muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/200, Karar No: 2009/290, Tarih: 15.12.2009

Somut olay bu açıklamalar ışığında ele alındığında;

30 yıldır evli olan sanık ile maktûle E...’nin, sanığın maktûle ve çocuklarını evden kovmuş olması nedeniyle 7-8 yıldır ayrı yaşadıkları, sanığın eşinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapmış olduğu taşınmaz satışının maktûle tarafından açılan dava sonucunda mahkeme tarafından iptal edildiği, maktûlenin eşine karşı açmış olduğu nafaka ve boşanma davalarına karşılık sanık tarafından da açılan boşanma davalarının birleştirilmesi sonucu, Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesince karşılıklı açılmış olan boşanma davaları ile nafaka davasının 12.05.2005 tarihinde kabulü ile, tarafların boşanmalarına ve maktûle lehine yüksek miktarda nafaka bedeli ve manevi tazminata hükmedilerek ortak çocuklarından olan Fatih’in velayetinin anneye verildiği, olay günü tabancasını poşete sararak yanına alan sanığın ticari bir taksi ile maktûlenin evinin bulunduğu yere geldiği, eve 8-10 metre mesafede beklemesini söyleyerek taksiden indiği, evinin bahçesinde temizlik yapan maktûlenin yanına geldiği, kendi¬sini görmek istemeyen maktûlenin geri dönüp evine doğru yönelmesi üzerine, sanığın poşet içerisinden çıkardığı tabanca ile maktûlenin ensesine doğru 4-5 el ateş ettiği, mermilerin isabeti üzerine ölenin yüzüstü yere düştüğü, tanık D... Tarafından da doğrulandığı üzere sanığın yerde yatan ölene 3 el daha ateş ettikten sonra, olay yerinin ilerisinde beklettiği taksiye binerek olay yerinden uzaklaştığı, E... Ç...'nın ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası ve alt çene kırığıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü anlaşılmaktadır.

Sanık savunmasında eylemi tasarlayarak gerçekleştirmediğini, uzun süredir görmediği oğlu F... Görmek amacıyla eşinin evine gittiğini, oğlunu görmesine izin vermeyen eşinin ayrıca kendisine hakaret edip, elindeki süpürge ile vurması sonucunda kendisini kaybederek eşini öldürdüğünü belirtmiş ve yerel mahkeme tarafından da sanığın bu savunmasına itibar edilerek öldürme eyleminin tasarlama olmaksızın, haksız tahrik altında gerçekleştirildiği sonucuna varılmış ise de; öncelikle sanığın oğlunu görmek amacıyla geldiğini belirttiği ve eylemi gerçekleştirdiği tarihin, mahkeme tarafından oğlunu görmesi için izin verilen günlerden olmadığı, katılan F... ve tanık D... 'in olay sırasında sanık ile ölenin tartıştıklarına dair bir anlatımda bulunmadıkları, sanığın olay yerine geldiği taksiyi göndermeyip olay yeri yakınında beklettiği ve daha önceden temin ettiği silahı da poşete sararak maktûle ile görüşmeye gittiği de dikkate alındığında sanığın savunmasına ve yerel mahkeme kabulüne katılmak olanaklı değildir. Zira sanık savunmasının kabulü halinde, bir anlık sinirle eylemin gerçekleştirilmesi halinde en azından yapılan ilk atışların ölenin bedeninin ön kısmına isabet edecek şekilde yapılması gerektiği, oysa otopsi raporuna göre tüm atışların arkadan olmak üzere enseye isabet edecek şekilde olduğu, eylemin bu şekilde gerçekleştirilmiş olması ise, sanığın eylemi haksız tahrikin etkisi altında gerçekleştirmediğini göstermektedir.

Şu halde; sanığın, öldürme olayından 12 gün önce aleyhine sonuçlanan boşanma davası ve öncesinde gelişen olaylar nedeniyle, boşanma davasının istemediği şekilde neticelenmesinin hemen ardından eşini öldürme kararını verdiği, öldürme kararından sonra suç tarihine kadar geçen 12 günlük sürede ulaştığı ruhi sükunete rağmen öldürme kararından vazgeçmediği, kararını gerçekleştirmek amacıyla olay sonrasında rahatlıkla kaçabilmek için olay yerine geldiği ticari taksiyi olay yerinin hemen yakınında beklettiği, konuşmak bahanesiyle yaklaştığı ve o sırada evinin bahçesinde temizlik yapmakta olan maktûleye tamamı arkadan olmak üzere, ensesine isabet edecek şekilde 7 el ateş ederek eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; öldürme eyleminin tasarlayarak gerçekleştirildiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında Özel Daire bozma kararı doğrultusunda haksız tahrik olmaksızın tasarlayarak eşini öldürme suçundan hüküm kurulması yerine, yerel mahkemece eski hükümde ısrar edilmesinde isabet bulunmadığından, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, sanık hakkında Özel Daire bozma kararı doğrultusunda haksız tahrik olmaksızın tasarlayarak eşini öldürme suçundan hüküm kurulması yerine, yerel mahkemece eski hükümde ısrar edilmesinde isabet bulunmadığından, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve bir kısım Kurul Üyesi;  “Olay günü uzun zamandan beri görmediği müşterek çocuklarından F...’yi görmek amacı ile kendisinden ayrı yaşayan maktûlenin ikamet ettiği eve gittiği, evin önünde karşılaştığı maktûleden oğlunu görmesine izin vermesini istediği, ancak maktûlenin saldırısına ve hakaretine maruz kalması üzerine, maktûleden gelen ve hiç beklemediği bu fiili saldırı ve tahrikin etkisi ile aniden gelişen olaylar sonucu tehevvüren eşi  olan maktûleyi öldürdüğüne ilişkin sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren ve aksi kanıtlanamayan savunması dışında,  maktûle eşini öldürme niyetinde sebatla ve koşulsuz olarak ne zaman karar verdiği, ulaştığı ruhi sükunete rağmen öldürme kararından vazgeçmeyip bu kararını icra ettiği hususunda, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli  kanıt dosya içerisinde  bulunmamaktadır. O halde tasarlamanın varlığı için aranan koşulların somut olayda gerçekleşmediği nazara alındığında, sanığın tasarlama olmaksızın haksız tahrik altında eşini öldürdüğü yönündeki yerel Mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğu”  görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2009 gün ve 162-1 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2009 günü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 15.12.2009 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4283, Karar No: 2015/43948, Tarih: 21.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/4283 E.  ,  2015/43948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın 28.08.2015 tarihli dilekçe ile temyiz hakkından vazgeçtiği anlaşılmakla, adı geçen sanık temyiz incelemesi dışında tutulmuş,

Sanık ...'nın sabıkasında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/252-379 Esas ve Karar sayılı ilamının dosya içerisine getirtilerek infaz edilip edilmediği, bu suretle 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7.maddeleri ile uygulama yapılıp yapılamayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “477,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2477, Karar No: 2012/6928, Tarih: 27.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2477 E.  ,  2012/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye kalkışmak, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35, 62, 53/1 maddeleri uyarınca;7 sene 6 ay hapis cezası,

6136 Sayılı Kanunun 13/3, TCK 62, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca;

10 ay hapis cezası ve 500 TL Adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Dosya içeriğine göre; sanığın av tüfeği ile mağdura ateş ederek, hemopnomoraks, sol subklavien arter yaralanması, sol humerus proksimal şhaft fraktürü, sol 2. ve 3. kotlarda fraktür meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulaması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 28.12.2010 gün ve 28369 sayılı raporunda, ayaktan muayene edilen sanıkta psikotik bozukluk saptandığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesince, sanığın müşahade altında tutulması sonucu düzenlenen 29.06.2011 gün ve 2220 sayılı rapor ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca sanığın muayenesi ve dosyanın tetkiki sonucu düzenlenen 13.05.2011 gün ve 392 sayılı raporda ceza ehliyetini etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede akıl hastalığı veya akıl

.../...

s-2-

zayıflığı bulunmadığı, ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılması yönünde eksik incelemeye dayanan bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1050, Karar No: 2023/20629, Tarih: 06.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/1050 E.  ,  2023/20629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/321 E., 2016/161 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydına göre, katılan ...'ın karar tarihinden sonra 26/07/2019 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak katılanın yasal mirasçıları belirlenip, haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/931, Karar No: 2023/567, Tarih: 14.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/931 E.  ,  2023/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/780 E., 2021/1084 K.

DAVA TARİHİ : 19.09.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/307 E., 2019/201 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan red karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; davalının sözleşme gereği yapması gereken elektrik işini aksatmasından ötürü Palandöken ilçesindeki mandırasını, organize sanayi bölgesinde yaptırmakta olduğu iş yerine taşıyamadığını, bu sebeple İl Gıda ve Tarım Müdürlüğünce hakkında 13.785,75-TL idari para cezası verildiğini, halen iş yerinin elektrik işinin tam olarak yapılmadığını, aradan geçen zamanda fiyat farkı oluştuğunu, davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, davalının iş yerinin kapatılmasına, yeni iş

1

yerini faaliyete geçirememesine ve idari para cezası ödemek zorunda kalmasına neden olduğunu, bu nedenle maddi zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 40.000,00-TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında elektrik yapım sözleşmesi yapıldığını ancak kararlaştırılan bedelin işin maliyetini karşılamaması ve sözleşme bedelinin tam olarak ödenmemesi üzerine müvekkilince talep edilen ücret farkının davacı tarafından reddedildiğini, davacı yanca müvekkili hakkında Erzurum 2. İcra Müdürlüğü’nün 2016/14250 E. sayılı dosyası ile ilamsız icra takibine başlandığını, müvekkilinin itirazı üzerine takibin durduğunu, davacının açmış olduğu itirazın iptali davasında Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/126 E., 2018/393 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, müvekkilince bu karara karşı istinaf yoluna başvurulduğunu, itirazın kısmen iptaline ilişkin karar üzerine Erzurum 2. İcra Müdürlüğünün 2016/14250 E. sayılı dosyasından kapak hesabı yapılarak tebliğ edilmesi üzerine müvekkilinin icra dosyası borcunu 17/09/2018 tarihinde ödediğini, takip dosyasının böylece infaz edildiğini, bu kararın kesin hüküm teşkil ettiğini, davacının işletmekte olduğu mandıranın mevzuata aykırı olması nedeniyle kapatıldığını, bu nedenle idari para cezası verildiğini, idari para cezasının müvekkili ile bir ilgisi bulunmadığını, yapılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının maddi zarara uğradığını iddia etmesi üzerine sunmuş olduğu evrakların davalı tarafından maddi zarara uğradığını ispat edemediği, iş yerinin kapatılması ve ürünlerinin imha edilmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, iş sözleşmesinden kaynaklı alacağın ilgili Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde karara bağlandığı, bu anlamda davacının ve aşamadaki yazılı beyanlarının doğruluk payı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde, dava dosyasına sunmuş olduğu sözleşmenin şahit kısmında adı geçen ... isimli şahsın imzasının kendisi tarafından atıldığının davalı tarafından ileri sürüldüğünü, mahkemenin bu hususta araştırma yapmadan karar verdiğini ileri sürerek istinaf başvurusunun kabulü mahkemece verilen kararın da kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. “Davacının 03/04/2019 tarihli istinaf dilekçesindeki istinaf itirazı, dava dosyasına sunulan sözleşmenin şahit kısmında adı geçen ... isimli şahsın imzasının adı geçen şahsa ait olmadığı, bu imzanın kendisi tarafından atıldığının ileri sürüldüğünü, bu hususun araştırılmadan karar verilmesidir. Dava dilekçesi ile birlikte dosyaya sunulan "Elektrik Yapım Sözleşmesi" başlıklı sözleşme gerek içerik gerekse davacı ve davalının imzaları yönünden tarafların kabulünde olup bu hususta taraflar arasında bir

2

uyumazlık yoktur. Bu noktada sözleşmede tanık sıfatıyla imzası bulunan ...'in imzasının adı geçene ait olup olmamasının davanın esasına bir etkisi bulunmamaktadır.

2.Davacının 03/04/2019 tarihli istinaf dilekçesinde başka bir istinaf itirazına yer verilmemiştir. Davacı 17/04/2019 tarihinde ek istinaf dilekçesi vermiş ise de gerekçeli karar davacıya 02/04/2019 tarihinde tebliğ edilmiş olup ek istinaf dilekçesi yasal istinaf süresi geçtikten sonra 17/04/2019 tarihinde verilmiş olduğundan incelenmemiştir. Öte taraftan ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde kamu düzenine bir aykırılık da görülmemiştir.”gerekçeleriyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; dava dosyasına sunmuş olduğu sözleşmenin şahit kısmında adı geçen ... isimli şahsın imzasının kendisi tarafından atıldığının davalı tarafından ileri sürüldüğünü, mahkemenin bu hususu araştırmadan karar verdiğini, davalıya yapılan ödemelere ilişkin makbuzların dosyaya yasal istinaf süresi geçtikten sonra sunduğunu, sahip olduğu iş yerine Erzurum Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı tarafından çalışma ve gıda sicili belgesi verildiğini, iş yerinin kapatılma sebebinin davalının elektrik işlerini yapmaması olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.1.Dava dilekçesi ile birlikte dosyaya sunulan "Elektrik Yapım Sözleşmesi" başlıklı sözleşme, gerek içerik gerek davacı ve davalının imzaları yönünden tarafların kabulünde olup, bu hususta taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu noktada sözleşmede tanık sıfatıyla imzası bulunan ...'in imzasının adı geçene ait olup olmamasının davanın esasına bir etkisi bulunmamaktadır.

2.2. Davacının diğer temyiz itirazları istinaf dilekçesinde ileri sürülmediğinden temyiz aşamasında incelenmesine imkan bulunmamaktadır.

3

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30716, Karar No: 2020/12734, Tarih: 22.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30716 E.  ,  2020/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, Atlantis Grup Şirketleri olan Atlantis Güvenlik ve Koruma Hizmetleri LTD. ŞTİ nin ve yine grup şirketi olan Atlantis Gözetim Organizasyon Danışmanlık Sosyal Hizmetler LTD ŞTİ nin vekaletname ile işlerini takip etmekte olan çalışanı olduğu, sanığın her ay fatura tahsilatları amacıyla katılanın müşterilerine giderek müşterilerden şirket adına keşide edilmiş çekleri alıp şirkete getirdiği ancak suç tarihinde sanığın, katılan şirketin müşterisi olan Demşaş Deri Mamulleri ve Yapı Yatırımları Sanayi A.Ş . tarafından keşide edilen 30/09/2013 tarih ve 4431144 nolu 5434 TL miktarlı , ve 31/10/2013 tarih ve 4431146 nolu 5674 TL bedelli Denizbank Tuzla Organize Şubesine ait çekleri müşteriden almasına rağmen katılan şirkete teslim etmediği ve telefonla aranması üzerine işi bıraktığını beyan ettiği, bu suretle hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; katılanların ve tanık Demsaş şirketi yetkilisinin çeklerden birinin ... isimli kişiye sanık tarafından verilmiş olduğunun bu kişinin kendilerini araması üzerine öğrendiklerini beyan etmelerine karşın bu kişinin araştırılmamış ve dinlenmemiş olması, sanığın işi maaşı ödenmediği için bıraktığını beyan etmesine karşın bu beyanının doğruluğunun tespiti için sanığın şirketten maaş alacağı olup olmadığının araştırılmaması, davaya konu çeklerin bankaya sorulup sorulmadığı yahut bankaya tahsil amacı ile sunulup sunulmadığı, yahut icra takibine konulup konulmadığı hususlarının araştırılmamış olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ve konu ile ilgili beyanının alınması, çeklerin akıbetlerinin araştırılması, sanığın maaş alacağı olup olmadığının tespit edilmesinin ardından sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile doğrudan beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.