muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48649, Karar No: 2012/9655, Tarih: 22.03.2012

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak

somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. ... Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı işverenin, Hazine Müsteşarlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7660, Karar No: 2018/427, Tarih: 23.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/7660 E.  ,  2018/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili Av.... ve davalı ...vekili Av.... tarafından istenilmekle, tayin olunan 23/01/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan ile karşı taraftan gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu anataşınmazda 14 ve 15 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olduğu, davalıların proje tadilatı yapmadan ve diğer kat maliklerinin iznini almadan bodrum katlarda yer alan sığınakları yıkıp merdiven boşlukları ile birlikte kendi dükkanlarına kattıklarını ileri sürerek, davalıların yaptıkları müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemiş,...Sulh Hukuk Mahkemesince 2012/10 Esas, 2013/32 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay18. Hukuk Dairesi 2013/20784 Esas, 2014/2614 Karar sayılı ilamı ile ”tüm kat irtifakı sahiplerinin muvafakatı olmadıkça, tadilat projesinin belediyece onaylanmış bulunması hukuki bir sonuç doğurmaz. İlkadım Belediyesi tarafından dava konusu taşınmazın 22.10.1997 tarihli tadilat projesinde kat maliklerinin muvafakatlarına rastlanmadığı bildirildiğine göre mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazın kat irtifakı kurulmasına esas projesi ile bu projede değişiklik yapan ve değişiklik tarihindeki tüm kat irtifakı sahiplerinin muvafakatını içerir projelerinin getirtilerek ana taşınmazda bu projelere aykırılık varsa yapılan müdahalelerin neden ibaret olduğu ve müdahalenin kimin tarafından yapıldığı tespit edilerek karar verilmesi yeterli araştırma ve incelemeye dayanmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,doğru görülmemiştir.“ denilerek bozma kararı verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılama neticesinde; davanın kabulü ile;

Dava konusu İlkadım, Ulugazi mah. 378 ada 33 parselde kain taşınmazda 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 numaralı bağımsız bölüm maliki davalıların taşınmaz 2. ve 1. bodrum katında ortak yer olan sığınak, merdiven boşlukları ve tuvalet alanlarının dükkanlarına katma şeklindeki müdahalelerinin mimari projede bulunan ve binanın yapımı aşamasında hiç yapılmayan sığınaklara inen merdivenlere bina statiği açısından artık yapımı mümkün bulunmadığından mimari projede merdiven boşluğu olarak belirtilen alanların tahliye edilmesi, 2. bodrum katta 75,28 metrekare ve 45,36 metrekare sığınak alanı ve ön kısmın lavabolu ikişer adet erkek ve bayan wc'lerini, birinci bodrum katta 91,59 metrekare sığınak alanı ve birer adet erkek ve bayan tuvalet wc'lerini, ayırıcı duvarlarının mimari projeye uygun şekilde inşası ile önlenmesine,

Kat Mülkiyeti Kanunun 33. maddesi gereğince karar gereğini yerine getirmek üzere davalılara bir aylık kesin süre verilmesine, bu süre içinde karar gereğinin yerine getirilmemesi halinde kararın icraen infazına, karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanununa ve projeye aykırı imalat ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Yargıtayın bozma kararlarına karşı direnme hakkı yasalarımıza göre mahkemeye verilmiş olup, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu bağlamda hakim, uyduğu bozma ilamının gereğinin eksiksiz yerine getirilip getirilmediğini denetlemekle görevlidir.

Şöyle ki;

Dava, Kat Mülkiyeti Kanununa ve projeye aykırı imalat ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Yargıtayın bozma kararlarına karşı direnme hakkı yasalarımıza göre mahkemeye verilmiş olup, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu bağlamda hakim, uyduğu bozma ilamının gereğinin eksiksiz yerine getirilip getirilmediğini denetlemekle görevlidir.

Şöyle ki;

Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2013/20784 Esas-2014/2614 Karar sayılı ilamında “İlkadım Belediyesi tarafından dava konusu taşınmazın 22.10.1997 tarihli tadilat projesinde kat maliklerinin muvafakatlarına rastlanmadığı bildirildiğine göre mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmazın kat irtifakı kurulmasına esas projesi ile bu projede değişiklik yapan ve değişiklik tarihindeki tüm kat irtifakı sahiplerinin muvafakatını içerir projelerinin getirtilerek ana taşınmazda bu projelere aykırılık varsa yapılan müdahalelerinin nelerden ibaret olduğu ve müdahalenin kimin tarafından yapıldığı tespit edilerek karar verilmesi“ gerektiği belirtilmesine rağmen mahkemece bu hususlarda tereddüte yer vermeyecek şekilde incelemenin yapılmamış ve hüküm fıkrasında da hangi projenin geçerli olduğu konusunda tam olarak sonuca varılmamış olması ayrıca binanın statiğini etkileyecek unsurların neler olduğu, projeye aykırılıkların kim/ kimler tarafından ve nasıl eski hale getirileceği konusunda infazda tereddüt yaratmayacak şekilde alınan muvafakatlerin ve tadilat projelerin kapsamı da uzman bilirkişiler tarafından ayrı ayrı irdelenerek hangi projenin geçerli olduğu ve bu projeye göre ne gibi imalat ve müdahalelerin mevcut olduğuna ilişkin rapor aldırılmasıyla tüm bu hususlar tek tek açıklanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi ve bozma ilamı gereği yerine getirilmemiş olmakla hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5688, Karar No: 2019/15761, Tarih: 10.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5688 E.  ,  2019/15761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı vekili vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 15.02.1997-09.11.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde, kağıt ve bant bölümü ambar ve sevkiyat sorumlusu olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, tazminat ve diğer işçilik alacaklarının müvekkiline ödendiğini ancak fazla mesai alacağının ödenmediğini, müvekkilinin çalışma saatlerinin hafta içi 08:00-17:30, cumartesi günü ise saat 13:30’e kadar olduğunu, çalışma süresi boyunca özellikle 2006 yılından sonra asla mesai bitiş saatinde işyerinden ayrılamadığını, özellikle 2006 yılından sonra davalı işyerinde günde ortalama 15 - 30 araç ile ürün sevkiyatları gerçekleştirilmiş olup, sevkiyat sorumlusu olan müvekkilinin de idari müdür tarafından yapılan sevkiyat programı dahilinde tüm sevkiyat işleri (kamyonun yüklenmesinden ayrılışına kadar) tamamlanana kadar mesaisine devam ettiğini, bu sebeple de hafta içi geç saatlere kadar cumartesi günleri ve hatta cumartesi yetiştirilemeyen yüklemeler için pazar günleri dahil haftalık mesai saatlerinin çok üzerinde çalışma gerçekleştirdiğini ileri sürerek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı vekili cevap dilekçesine özertle, davacının yaptığı sevkiyatlarda ortaya çıkan tutarsızlıklar, eksiklikler nedeni ile önceleri bir çok kez sözlü olarak uyarıldığını, daha sonra yazılı savunması alınarak ve ihtar verilerek uyarıldığını, davacının sorumluluğu tespit edildiğinde sorumlu olduğu bedelin tahsil edileceği yönünde kendisine 13.03.2013 tarihinde ihtarname gönderildiğini, davacının kötüniyetli olaark dava açtığını, müvekkili firmada davacının çalıştığı dönemde çalışanların ikiye ayrılığını, davacının müvekkili işyerinde net ücretle çalışanlardan olup, işe girdiği günden ayrıldığı güne kadar bu şekilde çalıştığını, aylık ücretine fazla mesai ücretinin dahil olduğunu ve davacıya ayrıca fazla mesai ücreti ödenmediğini, her ay ödenen maaşın için fazla çalışma ücreti de olduğundan müvekkilinin ayrıca fazla çalışma ücreti ödeme mükellefiyetinin olmadığını, davacının faiz isteminin de fahiş olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.04.2017 tarihli 2017/6959 esas 2017/8100 kara sayılı ilamı ile davacının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği, hafta tatili alacağının puantaj kayıtları bulunmadığı belirtilen dönem için tanık beyanlarına göre hesaplanması geerktiği ve ayrıca 4 saati geçen cumartesi günleri çalışması için 15 dakika yerine yarım saat ara dinlenmesi verilmesi gerektiği gerekçeleri bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece bozma ilamına uygun yargılama yapılıp yapılmadığı, “usuli kazanılmış hak” ilkesinin ihlal edilip edilmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istkirar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki easaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK)

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyulması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2.maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir.” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazıanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmakadır:

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde; davacı tarafça, davalı işyerine gelen araçlara yapılan yüklemeler ile ilgili olarak sevk irsaliyelerindeki araç plaka kayıtlarıyla, araç giriş çıkışını gösteren kayıtlardaki plakaların karşılaştırılması istenildiği halde mahkemece bu konuda araştırma yapılmadan karar verilmesi Dairemizce bozma sebebi yapılmıştır. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve bilirkişi marifetiyle davalı şirket adresinde ilgili kayıtların incelenmiş ve 11.01.2010 tarihli raporda, irsaliyelerdeki kayıtlardan pazar çalışması yaptığı tespit edilmekle birlikte ilgili irsaliye kayıtlarından davacının çalışma süresinin tespitine yarar bir sonuca varılamadığı ifade edilerek, önceki bilirkişinin tespit ettiği süre ötesinde 09.06.2010-13.08.2011 tarihleri arasında işyerine giren çıkan araçların saatleri gösteren kayıtlar süreklilik arz etmemekle birlikte, işyerinde hafta içi ortalama 3 gün saat 21:00 ’de son çıkışın yapıldığı, ayda ortalama 2 cumartesi gününde son aracın çıkış yaptığının tespit edildiği belirtilmiştir. Mahkemece yapılan değerlendirmede, anılan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresine yarar bir sonuca ulaşılamaması nedeni ile kök raporu düzenleyen bilirkişiden alınan 09.08.2018 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilmiştir. Ancak mahkece varılan sonuç, dosya kapsamına ve Dairemiz bozma ilamına uygun düşmemektedir. Zira hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai alacağı konusundaki bozma sebebi hakkında herhangi bir araştırma yapılmadan hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece de bu nedenle ve taraf vekillerinin itirazları da gözetilerek, bozma ilamı doğrultusunda farklı bir bilirkişiden yeniden rapor alınmasına karar verilmiştir. Buna rağmen, denetime uygun olmayan 09.08.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetli değildir. Zira dosya içeriğine göre; dinlenilen davacı tanığı ... “malın kamyona tam olarak yüklendiğinin onayını davacı verir, bırakıp gitme gibi bir durumu söz konusu olmaz” şeklinde beyanda bulunmuş, diğer tanık ise tatil günlerinde dahi sevkiyat olduğunda davacının geldiğini ifade etmiş olmakla tanık beyanlarınının birlikte değerlendirilmesinden davacının bilgisi olmadan araç çıkışı yapılamayacağı, davacının araç çıkış saatlerinde işyerinde bulunması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bahse konu sevk irsaliyelerinin davacının imzasına havi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı imzalı irsaliyelerdeki araç plakaları ile şirket kayıtlarında yer alan araç giriş çıkış saatlerinin denetime uygun şekilde karşılaştırılması, gerektiğinde söz konusu kayıtların şirket adresinde yeniden incelenmesi ve fazla mesai alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek bozma ilamına uygun olamayacak şekilde eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre, davacının fazla mesai alacağının 26.480,35 TL olduğu belirtilerek takdiren 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle 14.320,23 TL brüt fazla mesai alacağı hüküm altına alınmış ise de 26.480,35 TL üzerinden 1/3 oranında indirim uygulandığında 17.653,56 TL sonucuna ulaşılmasına rağmen 14.320,23 TL brüt fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasının maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 10.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20542, Karar No: 2020/9207, Tarih: 06.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/20542 E.  ,  2020/9207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi, görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme, 2911 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, toplantı ve yürüyüşe silahla katılmak, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katılarak cebir kullanmak suretiyle dağılmamak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurup 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, toplantı ve yürüyüşe silahla katılmak, kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katılarak cebir kullanmak suretiyle dağılmamak suçlarından ilgili yasa maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde belirlenen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, 29.09.2015 tarihli son mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2, ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

23.06.2011 tarihli tutanakta belirtilen tehlikeli madde niteliğine dönüştürülmüş gök bombası tabir edilen, içinde bol miktarda patlayıcı bulunan havai fişeklerin suça sürüklenen çocuk tarafından bulundurulduğu, kullanıldığı yönünde dosya içinde mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olduğu nazara alınmadan suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.