muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15540, Karar No: 2017/2619, Tarih: 03.05.2017

Davalı ... cevabında, başvurunun işlemlerinin devam ettirilmemek suretiyle hükmünü yitirdiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ... ve D... ibarelerinin görsel ve sescil olarak bıraktıkları umumi intiba itibariyle karıştırılabilecek derecede benzer oldukları, diğer sözcük ve şekillerin bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, başvuru kapsamında yer alan "..., bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar (gübreler ve topraklar dahil); Gübreler ve topraklar." ürünlerinin davacı markalarının kapsamında yer alan ürün ve hizmetlerle aynı tür olduğu, zira ürünlerin aynı dağıtım kanallarından geçtikleri, aynı işyerlerinde sunuldukları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunduğu, bu nedenle aynı tür sayılmalarının zorunlu bulunduğu, buna karşın diğer ürün ve hizmetlerin aynı türden olmadıkları, anılan ürün ve hizmetlerle ilgili satın alma süresi içersinde davacının "..." ibareli markasıyla sunulan anılan ürünleri satın almak veya yararlanmak isterken davalının "D... ...+ŞEKİL" işaretini taşıyan ürün ve hizmetleri satın alma veya yararlanma yönünden tercihte bulunabilecekleri, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, buna karşın başvuru kapsamında yer alan diğer malların davacı markalarının kapsamında yer alan ürün ve hizmetlerle aynı türden olmadığı, bu nedenle iltibas vakıasına dayanarak davacının davalı başvurusunun tescilini engelleme olanağının bulunmadığı, davacının markalarının tanınmışlık vasfı olmadığı, başvurunun kötüniyetli sayılmasının gerektirir bir emare olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 2014/M-8717 sayılı kararının, "..., bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar (gübreler ve topraklar dahil); Gübreler ve topraklar." ürünleri bakımından davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline sair yönlerden iptal isteminin reddine karar verilmiştir

Kararı, davalı (TPE) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı (TPE) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı (TPE) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı (TPE)'den alınmasına, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1924, Karar No: 2017/4255, Tarih: 10.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2016/1924 E.  ,  2017/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 14. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek ve örgütte faaliyet gösterme

2-Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : ... hakkında beraat (Örgütlü olarak uyuşturucu madde ticareti yapma ve suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek ve örgütte faaliyet gösterme)

... ... ve .... hakkında mahkûmiyet (Uyuşturucu madde ticareti yapma)

Diğer sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet, suç işlemek için örgüt kurmak, yönetmek ve örgütte faaliyette bulunma suçundan beraat,

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., Sait hakkında kurulan Suç İşlemek Amacıyla Örgüt kurmak, yönetmek ve örgütte faaliyet gösterme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3) Sanıkla... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

a) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, sanıkların hukuki durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/337 Emanet sırasında kayıtlı bulunan uyuşturucu maddelerinin TCK’nun 54/4 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı sanık ... müdafii ile sanıklar ...,...,...,...,..., ve ... temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle CMK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeninden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğinin giderilmesi mümkün olduğundan,

Kanuna aykırı sanık ... müdafii ile sanıklar ...,...,...,...,..., ve ... temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle CMK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeninden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğinin giderilmesi mümkün olduğundan,

a) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

b) Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmına son kısmında yer alan TCK’nın 54/1 ibaresinin çıkartılarak yerine TCK’nun 54/1-4 ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, kurulan örgüte üye olmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS'ten çıkartılarak dosyaya konulan nüfus kaydında sanık ...’nin 05/08/2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanığın ölüp

ölmediği kesin olarak belirlenip sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9944, Karar No: 2012/11511, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9944 E.  ,  2012/11511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah.sıfatıyla)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davacının davalı kurumda yer alan çiftçi kaydındaki baba adının düzeltilmesi istenilmiş olup, davaya iş mahkemesi sıfatı ile bakılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 10.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 10.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8628, Karar No: 2010/12470, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8628 E.  ,  2010/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması kural olarak doğrudur.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendime) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin belirlenebileceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Ayrıca, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın yakınından geçen irili ufaklı derelerden çiftçi imkanları ile sulanabilen bir arazi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, dere suyunun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, dereden gelen bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden ve pompayla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz sulu arazi kabul edilip %5 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kuru fasulyenin 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulu raporlarının denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7639, Karar No: 2014/21588, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7639 E.  ,  2014/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2008/580-2014/107

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 18.01.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 50 oranında sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Maddi tazminatın belirlenmesinde ise hataya düşüldüğü görülmektedir.

Dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Öte yandan tazminat miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece hükme esas alınan 13.01.2014 tarihli hesap bilirkişi raporunda sigortalının zararı hesaplanırken 2008 yılından itibaren asgari geçim indiriminin dikkate alınması isabetlidir. Keza davacının 2006 yılına ait bilinen ücretinin asgari ücrete oranlanarak, asgari ücretlerin bu oran dahilinde artırılması yoluyla bilinen dönemde ki ücretlerin belirlenmesi de yöntem olarak isabetlidir. Ne var ki bilinen devrede, 2008 yılından itibaren tazminata esas alınacak davacı ücretinin belirlenmesi sırasında, önce net asgari ücretin bulunup, sonra bu ücretin belirlenen katsayı oranında artırılması ve en son asgari geçim indiriminin ilave edilmesi gerekirken, asgari geçim indirimi uygulanmış net asgari ücretin katsayı dahilinde artırıldığı, diğer bir deyişle asgari geçim indirimlerine de artırım uygulandığı görülmektedir. Asgari geçim indiriminin hesaplanma şekli 5165 sayılı yasanın 2.maddesiyle değişik 193 sayılı gelir vergisi kanununun asgari geçim indirimi başlıklı 32.maddesinde gösterilmiş olup, hesap yönteminin buna aykırı olduğu ortadadır. Hal böyle olunca tazminatın belirlenmesinde esas alınan ücretin hatalı tespit edildiği hesap raporunun hükme esas alınmasının isabetsiz olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine

28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/108, Karar No: 2007/104, Tarih: 07.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/6-108 E., 2007/104 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/6-108 E., 2007/104 K.**

**- AKDİN ASLİ MÜKELLEFİYETLERİNİN YERİNE GETİRİLMEMESİ

- İTİRAZIN KALDIRILMASI VE TAHLİYE İSTEMİ

- MUACCELİYET VE TEMERRÜDE DÜŞME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması, tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 2.İcra Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.4.2006 gün ve 2005/1163-2006/624 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 8.6.2006 gün ve 2006/4540-6539 sayılı ilamı ile,(...Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı, icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile takibe konu alacağın yargılama aşamasında tamamen ödenmiş olduğundan takip masrafları ve faiz yönünden takibin devamına, tahliye talebinin ise reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından tahliye talebinin reddine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davaya ve takibe dayanak yapılan 15.05.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün 2.maddesinde her ayın kirasının ayın 20. gününde ödeneceği, 3.maddesinde ise bir aylık kiranın ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar kira bedellerinin muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Bu koşullar geçerli olup tarafları bağlar. Davacı 2005/Mayıs ayı kirasının sözleşmede kararlaştırılan sürede ödenmemesi nedeniyle 24.05.2005'te başlatmış olduğu icra takibinde 2005/Mayıs ayı ile dönem sonuna kadar olan 11 aylık kira paralarının tahsilini istemiştir. Yasal içerikli ödeme emri davalıya 27.05.2005 tarihinde tebliğ edilmiş olup, her ne kadar takibe konu 2005/Mayıs ayı kirası 27.05.2005 tarihinde yasal süresi içerisinde ödenmiş ise de Mayıs ayı kirasının kararlaştırılan günde ödenmemesi nedeni ile sözleşmenin 3.maddesinde öngörülen muacceliyet koşulu gerçekleştiğinden Mayıs ayı dışında kalan diğer ayların kiraları da istenebilir hale gelmiş olup, yasal süre içerisinde ödenmediğinden temerrüt olgusu gerçekleşmiştir.

Mahkemece Mayıs ayı dışındaki diğer ayların kira paraları yönünden temerrüt gerçekleşmiş olduğundan takip tarihinden sonra yapılan ödemeler dikkate alınmak suretiyle hesaplanacak miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; taraflar arasındaki kira sözleşmesinde her bir ayın kira parasının ait olduğu ayın 20'sinde peşin ödeneceğinin, herhangi bir ayın kira parası zamanında ödenmediği takdirde, dönem sonuna kadar geçecek diğer aylara ait kira paralarının da muaccel hale geleceğinin açıkça belirtilmiş olmasına, tacir olan davalı/borçlu kiracının 2005 yılı Mayıs ayı kira parasını 20.05.2005 tarihinde ödemediğinin çekişmesiz bulunmasına; bu durumda, sözleşmedeki muacceliyet hükmü gereğince, dönem sonuna kadarki tüm ayların kira paralarının muacceliyet kazanmış ve takip talepnamesinde, 2005 yılı Mayıs ayı kirasıyla birlikte, muaccel hale gelen kira paralarının da ödenmesinin istenilmiş olmasına; ödeme emrinde verilen 30 günlük yasal süre içerisinde salt anılan aya ait kira parasını ödemesinin davalıyı temerrüde düşmekten kurtarmaya yeterli bulunmamasına, muacceliyet kazanan kira paralarını söz konusu yasal süre içerisinde ödememesi nedeniyle temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulünde zorunluluk bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 7.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2588, Karar No: 2018/1167, Tarih: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2588 E.  ,  2018/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Yakınan ...’e yönelik eylemi nedeniyle sanık ...’a yüklenen 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.