TL ölüm tazminatı toplamı olan 9.750.-TL'nin olay tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğini, rizikonun teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 15.1.2007 tarih ve 2005/13456-2007/133 sayılı ilamıyla rizikonun sadece alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediği, başka unsurların rol oynayıp oynamadığının tespit edilmesi gerektiği belirterek bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla kasko poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde; alkollü içki almış olmaları nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97.maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı" kenar başlığı altında, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0,50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5.5.maddesinde; tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte KSGŞ'nın A.5.5.maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç kullanma yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlemesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, K.T.Yönetmeliği'nin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmün tekrarlandıktan ve uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmün dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer

bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçeklemediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağı aksi halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK'nun 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713)

Kaza tesbit tutanağında kazaya karışan dava dışı ... plakalı aracın önünden geriye dönüş yapmak isteyen davacı taraf sürücüsü ...'nın doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapmaktan asli, aynı yönde hızlı seyrederek kazanın oluşumunda etkisi bulunduğu anlaşılan dava dışı araç sürücüsü ...'na KTK'nun 47/1-d maddesine aykırı hareket etmekten tali kusur verilmiştir.

Kaza tesbit tutanağında kazaya karışan dava dışı ... plakalı aracın önünden geriye dönüş yapmak isteyen davacı taraf sürücüsü ...'nın doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapmaktan asli, aynı yönde hızlı seyrederek kazanın oluşumunda etkisi bulunduğu anlaşılan dava dışı araç sürücüsü ...'na KTK'nun 47/1-d maddesine aykırı hareket etmekten tali kusur verilmiştir.

Yargıtay bozmasından sonra içinde nörolog doktorun da bulunduğu heyetten alınan 26.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda ise, davacı taraf sürücüsünün kaza anında %84 promil alkollü olduğu ve bu oranın trafik kazasına yol açabilecek düzeyde olduğu belirtildikten sonra, kazaya karışan ... plakalı karşı otomobilin hızının, gece, yağmurlu hava ve ıslak yol için yüksek olduğu, aracın tedbirsiz ve dikkatsiz kullanılması nedeniyle çarpışmada darbe

etkisinin yüksek olduğu belirtilerek ... plakalı araç sürücüsüne %35, davacı taraf sürücüsüne %65 kusur verilmiştir. Daha sonra alınan 15.9.2008 tarihli bilirkişi raporunda da davacı taraf sürücüsünün doğrultu değiştirme manevralarının yanlış yapmaktan %65, ... plakalı otonun %35 kusurlu olduğu, kazanın sürücünün münhasıran alkollü olmasından meydana gelmediği belirtilmiştir.

Kaza sırasında davacı taraf sürücüsünün 84 promil alkollü olduğu saptanmış ise de, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisiyle oluşması ve kazanın meydana gelmesinde başka etmenlerin bulunmaması gerekir. Bilirkişilerce de kabul edilen kazanın oluşum biçimi incelendiğinde, davacı sürücüsünün tek başına kazaya sebebiyet vermediği, dava dışı sürücünün de ikinci derece (%35) kusurlu davranışı ile olaya katılımda bulunduğu dolayısıyle kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, davacı taraf aracınde meydana gelen zararın poliçe teminatı kapsamında kaldığı kabul edilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13005, Karar No: 2022/2465, Tarih: 03.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/13005 E.  ,  2022/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 2019/158 esas ve 2019/292 sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04/11/2019 - 2019/4185 esas ve 2019/2048 sayılı kararı ile istinaf talebinin eleştirili düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la bu maddede yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin eleştirili düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6987, Karar No: 2010/548, Tarih: 09.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6987 E.  ,  2010/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, benimsenen uzman bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içerisinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Kendi taşınmazındaki kuyudan su çıkartarak kullanan kişinin fiili, kaçak su kullanma olarak değerlendirilemez. Ancak, kişinin binada kullanılan kuyu suyu kadar atık su ürettiği, atık suların uzaklaştırılması konusunda verilen hizmetlerden yararlanması ve atık suları kanalizasyon şebekesi vasıtasıyla binadan uzaklaştırması halinde, tarife ile belirlenen atık su bedelinden sorumlu tutulması gerekir.

Somut olaya gelince, davacı taraf davalının abone olmaksızın kaçak kuyu suyu kullandığını öne sürmüştür. Mahkemece, mahallinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, davalı tarafa ait işyerinde mermer kesme ve işletme makinelerinde kullanılan kuyu suyunun kimyasal arıtıma tabi tutulduktan sonra geri dönüşümlü olarak kullanıldığı, bu nedenle imalatta kullanılan su nedeniyle atık su oluşmadığı gibi bu suyun kanalizasyona da deşarj edilmediği, sadece işyerindeki lavabo ve tuvalette kullanılan atık suların çok küçük çaplı plastik bir boru ile kanalizasyon şebekesi vasıtasıyla binadan uzaklaştırdığı, bu nedenle işyerinde kullanılan kuyu suyu nedeniyle davalının su ve atık su bedelinden sorumlu tutulmaması gerektiği açıklanmış, mahkemece bu rapor benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir. Davalıya ait işletmede imalatta kullanılan kuyu suyu nedeniyle su ve atık su bedeline hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalı tarafa ait işyerinde lavabo ve tuvalette kullanılan su nedeniyle oluşan atık suların çok küçük çaplı boru ile de olsa, atık suların uzaklaştırılması konusunda davacı kurum tarafından verilen hizmetlerden yararlanarak kanalizasyon şebekesi vasıtasıyla binadan uzaklaştırdığı dikkate alındığında, davalı tarafın atık su bedelinden sorumlu tutulması gerektiği kuşkusuzdur. Eksik araştırma ve soruşturma ile yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular göz önüne alınarak, dosya yeniden önceki bilirkişi kuruluna verilmeli, davalıya ait işyeri kayıtları incelenerek işyerinin büyüklüğü ve çalışan personel sayısı gibi unsurlar dikkate alınmak suretiyle işyerinde lavabo ve tuvalette kullanılan aylık ortalama atık su miktarının ve bulunacak atık su miktarına göre de davacının tahsilini istemekte haklı olduğu atık su bedelinin hesaplanması konusunda ek rapor alınmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 74,00 TL temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5559, Karar No: 2018/362, Tarih: 12.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/5559 E.  ,  2018/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kayıt kabul davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.04.2016 gün ve 2015/4908 Esas, 2016/2116 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ....Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 1.450.957,96 TL ve... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 723.019,58 TL olmak üzere toplam 2.173.977,54 TL vergi alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne ilişkin istemlerinin reddedildiğini ileri sürerek, vergi alacağının masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davaya konu alacakların vergi mahkemelerinde davalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 04.04.2016 tarih ve 2015/4908 E., 2016/2116 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9340, Karar No: 2013/12056, Tarih: 06.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/9340 E.  ,  2013/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı vekilinin 15.11.2012 havale tarihli mazeret dilekçesinin (cevaplı telgraf) kabul edilmeyerek davanın (2.) kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK'nın 320/4.maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı vekilinin mazeretinin reddine dair ara kararın ve sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un 7.maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150.maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.