muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9566, Karar No: 2021/12376, Tarih: 16.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9566 E.  ,  2021/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... Bahşi hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suça konu muhabbet kuşlarını tanık...’a satmaya çalışırken,tanığın kuşların ayaklarının altında müştekinin ad-soyad ve telefon numarasının yazılı olduğunu fark etmesi üzerine müştekiyi ve polisi aradığı,polis memurlarınca muhabbet kuşlarının muhafaza altına alınarak müştekiye iade edildiği anlaşılmakla,suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde hakkında TCK’nın 168/1.maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından;işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olması ve sonuç olarak hapis cezası seçilmesi durumunda 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 50/1-a. bendine göre hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği öngörülmekle birlikte, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza olarak hapis cezasını tercih eden mahkemece, sonuç olarak hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu bulunduğundan bozma nedeni yapılmamış;suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında kanun maddesi gösterilmemiş ise de 5237 sayılı TCK' nın 52/4 maddesinin mahkemesince hükme eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece,14/07/2016 tarihli duruşmada,suça sürüklenen çocuğun esas hakkında savunması alınmadan önce,5271 sayılı CMK'nin 147. maddesindeki hakları hatırlatılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında yargılamaya devam edilerek,mahkemece savunması alınmadığı halde “önceki beyanlarımı tekrar ederim pişmanım” şeklindeki alınan savunmasıyla yetinilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümleri bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5514, Karar No: 2018/2879, Tarih: 22.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/5514 E.  ,  2018/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya 09.06.2008 tarihli sözleşme ile mermer işletme sahası kiraladıklarını, Aralık 2008 dönemi faturaların ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek; davalının icra takibine itirazının iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine dair verilen karara karşı sulh hukuk mahkemesince de görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 27.05.2011 tarih ve 2011/2868 E. 5412 K sayılı ilamı ile; ''Dava konusu taşınmazlar "maden ocağı" vasfında olup 6570 sayılı Kanun hükümlerine değil, Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olduğundan, HUMK’nun 8. maddesinin 2 fıkrası kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın,Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.'' gerekçesi ile yargı yeri belirlenmiştir.

Mahkemece; bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 20.05.2014 tarih ve 2013/13519 E. 2014/6460 K sayılı ilamı ile; ''10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda; itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline, akdin feshine, tahliye talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından alacağa yönelik hükmün ONANMASINA,

2- Davalı vekilinin, akdin feshine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından alacağa yönelik hükmün ONANMASINA,

2- Davalı vekilinin, akdin feshine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Borçlar Kanununun 315. maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün(hasılat) kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Davacı dava dilekçesinde; ödenmeyen kira alacağı için icra takibi başlattıklarını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davada TBK' nun 316. maddesi uyarınca akde aykırılık nedeniyle tahliye veya akdin feshi talebi yoktur. Bu durumda mahkemece öncelikle kiralanan taşınmazın tahliye edildiği savunulmakla, davalı kiracının usulune uygun olarak taşınmazı tahliye edip etmediği, tahliye talebinin konusuz kalıp kalmadığı üzerinde durularak, tahliye edilmediğinin anlaşılması karşısında temerrüt koşulları incelenerek sonucuna göre akdin feshi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davacı talebi aşılarak akde aykırılık nedeniyle akdin feshine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle alacağa yönelik hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle akdin feshine yönelik hükmün davalı taraf yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26347, Karar No: 2017/17522, Tarih: 06.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26347 E.  ,  2017/17522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 20.12.2003 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, çalıştığı sürede sigorta yaptırılmadığını, 31.12.2008 tarihinde davalı işverence haksız olarak işten çıkarıldığını, son ücretinin 1.100,00 TL olduğunu, 08:30-19:00 arası çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, işyerinde yemek verildiğini, davacının işverenin aracı ile işe gidip geldiğini, iddia ederek alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalıya ait işyerinin 01/01/2006 tarihinde açıldığı, 03.01.2006 tarihinde ... Vergi Dairesi yoklama memuru tarafından yapılan yoklama ile işyerinin 40m² olduğu ve işçi çalışmadığının belirlendiğini, 17.04.2007 tarihinde yine ... Vergi Dairesi yoklama memurluğunca yapılan yoklama sonucu işçi çalışmadığının tespit edildiğini, davacının 2006 yılı 12'inci ayında ...'da ... nolu işyerinde, 2008 yılı Ocak ayından itibaren...'de 127267 nolu işyerinde çalıştığının ... kayıtlarından tespit edilebileceğini, 11,00 TL ücretle çalışmasının söz konusu olmadığını, kısa bir süre deneme süreli çalışmış olabileceğinin araştırıldığını, işyerinin 9-18 arası Cumartesi günü ise yarım gün çalışıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ''Bozma ilamı doğrultusunda davacı tanıkları dinlenerek bilirkişi incelemesi yapılmıştır. 16/05/2016 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre yapılan incelemede;

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ''Bozma ilamı doğrultusunda davacı tanıkları dinlenerek bilirkişi incelemesi yapılmıştır. 16/05/2016 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre yapılan incelemede;

Davacı tanıkları yeminli anlatımlarıyla eylemli çalışmayı doğrulamış olup tanık...'in çalışma süresinin, davacının iddia ettiği dönemle örtüştüğü, tanığın beyanlarının somut olaylara dayalı olmasına göre itibar edilebilir nitelikte olduğu, beyanların diğer davacı tanık anlatımları ile de desteklendiği, davalı firmanın tanıtım yazısında davacının ismine yer verildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar davalı vekili, işyerinin 01/01/2006 tarihinde açıldığı, 03/01/2006 ve 17/04/2007 tarihli vergi yoklama memurlarının tutanağı ile işyerinde işçi çalışmadığının tespit edildiğini savunmakta ise de işverenin faaliyetini dönem dönem üç ayrı adreste sürdürdüğü, davacının yaptığı işin mağaza ve atölye arası ve müşteri adreslerine cansız manken taşıma işi olduğunun tanık beyanı ile anlaşılması ve sigortasız işçi istihdamı nedeniyle savunmaya konu hususlar sonuca etkili görülmemiştir. Ancak davacının hizmet süresinin tespitinde SGK'da kayıtlı olduğu dönemler dikkate alınmıştır. Buna göre davacının, 20/12/2003-21/12/2006 tarihleri arasında 3 yıl, 01/01/2007-10/08/2008 tarihleri arasında 1 yıl 7 ay 10 gün çalıştığının ve toplam hizmet süresinin 4 yıl 7 ay 10 gün olduğu kabul edilmiştir.

Davacı son ücretinin 1.100,00 TL olduğunu iddia etmiş ise de tanık beyanı dikkate alınarak 600,00 TL olduğu değerlendirilmiştir.

İş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiği iddiasına karşılık ispat yükümlülüğü bulunan davalının, davacının işyerinde çalışmadığından ibaret savunması karşısında ve iddiayı destekleyen tanık beyanı gözetilerek iş akdinin ihbar ve kıdem tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde işveren tarafından sonlandırıldığı kabul edilmiş bilirkişi raporu ile yapılan hesaplamaya göre davacı talebi kabul edilmiştir.

Yıllık izin ücretinin ödenmediğine dair iddia bakımından ispat yükü altında olan işverenlikçe yıllık izinlerin kullandırıldığına ilişkin imzalı izin defteri veya eşdeğer her hangi bir belge sunulmadığı anlaşılmakla hizmet süresi ve son ücret gözetilerek yapılan hesaba göre talebin kabulü gerekmiştir.

Davacının, fazla mesai alacak talebi yönünden işyeri kaydı ya da başkaca yazılı belge bulunmadığından duruşmada dinlenen ve davacının hizmet süresini kapsayacak şekilde işyerinde çalıştığı anlaşılan tanık beyanlarına göre değerlendirme yapılarak bilirkişi raporu ile 335,75 TL olarak hesaplanan fazla mesai ücret alacağının kabulü gerekmiş, alacağın miktarı gözetilerek takdiri indirim uygulanmamıştır.

Davacının, fazla mesai alacak talebi yönünden işyeri kaydı ya da başkaca yazılı belge bulunmadığından duruşmada dinlenen ve davacının hizmet süresini kapsayacak şekilde işyerinde çalıştığı anlaşılan tanık beyanlarına göre değerlendirme yapılarak bilirkişi raporu ile 335,75 TL olarak hesaplanan fazla mesai ücret alacağının kabulü gerekmiş, alacağın miktarı gözetilerek takdiri indirim uygulanmamıştır.

Davacı dava dilekçesi ile bildirdiği taleplerini 11/08/2016 tarihli ıslah beyanı ile bilirkişi raporunda belirtilen miktarlara yükseltmiş olup bu nedenle davacının redde konu alacağı bulunmamakla birlikte kopyalama hatası olarak duruşmada "Kısmen Kabul" yazıldığı keza fazla mesai ücreti için 335,75 yerine maddi hata ile 355,75 yazıldığı anlaşıldığından HMK'nın 304. maddesi uyarınca gerekçeli kararla birlikte hükümde maddi hata düzeltilmiştir.'' gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili talep arttırımına yönelik olarak davasını ıslah etmiş ve Mahkemece ıslaha değer verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra yaptığı ıslaha değer verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15581, Karar No: 2010/237, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15581 E.  ,  2010/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanunun 7.ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet ile Maliye Hazinesi davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca bedel tespiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği göz önünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6297, Karar No: 2016/3127, Tarih: 01.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6297 E.  ,  2016/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf verillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl dava borçlu bulunulmadığının tespiti, birleşen dava ödenmeyen iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısının tüm, davacı-birleşen dosya davalısının aşağıdaki bendi kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl dosya davacısı-birleşen dosya davalısı kooperatif arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile dava dışı arsa sahibine ait arsa üzerinde inşaat yapımını üstlenmiş olduğundan yüklenici, davalı-birleşen dosya davacısı şirket ise kooperatif ile yaptığı 15.03.2006 ve 10.01.2009 tarihli sözleşmeler ile kooperatifin üstlendiği inşaatın bir kısım bölümlerini yapmayı üstlenmiş olup taşerondur.

2-Asıl dosya davacısı-birleşen dosya davalısı kooperatif arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile dava dışı arsa sahibine ait arsa üzerinde inşaat yapımını üstlenmiş olduğundan yüklenici, davalı-birleşen dosya davacısı şirket ise kooperatif ile yaptığı 15.03.2006 ve 10.01.2009 tarihli sözleşmeler ile kooperatifin üstlendiği inşaatın bir kısım bölümlerini yapmayı üstlenmiş olup taşerondur.

03.06.2010 tarihli tarafların imzasını taşıyan ve altındaki imza ve içeriklerine itiraz edilmeyip iradeyi sakatlayan sebeplerle geçersiz olduğu ileri sürülüp kanıtlanamayan “protokol” başlıklı belge ile taraflar karşılıklı mutabakat ve rıza ile aralarındaki tüm sözleşmeleri feshetmişlerdir. Protokolün 2. maddesinde gecikme cezalarının hakedişten düşürülmesi, (vergi dairesi tapu müdürlükleri ve SGK tarafından tahakkuk ettirilen) 3. maddesinde hakediş alacakları olarak hesaplanan 1.333.494,55 TL'den kamu idareleri tarafından tahakkuk ettirilen 13.494,55 TL gecikme cezası kesilerek taşeronun kalan alacağının 1.320.000,00 TL olduğu ve vadeli senetlere ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı protokolün 4. maddesinde protokolün imzalandığı tarihten itibaren taşeronun başka bir imalât yapmayacağı ve işten el çekeceği de kabul edilmiştir. Taraflarca bu protokol tarihinden sonra taşeronun işe devam ederek imalât yaptığı da ileri sürülmemiştir. Söz konusu protokolden sonra düzenlenen ve tarafların imzasını taşıyan aynı tarihli senet teslim belgesi ile protokoldeki 1.320.000,00 TL'den kabul edilen 40.000,00 TL stopaj kesintisi düşüldükten sonra kalan 1.280.000,00 TL için 49 adet senet taşerona teslim edilmiştir. Söz konusu senetlerin akıbeti dosya kapsamından anlaşılamadığı gibi ödenip ödenmediği de mahkemece araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece 03.06.2010 tarihli protokolde taraflar her iki sözleşmeyi feshettikleri, bu sözleşmelerden dolayı taşeronun kalan iş bedelini alacağının 1.320.000,00 TL olup 40.000,00 TL stopaj düşüldükten sonra 1.280.000,00 TL'nin senet verilerek ödenmesinin kararlaştırıldığı ve senetler de verildiğinden 03.06.2010 tarihli senet teslim belgesindeki senetlerin ödenip ödenmediği araştırılıp birleşen davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosya davasının tüm, davacı-birleşen dosya davalısının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici kooperatif lehine BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-birleşen dosya davacısından alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı birleşen dosya davalısına verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.