muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3206, Karar No: 2019/19890, Tarih: 13.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3206 E.  ,  2019/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne işe başlatmama tazminatının 6 aylık ücret olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi;

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK.nun 353/1-b-2.maddesine göre Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 2016/584 esas 2017/170 karar sayılı ilamının ortadan kaldırılması ile davanın esası hakkında yeniden karar verilerek; davanın kabulü ile işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine işe başlatmama tazminatının 4 aylık ücret olarak belirlenmesine karar vermiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 13/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7262, Karar No: 2015/245, Tarih: 21.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7262 E.  ,  2015/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 06.08.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; öyü 104 ada 100 sayılı parselin 2/B niteliğiyle Hazine adına tescilli olduğunu, 6292 sayılı Kanun gereğince dava konusu taşınmazı peşinat bedelini ödeyerek hak sahibi olduğunu, ancak dava konusu taşınmazın müvekkiline devri için Hazineye müracaat ettiklerini, ancak taleplerinin reddedildiğini, müvekkili ile aynı hukuki konumda bulunan kişilere tapuda devir yapılırken bu yerin...'ye tahsis edileceğinden bahisle kendilerine devir yapılmamasının eşitlik ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın Hazine adına olan tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulama sahası içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1975 yılında 1744 sayılı Kanuna göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığı, 6292 sayılı Kanunun'un 6. maddesinin onikinci fıkrası uyarınca dava konusu yerin kamu hizmetine tahsis edileceği gerekçesiyle ve istedikleri takdirde eşdeğer yerlerden taşınmaz satışı yapılabileceği belirtilerek taleplerinin reddolunmuş olduğuna ve bu idari işlemin iptal edilmemiş olup ayakta olmasına göre dava konusu taşınmazın Hazine adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesine ilişkin davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/01/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1666, Karar No: 2023/2069, Tarih: 14.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1666 E.  ,  2023/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/441 E., 2022/417 K.

DAVA TARİHİ : 17.07.2014

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; kendisinin davalı işyerinde 2007 yılı sonlarından 30.....2014 tarihine kadar makam şoförü, özel şoför ve ofis- boy olarak çalıştığını ve ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; fesihle birlikte kıdem ve ihbar tazminatı ile bakiye izin ücretinin davacının davalı işverene olan borçları mahsup edildikten sonra banka hesabına yatırıldığını, dava dilekçesinde iddia edilen çalışma saatlerinin gerçeği yansıtmadığın ve, fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.03.2016 tarihli ve 2014/722 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacıya yapılan kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerinin mahsubundan sonra bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacağı kaldığı, yıllık izinlerin tamamının kullandırıldığının işverence ispatlanamadığı, davacının fazla çalışma yaptığı, ancak ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/5783 Esas, 2020/12344 Karar sayılı kararı ile hükmü temyiz eden davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları reddedilerek dosya içerisinde yer alan 30.....2014 tarihli ibraname yeni 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun) döneminde imzalanmış ve fesih tarihinde imzalanmış olduğundan geçersiz olup bu nedenle Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatından banka kanalı ile ödendiği tespit edilen 15.194,67 TL ve avans olarak ödenen 4.500,00 TL’nin mahsubu ile sonuca gidilmesi ve davacı tanıklarının davacının resmî tatillerin çoğunluğunda çalıştığına yönelik beyanlarının duyuma dayalı değil görgü ve bilgiye dayalı olduğu kabul edilerek ... bayram ve genel tatil ücret alacağının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma kararı doğrultusunda mahsup işlemi yapılmış ve tanık beyanları doğrultusunda ... bayram ve genel tatil ücreti hesaplanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, Mahkeme kararının gerekçesinin bulunmadığını, davacının çalışmasına ilişkin görgü ve bilgisi bulunmayan tanık beyanları esas alınarak hüküm kurulduğunu, davanın tamamen kabulüne hükmedilmesi ve tam kabul nedeniyle müvekkili davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, davacının üçüncü kişilere olan ödemelerini müvekkilinin gerçekleştirmesine rağmen davacı işçi tarafından bu ödemelerin asla müvekkiline geri ödenmediğini, davacının sebebiyet verdiği bu ödemeler yönünden mahsup talepleri olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir

.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem ve ihbar tazminatından yapılan mahsup işleminin doğru olup olmadığına, ... bayram ve genel tatil ücret alacağının ispatı ve hesaplanması ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17, 44, 47 nci maddeleri, mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun hâlen yürürlükte olan 14 üncü maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17, 44, 47 nci maddeleri, mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun hâlen yürürlükte olan 14 üncü maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18300, Karar No: 2014/15292, Tarih: 29.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18300 E.  ,  2014/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/306051

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2010/901 (E) ve 2011/405 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tefhim olunan kısa kararda hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından uygulama yapıldığı ve gerekçeli kararın anlatım kısmında da hırsızlık ve mala zarar verme suçları anlatıldığı halde, hüküm kısmında olayla ilgisi tespit edilemeyen fuhuşa aracılık etmek suçundan hüküm kurularak kısa ve gerekçeli karar arasında açık çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık U.. E.. müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17238, Karar No: 2017/22045, Tarih: 17.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/17238 E.  ,  2017/22045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği tartışmalıdır.

Davacı, davalı işveren nezdinde tüm işlerden sorumlu müdür olarak çalıştığını, dava dışı ...isimli çalışanın patronlar adına kendisine baskı yaptığını ve tacizde bulunduğunu, durumu patronlara ileterek istifa etmek istediğinde istifasının kabul edilmediğini, 16.04.2013 tarihinde ise iş akdinin haksız olarak feshedilerek fabrikaya girmesinin yasaklandığını iddia etmiştir. Davalı işveren, iş akdinin davacı tarafından haksız olarak feshedildiğini savunmuştur.

Somut olayda, davacının işten ayrılmak istediğini 28.03.2013 tarihinde işverene bildirdiği ancak tarafların 2013 yılı Nisan ayı sonuna dek ihbar süresi kullanılması konusunda anlaştıkları, ihbar süresi devam ederken davacının 15.04.2013 tarihinde başka bir çalışan olan ...ile tartıştığı ve bu tartışma üzerine işyerini terk ettiği dosya kapsamı ile sabittir. Bu durumda, iş akdinin davacı tarafından feshedildiği, ihbar süresi devam ederken davacının iş yerini terk ederek bir daha gelmediği, davacının iş akdini fesihte haklı nedeni bulunduğunu ispatlayamadığı anlaşıldığından Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4193, Karar No: 2015/17254, Tarih: 26.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4193 E.  ,  2015/17254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın Aile Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/47-2014/559

Dava dilekçesinde, evlat edinme kararı verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm vasi Suna Kara tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Beyzanur ve Alper vasisi S.. K..'nın 22.12.2014 günlü temyiz dilekçesinin aynı tarihte süresi içinde temyiz defterine kaydının yapıldığı ancak temyiz harcının alınmamış olduğu anlaşılmakla, HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Beyzanur ve Alper vasi atanmasına dair Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/522-860 sayılı dava dosyasının kesinleşmiş mahkeme kararı ile birlikte bu dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22218, Karar No: 2020/16075, Tarih: 22.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22218 E.  ,  2020/16075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/238 esas, 2019/825 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/01/2020 gün ve 21125-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2020 gün ve 2020/12578 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/238 esas, 2019/825 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesinde yer alan "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesinde yer alan "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması halinde, verilecek

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesinde yer alan "Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Kişinin bu malın sahibi olması halinde, verilecek

ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen malın sahibi olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesine göre tayin olunan cezadan indirim yapılmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ...Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.10.2019 tarihli ve 2019/238 E., 2019/825 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi uyarınca belirlenen 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından aynı Kanunun 289/1. fıkrası 2. cümlesi uyarınca ½ oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 20 TL’den 740 TL para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca 1 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL’den 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanığın sonuç olarak 740 TL adli para cezası ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1153, Karar No: 2019/6194, Tarih: 09.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1153 E.  ,  2019/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde imal etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden, sanıklar Abdi, Hayri ve Yusuf’un müdafilerinin duruşmalı inceleme isteğinin 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

1- Olay yerinden elde edilen uyuşturucu madde, kimyasal maddeler, alet ve malzemeler nazara alınarak uyuşturucu madde imalinin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği hususunda 14.04.1982 tarih ve 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesi ile kurulmuş bulunan Adli Tıp 5. İhtisas Kurulundan mütalaa alınması,

2- İletişimin tespitine ilişkin çözüm tutanakları ile dayanak mahkeme kararlarının aslı veya onaylı örneklerinin denetime elverişli şekilde dosyada bulundurulması ve duruşmada okunarak sanıklardan diyeceklerinin sorulması,

Sonucuna göre dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafileri ile sanık ...’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükümlerin BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/872, Karar No: 2020/1540, Tarih: 30.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/872 E.  ,  2020/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2019 gün ve 2017/519 esas-2019/25 karar sayılı, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddiyle, takdiren incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmekle,

Sanık ... hakkında; maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.03.2019 tarih 2019/801 E- 2019/807 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, kasta, suç vasfına, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin azami oranda uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin; suç vasfına ve sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin ve reddine, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/06/2020 gününde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oy birliği ile karar verildi.