muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5688, Karar No: 2013/8587, Tarih: 06.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5688 E.  ,  2013/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ilamına dayanılarak başlatılan takipte teminat mektupları paraya çevrilerek tahsil edilen paradan % 7,92 olarak alınan tahsil harcı oranının, 5999 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ve 2942 sayılı Kanun gereğince yapılan haciz işleminin geçersiz olması nedeniyle % 3,96 olması gerektiğine ilişkin borçlu Kurum tarafından şikayette bulunulduğu; mahkemece, harç ve vergi tarh ve tahakkukuna ilişkin işlemlerin icra müdürlüğü tarafından vergi mükellefi sıfatı ile yapıldığı ve ihtilafın çözüm yerinin vergi mahkemesi olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu bu yerlerdeki satışları özel olarak KDV’ye tabi tutmuştur. KDV Kanunu’nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen 5 numaralı fıkra ile, Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödemesi ile ilgili işlemleri KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri nolu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde;

\*İcra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu,

\*İcra dairelerince müzayede mahallinde yapılan satışlar nedeniyle hesaplanan KDV’nin en geç ilgili mevzuatı uyarınca bedelin tahsil edildiği günü izleyen günün mesai bitimine kadar vergi dairesine beyan edilip aynı süre içinde ödeneceği ve satışa ait KDV’nin bu süre içinde beyan edilerek ödenmemesi halinde teslimin gerçekleştirilmeyeceği açıklamasına yer verilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra Dairesi'nin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerde göstermektedir ki, icra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra icra dairesi, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemlerini bu verginin mükellefi sıfatı ile yürütmektedir. İcra Dairesi'nin verginin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilaflarının çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

Oysa, 492 sayılı yasa gereğince İcra Müdürünün tahsil harcı kesme işlemi, İİK'nun 15. maddesi hükmü çerçevesinde yaptığı işlem olup, buna karşı şikayetlerin incelenme yeri de İİK'nun 4. ve 16. maddeleri gereğince bağlı bulunduğu icra mahkemesidir.

Somut olayda İcra Müdürlüğü'nün İİK'nun 15. maddesinde yer verilen 492 sayılı Harçlar Yasası'na göre tahsil harcı kesmesi işleminin şikayet edildiği gözetilerek işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle usulden ret kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2444, Karar No: 2024/4349, Tarih: 24.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2444 E.  ,  2024/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1504 E., 2023/2731 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/212 E., 2022/146 K.

Taraflar arasında Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilinin vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; davacının Libya çalışmalarının 21.04.2015 tarih 121956/29/SR/01 sayılı teftiş raporuna istinaden iptal edildiğini, müvekkilinin Libya çalışmalarının iptal işleminin hukuka aykırı olduğunu, davacının pasaportu ve yurt dışı kayıtları incelendiğinde 01.06.1988 ile 30.05.1991 tarihleri arasında Libya'da olduğunun görüldüğünü ileri sürerek davacının Libya'da 01.06.1988 ile 30.05.1991 tarihleri arasında ... Ürt San Tic. Ltd. Şti.'ndeki çalışmalarını iptal eden Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekilinin vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde hata bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 01.06.1988-30.05.1990 tarihleri arasındaki hizmet kaydını iptal eden Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama ile dosya kapsamına göre, SGK müfettişi tarafından düzenlenen 21.04.2015 tarihli ve 121956/29/SR/01 sayılı raporda, davacı ... tarafından kuruma başvurularak 04.04.2011 tarih ve 6401684 sayılı dilekçe ekinde verilen Trablus Büyükelçiliği Çalışma ve Sosyal Güvenlik Müşavirliğince düzenlendiği iddia olunan 21.04.2010 tarihli ve 1235 sayılı yurt dışı hizmet belgesine istinaden 01.06.1988-30.05.1991 dönemlerinde Libya'daki çalışmalarına ait hizmetlerinin sigortalılık süresinden sayılmasının talep edildiği, Trablus Büyükelçiliği Çalışma ve Sosyal Güvenlik Müşavirliğine bahse konu çalışma belgesinin teyidi amacıyla bilgi sorulduğu, Müşavirlikçe gönderilen 09.05.2013 tarih ve 83 sayılı yazıda ... adına ... Tokmakçı tarafından düzenlenen 21.04.2010 tarihli ve 1235 sayılı yurt dışı hizmet belgesinin dayanağının 21.04.2010 tarihli bonservis aslı olduğu, bonservis üzerinde antet olmadığı, bonservisi imzalayanın isim ve unvanının bulunmadığının belirtildiği, Ankara İl Emniyet Müdürlüğünün 02.08.2012 tarihli yazıları ekinde bulunan pasaport çıktısında ... adına 25.03.1988 tarihinde verilmiş bir pasaport kaydı olmakla birlikte ilgili pasaportun incelenememesi ve belgenin dayanağının antetsiz ve isimsiz bir bonservis belgesi olması nedeniyle 21.04.2010 tarihli ve 1235 sayılı yurt dışı hizmet belgesinin doğruluğu konusunda bir kanaate ulaşılamadığı, ibraz edilen yurt dışı hizmet belgesinin doğruluğu hususunda tereddütler oluştuğundan ...'a anılan hizmet belgesine istinaden 01.06.1988-30.05.1991 dönemine ait hizmet kazandırılmamasının, sigortalı tarafından Trablus Büyükelçiliği Çalışma ve Sosyal Güvenlik Müşavirliğine başvurularak alacağı geçerli bir belgeye istinaden tekrar işlem yapılabileceği hususunda bilgilendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, ... Ürt San Tic. Ltd. Şti.nin Libya'da bulunan iş yerinin 01.09.1985 tarihinde kanun kapsamına alındığı, davacının hizmet cetveli incelendiğinde 18.09.2001 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamında çalışmaya başladığına dair bilgi bulunduğu, davacı vekili tarafından ibraz edilen 25.03.1988 tarihli pasaportta davacının 26.05.1988 tarihinde Atatürk hava limanından çıkış yaptığına, 19.04.1990 tarihinde vize işlemi yapıldığına dair bilgi bulunduğu, Ankara İl Emniyet Müdürlüğü tarafından SGK müfettişine yazılan 02.08.2012 tarihli yazı ekinde bulunan pasaport çıktısında ... adına 25.03.1988 tarihinde verilmiş bir pasaport kaydı olduğunun bildirildiği, tanık ...'ın Libya'da 1988-1990 yılları arasında inşaatçı/ fayansçı olarak çalıştığını, davacının kendisinin çalışmaya başladığı dönemde davalı iş yerinde şirketin (arapça) tercümanlık yaptığını, daha sonra şirket battığı için 1990 yılında ... ürt San Tic. Ltd. Şti

.08.2012 tarihli yazı ekinde bulunan pasaport çıktısında ... adına 25.03.1988 tarihinde verilmiş bir pasaport kaydı olduğunun bildirildiği, tanık ...'ın Libya'da 1988-1990 yılları arasında inşaatçı/ fayansçı olarak çalıştığını, davacının kendisinin çalışmaya başladığı dönemde davalı iş yerinde şirketin (arapça) tercümanlık yaptığını, daha sonra şirket battığı için 1990 yılında ... ürt San Tic. Ltd. Şti. iş yerinden ayrılmak zorunda kaldığını, Türkiye'ye döndüğünü, davacının kendisinin işten ayrıldığı dönemde halen davalı iş yerinin şubesi olan Trablus'ta çalışmasına devam ettiğini beyan ettiği, SGK müfettişi tarafından düzenlenen raporda tanık adına 09.02.1988-28.01.1990 tarihleri arasındaki belgenin geçerli sayılması gerektiği yönünde kanaat bildirildiği, davacı vekilinin SGK'ya yazdığı 27.07.2020 tarihli dilekçede; ...'ın Libya'da çalışma döneminin 01.06.1988 ile 30.05.1990 tarihleri arasında olduğunu, hizmet belgesine sehven 01.06.1988 ile 30.05.1991 yazıldığını beyan ettiği anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,davacının Libya'da ... Ürt San Tic. Ltd. Şti. iş yerinde geçen çalışmalarını iptal eden Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Sahte sigortalılığa dayanan davalar hizmet tespiti içerikli olmakla, davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup, Mahkemece, tarafların sunduğu deliller ile yetinilmemeli, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili hükümleri esas alınarak kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

3. Değerlendirme

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

3. Değerlendirme

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece öncelikle bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği, re'sen araştırma ilkesine tabi olduğu, özel bir duyarlılık ve titizlikle yürütülmesi gerektiği gözetilerek; Trablus Büyükelçiliği Müşavirliğince gönderilen 09.03.2013 tarihli yazıda davacı adına düzenlenen 21.04.2010 tarihli yurt dışı hizmet belgesinin müşavirlik çalışanı Samia Tokmakçı tarafından düzenlenmiş olduğunun belirtilmesi karşısında; ... Tokmakçı'nın elçilik çalışanı olup olmadığı araştırılmalı, davacının ayrıntılı yurda giriş çıkış kayıtları getirtilmeli, Trablus Büyükelçiliğinden davacıya ait yurt dışı hizmet belgesine dayanak olan tüm bilgi ve belgeler istenmeli, ayrıca Dışişleri Bakanlığından veya dava dışı ... Ürt. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ait işyerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalışan ve çalışması kayıtlara geçmiş olan sigortalılığı iptal edilmeyen çalışanlar re'sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacıya Libya'daki çalışmaları sırasında ücretini nasıl aldığı ve banka kanalıyla Türkiye'ye para gönderip göndermediği sorularak gerekiyorsa banka kayıtları getirtilmeli, davacının yurt dışı hizmet belgesinin hangi gerekçeye dayalı olarak iptal edildiği hususu da Kurumdan ayrıca sorulmak suretiyle açıklığa kavuşturulmalı, toplanan tüm deliller ışığında değerlendirme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6291, Karar No: 2009/8029, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6291 E.  ,  2009/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın (römork) gümrük işlemleri için davalıya ait Erenköy Gümrük Müdürlüğüne bağlı antrepoya bırakıldığını, gümrük işlemlerinin bittiği bildirilince antrepoya gidildiğinde aracın çalındığının anlaşıldığını, bilahare aracın hasarlı olarak bulunduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini ileri sürerek, 20.000,00.TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, römork içindeki emtianın gümrük işlemleri yapılıp ilgilisine teslim edildiğini, aracın gümrük sahası dışına çıktıktan sonra çalınması sonucu meydana gelen hasardan sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı antrepocu tarafından emtianın gümrük işlemleri tamamlanarak teslim edilmesinden sonra, meydana gelen hırsızlık olayından kaynaklanan araç hasarından davalı sorumlu olmadığından ve aracın (dorsenin) boş ya da yüklü olarak davalı tarafından muhafaza ve gözetim mesuliyetinin üstlendiğine dair bir kayıt ta olmadığından, meydana gelen hasar nedeniyle rücu hakkı olmayan davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

../...

-2-

2009/6291

2009/8029

Dosya kapsamından, sigortalı aracın içerisindeki emtianın gümrük işlemlerinin yapılması için davalıya ait antrepoya götürülüp antreponun park alanı içerisine bırakıldığı ve emtianın gümrük işlemleri tamamlanıp römorka yüklendikten sonra aracın bırakıldığı yerden (davalı şirket çalışanlarının karakol ifadelerine göre antreponun park alanı içerisinden) çalındığı ve bilahare aracın hasarlı olarak bulunduğu anlaşılmaktadır.

Olayın oluşuna göre, davacının sigortalısı ile davalı şirket arasında Borçlar kanununun 463. v.d. maddesinde tanımlanan vedia sözleşmesi kurulmuştur. Bu sözleşme ile saklayıcı, saklatanca kendisine bırakılan taşınır bir malı kabul etme ve onu güvenli bir yerde koruma borcu altına girer. Davalı şirket kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. Yani, davalı şirket üzerine düşen tüm dikkat ve özeni gösterse dahi, bu hasarın meydana geleceğini ispat etmediği takdirde meydana gelen zararı ödemekle yükümlüdür.

Somut olayda, davalı şirket davaya konu olayın ve hasarın meydana gelmemesi için gerekli tedbirleri aldığını ispat edebilmiş değildir. O halde, davalı tarafın kendisine bırakılıp teslim edilen aracın güvenli bir şekilde muhafazasından ve aynen iadesinden sorumludur.

Bu durumda mahkemece; olay yerinde keşif yapılarak sigortalı aracın çalındığı yerin antreponun park alanı içerisi olup olmadığının tespiti ve sigortalı araçta meydana gelen gerçek zarar miktarı belirlendikten sonra, yukarıdaki açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/299, Karar No: 2024/7512, Tarih: 16.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/299 E.  ,  2024/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1521 E., 2023/2104 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Altıntaş Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2016/131 E., 2022/14 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesi ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 165 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, 50,000,00 TL maddî, 50,000,00 TL manevî tazminata, 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesi ile; davacının hiç bir sebep yokken ortak haneyi terk ettiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesi ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 165 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, 50,000,00 TL maddî, 50,000,00 TL manevî tazminata, 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesi ile; davacının hiç bir sebep yokken ortak haneyi terk ettiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının akıl hastası olduğu ve bu hastalığının evlilik birliğini çekilmez hale getirdiği, davalının akıl hastalığının tedavisinin mümkün olmadığı işbu durumun dosyamız içerisine ibraz edilen adli tıp raporu ve diğer raporlar ile sabit olduğu, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 165 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, davalı baba ile aralarında kişisel ilişki tesisine, davalı baba ile ortak çocuk arasında aynı şehirde bulunmaları halinde her ayın 1. ve 3.haftasının cumartesi günleri sabah saat 09.00'dan pazar akşamı saat 17.00'ye kadar, dini bayram günleri bayramın 2.nci günü sabah saat 09.00'dan 3.günü saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz sabah saat 09.00'dan 20 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar, ayrı şehirlerde bulunmaları halinde, her yıl 20 temmuz sabah saat 09.00 'dan 20 Ağustos akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayram günleri bayramın 2.nci günü sabah saat 09.00'dan 3.günü saat 17.00'ye kadar, anneler ve babalar gününde annenin veya babanın doğum gününde sabah saat 09.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, ortak çocuğun doğum gününde sabah saat 09.00'dan aynı gün akşam saat 17.00'ye kadar tek yıllarda babada çift yıllarda annede olmak üzere ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki tesisine, davacının maddî ve manevî tazminat talebinin akıl hastalığı bulunan davalıya kusur yüklenemeyeceğinden reddine, dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL tedbir nafakası, boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren 150,00 TL artırılarak aylık 350,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aylık 100,00 TL tedbir nafakası, boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren aylık 250,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraflar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; kişisel ilişki, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları, kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili; davanın kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç