muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8047, Karar No: 2025/4840, Tarih: 10.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8047 E.  ,  2025/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1476 Esas, 2024/686 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Torul Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/169 Esas, 2022/65 Karar

Taraflar arasında 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Gümüşhane ili, ... ilçesi, ... köyü 389 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitini ve yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın ticari arsa niteliğinde olduğunu, arsanın dere tarafına 104,88 metre boyunda 4 metre yüksekliğinde duvar ile arkasına 4328 m³ dolgu yapılarak yol seviyesine çıkarıldığını, sözlü muvafakat vererek imzalamadığını, arsanın bitişiğinde dört mevsim akmakta olan kurumaz bir dere bulunduğunu, arsanın Zigana Gümüşkayak Yayla Tesislerine, Limli Gölü Tabiat Parkına, Torul Cam Teras Tesislerine yakın olduğunu, Trabzon-İran Transit Yoluna cepheli olduğunu ve bu yol üzerinde Trabzon-Gümüşhane arasında pek çok turistik tesisin bulunduğunu, bitişiğinde akmakta olan dere üzerinde alabalık tarımı yapılabileceğini ve arsa üzerinde kurulacak tesis ile değerlendirilebileceğini, tüm bu hususlar dikkate alınarak taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim masraflarının düşük gösterildiğini, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim masraflarının düşük gösterildiğini, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen metrekare birim bedelinin düşük olduğunu, köy yerleşim alanı içerisinde kalan dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi hâlinde ise sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazda verimlerin üst hadden belirlenmesi gerektiğini, üretim masraflarının yüksek belirlendiğini, taşınmazın Trabzon-Gümüşhane Karayoluna cepheli olması ve ulaşım problemi bulunmaması gözetilerek nakliye masraflarının üretim masrafından düşülmesi gerektiğini, kapitalizasyon faizinin hatalı belirlendiğini, Karadeniz Bölgesi gibi düz ve sağlam bir taşınmazın kıt olarak bulunduğu bir bölgede dava konusu taşınmazın rapordaki özellikleri dikkate alınarak kapitalizasyon faizinin %3 olarak belirlenmesi gerektiğini, belirlenen objektif değer artış oranının düşük olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde, münavebeye alınan tarım ürünleri için bulunan net gelirden İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim gideri düşülmesinde, dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artış oranında ve davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar etmiş, ayrıca yasal faizin uygulanmasının enflasyon karşısında müvekkillerine ağır bir külfet yüklediğini, belirlenen bedelin enflasyon karşısında değerini yitirdiği gözetilerek hükmedilen bedele TEFE oranında faiz işletilmesi gerektiğini, kabul görmemesi hâlinde ise kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasanın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması yerindedir.

4. Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Buna karşın; sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken niteliği, konumu ve yüzölçümüne göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın %5 olarak kabulü ile az bedel tespiti bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.04.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

2. Davalı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.04.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm hâlini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı tarafın Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasına yönelik Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin (Davalı vekilinin 03.06.2024 tarihli temyiz dilekçesindeki; faize ilişkin talebi) de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı, Sayın çoğunluğun "Bozma kararına" ve "3 No.lu Değerlendirme görüşüne" bu yönüyle (faize ilişkin olarak) katılmıyoruz. 10.04.2025
Yargıtay — Esas No: 2017/1019, Karar No: 2018/3815, Tarih: 07.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1019 E.  ,  2018/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 27/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20153, Karar No: 2014/5325, Tarih: 02.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20153 E.  ,  2014/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/283-2013/525

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili ile davalı arasında görülen boşanma davasında, velayet hakkı davalı anneye verilen müşterek çocuk için aylık 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, hükmedilen nafaka bedellerinin tahsili için davalı tarafından icra takibi başlatıldığını; ancak, icra takibine konu alacağın bulunmadığını; zira, müvekkilinin ödediği eğitim giderleri ile okul servis ücretlerinin nafakaya mahsuben yapıldığını iddia ederek; davacının, davalıya borçlu olmadığının tespiti ile alacaklı takibe devam etmekte haksız ve kötüniyetli olduğundan %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı tarafından yapılan ödemelerin iştirak nafakası olarak değerlendirilemeyeceğini, yapılan ödemelerde nafaka borcu için ödeme yapıldığı yönünde herhangi bir açıklama bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı tarafından yapılan ödemelerin iştirak nafakası niteliğinde olduğunun kabulü gerektiğinden bahisle, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; taraflar arasında görülen (anlaşmalı) boşanma davası neticesinde, 17.10.2008 tarihli karar ile müşterek çocuğun velayeti davalı anneye verilerek, müşterek çocuk için aylık 200 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş ve iş bu karar 13.01.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı, kesinleşen boşanma ilamına dayalı olarak davacı aleyhine icra takibi başlatmıştır. Hükmedilen nafaka, Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesine dayalı iştirak nafakası niteliğindedir. Anılan bu maddede; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Davacının nafakaya mahsuben ödediğini iddia ettiği eğitim giderleri ise okul eğitim ücreti ile okul servis ücretidir. İbraz edilen makbuzların üzerinde nafakaya mahsuben yatırıldığına dair bir şerh de bulunmamaktadır.

O halde, davacı babanın küçük çocuğu için rızaen yaptığı eğitim giderleri ve okul servis ücreti ödemelerinin; hükmedilen nafakaya mahsuben yapıldığı kabul edilemez. Zira, davacı baba, TMK'nun 327/1.maddesi gereğince; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderleri karşılamak zorundadır. Ayrıca, yapılan bu ödemeler ahlaki bir görevin yerine getirilmesi niteliğindedir.

O halde, davacı babanın küçük çocuğu için rızaen yaptığı eğitim giderleri ve okul servis ücreti ödemelerinin; hükmedilen nafakaya mahsuben yapıldığı kabul edilemez. Zira, davacı baba, TMK'nun 327/1.maddesi gereğince; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderleri karşılamak zorundadır. Ayrıca, yapılan bu ödemeler ahlaki bir görevin yerine getirilmesi niteliğindedir.

Mahkemece, icra takibine konu nafaka alacağının, taraflar arasında görülen ve kesinleşen boşanma ilamında hüküm altına alınan iştirak nafakasına dayalı olarak talep edilmiş olduğu gözetilerek, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19640, Karar No: 2024/21934, Tarih: 04.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/19640 E.  ,  2024/21934 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.05.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık

hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4307, Karar No: 2025/1835, Tarih: 20.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/4307 E.  ,  2025/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/61 E., 2021/914 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili, sanık ... vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasınca 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, sanıklar ... ve ...'un 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2, TCK'nın 62, 51 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a bendi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un 2863 sayılı Kanun'un 65/1, TCK 62, 52, 51 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, TCK 62, 52, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz nedenleri; Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suç işlemediğinin sabit olduğuna, suçun işlendiğin dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığına, sanığın HTS kayıtları incelendiğinde diğer sanıklar ile irtibatının olmadığına, sanığın araç içerisinde yolun açılmasını beklediğine, diğer sanıkları tanımadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suça konu yerin 2017 yılında koruma altına alındığına ilişkindir.

B. Sanık ...’ın temyiz nedenleri; Aracın kazı yapmaya elverişli eşyaların çıkmadığına, üzerinde toprak, çamur gibi izlerin olmadığına, olay günü araçtan inmediğine, kazı yapmadığına, diğer sanıkları tanımadığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

C. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Sanıkların kastının yoğunluğu ve meydana gelen tahribat dikkate alındığında sanıkların alt sınırdan cezalandırılmalarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık ...’ın temyiz nedenleri; Aracın kazı yapmaya elverişli eşyaların çıkmadığına, üzerinde toprak, çamur gibi izlerin olmadığına, olay günü araçtan inmediğine, kazı yapmadığına, diğer sanıkları tanımadığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

C. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Sanıkların kastının yoğunluğu ve meydana gelen tahribat dikkate alındığında sanıkların alt sınırdan cezalandırılmalarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'un üzerilerine atılı 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçu açısından; sanıkların birbirlerini tanımadıklarını olayla bir ilgilerinin bulunmadığını ve yolun açılması için beklediklerini beyan ettikleri, baz istasyonu gösterir hts kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların iştirak halinde fiili işlediklerine dair dosya arasında bir delil bulunmamakla birlikte savunmalarının birbirlerini destekledikleri, olay yeri inceleme tutanağına da nazara alındığında sanıkların suç saatinde orada bulunmak dışında atılı suçu işledikleri ve savunmalarının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı bu suretle sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair şüphe oluştuğu anlaşılmakla sanıkların üzerine atılı suçlardan 5271 Sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.