muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6449, Karar No: 2019/14536, Tarih: 04.07.2019

d) Katılanın sanığa hakaret içeren mesaj attığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanmasını gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın hükümde gösterilmemesi,

f) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık hakkında kamu davasının 6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddesi uyarınca açıldığı, yine iddiane anlatımında da, ...'a ait olan ve kriminal rapor kapsamında 6136 sayılı Kanun'a göre ruhsatsız bulundurulmaları yasak olan tabanca ve mermilerin ele geçirildiğinin ifade edilmesi karşısında, 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın hükümde gösterilmemesi,

c) Hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

3)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)04.07.2014 tarihli kolluk tarafından tutulan tutanaklarda, katılanın, sanık ...'a ait olduğunu beyan ettiği 1 adet siyah kılıf içerisinde kesici kısmı tahminen 18 cm

3)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)04.07.2014 tarihli kolluk tarafından tutulan tutanaklarda, katılanın, sanık ...'a ait olduğunu beyan ettiği 1 adet siyah kılıf içerisinde kesici kısmı tahminen 18 cm

kabze kısmı kahverengi mandalla katlanır sustalı tabir edilen kesici aletin teslim alındığının bildirildiği, yine katılanın soruşturma beyanında, tahtalı saplı açılır kapanır sustalı bıçağın sanık ...'a ait olduğunu belirttiği,... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Uzmanlık Raporunda, sol yüzeyinde 31.2 cm uzunluğunda bir adet oluk bulunan, toplam 51.5 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu ve sırtı küt namluya sahip bıçak; taşımakta olduğu nitelikleri itibari ile bir kılıç olup 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğe sahip bıçaklardan olduğunun bildirildiği, incelemeye alınan diğer bıçakların 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğe sahip alet ve bıçaklardan olmadığının belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Kanun kapsamında kılıç niteliğinde olan bıçağın sanıklardan hangisine ait olduğu hususunda şüphe oluştuğu, dosya kapsamındaki tutanaklar, beyanlar da tek tek değerlendirilmek suretiyle katılandan bu hususun açıkça sorulmasından sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın hükümde gösterilmemesi,

c) Hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/876, Karar No: 2022/1319, Tarih: 28.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/876 E.  ,  2022/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.10.2018 tarih ve 2016/581 E. - 2018/1025 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 23.09.2021 tarih ve 2020/406 E. - 2021/1058 K. sayılı kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz talebinin reddine dair 01.11.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; kredi genel sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 4.500.- TL asıl alacak için iptaline karar verilmiş,bu kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince davacının istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurarak davanın kısmen kabulü ile itirazın 4.500.- TL asıl alacak için iptaline, %40 icra inkar tazminatına kesin olarak karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01/11/2021 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14526, Karar No: 2011/13762, Tarih: 20.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14526 E.  ,  2011/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... TAŞ. aleyhine 08/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tespit ve özen yükümlülüğünü yerine getirilmediğinden manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 06/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat talebi ve tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ortağı ve müdürü olduğu şirketteki hisselerinin tamamını devrederek şirketten ayrıldığını, şirket ortaklarının toplanarak şirketi temsil yetkisinin kaldırılması yönünde karar aldıklarını, yerine müdür olarak seçilen ...'nun şirket adına davalı Bankadan çek karnesi alarak, şirketi piyasaya borçlandırdığını, davalı bankanın şikayeti nedeniyle Başsavcılığın talimatı ile gözaltına alındığını belirterek davalı bankanın özen sorumluluğunu yerine getirmediği gerekçesiyle manevi tazminat talebi ile çeklerdeki imzaların kendisine ait olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece; davanın haksız tutuklama işlemine karşı tazminat talebine ilişkin olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 141. maddesine göre; maddi ve manevi tazminat taleplerinin Devletten istenebileceği öngörüldüğünden mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın Muğla Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

CMK'nun yedinci bölümünde "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat" başlığı altında 141/1 maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması evrelerinde tutuklama veya tutukluluğun devamı gibi koruma tedbirleri nedeniyle mağduriyete uğrayanların tazminat istemlerine ilişkin düzenleme yapılmıştır. "Kişiler maddi ve manevi her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler. "Davacı eldeki davada özen yükümlülüğünü yerine getirmediği iddiasıyla, davalı bankanın haksız eylemine dayanmıştır. Davacının Devlete yönelik koruma tedbirlerinden kaynaklanan tazminat talebi yoktur. Kaldı ki Hazine de davalı değildir. Şu halde mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru bulunmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yurarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11612, Karar No: 2022/4398, Tarih: 09.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11612 E.  ,  2022/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 25/02/2020 tarih ve 2020/İHK-3931 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili; davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı bulunan araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin, 03/04/2016 tarihinde gerçekleşen tek taraflı trafik kazasında yaralandığını ve malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL bakıcı gideri tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 310.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davalı şirketin sürekli iş göremezlik teminatı olan 310.000,00 TL maddi tazminatı davacıya ödediği, genel Şartlardaki 01/06/2015 tarihindeki değişiklik gereği bakıcı giderlerinin "sürekli sakatlık teminatı" kapsamına alınmış olduğu, davalı ... Şirketinin bakiye poliçe teminatı kalmadığı gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını ve %82.9 maluliyeti sebebi ile ömür boyu bakıma muhtaç hale geldiğini açıklayarak bakıcı gideri tazminatı talep etmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince sürekli maluliyete ait teminat limitinin 310.000,00 TL olması, sürekli maluliyet nedeniyle bu miktarın tamamının başvuru sahibine ödenmesi sebebiyle sürekli bakıcı gideri için ödenecek bir miktar kalmadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun reddine karar verilmiş; davacının vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

Davalıya sigortalı sürücünün kullandığı aracın Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinde; ölüm ve sakatlanma kişi başına teminat limiti 310.000,00 TL, tedavi gideri kişi başına teminat limiti 310.000,00 TL olarak belirlenmiş ve

kaza tarihi itibari ile geçerli olan poliçe limitleri 310.000,00 TL’dir. Bahsedilen iki sorumluluğun her biri diğerinden bağımsızdır.

6098 Sayılı TBK'nun 54.maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ... Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

kaza tarihi itibari ile geçerli olan poliçe limitleri 310.000,00 TL’dir. Bahsedilen iki sorumluluğun her biri diğerinden bağımsızdır.

6098 Sayılı TBK'nun 54.maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ... Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

Sakatlık tazminatı hesaplanırken mağdurun meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre elde edeceği gelirdeki azalma hesaplanırken, bakıcı giderleri; mağdurun bakımı, hastaneye gidip gelmesi, ilaçları, gerektiğinde sürekli yanı başında bulunması gereken hasta bakıcı-yardımcı maaş ve ücretleridir.

Daimi iş gücü kaybı tazminatı ile yaşam boyu bakım giderleri farklı tazminat kalemleri olup, yaşam boyu bakıcı giderlerinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Dairenin kökleşen içtihatları da bu yöndedir.

Bu halde İtiraz Hakem Heyetince yaşam boyu bakıcı giderlerinin tedavi giderleri teminatından olduğunun gözetilerek davacı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yaşam boyu bakıcı giderinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5301, Karar No: 2010/11310, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5301 E.  ,  2010/11310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4293, Karar No: 2012/8874, Tarih: 03.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4293 E.  ,  2012/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, boşanma sırasında nafaka istenmediğini, ancak çocuğun ihtiyaçlarının arttığını beyan ederek 400 TL. iştirak nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece, aylık 300TL. iştirak nafakasına karar verilmiştir.Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katkıda bulunması gerekir. Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin ana-baba tarafından müşterek karşılanması da ilke olarak kabul edilmiştir (TMK. 327 md.). Bu nedenledir ki, iştirak nafakasının çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana-babanın mali durumları da gözetilerek takdiri gerekir.Somut olayda, müşterek çocuk 2004 doğumlu olup,devlet okuluna gitmektedir. Davacı anne ev hanımı, davalı baba ise pazarlamacılık yapmakta olup, aylık geliri 650 TL.’dir.Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre mahkemece takdir edilen 300 TL iştirak nafakası yüksektir.O halde, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar Gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/602, Karar No: 2024/3227, Tarih: 17.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/602 E.  ,  2024/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/358 Esas, 2021/486 Karar

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/358 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kesin nitelikteki hükmün, 08.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.12.2021 tarihli ve 2021/20910 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2022 tarihli ve KYB-2021/161111 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2022 tarihli ve KYB-2021/161111 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala, kılıç, kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır." ve aynı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrasında "Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak 4 üncü maddede yazılı olan bıçak veya diğer aletleri veya benzerlerini satanlar, satmaya aracılık edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adlî para cezasına hükmolunur.

" yer alan düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda, 05/10/2016 tarihli olay yeri tutanağına göre, kolluk kuvvetlerince sanığın elinde bulunan bıçakla yerde yatan müştekinin yanında beklediğinin görülmesi üzerine, özellikleri tespit edilen bıçağın muhafaza altına alınması sonrasında, sanıktan temin edilen ve elkoyma kararının onanmasını müteakip adli emanete alınan, sap kısmı 12 cm, kesici kısmı 10 cm olup, açılır kapanır sabitleştirme aparatı bulunan sustalı bıçakla ilgili susta kilidi ve mandalının sağlam ve çalışır durumda olup olmadığı, namlusunun sapına sabitlenip sabitlenmediğine ilişkin kriminal inceleme yaptırılarak sonucuna göre, suçun vasfı ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

2- Kabule göre de,

2- Kabule göre de,

Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suça konu bıçağın, kasten yaralama suçunda kullanıldığının Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2021 tarihli ve 2021/358 esas, 2021/486 sayılı kararıyla sabit olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçunda aynı bıçağın kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle, sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/son maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 6136 sayılı Kanun'un dördüncü maddesinin birinci fıkrası; "Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala, kılıç, kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır." Aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası; "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu olay, hükümlü ... ile müşteki ...arasında çıkan tartışma sonucu hükümlü ...'in yanında taşıdığı silahtan sayılan bıçak ile müştekiyi yaralamasına ve tehdit etmesine ilişkin olduğu tespit olunmuştur.

3. Hükümlüden ele geçirilen silahın sap kısmı 12 cm kesici kısmı 10 cm olan, mevcut açılır kapanır sabitleştirme aparatı bulunan sustalı tabir edilen bıçaklardan olduğuna ilişkin dosya kapsamında tutanak mevcut olduğu anlaşılmıştır. Ancak, Adli Tıp Kurumu ya da kriminal labaratuvardan alınacak rapor ile bıçağın susta tertibatının bulunup bulunmadığı ve bıçağın namlusunun otomatik olarak açılmasını temin eden susta mandalı ile açılan namlunun sapa sabitlenmesini sağlayan susta kilidinin sağlam ve işler durumda olup olmadığı, 6136 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi uyarınca yasak bıçaklardan bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanıp sonucuna göre hükümlünün 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılıp cezalandırılamayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde eksik incelemeyle hüküm kurulması,