muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8960, Karar No: 2021/16493, Tarih: 23.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8960 E.  ,  2021/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yol ve yemek yardımlarının prime esas kazanca dâhil olmadığının tespiti ile Kurumca haksız olarak tahsil edilen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı şirketin talebinin 05.01.2006-31.12.2006 tarih aralığına yönelmesi karşısında, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 4958 sayılı Kanunun 36. maddesi ile değişik 77. maddesi olup, anılan maddede; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında:

a)Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin,

b)Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin,

c)İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır.

Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur…” denilmektedir. “Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur” bölümü 4958 sayılı Kanun ile anılan maddenin ikinci fıkrasına son cümle olarak eklenmiştir.

Görüldüğü gibi, anılan madde hükmünde hangi kazançların prim hesabına esas alınamayacağı sayma yöntemiyle belirlenmiş olup, Türk hukukunda egemen olan kurala göre, ayrık hükümler genişletici değil, daraltıcı yoruma tabidirler ve anılan kural, 23.05.1960 tarihli 11/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulanmıştır.

Bu kararda sigortalılara ödenen yol ve yemek paralarının ayni yardım niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmış ve prime esas kazancın belirlenmesinde dikkate alınamayacağı görüşü benimsenmiştir. Bunun dışında Yargıtay uygulamasında bazı kararlarda, teknik personele ödenen şantiye ve arazi zammını, hasta sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği, toplu iş sözleşmesi gereğince sigortalıya ödenen araç ücreti, çiğden verilen erzak, elbise dikiş ücreti, yakacak ve yakıt parası ve toplu iş sözleşmesi gereğince sigortalıya ödenen yemek parası aynî yardım niteliğinde görülmüştür. Anılan nitelikte ödemelerde, ödeme yapılan süreye ilişkin herhangi bir ayrım yapılmamıştır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere ücret, görülen bir işin karşılığında çalışana işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve nakden ödenen meblağdır. Bu duruma göre işverence ödenen yol ve yemek yardımı parasını, görülen bir işin karşılığı değil, 506 sayılı Kanunun 77/2. maddesinde sayılan istisnalar kapsamında ücrete dâhil edilmeyecek ödemeler arasında yer alan" ayni yardım" olarak tanımlamak ve yol, yemek yardımı yerine bedelinin verilmiş olması nedeniyle bu yardımların niteliğini değiştirmemek gerekir.

Somut dava bakımından ise, bir önceki bozma ilamında davacının sunduğu ücret bordrolarındaki davaya konu ödemelerin sosyal yardım/diğer ödeme adı altında yapıldığı, davacı tarafın dava dilekçesinde bu ödemelerin yol yardımı olduğunu belirttiği, ihale evrakları, ayrıntılı bordro icmallerini getirtip sigorta matrahının hangi giderlerden oluştuğunu açıklattırmak suretiyle sosyal yardım/diğer ödeme adı altında yapılan ödemelerin yol yardımı olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş ise de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu sebeple, davacı işverenin ücret bordrolarını davalı kuruma verdiğine ve bu bordrolara göre primleri ödediğine dair belgeler mevcut ise işverenden istenilmeli, davalı kurumun yol yardımı olarak prime esas kazanca dahil edip etmediği tekrar kurumdan sorularak dava konusu dönem içinde, ödenen sigorta primi ve işsizlik sigortası prim tutarları, ait oldukları dönemler ve ödeme tarihleri üzerinden, konusunda uzman bilirkişi marifetiyle, çalışan her bir sigortalı bazında ödenen yol yardımı tutarları tespit edilmeli ve iadesi gereken tutarın kurum verileri ile doğrulandıktan sonra usulünce belirlenmesi gerekirken, davacı şirketin sunduğu belgeler üzerinden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35061, Karar No: 2021/11614, Tarih: 06.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35061 E.  ,  2021/11614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 09.04..2021 tarih ve 2021/5852 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.06.2021 tarih ve KYB-2021/52498 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2020 tarihli ve 2020/3404 soruşturma, 2020/440 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve ... haklarında suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.11.2020 tarihli ve 2020/20318 soruşturma, 2020/4773 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/1172 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin bilgisi ve rızası dışında şüphelinin banka hesabına gönderilen paranın .../... adresinde bulunan Z2240071 Terminal No’lu ATM cihazından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanunun 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesine nazaran, soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının, mağdurun yerleşim yerinin ise Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, belirtilen yetkili yerler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarih ve 2020/1172 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5979, Karar No: 2012/1528, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5979 E.  ,  2012/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2007 gün ve 2007/246 Esas, 2007/1115 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... E Tipi Kapalı ve Açık Ceza İnfaz Kurumunun 20.03.2008 tarih ve 2062 sayılı yazısı içeriğinden, sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunduğunun ve bu nedenle sanığa Tebligat Kanunun 21. maddesine göre, yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa tebliğname tebliğine ilişkin tebligat evrakının, sanığın öldüğünden bahisle iade edilmesi nedeni ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 12.04.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı  CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 13.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5186, Karar No: 2013/27076, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5186 E.  ,  2013/27076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/152848

MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

NUMARASI : 2010/508 (E) ve 2010/734 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın çaldığı cüzdanın içerisinden parayı alarak, cüzdanı bir apartmanın merdiven boşluğuna attığı ve sanığın polis memurlarına cüzdanı attığı yeri göstererek şikayetçiye teslimini sağladığının belirlenmesine göre kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/4.maddesi gereğince pişmanlık hükümlerinin uygulanması için şikayetçinin rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2414, Karar No: 2007/3930, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2414 E.  ,  2007/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaya getirtilen parsel tutanaklarından kesinleşip kesinleşmedikleri belli olmadığından kesinleştiyse tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının getirtilmesi,

2) Orman mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide dava konusu taşınmaz ve yakın komşu taşınmazlar, memleket haritası üzerine kadastro paftası ile ölçekler eşitlenerek aplike edilmeden sadece elle çizilerek aplike edildiğinden ve kroki bu haliyle denetlemeye elverişli bulunmadığından,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2448, Karar No: 2024/1752, Tarih: 15.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2448 E.  ,  2024/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/16 E., 2016/108 K.

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 206 ncı maddesinini birinci fıkrası, 62 nci maddesinini birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyizinde özetle; sanık ...’den sınav için yardım istediği, ancak kimliğini değiştirmesini istemediği, kimlikte değişiklik ve hile yapılacağını bilse böyle bir yardımı asla istemeyeceği, beraati gerektiği, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması dosyasının eldeki olaya ilişkin olmamasına rağmen indirim uygulanmadığı, adli para cezasına çevrilmediği gerekçeleri ile kararın bozulması istenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...’nin istemi üzerine sanık ...’in,... yerine motorlu taşıt sürücü kursu sınavına girdiği, sahte nüfus cüzdanı ve sahte sınava giriş belgesi kullandığından bahisle sanıkların resmi belgede sahtecilik ve başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık ... özetle; suçlamayı kabul etmiştir. Sanık ... özetle; ...'den kendisi yerine sınava girmesini istediğini ancak belgede sahteciliğe dair bilgisi ve dahli bulunmadığını savunmuştur.

3. Uzmanlık raporunda özetle; nüfus cüzdanının orijinal olup fotoğrafın değiştirildiği, sınav giriş belgesinin mühür ve imzalarının gerçek belgenin renkli fotokopisi olup fotoğrafın sonradan yapıştırıldığı, her iki belgenin tanzim ve kontrolle görevli olanlar bakımından aldatma niteliğinden yoksun, hüsnüniyetli kişler bakımından ise aldatma niteliğini haiz olduğu belirtilmiştir.

3. Uzmanlık raporunda özetle; nüfus cüzdanının orijinal olup fotoğrafın değiştirildiği, sınav giriş belgesinin mühür ve imzalarının gerçek belgenin renkli fotokopisi olup fotoğrafın sonradan yapıştırıldığı, her iki belgenin tanzim ve kontrolle görevli olanlar bakımından aldatma niteliğinden yoksun, hüsnüniyetli kişler bakımından ise aldatma niteliğini haiz olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece; sahte nüfus cüzdanının ve sınav giriş belgesinin aldatıcılık niteliği bulunmadığından resmi belgede sahtecilik suçundan her iki sanığın beraatlerine, sanık ...'nin azmettirmesiyle sanık ...'in onun yerine sınava girerek ismini ... olarak beyan edip yoklama belgesini imzalayıp ... adına düzenlenen sınav cevap kağıdını doldurmaya başladığından resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluştuğundan bahisle sanık ...'nin yukarda açıklanan şekilde mahkumiyetine, sanık ... hakkındaki hükmün ise açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...’nin istemi üzerine sanık ...’in,... yerine motorlu taşıt sürücü kursu sınavına girdiği, sahte nüfus cüzdanı ve sahte sınava giriş belgesi kullandığından bahisle sanıkların resmi belgede sahtecilik ve başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, Mahkemece, suça konu sahte nüfus cüzdanı ve sahte sınava giriş belgesinin aldatıcılık niteliklerinin bulunmadığından bahisle resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararı, sanık ...'in yoklama belgesini imzalayıp sınav cevap kağıdını doldurmaya başlaması sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki suçun değil, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluştuğu gerekçesi ile aynı Kanun'un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası sevki ile mahkûmiyet kararı verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 15.12.2015 tarihli iddianamede "sınav yoklama belgesinden" hiç bahsedilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığının anlaşılması karşısında; resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21672, Karar No: 2018/17793, Tarih: 17.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21672 E.  ,  2018/17793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın mülkiyeti İskenderun Kadastro Mahkemesinde devam eden davada ihtilaflı olduğu anlaşıldığından 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, ilgili dava dosyası getirtilip, ihtilafın tarafları ile bu davanın davalıları aynı kişiler olup, olmadığı tespit edilerek, farklı kişilerse, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan bozmanın niteliğine göre sair hususlar incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14848, Karar No: 2018/2543, Tarih: 20.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14848 E.  ,  2018/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta primi teşviki uygulamasından geçmiş dönemler bakımından yararlanma talebini içeren başvurusunun hukuka uygun olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının geçmiş dönemlere ilişkin 4447 sayılı kanunun geçici 10. Maddesi ile getirilen sosyal sigorta prim teşvikinden yararlanma hakkına ilişkin başvurusunun hukuka uygun olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun geçici 10. maddesinde düzenlenen prim teşviği uygulaması 6111 s. Kanunun 74.maddesi ile eklenmiş olup 01/03/2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 s. Kanun'un 81/1-(ı) bendinde düzenlenen prim teşviği ise, 5763 s. Kanun'un 24.maddesi ile eklenmiş olup 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, davacı şirketin, 6111 sayılı Kanun ile 4447 s. İşsizlik Sigortası Kanunu’na eklenen Geçici 10. madde hükümlerine dayanarak, geçmiş dönemlere ilişkin olarak aylık prim uygulamasını düzelterek 6111 sayılı kanuna dayalı sigorta prim teşvikinden yararlanmak için yapılan başvurunun, Davalı Kurum tarafından 22.12.2015 tarih ve 2015/10 sayılı İç Genelgesi gerekçe gösterilerek red edilmesi nedeniyle, davalı Kurum kararının ortadan kaldırılması ile davacı şirketin anılan yasa ve yönetmelik hükümleri çerçevesinde ilgili sigorta prim teşviki uygulamasından geçmiş dönemler bakımından yararlanma hakkı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar özel bir yasa ile düzenleme getirilmişse de, bu yasadan yararlanma şartlarını belirleme ve bu hususta işlem tesis etme yetkisi Kuruma bırakılmış olup, teşvik başvurusunun reddi ile Kurum yeni bir muaraza çıkartmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilip davacı işverenin prim teşvikinden yararlanma talebinin davalı Kurum tarafından işleme alınıp alınmaması hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile pasif husumet (davalı sıfatı) yokluğundan davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.