muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/30796, Karar No: 2010/179, Tarih: 18.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/30796 E.  ,  2010/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin kötüniyetli olarak

feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan kötüniyet

tazminatı ile yıllık ücretli izin ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan işçilik

alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile yıllık

ücretli izin alacağının kabulüne, diğer alacakların reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili, davacının davalı ... Belediyesi’nde uzun süredir sendika üyesi olarak çalıştığını, davalı Belediyenin 08.11.2005 tarihli yazısında Kırşehir Valiliğinin 15.09.2005 tarihli oluru ile alınan ek geçici işçi vizesinin bitimi nedeniyle 08.11.2005 tarihinde davacının iş akdinin askıya alındığını, iş hukukunda iş akdinin askıya alınması yolunda bir uygulama olmayıp işçinin istek ve rızası dışında işverence akdin askıya alınmasının işveren feshi niteliğinde olduğunu, feshin tamamen siyasi ve sendikal nedenlere dayalı olduğunu, davalı Belediyede siyasi yönden kadrolaşma yoluna gidildiğini, Toplu İş Sözleşmesinde üye işçilere iş güvencesi sağlandığını, Toplu İş Sözleşmesinden doğan hakların da davacıya ödenmediğini, 2004-2005 yıllarına ait ücretli izinlerin kullandırılmadığını belirterek, kıdem, ihbar, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan kötüniyet tazminatı ile yıllık ücretli izin ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, İçişleri Bakanlığı uygulaması gereği vize yaptırılmaksızın geçici işçi çalıştırılamayacağını ve bunlara bir ödeme yapılamayacağını, davacının iş akdinin siyasi ve sendikal nedenlerle feshedildiğini, davacı dahil 15 geçici işçinin iş akitlerinin Kırşehir Valiliğinin oluruyla 2006 yılı geçici işçi vizesi alınıncaya kadar askıya alındığını, 2006 yılı geçici işçi vizesi alındıktan sonra iş akdi askıya alınan işçilerin işe davet edildiğini, bir kısım işçiler başladıkları halde davacının işe başlamadığını ve iş akdini kendisinin feshetmiş olduğunu, bu nedenle ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatına hak kazanamadığını, davacının tüm izinlerini kullandığını, diğer işçilik haklarının ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, idari bir tasarruf vize uygulamasının iş sözleşmesinin kurulması ya da feshedilmesi ile ilgilendirilmesinin olanağının bulunmadığı, davalı tarafından yapılan işlerin yılın her mevsimi ve ayında yapılması gereken asli ve sürekli işlerden olduğu, bu işlerin geçici/mevsimlik iş olarak nitelendirilmesi ve davacının geçici/mevsimlik işçi olarak kabul edilmesinin doğru olmadığı, İş Kanununda iş sözleşmesinin işverence tek taraflı olarak askıya alınabileceğini öngören bir düzenleme bulunmadığı, Yüksek Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin yerleşik uygulamaları doğrultusunda işverence tek taraflı olarak iş sözleşmesinin askıya alınması halinde bu uygulamanın işçi tarafından kabul edilmediği taktirde iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğinin kabul edildiği, davalı işverenin daha önce de vizeye tabi işçilerin iş sözleşmelerini askıya aldığı ve daha sonra yeniden işe başlattığı, bununla birlikte işverence gerçekleştirilen ve dava konusu olan işlemde askı süresinin bildirilmediği, davacı işçinin işverenin bu işlemi üzerine 30/12/2005 tarihine kadar işe başlatılmasını beklediği ve nihayet bu davayı açarak çeşitli alacak/tazminat taleplerinde bulunduğu, davacının tazminat isteklerini de kapsayan bu davayı açmasının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi niteliğinde bulunduğu, bu durumda kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıldığının kabulü gerektiği, ayrıca 6 ayı aşkın kıdemi olan davacı işçinin çalıştığı işyerinde 2005 yılında 7 işçi çalıştırılmasından dolayı iş güvencesi kapsamında olmadığı, davalı tanıklarının Belediye Başkanının tavsiyesiyle sendika değiştirdiklerini belirtmeleri ve davacı ile birlikte “iş akitleri askıya alınan” diğer dava açan işçilerin üyesi oldukları sendikadan dolayı iş akitlerinin askıya alındığı, TİS’nin 15. maddesine göre sendikaya üye olmak gibi sebeplerle işten çıkarma halinde tazminat ödeneceğinin kararlaştırılmış olması sebebiyle TİS’den kaynaklanan kötüniyet tazminatına da hak kazanıldığı sonucuna varıldığı, kullanılmayan yıllık izinleri bulunduğu gerekçesi ile kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağının kabulüne, diğer alacakların reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nda mevsimlik ve kampanya ile çağrı usulü çalışma uygulanan işler dışında, askı haline yer verilmiş değildir. Bu nedenle genel olarak, iş sözleşmesinin işveren tarafından tek taraflı olarak as¬kıya alınmasını, işin niteliğinden veya yasadan kaynaklanmıyorsa, fesih anlamında de¬ğerlendirmektedir. Ancak doktrin ve yargı kararlarında özellikle kurumların vize uygulaması sonucu işçi ve işverenin iradelerinin birleştiği yerde iş sözleşmesinin askıya alınması kabul görmektedir. Bazı kamu kurumlarında özellikle Belediyelerde vize uygulaması ile belirli bir kadroya bağlı olmaksızın yapılan işlere geçici iş ve bu işlerde çalışan işçilere geçici işçi adı verildiği görülmektedir. Vize uygulaması nedeni ile yılsonu ve yılbaşlarında iş sözleşmeleri askıya alınmaktadır. Bu askıya alınma mevsime bağlı değildir. Tamamen idari bir tasarruf olan vize uygulamasına bağlıdır.

Gerek belirli gerekse belirsiz süreli iş sözleşmelerinde, işçiye yüklenmeyen nedenlerden dolayı, geçici olarak(mevsimsel) iş görme ediminin ifa edilmemesi sonucu askıya alınan iş sözleşmesi, sözleşmesel ilişkiye devamın çekilmez hale geldiği ana kadar işverence feshedilmeyecektir. Ancak dürüstlük kuralları gereği, devamın beklenemez hale geldiği durumlarda, iş sözleşmesi haklı nedenle feshedilebilir.

Somut uyuşmazlıkta davalı ... işyerinde vize uygulaması ile işçi çalıştırıldığı, davacının da bu kapsam içinde yer aldığı ve iş sözleşmesinin vize onayının bitmesi nedeni ile genelde yıl sonuna doğru daha önce iş sözleşmesinin askıya alındığı ve yıl

başında alınan vize onayı nedeni ile de tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır. O halde davalı işyerinde vize uygulaması Bakanlığın uygulaması ile işyeri uygulaması haline gelmiştir. Davacının iş sözleşmesi ilk defa 08.11.2008 tarihinde askıya alınmış değildir. Daha öncede davacının iş sözleşmesi askıya alındığından, askı işleminin mahkemece fesih olarak nitelendirilmesi yerinde görülmemiştir. Zira davacı işçi vize onayı sonrası işe davet edilmiş, diğer işçiler vize onayı sonrası yargılama sırasında işe başladıkları halde davacı işe başlamamıştır.

Ancak davacının iş sözleşmesinin 2005 yılında iki kez askıya alındığı, daha önce askıya alma işlemi genelde yıl sonunda gerçekleştirilir ve askıya alma süresi kısa tutulurken, bu kez daha erken askıya alınma işleminin gerçekleştiği, askı süresinin de diğer yıllara göre uzun sürdüğü, bu nedenle askıya almanın davacı açısında iş koşullarında esaslı değişiklik teşkil ettiği, objektif iyiniyet kuralı gereği bunun davacı açısından beklenmez bir hal aldığı, davacının bu nedenle dava açmakla iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II.e maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekir. Aslında bu olgu “davacı işçinin işverenin bu işlemi üzerine 30/12/2005 tarihine kadar işe başlatılmasını beklediği ve nihayet bu davayı açarak çeşitli alacak/tazminat taleplerinde bulunduğu, davacının tazminat isteklerini de kapsayan bu davayı açmasının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi niteliğinde bulunduğu” gerekçesi ile mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki iş sözleşmesini kendisi fesheden haklı neden olsa dahi ihbar ve buna bağlı olarak kötüniyet tazminatlarını talep edemez. Zira ihbar tazminatına hak kazanma karşı tarafın iş sözleşmesini feshetmesi koşuluna bağlıdır. O halde davacı işçi ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gibi işveren feshi bulunmadığından ve işveren feshine bağlı olan Toplu İş Sözleşmesinin 15. maddesindeki kötüniyet tazminatına da hak kazanamaz. İhbar ve kötüniyet tazminat isteklerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18021, Karar No: 2017/7655, Tarih: 22.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18021 E.  ,  2017/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile İstanbul .... 12. Aile Mahkemesi'nin 24/12/2013 tarih 2013/713-955 Esas ve Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, bu karar ile kendisi lehine yoksulluk nafasına hükmedilmediğini , müşterek çocuklardan ... için 2.000 TL,... için 1.500 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak ...'nın %88 oranında engelli olduğunu ve doğuştan getirdiği hastalığının giderek ağırlaştığını ve tedavisinin güçleştiğini, her ay çeşitli ameliyatlar geçirmek zorunda olduğunu, özel sağlık sigortasının ...'nın hastalığının masraflarını karşılamadığını, diğer çocuk...'nın ise yaşının büyümesi ile birlikte ihtiyaçlarının arttığını, çocukların durumu nedeniyle kendisinin çalışmaz hale geldiğini belirterek, müşterek çocuk ... için takdir edilen iştirak nafakasının aylık 4.000 TL'ye,... için takdir edilen iştirak nafakasının 3.000 TL'ye yükseltilmesini, kendisi için ise aylık 3.000 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini istemistir.

Davalı, boşanma davasının 25.03.2013 tarihi itibariyle kesinleştiğini ve yoksulluk nafakası talebi için 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, boşanma davasında nafaka takdir edilirken çocukların özel okulda olduğunu ve bu nedenle bu k...r yüksek nafakaya hükmedildiğini, oysa şimdi oğlu...'nın özel okulda burslu okuduğunu, çocuklarının sağlık masraflarının karşılanması için özel sağlık sigortası yaptırdığını, kendisinin bosanma davasından sonra ekonomik çöküntü yaşadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının yoksulluk nafakası isteminin reddine, müşterek çocuk ... için İstanbul .... 12. Aile Mahkemesinin 2013/713-955 E-K sayılı ilamıyla takdir edilen 2000 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 750 TL artırılarak 2750 TL'ye, müşterek çocuk Yusuf... için aynı ilam ile takdir edilen 1500 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 200 TL artırılarak 1700 TLye çıkartılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)Dosy...ki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

1-)Dosy...ki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına k...r devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.( TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. ( TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331. maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Somut olayda; tarafların İstanbul .... 12. Aile Mahkemesi'nin 2013/713 esas, 2013/955 karar sayılı ilamı ile boşandıkları, bu karar ile müşterek çocuklardan ... için 2.000 TL,... için 1.500 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, dosy... mevcut bilgi ve belgeler ile sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacı annenin çeşitli tarihlerde işe giriş çıkış kayıtlarının olduğu, son olarak bir şirkette 5.400 TL ile çalışıyor olduğu, davalının ise Garanti Bankası'nda yönetici olup aylık 16.000 TL civarında gelirinin bulunduğu, adına kayıtlı, bir tanesi yazlık olma üzere üç adet daire ve bir adet de araç bulunduğu, müşerek çocuk...'nın 1999 doğumu ve 12.sınıf öğrencisi olup Koç Vakfı'na ait özel okulda tam burslu okuduğu, 2007 doğumlu olan müşterek çocuk ...'nın %88 engelli olduğu, doğuştan gelen bir kas hastalığı sebebiyle ağır bir tedavi süreci yaşadığı, tanık beyanlarına göre tedavi giderlerinin masraflı ve mali külfet getirdiği anlaşılmaktadır.

Buna göre tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu, nafakanın niteliği ve müşterek çocuk ...'nın yaşı ile özel sağlık durumu ve ihtiyaçları nazara alındığında, ... için takdir edilen nafaka miktarının az olduğu açıktır.

O halde, mahkemece; nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu da dikkate alınarak, müşterek çocuk ...'nın ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli ve TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafaka artışına hükmedilmesi gerekirken; müşterek çocuk ... lehine az miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bu husu bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu da dikkate alınarak, müşterek çocuk ...'nın ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli ve TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafaka artışına hükmedilmesi gerekirken; müşterek çocuk ... lehine az miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bu husu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bendde açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazının reddine, temyiz olunan kararın 2.bendde açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, davacı için 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, davalı için 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/720, Karar No: 2011/100, Tarih: 14.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/720 E.  ,  2011/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, (yükleme/boşaltma sistemlerine ait tasarım ve üç boyutlu similasyon videosunun hazırlanması) kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14369, Karar No: 2013/2912, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14369 E.  ,  2013/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2011 gün ve 2008/406 Esas, 2011/312 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kuş lastiği yapmak için annesinden izin almak suretiyle koruma ve gözetim altında bulundurduğu mağdura karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği halde, cezasının TCK.nın 103/3. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6992, Karar No: 2011/130, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6992 E.  ,  2011/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2008 tarih ve 2007/1435-2008/1255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinin davalının maliki olduğu konuttan sızan sular sonucu hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rucuan tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin malik olduğunu, dava dışı kiracıya durumun ihbar edilmesi gerektiğini, kusurunun olmadığını, tazminat isteminin fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı nezdinde sigortalı işyerinin davalının maliki olduğu konuttaki atık su borusunda meydana gelen sızma sonucu hasara uğradığı, bu zararın meydana gelmesinde atık su borusunun yetersizliği kadar dava dışı kiracı tarafından buraya atılan çöplerin etkisinin bulunduğu, davalı bina sahibinin %50 kusurlu olduğu, zararın tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 1.706.88 YTL asıl alacak ve 125.85 YTL işlemiş faiz üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi uyarınca ödenen tazminat alacağının rucuan tahsiline yönelik olarak yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı nezdinde sigortalı işyerinin, davalıya ait konutun atık su borusundan sızan sular sonucu hasara uğradığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki çekişme, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı vekili, işbu davasını yapı malikinin sorumluluğuna dayandırmıştır. BK.nun 58. maddesinde bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin malikinin o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı sorumlu olacağı hükme bağlanmıştır. Kusur koşulunun aranmaması dikkate alındığında bu sorumluluk, kusursuz sorumluluk niteliğindedir. Başka bir anlatımla, sorumluğunun söz konusu olabilmesi için, malik olmak gerekli ve yeterlidir. Anılan düzenlemede yapı malikine kurtuluş kanıtı tanınmamıştır. Ancak, genel hükümlere göre yapı malikinin, mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurunun varlığı nedeniyle illiyet bağının kesildiğini kanıtlaması halinde sorumluluktan kurtulabileceği kabul edilmektedir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda zararın meydana gelmesinde davalının maliki bulunduğu konutun atık su borusunun yetersiz olmasının ve kiracının buraya çöp atmasının etkili bulunduğu açıklanarak davalıya %50 oranında kusur izafe edilmiştir. Anılan raporda zararın meydana gelmesinde her ne kadar dava dışı kiracının çöp atmasının da katkısının olduğu açıklanmış ise de davalıya ait binanın atık su giderinin yetersizliğinin de etkili olduğu saptanmış durumdadır. O halde, davalı taraf zararın meydana gelmesinde illiyet bağını kesen bir halin varlığını kanıtlamış değildir. Dava dışı kiracının kusuru illiyet bağını kesen yoğunlukta bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, davalının malik sıfatıyla meydana gelen zararın tamamından davacıya karşı sorumlu olduğu dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.