muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2340, Karar No: 2015/1064, Tarih: 25.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2340 E.  ,  2015/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 04.07.2013

NUMARASI : 2013/129 E-2013/158 K.

Taraflar arasındaki “tüketici hakem heyeti kararına itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bitlis Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.02.2013 gün ve 2011/337 E.-2013/45 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 06.05.2013 gün ve 2013/10282 E.-2013/11424 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı TOKİ ile aralarında konut satışına ilişkin sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 3.maddesinde taşınmazın teslim süresinin 18 ay olarak kararlaştırıldığını, ancak zamanında teslim edilmediğini, geç teslim nedeniyle oluşan zararının tahsili için müracaat ettiği hakem heyetince talebinin reddedildiğini, 5 aylık geç teslimden dolayı zararının şimdilik 1000 TL olduğunu ileri sürerek hakem heyeti kararının iptalini, fazlası saklı kalmak üzere 5 ay geç teslimden dolayı 1000 TL'nın tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 4837.5 TL'na çıkarmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava dilekçesinde sadece 5 aylık kira kaybını talep ettiği ve bu miktarında 1875 TL olduğu, ıslah ile talep sonucunun değiştirilmeyeceği gerekçesiyle 1875 TL'nın tahsiline, hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 3.maddesinde konutun teslim süresi 18 ay olarak kararlaştırılmış olup, 26.09.2007 tarihinde teslim edilmesi gereken konutun 29.08.2008 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup, bilirkişi tarafından geç teslim süresine ait davacı alacağı 4162.5 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır. Davacı akabinde davasını 4162.5 TL olarak ıslah etmiş ve ancak mahkemece, davacının dava dilekçesinde talep ettiği süreyi 5 ay ile sınırladığı, ıslah ile talep sonucunun değiştirilemeyeceği kabul edilerek 5 aylık zaman diliminin dışındaki kısma ilişkin talep reddedilmiştir. Hemen belirtmek gerekirki davacı dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutmuş bulunmaktadır. Dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının davadaki talebini 5 ay ile sınırlamayıp sadece şimdilik 5 aya tekabül eden miktarı istediği, bu itibarla ıslah dilekçesi ile miktarı artırmasının mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan davalı tarafça davacının ıslah talebine karşı bu hususta bir itirazda vaki olmamıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının davasının ıslah etmesinin mümkün olduğu kabul edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinin kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir...)

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tüketici hakem heyeti kararına itiraz istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece, yukarda yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını davacı vekili temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, 5 ay geç teslim nedeniyle uğradığı zararı talep eden davacının, ıslah yoluyla 5 ayı aşan süre nedeniyle uğranılan zararı talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır

Bu aşamada "ıslah" kavramı hakkında şu açıklamaların yapılmasında yarar vardır.

Uyuşmazlığın çıktığı tarihte yürürlükte olan mülga 1086 sayılı HUMK’nun 83. ve devamı maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiş; 83. maddede davanın her iki tarafının da, yargılama usulüyle ilgili bir işlemini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği, ancak aynı dava içerisinde bu yola sadece bir kez başvurulabileceği; 84. maddede, ıslahın tahkikata tabi olan davalarda tahkikatın bitimine kadar yapılabileceği belirtilmiş benzer hükümlere 6100 sayılı HUMK'un 176, 177/1. maddelerinde yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, ıslah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine olanak tanıyan ve karşı tarafın onayını gerektirmeyen bir yoldur.

Eş söyleyişle, ıslah, iyiniyetli tarafın davayı açtıktan veya kendisine karşı bir dava açıldıktan sonra öğrendiği olgularla ilgili yanlışlıklarını düzeltmesine, eksiklikleri tamamlamasına, bu çerçevede yeni deliller sunabilmesine olanak sağlayan bir kurumdur (YİBK’nun 04.02.1948 gün ve E:1944/10, K 1948/3; HGK’nun 16.03.2005 gün ve E:2005/13-97, K:150 sayılı ilamları).

Öğretide ise ıslah, yukarıdaki tanıma benzer, taraflardan birinin yapmış olduğu usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesi olarak tanımlanmıştır (Baki Kuru:Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt:IV, İstanbul 2001, s.3965; Alangoya/Yıldırım/Deren Yıldırım:Medeni Usul Hukuku Esasları, İstanbul 2009, s. 266; Pekcanıtez/Atalay/Özekes:Medeni Usul Hukuku, Ankara 2009, s.361; Üstündağ:Medeni Yargılama Hukuku, Cilt:I-II, İstanbul 1997, s.549; Mahmut Bilgen:Hukuk Yargılamasında Islah, Ankara 2010, s.1'de aktarılan tanımlar ve yazarlar; Ejder Yılmaz:Medeni Yargılama Hukukunda Islah, Ankara 2010, s.49-50'de aktarılan tanımlar ve yazarlar).

Öte yandan, öğretide hukuk yargılamasının amacının adaletli karar vermek olduğu belirtildikten sonra, biçimselliğin maddi gerçeğin bir yana bırakılmasına neden olmaması ve ıslahın amacı bakımından “usul ekonomisi” ve “usuli hakkaniyet” ilkelerinden hareket edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Usuli hakkaniyet ilkesinin, biçimselliği hakka varmaya, maddi gerçeği bulmaya, onu adeta yutmasına engel olacak bir  anlayış olduğu belirtilmiştir (Yılmaz:a.g.e., s.30, 74, 81).

Islahın konusunun tarafların yapmış oldukları usul işlemleri olduğu bir gerçek olduğuna göre, ıslahla düzeltilecek usul işlemlerinin neler olduğundan söz etmek gerekir. Gerek öğreti, gerekse Yargıtay davanın değiştirebileceğini ve genişletilebileceğini aynı şekilde savunmanın genişletilebileceğini ilke olarak kabul etmektedir (Kuru:a.g.e., s.4035; HGK’nun 14.3.2007 gün ve E:2007/2-99, K:141 sayılı ilamı).

Islahın amacı, yargılama sürecinde, şekil ve süreye aykırılık sebebiyle ortaya çıkabilecek maddi hak kayıplarını ortadan kaldırmak olduğundan, hak ve alacağı bu sürecin dışında, ortadan kaldırmış olan işlemlerin, yani maddi hukuk işlemlerinin ıslah yoluyla düzeltilebilmesi elbetteki mümkün değildir. Bir başka deyişle, maddi hakkı sona erdiren maddi hukuk işlemleri, ıslahla düzeltilemez. Feragat, kabul, sulh gibi işlemler, velev ki dava içinde yapılsın, asıl hakkı ortadan kaldırdıklarından, usul işlemi olduğu kadar (davayı etkilediği için usul işlemidir) maddi hukuk işlemi mahiyeti taşımaktadır ve bu sebeple, bu işlemlerin de ıslah yoluyla düzeltilmesi imkansızdır. Açık bir irade beyanı ile terk edilen haklar, maddi gerçeğin şekle feda edilmesi gibi bir sonuç doğurmadığı için, ıslahın konusu olamaz (HGK’nun 14.01.1953 gün ve E:1/8, K:3;14.3.2007 gün ve E:2007/2-99, K:141 sayılı ilamları).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5 ay geç teslim nedeniyle uğranılan 1.000,00 TL’lik zararını talep eden davacının talebini sınırlandırdığından söz edilmesi mümkün olmadığından, saklı tutulan fazlaya ilişkin talepleri arasında zarar miktarının yanında geç teslim edilen sürenin de var olduğu kabul edilmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmede bir kısım üyeler, davacının talebini 5 ay ile sınırlandırmış olduğundan ıslah ile sadece 5 aylık süreye ilişkin tazminat miktarını artırabileceği süre yönünden talebini artırmasının mümkün olmadığı bu nedenle yerel mahkeme kararının onanması gerektiğini belirtmiş iseler de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından yukarıda belirtilen gerekçelerle benimsenmemiştir.

Hal böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda gösterilen nedenden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 25.03.2015 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12573, Karar No: 2019/10530, Tarih: 22.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/12573 E.  ,  2019/10530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 31/2, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre yerleşim yeri içi 8.80 m platform genişliğine sahip iki şeritli 2 yönlü düz eğimsiz asfalt ve herhangi bir trafik işaret ve levhasının bulunmadığı yolda gündüz vakti hava yağmurlu ve zemin ıslak iken; katılan ... idaresindeki aracı ile seyir halinde iken istikametine göre yolun sağında kalan inşaat alanından sokağa doğru kontrolsüz şekilde çıkış yapan suç tarihinde 13 yaşında olan suça sürüklenen çocuğun kullandığı forkliftin ön bıçaklarına çarptıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybedip sola yönelen aracı ile karşı yönden gelen sürücü Mustafa Tağa idaresindeki iş makinesi kepçenin ön kısmına çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanlardan üç tanesinin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde; bir katılanın ise ağır (4) derecede kırık olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli olmak üzere 4 kişinin yaralanmasına neden olan suça sürüklenen çocuk hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13019, Karar No: 2014/15921, Tarih: 03.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13019 E.  ,  2014/15921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/232-2013/399

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun, zamanaşamı gerçekleştiğini belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK’nun 168/5. maddesi hükmü gereğince borçlunun borcu olmadığını veya borcun itfa edildiğini, mehil verildiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, yetki itirazını sebepleri ile birlikte beş gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir.

Somut olayda, borçlu vekilinin, takip tarihinden itibaren dosyanın işlemsiz bırakılarak zamanaşımına uğradığından bahisle takibin iptalini istediği, icra mahkemesine başvuru tarihi itibariyle henüz icra takibinin kesinleşmediği görülmektedir. Başvuru bu hali ile takibin kesinleşmesinden önce alacağın zamanaşımına uğradığına yönelik itiraz olup, İİK'nun 168/5. maddesi kapsamında incelenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda zamanaşımını kesen sebepler, 6098 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 154. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 133.) maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve 6102 Sayılı TTK'nun 818/1-p (6762 Sayılı TTK'nun 730/18.) maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 750. (eski 662.) maddesinde “dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi” şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır. Yine, 6102 Sayılı TTK'nun 818/1-p (6762 sayılı TTK'nun730/18.) maddesinin göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 751. (eski 663.) maddesi gereğince zamanaşımı kesilince son işlem tarihinden itibaren, müddeti aynı olan yeni bir zamanaşımı işlemeye başlar ve zamanaşımını kesen işlem hangi borçlu hakkında gerçekleşmiş ise ona karşı hüküm ifade eder. Ayrıca, alacaklının yaptığı, takibin devamını sağlayıcı nitelikte her takip işlemi ile de zamanaşımı kesilir ve yeni bir süre işlemeye başlar.

O halde mahkemece, borçlunun İİK'nun 168/5. maddesine dayalı zamanaşımı itirazının yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

O halde mahkemece, borçlunun İİK'nun 168/5. maddesine dayalı zamanaşımı itirazının yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17739, Karar No: 2014/2224, Tarih: 29.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17739 E.  ,  2014/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torul Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/121-2013/57

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılara mahkemenin gerekçeli kararı 25.03.2013 tarihinde, davacı tarafın temyiz dilekçesi ise 12.04.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. HUMK’nun 432. ve 433.maddelerinde öngörülen 15 ve 10 günlük süreler geçtiğinden 26.04.2013 tarihinde verilen davalıların temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal alınan taşınmazın başka bir ilçeden alınması, emsalin satış tarihi ile dava tarihi arasında 9 yıl gibi uzun bir süre olması ve akit tablosu, tapu kaydı, vergi kayıtları getirilmeden, taşınmazın bulunduğu ilçeden uygun emsal olmadığı Tapu Sicil Müdürlüğünden araştırılmadan, bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu durumda taraflara; yakın zaman içinde benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, emsallerle olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2558, Karar No: 2007/7456, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2558 E.  ,  2007/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılara ait taşınmazı tekstil atölyesi olarak kullanmak üzere 1.9.1996 tarihli 1 yıl süreli sözleşme ile kiraladığını, 17 ağustos depreminde binanın ağır hasara uğraması nedeni ile sözleşmeyi 18.10 1999 tarihli ihtarla feshedip 30.10.1999 tarihinde tahliye edeceğini bildirdiği halde, mecurun teslim alınmayıp bakiye kiralara ilişkin aleyhine icra takibi yapıldığını ileri sürerek, takipten dolayı borçlu olmadığının tesbiti ile tahliyeden sonraki aylara ilişkin peşin ödenen 2.540YTL. kira bedeli ile 7.500 Dm. depozitonun istirdatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının icra dosyasına anahtarı teslim ettiğe tarihe kadar mecuru elinde tuttuğunu bu nedenle talep edilen kiralardan sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini dilemişler, birleşen dava ile de, kira sözleşmesinden ayrı olarak protokol ile davacının kullanımına bırakılan 3. kat dairenin de tahliye edilmemesi nedeni ile ikinci dönem kirası olan 9.000 DM.nin ödenmediğini, yaptığı takibe de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, asıl dava açısından davalıların 2/3 hissesine göre, davacının takipten dolayı 7.500 DM ve 213,33 YTL. borçlu olduğunun, 15.000 DM. ve 106,66 YTL. borçlu olmadığının tesbitine , 5.000 DM. depozitonun iadesi ile ilgili kısım bozma kapsamı dışında kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava açısından 2.704 YTl. üzerinden itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şumulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şumulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalılar ile dava dışı ... tarafından davacıya 1.9.1996 tarihli ve 1 yıl süreli olarak kiralanan depo nitelikli taşınmaza ilişkin olarak 1.1.2000 ve 1.4.2000 tarihinde peşin ödenmesi gereken 6 aylık kira 22.500 Dm. ile önceki dönemden kalan 320 YTL. bedel için davacı kiracı aleyhine icra takibi yapıldığı ve bozma ilamı ile davacı kiracının 7.7.2000 anahtar teslim tarihine kadar olan kiralardan sorumlu olması gerektiği hususu mahkemece gözetilerek hesap yapılıp karar verilmiştir. Ancak kiralayanların 3 kişi olup davalıların ödenmeyen kira bedelinden 2/3 hisseye tekabül eden miktarı talebe hakkı olduğu kabul edilmekle beraber yanlış hesaplama yapılmıştır. Davacı kiracının icra takibi ile talep edilen tutardan 2/3 hisseye tekabül eden 15.000 DM ile 106,66 YTL. kira bedelinden dolayı borçlu olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken bu miktarlar kadar borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-1.9.1996 tarihli kira sözleşmesinden ayrı olarak 26.3.1999 tarihli protokol ile 3. kattaki taşınmazın davalılar tarafından davacıya kullanımının 31.12.1999 tarihine kadar 9.000 Dm. bedelle tahsis edildiği ve bu yerin de 7.7.2000 tarihinde anahtar tesliminin yapıldığı bozma kararında da açıklanmış olup, dava dışı ... bu taşınmaz için kiralayan sıfatında değildir. Bu nedenle , tahliye tarihine kadar olan tüm kiralardan davacı kiracı sorumlu olduğu halde 2/3 hisseye tekabül eden bedel üzerinden birleşen davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yine İ.İ.K nun 67 ... maddesinin 2 nci fıkrası hükmünce, alacak likit ve belirlenebilir nitelikte olduğundan icra takibine itiraz eden borçlu davacının inkar tazminatı ile sorumlu tutulması gerekir. Mahkemece bu hususun da gözden kaçırılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 96.35 YTL. davacıdan-karşı davalıdan alınmasına, davalının-karşı davacının peşin harcının istek halinde iadesine, 28.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.