muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15121, Karar No: 2012/2911, Tarih: 28.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/15121 E.  ,  2012/2911 K.**

* 280220

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2011

Davacı vekili, davalı konfederasyon yönetimimin 26.11.2010 tarihli sayılı toplantısında alınan 10 sayılı kararı ile kadro sayısının azaltılması ve tasarruf amacıyla davacının iş sözleşmesine son verildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesin konfederasyon bünyesindeki yeniden yapılanma ve tasarruf tedbirleri çerçevesinde bütçe imkanları dikkate alınarak etkin ve verimli bir personel politikası oluşturmak ve başka bir birimde değerlendirme olanağı da bulunmadığı için  4857 sayılı İş Kanunu, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu ile Personel Yönetmeliğine uygun olarak feshedildiğini, davacının iş kanunundan doğan tüm alacaklarının ödendiğini  savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işyerinde işçi azaltma yoluna gidilirken hangi objektif kriterlere uyularak neden davacının tercih edilerek işten çıkartıldığı hususunun ortaya konmadığı, davacı işçinin iş yerinde başka bir işte veya başka koşullarla çalıştırılma olanağının yani feshin son çare olması ilkesinin de gözetilmediği, bu nedenle davalı işverence yapılan fesih işleminin hukuki dayanağının bulunmadığı gibi fesih sebebinin ve işçi çıkarma yoluyla tasarrufun gerekçe ve dayanaklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, işe iadeye karar verilmiştir.

Karar davalı konfederasyon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini

olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı doğrultusunda alınan  işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı taraf feshe dayanak olan, genel kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının çalıştığı işyerinin neresi olduğu, kapatılıp kapatılmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri SGK bildirgeleri, davalı işyerine  ait  tasarruf tedbiri alınmasına neden olan  fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getirilmeli, işyerinde  keşif yapılarak, özellikle işletmenin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı ile yeniden inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,   28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19573, Karar No: 2014/15956, Tarih: 25.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/19573 E.  ,  2014/15956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada ..., ... ve ... parsel sayılı 280,...; 284,... ve 745,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, toprak tevzii çalışması sonucu oluşan tapu kaydı nedeni ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ..., irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile 110 ada ... parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 110 ada ... parsel sayılı taşınmazın davacı ..., 110 ada ... parsel sayılı taşınmazın davacı ... Ak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

........2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12420, Karar No: 2024/3374, Tarih: 09.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12420 E.  ,  2024/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1065 E., 2020/2965 K.

SUÇ : Kasten yaralamaya azmettirme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2019/25 Esas, 2019/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d, 38/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2020/1065 Esas, 2020/2965 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçunu oluşturduğuna, cezanın yetersiz olduğuna ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçunu oluşturduğuna, cezanın yetersiz olduğuna ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın oğlu temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ...'in aynı okulda eğitim gördükleri, olay günü beden eğitimi dersi için okul bahçesine çıkan mağdurun, önünden çekilmediği gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk ile tartışığı ve tartışmanın kavgaya dönüştüğü, suça sürüklenen çocuğun mağdurun kulağına yumruk attığı, mağdurun da yumruk attığı, akabinde suça sürüklenen çocuğun ağlayarak olay yerinden ayrıldığı ve okul yönetimine mağdur tarafından darp edildiğini söylediği, okul yönetimince velilerinin okula davet edildiği, müdür yardımcısının öğrenci velileri ile görüşme yaptığını, görüşme sırasında suça sürüklenen çocuğun babası sanığın; "Bir daha sana vuran olursa bıçaklayacaksın!" dediği, veli görüşmesi sonrası okuldan ayrılan suça sürüklenen çocuk ... babasının okulun yanında bulunan bir iş yerine gittikleri, burada sanığın oğluna bıçak aldığı, suça sürüklenen çocuk ile mağdur okulun merdivenlerinden aşağı indikleri sırada mağdura dönerek; ''Neden bana vuruyorsun?'' diyerek elinde bulundurduğu bıçak ile mağdurun göğüs kısmına bir kez vurarak merdivenlerden aşağı doğru kaçtığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılan ile sanık arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, sanığın okuldaki görüşme sonrasında oğlu olan temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'e bıçak satın alıp vererek bir daha sana vuran olursa bıçaklayacaksın diyerek, failin suçu işleme hususundaki kararının oluşmasını sağladığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, kararın usul ve yasaya uygun olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2020/1065 Esas, 2020/2965 Karar sayılı kararında katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12554, Karar No: 2015/22682, Tarih: 01.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12554 E.  ,  2015/22682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/130-2014/501

Taraflar arasındaki Dava ve birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kısmen kabulüne ek davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen ek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgeler göre, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan asıl rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aynı taşınmaza ilişkin paydaşlar tarafınan açılan davada belirlenin m2 fiyatının dava tarihine güncellenmesi suretiyle taşınmaza değer biçilmiş ve bu rapor mahkemecede benimsenmiştir.Aynı taşınmazın paydaşları tarafından açılan davada belirlenen m2 birim fiyatı bu dava açısından güçlü delil niteliğinde ise de; bu değer tek başına emsal olamayacağı gibi, her iki dava arasındaki geçen süre de nazara alıdığında yapılan değerlendirme yeterli görülmemiştir.

Davacılar vekilinin itirazları üzerine alınan ve taşınmaza emsal karşılaştırması suretiyle değer biçen ek rapor değerlendirme açısından usul ve yasaya uygun olup, davacılar vekilince de ek rapor esas alınarak davanın kalan kısmı için ek dava açılmış ve asıl dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece usul ve yasaya uygun olarak değerlendirme yapan ek rapora göre asıl ve ek davanın kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının davalıdan alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/667, Karar No: 2021/1748, Tarih: 26.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/667 E.  ,  2021/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/05/2010 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2637, Karar No: 2013/3733, Tarih: 18.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2637 E.  ,  2013/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 19.01.2012 gün ve 2011/42 esas 2012/10 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 27.11.2012 gün ve 6297-13898 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 219.00.'er-TL para cezası ile 50.45.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1081, Karar No: 2015/6555, Tarih: 07.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1081 E.  ,  2015/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/609-2014/619

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve 2013/609-2014/619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin % 67, davalının % 33 hisse ile dava dışı A. Gayrimenkul ve İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti'ye ortak olduklarını, davalının şirket müdürü sıfatı ile oğlu U.C.'ı vekil tayin ettiğini, 30.09.2013 tarihli karar ile müvekkiline de müdür sıfatı verilmesi ve bir takım suçlara vakıf olması üzerine davalının oğlunu vekaletten azlettiğini, davalının oğlu ve eşi ile birlikte şirketin malvarlığını zimmetlerine geçirdiklerini ileri sürerek, davalının şirketi temsil yetkisinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 04.11.2013 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalının temsil yetkisinin kaldırıldığı gerekçesiyle, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket müdürü olan davalının şirket temsil yetkisinin kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. HMK'nın 331/1. maddesi uyarınca davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumlarına göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder. Somut uyuşmazlıkta, davanın konusuz kalmasından sonra mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi davalının yükümlülüklerini "ağır şekilde ihlal etmesi" şartının gerçekleşmediğini mütalaa etmiştir. Mahkemece, yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline ilişkin hüküm kurulmuş ise de, davacının davanın açıldığı tarihteki haklılık durumunun değerlendirilmemesi ve davanın açılmasına hangi tarafın sebebiyet verdiğinin tartışılmaması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18558, Karar No: 2013/2369, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18558 E.  ,  2013/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayınözelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurundurumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olay; sanığın, Didim Vergi Dairesi Müdürlüğünde büfe işletme faaliyetinden dolayı vergi mükellefiyetinin bulunduğu, ancak 31/12/2005 tarihinde bu faaliyetini terk ettiği, vergi levhasını sahtecilik yapmak suretiyle kredi kartı başvurusunda bulunmayı kararlaştırdığı ve kendisine ait vergi levhası üzerinden fotokopi çektikten bu fotokopi üzerinde mükellef ismi ..., Vergi sicil no ... ticaret ünvanı aperatif yemek salonu, iş yeri adresi ... apartmanı altı No : 58 Vergi Dairesi ... yazmak suretiyle tahrifat yaptıktan sonra bununda fotokopisini çektiği ve bu belgeye istinaden 2007 yılı başından itibaren ..., ..., ... Bankası ve ...'ya kredi müracaatında bulunduğu, ...'tan olumlu, diğerlerinden olumsuz cevap aldığı, oluşturduğu sahte vergi levhası ile müşteki ... Bankasına bir kez daha müracaatta bulunduğu, talebinin kabul edilerek adına üst limiti 1600 YTL olan suça konu ... adına düzenlenmiş 4506 3441 7986 1045 nolu Worldcart Visa kredi kartının bankanın kredi kartlar bölümü tarafından düzenlenip, müracaatta bulunduğu şubeye gönderildiği, bu aşamadan sonra bankada yapılan araştırmada ..., ..., ..., ... ve ... isimli şahıslar adına değişik kredi başvurularında kullanılan vergi levhasının aynı belgenin değiştirilmek suretiyle farklı isimli şahıslar tarafından kullanıldığı, referans olarak verilen telefon numarasının aynı olduğunun tespit edildiği şeklinde gerçekleşen eyleminin 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 37/2 maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı biçimde nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.