muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2183, Karar No: 2013/15935, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2183 E.  ,  2013/15935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/09/1986 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 01/09/1986 tarihini sigortalılık başlangıcı olarak tespiti ile ilgili işyerindeki hizmetin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının sigortalılık başlangıcının 01/09/1986 tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir. Aynı zamanda o kimsenin Yasa'nın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'nın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Dosya içeriğinden, davacının iddia edilen işverene bağlı olarak 01/09/1986 tarihinde çalışmaya başladığını gösterir işe giriş bildirgesinin usulüne uygun olarak 13/10/1986 tarihinde Kuruma intikal ettirildiği, davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin işveren tarafından kuruma bildirilen prim bordrosunun bulunmadığı, iddia edilen tarihe en yakın prim bordrolarının 1988 yılına ait olup, ... ve ... isimli işçilere ait olduğu, bu şahısların ise mahkemece kimlik bilgileri ve adresleri tespit edilerek re'sen dinlenmediği; hizmet cetveline göre davacının ilk sigorta priminin, 1991 yılının 3. döneminde, 628266 sicil numaralı başkaca bir işverence ödendiği, mahkemenin dosya kapsamına göre bordro tanığı ya da komşu iş yeri tanığı olduğu tespit edilmeyen davacı tanıkları ... ve ... isimli tanıkların anlatımına göre sonuca gittiği görülmüştür.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmeli, buna göre dönem bordrosunda yer alan ve davacının talep ettiği tarihte çalışması mevcut tanıklar ile gerektiğinde komşu işyerleri çalışanları olduğu kayıtlarla ya da emniyet yolu ile yaptırılacak araştırma ile belirlenen kimselerin beyanlarına başvurulmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davalı iş yeri tarafından Kuruma verilen ve davacının çalıştığını iddia ettiği tarihe en yakın tarih olan 1988 yılı dönem bordrolarında adı geçen ... ve ... isimli işçiler ile yine davacının iddia ettiği tarih esas alınarak komşu işyeri araştırması yaptırılıp, tespit edilecek komşu işyerlerinde çalışan komşu işyeri bordro tanıkları ve komşu işyeri sahipleri tanık olarak dinlenmeksizin; bordro tanığı yada komşu iş yeri tanığı olduğu tespit edilmeyen davacı tanıklarının anlatımına göre hüküm kurulduğu tespit edilmiştir.

Yapılacak iş; davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ait kuruma ibraz edilen bordro bulunmadığı anlaşılmakla; ilgili işverenlikçe Kuruma ibraz edilen ve davacının çalıştığını iddia ettiği tarihe en yakın tarih olan 1988 yılı dönem bordrolarında adı geçen ... ve ... isimli işçilerin kimlik ve adres bilgilerinin araştırılarak, re'sen tanık olarak dinlemek; ayrıca Kurumdan bilgi alınarak veya Belediye, emniyet ve muhtarlık yoluyla yaptırılacak araştırma sonucu iş yerine komşu veya yakın işyerlerinden belirlenen çalışanların ve işyeri sahiplerinin beyanlarına başvurmak, ayrıca davacının yaptığı işin ne olduğu, işe uygun nitelikli eleman olup olmadığı, aldığı ücret gibi hususları da tespit etmek, sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2387, Karar No: 2015/3290, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2387 E.  ,  2015/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10955, Karar No: 2023/4688, Tarih: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10955 E.  ,  2023/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/364 E., 2022/442 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2015 tarihli ve 2015/850 Esas sayılı iddianamesi ile gece vakti saat 23.45 sırasında, güven timi olarak görev yapan emniyet görevlilerinin ... mağazası içerisinde daha önceden hakkında çok sayıda işlem yapmış oldukları suça sürüklenen çocuğu gördükleri ve kendisini uzaktan takibe aldıkları, bu sırada suça sürüklenen çocuğun mağazada müşteri olarak bulunan şikâyetçinin bebek arabasına asmış olduğu çantasını çaldığı, mağazadan çıktıktan sonra kendisini takip etmekte olan emniyet görevlileri tarafından yakalandığı ve bu şekilde üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin, 04.05.2016 tarih 2015/250 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35/2, 31/2, 62. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/8699 Esas, 2022/11869 Karar sayılı kararı ile; istinabe yasağına aykırı davranılması nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/364 Esas, 2022/442 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında; hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 35/2, 31/2, 62, 5271 sayılı Kanun'un 326/son, 52/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine, 3 yıl denetim süresine tabî tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; kararı lehe temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; kararı lehe temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Gece sayılan zaman dilimi olan saat 23.45 sularında kolluk görevlilerince ... mağazasından çıkan ve daha önce hakkındaki soruşturmalardan dolayı tanınan suça sürüklenen çocuğun mağaza içerisinde bulunduğu esnada şikâyetçinin bebek arabasına asılı vaziyette bulunan içerisinde toplam 65,00 TL ve 50 $ ile kimlik kartları bulunan çantasını bulunduğu yerden alarak mağazadan çıktığı, kolluk görevlilerince baştan itibaren mağaza içerisinde takip edilerek kesintisiz takip sonucu durdurulduğu, yapılan aramada şikâyetçiye ait suça konu eşyaların ele geçirildiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, şikâyetçi beyanı, CD İzleme Tutanağı, Yakalama Muhafaza Altına Alma Tutanağı, Bilirkişi İnceleme Raporu, Bursa ATK Şube Müdürlüğü ve sosyal inceleme raporları, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/8699 Esas, 2022/11869 Karar sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/364 Esas, 2022/442 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin uygulandığı bölümden ''1 YIL 13 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' ibaresinin çıkarılıp yerine ''1 yıl 13 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21177, Karar No: 2014/4902, Tarih: 17.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/21177 E.  ,  2014/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/54029

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2009

NUMARASI : 2008/981 (E) ve 2009/817 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sabıkası da bulunmayan sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3860, Karar No: 2018/1845, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3860 E.  ,  2018/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçtan beraatine, sanık ...'ın müsnet suçtan mahkûmiyeti ile temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında hakkında yakalama kararı çıkartılan sanık ...'in savunmasının alındığı Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 günlü, 2015/2 Değişik iş sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikliğinin tamamlanmasının ardından katılan mağdure ... vekili Av. ...'un 19.01.2015 tarihli süre tutum dilekçesiyle gerekçeli kararın tarafına tebliğini talep ettiği halde, dosya içerisinde tebligat yapıldığına dair bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa buna ilişkin belgenin temini aksi halde gerekçeli hükmün usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde gerekçeli temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6566, Karar No: 2016/13472, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6566 E.  ,  2016/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; müvekkili dağıtım şirketinin, davalı abone adına düzenlediği faturalarda yer alan,kayıp-kaçak vb. bedelleri ilgili mevzuat çerçevesinde aboneye yansıttığı ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek,davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalıya iadesine yönelik verilen ... Tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya

sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8889, Karar No: 2007/11933, Tarih: 10.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8889 E.  ,  2007/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Televizyon ve Filmcilik A.Ş vekili avukat ... 2-... (... Haber ve Görsel Yayıncılık A.Ş) vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.7.2006 tarih ve 89-350 sayılı hükmün Dairenin 6.4.2007 tarih ve 15945-4671 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, yapımcılığını davalılardan ... Yapım A.Ş’nin yayıncılığını da diğer davalının üstlendiği “Kim 500 Milyar İster” yarışmasına katıldığını, yarışmanın 64.000.000.000 TL’sine tekabül eden 12. sorusunun “hükümetlerce hazırlanan bütçenin TBMM’de kabul edilmemesi durumunda ne olur” şeklinde olduğunu, cevap olarak da (a) yeniden hazırlanır, (b) hükümet istifa eder, (c) yeniden görüşülür, (d)gensoru verilir şeklinde sunulduğunu, kendisinin bütçenin de bir kanun olduğunu düşünerek doğru şıkkın (a) şıkkı olduğunu söylediğini, spikerin doğru cevabın (b) şıkkı olduğunu söyleyip, yarışmadan elediğini, sadece 16.000.000.000 TL’sine hak kazandığını, onu da alamadığını ileri sürerek yarışmada verdiği cevabın doğru olduğunun tespiti ile 64.000.000.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, bir sonraki sorudan itibaren yarışmaya katılmasının sağlanmasına, 50.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... A.Ş.davanın reddini dilemiş, diğer davalı savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacı yarışmacının soruya verdiği yanıtın doğru olduğu kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, 64.000.000.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının kaldığı yerden yarışmaya katılmasının teminine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2007/8889-11933

4.10.2005 tarih ve 2005/12718 esas, 2005/14492 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 64.000.000.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının kaldığı yerden yarışmaya katılmasının teminine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 6.4.2007 tarih ve 2006/15945 esas, 2007/4671 karar sayılı ilamı ile hükmedilen miktara dava tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesi gerektiği açıklanarak hükmün faiz yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davalılar karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.