muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19749, Karar No: 2015/10997, Tarih: 23.06.2015

öğretmenleri, Maarif Müdürleri, İlköğretim Umum Müdürlüğü ve Maarif müdürlüklerinde vazifeli memurlar ile Sandık işlerinde çalışan memurlar Sandığa azadırlar. Anılan Yasa'nın verdiği yetkiye dayanılarak Milli Eğitim Bakanlığınca hazırlanan ve 22.03.1995 tarihli, 22235 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe konulan ... Anastatüsü'nün 12. maddesinde, Genel Müdürlüğün, Sandık Genel Müdürü ile ihtiyaca göre tespit olunacak Genel Müdür Yardımcıları, memur ve müstahdemden oluşacağı ve Genel Müdür ile Yardımcılarının, 657 sayılı Yasa'nın öngördüğü memur olma şartlarını taşıyanlar arasından atanacağı belirtilmiş; 15. maddesinde, Sandık üyelerine: 1- İkraz (T.C. Emekli Sandığının ikraz usullerine göre Yönetim Kurulu kararı ile), 2- Evlenme Yardımı, 3- Tabii Afet Yardımı, 4- Şehit Yardımı, 5- Ölüm Yardımı, 6- Maluliyet Yardımı, 7- Emeklilik Yardımı şekillerinde sosyal içerikli yardımlar yapılması öngörülmüş; 19. maddesinde, 4357 sayılı Yasa'nın değişik 11. maddesi gereğince kesilecek aidatların saymanlıklarca üyelerin aylık bordrolarından kesilerek Sandık hesabına intikal ettirileceği kurala bağlanmıştır.

Öte yandan, Anastatünün 17. maddesine dayanılarak Milli Eğitim Bakanlığınca çıkarılan ... Sosyal Yardımlar Yönetmeliği ile de, Sandık üyelerinin yardımlara nasıl hak kazanacağı, yapılacak yardım miktarı, müracaat şekli, ibrazı gereken belgelerle ilgili iş ve işlemlerin esasları düzenlenmiştir.

Yasakoyucunun, Anayasaya uygun olmak koşulu ile kamusal ihtiyaçların gerekli kıldığı hallerde herhangi bir alanı yasal statü içine alarak bir kamu hizmeti tesis etmesi her zaman olanaklıdır. Nitekim, yasakoyucu tarafından, 4357 sayılı Yasa'nın konuya ilişkin hükümleriyle, üyelerinin kendi maddi olanaklarıyla dayanışmalarını sağlamak amacıyla ... kurulmuş olup, bu amacın gerçekleştirilmesinde Sandığı kamusal hak ve yetkilerle donatan ve işlemlerinin kapsam ve sınırını tayin eden yasal düzenlemelerin idare hukuku alanını ilgilendiren düzenlemeler olduğu tartışmasızdır.

Öte yandan, Sandık Genel Müdürlüğünde asli ve sürekli hizmetlerin kamu personeli eliyle yürütüldüğü ve Sandığa yasa ile kamusal yetkiler ve ayrıcalıklar tanındığı gözönüne alındığında, ...'ın yasa ile kurulmuş tüzel kişiliğe sahip bir "kamu kurumu" olduğunda; kamu görevlilerine sağladığı hizmetlerin de kamusal nitelik taşıdığında kuşkuya yer bulunmamaktadır. Üyelerin Sandıkla ilişkileri bakımından hukuki durum incelendiğinde: üyeliğin yasa ile zorunlu kılınması ve Sandığın da sadece üyeleri için Yasa'da ve Anastatü'de belli edilen sosyal yardımları sağlamak şeklindeki kamusal nitelikli hizmetleri yerine getirmek amacıyla kurulmuş olması karşısında, "Sandık" ile "üye" arasındaki ilişkinin bir idare hukuki ilişkisi olması doğaldır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında, yasa ile kurulan tüzel kişiliğe sahip bir kamu kurumu niteliğinde olan ... tarafından kuruluş amacı doğrultusunda üyelere ödemekle yükümlü olduğu sosyal yardımlar hakkında kamu gücüne dayalı resen ve tek taraflı olarak tesis edilen işlemlerin idari nitelik taşıması karşısında ... ile üyesi arasındaki ilişkiden doğan davanın idari yargıda görülüp çözüme ulaştırılması gerekir. Uyuşmazlık mahkemesinin 16/04/2001 tarih 2001/5 esas 2001/12 karar sayılı kararı da bu yöndedir. Dava kamu kurumu olan ...’a üye olan davacıya ödenmesi gereken yardımın tahakkuk ve tespitinde hatalı davranılarak, yapılan işlemin

geçersiz olduğu ve mevzuata uygun olarak tespit edilecek miktarın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Davanın bu niteliği itibariyle mahkemece davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7416, Karar No: 2018/20120, Tarih: 25.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7416 E.  ,  2018/20120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren işçisi olarak çalışmakta iken sendikaya üye olduğunu, sendikaya üye olduktan sonra rızası alınmadan günlük brüt ücretinin düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücreti, fark ikramiye, ilave tediye ile kıdem ve ihbar tazminatı fark alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği uygulamaların TEDAŞ zamanına ait olduğunu, kendilerinin işyerinin işletme hakkını 24.07.2006 tarihinde, şirket hisselerini de 31.08.2010 tarihinde devir aldıklarını, dolayısıyla davada herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının özelleştirme sebebiyle kamuda çalışmak istediğini bildirerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiğini, davacının bu talebi üzerine de iş sözleşmesinin tüm hakları ödenmek üzere fesih edildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, bu durumun davacı tarafından çekincesiz imzalanan ibranameden de anlaşıldığını, davacının ücretinin düşürülmediğini, toplu iş sözleşmesi gereği verilmesi gereken tüm haklarının davacıya eksiksiz olarak verildiğini, davacının altı sene itiraz etmeyip bu davayı açmasında kötüniyet bulunduğunu, faiz taleplerinin de hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin hukuka aykırı olarak düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından davaya dayanak olarak gösterilen iş sözleşmesinin altı numaralı bendinde davacının işe girişteki ücreti belirtildikten sonra 7. bentte işçinin yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının aylık brüt ücrete dahil olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı şirketin davacıya da tebliğ ettiği yazıda işverenliğin 20-24.11.2004 tarihinde yapılan sınavlar neticesinde belirli/belirsiz iş sözleşmelerine dayalı olan personelden; tekniker (iki yıllık elektrik elektronik bilgisayar), teknisyen (elektrik elektronik bilgisayar) ve büro işçisi (lise) ünvanlarında bulunun işçilerin 15.03.2005 tarihi itibariyle yürürlükte bulunun Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınacakları ve işçilerle yapılan iş sözleşmesinin 7. maddesinde belirtilen hükmün dikkate alınmaması, söz konusu personelin kalifikasyon cetvellerinin ilgili bölümlerinde yer alan tekniker: 3. eşdeğer dereceli uzman teknisyeni ünvanına 26.066.560 TL/gün, teknisyen: 4. eşdeğer teknisyen ünvanına 25.417.600 TL/gün, büro işçisi: 5. eşdeğer dereceli kalkülatör ünvanına 24.876.800 TL/gün ücretlerin belirli iş sözleşmelerindeki görev ünvanı ve ücret bölümüne yazılarak yeniden değerlendirme ile 15.03.2005 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alındıkları belirtilmiştir. İşçiler aynı ayda sendikaya da üye olmuşlardır. Sendikaya üye olması ile birlikte mer’i sözleşmeye göre sendikaya üye olduğunun işverene bildirildiği tarihteki görevinin karşılığı olan yevmiye ile çalışacağını kabul ettiği görülmektedir. Dosya kapsamına göre davacıya ödenen ücretin Toplu İş Sözleşmesiyle belirlendiği anlaşıldığından uygulamanın kanuna aykırılığından söz edilemez. Davacıya yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte Toplu İş Sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, Toplu İş Sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden ve aynı grup işletme Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı iş yerinde çalışan emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve Toplu İş Sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülse de Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da Toplu İş Sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem Toplu İş Sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/4239, Karar No: 2004/5070, Tarih: 05.10.2004

9. Ceza Dairesi 2004/4239 E., 2004/5070 K.

**9. Ceza Dairesi 2004/4239 E., 2004/5070 K.**

**- DENİZ KAZASI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 383 ]

**"İçtihat Metni"**

Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu deniz kazasına sebebiyet vermek sucundan sanık Suat'ın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu olay, sanığın kullandığı Alınteri 8 isimli geminin Kilitbahir'de iskeleye yanaşırken, daha önceden iskelede bulunan Erdemler 3 gemisine çarpması sonucu önemsiz derecede bir hasarın meydana gelmesinden ibarettir.

Türk Ticaret Kanunumuzda deniz kazalarının nelerden ibaret olduğu açıkça belirtilmemekle beraber denizcilik tekniği ile ilgili çevreler "deniz kazası" kavramı ile ilgili olarak parçalanma, su alma, karaya oturma, batma, geminin kısmen veya tamamen yanması, geminin alabora olması gibi halleri göstermektedir.

TCK.nun 383. maddesinde sayılan haller arasında bulunan "deniz kazasının" da yukarıda belirtilen şekillerde meydana gelmesi gerekmektedir.

Maddedeki "batma ve deniz kazası" suçunun incelenmesinde;

Yasa Koyucu TCK.nun 383. maddesinde bütün halleri sayarken araya (Veya) kelimesini koyduğu halde (batma ve deniz kazası) hallerini (ve) kelimesi ile birleştirmiştir.

Görüldüğü gibi maddede yazılı suçun oluşması için çarpışma sonucu batma tehlikesinin meydana gelmesi gerekmektedir. Batma tehlikesi gerçekleşmedikçe deniz kazası suçu oluşmayacaktır.

Tüm dosya kapsamı, 4.6.2003 tarihli bilirkişi raporu da nazara alındığında, somut olayda yasanın öngördüğü şekilde bir deniz kazası meydana gelmemiştir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı halde, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 5.10.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3959, Karar No: 2011/2910, Tarih: 07.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/3959 E.  ,  2011/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : CMK.nun 223/8. madde ve fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sevkteki ... tanımına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 7.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15423, Karar No: 2017/12531, Tarih: 09.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/15423 E.  ,  2017/12531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Malatya İnfaz Hakimliği'nin 17.03.2014 gün ve 2014/255 esas 2014/234 sayılı kararının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir belgeye rastlanılmadığı gibi bu kararın teslim şekli ve süresi hususunda herhangi bir açıklık ve ihtar içermediği de gözetilerek, sanığın kararın kesinleşeceği tarihi ve dolayısıyla en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiği tarihi bilmesi mümkün olmadığından, müsnet suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti için infazı takiple görevli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanığa "ihtarın tebliğinden itibaren 2 gün içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiğine" dair ihtar içeren bir ihtarname tebliğ edilip edilmediği araştırılmadan ve tebligat yapılmamış ise müsnet suçun unsurlarının oluşmayacağı nazara alınmadan eksik inceleme ile hüküm verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre;

a- Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanunun 108/5-A maddesi delaletiyle TCK.nun 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b- Sanığın tekerrüre esas kabul edilen Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/198 esas, 2011/216 sayılı ilamının birden fazla suça ilişkin ceza içermesi karşısında bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/27396, Karar No: 2015/13324, Tarih: 09.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27396 E.  ,  2015/13324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu kurumu niteliğindeki okulun müştemilatı içerisinden suça konu telefonun alınması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine aynı Kanunun 141/1. maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11776, Karar No: 2023/4872, Tarih: 18.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11776 E.  ,  2023/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/595 Esas, 2015/842 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu

bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.10.2021 tarihli ve 2021/14566 Esas, 2021/12435 Karar sayılı kararı ile, "Hükümden sonra 17/07/2020 tarih ve 31188 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/29 K. sayılı kararı ile, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 23/01/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanun'un 143. maddesiyle değiştirilen 81’inci maddesinin onüçüncü fıkrasında düzenlenen “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve 80,00 TL gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine ve 80,00 TL adlî para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına, suça konu bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme sonucu verilen kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Basım Yayın Meslek Birliği vekilinin ihbarı üzerine İl Denetim Komisyonu üyelerince pazar yerinde yapılan denetimde, sanığa ait tezgahta 358 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmiştir.

2.Dosyada mevcut bilirkişi raporu ile ele geçen 358 adet kitabın zorunlu bandrol yükümlülüğüne tabi olmasına rağmen üzerlerinde bandrollerinin bulunmadığı ve ikinci el olmadığı tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmasında, suça konu bandrolsüz ürünlerin müşterilerden takas yolu ile alınan ikinci el niteliğinde kitap olduğunu ve bandrolsüz olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

4.Katılan vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü, sanığa ait tezgahta 358 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık savunmasında suça konu ürünlerin müşterilerden takas yolu ile alınan ikinci el niteliğinde kitaplar olduğunu beyan etmiş ise de, bilirkişi raporuna göre ele geçen eserlerin birden fazla

nüshasının bulunması ve ikinci el niteliğinde bulunmadığının belirtilmesi nedeniyle sanığın savunmasına itibar edilmeyerek Dairemizin bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında neticeten hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve 80,00 TL gün adlî para cezasına hükmedilmesine rağmen hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 6 ncı bendinde, sanık hakkında hükmedilen ceza miktarının 6.080,00 TL adlî para cezası olarak belirtilmiş olması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 6 ncı bendinde yer alan "6.080,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "6.000,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.