muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6628, Karar No: 2012/10955, Tarih: 07.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/6628 E.  ,  2012/10955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :766-171

Davacı, tıbbi malzeme bedelinin tahsili için tedarikçi firma tarafından kendisine yapılan icra takibi nedeniyle icra dosyasına ödemek zorunda kaldığı miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, Bağ-Kur sigortalısı davacının, İzmir Eğitim ve Araştırma Hastanesince “Trombotik Trombositopenik Purpura” teşhisi nedeniyle, yapılan plasmaferez işleminde kullanılan tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurumdan tahsili için vekalet verdiği dava dışı tedarikçi firmanın malzeme bedelini davalı Kurumdan tahsil edememesi üzerine davacıya yaptığı icra takibi nedeniyle ödemek zorunda kaldığı 13.015,00 Tlnin tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu malzeme kullanımının gerekliliği ve rayiç değerinin tespitine yönelik hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın ve munzam zararın istenemeyeceği gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın ek 13 ve 18. maddeleridir.

Davacının tedavisinin gerçekleştirildiği dönemde yürürlükte olan, 1479 sayılı Yasanın sağlık sigortası yardımlarına ilişkin Ek 13. maddesi, tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması olanağına yer vermiştir. Ancak, “Sağlık sigortası yardımlarının şekil ve şartları... diş hastalıkları tedavisi, gözlük, işitme cihazı, ortez, protez ve iyileştirme vasıtaları ve benzeri yardımların yapılması ile bunların cinsi, evsafı, miktarı, kullanma süresi ve Kurumca ödenecek bedel tespitine ilişkin esasların yönetmelikle...” düzenleneceği de anılan Yasanın Ek 18. maddesinde yer almıştır.

Eldeki davada; davacının tedavisinde kullanılan tıbbi malzemelerin kullanımının zorunlu olup olmadığı; fiyatı daha az olan benzer marka veya ürünlerin kullanılmasının istenen sonuca ulaşmada yeterli olup olmayacağının, bilimsel ölçütler kullanılarak açıkça ortaya konulması zorunluluğu vardır.

Mahkemece, davacının tedavisinde kullanılan tıbbi malzemelerin kullanımının, yukarıda belirtilen açıklama ışığında zorunlu olup olmadığının tespiti amacıyla, davacının tedavi edilen hastalığının uzmanı bilirkişiden rapor alınarak, bedeli dava konusu olan tıbbi malzemelerin kullanımının, hastanın sağlığına kavuşması yönünden, faydalı olma durumundan öteye, zorunlu olup olmadığı, anılan malzemenin kullanılmamasının yaratacağı sağlık riskleri, yargısal denetime elverir biçimde bilimsel gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir.

5510 sayılı Yasanın 63. maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile ödeme usul ve esasları Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; kullanılan malzemenin bedelinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yukarıda sıralanan düzenlemeler çerçevesinde belirlenmesinin sağlanması, fiyat tespitinin makul süre içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gerçekleştirilmemesi halinde ise, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü ışığında fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak, dava konusu tıbbi malzeme bedellerinde Kurumun karşılamakla yükümlü olduğu tutar belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3624, Karar No: 2016/9118, Tarih: 05.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3624 E.  ,  2016/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ile bir kısım davalılarca verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davalılar ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

İlk kararı temyiz etmeyen davalıların ilk kararda belirlenen bedele göre payları 20.322,25-TL, temyiz eden davalı ...'in ikinci kararda belirlenen bedele göre payı 54.569,00TL olduğuna göre toplam kamulaştırma bedeli 74.891,25- TL iken infazda tereddüt oluşturacak şekilde kamulaştırma bedelinin 32.515,60-TL olarak tespitine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1., 2., 3. ve 4. bentlerinin çıkartılmasına, yerine (Diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile Giresun İli, Piraziz İlçesi, Maden Mahallesi 326 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kamulaştırma bedelinin 74.891,25-TL olarak TESPİTİNE, davalı ...'e 54.569,00-TL'nin, diğer davalılara ise 20.322,25- TL'nin tapu kaydındaki payları oranında ödenmesine, fazla yatırılan miktarın davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22565, Karar No: 2024/16283, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22565 E.  ,  2024/16283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.03.2023

SAYISI : 2022/2805 E., 2022/3063 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.03.2023 tarihli ve 2022/2805 Esas, 2022/3063 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/2805 Esas, 2022/3063 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12399, Karar No: 2014/20018, Tarih: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12399 E.  ,  2014/20018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.07.2013 gün ve 2012/224 esas 2013/408 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 19.03.2014 gün ve 19237-5950 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenlerin 1086 s. HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığı ve özellikle, 4721 s. TMK'nun 688. maddesi gereğince paydaşların her biri maddi olarak bölünmüş olmayan taşınmazın tamamına belli paylarla malik olduklarına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 226.00.-TL para cezası ile 52.40.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19955, Karar No: 2014/19427, Tarih: 20.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/19955 E.  ,  2014/19427 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Gazetesinin 10.12.2013 tarihli nüshasında yazılan "...nin ... ayrıcalığı" başlıklı yazı nedeniyle ilgilisi .... Prodüksiyon ...... vekili tarafından yapılan tekzip talebinin, düzeltme ve cevap metninin yayımlanması talebinin reddine dair ... ....Sulh Ceza Mahkemesinin 27.12.2013 tarihli ve 2013/648 değişik sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine ilişkin ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2014 tarihli ve 2014/10 değişik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05.05.2014 gün ve 30141 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2014 gün ve KYB. .....sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Anayasa'nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3.maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun'un 14.maddesinde yer alan, "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ... içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihden itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki ... nazara alındığında, "..... ayrıcalığı" başlıklı yazının ilgililerin şeref ve haysiyetini ihlal edici ve kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2014 gün ve 2014/10 Değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14915, Karar No: 2015/22891, Tarih: 21.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14915 E.  ,  2015/22891 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI :

DAVACI : S.. D..

DAVALI : D.. E.. vs.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

S.. D.. ile D.. E.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.02.2014 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının 21.07.1999 tarihli noter satış sözleşmesi ile davalıların yakın mirasbırakanı E. K.'nın ... parsel sayılı taşınmazdaki miras payını satın aldığını açıklayarak, E. K.'nın miras payı oranında taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına teciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, ... parsel sayılı taşınmazda E. K. adına kayıtlı 14/98 payın iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz tapuda tarafların ortak kök murisi M. D. adına kayıtlı iken, 15.09.2011 tarihinde tapuda intikal işlemi yapılarak paylı mülkiyet şeklinde M. D.'in mirasçıları adına tescil edilmiştir. Davalıların yakın mirasbırakanı E. K. ile davacı da 14/98 er payla paydaştırlar. Diğer paylar ise kök murisin diğer mirasçıları adına kayıtlı olup, taşınmaz paylı mülkiyet hükümlerine tabidir. Davalıların yakın mirasbırakanı E. K. 21.07.1999 tarihli noter satış sözleşmesi ile dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki miras payını davacıya satmıştır.

Mirasçılar arasındaki miras payının devri, kural olarak elbirliği şeklinde mülkiyet devam ettiği sürece olanaklıdır. Bir mirasçının, miras payını diğer bir mirasçıya devretmesi halinde, miras payını devralan mirasçı elbirliği şeklindeki mülkiyet devam ederken miras payının devri sözleşmesine dayanarak iptal tescil isteğinde bulunabilir. Elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesinden sonra mirasçılar arasındaki miras payının devri sözleşmesi hükümsüz hale gelir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, paylı mülkiyet hükümlerine tabi olan taşınmaz hakkında mirasçılar arasındaki miras payının devri sözleşmesine değer verilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

.//..

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-2. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15173, Karar No: 2018/3030, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15173 E.  ,  2018/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 11/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1791, Karar No: 2019/9334, Tarih: 26.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1791 E.  ,  2019/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirketin Haziran 2005 ila Ocak 2010 döneminde düzenlediği faturalar ile kayıp-kaçak ve PSH (sayaç okuma) bedeli tahsil ettiğini, işbu bedellerin bir hizmet karşılığı olmamasına rağmen tahsilinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ile söz konusu bedellerin tahsilinin haksız olduğunun belirlendiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 05/11/2015 tarihli dilekçesi ile talebini 214.629,40 TL'ye artırmıştır.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen 01/12/2015 tarihli karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 12/03/2018 tarihli ve 2016/13469 E. 2018/2319 K. sayılı ilamıyla; davaya konu edilen kayıp-kaçak bedeli istemi yönünden, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ve 20 nci maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; Danıştay 13. Dairesinin 875 sayılı EPDK kararı ile belirlenen perakende satış hizmet tarifesinin geçiş döneminde kwh bazında uygulanabileceğine ilişkin kuralı iptal ederek abone başına sabit bir ücret olarak uygulanması gerektiğini belirlediği, İdari Dava Daireleri Kurulunun ise 24/05/2012 tarih 2011/1901 E. 2012/798 K. sayılı kararıyla daire kararının serbest tüketicilerle sınırlı olarak uygulanması gerektiğini belirterek onadığı, davacı abonenin tüketim miktarlarına göre serbest tüketici kapsamında kaldığı, aldırılan bilirkişi raporu ile davacı aboneden fazla tahsil olunan nispi PSH bedellerinin fark tutarının 36.264,30 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 36.264,30 TL alacağın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyizin kapsamına göre, davalı tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafın kayıp-kaçak bedeline yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davada, PSH bedeli dışında ayrıca elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin de istirdatı istenmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyizin kapsamına göre, davalı tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafın kayıp-kaçak bedeline yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davada, PSH bedeli dışında ayrıca elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin de istirdatı istenmiştir.

Dairemiz bozma ilamında belirtilen, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesine eklenen onuncu bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, davaya kanu edilen kayıp-kaçak bedeline ilişkin hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle kayıp-kaçak bedeline yönelik istem konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan kayıp-kaçak bedeli istemi hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre kayıp-kaçak bedelini talep etmekte haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.