muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5897, Karar No: 2013/325, Tarih: 23.01.2013

Mahkemece, iptali talep edilen genel kurul toplantısında vekaleten oy kullanan şahısların ortak olmadığı gerekçesiyle kararların yok hükmünde olduğu kabul edilmiş ise de 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 49/2. ve anasözleşmenin 24/3. maddeleri uyarınca eş ve birinci derece akrabalar için temsilde ortaklık şartı aranmayacağına ilişkin hüküm gözardı edilerek, temsilcilerin akrabalık derecesi araştırılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, 29.01.2011 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararlardan bir kısmında red oyu kullanılmadığı, oybirliği ile alındığı, bu durumda anılan 53. madde uyarınca iptal istemi bakımından dava hakkı bulunmadığı, red oyu kullanmayanın yokluk istemesinin de TMK'nın 2. maddesine aykırı düştüğü, bir kısım maddelerde karar alınmadığı, bunlar hakkında iptal ya da yokluk kararı verilemeyeceği, davacıların yönetim kurulu üyelerinin seçim ve ibrası ile ilgili iddialara dayandıkları, denetim kurulu üyelerinin ibra ve seçimi ile ilgili iddiaları olmadığı, mahkemece iptal istemi bakımından davanın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesindeki bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmamış olduğu hususları gözden kaçırılarak, anılan maddelerin de yok hükmünde olduğunun tespitine ve iptaline karar verilmesi de doğru bulunmamıştır.

Diğer yandan, anılan genel kurulun 6. madddesinde bilançonun, faaliyet raporunun, gelir gider cetvelinin ve denetim kurulu raporunun kabulüne ilişkin oylama, 7. maddede ibra ayrıca oylandığından, bu durumda anılan Kanun'un 98. maddesi yollaması ile TTK'nın 380. maddesi uyarınca ibranın kabulü anlamına gelmediğinden, 6. maddede aynı Kanun'un 50/4, anasözleşmenin 24/5. ve aynı Kanun'un 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 374/2. madde hükmünde yer alan oy kullanma yasağından söz edilemez. Mahkemenin temsilen oy kullananlar ile ilgili kabulünün doğru olması halinde dahi red ve kabul oylarından birer oy eksilmesi halinde karar nisabının değişmeyeceği, katılmaması gerekenlerin katılmasının oylama sonucunu etkilemeyeceği, bu durumun yokluğu değil iptali gerektirdiği ve dava açma süresinin geçirildiği gözetilerek, 6. maddeye yönelik iptal isteminin reddi gerekirken, yokluğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 50/1, ve anasözleşmenin 24/5. ve aynı Kanun'un 98. maddesi yollamasıyla 374/2. maddesince yönetim kurulu üyeleri kendilerinin ve birbirlerinin ibralarında oy kullanma haklarını haiz değildir. Somut olayda, kooperatifin 9 üyesi bulunup 7 üyenin asaleten 2 üyenin ise vekaleten toplantıya katıldığı, 3 red oyuna

Ayrıca, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 50/1, ve anasözleşmenin 24/5. ve aynı Kanun'un 98. maddesi yollamasıyla 374/2. maddesince yönetim kurulu üyeleri kendilerinin ve birbirlerinin ibralarında oy kullanma haklarını haiz değildir. Somut olayda, kooperatifin 9 üyesi bulunup 7 üyenin asaleten 2 üyenin ise vekaleten toplantıya katıldığı, 3 red oyuna

karşılık 6 kabul oyu kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle yönetim kurulu üyeleri kendilerinin ve birbirlerinin oylamasına katılmış ve olumlu oy kullanmış olup, ibra oylamasında olumlu oy kullanmaları, bu oylamaya katılmamaları gereken kişilerin bu oylamaya katılarak olumlu oy kullanmaları anlamına geldiğinden, TTK'nın 361/3. maddesi uyarınca oylamanın sonucunu etkilemesi nedeniyle alınan karar iptali kabil nitelikte olup, bu nedenle davanın bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılması gerektiği gözetilmeden, anılan 7. maddeye ilişkin iptal isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, bu maddenin yokluğunun tespitine ve iptaline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de, yok hükmünde olan kararlar, baştan beri hüküm ifade etmezler ve bunların yok hükmünde olduğunun tespiti için açılacak davalarda genel kurulda muhalefette bulunmuş olma şartı aranmayacağı gibi, bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmış olmaları da dinlenmeleri yönünden zorunlu değildir. Sonradan icazetle dahi geçerli hale gelmezler. Yokluk halinde ise hukuki işlem bir veya daha fazla unsurunun yokluğu nedeniyle şeklen dahi olsa mevcudiyet (varlık) kazanamamaktadır. Hukuken yok olan bir işleme hiçbir hukuki sonuç bağlanabilmesi mümkün değildir. İptali kabil kararlar ise, daha çok ortakların menfaatlerini koruyan düzenlemelere aykırılık teşkil eden, emredici kurallar dışında, yorumlayıcı ve şekle ilişkin kuralların ihlal edildiği kararlardır. İptali gereken kararlar, baştan itibaren geçersiz olmadıklarından, iptal edilinceye kadar geçerli bir kararın hüküm ve sonuçlarını doğururlar. Alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, koşulları ve sonuçları farklı olduğu halde, ayrıca iptal kararı verilmesi doğru olmadığı gibi, iptali istenen genel kurul tarihi 29.01.2011 olduğu halde gerekçenin son paragrafında ve hüküm fıkrasında 29.01.2010 olarak yazılması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15651, Karar No: 2023/8898, Tarih: 26.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15651 E.  ,  2023/8898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/56 E., 2016/57 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar ile sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Her ne kadar Çanakkale Adlî Tıp Müdürlüğünden alınan 2014/365 sayılı rapora göre mağdurenin bakire olduğuna ve anal bölgesinde ekimoz ve muzoko yırtığı tespit edilememiş olsa da olaylar sonrası hemen muayene yapılmadığından dolayı fiili livatadan dolayı oluşan ekimozların ortadan kaybolmasının mümkün olduğuna, mağdurenin Çanakkale Devlet Hastanesinden alınan 05.11.2014 tarihli rapora göre beden ve ruh sağlığının bozulduğuna, yerel mahkemenin kapsamlı bir araştırma yapmadan, mağdurenin ruh ve beden sağlığının bozulduğunu göz ardı ederek, sanıklar hakkında vermiş olduğu beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Gerekçeli karar metninde suça sürüklenen çocuk ...'nin savunmasında yer verilen ifadeler ile soruşturma aşamasında verilen ifadesiyle uyuşmadığına, suça sürüklenen çocuğun mahkemedeki savunmasında "Farklı servisleri kullanıyorduk" ifadesi, Savcılıkta alınan ifadesindeki "İki yıl aynı servisi kullandık" şeklindeki beyanlarıyla çeliştiğine, somut delil bulunmada zorluk çekilen bu tarz istismar suçlarında sübutun varlığının tespitinde çelişkilerin mağdure lehine yorumlanması gerektiğine, sanığın ve suça sürüklenen çocukların mağdureye karşı iddianamede belirtilen suçları işlediğinin sabit olduğuna, mağdurenin iftira atmasını gerektirir bir husumeti bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin okuduğu okulda Türkçe Öğretmeni olarak görev yapan ...'ün öğrenci ... görüşmesinde bir velinin kızının okuldan bir öğrencinin uygunsuz davranışları nedeni ile görüşmesini istememesi üzerine yaptığı çalışmada bu kişinin mağdure ... olduğunu tespit ettiği, öğrencinin rehber öğretmen ile görüşmesi sonucu sanık, suça sürüklenen çocuklar ve dava dışı kişiler hakkındaki kendisine karşı gerçekleştirilen eylemlerini anlattığı ve okulun ihbarı üzerine iddia edilen son eylemden yaklaşık iki yıl sonra olayın intikal ettiği, mağdurenin ..., ..., ..., ..., ..., ...’in kendisine bir çok defa cinsel tacizde bulunduklarını, kendisi yüz üstü eğip arkadan ilişkiye girdiklerini, eğer gelmezsen seni babana söyleyeceğiz diyerek korkuttuklarını, toplu halde değil de ikişer üçer şekilde kendisini çağırdıklarını, birden çok ilişkiye girdiklerini, en son 2-3 yıl önce olduğunu beyan ettiği, sanık ile suça sürüklenen çocukların suçlamaları kabul etmediği, 18.04.2014 tarihinde alınan Çanakkale Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 2014/365 sayılı raporuna göre mağdurenin bakire olduğu, anal muayenesinde ırza geçmesi sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza yırtığı gibi bulguların bulunmadığı, ancak bu bulguların olaydan kısa bir süre sonra kaybolabileceği, beyanlarına itibar edilmesine engel teşkil edecek bir durum bulunmadığı, usulüne uygun olmayan raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, tanıkların dinlendiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçede açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/56 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16752, Karar No: 2015/29546, Tarih: 22.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16752 E.  ,  2015/29546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı asıl işverene ait işyerinde 06.08.2002-04.10.2012 tarihleri arasında taşeron şirketlerin işçisi olarak temizlik görevlisi sıfatıyla çalışlığını, iş sözleşmesini onbeş yıl sigortalılık süresi ve 3600 prim ödeme gün sayısını doldurup emeklilik şartları yaş haricinde tamamladığı sebebiyle feshettiğini, tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Atlas Ltd. Şti. vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Kıdem tazminatına uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer sebeplerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Somut olayda, davacının kıdem tazminatı almaya hak kazandığına dair belgeleri işverene vermediği, sadece işverene dilekçe ile başvuru yaptığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

Kaldı ki, kararda faiz başlangıcı olarak esas alınan fesih tarihinin 04.10.2012 yerine 04.10.2010 tarihi olarak belirtilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Somut olayda, davacının kıdem tazminatı almaya hak kazandığına dair belgeleri işverene vermediği, sadece işverene dilekçe ile başvuru yaptığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

Kaldı ki, kararda faiz başlangıcı olarak esas alınan fesih tarihinin 04.10.2012 yerine 04.10.2010 tarihi olarak belirtilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ne var ki, faizin başlangıcına ilişkin bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci bendinin silinerek yerine; “2-11.789,85 TL brüt kıdem tazminatının, 28.02.2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz gidirinin temyiz edenlerden ...'ne yükletilmesine, 22.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31018, Karar No: 2018/4755, Tarih: 18.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31018 E.  ,  2018/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Müşteki vekilince UYAP üzerinden duruşma saatinden önce gönderilen 11/11/2014 tarihli mazeret dilekçesinde, aynı gün Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/151 esas sayılı dosyasının ön inceleme duruşmasına katılacak olması nedeniyle gelemeyeceğini belirterek mazeretinin kabulünü talep ettiği, UYAP üzerinden yapılan araştırmada bu dilekçeye ek olarak mazeretini de belgeleyen anılan Mahkemenin tensip zaptını da eklediği anlaşılmakla, Mahkemece, müşteki vekilinin belgelenen mazereti değerlendirilerek mazeretin kabulü ya da reddi gerekirken mazereti belgelendirilmediğinden bahisle eksik inceleme ile yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12410, Karar No: 2014/25402, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12410 E.  ,  2014/25402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın, Yenimalle Belediye Meclisi'nin 02.03.2010 gün ve 182 sayılı kararı ve ... Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 1/1000 ölçekli uygulanan imar planı doğrultusunda hazırlanan 84193/Ek 11 nolu parselasyon planı, ... Büyükehir Belediye Meclisi'nin 20.06.2013 tarih ve 1753 sayılı kararı ile 44336 ada 17 parsel olarak tescil edildiği bildirildiğinden;

44336 ada 17 parselin tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden temin edildikten,

2-Dava konusu 44336 ada 1 nolu parsel ile imar uygulamasıyla gittiği belirtilen 44336 ada 17 parselin aynı imar krokisinde yerleri ayrı ayrı işaretlenerek gönderilmesi ilgili Belediye başkanlığı imar İmar Müdürlüğünden istendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14635, Karar No: 2016/6610, Tarih: 14.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14635 E.  ,  2016/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 03/01/1988-04/01/1996 tarihleri arasındaki 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının tespitiyle, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 03.01.1988 ile 04.01.1996 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının tespitini ve yaşlılık aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece istemin kabulü ile; davacının 3.1.1988-4.1.1996 tarihleri arasında zorunlu Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine ve fazla istemin reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1.3.1988-31.10.1990, 4.1.1996-25.12.2000 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 11.5.1990-22.12.2010 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu, 21.3.1988-25.5.2011 tarihleri arasında sicil kaydının bulunduğu, davacının 14.06.1993 tarihli İsteğe Bağlı Bağ-Kur giriş bildirgesine istinaden 14.6.1993 tarihinden itibaren 1479 sayılı yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalılığının başlatıldığı ve devam ettiği, vergi dairesinden gelen 31.8.2000 tarihli yazı üzerine 4.1.1996 tarihli vergi kaydına istinaden bu tarih itibariyle de 1479 sayılı kanun kapsamında sigortalılığının başladığı, davacının Kuruma 1479 sayılı yasa kapsamında zorunlu sigortalılık için başvurusunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının 1.3.1988-4.1.1996 tarihleri arasında mahkemece sigortalı kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak dosya kapsamında 3.1.1988 tarihinde başlayan vergi kaydının olmadığı anlaşıldığından, 3.1.1988-1.3.1988 tarihleri arasında sigortalı kabul edilmesi bozma nedenidir.

Yapılacak iş; 3.1.1988 tarihi itibariyle başlayan başka vergi kaydının olup olmadığı sorularak ve bütün vergi kayıtları vergi dairesinden istenerek, 3.1.1988-1.3.1988 tarihleri arası yönünden gelen sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1875, Karar No: 2010/4645, Tarih: 20.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1875 E.  ,  2010/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Petrol Ürn. Dış Tic. A.Ş ve diğeri aleyhine 20/04/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/04/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... Loj. Ulus. Taş. Petrol Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti. Temsilcisi ... ve vekilleri Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/04/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Türk makamlarının başlangıçta yangının roket atılmasından kaynaklandığını resmen bildirmiş olması, yangında yaralanan ve tanık olarak dinlenen bazı kişilerin yangının roket atışından kaynaklandığını söylemeleri, ayrıca olay yerinde yapılan inceleme sonucunda tutulan tutanağa göre, olay yerinde 2 adet piknik tüp ile 1 adet roketin bulunması, yangının gaz boşaltılması sonucu çıktığı bir an için kabul edilse dahi bu gaz boşaltma ve yangına neden olmanın davalılara ait tankerlerden olduğuna dair hiçbir delilin bulunmaması, Irak makamlarınca tanzim edilen belgelerin olaydan sonra hiçbir görgüye ilişkin bilgiye dayanmaksızın sadece tahmine dayalı olması, davalılara ait tankerlerin yükünü boşalttıktan sonra boş olarak olay mahalline gelmiş olduğuna dair belgelerin olması, yine davalılara ait tankerlerin olay nedeniyle zarara uğramamış olmaları ve halen tanker olarak faaliyette bulunduklarının anlaşılması göz önüne alındığında, yangının araçlar arasındaki gaz boşaltılmasından meydana gelmediği, en azından gaz boşaltma ve yangına neden olma eyleminin davalı tarafça yapıldığının kanıtlanmadığı anlaşılmakla davalılar aleyhine açılan bu davanın sabit olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüş ve kararlarına katılmıyorum. 20/04/2010