muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/674, Karar No: 2020/3676, Tarih: 30.06.2020

Bununla birlikte, davalı kurum ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol ile birlikte yeniden düzenleme yapılmış olup, 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile dava konusu 2012 protokolünün 5.3.14 maddesi yürürlükten kaldırılmış, ayrıca yukarıda açıklanan bazı maddelerde değişiklikler yapılmıştır.

Nitekim, 6.12 madde numarasını alan yeni düzenleme; “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması hâlinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fıil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır. Ancak eczanenin feshine ilişkin fiil için; bu Protokol hükümlerinde eczacının yazılı olarak uyarılması ve/veya “tekrarı hâlinde” yeni bir yaptırım belirtilmiş ise, bu Protokolün yürürlük tarihinden önce yapılmış fesih işlemi “yazılı olarak uyarı” ve/veya fesih işlemine esas fiil ise tekrara dayalı yaptırımlar için ilk fiil olarak kabul edilir.

Bu madde hükmü uygulanırken daha önce Kuruma devredilen kurumlar ile yapılan protokoller gereği sözleşmesi feshedilen eczacı için, fesih tarihinden itibaren geçen süre bu Protokol hükümlerine göre sözleşme yapılmayacak süreden düşülür.” hükmünü içermektedir.

Yapılan bu düzenleme ile birlikte; 2016 yılında imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle uygulanan sözleşme feshi ve/veya cezai şarta ilişkin işlemlerin konusuz kaldığı dikkate alınarak, durdurulması ve işlem yapılmaması gerekir.

Somut olayda; davalı kurum ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan ve davanın dayanağını teşkil eden 2012 yılı protokolü uyarınca davacı eczacının sözleşmesi feshedilmiş, ayrıca uyarı cezaları ile para cezaları verilmiş olup, davacı bu işlemlerin iptalini istemektedir.

Somut olayda; davalı kurum ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan ve davanın dayanağını teşkil eden 2012 yılı protokolü uyarınca davacı eczacının sözleşmesi feshedilmiş, ayrıca uyarı cezaları ile para cezaları verilmiş olup, davacı bu işlemlerin iptalini istemektedir.

Bu durumda ilk derece mahkemece; davaya konu işleme ifadeleri esas alınan tüm hastaların tanık sıfatıyla dinlenmesi, sonrasında konunun uzmanlarından oluşan bilirkişi kurulundan; 2016 yılında protokolde yapılan değişiklikleri dikkate alan, her bir hasta ve her bir eylemi ayrı ayrı değerlendiren; taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın maddesinin birinci fıkrası uyarınca, uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15375, Karar No: 2014/18284, Tarih: 14.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15375 E.  ,  2014/18284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/520-2013/894

G.. A.. ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.12.2013 gün ve 520/894 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan Hazine vekili Av. D.. G.. geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Gülsüme vekili, Erzurum İli Y.. İlçesi, H.. mahallesi 369 ada 8 parselde bulunan kargir ev vasfındaki taşınmazın 13.02.1956 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalılar Muharrem kızları Fatma ve Zehra adına tespit edildiğini, daha sonra mirasçılar tarafından kullanıldığını, aradaki murislerden biri olan Ş..Ş..'ın bilavelet ölümü ile mirasçısı A.. Ş.. tarafından harici senet ile taşınmazın davacıya satılarak devredildiğini, davacının kullanımında olduğunu, sonrasında taşınmazın belediye kamulaştırma alanında kaldığını ama tapusu olmadığı için bedelinin alınamadığını, Alime aleyhine açılan davanın usulden reddedildiğini, tapu malikleri Muharrem kızları Fatma ve Zehra'nın mirasçılarını ortaya koyan veraset ilamını çıkarıp belirlenecek mirasçıları davaya dahil etmek üzere kendilerine yetki verilmesi ve ayrıca adli yardım taleplerinin de dikkate alınması gerektiğini açıklayarak davalılar Muharrem kızları Fatma ve Zehra adına kayıtlı dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile söz konusu taşınmazın davacı adına tesciline, Fatma ve Zehra'nın yasal mirasçılarının tespiti için kendilerine yetki verilmesine, verilecek yetkide adli yardım talebinin de dikkate alınarak yazılacak müzekkerede belirtilmesine, davacının 6100 sayılı Kanun'un 335.madde 1. fıkra a,b,c bendlerinde düzenlenen hususlardan yararlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, TMK’nun 713/2. maddesinde yazılı “ölmüş” kelimesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağını, mirasçı bırakmadan ölen kişilerin mirası Devlete kalacağından veraset ilamı ile Devlet'in mirasçılığın tespiti halinde Hazine adına tescil için ayrıca dava açılacağını açıklayarak haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili, TMK’nun 713/2. maddesinde yazılı “ölmüş” kelimesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağını, mirasçı bırakmadan ölen kişilerin mirası Devlete kalacağından veraset ilamı ile Devlet'in mirasçılığın tespiti halinde Hazine adına tescil için ayrıca dava açılacağını açıklayarak haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya verilen kesin süreye rağmen süresinde harç yatırılmadığı anlaşıldığından HMK'nun 120. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi üzerine hüküm adli yardım talepli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemiz tarafından öncelikle adli yardım isteği incelenerek HMK'nun 335, 336 ve devamı maddeleri gereği davacı vekilinin adli yardım isteğinin kabulüne ve eldeki dava dosyası bakımından Yargıtayda yapılacak lıer türlü duruşmalı temyiz, giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, 27.05.2013 tarihli dava dilekçesinde adli yardım talebinde de bulunmuş, 28.05.2013 tarihli ön inceleme duruşmasına hazırlık zaptında, davacı adli yardım isteğinde bulunduğundan masrafların suçüstü ödeneğinden karşılanarak davacı adına kayıtlı gayrimenkul, vergi kaydı, bankalarda vadeli vadesiz mevduat hesabı, herhangi bir sosyal güvencesi, adına kayıtlı aracı olup olmadığının, ekonomik ve sosyal durumunun zabıta marifeti ile araştırılmasına karar verilmiş ve yazı cevapları geldikten sonra adli müzaheret isteğinin değerlendirilmesine şeklinde ara kararı kurulmuştur. Daha sonra Sosyal Güvenlik Kurumu Erzurum İl Müdürlüğü'nden gelen yazı cevabına göre davacının eşinden dolayı maaş aldığı belirlendiğinden 12.11.2013 tarihli ara kararı ile davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafa; “11.500,00 TL dava değeri üzerinden 24,30 TL başvuru harcı, 196,30 TL peşin harç olmak üzere toplam 220,60 TL harç ile 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK’nun 120. maddesi gereğince Bakanlığın yayınladığı tarife ve dosyanın geldiği aşama, davanın niteliği, taraf sayısı gözetilerek taraf, tanık tebligatı gideri, keşif ve bilirkişi ücreti vs. masraf olmak üzere davanın niteliği gözetilerek 690,00 TL gider avansını işbu müzekkerenin tebliğinden itibaren 1 haftalık kesin süre içerisinde yatırmanız aksi takdirde davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği hususunu” içeren muhtıra, davacı vekiline 18.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili, verilen kesin süre içerisinde eksik harcı yatırmamış, gider avansını da kesin süre geçtikten 2 gün sonra 690,00 TL olarak yatırmıştır. Mahkemece, bu aşamaları dikkate alarak yazılı şekilde HMK'nun 114/g, 115/2 ve 120.maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar vermiştir.

Davanın açılması harca tabi usuli bir işlemdir. Davanın açılması nedeniyle alınacak yargı harçlarının türü, ödeme yeri, zamanı ve usulü 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27 ve devamı maddeleri ile bağlı tarifede gösterilmiştir. Harcın eksik yatırılması halinde yapılacak işlemler ve izlenecek yol ile harcın yatırılmaması ve yaptırımı aynı Kanun'un 27 ve 32. maddelerinde belirtilmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27. maddesinin son fıkrası hükmüne göre harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise müteakip işlemlere ancak harç ödendikten sonra devam olunacağı vurgulanmış ve 30. maddede de yargılama sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o oturum için yargılamaya devam olunacağı, takip eden oturum gününe kadar noksan değer üzerinden harç tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı, HUMK’nun 409. maddesinde (6100 sayılı HMK. md.150) gösterilen süre içerisinde dosyanın işleme konulmasının eksik harcın ödenmesine bağlı olduğu açıklanmıştır. Bu hükümlerle eksik harcın tamamlatılmasına ilişkin özel bir düzenleme getirilmiştir. Eksik harcın alınması durumunda, bu hükümlere uyulması gerekir.

Bu açıklamalar karşısında somut olaya bakıldığında; eksik harcın tamamlatılması için mahkemece davacı vekiline yazılı şekilde süre verilmiş olması, 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümlerine ters düşmektedir. Yargı işlemlerinin çabuklaştırılması için hakimin taraflara süre ve imkan tanıması yerinde ise de, eksik harç yönünden kanunun öngörmüş olduğu prosedüre uyulması gerekir. Bu nedenle yukarıdaki hükümler gözönünde bulundurularak Mahkemece adli yardım isteğinin reddi sonrası dava harçları yatırılmamış, eksik olduğundan, dava dilekçesinde gösterilen değer (11.500.00 TL) üzerinden harcın ikmal edilmesi için davacı vekiline sonraki yargılama oturumuna kadar süre verilmesi, verilen süre içinde harcın yatırılmaması halinde 6100 sayılı HMK'nun 150. maddesi hükmü uyarınca dava dosyasının işlemden kaldırılması, bu maddede öngörülen süre içerisinde harcı yatırılmak suretiyle dava dosyasının yenilenmesi halinde davaya kaldığı yerden devam edilmesi, üç aylık süre içerisinde harç yatırılmak suretiyle dava yenilenmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, usul hükümlerinin uygulanmasında hataya düşülerek harcın tamamlanması için yazılı şekilde 1 haftalık kesin süre verilmesi ve sonrasında da taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın usulden reddedilmesi doğru olmamıştır. Davacı vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde olup hükmün bu sebeple bozulması gerekir. Diğer yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 114/g maddesinde, gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK’nun harç ve avans ödenmesi başlıklı 120. maddesinde;

(1) Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığı'nca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır.

(1) Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığı'nca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır.

(2) Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” hükmü getirilmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde ise: “Madde ile, dava açılırken yargılama harçlarının mahkeme veznesine yatırılması zorunluluğu düzenlenmiştir. Maddede ayrıca, 1086 sayılı Kanunda yer almayan, yeni bir düzenleme yapılarak, her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın, avans olarak davacı tarafından dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiştir. Bu avansın yetmemesi durumunda ise tamamlanması için davacıya kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Avans miktarının, davanın türü ve özelliklerine göre her yıl Adalet Bakanlığı'nca ilân edilecek tarifeye göre belirleneceği, maddede yer almıştır. Maddede yapılan bu düzenlemeyle, gerekli masrafların zamanında yatırılmasından dolayı davaların gecikmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır” ifadelerine yer verilmek suretiyle, her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın, avans olarak davacı tarafından dava açarken yatırılması zorunluluğu getirildiği vurgulanmıştır.

03.04.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 45. maddesinde: “(1) Davacı, yargılama harçları ile her yıl Bakanlıkça çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Gider avansı, her türlü tebligat ve posta ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderler için davacıdan alınan meblağı ifade eder.

(2) Adli yardım talebiyle açılan dava ve işlerde adli yardım konusunda bir karar verilinceye kadar harç, gider ve delil avansı alınmaz. Kanunlardaki özel hükümler saklıdır.

(3) Gider avansının yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir. Dava şartı olan gider avansının yatırılmaması veya tamamlanmaması halinde, dava, dava şartı yokluğundan reddedilir.

(4) Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Delil avansı, tarafların dayandıkları delillerin giderlerini karşılamak üzere mahkemcce belirlenen kesin süre içinde ödemeleri gereken meblağı ifade eder. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan biri avans yükümlülüğünü yerine getirmediğinde, diğer taraf bu avansı da yatırabilir. Delil avansını yatırmayan taraf, o delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılır. Tarafların üzerinde tasarruf edemeyecekleri dava ve işlerle, kanunlardaki özel hükümler saklıdır..." Hükmü getirilmiştir.

Kabule göre de; ayrıntıları ile açıklanan yasal düzenleme dikkate alınarak Mahkemece, davacı vekiline gider avansını tamamlamak üzere iki haftalık kesin süre verilmesi gerekirken yazılı şekilde bir haftalık kesin süre verilmesi, ayrıca ihtarın “davanın usulden reddedileceği" şeklinde yapılması gerekirken “davanın açılmamış sayılacağına karar verilmesi” şeklinde yapılması, HMK'nun 120. maddesi ile Yönetmeliğin 45. maddesine aykırı şekilde davranılması da doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 peşin harcın davacıya iadesine, 14.10.2014 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13089, Karar No: 2022/1931, Tarih: 03.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/13089 E.  ,  2022/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.10.2019 tarihli ve 2018/8439 soruşturma, 2019/8666 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Çorlu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.11.2019 gün ve 2019/3725 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, kayden evli olan müşteki ... ile korunmaya muhtaç çocuğun annesi ... arasındaki boşanma davasının derdest olduğu, tarafların bu evlilikten müşterek çocuklarının bulunduğu, mahkeme tarafından çocukların velayetinin tedbiren müşteki babaya verildiği, velayet konusunda da husumetli oldukları, ...'ın eşinden şiddet gördüğü için ortak konuttan ayrılarak kendi ailesinin evine dönem dönem çocuklarını da yanına almak suretiyle yerleştiği, müşteki babanın şikayetinde 20.06.2015 doğumlu müşterek çocuk ...'ın suç tarihinde öz dayısı olan şüphelilerin, kıyafetlerini çıkararak cinsel organına dokunduğunu babaannesi ile halasına, onların da kendisine anlatması üzerine olaydan haberdar olduğu yönünde beyanda bulunması üzerine başlatılan soruşturmada, mağdur çocuk üzerinde fiili livata, darp, cebir izine rastlanılmadığına yönelik adli muayene raporu ile çelişkili ve soyut beyanlardan başka da delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; dosya muhteviyatında bulunan korunmaya muhtaç çocuğun 05.11.2018 tarihinde Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezi odasında aile görüşmecisi eşliğinde alınan beyanında, "... dayım iyi insandır. ... ve ... dayım kötü insandır. Bana sarılmak için geldiler ben korktum. Başka bir şey yaptılar. Benim kuşumu ellediler. Kuşuma iğne yaptılar. Kuşuma iğne yapacaklar. Et aldılar benden. Dayımların kuşuma dokunması kötü dokunmadır. ... ve ... dayım iğne yaparken elinde bir şey yoktu. Canımı acıttılar..." şeklinde ifadelerin geçtiği, anılan beyanda aile görüşmecisinin gözlemi olarak "...mağdur çocuğun yaşıyla uyumlu sözel dil ve konuşma becerileri sergilediği, ..., anatomik resimler üzerinden ön genital bölgeyi işaret ederek gösterdiği ve "kuş" olarak isimlendirdiği bölgesine ... ve ... adlı dayıları tarafından "iğne yapıldığı", "bu bölgeden et alındığı", dokunulduğu bilgisi alınmıştır. (Nasıl iğne yapıldığı sorulduğunda kalem ile cinsel organına dokunduğu görülmüştür.) İyi ve kötü dokunma ayrımını yapabildiği gözlenen çocuğun dayıları tarafından gerçekleştirildiğini söylediği dokunmanın "kötü dokunma" olduğunu ifade ettiği görülmüştür.... duygu durumunun kaygılı duygulanım ile uyumlu olduğu rapor edilmiş olup, olayla bağlantılı olarak ruh sağlığının etkilendiği, en kısa sürede çocuk ve ergen psikiyatrisi tarafından desteklenmesi önerilmiştir." tespitlerinin yer aldığı ve 21.01.2019 tarihli sosyal inceleme raporundan, "...kimsenin ve özellikle de travmatize olmuş bireylerin durup dururken kendi başlarına cinsiyetlerine yönelik beyan vermeyecekleri veya bu konuda konuşmayacaklarının kabul edildiği, bu nedenle küçüğün beyanlarının ve ifade içeriğinin "doğru" kabul edilebileceği, ..., yaşı ve içinde bulunduğu psikolojik gelişimi bakımından temel bakımı annesinden alması gerektiği, ... , annenin ayrı bir evde müşterek çocuklarla yaşaması gerektiği, iddia edilen cinsel istismar hakkında annenin farkındalığının düşük olduğu sonucuna varılmış olduğunun..

..., yaşı ve içinde bulunduğu psikolojik gelişimi bakımından temel bakımı annesinden alması gerektiği, ... , annenin ayrı bir evde müşterek çocuklarla yaşaması gerektiği, iddia edilen cinsel istismar hakkında annenin farkındalığının düşük olduğu sonucuna varılmış olduğunun..." anlaşılması karşısında, müşteki baba ...'ın 14.06.2018 tarihinde savcı huzurunda verdiği ifadesinde mağdur çocuğun olayı anlattığı babaannesi ile halasının tanık olarak dinlenilmesi, tanıklar ile küçüğün beyanlarının karşılaştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi, dolayısıyla müşteki vekilinin iddia ettiği hususlara ve delillerine ilişkin yeterli araştırma yapılması gerektiği, eksik soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.03.2020 günlü, 94660652-105-59-3682-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, koşulları itibariyle oluşmayan kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.