muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11082, Karar No: 2022/13776, Tarih: 07.11.2022

4. Kararın davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile “Meydana gelen olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesi uyarınca iş kazası tanımı kapsamında sayılması için bunun sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ve ruhen zarara uğratması gerekir. Eldeki davada, davacının 28.06.2018 tarihinde meydana gelen olay tarihinden önce ve sonraki ... ve bunlar gibi her bölümlerdeki tedavilerine ilişkin tüm tedavi evrak ve raporları ilgili sağlık kuruluşlarından celp edilmeli, davacının işyerindeki periyodik muayeneleri kontrol edilmeli gerektiğinde periyodik muayene yapan hekimlerin bilgi ve görgülerine başvurulmalı, 28.06.2018 tarihinde meydana gelen araç içi trafik kazasının meydana geldiği tarih itibariyle hemen veya sonradan bedensel zarara uğrayıp uğramadığı ve ölümü meydana getiren komplikasyonların meydana gelen trafik kazası ile irtibatlı olup olmadığı Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulundan rapor alınmak suretiyle değerlendirilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.5510 sayılı ...’un 13. Maddesi uyarınca 4/1-a kapsamındaki sigortalılar için iş kazası:

- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

- İşveren tarafından yürütülmekte olan bir iş nedeniyle,

- Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

- 4/1-a kapsamındaki emziren kadın sigortalının iş mevzuatı gereğince, çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

- Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hale getiren olaydır" şeklinde tarif edilmiştir. Bu tarif, iş kazasını bazı hallerde fiilen çalışma ilişkisinden koparan, sigortalıyı korumaya yönelik olarak hazırlanmış geniş anlamda bir iş kazası tarifidir.

6. Sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası unsurları;

- Kazaya uğrayanın 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılması,

- Sigortalının kazaya uğraması,

- Sigortalının kaza sonucu bedensel veya ruhsal bir zarara uğraması ve

-Kaza ile sigortalının uğradığı bedensel zarar arasında uygun nedensellik bağının bulunmasıdır (..., N.:Sosyal Güvenlik Hukuku, B.15, ... 2014, s.417-432).

6. Sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası unsurları;

- Kazaya uğrayanın 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılması,

- Sigortalının kazaya uğraması,

- Sigortalının kaza sonucu bedensel veya ruhsal bir zarara uğraması ve

-Kaza ile sigortalının uğradığı bedensel zarar arasında uygun nedensellik bağının bulunmasıdır (..., N.:Sosyal Güvenlik Hukuku, B.15, ... 2014, s.417-432).

7. 30.06.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 3. maddesine göre ise 'iş kazası, işyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen yada bedenen engelli hale getiren olay şeklinde tanımlanmış olup, bu tanım hem bireysel iş hukuku anlamındaki iş kazası tanımından hem de sosyal güvenlik hukuku anlamındaki iş kazası tanımından farklılık göstermektedir. 6331 sayılı Kanun ile getirilen iş kazası tanımına göre işin yürütümünden kaynaklanan kazaların yanında iş yerinde meydana gelen kaza da iş kazası olarak kabul edilmektedir (...,Ç.:İşveren ve İşveren Vekilinin İş Kazasından Doğan Cezai Sorumluluğu, ... 2016, s.67-68, Y. HGK. 21.05.2019 tarih ve 2017/10-2194 e, 2019/584 K).

8. 5510 ve 6331 sayılı kanun kapsamı ve geniş anlamda iş kazası tanımına gidildiğinde, iş kazası sonrası bedenen veya ruhen engelli hale gelmede illiyet bağının rolü ile meydana gelen kazada kusur oranları, sonuç olarak iş kazasını ortadan kaldıran nedenler değildir. Kısaca sigortalıda kaza sonrası, gelişen komplikasyonlar neticesinde engeli hale gelmesi meydana gelen iş kazasını ortadan kaldırmayacaktır.

9. Somut uyuşmazlıkta davacılar murisi sigortalının işveren ait tankeri kullanırken kaza yaptığı, kaza ile başını çarptığı, bunun doğrulandığı, davacılar murisinin kaza sonrası baş ağrısı ve mide bulantısından şikayetçi olduğu anlaşılmaktadır. Muris sigortalının daha sonra acile kaldırılması ve ölmesi, gelişen komplikasyonlar maluliyet oranını etkileyen bir olgudur. Ölümü ile iş kazası arasında illiyet bağı kurulmaması, iş kazasını ortadan kaldırmaz. Kaza ile başını çaptığına ve şikayetleri olduğuna göre bedenen ve ruhen engelli hale gelmiştir. Kaza sonrası gelişen komplikasyonlara bağlı ölümü ile kaza arasında illiyet bağının olmaması sorumluluğu etkileyecektir. Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki değerlendirmesi isabetlidir. Bu nedenle çoğunluğun bozma kararına katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/12896, Karar No: 2013/6418, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12896 E.  ,  2013/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının Sosyal Güvenlik Kurumundan ... şahsi sicil dosyası olup olmadığı, varsa temin edilip gönderilmesi, davacının vergi mükellefi olup olmadığı, mükellef ise mükellefi olduğu ilgili vergi dairesinden vergi kaydını gösterir belgelerin istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20492, Karar No: 2022/5713, Tarih: 23.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20492 E.  ,  2022/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Seyirden yasaklı kişinin kanunda belirtilen şekilde kolluk kuvvetine müracaat etmemesi suçundan sanık ...’ın, 6222 sayılı Sporda Şiddet Ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18/9, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair MALATYA 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/474 Esas, 2020/506 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-62108 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 6222 sayılı Sporda Şiddet Ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18/9. maddesi gereğince hükmolunan 25 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 37 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 50 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 41 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve akabinde 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 22 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi neticesinde, paraya çevrilme işlemi sonucunda da anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 440,00 Türk lirası yerine, 600,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, MALATYA 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarih, 2020/474 Esas – 2020/506 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, hüküm fıkrasının 2. maddesindeki “50” ibaresi çıkartılıp, yerine “37” ibaresi, 3. maddesindeki “41” ibaresi çıkartılıp, yerine “30” ibaresi, 4. maddesindeki “30” ibaresi çıkartılıp, yerine “22” ibaresi, 6. maddedeki “600,00 TL” ibaresi çıkartılıp, yerine “440,00 TL” ibaresi eklenmesine ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5588, Karar No: 2012/9822, Tarih: 24.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5588 E.  ,  2012/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla çocuğu öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e, 21/2, 62/1, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri uyarınca neticeten 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Sanık müdafiinin 30/12/2011 günü yüzüne karşı açıklanan kararı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 09/01/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK.nun 310 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

b)Karar tarihinin gerekçeli karar başlığında 30/12/2011 yerine 17/09/2009 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın suç niteliğine, delillerin hatalı takdir edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), Üye ...'in, suçun “bilinçli taksirli öldürme” niteliğinde olduğuna dair karşı oyu ve oy çokluğu ile 24/12/2012 gününde karar verildi.

KARŞI OY

OLAY: Sürücü belgesi bulunmayan doktor raporuna göre 280,7 promil alkollü olan sanık ...’un yönetimindeki ... plakalı özel oto ile Uşak, .... Yolu üzerinde, ... Kavşağına doğru gitmeye başladığı sırada gidiş yönüne göre yolun sağında bulunan çıkıntı biçimindeki arsanın kenarında ve yolun dışında yürümekte olan 11 yaşındaki ... isimli çocuğa çarptıktan sonra aracını durduramayarak 150.metre ilerde, karşı yönden kendi şeridinde gelmekte olan mağdur ...’ın ... plakalı aracına çarparak durabildiği, meydana gelen bu olayda küçük çocuk ...’ın yaralandığı, tıbbi müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü, mağdur ...’ın aracında ise maddi hasara neden olduğu dosyadaki kanıtların içeriğinden sabit olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Olayın bu şekilde meydana geldiği, geliştiği ve sonlandığı, yerel mahkeme ile çoğunluk ve azınlık görüşü arasında bir uyum söz konusudur.

DEĞERLENDİRME: Yerel mahkeme, sanık ...’un sürücü belgesiz ve alkollü biçimde araç kullanarak,küçük çocuğun ölümüne neden olduğundan bahisle; “olası kastla" öldürme suçunun unsurlarının gerçekleştiğinden bahisle, bozma ilamına uyarak ve kazanılmış hakkını da gözeterek 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 21/2, 62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar vermiştir.

Sanığın oluşan eyleminin olası kastla mı, yoksa bilinçli taksirle mi oluştuğunun saptanması hususunda çoğunluk görüşü ile uyuşmazlık meydana gelmiştir.

Sanığın oluşan eyleminin olası kastla mı, yoksa bilinçli taksirle mi oluştuğunun saptanması hususunda çoğunluk görüşü ile uyuşmazlık meydana gelmiştir.

5237 sayılı TCK.nun 21.maddesinin 2.fıkrasında; kişinin “suçun kanuni tanımdaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde, olası kast vardır” denilmek suretiyle “olası kast”ın tanımına,yer vermiş bulunmaktadır. Olası kast’ın kanunun 21.maddenin 2.fıkrasında kısaca; “öngörmesine rağmen, fiili işlemesi biçiminde de tanımlamak mümkündür.” Olası kastın tanımında Yasa başka bir ayırıcı unsura yer vermemiştir.

Bilinçli taksir ile 5237 sayılı TCK.nun 22.maddesinin 2.fıkrasında; “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır” biçiminde tanımlanmaktadır.

Uygulamada olası kast ile bilinçli taksir eylemi unsurlar itibari ile karıştırılmaktadır. Nedeni ise her iki suçun tanımı, çıkış noktaları itibari ile aynı anlamları içerecek düzenleme taşımasıdır.

Olası kast durumunda, sonucun öngörülmesine rağmen eylemin gerçekleştirilmesi söz konusudur. Yani fail unsurların meydana gelmesini sonuç itibariyle kabullenmektedir; Bilinçli taksirde ise; öngörülen ve gerçekleşen sonuç istenmemektedir. Olası kastta ise sonuç istenmemesine karşın fail sonucu kabullenmektedir. Olası kastta sonuç, sanık öngördüğü sonucun meydana gelmesini kabullenip, sonucun meydana gelmemesi için herhangi bir yapıcı hareket yani tedbir almazken, bilinçli taksirde ise sanık, sonucu öngörmesine karşın, şansına veya başka etkenlere örneğin kendi beceri ve bilgisine güvenerek öngörülen sonucun gerçekleşmeyeceği düşüncesiyle eylemini meydana getirmektedir.

Oluşu hususunda bir uyuşmazlık bulunmayan somut olayda; sanık ...’un alkollü ve sürücü belgesiz biçimde, mahallede saat: 20.25 sularında caddede seyrederken, maktul çocuğa çarparak ölümüne neden olduğu açıktır. Olay tipik bilinçli taksir suretiyle gerçekleştirilen taksirli eylemdir. Sanığın sonucu peşinen yani öldürme olayının meydana gelmesini kabullendiğini ileri sürmek, olayın oluşu biçimi itibariyle mümkün değildir, sanık hiçbir surette maktulün ölmesini peşinen kabullenmemiştir. Ölüm olgusu olursa olsun saikiyle hareket etmemiştir. Alkollü, sürücü belgesiz araç kullanması durumunda yaralamalı veya ölümlü taksirli bir eylem olabileceğini öngörmesinin kabulü mümkün ise de, meydana gelen ölüm veya yaralanma olgusunun sanık tarafından kabulü söz konusu değildir.

Somut olayımızda, sanık ... sonucu öngörmesine rağmen, gerçekleşmiş olan neticeyi açıkça istediği kabullendiğini ileri sürmek mümkün olmadığından, olayda olası kastla öldürme suçunun TCK.nun 21/2.maddesindeki unsur olan “sonucu kabullenme” gerçekleşmediğinden sanığın eyleminin bilinçli taksir suretiyle ölüme neden olduğundan 5237 sayılı TCK.nun 85/1, 22/2.maddeleri gereğince cezalandırılması oluşa uygun olduğundan, çoğunluğun olayda; “olası kastla” öldürme suçundan sanığın cezalandırılması gerektiği düşüncesine iştirak etmek mümkün olmadığından, sayın çoğunluğun vurgulanan biçimdeki görüşüne katılmıyorum. 24/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/3254, Karar No: 2014/5564, Tarih: 30.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3254 E.  ,  2014/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :14.11.2013

Numarası :2013/194-569

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla yüklenici tarafından girişilen icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece yetkisizlik yönünde verilen karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalı şirkete ait olan Atlas Copco F7-11 delici makinesinin tamir, bakım ve onarımı sonrasında, makine için yapılan iş karşılığı 02.11.2012 tarihli A/320618 sayılı faturanın davalı tarafa gönderilmesi ve akabinde iş bedelinin ödenmemesi iddiası ile Ankara 18. İcra Dairesinde ilâmsız icra takibi başlatmış olup, davalı iş sahibince icra dairesinin yetkisine, borca ve faize itiraz edildiği anlaşılmıştır.

Davalı vekilince, icra dosyasında, icra dairesinin yetkisine itiraz edildiği anlaşılmakla, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 20.03.2002 tarih 13241 Esas-208 Karar sayılı ilâmı ile Dairemizin kararlılık kazanan uygulamalarına göre hem icra dairesi, hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmesi halinde, itirazın iptâli davasına bakan mahkemenin, öncelikle takip dosyasında icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı incelemesi, icra dairesi yetkili ise, işin esasına girmesi, yetkili değilse itirazın iptâli davasını, yetkili icra dairesinde yapılmış usulüne uygun bir takip bulunmaması nedeni ile reddetmesi gereklidir. Çünkü, itirazın iptâli davasının görülebilmesi için geçerli bir icra takibinin varlığı zorunludur.

Açıklanan olgular ışığında somut olaya bakıldığında, davalı iş sahibinin şirket merkezi Elazığ olduğu gibi, şubesi de Denizli ili Tavas ilçesidir. Bu durumda icra takibinin yapıldığı Ankara 18. İcra Müdürlüğü'nün yetkisiz olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece icra dairesinin yetkisizliği nedeniyle, itirazın iptâli davasının usulden reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yetkisizlik kararı yönünde hüküm kurulması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10841, Karar No: 2010/10661, Tarih: 28.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10841 E.  ,  2010/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3493, Karar No: 2022/2161, Tarih: 09.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3493 E.  ,  2022/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite itiraza ilişkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar ... tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "Mahkemece öncesinin kök muris ... Yıldırım'a aidiyeti konusunda uyuşmazlık bulunmayan çekişmeli taşınmazların paylaşılmadığı gerekçesiyle muris ... mirasçısı olduğu kabul edilen davacılar, davalı ve dava dışı paydaşları adına tesciline karar verildiği; ancak dosya içerisinde adı geçen murise ait iki farklı veraset ilamı mevcut olup, hükümle mirasçı kabul edilen ...ve ...'nun bu ilamlarda mirasçı olarak görünmediği, davalı ... vekili adı geçenlerin mirasçı olmadığını savunduğu, yeniden veraset ilamı alınmasını istediği, Mahkemece kök murisin veraset durumunun kendilerince değerlendirilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle bu talep reddolunarak dosya içerisinde bulunan nüfus kayıtlarına göre karar verildiği açıklanarak, her ne kadar 3402 sayılı Yasa'nın 25. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Kadastro Hakimi, kadastro ile ilgili verasete ait uyuşmazlıkları çözümleme yetkisine haiz olup, istek üzerine veraset belgesi verebilir ise de somut olayda, dosya içerisinde her ikisi de ayakta bulunan iki farklı veraset ilamı ve bunlara ters düşen nüfus kayıtları bulunduğuna göre Mahkemece tespit edilen duruma karşı çıkan davalıya hasımlı veraset davası açarak mevcut veraset ilamlarını iptal ettirmek ve yeni veraset ilamı almak üzere süre verilmesi, kök murisin mirasçıları bu şekilde kesin olarak belirlenmesi, bundan sonra iddia ve savunma yönünden araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu 201 ada 4, 202 ada 4 ve 203 ada 3 numaralı parsellerin kadastro tespitinin iptaline ve bu taşınmazların; 24/128’er hissesinin ... ve ... adına, 4/128’er hissesinin ..., ..., ..., ..., ... ve ... adına, 3/128’er hissesinin ....adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36,30 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4282, Karar No: 2016/12971, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4282 E.  ,  2016/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tüketicinin başvurusu üzerine, ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 27/10/2014 tarih ve 2014/3045 sayılı kararı ile tüketicinin elektrik faturalarında tahsil edilen 258,03 TL kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin tüketiciye iadesine dair verilen kararın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, söz konusu kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı şirket tarafından tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan tüketiciden tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedellerinin abonelere iadesine yönelik olarak verilen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.