muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16664, Karar No: 2014/5920, Tarih: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16664 E.  ,  2014/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/371473

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2011

NUMARASI : 2009/98 (E) ve 2011/670 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

H.. H.. H.. S.. İlköğretim Okulu'nun öğrencileri olan suça sürüklenen çocukların, olay günü anılan okulun bayan ve erkek bölümlerine ait tuvaletlerin kapılarını, aynalarını ve ampullerini kırarak kamu malına zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda;

Suça sürüklenen çocukların savunmalarına, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına, olay yeri görgü tespit tutanağına, güvenlik kamerası kayıtlarına, tanık Ş.. C..'in soruşturma ve yargılama aşamasındaki anlatımlarına, görüntü kayıtlarına ilişkin bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; iddia edilen kamu malına zarar verme eylemlerinin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin somut, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16126, Karar No: 2021/21439, Tarih: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16126 E.  ,  2021/21439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümleri aleyhe temyiz ettiği, sanığın (Dosyanın müştekisi olmayan) ...’dan para alması şeklindeki eyleminin ise dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, bu sebeple sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanık ...’a yönelik eyleminden karar verilmemesi nedeniyle hükmü temyiz ettiği, sanık müdafinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek, sanığın ...’dan para almasına yönelik eyleminden kamu davası açılmadığı tespit edilerek yapılan incelemede, Mahkemenin hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... ve İstanbul 34. Asliye Ceza Mahkemesinde ayrı yargılanan temyiz dışı sanık ...,’ın birlikte müşteki ...’ın faal olan iş yerine gece girerek, iş yeri çalışanı ...’ın uyuduğunu görerek kasayı açmaya çalıştıkları; ancak ...’ın uyanacak gibi olması nedeniyle panikleyip iş yerinden uzaklaştıkları, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması akabinde sanıkların birkaç dakika sonra, kurdukları mizansen kapsamında sanık ...’ın polisten kaçarken iş yerine saklandığı, sanık ...’un başında polis şapkası olduğu halde gelerek sanık ...’ı dışarı çıkardıktan sonra iş yeri çalışanı ...’dan kontrol maksatlı kasayı açmasını istediği, ...’nın kasayı açamaması üzerine kendisinin bir müddet uğraştığı, bu esnada iş yerine gelen (Dosyanın müştekisi olmayan) iş yeri çalışanı ...’ın kimliğini alarak üstünü aradığı, çıkarken de “Bana bir sakal atsanıza” diyerek ...’ün 100,00 TL parasını aldığı anlaşılmakla, sanıkların müşteki ...’ın iş yerinde bulunan kasadan hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, müşteki ...’ın iş yerine birkaç dakika sonra tekrar gelerek hileli davranışlar ile iş yeri çalışanı ...’ten para almak şeklinde gerçekleşen eyleminin ise ayrıca TCK’nın 158/1-l maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçunu oluşturması ihtimali dikkate alındığında, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan zaman aşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüş, sanık hakkında iftira suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 267/1 maddesi yerine 167/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1431 E., 2013/18 K. sayılı kararı ile 2012/13-1444 E., 2013/305 K. sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 14.12.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Muhalif Üye

...

KARŞI OY:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık ...’in başına bir polis şapkası takarak kendisinden kaçan ...’ı kovalıyormuş gibi yaparak bir mizansen ile geceleyin önce müşteki ...’ın börekçi dükkânına kısa süre sonra da ...’ın işlettiği fırına aynı şekilde girdikleri, ...’ı saklandığı yerde polis sıfatı takınan...,in yakalayarak dükkan içerisinde hırpaladığı, daha sonra ...’ın iş yerlerine bir şeyler atmış olabileceği gerekçesi ile arama yapmak istediğini ifade ederek ...’ın kasasını açtırıp 320 TL aldığı, ...’a ait işyerinde ise çalışanların polis olan kişiye yardım çabalarına rağmen kasayı açamadıkları olaylarda yerel mahkemenin her iki eylemi TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul ederek cezalandırdığı, o yer savcısının eylemin 142/2-f maddesine uygun olduğunu belirterek temyiz ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının da eylemi TCK’nın 142/2-f maddesine uygun olduğunu belirttiği dosyamızda çoğunluk ile aramızda eylemin hangi suç tipine uygun olduğu hususunda görüşlerimiz ayrışmıştır.

Kanaatimce; sanıkların eylemi TCK’nın 142/2-f maddesindeki resmi sıfat takınılarak gerçekleştirilmiş bir hırsızlık suçu niteliğindedir. Zira; sanıklar kendilerini polis olarak tanıtmakla kalmamış daha da ileri giderek suçluyu kovalayan polis sıfatı takınarak suçüstü yapan bir polisin elinde bulundurduğu geniş yetkiyi kullandığı izlenimi uyandırmışlar dolayısıyla iş yerlerinde arama yapmışlar, mağdurlarda ve çalışanlarda oluşan heyecan ve panik nedeniyle sanıkların durumlarını sorgulama yeteneklerini ortadan kaldırmışlardır.

Dairemizin 2018/2774 Esas 2019/7235 Karar sayılı ilamında kendilerini polis olarak tanıtmak suretiyle hırsızlık suçunu işlemeleri durumunda eylemin 142/2-f maddesine uygun olduğu, yine 2019/13126 Esas 2020/2129 Karar sayılı ilamında sanıkların üzerlerinde Telekom kıyafeti bulunması geldikleri aracın ön tarafında görevli yazısı bulunması ve bu sayede ilk bakışta Telekom adına iş yaptıkları izlenimi verdikleri anlaşılması nedeniyle eylemin 142/2-f maddesine uygun olduğu, yine 13.Ceza Dairesinin 2015/2053 Esas 216/5716 Karar sayılı ilamında sanığın müştekinin yanına gidip bir polis kimliği göstererek cüzdanını alıp içinden para çalması şeklinde gerçekleşen eylemini TCK’nın 142/2-f maddesine uygun kabul etmiştir.

Olayımızda ise sanıklar sadece polis olduğu izlemini değil bundan daha da öte suçluyu kovalayan ve dolayısıyla daha geniş yetkileri olan bir polis sıfatı takınarak ve bu sıfatın sağladığı kolaylıktan yararlanarak ...,’ın kasasını açtırıp parasını çalmışlar, ...’ın ise kasasını açtırmaya çalışmış ancak çalışanların şifreyi bilmemesi nedeniyle başarılı olamamışlardır. Olayda sanıkların kastı apaçık şekilde bellidir; Polis oldukları izlemini yaratarak mağdurların ve çalışanların direncini kırmaktır ve bunda da her iki olayda başarılı oldukları ortadadır. Mağdurlar ve tanıklar da ifadelerinde polis şapkalı olan şahsın kovaladığı suçluyu aramak için dükkânlarına girmiş olması nedeniyle yaptıkları aramaya engel olmadıklarını, gelenlerin polis olduklarına ikna oldukları için bilakis kasaları açmaya yardımcı olduklarını ifade etmişlerdir. Dolayısıyla eylem takınılan resmi sıfatın sonucundan kaynaklanan bir kolaylık sonucu gerçekleşmiştir. Böyle bir sıfat takınılmasaydı mağdurlar ya da çalışanların gözü önünde bu sıfatı olmayan herhangi bir hırsızın kasaları açarak paraları çalması asla mümkün olamazdı. TCK’nın 142/2-f maddesindeki resmi sıfat takınılarak hırsızlık yapılması eyleminde sanıkların kimlik göstermeleri, kendilerini polis olarak tanıtmaları, olayımızda olduğu gibi bir mizansenle polis olduğu izlenimini yaratarak mağdurların sanıkların kimliğini sorgulama imkânını ortadan kaldıracak yoğunluk ve güçte olması durumunda bu suçun oluştuğu kabul edilmelidir. Sanıklar ortaya koydukları mizansen ile mağdurları ve çalışanları hataya düşürmeyi başarmışlar ve kolayca amaçlarına ulaşmışlardır. Ayrıca, devlet daha anaokulundan itibaren insanları yetiştirirken polise, jandarmaya, kolluk kuvvetlerine yardımcı olunması gerektiğini, engel olunmaması, saygı duyulması gerektiğini anlatarak yetiştirmektedir. Hal böyle iken bu yetiştirilme tarzına uygun olarak insanlarımız mağdurlara polis olduğuna inandıkları kişilere bu tür durumlarda neden kimlik sormadılar ya da gerçekten polis olup olmadığını neden araştırmadılar şeklindeki bir yaklaşımın kabul edilemez olduğunu düşünmekteyim. Dolayısıyla zaten resmi sıfatın getirdiği kolaylıktan faydalanmak isteyen sanıkların başarılı olduğu bu tür durumlarda tereddüt etmeden eylemin TCK’nın 142/2-f maddesine uyduğunun kabulü gerektiği düşüncesi ile çoğunluğun düşüncesine katılınmamıştır.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2006/11770, Karar No: 2006/16116, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11770 E.  ,  2006/16116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih kararının iptali ve muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... 'nun duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2000-2001 yıllarında ...’da bulunan Lokman Eczanesinin mesul müdürlüğünü yaptığını, 2002 yılında ...’da ... Eczanesini açıp, 2002,2003, 2004 yılarında davalı ile kurum mensuplarının ihtiyacı olan ilaçların satımı için sözleşme yaptığını, ancak davalının 7.9.2004 tarihli yazısı ile ... Eczanesinde mesul müdür olduğu dönemde bu eczanenin kurum ile olan sözleşmesinde sahtecilik yapıldığı gerekçesiyle sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, sahtecilik işlemi ile ilgisinin olmadığını belirterek fesih kararının iptali ile muarazanın menini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ...’da faaliyet gösteren... Eczanesinin davalı kurama karşı yaptığı sahtecilik işlemlerinden davacının sorumlu olup feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

BK.53.maddesi gereğince; kural olarak ceza mahkemesinin mesuliyete veya beraate ilişkin kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de; ceza mahkemesinin mahkumiyet kararındaki fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ile sanığın suçu işlemediğine dair kesin biçimde saptadığı maddi olgu hukuk hakimini de bağlar.

Somut olayda, davalının aktin feshi olarak kabul ettiği sahte reçete tanzimi ile ilgili olarak, davacı ... hakkında görevi kötüye kullanmak sureti ile kamu kurumunu dolandırmak suçundan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/222 esasında kayıtlı kamu davası açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Açılan bu davada davacının bu suçu işlemediği olgusu kabul edilerek beraat kararı verilmesi bu davanın sonucunu etkiler niteliktedir. Bu durumda ceza davası sonucu beklenerek hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı lehine BOZULMASINA, ,450 YTl. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5119, Karar No: 2021/4497, Tarih: 27.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5119 E.  ,  2021/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :L BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.12.2017 tarih ve 2016/198 E- 2017/1574 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.01.2020 tarih ve 2018/854 E- 2020/75 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıdan fotokopi ve ozalit makinası satın aldığını, aynı tarihte davalı ile ile onarım ve yedek parça temin sözleşmesi yapıldığını, teslim edilen ürünün gizli ayıplı olduğunun kullanım sonrası anlaşıldığını, davalıya sözlü olarak arıza bildirimi yapıldığını, makinanın onarımının gerçekleşmemesi üzerine davalıya ihtarname gönderilerek önce malın ayıpsız misliyle değiştirilmesinin talep edildiği, bu talebin yerine getirilmemesi nedeniyle servis hizmetinin ayıplı olması nedeniyle ayrıca maddi zararın tahsilinin talep edildiğini, bu süreç içinde davacının maddi kayıplarının olduğunu ileri sürerek, satım konusu makinanın yenisiyle değiştirilmesini, bu mümkün olmazsa malın bedelinin faiziyle birlikte davacıya iadesini, servis sözleşmesinin şartlarının yerine getirilmemesi nedeniyle davacının uğradığı zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya teslim edilen makinanın ayıplı olmadığını, meydana gelen arızaların kullanımdan kaynaklandığını, davalının servis hizmetini kusursuz yerine getiridiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, dava konusu fotokopi makinasının 25.02.2011’de satın alındığı, ayıpla ilgili ilk ihtarnamenin 20.10.2014 tarihinde gönderildiği, bu süreç içinde davacının rutin bakımlar dışında malın ayıplı olduğu iddiasına dayalı herhangi bir servis hizmeti almadığı, yaklaşık dört yılın sonunda meydana gelen arızaların kaynağının ayıplı üretim olmayıp makinanın kullanım ömrü ile ilgili olduğu, makinanın ayıplı olduğu iddiasının ispatlanamadığı, taraflar arasındaki sözleşmede makinanın kullanım ömrünün dolmasıyla ilgili olarak yeni veya indirimli makine verileceğine dair bir hüküm de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında iki farklı sözleşme imzalandığı, ibraz edilen deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre ayıba ilişkin servis kayıtlarının sunulmadığı, ayıpla ilgili ilk defa 2014 yılında ihtar gönderildiği, servis kayıtlarının normal bakımlara ilişkin olmakla arızaların kullanım ömrüne bağlı olduğu, davalı tarafça makina değişim talebinin kabul edildiğine dair iddianın ispatlanamadığı, makinada açık veya gizli ayıp tespit edilemediği, makinanın sürekli arızalanamaya ilişkin kazanç kaybı iddiasının ispatlanamadığı, taraflar arasındaki kopya başı servis hizmet sözleşmesine göre ayıplı veya hatalı kopyalardan ücret alınmayacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, davalının servis hizmet sözleşmesine uymadığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7593, Karar No: 2010/10442, Tarih: 31.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/7593 E.  ,  2010/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Sözleşme İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm eczacı olan davacı ile sosyal güvenlik kurumu arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanmakta olup inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Dosyanın görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/11114, Karar No: 2013/52, Tarih: 14.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/11114 E.  ,  2013/52 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun .... maddesi uyarınca irtifak hakkı tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Kamulaştırma işleminin ve kamulaştırma evrakının tapu malikleri veya davalı mirasçılarına tebliği için notere verilip verilmediğinin davacı idareden sorularak, verilmişse notere veriliş tarihinin ve tebligatların muhataplarına tebliğ tarihlerinin ilgili noterlikten araştırılıp buna ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilmesinden,

...-Tapu maliklerinden ...... oğlu Ali, ...... kızı Medine, ..... oğlu Ali, ..... kızı .........., ..... kızı ...'nin davalılarla irtibatını gösterir, tüm bilgi ve belgelerin (nüfus kayıtları, veraset ilamı, tapuda soyadı tashihi davası vs.) ilgilisinden ve nüfus müdürlüğünden temin edilip dosyaya konulmasından, ayrıca soyadı tapu kaydında belli olmayanlara kayyım atanıp atanmadığı, atanmışsa kararın ilgili mahkemeden getirtilmesinden,

...-Mahkeme kararı davalılardan ..., ... (..... oğlu) ... ile ... mirasçılarından ......., ..... ile..... mirasçılarından .... .......... ... ile ... mirasçılarından ...., ..... ile .... mirasçılarından ...,...k'e "aynı konutta sürekli ve daimi olarak beraber ikamet ettiğini beyan eden ..." imzası ile tebliğ edilmiştir. Soyadları farklı olan birden fazla kişinin aynı çatı altında ikamet etmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan adı geçen davalılara yapılan tebligatların geçerli olup olmadığı hususunda belirsizlik bulunmaktadır. Açıklanan nedenle yukarıda adı geçen davalıların ... ile birlikte aynı çatı altında ikamet edip etmedikleri hususunun zabıta aracılığı ile araştırılıp tespit ettirilmesi ve aynı çatı altında değil iseler adreslerinin mahkemece araştırılarak tespit edilecek adreslerinde mahkeme kararı yöntemince tebliği sağlanıp temyiz sürelerinin beklenmesinden,

...-Mahkeme kararı davalılardan tapu maliki...Torun mirasçıları ....., ...., ... .........., ......... ile ... ve ...'a "aynı konutta sürekli ve daimi olarak beraber ikamet ettiğini beyan eden ..." imzası ile tebliğ edilmiştir. Soyadları farklı olan birden fazla kişinin aynı çatı altında ikamet etmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan adı geçen davalılara yapılan tebligatların geçerli olup olmadığı hususunda belirsizlik bulunmaktadır. Açıklanan nedenle yukarıda adı geçen davalıların .... ile birlikte aynı çatı altında ikamet edip etmedikleri hususunun zabıta aracılığı ile araştırılıp tespit ettirilmesi ve aynı çatı altında değil iseler adreslerinin mahkemece araştırılarak tespit edilecek adreslerinde mahkeme kararının yöntemince tebliği sağlanıp temyiz sürelerinin beklenmesinden,

.