muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9756, Karar No: 2012/30047, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9756 E.  ,  2012/30047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 13.09.2002 tarihinde ...'a ait işyerinde çalışmaya başladığını, ancak ... kaydının 01.05.2004 tarihinde yapıldığını, şahıs işyerinin şirkete dönüşmesi nedeniyle 20.02.2007 tarihinden itibaren ... ... Otelcilik Ltd. Şti. Unvanlı işyerinde ... kaydı yapılarak çalıştırıldığını, ... sözleşmesinin 23.08.2009 tarihinde haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, aylık ücretinin net 1.500,00 TL olduğunu, fazlaya ilişkin ... saklı tutulmak kaydı ile kıdem tazminatı alacağından 200,00 TL, ihbar tazminatı alacağından 200,00 TL, fazla mesai alacağından 2.500,00 TL, izin ücreti alacağından 200,00 TL, genel tatil günü alacağından 100,00 TL, hafta tatili alacağından 100,00 TL, ücret alacağından 100,00 TL olmak üzere toplam 3.400,00 TL'nin fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili davacının 2004 yılında işe başladığını, 23.08.2009 tarihine kadar garson olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, bütün ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, fazla çalışmasının olmadığını, davalı işyerinde hafta tatilinde ve genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalının ... sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini ileri sürdüğünü, davalı tarafça dosyaya herhangi bir devamsızlık tutanağı yazılı belge sunulmadığı, dolayısıyla davalı ... sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini kanıtlayamadığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı .... Şti. nin tüm çalışma süresinden diğer davalı ...'un ise davacının 01.05.2004 ile 18.02.2007 tarihi arasında geçen hizmet süresinden sorumlu olduğu, davacının

... sözleşmesinin haksız olarak ve ihbar önellerine uymadan sonlandırıldığı, yıllık izin ücretine, işyerinde fazla mesai yapıldığı anlaşıldığından fazla mesai ücretine hak kazandığı, ücret alacaklarının davalı ... tarafından ödendiği ispatlanamadığı gerekçesiyle ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı önce davalılardan ... ... ... yanında çalışmaya başlamış daha sonra işyerinin şirkete dönüşmesi ile ara vermeden çalışmasına davalı ... nezdinde devam etmiştir. Taraflar arasında bu hususta bir anlaşmazlık yoktur. Mahkemece davacının ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği ve davacının alacaklarını ispatladığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve ödenmemiş ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Davalı işyerinin turistik bir yerde olup yaz döneminde işlerinin yoğun olacağı kış döneminde ise işlerinin yaz dönemindeki kadar yoğun olmayacağı anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı hesaplanırken işlerin yoğun olduğu yaz dönemi ve daha az olduğu kış dönemi ayrımı yapılmamıştır. Fazla mesai alacağının gerçeğe uygun olarak tespit edilebilmesi için yaz dönemi ve kış dönemi ayrımı yapılması gerekir. Mahkemece bu ayrıma dikkat edilmeden fazla mesai alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3776, Karar No: 2024/11596, Tarih: 03.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3776 E.  ,  2024/11596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/226 E., 2019/720 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 22. Ağı Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/64 Esas, 2018/21 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi,53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve ve altıncı fıkrası 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2018/226 Esas, 2019/720 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.12.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.ByLock'un hukuka aykırı delil olduğuna, ByLock kullanmadığınasuçun unsurlarının oluşmadığına, suça ilişkin delil olmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte;

Savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi,tutanağın temini halinde ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması ve UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankası üzerinden sanıkla ilgili beyan bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa onaylı suretleri dosyaya getirtilip, gerekirse tanık veya tanıkların duruşmaya çağrılıp dinlenildikten sonra toplanan tüm delillerin duruşmada okunarak sanık ve müdafiinden diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Sanığın görev yaptığı yere yazı yazılmak suretiyle, görev yaptığı yer itibariyle haklarında ankesör veya sabit hatlardan periyodik ya da ardışık aramalarının olduğuna yönelik herhangi bir kayıt, soruşturma veya kovuşturmanın olup olmadığının saptanması ve varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin getirtildikten sonra bu hususta da bilirkişi raporu düzenlenmesi, yine sanık ile birlikte ardışık arandığı tespit edilen şahısların saptanması halinde bu şahıslarla ilgili herhangi bir soruşturma ya da kovuşturma olup olmadığı belirlendikten sonra şahısların tüm aşama ifadelerinin getirtilmesi ve beyanda bulunan şahısların mahkeme huzurunda beyanlarının alınması,

3-Silahlı terör örgütü mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerektiği halde uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 ncı maddei gereğince tekerrür uygulanması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2018/226 Esas, 2019/720 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 22. Ağı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1134, Karar No: 2021/2320, Tarih: 30.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1134 E.  ,  2021/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/10/2015 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/09/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince 25/12/2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, geçit hakkı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, bir kısım davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince 20/11/2020 tarihinde bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Kiraz Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/09/2018 gün ve 2015/216 Esas, 2018/262 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktar itibariyle kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 25/12/2020 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 21.12.2020 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 362/1-a maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 20/11/2020 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 25/12/2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/694, Karar No: 2020/3618, Tarih: 29.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/694 E.  ,  2020/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 18. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen asıl ve birleşen alacak ve cezai işlemin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada; Yalova'da bulunan ... Eczanesi'nin sahibi ve sorumlu müdürü olduğunu, davalı tarafça, Türk Eczacılar Birliği ile imzalanan ilaç temini yönündeki protokole aykırı olarak 12/03/2015 tarihinde hakedişlerinden haksız şekilde 23.768,85 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, yapılan kesintinin faiziyle birlikte iadesini, birleşen davada ise; asıl davada belirtilen protokol hükümlerine aykırılık nedeniyle haksız şekilde 110.253,60 TL cezai şart uygulandığını ileri sürerek, söz konusu cezai şartın iptaline ve cezai şarta mahsuben hak edişlerinden kesinti yapılmak suretiyle yapılan tahsilatın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, asıl davada yapılan kesintinin ve birleşen davadaki cezai işlemin protokol hükümlerine uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; dosyaya ibraz edilen davalı Kurum ile davacı eczanenin bağlı bulunduğu Türk Eczacılar Birliği arasında yapılan ve Kanun gereği davacının da uyması gereken protokole ve bu protokolün 1. maddesine eklenen 3.2.15. maddesi hükmüne aykırı olarak davacı eczacı tarafından ilaç verildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı, o nedenle davalı kurumun uğramış olduğu zararı sözleşme hükümlerine aykırı hareket etmeyen eczacıdan istemesinin doğru görülmediği, davacı eczacının sözleşmeye aykırılığı bulunmadığına göre müterafik kusuru da bulunmadığı, bu nedenlerle toplanan deliller, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya dikkate alınarak davacının asıl ve birleşen davasının kabulü ile, davalı kurum tarafından 06/05/2015 tarih ve 35371153-01/10303014/2395927 sayılı yazı ile uygulandığı bildirilen 110.253,60 TL cezai şarta ilişkin işlemin iptali ile işbu işleme ilişkin kesinti yapılmış olması halinde yapılan kesintinin kesinti tarihinden itiraben hesaplanacak yasal fazi ile birlikte davacı tarafa iadesine, ayrıca aynı işleme ilişkin olarak davalı kurum tarafından davacının alacaklarından 12/03/2015 tarihinde yapılan toplam 23.768,85 TL kesintinin de kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, sahte olarak düzenlendiği iddia edilen reçetelerin düzenlenmesi olayına davacı eczanenin iştirakinin bulunduğunu gösteren delil ibraz edilmediği, yani dosya kapsamında böyle bir delilin bulunmadığı gibi, başka şekilde de olaya karıştığını gösteren delil bulunmadığının anlaşıldığı, asıl ve birleşen davaların ayrı dava olması sebebiyle, her bir dava için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken iki davanın da tek hükümle sonuçlandırılması doğru olmamakla birlikte, yapılan incelemede harcın hesaplanmasında eksiklik olmadığı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de istinaf bulunmadığından tespit edilen bu husus doğru olmamakla birlikte, kamu düzenine ilişkin olmadığından resen gözetilmediği, dosya kapsamına göre, sonuç itibariyle mahkeme kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle HMK. m. 353/1-b-1 hükmü uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 1 inci madde uyarınca, aynı Kanunun 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530 TL'ye çıkartılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın temyiz isteminin reddi gerekmektedir.

2-) Davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın temyiz isteminin reddi gerekmektedir.

2-) Davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dava konusu uyuşmazlık, 2014 tarihli yüksek bedelli kanser ilacı ihtiva eden 2 adet sahte reçete nedeniyle 2012 yılı eczane protokolünün ilgili maddeleri gereğince davacının hakedişlerinde yapılan kesinti ile reçete bedellerinin 5 katı cezai şart işleminin iptali ile kesilen miktarların istirdadı istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince; davacının uyması gereken protokole ve bu protokolün 1. maddesine eklenen 3.2.15. maddesi hükmüne aykırı olarak davacı eczacı tarafından ilaç verildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı, o nedenle davalı kurumun uğramış olduğu zararı sözleşme hükümlerine aykırı hareket etmeyen eczacıdan istemesinin doğru görülmediği, davacı eczacının sözleşmeye aykırılığı bulunmadığına göre müterafik kusuru da bulunmadığı, bu nedenlerle toplanan deliller, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya dikkate alınarak davacının asıl ve birleşen davasının kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamında beyanına başvurulan davaya konu reçete sahibi hasta yakını ...'in "Ben ve eşim Yalova'da bulunan ... Eczanesinden ilaç almadık, Yalova'da hiç ikamet etmedik." yönündeki beyanları ile e-reçete ve e- rapor uygulamasına geçildikten sonra, 29.06.2012 tarihli 2012/1 Ek Protokol ile 2012 tarihli protokole eklenen 3.2.15.2 maddesinde yer alan "Reçete muhteviyatı, bu protokol hükümlerine göre hastaya/ilaçları teslim alana teslim edilecektir. Bu işlem ilaçları eczaneden alan kişinin T.C kimlik numarasının Medula eczane provizyon sistemine kayıt edilmesi ile tamamlanmış olacaktır. " şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar davacı eczane tarafından reçete muhteviyatı ilaçlar sistemde görüldükten sonra hasta yakını olduğunu beyan eden kişiye teslim edilmiş ise de, reçeteyi getiren ve ilacı teslim alan kişinin sözlü beyanlarına itibar edilerek, ilaçları teslim alan kişinin verdiği TC kimlik numarasının kendisine ait olup olmadığı yönünden kimlik tespiti ve doğrulaması yapılmaksızın ilaçların teslimi nedeniyle, davacı Ek protokolde yer alan düzenlemeye aykırı davranmış olup, kendisine yüklenen kimlik tespiti yükümlülüğünü tam ve eksiksiz olarak yerine getirmeyerek kusurlu davranışı nedeniyle davalı ... zarar uğrattığı anlaşılmakla davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz isteminin, miktar itibariyle temyizi kabil bulunmadığından REDDİNE, 2.bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/294 E., 2017/145 K. sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.