muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4796, Karar No: 2013/2702, Tarih: 20.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4796 E.  ,  2013/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın hırsızlamaya çalıştığı, Türk Telekom A.Ş.'ne ait iletişimi sağlayan telefon tellerinin kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya olması nedeniyle, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (a) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (b) bendi ile de uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından ve 18 yaşından küçük olduğu için soruşturması ayrı yürütülen Şakir Sevim'in katılan Türk Telekom A.Ş.'ne ait haberleşme kablolarını direğe çıkıp keserken, sanık ... ile 18 yaşından küçük olduğu için soruşturması ayrı yürütülen Kasım Gök'ün aşağıda beklediği ve sanığın kopan telleri toplarken kolluk kuvvetlerince yakalanması suretiyle işlediği hırsızlığa kalkışma suçunun, üç sanık tarafından aynı anda ve eylem bütünlüğü içerisinde el ve işbirliğiyle hareket edilmek suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu suç için kurulan hükümde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13073, Karar No: 2014/2032, Tarih: 03.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13073 E.  ,  2014/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/195467

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2010/935 (E) ve 2012/837 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Dosya içinde bulunan Batman Belediye Başkanlığının ve Batman Valiliği- nin 03.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu Aydınkonak köyü parselin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahallesi sınırları içine alındığı, 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla da parselin bir kısmının imar planının uygulama alanı içine alındığının belirtilmesi karşısında; suç tarihinde taşınmazın belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınma- zın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak sonucuna göre, ge- rektiğinde belediye başkanlığı davadan haberdar edilerek, TCK.nun 184. maddesi uyarın- ca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçim- de hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9276, Karar No: 2009/10499, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9276 E.  ,  2009/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının durdurulmasına ilişkin kurum işleminin iptali ile yeniden ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 3201 sayılı Yasa uyarınca bağlanan yaşlılık aylığının yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirmediği gerekçesi ile durdurulmasına ilişkin Kurum isteminin iptali ile aylıklarının durdurulduğu tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne ilişkin verilen karar davacının yurda kesin dönüş yapıp yapmadığının araştırılmasına yönelik olarak bozulmuş, bozmaya uyulmasına karar verilmekle birlikte eksik araştırma ve yetersiz inceleme ile bu defada istemin reddine karar verilmiştir.

Londra Başkonsolosluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ateşeliğinin 30.12.2008 tarihli yazısında İngiltere Sigorta Kurumu tarafından gerçekleştirilen kredilendirme işleminin İngiltere ikamet etme koşulu ile yapıldığının hizmet belgesinde kredilendirilmiş olarak görülen sigortalılık sürelerinde İngiltere'de ikamet edildiğinin bildirildiği İngiltere sigorta kurumunun hizmet cetvelinde ise davacının 06.04.1993-05.04.2004 tarihleri arasında kredilendirme sistemine tabi olduğu dolayısıyla bu sürede İngiltere'de ikamet ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece Sosyal Güvenlik Ateşeliğinin yazısı ile İngiltere Sigorta Kurumunun hizmet cetveli dikkate alınarak 3201 sayılı Yasanın 6/4 maddesinde öngörülen aylık tahsisi için yurda kesin dönülmüş olma şartının 04.05.2004 tarihinden sonra hangi tarihte oluştuğu araştırılmamış buna göre davacının Türkiye'de ki ikamet adresinin bağlı olduğu yerel yönetimden ve emniyet biriminden bilgi alınmamış emniyet güçleri vasıtasıyla araştırma yaptırılmamış Londra Başkonsolusluğu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Ateşeliğinde dosyası bulunan davacının İngiltere'de ki ikamet tarihleri, ayrılmış ise ayrılış ve yurda kesin dönüş tarihi sorulmamış, yurda giriş ve çıkış tarihleri ile ilgili olarak Emniyet Müdürlüğünün ilgili bölümünden soruşturma yapılmamış, netice olarak davacının yurda kesin dönüş tarihi açıkca belirlendiği takdirde bu tarihi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği nazara alınmaksızın yetersiz araştırma ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Bu madde ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı gerekçelerle kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu madde ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı gerekçelerle kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22797, Karar No: 2013/24707, Tarih: 09.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22797 E.  ,  2013/24707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incele- mesinde;

Sanık hakkında verilen cezalardan teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK.nun 35. maddesi yerine TCK.nun 29. maddesi olarak göste- rilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahke- mesinin 05.04.2004 gün ve 2000/1241 esas, 2004/353 karar sayılı ilamının esasen vaki olmamış sayılması karşısında; hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

II- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

1- Soruşturma aşamasında yeminsiz polis memuru tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamına giren bıçaklardan olmadığı belirtilmiş ise de; Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Labora- tuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptanıp, belirtilen madde kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde sanığın bıçağı saldırı amacıyla taşıdığı cihetle sanığın hukuki durumunun 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrası kapsamında değerlen- dirilmek gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de; Hükmün gerekçesinde eylemin saldırı amacıyla bıçak taşımak olarak kabul edilmesine karşın, sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMA- SINA), 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10675, Karar No: 2016/15206, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10675 E.  ,  2016/15206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 202.652.77 .-TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş , 29/01/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep sonucunu 290.891.91.- TL ye yükseltmiştir.

Davalılar, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını,ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece; davalı şirketlerin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31419, Karar No: 2016/5959, Tarih: 27.09.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31419 E.  ,  2016/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik 25.06.2009 tarihli eylemi, ...'e yönelik 21.06.2009 tarihli eylemi, ...'ya yönelik 21.06.2009 tarihli eylemi ve mağdur ...'a yönelik 24.06.2009 tarihli eylemi nedeniyle aldığı mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'ya yönelik 01.06.2009 tarihli eylemi ve mağdur ...'ya yönelik 21.06.2009 tarihli eylemi nedeniyle aldığı mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'ya yönelik 01.06.2009 tarihli eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca kalkışma aşamasında kaldığı kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun tamamlanmış yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturularak CMK'nın 230 ve 232. maddelerine aykırı davranılması,

2-Müşteki ... 26.06.2009 tarihinde kollukta “Okullar kapanacağı zamanlarda okul bahçesinde bulunuyordum, ..... isimli çocuk yanıma geldi benden para istedi, ben de kendisinden korktuğum için 50 kuruş verdim, yine kursta bulunduğumuz bir sırada teneffüs saatlerinde caminin avlusunda .....yanıma geldiler ..... benden para istedi ben de yok dedim, ondan sonra cebimi yokladı, üzerimde para olmadığı için para almadı” şeklinde beyanda bulunduğu,

Müşteki ... 10.02.2010 tarihinde mahkemede “Sanıklardan ..... ile aynı kursa gidiyoruz kendisi benden 35 kuruş borç istedi aldıktan bir gün sonra da bu parayı iade etti. Sanık ... ise beni tehdit ederek 15 kuruş aldı, aldığı parayı iade etmedi.” şeklinde beyanda bulunduğu,

29.12.2009 tarihli iddianamede ise; “mağdurun 21.06.2009 tarihinde .....kursa başladığında şüpheliler .....mağdurun yanına gelerek para istedikleri, mağdurun para olmadığını söylemesi üzerine her iki şüphelinin iştirak halinde mağdurun üst aramasını yaparak para aramalarına rağmen para bulamadıkları, bu şekilde her iki şüphelinin nitelikli yağma eylemine teşebbüs ettiklerinin iddia edildiği, mahkemenin de nitelikli yağma eylemine teşebbüs suçundan hüküm kurduğu anlaşılmakla;

29.12.2009 tarihli iddianamede ise; “mağdurun 21.06.2009 tarihinde .....kursa başladığında şüpheliler .....mağdurun yanına gelerek para istedikleri, mağdurun para olmadığını söylemesi üzerine her iki şüphelinin iştirak halinde mağdurun üst aramasını yaparak para aramalarına rağmen para bulamadıkları, bu şekilde her iki şüphelinin nitelikli yağma eylemine teşebbüs ettiklerinin iddia edildiği, mahkemenin de nitelikli yağma eylemine teşebbüs suçundan hüküm kurduğu anlaşılmakla;

Müşteki ...'nın kollukta alınan beyanıyla kovuşturma aşamasında alınan beyanı arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle mağdurun yeniden ifadesine başvurularak, beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra; suça sürüklenen çocuk ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu mağdur ...'ya yönelik 21.06.2009 tarihli eylem nedeniyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1793, Karar No: 2021/5250, Tarih: 10.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/1793 E.  ,  2021/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek, dayanak tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin, ifraz edilmiş ise ifraz haritalarının getirtilmesi, revizyon durumlarının araştırılması, komşu taşınmaz kadastro tespit tutanakları ile dayanak kayıtlarının dosya arasına alınması, mahallinde yöntemince belirlenmiş yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ve uzman bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalı, davalı tarafın dayanak tapu kayıtlarının yerel bilirkişi marifetiyle mahalline uygulamaya çalışılmalı, yerel bilirkişilerin bilemediği sınır yerleri için tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye imkan verir rapor hazırlanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile çekişmeli 204 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 08.09.2014 tarihi raporlarında (A) harfi ile göstermiş oldukları 2.000,97 metrekare, (H) harfi ile göstermiş oldukları 20.932,04 metrekare bölümlerinin adanın son parsel numaraları verilmek sureti ile davalı ... oğlu ... adına tarla vasfı ile tespit gibi tesciline, taşınmazın geriye kalan 31.769,50 metrekare bölümünün ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına tespit ve tesciline, 204 ada 2 parsel sayılı taşınmazın aynı raporda (B) harfi ile gösterdikleri 10.185,67 metrekare, (C) harfi ile gösterdikleri 7.920,84 metrekare, (D) harfi ile gösterdikleri 1.939,00 metrekare, (E) harfi ile gösterdikleri 3.101,74 metrekare, (F) harfi ile gösterdikleri 13.627,46 metrekare, (G) harfi ile göstermiş oldukları 3.341,42 metrekare kısımların davalılar ... ve ... adlarına 1/2 paylarla tarla vasfı ile tespit gibi tesciline, taşınmazın geriye kalan 90.273,54 metrekare bölümünün ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına tespit gibi tesciline, 204 ada 3 nolu parsele yönelik açılan davanın reddi ile tarla vasfı ile davalı ... adına tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.