muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35210, Karar No: 2014/26028, Tarih: 06.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35210 E.  ,  2014/26028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/277875

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2011/267 (E) ve 2012/718 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, yakınanın çalıştığı okulun bahçesine girerek okulun penceresinin önünde bulunan yakınana ait çantayı çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, yakınana ait çantayı attığı yeri göstermek suretiyle içindeki 50 TL ve harici bellek dışında kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınandan, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3543, Karar No: 2012/9980, Tarih: 16.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3543 E.  ,  2012/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15746, Karar No: 2018/3009, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15746 E.  ,  2018/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 24/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16, Karar No: 2023/3745, Tarih: 14.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/16 E.  ,  2023/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1442 Esas, 2021/1149 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/164 E., 2019/211 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin "FOLİODE" ibareli marka başvurusuna, müvekkili adına tescilli "FOLİO" ibareli markasına dayanılarak yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek dava konusu başvuru kapsamında müvekkili markasının da tescilli bulunduğu 5. sınıf emtianın çıkarıldığını, kısmen red kararına karşı yaptıkları itirazlarının ise nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, dava konusu başvuru kapsamında bırakılan 35. sınıf hizmetler ile marka kapsamlarında yer alan 5. sınıfın benzer bulunduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış marka olup, iltibas riski taşıdığını davalı şirketin, müvekkilinin eski iş ortağı olup müvekkilinin markasından haberdar olması nedeniyle kötü niyetli bulunduğunu, müvekkilinin "folio" ibaresi üzerinde öncelikli hak sahibi olduğunu ileri sürerek YİDK’nın 2018-M-1036 sayılı kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; hükümsüzlük talebi bakımından müvekkili Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; hükümsüzlük talebi bakımından müvekkili Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru markası kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç) : diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri. Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden davacının "Folio" ibareli tescilli markası arasında hedef tüketici kitlesi açısından idari, ekonomik veya işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünme ve markaları karıştırma ihtimali olduğu diğer yönden başvuru kapsamında yer alan " İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler;" emtiaları açısından bu tür ürünler reçete ile satıldığından hedef tüketici kitlesi doktor-eczacı-veteriner açısından iltibas oluşmayacağı ileri sürülse de günümüzde bu tür ürünlerin sadece reçeteyi yazanlar veya ürünleri satanlar tarafından değil ihtiyaç sahipleri yani hasta veya yakınları tarafından bu tür ürün tüketiminde yanılgı yaşayabilecekleri, bu tür ürünlerin satıldığı yerde kalfa tabir edilen kişilerin reçeteleri yanlış da yorumlayıp içerdiği etken maddeler aynı diye görsel benzerlerini yanlışlıkla da olsa verebilecekleri ihtimali de bulunduğu, aksi öndeki bilirkişi raporuna itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece bilirkişi raporunun yeterince değerlendirilmediğini, taraf marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığını, içeriğinde folik asit ihtiva eden tıbbi bir ürünün isminde "FOLI" ibaresinin yer almasının iltabasa neden olmayacağını, dava konusu markadaki "ODE" ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağladığını, markaları taşıyan ürünlerin eczaneden alınacak olması karşısında karıştırılma ihtimali olmadığı gibi ortalama zekaya ve ayırt etme gücüne sahip nihai tüketici tarafından da karıştırılmayacağını, Mahkemece eczacı kalfalarının ürünleri karıştırılma ihtimali yönündeki gerekçesinin de yerinde bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddini istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; usule ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, Mahkemece bilirkişi raporunun benimsenmeme gerekçesinin açıklanmadığını, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimali bulunmadığını belirterek davanın tümden reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; usule ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, Mahkemece bilirkişi raporunun benimsenmeme gerekçesinin açıklanmadığını, taraf markaları arasında benzerlik ve iltibas ihtimali bulunmadığını belirterek davanın tümden reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket hem marka işlem dosyasındaki marka yayına itiraza karşı sunduğu dilekçelerinde hem de yargılama sırasında sunduğu beyan ve bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçelerinde taraf markalarında yer alan "FOLİ" ibaresinin folik asit içeren tıbbı ürünlerde, ürün içeriğinde folik asit bulunduğuna işaret eder şekilde, yaygın olarak kullanıldığını, bu nedenle taraf markalarında anılan ibarenin ortak olarak yer almasının iltibas oluşturmayacağı savunulmuş olup Mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadan tarafların marka işaretleri benzer kabul edilerek yazılı şekilde karar verildiği, bu nedenle "FOLİ" ibaresinin folik asit etken maddesi olarak yaygın ve sektörel kullanımının bulunup bulunmadığı, buna göre uyuşmazlık konusu 35. sınıfta, 5. sınıfta yer alan emtianın satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetleri yönünden taraf markaları arasında iltibas bulunup bulunmadığı hususunda ek rapor alındığı, ek raporda folik asit ibaresinin terimsel bir kısaltması bulunmasa da "fol" ve "foli" ibarelerinin folik asiti çağrıştırması nedeniyle folik asitin kısaltması olarak sektörde yaygın olarak kullanıldığı, bu itibarla anılan ibarenin taraf markalarında ortak olarak kullanılmasının bilinçli tüketici kitlesi de nazara alındığında uyuşmazlık konusu mallar bakımından iltibasa neden olmayacağının bildirildiği, taraf markaları arasında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun'un (556 sayılı Kanun) 8 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibasa neden olmayacağı, diğer deyişle taraf markalarında yer alan diğer unsurların yarattığı farklılığın, bilinç düzeyi yüksek tüketici tarafından rahatlıkla algılanacağı kanaatine varıldığı, her ne kadar davacı tarafça istinaf isteminde bulunulmamışsa da kötü niyet iddiasının res'en incelenmesi gerektiğinden davacı tarafça kötü niyet iddiasını ispatlar bir delil sunulmadığı gibi davacı markası ile benzerlik taşımayan dava konusu marka tescil başvurusunun kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davalı şirket vekilinin ve davalı TPMK'nın istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; folik asitin kısaltmasının olmadığının bilirkişi heyetince tespit edilmiş olduğunu, dava konusu ibare de "fol" ya da "foli" değil "folio" ibaresi olduğunu, folio ibaresinin yaygın kullanımının bulunmadığını, başvuru markası ile müvekkili markasının fonetik, görsel ve anlamsal olarak yüksek düzeyde benzer olduğunu, aynı zamanda hizmet sınıfının da benzer olduğunu, tüketiciler içinde iltibas yaratacağını, marka kapsamında yer alan ürünlerin sadece eczanalerde değil diğer tüketim kanallarında da satıldığını, mahkemenin iltibas değerlendirmesinin hatalı olduğunu, müvekkili markasının tanınmış olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin eski iş ortağı olduğunu ve kötüniyetli olarak marka başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin marka başvurusuna davacının itirazının kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16170, Karar No: 2013/2483, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16170 E.  ,  2013/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 25.10.2011 olarak gösterilmesi gerektiği halde yanlış olarak yazılan 16.06.2011 tarihi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde müştekilere ait evin çatısını yakarak zarar verdiği şeklindeki olayda, mala zarar verme suçuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3953, Karar No: 2009/4609, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3953 E.  ,  2009/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.08.2004 gününde verilen dilekçe ile sınır tesbiti ile muarazanın giderilmesi ve müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Muhtarlığı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, köy idare sınırının tespiti ve köye ait sınırlar içerisinde kalan mera ile yaylaklara haksız elatmanın önlenmesi istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 04.09.2008 tarihli bilirkişi raporunun ekindeki krokide, kırmızı ve ... hatlarla işaretlenen 4072064 m2 yüzölçümündeki yerin davacı köyün idari sınırları içerisinde kaldığının tespitine, bu yerdeki mera ve yaylaklara davalı köyün elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı köy temyiz etmiştir.

Burada öncelikle belirtilmesi gereken husus köy idari sınırlarının tespitinde mahkemelerin yetkili olup olmadığıdır. Çünkü, köy idari sınırlarının belirtilmesi görevi idari mercilere aittir. Mahkemenin bu saptamayı bir yana bırakarak idari makamların görevine giren bir konu hakkında hüküm kurması doğru değildir.

Davacının mera ve yaylak yerleri ile ilgili iddiasına gelince;

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar ... mülkiyete

geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (Mera Kanunu m.3,4)

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...... başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden ... başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi ... ve ... köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa ... taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun ... taşınmazlarla ... yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir. Bu konuda ayrıca taraflar arasında daha önce geçerek kesinleşen mahkeme kararları da uygulanmalıdır.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece, idari makamların çözümleyebileceği bir konu olan sınır tespiti talebinin esası hakkında hüküm kurulması doğru olmadığı gibi mera ve yaylak iddiasının eksik inceleme ve araştırmayla hükme bağlanması da yerinde değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4669, Karar No: 2019/2745, Tarih: 14.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4669 E.  ,  2019/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 15,20 TL'nin temyiz eden bir kısım davacılardan alınmasına, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13617, Karar No: 2015/4348, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13617 E.  ,  2015/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.