muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13840, Karar No: 2013/19426, Tarih: 12.11.2013

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasında, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ile ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içeren geçici 6. maddesinde, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile “… uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarih ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra, idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanır.” Hükmü

-4-

getirilmiş ise de sözü edilen geçici yasa hükmü, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili olup, idari yargıda görülebilecek işleri de, 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemlerle sınırlamıştır.

Taşınmaz maliki, 3194 sayılı İmar Kanununa göre, idarenin yaptığı eylem ve işleme karşı idari yargılama usulü çerçevesinde, işlemin iptali için bir dava açabilecektir. Bu düzenleme taşınmaz bedelinin tahsiline dönük olarak açılacak davaların, idari yargıda görüleceği şeklinde bir hüküm içermemektedir.

Bundan ayrı Anayasa Mahkemesinin 25.09.2013 gün ve 2013/93 esas, 2013/101 sayılı ilamı, ... 153. maddesi kapsamında bir iptal kararı olmayıp, kurumları bağlayıcı nitelikte değildir.

Bu durumda, kamulaştırma yapmaksızın suskun ve pasif kalmak ve işlem tesis etmemek veya eylemli olarak el atmak arasında, kullanmaya engel sınırlamalar açısından bir fark yoktur. Mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonuç doğmaktadır.

Sonuç olarak;

1)6487 sayılı Yasanın 6. maddesi, 09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlarla ilgili olarak açılacak davalarda uygulanacak usul ve esaslara ilişkin tasfiye hükümlerini içerdiğinden, daha sonraki uyuşmazlıklara uygulanamıyacağı;

2)6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddesinin 10. fıkrasındaki açıklamada; taşınmaz bedelinin tahsili davalarının da İdari Yargıda görüleceğine dair hüküm bulunmaması nedeniyle, bu davalarda da Kamulaştırma Kanununun 37. maddesi uyarınca adli yargının görevli ve yetkili olacağı;

3)16.05.1956 gün 1-6 sayılı; 11.02.1959 gün 1958/17 – 1959/15 sayılı; İçtihadı Birleştirme ve HGK'nun 15.12.2010 gün ve 2010/662-651 sayılı kararları gözönüne alındığında da, Adli Yargının görevli olacağı gerekçesiyle, çoğunluk kararına katılmıyor ve Adli Yargının görevli olduğunu bu nedenle işin esası incelenerek karar verilmesi gerektiğini düşünüyorum. 18.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2006/20290, Karar No: 2007/3325, Tarih: 06.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/20290 E.  ,  2007/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Sivas İş Mahkemesi

Tarih               : 2.10.2006

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı kurum ve davacı  vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.01.1985 tarihinde tarımsal faaliyeti nedeniyle tarım Bağ-Kur’a tescil edildiğini, 01.12.1988 tarihinde esnaflığa başladığından 1479 sayılı Yasaya göre Bağ-Kur kaydının yapıldığını ancak Kurumun, SSK’lı çalışması ve esnaf  Bağ-Kur’luluğu nedeniyle kendisini sadece 01.01.1985-27.08.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur’lu saydığından 27.08.1986-01.06.2003 tarihleri arasında çakışan SSK’lı ve 1479 sayılı Yasaya tabi  sigortalı olduğu süreler dışında   tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 27.08.1986 tarihinden itibaren Bağ-Kur’lu olma taleplerinin reddine ancak prim ödemesi bulunmakla ödenen dönemlerin isteğe bağlı sigortalı sayılması gerektiğinin  tesbitine  karar verilmiştir.

Hüküm fıkrasında  verilen karar ile  taraflara yükletilen ve  bahşedilen vazife  ve haklar, hiçbir şüphe ve  tereddüdü gerektirmeyecek biçimde çok açık olarak yazılmalı ve hüküm  infazı kabil olmalıdır.

Mahkemece tesbite karar  verilen süreler tarih olarak  açıkça belirtilmeksizin yazılı şekilde karar  verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hüküm fıkrasında  verilen karar ile  taraflara yükletilen ve  bahşedilen vazife  ve haklar, hiçbir şüphe ve  tereddüdü gerektirmeyecek biçimde çok açık olarak yazılmalı ve hüküm  infazı kabil olmalıdır.

Mahkemece tesbite karar  verilen süreler tarih olarak  açıkça belirtilmeksizin yazılı şekilde karar  verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını   Bakanlar   Kurulu  Kararı  ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle  tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş. Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının   Ziraat Odası ve Tarım Kredi Kooperatifi kaydının olmadığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılmış prim kesintisinin olmadığı 14.9.2001 ve 13.6.2002  tarihlerinde  prim  ödemelerinin  bulunduğu  tarımsal kredi kullanmadığı, davacının  28.08.1986-5.2.1988   tarihleri   arasında

514 gün SSK’lı çalışmasının bulunduğu, 01.01.1985 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak  kayıt ve tescil edilip, Kurum’ca 27.08.1986 tarihinde SSK’lı çalışmaları nedeniyle kaydının terkin  edildiği, 01.12.1988-30.11.1991 tarihleri ve 01.06.2003-31.10.2005 tarihleri arasında vergi kaydına istinaden 1479 sayılı Yasaya tabi esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğu  1.10.1992-Aralık 1994 tarihleri arasında karayolu yolcu  taşımacılığından  vergi  kaydının bulunduğu  görülmektedir.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının  28.8.1986-5.2.1988 tarihleri arasındaki  506 sayılı Yasa'ya  tabi sigortalı çalışmaları kısa süreli olmayıp  blok çalışma niteliğindedir.  Bu çalışmanın bittiği 5.2.1988  tarihinden  sonra ilk prim ödemesi 14.9.2001 tarihinde yapılmış olup davacının tarım Bağ-Kur sigortalılığı bu tarihi takip eden aybaşı olan 1.10.2001 tarihinde başlatılmalı ve 2002 yılında prim ödemesi bulunduğunda gözetilerek  davacı 1.10.2001-31.12.2002 tarihleri  arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edilmeli, fazla  istemin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davacıya iadesine, 06.03.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9717, Karar No: 2011/17176, Tarih: 26.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9717 E.  ,  2011/17176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22185, Karar No: 2015/3494, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22185 E.  ,  2015/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3933, Karar No: 2019/954, Tarih: 12.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3933 E.  ,  2019/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı kooperatif arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi olduğunu sözleşmenin süresinin 24 ay olup 3 aylık ruhsat alma süresi de eklendiğinde sözleşmenin 04.08.2012 tarihinde müvekkillerine teslim edilmesi gertiğini, konutların süresinde teslim edilmemesi nedeni ile davacılara verilecek taşınmazlar yönünden oluşan geç teslimden kaynaklı kira kaybı alacağının tahsili amacı ile icra takibi başlatıldığını, yapılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili aralarında ek sözleşme yapılarak inşaat bitim tarihinin 2013 yılına aktarıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; taraflar arasında ek sözleşme yapıldığı, sözleşmeye göre bu tarihe kadar yapılan ve bu tarihten sonra yapılacak olan imalatlar ile ilgili olarak mal sahiplerinin kooperatiften hiçbir hak talep etmeyeceklerinin hükme bağlandığı, verilen kambiyo senetlerinin ödenmediği iddia ve ispat edilmediği, davacı tarafında ek sözleşmeye itirazı bulunmadığı, bu nedenle davacıların kira tazminatı talep hakları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava arsa payı ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

Taraflar 16.07.2013 tarihinde ek sözleşme yaparak yeni bir teslim tarihi belirlemişlerdir. Ek sözleşmenin içeriğinde ek sözleşmede kararlaştırılan tarih ile ilk sözleşmede kararlaştırılan tarih arasındaki kira alacağından vazgeçildiğine dair açık bir hüküm bulunmamakta ise de artık bu tarihten önceki dönem için talepte bulunulamayacağının kabulü gerekir. Ancak takip tarihine kadar inşaatın teslimi gerçekleşmediğinden ek sözleşmede belirlenen 31.10.2013 tarihi ile takip tarihi arasında kira tazminatı istenilmesine engel bir durum yoktur. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzelme yolu açık olmak üzere 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17237, Karar No: 2020/4345, Tarih: 01.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/17237 E.  ,  2020/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemizin 18.11.2019 tarihli yazısı ile, incelenmesi gerekli bulunduğundan; davacı üçüncü kişi ... tarafından yapılan istihkak iddiası ile ilgili takibin devamı veya taliki hakkında karar verilip verilmediği, verildi ise karar örneği ile birlikte kararın üçüncü kişiye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının okunaklı ve onaylı bir suretinin, bulunduğu yerlerden temin edilip gönderilmesi istenilmiş ise de, yazımıza bugüne kadar cevap verilmediği ve Dairemiz yazı gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla,

Davacı 3. kişi 26.10.2015 havale tarihli dava dilekçesinde, Çarşamba 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/79 Esas sayılı dosyasında takibin devamı ile taraflarına istihkak davası açmak üzere süre verildiğini belirttiğinden, söz konusu dosyada davacı üçüncü kişi ... tarafından yapılan istihkak iddiası ile ilgili takibin devamı veya taliki hakkında karar verilip verilmediği tespit edilerek, verildi ise söz konusu dosyanın aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak temin edilip eklenmesi ve ilaveten kararın üçüncü kişiye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının okunaklı ve onaylı bir suretinin dosya arasında olup olmadığı da kontrol edilip bulunduğu yerlerden temin edilerek eklenmesinden ve yeni bir yazışmaya neden olunmaması için belirtilen eksikliklerin mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8149, Karar No: 2018/13034, Tarih: 08.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8149 E.  ,  2018/13034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçu yönünden uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; 12.04.2014 tarihinde saat 24.00 sıralarında kuşlarının bulunduğu oturulmayan binaya gittiğini ve kuşlarına baktığını ertesi gün 13.04.2014 günü saat 06.00 sıralarında tekrar binaya geldiğinde kuşlarının bazılarının çalınmış, bazılarının ise öldürülmüş olduğunu gördüğünü ve duruşmada tanık olarak dinlenen...'nin şikayetçinin kuşlarının çalınması ile ilgili görgüsü olmadığını belirttiği; suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.21'de bittiğinin anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması,

2-Şikayetçinin kendisine ait bahçeli ahşap, eski, kimsenin oturmadığı ve suç tarihi itibariyle boş olan evinde kuş beslediğinin ve 22.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise; şikayetçiye ait evin kullanılmayan ve içinde kimsenin oturmadığı içerisinin boş olduğu, bina niteliğine haiz olduğu ancak; konut özelliği taşımadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan cezada konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanunun 116/4. maddesi uygulanmasıyla fazla cezaya hükmolunması,

4-Sanığın, şikayetçinin kuşlarından bazılarını öldürerek zarar vermesi, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17851, Karar No: 2018/8662, Tarih: 04.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17851 E.  ,  2018/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ın 25.07.2012 tarihinde Akbank'tan ihtiyaç kredisi kullandığını ve bu kredi kapsamında ... Emeklilik ve Hayat A.Ş tarafından poliçe ile hayat sigortası yaptırıldığını, murisin vefatı nedeniyle ilk üç taksitten sonrasının ödenmediğini, müvekkillerinin sigortadan yararlanma talebinde bulunmasına karşılık murislerinin hastalığını başvuru formunda beyan etmediği gerekçesiyle taleplerinin reddedildiğini, aynı şekilde murislerine ait Finansbank'dan çekilmiş olan kredi nedeniyle Finans Emeklilik ve Hayat A.Ş tarafından ödeme yapıldığını, Avivasa Emeklilik ve Hayat A.Ş tarafından müvekkillerine ödeme yapılmadığını belirterek 16.800,00 TL bedelli vefat teminatının ihbar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile müteveffa ... arasında 23.07.2012 başlangıç tarihli uzun süreli kredi hayat sigorta poliçesinin tanzim edildiğini,müteveffa ...'ın başvuru formunda hiç bir hastalık bildirmediğini, diabetes mellitus, hipertansiyon ve hiperlipidemi rahatsızlıkları olduğunu beyan etmediğini,

...'ın Sigortası Poliçe Genel Şartları uyarınca akdin kuruluşundaki ihbar yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sigorta ettirenin beyan yükümlülüğünü ihlal etmiş olması nedeniyle TTK.m.1439/2. hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.