muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2845, Karar No: 2019/279, Tarih: 05.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2845 E.  ,  2019/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili belediyeye ait taşınmazın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmak üzere 22.10.2002 tarihinde ihaleye çıkarıldığını, ihalenin davalı üzerinde kaldığını ve sözleşme imzalandığını, davalı ile belediye arasında imzalanan satış protokolü gereğince taşınmazların satış işleminin geçekleştirildiğini, satışa ilişkin şartnamede taşınmaz malın satışından doğacak tüm vergi, resim ve harçların alıcı tarafından ödeneceğinin belirlendiğini, ayrıca belirlenen ihale bedeli üzerinden KDV. doğması halinde ihale bedeli üzerinden KDV. alınacağı hükmünün bulunduğunu, satışı yapılan bağımsız bölümlerden doğan KDV. bedelinin ödenmesi yönünde davalı tarafa yazı yazıldığını ancak davalı tarafça belediyelerine bugüne kadar KDV.ye ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 7.200.000 TL. KDV. bedelinin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu satış işleminin 3065 Sayılı Kanun'un 17/4-r hükmü gereğince KDV.ye tabi olmadığını, ayrıca bu işlem KDV.ye tabi olsaydı bile anılan madde uyarınca verginin mükellefinin müvekkili şirket olacağını ancak vergiyi talep etme hak ve yetkisinin Vergi Dairesine ait olacağını, davacı idaresinin KDV. talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacının iadesini talep ettiği KDV.yi ilgili vergi dairesine ödemediği, bu KDV.yi ödemeden davalıdan iadesini talep edemeyeceği, ayrıca taraflar arasındaki gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapılan konutların davacı ... Belediyesi tarafından satışı işlemi KDV.ye tabi olsa bile sözleşme maddeleri uyarınca verginin mükellefinin davalı şirket olacağı ancak bu vergiyi talep etme hak ve yetkisinin Vergi Dairesine ait olduğu, yapılan işlemin KDV.ne tabi olup olmadığının miktarı ve kim tarafından ödeneceğinin Vergi Mahkemelerinin görev alanına girdiği, talebin yasal ve hukuki dayanağının bulunmadığı, aktif dava ehliyeti ve husumet yokluğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki satış işleminin KDV.ye tabi olduğu arsa sahibi davacının bunu ödemesi gerektiği ve bunun sözleşme ile değiştirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddi doğru ise de mahkeme kararında yazılı diğer gerekçelerin yer alması doğru görülmemiş ancak sonucu itibari ile doğru olan mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki satış işleminin KDV.ye tabi olduğu arsa sahibi davacının bunu ödemesi gerektiği ve bunun sözleşme ile değiştirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddi doğru ise de mahkeme kararında yazılı diğer gerekçelerin yer alması doğru görülmemiş ancak sonucu itibari ile doğru olan mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle KDV mükellefinin davacı olması, bu mükellefiyetin sözleşme ile değiştirilemeyeceğine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9460, Karar No: 2015/12306, Tarih: 01.07.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9460 E.  ,  2015/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Taksirle öldürme, Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma, Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine; tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan sanık...'in beraatine ve genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan sanık... hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen hapis cezasının süresinin on yıldan az olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine; ayrıca sanık... hakkında genel güvenliği taksirle tehlikeye sokma suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan ve duruşmayı sona erdiren hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı ve temyiz yeteneği bulunmadığından, katılanlar vekillerinin bu suç yönünden temyiz isteminin reddine karar verilerek yapılan incelemede:

A-Sanık ...'in taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine, Sanık...'in tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurma suçundan beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kusura, eksik incelemeye, ceza miktarına; katılanlar vekillerinin sanık Yusuf açısından TCK'nın 81. maddesindeki, sanık Zafer yönünden ise TCK'nın 174. maddesinde belirtilen suçların unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanlar...ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılanlar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi ve katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit oranda tahsili yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Katılanlar...ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılanlar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi ve katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit oranda tahsili yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına "Katılanlar...ve ... yargılama sırasında kendilerini bir vekille temsil ettirdiklerinden 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168/3. maddesi ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asagari Ücret Tarifesi gereğince hesap edilen 2.640 TL maktu vekalet ücretinden payına düşen 1.320 TL'sinin sanık ...'ten alınarak katılanlara verilmesine" şeklindeki bendin eklenmesine ve hüküm fıkrasının vekalet ücretiyle ilgili bentlerindeki "müteselsilen" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "eşit oranda" ibaresinin getirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin kurulan hükmün DÜZELTİLEREK, sanık... hakkındaki beraat hükmünün ise isteme uygun olarak doğrudan ONANMASINA,

B-Sanık...'in taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yaptığı sözleşme kapsamında kaya kırıcı bir ürünün ticari hale getirilmesi için ürünün üretim evrelerinin yani test maddelerinin depolanması, belirtilen oranlarda ve uygun yöntemlerle üretim tekniklerinin test edilmesi, çıkan test ürünlerinin tartılması, kutulanması ve bunu yapabilecek otomasyon sisteminin tasarlanması işini üstlenen...Ticaret Ltd. Şti. firmasının yetkilisi olan sanığın, ... Ticaret Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık ... tarafından temin edilen kimyasal maddelerle, arge faaliyeti kapsamında ... Otosanayiciler Sitesinde kiraladığı bitişik haldeki dükkanlarda belirtilen faaliyete geçtiği, işçilerin çalışma yaptıkları sırasında meydana gelen patlama neticesi karbondioksit - karbonmonoksit zehirlenmesi ve yanığa bağlı dolaşım yetmezliği neticesi ölümü ile sonuçlanan olayda, farklı kimyasal maddeler üzerinde belirtilen tehlikeli çalışmayı yürüten sanığın yürütülen faaliyet kapsamında herhangi bir izin ve faaliyete konu işyeri için çalışma ruhsatı almayarak, gerekli iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini sağlamayarak, çalışma alanında uzman bir kimya mühendisi görevlendirmeden işçileri kendi insiyatiflerine bırakarak, işyerinin patlamadan korunma dökümanı ve aynı zamanda risk analizi yaptırmayarak bu şekilde bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Katılanlar...ve ... kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılanlar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi ve katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit oranda tahsili yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25250, Karar No: 2012/21548, Tarih: 11.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/25250 E.  ,  2012/21548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan kurum ile vekilinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 12/11/1974 gün ve 7459 sayılı kararı ile tescil edilip 10/10/1979 gün ve 11580 sayılı kararı ile sınırları belirlenen kentsel sit alanı içinde ve aynı zamanda sivil mimarlık örneği olarak tescilli Eski Kaymakamlık Binası'na komşu parselde yer alan ... Evi'nin müdür vekili olarak görev yaptığı, öğretmen evi yönetim kurulu toplantısında alınan karar ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün uygun görüşü çerçevesinde binanın alt katında bulunan tuvalet ara duvarlarının yıkıldığı, gerek öğretmen evi binasının yapım aşamasında gerekse bu binada yapılacak tadilat konusunda katılan kurumdan izin alınmamış ise de, her iki işlemin de sözü edilen izin hariç olmak üzere kanuni prosedürüne uygun olarak yapılmış olduğunun, yıkılan ara bölmelerin, taşıyıcı ve yapının statiğini tehlikeye düşürücü unsurlar olmayıp binanın görüntüsünde de olumsuz bir etki yaratmadığının dosya kapsamında mevcut 28/12/2009 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, suça konu ara bölmelerin yıkılmasının suç teşkil etmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın keyfi davranışlarda bulunduğuna, bilirkişi raporunun yanıltıcı ve yetersiz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Vekalet ücretinin, kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık müdafiine ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafındaki “sanık müdafiinin” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine “sanığa” sözcüğünün eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1826, Karar No: 2014/8908, Tarih: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1826 E.  ,  2014/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27876, Karar No: 2010/24125, Tarih: 21.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/27876 E.  ,  2010/24125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2338, Karar No: 2008/6157, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2338 E.  ,  2008/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2000 yılında 3402 Sayılı Yasa gereğince genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmakta olup, 3402 Sayılı Yasaya göre yapılan arazi kadastrosunda dolu pafta sistemi esas olup, davalı taşınmazın arazi kadastrosu sırasında nasıl ve ne olarak tespit harici bırakıldığı kadastro müdürlüğü ve tapu sicil müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Genel arazi kadastrosuna ait orijinal kadastro paftasının aslından çekilmiş fotokopisi kadastro müdürlüğünden istenerek,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemi yapıldığı anlaşılmakta olup, çekişmeli taşınmaza ait kamulaştırma belgelerinin,

4- Çekişmeli taşınmaza komşu 117, 118 ve 119 nolu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14690, Karar No: 2021/4491, Tarih: 23.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/14690 E.  ,  2021/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) O yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısı, kararı 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen yasal süresinden sonra temyiz ettiğinden, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar müdafii ve katılan EPDK vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında petrol istasyonunun ait olduğu Aşimoğlu firmasının yetkilisi, müdürü ve ortakları olduklarından bahisle kamu davası açılmış olup, sanık ... Asım'ın savunmasında; şirketin yönetiminde gözükmekle birlikte istasyonun lokanta bölümü ile ilgilenmekte olduğunu, kaçak akaryakıttan haberi olmadığını, sanık ...'in savunmasında; şirketin ortağı olmakla birlikte akaryakıt alım satım işleri ile sanık ...'in ilgilendiğini, akaryakıtın ne şekilde temin edildiğini bilmediğini, sanık ...'in savunmasında; şirketin ortağı olmakla birlikte şirkete ait aracın şoförlüğünü yaptığını, akaryakıt alım satım işleri ile sanık ...'in ilgilendiğini, akaryakıtın ne şekilde temin edildiğini bilmediğini belirttikleri ve sanık ...'in savunmasının da diğer sanıkları doğrular mahiyette olması karşısında; sanıklar Cumaali, Hakan ve Serhat'ın dava konusu akaryakıt ile ilgilerinin olduğuna dair savunmalarının aksine cezalandırılmaları için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2. Sanıkların sorumlusu olduğu petrol istasyonunda 29/11/2012 günü yapılan denetimde akaryakıt pompaları ve 2 no'lu tanktan 307 litre gaz yağı ve jet yakıtı özelliği gösteren akaryakıt ele geçirildiği, ayrıca satış pompalarına ait yazar kasalar ve işletme kayıtlarının incelenmesinde 187.345 litre faturası olmayan akaryakıt satışı yapıldığının belirlenerek sanıklar hakkında ele geçen 307 litre ve ele geçmeyen 187.345 litre akaryakıt nedeniyle cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı olayda; 187.345 litre akaryakıtın ele geçirilemediği ve üzerinde kaçak olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi de yaptırılamadığı gözetilerek, sanıkların yalnızca petrol istasyonunda ele geçen 307 litre akaryakıttan sorumlu tutulması gerekirken dava konusu tüm akaryakıt miktarından sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11 ve 3/12. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11 ve 3/12. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanıkların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu dosyada suç tarihinin 29/11/2012, iddianame tarihinin 14/03/2013 olduğu,

UYAP kayıtlarında yapılan incelemede; halen derdest olduğu anlaşılan Bünyan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/280 Esas sayılı dosyasının suç tarihinin 26/12/2012, iddianame düzenleme tarihinin 03/06/2013 olduğu anlaşılmakla;