muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1681, Karar No: 2021/3553, Tarih: 08.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1681 E.  ,  2021/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06/10/2017 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 12/03/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, 12/03/2019 tarihli kararın kaldırılmasına dair verilen kesin kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 02/09/2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 03/07/2020 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Osmaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/03/2019 gün ve 2017/417 Esas, 2019/146 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/ 1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, açılan davanın kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 02/09/2020 tarihli ek kararı ile davalı avukatının 30/07/2020 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 03/07/2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 02/09/2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16135, Karar No: 2016/16282, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16135 E.  ,  2016/16282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin,elektrik abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti’nin 13.10.2014 tarih ve 2014/2553 Karar no’lu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davalıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin davalı tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım,iletim bedeli, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16863, Karar No: 2017/1221, Tarih: 20.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16863 E.  ,  2017/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilerek ihtarat yapılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (5). numaralı bendinden ''tahsiline, ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, bu hususta sanığa ihtarat yapılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması; hükmün (3). numaralı bendinde yer alan "50/1-a maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "50/1-a ve 52/2" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7052, Karar No: 2015/11705, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7052 E.  ,  2015/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :A

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ...arsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1527 ada 17 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

./..

2015/7052-11705 -2-

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece yeniden uygun emsal tespit edilerek bu emsalin değerlendirmeye esas alınan satışını gösteren tapu kaydı ile satışa esas alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden, emsalin ve dava konusu taşınmazın 2007 yılında bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının, ayrıca dava konusu taşınmazın dava tarihi ve emsalin satış tarihi itibarıyla imar uygulaması sonucu meydana gelmiş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün ilgili belediye başkanlıklarından ve tapu müdürlüğünden sorulmalıdır.

Ayrıca daha önce Yargıtay ...Hukuk Dairesince incelenerek karara bağlanan ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/355-2009/200 E.K sayılı (Dairenin 2009/20878– 2010/8186 E.K sayılı) dosyasında, aynı taşınmazın bir kısım paydaşlarının açtığı kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkin davada 17.08.2006 olan değerlendirme tarihi itibariyle 760 TL/m² değer tespit edilmiş iken, 2007 yılı Kasım ayı değerlendirme tarihi itibariyle açılmış olan bu dosya için 900 TL/m² bedel belirlenmesi karşısında, bahsedilen kararın güçlü delil teşkil ettiği gözetilerek bilirkişi kurulundan kesinleşen dosyadaki değerden ayrılmayı gerektirecek bir nedeni olup olmadığı sorulup ek rapor alınmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirlenen esaslar çerçevesinde Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (g) ve (d) bendindeki esaslara uygun değerlendirme yapılmak üzere ayrıntılı bilirkişi raporu alınarak ve Yargıtay 5.Hukuk Dairesince incelenerek karara bağlanan...kuk Mahkemesinin 2006/355- 2009/200 E.K sayılı (Dairenin 2009/20878– 2010/8186 E.K sayılı) paydaş dosyasındaki değer de dikkate alınmak suretiyle oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken 2007 yılında başka parsellere ilişkin olarak .... Asliye Hukuk Mahkemesine açılmış kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat davalarında 900 TL/m² bedel takdir edilmesini emsal ve güçlü delil kabul ederek dava konusu taşınmazın m² bedelini 900 TL belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Mahkeme kararının hüküm fıkrasında talep edilen miktar doğrultusunda her bir davacının adı, payı ve alacağı bedelin açıkça gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde tapu kaydındaki muris adlarının yazılması ve toplam bedele hükmedilmesiyle yetinilmesi,

../...

2015/7052-11705 -3-

3-Davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında davanın takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiği ve tapu kaydındaki maliklerin davacıların ortak murisleri olduğu dikkate alınarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının yalnızca davaya devam eden ve haklarındaki dava kabul edilen davacıların ismi belirtilmek suretiyle iptal edilmesi gerekirken bu ayrım gözetilmeksizin tamamının iptaline karar verilmesi,

3-Davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında davanın takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiği ve tapu kaydındaki maliklerin davacıların ortak murisleri olduğu dikkate alınarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının yalnızca davaya devam eden ve haklarındaki dava kabul edilen davacıların ismi belirtilmek suretiyle iptal edilmesi gerekirken bu ayrım gözetilmeksizin tamamının iptaline karar verilmesi,

4-Davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin aleyhinde harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17531, Karar No: 2013/3104, Tarih: 11.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17531 E.  ,  2013/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, velayet, kişisel ilişki, nafakaların miktarları, manevi tazminat talebinin reddi ve Türk Medeni Kanununun 162. maddesi uyarınca açılan boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Çocukla anne-baba arasında kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yararı, analık babalık duygularının tatmini gibi hususların dikkate alınması gereklidir. Toplanan delillerden; velayeti babaya verilen 03.02.2001 doğumlu Aliye Bilge’nin davalı babasıyla Isparta’da, davacının ise Aydın’da yaşadığı gözetilerek ayrı şehirde yaşama haline yönelik, tarafların durumuna uygun, analık duygularını tatmine elverişli, çocuğu fiziksel ve ruhsal yönden örselemeyecek şekilde; okulların yarı yıl tatilini ve dini bayramları da kapsayacak uygun süreli kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hükmü fıkrasının 1-c bendine “farklı şehirlerde oturmaları halinde” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “okulların yarıyıl tatilinin ilk Pazartesi günü saat 09.00 ile takip eden Pazartesi günü saat 17.00 arasında , her yıl dini bayramların 2. günü saat 09.00 ile 3. günü saat 17 arasında” sözcüklerinin eklenerek hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.02.2013 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2009/14576, Karar No: 2009/22694, Tarih: 17.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14576 E.  ,  2009/22694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlu icra mahkemesine başvurarak borca ve imzaya itirazlarını bildirmiştir.

Mahkemece dosya imzaya incelemesi için Adli Tıp Kurumu Fizik  İhtisas Dairesine gönderilmiştir. Anılan kurumca verilen 22.08.2008 tarihli raporda inceleme konusu imzanın basit tersimli olduğu belirtilmiş olup, imzalar arasında biçimsel olarak benzerlikler görülmekle birlikte daha ileri bir tespite gidilemediği sonucuna varılmıştır. Bu rapora itiraz üzerine Jandarma Genel Komutanlığının 29.12.2008 tarihli uzmanlık raporunun belge incelemesi başlıklı kısmında belgenin başka amaçla düzenlenmiş bir belge olduğu bilgisayar çıktısı yazıların imzanın üst bölümüne eklenmek sureti ile inceleme konusu senedin sonradan senet haline getirildiği, imza incelemesi başlıklı kısımda ise borçlu adına atfen atılı bulunan imzanın borçlu ..................... eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu kanaatine varılmıştır. Böylece her iki rapor arasında çelişki doğduğundan mahkemece üçüncü bir bilirkişiden takibe konu belge altındaki imzanın borçluya ait olup olmadığı, borçluya ait ise bu belgenin sonradan bono lehine getirilip getirilmediği hususlarında ayrıntılı rapor alınarak çelişki giderildikten sonra sonuca gidilmek gerekirken ikinci raporun sadece imza incelemesi başlıklı kısmını göz önüne alıp rapora yanlış anlam vermek sureti ile itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5437, Karar No: 2010/5251, Tarih: 08.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5437 E.  ,  2010/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.