muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/135, Karar No: 2019/5547, Tarih: 03.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/135 E.  ,  2019/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu ......., 139 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki 16 sayılı parsel ve bitişiğindeki parselleri gösterir G34D12D4C numaralı kadastro paftası örneğinin ilgili yerden celbedilmesi,

2) Dava konusu ...... mahallesi, 139 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bitişiğindeki 16 sayılı parsel ile paftaya göre tespit edilecek bitişik başka parseller varsa bunlara ilişkin kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin, kadastro tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilâmlarının kesinleşme şerhli onaylı örneklerinin, halen dava dosyaları derdest ise dava dosyalarının alınması, alınacak tüm cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10361, Karar No: 2017/5425, Tarih: 08.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10361 E.  ,  2017/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine vekil atandığından haberdar olmayan katılan mağdure ... ile tayin edilen vekilin yokluklarında verilen hükümlerin mağdure ile vekiline tebliğ edildiğine ilişkin dosyada bilgi veya belge bulunmadığından, öncelikle gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin belge var ise dosyaya eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesiyle tebellüğ belgeleri ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin dosyaya konulup hükümlerin ayrıca temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlendikten ve 21.06.2012, 07.11.2012, 27.11.2012, 04.12.2012 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin, 21.06.2012 günlü duruşma zaptında ise mahkeme başkanı ile üye Hakim ...'nin ıslak imzaları bulunmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre anılan belgelerin zabıt katibi, mahkeme başkanı ve üye Hakim tarafından elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksiklikleri de tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16936, Karar No: 2015/3334, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16936 E.  ,  2015/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/911, Karar No: 2016/14135, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/911 E.  ,  2016/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL kayıp-kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26.10.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 16.870,01 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 16.870,01 TL'nin dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12204, Karar No: 2015/28162, Tarih: 13.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12204 E.  ,  2015/28162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/302555

MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/511 (E) ve 2014/263 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur S.. D.. vekilinin, sanığın cezalandırılması yönündeki talebine rağmen mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmadığından, mağdur vekilinin sanık hakkındaki hükme yönelik temyiz istemi katılma talebi olarak kabul edilerek, mağdur S.. D..'nin 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına, mağdur vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3070, Karar No: 2025/2386, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/3070 E.  ,  2025/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2148 E., 2024/49 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/65 E., 2021/484 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Antalya Kadastro Mahkemesince verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine 08.11.2023 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiş, iş bu ek karara karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına ve talebin reddine karar verilmiş olup, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya ili ......ilçesi .....Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında, 138 ada 4 parsel sayılı 4.084,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde, mülga 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanun ile 5602 sayılı Tapulama Kanunu, 509 sayılı Kanun ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro/tapulama çalışmalarında, kadastroya tabi tutulmayarak tespit harici bırakılan yerden olduğu belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili...... ilçesi...Mahallesi 138 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, Hazineye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddelerinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı açısından oluşmadığını, yapılan çalışmaların kanun ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... mahalli ve tespit bilirkişileri ile davalı tanığının, taşınmazın sürülü olan bölümünün (A) harfi ile gösterilen bölüm) güneyindeki 609 parsel ile bir bütün olarak 1980'li yıllardan beri davalının babası Tahsin ve vefatından sonra davalı tarafından devamlı suretle ekin ekildiğini beyan ettikleri, mahkeme gözleminde taşınmazın kuzey ve doğu bölümünün (B) ve (C) harfiyle gösterilen bölümler) çalılık olduğunun, kalan kısımların 609 parsel ile bir bütün halinde sürülü olduğunun gözlemlendiği, taşınmazın güneyindeki 609 parselin tapulama tutanağı incelendiğinde, uygulanan vergi kaydının - dava konusu parsele bakan - kuzey yönünü dere okuduğunun, dere ile dava konusu taşınmaz arasında 20 - 30 metre kot farkı bulunduğunun, taşınmazın dereden kazanılan yerlerden olmadığının raporda belirtildiği gibi bilirkişi heyet raporunda, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ve toprak yapısının incelenmesinde taşınmazın (B) ve (C) bölümlerinin imar ihya edilmediğinin, (A) bölümünün ise imar ihya edilerek tarım toprağı vasfının oluştuğunun ve hava fotoğrafları ile uydu görüntülerinde tarım yapıldığının açıklandığı, bu haliyle taşınmazın (A) bölümü yönünden davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunun, (B) ve (C) harfiyle gösterilen bölümler yönünden ise zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığının anlaşıldığı ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve 138 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. madde gereğince yapılan kadastro tespitinin iptaline, 28.07.2021 tarihli bilirkişi heyet raporunda (A) harfi ile gösterilen 3.169,11 metrekarelik kısmın 138 ada 4 parsel numarası ile ... adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, geriye kalan (B) harfi ile gösterilen 534,21 metrekarelik kısım ile (C) harfi ile gösterilen 380,75 metrekarelik kısmın ifraz edilip ayrı ayrı 138 adanın son parsel numarası verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı ... vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden sonra, Korkuteli Tapu Müdürlüğünce; dosya aslı 17.10.2023 tarihinde İlk Derece Mahkemesine gönderilerek hükmün infaz edilemediğinden bahisle tavzih kararı verimesi istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli ek kararıyla; "dava tarihinden sonra 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereğince çalışma yapılması sebebiyle kararın infazının yapılamadığı, mahkeme kararında ve kararın ek yapılan bilirkişi raporunda herhangi bir yazım, yüzölçümü veya koordinat hatası bulunmadığı" gerekçesiyle tavzih isteminin reddine karar verilmiş, ek karara karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... dava dışı Korkuteli Tapu Müdürlüğü tarafından tavzih isteğinde bulunuduğu, davada taraf sıfatı bulunmayan Tapu Müdürlüğünün tavzih talep etme hak ve yetkisinin bulunmadığı ..." gerekçesiyle, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve tavzih talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6328, Karar No: 2024/4900, Tarih: 26.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6328 E.  ,  2024/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1091 E., 2022/2049 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/102 E., 2020/166 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin iki günlük evliyken takılarını alarak ablasına olan borcunu ödediğini, evde alkol alıp sabahın erken saatlerine kadar yanından ayrılmasına izin vermediğini,annesinin evlerine gelmesini istemediğini, evin geçimini sağlamadığını, çalışmadığı halde kendisinden para istediğini, kavga çıkardığını, şiddet uyguladığını, dayanamayarak Tekirdağ'a gelip ev tuttuğunu, annesi ile kaldığını, eşinin telefonla arayarak hakaret ve tehdit ettiği vakıalarına dayanarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, 5.000,00 TL maddî ve manevî tazminatın yasal faiziyle birlikte hükmedilmesine, tedbir nafakasının boşanmadan sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, davalının kendisinden emanet aldığı 4 adet altın bileziğin tarafına verilmesine, olmadığı takdirde bedeli olan 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, yargılama masraflarının davalıya tahmilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının evliliğin ilk adımında dahi maddiyatı düşündüğünü,saygı ve sevgiyi asla göstermediğini, davacı ile bir komşularının düğünü için kendisinden çeyrek altın istemesinden sonra tartıştıklarını, daha sonra ablasının konuşarak kendilerini sakinleştirdiğini, daha sonra barıştıkları, gece işe gittiğini, gece saat 01:35 sıralarında fabrikada iş kalmadığı için eve geldiğini, eve geldiğinde evde valizleri görünce eşi ve kardeşi ile birlikte kardeşinin kendileri ile yaşayan eşinin annesini götürmeye geldiklerini sandığını, daha sonra oradakilerin eşine "Sen de gelecek misin" diye sorduklarını, eşinin bende gideceğim demesi üzerine eşine "Daha önce de gitmiştin, gittiğinde geri gelmek istemedin, yine böyle olmasın " dediğini, eşinin kendisine " annem giderse ben de giderim" diyerek ve evin anahtarlarını vererek ortada hiçbir sebep yokken 18.08.2018 tarihinde terk ettiğini, evlilik birliğinin devamına önem verdiğini ve müvekkilinin eşini sevdiğini beyan ederek açılan davanını reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalının eşini tehdit ettiği, eşine hakaret ve küfür ettiği, evin geçimini temin etmediği, eşinden sürekli para istediği, sürekli alkol kullandığı, davalının eşinin annesini kendileri ile kalması için ortak haneye davet ettiği, bir süre birlikte yaşadıkları, son olarak davalının, eşinin annesinden para istediği, vermeyince de eşinin annesini evden kovduğu bunun üzerine davacının annesi ile birlikte ortak haneden ayrıldığı, fiili ayrılığın bu şekilde başladığı, ayrı kalınan dönemde davalının eşini sürekli telefonla arayarak tehdit ettiği, ona küfür ve hakaret ettiği, davalı erkeğin boşanmada tam kusurlu olduğu, kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile, 4721 sayılı Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, yasal şartları oluştuğundan aylık 250,00 TL tedbir, yoksulluk nafakası ile 4.000,00 TL maddî, 4.000,00 TL manevî tazminatın kararın kesinleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının ziynet talebinin kısmen kabulü ile; 4 adet 22 ayar adedi 15 gramdan toplam 60 gram bileziğin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde gramı 201,17 TL'den toplam 12.070,20 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri