muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29761, Karar No: 2016/5024, Tarih: 17.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29761 E.  ,  2016/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sosyal Hizmetler ve Kurumu Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığınca, ... Hanım ... ve Çocuk Yuvasında yürütülen teftiş kapsamında yapılan inceleme neticesinde, ... İl ...Müdürlüğü'ne yazılan 07/12/2009 tarihli yazı ile Yaşlılar ve Çocukları Koruma Derneği 2. başkanı sanık ...'nun usulsüz işlemler yaptığına dair bir takım bilgilere ulaşıldığı, sanığın bu şekilde haksız kazanç elde edildiği belirtilerek konunun değerlendirilmesinin talep edildiği, İl Dernekler Müdürlüğünce 19/11/2009 tarihinde yapılan denetim neticesinde aşağıdaki hususların tespit edildiğine dair rapor hazırlandığı,

1-Yönetim kurulu üyeleri ... ve ... dernek yöneticisi olduğundan haberdar olmadıkları, ...'ndan çekindikleri için kararların altını imzaladıkları,

2-Derneğin ... Mahallesi ... Bulvarı ... Apt. No:1 Tekirdağ adresinden ayrıldıktan sonra adres değişikliği bildirimi yapmadığı,

3-Derneğin tutmakla yükümlü olduğu defterlerde kararların usulüne uygun olmadığı, kararların gündemsiz ve tek kişi ile alıp diğer üyelere imzalatıldığı,

4-Dernekler Yönetimince gelir ve giderlerini kaydetmek için işletme hesabı defteri tutulması gerekirken vezne defteri tutulduğu,

5-Alındı belgesi kayıtlarının 2001 tarihinden sonra tutulmadığı, 16 cilt olarak bastırılan alındı belgelerinin deftere kaydedilmediği, 1, 2, 3 ve 4. Ciltlerin ibraz edilmediği,

6-Karar defterinde "Dernekçe kullanılan minibüs için", "huzurevi minibüsü için motorin alımı" ibareleri ile karar alındığı, demirbaş defterinden derneğe ait herhangi bir araç kaydına rastlanılmadığı, fiş ve faturalarda 8 ayrı araca ilişkin yakıt alındığına dair kayıtlar mevcut olup bunlardan... ve ... plakalı araçlar için 03/08/2004 tarihli Valilik oluru alındığı, diğer araçlara ilişkin bir karar bulunmadığı,

7-...,... ... ve... plakalı araçla ile ilgili herhangi bir karar bulunmadığı,

8-... ve Elektrikli Ev Aletleri Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturada 312 adet bira bardağı ve 324 adet viski bardağı alımına 919,00 TL ödendiği, bardakların hangi amaçla alındığının bilinmediği, derneğin amacıyla bağdaşmadığı,

7-...,... ... ve... plakalı araçla ile ilgili herhangi bir karar bulunmadığı,

8-... ve Elektrikli Ev Aletleri Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturada 312 adet bira bardağı ve 324 adet viski bardağı alımına 919,00 TL ödendiği, bardakların hangi amaçla alındığının bilinmediği, derneğin amacıyla bağdaşmadığı,

9- 07/12/2009 tarihli teftiş raporunda dernek ikinci başkanı ... derneğe ait ... plakalı aracı 2003 yılında sattığı, satıştan elde ettiği geliri deftere kaydetmediği, ... aldığı 6.000,00 TL para ve altın alıp herhangi bir makbuz düzenlemediği, bu para ile aldığı ... plakalı aracı kendi adına kaydettirdiği, 2007 yılında ...'tan aldığı 10.000,00 TL bağış ile ... marka bir başka araç aldığı, bu bağış içinde belge düzenlemediği ve kendi adına tescil ettirdiği, konularının tespit edildiğinin belirlendiği iddiasıyla dernek başkanı olan sanık ... ve ikinci başkan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda;

Sanıklardan ...'nın ... yazı işleri müdürlüğü sırasında ... Hanım Huzurevi ve Bakıma Muhtaç Yaşlı ve Çocuklara Yardım Derneği kurulduğunda dernek başkanı olup bu görevini sürdürdüğü, diğer sanık ...'nun ise bu kurumda gönüllü olarak yer aldığı ve hizmet verdiği, sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, tanık anlatımlarının da sanık savunmalarını doğruladığı ve alınan bilirkişi raporuna göre, sanıkların dernek zararına haksız kazanç elde etttiklerine dair herhangi bir tespitin bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçeyle karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 17/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/310, Karar No: 2011/7067, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/310 E.  ,  2011/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada ağır hasar gördüğünü,hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 14.050 TL. tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın sürücünün alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini, hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması nedeniyle kasko sigortası teminatı kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı yasanın 1281. maddesine göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde "Teminat dışı kalan zararlar" kenar başlığı altında; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler

2011/310

2011/7067

tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla, olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisi ile meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.(Bkz.YHGK. 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840 sayılı ilamı, 19.4.2000 gün ve 2000/11-806-801 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-273 sayılı ilamı, 15.4.1998 gün ve 1998/11-258-73 sayılı ilamı, Y.11.HD.nin 23.2.2004 gün ve 2004/7094-1654 sayılı ilamı)

Ancak öncelikle bu hükümlerin uygulanabilmesi için davacı sigortalısına ait araç sürücüsünün alkolü olduğunun tespit edilmiş olması gerekir.Dava konusu kaza 29.10.2008 tarihinde saat 2.02'da meydana gelmiş sürücünün alkol ölçümü aynı gün saat 3.35’de yapılmıştır. Mahkemece alkolün kazaya etkisinin belirlenmesi için kusur uzmanı bilirkişi ve nöroloji uzmanı bilirkişiden ayrı ayrı rapor alınmıştır. Ancak alınan raporda sürücünün kaza saati itibariyle alkol oranı belirtilmemiş kazaya başka unsurların etkili olup olmadığı hususu tartışılmamış olduğundan raporlar hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş, nöroloji uzmanı, makine ve trafik uzmanı bilirkişilerden seçilecek bilirkişi kuruluna birlikte inceleme yaptırılarak olayın meydana geliş şekli itibariyle başka unsurların etkili olup olmadığı, kaza ve hasarın salt sürücünün aldığı alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği hususlarında ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir

2011/310

2011/7067

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 5.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13798, Karar No: 2014/3114, Tarih: 20.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13798 E.  ,  2014/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2010

NUMARASI : 2008/311-2010/122

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2010 tarih ve 2008/311-2010/122 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/02/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. S.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yurt dışından gelen mallarının gümrük işlemlerinin dava dışı C. Gümrükleme Müşavirlik Ltd. Şti. tarafından gerçekleştirdiğini, bu şirketin tahmil ve tahliye işini gümrük müşaviri olarak müvekkiline verdiğini ve bu fiyatlara göre yapılan işe ait faturaların davalı firma adına kesilip yine kendilerine teslim edilmesini istediğini, bu faturaların kendilerince davalıya gönderilip ödemenin davacının hesabına yapılacağının beyan edildiğini, davalı adına düzenlenen faturaların C. Gümrükleme Müşavirlik Ltd. Şti.'ne gönderildiğini ve davalı firmaca ticari defterlerine kaydedildiğini, fakat bedelinin ödenmediğini, bunun üzerine girişilen icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hiçbir ticari ilişkinin bulunmadığını, icra takibinin kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, %40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile davalı arasında tahmil tahliye amacıyla yapılmış bir sözleşmenin ibraz edilemediği, varlığının da iddia edilmediği, Gümrük Mevzuatına göre gümrük sahasında iş yapılabilmesi için iş sahibi tarafından verilmiş bir temsilname ibraz edilmesinin zorunlu olduğu, bu ibraz edilmeden gümrüklü sahada tahmil tahliye dahil herhangi bir gümrük işleminin yapılmasının mümkün olmadığı, davacının davalıdan alınmış bir temsilname veya davalı ile aralarında yapılmış tahmil tahliye işine yönelik bir sözleşmeyi ibraz edemediği, davacının icra takibinde kötüniyetli olduğunun da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın ve davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafından davalıya verilen tahmil ve tahliye hizmeti bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafından davalıya verilen tahmil ve tahliye hizmeti bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Her ne kadar bu hizmetler, davacı ile dava dışı C. Gümrükleme Müşavirlik Ltd. Şti. arasında yapılan sözleşme uyarınca ifa edilmişse de, davalı, davacı tarafından düzenlenen ve davacı antetini taşıyan bu faturaları kendi defterlerine borç olarak kaydettiğine göre, artık davacı ile davalı arasında bir akdi ilişkinin meydana geldiğinin kabulü gereklidir. Davalının da bundan sonra ödemeyi fatura sahibi olan ve işi yerine getiren davacıya yapması lazımdır. Bu noktada davalı tarafından, işbu davanın konusu işin bedelinin dava dışı gümrük müşavirlik şirketine ödendiği savunulmuşsa da, dava dışı C. Gümrükleme Müşavirlik Ltd. Şti'ne yapıldığı iddia edilen bu ödeme kötü ödemedir. Dolayısıyla davalı tarafından bu şekilde bir ödeme yapılmış olsa bile bu ödeme, davalıyı davacıya karşı olan borcundan kurtaramaz. Ayrıca mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda belirtilenin aksine, davacının işbu dava konusu işi yaparken dava dışı C. Gümrükleme Müşavirlik Ltd. Şti'den genel vekaletname veya iş sahibi davalıdan temlikname almamış olması, alacağını tahsil etmesine engel oluşturmaz.

Bu durum karşısında mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığına yukarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı değerlendirmeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11935, Karar No: 2015/3476, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11935 E.  ,  2015/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4788, Karar No: 2023/6750, Tarih: 08.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4788 E.  ,  2023/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının T.C. ... İstanbul Tersanesi Komutanlığı bünyesinde çalıştığını, ortamın gürültü düzeyinin 85 db(A)'nın üzerinde olduğunu ve bu durumun gürültü ölçümleri ile tespit edilmesine rağmen sağlık kuralları bakımından günde 7,5 saat çalıştırılmadığını ve kendisine %14 kısa çalışma primi de ödenmediğini, normal çalışma süresinin günde 8,5 saat olduğunu ve buna karşılık işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre fazla çalışma ücretlerinin %80 zamlı ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 06.01.2016 tarihinde Komutanlıklarına iletilen gürültü ölçüm sonuçlarına göre gürültü değeri 85 desibelin üzerinde çalışan işçilerin 7,5 saat kapsamına geçirildiğini, hak edişlerin de ödendiğini, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 30.05.2018 tarihli görüş yazısında Sağlık Kuralları Bakamından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamı incelendiğinde yazıda belirtilen yöneticilerin yürüttükleri iş ile ilgili olmaksızın bulundukları çalışma ortamı nedeniyle gürültüye maruz kalmalarının Yönetmelik kapsamında bulunmadığının mütalaa edildiğini, ancak işyerinde mutlaka ortam gürültüsünün ortadan kaldırılmasının, çalışma ortamlarının değiştirilmesinin, kişisel koruyucuların kullanımı gibi teknik, idari ve organizasyonel önlemlerin alınmasının, toplu koruma tedbirlerinin uygulamaya konulmasının gerekliliğinin belirtildiğini, davacı işçi idarecilerin fabrika içinde ayrı odası bulunduğunu ve işi bilfiil yapan işçi gibi doğrudan maruziyeti söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/841 Esas, 2020/629 Karar sayılı kararı ile; dosya kapsamındaki puantaj kayıtları ve ücret bordrolarına göre davacının haftada 5 ..., günde 8,5 saat çalıştığı, 30 dakika mola verdiği ve günde yarım saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerektiği, davacının günlük 7,5 saat ve altı çalışma yaptığı günlerin hesaplamada dikkate alınmadığı, davacının tâbi olduğu toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinde; "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin, fiili çalışma sürelerine, %14 kısa çalışma primi ödenir." hükmünün yer aldığı, davacının Yönetmelik kapsamında sayılan işlerde çalıştığının anlaşıldığı gerekçesiyle kısa çalışma primi alacağının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/2931 Esas, 2020/3006 Karar sayılı kararı ile; dosya içeriğinden davacının davalıya ait İstanbul Tersanesi Komutanlığı bünyesinde tezgah bakım onarım işkolunda çalıştığı, davacının Türk Harb-İş Sendikası üyesi olduğu, talep edilen alacakların belirsiz alacak davasına veya kısmi davaya konu yapılabileceği, denetime elverişli uzman bilirkişi heyeti tarafından tespit edildiği üzere davacının değişik yıllarda yapılan gürültü ölçümlerinde gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini (8h=85 dB(A)) aşan gürültüye maruz kaldığı, davacının gürültü ortamında çalışmasından hareketle günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalışması gerektiği, gürültü kaynağı engellenemiyorsa gürültü bariyerleri gibi toplu kontrol önlemleri alınarak gürültünün yayılmasının önlenmesi kadar çalışanların maruziyet süresinin azaltılmasının da çalışanların korunmasında önemli olması sebebiyle bu önlemlerin alınmaması itibarıyla davacının 7,5 saati aşan çalışmaları nedeniyle kısa çalışma primi alacağı ve fazla çalışma ücretini hak ettiği, davacıya ödenen verimliliği teşvik priminin hesaplanan fazla çalışma ücretinden mahsup edildiği, davacının zamanaşımını dikkate alarak ıslah yaptığı, Mahkemece davalının zamanaşımı def'i nazara alınarak karar verildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.05.2021 tarihli ve 2021/4797 Esas, 2021/9034 Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin dava dilekçesinde 14.10.2013-29.12.2015 tarihleri arası dönem bakımından fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağı talebinde bulunmasına karşın, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların 22.02.2016 tarihine kadar yapılmasının taleple bağlılık kuralına aykırı olduğu, dosya kapsamına göre 06.09.2019 dava tarihine göre 06.09.2014 tarihi öncesi ve 09.07.2020 ıslah tarihine göre ise dava dilekçesi ile istenen tutarlar dışında 09.07.2015 tarihi öncesi talep konusu alacaklar zamanaşımına uğramasına karşın, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda dava tarihi hatalı şekilde belirtilerek hesaplamaların 15.05.2014 tarihinden itibaren yapılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğu, Mahkemece davaya ve ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def'i dikkate alınarak ve talep edilen dönemle sınırlı olacak şekilde davacının ücret alacaklarının yeniden hesaplanması gerektiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Yönetmelik kapsamında bulunduğu belirlenen davacının fazla çalışma ücret alacağı, toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinde yer ..., primlerin fazla çalışma süreleri için ödenemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınarak bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi mahsup edilerek hesaplanmış ise de; davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücretinden mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden yapılan hesaplamanın hatalı olduğu, hüküm altına alınan kısa çalışma prim alacağına bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmişse de kısa çalışma primi yönünden toplu iş sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmediğinden davalı vekili tarafından da kabul edildiği üzere, davacının 29.05.2019 tarihinde davalıya ödeme hususunda başvuruda bulunduğu anlaşılmakla 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 117 nci maddesi uyarınca bu alacak kalemine temerrüt tarihi olan 29.05.2019 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.