muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9467, Karar No: 2022/3346, Tarih: 10.03.2022

Kısa karar, bir davayı sona erdiren (Niha-i) temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. (HMK’nun 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23 E. - 268 K., 2012/6-97 E. - 203 K., 2012/10-149 E. - 291 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Eldeki dava dosyasında, davacı davalı iş yerinde 10.02.2011-15.10.2011 tarihleri arasında 15 günlük süre hariç 7 ay 20 gün süre ile çalıştığının tespiti isteminde bulunmuş, Mahkemece davacının davasının taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiş ise de 15 günlük sürenin hangi tarihler arası olduğu açıklığa kavuşturulmaksızın, bu süreler hükümde dışlanmaksızın ve de hükmün gerekçesi ile sonucu arasında oluşan çelişki giderilmeksizin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması hatalı olmuştur.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 373/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14526, Karar No: 2023/3315, Tarih: 18.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14526 E.  ,  2023/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 Tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.03.2022 Tarihli ve 2021/12730 Esas, 2022/1702 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

... 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin gerekçe bölümünde açıklanan nedenle dairemizce süresinde kabul edildiği, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin 20.11.2017 Tarihli ve 2015/385 Esas, 2017/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.03.2018 Tarihli ve 2018/685 Esas, 2018/709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.03.2018 Tarihli ve 2018/685 Esas, 2018/709 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.03.2022 Tarihli ve 2021/12730 Esas, 2022/1702 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeyerek suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 Tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, aleyhe hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olayın öncesinde sanık ve katılanın ... isimli iş yerinde karşılaştıkları akabinde katılan ve arkadaşlarının sanığın mahallesine geldikleri, gelenlerin kendisine karşı eylemleri olabileceğini düşünen sanığın, av tüfeğiyle önce havaya, sonra kesintisiz olarak gelen araca doğru ateş ettiği ve neticesinde katılanın yaralandığı, sanığın aracın yakınına kadar gitmesine ve tüfeğinde halen fişek bulunmasına rağmen katılana son fişeği sıkmadığı, katılanın beyanında yaralanıp yere düştükten sonra sanığın yanına gelerek ayaklarına ateş ettiğini beyan ettiği, öldürme kastı ile hareket eden bir kimsenin katılanın ayağına hedef almayacağı, sanığın, katılan yere düşmüş bir şekilde açık bir hedef halinde iken doğrudan hayati bölgeye ateş etme imkanına rağmen ateş etmediği, dolayısı ile sanığın eyleminin kasten yaralama suçuna temas edeceği kabul edilmiştir.

2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmıştır. Olay yerinde yapılan incelemeye istinaden düzenlenen olay yeri inceleme raporu, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adlî muayene raporları, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürülüğü tarafından düzenlenen 15.10.2015 ve 14.10.2015 tarihli raporlar, olay yerini gösteren kameraların incelenmesine ilişkin düzenlenen bilirkişi raporları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.03.2022 Tarihli ve 2021/12730 Esas, 2022/1702 Karar sayılı bozma ilamında açıklanan gerekçelerle sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeyerek suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına dair direnme kararı verilmesi, yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.03.2022 Tarihli ve 2021/12730 Esas, 2022/1702 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13428, Karar No: 2010/654, Tarih: 27.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13428 E.  ,  2010/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, miras bırakan A. Ç.’nın maliki olduğu taşınmazlarını davalılar H., S.ve Ş.’e temlik ettiğini, onlardan da diğer davalılara danışıklı olarak devredildiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek payları oranında tapu iptal ve tescile ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, eksik harcın kesin süre içinde tamamlanmadığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece 3.3.2008 tarihli oturumda “davacı vekiline eksik harcı ikmal etmek üzere gelecek oturuma kadar kesin mehil verilmesine, mehilin kesin olduğu hususu ihtar olundu” şeklinde ara kararı oluşturulduğu, kesin süreye rağmen eksik harç tamamlanmadığı için davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; davaların kısa zamanda sonuçlandırılması, adaletin bir an önce tecellisi için, taraflarca veya Mahkemelerce yapılması gereken bir kısım adli işlemler sürelere bağlanmıştır. Bilindiği üzere bu sürelerin bazılarını kanun bizzat belirlerken bir kısmını işin özelliğine, tarafların durumlarına göre belirlemesi için hakime bırakmıştır. Kanuni süreler açıkca belirtilen ayrıcalıklar dışında kesindir. Bu nedenle  HUMK.nun l59. maddesi açık hükmünde belirtildiği gibi kanunun tayin ettiği süreler hakim tarafından azaltıp çoğaltılamaz. Buna karşın, aynı yasanın l63. maddesine göre hakimin belirlediği süreler ise kural olarak kesin değildir. Hakim tayin ettiği süreyi henüz dolmadan azaltıp çoğaltacağı gibi, süre geçtikten sonra da tarafın isteği üzerine yeni bir süre tanıma yoluna da gidebilir. Bu takdirde verilen ikinci süre kesindir. Ancak, hakim kendi belirlediği sürenin kesin olduğuna da karar verebilir. Kesin sürenin tayin edilmesi halinde, karşı taraf yararına usulü kazanılmış hak doğacağı da kuşkusuzdur. Hemen belirtmek gerekir ki, ister kanun, isterse hakim tarafından tayin edilmiş olsun kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak yoktur. Böylece kesin sürenin kaçırılması; o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, bazen davanın kaybedilmesine  dahi  neden  olmaktadır.  Bu  itibarla  geciken  adaletinde  bir  adaletsizlik  olduğu

Düşüncesinden hareketle, davaların yok yere uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Öncelikle, kesin süreye ilişkin ara kararı her türlü yanlış anlaşılmayı önleyecek biçimde açık ve eksiksiz yazılmalı, yapılacak işler teker teker belirtilmelidir. Bunun yanında verilen süre yeterli, emredilen işler, gerekli ve yapılabilir nitelik taşımalı, ayrıca hakim süreye uyulmamanın sonuçlarını açıkça anlatmalı, tarafları uyarmalıdır. Öte yandan, kesin süre tarafların yanında hakimi de bağlayacağından uyulmaması halinde gereği hakim tarafından hemen yerine getirilmelidir.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklandığı anlamda bir ara kararı kurulduğu ve kesin süre tayin edildiği söylenemez.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.01.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9881, Karar No: 2013/16680, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9881 E.  ,  2013/16680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/06/2001-01/03/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.06.2001- 01.03.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 01.06.2001- 01.03.2006 tarihleri arasında davalılardan ...’ın sahibi olduğu sonradan unvanı ... Salt Kimya Tekstil Tic. Ltd. Şti. olarak değiştirilen ... Tuz ve Kimya Maddeler Paz. San. Ltd. Şti.’nde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; dava konusu edilen dönemde davacının davalı veya başka bir işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, dönem ve ücret bordrolarının bulunmadığı, tanık beyanlarının alındığı, tarih bulunmayan ve üzerinde ... Tuz ve Kimyevi Maddeler Pazarlama Sanayi ... anteti bulunan belgede davacının firmada 4 yıldır çalıştığının ve son 1 yıldır 600 TL maaş aldığının bildirildiği ve ... Tuz ve Kimyevi Maddeler Pazarlama Sanayi ... kaşesi basılarak imzalandığı, Ticaret Sicil Müdürlüğünden ... Tuz ve Kimyevi Maddeler Pazarlama Sanayi ... firmasının şahıs firması olduğunun, sahibinin ... olduğunun, halen faal gözüktüğünün ve ... Kimya Tekstil Makine İthalat İhracat Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortaklarının ... ve ... olduklarının, halen faal gözüktüğünün bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, dava konusu edilen döneme ait dönem bordrolarını getirtip davalı işyerinin kanun kapsamına alındığı tarihi araştırmak, dönem bordrolarında ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle ... Küçük Sanayi Sitesinde esnaflık yapan işyerlerini tespit edip bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerçek hasmın hangi işverene düştüğünü belirlemek, davalı ...'a ait işyerinin hala faal olduğu gözetilerek ... Tuz ve Kimyevi Maddeler Pazarlama Sanayi ... ve ... Kimya Tekstil Makine İthalat İhracat Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında birleşme olup olmadığını araştırmak, davacı tarafından sunulan maaş belgesi ile ilgili her iki işverenin beyanını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33271, Karar No: 2015/7211, Tarih: 25.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/33271 E.  ,  2015/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

ADINA VEKİLİ ..

DAVA : Davacı, prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada müdür yardımcısı sıfatıyla çalışırken 25.12.2009 tarihinde emekli olduğunu, Ekim-Kasım ve Aralık 2009 aylarına ait performans primlerinin ödenmediğini belirterek prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, bankanın aldığı 24.02.2010 tarihli karar ile emekli olan personele prim ödemesi yapılmadığını, davacının 25.12.2009 tarihde emekli olduğunu, davacının primin tahakkuk ettiği dönemde emekli olması sebebiyle prime hak kazanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının prim tahakkuk ettiği dönemde davalı taraf vekilininde beyanı dikkate alınarak emekli olması sebebiyle prim alacağına hak kazanmasının kanuni dayanağı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Davacı 25.12.2009 tarihinde emekli olarak davalı bankadan ayrıldığını, 2009 yılı son üç aylık performans priminin ödenmediğini beyan etmiştir. Davalı taraf ise bankanın aldığı 24.02.2010 tarihli karar ile emekli olan personele prim ödemesi yapılmadığını, davacının primin tahakkuk ettiği dönemde emekli olması sebebiyle prime hak kazanmadığını belirtmiştir. Her ne kadar mahkemece davacının prim tahakkuk ettiği tarihte emekli olması sebebiyle prim alacağına hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının sözkonusu talep ettiği prim alacağı döneminde davalı bankada çalıştığı, davalı bankanın yönetim kurulunun davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra aldığı kararın geçmişe yürümeyeceği sabittir. Hal böyle olunca mahkemece davacının çalıştığı ve talep ettiği dönem itibariyle bankanın ilgili düzenlemeleri ile uygulamaları ve dosya kapsamında bulunan yazı cevapları dikkate alınarak davacının prim alacağına hak kazandığının tespit edilmesi durumunda hak kazandığı prim miktarı belirlenerek hüküm altına alınması gereklidir.

./..

- 2 -

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/5414, Karar No: 2010/3121, Tarih: 25.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5414 E.  ,  2010/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 112 ada 11 ve 111 ada 13 parsel sayılı sırasıyla 30.028,98 m2, 25.009,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Dava sırasında davalılar tapu kaydına da dayanmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 112 ada 11, 111 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... ve paydaşları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Öte yandan davacı ...’ün 1936 tarih 28 ve 33 numaralı vergi kayıtlarına dayanmış ise de zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına mahkemece değer verilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL. harcın temyiz edenden alınmasına, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2951, Karar No: 2023/4515, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2951 E.  ,  2023/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/175 E., 2022/580 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP