muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/392, Karar No: 2022/297, Tarih: 26.04.2022

Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerinin uyuşturucu madde ticareti yapan şahıs ve organizasyonlara yönelik yaptıkları çalışmalarda; sanık ...'un MERNİS kayıtlarına göre ikamet etmekte olduğu... Mahallesi, 559. Sokak No: 16 Konak/... adresinde uyuşturucu madde satışı yaptığı, ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece temyiz isteminin esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen ve sanık ...'nin eşi olan inceleme dışı sanık ... ise cezaevi firarisi olduğu, çeşitli suçlardan da aranmasının bulunduğu bilgilerine ulaşılması, farklı gün ve zamanlarda yapılan gözlem faaliyetleri sırasında sanık ...'un ikametinin önüne çok sayıda ticari taksinin gelerek kısa süre beklemelerinin ardından ayrıldıklarının görülmesi, mahkemeden alınan arama kararına istinaden iki oda, bir salon ve müştemilattan oluşan ikamette yapılan arama sonucunda girişe göre sağ taraftaki odada bulunan TV ünitesinin alt sehpasının orta çekmecesinde, beyaz şeffaf naylon poşette kokain, aynı çekmecede kokain bulaşıklı oldukları tespit edilen iki adet hassas terazi ile çok sayıda kilitli poşetin ve aynı odada bulunan koltuk üzerinde toplam 5485 TL'nin, evin mutfak kısmındaki çekmecede ise kokain kaynatmakta kullanılan amonyak ele geçirilmesi, aramanın devam ettiği sırada ikametin bulunduğu yere geldiği görülerek yakalanan sanık ...'un çantasında yapılan aramada toplam 6950 TL ile 1 adet 100 dolar ve 1 adet 50 avronun bulunması, ekonomik ve sosyal araştırma sonuçlarına göre sanık ...'un herhangi bir işte çalışmadığı, sabit bir gelirinin olmadığı, yine eşi inceleme dışı sanık ...'ın da sabit bir gelirinin bulunmadığı, cezaevi firarisi olduğu hususları gözetildiğinde gerek evde gerekse sanık ...'un üzerinde ele geçen paraların tamamının veya bir kısmının uyuşturucu madde ticaretinden elde edildikleri sabit olmamakla birlikte, paraların miktarı itibarıyla sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'ın ekonomik ve şahsi halleri ile orantılı bulunmaması, sanık ve inceleme dışı sanığın paralara ilişkin savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olmaları, tanık ... Sapıkısa’nın ikametten ayrılırken çevre sakinlerinin kendilerine “Bu operasyon için geç kaldınız, şimdiye kadar yapmış olmanız lazımdı, özellikle geceleri uyuşturucu almaya çok gelenler oluyor” şeklinde seslendiklerini beyan etmesi, 16.11.2018 tarihinde firar etmesinin ardından ikamete geldiğini ve o tarihten suç tarihine kadar ikamette kaldığını söyleyen inceleme dışı sanık ...'ın, gerek komşuları gerekse izleme faaliyetleri yapan görevlilerce görülmemiş olması ile ikametin önüne çok sayıda ticari taksinin gelerek kısa süre beklemelerinin ardından ayrıldıklarına ilişkin tespit ile ikamette yapılan aramada suça konu kokain, kokain bulaşıklı hassas teraziler, çok sayıda kilitli poşet ve kokain kaynatmakta kullanılan amonyak ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ..

...'ın, gerek komşuları gerekse izleme faaliyetleri yapan görevlilerce görülmemiş olması ile ikametin önüne çok sayıda ticari taksinin gelerek kısa süre beklemelerinin ardından ayrıldıklarına ilişkin tespit ile ikamette yapılan aramada suça konu kokain, kokain bulaşıklı hassas teraziler, çok sayıda kilitli poşet ve kokain kaynatmakta kullanılan amonyak ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'un, hakkındaki mahkûmiyet hükmü Özel Dairece temyiz isteminin esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen eşi inceleme dışı sanık ... ile birlikte iştirak hâlinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ... : "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Somut olayda sanık ...’un; suça konu uyuşturucu maddeler ve hassas teraziler ile bir ilgisinin olmadığını, uyuşturucu madde ticareti yapmadığını, eşi olan ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hüküm kesinleşen inceleme dışı sanık ...’un birlikte kaldıkları ikamette uyuşturucu madde kullanması nedeniyle aralarında yaşanan tartışma üzerine iki gün önce evi terk ederek annesine gittiğini ve orada kaldığını savunduğu, bu savunmasının aksine farklı gün ve zamanlarda yapılan takiplerde ikamete girip çıktığına ilişkin bir gözlem bulunmadığı gibi iki gün önce evi terk ettiğini beyan eden sanığın bu süreç içerisinde evde bulunduğuna dair herhangi bir tespitin de olmadığı, arama yapıldığı sırada evde sadece inceleme dışı sanık ...’un bulunduğu, inceleme dışı sanık ...’ın da ele geçen uyuşturucu maddeler ve bulaşıklı hassas terazilerin kendisine ait olduklarını, eşi sanık ile uyuşturucu madde kullanması nedeniyle tartışmaları sonrasında evi terk ettiğini beyan ettiği, suç konusu materyaller üzerinde sanığa ait bir vücut izi tespit edilemediği, istihbarat bilgisi ve farklı gün ve zamanlarda görevlilerce yapılan gözlemde bahsi geçen kullanıcı şahıslara sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin herhangi bir tespitin (teknik ve fiziki takip) yapılamadığı, gerek inceleme dışı sanık ...’ın kendisine ait olduğunu söylediği ve evde ele geçirilen gerekse sanık ...’nin ikamete geldiğinde çantasında bulunan paraların uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiklerine dair de herhangi somut bir delil bulunmadığı, üst aramasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilmediği, sanığın üzerinde ekonomik ve şahsi durumu ile bağdaşmayacak miktarda para bulunması ile savunmalarında çelişkiler yer almasının tek başına suçun sübutunun ispatına yeterli olmadığı, kaldı ki Yerel Mahkemece söz konusu paraların da iadesine karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın suça konu uyuşturucu madde ve bulaşıklı hassas teraziler ile ilgisi olduğuna ve atılı suçu inceleme dışı sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiğine dair soyut nitelikteki istihbarat bilgisi dışında, savunmalarının aksine, mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu hâli ile sanığın eyleminin sabit olmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği",

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu üyesi ise: "Soyut nitelikteki istihbarat bilgisi dışında, sanığın savunmalarının aksine, mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu hâli ile eylemin sabit olmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği",

Düşünceleri ile karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu üyesi ise: "Soyut nitelikteki istihbarat bilgisi dışında, sanığın savunmalarının aksine, mahkûmiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu hâli ile eylemin sabit olmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği",

Düşünceleri ile karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede karar için yeterli çoğunluk sağlanamadığından 26.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/524, Karar No: 2021/319, Tarih: 25.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/524 E.  ,  2021/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 25.07.2019 gün ve 2019/İHK-8815 Esas sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/başvuran vekili, müvekkilince Fransa’ya ihraç edilen ve davalı şirket nezdinde Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesiyle teminat alınan çelik emtiasının deniz yoluyla taşınması esnasında deniz suyuna maruz kaldığını ve bu nedenle bir kısmının paslandığını, oluşan hasarın tazmini için davalıya başvurmuşsalar da davalının paslanmanın emtianın nakliyat öncesinde yağmur suyuna maruz kalmasından kaynaklandığını ileri sürerek poliçe genel şartlarının 4. maddesi gereğince ödeme yapmayı reddettiğini oysa yükleme ordinosu ve konşimentoda malın yükleme esnasında iyi durumda olduğunun yazılı olduğunu ileri sürerek, 37.406,00 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık hakem heyetince, ekspertiz raporunda, yükleme esnasında malın bir kısmında pas lekesinin görüldüğü ve bu durumun kaptan raporuna ve konşimentoya işlendiği tespitinin yer aldığı, anılan tespite istinaden davacıya konşimentonun dosyaya sunulması için 2 defa kesin süre verildiği ancak davacıya yanca zikredilen ara karar gereğinin yerine getirilmediği, denetime açık ekspertiz raporuyla, paslanmanın tatlı sudan başka bir deyişle emtianın yağmur suyuna maruz kalmasından kaynaklandığının tespit edildiği, Emtia Nakliyat Sigortası Genel Şartlarının 4. maddesiyle, poliçede aksine hüküm bulunmadığı takdirde yağmur suyundan kaynaklanan paslanmalarının teminat harici tutulduğu gerekçesiyle, başvurunun reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince itiraz hakem heyeti nezdinde itirazda bulunulmuştur.

İtiraz hakem heyetince, davacı yanın itiraz aşamasında konşimento ve yükleme ordinosunu dosyaya ibraz ettiği ancak anılan belgelerde yükleme esnasında malın durumunu belgeleyen bir kayıt bulunmadığı, ekspertiz raporuyla, yükün bir kısmındaki paslanmanın yağmur suyuna maruz kalmaktan ileri geldiğinin tespit edildiği, belirtilen hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığı, davacı yanın ekspertiz raporundaki bulguların aksini ispat edemediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Hakem heyetince, ekspertiz raporuyla emtiada meydana gelen paslanmanın tatlı su kaynaklı olduğunun belirlendiği, tatlı su kaynaklı paslanmanın ise genel şartların 4.maddesinin “a” ve “b” bentleriyle teminat kapsamı dışında tutulduğu gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir. Ancak başvuran vekili aşamalardaki beyanlarında, paslanmanın emtianın taşıma sırasında deniz suyuna maruz kalmasından kaynaklandığını, ekspertiz raporunda paslanmanın tatlı su kaynaklı olduğu belirtilmişse de paslanmanın sebebinin Gümüş Nitrat adı verilen bir test yapılmaksızın belirlenmesinin mümkün olmadığını, ekspertizin zikredilen testi yapmadığını ileri sürmüştür. Ekspertizin, raporda belirtilen bir takım emarelerden yola çıkarak paslanmanın tatlı su kaynaklı olduğu sonucuna vardığı görülmekteyse de zikredilen testi yapmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, tek başına eksper raporundaki bu tespite dayalı hüküm kurulması mümkün olmayıp hakem heyetince, uyuşmazlığa konu hususlarda uzman olan kişilerden teşekkül eden bir bilirkişi heyeti oluşturularak, ekspertiz raporunundaki tespitlerin denetlenmesi ve paslanmanın neden kaynaklandığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 25.07.2019 gün ve 2019/İHK-8815 sayılı kararının BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12986, Karar No: 2023/9464, Tarih: 06.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/12986 E.  ,  2023/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve ... Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 11.09.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9408, Karar No: 2014/22101, Tarih: 31.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9408 E.  ,  2014/22101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1565, Karar No: 2022/8481, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1565 E.  ,  2022/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık hali re'sen gözetilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ada 1 parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın birikmiş nemalarıyla birlikte derhal ödenmesi ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün re'sen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1269, Karar No: 2008/651, Tarih: 18.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1269 E.  ,  2008/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20499, Karar No: 2016/15704, Tarih: 28.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20499 E.  ,  2016/15704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının meslek hastalığı sonucunda % 34 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu, meslek hastalığının oluşumunda davalı işverenin % 70, davacı sigortalının ise % 20 oranında kusurunun bulunduğu ve % 10 oranında kaçınılmazlık olduğu, davacının çalıştığı dönem içerisinde aldığı ücretlere ilişkin olarak ücret bordrolarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sigortalının maddi zararı hesaplanırken ilke olarak öncelikle, tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan, sigortalının gerçek ücretinin açıkça belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; 04/02/2015 tarihli Hesap Raporunda davacının bilinen dönem zararının hesabında meslek hastalığının meydana geldiği 2009/3. ay ücret bordrosundaki ücretinin esas alındığı ancak davacının günlük net ücretinin davacıya ödenmesi gereken ücretten ücret avansı ve özel avansın düşülmesinden sonra o ayda net olarak ödenen miktara göre belirlendiği anlaşıldığından davacının günlük net ücretinin söz konusu bordroda belirtilen avans miktarları düşülmeden önceki giydirilmiş ücretine göre ve davacı adına düzenlenmiş olan diğer ücret bordroları da göz önünde bulundurularak belirlenmesi gerekmektedir.