muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9664, Karar No: 2012/17586, Tarih: 17.10.2012

Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2007 tarihli ve 12/09/2008 tarihli kararlarında, sanığın 2002-2003 yılı vergilendirme döneminde Deniz İplik Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. başlıklı irsaliyeli faturalar kullandığı, bu faturaların tamamının sahte olduğu, faturaları ticaret defterlerine işlediği ve bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde 2002-2003 yılları vergilendirme döneminde vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki "'Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 318/1. maddesinde ki "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında yada bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği hususu gözetilmeden Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2008 tarihli kararına katılan (38570) sicil sayılı üye hakimin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2010 tarihli ve 2010/34 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/03/2010 tarihli ve 2010/73 değişik iş sayılı kararına da katılması suretiyle, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Söz konusu kararlara esas alınan somut delillerin, Vergi Denetmeni Mehmet Karakaya tarafından düzenlenen 15/03/2005 tarihli vergi suçu raporu ve 14/03/2005 tarihli vergi inceleme raporu ile bilirkişi Yılmaz Dişli'ye ait 30/05/2007 tarihli bilirkişi raporu olduğu, vergi inceleme raporunun, Deniz İplik Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.nin sahte fatura düzenlediği ve kullandığı yönündeki Vergi Denetmeni ... tarafından düzenlenen 12/07/2004 tarihli vergi tekniği rapora esas alınarak tanzim edildiği, vergi suçu raporunun da anılan vergi inceleme raporu uyarınca düzenlendiği, bilirkişi raporunun ise söz konusu vergi suçu raporu, vergi inceleme raporu ve vergi tekniği raporu dayanak alınmak suretiyle düzenlendiği, oysa adı geçen şirket hakkında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı yönünde düzenlenen Vergi Denetmeni ...'na ait 12/07/2004 tarihli 2004/83-14 sayılı vergi tekniği raporu ve bu rapora istinaden adı geçen vergi denetmeni tarafından düzenlenen 23/07/2004 tarihli ve 2004/83-18 sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak salınan vergilerin ve vergi ziyaı cezalarının iptali için anılan şirket tarafından açılan davalar sonucunda, İstanbul 5. Vergi Mahkemesinin 2004/2052 esas, 2005/1517 sayılı ve 2004/2053 esas, 2005/1518 sayılı davaların kabulüne ilişkin kararların, sırasıyla Danıştay 9. Dairesinin 07/11/2007 tarihli ve 2006/1227 esas, 2007/3671 karar sayılı ve Danıştay 4. Dairesinin 15/02/2007 tarihli ve 2006/2188 esas, 2007/379 karar sayılı ilâmlarıyla onanmasına karar verilerek kesinleşmesi karşısında, söz konusu durumun hükmün kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan yeni olay ve delil olarak kabulü gerekirken, yazılı şekilde verilen karara karşı itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.06.2011 gün ve 2010/7781/34100 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 gün ve KYB.2011/233669 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2008 gün ve 2008/32 esas 2008/311 sayılı kararına katılan (38570) sicil sayılı üye hâkimin, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığından reddine dair Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2010 gün ve 2010/34 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 gün ve 2010/73 değişik iş sayılı kararına da 5271 sayılı CMK’nun 23. maddesinin (1) numaralı fıkrasına aykırı olarak iştirak ettiği anlaşılmakla kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamenin öncelikle birinci bendindeki talep bu yönden yerinde bulunduğundan, ikinci bentteki bozma nedeni incelenmeksizin, Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2008 gün ve 2008/32 esas 2008/311 sayılı kararına katılan (38570) sicil sayılı üye hâkimin, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olmadığından reddine dair Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2010 gün ve 2010/34 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 gün ve 2010/73 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahkemesince takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3100, Karar No: 2024/656, Tarih: 22.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3100 E.  ,  2024/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/324 Değişik iş

ŞÜPHELİ : Oxford Yayıncılık Ltd. Şti.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARAR : Yetkili savcılığın belirlenmesi kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/27204 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55648 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55648 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 22/02/2022 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/02/2022 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma isteminin, şüpheli hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçu yönünden yetkili savcılığın tespiti kararına ilişkin olması olması karşısında; 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi uyarınca, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine,

Oy birliğiyle, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1713, Karar No: 2010/13473, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1713 E.  ,  2010/13473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu,davalının reçetelere ekli 17 adet ilaç kupürünün sahte olduğunu belirterek 12.03.2008 tarihli yazıyla sözleşmenin feshedildiğini bildirdiğini, sahte olduğu iddia edilen kupürlere ait ilaçları yasal dağıtım kanallarından aldığını, sahtelik olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, fesih işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, fesih işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile kaldırılmasını ve muarazanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, fesih işleminin protokole uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmede sahte küpürlerin fatura edilmesinin fesih ve ceza için yeterli olduğu, eczacı veya çalışanının bunun farkına varmaması veya kusursuz olmasının sonuca etkili olmadığı, sözleşmenin feshinin sözleşmeye uygun olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı sahteliği ileri sürülen ilaçları ruhsat sahibi firmalardan ilaç dağıtım kanalları aracılığı ile satın almış olup küpürlerin menşeini de kanıtlamıştır. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda da küpürlerdeki sahteciliğin şeklinin karşısında (orjinali ile yalnızca küçük bir harf “o-a “değişikliği içermesi) eczacı veya çalışanlarına yönelik bir kusur yöneltmenin mümkün olmadığı feshin haklı olmadığı belirtilmiştir. Davacı aleyhine başlatılan ceza soruşturmasında alınan bilirkişi raporunda da küpürlerdeki harf değişikliğinin iğfal kabiliyeti olduğu belirtilerek takipsizlik kararı verildiğide anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14204, Karar No: 2018/3995, Tarih: 18.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14204 E.  ,  2018/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Mahkemesi

Davacı, ... başlangıç tarihinin 02/02/2007 olduğunun ve davalılardan işverene ait işyerinde 02/02/2007-07/09/2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen ... dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 02.02.2007-07.09.2008 tarihleri arasında davalı ...de geçen ve davalı ... bildirilmeyen ...lı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş ... tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve ...larına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına ... Gündüz adına ... takımı işinden tescilli ... sicil numaralı işyerinden 28.11.2007-03.01.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacının davalı ... tarafından bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının bazı gazete haberlerini ibraz ettiği, davacı ve davalı yanın tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına ... Gündüz adına ... takımı işinden tescilli ... sicil numaralı işyerinden 28.11.2007-03.01.2008 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacının davalı ... tarafından bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davacının bazı gazete haberlerini ibraz ettiği, davacı ve davalı yanın tanıklarının beyanlarına başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri ... olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. ... bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Yapılacak iş, mahkemece davalı Kurumdan ve ticaret sicillinden davanın ihbar edildiği ......... Ltd. Şti.'ne ait işyeri dosyaları ve ilgili kayıtlar getirtilmeli ve davacının çalışmasının geçtiği ... Akgündüz'e ait kayıtlar getirtilmeli, söz konusu çalışmayı bilebilecek durumda olan başta ...lu çalışanlar ve davalı ...de çalışan diğer memurlar başta olmak üzere tanık beyanlarına başvurulmalı, davalı ... nezdindeki ihtilaflı döneme ait ücret tediye ...larının ve puantaj kayıtlarının tamamının aslı veya onaylı ve okunaklı örnekleri getirtilmeli, davalı ... Başkanlığının dava konusu dönemi kapsayan ... takımı hizmetleri ile ilgili ihale evrakları celp edilerek, ... ile ... Akgündüz ve ......... Ltd. Şti. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı ve söz konusu ilişkinin tam olarak hangi tarihte başladığı araştırılmalı, davacının davalı ... ya da anılan şirket veya ... Akgündüz ile arasında yapılan herhangi bir sözleşme veya belgenin olup olmadığı ile davacının hangi tarihler arasında ve hangi işverenler nezdinde çalıştığı, davacının yaptığı iş de dikkate alınarak çalışmanın tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu belirlenmeli, bu şekilde davacı ve davalılardan ... ile ......... Ltd. Şti. ve ... Akgündüz arasındaki hukuki ilişki kesin olarak tespit edilerek davacının çalışmalarının dava dışı işverenlerden birinde olduğu anlaşılırsa, HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle tespit edilen işverene husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli, dahil edilen işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan ve davacının çalışmasını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmesidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ... ... Başkanlığına iadesine 18.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1426, Karar No: 2017/5438, Tarih: 20.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1426 E.  ,  2017/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusura, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümde yer alan "sanıklar" ibaresinin "sanık ..." olarak değiştirilmesine, hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanık ...'ya verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 905 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, hükmün 6. bendinin 2. cümlesinin çıkarılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Fabrika sahibi olan sanık ...'ın fabrika arkasında bulunan deponun duvar örme ve iskele işini 1.500TL karşılığında inşaat işi ile uğraşan diğer sanık ...'ya verdiği, bu kapsamda olay tarihinde sanık ...'nın yanında çalışan usta başı ...'nın diğer işçilerle birlikte duvar örme işinde çalıştığı sırada, üzerinde bulunduğu ve iskeleye çıkmak için kullanılan ahşap merdivenin zemine basan ayağının kayması ile yüksekten düşerek vefat ettiği olayda; deponun duvar örme ve bu amaçla iskele kurma işinin müteahhit sanık ... tarafından üstlenildiği, bu nedenle iş güvenliği ile ilgili tedbirleri alma ve denetlemeye ilişkin sorumluluğun sanık ...'e ait olacağı, meydana gelen olayda sanık ...'a kusur atfedilemeyeceği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi heyeti raporuna dayanılarak adı geçen sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

3- Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.