muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10502, Karar No: 2008/11223, Tarih: 24.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10502 E.  ,  2008/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre aleyhine iade-i muhakeme istenilen davalı kocanın iade-i muhakeme isteminin kabulüne yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-İade-i muhakeme ve evliliğin iptali isteminde bulunan davacı kadının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi olmadığı gibi eşine, sürekli fiziksel şiddet uygulayan sadakatsiz davranışlar sergileyen aleyhine iade-i muhakeme istenilen davalı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için kadının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen kocanın tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, kadına atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen kocanın tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, kadına atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2'nci bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı kadının evliliğin iptaline yönelik temyiz istemi ile davalı kocanın boşanmanın fer’i hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün iade-i muhakeme isteminin kabulüne ilişkin bölümünün ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın A..'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.07.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17365, Karar No: 2018/7088, Tarih: 12.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17365 E.  ,  2018/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 13486 ada 1 parsel, 48137 ada 1-2 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendinin 2,3,4,5,6. ve 7. paragraflarının hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.800,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9329, Karar No: 2024/511, Tarih: 18.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9329 E.  ,  2024/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, borçlunun ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yas'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile borçlular aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 04.10.2023 tarih ve 2022/3082 E. - 2023/2058 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 04.10.2023 tarih ve 2022/3082 E. - 2023/2058 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 26.07.2022 tarih ve 2022/388 E. - 2022/575 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “1” numaralı bendinde yer alan “%10’u oranında 94.600,00TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5411, Karar No: 2012/9220, Tarih: 24.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5411 E.  ,  2012/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; trafik kazası nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının aracına arkadan çarpması ile direksiyon hâkimiyetini kaybederek karşı şeride geçtiğini ve o yönden gelen araç ile çarpışarak aracında ağır hasar meydana geldiğini ileri sürerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, kazanın meydana gelişinde kusur ve sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin sigorta tarafından karşılandığı, kaza nedeni ile kişilik haklarının zarar gördüğünü de ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesi ile aracında meydana gelen hasarın sigorta tarafından karşılanmayan bölümü ile birlikte kaza sırasında aracının içinde olup kazanın şokunu yaşamasından dolayı uğradığı maddi ve manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının aracının hasarlanmasına neden olan kazanın davalının aracına arkadan çarpması ile meydana geldiği anlaşılmaktadır. Kaza tespit tutanağı ve görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna göre davalı kazanın meydana gelişinde tam kusurludur. Buna karşın kusur yönünden inceleme yapılarak rapor vermesi istenilen ATK, kusur raporu hazırlanabilmesi için ceza dosyası ve hazırlık evraklarının tümüne ihtiyaç olduğunu mevcut verilere göre sağlıklı bir rapor hazırlanamayacağını bildirmiştir.

Şu durumda, kaza ile ilgili hazırlık evraklarının tümü getirtilmeli, varsa ceza dosyası da eklenerek kazanın meydana gelişinde taraflara yüklenecek kusur durumu ile ilgili rapor alınmalı, davacının maddi tazminat isteminin sigorta tarafından karışlanmayan bölüme ilişkin olduğu gözetilerek hasar tutarı belirlendikten sonra kusur oranlarına göre karşılanmayan maddi zarar olup olmadığı değerlendirilmeli, manevi tazminat istemi hakkında da belirlenecek kusur oranına göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/610, Karar No: 2020/3725, Tarih: 02.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/610 E.  ,  2020/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilmemiş ise de, yapılan uygulamanın 11.02.2019 tarihli bozma ilamımız doğrultusunda olması ve yapılan uygulama ile fiilen bozmaya uyulduğunun anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a-b maddeleri uyarınca hükümler kurulması, her iki bentteki cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

1- Suça sürüklenen çocuğun müştekiler ...,... ve ...’a karşı müdür yardımcısı odasından ve müşteki ...’a karşı okul kantininden gerçekleştirdiği eylemlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuğun müştekiler ..., ... ve ...’e karşı öğretmenler odasından gerçekleştirdiği eylemlere yönelik eylemlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dairemizin 11.02.2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 19.09.2017 tarihli kararda müştekiler ..., ... ve ...’e karşı zincirleme hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-a-b, 143, 43, 168/1, 31/3, 62, 50/3, 1-a maddelerince hükmolunan 4.200,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 142/1-a-b, 143, 35, 31/3, 62, 50/3, 1-a maddeleri uyarınca üç kez 2.400,00 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkralarından ‘‘ müştekiler ..., ... ve ...’e karşı sonuç olarak verilen üç kez 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ’’ ilişkin kısımların çıkartılıp, yerine ‘‘ müştekiler ..., ... ve ...’ e karşı verilen üç kez 2.400,00 TL adli para cezalarının, CMUK 326/son maddesi uyarınca 4.200,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına ’’ karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20799, Karar No: 2016/10392, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20799 E.  ,  2016/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/1443-2015/158

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4231, Karar No: 2019/1835, Tarih: 21.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4231 E.  ,  2019/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında, TCK'nin 150/1. maddesi delaletiyle hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; yağma suçunun daha az cezayı gerektiren hali olarak öngörülen bu suçla ilgili haksız tahrik hükümleri uygulanamayacağından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “Müdafii ücreti 1.156,00 TL'nin sanıklardan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26856, Karar No: 2019/22796, Tarih: 19.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/26856 E.  ,  2019/22796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı - Birleşen Dosya Davalısının İsteminin Özeti:

Davacı - birleşen dosya davalısı işçi vekili; müvekkilinin davalı yanında 1997 yılında işe başladığını, 31/12/2004 tarihinde kıdem ve sair haklarının kendisine verilerek ... firmasına giriş yapıldığını, daha sonra tekrar 2013 yılında davalı şirkete girişinin yapıldığını, sigorta başlangıcının 2005 tarihinde yapıldığını, aldığı en son ücretin aylık net 2.826,00 TL olduğunu ve teknik servis elemanı olarak çalıştığını, teknik destek, satış sonrası hizmet, asansör bakım ve tamir işlerini yaptığını, 19/02/2014 tarihinde şirket sahibi ve genel müdürü ... tarafından kendilerine herhangi bir ödeme yapılmayacağı söylenerek güvenlik nezaretinde fabrikadan dışarıya çıkarıldığını, 24/02/2014 tarihinde .... Noterliği 4863 yevmiye nolu ihtarname ile davacının kopyalanması yasak kontrollü belgeleri kopyaladığı, 20/02/2014 tarihinde dolabında 43 adet belge bulunduğu, bu sebeple iş akdinin İş Kanunun 25/II-e maddesi uyarınca feshedildiğinin ihtar edildiğini, davalının iddia etmiş olduğu gibi bir şirket kurmak için 1.000,000 TL gibi bir sermaye gerektiğini, aldığı ücret ile kıt kanaat geçinen ve bir kuruş dahi birikimi olmayan müvekkilinin asla şirket kurmak gibi bir niyeti ve hazırlığının olmadığını, davalı iddialarının tamamen hayal ürünü olduğunu, davalının kontrollü olduğunu iddia ettiği şirket evraklarının piyasada dolaşan ve pek çok kimsede bulunan evraklar olduğunu, müvekkilinin çalma niyeti olsa bu evrakları dolabında tutmayacağını, müvekkilinin iş akdinin haksız feshedilmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı -Birleşen Dosya Davacısının Cevabının Özeti: