muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2393, Karar No: 2024/10003, Tarih: 25.12.2024

Ancak Sarsılmaz marka tabanca ile ilgili olarak Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 25/03/2021 tarihli ve 2021/1129 soruşturma, 2021/1056 saylı kararı ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı takiben Cumhuriyet Savcılığının talebi üzerine Sarsılmaz marka silahın müsaderesine dair Kırklareli Sulh Ceza Hâkimliği'nin 31/03/2021 tarihli ve 2021/1231 değişik iş sayılı kararına şüpheli tarafından yapılan itirazın mercii Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/04/2021 tarihli ve 21/1938 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verilmiş ise de; şüphelinin emekli olduğunda ruhsat yenilenek için 02/10/2019 ve 27/04/2020 tarihlerinde müracaat etmiş olması, memnû hakların iadesine dair Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/3 değişik iş sayılı kararını takiben idarece 31/05/2021 tarihinde silah taşıma izin belgesi tanzim edilmesi üzerine müsadere şartlarının kalktığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Şüpheli ...'ın 01.09.2019 tarihinde Milli Savunma Bakanlığı Kara Kuvvetleri Komutanlığından emekliye ayrıldığı ve adına kayıtlı tabancalarına yönelik 27.04.2020 tarihinde silah taşıma izin belgesi başvurusunda bulunulduğu, Kara Kuvvetleri Komutanlığı tarafından 29.05.2020 tarihli İl Emniyet Müdürlüğüne ithafen yazılan yazıda, şüpheli hakkında bulunan Mahkeme kararlarına binaen şüphelinin memnu hakları iade edilmedikçe silahların 6 ay içerisinde başkasına devrinin sağlanması gerektiğinin ancak devir işleminin yapılamaması durumunda silahların adli makamlara intikal ettirileceğinin bildirildiği, 11.06.2020 tarihinde söz konusu tabancalara el konulduğu, 6 aylık süre bitiminde devir işlemleri tamamlanmadığından silahlar hakkında ayrı ayrı adli işlemlere başlanıldığı, şüpheli hakkında inceleme konusu Sarsılmaz marka tabancayı ruhsatsız olarak bulundurmaktan dolayı 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan başlatılan soruşturma kapsamında Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, akabinde 26.03.2021 tarihinde silahın müsaderesinin talep edildiği, Kırklareli Sulh Ceza Hakimliğinin 31.03.3021 tarihli ve 2021/1231 Değişik İş sayılı kararıyla müsadere kararı verildiği, anılan karara karşı şüpheli tarafından yapılan itirazın Edirne 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.04.2021 tarihli ve 2021/1938 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Soruşturma dosyası kapsamında yer alan 27.04.2020 tarihli şüphelinin Şahsi Silah Kayıt ve Ruhsat Şube Müdürlüğüne ithafen yazdığı yazıda, adına kayıtlı tabancaların silah taşıma izin belgelerinin düzenlenmesinin talep edildiği ancak Kara Kuvvetleri Komutanlığı tarafından 29.05.2020 tarihli yazıyla hakkında bulunan mahkeme kararları nedeniyle silah taşıma ve bulundurma hakkının kaybedildiğinden bahisle silahların devredilmesi gerektiğinin belirtildiği, şüpheli tarafından ilgili mahkemeden memnu hakların iadesinin talep edildiği ve Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2021 tarihli ve 2021/3 Değişik İş sayılı kararıyla şüphelinin memnu haklarının iadesi ile yasaklanma kararının kaldırılmasına karar verildiği ve 31.05.2021 tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı tarafından şüpheliye süresiz olarak silah taşıma izin belgesinin verildiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüşür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edirne 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 14.04.2021 tarihli ve 2021/1938 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34639, Karar No: 2021/3357, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34639 E.  ,  2021/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı,

1- TCK'nun 158/1-d, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- TCK'nun 204/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıkların müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ün, ortağı... ile birlikte 2012 yılında tanık Kemal'in sahibi ve yetkilisi olduğu Petromax Petrol Ürünleri Sanayi ve Ltd. Şirketi ile Elmas Madeni Yağ Ticaret Şirketinden toplam 38.000 TL tutarında madeni yağ satın aldıkları, borcun bir kısmını kredi kartı ile ödedikleri, kalan 15.000 TL'yi taksitle ödemeyi taahhüt ettikleri ve teminat olarak adli emanetin 2013/855 sırasında kayıtlı Kemal'in el yazısı ile borç miktarı kısmına rakamla "15.000" borçlu hanesine...Ticaret... Gök ... telefon numarası ve TC Kimlik numarasını yazarak düzenlediği senedi... ve...'in imzalayarak verdikleri, bu alışveriş sırasında sanık ...'nin de orada bulunduğu, 2013 yılı Nisan ayı içinde...'nin tanık Kemal'in işyerine giderek...'ün kalan 2.750 TL borcunu ödeyerek senedi katılan ...'den aldığı, Veli'nin söz konusu senedin boş bulunan düzenleme tarihini 20/08/2012, vade tarihini 20/10/2012 ve 20 Ekim 2012, alacaklı ... yazarak doldurduğu ve söz konusu senedi tahsile koymak için diğer sanık ...'e verdiği, sanık ...'in avukatı aracılığı ile Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/04/2013 gün ve 2013/76 Değişik İş karar sayılı kararı ile ihtiyati haciz kararı aldığı, bu suretle sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanık ...'nin, katılan Orhan'ın kendisine madeni yağ işi için ortaklık teklif ettiğini, tanık Kemal ile madeni yağ alışverişi yaptıklarını ve tanık Kemal'den aldıkları yağın katılan ... tarafından satıldığını, katılan ...'den alacağı olduğunu, madeni yağ aldıkları tanık Kemal'e kalan borcu ödeyip senedi aldığını, sonra senedi oto alım satımı nedeniyle borcu olduğu diğer sanık ...'e verdiğini savunması, tanıklar Kemal ve...'in sanık ... ile katılan ... arasındaki ortaklık ilişkisini doğrulaması karşısında taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözülmesi mümkün hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve sanıklara atılı suçların unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar...ve... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8122, Karar No: 2015/4566, Tarih: 11.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8122 E.  ,  2015/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, meydana gelen olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, taksire dayalı kusurun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “taksire dayalı kusurunun ağırlığı” ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... ilçesi,... köyünde bulunan petrol arama kuyusunda sanığın kule mühendisi, ölenin ise aynı yerde işçi olarak çalıştığı, suç tarihinde, ölenin söz konusu yerde çamur akış borusu olarak bilinen boruya kaynak yapmak için çıkıp, orada bulunan emniyet kafesine girmek üzereyken ayağının kayması neticesinde dengesini kaybederek muhafaza borusundan yaklaşık 3,5 metre aşağıdaki havuza düşmesi üzerine başını havuzda bulunan yatay vaziyetteki demir boruya çarpıp, beyin kanaması geçirerek hayatını kaybetmesi şeklinde meydana gelen olayla ilgili olarak, gerekli önlemlerin alınması hususunda aynı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulan iş güvenliği konusunda uzman mühendis ...'in görevlendirilmiş olması ve meydana gelen olayda, bu kişinin iş güvenliği hususundaki denetim görevini ihmalinin etken olması hususu dikkate alındığında, sanık ...'un atılı suç bakımından kusurunun bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13460, Karar No: 2016/2533, Tarih: 01.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13460 E.  ,  2016/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı,......Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın reddine, .......Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan aracın 03/07/2012 tarihinde yol üzerinde bulunan çukura çarpması nedeniyle maddi hasarlı trafik kaza meydana geldiğini, kaza nedeniyle müvekkili şirket tarafından hasar bedeli olarak 4.754,35 TL ödendiğini ve zararın meydana gelmesinde davalıların kusurlu bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle 4.754,35 TL zararın ödeme tarihi olan 07/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini asıl ve birleşen dava ile talep etmiştir.

Davalı....... Belediye Başkanlığı, itirazında bulunarak dava konusu kazanın meydana gelmesinde müvekkili idareye atfedilecek bir kusur bulunmadığını, sürücünün henüz sokağa girerken kazanın meydana geldiğini, kaza nedeniyle ödenen tutarın kaza ile orantılı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ....... vekili, husumet ve görev itirazında bulunarak kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, kaza nedeni ile oluşan 2.377,17 TL'nin ödeme tarihi olan 07/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalı ...nden alınarak davacıya verilmesine, davalı Kayapınar Belediye Başkanlığı aleyhine

açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu olayda, yolda bulunan çukur nedeniyle kazanın meydana geldiği iddiası ile davalılar aleyhine husumet yöneltilmiştir.

Görev konusu, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur.

Belediyelerin de içerisinde bulunduğu kamu tüzel kişileri, kamu hizmeti görmekle yükümlü bulunmaları nedeniyle kamu hizmetleri sırasında verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı oluşan sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkileri kullanması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla anılan idarelere karşı hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece, hizmet kusuruna dayanılarak açılan bu HMK 114 1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .......vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2568, Karar No: 2023/5301, Tarih: 08.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2568 E.  ,  2023/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2390 E., 2022/2423 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akdağmadeni Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/291 E., 2022/508 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince açılan asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk lehine tedbir ve iştirak nafakasına, davacı- karşı davalı kadın lehine maddî ve manevî tazminata, kadının ziynet alacağı isteminin kabulüne, karşı davanın reddine, erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine, erkeğin ziynet istemi yönünden açtığı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlenmesi, karşı davanın reddi, kadın lehine kabul edilen maddî ve manevî tazminat, velâyet, reddedilen maddî-manevî tazminat, ziynet alacağı, vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından aynı yönlerden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından aynı yönlerden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1.Davacı dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların 2009 yılından itibaren gayri resmi birlikteliklerinin olduğunu, resmi nikahlarının ise 2015 yılında yapıldığını, davalının Avusturya'da yaşamakta olduğunu, ortak çocuğun 2010 yılında doğduğunu, davacının 7 yıl kadar davalının ailesi ile köyde yaşadığını, hem davalıdan hem ailesinden psikolojik ve fiziksel şiddet gördüğünü, baskıya dayanamayarak 2015 yılında ailesinin yanına döndüğünü, suç duyurusunda bulunduğunu, aile büyüklerinin araya girmesiyle resmi nikahlarının yapıldığını, nikahtan sonra oturdukları ortak konuta dönemediğini, davalının ablasına davacının mahrem fotoğraflarını göstererek tehditte bulunduğunu, nikahtan bir hafta sonra davacının boşanma davası açtığını, çocuğu için bu davadan feragat ettiğini, sonrasında çocuğu ile yurt dışında davalının yanına yerleştiğini, fiziksel şiddet maruz kaldığını, davalının sürekli davacıya hakaretlerde bulunduğunu, sinkaflı küfürler ettiğini, davalının yurt dışında yabancı dili öğrenmesini engellediğini, dışarıda davacıyı takip edip daima gözetlemekte olduğunu, kimse ile görüşmesini istemediğini, çocuğunun gözleri önünde bir kaç kez de bıçak ile saldırdığını, oklava ve kemerle vücudunda morluklar oluşana kadar dövdüğünü, çoğu kez kendisini evden dışarı attığını, kendisine ihtiyaçlar için para vermediğini, çocuğun ödevlerine yardımcı olmadığını ve harçlık vermediğini, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığını, barışmış gibi davranarak çocuğunu da yanına alarak Türkiye'ye kaçarak ailesinin yanına sığındığını, doktor raporu aldığını, ziynet eşyalarının düğünün akabinde davalının babası tarafından davacının elinden alınmış olduğunu, 2015 yılında davalıdan ziynet eşyalarını istediğinde davalının babasında ve güvende olduğunu söylediğini, ziynetlerin kendisine verilmediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, velâyetin tarafına verilmesine, çocuk lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı lehine 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde şimdilik 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- karşı davalı ıslah dilekçesinde; ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesine aksi durumda ise dava tarihi itibariyle talep etmiş oldukları 5.000,00 TL alacağın bilirkişi raporu sonrasında 178.691,00 TL artırmak süreliyle 25.07.2022 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen 183.691.00 TL miktarın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı- karşı davalı ıslah dilekçesinde; ziynet eşyalarının öncelikle aynen iadesine aksi durumda ise dava tarihi itibariyle talep etmiş oldukları 5.000,00 TL alacağın bilirkişi raporu sonrasında 178.691,00 TL artırmak süreliyle 25.07.2022 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen 183.691.00 TL miktarın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; davacı tarafın resmi nikahtan bir hafta sonra boşanma davası açtığını, davacının nikahtan sonra "ben senin tapunu aldım artık, ne istersem onu yaparım, sende bana bir şey yapamazsın, seni şuan boşasam dünya kadar hakkım var benim" sözlerini söylediğini, davadan feragat ettiğini, davacının isnat etmiş olduğu iddiaları kabul etmemekle birlikte dava dilekçesinde belirtmiş olduğu gibi müvekkiline isnat etmiş olduğu kusurları davacının affetmiş sayılmakta olduğunu, davacının beyanlarının tamamen gerçek dışı olduğunu, iddialarını kabul etmediklerini, davacının iddia etmiş olduğu şiddeti çok kolaylıkla yetkili birimlere ihbar etme imkanına sahip olduğunu, davacı tarafın düğünde takılan bütün ziynet eşyalarını kendisine aldığını, davacının altınları kendi babasında bıraktığını, davacının boşanmak amacı ile Türkiye'ye dönmüş olduğunu, ziynetlerin davacıda olduğunu, dosyaya sunulan çeyiz senedinin sağ üst köşesinde yazılı altınların sonradan çeyiz senedine davacı tarafından eklendiğini, bu altınların davalının sonradan yatırım amacıyla almış olduğu altınlar olduğunu, davacının, eşinin ortak çocuk ile görüşmesini engellediğini, evlenmeden önce davacının yaşı konusunda yalan söylediğini, davacının davalıya sürekli olarak psikolojik şiddet uygulamakta olduğunu, eşini yanına yakıştırmadığını, küçük düşürdüğünü ve hakaret içerikli ve rencide sözler sarf ettiğini, sinkaflı sözler söylediğini, davacının ev içerisinde ilgisiz ve sürekli telefonla uğraşan biri haline dönüştüğünü, yemek yapmadığını, çamaşırlarını eşinin çamaşırlarından ayrı yıkadığını, yükümlülükleri hiç bir zaman yerine getirmediğini, en son tatile gitmek istediğini söyleyerek Türkiye'ye gittiğini, darbın söz konusu olmadığını,davacının beddua içerikli söylemlerde bulunmakta olduğunu, davalıya "seni sevmiyorum" dediğini, davacının evi terk ettiğini, çocuğunu göstermemekle tehdit ettiğini iddia ederek, davacı tarafın davasının reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetin davalı babaya verilmesine, davalıya ait olan ziynetlerin aynen iadesine mümkün olmadığı taktirde bedelinin tahsiline, davalı lehine 20.000,00 TL maddî tazminata ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, eline bıçak almak suretiyle tehdit ettiğinin, eşine ve çocuğuna yönelik "sen manyaksın ve delisin" şeklinde konuştuğunun, sinkaflı hakaretler ettiğinin, yaşanan bir tartışma esnasında çocuğu ile birlikte eşini evden kovduğunun ve 8-9 saat eve almadığının, eşini ve çocuğunu istemediğini söylediğinin, eşine ve ailesine yönelik "seni sinkaf ederim, seni ailenin yanına gidersen öldürürüm, çocuğunu yetiştirme kurumuna veririm, senin cenazeni de Türkiye'ye gönderirim", "seni ben aileme hizmet için aldım, sen burada otururken benim annem babam evde perişan oluyor", "bu resmi nikaha güvenme seni boşarım, seni istemiyorum" dediğinin ispatlandığı, düğün sırasında ziynet eşyalarının davacı karşı davalının babası tarafından davalı karşı davacının babasına teslim edildiği, dosyaya ibraz edilen çeyiz senedinden de bu durumun doğrulandığı, kadının Türkiye'ye geldiğinde kolunda morlukların olduğunun ve yanında ziynet eşyalarını getiremediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı- karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğu, davacı- karşı davalı kadına atfı kabil kusurun tespit edilemediği gerekçesi ile açılan asıl davanın kabulü ile 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı- karşı davalı anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk lehine aylık 800,00 TL tedbir ve aylık 1.500,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine 25.000,00 TL maddî tazminat ve 25.000,00 TL manevî tazminata, kadının ziynet alacağı talebinin kabulü ile; 22 ayar 23 adet yarımlık altın (toplam tutarları 75.440,00 TL), 1 adet 14 ayar 4 gr. Altın yüzük (toplam tutarı 1.532,00 TL), 1 adet saat (=400,00 TL), 10 adet 22 ayar her biri ayrı ayrı 15 gr. Bilezik (toplam tutarları 72.750,00 TL), 1 adet 22 ayar 50 gr. set takımı (toplam tutarı 26.675,00 TL), 1 adet 14 ayar 10 gr. altın bileklik (toplam tutarı 3.830,00 TL), 2 çift 14 ayar her birisi 4 gr. Altın küpe (toplam tutarları 3.064,00 TL) ziynet eşyalarının davacı karşı davalıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması durumunda ziynet eşyalarının toplam bedeli olan 183.691,00 TL alacağın davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın reddine, davalı-karşı davacı erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine, davalı- karşı davacı tarafın ziynet alacağı yönünden davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri