muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3479, Karar No: 2018/6781, Tarih: 15.03.2018

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11956, Karar No: 2019/8257, Tarih: 12.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11956 E.  ,  2019/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, suç tarihi itibari ile katılana ait “.... Çocuk Evi Ana Okulunda” usta öğretici sıfatıyla 2009-2012 yılları arasında görev yaptığı, görev yaptığı dönem içerinde anaokuluna ait birtakım eşyaları okul dışına çıkarttığı, başka sınıflarda bulunan kitapları kendi sınıfındaki dolaplarda sakladığı, ana okulu içerisindeki çocukların kullandığı ayakkabıları normal durduğu dolaptan alarak başka bir dolapta sakladığı, okul çalışması için gönderilmiş yumurta ve kumaş gibi parçaları kendi dolabında saklayıp görevliler istediğinde ilgisiz davrandığı, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılanın herhangi bir somut delile dayanmayan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, katılanın sanık hakkındaki şikayetinin 20/07/2012 tarihli olduğu, sanığın katılan aleyhine iş mahkemesinde şikayet tarihinden önce 11/06/2012 tarihinde işçilik hakları ve hizmet tespiti ile ilgili davalar açıldığı da dikkate alındığında, katılanın şikayet dilekçesinde belirttiği hususları doğrulayan yalnızca tanık Senem'in anlatımının bulunduğu ve beyanda bulunanın da katılanın yanında halen çalışan şahıs olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunmasının aksini ispata yarar, her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşıldığından, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun sübutuna ve eksik incelemeye yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2256, Karar No: 2023/3035, Tarih: 30.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2256 E.  ,  2023/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararı verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası...tarafından 214 ada 29, 50, 230, 248 ve 275 ada 64 parsel sayılı taşınmazlarını davalı gelini ...’ya intifa hakkını üzerinde bırakmak suretiyle devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miraspayı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, kısmen bedel karşılığı kısmen bakım karşılığı devredildiğini, mirasbırakan ile kendisinin ilgilendiğini, bu esnada dava konusu taşınmazların satış suretiyle devredildiğini, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2017/168 Esas, 2022/6 Karar sayılı kararı ile; muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/500 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararı ile; devrin terekeden mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.2. maddesi uyarınca kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairenin 03.11.2022 tarihli 2022/4184 Esas, 2022/7233 Karar sayılı kararı ile; “...Mirasbırakan tarafından dava konusu taşınmazlar intifa hakkı üzerinde kalmak suretiyle davalı gelinine devredilmiş, davalı ... tarafından devrin bakım karşılığında yapıldığı savunmasında bulunulmuş, davacı tanık bildirmemiş, dinlenen davalı tanıkları ise beyanlarında 2013 yılında eşi ölen mirasbırakanın davalının yanında kaldığını bildirmişler, ayrıca mirasbırakan ile çocukları arasında beşeri ilişkilerde olumsuzluk olduğuna dair dosyaya bir delil de yansımamıştır. Böyle bir durumda, taşınmazın satış bedelinin mutlaka para olması gerekmediği, bir emek ya da hizmetde olabileceği kabul edilmelidir. Davacı temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesi ve TMK’nın 6.maddesi uyarınca ispatlayamamıştır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir...” gerekçesiyle oy çokluğu ile bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 09.03.2023 tarihli 2023/305Esas, 2023/375Karar sayılı kararıyla, temliğin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin önceki kararda direnilmiştir.

VI.TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili  temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iddianın ispatına yarar delil sunmadığını, tanık bildirmediğini, mahalli bilirkişi dinlenmediğini, mirasbırakanın ölmeden önceki süreçte bakımını gerektirir derecede rahatsızlığı olup olmadığı yönünde Mahkemece inceleme yapılmadan karar verildiğini, dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere mirasbırakana davalı tarafından bakıldığını, her türlü bakım ve giderlerinin karşılandığını, davacı tarafından devrin muvazaalı olarak yapıldığı yönünde somut belgelerin ibraz edilemediğini, mirasbırakanın ekonomik durumunun tespit edilmediğini, bedeller arası farkın tek başına delil olmayacağını, iddianın ispatlanamadığını, semenin bakım olabileceğini, muvazaanın olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; mirasbırakanın, davalı gelini ile birlikte yaşadığı, dava konusu taşınmazlardan başka adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı, dava tarihi itibariyle beş ayrı taşınmazın toplam bedelinin 701.476,32TL olduğu, davalının mirasbırakana baktığı gerekçesiyle bakım bedeli olarak taşınmazların verildiği savunulmuş ise de, mirasbırakanın çok daha az taşınmazını vererek kendisine baktırabilecekken, üstelik ölünceye kadar bakım akdi de yapmamışken temliklerin bakım karşılığı olarak verildiğinin kabulünün hayatın olağan akışına uygun düşmediği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 8.804,56 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.05.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince devirlerin muvazaalı olduğu benimsenmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiş, Dairece devirlerin muvazaalı olmadığı belirtilerek hüküm oy çokluğu ile bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince önceki hükümde direnilmiş, Dairenin sayın çoğunluğu tarafından HMK'nın 373/5. maddesine göre göre yapılan inceleme sonucu hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dairenin 03.11.2022 tarihli bozma kararında belirtildiği şekilde; mirasbırakan tarafından dava konusu taşınmazlar intifa hakkı üzerinde kalmak suretiyle davalı gelinine devredilmiş, davalı ... tarafından devrin bakım karşılığında yapıldığı savunmasında bulunulmuş, davacı tanık bildirmemiş, dinlenen davalı tanıkları ise beyanlarında 2013 yılında eşi ölen mirasbırakanın davalının yanında kaldığını bildirmişler, ayrıca mirasbırakan ile çocukları arasında beşeri ilişkilerde olumsuzluk olduğuna dair dosyaya bir delil de yansımamıştır. Böyle bir durumda, taşınmazın satış bedelinin mutlaka para olması gerekmediği, bir emek ya da hizmet de olabileceği kabul edilmelidir. Devredilen taşınmazların sayısı ile bunların değerleri öncelenerek muvazaanın var olduğu, bir başka ifade ile mirasbırakanın amacının mirasçılardan mal kaçırma olduğu sonucuna varılması mümkün olmamalıdır. Davacı temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu HMK nın 190. maddesi ve TMK nın 6. maddesi uyarınca ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın kabulü yönünde verilen direnme kararının bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/6443, Karar No: 2022/10819, Tarih: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6443 E.  ,  2022/10819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2020/64-2022/44

Dava, davalı adına bildirilen bir kısım hizmetlerin fiili ve gerçek çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile iptali sonucu, yersiz yapıldığı belirtilen sağlık yardımları nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, “….Kurumca 21.05.2007-09.03.2009, 10.03.2009-03.12.2009 ve 04.12.2009-17.05.2010 17 tarihleri arasındaki dava dışı işverenlikler nezdindeki çalışmalarının fiili olmadığı gerekçesi ile iptali sonrası, tedavi giderlerinin borç kaydedilerek davalı aleyhine icra takibi yapıldığı ve takibe itiraz üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, “….Kurumca 21.05.2007-09.03.2009, 10.03.2009-03.12.2009 ve 04.12.2009-17.05.2010 17 tarihleri arasındaki dava dışı işverenlikler nezdindeki çalışmalarının fiili olmadığı gerekçesi ile iptali sonrası, tedavi giderlerinin borç kaydedilerek davalı aleyhine icra takibi yapıldığı ve takibe itiraz üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Sahte sigortalılığa dayanan davalar hizmet tespiti içerikli olmakla, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup mahkemece, tarafların sunduğu deliller ile yetinilmemeli, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri esas alınarak kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalı, çalışmanın geçtiği iddia edilen iş yerine dair düzenlenmiş Kurum müfettiş raporu ve dayanak belgeler varsa dosya içerisine getirtilmeli, yine çalışmanın geçtiği iddia edilen işyerinden bildirimi bulunup iptal edilmeyen bordrolu tanıkların yeteri kadarının beyanlarına başvurulmalı, ilgili işyerinin hangi tarihten itibaren faal olduğu ile çalışma ruhsatı alıp almadığı araştırılmalı, işyeri işvereninin vergi kayıtları irdelenerek çalışan sayısı tespit edilmeye çalışılmalı, komşu işyeri bodro tanıkları ve işverenleri tespit edilerek beyanlarına başvurulmak suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığı altında, müfettiş raporuna dayalı olarak sahte bildirim olduğundan bahisle geçersiz sayılan bildirimli çalışmaların gerçek olup olmadığı, fiili ve eylemli bulunup bulunmadığı anılan ilkeler kapsamında re'sen araştırılarak yöntemince irdelenmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak eylemli çalışma olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği tüm açıklığıyla belirlenmeli, yapılacak araştırma ve inceleme sonucu iptale konu çalışmaların sahte olduğu, fiili olmadığı sonucuna ulaşılırsa konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.03.2019 günlü ve 2015/10-2743 Esas, 2019/275 Karar sayılı ilam içeriği gözetilerek dava konusu tedavi giderlerinin (sağlık harcaması) Kurumca rücu edilmesi mümkün olduğu dikkate alınarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.” hususları belirtilmiş olup, Mahkemece bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin ve mevcut çelişkiler giderilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.