muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9297, Karar No: 2019/8751, Tarih: 03.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9297 E.  ,  2019/8751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2017 gün ve 2016/290 Esas, 2017/136 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi. Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince uygun görülmediğinden reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karara ilişkin incelemede;

Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan incelemede;

Mağdurenin nüfus kaydında 10.09.2000 tarihinde doğduğu ancak nüfusa 25.09.2000 tarihinde babasının beyanıyla tescil edildiği, Bismil İlçe Devlet Hastanesinden gelen müzekkere cevabına göre mağdurenin doğumuna ilişkin herhangi bir kayda rastlanılmadığının anlaşıldığı, mağdurenin annesi ile babasının vermiş oldukları 28.02.2016 tarihli dilekçede mağdurenin doğumundan 3-4 ay sonra bildirimde bulunduklarını belirttikleri, dosyada tanık olarak dinlenilen ve sanıkla mağdureyi tanıştırdığı anlaşılan Nazlı Kurt'un beyanına göre mağdurenin yaşını 16-17 olarak bilmesi sebebiyle sanığa mağdurenin yaşını tanıştırmadan önce 16-17 olarak söylediğini beyan ettiği, her ne kadar mağdurenin yaşına ilişkin Adana Devlet Hastanesi tarafından 27.10.2016 tarihinde düzenlenen raporda mağdurenin kemik yaşının nüfus kaydıyla uyumlu olduğu belirtilmiş ise de, yaş tayininde kullanılan atlaslara göre değerlendirilebilme kısıtlılıkları, büyüme evresinde fiziksel gelişimin hızlanması veya gelişme geriliği oluşturan genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme farklılıkları gibi faktörlerin varlığı nedeniyle

yapılan bilimsel çalışmalarla ortaya konan gerçek yaş ile kemik yaşı arasında yaş farkı olabileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin eylemler tarihinde onbeş yaşını doldurup, doldurmadığı hususunda şüphe oluştuğu ve oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilerek mağdurenin anne ve babasının dinlenmesinden sonra yaş tahsisi durumunun değerlendirilmesi ve buna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

T.C. Anayasasının 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, CMK'nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı, gözetilmeden, katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.04.2018 gün ve 2017/2512 Esas, 2018/576 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.04.2019 tarihinde üye ...'in karşı oyuyla oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin cinsel birliktelik yaşadığı sırada 15 yaşından küçük olduğuna dair beyanı, mağdurenin duruşma sırasında dinlenilmesinde hazır bulunan pedegog tarafından yapılan gözleminde bedensel gelişiminin yaşına uygun olduğunun belirtilmesi, mağdurenin babasının ve annesinin mağdure doğduktan 3 gün sonra mağdureyi nüfusa kaydettirdiklerine dair beyanları, Adana Devlet Hastanesi tarafından 27.10.2016 tarihinde düzenlenen raporda mağdurenin kemik yaşının nüfus kaydıyla uyumlu olduğunun belirtilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde olay tarihinde mağdurenin yaşının on beş yaşından küçük olduğu konusunda bir tereddüt bulunmadığından yerel mahkeme kararının isabetli olduğu anlaşılmakla sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/28998, Karar No: 2014/23792, Tarih: 20.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28998 E.  ,  2014/23792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2012/194607

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2011

NUMARASI : 2008/146 (E) ve 2011/275 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre suç tarihinde saat 24.00 sıralarında devriye gezen geçici köy korucuları tanıklar A.A.. ve N. E..'ın havanın kar yağışlı olması nedeniyle oluşan ayak izlerini takip ettikleri bir telefon direğinin önüne geldiklerinde kabloların kesik olduğunu görmeleri üzerine takibe devam ettikleri, aynı istikamette iki rulo halinde sarılı kablo gördükleri, direkleri takip edip son direğe geldiklerinde direğin dibinde suça sürüklenen çocuk ve sanıklar Ş.. H.. ve S.. A..'ı gördükleri, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun kaçmaya başladıkları tanıkların bir yandan Jandarmaya haber verip bir yandan da takibe devam ettikleri, sanık ve suça sürüklenen çocuğun bir ahıra girip saklandıkları ve gelen Jandarma görevlileri tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleşen sanık Ş.. H.. ve S.. A.. ile suça sürüklenen çocuk Ö.. A..'ın eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanık savunmaları ve 26.02.2008 tarihli yakalama ve göz altına alma tutanağına göre sanık İ.. K..'ın eyleme doğrudan katılmadığı, sanık Ş.. H..'nun telefon açarak yardım için çağırdığı ve olay yeri yakınında aracını çamura kaydırması sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Sanık S.. A..'ın sabıkasına konu ilamdaki cezanın 4926 sayılı kaçakçılıkla mücadele kanununun 4/a-2 ve 4/3.maddeleri uyarınca verilmiş tazmini nitelikte para cezası içeren sabıkasının tekerrüre alınamayacağı gözetilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. H.. ve suça sürüklenen çocuk müdafii ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/544, Karar No: 2018/1446, Tarih: 26.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/544 E.  ,  2018/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mahkemesi sıfatıyla)

TALEP EDEN : Nüfus Müdürlüğü

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 11. Aile Mahkemesi ile Hopa Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir

Bakırköy 11. Aile Mahkemesince, müşterek çocukların velinin kolluk tarafından yapılan araştırma sonunda adreslerinin mahkememiz yetki sınırları içerisinde ikamet etmedikleri ve UYAP sorgulmasında MERNİS adreslerinin olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Hopa Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise çocukların ve sağ kalan veli annenin yerleşim yerinin "..." olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister.” hükmüne yer verilmiştir.

Hopa İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre "..." adresinde ikamet eden anneleri ... yanında ikamet ettikleri bakım ve ihtiyaçlarının anneleri tarafından karşılandığının bildirildiği ayrıca Bahçelievler İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre "çocukların halen ..." adresinde ikamet eden anneleri ... yanında ikamet ettiklerinin” bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 11. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bakırköy 11. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2983, Karar No: 2024/1432, Tarih: 12.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2983 E.  ,  2024/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/170 E., 2016/100 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/170 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, resmi belgede sahtecilik suçundan takdiri indirim sebebi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın son sözünün sorulmadığına, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hükmolunan hak yoksunluklarının hangi süreler zarfında uygulanacağının belirtilmediğine, hükmün gerekçeden yoksun olduğuna, eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın son sözünün sorulmadığına, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hükmolunan hak yoksunluklarının hangi süreler zarfında uygulanacağının belirtilmediğine, hükmün gerekçeden yoksun olduğuna, eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ile sanık arasında bir ticari ilişki bulunduğu, sanığın daha önceden oluşmuş 50.000,00 TL'lik borcu için borçlusu F.K. olan ancak kendisinin düzenlediği 2 adet bonoyu 19.03.2012 tarihinde katılana ciro ederek verdiği, her iki bononun da ödenmemesi nedeniyle icra takibine konulduğu, imza incelemesinde imzaların F.K.'ya ait olmadığının belirlendiği, bonoları katılana veren sanığın sahte oldukları anlaşılan bu bonoların düzenleyicisi olduğu kabul edilerek sanığın, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine ve sahte senetlerin önceden doğan borca karşılık verilmiş olması nedeniyle unsurları oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık her aşamada üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Sanık savunmasını destekler mahiyette tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. F.K. aleyhine başlatılan icra takibine itiraz neticesinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesince F.K.'nın mukayeseye elverişli imza örnekleri ile suça konu bonolar üzerinde yapılan imza incelemesi neticesinde, imzaların F.K.'nın eli ürünü olmadığı şeklinde görüş açıklanan 24.04.2013 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Mahkemece, suça konu belgeler üzerinde sanık ile katılan yönünden herhangi bir imza incelemesi, sahtelik ve aldatıcılık niteliği yönünden kriminal rapor temin edilmediği gibi bizzat Mahkeme tarafından da herhangi bir inceleme ve gözlem yapılmadığı, özellik ve unsurlarının tutanağa yansıtılmadığı, aldatıcılık niteliğine sahip olup olmadıkları yönünde kanaat açıklanmadığı ve belge asıllarının, denetime imkân tanıyacak şekilde dava dosyasına eklenmediği belirlenmiştir.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.02.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olması nedeniyle suça konu belge asılları celp edilip incelenmek suretiyle özellik ve unsurlarının duruşma tutanağına yazılması, aldatıcılık niteliğini haiz olup olmadıklarının tartışılması ve bu konuda kanaat açıklanması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın her aşamada istikrarlı şekilde suça konu senetler üzerindeki keşideci imzasını kendisinin atmadığı yönündeki savunması ve oluşa ilişkin anlatımları karşısında suça konu senetler üzerinde sanık ile katılan yönünden imza incelemesi yaptırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık savunmasını destekleyen tanık beyanları dikkate alındığında hangi delile neden üstünlük tanındığının gerekçeli kararda denetime imkân verecek şekilde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin eklendiği gözetilerek hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuk bulunması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) başlığı altında açıklanan nedenle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/170 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı süresi nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) başlığı altında açıklanan nedenlerle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/170 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2440, Karar No: 2013/7265, Tarih: 27.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2440 E.  ,  2013/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, Dairede aynı gün incelemesi yapılan birbirine yakın konumdaki pek çok taşınmazın tescil davalarına konu oldukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, dosyaya getirtilen pafta örneğinden bu yerlerin 312 ve 625 numaralı parseller içinde kaldığı izlenimi doğmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyü 312 ve 625 parselleri geniş çevresiyle birlikte gösterir pafta örneğinin,

2) Bu parsellere ait tespit tutanağı aslı ile varsa tespitte esas alınan belgelerin,

3) ....Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2004/362 Esas- 2006/67 Karar sayılı dava dosyasının,

4) Yörede 2004 yılında yapıldığı anlaşılan mera tahsis komisyonu çalışmaların çekişmeli yerin ne olarak işlem gördüğünü açıklar resmi yazı ile bu çalışmaya ait tüm bilgi ve belgelerin ilgili yerlerden getirtilip bu dosya içerisine konulduktan sonra,

5) Dava dosyası raporu hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek; çekişmeli yerle birlikte bu mevki ve yakın mevkilerde tescil davasına konu olan taşınmazlar ile birlikte, kadastroca oluşan parselleri bir arada gösterir krokinin kendisinden alınıp,

6) Bu rapor ve kroki üzerinde tescil davasına konu olan tüm taşınmazların hangi dava dosyalarında yargılamasının yapıldığı ve ne şekilde hüküm kurulduğunun açıklanıp,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.