muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14422, Karar No: 2012/18243, Tarih: 01.11.2012

Bununla birlikte anılan Kanun ile 74’üncü maddeye beşinci, altıncı, sekizinci fıkralar da eklenmek suretiyle geçici köy korucularına yapılacak ödemeler hüküm altına alınmıştır. Buna göre 5’inci fıkrada; geçici köy korucularına hizmetin devamı süresince her ay belirli miktarda, herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın ve peşin olarak ücret ödeneceği, geçici köy korucuları arasından, toplam geçici köy korucusu sayısının yüzde onunu geçmeyecek şekilde ayrılan korucu başlarına, geçici köy korucularına ödenen ücretin yüzde onu kadar ek ücret verileceği, ay sonundan önce kendi isteğiyle görevden ayrılanlar ile disiplin hükümlerinin uygulanması sonucu görevlerine son verilenler hariç olmak kaydıyla, görevlerine son verilen veya ölen geçici köy korucuları için önceden peşin ödenmiş olan ücretin kalan günlere karşılık gelen tutarının geri alınmayacağı; 6’ncı fıkrada, geçici köy korucularından güvenlik güçleriyle birlikte operasyonlara katılanların iaşelerinin, birlikte operasyona katıldıkları güvenlik güçlerinin bağlı olduğu birimlerce ve bu birimlerin bütçesinden karşılanmak üzere sağlanacağı, bu Kanunda belirtilen görevler ile doğal afetlerde ve diğer olağanüstü hal ve durumlarda emsallerine göre başarılı görev yaptıkları görülen veya büyük yararlılık gösteren geçici köy korucularına, valinin teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile yılda bir defa aylık ücretlerinin iki katına kadar ödül verilebileceği, güvenlik güçleriyle birlikte operasyonlara katılan geçici köy korucularına herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın her ay belli tutarda ek tazminatın ayrıca ödeneceği; 8’inci fıkrada, bu maddeye göre geçici köy korucularına yapılacak harcamaların, İçişleri Bakanlığı bütçesine konulacak ödenekten bu Bakanlıkça karşılanacağı ve ödemelerin il valiliklerince yapılacağı açıklanmıştır. Söz konusu değişiklik konusunda mutlaka vurgulanması gereken bir başka husus da maddeye eklenen, “Geçici köy korucusu olarak çalıştırılanlar, bu çalışmalarından dolayı 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun uygulanmasında kısa ve uzun vadeli sigorta kolları açısından sigortalı sayılmazlar.” yönündeki yedinci fıkradır. Belirtilmelidir ki; fıkrada anılan, 16.06.2006 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan, zamanla kısmen değişikliğe tabi tutulan, ayrık birkaç hükmü dışında 01.10.2008 günü itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun; 506 sayılı Kanunun hemen tüm hükümlerini yürürlükten kaldırmış, ancak hak kayıplarının kısmen giderilmesi amacıyla geçiş hükümleri ve geçici maddeler benimsenmiştir.

Diğer taraftan 5673 sayılı Kanun hükümleri incelendiğinde geçici köy koruculuğu sistemine yönelik köklü ve yapısal düzenlemelerin 442 sayılı Köy Kanununun sonuna eklenen maddeler ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Bunlardan ek 16’ncı maddede aylık bağlama ve kesme, ek 17’nci maddede tazminat ve ölüm yardımı ödenmesi konuları bulunmaktadır. “Ek madde 16” adı altında yapılan düzenlemede; geçici köy korucularından elli beş yaşını dolduranların görevleriyle ilişiklerinin kesileceği, ilişikleri kesilenlerden on beş yıl veya daha fazla hizmeti olanlara hayatta bulundukları sürece belirli tutarda, Sosyal Güvenlik Kurumunca aylık bağlanacağı, buna göre aylık bağlanmış olanlardan yaşamını yitirenlerin dul eşleri ile elli beş yaşını doldurmamış olmakla birlikte on beş yıl veya daha fazla süre geçici köy koruculuğu hizmeti bulunanlardan görevleriyle ilişikleri devam etmekte iken hayatını kaybedenlerin dul eşlerine belli oranda aylık bağlanacağı, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan aylık alan dul eşe, yarı oranında ödeme yapılacağı, dul eşe bağlanan aylıkların evlenmesi durumunda kesileceği ve ölüm nedeni dışında dul kalmaları halinde yeniden bağlanmayacağı, terör suçlarından dolayı hüküm giyen geçici köy korucularına veya dul eşlerine aylık bağlanmayacağı, hüküm giymeden önce aylık bağlanmış olması halinde ise bağlanan aylığı kesileceği, geçici köy korucularından sakatlananların kendilerine, ölenlerin ise dul ve yetimlerine 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle malûllük veya dul ve yetim aylığı bağlanmış olması durumunda, bu madde hükümlerine göre ayrıca aylık bağlanmayacağı ve önceden bu madde hükümlerine göre bağlanmış olanların aylıklarının kesileceği hüküm altına alınmıştır.

Ek 17’nci maddede ise; elli beş yaşını doldurup on beş yıldan az hizmeti olan veya elli beş yaşını doldurmamış olan geçici köy korucularından; sağlık ve idarî nedenlerle görevine son verilenler ile ölenlere (elli beş yaşını doldurmamış olmakla birlikte on beş yıl veya daha fazla hizmeti bulunanlardan görevleri ile ilişikleri devam etmekte iken yaşamını yitirenler dışında), belli miktarda tazminat ödeneceği, elli beş yaşını doldurmadan kendi istekleri ile görevlerinden ayrılan geçici köy korucularına da hizmet sürelerine bakılmaksızın belirli tutarda tazminat ödemesi yapılacağı, hayatını kaybeden geçici köy korucularının hak ettiği tazminatlarının yasal mirasçılarına verileceği, ek 16’ncı madde uyarınca aylık bağlanan veya disiplin hükümlerinin uygulanması sonucu görevlerine son verilen geçici köy korucularına bu madde hükümlerine göre tazminat ödenmeyeceği, geçici köy korucularından görev süresi içinde yaşamını yitirenlerin eşine ve çocuklarına, bunlar yoksa anne ve babasına, bunlar da yoksa kardeşlerine, belli miktarda herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın ölüm yardımı ödeneceği, geçici köy korucularından sakatlananların kendilerine, ölenlerin ise dul ve yetimlerine 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle malûllük veya dul ve yetim aylığı bağlanmış olması durumunda; bu madde hükümlerine göre ayrıca tazminat ödenmeyeceği, önceden bu madde hükümlerine göre tazminat ödenmiş olanların almış oldukları tazminat tutarının 2330 sayılı Kanun hükümlerine göre ödenmesi gerekecek nakdî tazminat tutarından düşüleceği, ek 16 ve ek 17. madde kapsamındaki ödemelerin, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılacağı ve ödeme gününü izleyen iki ay içinde Hazineden tahsil edileceği açıklanmıştır.

Geçici köy koruculuğu sistemine ilişkin olarak çıkarılacak yeni yönetmelik hakkında hüküm içeren ek 18’inci maddede de; geçici köy korucuları ile korucu başlarının; görevlendirme şekilleri, göreve alınmalarında aranacak koşullar, görevleri, uygulanacak disiplin cezaları ve görevlerine son verilmesini gerektiren durumlar, disiplin amirleri, yararlanacakları giyim eşyaları ile bunların şekli ve verilme zamanları, eğitim ve denetim yöntem ve esasları, sicil ve izinleri, ilk başvurularında sahip olmaları gereken sağlık şartları, başka bir işte çalışma hakları ile bu Kanunda yer alan diğer hususlara ilişkin uygulamaların Milli Savunma Bakanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşü üzerine İçişleri Bakanlığı tarafından hazırlanıp Bakanlar Kurulu’nca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

Tüm bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında yapılan değerlendirme sonunda; 1985 yılında kabul edilip yürürlüğe giren 3175 sayılı Kanunla ihdas edilen geçici köy koruculuğu sisteminin asli unsuru niteliğindeki geçici köy korucularının, kanun koyucu tarafından bilinçli bir seçimle, ülkemizde örgütlenmiş sosyal güvenlik kurumları ve kabul edilmiş sosyal güvenlik kanunları kapsamı dışında bırakıldığı, anılan kişilere farklı ve özel statü tanınarak özlük ve benzeri haklarının 442 sayılı Köy Kanunu ile bu Kanunun yollamada bulunduğu Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında 2330 sayılı Kanun ve Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında 3816 sayılı Kanun hükümlerinde düzenlendiği, buna göre, valinin önerisi ve İçişleri Bakanının onayı ile görevlendirilerek, bir anlamda ataması yapılan geçici köy korucularının sigortalılık için aranan ve yukarıda tanımlanan koşulları taşımamaları karşısında 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilemeyecekleri,

somut olayda da davacının daha evvel davalı işverene ait iş yerinde çalıştığı ihtilaf konusu olmadığı, davacı ile birlikte çalıştıkları kanaatiyle bordro tanığı olarak dinlenen Yusuf Baycan ve Fikret Topal'ın ifadelerinde davacı ve arkadaşlarının şirketin servisinden yararlandıkları, şirketin müdür ve şantiye şefinden emir aldıkları, şirketin Kaymakamlığa bir miktar pay verdiği, Kaymakamlığın ekleme yaparak Ziraat Bankasınca tespit edilen hesaptan güvenlikçilerin maaşlarını ödediği, davalı tanığı işveren şirkette mühendis olarak çalışan Hakkı Kaya'nın ifadesinde de davacı ve arkadaşlarının yemek ve servis giderlerini şirketin karşıladığı, ihtiyaçlarını şirketin ödediği, şirket ile köylüler arasında sıkıntılarda güvenlik problemlerinde davacı ve arkadaşlarının herhangi bir müdahalesinin olmadığı, sadece dış tehlikelere, PKK.'ya karşı güvenlik almakla sorumlu oldukları, mesaiye başlamak ve bitiş saatlerini jandarmaca ayarlandığını, telsiz ve dürbünlerin ise davalı iş verence temin edildiğini, silahların jandarmaca verildiğini söylemesi karşısında davalı işverene ait iş yeri dosyası getirtilerek dava konusu döneme ait personel listesi ile puantajlar, ücret bordroları ve dönem bordroları getirtilerek davacı ile birlikte çalıştığı saptananlar dinlenmeli ve dinlenen tanıkların da bordro tanığı olup olmadıkları denetlenmeli, ücret araştırması yapılmalı, davacıya silah teslimi olup olmadığı, teslimatın 5188 sayılı Yasanın 8. Maddesine göre mi yoksa Geçici Köy Korucusu Yasasına göre mi Kaymakamlık ya da jandarmaca verilen silah olup olmadığı, buna dair karar ve teslimat tutanağı olup olmadığı, 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasası ile 5188 sayılı Özel Güvelik Yasası da irdelenerek Mahkemece yöntemince yukarıda açıklanan hususlar dairesinde inceleme ve araştırma yapılarak davacının 442 sayılı Köy Kanununun 68 – 73. maddelerine göre “köy korucusu” olarak mı yoksa 442 sayılı Kanunun 74-Ek 16 ve Ek 17. madde hükümleri kapsamında “geçici köy korucusu” olarak mı istihdam edildiği, yoksa 27/05/2007 tarihli 5673 sayılı Yasanın 1. Maddesindeki ek fıkraya göre yapılan harcamaların istihdamın Kaymakamlık (İçişleri Bakanlığınca mı) sağlandığı ya da 3713 sayılı Terörle Mücadele Yasası kapsamında mı çalıştırıldığı gönüllü köy koruculuğu ile hukuki ilişki yöntemince araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ....'ye iadesine, 01/11/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3669, Karar No: 2024/2982, Tarih: 30.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3669 E.  ,  2024/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/296 E., 2023/289 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/795 E., 2022/1016 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, davacı kadına düğün esnasında; kolye, bilezik, yüzük ve küpeden oluşan 175 gram ağırlığındaki Trabzon Seti, 30 gram ağırlığında 3 toplu parmak izi kolye ve yüzük, 7 adet 10'ar gram ağırlığında bilezik, 1 adet 27 gram ağırlığında kaburga, 60 adet küçük altın, 8 adet Cumhuriyet altını, 20 adet yarımlık, 11 adet hediyelik 22 ayar bilezik takıldığını, bahse konu ziynetlerin evlenir evlenmez evde kocanın tasarrufunda kaldığını, evliliğin ilk yılında Trabzon set ve parmak izi set hariç tüm altınları kurduğu şirkete harcadığını, Trabzon seti ise bundan yaklaşık 5 yıl önce müvekkilinden alarak, işlerinin iyi gitmediğini ve borçlarının olduğunu söyleyerek borçlara ödemek için aldığını, parmak izi seti ise araba almak için istediğini ve araca harcadığını, müvekkilinin elinde tek bir ziynet bırakmadığı gibi, türlü bahanelere alınan, bozdurup harcadığı ziynetlerin aynısını yerine koyamadığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, yukarıda cins ve kıymeti yer alan ziynet eşyalarının davacıya aynen iadesine, ziynetlerin aynen iadesinin mümkün bulunmaması halinde, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bedelin tam olarak tespiti halinde arttırmak suretiyle şimdilik bedeli olan 1.000,00 TL’nin boşanma davasından itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı karşı davalı kadın vekili ıslah dilekçesi ile, dava değeri 1.000,00 TL olarak açılan davasını ıslah ederek talebini 324.611,00TL artırarak, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, toplamda 325.611,00 TL'nin karşı davalı karşı davacıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı karşı davalı kadın vekili ıslah dilekçesi ile, dava değeri 1.000,00 TL olarak açılan davasını ıslah ederek talebini 324.611,00TL artırarak, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, toplamda 325.611,00 TL'nin karşı davalı karşı davacıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; düğünde takılan takıların kadında kaldığını, tarafların boşanmalarına karar verildiğini ancak kararın kesinleşmediğini, kadının kendi isteği ile erkeğin evde olmadığı bir sırada evi terk ettiğini, düğünde takılan altınlardan kadına özgü olmayan para ve altın takıların bedeline mahsuben şimdilik 15,00 TL`nin yasal faizi ile davacı karşı davalı kadından alınarak davalı karşı davacı erkeğe verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ziynet eşyalarının evlendikten sonra alınan araba için harcandığı ve iade edilmediği, iade edilmemek üzere verildiğinin da davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesi ile davacı karşı davalı kadının davasının kısmen kabulü ile 99.400,00 TL değerinde künye, gerdanlık ve küpeden oluşan ortalama 175 gram, 22 ayar 1 adet Trabzon Set, 17.040,00 TL değerinde gerdanlık ve yüzükten oluşan ortalama 30 gram 22 ayar 1 adet parmak izi kolye, 1 adet yüzük, 36.260,00 TL değerinde 10'ar gram 22'şer ayar 7 adet bilezik, 15.318,00 TL değerinde ortalama 27 gram 22 ayar 1 adet Kaburga bilezik, 17.400,00 TL değerinde 20 adet çeyrek altın, 10.444,00 TL değerinde 3 adet Cumhuriyet altını, 3.480,00 TL değerinde 2 adet yarım altının aynen davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde belirlenen bedel olan 199.356,00 TL'nin davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, belirlenen bedelin 1.000,00 TL'si için dava tarihinden, 198.356,00 TL'si için ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı karşı davacı taraf her ne kadar düğün takılarından kadına özgü olmayan para, ziynet eşyası, yarım altın, çeyrek altın, gram altın gibi takıların davalı kadından alınarak taraflarına verilmesini talep etmişse de, dinlenilen davacı karşı davalı tanığının düğünde gelen takıların hepsinin geline takılacağını beyan ettiği, davalı karşı davacı tarafın ise bu durumun aksini ispat edecek herhangi bir somut delil bildirmediği, ziynetlere ilişkin somut açıklama yapmadığı, ıslah dilekçesi de sunmadığı gerekçesi ile davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı karşı davacı erkek vekili, altınların büyük kısmının fotoğraflarda bulunmadığını, takıların tamamının kadında kaldığını, erkek evde yokken evi terk ettiğini, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını belirterek her iki dava yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı karşı davalı kadın vekili, reddedilen ziynet alacağı talebi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı karşı davacı erkek tarafından talep edilip harcı yatırılan ve reddine karar verilen miktar 15.000,00 TL olup, miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu, İlk Derece Mahkemesince kararda gösterilen gerekçeler ile, ziynet alacağı talebinin kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin verilen kararın, dosya kapsamına, toplanan tüm delillere, usul ve yasaya uygun olduğu sonucuna varıldığından davacı karşı davalı vekilinin 23.09.2022 tarihli duruşmada alınan beyanında CD incelenerek yeniden rapor hazırlanması talebinin bulunmadığını beyan ettiği, İlk Derece Mahkemesinin asıl davada kabulüne karar verilen toplam miktarın 199.356,00 TL olarak doğru belirtildiği, kabulüne karar verilen kaburga bileziğin işçilik dahil değeri 15.336,00 TL olduğu halde kararda değerinin 15.318,00 TL olarak belirtilmesi doğru değil ise de, söz konusu durumun maddî hata kapsamında olup mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğu gerekçeleri ile davacı karşı davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı karşı davacı erkek vekilinin asıl davada kabul edilen kısma yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı karşı davacı vekilinin karşı davanın reddine yönelik istinaf başvurusunun miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili; kararın yeterli gerekçe içermediğini, düğün dışındaki fotoğrafların değerlendirilmemesi gerektiğini, var olduğu iddia edilen altınların büyük bir kısmının fotoğraflarda olmadığını, takıların tamamının kadında kaldığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının davası yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının talep ettiği ziynetlerin mevcut olup olmadığı, kadının ziynet alacağı davasının kabulünün doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının talep ettiği ziynetlerin mevcut olup olmadığı, kadının ziynet alacağı davasının kabulünün doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22142, Karar No: 2018/4862, Tarih: 19.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22142 E.  ,  2018/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... İlçesi ... Köyü 119 ada 10parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22270, Karar No: 2010/5276, Tarih: 25.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/22270 E.  ,  2010/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl Asliye 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: BOZMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun son kesme nedeninin oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 ... TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 ... CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.