muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3618, Karar No: 2021/3487, Tarih: 22.06.2021

Somut olayda; davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan traktör tarla içinde davacıya çarparak yaralanmasına sebep olmuştur.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, karayolu sayılan bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir.

2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olan yerlerde, kazanın meydana geldiği yer karayolu sayılan yerlerdendir. Dosya münderecatında kaza krokisinde kazanın meydana geldiği tarlanın karayolu ile bağlantısı olduğu görülmektedir. Ayrıca davalı tarafça Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yapılan itirazda kazanın meydana geldiği yerin karayolu olmadığına yönelik itirazları olmayıp, davadan önce davacı tarafa da tazminat ödemesi yapımıştır. Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Bu durumda itiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10394, Karar No: 2024/9297, Tarih: 31.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10394 E.  ,  2024/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/9 E., 2015/455 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu itibarla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3319, Karar No: 2013/20019, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3319 E.  ,  2013/20019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kolu kodunun kurumca değiştirilmesi işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, isteğin kabulüne davalı Kurum işleminin iptaliyle davacıya ait işyerinin 4671 kodlu iş kolunda ve I tehlike sınıfında işlem görmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Eldeki davada, davacı, önce davalı Kuruma başvurarak işyerinin ilk kez 4612 kod numarası ile II tehlike sınıfı ve 1,5 prim nispeti oranı üzerinden “yakıtların maden cevherlerinin metallerin ve Endüstriyel Kimyasalların satışı ile ilgili aracılar” sınıfından tescil edildiğini, ancak aslen 4671 kod numarasında ve I tehlike sınıfı ve 1 prim nisbeti üzerinden tescili gerektiğini belirterek kuruma başvurmuş,davalı Kurumca yapılan kontrol sonrası düzenlenen 05/01/2011 tarihli rapor ile aslen 4612 kod numarası ile “yakıtların maden cevherlerinin metallerin ve Endüstriyel Kimyasalların satışı ile ilgili aracılar” sınıfından 14/05/2007 tarihinden itibaren kapsama alınan işyerinin, mahiyetinde bir değişiklik olmaksızın 0510 kod numarası ile XII tehlike sınıfında ve 6,5 prim nispetinde “Kömürün sınıflandırılması, kalitesinin arttırılması veya taşımacılığının ya da depolanmasının kolaylaştırılması amacıyla ayıklanması ve yıkanması,büyüklüklerine göre sınıflandırılması, öğütülmesi, sıkıştırılması, vb” sınıfına ve koduna tabi olmasına dair işlem tesis edilince 1 aylık itiraz süresi içerisinde bu işlemin iptalini istemiştir.

Her olaya, meydana geldiği tarihteki yasal mevzuatın uygulanmasına dair genel işlke gereğince, davanın yasal dayanağı 19/01/2013 tarih ve 28533 S.R.G. de yayımlanan 10/01/2013 tarih ve 6385 sayılı Kanunun 10. maddesi ile mülga edilen 5510 sayılı Yasanın 83. maddesi olup, bu maddede hangi iş kollarının hangi tehlike sınıfına girdiğinin belirlenmesi hususunda, Bakanlar Kuruluna yetki verildiği

Her olaya, meydana geldiği tarihteki yasal mevzuatın uygulanmasına dair genel işlke gereğince, davanın yasal dayanağı 19/01/2013 tarih ve 28533 S.R.G. de yayımlanan 10/01/2013 tarih ve 6385 sayılı Kanunun 10. maddesi ile mülga edilen 5510 sayılı Yasanın 83. maddesi olup, bu maddede hangi iş kollarının hangi tehlike sınıfına girdiğinin belirlenmesi hususunda, Bakanlar Kuruluna yetki verildiği

belirtildikten sonra tehlike sınıf ve derecesine ait prim oranlarının ve tehlike derecelerinin Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulacak bir tarife ile tespit edileceği belirtilmiş, Kurumca yapılacak incelemeler veya sigortalıların talebi üzerine bu kodların uygun prim nispeti ve tehlike sınıfları üzerinden tespit ve değiştirilebileceği ve bu değiştirme işlemine karşı itiraz usulü açıklanmıştır. Aynı maddenin 6. fıkrasında ise, itirazdan sonra verilecek kararın işverenin talebine göre veya Kurumca yapılan tespit işlemine göre ne zamandan itibaren yürürlüğe gireceği hususunda getirtilen “…İşverenin veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların itirazı; işyerinin tehlike sınıfı ve derecesi ile kısa vadeli sigorta kolları prim oranının tebliğine ilişkin yazının işverence veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanlar tarafından tebellüğünden itibaren bir ay içinde yapılmış ise, değiştirilen iş kolu kodu ve tehlike sınıfı ile tehlike derecesinin hatalı uygulandığı tarihten, bir aylık süre dışında yapılmış ise, itirazın Kurum kayıtlarına intikali tarihini izleyen yılbaşından, üçüncü fıkrada belirtilen sürelerin aşılması durumunda ise, Kurumca yapılacak değişikliğe ilişkin kararın tebliğini izleyen takvim yılı başından geçerli olarak uygulanır.” hükmü mevcuttur.

Somut olayda da, Mahkemece Kurum işleminin iptaline dair kurulan hüküm isabetli ise de; hükümde belirlenen 4671 kodunun ne zamandan itibaren davacıya ait iş yerinde yürürlüğe gireceği hususunda herhangi bir belirlemenin olmaması isabetsizdir.

Yukarıda yapılan maddi ve hukuki esaslar çerçevesinde; Mahkemenin davacının itirazının Kurumca karara bağlandığı 24/01/2011 tarihini izleyen takvim yılbaşı olan 01/01/2012 tarihinden itibaren geçerli olması gerektiğine dair karar verilmesi gerekirken bu belirleme yapılmaksızın,yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi,yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2.fıkrasında yazılı “davacıya ait işyerinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “01/01/2012 tarihinden itibaren” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3104, Karar No: 2016/15245, Tarih: 03.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3104 E.  ,  2016/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazlar aynı emsalden bu kez 2,5 kat değerli kabul edilerek metrekare bedeli 131,00 TL olarak belirlenmiştir. Acele elkoyma davasında tespit edilen m² bedeli ile iş bu davada belirlenen m² bedelleri karşılaştırıldığında değerlendirme tarihlerinin yakın olmasına ve aynı emsal kullanılmasına rağmen çok farklı miktarlarda (yaklaşık %100 oranında) bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14276, Karar No: 2014/1997, Tarih: 24.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14276 E.  ,  2014/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/121615

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2010/52 Esas, 2012/15 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1994 yılında 775 sayılı Gecekondu Kanunu ile uygulama yönetmeliğine göre sanık İ.. Ç..'a arsa tahsis edilerek tescil edildiği halde, hak sahibi vatandaşlara tahsis edilmesine karar verilen dava konusu taşınmazın yine kendisi adına tahsis ve tescili için başvuruda bulunduğu, başka bir başvurunun da olmaması nedeniyle Belediye Başkanı olan S.. K.., Belediye Encümen üyeleri M.. M.., Z.. S.. ile Mali Hizmetler müdür vekili olan E.. T.. tarafından 09/04/2008 tarihli Encümen kararı ile arsanın bu kişiye satışına ve tapuda devrine karar verildiği, bu karara istinaden satış gerçekleştirilerek sanık İ.. Ç..'a haksız çıkar sağlandığı, bu suretle İdris dışındaki sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu, İdris'in ise Belediyede yazı işleri müdürü olarak görev yaptığı, bu sıfatı itibari ile encümen üyesi olduğu ancak satışın kendisine yapıldığına ilişkin encümen kararına alt kısmındaki notta belirtildiği üzere 5393 sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince katılmadığı, bu fiilin göreviyle ilgili olmadığı, özel faillik niteliği taşıyan ve diğer kamu görevlilerinin işlediği özgü suçtan TCK'nın 40/2. maddesi kapsamında azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabileceği, soruşturma sırasında söz konusu taşınmazın İdris tarafından bağış yoluyla Belediyeye iade edilmesinin tamamlanmış suçun oluşumuna bu aşamada engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, "zararın giderildiği, kamu zararının oluşmadığı, kişilere haksız kazanç sağlama ve kişileri mağdur etmenin söz konusu olmadığı" şeklinde dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle, yanılgılı hukuki değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Beraet eden ve davayı vekil ile takip eden sanık S.. K.. lehine, Hazine aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık Selahettin müdafii ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10603, Karar No: 2022/5291, Tarih: 21.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10603 E.  ,  2022/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 2018/İHK-7070 sayılı kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların oğlunun 26/09/2009 tarihinde zeytin bahçesinde traktörle gübreleme çalışması yapıldığı sırada traktörün devrilmesi sonucu altında kalarak vefat ettiğini, davacıların desteğin annesi ve babası olduğunu, başvuruya rağmen davalı tarafından ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalarak davacılar için 2.500,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsili isteminde bulunmuş, ıslah dilekçesi ile talebini anne ... için 57.137,93 TL, baba ... için ise 59.222,17 TL olmak üzere toplam 116.360,10 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun kabulü ile anne için 57.137,93 TL, baba için 59.222,17 TL olmak üzere toplam 116.360,10 TL destekten yoksun kalma tazminatının 14/12/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hesabından tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazlarının kabulü ile davaya konu kazanın karayolunda değil zeytin bahçesinde meydana meydana geldiği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK)’nun 2. maddesinde bu Kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural biraz daha genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler “karayolu gibi” kabul edilmiştir.

Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereğince kamunun yararlandığı tüm yollar karayolu tanımı içindedir. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; davacılar desteği tarafından zeytin bahçesinde gübreleme çalışması yapılırken meydana gelen kazada destek traktörün altında kalarak vefat etmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. Davaya konu trafik kazasının meydana geldiği yerin (zeytin bahçesinin) karayolu ile bağlantısı bulunmaktadır. 2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olduğundan meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Dairemizin yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek aktüer raporunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı deerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3237, Karar No: 2024/1387, Tarih: 25.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3237 E.  ,  2024/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/436 E., 2023/559 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/391 E., 2021/43 K.

Taraflar arasındaki alacak (sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılar ile davalı İCK Yapı arasında 27.05.2011 tarihli "Protokol" başlıklı sözleşmenin düzenlendiğini, sözleşmeye göre davalı şirket tarafından yapılacak binalardan her bir daire için o dönemde 257.500,00 TL değer biçilerek 2 adet dairenin 515.000,00 TL karşılığında davacılara satıldığını ve satış bedelinin 25.05.2011 tarihinde nakten ödendiğini, dairelerden 1. sırada yazılı olan Çankaya Lodumu (..........., Köyü) mahallesinde bulunan dairenin davacılardan ...'ye Eylül 2015'de teslim edildiğini ve tapu kaydının da 03.04.2016 tarihinde devredildiğini, sözleşmede 2. sırada yazılı olan Alacaatlı mevkiinde yapılacak binadaki dairenin 2016 yılında teslim edileceği taahhüt edilmesine rağmen halen teslim edilmediğini, davalıların bu daireyi 3. kişiye sattıklarını ve bu suretle haksız kazanç sağladıklarını, Ankara 24. Noterliğinin 22.08.2019 tarih ve 27117 yevmiye sayılı ihtarnamesinden sonuç alınamadığını, şirket dışındaki diğer davalıların şirket ortağı olduklarını ve aile şirketi olması nedeniyle davalı gerçek kişilerin şahsen de sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.000,00 TL alacağın 01.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 16.11.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.650.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacılar tarafından dayanılan sözleşmede taraf olarak yer almayan davalılar ... ve ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini, dayanak sözleşmede davalı şirketi temsilen atılmış bir imza bulunmadığını, davacıların gerçek muhatabının sadece davalı ... olduğunu, davalı ...'nun anılan protokole yalnızca kendisini temsilen ve kendi ismi altına tek bir imza attığını, 515.000,00 TL ödemenin de şirket adına değil ... adına tahsil edildiğini, yaşanan imar problemleri nedeniyle projeye başlanamadığını, kaldı ki, söz konusu dairenin teslimi konusunda bir tarih kararlaştırılmadığını belirterek, davalılar ..., ... ve İCK Yapı Turizm Hava Bil. Tic. Ltd. Şti. açısından açılan davaların pasif husumet yokluğu nedeniyle, davalı ... açısından ise davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya dayanak sözleşme olan İCK Yapı antetiyle düzenlenmiş 27.05.2011 tarihli protokolün satıcı sıfatıyla "İCK Yapı Ltd.Şti. ...” şeklinde imza altına alındığı ve dosyada yer alan Ankara Ticaret Odasının 12.12.2019 tarihli cevabi yazısında protokol tarihinde davalı ...’nun münferiden atacağı imza ile diğer davalı İCK Yapı Turizm Hava Bil. Tic. Ltd. Şti.'yi imza ve temsile yetkili olduğu göz önüne alındığında; eldeki davada TTK. m. 371 ve 372 hükümleri uyarınca şirketin taraf ehliyeti bulunduğu, davalılar ... ve ...’nun ise davaya dayanak sözleşmede taraf olmadıkları gibi davacıların ödemesini teslim alan da olmadıkları, somut olayda kendilerine husumet yöneltilemeyeceği,