muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3568, Karar No: 2021/13941, Tarih: 10.11.2021

10. Ancak ilk derece mahkemesinin Hazine yönünden “iştirakçilere ödenecek ikramiyeleri karşılamak amacıyla gerekli olan tutar, yazılı talebe istinaden ayrıca fatura aranmaksızın Hazinece Kuruma ödenir” düzenlemesi yönünden ilk derece mahkemesinin ret gerekçesi ve bu gerekçeyi kaldıran ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi tartışılmadan Hazine yönünden esastan ret kararının çoğunluk görüşü ile onanması kararına katılınmamıştır.

11. Zira, nasıl ki aynı hukuki duruma sahip gelir ve aylık bağlananlara bayram ikramiyesi ödemesi eşitlik ve yasal düzenleme uyarınca yapılması gerektiği kabul edilmiş ise 5510 sayılı kanun ile aslında Sosyal Sigortalar Kurumuna devri kabul edilen, ancak henüz devri sağlanmayan Yardım Sandıklarının, kurumla aynı hukuki statüde olmalarının da kabulü gerekmektedir.

12. Her ne kadar yasal düzenleme nedeni ile davacı iştirakçi açısından doğrudan muhatap Yardım Sandığı ve bu davada Hazinenin davacı yönünden aktif husumeti yok ise de, Yardım Sandığı Vakfı’nın Kurum gibi Hazineye başvurması halinde Hazinenin Vakıfça iştirakçilerine ödediği ikramiyelerin karşılığı bedeli Vakfın Hazine aleyhine açacağı davaya bırakılması gerekirdi. Vakfın iştirakçilerine ödeyeceği ikramiyenin Hazineden tahsili yolunun ilk derece mahkemesi kararı ile kapatılması açıkça yasaya ve usule aykırıdır. Zira 5510 sayılı Kanunu Ek 18. maddesindeki Kurum ifadesi, bu şekli ile aynı kanun hükümlerine tabi olduğu kabul edilen Yardım Sandığı Vakfını da kapsamaktadır. Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki gerekçesi ve yorumu isabetli olduğundan, çoğunluğun ilk derece mahkemesinin bu yöndeki kararını onaması hatalı olmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2015/13554, Karar No: 2016/12481, Tarih: 24.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13554 E.  ,  2016/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2014 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ...Mahallesi 370 ada (70 ada) 12 parselde kayıtlı 55 m² taşınmazın üzerindeki 52 m² dükkan ile birlikte satıldığı, dükkanın büyüklüğünün neredeyse arsanın tamamını kaplamış olması ve satışların dükkan ve işyeri satışına ilişkin olduğunun saptanması durumunda, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan işletmeye yönelik olduğu, emsal taşınmaz üzerindeki yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılsa da, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almayacağı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu durumda söz konusu taşınmaz satışların uygun ve isabetli emsal olduğundan söz edilemeyeceği dikkate alındığında bu taşınmazın emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın 297,224 m² olduğu ve 69,53 m² sinin kamulaştırıldığı geriye 227,71 m² kaldığı, kamulaştırılan alan dışında kalan bölümün gerek yüzölçümü gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle arta kalan kısımda değer düşüklüğü oluşmayacağından değer düşüklüğüne hükmedilmemesi gerekirken, %11 değer kaybı hesaplayan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ...Mahallesi 370 (70) ada 12 parselin tapu kaydının ve emsal alınan satışını gösterir akit tablosunun tapu sicil müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ve somut emsal alınan taşınmazın, değerlendirmeye esas alınan 2014 yılı itibari ile belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² bedelinin belediye başkanlığından, somut emsal olarak incelenen ...Mahallesi 370 (70) ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.04.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, sorularak alınacak cevabın dosya içerisine konulup raporun bu yönlerden denetlenmesine olanak sağlanmamış olması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2623, Karar No: 2008/5853, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2623 E.  ,  2008/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin pul ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 105 ada 87 parsel sayılı 5617.99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, tapu ve vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli parselin öncesinin tesbit tutanağında yazılı bulunan parsellerle bir bütün olduğu ve 250 dönüm yüzölçümlü T.sani 927 tarih 4 numaralı ve 316 tahrir numaralı 25 hektar yüzölçümlü tapu kaydı ile sınırları aynı olan vergi kaydının kapsamında kaldığından bahisle tesbit tutanağı düzenlendiği, kayıtlarının doğu sınırının yelli burun, batısı dere kavuştuğu, kuzeyi çatalçam, güneyi ... sınırlı olup, değişir nitelikte bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan sınırlamada orman sınırlarının içinde kaldığının anlaşılması üzerine tesbitin iptal edilerek, orman niteliği ile Hazine adına tesbitinin yapıldığı, davacı kişinin, parsellerin tesbitine esas alınan revizyon tapu ve vergi kaydına dayanarak dava açmışsa da, parsellere revizyon gören tapu ve vergi kaydının miktarından çok fazla olarak dava dışı parsellere revizyon gördüğü o parsellerin davacı ve ortakları adına tesbitlerinin yapıldığı, değişir sınırlı olan tapu ve vergi kaydına 3402 Sayılı Yasanın 20/c. maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilmek suretiyle kapsam belirlenmesi gerektiği, sınırda 105 ada 274 parsel numarası ile ve 2.920,865 m2 yüzölçümlü orman parselinin bulunduğu anlaşıldığına ve mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak gerçek kişinin davasının reddine karar verildiğine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22979, Karar No: 2012/46838, Tarih: 26.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/22979 E.  ,  2012/46838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/149710

MAHKEMESİ : Kangal Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2010

NUMARASI : 2009/129 (E) ve 2010/26 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın olaydan bir gün sonra mağdurun şikayeti üzerine yakalandığı , üst araması sonucu suça konu paralara elkonulduğu ve sanığın çaldığı piyango biletlerini de yengesi S.. G..'e verdiğini bildirdiği, S.. G..'in biletleri kolluk görevlilerine teslim ettiği, 25.12.2006 günüde para ve biletlerin mağdura tutanakla iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, mağdurdan TCK'nın 168.maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sanık hakkında TCK'nın 168/1-4.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6316, Karar No: 2014/8433, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6316 E.  ,  2014/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 02/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca kararın temyize konu bölümünün 1.820,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından bir kısım davalıların temyiz inceleme isteğinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11619, Karar No: 2021/15005, Tarih: 14.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11619 E.  ,  2021/15005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nin 223/3-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Kapsam dışı müşteki sanık ...'in 05/09/2010 tarihli ifadesinde, abisi ...'in iş yerinden çıkıp geldiğini ve sanıkla tartışmaya başladığını sanığın belinden silahını çıkartarak doğrudan abisi ...'e ateş etmeye çalıştığını beyan etmesine, katılan ...'in aşamalardaki istikrarlı ifadelerinde sanığın kendisine hedef alarak ateş ettiğini beyan etmesine, tanık ...'ın 02/04/2015 tarihli celsede ...'in arabadan inince sanığın havaya bir el ateş ettiği daha sonra yanında bulunan ...'in ayaklarına doğru üç el ateş ettiğini beyan etmesine, kapsam dışı sanık ...'ın 19/07/2012 tarihli celsede iş yerinin içerisinden olayı seyrettiğini ...'in ...'e üç el ateş ettiğini gözleriyle gördüğünü beyan etmesine ve sanığın aşamalardaki anlatımında ...'e yönelik eylemi nedeniyle meşru müdafaa iddiasında bulunmamasına aksine 06/09/2010 tarihli ifadesinde ...'i vurma kastının olmadığına beyan etmesine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen İskenderun Devlet Hastanesinin 15/03/2016 tarihli ve Özel İskenderun Gelişim Hastanesinin 05/09/2010 tarihli raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının özellikle hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve niteliği hususunda 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki

tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin rapor aldırılması,

Kabule göre de;

3) Sanığın eyleminin meşru müdafaa hükümlerinin kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7846, Karar No: 2025/894, Tarih: 10.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/7846 E.  ,  2025/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep Eden 3.kişi vekili, İlk Derece Mahkemesi olan Sulh Hukuk Mahkemesine müracaatla; İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/509 Esas, 2019/1487 Karar numaralı 05.11.2019 tarihli ilamı ile ihalesi feshedilen ve 15.10.2020 tarihinde kesinleşen hüküm gereği; 4/11/2016 tarihli Boğazköy 157 ada 201 parsel, 104 ada 138 parsel, 146 ada 17 parsel, 138 ada 78 parsel, 104 ada 135 parsel, 121 ada 2 parsel, 146 ada 8 parsel, 146 ada 19 parsel, 157 ada 19 parsel, 157 ada 203 parsel, 157 ada 45 parsel, 114 ada 34 parsel ile 19/12/2016 tarihli Boğazköy 114 ada 101 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ve eski hak sahiplerine tescili için İnegöl Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılmasını, bu sebeplerle mahkemenin ek karar oluşturmasını talep ettiği,

Mahkemenin önce herhangi bir ek karar oluşturmaksızın açık tebliğ zarfına ihtarlı şerh ile talebin reddine istinaf yasa yolu açık olarak karar verdiği,

Talep sahibi 3.kişinin bu kararı süresinde istinaf ettiği,

Mahkemenin 29.02.2024 tarihinde tebliğ zarfına yazılan red kararını ek karar haline getirdiği, talep eden vekilinin 31/07/2024 tarihinde talebini düzelterek istinafının bu ek karara karşı olduğunu beyanla istinaf isteminde bulunduğu, dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmeksizin Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararı Yargıtay onamasından geçerek kesinleşse dahi, İlk Derece Mahkemesinin sonradan verdiği Ek karara karşı kanun yolu, istinaf mercii olan Bölge Adliye Mahkemesi olup, talep sahibinin dilekçesi de bu yöndedir. Bu nedenle Ek Karar tarihi itibari ile talep edenin kanun yolu başvurusunun istinaf olarak değerlendirilip dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken dairemize gönderildiği anlaşılmakla, Ek Karar tarihi itibariyle istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın istinaf mercii olan ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11927, Karar No: 2018/1311, Tarih: 26.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/11927 E.  ,  2018/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 08/12/2015 gün, 2015/11361.64 Esas, 2015/13543 Karar sayılı karar ve itiraz hakem heyetinin 16/02/2016 tarih ve 2016/İ.6 Esas, 2016/İHK-310 Karar sayılı kararı süresi içinde başvuru sahibi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Başvuru sahibi vekili talebinde; başvuru sahibine ait mesken olarak kullanılan bağımsız bölümün DASK tarafından teminat altına alındığını, 24.05.2014 tarihinde meydana gelen deprem sonucu taşınmazın kullanılamaz hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 50.000,00 TL tazminatın depremin meydana geldiği tarihinden itibaren avans faizi ile karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Başvuru sahibi vekili; 10/11/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep değerini 71.400,00 TL olarak ıslah etmiştir.Karşı taraf vekili, binanın deprem öncesinde de yeterli güvenliğe sahip olmadığı ve yıkım kararının yapısal kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle hasarın teminat kapsamında olmadığını, sigorta esas olarak zarar sonrası yapının olaydan bir gün önceki performansına getirilmesi için yapılacak harcamaları karşılayacağından, eski tarihlerde yapılmış binanın yeni deprem yönetmeliklerine göre yıkılıp yeniden yapılmasının DASK sigortası kapsamında olmadığını, tespit edilen hasar miktarının muafiyet altında kaldığını belirterek başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile (sigorta değerinin muafiyet indiriminden sonra) 69.972,00 TL tazminatın 16.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile DASK'dan tahsiline karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince karşı taraf vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılmasına, 258,86 TL'nin 01.12.2014 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile DASK'dan tahsiline karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, başvuru sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, deprem nedeniyle DASK poliçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.Dosya kapsamına göre somut olayda, başvuru sahibine ait mesken olarak kullanılan bağımsız bölümün deprem sonucu ağır hasara uğraması neticesinde kullanılamaz hale geldiği ve yetkili makamlarca verilen yıkım kararı gereği yıkımının yapıldığı anlaşılmaktadır

.Dava, deprem nedeniyle DASK poliçesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.Dosya kapsamına göre somut olayda, başvuru sahibine ait mesken olarak kullanılan bağımsız bölümün deprem sonucu ağır hasara uğraması neticesinde kullanılamaz hale geldiği ve yetkili makamlarca verilen yıkım kararı gereği yıkımının yapıldığı anlaşılmaktadır. Hakem heyetince aldırılan raporda, davacıya ait sigortalı konutun depremde hafif hasar gördüğü, hasarın onarılıp binanın deprem öncesi güvenliğine getirilmesi gerektiği, deprem öncesinde de yapı denetim firması sonuçlarından yeterli güvenliğe sahip olmadığının anlaşıldığı, binanın kullanılabilmesi için sadece onarım değil, bir güçlendirme de gerektiği, ancak bu yetersizliğin deprem hasarı ile ilişkili olmadığı için sigortanın sorumlu olmadığı belirlenmiş; ancak hakem heyetince bu rapora itibar edilmeyerek başvuru sahibine ait bağımsız bölüm için deprem öncesinde davalı tarafından aralıksız poliçe düzenlendiği, dolayısıyla taşınmazın bilirkişinin iddia ettiği gibi ayıplı bir bina (taşıyıcı sisteminde sorun taşıyan) olmadığı, TTK'nun 1281 maddesine göre rizikonun teminat dışı kaldığının ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının aralıksız yapmış olduğu poliçeler ile binanın teminat içinde olduğunu defaatle teyid ettiği gerekçesi ile poliçe teminat limiti olan 71.400,00 TL'den %2 muafiyet indirimi yapılarak 69.972,00 TL tazminata hükmedilmiştir.Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, karara karşı davalı tarafından yapılan itirazın kabulü ile hakem heyeti kaldırılıp rapora itibar edilerek binanın deprem öncesinde de yeterli güvenliğe sahip olmadığının, binanın kullanılabilmesi için sadece onarım değil, bir güçlendirme de gerektiği, bu giderlerin poliçe kapsamında olmadığı, binanın depremde hafif hasar gördüğü ve yalnızca sigortalı daire payına düşen ortak alan hasarından muafiyet bedeli düşüldükten sonra 258,86 TL'nin kabulüne karar verilmişse de yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması isabetli değildir. Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartları gereği bu sigorta ile depremin doğrudan neden olduğu maddi zararlar ile deprem sonucu meydana gelen yangın, infilak, dev dalga veya yer kaymasının sigortalı binalarda neden olacağı hasarlar sigorta bedeline kadar DASK tarafından teminat altına alınmıştır. 24.05.2014 tarihinde meydana gelen deprem sonucu başvuru sahibine ait bağımsız bölümün bulunduğu binada yetkili makamlarca tespit edilip yıkım ile neticelenen ağır hasarın, hafif hasar olarak nitelendirilmesi sonucu güçlendirme metotları ve imalatı ile güvenli hale getirileceği yolundaki bilirkişi raporundaki tespitler doğrultusunda karar verilmesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir.TTK 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasa'nın 1281

.TTK 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasa'nın 1281. maddesi hükmüne göre, rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın da kural olarak sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmekte olup davalı sigorta şirketi rizikonun teminat kapsamı dışında kaldığına dair somut delil ortaya koyamamıştır.Poliçe tanziminden sonra gerçekleşen deprem nedeniyle binanın ağır hasar gördüğü, resmi makamlarca ağır hasarlı olarak yıkım kararı alındığı ve bu şekilde kayıtlara geçtiği anlaşılmıştır.Ayrıca başvuru sahibine ait bağımsız bölümün bulunduğu binadaki diğer bağımsız bölümlere ilişkin emsal olarak gösterilen dosyalardaki davacılara ait taleplerin kabulüne ilişkin kararların da Dairemizce onanmış oldukları görülmekle teminat gereği ödenmesi gereken gerçek zarar olan rizikonun gerçekleştiği yer ve tarihte benzer yapı özellikleri göz önünde bulundurularak binanın piyasa rayiçlerine göre hesaplanan yeniden yapım maliyetinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kabulü ile hakem heyeti kararının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.