muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8835, Karar No: 2010/10879, Tarih: 17.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8835 E.  ,  2010/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 18.933,31 TL taviz bedelinin, istirdaden faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; Şile-Çavuş Mah. 502 Ada, 2 parseldeki taşınmazın tapu kaydında bulunan "Hamzabey Vakfı" şerhi nedeniyle 18.933,91 TL taviz bedelinin, sözkonusu Vakfın gayrisahih vakıflardan olduğundan yersiz alındığını belirterek, bu miktarın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; Hamzabey Vakfının sahih vakıflardan olduğunu, vakıf türüne bakılmaksızın 4103 ... Yasa gereği tüm Vakıfların taviz bedeline tabi olduklarını, Beyoğlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/174 E.-2007/194 K. ile de tavize tabi olduğunun belirlendiğini, bu nedenle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taviz bedeline tabi tutulan taşınmazın anılan vakfın kapsamına girdiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı, bu ispat edilecek olsa bile, menşeinin miri arazi niteliğinde olduğu anlaşılan bu taşınmaz tahsisinin ancak gayrisahih vakıf türünden olabileceği ve taviz bedeline tabi olmadığının belirlendiği açıklanarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.

Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguları ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti vakfın gayrisahih vakıf olduğunu ileri süren davacıdadır.

5737 ... Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 ... Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; “Tapu kayıtlarında, icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar, işlem tarihindeki emlak vergisi değerinin yüzde onu oranında taviz bedeli alınarak serbest tasarrufa terk edilir. Ancak miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar tavize tâbi değildir.”

Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen HAMZABEY VAKFI’nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen HAMZABEY VAKFI’nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Dosyada bulunan rapor taşınmazın ve vakfın niteliğinin belirlenmesi açısından hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı gibi, komşu 1 parsel ... taşınmazda ödenen taviz bedelinin istirdadına dair Beyoğlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/174-2007/194 ... dosyasında aynı vakıf için düzenlenen raporda Hamzabey Vakfının sahih vakıf olduğuna dair rapor ile de çelişkilidir.

Hükme esas bilirkişi raporunda; Vakfiye örneğinin dosyada bulunmadığı, taşınmazın iddia edilen vakıf kapsamına girip girmediği hususunun davalı tarafça ispat edilmesi gerektiği, bu hususun ispat edilemediği, ispat edilmiş olsa bile eski bir yerleşim yeri sınırları içinde olmadığı ve bugün dahi 4.522.19 m2 büyüklüğünde bulunduğu görülmekle vakfın gayrisahih nitelikte olacağı sonucuna ulaşılacağı, ayrıca sözkonusu vakfın vakıf kayıt örneği incelendiğinde, burada kullanılan mukataa-i zemin ibaresinden, bu kayıt örneğinde zikredilen taşınmazların miri nitelikte olduğunun ortaya çıktığı, bu nitelikteki taşınmazın tahsisinin ancak gayrisahih vakıf türünden olduğu bildirilmiştir.

O nedenle, taşınmaza ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülü ile getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak yasanın yeni şekline uygun rapor alınmalı ve sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu yönler üzerinde durulmaksızın, yetersiz bilirkişi raporu ile ve eksik araştırma sonucu davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17651, Karar No: 2019/31943, Tarih: 20.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/17651 E.  ,  2019/31943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi begede sahtecilik, kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine yönelik katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ...'ın mahkumiyetine yönelik sanığın temyizine ilişkin yapılan incelemede ise;

Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1624 Esas, 2012/1871 karar sayılı ilamı ile sanıktan ele geçen dava konusu 706 adet bıçıktan 97 adedinin 06.01.2012 tarihli ekspertiz raporu ile 5607 sayılı Yasa ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçları kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verildiği cihetle; yalnızca ... numaralı 42 adet, ... seri numaralı 43 adet ve ... seri numaralı 12 adet bıçağın dava konusu olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın 22.11.2011 tarihli SDGB ile 30 kapta 4326 adet avcılıkta kullanılan bıçak ithal ettiğine ilişkin beyanda bulunduğu ancak yapılan tespitte 4065 adet bıçak ele geçtiği ve ele geçen bıçaklardan 706 adeti hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/918 Esas numaralı dosyasında beraat kararı verildiği ve anılan hükmün kesinleştiği; sanıktan ele geçen 97 adet bıçağa ilişkin ise ithalatı izne tabi olduğu halde ithalat izni alınmadığından bahisle 5607 sayılı Yasaya muhalefet ve sahtecilik suçlarını işlediği iddiası ile görevizlik kararı verildiği ve Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın anılan suçlardan mahkumiyetine karar verildiği somut olayda; ihracatçı firmanın 12.03.2012 tarihli açıklama mektubunda bir kısım bıçağın ellerinde olmaması nedeniyle anlaşma kapsamında olmayan bıçaklardan gönderdiklerine dair düzeltme yazısı, sanığın aşamalardaki savunması, dava konusu Serbest Dolaşıma Giriş beyannamesinde beyan edilen eşya miktarının ele geçen eşya miktarından fazla oluşu dikkate alındığında, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22811, Karar No: 2024/5107, Tarih: 22.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22811 E.  ,  2024/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/468 E., 2016/366 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, ihtilat unsurunun nasıl oluştuğunın açıklanmadığına, mektupta geçen sözlerin eleştiri niteliğinde olduğuna, söz konusu mektubun sanığın yine aynı mağdura karşı aynı suçtan yargılandığı davaya sunulduğuna bu nedenle iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığına, birleştirme taleplerinin reddedildiğine, hakaret kastı olmadığına, savunma hakkının ihlal edildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın hükümlü olarak bulunduğu Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Cezaevi Müdürlüğü kanalı ile Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı 25.02.2015 tarihli dilekçede; eski ... Bakanı olan mağdura yönelik, "... denen mezhebi geniş o dürzü ile ilgili bütün söylediğim sözlerin arkasındayım. Dürzülük halk dilinde p... demektir ama ben mezhepsel olarak dedim. O nasıl anlıyorsa anlasın." diye yazarak hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5535, Karar No: 2017/8346, Tarih: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5535 E.  ,  2017/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı tarafın temyizi yönünden yapılan inceleme ise;

1)Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaza yakın konumda bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmaza ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/778-2015/699 E/K sayılı dosyasında değerlendirme tarihi 2014 yılı itibariyle 204.00 TL/m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminde geçerek 2016/2456-2017/2193 E/K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazdan Karayolları Genel Müdürlüğünün değişiklik bildirimi uyarınca ifraz edilen ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların imar planındaki durumu ile kamulaştırma sonrası kullanmaya elverişli olup olmayacağı ve imar durumunda kısıtlama olup olmayacağı, olacaksa ne oranda alacağı hususları ilgili Belediyeden sorulmadan, ileride imar izni verileceğinden bahisle değer azalışına hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9369, Karar No: 2022/12508, Tarih: 29.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9369 E.  ,  2022/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlulardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçi ...’ın ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi ... aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçiler aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Şikayetçi-borçlu ...’ın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 17.05.2022 tarih ve 2022/669 E. 2022/1404 K sayılı kararının, hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “A-5” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında “ ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21851, Karar No: 2015/13734, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21851 E.  ,  2015/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/363314

Mahkemesi : Kütahya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17/01/2014

Numarası : 2012/210 - 2014/14

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, saat 15.00 sıralarında sanığın, bacanağı olan katılan M.. A.. ve katılanın oğlu 10 yaşındaki S.. A.. birlikte.... Köyü, ... mevkiine kuş avlamaya gittikleri, sanığın kendisine ait ruhsatlı çift kırma av tüfeği ile ağaçtaki kuşu vurduğu, katılanın kuşu bulmak için ağaç altına yöneldiği, sanık tüfeğini doldururken bir anda tüfeğin ateş alması üzerine saçmaların sanığın yan tarafında ve 1 metre mesafede bulunan katılanın çenesine isabet etmesi sonucu, katılanın yüz kemiklerinde parçalı kırık, yüz ve dilde yaygın doku defektlerine neden olup, hayati tehlike geçirecek şekilde ve vücudunda meydana gelen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte, yüzün sağ yarısındaki yaygın deforme görünümü, yüzün sürekli değişikliği ve kişinin dil ve dudak fonksiyon kayıplarına bağlı konuşmada sürekli zorluk oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın, katılanın arkadaşı ve aynı zamanda bacanağı olduğu, olay öncesinde yaralamayı gerektirir aralarında herhangi bir husumet bulunmayışı, olay anında aralarında ağız münakaşası, darp cebir gibi anlık bir kavga ve buna bağlı silah kullanmayı gerektirir bir durumun olduğuna dair maddi bulguların mevcut olmayışı birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin yaralama olayının taksirle meydana geldiğine, sanığın yaralama kastı ile hareket etmediğine ilişkin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ancak, sanığın tüfeği doldurma işini katılandan uzak mesafede ve tüfeğin namlusu başka yöne dönük vaziyette iken yapması gerekirken bunu yapmayıp, katılana 1 metre mesafede doldurması sırasında tüfeğin kazaen de olsa patlayabileceğini ve katılanın yaralanmasına sebep olabileceğini öngörebilecek bir durumda olmasına rağmen eylemine devam etmesi sebebiyle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve ayrıca suçun işleniş biçimi, sanığın kusurunun niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel ceza belirlenirken TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de dikkate alınarak, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.