muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5320, Karar No: 2016/3739, Tarih: 27.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5320 E.  ,  2016/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, uyuşturucu madde kullanmak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Yargılama aşamasında vefat eden katılan . mirasçıları olan ve yargılama esnasında vekillleri aracılığı ile davaya katılma talebi bulunan müştekiler

.,.,.,. katılma talebi ile ilgili olarak mahkemece herhangi bir karar verilmemesinin usule aykırı olduğu anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/10/2010 tarih ve. sayılı Kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi gereğince, müştekiler.,.,.,. kamu davasına katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; kalabalık sayıdaki iki taraflı topluluğun arasında meydana gelen kavganın önce hangi grup tarafından başlatıldığı belirlenemediğinden, bu durumun sanık . lehine haksız tahrik nedeni sayılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık . maktül . yönelik kasten öldürme suçu yönünden haksız tahrik uygulanması nedeniyle bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3- Katılanlar . müştekiler .,.,.,. tüm sanıklar yönünden "6136 sayılı yasaya muhalefet", " genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması" suçları yönünden ve katılan . ile maktul . yönelik eylemleri nedeniyle "kasten yaralama" suçlarından ve sanık . yönünden "uyuşturucu madde kullanmak" suçundan, sanık . hakkında tefrik kararına yönelik kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

4- Sanık . hakkında; maktul . yönelik "Kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne, müşteki . yönelik eylemi nedeniyle "Kasten Yaralama" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne, "Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması" suçundan verilen beraat hükmüne, "6136 sayılı Yasaya Aykırılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne, "Uyuşturucu Madde Kullanmak" suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 192/2. maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına ilişkin hükme,

Sanık . hakkında mağdur . yönelik "kasten yaralama" suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne,

Sanık . hakkında verilen "Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması" ve "6136 sayılı Yasaya muhalefet" suçları yönünden verilen mahkumiyet hükümlerine,

Sanık . hakkında verilen "6136 sayılı Yasaya muhalefet" suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne,

Sanık . ve sanık . hakkında maktul . yönelik kasten yaralama suçu hakkında kurulan beraat hükümlerine,

Sanıklar .,.,. hakkında "Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması" suçu yönünden verilen beraat hükümlerine,

Sanık . hakkında verilen "Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması" ve "6136 sayılı Yasaya muhalefet" suçları yönünden verilen mahkumiyet hükümlerine,

Sanık . hakkında verilen "6136 sayılı Yasaya muhalefet" suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne,

Sanık . ve sanık . hakkında maktul . yönelik kasten yaralama suçu hakkında kurulan beraat hükümlerine,

Sanıklar .,.,. hakkında "Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması" suçu yönünden verilen beraat hükümlerine,

.,.,.,., hakkında maktul . yönelik kasten yaralama suçu ve mağdur . yönelik kasten yaralama suçu yönünden verilen beraat hükümlerine yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, yerel Cumhuriyet savcısının beraat kararı verilen sanıkların suçunun sübuta erdiğine, sanık .yönünden haksız tahrik uygulanmaması gerektiğine, katılanlar vekilinin mahkumiyete ilişkin cezaların azlığına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanıklar vekillerinin ise, suçun sübuta ermediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli kanıt bulunmadığına, eksik soruşturma sonucunda karar verildiğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik nedeniyle eksik indirim yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık . subuta ve usule, sanık . vasıfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,. esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, mahkumiyet hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin kısmı olarak tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA

5-A) Sanık . hakkında mağdur . yönelik "kasten yaralama" suçundan beraat hükmü kurulurken, Sanık . hakkında, olay yerinde elde edilen görüntülerdende anlaşılacağı üzere, saat 12:46 da sanık . daha önce uğradığı saldırı yüzünden yerde yatmakta olan mağdurun yanına

5-A) Sanık . hakkında mağdur . yönelik "kasten yaralama" suçundan beraat hükmü kurulurken, Sanık . hakkında, olay yerinde elde edilen görüntülerdende anlaşılacağı üzere, saat 12:46 da sanık . daha önce uğradığı saldırı yüzünden yerde yatmakta olan mağdurun yanına

gelerek ayağıyla tekme atma suretiyle kanunda belirtilen "kasten yaralama" suçunu islediği sabit olup, sanık hakkında mağdur . yönelik atılı suçtan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirmeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

B) Sanık . hakkında mağdur . yönelik "kasten yaralama" suçundan beraat hükmü kurulurken, olay yerinde elde edilen görüntülerdende anlaşılacağı üzere, saat 12:45'de sanık . daha önce uğradığı saldırı yüzünden yerde yatmakta olan mağdurun yanına gelerek ayağına vurma suretiyle kanunda belirtilen "kasten yaralama" suçunu işlediği sabit olup, sanık hakkında mağdur . yönelik atılı suçtan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirmeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer savcısının, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 27/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/10/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat . yokluğunda 03/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/6563, Karar No: 2014/10271, Tarih: 08.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6563 E.  ,  2014/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 112 ada 3, 8 ve 9 sayılı parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan tutanak örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

2) 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, önceki bayiiler yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığının saptanması açısından alınacak cevabî yazıların,

bu dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18513, Karar No: 2014/15141, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18513 E.  ,  2014/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından, 9.2.2010 günü müştekinin balkonunun altında kafes içinde beslediği 5 adet güvercinin çalındığı, 1 adet güvercinin de ölü olarak bulunduğu, müştekinin, ertesi gün aralarında önceye dayalı husumet bulunduğunu söylediği ... ve ... ile tanımadığı bir kişinin daha yolunu keserek, “kuşların duruyor mu” diye sordukları, kendisinin “durmuyor” şeklinde cevap vermesi üzerine ...'nın “ben çaldım ne olacak” dediğini iddia ederek müracaatta bulunduğu, başlatılan tahkikat kapsamında suça konu güvercinlerin 10.2.2010 günü ...'nin bahçesinde bulunarak müştekiye teslim edildiği, ...'nin, kuşları ... isminde soy adını ve adresini bilmediği bir arkadaşının 10.2.2010 günü kendisine getirdiği, ... ve ...'in bu kuşlarla ilgisinin olmadığını beyan ettiği, kuşların çalındıkları tarihten 1 gün sonra suça sürüklenen çocuğun bahçesinde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun kuşları kendisine getiren şahsın açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6197, Karar No: 2018/116, Tarih: 22.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/6197 E.  ,  2018/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 311 ada 55 parsel sayılı 2077 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bağ vasfıyla dava dışı ... adına tespit ve tescil edilmiş, davacı tarafından taşınmaz 1994 yılında satın alınmıştır. Davacı ... kadastro tespiti sırasında taşınmazın 166 metrekarelik kısmının davalı ... adına yazıldığı iddiası ile tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda Kadastro Müdürlüğüne karşı açılan dava husumet yokluğundan, ...’ye karşı açılan dava da hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Saray (Tekirdağ) Sulh Hukuk Mahkemesinde tapu iptali ve tescil talebiyle dava açmış olup; mahkemece verilen görevsizlik kararının Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşmesi üzerine dosyanın gönderildiği Asliye Hukuk Mahkemesince dava mülkiyet iddiasına yönelik tapu iptali ve tescili davası olarak değerlendirilip hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ancak, 04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı gibi; bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime ait (HMK madde 33). olduğu halde mahkemece davacıya dilekçesi açıklattırılıp, dayanak belge ve iddianın sürülüş biçimine göre davanın niteliği belirlenmeden davanın mülkiyete ilişkin tapu iptali ve tescil davası olduğu kabul edilmiştir. Nitekim davacı da temyiz dilekçesi ile kadastro tespitine değil, 19.11.2012 tarihli kadastro düzeltme işlemine karşı dava açtığını belirtmiş, inceleme sırasında dosya arasına getirtilen evraklardan da dava konusu 311 ada 55 parselde Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi kapsamında düzeltme işlemi yapıldığı, taşınmazın yüzölçümünün 2077 metrekareden 1.911,29 metrekareye düştüğü, Kadastro Müdürlüğünün 19.11.2012 tarihli düzeltme kararının davacıya 28.11.2012 tarihinde tebliğ olduğu ve davacının 30 günlük süre içerisinde 18.12.2012 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı her ne kadar kadastro tespiti sırasında taşınmazın 166 metrekarelik bölümünün davalı ... adına tespit edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemi ile dava açmış ise de dava dilekçesinde anlatılan olaylara, dosya arasında bulunan tapu kayıtlarına ve taşınmazın krokisine göre; çekişmeli taşınmazın yüzölçümünün daha evvel 2077 metrekare olduğu, alan düzeltilmesi sonucunda yüzölçümünün 1.911,29 metrekareye düştüğü yani taşınmazın yüzölçümünün 165.71 metrekare azaldığı, davacının dava dilekçesinde taşınmazdaki 166 metrekarelik eksilmenin davalı ...’nin taşınmazına dahil edildiğini beyan ettiği bir bütün halde değerlendirildiğinde davanın Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi kapsamında yüzölçüm düzeltilmesine itiraz davası olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; Sulh Hukuk Mahkemesinde davacı tarafından süresi içerisinde açıldığı ve görev hususunun yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmesi gereken husus olduğu dikkate alınarak mahkemece görevsizlik kararı verilerek talep halinde dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, davanın nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.01
Yargıtay — Esas No: 2023/2946, Karar No: 2023/4510, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2946 E.  ,  2023/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/173 E., 2022/578 K.

DAVA TARİHİ : 08.10.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekilleri temyiz yoluna başvurmuş ve Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı olarak çalıştığını, ... ... Sendikasının üyesi olduğunu, Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinde günde azami 7,5 saat veya daha az çalıştırılması gereken işlerin sayıldığını, maddenin (p) bendinde gürültülü işlerin bu kapsamda olduğunun belirtildiğini, gürültülü işler tanımına ise gürültü düzeyi 85 Db'in üzerinde olan işlerin girdiğinin ifade edildiğini, davacının çalıştığı işyerinde Mart 2016 tarihinde gürültü ölçümlerinin yapıldığını ve söz konusu ölçümlerde kişisel maruziyet değerinin 93,3 Db olarak ölçüldüğünü, gürültü maruziyet değerinin Yönetmelik'teki sınır değer olan 85 Db’den yüksek çıktığını, 2016 yılının Kasım ayında işyerinde yapılan ikinci ölçümde ise gürültü düzeyinin 85 Db’in altında gerçekleştiğini ancak söz konusu ikinci ölçümde tezgah ve makinaların bir kısmının çalıştırılmayarak gürültü düzeyinin düşürülmeye çalışıldığını, bu ölçümün metot ve usullerinin hukuka uygun ve adil biçimde yapılmadığını, nitekim ölçüm sonrasında tüm tezgah ve makinaların aynı anda çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle ikinci ölçümün dikkate alınmaması gerektiğini, ortamın gürültüye müsait olduğunu ve davacının sürekli risk altında bulunduğunu, riskin varlığının dahi 7,5 saat çalıştırılması için yeterli olduğunu, bu nedenle davacının Yönetmelik kapsamında sayılması gerektiğinin tespiti ile işyerinde geçerli toplu ... sözleşmeleri hükümleri gereğince hak kazanılan kısa çalışma primi ile fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun şekilde gürültü seviyesi ölçümleri yapıldığını, ilk olarak Mart 2016 tarihinde yapılan ölçümden sonra gürültü düzeyi limitinin üzerinde çıkan fabrika ve atölyelerinin incelenerek düzenlemeye gidildiğini, gürültü çıkaran tezgahlar aynı anda çalıştırılmayacak şekilde ... planlaması yapıldığını, akabinde 21 Ekim 2016-11 Kasım 2016 tarihleri aralığında ikinci defa gürültü ölçümlerinin gerçekleştirildiğini, her iki ölçüm neticesinde de gürültü seviyesi sınır değerinin üzerine çıkan yerlerde çalışanların Mart 2017 tarihinden itibaren 7,5 saat çalıştırılmaya ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre kısa çalışma primi ödenmeye başlandığını, davacının çalıştığı işyerinde gürültü seviyesinin sınır değerlerin altına düştüğünün tespit edildiğini, buna göre davacının Yönetmelik kapsamında olmadığını ve alacak taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli kararı ile yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller, işyerinde gemi mühendisi, fizik mühendisi ve uzman doktorun bulunduğu heyet eşliğinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli kararı ile yapılan keşif sonucu bilirkişi heyetince düzenlenen rapora göre davacının çalışma ortamında gürültünün zararlı etkilerine maruz kalabileceği ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirlendiğinden Yönetmelik kapsamında kabul edilerek toplu ... sözleşmesi gereği fazla çalışma ve kısa çalışma prim alacağının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği ve tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.03.2021 tarihli ilâmı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yapılan hesaplamanın hatalı olduğu ve dava konusu kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarına bilirkişi raporunda belirlenen ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, bilirkişi raporunda bu yönde bir belirleme olmadığından, karar bu yönü ile infaza elverişli bulunmadığı gibi kısa çalışma primi yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş olmadığından bu alacak kalemine dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile bozma ilâmına uyularak, ek bilirkişi raporu alınmış olup söz konusu raporda ilgili dönem toplu ... sözleşmesinin bazı maddeleri de belirtilmek suretiyle bozma öncesi alınan kök raporda yapılan hesaplamaların hatalı olmadığının açıklandığı, fazla çalışma ücreti talebi yönünden gerek söz konusu ek rapor gerekse puantaj kayıtlarına göre yapılan değerlendirmede, davacının bordrolarda görünen fiili çalışma süresine göre belirlendiği anlaşılan %14 kısa çalışma primi alacağının günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edildiği ve dava ve ıslah tarihleri gözetilerek talep edilen alacaklara faiz yürütüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.