muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3548, Karar No: 2023/8249, Tarih: 31.10.2023

4. 14.12.2013 tarihli maktül ... hakkında düzenlenen ölü muayene ve otopsi tutanağı ile ölümün patlayıcı madde etkisine bağlı kafa kemiklerinde çok parçalı kırık, beyin kanaması, seri kaburga kırıkları, sternum kırığı, kalp yaralanması ve akciğer yaralanmasına bağlı iç kanama sonucu meydana geldiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmaları, kriminal raporlar, maktüle ait otopsi raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, define aramaya ... Tepesine giden sanıkların arazide bulunan taşın patlatılması neticesinde Çetin isimli şahsın ölümü ile sonuçlanan olayda, sanıkların kullandıkları malzemelerin karışımının 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi kapsamında patlayıcı madde niteliğinde olduğunun belirlenmesi karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiileri, ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararında sanıklar ... ve ... müdafiileri, ... tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ... müdafiileri, ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4043, Karar No: 2013/23196, Tarih: 18.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4043 E.  ,  2013/23196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2010/142-2012/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2010/142-2012/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile Gaya Internatıonal Halı Sanayi ve Ticaret A.Ş. arasında imzalanmış olan kredi sözleşmeleri ve tahsis olunan kredilerin teminatını teşkil etmek üzere 27/12/2006 tarihli ticari işletme rehni sözleşmesi ve 13/08/2007 tarihli ek sözleşme imzalanmış olduğunu, borcun ödenmemesinden dolayı borçlu hakkında takibe başlandığını, takibin halen devam ettiğini ve bu süre içerisinde şirketin iflas etmiş olduğunu, Çorlu 1. İflas Müdürlüğü'nün 2009/2 İflas sayılı dosyası ile iflas sürecinin devam etmekte olduğunu, yine aynı borçludan alacaklı durumda olan Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş.'nin taşınmazda birinci dereceden ipotek hakkı bulunduğunu, bu gayrimenkulün daha önce maliklerinin, Atlas Halıcılık A.Ş. ve Atlas Mensucat Pazarlama Ticaret Sanayi A.Ş. iken satıştan tescil ile borçlu adına ipotek ve sair tüm yükümlülükleri ile birlikte tescil olunduğunu, Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş. tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile açılan icra takibinde verilmiş olan satış kararı sonucu ihale yapıldığını ve söz konusu fabrika binasının müştemilat ve teferruat listesinde yer alan teferruatları ile birlikte alacaklı Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş. tarafından alacağına mahsuben satın alınmış olduğunu, ihalenin dayanağını teşkil eden gayrimenkulün tapu siciline tescil edilmiş olan teferruat listesinin eksik, hatalı ve usule aykırı olarak tanzim edildiğini, listede belirtilen makinelerin cins ve özellikle seri numarasının ayrıca açıkça belirtilmemiş olduğunu, teferruat listesinde halen mevcut makinelerin fabrika binasında mevcut makineler olduğu tespit olunamadığından bu hususun Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/44 Esas sayılı dosyasından tanzim olunan kıymet takdir raporlarında da karışıklığa yol açtığını iddia ederek, gayrimenkulün yapılmış icra ihalesi neticesinde satılmış olması nedeniyle bu gayrimenkule bağlı hak niteliğindeki teferruatların gerçeğe aykırı beyan ile tanzim olunmuş olan liste nedeni ile bu gayrimenkul ile üçüncü şahıslar ve/veya ihale alıcısı adına tescili halinde doğabilecek kamusal zararların ve tapu siciline güvenle işlem yapan iyiniyetli üçüncü şahısların haklarına halel gelmemesi adına ihale kesinleşme tarihi olan 16/04/2010 tarihi itibariyle tedbiren teferruat listesinde yer alan teferruatın tescil ve devri üzerine tedbir konulmasına, teferruat tescilinin iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İflas idaresi vekili, müflis Atlas Halıcılık İşletmesi A.Ş. hakkında Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce iflas kararı verilmiş olduğunu, iflas işlemlerinin Kadıköy 3. İcra ve İflas Müdürlüğü'nün 200/11 sayılı dosyası ile yürütülmekte olduğunu, müflis Atlas Halıcılık İşletmesi A.Ş.'ye husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taşınmazın masa varlığı içerisinde bulunmadığını, söz konusu taşınmazın müflis şirketçe iflastan önce tapuda satılarak devir edildiğini, ayrıca dava dilekçesinde tapu sicilinde teferruatta kayıtlı üç adet iplik aktarma makinesinin Çorlu fabrika binasında olmayıp Kayseri fabrika binasında bulunduğuna ilişkin iddianın da gerçeği yansıtmadığını, Kayseri'de bulunan fabrikada yapılan değer tespitlerinde makinelere rastlanmadığını belirterek, öncelikle müflis şirkete husumet yöneltilemeyeceğinden davanın husumet yönünden reddine, esas yönünde de haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş. vekili, davacının iptalini talep ettiği teferruat listesinin, müvekkili banka lehine tesis edildiğini, taşınmaz malikinin ise müflis Gaya İnternational Halı Sanayi A.Ş. olduğunu, tarafların özgür iradeleriyle sözleşme serbestisi prensiplerine göre tanzim edildiğini, davacının da tapu sicilinde aleniyet ilkesi gereği, mevcut şadtları bilerek, müvekkili banka ipoteklerinden sonra gelmek üzere ipotek tesis ettiğini, bilahare yasal düzenlemeler çerçevesinde taşınmazın mevcut hali ile cebri icra yoluyla satışa çıkartıldığını ve her aşamada davacıya gerekli yasal tebliğatların yapılarak taşınmazın alacağı mahsuben müvekkili banka tarafından satın alındığını, bu nedenle teferruat listesinin iptalini ancak taşınmaz maliki, müvekkili banka veya ihale alıcısının talep edebileceğini, davacının dava açmaya hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, gayrimenkulun tapu siciline tescil edilmiş olan teferruat listesinin iptali talep edilmiş ise de, bunu ancak, taşınmaz maliki veya ihale alıcısının talep edebileceği, davalı olarak gösterilen Atlas Halıcılık İşletmesi A.Ş.'nin satış sırasında taşınmazın maliki de olmadığı, taşınmazın borçlu Gaya İnternational Halı ve Ticaret A.Ş. adına kayıtlı iken ihale ile satışının yapıldığı, tapu sicil müdürlüğü'nün de bir tasarrufunun olmadığı, kamusal zarar ve tapu siciline güvenle işlem yapacak iyiniyetli 3. şahısların haklarının korunması saikiyle davacının dava açamayacağı, davacının davayı açmakta hukuki yararının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,00 TL temyiz başvuru harcının ve 24,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17107, Karar No: 2014/23160, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17107 E.  ,  2014/23160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacılar ... ve ...'e velayeten kendine asalaten ...'e yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2055, Karar No: 2020/1206, Tarih: 17.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2055 E.  ,  2020/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 12.06.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4666, Karar No: 2023/7104, Tarih: 02.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4666 E.  ,  2023/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3.İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü amirdir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3. maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası hakkında düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 07.4.2023 tarih ve 2022/2936 E. - 2023/298 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 30.3.2022 tarih ve 2021/876 E. - 2022/245 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin ikinci fıkrasında yer alan “ %10’u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5’i” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19369, Karar No: 2014/14813, Tarih: 17.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/19369 E.  ,  2014/14813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13.10.2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K., 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dairemizce de benimsenen HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.