muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5016, Karar No: 2015/2891, Tarih: 03.03.2015

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacılara ait vadeli mevduat hesaplarının vadelerinden önce davalı banka çalışanınca bozulması nedeniyle doğan zararların davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra iddia, savunma, taraf delilleri, dosya içerisinde bulunan bilirkişi kök ve ek raporları ile bozma ilamı değerlendirilmek sureti ile davacı tarafın isteminin yerinde olup olmadığı, davacılara ait vadeli mevduat hesaplarının vadelerinden önce davalı banka personelince bozulması nedeniyle zararlarının bulunup bulunmadığı, zararları var ise zararın miktarının belirlenmesi için bilirkişiler bankacı ..., hukukçu bilirkişi Prof. Dr. ... ve mali müşavir ...’dan rapor alınmıştır. 22.02.2013 tarihli heyet raporunda bankacılık mevzuatı ve BK’nın 100. maddesi uyarınca davalı bankanın sorumlu olduğu kabul edilmesi halinde davacıların davalı bankadan 145.729,15 TL talep edebilecekleri bildirilmiştir. Davalı vekili 08.04.2013 tarihli dilekçesi ile anılan rapora hem sorumluluk hem miktar bakımından itiraz ederek yeni bir heyetten rapor alınmasını istemiştir. Mahkemece söz konusu rapor yeterli görülmeyerek bilirkişilerden ek rapor alınmasına karar verilmesine rağmen bu karardan vazgeçilerek dosya ek rapor için bankacı bilirkişi ...’a teslim edilmiştir. Bankacı bilirkişi ... 26.09.2013 tarihli raporunda önceki raporun aksine TL mevduat hesapları yönünden davacıların zararı bulunmadığını bildirmiştir. Davacılar vekili 24.10.2013 havale tarihli dilekçesi ile anılan ek rapora itiraz etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün hakim tarafından bilinemeyen özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek HUMK'nın 275. maddesine uygun olarak 3 kişilik uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmıştır. Alınan raporun yeterli görülmemesi halinde mahkemece aynı Yasa’nın 283. maddesi gereğince ek rapor ya da yeni bir bilirkişi raporu alınması gerektiği hususu düzenlenmiştir. Mahkemece de anılan hüküm uyarınca davalı vekilinin itirazı üzerine bilirkişi heyetinden ek rapor alınmasına karar verilmesine rağmen bu karardan vazgeçilerek diğer bilirkişiler arasında mali müşavir bilirkişi de bulunduğu halde ve davalı bankanın hukuki sorumluluğunun bulunmadığı yönünde davalı taraf itirazı olduğu halde sadece bankacı bilirkişiden ek rapor alınarak ve söz konusu raporlar arasındaki çelişki de giderilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6708, Karar No: 2023/554, Tarih: 14.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/6708 E.  ,  2023/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1027 E., 2018/1162 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Sanığın, TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 ... ve 2017/168 E. ve 2017/152 K. sayılı hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 ... ve 2017/168 Esas ve 2017/152 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesi ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.04.2018 tarihli ve 2018/1027 Esas, 2018/1162 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun usul ve yasaya uygun olan hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASI görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, ByLock indirme ve kullanmanın suç olmadığına, ByLock'a ilişkin delillerin istihbari nitelikte olduğuna, hukuka aykırı elde edildiğine ve hükme esas alınamayacağına, örgütle iltisaklı derneğe yardımda bulunmanın, kurban bağışı yapmanın ve çocuğunun aynı özellikteki okullarda öğrenim görmesinin suç oluşturmayacağına, aynı şekilde banka hesabının da suç oluşturmayacağına, sanığın eylemlerinin sempati düzeyinde olduğuna ve suç kastı bulunmadığına, dosyada yeterli araştırma yapılmadan, eksik inceleme ile ve mahkumiyete karar vermek için yeterli delil olmadığı halde hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiasıyla hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince "...Sanık ...'in Antalya İl Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yaptığı,

Sanığın ... numaralı hattına ByLock programını ... Üniversitesi öğretim üyesi ... indirdiğini, fakat kullanmadığını, sildiğini ilk duruşmada beyan ettiği, sanık son celsede bu beyandan dönmüş ise de, sanık hakkındaki ByLock tespitleri ile uyumlu ilk duruşmadaki beyanına itibar edildiği,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosu'nun 02.11.2017 tarihli yazısı ekinde gönderilen ByLock karşı IP adres bilgileri ve Antalya İl Emniyet Müdürlüğü tarafından Mahkememize gönderilen 28.04.2017 tarih ve ... - 7442 - (22105) - 2017/2668652 sayılı ByLock araştırma tutanağına göre,

Sanık ...'in 0505 (...) (..) (..) numaralı GSM hattı ile 05.09.2014 tarihinden 31.10.2014 tarihine kadar ... IMEI numaralı cihaz ile 250 kez ByLock programına bağlandığı, dolayısıyla söz konusu programı kullandığı,

Sanık söz konusu programı kullanmadığını savunmuş ise de, söz konusu GSM hattına ait iletişim tespit tutanağına göre GSM hattının sanığın kullanımında olduğu, dolayısıyla 0505 (...) (..) (..) numaralı GSM hattına ait ByLock programı ile ilgili karşı IP adres bilgilerini içerir iletişim tespit tutanağı ve aynı GSM hattına ait iletişim tespit tutanağı-HTS kaydı göz önüne alındığında sanığın inkar yönlü savunmasına itibar edilemeyeceği,

Sanığın 505 (...) (..) (..) numaralı hattı kendisinin kullandığını beyan ettiği,

505 (...) (..) 74 numaralı hattın ByLock karşı IP adres bilgileri, sanığın aşamalardaki savunmaları, dikkate alındığında, sanığın örgüt üyesi olduğu, ByLock programını örgütün talimatı ile ve örgüt içi haberleşmeyi sağlamak için kullandığı, örgütün kullandığı gizli haberleşme ağına katıldığı anlaşılmış, sanığın örgüt üyesi olmadığına, ByLock programını kullanmadığına ilişkin savunmasına itibar edilmemiştir.

Sonuç olarak :

Örgütün tüm felsefesinin tedbir/takiye üzerine kurulu olması nedeniyle toplum içerisinde kimin FETÖ örgütüne üye olduğu vatandaşlar ve kurumlar tarafından bilinmez iken, kimlerin bu örgütün üyesi olduğunun bu örgüt tarafından çok iyi bilindiği, örgütün güvendiği, sadakatinden ... olduğu üyelerine bu programı verdiği, üyelerinden bu program ile iletişim kurmalarını istediği anlaşılmıştır. Örgüt bu konuda çok seçici davranmış ve ByLock sırrı kamu oyuna sızmamıştır. Bu da örgüt üyelerinin disiplinini ortaya koymaktadır.

ByLock programının FETÖ silahlı terör örgütünün gizlilik esasına uygun olarak, örgütsel faaliyetlerin icrası amacıyla, örgüt üyeleri arasındaki haberleşmenin sağlanması için, münhasıran FETÖ silahlı terör örgütünün mensupları tarafından kullanılan bir ağ olduğu, FETÖ'nün 15 Temmuz hain darbe girişimi ve öncesindeki pek çok terör suçunun falili olduğu, sanıkların, FETÖ tarafından kullanılmakta olan ağa, ByLock programına bu özelliğini bilerek kasten dahil olduğu, bu ağı iletişim için kullandığı, dolayısı ile FETÖ silahlı terör örgütünün üyesi olduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ideolojisi ve stratejisi doğrultusunda hareket ettiği, ByLock iletişim sisteminin, yukarıda açıklanan somut delillerle kanıtlandığı üzere, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğu anlaşılan ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak teknik verilerle tespit eden Yargıtay 16. Ceza Dairesi 14.07.2017 T. 2017/1443 E., 2017/4758 K. sayılı emsal içtihadında da açıklandığı üzere, kişinin örgütle bağlantısını gösteren somut delil niteliğinde olduğu, sanığın üzerine atılı FETÖ-PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği mahkememizce kabul edilmiş, sanıkların inkara yönelik savunmasına, yukarıda açıklandığı üzere delillerin mahiyeti ve ispat gücü anlamında mahkememizde bir tereddüt bulunmadığından itibar edilmemiştir..." şeklinde gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı anayasal düzene karşı işlenen suçlar soruşturma bürosu tarafından 2017/68532 soruşturma numarasına kayden yürütülen soruşturma kapsamında, gizli tanık Garson'un, gerek Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/250 Esas saylı dosyasında verdiği 16.02.2018 tarihli, gerekse Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 18.04.2017 ve 27.04.2017 tarihli (Kom Daire Başkanlığında alınan) ifade tutanaklarında belirtildiği gibi, anılan örgütün mahrem yapılanması içerisinde yer alan Emniyet Genel Müdürlüğüne sızmış mensupları ile bunlardan sorumlu mahrem imamlarının örgütle irtibatı, bağlılık derecesi ve örgütsel konumu gibi stratejik önemi haiz bilgilerin kaydedildiği dijital materyallerin, Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği'nden alınan 18.04.2017 tarih ve 2017/2920 değişik iş sayılı karara istinaden incelenmesi neticesinde düzenlenen veri inceleme raporunun, müsnet suç yönünden; gizli tanık beyanına ve gizli tanık tarafından teslim edilen dijital materyallere dayanılarak düzenlenmiş, sanığın örgütle irtibatını ortaya koyan bir belge olarak kabul edilmesi mümkündür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı" kabul edilmelidir.

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, buna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun istenmesi, Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığının veri inceleme raporuna dayanak delilin elde edilişine ilişkin "gizli tanık Garson"un daha önce hakim huzurunda verdiği ifade tutanakları ve CMK'nın 134 üncü maddesine göre alınan hakimlik kararının soruşturmayı yürüten Ankara Cumhuriyet Başsavcılığından getirtilmesi, temyiz aşamasında gelen Ş.A. ve A.D.'ın ifade tutanakları ile birlikte CMK’nın 217 inci maddesi uyarınca duruşmada okunması, adı geçen şahısların tanık sıfatıyla usulüne uygun olarak dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesi olarak gösterilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 20.04.2018 ... ve 2018/1027 E. ve 2018/1162 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası a bendi uyarınca Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1067, Karar No: 2019/3955, Tarih: 30.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/1067 E.  ,  2019/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.02.2016 tarihinde verilen dilekçeyle meraya tecavüz nedeniyle eski hale getirme bedelinin tahsili talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 09.10.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 06.02.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

KARAR

Davacı vekili, meraya tecavüz nedeniyle eski hale getirme bedelinin tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 10.01.2019 tarihinde davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09.10.2018 gün ve 2016/274 Esas- 2018/1060 Karar sayılı kararının, 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 06.02.2019 tarihli ek kararırıyla; HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca 01.02.2019 tarihli temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 10.01.2019 tarihli Kararıyla HMK 353/1-b-3 maddesi gereğince duruşma yapılmadan yeniden karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan, davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 06.02.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2019 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4346, Karar No: 2012/5381, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4346 E.  ,  2012/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., ... ve ...'ın Almanya‘da ikamet ettikleri bildirildiği halde mahkeme kararının tebliği için çıkarılan tebligatların kızı ile birlikte ikamet ettiğini beyan eden babaları Abdurrahman Şanlı’ya kalemde katip Mustafa Sancak tarafından yapılması nedeniyle tebliğ işlemi geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıların yurtdışında ikamet ettiği açık adresi resmi ve özel kurum, kuruluş ve dairelerden, ayrıca zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit edilerek, 7201 sayılı Yasa ile bu yasayı değiştiren 6099 sayılı Yasa ve ilgili Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak usulüne uygun bir şekilde mahkeme kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden ve bu hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/64, Karar No: 2009/4309, Tarih: 24.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2009/64 E.  ,  2009/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  Çorlu  İş Mahkemesi

Tarih   :  28.10.2008

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 35.948.40TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.03.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat U.G.geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 08.01.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %9,30 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Borçlar Kanunu’nun 43.maddesi gereğince maddi tazminatta % 20 oranında takdiri indirim uygulanmak suretiyle davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.