muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27639, Karar No: 2016/28028, Tarih: 15.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27639 E.  ,  2016/28028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 16.10.2007-31.12.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 31.12.2009 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 05.02.2013 tarihli 2012/12477 esas, 2013/1839 karar sayılı ilâmıyla, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından sona erdirildiği anlaşılmakla, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olması ve ilamda belirtilen diğer gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına rağmen, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Somut olayda, mahkemece, bozma ilamında belirtilmesine karşın, ihbar tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Dosya içeriğine göre davacı işçi, ücretinin düşürülmesi sureti ile çalışma şartlarında esaslı nitelikte değişiklik yapılması sebebiyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmiştir. İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Bu durumda ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10133, Karar No: 2019/549, Tarih: 17.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/10133 E.  ,  2019/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... mahallesi, 288 ada 21 ve 21/A parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın değerlendirme tarihleri olan 2010 ve 2012 yılları için ...... ......Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili .........Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre ...... niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması gerektiği, dava konusu taşınmazın bulunduğu ......mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir mahallede bulunan taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili .........Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmazların geldisi olan 662 m2 yüzölçümlü 97 ada (288 ada) 21 parselin 499 m2'lik kısmının ...... kapsamında kalması sebebiyle davalı ... tarafından 1993 yılında kamulaştırılmasına karar verildiği, tapu maliki olan davacılar murislerinin kamulaştırma tarihinden önce vefat ettikleri, iş bu kamulaştırma sebebiyle 1998 yılında yapılan ifraz işlemi sonucunda kamulaştırma kapsamında olan 499 m2'lik kısmın 288 ada 21/A parsel olarak, geriye kalan 163 m2'nin ise 288 ada 21 parsel olarak tapuya tescil edildiği, dava konusu olan 21/A parselin tamamına, 21 parselin ise 46 m2'lik bölümüne yol geçirmek suretiyle fiilen el atıldığı, taşınmazların imar planında da yolda kaldığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar dava dosyasında 288 ada 21 parselin 499 m2'lik kısmının kamulaştırılmasına ilişkin işlemin kamulaştırma tarihinden önce vefat eden tapu maliklerinin mirasçılarına tebliğ edildiğine ilişkin noter tebligatına rastlanmamış ise de; kamulaştırma tarihinden önce 1975 senesinde vefat eden tapu maliklerinden Hasan Kırkıl mirasçısı ... ile 1980 yılında vefat eden ... mirasçılarından ...... ve ... adına vekaleten hareket eden ...... Karasu tarafından 01.03.2001 tarihinde ......... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/661E. sayılı dava dosyası (......... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/823 esasa devredildi) ile kamulaştırma bedelinin arttırılması davası açıldığı, bu itibarla adı geçen davacıların kamulaştırma işleminden haberdar oldukları ve bu kişiler yönünden 499 m2 yüzölçümlü 21/A sayılı parselin kamulaştırma işleminin kesinleşmesi sebebiyle kamulaştırmasız el atmadan bahsedilemeyeceği anlaşıldığından davacılar ..., ... ve ... bakımından 21/A parsel için açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6879, Karar No: 2021/2621, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6879 E.  ,  2021/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 3231 ada 10 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde, terkin kararı verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 3. paragrafındaki 1 nolu bendindeki (TMK 999 maddesi gereğince yol olarak sicilden terkinine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (TESCİLİNE) kelimesinin yazılmasına,

b- 6. Paragrafında yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin hükümden çıkarılmasına yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12033, Karar No: 2024/5322, Tarih: 30.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12033 E.  ,  2024/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/86 E., 2015/412 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/2-e, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/86 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1. cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin yaşı ve psikolojisi dikkate alınarak sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ve ailesi tarafından yönlendirildiğine, katılan ...’nın olay öncesi bir zamanda sanık ile birlikte çalışırken kovulduğu için sanığa husumet beslediğine, hatta sanığa olan borcu için ilişki teklifinde bulunduğuna, buna ilişkin araştırma taleplerinin Mahkemece dikkate alınmadığına, katılan mağdurenin de okulda sorunlu bir çocuk olup öğretmenlerinden ve sanıktan para istediğine, sanık para vermediği için sanığı kovdurup yerine annesinin işe girmesi için kurguya dayalı ifade verdiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak; sanığın mağdurenin arkasından beline sarılıp, dudaklarından öpmesi, göğüslerini okşaması ve mağdurenin itmesi üzerine bırakması şeklindeki eylemlerinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, eylemlerin aşamaları dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi dikkate alınarak hak ve nesafet kurallarına göre karar verilmesi gerekirken Mahkemece eylemlerin sarkıntılığı aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Sayın Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

On üç yaşında telafi dersi için cumartesi günü okula giden mağdureyi okul aile birliği nezdinde okulda hizmetli olarak çalışan sanığın, mağdureyi toplantı olacağını ve kendisine bir şeyler vereceğini söyleyerek bodrum kattaki malzeme deposuna gitmesini sağladığı, içeri girdikten sonra mağdureye vermek üzere cebinden çıkardığı parayı gösterip beline sarıldığı, dudaklarından öptüğü, göğüslerini okşadığı, kapıyı kilitlemek üzere yeltendiği ancak mağdurenin direnmesi ve panik hainde sanığın elinden kurtularak ağlayarak öğretmeninin yanına gidip olanları anlatması şeklinde gerçekleşen eylemde; sanığın kastı, mağdureyi kandırıp bodrum kattaki depoya yönlendirdikten sonra kendisi de peşinden giderek istismar eylemlerinde bulunması, sanığın mağdurenin bedenini tümüyle hakimiyeti altına alarak ani, kesintili ve kısa süreli olmayacak biçimde istismarda bulunması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının onanması görüş ve kanaatinde olduğumdan Sayın Çoğunluğun eylemeleri sarkıntılık suretiyle istismar suçunu oluşturacağı yönündeki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/7000, Karar No: 2024/5038, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7000 E.  ,  2024/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1285 E., 2023/1267 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yozgat Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/98 E., 2022/636 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesi ile; davalının evlilik boyunca ilgisiz, geçimsiz, asabi birisi olduğunu, davalının yine 2011 yılında talebi üzerine memleketi olan Hatay iline tayin istediği, çocukları ve müvekkilini babasının evine bırakıp, kendisine ayrı bir ev kiraladığını ve orada yaşadığını, müvekkilin, babasının evinde yaşadığı süreçte zorunlu ihtiyaçlarını dahi gideremediğini, ergenlik aşamasındaki çocuklarla beraber aynı odada kaldığını, davalının borsa bağımlılığı olduğunu, sürekli borsa oynadığını ve zarar ettiğini, borsa oynamak için bankadan krediler çekerek borçlandığını, çocukların eğitimi ve evin ihtiyaçları ile hiç ilgilenmediğini, sürekli kendisine karşı psikolojik şiddet uyguladığını, ''orospu, ortalık malı'' diyerek hakaretler ettiğini, şiddet uyguladığını, dışarı çıkmasını kısıtladığını tüm bu seberlerle davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, her bir çocuk için aylık 750,00 TL olmak üzere toplam 2.250,00 TL tedbir nafakası ve karar kesinleştikten sonra her yıl ÜFE oranında arttırılması suretiyle iştirak nafakasına, kendisi için aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası ve karar kesinleştikten sonra her yıl ÜFE oranında artırılması suretiyle yoksulluk nafakasına, 250.000,00 TL maddî tazminat ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesi ile; evlilik hayatında hiçbir kötü alışkanlığının olmadığını, evlilik süresince çalışan, sorumluluğunun bilincinde olduğunu, davacının ise, eşine destek olmadığını, aksine kısıtlı imkanlara rağmen, zevklerinden, alışveriş merakından asla ödün vermeyen biri olduğunu, yine davacının lüks harcamaları yüzünden evin ihtiyaçlarını karşılayamadığını ve evin geçimini sağlamak için bankalardan kredi çektiğini, davalının iki kredi kartı olduğunu, bunlardan birisini kendisinin kullandığını, diğerini ise davacı eşinin kullanımına tahsis ettiğini, davalının görevinden kaynaklı güvenlik gerekçeleri ile ailesini Antakya'daki baba evine yerleştirdiğini, İskenderun'da ev kiralayıp, bekar kaldığı iddiasının doğru olmadığını, davacının kusuru sebebiyle boşanmalarına, erkek lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, kadının tüm taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına karşı aşırı kıskanç davranıp eşini kısıtladığı, fiziksel şiddet uyguladığı, kadını kendi ailesi ile yaşamaya zorladığı, ailesinin ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı, çocukları ile ilgilenmediği, eşine karşı aşağılayıcı, hakaret içeren sözler söylediği, kadını cinsel ilişkiye zorladığı, kadının ise savurgan davrandığı, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, iki çocuk da ergin olduğundan davacının velâyet ve iştirak nafakası talebinin reddine, Kutay Saffet için aylık 400,00 TL tedbir nafakasının ergin olduğu tarihe kadar devamına, kadın için dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının 25.11.2021 tarihi itibariyle aylık 500,00 TL arttırılarak toplamda 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile nafakaya ÜFE artışına, kadın için 30.000,00 TL maddî ve 28.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının ve maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, yoksulluk nafakası ve ÜFE oranında artışa karar verilmesi, reddine karar verilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, yoksulluk nafakası ve ÜFE oranında artışa karar verilmesi, reddine karar verilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince erkeğe ve kadına yüklenen vakıaların ispat edildiği ve kusurlu vakıa olarak doğru yüklendiği, bu kusurlu vakıalara göre tarafların kusur derecelerinin yine doğru saptandığı, kadının boşanma davası açmakta haklı olduğu, boşanma davasının açıldığı günden, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar kadın ve ortak çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesinde, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, isabetsizlik bulunmadığı, kadın için yoksulluk nafakasının daha yüksek belirlenmesini istemiş ise de yoksulluk nafakası talebi 1.000,00 TL olduğundan, aşılarak hükmedilemeyeceğinden kurulan hükümde bir hata bulunmadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddî desteğini yitiren kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, maddî ve manevî tazminat takdir edilmesinde bir hata yok ise de belirlenen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun tazminatların miktarı yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kabul edilen dava, nafaka ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme