muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2789, Karar No: 2024/5309, Tarih: 27.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; ticari ilişkiye dayanan faturalardan kaynaklı alacağın tahsiline yönelik takibe itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekilleri yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7696, Karar No: 2018/18328, Tarih: 07.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/7696 E.  ,  2018/18328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 397,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.189,45 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18084, Karar No: 2014/4461, Tarih: 11.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/18084 E.  ,  2014/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Babaeski Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/355-2013/587

Dava dilekçesinde, kısıtlı adayının akıl hastalığı sebebiyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm ihbar eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, A..H.. A..’ın akıl sağlığının yerinde olmadığını, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince kendisine vasi atanmasını istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmüne dayanak yapılan Kırklareli Devlet Hastanesi'nin 19.06.2013 tarihli raporunda kısıtlanması talep edilen A.. H..A..’ın halihazırda vesayet altına alınmasının gerekmediği belirtilmiştir. Dosya içerisinde bulunan Adnan Menderes Üniversitesi’nin 04.04.2012 tarihli raporunda ise kısıtlanması talep edilen A.. H.. A..’ın sanrısal bozukluk denilen akıl hastalığının bulunduğu, vesayet altına alınmasının uygun olduğu belirtilmiştir. Yine dosya arasında bulunan K.. Ç.. Üniversitesi’nin 19.10.2012 tarihli raporunda kısıtlı adayının sanrısal bozukluk+Jaluzik Tip tanısı ile vesayet altına alınmasının uygun olduğu belirtilmiştir. Kısıtlanması talep edilen Ali Hıdır Atak’ın raporları arasında çelişki vardır. Bu çelişkinin giderilmesi için dosyadaki daha önce alınmış olan raporlar da eklenerek ilgilinin Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince, BOZULMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17610, Karar No: 2025/2567, Tarih: 19.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/17610 E.  ,  2025/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/258 E., 2023/735 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.02.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin, ilgili taraflar usulünce duruşmadan haberdar edildikten sonra karar yerinde duruşma açılarak yapılacak yargılamada değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16716, Karar No: 2016/13030, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16716 E.  ,  2016/13030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 7.938,00 TL'nin haksız tahsil tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih, 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28310, Karar No: 2016/12045, Tarih: 01.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/28310 E.  ,  2016/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayılmadığı açıklanmadan, deliller ve iddialar tartışılmayarak, yazının bütünlüğü içinde sanığın, eyleminin suç teşkil ettiğinin iddia edilmmesi karşısında, yazı içeriği tartışılıp gerekçelendirilmedem, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak, gerekçesiz hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10423, Karar No: 2023/8118, Tarih: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10423 E.  ,  2023/8118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/939 E., 2023/715 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2022 tarihli 2022/4865 Esas sayılı iddianamesi ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Alanya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/332 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/939 Esas, 2023/715 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının sanığın istinaf talebinden feragat ettiğini bildirmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 261 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca incelenmesine yer olmadığına, katılanlar vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurularının aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Eylemin hukuki nitelendirmesinin yanlış yapıldığına, nitelikli cinsel istismar olarak kabul edilmesi gerektiğine, sanığın ani ve kesintili olmayacak şekilde bir plan dahilinde eylemini gerçekleştirdiğine, ağır ceza mahkemesinin görevli olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanması gerektiğine, üst sınırdan cezalandırma yoluna gidilmesi gerektiğine ve lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ve mağdurenin apartmanın aynı katında yan yana bulunan dairelerde yaşamaları nedeniyle komşu oldukları, 13.09.2022 günü saat 16.00 sıralarında okuldan dönen mağdurenin ikametinin bulunduğu binaya girdiği, arkasında da sanığın geldiği, sanığın de mağdureyi takip ederek yukarı çıktığı, merdivenlerden yürüdükleri esnada sanığın, mağdureye annesinin çalışıp çalışmadığı gibi sorular sorduğu, mağdurenin ikametinin kapısının önüne geldikleri sırada sanığın mağdureye link isimli içecek verdiği, nasıl yapıldığını anlatmaya çalışarak daireye girmeye çalıştığı, bu sırada sanığın bir ayağı ile kapıdan içeriye girdiği, diğer ayağının dışarıda olduğu, akabinde mağdurenin elini tutarak ''seni seviyorum, bunu kimseye söyleme'' dediği eğilerek sağ yanağından öptüğü, mağdureden de kendisini öpmesini istediği, sanıktan korkan mağdurenin sanığı yanağından öptüğü, akabinde sanığın mağdurenin cep telefonu numarasını isteyerek konuşmak istediğini söylediği, mağdurenin numarası olmadığını ve şimdi konuşamayacaklarını söylemesi üzerine sanığın mağdurenin elini bırakarak kendi dairesine gittiği, kapıyı kilitleyerek içeriye giren mağdurenin hemen annesini arayıp yardım istediği, annesi ile telefonda konuştuğu sırada yeniden gelen sanığın kapıyı çaldığı, mağdurenin kapıyı açmaması üzerine kurşun kalem ile kapıyı açmaya çalıştığı, açamayınca ikametine geri döndüğü, mağdurenin annesi olan katılan ...'in kısa sürede tanıklar ... ve ... ... ile birlikte ikametine gelerek kolluk kuvvetlerine haber verdiği, sanığın mağdurenin ellerini tutarak "seni seviyorum, bunu kimseye söyleme" diyerek mağdurenin sağ yanağından öptüğü ve mağdura da kendisini yanağından öptürdüğü anlaşılmakla, sanığın ani ve süreklilik göstermeyen, kısa süreli eylemi ile üzerine atılı sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/939 Esas, 2023/715 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 10 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3153, Karar No: 2021/3544, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3153 E.  ,  2021/3544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkındaki VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ... 1 No‘lu Rapor Değerlendirme Komisyonu‘nu mütalaasının “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçuna ilişkin olduğu halde, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 28/11/2014 tarihli 2014/46547 Soruşurma ve 2014/14617 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa konusu yapılmayan “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan da kamu davası açıldığı, buna karşılık Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Kızılmurat Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün .... 7959 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında faturalara konu alışverişlerin gerçek olduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi, 03/11/2014 tarihli ve 2014-A-3090/28 sayılı Vergi Suçu Raporunda bahsedilen ve sanık hakkında 2009 takvim yılında işlediği iddia olunan sahte fatura kullanma eylemlerine ilişkin ayrıntılı bilgilerin yer aldığı bildirilen 2012-A-2749/25 sayılı Vergi Tekniği Raporu‘nun dosya içerisinde mevcut bulunmaması ile vergi suçu raporunda yalnızca sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ... isimli mükellef hakkında “POS Tefeciliği“ eylemlerine ilişkin olarak tanzim edilen 26/06/2014 tarihli ve 2014-A-2014/21 sayılı Vergi Tekniği Raporundan bahsedildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan tanzim edilen 2012-A-2749/25 sayılı Vergi Tekniği Raporu‘nun dosyaya getirtilmesi ve incelenmesi ile sanığın suça konu faturaları hangi vergi türünde/türlerinde kullandığının belirlenmesi,

2- Sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ... isimli mükellef hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan tanzim edilmiş bir vergi suçu raporu bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairesi müdürlüğünden sorulması, düzenlendiğinin belirlenmesi halinde bu raporun da dosyaya getirtilerek incelenmesi; ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde, kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.