muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2472, Karar No: 2025/2555, Tarih: 20.02.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; somut olayda müvekkili şirketin hiçbir kusurunun olmadığını, müvekkili şirketin herhangi bir şekilde sorumluluğunu doğuracak bir gerekçenin mevcut olmadığını, bir işverenin işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin gerektirdiği her türlü önlemi alması gerektiğinin bilincinde olduğunu, üzerine düşen tüm sorumlulukları eksiksiz şekilde yerine getirdiğini, müvekkili şirkete yöneltilen ithamların asla kabul edilemez nitelikte olduğunu, işçilerin çalıştığı yerlere özel bilgi ve talimatlar içeren levhalar konulduğunu, çalışanların tercih ve dikkatine bırakılmaksızın iş yerinde her türlü güvenlik tedbiri alındığını, etkin denetimlerle ve işçiler uyarılarak çalışanların kendi inisiyatifini kullanarak tehlikeli biçimde çalışmaları da müvekkili şirket tarafından engellendiğini, işçi güvenliğini ön planda tutan ve bunun için yasalarca çizilmiş her türlü önlemi aldığını, müvekkili şirketin davalının tazminat talebine konu olayda kusurunun bulunmadığını ve olayın meydana gelmesinde eksikliğinin bulunmadığını, müvekkili şirketin tazminat talebi ile muhatap olabilmesi için olayın gerçekleşmesinde kusurunun bulunması gerektiğini, müvekkili şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "...Mahkememizce kusur oranı yönünden rapor aldırılmış 01.04.2022 havale tarihli kusur raporunda işverenin % 70, kazazede işçinin % 30 oranında kusurlu olduğu anlaşılmıştır. İşçi ile işverenin kusurunu tespit amacıyla iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılmış alınan kusur bilirkişisi kurulu raporunda mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere davacı işçinin uyup uymadığı yönleri yargısal denetime elverir biçimde irdelenmiş olduğundan bu rapor hükme esas alınmış, davalı tarafın itirazlarının soyut ve gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davacının tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyetinin % 4 olduğu YSK ve SGK tarafından belirlenmiştir. Maluliyet oranına itiraz edilmesi nedeniyle ATK'dan maluliyet tespiti istenmiş ve ATK tarafında davacının maluliyet oranının %7,1 olduğu tespit edilmiştir. Maddi tazminat hesabına ilişkin 14.11.2022 ve 17.04.2023 tarihli hesap bilirkişisi raporu alınmıştır. Davacı vekili aldırılan bilirkişi raporuna istinaden 16.05.2023 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini arttırarak davayı ıslah etmiştir. Dava, iş kazasına dayanan maddi tazminat alacağı istemine ilişkindir. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı iş yerinde çalışmakta iken 06.12.2016 tarihinde iş kazası geçirdiği, bu kaza nedeniyle davacının % 7,1 oranında malül kaldığı, meydana gelen kazanın iş kazası olup bu iş kazasında işyerinin % 70 oranında, kazazede işçinin ise % 30 oranında kusurlu olduğu bu kaza nedeniyle davacının maddi zararının alınan hesap bilirkişisinin dosya içeriğine uygun raporuna göre 326.723,47 TL olduğu sabit olduğu ..." gerekçesiyle

"Davanın kabulü ile 326.723,47 TL alacağın olay tarihi olan 06.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, " şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurunun bulunmadığını, davalının her türlü iş güvenliği önlemini almasına rağmen olayın meydana geldiğini, olayda davalının sorumluluğunu gerektirir illiyet bağının bulunmadığını kusur tespitinin hatalı olduğunu sgk tarafından davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin mahsup edilmediğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurunun bulunmadığını, davalının her türlü iş güvenliği önlemini almasına rağmen olayın meydana geldiğini, olayda davalının sorumluluğunu gerektirir illiyet bağının bulunmadığını kusur tespitinin hatalı olduğunu sgk tarafından davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin mahsup edilmediğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davalı işverenin davacı işçinin güvenle çalışmasını sağlamak için 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4.1.a maddesine göre her türlü tedbirin alınmasını sağlamalıdır. Bu kapsamda davalı işverenin aynı Kanunun 4.1.b maddesine göre çalışanların alınan önlemlere uyup uymadığını denetlenmediği, davalı işveren olarak işyerinde gerekli organizasyonu sağlamadığı, çalışanlar arasında koordinasyonu sağlamadığı, işveren tarafından gerekli denetim ve gözetimin yapılmadığı bu itibarla davaya konu olan kazada; gerekli önlemleri almayan, denetim ve gözetim yapmayan, çalışanlar arasında koordinasyonu sağlamayan davalının %70 oranında etkili olduğu, davacının ise ihmali davranışının %30 oranında kusurlu olduğuna dair belirlemenin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılarak davalı vekilinin istinaf itirazı yerinde görülmemiştir. Davalı vekili SGK tarafından davacıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin mahsup edilmediğini ileri sürmüştür. Davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyetinin % 4 olduğu YSK ve SGK tarafından belirlenmiştir. Maluliyet oranına itiraz edilmesi nedeniyle ATK'dan maluliyet tespiti istenmiş ve ATK tarafında davacının maluliyet oranının %7,1 olduğu belirlenmiştir. Davacının maluliyetinin %10 un altında olması nedeniyle davacıya bağlanan gelir bulunmadığı anlaşılarak davalı vekilinin istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle manevi tazminat talebi hariç olmak üzere istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19203, Karar No: 2011/8620, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/19203 E.  ,  2011/8620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 11.05.2006'da satıcı firmanın bayisinden ...407 marka otomobil satın aldığını, ilk günden itibaren muhtelif tarihlerde aracın vitesindeki arıza nedeniyle araç bilgisayarının güncellendiğini, gaz pedalının işlemden geçirildiğini, aracın başta beyin olmak üzere çeşitli parçalarının değiştirildiğini, selenoid valflerinin, gaz kelebek kutusunun, arıza sinyali veren teker sensörünün ve en son 26.04.2010'da şanzıman sisteminin değiştirildiğini, araçta toplam 18 adet arıza meydana geldiğini, aracın satın alındığı ilk gün bilgisayarının güncellenmesinin araçta üretim hatası olduğunu teyit ettiğini ileri sürerek, dava konusu aracın yenisi ile değiştirilmesine, olmadığı takdirde piyasa rayiç bedelinin tespit edilerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar aracın 11.05.2006'da alındığını, davanın açıldığı tarih itibariyle davanın zamanaşımına uğradığını, davacının 4077 SK'nda düzenlenen 30 günlük ihbar süresine uymadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu olayda ayıbın hile ile gizlenmiş olduğu kanıtlanamadığından 4077 SK'nun 4. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı satıcıdan aldığı otomobilin ayıplı 2010/19203-2011/8620 olduğunu iddia etmiş, davalılar ise zamanaşımı süresinin dolduğunu savunmuştur. 4077 sayılı Kanunun 4/5 maddesinin son cümlesi 'Ancak satılan malın ayıbı satıcının ağır kusuru veya hile ile gizlenmiş ise zamanaşımı süresinden yararlanılamaz' hükmünü getirmiştir. Davacı tarafından Aracın satın alındığı ilk günden itibaren araçta başta beyin değişimi olmak üzere toplam 18 adet arıza oluştuğu ileri sürülmüş, dosyaya sunulan servis fişlerinden de, dava konusu otomobilin muhtelif tarihlerde bir takım arızalar nedeniyle servise götürülerek tamir gördüğü anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2013/3936, Karar No: 2014/5769, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3936 E.  ,  2014/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2373, Karar No: 2014/2971, Tarih: 12.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2373 E.  ,  2014/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/31-2013/1100

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş,ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iş yeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan tapu kaydından taşınmazın 29/32 payının davacı, 3/32 payının ise dava dışı M. T..ya ait olduğu ve taşınmazın paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. İhtiyaçlının taşınmazın 29/32 payına malik olması davacının dava hakkını ortadan kaldırmaz. Ancak davanın pay ve paydaş çoğunluğunca açılması zorunludur. Dava açılırken pay çoğunluğu sağlanmış ise de paydaş çoğunluğu sağlanamamıştır. Bu nedenle öncelikle 3/32 pay sahibi olan M. T..'nın davaya muvafakatinin sağlanıp bundan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü kararı verilmesi doğru değildir.

Öte yandan kira sözleşmesinde birden fazla kiracı olması halinde, tahliye istemi bölünemeyeceğinden ve kiracılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan, tahliyeye yönelik istemin her iki kiracıya birlikte yöneltilmesi gerekmektedir. Somut olayda taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.10.1983 tarihli kira sözleşmesini kiracı olarak Ünal Gök ve D.. T.. imzalamış olup davacı tarafından sadece kiracı D.. T.. hakkında dava açılmıştır. Yukarıda belirtildiği üzere birden fazla kiracı olması halinde tahliye istemi bölünemeyeceğinden, davanın da tüm kiracılara karşı açılması zorunludur. Mahkemece diğer kiracı Ü. G..'ün davaya dahil edilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye isteğinin kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/4678, Karar No: 2017/9846, Tarih: 05.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4678 E.  ,  2017/9846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/1-2-4, 5275 sayılı yasanın 106/3-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, katılanlar vekilinin kusur durumuna ve suçun bilinçli taksirle işlendiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle geceleyin şehir içinde aydınlatması bulunmayan ıslak zeminli bozuk asfalt kaplamalı diğer tarafında dere bulunan yolun sağından seyri sırasında kendisi ile aynı yönde ancak yolun solunda yürüyen yayanın yolun sağına doğru karşıya geçmesi sırasında, yayaya yolun sağ tarafında çarpması sonucu ölümü ile neticelenen olayda, oluşa uygun düşen 18/07/2014 tarihli rapora göre eşdeğer kusurlu kabul edilen sanık hakkında, suçun işleniş biçimi, kusurun ağırlığı, hak ve nesafet kuralları gözetilerek alt sınırdan makul bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, hükümde alt sınırdan uzaklaşıldığı bildirilmesine rağmen; sanığın alt sınırdan cezalandırılması ve kusur durumu kabul edilen bilirkişi raporunda da sanığın yolun solundan sağına geçen yayaya çarptığı tespitinin, oluş ve tanık anlatımlarıyla da uyumlu olmasına rağmen sanığın kendisiyle aynı yönde yolun sağında yürüyen yayaya çarptığının kabul edilerek çelişki yaratılması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilip taksitlendirilmesi sırasında taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan aylık taksitlerin tamamının tahsiline karar verilerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi yine ihtarın TCK'nın 52/4. maddesine göre yapılmasıyla yetinilmesi gerektiğinin gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3-8. maddesine değinilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21841, Karar No: 2017/8368, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21841 E.  ,  2017/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak v.b bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 70.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 120.819.12TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak v.b bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği,

./..

özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.