muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5085, Karar No: 2017/5076, Tarih: 11.10.2017

TCK'nın 39. maddesinin 2. fıkrası ise; "aşağıdaki hallerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur;

a)Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b)Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak,

c)Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak." şeklindedir.

Belirtilen maddelerin içerikleri ile gerekçelerine göre suça ilişkin olarak uygulanacak yaptırıma ilişkin kanun maddelerindeki tanımda yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri ortak faildir. Ortak failler birlikte suç işlemeye karar veren, birlikte eylemi gerçekleştiren ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kuran kimselerdir.

TCK'nın 39. maddesinde belirtilen hareketleri gerçekleştirenler ise yardım eden konumundadır.

Dosya içinde yer alan; 10.08.2010 tarihli olay yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ve diğer belge ve bilgilere göre;

TCK'nın 39. maddesinde belirtilen hareketleri gerçekleştirenler ise yardım eden konumundadır.

Dosya içinde yer alan; 10.08.2010 tarihli olay yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ve diğer belge ve bilgilere göre;

Asayiş Şube Müdürlüğü görevlilerinin Kartal ilçesinde görevlerini ifa ettiği sırada, yanlarına gelen bir şahsın ... mahallesinde ... ve .... isimli şahısların uyuşturucu madde ticareti yaptığını, onlarla irtibata geçmek için adını ... olarak bildiği şahsın telefon numarasını vererek onunla irtibat kurulması gerektiğini bildirmesi üzerine; görevlilerce ... telefonla aranmış, .... ve telefonu sorulmuş, ... "... 'da muhtarlığın oradayım, gelince ara..." demesi üzerine, Cumhuriyet savcısına bilgi verilip alınan talimat üzerine, görevliler ...'da muhtarlık önünde ... ve ... ile buluşmuş; ...'un uyuşturucu madde alım satımına yönelik alıcı ile satıcıların irtibat kurması için görevli memurlara "...bende ....'ın numarası yok. Ama benim bir arkadaş var, onda var arayayım gelsin..." demesi üzerine ...'ın bahse konu yere geldiği, kendi telefonu ile ...'i arayarak "...abi biz geldik, yanımızda ağabeyler var. Birşeyler lazım, biz ... marketin oradayız, görüşelim mi?..." diyerek telefonu kapattığı ve görevlilere "....... parka gelecekmiş, orada bekleyelim..." demesi üzerine ... Parkı önünde beklenilirken .... ve ...'nun geldiği; ...'ın görevlilere "...tamam abi bunlar..." demesi üzerine; .... ve ...'in "...siz burada bekleyin bizimle bir kişi gelsin, malı getirelim, ... sen gel..." dedikleri, ...'ın görevli memurdan seri numarası tespitli 50 TL'yi aldığı, bu sırada görevli memurun ...'a "...üzerimize fazla para almayı unutmuşuz, iki yüzlük alırsan biz sana geri kalanını veririz..." şeklinde konuştukları ...'ın "...tamam abi önemli değil verirsiniz sonra..." diyerek, ...., ... ve ...'un birlikte uzaklaşarak ara sokaklara girdikleri, güvenlik sebebiyle takip edilemedikleri, on dakika sonra ...'ın geri gelerek görevlilerin de bulunduğu araca binerek dört adet kilitli poşetteki esrarı görevlileri vermesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık ...'ın .... ve ...'den temin ettiği esrarı, alıcı görevlilere getirip vererek TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında yer alan başkasına vermek için nakletme (taşıma) hareketini gerçekleştiren kişi olup, TCK'nın 37. maddesi uyarınca sorumlu tutulmasına ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sayın çoğunluğun sanık ...'un TCK'nın 39/1. maddesi uyarınca, suçun işlenmesine yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması için cezasından indirim yapılmasına ilişkin bozma düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/6490, Karar No: 2014/3127, Tarih: 26.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6490 E.  ,  2014/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/580-2012/458

Davacı M.. O.. vekili Avukat H. B..tarafından, davalılar H.. D.. vdl. aleyhine 17/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar H.. D.. ve A.. A.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayetten kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan H.. D.. ve A.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı Yeni Harmandalı Konut Yapı Kooperatifinin kurucu ortağı olup 1994-2004 yılları arasında yönetim kurulu başkanlığını yaptığını, davalıların zimmet ve bedelsiz kalan senedi kullanmak suçlarından kendisini 22/08/2007 tarihinde şikayet ettiğini, Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/12/2009 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, davalıların hukuka aykırı eylemleri nedeniyle derin üzüntü duyduğunu belirterek davalılardan manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalıların eyleminin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davaya konu 22/08/2007 tarihli şikayet dilekçesinin S.S. Yeni Harmandalı Konut Yapı Kooperatifi adına Avukat N. D..tarafından verildiği, davalılar tarafından verilmediği anlaşılmaktadır. Şikayet dilekçesi kooperatif adına verildiğine göre husumetin kooperatife karşı yöneltilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan nedenlerle davalılar hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar H.. D.. ve A.. A.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5990, Karar No: 2021/2990, Tarih: 24.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5990 E.  ,  2021/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1- Suç tarihi itibari ile ... isimli iş yerinin sahibi ve yetkilisi olan sanık ...’nun suça konu abonelik sözleşmelerini düzenlediği, Acil İletişim isimli iş yerinin yetkilisi olan sanık ...’in ise bu hatların ... A.Ş.’ye taşınma işlemlerini yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların suça konu abonelik ve taşıma sözleşmelerinin kendi iş yerlerinde yapılmadığını, belgelerin kendileri tarafından imzalanmadığını beyan etmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından; ..., ... ve ... numaralı telefon hatlarının abonelik ve taşıma sözleşmesindeki yazılar ile bayi kaşesindeki imzaların sanıklara aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu sözleşmelerin sanıkların iş yerlerinde düzenlenmiş olmaları halinde elde edilecek menfaatin sanıklara ait olacağı da gözetilip bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Eylemin sübutu halinde ise; hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri gereğince ön ödeme önerisinde bulunularak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçtan dolayı hükümden sonra, 19/08/2020 tarihinde 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 tarih ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarihli 7188 sayılı Kanunu'nun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan " kovuşturma" evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan "basit yargılama usulü" ibaresi bakımından Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Adli emanetin 2013/1232 ve 2014/202 sırasında kayıtlı bulunan suça konu abonelik sözleşmeleri ile hat taşıma sözleşmelerinin dosyada delil olarak saklanmasına, imza incelemesi için getirtilen diğer belgelerin ise ilgili kurumlara geri gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinini gözetilmemesi,

4- Adli emanetin 2013/1232 ve 2014/202 sırasında kayıtlı bulunan suça konu abonelik sözleşmeleri ile hat taşıma sözleşmelerinin dosyada delil olarak saklanmasına, imza incelemesi için getirtilen diğer belgelerin ise ilgili kurumlara geri gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinini gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22097, Karar No: 2011/6118, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22097 E.  ,  2011/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/461, Karar No: 2011/3066, Tarih: 18.10.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/461 E.  ,  2011/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

Mahkemece verilen kısa kararda davalı Y..... Tesis Yönetim Hizmetleri A. şirketi hakkında hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda aynı şirket hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ve sözkonusu davalı şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi 6100 sayılı HMK' nın 298/2 maddesi ve Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün ve 1991/7 - 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15640, Karar No: 2010/734, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15640 E.  ,  2010/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7524, Karar No: 2013/7027, Tarih: 24.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7524 E.  ,  2013/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, suç işlemek için örgüt kurmak, bu örgüte üye olmak, yardım etmek, fuhuşa teşvik, aracılık, sahte evrak düzenlemek, sahte evrakı saklamak, suçu bildirmemek.

HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin ve Gençlik ve Spor Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının

anlaşılması karşısında; davanın Hazine ile Gençlik ve Spor Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4813, Karar No: 2013/9641, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4813 E.  ,  2013/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalı vekilincede duruşmalı, talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 8.660,22 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08.06.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; iş kazası sonucu davacının sürekli iş göremezlik oranının % 6.3 olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, davalı işverenin % 60, davacı işçinin % 30 oranında kusurlu oldukları, % 10 oranında kötü tesadüfün etkisinin bulunduğunun belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda

PMF yaşama tablosuna göre rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak, en yakın duruşma tarihi olan 18.06.2012 tarihinden 60 yaşının ikmaline kadar fiili dönem, 60 yaşının ikmalinden bakiye ömrü süresince bilinen son ücreti esas alınarak pasif devre zararı hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Tazminat miktarının, PMF yaşama tablosuna göre işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek, kaza tarihinden hüküm tarihine en yakın tarihe kadarki bilinen dönemdeki kazancının mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan bilinen son asgari ücret üzerinden her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; maddi tazminat hesabında davacının bakiye ömrünün PMF yaşama tablosuna göre hesaplanması ile, iş kazası tarihinden hüküm tarihine en yakın tarihe kadar bilinen aktif dönem, 60 yaşının ikmaline kadar bilinmeyen aktif dönem, bilinen son asgari ücret üzerinden 60 yaşından sonra bakiye ömrü süresince pasif dönem hesabı yapılarak maddi zararın hesaplanması gerekirken, en yakın duruşma tarihi olan 18.06.2012 tarihinden 60 yaşının ikmaline kadar fiili dönem, 60 yaşının ikmalinden bakiye ömrü süresince bilinen son ücreti esas alınarak pasif devre zararı hesaplanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

3-İş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremezlik, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 16. ve 89. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, iş kazası ya da meslek hastalığı sonucu iş göremez duruma düşen sigortalıya sağlık yardımları dışında iş kazasının olduğu ya da meslek hastalığı nedeniyle tedavisinin başladığı tarihten, tedavisinin bitimine kadar, geçici iş göremez duruma düştüğü her gün için 506 sayılı Yasa'nın 89. maddesindeki yöntemle yatarak ya da ayakta tedavi görmesine göre, bir ödenek verilir. Sigortalının iş göremezlik durumunun ödeneğin belirlenmesinde etkisi yoktur.

Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelirin karşılanması, sürekli iş göremezlik halinde ise, iş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle çalışma gücünde meydana gelen eksilme sonucu gelir kaybı ya da yıpranmaya bağlı olarak ortaya çıkan zararın tazmini söz konusudur. Dolayısıyla, sürekli iş göremezlik nedeniyle tazminatın hesaplanmasında zararın başlangıç tarihinin olay tarihi olarak alınması halinde, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için geçici iş göremezlik ödeneğinin hesaplanan maddi zarardan indirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda; SGK tarafından davacının geçici iş görmezlik dönemi olan 08.06.2008-09.10.2008 tarihleri arasında toplam 3.613,36 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin davacıya ödendiği belirtildiğinden, bu ödemenin maddi tazminat hesabında zarar miktarından tenzil edilmesi gerekirken, indirim yapılmaması doğru olmamıştır.

Somut olayda; SGK tarafından davacının geçici iş görmezlik dönemi olan 08.06.2008-09.10.2008 tarihleri arasında toplam 3.613,36 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin davacıya ödendiği belirtildiğinden, bu ödemenin maddi tazminat hesabında zarar miktarından tenzil edilmesi gerekirken, indirim yapılmaması doğru olmamıştır.

4-Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez. Hesaplanan tazminat, miktar esas alınarak hakkaniyet düşüncesi ile artırılamaz veya azaltılamaz.”hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de kamu düzenine ilişkin emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, iş kazasına dayalı olarak sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle hesaplanan maddi zararlarından hakkaniyet indirimi yapılabilmesi mümkün değildir.

5-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.