muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1170, Karar No: 2019/488, Tarih: 20.06.2019

Somut olayımıza baktığımızda; suça konu belgenin iğfal yeteneğinin bulunup, bulunmadığı mahkemece incelenerek denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmamış ise de; anılan dosyanın getirtilerek incelenmemesi mevcut deliller karşısında sonuca etkili görülmemiştir. Zira suça konu belge iğfal yeteneğine haiz olsa dahi mevcut delillere göre fotokopisi sanığa verilen belgenin onaylandığı sırada sahte olduğunun sanık tarafından bilindiğine dair şüpheden arındırılmış kesin kanıtlar elde olunamamıştır. Bu durumda yukarıdaki ayrıntılı açıklamaların ışığında; 1136 sayılı Kanun'un 56/3. maddesindeki suçun unsurlarının oluşamayacağı açıktır. Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemekle birlikte anılan görüşün bir an için doğru olduğunun kabul edilmesi durumunda; bu sefer özel evrakta sahtecilik suçuna ilişkin dava dosyası getirtilerek incelenip, olanaklı ise her iki davanın birleştirilmesi, bunun mümkün olmaması halinde dava dosyasının onaylı bir örneğinin çıkarılarak bu dosya içerisine konulup, suça konu belgenin iğfal yeteneğinin bulunup bulunmadığının karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanması gerekmektedir. Ayrıca TCK'nın 56/3. maddesindeki suçun oluşabilmesi için, genel anlamda resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının dışında; suça konu belgenin aslının ibrazının zorunlu belgelerden olmaması gerektiği hususunda gerek öğretide gerek uygulamada herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Bu durumda katılan için düzenlenen bir raporun, sanık tarafından dosyaya sunulması dikkate alınarak suça konu belgenin aslı görülmeden avukat onayı ile kabul edilen belgelerden olup olmadığı da son derece tartışmalı olmasına rağmen TCK'nın 56/3. maddesindeki suçun olmazsa olmazını teşkil eden belge aslının ibrazının yada en azından resmi kurumdan teyidinin zorunlu olup olmadığının karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde tartışılması gerektiği de kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır. 1136 sayılı Kanun'un 56/3. maddesi ile müeyyide altına alınan eylem, avukatların sahteciliğidir. Genel sahtecilik suçunda aranılan bütün koşulların bu suçta aranmayacağına dair herhangi bir düzenlemenin mevcut olmadığı gibi ilave bir koşul olarak avukat onayı ile sunulan belgenin aslının ibrazının zorunlu olan belgelerden de olmaması gerekmektedir. Ceza hukukunun olmazsa olmaz ilkeleri arasında yer alan 'kanunilik ilkesi'nin ve kıyas yasağının doğal bir sonucu olarak kanunda açıkça düzenlenmeyen bir hükümden sanığın sorumlu tutulması beklenemez. Kaldı ki! 1136 sayılı Kanun'un 56/3. maddesinde düzenlenen suçun şekli bir suç olduğunun da kabulü mümkün değildir. Her ne kadar Yerel Mahkemece anılan suçun şekli suç olduğu karar yerinde açıkça belirtilmemiş ise de; mevcut deliller karşısında; avukat olan sanığın kendisine sunulan belge fotokopisini aslının aynıdır şeklinde onaylayarak mahkemeye vermekten ibaret eyleminin TCK'nın 257/1

. Kaldı ki! 1136 sayılı Kanun'un 56/3. maddesinde düzenlenen suçun şekli bir suç olduğunun da kabulü mümkün değildir. Her ne kadar Yerel Mahkemece anılan suçun şekli suç olduğu karar yerinde açıkça belirtilmemiş ise de; mevcut deliller karşısında; avukat olan sanığın kendisine sunulan belge fotokopisini aslının aynıdır şeklinde onaylayarak mahkemeye vermekten ibaret eyleminin TCK'nın 257/1. maddesinde yazılı bulunan görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğundan bahisle itirazda bulunan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerekirken Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun varmış olduğu sonuçtan, dolaylı olarak anılan suçun şekli bir suç olarak kabul edildiği sonucuna ulaşılır ki! bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı gibi, ceza hukukunun temel ilkelerinden olan 'kanunilik ilkesine', öğretide ve uygulamada benimsenen içtihatlara aykırı olacağı da açıktır.

Kamu görevini ifa eden sanığın belgenin aslını görerek onaylaması gerekirken, aslını görmeden fotokopiden ibaret belgeyi onaylayarak mahkemeye ibraz etmekten ibaret eyleminde katılan açısından zararın doğduğu konusunda da kuşku bulunmamaktadır. Bu durumda sanığın eyleminin TCK'nın 257/1. maddesinde yazılı bulunan görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu halde Yerel Mahkemece 1136 sayılı Kanun'un 56/3. maddesindeki suçun oluştuğundan bahisle verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerekirken, Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun Yerel Mahkemece verilen mahkûmiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair karara yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle itirazın kabul edilmesi gerektiği görüşüyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.06.2019 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oy birliğiyle, ikinci uyuşmazlık yönünden ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/596, Karar No: 2021/3370, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/596 E.  ,  2021/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 27.11.2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere’ bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan ‘idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine’ ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (3’er aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılarak karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (‘ye Dairemiz karar tarihi olan 15.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve derhal) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5657, Karar No: 2014/10799, Tarih: 12.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5657 E.  ,  2014/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/315522

MAHKEMESİ : Niğde Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

NUMARASI : 2008/187 Esas, 2011/64 Karar

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık, rüşvet, irtikap, görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık İ.. Y.. hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine,

Sanıklar C.. Ö.., C.. A.., M.. D.., B.. K.., M.. Y.., V.. A.., A.. Ö.., S.. Ö.., R.. D.., İ.. E.., R.. T.., K.. Ş.., H.. A.., İ.. A.., Y.. T.., R.. T.., E.. S.., M.. A.. ve K.. A.. haklarında resmi belgede sahtecilik ile K.. A.. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden incelemenin diğer beraet ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleriyle sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. T.. ve F.. T.. haklarında sahtecilik ve dolandırıcılık, B.. G.. hakkında rüşvet ve dolandırıcılık, V.. Ö.. ve B.. K.. haklarında sahtecilik, İ.. A.., Y.. T.., R.. T.., M.. A.. ve C.. Ö.. haklarında dolandırıcılık, A.. Ç.. ve S.. Ç.. haklarında rüşvet, İ.. Y.. hakkında ise irtikap suçlarından kurulan beraet ve sanık S.. Ç.. hakkında sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kurulan mahkumiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçlardan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar E.. Ö.., Y.. E.. haklarında dolandırıcılık ve sahtecilik, B.. G.. hakkında sahtecilik, C.. A.., M.. D.., B.. K.., M.. Y.., V.. A.., A.. Ö.., S.. Ö.., R.. D.., İ.. E.., R.. T.., K.. Ş.., H.. A.. ve E.. S.. haklarında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Sanıklar hakkında hükmedilen yargılama gideri miktarlarının CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olması nedeniyle kamu üzerinde bırakılması yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Sanıklar hakkında hükmedilen yargılama gideri miktarlarının CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olması nedeniyle kamu üzerinde bırakılması yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin, sanıkların, O yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarındaki yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkarılıp yerine “CMK'nın 324/4 maddesi gereğince sanıkların sarfına sebep oldukları yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar Ş.. Ö.. ve İ.. Y.. hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik, S.. Ç.. hakkında dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12/02/2013 gün ve 2012/15-1364-2013/51 sayılı Kararında açıklandığı üzere; dolandırıcılık suçundan adli para cezasına karar verilirken, TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan gün karşılığı para cezasının, artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra, aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek, ulaşılan cezanın suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olması durumunda adli para cezasının, anılan Kanunun 158. maddenin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca suçtan elde edilen menfaatin iki katına çıkarılması gerektiği nazara alınarak haklarında TCK'nın 158/1-e maddesi uygulanan sanıklar İsmail ve Serdar'a verilen para cezasının yatırılmayan muayene harcı olan 3282 TL'nin iki katından az olamayacağının gözetilmemesi,

Sanık İ.. Y.. hakkında TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak suç işlemesine rağmen aynı Kanunun 53/5 maddesinin uygulanmaması,

Sanık Ş.. Ö..'e ait tescil belgesi üzerinde yapılan incelemeye ilişkin raporda tek bir sahtecilik tespit edilmiş olduğu halde sanığa her iki suçtan verilen cezalarda TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Sanık İ.. Y.. hakkında TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak suç işlemesine rağmen aynı Kanunun 53/5 maddesinin uygulanmaması,

Sanık Ş.. Ö..'e ait tescil belgesi üzerinde yapılan incelemeye ilişkin raporda tek bir sahtecilik tespit edilmiş olduğu halde sanığa her iki suçtan verilen cezalarda TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Sanıklar hakkında hükmedilen yargılama gideri miktarlarının CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olması nedeniyle kamu üzerinde bırakılması yerine sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Sanık İ.. Y.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın oluşa uygun olarak kabul edilen eylemlerinin sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla; beraeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle ayrıca görevi kötüye kullanma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak suç işlemesine rağmen aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Sanık S.. A.. hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan verilen beraet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın araç ruhsatı üzerindeki muayene işleminin tamamen sahte olduğunun ekspertiz raporu ile tespit edilmiş olması karşısında bu belgeyi kullanarak ve muayene harcını ödemeyerek atılı suçları işlediği sübuta erdiği halde mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin, sanıkların, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5702, Karar No: 2019/6945, Tarih: 26.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5702 E.  ,  2019/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalılar ... ve ...'e yapılan temyiz başvuru dilekçesi tebligatlarının, yine davalı ...'a yapılan gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebligatlarının 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; davalılar ... ve ...'e temyiz başvuru dilekçesinin, davalı ...'a ise gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak tebliği sağlanıp temyiz ve cevap süresinin beklenmesi, alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulmasına, ardından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 26/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15953, Karar No: 2015/3542, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15953 E.  ,  2015/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6958, Karar No: 2021/13269, Tarih: 12.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6958 E.  ,  2021/13269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı yönünden yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ...,..,...,...,..,... ve ... hakkında maktul ...'yı haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler bakımından; sanıklar hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK’nin 81. maddesi ile belirlenip, daha sonra suçun yardım eden sıfatıyla işlenmesi nedeniyle, 10 ila 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK’nin 39. maddesi uyarınca cezada indirim yapıldıktan sonra tekrar TCK'nin 39/1 son cümle gereğince cezada indirim yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanıklar Sultan Semih, Bünyamin ve ... hakkında mağdur ...'a karşı basit yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanıklar ...,

..,... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi kapsamında eylemlerine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, en son zamanaşımını kesen işlem olan sanıklar Sultan Semih, Bünyamin ve ...'un savunmalarının alındığı 10/07/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak, sanıklar Sultan Semih, Bünyamin ve ... hakkında hakkında bu suçlar yönünden açılan kamu davalarının TCK'nin 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri ile CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürme, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanıklar...,.,...,.. ve ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürme, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanık ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanıklar...,.,...,.. ve ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanık ...'in maktul ...'yı kasten öldürme, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanık ...'un maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım, katılan ...'ı nitelikli kasten yaralama, sanıklar...,..,... ve ...'un maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafinin, eksik incelemeye, sübuta, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve iştirak iradesinin bulunmadığına, sanık ... müdafiinin, sübuta, öldürme kastı bulunmadığına, hükmün gerekçesiz olduğuna ve delil yetersizliğine sanıklar ...ve ... müdafilerinin sübuta, sanık ... müdafinin, bir sebebe dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta, delil yetersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm bakımından da re'sen temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9165, Karar No: 2010/10515, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9165 E.  ,  2010/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.