muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1642, Karar No: 2025/3678, Tarih: 07.05.2025

3.Sanık ile katılanın baba-oğul oldukları, aralarında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmadığı, olay günü aralarında çıkan tartışma sonucu sanığın ikamette bulunan av tüfeğini alarak ikametin dışında havaya 1 el ateş ettiği, her ne kadar katılan ve tanık... sanığın katılanı hedef alarak ateş ettiğini tanık...'nin sanığın sandalye ile sanığın koluna vurması sonucu yapılan atışın havaya doğru gittiğini ve katılanın isabet almadığını beyan etmişlerse de, tanık ve katılanın ilk beyanlarında bu husustan bahsetmedikleri, tanık...'nin katılanın koluna vurması durumunda av tüfeğini katılana doğrultan sanığın yapmış olduğu atışın havaya değil yere doğru olacağı ancak olay yeri inceleme raporu ve olay yeri krokisinde katılana isabet etmeyen saçma tanelerinin katılanın bulunduğu yerden başka yerlere isabet ettiğine dair dosya kapsamı itibariyle herhangi bir tespit bulunmadığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında katılanın vücut bütünlüğünü hedef alarak ateş etmediğini havaya ateş ettiğini beyan ettiği, sanığın yapmış olduğu atıştan sonra katılanın ikametin içerisine saklanması üzerine sanığın ikametin dış kapısının kırık camından yere doğru ateş ettiği, saçma tanelerinin ikametin içerisinde bulunan sobanın önüne isabet ettiği, keşif tutanakları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde atış yapılan yer, atış poziyonu ve av tüfeği saçmalarının isabet noktası birlikte değerlendirildiğinde sanığın av tüfeğini yere doğrultarak ikamet içerisine doğru ateş ettiği, bu sırada kapının arkasına saklandığını gördüğü katılanı hedef alarak ateş ettiğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil bulunmadığı, sanığın yapmış olduğu ikinci atıştan sonra annesi tanık...'nin korkarak ikametten uzaklaştığı, sanığın ise eylemini devam ettirmeyerek tüfeği odun yığınlarının arasına gizlediği, bir süre sonra olay yerine jandarma ekiplerinin geldiği, 27.04.2023 tarihli tutanak içeriğine göre jandarma ekipleri olay yerine geldiğinde sanığın ikametin önünde, katılanın ise ikametin içerisinde bulunduğu, sanığın ikametin başka yerlerinden saklanmakta olan katılana tekrar ateş ettiğine ilişkin dosya kapsamı itibariyle delil bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde sanığın katılana yönelik öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanık hakkında silahla tehdit suçundan üst sınıra yakın ceza tayini yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/2622 Esas, 2023/2278 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/2622 Esas, 2023/2278 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) bendi uyarınca takdiren Soma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11674, Karar No: 2015/2385, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11674 E.  ,  2015/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12179, Karar No: 2014/15955, Tarih: 11.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12179 E.  ,  2014/15955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dörtyol ... ... ve ... İlçe Müdürlüğü tarafından ........2013 tarihli yazı ekinde gönderilen veri cetvelinde bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan mandarinin 2011 yılı itibariyle dekara verimi ....900 kg, satış fiyatı 0,55 TL ve üretim masrafı 610,... TL olarak bildirilmesine rağmen davalı vekilince ibraz edilen aynı müdürlüğe ait 07.04.2014 tarihli yazı ekindeki veri cetvelinde ise mandarinin dekara verimi ....500-....500 kg, satış fiyatı 0,40, 0,50 TL ve üretim masrafı 700-....000 TL olarak belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen aynı idareye ait iki veri listesi arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı, hangisinin doğru olduğu ilgili kurumdan sorularak mandarinin 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15513, Karar No: 2015/19922, Tarih: 10.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/15513 E.  ,  2015/19922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin ve başlatılan icra takiplerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı şirket bakımından davanın kısmen kabul; kısmen reddine karar verilmiş ancak davacı yararına 1.500,00 TL nispi vekalet ücretine, davalı Kurum yararına ise 750,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre, davalı Kurum yararına da tam maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, taraflar yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 4. paragrafının tamamen silinerek yerine; “Davacılar vekille temsil edildiğinden 1.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine," ve hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. paragrafının tamamen silinerek yerine; "Davalı SGK vekille temsil edildiğinden 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1732, Karar No: 2020/4499, Tarih: 10.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1732 E.  ,  2020/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların müşterek çocuklarının 2007-2008 ve 2008-2009 dönemlerinde kurumda eğitim gördüklerini, iki öğretim yılı nedeniyle toplam 31.000,00 TL borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsiline yönelik olarak ... 8. İcra Müdürlüğü’nün 2009/22855 Esas sayılı takip sayılı dosyası üzerinden davalılar aleyhine başlatılan icra takibine davalıların borçlu olmadıkları yönünde itirazda bulunduklarını ileri sürerek; davalıların itirazının iptaline, %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... 8. İcra Müdürlüğü’nün 2009/22855 E sayılı takip sayılı dosyasında davalıların 31.000,00 TL’ye yönelik itirazının iptaline, takibin bu miktar üzerinden 31.000,00 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak suretiyle devamına, itiraz edilen asıl alacağın (31.000,00 TL’nin) % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ödenmeyen eğitim ücreinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalılar; çocuklarının ders ve spordaki başarıları nedeniyle davacı okulda burslu okudukları için davacıya borçlarının olmadığını, davacının 2 yıl boyunca hiç ücret istemediğini, bu da çocukların burslu okuduğunu gösterdiğini, aralarında bir ücret sözleşmesinin dahi imzalanmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün 02/05/2013 tarihli yazısında...n okul tarafından burslu okutulduklarına dair bilginin bulunmadığı, davalıların borçlarını ödediklerine dair delil de sunmadıkları gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü davalıların çocukalrına ilişkin burs kaydı bulunmadığını belirtmiş ise de, dosyaya davacı tarafından sunulan bir sözleşme olmamasına rağmen davalıların çocuklarına davacı kurum tarafından 2 yıl boyunca eğitim hizmeti verilmeye devam edilmiştir. Bu durumda, okulun muhasebe kayıtları incelenerek tarafların iddia ve savunmaları üzerinde de durularak konusunda uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı ...’in sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı ...’in sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/19377, Karar No: 2017/7830, Tarih: 20.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/19377 E.  ,  2017/7830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2-3, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın sahibi olduğu toptan gıda pazarlama işi yapan .... Anonim Şirketinde pazarlamacı olarak çalıştığı, firma yetkilileri tarafından müşterilerine ait hesaplarda müşteri beyanları ve kendi hesapları arasında uyumsuzluk farkedilmesi ile sanıktan şüphelenildiği, aynı şirkette çalışan tanık ...'un sanık ... ile birlikte mal sattıkları işyerlerini dolaştıklarında toplam 38 müşterinin hesabı ile şirket hesaplarının birbirini doğrulamadığının tespit edildiği, bu konuda mutabakat formu düzenlendiği, bu formlara müşteri ile birlikte tanık ....ve şüpheli ....'in imza attıkları, sanığın görevi gereği katılan adına tahsil ettiği toplam 13.043,41 TL parayı, katılan ve firmasına teslim etmemek suretiyle uhdesinde bulundurduğun, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık, katılan ve tanık anlatımları ile dosya kapsamına göre, sanığın görevi gereği tahsil etmiş olduğu paraları uhdesinde bulundurduğunun sabit olduğu anlaşılmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tek fiille değişik zamanlarda menfaati temin etmesine rağmen, hakkında 5237 sayılı TCK 43 maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlemediği ve eksik inceleme ile hükmün kurulduğu nedenlerine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9554, Karar No: 2011/14445, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9554 E.  ,  2011/14445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8473, Karar No: 2019/11256, Tarih: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8473 E.  ,  2019/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı )

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, kardeşi olan diğer sanık ... ile birlikte işlettikleri zeytin yağı fabrikası için katılandan satın aldıkları zeytin yağı karşılığında, kendisine sanık ... yerine imza atmak suretiyle sahte olarak keşide ettiği 6.500 TL bedelli çeki vererek haksız yarar sağladıkları, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...’nin, diğer sanık ... tarafından kendi adına çek keşide edilmesine izin ve rızası bulunduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ilgilinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği dikkate alınarak, sanıkların suç kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan, beraate ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçlar açısından sanıkların kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların dolandırıcılık kastıyla hareket ettiklerine ve atılı suçlardan sanıkların mahkumiyetlerine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8918, Karar No: 2014/14090, Tarih: 30.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/8918 E.  ,  2014/14090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2010/129-2011/335

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16/11/2007 tarihinde T.. B.. E.. tesislerinde Temizlik Elemanı olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin feshedildiği 06.01.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı Başaran şirketi, davacının 16.11.2009 tarihinde firmalarının uhdesinde olan T.. B.. işyerlerinde temizlik işçisi olarak göreve başladığını, sürekli dedi kodu yaptığı, diğer çalışanları kışkırttığı, (T.. B.. kadrolu işçilerin her birinin 3.000 TL civarı maaş aldığını, kendilerinin onlardan ne eksiği olduğunu söyleyerek işçileri firmalarının ve kurum aleyhine kışkırttığı), sözlü-yazılı ikaz ve ihtarlara rağmen bu tutumundan vaz geçmediğinin tespit edildiğini ve işine 06.01.2010 tarihinde son verildiğini, toplam olarak firmalarında 51 gün çalıştığını, bu kişinin fazla mesai çalıştığı süre içinde görülmediğini savunmuştur.

T.. Y.. Tohumlar vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının diğer davalının işçisi olduğunu, birliğin, entegre tesis fabrikasının tüm temizlik işlerini ihale makamı sıfatıyla tümüyle yürütülmek üzere diğer davalıya anahtar teslimi şeklinde ihale ettiğini, anılan diğer davalının da ekonomik açıdan bağımsız olarak tüm işin yürütümü ve yönetilmesinden sorumlu olarak işleri kendi işçilerine yaptırdığını, şirket çalışanlarının hiçbir şekilde birlik yetkili ya da personelinden talimat almadığını, tamamen sözleşme ve şartname hükümleri doğrultusunda temizlik işlerini yaptığını, birliğin davacı işçi açısından işverenlik sıfatı bulunmadığını, işçilik haklarının diğer davalıca takip edildiğini, iş akdinin hangi nedenle feshedildiği ya da hak edilen kıdem tazminatına dair ödeme yapılıp yapılmadığının taraflarınca tespitinin mümkün olmadığını, husumetin işvereni olan diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini, kendileri açısından davanın husumetten reddi gerektiğini, diğer taraftan davacı dahil söz konusu şirket işçilerinin münhasıran müvekkili birlik işyerinde temizlik işlerini yürütmek üzere çalışmadığını savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan B.. S.. Hizmetler şirketi vekili temyiz dilekçesi ekinde yargılama sırasında davanın ihbar olunduğu O.. İnşaat firmasınca davacı işçi M.. P.. adına 15.01.2010 tarihinde kıdem tazminatı olarak 500,00 TL, yine aynı firma tarafından 12.05.2010 tarihinde 500,00 TL yasal tazminat açıklamalı hesaba EFT dekontu sunduğu görülmüştür.

Söz konusu belgeler davacıya gösterilerek diyecekleri tespit edilmeli, gerçekten belgelerde yazılı miktarlarda ödeme varsa davacının hak kazandığı kıdem tazminatından mahsup edilerek alacağın miktarı belirlenmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18257, Karar No: 2018/3051, Tarih: 29.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18257 E.  ,  2018/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı banka tarafından icra takibine konu edilen çekin davacının elinden rızası hilafına çıkdığını,çekteki keşideci imzası ve diğer yazıların davacıya ait olmadığını belirterek takibe konu çekten dolayı davalı bankaya borçlu olmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, imza inkarının davalı bankaya yöneltilemeyeceğini, çekin dava dışı şirket tarafından kredi borcuna karşılık ciro edilip verildiğini, bankanın iyiniyetli hamil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu çek üzerindeki yazıların davacının eli ürünü olmadığı, çek üzerindeki imzaların ise davacının eli ürünü olduğunu gösterir bulgu tespit edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....