muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35635, Karar No: 2014/14680, Tarih: 27.05.2014

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı şüphesizdir. Mahkemece de, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınmış, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilmiş, hüküm altına alınan alacak miktarlarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde, esasen çalışma süresinin kesintisiz olmasına rağmen işyeri kayıtlarında aralıklı gösterildiği, işverenin hileli işlemleriyle davacının aylık ücret miktarının ve ikramiye hakedişlerinin düşürüldüğü, toplu iş sözleşmesiyle getirilen ücret zamlarından yararlandırılmadığı vakıalarına dayanılmış, geçersiz sayılması gereken bu işlemler nedeniyle gerçekte olması gereken ücret miktarının esas alınarak fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Öncelikle, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı tartışmalı ise de, salt söz konusu tartışmanın varlığı alacağı belirsiz hale getirmez. Keza davacı, çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. Davacının ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi aynı zamanda hayatın olağan akışına da aykırıdır. Davacı işçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da hayatın olağan akışına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususu mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı, dava konusu alacakların miktarlarının belirlenmesinde, işverenin elinde bulunan bilgi ve belgelere dayanmamakta, aksine işverence tutulan kayıtların muvazaalı olduğu gerekçesiyle nazara alınamayacağını iddia etmektedir. İşverenin maddi hukukdan doğan yükümlülüklerini(belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (Simil, s. 412).

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Genel olarak yapılan bu açıklamadan sonra, objektif dava birleşmesi şeklinde açılan eldeki dava taleplerinin her birinin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesine gelince:

Fark aylık ücret ve fark ikramiye alacakları hakkında, çalışma süresinin kesintisiz kabul edilmesiyle aylık ücret miktarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun şekilde esas alınarak yapılacak hesaplamayla, işverence öncesinde yapılan ödemelerin mahsup edilerek fark tutarların hüküm altına alınması talep edilmektedir. Yukarıda belirtildiği üzere, davacı, çalışma süresini, kendisine ödenen aylık ücret miktarını, alması gerektiğini iddia ettiği aylık ücret miktarını ve kendisine işverence yapılan ödemeleri belirleyebilecek durumdadır. Bu haliyle, anılan alacakların her biri belirsiz alacak değildir.

Dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı yararına takdir takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/543, Karar No: 2012/5224, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/543 E.  ,  2012/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLHİSAR İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., , ...'un ayrı ayrı İİK'nun 331/1, TCK'nun 62/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 3.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...tarafından ayrı ayrı temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzelterek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda içtima hükümleri bulunmadığı gözetilmeyerek, hapis cezasından çevrili adli para cezası ile gün para cezasından çevrili para cezalarının toplanmasına karar verilmesi, yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı geretirmediğinden sanıklara ait hüküm fıkrasından "neticeten 3.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ilişkin kısmı çıkartılarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilerek ONANMASINA, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3060, Karar No: 2016/13681, Tarih: 11.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3060 E.  ,  2016/13681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2016 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı-davacı ... vekili Av. ...... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus hizmetleri Kanunu m. 27. HMK m. 297/7-b). Hükümde tarafların doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri yazılmamıştır. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Davacı-davalı kadının bağımsız tedbir nafakası davasının kabulüne karar verildiği halde, nafakanın davalı-davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kesinleşme tarihine kadar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 1.bentte gösterilen bozma sebebine göre davacı-davalı kadının, boşanma davası, kusur belirlemesi ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.350,00 TL. vekalet ücretinin ..... alınıp .......verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.10.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/24234, Karar No: 2024/4651, Tarih: 15.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24234 E.  ,  2024/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/533 E., 2016/271 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık ... hakkında tek bir hakaret suçundan dava açılmış olması nedeniyle katılanlar vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu bu sebeple aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile; 1.Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,

2. Sanık ... hakkında katılanlara karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları,

Verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, tüm dosya kapsamı ve mevcut deliller itibariyle sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 125 inci maddenin birinci fıkrası ve 86 ncı maddenin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasnın (e) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'un 30.05.2014, sanık ...'nun ise 11.11.2014 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'un 30.05.2014, sanık ...'nun ise 11.11.2014 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2770, Karar No: 2020/762, Tarih: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2770 E.  ,  2020/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

İltek İnşaat İletişim Ticaret Limited Şirketi’nin yetkilisi ve ortağı olan sanıklar hakkında, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasında; Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 30.12.2013 tarihli, 2013-A-1019/84 sayılı vergi tekniği raporunda atıf yapılan, İltek İnşaat İletişim Ticaret Limited Şirketi’nin 2008 yılı defter ve belgeleri üzerinde vergi inceleme tutanağı düzenlenerek hazırlanan Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 2013-A-1019/41 sayılı vergi tekniği raporu ile eklerinin getirtilmesi; Kızılbey Vergi Dairesi mükellefi ... ile Çankaya İletişim Tahsilat Hizmetleri İnş. Taah. Kuym. Tic. Ltd. Şti, ... Makine Otomotiv Elektronik İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti ve ... İletişim Bilgs. Kırt. Kuyum. Dağ. Tic. Ltd. Şti. hakkında POS tefeciliği ve vergi kaçakçılığı suçlarından hazırlanan vergi inceleme raporlarının tamamının ilgili vergi dairelerinden istenmesi; sanıkların adlarına sahte fatura düzenledikleri ve sahte faturalarını kullandıkları iddia edilen söz konusu şirket yetkilileri ve mükellefler hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açılıp açılmadığının belirlenmesi, açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim tesellüm belgelerinin, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeteneği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin, faturaları düzenleyenlere ve kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, ödemelerin satıcılar hesabına geçip geçmediği değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında vergi ziyaının suçun unsuru olmadığı dikkate alınmadan, yapılan işlemlerin tefecilik faaliyetini gizlemeye yönelik olduğundan bahisle dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32296, Karar No: 2014/9248, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32296 E.  ,  2014/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında lehe olan 765 Sayılı TCK'nin 456/1,457/1,51/1,59 maddelerinin uygulanmasına göre 5237 Sayılı TCK'nin 53.maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nin 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılıp diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/713, Karar No: 2012/2132, Tarih: 20.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/713 E.  ,  2012/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı gerekçesiyle el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan 119 adet derginin sanık tarafından Van ilinden alınıp ... ilçesine götürülmek istendiği sırada, kendisine verilen görevi henüz tamamlayamadan içinde bulunduğu araç içinde yapılan aramada dergilerle birlikte yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, örgüte yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun tamamlandığı kabul edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27340, Karar No: 2015/32386, Tarih: 26.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27340 E.  ,  2015/32386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/277557

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 12. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2010/2532 (E) ve 2012/3029 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın “canını alamam ama ömrünce unutamayacağın bir ders vereceğim sana sonucu ne olursa olsun” şeklindeki mesajının, TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesine uyup uymadığı tartışılmadan, aynı maddenin 1. fıkrası ilk cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık Ö.. D..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1469, Karar No: 2023/1090, Tarih: 13.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1469 E.  ,  2023/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/80 E., 2022/1340 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 07.12.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/694 E., 2021/621 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 19.07.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7186 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'un bazı maddelerinde 01.08.2019 tarihinde yürürlüğe girmek üzere değişikliğe gidildiğini, bu değişiklik sonucu borçlanma miktarlarının arttırıldığını, borçlanmaların SSK statüsünde değil, Bağ-Kur statüsünden yapılmasına karar verildiğini, ayrıca borçlanmanın başlangıç tarihlerinin değiştirildiğini ve vatandaşın yüksek aylık almasının önüne geçildiğini, vatandaşların mağdur olmamaları için 19.07.2019-31.07.2019 tarihleri arası 12 günlük süre içinde borçlanma yapmak için belgelerini iadeli taahhüt ile kuruma gönderdiklerini, davacının da kısa süre içinde belgeleri tamamlayıp biran önce davalı kuruma belgeleri iadeli taahhüt ile gönderdiğini, 12 gün içinde biran önce yapılan yurtdışı borçlanmanın nedeninin borçlanma sonucu SSK statüsünde emekli olmak olduğunu, borçlanma talep dilekçesine yurtdışı hizmet belgesi ve ikamet belgesi eklemesine rağmen talep dilekçesindeki kutucuklarına acele ile sehven ev kadınlığı süresi işaretlenmemiş ve 3600 gün borçlanma yapmak istediğini belirttiğini, davalı kurumun davacıya yazı göndererek 3 ay içinde yurtdışı giriş çıkış kayıtlarını vs isterken, müvekkilin yalnız çalışma ve boşta geçen sürenin 1947 gün olduğu ancak borçlanma talep dilekçesine ekli ikamet belgesinde 18 yaşından önce yurtdışında ikamet ettiği görülmekte ise de, yasa gereği 18 yaşında olduğu 11.01.1993 tarihinden itibaren yurtdışında ikamet ettiği görülmesine rağmen davalı Kurum bu konuda müvekkili aydınlatmak görevini yerine getirmemiş, müvekkilimin bu konuda yazdığı yazıları değerlendirilmemiş ve müvekkilim 3600 gün yerine 1947 gün yurtdışı borçlanması tahakkuk ettirilerek müvekkilin mağdur edildiğini, 02.11.2020 tarihli yazı ile; gerekli düzeltmelerin yapılarak müvekkilin 18 yaşında olduğu 11.01.1993 tarihinden itibaren yurtdışında ikamet ettiğinden, 23.07.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesi esas alınarak 3201 sayılı yasaya göre 11.01.1993 tarihinden başlamak kaydıyla dev kadınlığı süresi gözönüne alınarak borçlanma işleminin 3600 gün olarak tahakkuk ettirilmesi istenilmiş ancak olumlu cevap verilmediğini, kurumun işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilin bayan olup ev kadınlığı sürelerini borçlanma hakkına sahip olduğunu, bu nedenle 3201 sayılı yasaya göre 11.01.1993 tarihinden başlamak kaydıyla ev kadınlığı süresi gözönüne alınarak borçlanma işleminin 3600 gün olarak tahakkuk ettirilmesine karar verilmesini. aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP