muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6798, Karar No: 2010/5697, Tarih: 10.05.2010

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1595, Karar No: 2024/8257, Tarih: 31.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1595 E.  ,  2024/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2698 E., 2023/2704 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi uyarıca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2023/325 Esas, 2023/495 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06/12/2023 tarihli ve 2023/2698 Esas, 2023/2704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talepleri; sanık hakkında tapelerden delil elde edilemediği, teknik araçlarla izleme işlemininin bu konuda bir karar alınmaksızın yapıldığı, arama kapsamında uyuşturucu veya yan delil elde edilemediği, tanığın atıfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında delil bulunmadığı bu nedenle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talepleri; sanık hakkında tapelerden delil elde edilemediği, teknik araçlarla izleme işlemininin bu konuda bir karar alınmaksızın yapıldığı, arama kapsamında uyuşturucu veya yan delil elde edilemediği, tanığın atıfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında delil bulunmadığı bu nedenle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; 02.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık E. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin görüldüğü, sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği birinci olayda; 02.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık Y. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin görüldüğü, sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği ikinci olayda; 13.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık M.U. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin değerlendirildiği, sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği üçüncü olayda; 13.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık M.Y. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin görüldüğü, sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği dördüncü olayda; sanığın eyleminin uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları, teşhis tutanakları, tanıklar beyanları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Dava dosyası kapsamında, sanık savunmaları, olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddelere ilişkin uzmanlık raporları, teşhis tutanakları, tanıklar beyanları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

02.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık E. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin görüldüğü , sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği birinci olayda; 02.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık Y. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin görüldüğü, sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği ikinci olayda; 13.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık M.U. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin değerlendirildiği, sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği üçüncü olayda; 13.01.2023 tarihinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi bulunması nedeniyle polis memurlarınca herhangi bir teknik araç olmaksızın izlendiği sırada sanığın ikametin dışarısındaki yolda tanık M.Y. ile buluştuğu konuştuktan sonra sanık ve tanığın arasında bir şeyler alıp verme işleminin gerçekleştiğinin görüldüğü , sanık ayrıldıktan sonra tanık durdurulduğunda üzerinden rızaen teslim ettiği metamfetamin ve sentetik kannabinoid uyuşturucu maddelerinin ele geçirildiği dördüncü olayda; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, tanıklar M.U. ve M.Y.nin beyanları, fiziki takip tutanakları, tutanak mümzileri beyanları, teşhis tutanakları da nazara alındığında sanığın bu dört olay yönünden uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin dava dosyasında gerçekleşen tüm olayları kapsar şekilde 02.01.2023, 13.01.2023 olarak belirtilmesi yerine, 28.11.2022 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporları, tanıklar M.U. ve M.Y.'nin beyanları, fiziki takip tutanakları, tutanak mümzileri beyanları, teşhis tutanakları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, dava dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, sanık hakkında polis memurlarınca fiziki takip yapılmış olup bu takip teknik araçlarla izlenme ve kayıt altına alınma şeklinde gerçekleşmediğinden söz konusu fiziki takip hakkında ayırca karar alınmasına gerek olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06/12/2023 tarihli ve 2023/2698 Esas, 2023/2704 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5405, Karar No: 2016/5748, Tarih: 31.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5405 E.  ,  2016/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurumca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafından takip edilmeyen davanın, HMK'nun 320/4 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, .../.../2015 tarihli duruşma için sunduğu mazeret dilekçesinde, katılacağı duruşmaların esas numaralarını da belirterek meslekî mazeretini somutlaştırmış olup, mazeret geçerlidir. Söz konusu mazeret dilekçesinin geçersizliğine ilişkin herhangi bir tespit yapılmadığı gibi Mahkemece işleme de alınmamıştır. Mazeret bildirmeksizin davanın 2. defa takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK m. 320/4 deki şartların oluştuğu şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerinde değildir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacı vekilince süresinde sunulan mazeret dilekçesi geçerli kabul edilerek, yargılamaya kaldığı yerden devam edilmesi gerekirken, mazeret dilekçesi işleme alınmadan ve mazeret bildirmeksizin davanın takipsiz bırakıldığı şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

.../03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1257, Karar No: 2019/3943, Tarih: 16.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1257 E.  ,  2019/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/05/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının manevi tazminata yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, evlenme vaadi ile kandırma ve babalık görevinin yerine getirilmemesi nedeni ile maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebi açısından davanın kısmen kabulüne, manevi tazminat istemi açısından ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalı ile evlenmek amacıyla birlikte olduğunu, ancak davalının evlenmeye yanaşmadığını, beraberlikleri devam ederken hamile kaldığını, 20/10/2014 tarihinde müşterek çocuklarının doğduğunu, davalının çocuğunu tanımadığı gibi nüfusuna da kaydetmediğini, babalığın tespiti ile eldeki davayı açtığını, davalının babalığı kabul etmemesi sebebiyle müşterek çocuklarını tek başına büyütmek zorunda kaldığını, çocuğun doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderleri, gebelik ve doğumun gerektirdiği maddi giderlerinin olduğunu beyan ederek maddi ve manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; evlenme vaadiyle birliktelik yaşamanın ve müşterek çocuğun doğmuş olmasının tek başına manevi zararın varlığını kabule yeterli olmayacağı gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddine, müşterek çocuğun doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderleri, ve doğumun gerektirdiği sair giderler açısından ise maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevidir. Davacı vekilince dava dilekçesinde maddi zararlarının bulunduğu belirtilmiş, mahkemece de davalı babanın çocuğun doğum giderleri, gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderlerden sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesinden ve aşamalarda verilen beyan dilekçelerinden; müşterek çocuğun doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevidir. Davacı vekilince dava dilekçesinde maddi zararlarının bulunduğu belirtilmiş, mahkemece de davalı babanın çocuğun doğum giderleri, gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderlerden sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesinden ve aşamalarda verilen beyan dilekçelerinden; müşterek çocuğun doğum giderleri, doğumdan önceki ve sonraki altışar

haftalık geçim giderleri ve doğumun gerektirdiği diğer giderler sebebiyle maddi tazminat istenildiği ve söz konusu zararların tazmini noktasında ananın mali haklarının düzenlendiği Türk Medeni Kanunu'nun 304. maddesine dayanıldığı anlaşılmaktadır. Anılan madde yasanın düzenleniş şekli itibariyle Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesi'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere Aile Mahkemesinde bakılır. Somut olayda Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitabı içerisinde yer alan 304. maddesinin ve ananın mali hakları hükümlerinin uygulanması gerektiğinden davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında kendiliğinden (resen) gözetilir. Şu durumda mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA davacı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2573, Karar No: 2014/20707, Tarih: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2573 E.  ,  2014/20707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9968, Karar No: 2014/17247, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9968 E.  ,  2014/17247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2012/93-2012/311

Taraflar arasındaki kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın arta kalan kısımda meydana gelen değer azılışı, yatırım giderleri ve işletme zararının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kısmi kamulaştırma nedeniyle taşınmazın arta kalan kısımda meydana gelen değer azılışı, yatırım giderleri ve işletme zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dava, kısmı kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümde meydana gelen değer azalışına ilişkin olup, bu niteliğine göre davanın adli yargıda görülmesi gerekirken, yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde petrol istasyonu bulunduğundan, açılan karayolu nedeniyle petrol istasyonuna geçişin engellenip engellenmediği, geçiş mümkün ise bir kısıtlamanın bulunup bulunmadığı oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılarak tespitinden sonra varsa meydana gelen zarar belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlere hükmün nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.