muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6195, Karar No: 2011/10142, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6195 E.  ,  2011/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde yapılan genel arazi kadastrosu sonucunda düzenlenen kadastro paftasının (çekişmeli 1061 ada 1 nolu parsel bölümünü içerecek şekilde) orjinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneğinin,

2) Kahramanmaraş ili merkez ... kasabası ... (köyü) mahallesinde 3194 sayılı Yasaya göre imar ve revizyon uygulaması yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihte yapılıp kesinleştiği, dava konusu taşınmazın ilk imar uygulaması kapsamına hangi tarihte alındığı ve uygulamaya ilişkin imar planı ve haritasının Karacasu Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7612, Karar No: 2009/7381, Tarih: 06.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7612 E.  ,  2009/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7124, Karar No: 2016/1356, Tarih: 08.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/7124 E.  ,  2016/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davaya dahil edilen ... Bakanlığı'na yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18789, Karar No: 2015/4814, Tarih: 24.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18789 E.  ,  2015/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/45-2014/469

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 23.09.2003 tarihinde evlendiklerini, bu evliliklerinden 10 yaşında Şenel ve 5 yaşında S.. M.. isimli çocukları olduğunu, davalının 3-4 yıl önce dışarıda çalışacağım, diyerek evi terk ettiğini, eşine ve çocuklarına bakmadığını, geçimleri ile ilgilenmediğini, birlikte yaşamaya ara verilmesinin sorumlusunun davalı olduğunu, davacının ev hanımı olup çalışmadığını ve başka bir geliri de bulunmadığını, müşterek çocuklardan Şenel'in ilköğretim 4.sınıfa gittiğini, Sevinç Medine'nin ise henüz 5 yaşında olup, davacının çalışmasına engel olduğunu, müşterek çocukların masraflarını davacının karşılayacak gücü olmadığını, davalının ise demir, kaynak ve montaj işleri ustası olup, aylık gelirinin yaklaşık 3.000-3.500 TL olduğunu, ayrı yaşamakta haklı olan davacı lehine aylık 500,00 TL, müşterek çocuklardan Şenel lehine aylık 250,00 TL ve Sevinç Medine lehine aylık 200,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; davacının iddialarının doğru olmadığını, kendisinin 6 aylık geçici işçi olarak asgari ücretle çalıştığını, annesi ve babasının yanında ikamet ettiğini ve ayrı ev tutacak maddi gücü olmadığını, yurt dışında çalıştığı zaman ortak hesaplarına para yatırdığını ve eşinin oradan parayı çekerek kullandığını, buna ilişkin banka kayıtları olduğunu, eşi ve çocukları için aylık toplam 350,00 TL nafaka ödeyebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 300,00 TL; müşterek çocuklardan Şenel için 200,00 TL ve Sevinç Medine için 200,00 TL olmak üzere toplam 700,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme kararında dava tarihi 23.01.2014 olarak gösterilmesine karşın hükümde davacı ve müşterek çocuklar lehine hükmedilen tedbir nafakalarının hangi tarihten itibaren işlemeye başlayacağı hususu açık ve infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmediğinden bu husus isabetli bulunmamıştır.

Yine somut olayda, davacı yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, mahkemece oluşturulan hükümde davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması da isabetli bulunmamıştır.

Mahkeme kararında dava tarihi 23.01.2014 olarak gösterilmesine karşın hükümde davacı ve müşterek çocuklar lehine hükmedilen tedbir nafakalarının hangi tarihten itibaren işlemeye başlayacağı hususu açık ve infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmediğinden bu husus isabetli bulunmamıştır.

Yine somut olayda, davacı yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, mahkemece oluşturulan hükümde davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması da isabetli bulunmamıştır.

Ancak, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK nun 370/2 maddesi anlamında "Hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün 1.fıkrasının “Davanın Kısmen Kabulü ile, dava tarihi olan 23.01.2014 tarihinden başlamak üzere davacı yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakası, tarafların müşterek çocukları 13/07/2004 doğumlu Şenel Gök ve 01/07/2009 doğumlu Sevinç Medine Gök yararına ayrı ayrı 200,00 'er TL tedbir nafakası olmak üzere toplam 700,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde düzeltilmesine ve hükmün son fıkrası olarak "Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ifadelerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13215, Karar No: 2017/11294, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13215 E.  ,  2017/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 450 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2010/10984, Karar No: 2011/1920, Tarih: 24.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10984 E.  ,  2011/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/c-d maddelerine göre işyeri ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında ihtiyaçlının kirada olması halinde ihtiyacın varlığının kabulü için ihtiyaçlının ya tahliye tehdidi altında bulunması veya kiralananın yapılacak iş için daha üstün nitelikte olması, en azından halen iş yapılan yerle eşdeğer nitelikte bulunması gerekir. Eşdeğerlik durumu varsa mülkiyet hakkına üstünlük tanınmalıdır. Bu iki halden birisinin varlığı ihtiyacın kabulü için yeterlidir. Her iki halin birlikte olması gerekmez.

Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının dava konusu kiralananı kendi işyeri ihtiyacı için satın aldığını, Mecidiyeköy’de bürosu, Dudullu'da imalethanesi olduğunu, halen kirada olan bu yerlerin faaliyet alanı olan silisli sac üretimi için uygun olmadığını, dava konusu yerin İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi'nde olduğunu ve davacının faaliyetini sürdürmesi için daha uygun olduğunu belirterek 6570 sayılı yasanın 7/d maddesi gereğince kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının, halen kullandığı yerin küçük ve yapılan iş için yetersiz olması ve dava konusu yere ihtiyacının gerçek ve samimi olduğu gerekçesiyle kiralananın tahliyesine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm için yeterli bulunmamaktadır.

Davacı, keşif deliline dayanmış, mahkemece mahallinde mukayeseli keşif yapılmadan hüküm verilmiştir. Davacı şirket halen faaliyet gösterilen imalathanenin yüz ölçüm olarak küçük ve yetersiz olması nedeniyle ihtiyaç iddiasında bulunmuştur. Bu iddianın araştırılması, yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda davacının halen kullandığı yer ile dava konusu yerin mukayesesinin yapılması için konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif yapılması gerekmektedir. Mahkemece, uzman bilirkişi yada bilirkişiler eşliğinde mahallinde mukayeseli keşif yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2939, Karar No: 2012/1007, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2939 E.  ,  2012/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Beyoğlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2006 gün ve 2004/142 Esas, 2006/383 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanık ...'ın 16.10.2006 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın DÜŞMESİNE, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararı ile ... ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından dosyanın İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/493, Karar No: 2015/5239, Tarih: 02.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/493 E.  ,  2015/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihi 25.08.2012 gecesi saat 03.00 sularında ... mahallesinde ikamet eden müşteki ...'ın ikametine girerek ...'ın çantasındaki 460 Euroyu aldığı ve mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinin iddia edilmesine rağmen dosya kapsamına göre, atılı suçlarla ilgili yargılama haricinde sanık hakkında ayrıca 28.08.2012 tarihli üç ayrı iddianameyle; ... mahallesinde ikamet eden ... isimli mağdureye karşı 25.08.2012 tarihinde 03.00 sularında, ... mahallesinde ikamet eden ... isimli mağdureye karşı aynı tarihte 02.20 sularında ve ... mahallesinde ikamet ettikleri anlaşılan ... ile ... isimli mağdurlara karşı aynı tarihte 03.05 sularında hırsızlık, basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davalarının açıldığının anlaşılması karşısında diğer dava dosyalarının getirtilerek mümkün olması halinde birleştirilmeleri hususunun da düşünülerek aynı gün ve saatlerde sanığın atılı suçları işlemesinin mümkün olup olmadığının araştırılması, gerekirse keşif yapılarak bu hususun tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2558, Karar No: 2021/2028, Tarih: 01.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/2558 E.  ,  2021/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Vergi Dairesi tarafından, asıl borçlu olan ... Baharat Gıda ve Tarım Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin vergi borcu nedeniyle, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 Sayılı Yasanın 35 ve mükerrer 35. maddeleri uyarınca, şirket ortağı ve müdürü olan davalı ... hakkında yapılmış takip bulunup bulunmadığı hususu, ilgili yerlerden ayrıntılı şekilde araştırılarak, bu nitelikte bir takibin bulunması halinde, borcun tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, ödeme emri tebliğlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12383, Karar No: 2011/19274, Tarih: 29.11.2011

5. Hukuk Dairesi 2011/12383 E., 2011/19274 K.

**5. Hukuk Dairesi 2011/12383 E., 2011/19274 K.**

**- KAMULAŞTIRILAN TAŞINMAZIN YOL OLARAK TAPUDAN TERKİNİ

- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

- KIYI KENAR ÇİZGİSİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Birnaz ile Şükran yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar Birnaz ile Şükran tarafından temyiz edilmiştir.

Çay bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak zeminine; üzerindeki binalara bayındırlık birim fiyatları esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak uygundur. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle Hazine tarafından tapu iptali ve tescil davası açılmış olup verilen karar henüz kesinleşmediğinden, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın bedelinin ödenmemesi doğru ise de, bu bölümün bedelinin bloke ettirilerek dava sonunda belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmazın konusu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda gelir metoduna göre belirlenen bedeline %425 oranından az olmamak üzere objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Davalılara ait binalar tapulu taşınmazları üzerine yapılmış olduğu gözetilerek binaların yüzölçümlerine göre belirlenen bedeline hükmedilmesi gerekirken kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle indirim yapılmak suretiyle az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar Birnaz ile Şükran'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.