muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2354, Karar No: 2015/3303, Tarih: 07.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2354 E.  ,  2015/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın şikayetçi ...'a ... Hava Yollarında müdür olduğunu, isterse şikayetçiyi işe alabileceğini söylediği, şikayetçinin kabul etmesi üzerine işlemler için kullanacağını belirterek 150 TL parayı şikayetçiden aldığı, sonrasında şikayetçinin bir daha sanığa ulaşamadığı, sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediği kendi ikrarı ile de sabit olduğundan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi, ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “15 gün”, “12 gün” ve “240 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “2 gün”, “1 gün” ve “20 TL” ibarelerinin eklenmesi; yine hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17885, Karar No: 2015/2700, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17885 E.  ,  2015/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5347, Karar No: 2012/948, Tarih: 02.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/5347 E.  ,  2012/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Davanın reddine

Düzenlenen 15.10.2004 tarihli Vergi Suçu Raporu'nda; sanığın müdürü olduğu ... Tekstil San.Tic.Ltd.Şti'nin 2000 takvim yılında sahte fatura kullandığından dolayı suç duyurusunda bulunulduğundan bahisle açılan dava sonucunda, aynı eylemle ilgili olarak yargılama yapıldığı belirtilen Kadıköy 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/316 esas sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi neticesinde bu davanın mükerrer açılması nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi bakımından, öncelikle denetime olanak sağlayacak şekilde incelenen dosyada bulunan ve bu davayı ilgilendiren Vergi Suçu, Vergi Tekniği ve Vergi İnceleme Raporları ile mütalaanın onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması suretiyle mükerrer dava açılıp açılmadığının saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sadece iddianame örneğinin alınması ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18714, Karar No: 2017/3710, Tarih: 06.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18714 E.  ,  2017/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ... ve ... San Tic AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkil ...tarafından .... Sigorta Poliçesi ile sigortacı yapılan sigortalı dava dışı ... Ticaret Ltd Şti'ye ait antreposunun 02/06/2011 tarihinde Kiracı ... ... ve Gıda San Tic A.Ş firması tarafından kullanımındaki 6 no'lu siloda bulunan 300 ton buğdayda alevli yangın çıkması sonucunda zarar gören depoda tazmini gerektiren hasarların meydana geldiğini, yangın neticesinde itfaiyeden alınan raporda yangının çıkış nedeninin davalının depoladığı buğdayın kızışmasından kaynaklandığının beyan edildiğini, buğdayın kızışması ile meydana gelen alevli yangının sigortalı depoya verdiği zararın davacı tarafından tazmin edildiğini beyanla rücuen tazminat alacağı olan 7.765,00TL'nin (fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla) ödeme tarihi olan 27/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, mahkeme masrafları ile ücreti vekâletin de davalı üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı ile ... İç ve Dış Ticaret Ltd Şti arasında 05/04/2011 tarihinde emtianın depolanmasına ilişkin kira sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye göre ... ... ve Gıda Sanayi A.Ş'nin yaklaşık 3.500 tonluk buğdayını ... İç ve Dış Ticaret Ltd Şti'nin Tekirdağ'da bulunan teknik depolama tesislerindeki 6 numaralı siloda muhafaza edileceğini, 02/06/2011 tarihinde depoda yangın çıktığını, davacı ... şirketinin eksperlerinin tespitine göre 7.765,00TL hasar ödemesinde bulunduğunu, itfaiye tarafından düzenlenen raporun tahıl konusunda uzmanlıkları bulunmadığından davacının iddiasına delil olamayacağını, yangının sebebinin silonun havalandırma fanlarının uzun süre temizlenmemesinden kaynaklı olduğunu beyanla davalı şirket aleyhine açılan davanın reddini, yargılama giderleri ile

ücreti vekâletin de davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davanın kabûlü ile 7.765,00TL'nin ödeme tarihi olan 27/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücûen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ... ve Gıda San Tic AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih 37 Esas 9 Karar R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur."

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih 37 Esas 9 Karar R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur."

Somut olayda, davacı ... şirketi vekili sigortalısının işyerinde meydana gelen zarardan işyerini sigortalıya kiralayan işyeri malikinin sorumlu olduğunu iddia ederek sigortalısına ödediği bedeli davalı kiralayan malikten talep etmektedir. Davalının sorumluluğunun kaynağı kiraya veren bina malikinin sorumluğundan kaynaklanmaktadır. Bu durumda uyuşmazlık, kira ilişkisinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davacının sigortalısı ile davalı arasında kira ilişkisinin bulunmasına ve 6100 sayılı HMK'nın 4/1-a bendinde kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların Sulh Hukuk mahkemesinde çözümleneceğinin öngörülmüş olmasına göre mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilip işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... ... ve Gıda San Tic AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ... ve Gıda San Tic AŞ'ye geri verilmesine 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21913, Karar No: 2015/20129, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21913 E.  ,  2015/20129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2013/214-2015/119

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı G.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarihli 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal

./...

kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

./...

kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı eczaneden alınan maskelerin kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki işyeri, çalıştığı birim ve yaptığı iş tereddüde mahal vermeksizin belirlenmeden, işyerinin fiziki durumu keşifle tespit edilmeden, davacının yaptığı işin, gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığı hususunda gerekli araştırma ve yeterli inceleme yapılmadan, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, 28.03.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının, çalıştığı birim ile yaptığı iş (üretim, bakım, aşçı, teknik eleman, temizlik elemanı, odacı, bahçıvan, yazıcı, güvenlik görevlisi, sevkiyatçı, ambarcı vs.), işverenden davacının işyeri şahsi dosyası da celbedilerek tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli; davacının çalışmasına konu davalı işverenin işyeri ile ilgili denetimlerin yapıldığı müfettiş raporları araştırılıp celbedilmeli; işyerinin bölümleri, nitelikleri ve buralardaki çalışma süreleri somutlaştırılmalı; işyerinin fiziksel koşulları keşif ile tespit edilmeli; davalı işveren vekilince, eldeki dava dosyası ile emsal nitelikte olduğu belirtilen Adıyaman İş Mahkemesinin 2008/823E – 2011/25 K. Sayılı dosyası celbedilmeli; işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ( zehirler vs.) ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri işverenden sorulup, kullanılan maddelerin insan sağlığına etkileri ve gaz maskesi ile korunmanın şart olup olmadığı hususlarını da değerlendiren işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

../...

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12050, Karar No: 2014/1093, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12050 E.  ,  2014/1093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 52. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/117-2013/51

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2013 tarih ve 2012/117-2013/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalısına ait cam emtialarının nakliyat emtea kati sigorta poliçesi ile sigortalandığını, emtiaların davalı T.. A..'nin donatanı ve taşıyanı olduğu, C. D. isimli gemi ile konteyner içinde yüklemesi yapılıp, taşıyıcı gemi Belçika/İzmit sevkiyatını gerçekleştirmek üzere yükleme limanından ayrıldığını, geminin İzmir Evyap limanına ulaştığını ve sigortalı emtianın gümrük işlemlerinin tamamlanmasını takiben söz konusu TRLU ... nolu konteynerin diğer davalı taşıyıcı tarafından ... plaklı araç ile 20.03.2011 tarihinde sevk irsaliyesinde belirtilen adrese gönderildiğini, konteynır açılarak yapılan incelemesinde cam emtiasının eksik ve hasarlı olduğu tespit edildiğini ve tutanak tutulduğunu, müvekkilinin sigortalısına 3.056,18 TL'yi 23/08/2011 tarihinde ödediğini, davalıların hasardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, ileri sürerek 3.056,18 TL tazminatın faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, dava konusu alacak nedeniyle TTK'nın 1235/7 ve 1236 maddeleri gereğince CAFER DEDE isimli gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı T. Konteyner Taş. A.Ş vekili, dava konusu taşıma işinde yüklemenin A. Glass Europe S.A NV. firması tarafından yapıldığını, dava konusu taşımının konşimentosu üzerinde hasar yok kaydının bulunduğunu, müvekkiline dava konusu hasara ilişkin herhangi bir hasar bildiriminin yapılmadığını, hasarın müvekkili şirketin sorumluluk sahasında gerçekleşmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı SS Haydarpaşa Motorlu Taşıyıcılar Koop. vekili, eksper raporunda hasarın dıştan gelen darbe veya üst bağlantı takozunun kırılması nedeniyle meydana gelmiş olabileceğinin belirtildiğini, hasarın araca yüklenmesi sırasında oluşmadığını, gümrükte beklediği sırada oluşmuş olabileceğini, konteynerlerin araca vinç yardımı ile yüklendiğini ve boşaltıldığını, taşıma sırasında herhangi bir kaza yaşanmadığını bu nedenle müvekkilinin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, davacının hasarın ne zaman olduğunu kanıtlaması gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, deniz taşımasını T. Konteyner A.Ş, konteynırın boşaltma limanından sonra kara taşımasını ise diğer davalının yaptığı, T. şirketi ile davacı arasında konişmento hükümleri uygulanacağı, konteynerin 16.03.2011 tarihinde gemiden tahliye edildiği, 18.03.2011 tarihinde diğer davalının araçlarına yüklendiği, T. şirketine hasar ihbarı yapılmadığı, konişmento üzerinde yükün ve konteynerin hasarına ilişkin bir kayıt mevcut olmadığı, konteynerin konişmentodaki kayıttan anlaşılacağı üzere taşıyana sağlam olarak teslim edildiği; yükleme, istif ve sayımın yükleten tarafından yapıldığı, boşaltma limanında tahliye edilen konteynerin gönderilen tarafından teslim alındığı, konteynerin kapalı olarak taşıyana teslim edildiği ve yine kapalı olarak gönderilene teslim edilmesi sebebiyle 1 plaka eksiklikten taşıyanların sorumlu olamayacağı, 6 adet kırık plakadaki hasarında konteynerin tıra yüklenme ve boşaltma işlemleri sırasında meydana gelmiş olabileceği tespit edildiğinden, deniz taşımasını yapan davalı T. şirketi lehine oluşan karinenin aksinin davacı tarafından ispat edilemediği, diğer davalının ise konteynerin tahliye limanından davacının halefi sigortalının deposuna kara taşımasını yaptığı, bilirkişi raporunda taşıma mesafesi, araçlarda kaza vb. sonucu meydana gelmiş bir hasarın olmayışı, hasarın cam emtiasının üst kısmında meydana gelmiş olduğu, bu tip hasarın konteynerin vinçler tarafından elleçlenmesi sırasında oluşabileceğini belirttiği, yükleme ve boşaltmanın taşıyan tarafından yapıldığı konişmentodan anlaşıldığı, ancak bu boşaltma tahliye limanından gemiden boşaltmadır ve bundan sonraki masraflar alıcıya ait olduğu, konteynerin tahliye sonrasında liman sahasında kimler tarafından tıra yüklendiği belli olmadığı, bu durumda 2 nolu davalı Haydarpaşa Motorlu Taş. Koop.'nin zarara sebebiyet vermediği ve zararın vinç ile yapılan işlemler sırasında ve gemiden tahliyesinden sonra meydana geldiği anlaşıldığından vinç ile yükleme ve boşaltmaların bu davalının sorumluluğunda yapıldığı ispatlanmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı S.S Haydarpaşa Motorlu Taş. Kooperatifi deniz taşıması ile İzmit Evyap limanına gelen malı ihtirazi kayıtsız olarak teslim almıştır. Olay tarihinde yürürlükte olan TTK.'nın 772.maddesine göre davalı, ihtirazi koymadan eşyayı kabul ettiğinden dış görünüşü itibari ile hiçbir kusuru olmadığını kabul etmiş sayılır. Şu kadar ki eşya kayıtsız kabul edilmiş olsa bile dışından anlaşılması kabil olmayan noksanları iddia ve ispat edebilir. Somut olayda dava konusu cam emtiası mühürsüz olarak açık konteynırda taşınmış olup, davalı S.S. H. Motorlu Taş. Kooperatifi ihtirazi kayıtsız kabul ettiğine göre hasarın bu davalının kara taşıması sırasında meydana geldiğinin kabulü gerekir. Adı geçen davalı, eksper raporunda zararın üst bağlantı takozunun kırılmasından meydana gelmiş olabileceği belirtildiğinden emtiaların ambalajının muhafazaya elverişli olmadığını da savunduğuna göre mahkemece kara taşıması konusunda uzman bilirkişlerin de yer aldığı 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak tarafların sorumluluk ve varsa kusur durumunun tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalı S.S H. Motorlu Taş. Kooperatifi yönünden de davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına, BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.