muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/921, Karar No: 2021/5478, Tarih: 24.06.2021

2. Davalı vekilinin diğer taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

TMK'nin 677/1 maddesi hükmüne göre; terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde miras payının devri konusunda mirasçılar arasında yapılan sözleşmelerin geçerliliği yazılı şekle bağlıdır. Mirasçılar arasındaki devirler için söz konusu olan bu yazılı şeklin adi yazılı olarak yapılması yeterlidir. Ortak mirasbırakan ya da elbirliği şeklinde tüm mirasçılar adına kayıtlı bulunan tapulu taşınmazlardaki miras paylarının, mirasçılar arasında harici olarak yazılı senetle satışı geçerli bulunmakta ise de; söz konusu satış senedine dayanılarak iptal ve tescil davasının açılabilmesi için başta geçerli olarak yapılan mirasçılar arasındaki harici satış senedinin geçerliliğini koruması gerekir. Başka bir anlatımla, mirasçılar arasında yapılan harici satış sözleşmesinden dönülmemiş olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta ise, davacıların davasının dayanağını oluşturan sözleşme 09.03.1974 tarihli olup, sözleşmenin düzenlendiği bu tarihte dava konusu taşınmazlar tarafların ortak miras bırakanı ... adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Böyle bir taşınmazda ... mirasçıları olduğu anlaşılan davacılar ile davalı murisi... arasında yapılan ve miras payının devrine ilişkin bulunan dayanak sözleşme, TMK'nin 677. maddesi hükmü uyarınca kural olarak geçerli ve sonuç doğuran bir sözleşmedir. Yukarıda da açıklandığı üzere, miras payının devrine ilişkin sözleşmeye değer verilebilmesi için terekenin kısmen veya tamamen tasfiye edilmemiş (paylaşılmamış) olması gereklidir.

Ancak; Dairenin eksiklik talebi uyarınca dosya içerisine alınan tedavüllü tapu kayıtları ve dayanaklarının incelenmesinde, temyize konu davaların açıldığı 26.05.2015 ve 15.12.2015 tarihlerinden önce 1995 yılında davacıların ve...’ın da katılımıyla tapuda yapılan intikal işlemi ile, taşınmaz paylı mülkiyete dönüştürülmüş; böylece miras ortaklığı bu taşınmaz yönünden sona ermiştir. Bu işlem tarafların oybirliğiyle miras payının devrine ilişkin 09.03.1974 tarihli sözleşmeden dönme niteliğindedir. Buna göre miras payının devri sözleşmesinin bozulduğunun ve artık hukuki sonuç doğurma özelliğini kaybetmiş olduğunun kabulü gereklidir. Bu nedenle bu sözleşmeye dayanılarak hak istenemez. Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince 09.03.1974 tarihli sözleşmeye dayanılarak açılan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3334, Karar No: 2020/48, Tarih: 13.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2018/3334 E.  ,  2020/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve arkadaşları asli müdahil ..., ..., birleştirilen dosya davacıları Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazlarının bulunduğu kadastro çalışma alanı içerisinde; muris ... (Mustafa oğlu) ile eşi ..., çocukları......., ...., ... ... ve ... adına kayıtsız ve belgesizden taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü, kadastro müdürlüğü ve hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak senetsizden tespiti yapılan taşınmazların tapu kayıtlarının, dava dosyalarının ve kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin ayrı ayrı dosya içine kanulması,

Ayrıca, iade kararının bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin yerine getirilmesi ve dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5288, Karar No: 2021/529, Tarih: 02.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2018/5288 E.  ,  2021/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’nun maliki olduğu 1408 ada 142 parsel sayılı taşınmazdaki 15 no’lu bağımsız bölümü 11.11.2003 tarihinde davalı kızı ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın geriye taşınmaz da bırakmadığını, davalının alım gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, mümkün olmazsa tenkisini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, rayiç değer ile akitte gösterilen değer arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağını, diğer yandan semenin mutlaka para olması gerekmediğini, belirli bir hizmet veya emeğin de semen sayılabileceğini, mirasbırakan ve eşine uzun yıllardır baktığını, her türlü ihtiyacını giderdiğini, halen annesine bakmakta olduğunu, bakım karşılığı duyulan minnet ile taşınmazın devredildiğini, öte yandan mirasbırakanın davacılara da destek olup onlara taşınmaz satın aldığını, mirasçılar arasında ayrım yapmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın sağlığında tüm çocuklarına birer daire aldığı, dava konusu taşınmazı da bu kapsamda davalıya devrettiği, mal kaçırma amacı bulunmayıp paylaştırma yapmayı amaçladığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 02.02.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.050.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 23.40. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5080, Karar No: 2024/380, Tarih: 25.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5080 E.  ,  2024/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Tebliğnamededüşünce : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20/04/2016 tarihli ve 2016/129 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 ncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20/04/2016 tarihli ve 2016/129 Esas,2016/342 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2020/4054 Esas, 2022/3798 Karar sayılı ilâmı ile " ....... sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması, taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, gözetilmemesi; "

gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Seferihisar 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30/01/2023 tarihli ve 2022/55 Esas,2023/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.06.2023 tarihli ve 2023/53336 sayılı, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın kusuru olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.06.2023 tarihli ve 2023/53336 sayılı, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın kusuru olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1. Seferihisar sahilinde bulunan Beach Cafe isimli iş yerini sanık ...'in işlettiği, iş yerinim önünde Boxser marka oyun makinesinin bulunduğu, gece vakti saat 00:30 sıralarında ölen 9 yaşındaki Ege Gönlümgezer'in kafenin önünden ayağı çıplak bir şekilde ıslak kum zemindeki makinenin önünden geçerken ayağı takılarak oyun makinesine temas ederek düştüğü ve öldüğü, İstanbul Adli Tıp Kurumu raporuna göre "ölümün vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı meydana gelmiş olduğunun" oy birliğiyle mütalaa edildiği, olay yeri inceleme raporuna göre sokak lambasından kaçak olarak kablo çekilen oyun makinesinin, plaj duşlarının yer aldığı zemini her zaman ıslak olan yere 3,5 metre uzakta olacak şekilde konulduğu, kabloda topraklama iletkeninin olmadığı ve kablonun kumda serili olduğu, makinede gövde topraklaması olmadığı, iş yerinde yapılan incelemede kaçak akım rölesi olmadığının tespit edildiği, sanık ...'in iş yerinde gerekli güvenlik önlemlerini almayarak asli kusurlu olarak müteveffanın ölümüne sebebiyet verdiği, kazaya neden olan oyun makinesinin elektriğinin iş yerine 15,6 metre mesafede sokak lambası direğinden kaçak olarak kablo çekilerek kullanıldığı, makinede gövde topraklaması olmadığı ve iş yerinde kaçak akım rölesi olmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşulları oluştuğundan sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

Soruşturma ve kovuşturmada aşamasında bilirkişi raporları alınarak gerekli incelemeler yapılmış olup sanığın asli kusuru ile kazanın meydana geldiği anlaşılmış olduğundan sanık müdafinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin talepleri yerinde görülmemiş olup; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yukarıda izah edilen oluş çerçevesinde olayda bilinçli taksir şartları gerçekleşmiş bulunduğundan sanık müdafinin bilinçli taksire ilişkin temyiz istemi de yerinde görülmemiş olup hükümde bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Yukarıda izah edilen oluş çerçevesinde olayda bilinçli taksir şartları gerçekleşmiş bulunduğundan sanık müdafinin bilinçli taksire ilişkin temyiz istemi de yerinde görülmemiş olup hükümde bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seferihisar 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30/01/2023 tarihli ve 2022/55 Esas,2023/54 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25859, Karar No: 2015/3182, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25859 E.  ,  2015/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21545, Karar No: 2024/3748, Tarih: 06.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21545 E.  ,  2024/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1243 E., 2021/1510 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64773 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 13/12/2021 tarihli kararının gerekçeli kararı kapsamında ihbar olunan kararın Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/02/2021 tarihli ve 2018/187 esas, 2021/183 sayılı kararı yazılması gerekirken sehven Edremit Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/394 esas, 2021/673 sayılı karar bilgilerinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddî hata olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1- Suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm gereğince, anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Suça sürüklenen hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılırken 7 ay yerine hesap hatası sonucu 7 ay 2 gün hapis cezasına ve bu hatalı hesaplama sonrasında yapılan uygulamalar ile anılan Kan un'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 4 ay 20 gün yerine 4 ay 21 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 26 gün yerine 3 ay 27 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 13.12.2021 tarihli kararının gerekçeli kararı kapsamında ihbar olunan kararın Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2018/187 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararı yazılması gerekirken sehven Edremit Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/394 Esas, 2021/673 Karar sayılı karar bilgilerinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddî hata olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

II. GEREKÇE

Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 13.12.2021 tarihli kararının gerekçeli kararı kapsamında ihbar olunan kararın Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2018/187 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararı yazılması gerekirken sehven Edremit Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/394 Esas, 2021/673 Karar sayılı karar bilgilerinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddî hata olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılırken 7 ay yerine hesap hatası sonucu 7 ay 2 gün hapis cezasına ve bu hatalı hesaplama sonrasında yapılan uygulamalar ile anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 4 ay 20 gün yerine 4 ay 21 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 26 gün yerine 3 ay 27 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3. 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki düzenleme gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/1243 Esas, 2021/1510 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedenlerinin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/1243 Esas, 2021/1510 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedenlerinin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“ Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılarak 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 ay 26 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 20 eşit taksitle ödenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

“ Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenmiş olan 2 ay 6 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.