muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1091, Karar No: 2010/2253, Tarih: 22.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1091 E.  ,  2010/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama talepli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili 15.5.2007 havale tarihli şikayet dilekçesiyle, borçlu Prima Televizyon Filmi Yap.Reklam ve Halkla İlişkiler Ltd.Şti. Hakkında ... 8.İcra Müdürlüğünün 2007/12541 esas sayılı dosyası ile takibe girişilip, takibin kesinleştiğini, borçlu şirketin ... Ticaret Sicil Müdürlüğünca bildirilen adresinde hacze gidildiğinde şirketin yasal yükümlülüklere uymadan ticareti terk ettiğinin anlaşıldığını, borçlu şirket yetkilisinin ticareti terk etmesine karşın İİK'nun 44.maddesinde düzenlenen beyanda bulunmayarak anılan Kanun hükümlerini ihlal ettiğini ileri sürerek İİK'nun 337/a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; "..Ticaret Sicili Memurluğunun yazısından borçlu şirketin faal durumda olduğuna ilişkin bilgi verildiği gibi, şirketin merkez ve şubelerinin adresinin bildirildiği,takip dosyası incelendiğinde, Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edildiği adresin ticaret sicili memurluğunun bildirdiği adres olduğu, Beyoğlu Vergi Dairesinin yazısından anlaşılacağı üzere, şikayet tarihi ve sonraki tarihlerde vergi mükellefiyetine uygun olarak şirketin, düzenli vergilerini ödemeye devam ettiği, vergi dairesinin de belirttiği gibi, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucu, şirketin ticari sicilde kayıtlı adreste faaliyet göstermediği belirlense de vergi dairesi kayıtlarında şirketin ortak ve yetkilileri “Zincirlidere Cad.Meriçoğlu Apt.No:26/28 D:5 Şişli/... adresini bildirmek suretiyle, borçlu şirketin vergi mükellefiyetine uygun vergilerini ödeyerek, ticari faaliyetlerine devam ettiği anlaşıldığı bu durumda, şirketin ticareti terk ettiğinden söz edilemeyeceği” gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20294, Karar No: 2010/855, Tarih: 27.01.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/20294 E.  ,  2010/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kavgada silah boşaltma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 27.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13587, Karar No: 2016/644, Tarih: 21.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/13587 E.  ,  2016/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülkiyeti Belediye'ye ait 4177 parsel sayılı taşınmazın Encümen kararı ile davalıya devredildiğini, mülga 1580 Sayılı Belediye Kanunu'nun 70. maddesi, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 18/e maddesi gereği Belediyeye ait taşınmazların satışı için Belediye Meclis Kararı gerektiğini, sözkonusu taşınmazın meclis kararı olmadan devrinin yolsuz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve davacı Belediye adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bedelini ödeyerek dava konusu taşınmazı satın aldığını, temlikin üzerinden 26 yıl geçtiğini ve Türk Medeni Kanunu'nun 712. maddesindeki şartların oluşması sebebi ile mülkiyeti kazandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın devredildiği tarihte belediyeye ait taşınmazların satış yetkisinin Belediye Meclisine ait olduğu, Belediye Meclis kararı olmadan yapılan temlikin yolsuz olduğu, öte yandan taşınmazın zilyetliğinin davalıya devredilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.753.75.-TL

bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15349, Karar No: 2015/13892, Tarih: 13.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15349 E.  ,  2015/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin de katılan olarak kabulüne karar verilmiş olup ... katılan sıfatı aldığı halde hangi kurum lehine takdir edildiği anlaşılamayacak şekilde katılan kurum lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca hükmün dilekçe yazım ücreti tayin edilmesine ilişkin fıkrasına “katılan” ifadesinden sonra gelmek üzere “...'nun” ibaresinin eklenmesi, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12975, Karar No: 2022/15960, Tarih: 14.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12975 E.  ,  2022/15960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, Kurumun sigortalısı vefat eden ...'dan dolayı kızı olan davalının hak sahibi sıfatıyla 43410066580 tahsis numarası ile Kurumdan yetim aylığı aldığını, davalının boşandığı eşi ... ile boşandıktan sonra birlikte yaşadığı tespit edildiğinden almakta olduğu yetim aylığının ve sağlık yardımının kesildiğini, davalıya yapılan yersiz ödemelerden kaynaklanan kurum alacağının 12.02.2018 tarihinde Denizli 4. İcra Müdürlüğünün 2018/869 Esas sayılı dosyasında icra takibine konulduğunu, davalının borca ve ferilerine 14.02.2018 tarihinde vaki itirazları üzerine takip durduğundan işbu davanın açılmak zorunda kalındığını, davalının itirazlarının haksız ve kötü niyetli olup iptali gerektiğini, zira denetmen ... tarafından düzenlenen 28.10.2016 tarihli ve 2016/49 sayılı araştırma ve inceleme raporuyla muvazaalı boşanma olgusunun sabit olduğunu, ilgili raporda da bahsedildiği üzere "Bahçelievler Mah. 3023 Sk. No:1/6 Merkez/Denizli" adresinde yapılan araştırmalarda ve uzun süredir o mahallede ikamet etmekte olan mahalle sakinleriyle yapılan görüşmelerde davalının muvazaalı olarak boşandığı eski eşi ... ile birlikte yaşamaya devam ettiğinin açıkça ortaya çıktığını, denetmen raporunda beyanlarına başvurulan Balca Mahallesi muhtarı ...'ın ifadesinde, davalının boşandığı eşi ...'in Mernis kayıtlarında görünen adresinin "Balca Mahallesi Baklan" olduğunu, lakin bu adreste ...'in annesinin ikamet etmekte olduğunu, ...'in Denizli'de çocukları ve eşiyle birlikte ikamet ettiğini, bütün mahalle halkının da davalıyı ve ...'i evli olarak bildiğini beyan ettiğini, yine davalının komşularının ve uzun yıllardır aynı mahallede ikamet eden kişilerin muvazaalı boşanma eylemini teyit ettiklerini beyanla, davalı tarafından icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin aynen devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

II-CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin, eşi kendisini devamlı olarak dövdüğü ve hakaret ettiği için 1991 yılında eşinden boşandığını, müvekkilinin eşinden boşandığı tarihte babasının sağ olduğunu, müvekkilinin boşandığı eşiyle müşterek dört çocuklarının olduğunu, boşanma üzerine çocukların ikisinin velayetinin babaya, diğer ikisinin velayetinin müvekkili anneye verildiğini, ancak fiili olarak dört çocuğun da müvekkilinin yanında kaldıklarını ve dört çocuğu da müvekkilinin büyütüp yetiştirdiğini, çocukların dördünün de evlendiklerini, bunların ikisinin boşandıklarını, çocukların birçok sorununun olduğunu, sorunlarının çoğunu müvekkili tek başına çözmüş ise de zaman zaman babalarının da buna yardımcı olduğunu, bu sorunların çözümü sırasında zaman zaman müvekkili ile boşandığı eşinin konuştuklarının olduğunu, müvekkilinin 10 senedir Denizli'de yaşamakta olduğunu, müvekkilinin ikamet adresinin ve MERNİS adresinin de Denizli'de bulunduğunu, müvekkilinin Denizli ilinin Baklan ilçesinin Dağal kasabasında bahçesi olduğunu, bahçeyi kendisinin imar etmekte olduğunu, müvekkilinin bahçede işi olduğu zaman Denizli'den Dağal kasabasına gittiğini, orada işi bitmediği zaman Dağal kasabasında kaldığını, kasabada kaldığı zaman da kendisine ait olan ikinci evinde kaldığını, asla eski eşiyle bir arada kalmadığını, boşanmış olduğu eski eşinin de Dağal kasabasında evi olduğunu ve boşandığı eşinin o evde yaşamakta olduğunu, müvekkili eşinden 1991 yılında boşanmış iken babasından dolayı kendisine 2010 yılında maaş bağlandığını, müvekkilinin boşandığı tarihte babasının sağ olduğunu ve emekliliğe hak kazanmadığını, müvekkilinin, babası öldükten sonra babasının yurt dışında geçen çalışmalarından dolayı davacı SGK'ya borçlandığını, 12-13 bin lira ödediğini ve maaş almaya hak kazandığını, müvekkilinin 20 sene sonra babasından dolayı maaş almak için boşandığını iddia etmenin tamamen hayal ürünü olduğunu, müvekkilinin Dağal kasabası muhtarıyla eski seçimlerde oy yüzünden husumetinin olduğunu, muhtarın beyanlarının kasıtlı olduğunu beyanla; davanın reddini ve davacı SGK hakkında takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1-Davanın reddine,

2-Davalı vekilinin davacı SGK'nın kötü niyet tazminatı ile mahkum edilmesine yönelik talebinin reddine" karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"1)Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

"1-Davanın reddine,

2-Davalı vekilinin davacı SGK'nın kötü niyet tazminatı ile mahkum edilmesine yönelik talebinin reddine" karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"1)Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili, eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, medula sisteminden araştırma yapılmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki davada, davanın reddine karar verilmişse de verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı bulunmuştur.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, Mahkemece, davalı ve boşandığı eşinin medula kayıtları celbedilmeli, Aile Hekimliği'nde kayıtlı adresleri sorulmalı, tüm mernis adreslerinde zabıta araştırması yapılmalı, komşuları, apartman kapıcı/yöneticisi tespit edilerek tanık olarak dinlenilmeli ve toplanan tüm deliller değerlendirilerek birlikte yaşama olgusunun açıkça ortaya konulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5930, Karar No: 2011/16593, Tarih: 07.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5930 E.  ,  2011/16593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2003/779-2009/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ....nün dava konusu 8 adet çocuk kitabının yazarı, ....’nün yazar ile yapılan sözleşmeye istinaden mali hak sahibi olduğunu, davalının yazara ait kitapları bir sözleşme bulunmaksızın basıp yayınladığını, yazarın FSEK ten kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini belirterek; davacı ....’nün 31.200 TL telif bedeli davacı yayınevinin 62.400 TL mali hak bedeli alacağının tahsiline, tecavüzün refine, önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacı ... arasında 10/02/1990 tarihlibir sözleşme bulunduğunu, yazarın davalı ile aralarında sözleşme bulunmasına rağmen diğer davacı ile sözleşme yaptığını, davacı yayınevinin davalıya yönelik ihtarının bulunmadığını, bu nedenle tazminat talep hakkının bulunmadığını, davalının yayınladığı eserler için telif haklarını ödediğini belirterek; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. .

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, Ahmet Tevfik Küflü tarafından açılan davanın husumeten reddine, 6.111 TL maddi tazminat telif bedelinin davalıdan alınarak davacı ...’ye verilmesine, dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, 280,50 TL 'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9985, Karar No: 2011/11463, Tarih: 24.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/9985 E.  ,  2011/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında tayin etilen adli para cezasının tutarına ve karar tari- hinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hü- küm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanıkların temyiz isteklerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi (REDDİNE), 24.10.2011 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1094, Karar No: 2018/1893, Tarih: 01.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1094 E.  ,  2018/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakalarının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 10.05.2012 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla kendisine aylık 300.00 TL, müşterek çocuk için aylık 150.00 TL nafaka bağlandığını, yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren 500,00 TL'ye iştirak nafakasının ise 300,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ; müvekkilinin gelirinde artış bulunmadığını, yeniden evlendiğini, okulda hizmetli olup maaşında nafaka ve tazminattan dolayı kesinti olduğunu, lise eğitimi gören müşterek iki çocuğunun velayetinin kendisine verildiğini, onların geçimini sağladığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı ... vekili ve yargılama sırasında 18 yaşını bitiren davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yoksulluk ve iştirak nafakalarının artırımı istemine ilişkindir.

1-Müşterek çocuk...'ın iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden, boşanma kararı ile birlikte müşterek üç çocuktan ikisinin velayetinin davalı babaya, müşterek çocuk 1997 doğumlu ...'in ise velayetinin davacı anneye bırakıldığı, müşterek çocuk ... için aylık 150 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, davacının ev hanımı olup, nafaka haricinde gelirinin bulunmadığı, aylık 300 TL’ye kirada oturduğu, davalının ise okulda hizmetli olup aylık 1.453,80 TL maaş aldığı, yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Boşanma davası ile bu davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık üç yıl süre geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.