muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16235, Karar No: 2012/5137, Tarih: 01.03.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/16235 E.  ,  2012/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalı ... Turizm İşletmeleri AŞ. ile 9.5.1995 tarihli devre tatil sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme gereğince 31.12.2020 tarihine kadar ... ... Tatil Köyünde, her yılın 40. haftasında B 5 no’lu odada kalma ve tatil köyünün olanaklarından yararlanma hakkına sahip olduklarını, tatil köyünün sözleşme tarihinden sonra davalı ...Ş.’ne ve daha sonra da ...Örme San. ve Tic. A.Ş.’ne devredildiğini, davalıların devre tatil sistemini değiştirip herşey dahil sistemine geçerek , sözleşmede düzenlenmeyen fahiş ödentiler talep ettiğini, mutfaktan yararlanma şartlarının kaldırıldığını ve otelden yeme içme şartının dayatıldığını, 2004 yılından itibaren tatil haklarının bu şartlarda kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 2004-2008 yılları tatil hakkının kullandırılmaması nedeni ile uğradığı 15.000 TL. Maddi ve her yıl için 500'er TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler, maddi tazminata ilişkin talebini daha sonra ıslahen artırmışlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2004 ,2005 ve 2006 yılları için maddi tazminat ile 500 TL. Manevi tazminatın 2011/16235 2012/5137

Kabulüne, 2007 ve 2008 yılları maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların ve davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, 2004 yılından itibaren tatil haklarının kullandırılmaması nedeni ile bu yöndeki muarazanın giderilmesi ve 2004, 2005 , 2006, 2007 ve 2008 yılları için de tatil hakları kullandırılmadığından maddi ve manevi zararlarının ödetilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, 2004-2006 yılı için dava kısmen kabul edilmiş ancak 2007 yılı ve sonrasında davalı tarafça tüm devre tatilcilerin tesise çağrıldığı, çoğunluğunun gelip devre tatil haklarını kullandıkları, talep edilen 20 euronun otelin herşey dahil sistemine geçmiş olması nedeni ile talep edildiği ve davacı tarafa gönderilen yazıda bunun ödenmesinin zorunlu olmadığının belirtildiği, davacının 2007 ve sonrası için tatil hakkını kullanmaması nedeni ile maddi tazminat isteğinde bulunamayacağı açıklanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu olan bölümün 5 yıldızlı tatil Köyü olarak herşey dahil sistemi ile işletildiği, odalarda yapılan düzenlemelerle yiyecek içecek üretimi için alanın kaldırıldığı açıklanmıştır. Davalı tarafça davacılara gönderilen tarihsiz yazıda , tesiste herşey dahil sistemine geçildiği, kişi başı 20 euro ödenmesi halinde bu sistemden yararlanabilecekleri ancak zorunlu olmadığı, tesisin devam eden inşaat ve yenileme işleri nedeniyle 2007 sezonunda hizmete açılamadığı, devam eden işler nedeni ile otelin açılış tarihinin 15.7.2007 günü olarak belirlendiği, yenileme ve bakım bedellerini ödenmesi gerektiği bildirilmiş, 15.3.2008 tarihli yazıda da yenileme ve bakım bedellerinin ödenmesi ve kişi başı 25 euro ödeme yapılarak herşey dahil sisteminden yararlandırılacağı ve tesise gelip tatil yapabilecekleri belirtilmiştir.

Devre tatil sözleşmelerinde; tesis işletmecisi ve yatırımcısı bu sözleşme ile tatilciye belli dönemlerde tesisten yararlanma , kullanma, konaklama, kiralama hakkını belli bir bedel karşılığı tanımakta, devre tatilci de, başlangıçta peşin yada kısa süreli taksitle sözleşme bedelini ödemekte ayrıca her yıl tesisin bakım ve işletme bedeli olarak da cüz'i bir bedel ödemektedir. Bu hali ile, devre tatil sisteminden yararlanmak üzere sözleşme yapanlar genellikle, mütavazi bir bütçeye sahip, makul seviyede harcanacak bir bedel ile her yıl belli bir dönemde tatil 2011/16235 2012/5137

Yapmak isteyen kimselerdir. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davalı taraf davacı ile müzakere etmeden , yeni sözleşme yapmadan veya mevcut sözleşmeyi karşılıklı olarak müzakere ile tadil etmeden oteli herşey dahil sistemine çevirmiş ve devre tatilcilerden bu sisteme geçiş için yaptırdığı yenileme ve lüks sayılabilecek iyileştirme bedellerini aidat olarak talep etmiştir. Bu hali ile, devre tatilcilerin rızaları dışında, sözleşme ile öngörülen amaç aşılarak ek külfet getirecek şekilde artırılan aidat bedellerini ödeme yapmaları şartı ile, tatil hakkından yararlanmaya zorlanamayacaklarının kabulü gerekir. Kaldı ki, tatilcilerin kullanımına tahsis edilen odalardaki mutfak sisteminin değiştirilmesi nedeni ile kullanım zorluğu getirildiği de açıktır. O halde, devre tatilcilerin değiştirilen sistemle tatil hakkını kullanma zorunlulukları bulunmadığının kabulü ile 2007 ve 2008 yılı için de maddi tazminata ilişkin olarak talebe haklarının bulunduğu kabul edilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen hükmün, ikinci bent gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9828, Karar No: 2015/7882, Tarih: 15.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9828 E.  ,  2015/7882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocukların gece vakti ilköğretim okulundaki kantine pencereden tırmanmak suretiyle girdikleri, çay demleyip içtikleri ayrıca daha çoğunu alabilme imkanları varken burada bulunan bisküvileri yemekle yetindikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla suça sürüklenen çocukların sübut bulan hırsızlık suçu nedeniyle eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 31 ve 145. maddeleri uyarınca mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçe ile beraatlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13947, Karar No: 2015/11099, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13947 E.  ,  2015/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2015

NUMARASI : 2014/985-2015/864

TALEP EDEN : D.. B..

HÜKÜMLÜ : O.. U..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Dörtyol Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "M.. K.. Mah. C.. Sok. No:... Ümraniye/İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise; hükümlünün beyanı, Dörtyol İlçe Emniyet Müdürlüğü yazısı ve mernis kayıtlarına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce "N.. E.. Mah. D.. Sok. No:.. Dörtyol/HATAY" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlü her ne kadar beyan dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son ikamet adresini "M.. K.. Mah. C.. Sok. No:... Ümraniye/İSTANBUL" olarak belirtmişse de; Ataşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23.10.2014 tarihli yazısından hükümlünün bu adreste yerleşmek niyetiyle ikamet etmediği anlaşılmıştır. Hükümlünün 14.10.2014 tarihli dilekçesi, Dörtyol İlçe Emniyet Müdürlüğünün 31.03.2015 tarihli yazısı ve MERNİS kayıtlarından hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "N.. E.. Mah. D.. Sok. No:... Dörtyol/HATAY" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/684, Karar No: 2020/19019, Tarih: 17.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/684 E.  ,  2020/19019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ile.... Tabldot Tem. İnş. Bilg. Otom. Tur. Nakl. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı bakanlığa ait ... Devlet Hastanesinde 01/01/2005 -31/12/2012 tarihleri arasında radyoloji teknisyeni olarak hizmet alımı yapılan şirketler nezdinde çalıştığını, net 1.350,00 TL ücret aldığını, hafta içi her gün 08.00-16.00 saatleri ve ayda en az 3 kez , bayramlar ve resmi tatillerde 24 saat nöbet tuttuğunu davacının 3153 sayılı yasa gereği günlük 5 saat haftalık 27,5 saatten fazla çalışmasının mümkün olmadığını, davacının yasalara aykırı şekilde fazla çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve şua izin alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı M.N.A. Tabldot Tem. İnş. Bilg. Otom. Tur. Nakl. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Tem. İnş. Yem. Bilg. Gıda Petr. Ürün. San. Tic. Ltd. Şti. Ortaklığı vekili, davalı hastanenin açmış olduğu 2012 yılı ebe, sağlık memuru, acil tıp teknisyeni, anestezi röntgen teknisyeni, hemşire hizmet alımı işi ile ilgili ihaleyi müvekkillerinin kazandığını, asıl iş veren olan davalı Bakanlığa ait Sultanbeyli Hastanesinde davacın işten çıkış işleminin hastane tarafından verildiğini, davalıların işçilere emir ve talimat verme hakkı olmadığını, davacının hizmet sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, iş sözleşmesi süresi sona erdiğinden davacının işten çıktığını, iş yerinde vardiyalı sistemle çalışma yapıldığını, puantaj sistemiyle işçilere alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenlikte ... bünyesinde bulunan Sultanbeyli Devlet Hastanesinde 01/01/2005 -31/12/2012 tarihleri arasında en son aylık 1.350,00 TL net ücret ile radyoloji teknisyeni olarak çalıştığı, ihale yoluyla işçi alım prosedürü hükümlerince istihdam edildiği ve taşeron şirketler nezdinde sigortalı olduğu, iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haklı bir neden olmaksızın feshedildiği iddiası karşısında feshin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiğinin ispat etme yükümlülüğü üzerinde olan davalı tarafın bu şartı yerine getiremediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 30.01.2010 tarihi öncesinde 35 saat çalıştığı ve 27.5 saati aşan 7.5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. 30.01.2010 tarihinde yapılan yasal değişiklik sonrasında ise davacının haftalık 35 saatlik çalışma süresini aşmadığı ancak kayıtlara göre 2011 yılı 3 nöbet, 30.06.2012 yılına kadar 5 nöbet ve sonrasında 18 nöbet tuttuğu, nöbetlerde 24 saat çalışma yaptığı, 3 saat ara dinlenme düşülerek 21 saat üzerinden yapılan hesaplama sonucu davacının fazla çalışma ücret alacağı mahkemece hüküm altına alınmıştır. Davacının 30.01.2010 öncesi fazla çalışma hesabı dosya içeriği ile uyumlu ise de, nöbet tuttuğu günlerde 3 saat ara dinlenme düşülerek yapılan hesaplamaya ilişkin Dairemizce incelenen emsal nitelikteki dosyada 17/03/2010 ila 31/12/2012 tarihleri arasında radyoloji teknikeri olarak çalışan işçinin fazla çalışma ücret alacağına ilişkin hesaplamada 24 saat nöbetlerde 10 saat ara dinlenme düşülerek 14 saat fiili olarak çalıştığının kabul edildiği ve kararın Dairemizce onandığı anlaşılmaktadır. (26/11/2019 tarihli 2019/7695 Esas 2019/20930 sayılı Karar )

Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak 3153 Sayılı Yasa ve Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname hükümlerine göre, davacının 30.01.2010 tarihi sonrasında nöbet tuttuğu günlerde 24 saatlik çalışma süresi içinde davacıya uyku imkanı sağlanmışsa 10 saatlik süre çalışma süresinden düşülerek davacının fiilen 14 saat çalıştığı kabul edilmeli, fazla çalışması buna göre değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2014/21979, Karar No: 2015/3377, Tarih: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21979 E.  ,  2015/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2013/427-2014/229

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Değerlendirme yapılırken somut emsal olarak taşınmazın kendi satışının alınması doğru ise de, başka emsal incelemeden sadece kendi satışının incelenmesi gerçek değerin belirlenmesi açısından yeterli değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2295, Karar No: 2016/3744, Tarih: 11.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2295 E.  ,  2016/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değişik 23/8. maddesindeki "tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılması halinde buna ilişkin kaydı ihtiva etmesi gerektiğine" ilişkin düzenleme karşısında, tebliğ mazbatası üzerindeki "Bu çağrı 7201 sayılı Kanunun 6099 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ek 10/2. fıkrası gereği çıkarılmış olup belirtilen adrese tebligat yapılması zorunludur'' şeklindeki şerhin tebligatın adres kayıt sistemindeki adrese yapılacağına ilişkin kayıt niteliğinde olmaması, aynı Kanunun 21/2. maddesinde de değişiklik içeren 6099 sayılı Kanunun suç tarihinden kısa süre önce yürürlüğe girmesi, bilgi eksikliği ve beşeri hatanın suç kastını ortadan kaldıracağı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırılmasını gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Hükümden önce yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa değişikliği ile TCK'nın 257/2. maddesinde alt sınır 3 ay hapis cezası olarak belirlendiği ve asgari hadden ceza tayin edildiği belirtildiği halde, 6 ay hapis cezasına hükmolunup bu miktar üzerinden uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun; sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/853 E. 2012/665 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinden önce, dolayısıyla denetim süresi başlamadan işlendiği nazara alınmadan, ilgili dosyanın yeniden ele alınmasının temini amacıyla mahkemesine ihbarda bulunulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14179, Karar No: 2011/1108, Tarih: 10.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/14179 E.  ,  2011/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 10.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18810, Karar No: 2023/8470, Tarih: 06.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18810 E.  ,  2023/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/72 E., 2021/104 K.

SUÇ :Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile sanığın beraati

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarih ve 2017/ 3516 Esas, 2018/ 1292 sayılı kararı ile Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine dair temyiz yolu açık olarak verilen kararı, katılana 13.06.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, katılan vekili 18.06.2018 tarihinde yerel mahkeme aracılığı ile süresinde temyiz talebinde bulunmuş ancak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 296 maddesi birinci fıkrası uyarınca katılan vekilinin yasal süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.01.2021 tarihli Ek kararı kaldırılmış, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyizinin süresinde olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü madde ikinci fıkra ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü madde ikinci fıkra ,62 nci madde ve 51 inci madde birinci fıkra (a) ve (b) bendi uyarınca 5 hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.