muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5065, Karar No: 2024/2174, Tarih: 18.03.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2.6769 Kanunun 6 ncı maddesinin birinci ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/565, Karar No: 2021/13598, Tarih: 02.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/565 E.  ,  2021/13598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun okulun dış avluya bakan penceresinin ve okul müdürü odasının kapı kilidini kırarak bir şey çalamadan yakalanması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 116/4, 31/3 maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, 22.12. 2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7288, Karar No: 2019/4114, Tarih: 05.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7288 E.  ,  2019/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hükümden hak yoksunluğuna ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6042, Karar No: 2012/10528, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6042 E.  ,  2012/10528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Mut Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.01.2008 gün ve 2006/495 Esas, 2008/19 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden nüfus kaydı örneği temin edildiğinden ve sanığın eylemi sonucunda, 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde rapor alınmaması ise, aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususlarda tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1037, Karar No: 2014/6879, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1037 E.  ,  2014/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa red kararını temyiz etmiştir.

YA R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen hükmün davacı tarafça temyizi üzerine, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı taraf bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçilmiştir.

Dava, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemine ilişkindir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçilmiştir.

Dava, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, itiraz yolu ile iptali istenilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararında talep sahibinin ... adlı abone olduğu, ancak davacı şirketin davada husumeti karar ile ilgisi bulunmayan H.. Ç.. adlı aboneye yönelttiği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3912, Karar No: 2023/6500, Tarih: 25.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3912 E.  ,  2023/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/728 E., 2016/42 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bir sebep içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılana ait 803 parsel sayılı taşınmazı katılanın rızası olmaksızın çim ekmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait öncesinde kiralayarak kullandığı taşınmazı kiralamadığı yıllar boyunca da katılanın rızası olmaksızın çim ekmek sureti ile işgal ettiği, tanık R.Ş'nin 2010-2015 senesi arasında katılana ait yeri sanığın adamlarının gelip ektiklerini belirttiği, sanığın suça konu arazinin katılana ait olduğunu bilmeden ektiği yönünde tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında tayin olunan 4 gün adli para cezasın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilirken 80,00 TL yerine hesap hatası sonucu 200,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında tayin olunan 4 gün adli para cezasın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilirken 80,00 TL yerine hesap hatası sonucu 200,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 200,00 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10439, Karar No: 2016/10547, Tarih: 16.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/10439 E.  ,  2016/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Dairemizin önceki geri çevirme yazısında, dava konusu ... Köyü ... parsele kadastro çalışmaları sırasında uygulandığı anlaşılan dayanak 08.08.1974 tarih 204 sıra ve öncesi olan ... sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesis tarihinden itibaren oluşumuna esas tüm bilgi ve belgeler, dosyalar da dahil olmak üzere tüm geldi ve gittileriyle, intikal görmüş ise maliklerini de gösterir biçimde yerel Tapu Müdürlüğü'nden, Mahkeme kararı ile oluştukları anlaşıldığı takdirde, hükmen tescile ilişkin hükmen tescil dosyasının incelenmek ve iade edilmek koşuluyla öncelikle Hukuk Mahkemeleri arşivinden veya infaz için gönderilmişse Kadastro Müdürlüğü'nden, ayrıca Teknik bilirkişi raporunda belirtilen ve ... yevmiye numarası ile infaz edildiği anlaşılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması, istenilmiş, ne var ki yerel mahkemece geri çevirme yazımızın gereği tam olarak yerine getirilmemiş, ... sıra numaralı tapu kayıtlarının kütük sayfalarının denetime elverişli biçimde getirtilmediği, istenilen dosyaların ise Yargıtay’da olduğu bildirilerek temyize esas dosya Dairemize geri gönderilmiştir.

Bu defa geri çevirme yazımızın gereğinin eksiksiz olarak bizzat mahkeme hakimi denetiminde yerine getirildikten sonra, (istenilen dosyanında Yargıtay'dan döndükten sonra eldeki dosya arasına konulmasınında sağlanarak) temyiz incelemesi yapılmak suretiyle dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3565, Karar No: 2015/5025, Tarih: 14.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3565 E.  ,  2015/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı :Seıkon Elektronik San. ve Tic. A.Ş. (eski ünvanı Enerji Elektronik San.A.Ş.)

Vek. Av. S.. K..

Davalı :P.. A.. Vek. Av. S.. B..

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.625,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15736, Karar No: 2018/3007, Tarih: 16.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/15736 E.  ,  2018/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Milli Eğitim Bakanlığı aleyhine 24/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35, Karar No: 2019/4588, Tarih: 21.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/35 E.  ,  2019/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aynı okulda öğrenci olan ve zilyetliği ...’a verilen iki adet telefonu çalması nedeniyle eylemin tek suç oluşturduğu ve yerel mahkemece verilen kararda da bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun okul içerisinde hırsızlık yapması nedeniyle hakkında TCK’nın 142/1-a maddesinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11247, Karar No: 2011/8796, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11247 E.  ,  2011/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20.1.1998- 24.5.2010 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacının 20.1.1998 tarihinden dava tarihi olan 24.5.2010 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 1.2.1998- 24.5.2010 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kimlerin tarım ... sigortalısı sayılacakları 2926 sayılı Yasa’nın 2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, "kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan Sosyal Güvenlik Kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın 3. maddesinin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyetlerde bulunanların bu kanuna göre sigortalı sayılacakları" kabul edilmiştir. Öte yandan, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 2926 sayılı Yasa’nın 6/b maddesi hükmüne göre, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıkları sona erer.

Öte yandan Tarım ... sigortalılığının devamı sırasında diğer sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmaların bulunması halinde bunların özellikle kısa süreli çalışmalar olması ve bu çalışmaların varlığı halinde de tarımsal faaliyetin devam ettiğinin kayıt, belge ve delillerle desteklenmesi durumunda tarımsal faaliyeti devam ettirme iradesinin kaybolmadığı kabul edilir. Uzun süreli çalışmaların devreye girmesi durumunda artık iradenin, bu çalışmanın tabi olduğu sigorta kolunda oluşacağı açık olduğundan, uzun süreli çalışma sonrasında tarım sigortalılığının devam etmeyeceği ancak kuruma yeniden müracaatın bulunması veya tarım ... sigortalılığına devam etme iradesini ortaya koyacak şekilde düzenli prim ödemelerinin ya da sattığı ürünlerden prim tevkifatının yapılmış olması durumunda devam edebileceği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.02.2007 gün ve E:2007/21-73 ve K:2007/71 sayılı kararı).

Dosya içeriğinden davacının üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, 7.3.2008 tarihinden itibaren Tarım Kredi Kooperatifi, 6.01.1998 tarihinden itibaren Ziraat Odası kaydının olduğu, davacının sattığı ürün bedelinden 20.1.1998, 22.11.2004, 24.1.2005, 20.2.2006, 22.1.2007, 21.1.2008 tarihlerinde prim kesintisinin yapıldığı, davalı Kurumca cevap dilekçesinde 1.12.2004 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa gereğince tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiğinin bildirildiği ancak dosyada belge bulunmadığı, 7.4.2003- 5.7.2004 ve 1.8.2004-27,8,2004 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmasının olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, ilk prim kesintisinin bulunduğu 20.1.1998 tarihini takip eden ay başı olan 01.02.1998 tarihi ila 506 sayılı Yasa’ya tabi uzun süreli çalışmalarının başladığı 7.4.2003 tarihi arasında davacının tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine, karar verilmesi doğrudur.

Davacının 7.4..2003-5.7..2004 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışması uzun süreli çalışma niteliğinde olup 506 sayılı Yasa’ya tabi uzun süreli çalışmalarının başladığı 7.4.2003 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi Tarım ... sigortalılığının sona erdiğinin kabulü gerekir. Davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi uzun süreli çalışmalarının sona erdiği 5.7.2004 tarihinden sonra, ilk prim kesintisinin 22.11.2004 tarihinde yapıldığı davalı Kurumca cevap ve temyiz dilekçesinde davacının prim kesintisini takip eden ay başı olan 1.12.2004 tarihi itibariyle tescil edildiğinin ileri sürüldüğü görülmektedir.

Yapılacak iş; davacının 1.12.2004 tarihi itibariyle tescil edilip edilmediğini sormak, edilmiş ise belgelerini getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK’nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.